11 กันยายน 2569 เวลา 11:54 น.

ไม่คิดว่าจะชอบ..แต่ก็ชอบ ไม่น่าจะ..น้ำตาซึม..ก็ซึม เฉยๆๆ ..กับ หนังใหญ่ ”Eternity ที่รัก“ (2010)  หนังซีรี่ย์ สืบสันดาน สองงานดังของ กานต์-ศิวโรจณ์ คงสกุล แต่ ..เรื่องนี้ เฉย ไม่ลงรัก..เสียน้ำตา  ให้กับ ปู่ยงค์ กับ หลานเซียง และ เจ้าหมาแก่แรมโบ้ไปๆ มาๆ อรุณกาล ขึ้นแท่น หนังไทย ที่ชอบ อันดับต้นๆ ของปีนี้ Eternity ที่รัก (2010) พาไป ย้อนความทรงจำของตัวผู้กำกับ เป็นหนังส่วนตัว จัดเต็มในบรรยากาศบ้านๆ แต่ยังคงโทนหนังอินดี้ ‘สืบสันดาน’ฉีกมาเป็น งานเอาใจตลาด เน้น ไปที่ ความรุนแรงของ เนื้อเรื่อง การแสดง มาใน.. ‘อรุณกาล’คือหนังครอบครัว ที่ดู เพลินดูสบายอรุณกาล (Regretfully at Dawn) คือหนังไทยที่สร้างออกมาในปี 2567 ได้รับการคัดเลือกเข้าฉายในสาย New Directorsของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ San Sebastian International Film Festival และฉายเปิดในเทศกาลภาพยนตร์ World Film Festival of Bangkok ครั้งที่ 16 เพิ่งจะได้ มาเข้าฉายในโรงหนัง ในบ้านเรา ในปีนี้ “ทุกการจากลา ทิ้งบางสิ่งไว้เสมอ”
บอกลาความทรงจำครั้งเก่า…ก่อนการเดินทางครั้งใหม่

 ‘ยงค์ จันทร์แจ่ม‘ ชายชราทหารผ่านศึกผู้ใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายของตนเองอยู่กับ ‘เซียง’ หลานสาวผู้ที่กำลังมีอนาคตอันสดใสรออยู่ข้างหน้า และ ‘แรมโบ้‘ หมาสีดำที่ผ่านช่วงชีวิตอันยาวนานมาไม่ต่างกับ ‘ยงค์’ชีวิตประจำวันของ ‘ยงค์’จึงเป็นการตื่นเช้า ทำอาหาร ส่งหลานไปเรียน และสร้างบ้านต้นไม้ให้เสร็จก่อนที่ร่างกายของตนจะไร้เรี่ยวแรง

‘อรุณกาล’หนังเรียบง่ายไม่หวือหวา แต่โดนใจกินใจ ตัวหนังมาพร้อมกับความเป็นธรรมชาติ ไม่ปรุงแต่งการแสดง..ที่เป็นธรรมชาติ ธรรมชาติไร่สวน.. ชีวิตแบบชาวสวนชาวไร่ โรงเรียนในชนบท โรงพยาบาล สถานรับเลี้ยงคนชรา อุบัติเหตุในท้องถนน หนังพาคนดูไปสำรวจชีวิตของ 3 ตัวละครหลักที่เป็นตัวแทนต่างเจเนอเรชัน  ชอบในความเรียบง่ายของหนัง ไม่จำเป็นต้องขยี้ หรือตอกย้ำอะไรมากมาย แต่ในภาพ การแสดง เข้าขยี้ หัวใจคนดู และถ้า ดูจาก ตัวละครเรื่องราว แล้ว หนังยังชวนให้รู้สึกโดยที่ไม่ต้องออกมาบอก

น้าหงา-สุรชัย จันทิมาธร นิ่งๆ เรื่อยๆ กับ บท ‘ปู่ยงค์’ที่ดูใจดี มีความอบอุ่นให้กับหลานสาว เล่นเป็นธรรมชาติ ไม่ต้องเล่นเยอะ สีหน้าน้ำเสียง ถ่ายทอดความรู้สึกต่างๆ ได้ดี(ฉากในสนามรบ ระเบิดตูมตาม แม้ น้าหงา จะไม่ได้แสดง แต่ก็ยังชวน ให้นึกถึง น้าหงาสมัยเข้าป่า ก็คงไม่ต่างอะไร กับการเป็นทหาร หรือ ภาพที่ นิ้วขาด อดนึกเล่นๆ ขำๆ แล้ว จะมาดีดกีต้าร์ ร้องเพลงได้อย่างไร

มากิ-มาชิดา สุทธิกุลพานิช เป็น ‘หลานเซียง’ ที่ สวย สดใสน่ารัก สมวัย เด็กน้อยวัย11 ขวบ ดูเป็นเด็กเรียนเก่ง เป็นเด็กที่ทั้งชีวิตอยู่กับปู่กับหมาแก่ หรือเป็นเด็กน้อยที่อ้อนครูชอบทุกๆ ฉาก ที่อยู่กับปู่/คุณครู ฉากเต้นรำเพลงอารีดัง สวยงามมากๆ

เจ้าแรมโบ้ หมาแก่ประจำบ้าน แสดงโดย เจ้าโอเลี้ยง ที่ โดนใจ ถูกใจในความแสนรู้ ในทุกฉากทุกตอนที่ออกมา  เป็นอีกหนึ่ง หมานักแสดงที่ทำให้ น้ำตาซึม ไปกับดารจากลา

ปราโมทย์ แสงศร เป็น‘อภัย’พ่อของเซียง จัดเต็มในมาดของ หนุ่มขี้เมาต่างจังหวัด ฉากที่ มาขอ ลูกสาวคืนจากพ่อ สุดยอดมากๆ เป็นฉากไฮไลท์ ฉากหนึ่งของหนัง(บทของ อภัย ในหนัง ไม่ได้ลงลึก ในรายละเอียด ว่าทำไมๆ ถึง ทิ้งลูกสาวให้อยู่กับปู่ ให้ คนดูตีความเอาเอง)

ศิขรินทร์ ลางคุลเสน เป็น ‘ครูแมรี่’ครูสาวต่างชาติ ที่ เซียง  เรียนสวยใสน่ารักในความเป็นครูสาวต่างจังหวัด แต่ก็มีบางบุคลิกของคนรุ่นใหม่ วัยเจน

อุ้ม-วัลลภ รุ่งกำจัด  รับบทเป็น ยงค์ (วัยหนุ่ม) กฤษณ์ เศรษฐธำรงค์ เป็น ศักดิ์ อดีตนายทหารเพื่อสนิทยงค์ เอม-ภูมิภัทร ถาวรศิริ รับบทเป็น ศักดิ์ (วัยหนุ่ม)นน-ศดานนท์ ดุรงคเวโรจน์ รับบทเป็น บุรุษพยาบาล

นอกจาก เนื้อเรื่อง การแสดง แล้ว เพลงประกอบ ยังโดนใจ ทั้ง ‘อารีดัง’เพลงหลักของเรื่อง ที่มาเป็นระยะ ใช้เสียงร้องเก่าในอดีต และ ‘ต้นหญ้ากับสายลม’ กับ ‘ไหวเอน’ สองเพลงดังของ ‘คาราวาน’

อรุณกาล ผลงานของ EXTRA VIRGIN, E&W FILMS and CINEMA 22 โปรดิวเซอร์ นุช-พิมผกา โตวีระ ผู้กำกับภาพ ปิง-ม.ร.ว.อัมพรพล ยุคล ดนตรีประกอบ อ๊อพ-วุฒิพงศ์ ลี้ตระกูล ลำดับภาพโดย มานุสส วรสิงห์ บทโดย ตัว กานต์-ศิวโรจณ์( ผู้กำกับ)  จัดจำหน่ายโดย Brand Think Cinema

อรุณกาล คือ หนังที่ดีที่สุด..ชอบที่สุด ในด้านการแสดง ของ ‘น้าหงา’ และเป็นงานกำกับที่โดนใจที่สุดของ กานต์-ศิวโรจณ์ ถูกใจ..โดนใจ..เสียน้ำตา..มีรอยยิ้ม ดูอบอุ่นโดนใจ เต็มๆ 10/10 คะแนน