#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/588511

กราบอัฐิธาตุบูรพาจารย์’หลวงปู่สรวง สิริปุญโญ’ ที่วัดป่าศรีฐานใน จังหวัดยโสธร

วันอาทิตย์ ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 20.05 น.

ทีมข่าวแนวหน้าออนไลน์ เดินทางไปที่ อ.ป่าติ้ว จ.ยโสธร เขตติดต่อ ต.น้ำปลีก อ.เมืองอำนาจเจริญ จ.อำนาจเจริญ เพื่อไปกราบอัฐิธาตุบูรพาจารย์ แบบชีวิตวิถีใหม่ NEW NORMAL ภายใต้มาตรการป้องกันโควิด19 อย่างเคร่งครัด 

หลวงปู่สรวง สิริปุญโญ เจ้าอาวาสวัดศรีฐานใน ต.ศรีฐาน อ.ป่าติ้ว จ.ยโสธร พระสงฆ์ที่ปฎิบัติดี ปฏิบัติชอบสายวัดป่า ซึ่งพุทธศาสนิกชนญาติโยมนับถือศรัทธามาก เนื่องจากนับตั้งแต่ปี พ.ศ.2498 หลวงปู่สรวง สิริปุญโญ ออกเดินธุดงธ์กรรมฐาน จำพรรษาและศึกษาวิชาความรู้จากพระอาจารย์ชื่อดังหลายรูป เช่น พระอาจารย์ ฝั้น อาจาโร ที่วัดถ้ำขาม อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร ,หลวงปู่หลุย จันทสาโร,หลวงปู่ขาว อนาลโย,หลวงปู่เพียร วิริโย,หลวงปู่บุญเพ็ง เขมาภิรโต และพระบูรพาจารย์อีกหลายรูป ทั่วภาคอีสาน

จนกระทั่งปี พ.ศ.2525 เดินทางกลับมาจำพรรษาที่วัดศรีฐานใน ต.ศรีฐาน อ.ป่าติ้ว จ.ยโสธร ทำหน้าที่เผยแผ่พุทธศาสนา ตามคำสั่งสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แก่พุทธศาสนิกชน ญาติโยม ทั้งหลาย อย่างต่อเนื่อง จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ซึ่งหลวงปู่สรวง สิริปุญโญ ละสังขาร อายุ 86 ปี 9 เดือน ของวันที่ 25 มี.ค.60 ด้วยโรคชรา และถวายเพลิง ในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ.2560 สร้างความโศกเศร้าเสียใจแก่บรรดาพุทธศาสนิกชน ญาติโยม เป็นอย่างมาก ในวันถวายเพลิง ที่วัดศรีฐานใน มีผู้คนจากทั่วสารทิศเดินทางมาร่วมงานถวายเพลิง ชนิดที่ว่า มืดฟ้ามัวดิน เพื่อส่งดวงวิญญาณ หลวงปู่สรวง สิริปุญโญ ไปสู่สวรรค์ 

ปัจจุบัน ถึงแม้จะไร้สรีระร่างกายของหลวงปู่สรวง สิริปุญโญ หลายปีแล้ว ก็ยังมีพุทธศาสนิกชน ญาติโยม เดินทางเข้ามาศึกษาธรรม ฟังธรรมเทศนา สนทนาธรรม ทำบุญ ทำทาน และปฏิบัติธรรม กับ เจ้าอาวาสวัดศรีฐานใน เป็นประจำ หรือ เข้ามานมัสการพระบรมสารีริกธาตุ พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามิได้ขาด รวมถึงกราบอัฐิบูรพาจารย์ ร่วม 100 อัฐิ ภายในวิหาร พิพิธภัณฑ์ หลวงปู่สรวง สิริปุญโญ ตลอดจน รูปปั้นหุ่นขี้ผึ้ง ภาพถ่าย อัถบริขาร เมื่อครั้งหลวงปู่ยังมีชีวิตอยู่ และสถานที่ถวายเพลิง ก็เก็บไว้เป็นอนุสรณ์ ให้ญาติโยมกราบไหว้ระลึกถึงก็มีไว้เช่นกัน  

ทั้งนี้ พุทธศาสนิกชน ญาติโยม จะต้องปฏิบัติตามมาตรการป้องกันโรคโควิด19 อย่างเคร่งครัด เช่น สวมหน้ากากอนามัย หรือ หน้ากากผ้า เว้นระยะห่างระหว่างกัน ฯลฯ ทุกคน 

สำหรับวัดศรีฐานใน ต.ศรีฐาน อ.ป่าติ้ว จ.ยโสธร กล่าวว่า วัดศรีฐานใน มีพระสงฆ์ จำนวน 9 รูป สังกัดธรรมยุติ บนเนื้อที่ 150 ไร่ ปกคลุมไปด้วยป่าไม้นานาพันธุ์ สงบร่มรื่น ระหว่างเข้าพรรษา จึงมีพุทธศาสนิกชน เข้ามาปฏิบัติธรรม ฟังธรรมเทศนาทุกวัน หลังออกพรรษา ก็จะเข้ามาปฏิบัติธรรมถือศีลในวันพระ ก็จะเทศนาตามคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และตามคำสอนของหลวงปู่สรวง สิริปุญโญ เป็นหลัก ซึ่งตลอดเวลาที่ได้ปรนนิบัติดูแลใกล้ชิดหลวงปู่สรวงจนท่านมรณภาพ ทำให้มีความรู้ความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง สามารถเทศนาถ่ายทอดหลักธรรมสู่พุทธศาสนิกชน นำไปปฏิบัติได้เป็นอย่างดี 

นอกจากนี้ พุทธศาสนิชน ญาติโยมก็จะเข้ามานมัสการพระบรมสารีริกธาตุ องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และกราบไหว้อัฐิบูรพาจารย์ร่วม 100 อัฐิ หุ่นขี้ผึ้ง หลวงปู่สรวง สริริปุญโญ พร้อมอัฐบริขาร ของหลวงปู่ เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งทั้งหมดอยู่ในวิหารหลวงปู่สรวง สิริปุญโญ โดยเฉพาะ สถานที่ถวายเพลิงหลวงปู่ ทางวัดได้จัดทำไว้เป็นอนุสรณ์ให้ได้กราบไหว้ระลึกถึงเพื่อความเป็นสิริมงคลด้วย 

พระอธิการพรสวรรค์ วิสุทธัมโม ศิษย์เอกผู้ปรนนิบัติรับใช้ หลวงปู่สรวง สิริปุญโญ พระเกจิดังจนมรณภาพ กล่าวว่า ก่อนหลวงปู่ละสังขาร เมื่อวันที่ 25 มี.ค.61 เวลา 05.00 น. หลวงปู่ บอกว่า ‘ถ้าหากว่าเราจะตาย พวกโต(พวกนาย)ไม่เห็นขี้เราดอก ถ้าเราจะไปจริงๆ จะไม่มีใครเห็นเราหรอก’

พูดเสร็จ ก็นอนนิ่ง ไม่ขยับตัว จึงจับที่ท้องปรากฏว่า ท้องนิ่งไม่ขยับ และหยุดหายใจแล้วด้วยอาการสงบ ท่านหลับตา หน้าตรง มือซ้ายวางบนท้อง มือขวาแนบลำตัว ซึ่งองค์หลวงปู่ ได้วางธาตุขันธ์ ซึ่งเป็นภาระอันหนักไว้เพียงเท่านี้ 

หลวงปู่สรวง สิริปุญโญ เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ ก่อนเข้าพรรษาที่ 9 ปี พ.ศ.2504 อยู่ที่วัดป่าบ้านห้วยทราย หลวงตามหาบัว ญาณสัมปัญโน เมตตามาพักที่นี่ และทำข้อวัตรถวายหลวงตามหาบัว เป็นบางครั้งบางคราวและร่วมกับบูรพาจารย์หลายท่าน เดินธุดงธ์ กรรมฐาน ทั่วภาคอีสาน กระทั่งปี 2525 กลับจำพรรษาที่วัดศรีฐาน และมรณภาพโดยสงบ ที่สำคัญวัดศรีฐานในเน้น เรื่อง ความสะอาด เป็นระเบียบเรียบร้อย เทศนาตามหลักพระพุทธศาสนา ปฏิบัติธรรมฐานตามแนวทาง บูรพาจารย์หลวงปู่สรวง เรื่อง กรรมฐาน ทำให้ผู้ปฏิบัติจิตใจสงบและมีแต่ความสุขนั่นเอง… 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/588432

เข้าวัดทำบุญฟังธรรม ‘เจ้าอาวาสวัดสุขเกษม’ เทศน์ให้โยม ‘ละความชั่ว ด้วยความดี’

วันเสาร์ ที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 19.05 น.

ทีมข่าว แนวหน้า ออนไลน์ ได้มีโอกาสเดินทางไปทำบุญ ทำทาน สร้างกุศล ปฏิบัติธรรม ฟังเทศนาจากพระใบฎีกาธวัชชัย เตชวโร เจ้าอาวาสวัดป่าศรีสุขเกษม เพื่อความเป็นสิริมงคลเป็นมงคลชีวิต และให้อยู่เย็นเป็นสุขนั่นเอง

สำหรับ วัดป่าศรีสุขเกษม ตั้งอยู่ถนนอรุณประเสริฐ ถนนสายหลักไปกรุงเทพมหานคร บ้านนาห้วยยาง –สองคอน ต.โนนโพธิ์ อ.เมืองอำนาจเจริญ จ.อำนาจเจริญ ห่างตัวเมืองอำนาจเจริญทางทิศตะวันตก ประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นวัดป่าสักกัดธรรมยุตินิกาย พระใบฎีกาธวัชชัย เตชวโร อายุ 75 ปี เป็นเจ้าอาวาสวัดศรีสุขเกษม บวชมาแล้ว 60 พรรษา  ปกครองพระลูกวัด  9 รูป กุฏิ 10 หลัง บนเนื้อที่ 24 ไร่เศษ ปกคลุมไปด้วยแมกไม้นานาชนิด สงบร่มรื่น เหมาะสำหรับปฏิบัติธรรม ที่ผ่านมา พุทธศาสนิกชนนิยมเข้ามาผักผ่อนหย่อนใจและฝึกปฏิบัติทำสมาธิเป็นประจำ และต่างปฏิบัติตามมาตรการสาธารณสุขอย่างเคร่งครัด เพื่อป้องกันโควิด – 19

ส่วนพระพุทธองค์สัมมาสัมโพธิญาณ ประดิษฐานอยู่ภายในวัดป่าศรีสุขเกษม ตั้งตระหง่านสีเหลืออร่ามอยู่ริม ถนนสายหลัก(อรุณประเสริฐ) เป็นที่สะดุดตาผู้ที่ผ่านไปมาอย่างยิ่ง ด้วยความสูง 15 เมตร หน้าตักกว้าง 9 เมตร ลักษณะปางมารวิชัย นาถิ(ท้อง)บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ส่วนฐานด้านล่างองค์พระ เป็นห้องโถงภายในประดิษฐานพระประธานและภาพวาดประวัติพระพุทธเจ้าที่ผนังด้านข้างพร้อมคำอธิบายพอให้เข้าใจ เห็นแล้วสวยงามมาก ซึ่งสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก ท่านพระราชทานนามพระพุทธรูป เมื่อวันที่ 15 ก.พ.40 และนายชวน หลีกภัย เป็นประธานในพิธีพุทธาภิเษกอย่างยิ่งใหญ่ ด้วยทุนทรัพย์จากแรงศรัทธาของชาวบ้านนาห้วยยางและบ้านใกล้เคียงร่วมกันก่อสร้างเป็นเงิน 4,999,999 บาท เพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมทางศาสนาและเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจรวมถึงเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจและท่องเที่ยวอีกด้วย

นอกจากนี้ยังกันพื้นที่ส่วนหนึ่ง ขุดบ่อเลี้ยงปลาตามธรรมชาติ โดยมีปลาทุกชนิดและกำหนดให้เป็นเขตอภัยทานด้วย ซึ่งที่ผ่านมีพุทธศาสนิกชนนำปลาหลากหลายชนิดมาปล่อย เพื่อเป็นการทำบุญสร้างกุศล 

ทั้งนี้ วัดป่าศรีสุขเกษม  ประดิษฐาน พระพุทธองค์สัมมาสัมโพธิญาณ ในวันสำคัญทางทางศาสนา บรรดาพุทธศาสนิกชน จะร่วมกันจัดกิจกรรม ทางศาสนาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในวันที่ 9 มกราคม 60 ที่ผ่านมา ได้มีการจัดงานเฉลิมฉลองนมัสการ องค์พระฯอย่างยิ่งใหญ่ และยังเป็นงานบุญประเพณีที่จะต้องจัดเป็นประจำทุกปี ทว่า จากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019(COVID 19) ทำให้ต้องงดการจัดงานบุญประเพณีมาแล้ว 2 ปี 

พระใบฎีกาธวัชชัย เตชวโร เจ้าอาวาสวัดศรีสุขเกษม เทศนาตอนหนึ่งในเรื่อง กรรมว่า ตามปกติส่วนใหญ่มักเข้าใจว่า กรรม คือ เรื่องของการกระทำชั่ว หรือความชั่ว ความเลวร้าย แต่ความจริง กรรม เป็นคำกลางๆ ไม่ดีไม่ร้าย การจงใจทำชั่วก็จัดเป็นกรรมชั่ว  กรรมจึงมีความหมายได้ทั้งทางดี และทางชั่ว การทำกรรมดี เรียกว่า สร้าง “กุศลกรรม” ส่วนทำความชั่ว เรียกว่า “อศุลกรรม” แต่ส่วนใหญ่ละไว้ในฐานที่เข้าใจ ว่าเป็นในทางไม่ดีหรือกรรมชั่วเสียมากกว่า มักเรียกว่า “เวรกรรม”

พระพุทธองค์ตรัสว่า เรื่องที่เข้าใจยากสี่เรื่อง ซึ่งปุถุชนไม่ควรนำมาคิด ให้รกสมอง คือ 1. เรื่องพุทธวิสัย คือ เรื่อง อัจฉริยภาพของพระพุทธเจ้า หรือความสามารถพิเศษของพระพุทธองค์ 2. เรื่องฌานวิสัย คือ อัจฉริยภาพ หรือ ความสามารถพิเศษของคนที่ฝึกจิตมาเป็นอย่างดี 3.เรื่องกรรมวิบาก คือ การให้ผลของกฎแห่งกรรม 4. เรื่องของโลกจินตา คือ การคิดปัญหาอภิปรัชญา เช่น โลกเกิดขึ้นมาได้อย่างไร ใครเป็นผู้สร้างโลก 

4 เรื่องนี้ พระพุทธองค์ตรัสว่า เป็น “อจินไตย” เป็นเรื่องที่ไม่ควรนำมาขบคิด(แต่ไม่ได้ห้ามคิด) เพราะชวนให้ฟุ้งช่าน ทำให้เสียเวลาเปล่า ไม่นำไปสู่การแก้ปัญหาต่างๆในชีวิต เพราะเป็นเรื่องที่เหนือสามัญวิสัย พิสูจน์ได้ยาก ใครมัวขบคิดหรือหาทางพิสูจน์อยู่ ไม่ทันรู้ความจริงก็อาจตายเสียก่อน หรืออาจเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ ไม่นำไปสู่ความดับทุกข์ได้ 
ทั้งนี้ วิธีแก้กรรมตามหลักพุทธศาสนา ก็คือ การละความชั่วด้วยความดี ไม่ได้ละความชั่วเข้าพิธีสารภาพหรือไถ่บาป หรือ อาบน้ำชำระบาป พระพุทธองค์ทรงแนะนำว่า หากจะอาบน้ำชำระบาป ก็จงอาบน้ำแห่งความดีงาม ทางกาย วาจา และใจ จะดีกว่า และได้ผลดีกว่าอย่างแน่นอน

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/588261

ผู้รักษาอุโบสถศีลนั้นย่อมได้อานิสงส์ทั้งชาตินี้ชาติหน้า : หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม

วันศุกร์ ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 19.30 น.

“…อันผู้รักษาอุโบสถศีลนั้นย่อมได้อานิสงส์ทั้งชาตินี้ชาติหน้าโดยอนุรูปแก่ความปฏิบัติของตน ดังพระพุทธพจน์ที่ตรัสไว้ในตอนท้ายแห่งอุโบสถสูตรว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ที่อริยสาวกเข้าอาศัยอยู่แล้ว เป็นคุณมีผลใหญ่และอานิสงส์ใหญ่มีความรุ่งเรืองแผ่ไพศาลมาก” ดังนี้ จะยกคุณประโยชน์แห่งการรักษาอุโบสถมาชี้ให้เห็นพอเป็นเครื่องบำรุงศรัทธาปสาทะดังต่อไปนี้

๑. ตามธรรมดาคนเรา วันปกติย่อมใช้กายวาจาใจให้สาละวนหมกมุ่น อยู่ในการงานทางบ้านนานาประการ การงานบางอย่างก็สะดวกบางอย่างก็ติดขัด ที่ติดขัดก็เป็นต้นตอก่อให้กายวาจาใจเศร้าหมอง เพราะต้องการให้สิ่งนั้นสำเร็จผลดังประสงค์ เมื่อนานวัน นานเดือน นานปี กาย วาจา ใจ ก็หม่นหมองเป็นมลทินขึ้นโดยลำดับ จนถึงกับไม่สามารถชำระล้างให้สะอาดได้ก็มี เมื่อสาธุชนถือโอกาสเข้ารักษาอุโบสถศีล ก็นับว่าเป็นอุบายชำระมลทินนั้น เพราะได้ปลดเปลื้องการงานทางบ้านออกจากกาย วาจา ใจ เป็นการปล่อยวางภาระของกาย วาจา ใจ ให้ได้พักผ่อนเสียครั้งหนึ่ง

๒. การพักการงานทางบ้าน แล้วไปหาอุบายควบคุมกาย วาจา ใจ ให้อยู่ในกรอบศีลธรรมนับว่าเป็นอุบายให้คฤหัสถ์ชนมีโอกาสได้ชำระกาย วาจา ใจของตนเสียครั้งหนึ่งคือ ๖ วัน ๗ วันได้ชำระกันครั้งหนึ่งถึงจะไม่สะอาดจนผ่องก็เป็นทางไม่ให้หม่นหมองทวีขึ้นมากการรักษาอุโบสถนั้น โดยความมุ่งหมายก็เพื่อเป็นอุบายชำระกาย วาจา ใจ ดังกล่าวมานี้อีกประการหนึ่ง 

๓. วันปกติที่ไม่รักษาอุโบสถ กาย วาจา ใจ ต้องเป็นทาสกรรมกรของตนและคนอื่นสัตว์อื่นอีกมากมายบางครั้งต้องเป็นทาสของลูกๆ หลานๆบางทีต้องเป็นทาสของวัวควายและเป็ดไก่ต้องยอมตนลงให้คนและสัตว์เหล่านี้ใช้เกือบจะไม่มีเวลาแสนที่จะเหนื่อย แสนที่จะลำบากแม้จะได้ค่าจ้าง คือ ทรัพย์และความยินดีเป็นค่าแรง ก็เพียงนิดหน่อยและให้คุณชั่วเวลาเพียงชาติเดียวส่วนวันรักษาอุโบสถ นับว่าเป็นโอกาสให้กับบุคคลพ้นจากความเป็นทาสเช่นนั้น แล้วเขามอบกาย วาจา ใจเป็นทาสของพระรัตนตรัย ซึ่งนับว่าเป็นทาสที่มีเกียรติและได้รับค่าแรงงานอันมีเกียรติด้วยกล่าวคือ ได้ความบริสุทธิ์ผุดผ่องของกาย วาจา ใจ และความเยือกเย็นเป็นสุขทั้งภพนี้และภพหน้าเป็นค่าแรงาน

๔. การเข้ารักษาอุโบสถ นับว่าเป็นการเข้าถือบวชของคฤหัสถ์ เพราะเป็นอุบายเว้นจากบาปและอบรมกาย วาจา ใจ ให้สุขเกิดรสหวานซึ่งเป็นผลที่ต้องการทั้งทางคดีโลก คดีธรรมจริงอย่างนั้น น้ำใจอัธยาศัย อันทำอบรมบ่มให้สุขแล้วย่อมเกิดรสหวาน คือ น่ารัก น่าเคารพน่าคบค้าสมาคมด้วยความสนิทสนม กาย วาจา และใจอันศีลอบรมบ่มให้สุขแล้วย่อมเกิดรสหวานกล่าวคือ กิริยาทางกายหวาน ตาน่าดูน่าชมคำพูดทางวาจาก็หวานหู ฟังไม่รู้เบื่อ

๕. ตามที่กล่าวมาแล้ว ๔ ประการนี้เป็นอานิสงส์ จะพึงเห็นได้ด้วยตนเองในชาตินี้ส่วนอานิสงส์ในชาติหน้านั้นแม้ถึงจะยังไม่มีผู้รับรองยืนยันเพราะทุกๆ คนยังไม่ตายหรือเคยตายมาแล้วก็เป็นการเหลือวิสัยที่จะจดจำนำมาเป็นพยานได้แต่ก็พอมีแนวทางที่จะคาดคะเนหรือสันนิษฐานลง

ด้วยเหตุผลว่า กาย วาจา ใจ ที่บริสุทธิ์สะอาด ด้วยอำนาจศีลธรรมที่ได้ปฏิบัติไว้ในชาตินี้ นั้นแลฯ จะเป็นพืชพันธุ์ เป็นเครื่องรับประกันให้เกิดผลคู่ควรกันในชาติหน้าสมด้วยพระคาถาพุทธภาษิตว่า โยธมฺมจารี กาเยน วาจาย อุทเจตสา อิเทวนํ ปสงฺสนฺติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทติ

ผู้ใดประพฤติเป็นธรรมด้วยกาย วาจา และใจ ในชาตินี้ เขาย่อมได้รับการสรรเสริญ ครั้นละโลกนี้ไปเขาย่อมบันเทิงเบิกบานในโลกสวรรค์ดังนี้

ขอบคุณลานธรรมจักร