ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317801

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317801

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317756

“คนพิการทำอะไรได้บ้าง?” หากถามคำถามนี้ หลายคนคงจะนึกถึงอาชีพอย่าง“ขายลอตเตอรี่”, “ขอทาน”, “วณิพก” เพราะเป็นภาพที่เห็นกันจนชินตา แต่เชื่อหรือไม่ว่าคนพิการทำอะไรได้มากกว่านั้น? นำมาซึ่งแนวคิดการจัดตั้งกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ตามกฎหมาย พ.ร.บ.ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ.2550 รวมถึงสิทธิของคนพิการในด้านการศึกษา ก็ได้รับการรับรองในรัฐธรรมนูญ
แต่ในทางปฏิบัติ ลำพังคนร่างกายปกติครบ 32 ก็ยังมีปัญหาการเข้าถึงบริการสาธารณะที่มีคุณภาพ ดังจะเห็นโครงการระดมทุนจัดหาเครื่องมือแพทย์ไปประจำโรงพยาบาลต่างๆ ซึ่งคนพิการนั้นยิ่งลำบากกว่ามาก อาทิ ข้อมูลจาก กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้พิการ ณ วันที่ 15 ก.ย. 2560 ระบุว่าประเทศไทยมีคนพิการทั้งสิ้น 1,808,524 คน ในจำนวนนี้เป็นวัยทำงาน (อายุ 15-60 ปี)มากถึง 819,550 คน ส่วนใหญ่เรียนจบเพียงระดับประถมศึกษาเท่านั้น
หากมองในแง่เศรษฐศาสตร์ นี่คือ “ความสูญเสีย” อย่างน่าเสียดาย อาทิ ผู้พิการในวัยแรงงาน พบว่าแม้จะตัดกลุ่มผู้พิการมากจนไม่สามารถทำงานได้จำนวน 217,295 คนออกไป แต่ก็ยังเหลือคนที่พิการไม่มากที่ไม่ได้ประกอบอาชีพอีก 330,339 คน คนกลุ่มนี้ขอเพียง “โอกาส” ในการพัฒนาศักยภาพเท่านั้นก็จะไม่เป็นภาระของคนรอบข้าง จึงเป็นที่มาของโครงการ “ปั่นไปไม่ทิ้งกัน สานต่องานที่พ่อทำ No one left Behind” ปั่นจักรยานจากกรุงเทพฯ ถึงเชียงใหม่ ระยะทาง 867 กิโลเมตร เพื่อระดมทุนสร้างศูนย์ฝึกอาชีพคนพิการณ อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่
28 ม.ค. 2561 ทีมงาน “แนวหน้าวาไรตี้” เดินทางไปยังมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) สถานที่อันเป็น “จุดสตาร์ท” ของโครงการครั้งนี้ซึ่งมีความพิเศษตรงที่เป็นการ “ปั่นจักรยาน 2 ตอน” ด้านหน้าเป็น “จิตอาสานักปั่นตาดี” นำและบอกทาง ส่วนด้านหลังเป็น “นักปั่นผู้พิการทางสายตา” ที่ช่วยปั่นส่งแรงเสริม บรรยากาศแม้จะเป็นช่วงเช้าตรู่ของวันอาทิตย์ แต่ก็มีผู้สนใจมาร่วมงานกันมากมาย
สมพงษ์ จ้อยสูงเนิน อายุ 58 ปีบ้านเกิดอยู่ “โคราช” นครราชสีมา แต่มายึดอาชีพช่างเครื่องเงินเครื่องทองในกรุงเทพฯ หลายสิบปีแล้ว เล่าว่า ปกติปั่นจักรยานเป็นงานอดิเรกอยู่แล้ว พอมีเพื่อนฝูงมาชวนก็ “ตอบรับโดยไม่ลังเล” เพราะเห็นเป็น “กิจกรรมการกุศล” โดยก่อนจะถึงวันจริงก็ได้ไป “เก็บตัว” ฝึกซ้อมกันหลายแห่ง รวมระยะเวลาเตรียมการนานกว่า 3 เดือน ซึ่งตนนั้นรู้สึกประทับใจที่เห็นผู้พิการทางสายตา “มุมานะ” ตั้งใจฝึกซ้อมอย่างมาก
“ซ้อมครั้งแรกๆ เราเริ่มกันแถวพุทธมณฑลก่อน แล้วก็ไปที่นครปฐม แล้วก็ไปที่เขาใหญ่ แถววังน้ำเขียว แล้วก็ไปที่สวนผึ้งราชบุรี ไปฝึกปั่นขึ้นเนินเขา เพราะระยะทางบางช่วงมันต้องปั่นขึ้นเขา เช่น แถวๆ อุตรดิตถ์ ถ้าถามว่าต่างกันไหม? คือจักรยานปกติตอนเดียวมันทำความเร็วได้ดีกว่า จักรยาน 2 ตอนมันหนักกว่า ถ้าคนด้านหลังไม่ช่วยก็จะเหมือนเอาคนนั่งซ้อนเฉยๆ” สมพงษ์ เล่าถึงการฝึกซ้อม
เช่นเดียวกับ วิฑูรย์ ทองแถมแก้ว อาชีพหลักเป็นผู้ใหญ่บ้านหมู่ 1 ต.บางแก้ว อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ แม้ปีนี้กำลังจะเข้าสู่วัย 60 ปี อย่างเป็นทางการ แต่ก็ขอมาเป็นนักปั่นจิตอาสาด้วยอีกแรง ซึ่งโดยส่วนตัวชอบปั่นจักรยานอยู่แล้วทั้งแบบเสือหมอบและเสือภูเขา แต่การมาปั่นจักรยาน 2 ตอนนั้นยอมรับว่าต้องใช้กำลังขาค่อนข้างมากเพราะหนักส่วนท้าย แต่เมื่อฝึกซ้อมแล้วพบว่าผู้พิการทางสายตาที่ปั่นไปด้วยกันนั้นช่วยปั่นส่งแรงให้เป็นอย่างดี
“คนตาบอดเขาสามารถปั่นจักรยานได้เขาอยากปั่น ก็อยากให้เขาประสบความสำเร็จในการปั่นจากกรุงเทพฯไปเชียงใหม่ เรามีความสามารถเราก็เข้าไปช่วยเขา เพื่อให้เขาบรรลุเป้าหมาย เพราะเป็นการทำบุญทางอ้อมอย่างหนึ่ง อยากให้ทุกๆ จังหวัดออกมารณรงค์กัน ถึงแม้เขาจะเป็นคนพิการทางตาแต่มีใจที่สูงส่ง ต้องการช่วยเหลือสังคม” ผู้ใหญ่วิฑูรย์ กล่าว
ด้านผู้พิการทางสายตาที่ร่วมปั่นจักรยานในครั้งนี้ ธรรม จตุนาม กล่าวว่า คนตาบอดกับการปั่นจักรยานเอาจริงๆ แล้ว “ไม่ยาก” โดยตนนั้นปกติมีญาติบ้าง แม่บ้านบ้าง พาปั่นจักรยาน2 ตอน อยู่ในละแวกบ้านย่านพุทธมณฑลสาย 4-สาย 5 จ.นครปฐม อยู่แล้ว ทำให้ที่บ้านกลายเป็น “จุดรวมพล” ทั้งที่เก็บจักรยานและที่ประชุมเตรียมการฝึกซ้อมก่อนมาถึงวันปั่นจริงไปโดยปริยาย
“โครงการนี้มีวัตถุประสงค์คือต้องการให้คนพิการแสดงศักยภาพให้สังคมเห็น แล้วก็ระดมเงินบริจาคผ่านช่องทางต่างๆ นำไปสร้างศูนย์ฝึกอาชีพคนพิการอาเซียนที่อำเภอเชียงดาว” ผู้พิการท่านนี้ ระบุ
เช่นเดียวกับเจ้าภาพงานครั้งนี้ ที่ชีวิตของท่านเป็นแรงบันดาลใจของใครหลายคน เพราะแม้จะประสบอุบัติเหตุจนตาบอดทั้ง 2 ข้างตั้งแต่อายุ 15 ปี แต่ไม่ย่อท้อตั้งใจเรียนจนจบปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์จาก ม.ธรรมศาสตร์ และปริญญาโทจาก ม.ฮาร์วาร์ด (Harvard University) สหรัฐอเมริกา แล้วกลับมาทำงานเป็นอาจารย์ใน ม.ธรรมศาสตร์ จนเพิ่งจะเกษียณอายุราชการไปเมื่อเดือน ก.ย. 2560 ศ.วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ประธานมูลนิธิสากลเพื่อคนพิการเปิดเผยว่า ปัจจุบันมีคนพิการเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่มีงานทำเป็นกิจจะลักษณะ
ฉะนั้นสิ่งที่ต้องคิดกันต่อคือ “จะทำอย่างไรคนพิการที่เหลือจะมีโอกาสบ้าง?” นำมาสู่แนวคิดการจัดตั้งศูนย์ฝึกอาชีพคนพิการที่ อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ เพราะประเทศไทยแม้จะมีกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ แต่ติดปัญหาคือนำมาใช้ได้เฉพาะเป็นค่าดำเนินการฝึกอบรมเท่านั้นไม่สามารถใช้สนับสนุนการตั้งศูนย์ฝึกอาชีพได้ จึงต้องจัดกิจกรรมระดมทุนขึ้น และที่เลือกการปั่นจักรยานเพราะต้องการสร้างความตระหนักตามคำขวัญ “No one left Behind” คนพิการไม่ควรถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แต่ควรได้รับโอกาสให้ใช้ชีวิตได้อย่างคนทั่วไปในสังคม
“ถ้าจะให้เป็นรูปธรรม เราก็นึกถึงจักรยาน 2 ตอน ก็มีอาสาสมัครอยู่ด้านหน้า คนพิการอยู่ด้านหลัง ปั่นด้วยกันไม่ทิ้งกันก็เป็นการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ได้อีกอย่างก็เป็นการออกกำลังกายของคนตาบอดอยู่แล้ว แต่เมืองไทยอาจจะไม่เคยชิน” ศ.วิริยะ อธิบาย
ทั้งนี้โครงการ “ปั่นไปไม่ทิ้งกัน สานต่องานที่พ่อทำ No one left Behind” เริ่มออกเดินทางในเช้าวันที่ 28 ม.ค.2561ณ ม.ธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) และจะไปสิ้นสุด ณ จุดซึ่งจะเป็นที่ตั้งศูนย์ฝึกอาชีพคนพิการอาเซียน ที่ อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ ในช่วงเย็นวันที่ 5 ก.พ.2561 โดยจะมีการถ่ายทอดสดทาง Facebook Live ที่แฟนเพจ “มูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ” https://www.facebook.com/YimsooFoundation ตลอดเส้นทาง
ผู้สนใจสามารถร่วมบริจาคได้ อาทิ บัญชีกระแสรายวัน ธนาคารกรุงเทพ 162-3-07772-2, ธนาคารกรุงไทย 196-6-00208-4ธนาคารไทยพาณิชย์ 264-3-001530 ธนาคารกสิกรไทย 758-1-01398-6 และธนาคารกรุงศรี 494-0-00140-9 ชื่อบัญชีมูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ รวมถึงอีกหลายช่องทาง โดยเข้าไปติดตามรายละเอียดได้ที่แฟนเพจมูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ หรือที่เว็บไซต์ http://www.yimsoo.org
ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317832

บนโลกออนไลน์ ได้มีการแชร์ภาพที่ประชาชนจำนวนมาก ต่างเฝ้ารอชมปรากฏการณ์จันทรุปราคาเต็มดวงเป็นสีแดงอิฐ ซึ่งสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) (สดร.) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้เผยว่าจะเกิดปรากฏการณ์ดังกล่าวในค่ำคืนวันนี้
ชมคลิป : ชมสดๆ! ปรากฏการณ์’จันทรุปราคา’

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317810

31 ม.ค.61 ผู้สื่อข่าวประจำ จ.สุรินทร์ รายงานว่าได้พบกับนายจิตรกร อย่าลืม อายุ 32 ปี ชาวบ้านนาโพธิ์ ต.เขวาสินรินทร์ อ.เขวาสินรินทร์ จ.สุรินทร์ ชายหนุ่มผู้อนุรักษ์ว่าวพื้นบ้าน ว่าวไทย สไตล์อีสาน กล่าวว่า ปัจจุบันนี้มีเพียงตนเท่านั้นที่ยังคงเล่นว่าว เพราะคนอื่นเขาไม่เล่นและประดิษฐ์ว่าวเองไม่เป็น ปกติว่าวจะมีหลายขนาด ตามแต่ใจชอบ โดยส่วนตัวจะประดิษฐ์ว่าวขนาดใหญ่ เพราะจะได้ติดธนูเพื่อให้ว่าวมีเสียงดังเวลาปล่อยขึ้น บางครั้งก็เกรงใจชาวบ้านกลัวจะรบกวน แต่ชาวบ้านกลับบอกเสียงไพเราะมากให้เพิ่มเสียงได้อีก
โดยการประดิษฐ์ว่าวและธนูนั้น เป็นภูมิปัญญาที่ได้รับการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น คุณตากล่าวว่า ว่าวที่นิยมคือ “ว่าวแม่ลูก” มีลักษณะส่วนบนจะใหญ่ เรียกว่าแม่และส่วนล่างจะเล็ก เรียกว่าลูก ใช้ไม่ไผ่ขึ้นเป็นโครงและใช้กระดาษปูนซีเมนต์ทำว่าว เพราะกระดาษจะมีความเหนียวและทนได้ดีกว่า ส่วนธนูว่าวจะมีลักษณะคล้ายธนู มีสายทำมาจากสายรัดกล่องพลาสติกเป็นเศษวัสดุเหลือใช้และเสียงจะดังหรือเบา ขึ้นอยู่กับการขึ้นสายให้ตึงหรือหย่อน
นายจิตรกร กล่าวอีกว่า ว่าปัจจุบันนี้ หลังจากได้เล่นว่าวแม่ลูกไปนั้น ก็เริ่มมีชาวบ้านมาขอให้ประดิษฐ์ว่าวขายให้เป็นจำนวนมาก ตนจึงเริ่มรับออเดอร์ โดยทำขายตามขนาดเล็กใหญ่ ราคาเริ่มตั้งแต่ 400 – 1,000 บาท มีรายได้สุดปังโดยเฉพาะช่วงลมหนาวมาเยือน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317697

31 ม.ค.61 นายชัยวัฒน์ ชื่นโกสุม ผู้ว่าราชการจังหวัดเลย เดินทางไปเป็นประธานแถลงข่าวโครงการ “RUN AND RIDE FOR LOEI แล่นโฮมกัน ปั่นเมิดจังหวัด เพื่อห้องผ่าตัดโรงพยาบาลเลย” เพื่อสมทบทุนในการปรับปรุงและจัดทำห้องผ่าตัดจัดซื้ออุปกรณ์ และเครื่องมือแพทย์ เพื่อยกระดับมาตรฐานการรักษาทางการผ่าตัดให้ผู้ป่วยมีคุณภาพดีขึ้น เพื่อรณรงค์เสริมสร้างสุขภาพที่ดีของคนในจ.เลย
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ก่อนหน้านี้ท่านผู้ว่าก็มีงานอยู่แล้ว 2 งาน ก่อนเดินทางมาเป็นประธานโครงการดังกล่าว จนถึงช่วงเวลา 10.00 น. ซึ่งต้องแถลงข่าวหาเงินเพื่อโรงพยาบาลประจำจังหวัด

โดยเช้าวันนั้นท่านผู้ว่าฯ เดินทางปฏิบัติงานราชการหลายที่ กว่าจะเลิกงานก็ 10.00 น. ผู้ว่าฯอาจจะหิว จึงเกิดภาพน่ารักๆ ของผู้ว่าฯ เลย ซึ่งทำให้ชาวจังหวัดเลยยิ้มกับภาพที่เห็น ที่ท่านผู้ว่าฯ กินข้าวโรงทาน นั่งหันหน้าชนเก้าอี้พลาสติกกิน นั่งกินขนมจีนแกงไก่อย่างเอร็ดอร่อย ซึ่งด้านข้างก็เต็มไปด้วยชาวจ.เลย นั่งกินอาหารโรงทานเหมือนๆ กัน
ผู้สื่อข่าวบอกอีกว่า ท่านผู้ว่าฯเลย ท่านเคยบอกว่า “ผมเป็นลูกศิษย์วัด เอาแบบสมถะดีกว่า ปชช.กินได้ ผมก็กินได้ ไม่ต้องยุ่งยาก แค่มีเก้าอี้ให้วางจานอันหนึ่ง ก็พอแล้วครับ”
ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317693

เมื่อเช้าวันนี้ (31 ม.ค.61) ศาลจังหวัดมีนบุรี ได้อ่านคำพิพากษาตัดสินลงโทษจำคุกนายยิ่งยง ยอดบัวงาม นักร้องลูกทุ่งชื่อดัง และพวกคนละ 20 ปี โดยไม่รอลงอาญา จากคดีทำธุรกิจฉ้อโกงประชาชน ในชื่อบริษัทแทนคุณแผ่นดินสยาม จำกัด จากโทษเดิม 33 ปี
ยิ่งยง ยอดบัวงาม มีชื่อจริงว่า ประยงค์ บัวงาม ชื่อเล่น ยง ชื่อในวงการ ยิ่งยง ยอดบัวงาม เกิดเมื่อวันอังคารที่ 25 ธันวาคม 2505 ที่บ้านเลขที่ 39 หมู่ 3 บ้านโคกโพน ตำบลกันทรารมย์ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ บิดาชื่อนายพลอย บัวงาม มารดาชื่อนางใน บัวงาม ในครอบครัวเกษตรกรที่มีฐานะยากจน เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนประชาบาลกันทรารมย์ ต้องหาเช้ากินค่ำ ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาเรียนหนังสือ เมื่อต้องออกไปทำงานช่วยครอบครัว จึงต้องเรียนซ้ำชั้น ประยงค์มีพี่น้อง 5 คน สมัยเรียนอยู่ชั้น ป.3 หลังจากที่ได้ดูหนังเรื่อง ” นักเลงสามสลึง ” ประยงค์เริ่มชอบร้องเพลง และพอถึง ป.6 ก็เริ่มประกวดร้องเพลง หลังจบ ป.6 ประคงได้บวชเป็นสามเณร และระหว่างที่มาเที่ยวที่กรุงเทพฯ ก็ได้พบกับ “ภมร อโนทัย ” นักแต่งเพลง และนักจัดรายการวิทยุชื่อดังเป็นครั้งแรก
ด้วยความช่วยเหลือของพระที่วัดประยงค์บวช สามเณรประยงค์ได้เรียนต่อจนจบชั้น ม.3 ที่โรงเรียนขุขันราษฎร์บำรุง และลาสิกขาบทในปี 2524 เพราะหลงใหลในเสียงของสายัณห์ สัญญา จนถึงกับแอบร้องเพลงอยู่บ่อยๆช่วงที่เป็นเณร จากนั้นก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ และมาฝากเนื้อฝากตัวกับภมร แต่ยังไม่ได้รับการตอบรับ จึงไปทำงานเป็นจับกัง และรับจ้าง ก่อนจะกลับบ้านเมื่อท้อแท้ หลังจากหายท้อ เขาก็ลงมากรุงเทพฯอีก โดยไปสมัครเป็นนักร้องตามวงดนตรีต่างๆ และได้ไปอยู่กับวงของคนที่ประยงค์เรียกว่า ” เจ๊หมวย ” และเปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า ” เสียงสน มนต์ไพร ” จากการตั้งให้ของบรรจง มนต์ไพร ประมัน ยอดบัวงาม ประยงค์จบปริญญา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

ยิ่งยง ยอดบัวงาม อยู่กับเจ๊หมวย ราว 6 เดือนก็ลาออกเพราะไม่มีงาน เขากลับไปหาภมรอีก ซึ่งภมรก็ได้หางานประเภททำงานบ้านทำสวน แต่เขาก็ทำได้เพียง 2 เดือนก็ลาออก และมาพักช่วยงานภมรอยู่ที่ สถานีวิทยุกรมทหารรักษาดินแดน เขาทำอยู่ที่นี่ได้ 2 ปี ในปี 2528 ภมร ก็ให้เพลงประยงค์มาบันทึกเสียง 2 เพลง คือ ” ไอ้หนุ่มเลี้ยงควาย ” และ “รัก รัก รัก ” ที่ภมร อโนทัย แต่งให้ ” ศิริ สินชัย ” แต่ศิริร้องไม่ถูกใจ โดยเพลง ” ไอ้หนุ่มเลี้ยงควาย ” แต่เดิม ภมรตั้งใช้จะให้ใช้ชื่อว่า ” สัญญารักมั่น ” หลังบันทึกเสียงเสร็จ ภมร ตั้งชื่อให้กับนักร้องใหม่ว่า ” ยิ่งยง ยอดบัวงาม ”
หลังจากที่เพลงของยิ่งยงถูกเปิดทางวิทยุ คนในวงการหลายคนก็เริ่มถามหาคนที่ร้องเพลงเหล่านี้ และระหว่างที่เพลงเริ่มเป็นที่รู้จัก วันชนะ เกิดดี ก็ได้มาติดต่อให้ยิ่งยงไปร้องเพลงที่คาเฟ่แทนเขา ที่ติดธุระทำผลงานเพลงชุดใหม่ และหลังยิ่งยงได้เข้ามาทำงานที่สถานีวิทยุรักษาดินแดนเต็มตัว เขาก็ถือโอกาสนำผลงานเพลงของตัวเองออกเผยแพร่ทางวิทยุอยู่บ่อยๆ
ต่อมาวันหนึ่ง คุณสากล อนันตวิชัย นักจัดรายการชื่อดังจากภาคใต้ แห่งสถานีวิทยุ จส.2 อ.พุนพิน จ.สุราษฎร์ธานี ได้มีโอกาสฟังเพลงของยิ่งยง ก็เกิดชอบใจ และตกลงเป็นนายทุนตั้งวงดนตรีให้ โดยให้ค่าร้องเขาคืนละ 3,000 บาท ทำให้ภมรต้องเร่งทำเพลงเพิ่มให้ยิ่งยงอีก 8 เพลง ก่อนจะนำมารวมตัดเป็นแผ่นเต็มใช่ชื่อว่า ” ไอ้หนุ่มเลี้ยงควาย ” นับเป็นผลงานชุดแรกของ ยิ่งยง ยอดบัวงาม จากนั้นก็ตามมาด้วยชุด ” วิมานรัก ” , ” ขอบคุณแฟนเพลง ” , และ ” หนุ่มชาวเรือ ”
หลังเพลงเริ่มติดตลาดทางใต้ ยิ่งยงก็ออกเดินสายทางใต้ และได้รับการต้อนรับเป็นอย่าง ยิ่งยงเดินสายอยู่ราว 6 เดือนก็หยุดวง พร้อมกับมีปัญหากับภมร เรื่องเงินๆทองๆ จากนั้นเขาหันกลับมาร้องเพลงตามคาเฟ่อีกประมาณครึ่งปี พอดี เอกพจน์ วงศ์นาคจะเปิดวง เด๋อ ดอกสะเดา จึงชวนไปอยู่วงเอกพจน์ จากนั้นก็ออกเดินสายกับสายัณห์ สัญญา และพุ่มพวง ดวงจันทร์ หลังจากที่หมดสัญญากับต้นสังกัดเดิม ยิ่งยงก็กลับไปหา ภมรอีกครั้ง
จากนั้นทั้งสองก็ตั้งหน้าตั้งตาผลิตผลงานเพลงชุดใหม่ โดยในชุดนี้ ยิ่งยงได้แสดงฝีมือการแต่งเพลงด้วยเพลงหนึ่งชื่อว่าเพลง ” ยิ่งยงมาแล้ว ” ระหว่างนั้นได้พบกับ ปัญญา กตัญญู ที่เคยร้องเพลงตามคาเฟ่ด้วยกัน และปัญญา ได้มอบเพลง ” สมศรีขายตัว “ผลงานประพันธ์ของ วุฒิ วรกานต์ ให้ยิ่งยงเอาไปบันทึกเสียง หลังบันทึกเสียงเสร็จช่วงนั้นเป็นปี 2535 ภมรจึงเปลี่ยนชื่อเพลงนี้เป็น ” สมศรี 1992 ” และเป็นเพลงแรกของหน้า 2 เพราะไม่มีใครคิดว่ามันจะดังเป็นพลุแตกหลังจากนำออกเผยแพร่ตามสถานีวิทยุ และนับตั้งแต่นั้นมา ชื่อของ ยิ่งยง ยอดบัวงาม ก็เป็นชื่อของหนึ่งในนักร้องลูกทุ่งที่คนไทยรู้จักกันดี กระแสความโด่งดังของเขา ทำให้มีการผลิตนักร้องลอกเลียนแบบ ชื่อ ยิ่งยง ยอดบัวบาน พร้อมกับผลงานเพลงชุด สมศรีไปญี่ปุ่น
แต่ในที่สุดวันนี้ ยิ่งยง ยอดบัวงาม ก็ถูกศาลจังหวัดมีนบุรี ได้อ่านคำพิพากษาตัดสินลงโทษจำคุก 20 ปี โดยไม่รอลงอาญา จากคดีทำธุรกิจฉ้อโกงประชาชน ในชื่อบริษัทแทนคุณแผ่นดินสยาม จำกัด จากโทษเดิม 33 ปี
สำหรับ บริษัท แทนคุณแผ่นดินสยาม จำกัด จดทะเบียนจัดตั้งเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2554 ทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท ตั้งอยู่เลขที่ 22/19 ถนนรัชดา-รามอินทรา แขวงรามอินทรา เขตคันนายาว แจ้งประกอบธุรกิจจำหน่ายสินค้าเกษตร และขายพาณิชย์อิเล็คทรอนิคส์ สถานะล่าสุดจดทะเบียนเลิกบริษัท ซึ่งนายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้แล้ว เมื่อวันที่ 16 ก.ค.2557 และขณะนี้ยังไม่ได้จดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชีแต่อย่างใด
ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317687

31 ม.ค.61 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ ต.สมอแข อ.เมือง จ.พิษณุโลก ทางกลุ่มผู้สูงอายุของชาวบ้าน ต.สมอแข ได้รวมตัวกันนำโดยนายสนั่น เอี่ยมสาย อายุ 57 ปี ปราชญ์ชาวบ้าน ต.สมอแข ที่มีความสามารถฝีมือมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการแทงหยวกกล้วย ตัดกระดาษ งานจักสาน การทำม้าไม้สำหรับงานบวช โดยเฉพาะการทำม้าไม้สำหรับงานบวช ที่ยังคงเป็นเอกลักษณ์ที่งดงาม ผู้สูงอายุเหล่านี้ได้สืบทอดไปสู่รุ่นลูกหลาน
นายสนั่น เอี่ยมสาย ปราชญ์ชาวบ้าน ต.สมอแข กล่าวว่า ในการทำงานม้าไม้งานบวชไม่ยาก เพียงไปตัดไม้ไผ่ในหมู่บ้านมาทำเป็นโครงไม้ ซึ่งผู้สูงอายุแต่ละคนก็จะแบ่งงานกันทำ ไม่ว่าจะเป็นการดัดไม้เผ่าด้วยการลนไฟ การทำโครงม้า การตกแต่ง ซึ่งแต่ละครั้งจะทำม้าไม้ประมาณ 3 วัน ซึ่งม้าไม้สำหรับงานบวช นั้น จะดัดแปลง เป็นรูปหงส์ หรือ รูปม้า ทั่วไปได้ เพื่อความสวยงาม
สำหรับชาวไท-ยวน ในจังหวัดพิษณุโลก มีประมาณ 10 หมู่บ้าน แต่ละหมู่บ้านจะมีผู้สูงอายุที่ยังรักษาทางวัฒนธรรมของชาวไท-ยวน ที่มีอัตลักษณ์ ไม่ว่าจะเป็นการแต่งกาย ภาษา ประเพณีต่างๆ ซึ่งคงความมีเสน่ห์ จากชาติพันธุ์เดิมของชาวสมอแขที่ย้ายมาจาก จ.ราชบุรี สุพรรณบุรี นครปฐม โดยแต่เดิมอพยพมาจาก โยนกเชียงแสนนคร ซึ่งปัจจุบัน คือ อ.เชียงแสน จ.เชียงราย
ด้วยวัฒนธรรมที่ยาวนาน ทางสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพิษณุโลก ร่วมกับองค์การบริหารส่วนตำบลสมอแข และกลุ่มไท-ยวน ต.สมอแข จึงได้ส่งเสริมจัดตั้งศูนย์อนุรักษ์วัฒนธรรมไท-ยวน ขึ้นที่บ้านดงประโดก หมู่ที่ 3 ต.สมอแข อ.เมืองพิษณุโลกแห่งนี้ขึ้น เพื่อให้เยาวชนรุ่นหลานได้มาศึกษาหาความรู้และเที่ยวชมกันได้ถึงที่ โดยภายในศูนย์จะรวบรวมทั้งทางด้านวัฒนธรรมพื้นถิ่น ทั้งการทอผ้าลวดลายดั้งเดิมของชาวไท-ยวน ที่สวยงามอีกด้วย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317673

วิถีการเดินทาง… มันจะเลือกผู้คนให้มาพบปะเรา
เส้นทางการเดินทาง…มันจะบ่งบอกว่าคุณอยากเป็นเพียงแค่ผู้ชนะ หรือเป็นผู้แสวงหาสิ่งใดๆ
อย่าปล่อยให้ทุกสิ่งเลือนราง และห่างออกไป…
เชื่อเถอะ เรานำมันกลับมาได้
เพียงเรา…เดินทาง!!

นี่คือ “บางสิ่ง” ที่ “ใช้ ดอนคิง” ถ่ายทอดลงในเพจ SHAI DON KING และในบางสิ่งยังมีอะไร “บางอย่าง” ที่ “ใช้” ได้รับจากการเดินทางอีกมาก อาจจะเรียกให้สวยหรูว่า “ปรัชญา” ก็คงจะได้ และในวันนี้ “คนไทยคนแรกที่(กำลัง)บิดมอ’ไซค์รอบโลกสำเร็จ” จะมาถ่ายทอดให้ผู้คนที่ล้วนมี “ฝัน” แต่ยังไม่อาจทลาย “กำแพงกั้น” ได้รับรู้
“ใช้” เล่าย้อนถึง “จุดเริ่มต้น” ของการ “สานฝัน” ความคิด “บิด…รอบโลก” ว่า ตอนเด็กๆเขาเป็นคนชอบเดินทาง เริ่มโบกรถทัวร์ รถไฟ รถเมล์แดง เที่ยวไปทั่วแบบเรื่อยเปื่อย ชอบตรงไหน ก็กระโดดลงรถ จากความเรื่อยเปื่อย แปรผันเป็น “เป้าหมาย” เมื่อทุกที่ในประเทศไทยที่อยากไปได้ไปหมดแล้ว “ใช้” เริ่มขยับออกไปตะลุยเขมร ลาว เวียดนาม
กระทั่ง “เส้นแบ่งขอบฟ้า” ไม่อาจ “กักฝัน”…
“ใช้” บอกว่า ช่วงหนึ่งช่วงวัยรุ่นอยากไปต่างประเทศ แต่ไม่มีศักยภาพด้านการเงิน แต่ด้วยความคิดที่จะเที่ยวรอบโลก ซึ่งเป็นความฝันมาตั้งแต่เด็กยังไม่ “มอด” จึงเริ่มมองหาแนวทางการ “เที่ยว” แบบใหม่ ด้วยความที่ชอบ “มอเตอร์ไซค์” จึงเปลี่ยนการเดินทางมาลองใช้มอเตอร์ไซค์ดูบ้าง ก็ทดลองดู หลังจากนั้นก็เปลี่ยนใช้อยู่หลายรุ่น กระทั่งปัจจุบันใช้ BMW R1200GS เป็นรถมือสองที่ซื้อด้วยเงินตัวเอง

“ใช้ “บอกว่า เมื่อมีมอเตอร์ไซค์ก็เริ่มออกไปไกลขึ้น ทั้งในและต่างประเทศ เช่น ลาว เขมร เมียนมา ช่วงแรกๆก็ยังคิดว่ามันใช่ “ทางของเรา” หรือไม่ ที่ทำอยู่มันเป็น “วิถีของไบค์เกอร์” ที่เราชอบจริงหรือไม่ เมื่อมี “คำถาม” เกิดขึ้นกับตัวเอง จึงหาคำตอบด้วยการลองขับมอเตอร์ไซค์เที่ยวไปเรื่อยอยู่ 10 กว่าวัน ออกเช้าค่ำนอน ไปเรื่อยๆขับไปเกือบหมื่นกิโลเมตร ก็ได้คำตอบว่า…
“มันใช่ว่ะ…นี่แหล่ะทางของเรา”
“ใช้” เล่าต่อว่า หลังจากนั้นจึงเที่ยวด้วยมอเตอร์ไซค์มาตลอด เพราะรู้แล้วว่าชอบมัน ซึ่งในการเดินทางแต่ละครั้งนั้นไม่ได้วางแผนอะไร เพราะเป็นคน “ไม่ซับซ้อน” ไม่ได้เตรียมการอะไรมาก หยิบอะไรได้ก็ไป เพราะปกติเป็นคนที่ตื่นเช้ามา ถ้าอยากจะไปไหนก็ไป ไม่รู้จุดหมายด้วย ไม่เคยหาอ่านหนังสือล่วงหน้า หรือเที่ยวตาม “แลนด์มาร์ค” ที่เขาแชร์ๆกัน ตนเที่ยวแบบไปตรงไหนเจออะไรก็เจอเลย มัน Pure ดี มันได้ฟิลลิ่ง อะไรที่มัน “ดิบ” จะสนุก ตนสนุกกับทุกการเดินทาง จน…
มองต้นหญ้าข้างทาง…สวย!!!
“เพราะนี่คือสิ่งที่เราอยากเห็น ไม่ใช่ไปเที่ยวตามแลนด์มาร์ค แค่ไปเจอคนพื้นถิ่น นุ่งซิ่น ก็ถือว่านี่คือความประทับใจสุดๆละ ตรงนี้ผมเรียกมันว่าความเจริญทางจิตวิญญาณ”
อย่างไรก็ตาม “สิงห์นักบิด” ผู้นี้ เล่าต่อว่า หลายๆครั้งที่เขามีโอกาสได้ขับมอเตอร์ไซค์ ย้อนกลับไปเที่ยวในจุดเดิมเมื่อครั้ง “โบกรถ” เที่ยว และนั่นทำให้ได้พบ “ความเปลี่ยนแปลง…ทางวัตถุ” อย่างมาก โดยเฉพาะในเมืองไทย ซึ่ง “ใช้” ยกตัวอย่างเช่น “เกาะเต่า” ที่ทุกวันนี้มีทุกอย่าง ไม่เว้นกระทั่งผับ-บาร์ , “เชียงใหม่” เคยไปพักแถวคูเมือง ราคาคืนละ 80 บาท , “ปาย” เคยไปตั้งแต่ไม่มีอะไร ยัง “ดิบ” , “เชียงคาน” ไปตั้งแต่มีโรงแรมแค่ที่เดียว แต่ทุกวันนี้หลายๆสถานที่กลายเป็น “มหรสพ”
“บ้านเราเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่าน่ากลัว เป็นการเจริญเติบโตอย่าไร้ทิศทาง เมืองไทยปล่อยให้เกิดการเติบโต โดยไม่รักษาสภาพดั้งเดิม เอาใกล้ๆแค่อัมพวา เดิมเกิดจากการรวมกลุ่มอาร์ทติสต์ นักวาดรูปถ่ายรูป กลุ่มที่ชอบศิลปะ แต่ทุกวันนี้ไม่ใช่ หลายๆสถานที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าเสียดาย”

“ใช้” ถ่ายทอดประสบการณ์ต่อว่า “ทริปรอบโลก” ล่าสุดของเขาทำให้เริ่มจากประเทศไทย ออกจากไทยทางแม่สอด เข้าเมียนมา อินเดีย อิหร่าน ตุรกี จากนั้นเข้าบัลแกเรีย โรมาเนีย ฮังการี เข้ายุโรปทางออสเตรีย เยอรมัน ฝรั่งเศส สวิสเซอร์แลนด์ โปรตุเกส เบลเยียม ลักเซมเบิร์ก ลิกเตนสไตน์ จากนั้นก็ “ชิปรถ” ไปที่อเมริกา เข้าเม็กซิโก กัวเตมาลา ฮอนดูรัส นิการากัว ลงอเมริกาใต้ถึง ชิลี ราว 30 ประเทศ ตอนนี้ “ชิปรถ” จากชิลี ไปออสเตรเลีย แล้วกลับมาทำวีซ่ารอเดินทางต่อ
“สิงห์นักบิด” ผู้นี้ บอกว่า บางเส้นทาง “อันตราย” ขนาดต่างชาติยังส่ายหัว เช่น อิหร่าน ค่อนข้างจะโหดมาก แต่เราอยากไป เพราะชอบอ่านหนังสือจึงพอทราบว่า “เอเชียไมเนอร์” เป็นรากเหง้าของวัฒนธรรมโลก จึงอยากเห็นอยากสัมผัส และได้เห็น “รากเหง้า” จริงๆ และค่อนข้างจะลึกซึ้งกับมันด้วย เช่น ตนเคยแบ็คแพ็คไปอินเดีย และบินไปเที่ยวอินเดีย 4 ครั้ง ไปมาหมด จนมาครั้งล่าสุดนี้เดินทางด้วยมอเตอร์ไซค์ผ่านเมืองที่ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวเลย สิ่งที่เห็นได้เปลี่ยน “ทัศนคติ” ของเราอย่างสิ้นเชิง
อย่างจุดแรก คือ “นากาแลนด์” ผมเคยอ่านหนังสือสารคดีนากาแลนด์ เคยเป็นอาณาเขตของชนเผ่าที่มีความห้าวหาญในการรบสูง เป็นชนเผ่าที่ “ตัดหัวมนุษย์” แล้วก็เสียบหัวไว้หน้าบ้าน เพื่อข่มขวัญชนเผ่าอื่น แต่ตอนนี้เขาเป็นเขตปกครองพิเศษของอินเดีย
“ผมเชื่อว่าชนเผ่าเหล่านี้มีวิธีคิด มีศิลปะอื่นๆของเขา แต่ภาพที่เราชินตา คือ การตัดหัวเท่านั้น มองเขาด้านมืดด้านเดียว เมื่อผมได้ไปสัมผัสจริงๆพบว่าเขามีความเจริญ มีความงดงามทางจิตวิญญาณสูง ไม่แพ้ชาติที่เจริญแล้ว หรืออย่างในอินเดีย เราจะเข้าใจเสมอว่าอินเดียเป็นประเทศยากจน และสกปรก แต่ไปรอบล่าสุดปีที่ผ่านมานี้เอง ความคิดเปลี่ยน อยากน้อยผมไปคราวล่าสุดนี้ ผมไม่เห็นขอทานในอินเดียเลย และทุกวันผมจะได้กินอาหารฟรีอย่างน้อย 1 มื้อ จากชาวบ้าน”
หลายๆเมืองที่ “ใช้” มีโอกาสได้ “สัมผัส” ให้แง่มุมคิดหลายๆอย่างต่อเขา แต่เมืองที่มี “อิทธิพล” ต่อเขามากที่สุด เห็นจะเป็นที่…
“ทิเบต”!!!
“ใช้” ยอมรับว่า “ทิเบต” มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเขามากที่สุดที่หนึ่งในโลก เพราะคุณจะเห็น “แรงศรัทธา” อย่างแรงกล้าต่อศาสนาและวัฒนธรรมจากที่นี่ บางประเทศความศรัทธาต่อศาสนา ศูนย์รวมจะอยู่ในวัด แต่ที่ “ทิเบต” คุณจะเห็นแรงศรัทธาต่อศาสนาจาก “ทุกลมหายใจ” ของคนทิเบต ทุกห้วงวินาทีของคนที่นี่ ทั้งคนหนุ่มคนสาว ทุกเพศวัย เขาจะมี “ลูกประคำ” กับ “กงล้อมนตรา” หรือกงล้ออธิษฐาน ซึ่งในภาษาทิเบตเรียกว่า “มานี” อันมีความหมายเดียวกับ “มณี”
“มานี” เขาจะหมุนเพื่อสะท้อนให้เห็นถึง “วัฏสงสาร” การเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเครื่องเตือนสติของเขา ส่วน “ลูกประคำ” ให้ระลึกถึงจังหวะทำนองของการมีชีวิตอยู่ การดำรงไว้ซึ่งสติ เวลาเขากินข้าวเขายังถืออย่างหนึ่งอย่างใดไว้ในมือ
นอกจากนี้ “แรงศรัทธา” ของทิเบตยังพบเห็นได้ตลอดเส้นทาง โดย “ทิเบต” อยู่ในที่สูง เป็นหลังคาโลก เส้นทางที่ “ใช้” ขับเข้าไปค่อนข้างจะโหด เป็นภูเขาสูง บางจุดมีอากาศหนาวเหน็บ แต่ระหว่างทาง “ใช้” ได้มีโอกาสได้เห็น “ภาพแห่งศรัทธา” เขาเห็นชาวทิเบตที่กราบแบบ “อัษฎางคประดิษฐ์”(การกราบโดยให้องคาพยพทั้ง 8 ตำแหน่งของร่างกาย อันได้แก่ หน้าผาก 1 หน้าอก (บางแห่งว่าหน้าท้อง) 1 ฝ่ามือทั้ง 2 เข่าทั้ง 2 และปลายเท้าทั้ง 2 สัมผัสธรณี) เดิน 3 ก้าว กราบ “หน้าผาก” ติดพื้นตลอดเส้นทาง
“ใช้” เคยถามชาวทิเบตว่ากราบไปถึงไหน เขาบอกว่ากราบไปถึง “กรุงลาซา” ระยะทางกว่า 1,000 กม. กว่าจะถึง ไม่ใช่เฉพาะผู้ใหญ่ บางจุดเราเห็นมากันเป็นครอบครัว ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ บางกลุ่มก็เดิน บางกลุ่มมากับรถเทียมเกวียน เทียมลา เทียมวัว…
เมื่อไรจะถึง.????
นี่คือภาพสะท้อนของแรงศรัทธา โดยแรงศรัทธาของชาวทิเบตเห็นได้จาก “หน้าผาก” ถ้าหน้าผากที่ด้าน ก้อนเนื้อก้องหนังนูนขึ้นมา นี่แหล่ะ “แรงศรัทธา” ที่แท้จริง
ฉะนั้น…เมื่อมนุษย์เราอยู่ในแรงศรัทธา ซึ่งมันไม่มีศรัทธาไหนถูกหรือผิด ถ้าศรัทธานั้นอยู่ในความเชื่อของเขา ตรงนี้เห็นได้ที่ทิเบต ซึ่ง “ใช้” มองว่ามันคือแรงศรัทธาที่น่า “อัศจรรย์”
“ที่เปลี่ยนผม คือ มันทำให้เราเกิดความเชื่อมั่นในสิ่งที่เรารัก ผมเป็นคนศรัทธาในเรื่องของความฝัน แต่เมื่อผมไปทิเบต ทำให้เห็นว่าสิ่งที่เราพยายามทำเพื่อแรงศรัทธาของเรานั้น มันยังด้อย เป็นแค่เศษธุลี เมื่อเทียบกับแรงศรัทธาที่คนทิเบตมีต่อศาสนา เมื่อกลับมาจากทิเบต ทำให้ผมคิดว่าเมื่อเราฝัน หรือศรัทธาต่ออะไรก็ตาม จงทำให้มันชัดเจนมากขึ้น จงทำมันซะ…”
นี่อาจเป็นแรงผลักดันต่อชีวิตของผม…
มันทำให้ผม “ดุเดือด” กับความฝัน!!!

“ใช้” บอกว่า การขับมอเตอร์ไซค์รอบโลก ไม่ใช่ “ความฝันสูงสุด” ของเขา โดยเขาฝันไว้ 2 อย่าง คือ เดินทางไปในเส้นทางที่ตัวเองอยากจะไป ซึ่งก็ได้ทำแล้ว และอีกอย่าง คือ เป็นคนชอบบ่นเรื่องการไม่รักษา “วิถีชุมชน” ชอบตำหนิเรื่องการทำลายล้างชุมชนด้วยเรื่องของ “การท่องเที่ยว” แต่ถ้าตนตายไปพร้อมกับคำด่า โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย ตนจะมองว่าตนเองเป็น
“คนกระจอก”!!!
“ใช้” บอกว่า หลังจากคิดได้ดังนั้น วันนี้จึงมุ่งมั่นมากว่าเมื่อเราด่าเขาแล้ว เราก็ต้องทำบางอย่างให้มันเกิดขึ้น ให้ตัวเองเห็นว่าตัวเราไม่ใช่คนกระจอกในสายตาตัวเอง จึงมุ่งทำให้ “ตลาดน้ำท่าคา” ซึ่งแทบจะเหลืออยู่เพียงที่เดียวที่ยังรักษาไว้ซึ่ง “การแลกเปลี่ยน” ยังพบการพายเรือเอาของมาแลกเปลี่ยนกัน “ใช้” ทำทุกอย่างเพื่อให้ชุมชนนี้รักษาไว้ซึ่งขนบธรรมเนียม และวิถีชุมชนเอาไว้ให้ได้ “ทุกทาง” อย่างน้อยก็ “ตายตาหลับ” แล้ว เพราะทำทั้ง 2 อย่างนี้ไว้ได้ระดับหนึ่งแล้ว นี่เองจึงเป็นที่มาของการ “เนรมิต” ที่พักชื่อ “นิทานคำกลอน 2” ขึ้นที่ตลาดน้ำท่าคา
“ใช้” บอกว่า “นิทานคำกลอน 2” ถือเป็นอีกหนึ่ง “ศูนย์รวม” ความฝันที่เขาทำไว้ ตัวอาคารถูกออกแบบไว้ให้เข้ากับท้องถิ่น เชื่อมโยงอดีตกับปัจจุบัน เพราะมีการนำ “บ้านทรงไทย” มาปรับให้เข้ากับความเป็นอยู่ในปัจจุบัน จนกลายเป็น “โมเดล” ทางสถาปัตยกรรม ที่สถาบันการศึกษาชื่อดังหลายแห่งพานักศึกษามาเรียนรู้ มาดูว่าจะสร้างบ้านทรงไทยให้น่าอยู่ หรือเข้ากับวัฒนธรรมร่วมสมัยได้อย่างไร เป็นต้น
“ใช้ ดอนคิง” เผยถึงทริปตะลุยรอบโลกครั้งต่อไปของเขา ว่า เวลานี้ขับมอเตอร์ไซค์ไปถึงอเมริกาใต้ จนถึงชิลีแล้ว และตอนนี้กำลังชิปรถมาที่ออสเตรเลีย โดยประมาณ “เดือนกุมภาพันธ์” คาดว่าจะขับจากออสเตรเลีย เข้าอินโดนีเชีย มาเลเซีย และเข้าไทย

“ที่ผ่านมาทุกทริปใช้เงินส่วนตัวมามากพอสมควร เงินหมดแล้ว ขายทรัพย์สินทุกอย่างเพื่อเอาเงินมาใช้ในการเดินทาง มันไม่สำคัญ แต่มันต้องทำ ไม่ยิ่งใหญ่อะไร แต่ฝันไว้ก็ต้องทำ อย่าไปตีค่ามันสูง แต่อย่าทำให้มันต่ำเกินไปนัก ผมอยากให้คนไทยฝ่าความฝันของตัวเองไปให้ได้”
“ใช้” บอกว่า ถ้ามีโอกาสก็อยากเป็นวิทยากรไปบรรยาย เพื่อแนะแนวทางความคิด ไม่ใช่แค่กับนักเดินทาง หรือนักแทรกเกอร์ แต่รวมถึงการใช้ชีวิตอยู่ และการทำงานโดยทั่วไป อยากวางตัวเองไว้จุดนี้ ที่ทำๆมาได้อะไรบ้าง มันก็ได้ “ความสุข” อยากไปได้ทุกที่เท่าที่มีแรง อยากอยู่กับมัน ยังอยากไป “แอฟริกา-มองโกเลีย” แต่ตอนนี้มี “ข้อจำกัด” เรื่องการเงิน ถ้ามีใครพร้อมสนับสนุน ก็พร้อมที่จะไป อย่างน้อยก็เพื่อช่วยส่งเสริมให้คนไทยคนหนึ่งได้เปิด “ทัศนคติ” ให้กับคนไทยอีกหลายๆคนที่ “ฝัน” อยู่ ตอนนี้ต่างชาติให้ความสำคัญกับการเดินทางของตนมาก
เขา “ทึ่ง” มากที่คนไทยคนเดียวทำได้อย่างไร
เพราะต่างชาติอย่างเขายังไม่กล้าทำ
เมื่อคนไทยทำ มันจึงกลายเป็นเรื่อง “วิเศษและพิเศษ” ในสายตาชาวโลก!!!
(ติดตามตอนต่อไปกับเรื่อง “ที่สุด” ที่เขาพบเจอ)
ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317648

โรงพยาบาลราชวิถี กรมการแพทย์ชี้วัยทองการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ เพียงรู้เท่าทันและรับมืออย่างถูกวิธีช่วยลดโอกาสเสี่ยงปัญหาสุขภาพและเพิ่มคุณภาพชีวิตได้
31 ม.ค.61 นายแพทย์ณรงค์ อภิกุลวณิช รองอธิบดีกรมการแพทย์ กล่าวว่า วัยทองเป็นภาวะที่สตรีเข้าสู่วัยหมดประจำเดือน มักพบในช่วงอายุระหว่าง 45 -50 ปี ส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้านอารมณ์และร่างกาย โดยเมื่อเข้าสู่วัยทอง ร่างกายจะมีการเปลี่ยนแปลงเสมือนเป็นสัญญาณแจ้งเตือนล่วงหน้า คือ ประจำเดือนเริ่มมาคลาดเคลื่อน หรือมากะปริบกะปรอย และประจำเดือนอาจหายขาดไปกว่า 1 ปี ก่อนจะหมดประจำเดือนอย่างถาวร หลังจากที่ผู้หญิงเข้าสู่วัยทองหรือวัยหมดประจำเดือนแล้วจะเริ่มมีอาการต่าง ๆ ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย เช่น ไม่มีประจำเดือน ร้อนวูบวาบ ไม่สบายตัว มีเหงื่อออกในตอนกลางคืน มีปัญหาเรื่องการนอน นอนน้อย นอนไม่หลับ ผิวแห้ง หนังศีรษะบาง ผมร่วง อ้วนขึ้น ระบบเผาผลาญในร่างกายทำงานได้น้อยลง ไม่มีสมาธิ อารมณ์แปรปรวน และหงุดหงิดง่าย โดยสาเหตุเกิดจากรังไข่ไม่มีการตกไข่ ทำให้ไม่มีการผลิตฮอร์โมนเพศอย่างเอสโตรเจนและโปรเจสเตอโรนอีกต่อไป

นายแพทย์มานัส โพธาภรณ์ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลราชวิถี กรมการแพทย์ กล่าวเพิ่มเติมว่า สาเหตุของวัยทองเกิดจากหลายปัจจัย ได้แก่ การเกิดขึ้นตามธรรมชาติ เมื่อผู้หญิงมีอายุมากขึ้น สภาพร่างกายย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะร่างกายที่กำลังเข้าสู่วัยชรา ระบบต่างๆ ภายในร่างกายย่อมทำงานเสื่อมประสิทธิภาพลง เกิดจากการเจ็บป่วยหรือความผิดปกติของรังไข่ อาจส่งผลต่อการไม่มีประจำเดือน รวมไปถึงการผ่าตัดรักษา เช่น การผ่าตัดเอารังไข่ทั้งสองข้างออกไป ทำให้เข้าสู่ภาวะหมดประจำเดือน และเกิดจากการรักษาทางการแพทย์ เช่น การทำเคมีบำบัด (Chemotherapy) ที่ใช้ในผู้ป่วยโรคมะเร็ง เพราะนอกจากการรักษาจะส่งผลต่อเซลล์มะเร็งแล้ว ยังส่งผลต่อเซลล์ต่างๆ ของร่างกายที่มีการเจริญเติบโต ในบางครั้งการหมดประจำเดือนจึงเป็นผลข้างเคียงจากการทำเคมีบำบัดด้วยเช่นกัน
สำหรับแนวทางการดูแลตัวเองในช่วงวัยทอง ควรเลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ลดการรับประทานอาหารหวาน มัน เค็ม เพื่อหลีกเลี่ยงการเกิดโรคความดันโลหิตสูง เบาหวาน ควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ชา กาแฟ และน้ำอัดลม งดสูบบุหรี่ ควรออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอร่วมกับการทำสมาธิ พักผ่อนให้เพียงพอเพื่อรักษาอารมณ์ให้เป็นปกติ และหมั่นตรวจสุขภาพเป็นประจำ หากมีอาการผิดปกติควรพบแพทย์เพื่อปรึกษาอาการและรับการรักษาต่อไป
ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า
http://www.naewna.com/likesara/317642

31 ม.ค.61 นายสิทธิชัย ศักดา ผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา เปิดเผยว่า เนื่องในเทศกาลวันแห่งความรัก 14 ก.พ.61 ทางจังหวัดพังงาได้เตรียมการจัดงานและจัดสถานที่ไว้เพื่อให้คู่รักทั้งชาวไทยและต่างชาติได้จดทะเบียนสมรสแบบฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย
บริเวณสถานที่ท่องเที่ยวดัง 4 อำเภอ ประกอบด้วย อ.เกาะยาว บริการจดทะเบียนสมรสนอกสถานที่บริเวณชายหาดเกาะไข่ ใช้ชื่อว่า “14กุมภา วิวาห์เกาะไข่ ใจกลางอันดามัน @ เกาะยาว พังงา” รับเพียง 14 คู่รักเท่านั้น
อ.กะปง สถานที่ที่ใช้จดทะเบียนสมรสคือ บ่อน้ำพุร้อนปลายพู่ หมู่ที่ 4 ต.ท่านา อ.กะปง ใช้ชื่อว่า “อุ่นหมอก ไอรัก ณ ปลายพู่” รับเพียง 9 คู่รัก
อ.ท้ายเหมือง ได้เตรียมสถานที่ไว้คือ ริมชายหาดท้ายเหมืองที่ยาวที่สุดในจังหวัดพังงา ใช้ชื่อว่า “รักนี้ ที่ท้ายเหมือง” ไม่จำกัดคู่รัก
อ.ตะกั่วป่า ใช้ชื่อว่า “วิวาห์หวาน ตำนานเมืองตะกั่วป่า” ไม่จำกัดคู่รัก
ซึ่งแต่ละอำเภอจะมีแพ็กเกจห้องพักสุดหรูและของที่ระลึกรวมทั้งภาพถ่ายมอบให้กับคู่รักที่เข้าร่วม สามารถติดต่อได้ ณ ที่ว่าการในแต่ละอำเภอโดยด่วน
