ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 เมษายน 2560 เวลา 09:13 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/488144

โดย…นายใจดี

เชียงใหม่ มักถูกคิดถึงในฤดูหนาวเสียส่วนมาก แต่เชียงใหม่ในฤดูร้อนแรงก็ไม่ได้น่าชัง อย่างเดือน เม.ย.นี้ ก็นึกถึง ป๋าเวณีปี๋ใหม่เมืองเจียงใหม่ เล่นน้ำสงกรานต์รอบคูเมืองเชียงใหม่ รู้สึกฉ่ำใจขึ้นมาบัดดล

แม้จะไปเยือนเชียงใหม่หลายหน แต่แหล่งท่องเที่ยวของเชียงใหม่ก็ไม่เคยทำให้รู้สึกเบื่อหน่าย เพราะแต่ละแห่งยังมีมนตร์เสน่ห์ดึงดูดคนต่างถิ่นให้อยากเร้นตัวอิงแอบกับสถานที่ได้เสมอ ล่าสุดการได้ร่วมเดินทางกับ บริษัท บุญนำพา (ประเทศไทย) ผู้ให้บริการรับจัดงานบุญครบวงจร เราจึงได้ประสบการณ์การเดินทางในอีกรูปแบบ แน่นอนล่ะว่า “อิ่มบุญ”

การเดินทางครั้งนี้ทาง “สรสิช เนตรนิล” ผู้(บุญ)นำพา มีความประสงค์ที่จะเรียนรู้ถึงประเพณีการจัดงานบุญในท้องถิ่นต่างๆ เพื่อเพิ่มศักยภาพในการรับจัดงานบุญได้อย่างทั่วถึงในทุกภูมิภาคของไทย และเป้าหมายที่สำคัญ คือ “ความสุข”

ความสุขที่สมบูรณ์ในการใช้ชีวิต บุญนำพา แยกย่อยให้ 2 ส่วน คือ ความสุขใจ ซึ่งเกิดขึ้นได้จากงานบุญ และความสุขกาย ที่เกิดขึ้นได้จากการดูแลด้านสุขภาพและความสะดวกสบายในการใช้ชีวิต เช่นนี้การเดินทางไปแต่ละแห่งหน เราจึงได้ดื่มด่ำทั้งสุนทรียรสของอาหาร เครื่องดื่ม ธรรมชาติ สถาปัตยกรรม ไหว้พระ ถวายสังฆทาน ฯลฯ เรียกว่า เติมเต็มความสุขทั้งกาย-ใจ

ใจผลิบานราวกุหลาบแรกแย้ม

“สวนกุหลาบหลวงโครงการหลวงห้วยผักไผ่” ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ ราว 40 นาที เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงทุ่งเริง จัดให้เป็นสถานที่ควรมายามเช้า เพราะทำเลที่ตั้ง ต.บ้านปง อ.หางดง แม้จะฤดูกาลไหน ยามเช้าก็ยังสามารถสัมผัสได้ถึงความเย็นสบายของอากาศ เน้นมายามเช้า แม้ว่าเราจะอยากได้บรรยากาศจิบชายามบ่ายสไตล์ผู้ดีอังกฤษก็ตาม

สวนกุหลาบหลวงโครงการหลวงห้วยผักไผ่ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงเกษตร มีกุหลาบหลายสายพันธุ์ ปลูกไล่ระดับตามไหล่เขา แดงมินิเจส มิดไนท์บลู ลาเวนเดอร์ดรีม พิงก์พีช บีเวอรี ชมพูไต้หวัน บลู ฟอร์ ยู สตาร์รูนา ซัมเมอร์ สโนว์ เป็นอาทิ สวรรค์ของคนชอบถ่ายภาพดอกไม้ เดินชมได้เรื่อยๆ เพราะพื้นที่ไม่กว้างนัก ยังไม่ได้เหงื่อก็เดินทั่วถึงแล้ว

อีกหนึ่งความน่าสนใจของที่นี้ นอกจากตกแต่งสวนตามสไตล์อังกฤษแล้ว ยังจัดโซนรับประทานอาหาร-เครื่องดื่ม ที่แทรกตัวอยู่กลางหมู่มวลดอกกุหลาบ ให้อารมณ์วินเทจ ได้อาหารตาใจแล้วมาเติมอาหารกายกันบ้าง ซึ่งเด็ดด้วยเมนูผักสดจากโครงการหลวงหลากหลายเมนู ชาสมุนไพร และเมนูจากอโวคาโด เพราะโครงการหลวงทุ่งเริง จัดเป็นแหล่งปลูกอโวคาโดอันดับต้นในโครงการหลวง แนะนำชิมไศกรีมอโวคาโด

นอกจากนี้ ยังมีลานกางเต็นท์สำหรับการพักผ่อนที่ใกล้ชิดธรรมชาติ กิจกรรมท่องเที่ยวเชิงเกษตร สนุกสนานและเพลิดเพลินกับการขี่จักรยานชมสวนเกษตรอินทรีย์รอบๆ ได้ ที่นี่เปิดเวลา 08.00-20.00 น. หากไม่อยากพลาดชมความเบ่งบานของหมู่มวลกุหลาบ โทรสอบถามเจ้าหน้าที่ได้ 09-9135-1118

วิจิตรการพุทธสถาน

อีกครึ่งวันหลัง เคลื่อนตัวมาที่ “วัดป่าดาราภิรมย์” ตั้งอยู่ ต.ริมใต้ อ.แม่ริม ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมืองเชียงใหม่ราว 40 นาที ต้องบอกว่ามาช่วงไหนก็ได้ความร่มรื่น สมชื่อวัดป่า มีต้นไม้ใหญ่แผ่ให้ร่มเงา ช่วยให้การเดินจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่งไม่ต้องปาดเหงื่อมากนัก แม้วัดจะกลายเป็นอีกจุดหนึ่งสำหรับนักท่องเที่ยวที่มาเยือนเมืองเชียงใหม่ หากบรรยากาศภายในวัดเงียบสงบมาก

วัดป่าดาราภิรมย์ เป็นวัดเก่าแก่ มีปูชนียสถานที่วิจิตรงดงาม ภาพยนตร์ละครหลายเรื่องมาขอใช้สถานที่ เช่น “พระอุโบสถ” ที่ตระการงานศิลป์ ตัวอุโบสถสร้างเป็นศิลปะล้านนา หน้าบันไดเป็นลวดลายเครือเถาล้านนา ล้อมรอบดาว 3 ดวง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระราชชายาเจ้าดารารัศมี ประตู หน้าต่าง แกะสลักด้วยลวดลายล้านนาลงรักปิดทอง มีพญานาค 3 คู่ สิงห์ 1 คู่ เทวดา 1 คู่ และมอม 1 คู่ ส่วนพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ศิลปะสุโขทัย ลงรักปิดทอง

“พระวิหารหลวง” จำลองมาจากหอคำของเจ้าหลวงเชียงใหม่ในสมัยโบราณ งดงามในศิลปะการแกะสลัก ปูนปั้นและลายคำแบบล้านนา ภายในพระวิหารประดิษฐานพระประธานทรงเครื่องในมณฑปปราสาทพร้อมทั้งพระบรมสารีริกธาตุ และแวดล้อมด้วยพระพุทธรูปพระพุทธเจ้า 28 พระองค์

“หอกิตติคุณ” ดื่มด่ำสถาปัตยกรรมศิลปะล้านนาผสมผสานศิลปะไทยลื้อ อาคารชั้นเดียว หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีน้ำตาลไหม้ ปักฉัตรสีทองตรงกลาง ประดับช่อฟ้ารูปนกหัสดีลิงค์ สันหลังคาประดับลวดลายปูนปั้นรูปตัวลวง (คล้ายมังกรผสมสิงห์มีปีก) ด้านทิศใต้และด้านทิศเหนือมีมุขยื่นออกไปคลุมบันได หน้าบันไดทั้งสองด้านประดับสิงห์คู่ศิลปะไทยลื้อ ประกอบเสาหน้ามุขสองต้นประดับลวดลายลงรักปิดทองรูปหม้อดอกปูรณฆฏะและลายเครือเถาว์แบบล้านนาที่งดงาม เหนือประตูทางเข้าประดับลวดลายแกะสลักพญานาคพันกัน ภายในจัดแสดงรูปภาพโบราณ ศิลปวัตถุ เปรียบเป็นพิพิธภัณฑ์ข้อมูลประวัติศาสตร์แห่งพุทธจักรล้านนาเลยเทียว

เพียงสถานที่เดียวก็ใช้เวลาเพลินๆ อย่างไม่รู้ตัวได้หลายชั่วโมง ยิ่งถ้าต้องการศึกษารายละเอียดกันทุกซอกทุกมุมจริงๆ ให้เวลาครึ่งวันก็ไม่มีเบื่อ อีกสิ่งที่รู้สึกประทับใจต่อวัดป่าดาราภิรมย์ ก็คือ ความสะอาดและไม่ได้เป็นพุทธพาณิชย์ ที่วัดเต็มไปด้วยตู้รับบริจาครายเรียงทั่วทุกมุม การเดินเข้าสู่วัดป่าดาราภิรมย์ นอกจากกราบสักการะพระพุทธรูปได้สำรวมกาย-วาจา-ใจแล้ว ยังได้รื่นรมย์ในความงดงามของสถาปัตยกรรมแบบล้านนาอีกด้วย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 เมษายน 2560 เวลา 10:58 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/488040

โดย…กาญจน์ อายุ

 เนื่องในโอกาสที่ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมพรรษา 84 พรรษา เมื่อปีที่ผ่านมา การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) จึงได้แนะนำเส้นทางท่องเที่ยวตามรอยโครงการพระราชดำริ “แม่ของแผ่นดิน มิ่งขวัญชาวไทย”

โดยเริ่มที่เส้นทางในภาคอีสานตอนล่าง ตามรอยผ้าไหมพระราชินี และเรียนรู้การทอผ้าในชุมชนสุรินทร์และอุบลราชธานี

ศูนย์หม่อนไหม

แหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ด้านการเกษตร ศูนย์หม่อนไหมเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ จ.สุรินทร์ เป็นสถานที่ผลิตพันธุ์หม่อน พันธุ์ไหม มีให้เรียนรู้ตั้งแต่ขั้นตอนการปลูกหม่อน เลี้ยงหนอนไหม สาวไหม ย้อมสี ทอผ้าไหม และการแปรรูป โดยแบ่งเป็นฐานพร้อมการสาธิตให้เห็นกระบวนการจริง

กี่ทอผ้าไหมยกทองชั้นบนมีคนทอทั้งหมด 3 คน

เริ่มที่ฐานเรียนรู้หม่อนผลิตใบ หม่อนผลิตผล การสาวไหม การย้อมสีธรรมชาติ การทอผ้าไหม การแปรรูปผลิตภัณฑ์ และพิพิธภัณฑ์ผ้าไหม

สิ่งที่น่าสนใจคือ ฐานแปรรูปผลิตภัณฑ์ที่จะจุดประกายไอเดียหม่อนไหมแปลกๆ ที่ไม่ใช่ผ้าไหม ยกตัวอย่าง ข้าวเกรียบผลหม่อน และข้าวเกรียบใบหม่อน ที่รับประทานง่ายและมีประโยชน์ต่อร่างกาย

ในใบหม่อนมีสารดีเอ็นเจ มีฤทธิ์ในการลดระดับน้ำตาลในเลือด มีสารต้านอนุมูลอิสระ มีกรดอะมิโน 18 ชนิด และมีแคลเซียมสูง ส่วนในผลหม่อนจะอุดมไปด้วยวิตามินซี เอ และบี 6 รวมถึงกรดโฟลิกและสารต้านอนุมูลอิสระ

สองมือช่วยทอผ้าไหมยกทองโบราณ

นอกจากนี้ ยังมีชาใบหม่อนที่สามารถทำในขั้นตอนง่ายๆ คือ คัด หั่น ลวก คั่ว และอบ โดยใบหม่อนสด 5 กก. จะนำมาทำชาใบหม่อนได้ 1 กก.

สรรพคุณในชา 1 แก้ว ประกอบด้วย สารเควอซิติน รูติน ช่วยลดความเสี่ยงของการเกิดมะเร็ง สารกาบา ช่วยลดความดันโลหิต สารฟายโตสเตอรอล ช่วยลดระดับคอเลสเตอรอล สารดีเอ็นเจ ช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือด มีกรดอะมิโนครบทุกชนิดที่ร่างกายต้องการ และมีแร่ธาตุวิตามิน เช่น แคลเซียม โพแทสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม เหล็ก สังกะสี วิตามินเอและบี

ไม่เว้นแม้แต่หม่อนผลสด หรือมัลเบอร์รี่ ที่มีคุณค่าทางเภสัชโภชนาการสูง คือ มีสารต้านอนุมูลอิสระกลุ่มโพลิฟีนอล กลุ่มแอนโทไซยานิดิน และกรดโฟลิก ที่มีประโยชน์ต่อร่างกายไม่น้อยกว่าผลเบอร์รี่ราคาแพงอย่างบลูเบอร์รี่หรือราสพ์เบอร์รี่

โดยกรมหม่อนไหม ร่วมกับ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้นำผลหม่อนมาทดสอบการเรียนรู้และความจำในหนูทดลอง พบว่า การให้ผลหม่อนสุกอบแห้งบด 10 มก./น้ำหนักหนู 1 กก. สามารถเพิ่มความจำและการเรียนรู้ของหนูได้

จันทร์โสมา

ดังนั้น หม่อนผลสดอาจมีศักยภาพในการป้องกันการเกิดโรคความจำเสื่อม หรืออัลไซเมอร์ก็เป็นไปได้

ทั้งนี้ ศูนย์หม่อนไหมเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ (สุรินทร์) อยู่ภายใต้กรมหม่อนไหม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เปิดให้ประชาชนท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้ได้ฟรี ซึ่งถือว่าเป็นสถานที่เรียนรู้หม่อนไหมครบวงจรที่สุดในสุรินทร์

บ้านท่าสว่าง กี่ทอผ้าบ้านสองชั้น

หมู่บ้านทอผ้าโบราณแห่งสุรินทร์ บ้านท่าสว่าง เป็นแหล่งรวมช่างทอผ้าและผ้าชั้นดีไว้ อย่างบ้าน “จันทร์โสมา” ของ วีรธรรม ตระกูลเงินไทย อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการทอผ้าที่เปิดบ้านเป็นแหล่งเรียนรู้การทอผ้าไหมยกทองโบราณโดยกี่ 1,416 ตะกอ ที่หาชมได้ยากและมีคุณค่ามากในวงการผ้าไทย

ไหมยกทองโบราณจันทร์โสมา ใช้วิธีย้อมแบบโบราณด้วยวัตถุดิบจากสีธรรมชาติ ทั้งสีแดงจากครั่ง สีน้ำเงินจากคราม สีเหลืองทองจากเปลือกทับทิม นอกจากจะสวยงามและปลอดภัย สีสันของมันจะยังสดใสไปเป็นร้อยปี

สาวไหม

กี่ที่ใช้ทอผ้าไหมยกทองต้องใช้กี่โบราณที่ใหญ่เท่าบ้าน 2 ชั้น เพื่อรองรับความยาวของตะกอที่มีมากถึง 1,416 ตะกอ ใช้คนทอ 4 คน และกว่าจะได้ 1 ผืนต้องใช้เวลานาน เพราะแต่ละวันสามารถทอได้เพียง 4-5 ซม. สมกับราคาผืนละ 6 หลัก ตามความวิจิตรงดงามของผืนผ้า

ในหมู่บ้านยังมีร้านขายผ้าสำเร็จรูปและผ้าไหมทั่วไป ที่ราคาจับต้องได้ให้จับจ่าย ส่วนใหญ่จะเป็นผ้าทอของคนในหมู่บ้าน จึงกล่าวได้ว่า บ้านท่าสว่าง เป็นหมู่บ้านโอท็อปเพื่อการท่องเที่ยวเชิงหัตถกรรมผ้าไหมแห่งเดียวในประเทศไทยที่คนหลงใหลผ้าห้ามพลาด

นอกจากนี้ สุรินทร์ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพอีสานใต้ โดยเฉพาะการเลี้ยงไหมที่มีการสาธิตตั้งแต่การปลูกหม่อน เลี้ยงไหม สาวไหม กรอไหม มัดหมี่ และตัดหมี่ รวมถึงการทำเกษตรผสมเพียงพอตามรอยในหลวง รัชกาลที่ 9 และที่แห่งนี้เกิดขึ้นได้ ก็เพราะกระแสรับสั่งของพระองค์ โดยศูนย์จัดตั้งมาตั้งแต่ปี 2538

บ้านคำปุน พิพิธภัณฑ์ผ้าโบราณที่ยังมีชีวิต

ส่วนใหญ่ประตูบ้านคำปุนจะปิดอยู่ตลอดเวลา เพราะใน 1 ปี ประตูบ้านจะเปิดเพียง 3 วันเท่านั้น ในช่วงวันเข้าพรรษา ซึ่งชาวอุบลราชธานีจะแห่กันมาชมการทอผ้าและอุปกรณ์ทอผ้าโบราณที่หาชมได้ยาก

บ้านคำปุนทรงไทย

คำปุน ศรีใส เจ้าของบ้านคำปุน มีความตั้งใจอนุรักษ์ผ้าพื้นเมืองอุบลราชธานีไว้ เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ยังมีคนทอผ้าจริงให้ผู้มาเยือนได้ชื่นชมศิลปวัฒนธรรมพื้นเมือง และเป็นแหล่งผลิตผ้าทอที่มีออร์เดอร์รอข้ามปี โดย คำปุน คือผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาทัศนศิลป์-ถักทอ ปี 2537 และลูกชาย คือ มีชัย แต้สุจริยา ศิลปินดีเด่นจังหวัดอุบลราชธานี ปี 2544 ซึ่งเป็นผู้คิดค้นและออกแบบผ้าลายกาบบัว เอกลักษณ์ประจำจังหวัดด้วย

เส้นทางท่องเที่ยวตามรอยโครงการพระราชดำริ “แม่ของแผ่นดิน มิ่งขวัญชาวไทย” ในภาคอีสานใต้มีจุดเด่นร่วมกันคือ ผ้าไหม สิ่งที่มีคุณค่ายิ่งในชาติไทยที่พระราชินีในรัชกาลที่ 9 ทรงสนพระทัยและทรงทอดพระเนตรเห็นความงดงามที่แฝงอยู่ในงานหัตถกรรมพื้นบ้าน ทำให้กว่า 50 ปีที่ผ่านมา ผ้าไหมไทยได้รับการพัฒนาและได้รับการยกย่องจนได้รับสมญานามว่าเป็น “ราชินีแห่งสิ่งทอ” (The Queen of Textile)

จากสายพระเนตรอันยาวไกล ปัจจุบันผ้าไหมไทยเป็นที่นิยมและรู้จักไปทั่วโลก ได้มีการส่งออกผ้าไหมไทยไปยังประเทศต่างๆ มูลค่านับพันล้านบาท และกลายเป็นส่วนหนึ่งในสัญลักษณ์ของประเทศไทยในสายตาของชาวต่างชาติไปแล้ว

พิพิธภัณฑ์ผ้าไหมในศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพอุบลราชธานี

ผ้าทอหรือผ้าถุงจากฝีมือชาวบ้านสุรินทร์

ม้วนผ้าไหมย้อมสีธรรมชาติ

กี่ทอผ้าไหมยกทองชั้นล่างอยู่ใต้ถุนบ้าน

กี่ทอผ้าโบราณในบ้านคำปุน

รังไหม

ข้าวเกรียบผลหม่อน

ทอผ้าไหม

บ้านคำปุน พิพิธภัณฑ์มีชีวิต

สบู่ แปรรูปจากรังไหม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

26 มีนาคม 2560 เวลา 10:12 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/487002

โดย…กาญจนา อายุวัฒน์ธนชัย ภาพ : วิศิษฐ์ แถมเงิน

อลังการงานสร้างแห่งโลกดอกไม้ต้องยกให้ อุทยานกล้วยไม้ เดอะ บลูมส์ ราชบุรี (The Blooms Orchid Park) สถานที่ที่ได้รวบรวมกล้วยไม้พันธุ์แท้และกล้วยไม้ลูกผสมสายพันธุ์ต่างๆ ไว้มากที่สุดในโลก โดยนำเสนอในรูปแบบของสวนป่าที่เหล่าดอกไม้จะสลับออกดอกให้ชมตลอดปี

ปุ้ย-รัชยาวรรณ ยุกแผน ผู้ดูแลอุทยานฯ และภรรยาเจ้าของสวนกล้วยไม้กว่า 100 ไร่ เล่าให้ฟังว่า พื้นที่ดังกล่าวใช้เวลาปรับระบบนิเวศกว่า 5 ปี เพื่อทำเป็นสวนป่าขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยต้นไม้หายากขนาดใหญ่ เช่น พะยูง พะยอม มะหาด กันเกรา งิ้ว สาละ และนำกล้วยไม้หายากมาจัดแสดงตามฤดูกาลที่มันออกดอก โดยใช้วิธีการปลูกแบบอินทรีย์ ไม่ใช้สารเคมี เพื่อสร้างระบบนิเวศที่ดี มีอากาศบริสุทธิ์ และไม่เป็นอันตรายต่อทั้งธรรมชาติและมนุษย์

“ตอนนี้บ้านเราอากาศร้อนมาก แต่พอเข้าไปในอุทยานกล้วยไม้อุณหภูมิในนั้นจะลดลงถึง 4 องศาฯ เพราะรอบตัวมีแต่ต้นไม้ใหญ่และมีน้ำ มันเป็นความรู้สึกที่ทำให้คนอยากเดินต่อไปจนจบเส้นทาง เพราะเขาอยากไปเห็นต่อว่าข้างหน้าจะเจอกล้วยไม้อะไร จะได้กลิ่นดอกไม้แบบไหน ความสวยงามข้างหน้าจะเป็นยังไงต่อไป ปุ้ยคิดว่านี่คือการปลูกต้นไม้ในใจคน เพราะเราสามารถทำให้คนสนใจพันธุ์ไม้ ดอกไม้ ต้นไม้ หรือแม้กระทั่งผีเสื้อ แมลงตัวเล็กๆ ตามต้นไม้ได้อย่างไม่ต้องบังคับ ดังนั้นเราไม่ได้หวังให้เขาต้องซื้อกล้วยไม้ของเรา แต่หวังให้เขาเห็นคุณค่าของต้นไม้ก็ดีใจแล้ว”

ภายในอุทยานกล้วยไม้แบ่งออกเป็นหลายส่วน โดยการเดินชมจะเริ่มต้นที่ อุทยานและสวนป่า เพื่อชมความงามของกล้วยไม้สายพันธุ์ต่างๆ อย่างใกล้ชิด ทั้งสังเกตรายละเอียด สูดดม และสัมผัสด้วยสายตา บนระยะทางประมาณ 200 เมตร ที่เต็มไปด้วยความตื่นตาและตื่นใจ จากนั้นเดินต่อไปที่ สวนจัดแต่ง เป็นการผสมผสานการจัดแสดงกล้วยไม้สายพันธุ์ต่างๆ ให้เป็นมุมถ่ายภาพ กับแปลงกล้วยไม้ตัดดอกเพื่อการส่งออกขนาดใหญ่

นอกจากนี้ ทางอุทยานฯ ยังได้ทำ ห้องแล็บ สาธิตการขยายพันธุ์กล้วยไม้แบบเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อและการเพาะเมล็ดกล้วยไม้ รวมถึงกิจกรรมที่น่ารักอย่างการให้อาหารและนมน้องแกะ ให้อาหารปลาคาร์ปจากขวดนม ป้อนหญ้าเจ้าควายแสนรู้ ให้อาหารฝูงเป็ดแสนซน ถ่ายภาพกับทุ่งคอสมอสในช่วงฤดูหนาว และชมแปลงเกษตรผสมผสาน แปลงนาตัวอย่างที่แสดงการปลูกข้าวในช่วงอายุต่างกัน ตั้งแต่เริ่มหว่าน ตั้งท้อง ออกรวงเหลืองอร่าม และเก็บเกี่ยว

“เรามีกล้วยไม้มากกว่า 1,000 สายพันธุ์ ทั้งพันธุ์แท้และผสม ยกตัวอย่าง ช้าง สิงโต เข็ม เอื้องสาย อย่างช่วงที่ผ่านมาเป็นเทศกาลชมช้าง ที่ถือเป็นเทศกาลที่สร้างชื่อให้เราที่สุด เพราะเรามีช้างเยอะมาก ช่อดอกของช้างเองเป็นพวงสวย ผสมกับกลิ่นหอมนวล และอากาศที่เย็นสบายในช่วงเดือน ม.ค.-ก.พ. ทำให้คนนิยมมาชม แต่สำหรับเดือน มี.ค.นี้ เราจะได้เห็นเอื้องสายเป็นกล้วยไม้พันธุ์แท้ กับช่อชะลูดที่สวยงามไม่แพ้กันเลย”

เวลาที่ดีที่สุดในการชมกล้วยไม้คือ ช่วงเช้าก่อนแดดจะแรง เพราะนอกจากอากาศจะไม่ร้อนจัดแล้ว กล้วยไม้จะส่งกลิ่นหอมมากที่สุดในเวลาเช้าด้วย ภายในบริเวณเดียวกันยังมีร้านกาแฟ ร้านไอศกรีมโฮมเมด ร้านขายดอกไม้ และร้านขายของที่ระลึก ที่ต้องบอกว่าห้ามพลาดชิมไอศกรีมโฮมเมดรสเด็ดเพิ่มความสดชื่นหลังการเที่ยวชม

อุทยานกล้วยไม้ เดอะ บลูมส์ ถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติที่ไม่ควรพลาดของราชบุรี และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวใกล้กรุงเทพฯ อยู่ห่างจากเมืองหลวงเพียง 84 กิโลเมตร หรือใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์ราวชั่วโมงนิดๆ ก็จะได้หลุดพ้นจากความจอแจมาอยู่ในอ้อมกอดของธรรมชาติ และตักตวงอากาศบริสุทธิ์เคล้ากลิ่นหอมของกล้วยไม้ป่าที่น้อยคนนักจะได้เห็น

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

25 มีนาคม 2560 เวลา 10:43 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/486885

โดย…นิทรา ราตรี

 ไม่ต้องสงสัยอะไร ณ รีสอร์ทแห่งนี้ว่า ทำไมไม่มีชื่อที่พักติดให้มองเห็น ทำไมดีไซน์แต่ละห้องช่างต่างกัน และทำไมที่นี่ไม่เหมือนโรงแรม

คุณไม่จำเป็นต้องสงสัยสิ่งใดเพราะทุกอย่างจะอธิบายได้หากเข้าไปอยู่ที่ ลา ภูริเณ่ เขาใหญ่ (La Purinée) สักคืนสองคืน

ลา ภูริเณ่ ถูกออกแบบโดย “สถาปนิก” จากความชอบและความรู้สึกของ วิชา วัฒนสุข อดีตผู้บริหาร บริษัท บัตรเครดิตกรุงไทย ที่ตอนนี้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในรีสอร์ท

 เขาเริ่มสร้างบ้านพักของครอบครัว วิลล่า 4 หลัง อาคารที่พัก 11 ห้อง และห้องอาหาร ตามลำดับ ซึ่งวิลล่าหลังแรกเปิดให้บริการเมื่อปลายปี 2558 กระทั่งปัจจุบันที่ดูเหมือนว่าจะเสร็จสมบูรณ์ แต่เขาก็ยังไม่หยุดที่จะเพิ่มหรือเปลี่ยนรายละเอียดบางอย่างตามความรู้สึกที่นึกได้

ปอน-สุภาดา วัฒนสุข ลูกสาวของวิชา ผู้บริหารรีสอร์ทเล่าว่า

“เราต้องการคนเข้าใจในสิ่งที่เราเป็น เราไม่อยากเฝือ เพราะไม่อยากให้เฟอร์นิเจอร์ที่เรารักมันช้ำ ทุกอย่างที่นี่เป็นของสะสมของเรา เป็นของแอนทีกที่เราหวงทุกชิ้น ดังนั้นคนที่เข้าใจจะรู้ว่าทุกอย่างในนี้ คือของจริง ทั้งเฟอร์นิเจอร์ พรม เตียงนอน โต๊ะเครื่องแป้ง ทุกๆ อย่าง เราจึงต้องการลูกค้าที่เข้าใจความเป็นตัวเราจริงๆ”

 ห้องพักในตัวอาคารประกอบด้วย 11 ห้องแบ่งเป็นประเภทคลาสสิก สแตนดาร์ด แฟมิลี่ และแอททิค (Attic) โดย 3 ประเภทแรกมีขนาดเท่ากันที่ 16 ตร.ม. ซึ่งห้องแฟมิลี่รองรับได้ 4 คน ส่วนห้องแอททิคมีขนาด 32 ตร.ม. พิเศษด้วยห้องใต้หลังคาที่ทำให้นึกถึงวัยเด็กอีกครั้ง

ส่วนวิลล่ามีตั้งแต่ 1-3 ห้องนอน รองรับได้ 2 ถึง 4 และ 8 คน มีขนาดตั้งแต่ 32-50 ตร.ม. ปอนทำความเข้าใจว่า เธอตั้งใจทำสเกลของวิลล่าให้เท่ากับบ้านสมัยก่อน

เพราะคำว่าวิลล่าไม่ใช่วิลล่าหรูหราอย่างที่โรงแรมอื่นใช้ แต่ความหมายของมันแปลว่าบ้านหลังเล็กๆ ที่อบอวลไปด้วยความอบอุ่น

นอกจากนี้ ผู้ที่ต้องการทำกิจกรรมพิเศษสามารถเข้าคลาสงานปั้นและศิลปะกับวิชา หรือตื่นเช้าไปทำบุญใส่บาตรที่วัดพร้อมกับเขาได้ทุกวัน

คุณไม่จำเป็นต้องสงสัยสิ่งใดเพราะทุกอย่างจะอธิบายได้หากเข้าไปสัมผัส จากประตูรีสอร์ทที่ไร้ป้ายชื่อ เปิดประตูสู่หมู่บ้านเล็กๆ บนเนินเขา มองเห็นทิวสนที่ทำให้นึกถึงความทรงจำ ซึ่ง ณ ขณะนั้นจะไม่รู้สึกว่าที่นี่คือที่ไหน แต่มันคือบ้านที่คุณห่างหายไปนานเท่านั้นเอง

Price: ห้องคลาสสิก วิลล่า 1 ห้องนอน และวิลล่า 2 ห้องนอน ราคา 5,000 บ. วิลล่า 3 ห้องนอน ราคา 10,500 บ.

Place: บ้านหนองซ่อม ต. โป่งตาลอง อ. ปากช่อง จ. นครราชสีมา โทร. 094-162-4995, 091-995-9651 เว็บไซต์ lapurinee.com

Promotion: เมื่อชำระด้วยบัตรเครดิตเคทีซีได้รับราคาส่วนลด ห้องคลาสสิกและวิลล่า 1 ห้องนอน ราคา 4,000 บ. วิลล่า 2 ห้องนอน ราคา  4,500 บ. และวิลล่า 3 ห้องนอน ราคา 9,000 บ. พร้อมส่วนลดค่าอาหาร 5%

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

19 มีนาคม 2560 เวลา 14:46 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/485900

โดย…วันพรรษา อภิรัฐนานนท์

ศิริวัฒน์ มะลิแย้ม นักเขียนแว่นแก้ว เจ้าของผลงาน “เอกอีเอ้กเอย” สำนักพิมพ์ นานมีบุ๊คส์ ในปีที่ผ่านมา ได้รับรางวัลชมเชยในโครงการประกวดรางวัลวรรณกรรม “แว่นแก้ว” ครั้งที่ 12 เมื่อได้พูดคุยสนทนาด้วย ก็พบว่าน่าสนใจไม่น้อย โดยเฉพาะจุดเปลี่ยนในชีวิตที่ทำให้ทุกอย่างในชีวิตของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ศิริ มะลิแย้ม เป็นนามปากกาของ ศิริวัฒน์ มะลิแย้ม นักเขียนหนุ่มจากนครขีดขิน จ.สระบุรี เริ่มฝึกเขียนเรื่องสั้นขณะเรียนชั้นมัธยมศึกษา

เรื่องสั้นเรื่องแรกเป็นต้นฉบับลายมือส่งประกวด เมื่อไม่ประสบความสำเร็จจึงหยุดเขียนไปพักใหญ่ และกลับมาเขียนอย่างจริงจังเมื่อปี 2555 กระทั่งได้รับรางวัลแว่นแก้วปีล่าสุด

นานๆ จะเข้ากรุงเทพฯ เพราะเกิดและทำงานที่ต่างจังหวัด หากชีวิต “คนทำงาน” ในต่างจังหวัด ก็มิได้ผิดแผกแตกต่างจากคนทำงานในเมืองที่ไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง ทุกอย่างถูกกำหนดและบีบกรอบให้อยู่ในขอบเขตของงาน งาน และงานเสมอ แม้แต่ชีวิตส่วนตัวของนักเขียนหนุ่มก็แทบไม่มีเวลา

“ผมทำงานจันทร์ถึงเสาร์ ช่วงหยุดวันอาทิตย์หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ สมัยก่อนแทนที่จะหยุดก็คือไม่หยุด แต่จะทำงาน บ่อยมากที่เป็นอย่างนั้น หรือจะให้พูดจริงๆ ก็คือแทบจะทุกเสาร์-อาทิตย์ที่ต้องไปสะสางงาน เคลียร์งานที่ทำงาน เมื่อสองปีก่อนผมเป็นแบบนั้น” ศิริวัฒน์เล่า

เขาทำงานคลังสินค้าที่บริษัทเอกชนใหญ่แห่งหนึ่ง มีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบเกี่ยวกับการบริหารจัดการพื้นที่หน้าคลัง รวมทั้งจัดส่งและรับสินค้าตามออร์เดอร์งาน งานจุกจิกและเต็มไปด้วยรายละเอียดให้ต้องติดตามดูแล

นอกจากนี้ คือภาระกดดันในจิตใจที่เริ่มงานช้า และออกจะล้าหลัง เมื่อเปรียบเทียบกับเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน เนื่องจากไม่ได้เรียนมาตรงสายงาน ก็ไม่อยากรั้งท้ายอยู่ปลายแถว พยายามที่จะถีบตัวเองขึ้นมา ผลักดันตัวเองขึ้นมา

“สมัยนั้นผมทำงาน 6 วัน วันอาทิตย์ก็ยังจะทำ ในความรู้สึกคือ ต้องทำให้จบ งานไม่จบก็ไม่สบายใจ ค้างคาใจ วิตกกังวล เก็บมาครุ่นคิด ไม่อยากเครียดที่บ้าน ก็เอาตัวเองไปเครียดอยู่ที่ทำงานให้มันจบๆ ไปเลย”

ความเครียดของคนทำงาน แรกๆ ก็ไม่รู้สึกอะไร ไปทำงานวันหยุด ช่วงแรกสบายและไม่เครียดเลย แต่ทำไปเรื่อยๆ ก็ชักไม่ไหว เหมือนนักมวยที่ถูกต่อยหมัดแรกยังไม่รู้สึกอะไร แต่ถูกต่อยซ้ำๆ เข้าที่เดิมๆ นานเข้าก็ผล็อยเหมือนถูกสอยด้วยหมัด หมดแรงทั้งร่างกาย จิตใจ

จิตวิญญาณ

2 ปีเต็มๆ ที่ทำงานหักโหม เสาร์-อาทิตย์ไม่หยุด สมองล้า ร่างกายโทรมเสื่อมหมดแรงหมดสภาพ ความสัมพันธ์กับครอบครัวก็ไม่ดี ศิริวัฒน์แต่งงานแล้ว หากแทบจะไม่มีเวลาให้แก่กันเลย บิดาอยู่บ้านต่างจังหวัดอีกที่หนึ่งก็คอยแต่จะถามหา เป็นความรู้สึกที่ยากอธิบาย

“ผมพยายามมาก ในที่สุดก็ถึงจุดที่ถามตัวเอง ตั้งคำถามกับตัวเองว่า ผมทำแบบนี้ทำไม เพราะไม่มีใครได้อะไรเลย แม้แต่ตัวผมเอง” ศิริวัฒน์เล่า

ชายหนุ่มตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตใหม่ เขาบอกว่า เหมือนคนที่กำลังจะหักดิบกับอะไรสักอย่าง เหมือนหักดิบเหล้าบุหรี่ แต่นี่เป็นการหักดิบจากความบ้างาน ต้องมีวินัย มีความซื่อตรงกับตนเอง ใช้ความพยายามมาก ก็แปลกเหมือนกันที่นึกย้อนไป หักดิบคือหักดิบ หมายถึงทำทันที สำหรับเขามันได้ผล

“ผมไม่เครียดกับงานอีก บังคับใจตน เมื่อก่อนเหมือนวางแผนชีวิตไว้ไกลๆ มองไปไกลๆ แล้วพยายามทำตามแผนให้ได้ แต่ผมคนใหม่คือไม่เอาแบบนี้เลย ไม่คิดมาก คิดวันต่อวัน เคล็ดลับคือการแบ่งเวลาให้เป็น งานคืองาน ทำเต็มที่ จนถึงจุดหนึ่งอนุญาตให้ตัวเองกดปุ่มหยุด”

ชีวิตดีขึ้นทันตาเห็น ความสัมพันธ์กับครอบครัวดีขึ้น ความสัมพันธ์กับภรรยาดีขึ้น และเหลือจะเชื่อที่หน้าที่การงานก็ดีขึ้น ไม่เฉพาะงานในหน้าที่ประจำที่ทำอยู่เท่านั้น หากงานเขียนหนังสือก็สามารถพัฒนาได้ รางวัลวรรณกรรมเยาวชนแว่นแก้วก็ได้รับต่อเมื่อระยะหลังๆ ที่เปลี่ยนชีวิตให้ช้าลงนี่เอง

“ภรรยาช่วยมากในเรื่องนี้ คือแฟนผมเป็นคนชอบเดินทางท่องเที่ยวอยู่แล้ว เขาดีใจมากที่ผมจะเปลี่ยนชีวิตให้ช้าลง อาสาทันที บอกว่าเดี๋ยวก็หาย เมื่อก่อนผมกับแฟนคือพยายามปรับตัวเข้าหากันมาตลอด แต่เมื่อผมเปลี่ยนและเริ่มออกไปเที่ยวกับเขามากขึ้น ไปพักผ่อนกับเขามากขึ้น ก็ดีขึ้นจริงๆ”

ถูกภรรยาชักนำไปในทางท่องเที่ยว ก็ไปกันทั้งครอบครัว วันหยุดจะหอบหิ้วกันไปหมด ทั้งพ่อแม่และภรรยา สนุกสนานและมีความสุขขึ้นมาก พ่อที่เคยบ่นน้อยใจลูกชาย ถึงทุกวันนี้ไม่เคยมีคำบ่นให้ได้ยิน แม้แต่โทรมาก็ยังน้อยเพราะก็จะได้เจอกันบ่อยช่วงสุดสัปดาห์อยู่แล้ว

วันเสาร์-อาทิตย์ ใช้ชีวิตนอกที่ทำงานโดยเด็ดขาด โดยถ้าไม่ไปเที่ยวก็คืออยู่บ้าน พักผ่อนสบายๆ และทำงานเขียน ได้ดูความคิดของตัวเองได้ชัดๆ สำหรับศิริวัฒน์ยังคิดว่าแปลก ชีวิตที่ลดความสับสนวุ่นวายลง มันทำให้สมองโล่งและเคลียร์ภาพได้แจ่มชัด ในแง่ของงานเขียนแล้วก็ต้องถือว่าดี

“เราได้ไปใช้ชีวิตที่มุมอื่นๆ ของโลกบ้างนะ อย่างเกาะขาม สัตหีบ ไม่เคยไปก็ไป เพชรบูรณ์ทางเหนือ หรือทางภาคใต้ผมก็เพิ่งไปเที่ยวเพิ่งกลับขึ้นมา ผมชอบทะเลนะ ผมชอบสีสดๆ ของสีเขียว ผมชอบสีแจ่มๆ ของสีฟ้า มองไปไม่มีที่สิ้นสุด หลากฉากในหนังสือของผม มาจากฉากต่างๆ ที่ได้ไปเที่ยวเห็นนี่เอง”

คนที่เปลี่ยนไปอีกคนคือพ่อของศิริวัฒน์เอง จากเมื่อก่อนที่พ่อพูดน้อย ซึมและดูเศร้า แต่เมื่อเขาเปลี่ยน พ่อก็เปลี่ยน วันนี้รู้ว่าลูกจะกลับบ้าน พ่อจะเสียงใสมาก (ฮา) กระปรี้กระเปร่า ทำกับข้าวทำต้มข่าไก่ พ่อทำอาหารภาคกลางเก่ง เป็นคนมีฝีมือเรื่องแกงกะทิหรือแกงอะไร ก็ได้ใช้เวลาด้วยกัน ซึ่งมีค่าที่สุด

“ผมเปลี่ยนชีวิตมา 3 ปีแล้ว มีความสุข งานก็โอเค หมายถึงผมมีความสุขในสิ่งที่ผมทำ งานที่เคยคิดว่าต้องหอบกลับมาทำบ้าน หรือต้องเอาตัวเองไปขลุกอยู่ด้วยทุกเมื่อเชื่อวัน เอาเข้าจริง กลับดีกว่าถ้าทิ้งระยะออกมาบ้าง กลายเป็นทำให้เรามองภาพชัด มองปัญหาชัด แก้ได้ตรงจุดและมีประสิทธิภาพ”

เงินเดือนโบนัสที่เคยคิดเคยเครียดว่าปีนี้จะได้หรือไม่? กลับกลายเป็นเรื่อง “จิ๊บๆ” เพราะถ้ามองให้ขาดว่า เป็นการตัดสินใจของคนอื่น เป็นปัจจัยภายนอกที่อยู่นอกเหนือตัวเรา ถึงกลุ้มหรือเครียดก็เท่านั้น อานิสงส์มากมายจากการปรับเปลี่ยนชีวิตให้ช้า เลิกบ้างาน สำคัญที่สุดคือชีวิตเปลี่ยนไปจากมุมมองที่คับแคบ เหมือนเราได้อยู่และอยู่ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คือความเป็นอิสระที่ได้ใช้ชีวิต ไม่เครียดแต่มีความสุขกับมัน แค่นี้เองที่เปลี่ยน

ชีวิตถูกใช้ในปัจจุบัน วันนี้ของศิริวัฒน์ เขาคือพนักงานที่เต็มร้อยในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง และเป็นนักเขียนสมัครเล่นอยู่ในโลกส่วนตัวอันแสนสงบ สนุกกับการสะสมต้นฉบับเรื่องเล่ามากมายที่เขียนขึ้น วันดีคืนดีก็จะเปิดต้นฉบับเรื่องเล่าเหล่านี้อ่านให้ตัวเองฟัง แล้วส่งให้นิตยสารพิจารณาตีพิมพ์ หรือไม่ก็ส่งประกวดในเวทีต่างๆ เท่าที่มีโอกาส

จึงเป็นชีวิตที่ตนเองเป็นผู้เลือก ผลของการเปลี่ยนแปลง ไม่มีอะไรมากไปกว่า ความสุขและความเพลิดเพลิน กับชีวิตที่…ถูกเปลี่ยน…ให้ช้าลง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

18 มีนาคม 2560 เวลา 15:27 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/485803

โดย…รอนแรม ภาพ : แบกกล้องเที่ยว

สาวกนักเดินทางและนักถ่ายภาพคงคุ้นเคยกับเพจเฟซบุ๊ก “แบกกล้องเที่ยว” ของคู่รักนักเดินทาง เติ้ล-พชร เกรียงเกร็ด และ เจน-เจนจิรา ซอมรัมย์ ที่ได้ถ่ายทอดประสบการณ์การเดินทางและแชร์ภาพถ่ายฝีมือขั้นเทพให้ชม จนเกิดอาการอิจฉาตาร้อน

เติ้ล เล่าว่า ตนสร้างเพจวันแรกเมื่อ 2 ปีที่แล้ว โดยในปีแรกมียอดไลค์ประมาณ 4 หมื่นกว่าไลค์ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเพจก็เป็นที่รู้จักขึ้นเรื่อยๆ จนบูมกลายเป็นหลักแสน และไม่นานก็เข้าสู่หลักล้าน หรือจำนวนที่แน่นอนคือ 1,087,794 ไลค์บวกๆ ณ วันนี้ ซึ่งสามารถคำนวณได้ว่า เพจมีคนกดไลค์เพิ่มขึ้นราว 9.5 แสนไลค์ในเวลาเพียง 1 ปี

“เป็นเพราะคอนเทนต์” เขาเฉลยเบื้องหลังความสำเร็จ

“ถ้าคอนเทนต์ไหนโดน ลูกเพจจะแชร์ ซึ่งการแชร์จะทำให้คนเห็นมาก อย่างบางโพสต์มียอดแชร์เป็นแสน แต่มียอดไลค์โพสต์แค่หลักหมื่น พฤติกรรมของคนไทยมักจะเป็นแบบนี้คือ ชอบแชร์ โดยข้อมูลที่เขาแชร์ต้องเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์เวลาไปเที่ยว

“เพจเราจะลงรายละเอียดตั้งแต่ขึ้นเครื่องบิน ถึงสนามบิน ต้องเดินไปทางซ้ายหรือขวา พักที่ไหน เดินทางยังไง รีวิวทุกอย่างในทริปให้ฟังหมดเลย ซึ่งคนจะชอบเพราะเราไปไกด์เขาได้ และเมื่อคนชอบเขาจะแชร์ต่อ อย่างยอดไลค์เพจที่เพิ่มขึ้นตอนเริ่มต้นเติ้ลไม่เคยซื้อบูสต์เลย ดังนั้นคนที่เข้ามาไลค์จึงเกิดจากการแชร์ล้วนๆ”

ทว่าก่อนที่จะเกิดเพจเฟซบุ๊ก เติ้ลเคยเขียนในพันทิปมาก่อน เขาเป็นเจ้าของกระทู้ดัง “หลงรักประเทศไทย เมื่อฉันตัดสินใจลาออกมา แบกกล้องเที่ยว ใน 3 เดือน” ซึ่งเขาถือว่าพันทิปเป็นตัวจุดประกายการสร้างเพจ

หลังจากกระทู้ถูกแชร์ไปหมื่นๆ ครั้ง วันแรกที่เปิดเพจคือวันแรกที่ตั้งกระทู้และเป็นวันแรกที่มีคนกดไลค์เกือบหมื่นคน จากคนในพันทิปที่ติดตามเขามาอย่างรวดเร็ว

ที่น่าสนใจอีกอย่าง คือชื่อเพจแบกกล้องเที่ยว ที่หลายคนคิดว่ามาจากแอดมิน เป็นช่างภาพมืออาชีพ แต่เปล่าเลย เพราะมันถูกสร้างขึ้นโดยนักการตลาด

เติ้ลสารภาพว่า ตนจบด้านการตลาด ทำงานด้านการตลาด แต่เป็นนักการตลาดที่ชอบเดินทาง และเมื่อเดินทางก็ทำให้เขาชอบถ่ายภาพไปโดยปริยาย ซึ่งวันแรกที่ลาออกจากงานประจำเขาก็ไม่เคยปล่อยกล้องอีกเลย

“ทำงานประจำมา 12 ปี ก็ยังสนุกอยู่ แต่เรากลับชอบการเดินทางมากกว่าแล้ว และอีกอย่างคือ ถ้าไม่ออกตอนนั้นเรากลัวว่าจะเที่ยวไม่ไหว เรากลัวว่าจะขึ้นเขาไม่ได้ จะขี้เกียจตื่นเช้ามาดูพระอาทิตย์ กลัวว่าจะไม่เหลือแรงไปเที่ยวแล้ว ซึ่งจริงๆ วันนั้นที่ลาออกมา ยังไม่รู้เลยว่าจะทำงานอะไร แต่มีเงินอยู่ก้อนหนึ่งเลยบอกกับตัวเองว่าขอไปเที่ยวก่อน ขอเวลา 3 เดือนแล้วค่อยหางานใหม่ แต่พอเที่ยวครบกำหนดผมก็เขียนกระทู้ในพันทิป จนมาถึงวันนี้ก็ยังเที่ยวไม่หยุด”

เติ้ล ยังกล่าวด้วยว่า เหตุที่เปิดเพจไม่เคยคิดจะทำเป็นงาน แต่เมื่อโชคชะตาและฝีมือเล่นตลกทำให้ต้องทำเพจอย่างจริงจัง จนตอนนี้รายได้ทั้งหมด 100 เปอร์เซ็นต์มาจากความอยากอวดนั้น และในตอนนี้เขาได้ขยับมาทำเว็บไซต์ baagklong.com อย่างจริงจัง เพื่อหวังสร้างบ้านของตัวเองให้แข็งแรงสำหรับแฟนสาวพร้อมพรรคพวก (ทีมงาน) ได้อย่างมั่นคง

ทั้งนี้ ใครยังไม่เป็นหนึ่งในล้านไลค์สามารถติดตามการเดินทางของคนแบกกล้องได้ที่เพจเฟซบุ๊ก “แบกกล้องเที่ยว”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

18 มีนาคม 2560 เวลา 15:20 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/485801

โดย…กาญจน์ อายุ

แปลกใจที่สุดคือระยะทาง เพราะชุมชน “บ้านปง-ห้วยลาน” อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองเชียงใหม่ แต่ทุกอย่างกลับต่างกันโดยสิ้นเชิง

ทุกคนคงนึกภาพตัวเมืองเชียงใหม่ออกทั้งการจราจร ความร้อน ความหนาแน่น หรือสภาพทั่วไปที่ไม่ค่อยต่างจากกรุงเทพมหานคร แต่ต่างจังหวัดยังคงมีต่างอำเภออย่างบ้านปง-ห้วยลาน ชนบทของเมืองเชียงใหม่ตั้งอยู่ใน ต.ออนใต้ ห่างจากตัวเมืองสันกำแพงไป 7 กม. ลักษณะเป็นชุมชนขนาดเล็ก มีพื้นที่ประมาณ 41 ตร.กม. มีผู้อยู่อาศัยไม่ถึง 1,000 คน

ภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบเชิงเขา มีแม่น้ำแม่ออนไหลผ่าน และมีผืนป่าห้วยลานเป็นจุดกำเนิดของความสมบูรณ์ ซึ่งชาวบ้านปง-ห้วยลาน ยังคงดำรงชีวิตเรียบง่ายเคียงคู่อยู่กับป่าทั้งที่สามารถกลืนเป็นเมืองได้ไม่ยากเย็น

ขั้นตอนการโว้นหูก หรือการเดินด้ายก่อนการทอผ้า

ลักษวรรณ พวงไม้มิ่ง นักวิชาการป่าไม้ชำนาญการ และหัวหน้าโครงการพัฒนาพื้นที่ห้วยล้าน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ได้อธิบายเกี่ยวกับป่าห้วยลานว่า โครงการมีพื้นที่ทั้งหมด 1.25 หมื่นไร่ ซึ่งก่อนที่จะอุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าไม้ ที่นี่เคยเป็นพื้นที่แห้งแล้งมาก่อน ทำให้ชาวบ้านปง-ห้วยลาน ทำนาได้แค่ปีละครั้งและปลูกได้เฉพาะอ้อย ข้าวโพด ที่ใช้น้ำน้อยเท่านั้น

จนกระทั่งราษฎรได้ร่วมกันทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาต่อในหลวงรัชกาลที่ 9 พระองค์ได้เสด็จฯ มาเยี่ยมราษฎรครั้งแรกเมื่อ 30 ปีก่อน และทรงมีพระราชดำริให้สร้างอ่างเก็บน้ำห้วยลานขึ้นเพื่อกักเก็บน้ำปริมาณ 5 ล้าน ลบ.ม. รวมทั้งแนวทางการรักษาน้ำ รักษาดิน และฟื้นฟูป่าห้วยลานให้สมบูรณ์

“ท่านเสด็จฯ มาที่นี่ 4 ครั้งอย่างเป็นทางการ แต่ถ้าไปถามผู้เฒ่าผู้แก่จะรู้ว่าท่านไม่ได้เสด็จฯ มาแค่นั้น แต่เสด็จฯ มาส่วนพระองค์เองอีกหลายครั้ง เพราะท่านทรงห่วงใยราษฎรจริงๆ” พี่ลักษวรรณ กล่าวต่อ

ผ้าฝ้ายทอมือ

“จนกระทั่งปัจจุบันเรามีน้ำ มีป่า และชาวบ้านมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ชาวบ้านสามารถทำนาได้ผลผลิตไร่ละ 1,500-2,000 กิโลกรัม จากแต่เดิมที่ทำได้แค่ไร่ละ 500 กิโลกรัม และสามารถทำนาได้ปีละ 2 ครั้ง ทำให้ชาวบ้านมีข้าวเพียงพอต่อการบริโภคและขาย

“นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีน้ำพอสำหรับการอุปโภคบริโภคและสามารถทำพืชสวนเป็นอาชีพเสริม และที่เห็นได้ชัดคือ ป่าห้วยลานฟื้นกลับมาอุดมสมบูรณ์ จากป่าเต็งรังที่มีแต่ลูกรังกลายเป็นป่าเบญจพรรณที่สูงชะลูด ประกอบกับชาวบ้านปง-ห้วยลาน ช่วยกันรักษาป่าได้ดีมาก ไม่มีการบุกรุกเลย ขอบเขตป่าอยู่อย่างไรก็อยู่แบบนั้น ชาวบ้านช่วยกันดูแลป่าต้นน้ำ และน้อมนำหลักเศรษฐกิจพอเพียงของพ่อมาใช้เป็นหลักในการดำเนินชีวิต ไม่ได้ไปตัดไม้ทำลายป่า แต่สามารถมีชีวิตอยู่กับป่าได้อย่างยั่งยืน”

สิ่งที่น่าสนใจ ชาวบ้านยังมีโปรแกรมการท่องเที่ยวโดยชุมชน เพื่อให้นักท่องเที่ยวเข้าไปศึกษาวิถีชีวิตอย่างลึกซึ้ง ทั้งการทอผ้า การจักสานจากหวาย อาหารการกินเพื่อสุขภาพ และการใช้ชีวิตอย่างพอเพียงในโฮมสเตย์

กำแพงบ้านกลายเป็นรั้วกินได้

โดย นิคม ยะคำ กำนันตำบลออนใต้ และอดีตผู้ใหญ่บ้านปง-ห้วยลาน ได้เล่าถึงประวัติความเป็นมาของหมู่บ้านว่า บ้านปง-ห้วยลาน ก่อตั้งเมื่อปี 2310 โดยได้พบถ้วยสังคโลกฝังอยู่จำนวนมาก สันนิษฐานว่าคนโบราณได้ขุดดินเพื่อนำไปปั้นเครื่องสังคโลกทำให้เนื้อดินกลายเป็นปงหรือดินเหลวอย่างเช่นปัจจุบัน และไม่สามารถปลูกพืช กระทั่งในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงมีแนวพระราชดำริให้สร้างอ่างเก็บน้ำและฟื้นฟูป่า จึงสามารถพลิกฟื้นชีวิตชาวบ้านให้ลืมตาอ้าปากได้

“หมู่บ้านของเราจะเน้นทำเกษตรอินทรีย์เป็นอาชีพหลัก และทำการท่องเที่ยวชุมชนเป็นอาชีพเสริม” กำนันนิคม เล่าต่อ

“เริ่มทำเมื่อ 3 ปีก่อน ตอนนี้หมู่บ้านเป็นที่สนใจของทั้งคนในประเทศเราและต่างประเทศ นอนโฮมสเตย์ แอ่วธรรมชาติ และกินอาหารปลอดภัย สามารถมาแวะที่นี่ได้ หรือมาศึกษาการใช้ปุ๋ยอินทรีย์ หรือมาปั่นจักรยานเที่ยวก็ได้ จากเมื่อก่อนไม่มีใครอยากมาอยู่หมู่บ้านเรา แต่ในวันนี้มาแล้วไม่อยากกลับ เพราะอยู่แล้วมีความสุข สุขภาพดี”

ใบหน้ายิ้มแย้มของเจ้าของบ้านพืชผักสวนครัวอินทรีย์

โปรแกรม 2 วัน 1 คืน น่าจะกำลังดีสำหรับคนเมืองที่มีเวลาแค่เสาร์-อาทิตย์ โดยเริ่มจากเดินทางมาถึงบ้านปง-ห้วยลาน ในช่วงสายแก่ๆ ของวันแรก เพื่อสัมผัสวิถีชุมชนในบรรยากาศสบายๆ และร่วมรับประทานอาหารเย็นแบบปิ่นโตบ้านปงกับผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้าน และเข้าพักในโฮมสเตย์

จากนั้นเช้าตรู่ของวันที่สอง จะเริ่มด้วยการปั่นจักรยานไปวัดป่าตึงและร่วมทำบุญตานขันข้าว รับประทานอาหารเช้าที่วัด และเริ่มทัวร์ชุมชนโดยการสัมผัสวิถีชุมชนทั้งบ้านทอผ้า บ้านผักอินทรีย์

จนเวลาคล้อยบ่าย แวะรับประทานอาหารกลางวันเมนูสุขภาพ และสัมผัสชุมชนต่อที่บ้านจักสาน บ้านขนมโบราณ และบ้านทำลูกประคบ ก่อนจะปิดท้ายด้วยการซื้อของฝากจากชุมชน

กระติบสาน ผลิตภัณฑ์แฮนด์เมดของชาวปง-ห้วยลาน

แม่อารีย์ ใจวงค์ หนึ่งในกลุ่มทอผ้าบ้านปง-ห้วยลาน เล่าว่า วิถีชุมชนผูกพันกับเส้นฝ้ายตั้งแต่เกิดจนตาย โดยมีขั้นตอนเริ่มจากการเก็บดอกฝ้ายในชุมชน นำไปอีดเพื่อคัดเม็ดออก ตีให้ฟู แล้วปั้นเป็นหางฝ้ายเพื่อเปลี่ยนดอกฝ้ายให้เป็นเส้นใย

จากนั้นนำไปสู่การกรอ ดึง สาว ให้เป็นเส้นด้าย และม้วนเป็นหลอดก่อนสาวออกมาด้วยเปี๋ยฝ้าย จนได้เส้นด้ายที่จะนำไปใช้ตามวิถีในช่วงชีวิต เช่น งานเกิด งานตาย งานสู่ขวัญรับขวัญ งานมงคล และพิธีกรรมความเชื่อ

หลังจากนั้นเส้นฝ้ายที่ม้วนเป็นหลอดด้ายจะนำมาขึ้นเรียงลาย หรือที่เรียกว่าโว้นหูก ให้เกิดการเรียงตัวของเส้นฝ้ายตามลวดลายที่วางไว้ ต่อด้วยการหวีหูก เพื่อให้เส้นฝ้ายเรียงตัวและกำจัดเศษฝ้ายต่างๆ ก่อนนำไปขึ้นกี่และการทอผ้า เอกลักษณ์ของผ้าปง-ห้วยลาน คือ ทำจากฝ้ายร้อยเปอร์เซ็นต์ ย้อมสีธรรมชาติ ไม่เน้นสีฉูดฉาด และเหนียวยืดหยุ่นใช้งานได้นาน

คุณยายสาธิตการปั่นฝ้าย

ผู้หญิงบ้านปง-ห้วยลาน นุ่งซิ่นทอมือกันทุกคน ทุกคนปลูกพืชผักอินทรีย์กินเองในครอบครัว ทุกครอบครัวส่งต่อความพอเพียงจากรุ่นสู่รุ่น และทุกรุ่นรักษาวิถีธรรมชาติได้อย่างไม่ขัดขืน จึงไม่แปลกใจว่าทำไมความเป็นเมืองถึงทำอะไรบ้านปง-ห้วยลานไม่ได้

นั่นเป็นเพราะคนที่นี่ใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและพอใจ สิ่งศิวิไลซ์ที่ฟุ่มเฟือยและเกินไปจึงเข้ามาเปลี่ยนวิถีดั้งเดิมได้ยากและดูท่าว่าจะไม่ได้เลย

เส้นทางบ้านปง-ห้วยลาน เป็น 1 ใน 8 เส้นทางท่องเที่ยวชุมชนของโครงการ “เหนือฝันล้านแรงบันดาลใจ แอ่วเหนือครั้งใหม่ ไม่เหมือนเดิม” จากความร่วมมือระหว่างกองตลาดภาคเหนือ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) และโลเคิล อไลค์ ที่ต้องการกระตุ้นแรงบันดาลใจผู้หญิงวัยทำงานให้ออกค้นหาความหมายของชีวิต โดยเส้นทางนี้อยู่ภายใต้คอนเซ็ปต์ “พ่อคือแรงบันดาลใจ สัมผัสมุมมองใหม่ ไม่เหมือนเดิม”

ผู้ที่สนใจสามารถเดินทางกับโลเคิล อไลค์ และรับฟังเรื่องราวแท้จริงจากชาวบ้านได้อย่างลึกซึ้ง ติดต่อโทร. 08-1139-5593 หรืออีเมล hollie@localalike.com

ป่ายางรัก

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 มีนาคม 2560 เวลา 09:55 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/485273

โดย…โยธิน อยู่จงดี

ท้องนา ต้นมะพร้าว ทุ่งหญ้า และสัตว์เลี้ยงในชนบท สิ่งแวดล้อมและวิถีชีวิตที่เราเห็นจนคุ้นชินตาตั้งแต่เด็กๆ ทำให้เราละเลยไม่เห็นคุณค่า บ่ายหน้าสู่สังคมเมืองเพื่อหวังความก้าวหน้าในชีวิต ทิ้งรากเหง้าความเป็นไทยไปสู่สากล แต่สุดท้ายแล้วใครจะยอมรับ ฝรั่งก็เห็นไทยเราเป็นแค่ประเทศโลกที่สาม วันเวลาผ่านไปเราต่างนึกย้อนกลับไปในอดีต สิ่งที่เคยเป็นเอกลักษณ์ความเป็นไทยยังคงอยู่ดีไหม และถ้ายังอยู่เราจะกลับไปหาได้จากที่ไหน คำตอบนั้นอาจจะอยู่ที่ศูนย์เรียนรู้ของเอกชนที่ยังคงเห็นคุณค่าความเป็นไทยเหล่านี้

ย้อนเวลาเรียนรู้วิถีไทยเดิม

ที่สวนสามพราน ริเวอร์ไซด์ มีศูนย์การเรียนรู้วิถีชีวิตวัฒนธรรมไทย และศูนย์การเรียนรู้เกษตรอินทรีย์ ที่แห่งนี้ในวันธรรมดาจะเต็มไปด้วยนักเรียนหลายร้อยคนมาเรียนรู้ศึกษาวิถีชีวิต และในวันหยุดสุดสัปดาห์จะมีหลายครอบครัวที่พาเด็กๆ มาเรียนรู้วิถีชีวิตแบบไทยเดิมที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

ธัญญาลักษณ์ กิจบำรุง ผู้จัดการฝ่ายสื่อสารการตลาด สวนสามพราน ริเวอร์ไซด์ เล่าถึงที่มาที่ไปของการริเริ่มกิจกรรมวิถีไทยและเกษตรอินทรีย์ ว่าที่ศูนย์การเรียนรู้ของที่สวนสามพราน ริเวอร์ไซด์ จะแยกเป็น 2 ส่วน คือ ศูนย์เรียนรู้ด้านวัฒนธรรมไทยและศูนย์เรียนรู้ด้านเกษตรอินทรีย์

ในด้านวัฒนธรรมไทย สวนสามพราน ริเวอร์ไซด์ ได้มีการจัดการแสดงด้านวัฒนธรรรมไทยมายาวนานถึง 44 ปี จนกระทั่งผู้บริหารรุ่นที่ 3 โอ-อรุษ และฟี่-อนัฆ นวราช เข้ามาบริหารต่อ ก็ยังคงยึดถือเกี่ยวกับวิถีชีวิตวัฒนธรรมไทยอยู่ เพราะมองว่าวิถีไทยเป็นสิ่งที่คนไทยยังโหยหาอยู่ เพียงแต่ว่าพวกเขายังหาสถานที่ที่จะทำให้รำลึกความหลังย้อนวัยกลับมาหาวิถีชีวิตแบบไทยดั้งเดิมนั้นก็หาได้ยาก

จึงจัดเป็นเวิร์กช็อปให้นักท่องเที่ยวได้เข้ามาศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับการดำรงวิถีชีวิตไทยในสมัยก่อน ดูการทำสวน ทำนา การทำกับข้าวเข้าครัวของคนสมัยก่อน เทรนด์การเที่ยวของนักท่องเที่ยวจากแค่ดูการแสดงเพียงอย่างเดียว ก็อยากจะลงมือทำด้วย และเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว รวมทั้งกลุ่มครอบครัวที่พาเด็กๆ มาเรียนรู้วิถีชีวิตไทยด้วยตัวเอง

เป็นการเรียนรู้นอกตำราที่หาสถานที่เรียนได้ยาก อย่างเช่นกิจกรรมที่ทำในสวนสามพราน ริเวอร์ไซด์ ก็มีฐานให้ทำกิจกรรมอยู่หลายฐาน อย่างเช่นเรื่องของการร้อยมาลัย เด็กก็จะได้เรียนรู้ตั้งแต่การเก็บอกไม้มาร้อยมาลัย ไปจนถึงขั้นตอนการร้อยจนออกมาเป็นรูปร่าง หรือการทำร่มที่ขึ้นชื่อของไทย ก็คือ การทำร่มบ่อสร้าง เรารู้จักกันแต่ในชื่อเสียงในตำราเรียน แต่ว่าเด็กส่วนใหญ่ยังไม่มีโอกาสที่จะเดินทางไปดูถึงสถานที่จริง ก็มีให้สอนการทำให้ดูว่าการทำร่มบ่อสร้างนั้นทำอย่างไร เป็นสถานที่ที่รวบรวมวิถีชีวิตของไทยของแต่ละภาคมารวมกัน

ในขณะที่ศูนย์เรียนรู้เกษตรอินทรีย์ เป็นการใช้พื้นที่ของสวนสามพราน ริเวอร์ไซด์ ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำท่าจีน ซึ่งมีเนื้อที่อยู่ประมาณ 20 กว่าไร่ เคยเป็นสวนที่ปล่อยให้ชาวบ้านเช่า จนผู้บริหารมองว่าอยากจะนำพื้นที่นี้สร้างผลผลิตที่สามารถนำมาใช้ในโรงแรมได้ จึงทำการปรับพื้นที่บุกเบิกทำเป็นสวนเกษตรอินทรีย์ป้อนผลผลิตมาใช้ในโรงแรม

เริ่มต้นก็ทำแบบไม่มีความรู้มากนัก แต่ก็ได้รับความช่วยเหลือจากเกษตรกร จากผู้ใหญ่บ้าน นักวิชาการด้านการเกษตร และคนในชุมชนโดยรอบเข้ามาให้ความรู้และร่วมกันสร้างศูนย์การเรียนรู้เกษตรอินทรีย์ขึ้นมา ทำไปสักพักก็เริ่มมีเกษตรกรและนักท่องเที่ยวอยากจะเข้าชม จึงปรับให้เป็นพื้นที่ให้นักท่องเที่ยวได้ข้ามไปเรียนรู้วิถีเกษตรอินทรีย์

“ในช่วงแรกๆ ของมีแค่การเก็บกล้วยมาทำกล้วยปิ้งกิน มีกิจกรรมยิงหนังสติ๊ก ไปดูวิถีชีวิตชาวบ้านชาวสวน แต่แค่เปิดช่วงนั้นก็ได้รับความนิยมอย่างมาก เด็กๆ เวลามาเที่ยวแค่ได้วิ่งในท้องร่องสวนก็สนุกแล้ว สมัยนี้เด็กรุ่นใหม่ในเมืองคงไม่ได้มีโอกาสที่จะวิ่งเล่นตามท้องร่องสวนเหมือนเด็กสมัยก่อน

ปัจจุบันจึงต่อยอดให้นักท่องเที่ยวข้ามไปดูแปลงปลูกผัก แปลงปลูกต้นไม้ ดูการทำชีวภัณฑ์อย่างสมุนไพรไล่แมลง ได้ชิมผลไม้ตามฤดูกาล ให้คนที่มาสามารถเก็บผักเก็บผลไม้เอามาประกอบอาหารรับประทานได้ อาหารที่ทำก็จะเป็นอาหารง่ายๆ อย่างเช่นผัดผักออร์แกนิก และชะอมไข่เจียว โดยทั้งหมดจะประกอบอาหารบนเตาถ่าน

ดูเป็นกิจกรรมง่ายๆ แต่เป็นการเชื่อมโยงของครอบครัว จากผู้ใหญ่สู่ลูกหลาน อย่างเด็กๆ จะไม่เคยเห็นเตาถ่าน เพราะที่บ้านใช้แต่เตาแก๊ส เตาไฟฟ้า ยังไม่เคยเห็นเตาถ่านว่าใช้งานอย่างไร ปู่ย่า ตายาย หรือคุณพ่อคุณแม่ ก็จะได้เริ่มเล่าเรื่องราวในสมัยก่อนที่บ้านไหนอยากจะกินขนมก็จะเดินเข้าสวน ตัดกล้วย ตัดมะพร้าวเอามาทำขนมกินในบ้าน จุดด้วยเตาถ่านทำขนมทำกับข้าว กับข้าวก็จะมีกลิ่นหอมของเตาถ่านเข้ามาด้วย ไม่เหมือนสมัยนี้ที่อยากจะกินขนมก็เดินเข้าร้านสะดวกซื้อใกล้บ้าน

บางครั้งสิ่งที่มีอยู่ที่นี่พนักงานของเราเห็นจนชินตาคิดว่าเป็นเรื่องปกติ ปลูกต้นไม้ พายเรือในแม่น้ำ เห็นแมลงเห็นควาย ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น แต่สำหรับนักท่องเที่ยว โดยเฉพาะเด็กๆ แค่ได้เห็นแมลงปอบินผ่านก็ตื่นเต้นแล้ว เพราะในเมืองจะหาธรรมชาติและวิถีชีวิตแบบนี้ได้ยาก เราจึงภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งให้เกิดการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีงามและใกล้จะเลือนหายไปในอนาคต”

เปิดศูนย์เรียนรู้ ดีกว่าเปิดร้านอาหาร

มินิ มูร่าห์ ฟาร์ม อ.บ้านโพธิ์ จ.ฉะเชิงเทรา เป็นหนึ่งในศูนย์การเรียนรู้วิถีชีวิตที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มครอบครัวที่มีเด็กเล็ก เพราะที่นี่มีกิจกรรมเด่นๆ หลายอย่าง ตั้งแต่การให้นมควายมูร่าห์ ทำพิซซ่า ทำไอศกรีมที่ทำจากนมควาย และพื้นที่ให้เด็กๆ ได้เรียนรู้การดำนา

“จุดเริ่มต้นมาจากการทำฟาร์มควายนมพันธุ์มูร่าห์ ซึ่งเปิดมาได้ประมาณ 14 ปีที่แล้ว มีลูกค้าสนใจที่ขอเข้าชมควายนมพันธุ์มูร่าห์ แต่ติดอยู่ที่เรื่องของความสะอาดความปลอดภัย เพราะว่าควายนมพันธุ์นี้จะต้องมีการแยกในโรงปลอดเชื้อเพื่อป้องกันโรคระบาด ประกอบกับที่แรกจะต้องใช้ระยะเวลาเดินทางที่ค่อนข้างไกลจากกรุงเทพฯ จนกระทั่งเมื่อ 3 ปีก่อน เรามีความคิดที่จะเปิดร้านอาหารบรรยากาศฟาร์มที่ อ.บ้านโพธิ์ จ.ฉะเชิงเทรา

ร้านอาหารบรรยากาศฟาร์ม เป็นศูนย์เรียนรู้เพื่อให้คนเข้ามาเรียนรู้จักควายพันธุ์มูร่าห์ ว่ามีลักษณะหน้าตาเป็นอย่างไร และมีจุดเด่นอย่างไรบ้าง จุดยืนเราในเวลานั้น คือ การเปิดให้คนได้เข้ามารู้จักกับควายมูร่าห์ และผลิตภัณฑ์ที่ได้จากนมควายมูร่าห์มากขึ้น โดยมีกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ให้นักท่องเที่ยวได้ลงมือสัมผัสประสบการณ์ทำผลิตภัณฑ์ที่ทำจากนม เช่น ทำชีสที่จะทำไปพิซซ่าเตาถ่าน และการนำนมไปทำเป็นไอศกรีมให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ว่าตั้งแต่รีดนมควายมาผลิตภัณฑ์นมสามารถแปรรูปเป็นอะไรได้บ้าง

เริ่มแรกก็มีเพียงแค่ 2 เวิร์กช็อปพอให้ลูกค้าได้มีกิจกรรมทำสนุกๆ แต่พอเปิดปุ๊บกลายเป็นว่าตัวกิจกรรมนั้นเด่นกว่าร้านอาหาร ลูกค้าส่วนมากมากันเป็นครอบครัวเพื่อทำกิจกรรมโดยเฉพาะ เราจึงตัดสินใจเปลี่ยนจุดยืนของตัวเองจากการที่ทำเป็นร้านอาหาร มาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีกิจกรรม จึงเพิ่มกิจกรรมอื่นๆ เข้าไป เช่น เรียนรู้การดำนา ปลูกผัก ให้อาหารสัตว์

เรียนรู้เกษตรแบบครบวงจร ตั้งแต่ปลูกพืชปลูกนาปลูกข้าวและเอาฟางไปให้ควายกิน พอควายถ่ายมูลออกมาก็ไปทำปุ๋ยไส้เดือนให้เด็กๆ และครอบครัวได้เข้าไปเรียนรู้การเกษตรแบบครบวงจร ซึ่งเด็กๆ ที่มาที่นี่จะสนุกกับการดำนา สัมผัสกับธรรมชาติและสัตว์ต่างๆ ที่อยู่ในฟาร์ม ซึ่งตอนนี้เราตั้งเป้าไว้ว่า ในทุก 3 ปี เราจะเพิ่มอย่างน้อย 2 กิจกรรม และมีแผนที่จะเปิดสาขาที่กรุงเทพฯ ในอีกไม่นานนี้” ชาริณี ชัยยศลาภ ผู้บริหารมินิ มูร่าห์ ฟาร์ม กล่าว

ชาริณี บอกต่อว่า ที่มินิ มูร่าห์ ฟาร์ม สามารถเข้าชมได้ไม่มีค่าบริการ แต่ถ้าสนใจทำกิจกรรมอย่างเช่นการทำพิซซ่า ราคาประมาณ 250 บาท ส่วนกิจกรรมอื่นๆ ก็อยู่ที่ประมาณ 250 บาทเช่นกัน สามารถทำร่วมกันได้ทุกคนในครอบครัว แต่แนะนำว่าให้ 1 กิจกรรมต่อเด็ก 1 คน เจ้าตัวเล็กจะได้รับประสบการณ์ในการลงมือทำมากที่สุด

วิถีออร์แกนิกใจกลางเมือง

ทุกวันเสาร์ที่ 2 ของเดือน ในซอยสุขุมวิท 49/6 ร้านปฐม ออร์แกนิค ลิฟวิ่ง จะเปลี่ยนพื้นที่สวนในร้านให้เป็นลานกิจกรรม ให้เด็กๆ ได้เรียนรู้การปลูกพืชออร์แกนิก การเกษตรพอเพียง และทดลองจัดสวนในขวดแก้วด้วยตัวเอง ไม่เพียงแค่นี้ยังมีอาหารออร์แกนิกและผลิตภัณฑ์ที่ได้จากผลผลิตเกษตรออร์แกนิกอีกหลายอย่างให้คนทั่วไปได้สัมผัสและศึกษาในวันนั้น

“ชอบกิจกรรมของที่นี่ โดยเฉพาะเด็กๆ จะชอบกิจกรรมเรียนรู้การปลูกต้นไม้อย่างง่ายๆ ได้จัดสวนในขวดได้วิ่งเล่นและทำกิจกรรมเรียนรู้วัฒนธรรมไทย ซึ่งแล้วแต่ว่าแต่ละเดือนจะมีอะไรมาจัดแสดงที่นี่ อาจจะไม่ได้มากเหมือนที่อื่น แต่สำหรับคนเมืองแล้วถือเป็นสถานที่เรียนรู้สำหรับเด็กและทุกคนในครอบครัวได้เป็นอย่างดี” พร ชนะลาภ คุณแม่ลูก 2 ซึ่งมาเที่ยวชมเป็นครั้งที่ 2 บอกกับเราอย่างนั้น

เดิมทีปฐม ออร์แกนิค ลิฟวิ่ง นี้เป็นร้านอาหารออร์แกนิกที่นำเข้าสินค้าออร์แกนิกจากสวนสามพราน ริเวอร์ไซด์ โดยใช้พื้นที่บ้านส่วนตัวของเจ้าของร้าน ทำเป็นร้านจำหน่ายสินค้าออร์แกนิกและปรับให้เป็นพื้นที่เรียนรู้การเกษตรออร์แกนิกตั้งแต่วิธีการทำดินปลูกต้นไม้ เพาะเมล็ดพันธุ์ผัก ย้ายกล้าลงแปลง ทำปุ๋ยหมักแทนการใช้สารเคมี เลี้ยงไส้เดือน และทำฮอร์โมนไข่แบบครบวงจร สามารถต่อยอดความรู้ไปใช้กับที่บ้านได้ บางครั้งก็จะมีการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยเล็กๆ น้อยๆ ให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ไปในตัว

ดูเหมือนว่าทางร้านจะให้ความร่วมมือกับทาง สสส.มากเป็นพิเศษ เพราะทุกเมนูในร้านตั้งแต่เครื่องดื่มไปจนถึงข้าวกล่องออร์แกนิก จะถูกคำนวณปริมาณสารอาหารที่ควรได้รับต่อวันมาเสร็จสรรพ หากต้องการรับประทานเครื่องดื่มออร์แกนิกปั่น ลูกค้าก็จะต้องลงแรงปั่นจักรยานส่งพลังงานไปให้กับเครื่องปั่นผลไม้ให้ตัวเองได้รับประทาน หากต้องการรับประทานแกงเลียงผักรวมออร์แกนิกก็แค่เดินไปกรอกแบบสอบถามก็จะได้แกงเลียงที่มีสารอาหารและใยจากผักเพียงพอต่อวันมา 1 ถ้วยฟรีๆ จึงเป็นแหล่งเรียนรู้วิถีเกษตรใกล้เมืองที่น่าสนใจอย่างมาก

สถานที่เหล่านี้เป็นเพียงหนึ่งในแหล่งเรียนรู้ที่เริ่มเปิดรองรับความต้องการของคนรุ่นใหม่ที่เกิดและเติบโตในเมืองใหญ่ ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางการแข่งขันมุ่งเน้นความเป็นเลิศทางวิชาการ แต่ขาดทักษะการประกอบอาหาร ปลูกต้นไม้ และใช้ชีวิตอยู่กับธรรมชาติแสนเรียบง่ายไปสู่ความวุ่นวายของสังคมคนเมืองอย่างน่าเสียดายให้พวกเขาได้รู้จักการใช้ชีวิตกับธรรมชาติเรียนรู้พื้นฐานของชีวิตที่แท้จริง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

12 มีนาคม 2560 เวลา 10:10 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/484806

โดย…โยโมทาโร่

 ผู้คนมากมายหลายร้อยคนกำลังต่อแถวยาวเหยียดเพื่อขอพรกับเทพทันใจที่พระเจดีย์โบดาทาวน์ (Botahtaung Pagoda) หรือที่เรารู้จักกันในชื่อ วัดเทพทันใจ ณ กรุงย่างกุ้ง

เราแปลกใจอย่างหนึ่งก็คือทำไมไม่เรียกว่า วัดเจดีย์โบดาทาวน์ แต่กลับเรียกว่า วัดเทพทันใจ หรือภาษาพม่าเรียกว่า นัตโบโบจี

นั่นอาจจะเป็นเพราะการเรียกขานติดปากของชาวบ้านแต่ก่อนว่า พูดถึงวัดนี้มีอะไรเด่นที่สุด คงหนีไม่พ้นองค์เทพทันใจ ซึ่งว่ากันว่าศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ขออะไรก็มักจะได้สมใจทันใจเสมอ

 แต่จุดที่ผมสนใจมากที่สุดคือในส่วนของพระเจดีย์โบดาทาวน์มากกว่าเพราะไม่เพียงแต่มีประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ แต่ภายในยังได้รวบรวมโบราณวัตถุล้ำค่าของเมียนมาที่มีอายุตั้งแต่หลักหลายร้อยปีไปจนถึงพันกว่าปี

เจดีย์แห่งนี้สร้างเมื่อ 2,000 กว่าปีที่แล้ว ในสมัยพระเจ้าโอกะลาปะ กษัตริย์มอญผู้มีจิตศรัทธาในพระพุทธศาสนา หากจะเทียบอายุการสร้างก็น่าจะใกล้เคียงกับองค์พระปฐมเจดีย์ จ.นครปฐม ที่มีอายุราวๆ 2,000 กว่าปีเช่นกัน

ในสมัยนั้น พระเจ้าโอกะลาปะ ได้อัญเชิญพระเกศาธาตุแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มาประดิษฐานไว้ที่พระมหาเจดีย์ชเวดากอง

 แต่ครั้งนั้นการเดินทางจะใช้ทางเรือเป็นหลัก ในวันที่พระเกศาธาตุมาขึ้นฝั่งที่เมืองดากอง พระเจ้าโอกะลาปะ ได้แบ่งพระเกศาธาตุ 1 เส้น และสร้างพระเจดีย์โบดาทาวน์เพื่อเป็นที่ระลึกถึงการเฉลิมฉลองในครั้งนั้น

เราจึงนับได้ว่า พระเจดีย์โบดาทาวน์ เป็นพระเจดีย์ที่สร้างคู่กันมากับพระมหาเจดีย์ชเวดากองนั่นเอง จึงเป็นหนึ่งในมหาบูชาสถานของชาวมอญและชาวเมียนมามาโดยตลอด

แต่ทุกสิ่งเกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไป เมื่อคราวสงครามโลกครั้งที่ 2 เจดีย์แห่งนี้ได้ถูกเครื่องบินทิ้งระเบิดทำลาย แต่ยังพอเหลือโครงสร้างและโบราณวัตถุต่างๆ ที่เก็บรักษาไว้ภายใน

จึงมีการบูรณะใหม่ในปี 2496 และนำพระเกศาธาตุบรรจุในครอบแก้วใส ให้พุทธศาสนิกชนได้เข้ามาบูชาอย่างใกล้ชิด ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงใต้ฐานพระเจดีย์เป็นช่องทางเดินวนโดยรอบ และใช้เป็นที่เก็บรักษาพระพุทธรูป

 ข้าวของเครื่องใช้มีค่าสมัยโบราณนำมาเก็บรักษาไว้ทำให้พระเจดีย์เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุไปในตัว

การต่อคิวเข้าไปนมัสการพระเกศาธาตุที่นี่ต้องทำใจสักหน่อยครับ ควรเปลี่ยนเอากระเป๋าสะพายไว้ด้านหน้าเพราะคุณจะได้เจอกับชาวเมียนมาและไทยพยายามเบียดเสียดลัดคิวเข้าไปสักการะ

ส่วนตัวผมเองก็ได้แค่ขอเดินเข้าไปกราบชมใกล้ๆ ให้เป็นบุญตาแบบเร่งด่วน เพราะมีผู้มีจิตศรัทธาอีกเป็นจำนวนมากรออยู่เบื้องหลัง

เดินเวียนขวาทักษิณาวรรตไปตามโถงทางเดินด้านซ้าย จะมีโบราณวัตถุดูแปลกตาจากที่เคยเห็นในประเทศไทยตั้งเรียงรายอยู่เป็นจำนวนมาก

 หากเป็นผู้ที่นิยมสะสมพระเครื่อง หรือมีความชื่นชอบในพระพุทธรูปอาจจะใช้เวลานานกว่าครึ่งวันเพื่อเดินดูให้ครบ ขนาดคนไม่มีความรู้มากนักอย่างเราๆ ท่านๆ ก็ใช้เวลาร่วมชั่วโมงกว่าจะเต็มอิ่ม

ระหว่างทางเดินจะมีพระสงฆ์ แม่ชี และนักปฏิบัติธรรมนั่งทำสมาธิกรรมฐานอยู่ภายใน บ้างก็เรียกเราไปให้ศีลให้พรถ้าพูดภาษาเดียวกันเราคงได้สนทนาธรรมกันแล้ว

มองไปที่ช่องหน้าต่างจะเห็นว่า มีธนบัตรและเหรียญสอดเสียบไปทั่วผนัง มีทั้งแบงก์ไทยและพม่า เป็นนัยว่าขอทำบุญให้กับวัดแต่จะใช่ธรรมเนียมปฏิบัติที่ถูกต้องหรือไม่นั้นยังไม่มีใครตอบได้

แต่อย่างไรก็ดี แค่ได้กราบพระเกศาธาตุกับเดินชมโบราณวัตถุก็สดชื่นแล้ว

 ออกจากพระเจดีย์ภายในวัดจะมีอีก 2 ส่วนให้เดินชม ก็คือส่วนของวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปทองคำปางมารวิชัย พระพุทธรูปนี้เคยประดิษฐานอยู่ในพระราชวังมัณฑะเลย์ เมื่อพม่าตกเป็นอาณานิคมอังกฤษในปี 2428 ก็ถูกขนย้ายไปตั้งไว้ในพิพิธภัณฑ์ในต่างประเทศอีกหลายแห่ง จนกระทั่งได้นำกลับมาไว้ที่วัดเทพทันใจในที่สุด

จากนั้นเราไปปิดท้ายกันที่โซนขอพรของวัดเทพทันใจ ที่เรียกว่า โซนขอพร เพราะทางวัดจัดให้เป็นส่วนที่ตั้งของวิหารเทพทันใจ (นัตโบจีจี) และเทพกระซิบ เทพประทานความโชคดี ซึ่งว่ากันว่าต้นแบบเทพทันใจที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดจะอยู่ที่วัดแห่งนี้ในประเทศไทย

โดยเฉพาะจังหวัดทางภาคเหนือ ก็มีการสร้างเทพทันใจเหมือนกับเมียนมาเช่นกัน แต่จะให้บอกว่าศักดิ์สิทธิ์เหมือนกันไหมก็คงต้องลองไปขอพรกันดูครับ

เทพทันใจนี้ถือเป็น “นัต” หรือเทพเทวาอารักษ์ผู้คุ้มครองของชาวเมียนมา ตามความเชื่อ นัตก็คือวิญญาณของเหล่าวีรชนที่ทำคุณงามความดีให้แก่บ้านเมือง เมื่อพวกท่านเหล่านี้เสียชีวิตวิญญาณก็จะยังคงเป็นห่วงบ้านเมืองประชาชนอยู่ไม่อาจไปเกิดใหม่ได้ จึงกลายเป็นนัต ให้คนกราบไหว้บูชาในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ

นัต ในประเทศเมียนมามีทั้งหมด 36 องค์ โดยองค์ที่รู้จักกันมากที่สุดคือองค์ที่ตั้งอยู่ที่วัดเทพทันใจ การตั้งนัตนี้สืบมาตั้งแต่ สมัยพระเจ้าอนิรุธมหาราช (พระเจ้าอโนรธา) แห่งอาณาจักรพุกาม ราวๆ ปี 1600 ทรงใช้พระราชอำนาจจัดระเบียบนัตในเมียนมาใหม่เพื่อให้ประชาชนฟังหลักคำสอนในพระพุทธศาสนามากขึ้น เพราะในยุคนั้นสมัยนั้นมีนัตมากมายหลายองค์

 นัตแท้ๆ ที่น่าบูชาก็มี นัตปลอมสร้างหลอกลวงประชาชนก็มี จนเกิดความวุ่นวายและพากันงมงายจนเกิดเหตุก็ต้องมาคัดกรอง รวบรวม นัตที่มีผู้คนนับถือมากและมีความน่าเชื่อถือมากที่สุด 36 องค์ และตั้งจัดให้เป็นมหาคีรีนัต หรือเทพประจำอาณาจักร นัตนี้มีทั้งนัตที่เป็นชายและหญิง

ชาวเมียนมาเชื่อกันว่า นัตสามารถบันดาลความต้องการของผู้อธิษฐานขอพรให้สำเร็จสมใจอย่างรวดเร็ว

ขนาดมีคำกล่าวที่ว่า “เทพทันใจ ใครบูชา พาสำเร็จ เทพทันใจ ใครขอเสร็จ ดังประสงค์ เทพทันใจ ใครติดตัว ดวงเหนือคน เทพทันใจ ช่วยดล บันดาลจริง” จึงทำให้เทพทันใจกลายเป็นหนึ่งในเทพที่มีผู้คนบูชามากที่สุด ตั้งแต่ชนรากหญ้าไปจนถึงผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองทั้งของเมียนมาและไทย

เราต่อแถวอยู่ราวๆ 15 นาที ไม่ช้าไม่เร็วไปแบบมึนๆ ว่า เขาบูชากันอย่างไร ต้องสังเกตเอาว่าชาวเมียนมานิยมนำอะไรไปบูชา และหาซื้อเอากับร้านค้าในวัดที่จัดเตรียมไว้ให้พร้อม และแน่นอนว่าของที่ใช้กราบไหว้บูชาก็วนๆ กันไป

การบูชาเทพทันใจต้องใช้ดอกไม้และผลไม้บูชา ยกมือไหว้บูชาและยื่นหน้าผากแตะที่ปลายนิ้วรูปปั้นเทพทันใจ แล้วขอพรให้สำเร็จสมประสงค์ โดยเราจะขอได้ข้อเดียวเท่านั้น เสร็จแล้วเดินวนไปอีก 3 รอบ หากทำตัวไม่ถูกจะมีเจ้าหน้าที่ของวัดคอยจัดการแนะนำให้

ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยขออะไรกันมากครับ คนหนุ่มสาวก็ขอเรื่องความรัก ผู้ใหญ่วัยทำงานก็ขอให้ร่ำรวย ส่วนคนวัยชราขอแค่ไขข้อแข็งแรงเดินเหินได้ปกติก็ดีนักหนาแล้ว

 การบูชาใครอาจจะว่างมงาย แต่สำหรับผมแล้ว หากไม่ใช่เรื่องผิดศีลธรรมเป็นที่พึ่งทางใจ ที่พึ่งความหวังของคนยากจนทั้งหลายให้คลายทุกข์ไปได้บ้าง ถือเป็นสิ่งดีๆ ที่ควรรักษาเอาไว้

จบจากบูชาเทพทันใจก็ไปต่อกันที่เทพกระซิบ เทพกระซิบจะอยู่ตรงข้ามกับวัดเทพทันใจ เดินไปก็จะเห็นกล้วยนากวางเรียงกันให้ผู้ศรัทธาได้ซื้อไปบูชา เทพกระซิบชาวเมียนมาเรียกว่า “อะมาดอว์เมียะ” ตำนานว่ากันว่านัตองค์นี้เป็นธิดาของพญานาค ศรัทธาในพุทธศาสนา รักษาศีล ไม่ยอมกินเนื้อสัตว์ จนตายไปจึงกลายเป็นนัตในที่สุด

ส่วนที่มาของการกระซิบไม่ทราบแน่ชัด แต่เล่ากันว่ามาจากคนไทยเป็นต้นกำเนิด บอกว่านักท่องเที่ยวไทยเราไปถามไกด์ท้องถิ่น ถามว่าป้ายที่ติดตรงหน้าวัดหมายความว่าอะไร ไกด์แปลให้ว่างดใช้เสียง เพราะวัดเป็นเขตศักดิ์สิทธิ์ นักท่องเที่ยวไทยเราเลยกระซิบขอพรแทน แล้วก็ทำตามๆ กันมา ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่มีชาวเมียนมาคนไหนขอพรกับนัตแบบนี้

เป็นเรื่องเล่าที่ทำให้เราหัวเราะในความแปลก ควรเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งหรือฟังหูไว้หูเลยก็ได้ ซึ่งความเป็นจริงอาจจะมีสาเหตุอื่นที่ดูน่าเชื่อถือกว่านี้

โดยส่วนตัวคิดว่าที่วัดเทพทันใจนี้ เป็นวัดที่ค่อนข้างจะมีสีสันกว่าวัดอื่นๆ ในเมียนมา ที่ทำให้เราได้เห็นโบราณวัตถุทรงคุณค่า เห็นความเชื่อความศรัทธาและวิถีชีวิตของชาวเมียนมาในอีกมุมที่แตกต่างจากหนังสือประวัติศาสตร์อย่างสิ้นเชิง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

11 มีนาคม 2560 เวลา 11:36 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/484698

โดย…นิทรา ราตรี

 สถาปัตยกรรมสเปนเอกลักษณ์ของ เลอ มอนเต้ เขาใหญ่ (Le Monte Hotel Khao Yai) ได้ผสมผสานเสน่ห์ของเขาใหญ่ให้ลงตัวกับกลิ่นอายสเปน โดยได้คัดสรรความเรียบง่ายมาใช้เป็นความอยู่สบายเหมาะควรแก่การพักผ่อน

เลอ มอนเต้ เป็นโรงแรมน้องใหม่ที่เพิ่งเปิดให้บริการเมื่อปลายปีที่ผ่านมา ด้วยห้องพักจำนวน 44 ห้องบนอาคารโลวไลส์ที่เผยให้เห็นเขาใหญ่อยู่เบื้องหลัง แบ่งออกเป็นห้องดีลักซ์ 30 ห้องบนชั้น 2 ของอาคาร จากระเบียงจะมองเห็นสระว่ายน้ำและทิวเขา

ส่วนในห้องพักได้จัดสรรสิ่งอำนวยความสะดวกไว้ครบ ทั้งเตียงนอนใหญ่ โต๊ะเครื่องแป้ง มุมทำงาน มินิบาร์ ตู้เสื้อผ้า ห้องน้ำแยกส่วนเปียก-แห้ง โดยใช้เฟอร์นิเจอร์สไตล์โมเดิร์น สีขาวสะอาดตาแทรมด้วยสีไม้เพิ่มความอบอุ่น

 ห้องดีลักซ์พูลแอสเซสบนชั้นที่ 1 เชื่อมต่อกับสระว่ายน้ำ โดยชุดโต๊ะเก้าอี้บนระเบียงจะถูกแทนที่ด้วยเตียงอาบแดด จึงสามารถเดินลงสระได้จากห้องพักเสมือนเป็นพูลวิลล่าส่วนตัว

จูเนียร์สวีทห้องพักรับรองสองผู้ใหญ่กับสองเด็ก ภายใต้การตกแต่งที่เรียบหรูพร้อมรายละเอียดพิเศษกว่าห้องพักประเภทอื่น

แฟมิลี่สวีท 2 ห้องนอน ได้แบ่งสัดส่วนระหว่างห้องนอนกับห้องนั่งเล่นเพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้สอยพร้อมอ่างอาบน้ำจึงเหมาะกับครอบครัว

 เพนต์เฮาส์สวีท ห้องพัก 3 ห้องนอน ที่เสมือนย่อบ้านเดี่ยวไว้ในห้องเดียว ด้วยห้องนั่งเล่น ห้องรับประทานอาหาร ห้องครัว และห้องทำงาน เหมาะกับการพักผ่อนขั้นสุดสำหรับคู่รักหรือครอบครัว

นอกจากนี้ โรงแรมมีห้องอาหาร 2 ห้องที่ ลา โชซ่า (La choza) ห้องอาหารเช้าในบรรยากาศชิลริมสระว่ายน้ำที่จะต้อนรับความสดชื่นยามเช้าด้วยวิวเขาใหญ่ และร้านอาหารกึ่งบาร์ที่โคเซ่ (Koze) บริการอาหารนานาชาติ เครื่องดื่ม และความครึกครื้นยามค่ำคืนจากวงดนตรีสดทุกวัน

รวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ อย่างฟิตเนส ห้องประชุมสัมมนา และสนามหญ้ากลางแจ้งเพื่อตอบรับองค์กร หรืองานสังสรรค์

เลอ มอนเต้ แปลว่า ภูเขา ตามทำเลที่ตั้งใกล้เขาใหญ่มองเห็นทิวเขา จนเกิดอาการหลงรักเขาเข้าอย่างจังโดยเฉพาะความรู้สึกสบายที่ได้พักผ่อนอยู่ท่ามกลางธรรมชาติในบรรยากาศสเปน

Price: ห้องดีลักซ์ราคา 3,531 บ. ห้องแฟมิลี่ 2 ห้องนอนราคา 9,651 บ.

Place: ริมถนนธนะรัชต์ อ. ปากช่อง จ. นครราชสีมา โทร. 044-077-770-5 เว็บไซต์ www.lemontekhaoyai.com

Promotion: พิเศษเฉพาะสมาชิกบัตรเครดิตเคทีซี ห้องดีลักซ์พร้อมอาหารเช้าราคา 2,500 บ. และห้องแฟมิลี่พร้อมอาหารเช้าราคา 6,000 บ. โดยสามารถเข้าพักได้ทุกวันไม่เว้นวันหยุดต่อเนื่องและนักขัตฤกษ์ และสามารถอัพเกรดห้องดีลักซ์เป็นห้องพูลแอคเซสได้ทันทีที่มีห้องพักว่าง รวมถึงรับส่วนลด 10% สำหรับค่าอาหารและเครื่องดื่ม เข้าพักได้ตั้งแต่วันนี้ – 31 มี.ค. 2560 สอบถามโทร. 02-123-5000 กด 6 หรือเว็บไซต์ www.ktcworld.co.th