ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

12 สิงหาคม 2559 เวลา 11:47 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/448174

โดย…ภาดนุ ภาพ ภาคิณ สุขขี

มีโอกาสได้ลองชิมอาหารฝีมือ บิลลี่ คอสตอกลู เอ็กเซ็กคิวทีฟ เชฟ วัย 30 ปีของโรงแรมเรเนซองส์ ภูเก็ต รีสอร์ท แอนด์ สปา ต้องบอกว่าหลายเมนูที่เขาทำอร่อยทั้งรสชาติ สวยงามทั้งรูปลักษณ์ เราจึงอดถามถึงเส้นทางอาชีพเชฟของเขามิได้

“ผมสนใจเรื่องการทำอาหารมาตั้งแต่อายุ 13 ปี เพราะพ่อผมทำงานในโรงงานเบเกอรี่ที่ออสเตรเลีย ซึ่งตอนเด็กๆ ผมกับพี่ชายมักจะช่วยพ่อตอกไข่ และแข่งจับเวลากันเสมอว่าใครตอกไข่ได้มากกว่า การที่ผมมีพ่อแม่ที่ชอบทำอาหารและมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นผู้อื่นรับประทานเมนูที่พวกท่านทำ ถือเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้ผมอยากเป็นเชฟ

ผมเริ่มต้นจากการเป็นเชฟเบเกอรี่ก่อนเป็นงานแรก หลังจากนั้นอีก 2-3 ปี ผมตั้งใจว่าจะไม่หยุดอาชีพไว้แค่เชฟขนม ผมจึงไปลงเรียนคอร์สเพื่อเป็นเชฟทำอาหารที่ ‘รีเจนซี คอลเลจ ยูนิเวอร์ซิตี้ ออฟ คุกเคอรี’ ในเซาท์ออสเตรเลีย

เมื่อเรียนทำอาหารไปได้ 6 เดือน อาจารย์ที่สอนก็มาบอกว่า ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุด 2 คนในชั้นเรียนจะได้ไปฝึกงานเพื่อเป็นเชฟจริงๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือผม ผมจึงตอบตกลงและเริ่มจากการฝึกงานที่คาเฟ่เล็กๆ ในเมืองอเดเลด บ้านเกิดในเซาท์ออสเตรเลีย

ต้องบอกว่าในช่วงแรกของการฝึกงานด้านการทำอาหารเป็นแบบทดสอบที่ยากมาก จนผมเกือบจะถอดใจแล้ว แต่ก็ฮึดสู้ต่อโดยไปฝึกงานที่ร้านอาหารอิตาเลียนในปีต่อมา จนมีโอกาสได้ทำอาหารมากมาย เรียกว่าตลอดช่วง 2-3 ปีที่ได้ฝึกงาน ผมมีโอกาสได้ทำงานในร้านอาหารย่านสำคัญๆ หลายร้านทีเดียว”

หลังเรียนจบบิลลี่ก็ก้าวเข้าสู่อาชีพเชฟอย่างเต็มตัว เมื่อมีโอกาสได้ร่วมงานกับเชฟเจอร์ราด แรมซี่ ที่ เพียร์ โฮเต็ล (Pier Hotel) เป็นเวลา 6 เดือน ก่อนที่จะได้รับข้อเสนอให้ไปทำงานที่กาสิโนแห่งหนึ่ง กับเชฟดาร์เรน เฟลซ์ ซึ่งเป็นผู้มอบโอกาสและแรงบันดาลใจในอาชีพให้เขาอย่างมาก

“เมื่อทำงานที่เพียร์ โฮเต็ล ได้ 6 เดือน เชฟดาร์เรนก็มอบหมายให้ผมไปเป็นเชฟที่ นอร์ท เรสเทอรองต์ (North Restaurant) ซึ่งเป็นห้องอาหารระดับท็อป 10 จากการโหวตของ Gourmet Travelers ทำให้ผมได้ร่วมงานกับเชฟไรอัน มอนโกเมอรี่ และได้กลายมาเป็นเพื่อนกัน โดยเราทั้งคู่ได้สร้างสรรค์เมนูใหม่ๆ ร่วมกันมากมาย

พอทำงานที่นี่ได้พักใหญ่ เชฟดาร์เรนก็ได้ชักชวนให้ผมไปทำงานที่ เฟรเซอร์ ไอส์แลนด์ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมต้องจากบ้านเกิดในเมืองอเดเลดไป ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่ได้ร่วมงานกับเชฟดาร์เรน เขาได้สอนผมหลายอย่างและผมยังได้มีส่วนร่วมในงานมากมาย แต่เมื่อเชฟดาร์เรนลาออก จีเอ็มของที่นี่ (ซึ่งก็ลาออกเหมือนกัน) จึงได้ชวนผมไปทำงานที่เกาะแบรมพ์ตัน ในตำแหน่ง Chef de Partie โดยผมมีหน้าที่ดูแลเมนูอาหารในรูปแบบ Sea Salt ซึ่งจะเสิร์ฟอาหาร 12 คอร์สให้กับแขกพิเศษ”

ต่อมาในปี 2008 เชฟบิลลี่ได้ย้ายตามจีเอ็มคนเดิมไปทำงานที่เกาะเฮรอน โดยรับหน้าที่ดูแลเมนูอาหารในรูปแบบ Sea Salt เช่นเดิม ซึ่งก็ทำให้เขาประสบความสำเร็จอย่างมาก เพราะห้องอาหารที่เขารับผิดชอบอยู่ได้รับการจองโต๊ะเต็มเกือบทุกวัน

จากนั้นในปี 2010 บิลลี่ได้มีโอกาสได้เป็นเชฟ ที่ “Wilson Island Resort” บนเกาะวิลสันที่บรรดาคนมีชื่อเสียงมักจะมาพักผ่อนกันในวันหยุด โดยเขารับหน้าที่ดูแลในเรื่องอาหารให้กับคนดัง และยังพาแขกที่มาพักไปดำน้ำดูปะการังด้วย ในช่วงที่เชฟบิลลี่ทำงานอยู่นั้น เขาสามารถทำให้ห้องอาหารที่รีสอร์ทได้รับรางวัล Gourmet Travelers Best Eco Resort ในปี 2010 มาได้ แถมยังมีโอกาสได้โชว์ผลงานผ่านสื่อต่างๆ มากมาย รวมทั้งได้ออกรายการ Discovery Channel อีกด้วย

และในปี 2011 ด้วยวัยเพียง 23 ปี แต่เพราะมีความเชี่ยวชาญทางด้านอาหารฝรั่งเศส อิตาเลียน และเมดิเตอร์เรเนียน รวมทั้งมีความรอบรู้ในเรื่องระบบการจัดการในครัวเป็นอย่างดี บิลลี่จึงได้รับตำแหน่งเอ็กเซ็กคิวทีฟ เชฟ เป็นครั้งแรกที่ “คีย์ เวสต์ รีสอร์ท แอนด์ สปา” ซึ่งอยู่ในรัฐวิกตอเรีย และมีส่วนช่วยให้ผลประกอบการของรีสอร์ทดีขึ้นเป็นอย่างมาก

“ผมทำงานที่ คีย์ เวสต์ รีสอร์ท แอนด์ สปา ได้ปีครึ่ง ก็ได้รับข้อเสนอให้ไปเป็นเอ็กเซ็กคิวทีฟ เชฟ ที่โรงแรม ‘คอร์ทยาร์ด บาย แมริออท นอร์ท ไรด์’ ตอนนั้นผมอายุ 24 ปี จึงถือเป็นหัวหน้าเชฟที่อายุน้อยที่สุดในเครือแมริออท อินเตอร์เนชั่นแนลในขณะนั้น ผมทำงานที่คอร์ทยาร์ด บาย แมริออทฯ อยู่ 2 ปี ก็ได้ทั้งประสบการณ์และได้เรียนรู้วัฒนธรรมองค์กรพอสมควร รวมทั้งได้ยกระดับมาตรฐานคุณภาพของอาหารที่เสิร์ฟในโรงแรมให้ดีขึ้น 12% ด้วย นับเป็นสิ่งที่ผมรู้สึกภูมิใจที่ได้ทุ่มเทให้กับงานตลอดระยะเวลา 2 ปีที่ทำงานมา

ต่อมาในปี 2014 ผมก็ได้รับข้อเสนอให้ไปเป็นเอ็กเซกคิวทีฟ เชฟ ที่โรงแรม คอร์ทยาร์ด บาย แมริออท บาหลี เซมินยัค รีสอร์ท ที่กำลังจะเปิดในช่วงนั้น ซึ่งผมก็ตอบตกลงอีกเช่นกัน หลังจากทำงานที่บาหลีได้ 2 ปี ผมก็ได้รับการทาบทามให้มาเป็นเอ็กเซ็กคิวทีฟ เชฟ ของโรงแรมเรเนซองส์ ภูเก็ต รีสอร์ท แอนด์ สปา อย่างในปัจจุบันนี้ ซึ่งหน้าที่หลักๆ ที่ผมรับผิดชอบ นอกจากต้องดูแลในเรื่องของคุณภาพอาหารให้คงความอร่อย รวมถึงคิดค้นเมนูใหม่ๆ อย่างสม่ำเสมอแล้ว หน้าที่สำคัญอีกอย่างก็คือการปั้นลูกทีมให้พร้อมกับการเป็นหัวหน้าเชฟในอนาคตด้วย

เท่าที่ได้ร่วมงานกันมา ผมคิดว่าทีมเชฟที่นี่มีทัศนคติในด้านบวก มีความสามารถและมีพรสวรรค์เป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าบางคนอาจจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีความสามารถนั้นอยู่ แต่ผมกลับมองเห็นศักยภาพของพวกเขา นี่จึงเป็นหน้าที่ของผมที่จะทำให้ลูกทีมค้นพบความสามารถ และเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น ซึ่งผมก็พร้อมที่จะผลักดันให้พวกเขาก้าวไปสู่เป้าหมายให้ได้ครับ”

เชฟบิลลี่ทิ้งท้ายว่า เป้าหมายในอนาคตของตัวเขาเองก็คือ อยากมีบทบาททางโซเชียล มีเดีย ให้มากขึ้นและเข้าถึงผู้คนได้ง่ายขึ้น เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้คนที่รักการทำอาหารได้ลองทำเมนูต่างๆ ที่คิดว่าตัวเองทำไม่ได้ พูดง่ายๆ ว่าอยากเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยให้คนทั่วไปสามารถทำอาหารมื้อพิเศษให้กับคนในครอบครัวและเพื่อนๆ ได้ลองรับประทานกัน เพราะนี่คือความสุขที่แท้จริงในอาชีพเชฟของเขานั่นเอง

Seafood Ceviche

ส่วนผสม

-เนื้อปลากะพงขาวหั่นสไลซ์ 400 กรัม

-ดอกอัญชัน ดอกเข็มแดง ดอกมะเขือม่วง ยอดโหระพา ต้นหอม ผักชี พริกเหลือง

-น้ำมะนาว น้ำเลมอน เกลือ พริกไทย

วิธีทำ

-ผสมน้ำมะนาว น้ำเลมอน เกลือ และต้นหอมซอยละเอียดเข้าด้วยกัน แล้วนำเนื้อปลาลงไปคลุกเคล้าให้ทั่ว ทิ้งไว้สักพัก-จากนั้นตักเนื้อปลาใส่จาน ตกแต่งด้วยดอกอัญชัน ดอกเข็มแดง ดอกมะเขือม่วง ยอดโหระพา ให้สวยงาม แล้วโรยด้วยพริกไทย พริกเหลืองและผักชีซอยละเอียดเสิร์ฟได้เลย

เคล็ดลับความอร่อย

อยู่ที่ความสดของเนื้อปลา พอโดนมะนาวแล้วจากเนื้อปลาใสๆ จะกลายเป็นเนื้อปลาสีขาวๆ ซึ่งเมนูนี้จะรับประทานแบบกึ่งสุกกึ่งดิบ ได้รสชาติอร่อยแตกต่างไปอีกแบบ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

11 สิงหาคม 2559 เวลา 11:32 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/447966

โดย… อนุสรา ทองอุไร ภาพ… กฤษณ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร

วันนี้มีนัดสัมภาษณ์คนหนุ่มรุ่นใหม่วัย 37 ปี ทายาทรุ่นที่สองของเครือสยาม เจมส์ กรุ๊ป ธนายุทธ ทองจินดาวงศ์ รองประธานบริหาร สยาม เจมส์ กรุ๊ป ซึ่งมีธุรกิจในเครือคือโรงแรมรามาการ์เด้นส์ สยามเจมส์เฮอริเทจ สวนงู ร้านขายของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว ในฐานะลูกชายคนเล็กและเป็นลูกชายคนเดียว เขาถูกวางตัวให้ดูธุรกิจใหม่คือจิวเวลรี่และสวนงู

เขาย้อนเล่าถึงธุรกิจของครอบครัวว่า ครอบครัวของเขาถือเป็นยุคแรกๆ ที่ทำธุรกิจกับนักท่องเที่ยวชาวจีนตั้งแต่ 20 กว่าปีที่แล้ว และคุณพ่อของเขามีสายตาที่กว้างไกล ว่าจีนจะต้องยิ่งใหญ่แข็งแรงและร่ำรวยทางเศรษฐกิจ และจีนจะเป็นมหาอำนาจทางการเงินของเอเชียและของโลกในอนาคต ด้วยจำนวนคนที่มากที่สุดในโลกและกำลังซื้อที่ดีขึ้นทุกวัน นับว่าเป็นคู่ค้าทางธุรกิจที่ดี คุณพ่อจึงส่งให้เขาไปเรียนภาษาและวัฒนธรรมที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ประเทศจีน หลังจากที่เขาจบปริญญาตรีทางด้านเศรษฐศาสตร์ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว เพื่อรองรับงานในปัจจุบัน

เขาเล่าว่าตอนไปเรียนที่จีนใหม่ๆ ก็มีการปรับตัวเยอะ ทั้งเรื่องภาษาและวัฒนธรรม แรกๆ ก็เกือบจะคัลเจอร์ช็อก ทุกอย่างแข่งขันรีบเร่ง แต่อยู่ไปสักพักก็เริ่มปรับตัวได้ถึงความแตกต่าง อีกทั้งเขาต้องมองด้วยความเข้าใจว่าจีนมีประชากรหนาแน่น ก่อนเปิดประเทศเขาเป็นคอมมิวนิสต์คนต้องแย่งชิงกัน ทำงานหนักเพื่อความอยู่รอด เขาลำบากต้องผ่านความกดดันมาเยอะ การใช้ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย ซึ่งเราต้องยอมรับว่าสังคมมีความหลากหลาย การไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองต้องมองทุกสิ่งทุกอย่างด้วยใจที่เปิดกว้าง แต่เดี๋ยวนี้ก็พัฒนาขึ้นเยอะโดยเฉพาะในเมืองใหญ่ๆ อย่างเซี่ยงไฮ้หรือปักกิ่ง แต่ชานเมืองไกลๆ ก็อาจจะมีวัฒนธรรมเดิมๆ ที่เข้มข้นอยู่บ้างเป็นธรรมดา แต่คนจีนจะรู้สึกดีกับประเทศไทยและคนไทย เขามองว่าคนไทยใจดีอ่อนโยนยิ้มแย้มแจ่มใส เขาชอบคนไทยและชอบสินค้าไทยกันมาก สินค้าอะไรที่มาจากประเทศไทยคนจีนจะมั่นใจว่าเป็นของดีของมีคุณภาพ

“เราต้องพยายามมองคนจีนด้วยใจที่เปิดกว้าง เขาเองก็ปรับตัวกันเยอะ เขาก็รณรงค์ในประเทศของเขาให้ความรู้ในการวางตัวเมื่อเดินทางไปต่างประเทศ คนจีนนี่ไปเที่ยวไหนเขาใช้เงินนะ ตั้งใจมาช็อปปิ้ง ถือว่าเป็นนักท่องเที่ยวที่ดีนะกิน ช็อปเต็มที่ ต้องขอบคุณเขานะครับ” เขากล่าวด้วยความเข้าอกเข้าใจ

กลับมาที่ธุรกิจของเขาตอนนี้บ้าง นอกจากมีโรงแรม ร้านจิวเวลรี่ ร้านสินค้าที่เกี่ยวกับยางพารา ร้านขายของที่ระลึกระดับโอท็อปจากทั่วประเทศแล้ว ร้านเครื่องหนัง และประมาณเดือน ก.ย.นี้ เ­ขาจะเปิดสวนงูและพิพิธภัณฑ์งู ที่ จ.สมุทรปราการ บนเนื้อที่หลายสิบไร่ ซึ่งทำมานานกว่า 20 ปีแล้ว แต่ไม่เปิดให้เข้าชมเท่าไหร่นัก

“คือเรามีธุรกิจเกี่ยวกับยาสมุนไพรตำรับยาจีนและมีส่วนผสมที่ผลิตมาจากดีงู ในอดีตตอนเราเด็กๆ จะเห็นเวลามีแสดงรีดพิษงู รีดดีงู เลือดงูมาผสมเหล้า แล้วคนจีนหรือคนไทยก็มีนะครับที่เอามาดื่มสดๆ เพราะเชื่อว่าเป็นยาบำรุงกำลังช่วยให้เลือดลมสูบฉีดดีมีพลัง แต่เราคิดว่าแบบนั้นมันดูฮาร์ดคอร์เกินไป เราก็มีซินแสที่คิดสูตรทำเป็นสมุนไพรผ่านมาตรฐานแพทย์ทางเลือกผลิตออกมาเป็นเม็ดแคปซูลกินง่าย สะอาด สะดวก ปลอดภัย โดยมีตลาดหลักเป็นชาวจีน และผู้ที่สนใจสุขภาพแนวแพทย์ทางเลือก ซึ่งเราทำมานานแล้ว แต่ไม่ได้เปิดให้ใครเข้าชม” เขาเล่าถึงที่มา

แต่มาถึงรุ่นที่สองอย่างเขาคิดว่า มันน่าจะพัฒนาต่อยอดให้น่าสนใจขึ้นได้อีก ด้วยการเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวเรียนรู้เชิงธรรมชาติ มีพิพิธภัณฑ์ บอกเล่าประวัติศาสตร์ว่างูมีกำเนิดจากที่ไหนอย่างไร มีงูแปลกๆ จากทั่วโลกหลายสายพันธ์ุ รวมทั้งงูยักษ์จากลุ่มน้ำอเมซอนอย่างอนาคอนดา ก็มีมาให้ชม เรียกได้ว่าครบวงจรที่สุดในตอนนี้

ธนายุทธ บอกว่า เทรนด์ของเรื่องสุขภาพกำลังมาแรงใครๆ ก็อยากมีสุขภาพดีไม่อยากเจ็บป่วย ไม่อยากใช้อะไรที่เป็นสารเคมีเยอะๆ การมารักษาสุขภาพด้วยแพทย์ทางเลือกในแบบภูมิปัญญาโบราณในแถบเอเชีย อย่างแพทย์แผนจีน หรืออายุรเวทแบบอินเดีย กำลังได้รับความสนใจ

ส่วนธุรกิจจิวเวลรี่อย่างสยามเจมส์ ซึ่งเป็นธุรกิจเริ่มแรกของครอบครัวของเขานั้น เน้นขายในประเทศ โดยมีตลาดหลักเป็นกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวเอเชีย โดยเฉพาะจากประเทศจีน ซึ่งการออกแบบที่ถือว่าเป็นเอกลักษณ์ของร้านสยามเจมส์ในระยะ 2-3 ปีมานี้ก็คือ การออกแบบด้วยพลอยต่างๆ ทั้งพลอยเนื้ออ่อนและพลอยเนื้อแข็ง มีความอ่อนช้อยสวยงามแบบไทยๆ แต่พัฒนาแบบให้ทันสมัยเหมาะกับคนรุ่นใหม่มากยิ่งขึ้น เพราะกลุ่มลูกค้าหลักของร้านคือชาวเอเชีย ซึ่งจะชอบทองคำ ทองคำขาว และพิ้งก์โกลด์กันมาก

สำหรับหลักการบริหารของเขานั้น เขาคิดว่าการทำงานเป็นทีมนั้นสำคัญมาก ไม่ใช่วันแมนโชว์อยู่คนเดียว ทีมเวิร์กเป็นเรื่องจำเป็น ต้องทำทีมให้แข็งแรงมั่นคง ไม่มีใครเก่งหรือรู้ทุกเรื่อง และในฐานะผู้นำต้องฟังให้เยอะๆ ฟังลูกน้อง ฟังทีมงาน ฟังลูกค้า ฟังพันธมิตรคู่ค้าทางธุรกิจ และอย่าหยุดที่จะเรียนรู้ โลกยุคนี้เปลี่ยนไปเร็วมาก มีอะไรใหม่ๆ เข้ามาเสมอ ถ้าหยุดเรียนรู้คนอื่นวิ่งแซงหน้าทันที ที่สำคัญควรจะรู้ลึกรู้จริงในสิ่งที่ทำ และสิ่งที่จะขาดไม่ได้สำหรับการเป็นผู้นำที่ดีก็คือความซื่อสัตย์ในวิชาชีพ ชื่อเสียงเป็นสิ่งที่ต้องรักษาดูแลยิ่งกว่าเงินทอง

“คุณพ่อท่านสอนผมเสมอว่าเงินทองหมด ยังหาใหม่ได้ แต่ชื่อเสียงนี่ถ้าเสียหายไปแล้วกู้คืนมายากกว่ามาก ดังนั้นจงรักษาไว้ให้ดี ผมจำขึ้นใจเลยเรื่องนี้ ท่านเป็นพ่อแบบที่ดีทำงานหนักทุ่มเทเพื่อครอบครัวและบริษัท” เขากล่าวอย่างตั้งใจ

แน่นอนว่าการทำงานนั้นมักจะต้องเจออุปสรรคปัญหาบ้างเป็นบางที แล้วเขาเชียร์อัพตัวเองอย่างไรให้ผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งความยากลำบากนั้นไปได้ ก็คือการพยายามมองโลกในแง่ดีว่าเดี๋ยวมันก็จะผ่านไป ค่อยๆ แก้ปัญหาไปทีละเรื่องตามลำดับความสำคัญ หรือเอาหลักศาสนามาเป็นเครื่องมือช่วยด้วยการสวดมนต์นั่งสมาธิเพราะเขาเคยบวชที่วัดบวรนิเวศฯ มาเป็นเวลา 1 เดือน และรู้ว่าสมาธินั้นเป็นยาชั้นดี ที่ทำให้ได้สติได้คิดทบทวน ถือว่าการสวดมนต์นั่งสมาธิเป็นวัคซีนใจที่ดี

อนาคตอันใกล้ภายใน 2-3 ปีข้างหน้านี้ คือพยายามขยายธุรกิจต่อยอดในสิ่งที่มีอยู่ให้แข็งแรงมั่นคงขึ้น ปรับปรุงระบบโครงสร้างของบริษัทให้เป็นระบบมีความเป็นมืออาชีพมากขึ้น

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

10 สิงหาคม 2559 เวลา 14:09 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/447767

โดย…วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ ภาพ เสกสรร โรจนเมธากุล

ตอนนี้คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากไหลไปตามกระแสโลกดิจิทัล กับไม่ลืมที่จะสนุกกับมัน คิดได้ก่อนสนุกก่อน มณีรัตน์ อนุโลมสมบัติ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท การีนา ออนไลน์ (ประเทศไทย) อินเทอร์เน็ตแพลตฟอร์มรายใหญ่ผู้ให้บริการเกมออนไลน์และเกมมือถือ รวมทั้งระบบจัดการการเงินออนไลน์และอี-คอมเมิร์ซ วันนี้ในวัย 38 ปี เธอคือผู้กุมบังเหียนดูแล 3 ธุรกิจหลักของการีน่าออนไลน์ในไทยที่มียอดขายต่อปีกว่าพันล้านบาท อะไรที่ทำให้สาวเก่งเดินหน้ามาได้ขนาดนี้

มณีรัตน์ เล่าให้ฟังว่า ก่อนตกหลุมรักธุรกิจอินเทอร์เน็ตออนไลน์ เธอเคยแอบใฝ่ฝันอยากเป็นวิศวกรมาก่อน อยากออกแบบและสร้างตึกเจ๋งๆ ให้ได้สักแห่ง ความคิดนี้ไม่มีที่มาที่ไป รู้แต่ว่าวันหนึ่งความปรารถนาก็มาแบบปุบปับ ทั้งที่ในขณะนั้นยังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมด้วยซ้ำ มณีรัตน์ตัดสินใจสอบเข้าเรียนต่อในคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาโยธา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

“จะเรียนวิศวกรรมโยธาให้ได้ เลือกคณะวิศวกรรมศาสตร์อย่างเดียวเลย ชัดเจนในตัวเองมากว่าต้องเป็นคณะนี้สาขานี้เท่านั้น แต่เพราะคุณแม่มาขอไว้ เนื่องจากห่วงความปลอดภัยในการทำงาน คุณแม่มองว่าเราเป็นผู้หญิงไปทำงานอยู่กลางไซต์งานก่อสร้าง ก็น่ากลัวอยู่นะ คุณแม่กลัวแทนลูกสาวคนสุดท้อง” มณีรัตน์ เล่า

แม่ลูกต่อรองกันไปมากระทั่งที่สุด มณีรัตน์จึงตัดสินใจเลือกเรียนในสาขาวิศวกรรมอุตสาหการ ศึกษางานวิศวกรรมด้านการจัดการ ซึ่งเชื่อมโยงระหว่างงานวิศวกรรมและงานด้านบริหารเข้าด้วยกัน ดูแลระบบและประสิทธิภาพสูงสุดของกระบวนการผลิต มณีรัตน์เรียนจบแล้วทำงานทันทีที่โรงงานจิวเวลรี่ส่งออกแห่งหนึ่ง ได้ทำงานและได้ใช้สิ่งที่เรียนมา

“ช่วงแรกไฟแรงมาก สนุกกับงาน และสนุกกับสิ่งที่ทำ ได้ใช้วิชาที่เรียนมาเข้าไปจัดระบบเรื่องการจ่ายงานภายในโรงงาน จัดระบบและดูแลเรื่องการผลิต จ่ายงานให้ช่างที่เหมาะสมกับงานที่สุด”

แล้วก็เป็นตอนที่เจ้านายเจ้าของโรงงานจิวเวลรี่มองลงมาว่า อยากให้วิศวกรคนเก่งย้ายมาทำงานด้านมาร์เก็ตติ้งดูแลเรื่องการตลาดบ้าง เอาล่ะสิ! มณีรัตน์ตัดสินใจ เมื่อผู้ใหญ่มองอย่างนั้นก็คงเพราะเห็นอะไรบางอย่าง เหมือนเด็กว่าง่ายที่ตกลงรับคำทันที เธอสนุกกับบทบาทใหม่ และกลายเป็นนักขายมือฉมังที่ออกเดินทางไปทั่วยุโรปและสหรัฐในอีกหลายปีต่อมา

ในชีวิตมีกุญแจดอกสำคัญคือการปรับตัว จากฮาร์ดสกิลด้านวิศวกรรม ชีวิตไม่พอแค่นี้หรือพูดอีกทีคือพอแค่นี้ไม่ได้ ชีวิตบอกให้เธอรู้ว่าจะเดินหน้าต่อต้องมีทักษะอื่นอีก โดยเฉพาะซอฟต์สกิลที่สำคัญ ไม่ว่าจะเป็นการพูดการต่อรอง การคุยการสนทนากับคนหรือคู่ค้า เรื่องพวกนี้ใช้สกิลหรือทักษะที่แตกต่างออกไปทั้งหมด

“มองย้อนกลับไปนี่เป็นเรื่องที่ดี บอกตัวเองว่าเราตัดสินใจถูกแล้ว เพราะการตัดสินใจนี้ที่ทำให้เราได้ปรับตัว ได้เปิดมุมมองอีกด้าน ได้เปิดโลกอีกโลก ได้รู้และได้เห็น เหมือนอีกด้านหนึ่งของสิ่งที่เราเป็น เราได้เห็นมัน”

เส้นเวลาในชีวิตถูกกำหนดด้วยจุดของเวลาในแต่ละช่วงของชีวิต คงเป็นเช่นนั้นจริงๆ เจ้าของโรงงานจิวเวลรี่คนเดิมบอกเธอในวันหนึ่งว่า คงถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องไปต่อ เรียนต่อดีไหม เพราะการศึกษาคือสินทรัพย์ที่จะอยู่กับตัวเราไปตลอด บนเส้นเวลาของชีวิตมีจุดของเวลาที่กำหนดไว้ ถ้าเราไม่ไปต่อ เราก็จะหยุดอยู่แค่นี้

ถ้าต้องเรียนต่อก็ต้องเป็นท็อป สคูล เท่านั้น มหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก มณีรัตน์ในขณะนั้นอายุ 24 ปี ยื่นเกรดศึกษาต่อปริญญาโทที่คณะบริหารธุรกิจ (MBA) มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด สหรัฐ ซึ่งเมื่อสิบกว่าปีที่ผ่านมามีนโยบายรับนักศึกษาต่างชาติชาวไทย 1 คนต่อ 3 ปี มณีรัตน์คือหนึ่งเดียวที่เข้าเรียนสแตนฟอร์ดได้ในปีการศึกษานั้น

“ถามตัวเองว่าฝันไปหรือเปล่า เพราะสมัยก่อนที่นี่รับคนไทยเข้าเรียนน้อยมาก สามปีจึงจะรับเพิ่มคนหนึ่ง เราคือหนึ่งเดียวคนนั้น ต้องฝันไปแน่ๆ คิดย้ำไปมา สแตนฟอร์ดสมัยนั้นกดดันมั้ย ต้องตอบว่ากดดันเหมือนกัน แต่บรรยากาศด้านการศึกษาช่วยเหลือกันมากกว่าแข่งขันกัน ทุกคนแข่งกับตัวเอง ที่นี่ไม่ประกาศผลการเรียน นั่นเพราะต้องการให้นักศึกษามุ่งที่การเรียนรู้อย่างแท้จริง”

จากเด็กวิศวกรรมศาสตร์ มณีรัตน์ได้ลองเลือกเรียนวิชาที่แตกต่างออกไป เช่น คอร์ปอเรต ไฟแนนซ์ วิชาบัญชี วิชาเวนเจอร์ แคปิตอล หรือแม้กระทั่งวิชาที่สอนเกี่ยวกับการต่อรองทางธุรกิจ (Negotiation) วิชาพวกนี้เรียนแล้วสนุก ถ้าประกาศเกรดคงไม่คิดจะแตะหรือแหยมเข้าไปนั่งเรียน สาวไทยคนเก่งใช้เวลา 2 ปีก็จบ ไม่เพียงเรียนจบ หากช่วงที่ร่ำเรียนในรั้วสแตนฟอร์ดยังได้เข้าสู่วงการสตาร์ทอัพ (Startup) ก่อตั้งธุรกิจเฮลท์แคร์ที่ประสบความสำเร็จท่วมท้น อัตราเติบโตก้าวกระโดดหลาย 100% ก่อนบินกลับจึงขายต่อให้นักลงทุนอิสระ (Angle Capital)

กลับประเทศไทยได้ย้อนไปทำงานที่โรงงานจิวเวลรี่แห่งเดิมระยะหนึ่ง ต่อมาจึงลาออกมาเป็นที่ปรึกษาด้านกลยุทธ์และผู้จัดการด้านการสรรหาทรัพยากรบุคคล เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บริษัท เดอะ บอสตัน คอนซัลติ้งกรุ๊ป รวมทั้งเป็นผู้ช่วยอาวุโสบริษัทที่ปรึกษา เดอะ คว้อนท์ กรุ๊ป การย้ายสายงานจากจิวเวลรี่มองในมุมหนึ่งคือ การเปิดกว้างโลกทรรศน์การทำงาน ก้าวกระโดดครั้งใหญ่ของมณีรัตน์

“เพราะอยู่ในจุดนี้ เราต้องเดินทางบ่อย ส่วนใหญ่ก็อยู่ในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การเดินทางบางครั้งใช้เวลานานเป็นปีๆ ครั้งหนึ่งไปทำงานที่จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย อยู่ที่นี่ 1 ปีเต็ม แม้ว่าการจราจรบนเกาะจะติดมาก แต่ก็ได้กินไก่ นาซิโกแร็ง และเมนูเครื่องเทศอีกหลายเมนูที่อร่อยมากจริงๆ (ฮา)”

มณีรัตน์เล่าให้ฟังว่า ที่จาการ์ตานี้อยู่นานทำงานนานจนแอบมีร้านโปรดด้วย คือร้านอาหารดังชื่อวารุงนูริ ใครไปเที่ยวเมืองหลวงของอินโดนีเซียอย่าลืมแวะ เพราะอร่อยที่สุด คือพอร์คริพ หรือซี่โครงหมู จานเด็ดของร้านที่เคล็ดลับความอร่อยอยู่ตรงซอสรสเปรี้ยวหวานแสนฉ่ำชุ่ม แค่คิดถึงก็น้ำลายสอแล้วล่ะสิ หลายจานมีรสชาติคล้ายอาหารไทย ข่วยให้หายคิดถึงบ้านได้เหมือนกัน

ชีวิตส่วนตัวสมรสแล้วกับเพื่อนรุ่นพี่สมัยเรียนหนังสือที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประธานรุ่นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ทั้งๆ ที่ตอนเรียนหนังสือแทบจะไม่รู้จักกันเลย หากมารู้จักรู้ใจกันก็เมื่อเรียนจบ และเข้าทำงานที่โรงงานจิวเวลรี่ที่ทำงานแห่งแรกของทั้งคู่นั่นเอง ปัจจุบันมีโซ่ทองคล้องใจ 1 คน คือน้องวินท์ หรือ ด.ช.วินท์ เพทายบรรลือ อายุ 6 ขวบ สุดยอดดวงใจของคุณแม่

สำหรับชีวิตการทำงาน มณีรัตน์ให้ความสำคัญกับการเดินหน้าทางธุรกิจการีนา ออนไลน์ฯ มี 3 ธุรกิจหลักคือดิจิทัลคอนเทนต์ เปย์เมนท์ออนไลน์ และการพัฒนาแอพพลิเคชั่นสำหรับธุรกิจอี-คอมเมิร์ซ ทั้งสามสายธุรกิจของการีนา ออนไลน์ (ประเทศไทย) จะต้องตอบโจทย์การใช้ชีวิตของคนรุ่นใหม่ เชื่อมต่อโลกสังคมออนไลน์แบบ 360 องศา ทั้งข้อมูลการสื่อสารและความบันเทิง

“ปัจจุบันการีนาเป็นผู้นำในตลาดเกมออนไลน์ เราให้บริการเกมชั้นนำที่เป็นที่รู้จักของนักเล่นเกมระดับประเทศ ไม่ว่าจะเป็น HoN, Point Blank และ League of Legends รวมทั้งอีกมาก เป้าหมายคือการรักษาตำแหน่งผู้นำในตลาดเกม ผลักดันสินค้าและบริการในส่วนนี้อย่างเต็มที่ เพราะแน่นอนว่านี่คือจุดแข็งของเรา”

ขณะเดียวกันก็ต่อยอดธุรกิจให้บริการระบบจัดการเงินออนไลน์ (Payment) ทั้งช่องทางเคาน์เตอร์ชำระเงิน 7 หมื่นร้านค้าทั่วประเทศ ก่อนจะพัฒนาสู่โมบายแอพพลิเคชั่น ภายใต้ชื่อ AirPay Wallet ที่สามารถเติมเงินในเกม เติมเงินมือถือและพัฒนาจนสามารถชำระบิลค่าบริการสาธารณูปโภคได้ทั้งหมดทั้งค่าน้ำ ค่าไฟฟ้า ค่าโทรศัพท์ รวมถึงการซื้อตั๋วหนัง ตั๋วเครื่องบิน ส่วนธุรกิจอี-คอมเมิร์ซ ได้พัฒนาแอพพลิเคชั่น “ช็อปปี้” (Shopee) แพลตฟอร์มออนไลน์บนมือถือที่ซื้อขายได้รวดเร็วภายใน 30 วินาที

มณีรัตน์ กล่าวว่า นี่คือปีการดำเนินงานที่ 5 ของการีนาฯ ในประเทศไทย ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาคืออัตราการเติบโต 20-30% ต่อปี ส่วนในอนาคต 5 ปีข้างหน้าคือ เป้าหมายคือการเชื่อมโยงข้อมูลและผู้คนในชุมชนออนไลน์ที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ตอบโจทย์ความต้องการไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ได้มากที่สุด ขณะเดียวกันก็ก้าวเดินต่อภายใต้นโยบาย “คอนเนคติ้ง เดอะ ดอท” การเชื่อมโยงจุดต่างๆ เพื่อใช้ประโยชน์และแบ่งปัน ทั้งคน ข้อมูลและบริการ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

09 สิงหาคม 2559 เวลา 11:26 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/447552

โดย…ฐายิกา จันทร์เทพ ภาพ… กฤษณ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร

บรรยากาศริมทะเล เย็นสบาย เงียบสงบ หรูหรา ของโรงแรมซี แซนด์ ซัน รีสอร์ท แอนด์ สปา ทันทีที่สาวเอวบางร่างน้อย สัดส่วนความสูงสมส่วน เดินเข้ามาภายในห้องอาหารริมทะเล แววตาที่หวานบาดคม ทว่าอ่อนโยนด้วยรอยยิ้มหวานแบบเป็นมิตร บุคลิกลักษณะท่าทางการเดินก็มาดมั่น ชวนให้น่าหลงใหลซะเหลือเกิน

นิโคล หรือนิโคลีน พิชาภา ลิมศนุกาญจน์ อายุ 17 ปี เด็กไทยที่โดดเด่นในต่างแดน หลังกวาดรางวัลสายสะพายจากเวทีการประกวดมาหลายเวทีตั้งแต่เวทีเล็กๆ จนกระทั่งคว้ามงกุฎจากการประกวด Miss Teen Asia USA 2015 และพ่วงมาอีกด้วยหลายรางวัล ตั้งแต่รางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม นางงามบุคลิกยอดเยี่ยม ซึ่งเวทีประกวดนี้ไม่ธรรมดา เป็นเวทีใหญ่ที่เปิดกว้างให้สาวงามเอเชียที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาอายุตั้งแต่ 16-26 ปี เข้าประกวด

กว่าน้องนิโคลีนจะคว้ามงกุฎมาครองได้ไม่ใช่เรื่องง่าย คุณสมบัติต้องพร้อม มารยาทต้องดี มีวินัย สาวน้อยเล่าถึงก้าวย่างสำคัญที่จะเข้าสู่เวทีการประกวดว่า จุดเริ่มต้นมาจากความสนใจของคุณแม่ที่จะส่งเข้าร่วมการประกวด “มิสไทยนิวเยียร์ ยูเอสเอ 2014” หรือการประกวดเทพีสงกรานต์ในงานไทยนิวเยียร์สเดย์ สงกรานต์เฟสติวัล ซึ่งเวทีนั้นนิโคลก็ได้ตำแหน่งมิสไทยนิวเยียร์มาครอง จากจุดนั้นคุณแม่ก็มาคุยกับนิโคลว่า ถ้าลูกมีศักยภาพขนาดนี้แล้ว สนใจที่จะเข้าประกวดเวทีใหญ่ออกอินเตอร์กันหน่อยไหม ไหนๆ ก็มาขนาดนี้แล้ว นั่นก็คือเวทีการประกวดมิสทีนเอเชีย ยูเอสเอ ซึ่งเป็นเวทีที่คนเอเชียจะร่วมเข้าการประกวดกันมาก เป็นเวทีที่ท้าทายนิโคลมาก

สุวิชา โฮจิ คุณแม่น้องนิโคลมาช่วยเล่าให้ทีมงานฟังด้วยตาเป็นประกายว่า เธอต้องการให้น้องเข้าไปประกวดมาก ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะการประกวดความสวยความงามแบบนี้ ตัวเธอเองชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก “แม่เองก็มีความฝัน แต่ไม่มีใครผลักดันและสนับสนุน สุดท้ายเมื่อนิโคลสามารถทำได้ และเขาเองก็ชอบส่วนหนึ่งด้วย เต็มใจที่จะทำมันอย่างเต็มที่ เหมือนนิโคลมาเติมเต็มฝันให้แม่ แม่ก็พร้อมที่จะสนับสนุนดูแลทุกอย่าง ตั้งแต่อาหารการกิน การมีวินัยกับตัวเอง การฝึกฝนฝึกซ้อม กิริยามารยาท แต่ที่สำคัญเรื่องการเรียนจะต้องไม่กระทบ”

น้องนิโคล เสริมคุณแม่ว่า เมื่อตัดสินใจที่จะเข้าร่วมประกวดเวทีมิสทีนเอเชีย ยูเอสเอ ความรู้สึกตรงนั้นของนิโคลคือรู้สึกว่าสนุกมากกว่าตื่นเต้น “เราได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ได้เพื่อนสนิทจากเวทีนั้นด้วย การทำกิจกรรมระหว่างการประกวดเราได้เรียนรู้ถึงวัฒนธรรมของประเทศอื่นๆ มากมาย เพราะมีการแข่งขันเรื่องของเสื้อผ้าประจำชาติของตัวเอง และนิโคลก็ภูมิใจกับการประกวดชุดประจำชาติ ที่เราได้ตำแหน่ง รับรางวัล The Costume Designer of the Year ซึ่งเป็นชุดที่ชื่อว่า ‘ยุทธหัตถนารี’ (ออกแบบโดยใหญ่-อักษราภัค เกตุทอง ร้านเดอะภูเขา)

ในวันที่ประกวดบนเวที นิโคลไม่ตื่นเต้นเลย เพราะชินแล้ว ที่ผ่านมานิโคลชอบการแข่งขันการประกวดบนเวที นิโคลเล่นกีฬาพวกคัลเลอร์การ์ด (Color Guard) มีรูปแบบการแสดงคล้ายยิมนาสติกลีลา แต่จะควงมีด ควงดาบ ควงปืนด้วย ซึ่งมันได้อารมณ์มากๆ นิโคลชอบเล่นกีฬาที่ท้าทาย มันๆ ลุยๆ เตะบอล ต่อยมวย ซึ่งหลายคนอาจจะคิดว่ามันขัดกับบุคลิกที่จะต้องไปประกวดความสวยความงาม แต่นิโคลว่ามันแมตชิ่งกันได้

การที่นิโคลชนะมา มั่นใจว่าเพราะเราไม่ได้เป็นคนอ่อนโยน หรือความเป็นผู้ยิ้ง-ผู้หญิง แต่เราเป็นคนเข้มแข็ง แข็งแกร่ง มั่นใจ และมันทำให้เราได้แสดงออกด้วยท่าทาง การเดิน บุคลิก การพูด ที่สำคัญสิ่งหนึ่งที่นิโคลทำ คือเรามีวินัยในการฝึกซ้อม ที่จะให้เราต้องไปซ้อมทุกวันอาทิตย์ประมาณ 6 เดือน ซึ่งใครจะไปหรือไม่ไปก็ได้ แต่นิโคลก็ไปทุกวันอาทิตย์ เพราะมันจะได้แต้มได้ความสนใจจากทีมงาน นิสัยนิโคลติดมาจากที่เราเป็นนักกีฬาที่ต้องเป็นกัปตันทีม เราต้องเรียนทั้งวัน พอเลิกเรียนก็มาซ้อมทุกวัน”

หลังจากที่ได้ตำแหน่งน้องนิโคลต้องเข้าร่วมทำกิจกรรมเพื่อสังคม ซึ่งโดยปกตินิโคลชอบทำโน่นทำนี่แบบแอ็กทีฟ ไม่ชอบอยู่เฉยๆ อยู่แล้ว “หนึ่งในโครงการที่ได้ทำคือ Love Nepal เพราะอยากช่วยเหลือคนที่ประสบภัยธรรมชาติ ซึ่งคุณแม่ก็เห็นด้วย วันนั้นนิโคลมีทุนอยู่ 100 เหรียญสหรัฐ ก็ไปซื้อปากกามา 100 ด้าม ขายด้ามละ 5 เหรียญสหรัฐ แล้วคนไทยในแอลเอน่ารักมาก ช่วยเหลือเต็มที่ พอเราได้เงินมา 500 เหรียญสหรัฐ ก็ไปซื้อปากกาเพิ่ม ทำเสื้อ โดยมีผู้ใหญ่จากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) มาช่วย โดยให้เป็นเข็มกลัดที่เขียนว่า Love Nepal มาด้วย เราก็จำหน่ายทั้งหมด จนได้เงินเกือบ 4,000 เหรียญสหรัฐ แล้วก็นำเงินให้กับโรตารี ซึ่งโรตารีก็สนับสนุนเงินเพิ่มให้เป็น 4,000 เหรียญสหรัฐถ้วน เพื่อนำไปบริจาคให้ Love Nepal จนทางกองประกวดก็เห็นว่าเราทำงานเพื่อสังคมแบบนี้ เลยทำเรื่องว่าเด็กได้ทำประโยชน์ให้กับคนอื่น นิโคลเลยได้ใบประกาศนียบัตรจาก บารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐ และโรตารีเองก็ให้มาด้วย”

นอกจากนี้ นิโคลยังได้ทำงานให้กับมูลนิธิขาเทียม ในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่สหรัฐ โดยช่วยทำงานการกุศล เดินแฟชั่นโชว์ เพื่อหารายได้สมทบมูลนิธิฯ หรือแม้แต่งานการกุศลอื่นๆ หากมีใครบอกหรือชวนมาก็จะไปช่วยทุกงาน ถ้าไม่ติดเรียนหรือติดซ้อมกีฬา

นิโคล เล่าอีกว่า ที่ทำวันนี้เข้าสู่การประกวดวันนี้ ส่วนหนึ่งเพราะคุณแม่อยากให้ทำ “นิโคลก็โอเค ประกวดมาตั้งแต่เด็กตั้งแต่อายุ 5 ขวบ พวกหนูน้อยสงกรานต์ในเวทีต่างๆ ซึ่งนิโคลก็ไม่คิดว่าจะประกวดแล้วชนะ เราทำตามที่แม่ว่า คุณแม่เองก็เต็มที่ หลังบ้านก็ทำเวที ตีตารางไซส์เวทีให้เราซ้อมเดินทุกวัน ต้องขอบคุณคุณแม่ที่ทำให้นิโคลมีวันนี้”

อนาคตหลังจากนี้ นิโคลวางแผนทั้งเรื่องการเรียน และอนาคตบนเวทีนางงามไว้ว่า ความฝันของนิโคลคือการก้าวสู่เวทีการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส “ตอนนี้อายุยังไม่ถึง ยังมีเวลาเตรียมตัวอีก 2 ปี ที่จะต้องดูแลตัวเอง เตรียมตัว ทั้งเรื่องกิริยามารยาท การเข้าใจถึงความเป็นไทยให้มากขึ้นและลึกซึ้ง เพราะนิโคลโตที่อเมริกา แต่นั่นก็ไม่ใช่อุปสรรค์ของ
นิโคล เพราะคุณแม่คอยบอกคอยสอนนิโคลอยู่ตลอดเวลา

เดือนหน้านิโคลต้องกลับไปอเมริกา เพื่อที่จะเรียนต่อเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งได้เลือกเส้นทางที่อยากเรียนไว้คือ เข้าเรียนจูเนียร์ คอลเลจ 2 ปี จากนั้นก็ต้องดูต่อว่าจะเรียนที่ไหนต่อ แต่เบื้องต้นได้วางแผนแล้วว่าจะกลับมาเรียนต่อที่เมืองไทย เพราะอยากเข้าประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์จะต้องอยู่ที่เมืองไทย 6 เดือน เมื่อเราได้เข้าประกวดแล้วก็จะดูเรื่องการเรียนต่อไป

ตัวนิโคลเอง อยากเรียน พยาบาล เพราะชอบเรื่องพวก ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ วิทยาศาสตร์ต่างๆ นิโคลมองว่าเรื่องเรียนกับการเดินตามฝันการประกวดต้องไปด้วยกันได้ดี”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 สิงหาคม 2559 เวลา 10:24 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/447332

โดย…วรธาร ทัดแก้ว ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

ไต้ฝุ่น-ตากเพชร เลขาวิจิตร นักแสดงจากละครเรื่องลูกไม้ไกลต้น ที่ตอนนี้กำลังออนแอร์ทางช่อง 7 ทุกวันจันทร์และอังคาร แฟนละครอาจรู้จักเขาแค่บทบาทในละคร หรือเคยเห็นผ่านผลงานของเขาโฆษณาและ MV หลายๆ ชิ้นที่ผ่านมา ทว่า ชีวิตจริงน้อยคนจะรู้ลึกซึ้ง แต่บอกเลยว่าเขาไม่ได้มีดีแค่หน้าตา ความหล่อ แต่ความรู้ความสามารถคับแก้ว การันตีด้วยใบปริญญา 3 ใบ จาก 3 สถาบันทั้งในและต่างประเทศ คือ ปริญญาตรี 2 ใบ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และมหาวิทยาลัยนอตติงแฮม ขณะปริญญาโทจาก อิมพีเรียล คอลเลจ ลอนดอน ซึ่งเป็นปริญญาด้านวิศวกรรมทั้งสิ้น

ปัจจุบันนอกจากเป็นนักแสดงภายใต้ชายคาช่อง 7 แล้วยังทำงานประจำด้วย โดยเป็นวิศวกรยานยนต์อยู่ที่บริษัท ปตท. รับผิดชอบงานทางด้านมอเตอร์สปอร์ตให้กับทีมแข่งรถที่บริษัท ปตท.ให้การสนับสนุน ซึ่งนับเป็นการทำงานในส่วนที่เขาชอบและได้ใช้ความรู้จากที่ร่ำเรียนมาอีกด้วย

ตากเพชรเผยถึงการเลือกเรียนวิศวกรรมศาสตร์ว่า ตอนเด็กเขาชอบเล่นเกมแข่งรถ พอโตขึ้นชอบเกี่ยวกับยานยนต์ พร้อมกับใฝ่ฝันอยากเป็นวิศวกร จึงเป็นที่มาของการเรียนด้านวิศวกรรมศาสตร์

“ทามิยาเป็นรถที่ผมชอบในวัยเด็กและชอบเล่นเกมแข่งรถ เวลาพังก็ซ่อมเองออกอารมณ์อยากเป็นช่างนิดๆ (ยิ้ม) พอโตขึ้นเรียนหนังสือ วิชาคณิต ฟิสิกส์ เคมีเป็นวิชาที่ชอบเป็นพิเศษและมักทำได้ดี เรียกว่าหัวมันไปก็ว่าได้ ส่วนสายศิลป์หัวไม่ให้ใจเลยไม่ชอบ ภาษาไทย สังคม ประวัติฯ หรืออะไรที่ใช้ความจำไม่เก่งเลย ดังนั้น เมื่อชอบสายวิทย์และอยากเป็นวิศวกรจึงเลือกเรียนวิศวะ” นักแสดงจากลูกไม้หล่นไกลต้นเล่าความฝัน

ทว่า เป้าหมายที่ยิ่งกว่าการเป็นวิศวกรของเขาก็คือการได้ศึกษาในสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียงระดับโลกด้วย นั่นหมายความว่าตากเพชรจะต้องยกระดับของตัวเองให้สูงขึ้น ทั้งในด้านภาษาอังกฤษที่ต้องยอดเยี่ยมและเกรดการเรียนก็ต้องสุดยอด จึงจะเพิ่มโอกาสการได้เข้าไปศึกษาในมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลกตามที่ฝันไว้ได้

“การได้เรียนในมหาวิทยาลัยระดับโลกก็เป็นความใฝ่ฝันของผมเช่นกัน และการเข้าเรียนได้ภาษาอังกฤษต้องดีเยี่ยมและเกรดต้องดีด้วย ผมจึงเลือกหลักสูตร TEPE (Thammasat English Programme of Engineering) ซึ่งเป็นโครงการที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จับมือกับมหาวิทยาลัยนอตติงแฮม ประเทศอังกฤษ ที่เปิดสอน 5 สาขาวิชา (วิศวกรรมเคมี วิศวกรรมโยธา วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมอุตสาหการ และวิศวกรรมเครื่องกล) ผมเลือกวิศวกรรมเครื่องกล”

ตากเพชร เล่าต่อว่า เรียนที่ธรรมศาสตร์ 2 ปี แล้วโอนหน่วยกิตไปเรียนที่มหาวิทยาลัยนอตติงแฮม พอเรียนจบจากมหาวิทยาลัยนอตติงแฮม 2 ปี แล้วโอนหน่วยกิตกลับมาที่ธรรมศาสตร์อีก เป็นอันจบหลักสูตรได้ปริญญา 2 ใบ ทั้งจากธรรมศาสตร์และนอตติงแฮมในเวลา 4 ปี จากนั้นจึงเรียนต่อโทวิศวกรรมการบินที่ อิมพีเรียล คอลเลจ ลอนดอน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงระดับโลกด้านวิศวกรรม

“ตอนเรียนตรีจะเน้นด้านยานยนต์เป็นหลัก พอรู้ยานยนต์ค่อนข้างลึกแล้วก็อยากเรียนอะไรที่ไกลตัวบ้างและยากขึ้นไปอีกที่ยังไม่รู้ เพราะผมชอบเรียนรู้อะไรที่ยาก ซึ่งด้วยเกรดการเรียนที่ดีผมจึงเลือกโทวิศวะการบินเพราะอยากรู้เทคโนโลยีสมัยใหม่ให้มาก โลกเราทุกวันนี้มีวิวัฒนาการเร็วมาก ส่วนหนึ่งก็ด้วยเทคโนโลยี ผมจึงเลือกเรียนจะได้รู้เทคโนโลยีและความรู้ด้านการบินเพิ่มเติมจากยานยนต์” ไต้ฝุ่นเล่าถึงการต่อโทวิศวะการบิน

ไต้ฝุ่น เล่าต่อว่า การเรียนรู้เป็นสิ่งสำคัญ ทุกอย่างควรแก่การเรียนรู้เสมอ และเรื่องที่เรียนรู้ก็ไม่เป็นจำเป็นต้องวิชาการเสมอไป อย่างการใช้ชีวิตก็ต้องอาศัยการเรียนรู้เช่นกัน ซึ่งเขายอมรับว่า การใช้ชีวิตในปัจจุบันเกินครึ่งได้มาจากการเรียนและทำงานอยู่เมืองนอก จากอาจารย์ เพื่อนๆ ในมหาวิทยาลัย เพื่อนร่วมงานและหัวหน้างานที่มอบมิตรภาพดีๆ ให้เสมอ

“อยู่อังกฤษรวม 5 ปี ทำให้ผมตระหนักว่าถ้าวันหนึ่งมีโอกาสที่ดีกว่าคนอื่นไม่ว่าจะในบทบาทหรือตำแหน่งอะไรก็ตาม จะไม่มีวันดูถูกคนที่ด้อยโอกาสกว่าแน่นอน เนื่องจากช่วงอยู่อังกฤษก็มีบ้างที่โดนดูถูกจากคนอื่นๆ แต่จะไม่เคยมีจากอาจารย์ผม เพื่อนๆ ในมหาวิทยาลัย เพื่อนร่วมงานและหัวหน้าผมเลย พวกเขาดีต่อผมและกันเองมาก เพื่อนในตอนเรียนเรารักกันและอยู่แบบพี่น้องไม่มีข้อจำกัด กินนอนแก้ผ้าอาบน้ำด้วยกัน แรกๆ ก็เขินแต่อยู่ไปก็ชินไม่ว่าคุณนั้นจะมาจากประเทศอะไร นี่แหละทำให้ผมรู้สึกว่าถ้าวันหนึ่งมีโอกาสที่ดีก็จะไม่ดูถูกคนที่ด้อยโอกาสเด็ดขาด” ตากเพชร ย้ำ

หลังเรียนจบปริญญาโทโอกาสในการทำงานก็ตามมา ตากเพชรได้เข้าไปทำงานเป็นวิศวกรที่บริษัท เมเจ้น ซึ่งเป็นบริษัทเกี่ยวกับพลังงานทดแทนที่ผลิตพลังงานไฟฟ้าจากคลื่นใต้น้ำที่มีชื่อเสียงของอังกฤษ ซึ่งเขารู้สึกแฮปปี้ทั้งเรื่องรายได้ ลักษณะงานที่ทำ และบรรยากาศการทำงาน จึงไม่ยากถ้าจะปักหลักทำงานที่อังกฤษถาวร

“พอได้งานทุกอย่างเริ่มชัดเจน งานดีมั่นคง รายได้โอเค แถมเริ่มชินกับวัฒนธรรมที่นั่นแม้จะเป็นช่วงทดลองงาน แต่พอถึงเวลาต้องเซ็นสัญญาร่วมงานกัน 5 ปี ซึ่งเงินเดือนมากกว่าประเทศเราหลายเท่า น่าจะราวๆ 8 แสนบาท แต่ค่าใช้จ่ายก็เยอะตาม ทว่าสิ่งแวดล้อมคุณภาพชีวิตดี นั่งรถเมล์สบายกว่านั่งรถหรูที่บ้านเราเพราะรถไม่ติด แต่ผมต้องยอมทิ้งโอกาสนั้นเพราะพ่อแม่ไม่มีใครอยู่ด้วย พี่สาวที่เป็นแอร์ก็ไม่ค่อยได้กลับ ชวนท่านมาอยู่อังกฤษก็ไม่มาผมเลยต้องกลับไทย”

ทว่า เขากลับไทยพร้อมดีกรีด้านวิศวะจากมหาวิทยาลัยระดับโลก ไม่ทันไรก็โชคดีสองเด้ง หนึ่ง ได้เป็นนักแสดงช่อง 7 พร้อมละครเรื่องแรกลูกไม้ไกลต้น อีกเด้งคือได้งานเป็นวิศวกรที่บริษัท ปตท. ดูแลด้านมอเตอร์สปอร์ต กล่าวคือ ปตท.จะมีทีมรถแข่งที่สนับสนุนอยู่ เช่น พีท ทองเจือ และนักแข่งอีกหลายคน ซึ่งเป็นการสนับสนุนนักแข่งแต่ไม่ได้เป็นเจ้าของทีมร้อยเปอร์เซ็นต์

“ผมในฐานะวิศวกรดูด้านนี้ก็จะดูแลจัดการทีมแข่งตั้งแต่ความพร้อมของรถยนต์ เครื่องยนต์ทุกอย่าง อีกอันคือของที่ใช้กับรถ เช่น น้ำมันเครื่อง รถแข่งย่อมต้องการสมรรถนะสูง แข่งกันที่เสี้ยววินาที ประสิทธิภาพของรถต้องสูงสุด น้ำมันเครื่องจะไม่เหมือนกับที่ใช้ในรถบ้าน ผมจะทำหน้าที่ดูแลพัฒนาสูตรน้ำมันเครื่องเป็นปัจจัยหลักแต่ไม่ได้พัฒนาบ่อย ทว่าจะเก็บข้อมูลไปเรื่อยๆ ถ้ารถพังก็ต้องซ่อมให้ได้ แต่งานนี้เรามีพื้นฐานอยู่ก่อนที่จะไปเรียนที่อังกฤษจึงรู้สึกสนุก ชอบ และตรงกับที่เรียนมา” นักแสดงหนุ่มเล่าถึงงานที่ ปตท.

ขณะที่งานด้านการแสดงซึ่งเป็นอีกงานที่ตากเพชรชอบ และมองว่าเป็นงานที่มีเสน่ห์เพราะเคยทำมาตั้งแต่ยังไม่ไปเรียนที่อังกฤษ โดยมีผลงานโฆษณาหลายชิ้นและถ่ายเอ็มวีหลายครั้งก่อนที่กลับมาจะได้รับการชักนำเข้าสู่การเป็นนักแสดงช่อง 7 จากผู้จัดการคนเดิม ยืนยันว่าพร้อมที่จะทำงานทั้งสองอย่างควบคู่กันไปให้ดีที่สุดและตั้งอยู่ในมาตรฐาน

“ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามผมต้องตั้งมาตรฐานสำหรับตัวเองไว้ระดับหนึ่งไม่ให้ต่ำกว่ามาตรฐาน และมาตรฐานของผมคือเวลาทำอะไรต้องตั้งใจทุ่มเทและทำให้ดีที่สุด และถ้าทำดีที่สุดแล้ววันหนึ่งมีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถทำงานที่ผมรักทั้งสองอย่าง แต่ได้ทำเต็มที่ แล้วผมจะไม่เสียดาย อย่างน้อยคงไม่มีใครพูดได้ว่าผมทำงานได้ไม่ดีไม่ตั้งใจ” นักแสดงจากเรื่องลูกไม้ไกลต้น ทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

05 สิงหาคม 2559 เวลา 11:07 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/446855

โดย…พุสดี สิริวัชระเมตตา ภาพ กิจจา อภิชนรจเรข

“สำหรับผมการทำอาหารก็ไม่ต่างกับการเล่นกล คุณสามารถใช้สองมือหยิบจับวัตถุดิบ หรือส่วนผสมอะไรก็ได้ มาเนรมิตอาหารจานใหม่” นี่คือสิ่งที่เชฟหนุ่มมาดเซอร์ แชนด์เลอร์ ชูลซ์ แห่งร้านอาหารแบกะดิน ถ่ายทอดถึงอาชีพเชฟที่เขารัก และหมายมั่นว่าจะทำไปตลอดชีวิต

แชนด์เลอร์ บอกว่า เขาเริ่มเป็นเชฟตั้งแต่อายุ 15 ปี ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่งในบ้านเกิดของเขาที่สหรัฐอเมริกา เขาตัดสินใจลาออกจากโรงเรียน เพื่อมาเป็นเชฟเพียงเพราะเขาชื่นชอบในการทำอาหาร ตั้งแต่เด็กเขาสนุกกับการเข้าครัวทำอาหารให้คุณพ่อคุณแม่ สนุกกับการไปจ่ายตลาด เพื่อเลือกซื้อวัตถุดิบต่างๆ กลับมาทำอาหาร

“ผมจำได้ว่า คุณแม่พาผมไปกินอาหารที่ร้านญี่ปุ่นที่ผมเลือกทำงานเป็นที่แรกบ่อย ด้วยความที่แม่ของผมรู้จักกับเจ้าของร้าน วันหนึ่งเจ้าของร้านเลยเอ่ยปากชวนผม (ตอนนั้นอายุ 12 ปี) ว่าถ้าอายุ 15 ปี เมื่อไหร่ ให้มาช่วยงานที่ร้าน ผมไม่รู้ว่าเขาพูดจริงพูดเล่น แต่พอผมอายุ 15 ปี ผมก็ตัดสินใจไปสมัครเพื่อทำงานกับเขาจริงๆ”

แชนด์เลอร์ บอกว่า ข้อดีของการทำงานในร้านอาหารญี่ปุ่น คือ ทำให้ได้เรียนรู้ความประณีตในการทำอาหาร ได้เรียนรู้การทำซูชิ เขาทำงานที่นี่ 4 ปี ก่อนจะตัดสินใจย้ายไปทำงานที่ร้านอาหารซีฟู้ดเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ จากนั้นจึงย้ายไปทำงานที่ร้านอิตาเลียน เพื่อเรียนรู้การทำอาหารอิตาเลียนแบบโฮมเมดอย่างแท้จริง แต่หลังจากทำงานได้ 1 ปี เขาพบว่า อาหารอิตาเลียนอาจไม่ใช่สไตล์ที่เขาชื่นชอบ จึงตัดสินใจย้ายมาทำงานที่ร้านอาหารสไตล์อเมริกัน
โมเดิร์นอีกครั้ง

“ที่ร้านนี้มีอิทธิพลกับการทำอาชีพเชฟของผมมาก เพราะร้านนี้ไม่มีเมนูประจำ ทุกวันเชฟต้องคิดเมนูใหม่ ขึ้นอยู่กับวัตถุดิบที่ได้มาในแต่ละวัน ซึ่งถือว่าเป็นงานที่หนักและท้าทายมาก ช่วงแรกๆ สำหรับผมก็ถือว่าเป็นงานที่ยากนะ แต่พอทำไปเรื่อยๆ ก็เริ่มชิน และเหมือนเป็นการฝึกให้ผมไม่ว่าไปอยู่ที่ไหน ก็สามารถสร้างสรรค์เมนูใหม่ๆ ได้”

เชฟแชนด์เลอร์ บอกว่า เขาฝึกปรือฝีมือการทำอาหารอยู่ที่ร้านนี้ 3 ปี ปรากฏว่าวันหนึ่งหัวหน้างานของเขา ซึ่งรู้จักกับเชฟต้น-ธิติฏฐ์ ทัศนาขจร เชฟชื่อดังจากเมืองไทย ซึ่งตอนนั้นกำลังมีโปรเจกต์จะเปิดร้านแบกะดินพอดี เลยแนะนำให้เขาลองส่งจดหมายมาแนะนำตัว เพื่อมาร่วมโปรเจกต์กัน ปรากฏว่าเชฟต้นก็สนใจในตัวเขา ทำให้เขาเลยตัดสินใจเดินทางมากรุงเทพฯ

“ผมไม่เคยเดินทางมาโซนเอเชียเลย นี่เป็นครั้งแรก ถามว่าตัดสินใจยากมั้ย สำหรับผมไม่เลย ผมตัดสินใจเร็วมาก (ยิ้ม) ตอนที่ผมมาทำงานที่นี่ พ่อแม่ผมซึ่งไม่เคยเดินทางมาแถบเอเชียเหมือนกัน ก็ยังมาเยี่ยมผม เพราะอยากเห็นความก้าวหน้าในอาชีพของลูกชาย”

ถามว่าอะไรคือเสน่ห์ของการเป็นเชฟ ถึงทำให้เขาโลดแล่นอยู่ในสายอาชีพนี้ได้ถึง 11 ปี และยังมุ่งมั่นที่จะทำต่อไป เขาบอกว่า ถึงใครจะบอกว่างานในครัวเป็นงานที่เหนื่อย หนัก ร้อน ต้องทำงานทั้งวัน แถม 1 สัปดาห์ต้องทำงานถึง 6 วัน แต่สำหรับเขา นี่เป็นงานที่สนุกและท้าทาย มีอะไรใหม่ๆ ให้เรียนรู้ทุกๆ วัน

“อาชีพเชฟเป็นอาชีพที่ต้องใช้สองมือของเราในการสร้างสรรค์ทุกอย่างจากศูนย์ และเมื่อเราสร้างมันขึ้นมาได้ เราจะรู้สึกภูมิใจ”

แชนด์เลอร์ บอกว่า ในอนาคตเขาฝันว่าอยากจะมีร้านอาหารของตัวเอง แต่ก็ยังเป็นฝันอีกไกล เพราะตอนนี้เขาเพิ่งอายุ 26 ปี ยังสนุกกับการเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ๆ เขาอยากพาตัวเองเดินทางไปยังที่ต่างๆ เพื่อหาประสบการณ์ใหม่ๆ ลองนำวัตถุดิบใหม่ๆ มาสร้างสรรค์เป็นเมนูที่น่าสนใจ

“ถ้าให้ผมบอกว่า อะไรคือสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ในการทำอาหารของผม ผมคงตอบไม่ได้ ผมคิดว่าผมยังอยู่ในช่วงพัฒนาสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองไปเรื่อยๆ แต่ผมเชื่อว่าเสน่ห์ในอาหารทุกจานที่ผมทำคือการใส่ความคิดสร้างสรรค์ลงไป เวลาได้วัตถุดิบใหม่ๆ มาผมจะพยายามคิดว่าจะสร้างความแตกต่างจากอาหารจานเดิมๆ ได้อย่างไร ซึ่งนั่นคือทั้งเสน่ห์และความสนุกในงานของผม” เชฟ กล่าวทิ้งท้าย

Tom Yum Ceviche

Roasted chili emulsion

ส่วนผสม

1.พริกชี้ฟ้าแดง 200 กรัม

2.พริกขี้หนูแห้ง 24 กรัม

3.น้ำปลา 52 กรัม

4.ไข่แดง 35 กรัม

5.น้ำพริกเผา 190 กรัม

6.น้ำมะนาว 40 กรัม

7.กระเทียม 35 กรัม

8.น้ำมันถั่วเหลือง

วิธีทำ

นำพริกชี้ฟ้าแดงไปล้างให้สะอาด นำเมล็ดและแกนกลางของพริกออก จากนั้นตั้งกระทะให้ร้อนจัด เติมน้ำ&<048638;มันถั่วเหลืองลงไปเล็กน้อย ใส่พริกขี้หนูสดและพริกขี้หนูแห้งลงไปผัดประมาณ 45 วินาที แล้วนำมาพักไว้ให้เย็น จากนั้นให้ผสมส่วนผสมที่มีทั้งหมดลงไป ยกเว้นน้ำพริกเผาที่ปั่นจนข้นเป็นเนื้อเนียน จากนั้นนำไปกรองด้วยตะแกรง และพักไว้

Crispy kaffir leaves

ส่วนผสม

1.ใบมะกรูด 6 ใบ

2.น้ำมันปาล์ม

วิธีทำ

ตั้งกระทะให้ร้อน นำใบมะกรูดไปทอดจนกรอบ แล้วพักไว้

Fry flour

ส่วนผสม

1.แป้งเค้ก 250 กรัม

2.แป้งมันสำปะหลัง 105 กรัม

3.พริกป่น 5 กรัม

4.เกลือสมุทร 2.5 กรัม

วิธีทำ

ผสมส่วนผสมทั้งหมดไว้ด้วยกัน แล้วเก็บไว้ในภาชนะที่อากาศเข้าไม่ได้

Fried straw mushrooms

ส่วนผสม

1.เห็ดฟางหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ 3 ชิ้น

2.แป้ง

3.น้ำมันปาล์ม

4.เกลือสมุทร

วิธีทำ

นำเห็ดฟางไปชุบแป้ง นำไปทอดจนเหลืองกรอบ นำขึ้นสะเด็ดน้ำมันแล้วนำไปคลุกเกลือ

Prawn Ceviche

ส่วนผสม

1.กุ้ง 90 กรัม

2.น้ำปลา 17 กรัม

3.น้ำมะนาว 18 กรัม

4.น้ำตาลปี๊บ 6 กรัม

5.หอมแดงซอย 30 กรัม

6.กระเทียม 1.5 กรัม

7.พริกขี้หนู 2 กรัม

8.พริกแห้ง 1 กรัม

9.ตะไคร้ซอย 20 กรัม

10.ใบมะกรูด 1 กรัม

11.ขิง 12 กรัม

12.น้ำพริกเผา 15 กรัม

วิธีทำ

1.หั่นกุ้งเป็นชิ้นๆ ขนาดประมาณครึ่ง ซม. จากนั้นละลายน้ำตาลปี๊บน้ำปลาและน้ำมะนาว แล้วผสมส่วนผสมทั้งหมดให้เข้ากัน เพื่อตักเสิร์ฟทันที

2.นำส่วนผสมทั้งหมดที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้มาจัดเรียงตกแต่งในจาน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

04 สิงหาคม 2559 เวลา 10:15 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/446614

โดย…วราภรณ์ ภาพ… ประกฤษณ์ จันทะวงษ์

ในค่ำคืนของการประกาศผู้ครองมงกุฎมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2016 ปลายเดือน ก.ค.ที่ผ่านมา หลังจากสิ้นเสียงของสองพิธีกรประกาศว่า หมายเลข 14 น้ำตาล-ชลิตา ส่วนเสน่ห์ คือผู้คว้าชัยชนะไปครองได้ ไม่เพียงแต่มงกุฎเพชรอันสวยงามที่เธอได้ครอบครองเท่านั้น ยังหมายถึงเธอมีภาระหน้าที่ที่จะต้องทำความฝันความหวังของคนไทยเกือบทั้งประเทศในการเป็นตัวแทนไปประกวดมิสยูนิเวิร์สราวต้นปีหน้า

ย้อนกลับไปถึงช่วงการประกวด น้ำตาลบอกว่าเธอไม่คิดฝันว่าจะเป็นผู้พิชิตมงกุฎ เพราะเป็นเรื่องไกลเกินฝันมาก แค่ผ่านถึงรอบ 15 คนเธอก็ดีใจมากแล้ว เพราะเพื่อนๆ ทั้ง 40 คน ก็หวังกับมงกุฎและทุกคนก็มีความพร้อม มีเป้าหมายอยากได้มงกุฎทุกคน ทุกคนตั้งใจ ทุกคนอยากได้ตำแหน่งนี้ และไม่คิดว่าเธอจะเป็นหนึ่งในนั้น

“หนูไม่คาดคิดเลย (เสียงสูง) เพราะหนูก็เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่ได้มีสปอนเซอร์ที่ไหนเลย มีแต่รุ่นพี่ๆ ช่วยกันส่ง ถามว่าน้ำตาลมาประกวดไหม หนูก็มา” เมื่อเป็นนางงามก็ต้องคู่กับการรักเด็ก และเมื่อมีโอกาสเสียงดังกว่าคนทั่วๆ ไป เธออยากทำโครงการแบ่งปันความรักให้น้องๆ ที่บ้านโฮมฮัก ซึ่งเป็นบ้านของเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวี เธอเคยไปเยี่ยมน้องๆ อย่างใกล้ชิดมาแล้ว

อย่างไรก็ดี หลังจากได้รับมงกุฎ น้ำตาลรู้สึกกดดันบ้าง เพราะหลายกระแสก็วิพากษ์วิจารณ์ว่า เธอตัวเล็กไป เป็นม้ามืด เธอเผยถึงความกดดันต่างๆ ว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่คนจะวิพากษ์วิจารณ์ ประกอบกับปีที่แล้วนางงามรุ่นพี่ แนท-อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ ทำผลงานได้ดีมากบนเวทีประกวดมิสยูนิเวิร์ส ที่เข้ารอบ 15 คน เธอจึงต้องมีภาระหน้าที่จะต้องผลักดันตัวเองให้มากขึ้นกว่านี้ สิ่งที่เธอต้องเพิ่มก็คือ ทักษะด้านภาษาซึ่งถือเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อใช้สื่อสารกับเพื่อนๆ ผู้เข้าร่วมประกวดจากอีกหลายประเทศทั่วโลก นอกจากนี้ยังมีเรื่องฟิตหุ่นให้มีกล้ามเนื้อมากกว่านี้ อีกทั้งต้องเพิ่มทักษะการเดินให้ท่วงท่ากระฉับกระเฉง ร่าเริงมีชีวิตชีวา และต้องเพิ่มความมั่นใจลงไปให้มากกว่าเดิม

“หนูก็ไม่ได้ดีไปเสียทุกอย่าง ต้องปรับปรุงพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ ตอนนี้ต้องลดการกินให้น้อยลง พยายามออกกำลังกาย ช่วงนี้ทำงานค่อนข้างหนัก กลับถึงบ้านก็อยากอาบน้ำล้างเครื่องสำอางและรีบนอนเลย (ยิ้ม) หากเสร็จช่วงนี้ไปแล้ว ก็คงต้องตั้งโปรแกรมออกกำลังกายสร้างกล้ามเนื้ออย่างหนัก แต่มีคนแนะว่าหนูรูปร่างดีอยู่แล้ว เพียงแค่ออกกำลังกายเพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อบางจุดเท่านั้นก็พอ”

จากสาวน้อยวัย 21 ที่ใช้ชีวิตปกติธรรมดาและเรียบง่าย แต่ต่อไปจะมีแสงไฟจับจ้องเธอมากขึ้น ซึ่งหนีไม่พ้นคำวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งผู้หวังดีและในทางตรงกันข้าม แต่น้ำตาลก็มีวิธีรับมือ

“ตอนนี้เราก็ต้องปรับตัวมากขึ้น เวลาอยู่ต่อหน้าสาธารณชนน้ำตาลก็ต้องเรียบร้อยขึ้นกว่านี้ แม้น้ำตาลจะมีมงกุฎแล้ว แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องเชิดหรือหยิ่ง เราก็ต้องอยู่บนพื้นฐานความเป็นตัวของตัวเองด้วย ปกติตาลเป็นคนห้าวๆ เล่นยุกยิกเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไป แม้มีคำวิพากษ์วิจารณ์หนักๆ ถ้าเราไม่ได้เป็นไม่ได้ทำ เราจะนอยด์ทำไม เราต้องทำตัวให้เหนือดราม่าไว้ อะไรไม่จริงก็ต้องปล่อยผ่านไป อย่าเอาทุกคำมาเก็บไว้คนเดียว เราไม่สามารถแบกรับคำพูดจากทุกคนไว้ได้ เขาพูดใส่เราโดยที่ไม่คิดว่าเราจะคิดอย่างไร เพราะคนร้อยคนไม่ได้มีคนชอบเราทั้งร้อยคน สิ่งใดที่น้ำตาลสามารถปรับให้ดีขึ้นได้ก็ทำ คำพูดไหนหนักหนาเกินไปก็ปล่อยทิ้งไป อย่าเก็บมาใส่ใจ ต้องปล่อยวาง แล้วเอาคำติมาเป็นแรงผลักเพื่อให้เราทำให้ได้ดีกว่า เป็นนางงามทำให้หนูเรียนรู้ว่าต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่งแล้วก็ต้องอดทนค่ะ”

สำหรับเรื่องการเรียนในชั้นปีที่ 3 คณะวิทยาศาสตร์ สาขาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เธอกำลังปรึกษากับผู้ใหญ่ว่าจะเอาอย่างไร แต่น้ำตาลตั้งใจไม่ทิ้งการเรียนอย่างแน่นอน ไม่แน่อาจต้องดร็อปเรียนไว้ก่อน เพราะการโอนย้ายที่เรียนเป็นเรื่องที่ต้องใช้เอกสารยื่นเรื่องเยอะแยะมากมาย อีกทั้งเธอรักมหาวิทยาลัยมหาสารคามมาก สาขาที่เธอเรียนก็รักมาก เพราะเธอชอบทำงานวิจัยและรักสาขาที่เรียนเป็นที่สุด

“ตอนนี้กำลังปรึกษากับผู้ใหญ่ว่าจะเอาอย่างไรเกี่ยวกับการเรียน แต่ส่วนตัวหนูอยากดร็อปเรียนไว้ก่อน เรื่องเรียนอย่างไรหนูก็ไม่ทิ้งค่ะ แต่เราได้ตำแหน่งแล้วก็ต้องทำหน้าที่นางงามและเป็นตัวแทนประเทศไทยให้เต็มที่ สาขาที่หนูเรียนคือจุลชีววิทยา เป็นสาขาที่สนุกมาก เรียนเกี่ยวกับจุลินทรีย์ ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นบนพื้นดิน ใบหญ้าล้วนมีจุลินทรีย์ทั้งหมด หนูชอบอยู่ในห้องแล็บ ส่องกล้องหาสปีชีส์ใหม่ๆ ซึ่งทางคณะก็หาสปีชีส์ใหม่ๆ เจอกันหลายคน ตอนนี้กำลังขึ้นปี 3 แล้ว ซึ่งเรียนหนักมากค่ะ”

แม้เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่มาจากต่างจังหวัดที่สามารถทำให้ความฝันเป็นจริง เธออยากฝากบอกน้องๆ คนอื่นๆ ที่มีความฝันอยากครองมงกุฎว่า การประกวดทำให้เธอได้รับประสบการณ์ที่ดี ได้รับความรักจากเพื่อนๆ พี่ๆ และทีมงาน ได้มิตรภาพ บางสิ่งบางอย่างที่เธอไม่เคยทำก็ได้ทำ อีกทั้งยังได้ไปท่องเที่ยวทำกิจกรรมไกลบ้าน ได้เข้าสังคมอีกระดับหนึ่ง

“ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเรา ต้องทำทุกอย่างด้วยความอดทน ต้องแอ็กทีฟตัวเอง เพราะทำกิจกรรมเยอะต้องสู้กับตัวเอง ที่หนูมาประกวดไม่เคยคิดที่จะแข่งขันกับคนอื่นๆ แต่หนูอยากแข่งกับตัวเอง อย่างเขาบอกว่ามีตัวเต็งคือคนนั้นคนนี้ แต่แค่เราแข่งกับตัวเองเพราะถ้าเราไม่มองตัวเอง เรามัวแต่ไปมองคนอื่น เราจะพัฒนาตัวเองไปได้อย่างไร เช่น คนนั้นเขาเป็นอย่างนี้ แล้วเราต้องตามและต้องทำให้มากกว่าเขา ก็ไม่ใช่ เราต้องดูตัวเองก่อนว่าเราอยู่ที่ตรงไหนแล้วและเราจะทำตัวเองอย่างไรให้เราดีขึ้นไปเรื่อยๆ บวกกับใส่ความเป็นตัวเองเข้าไป หนูเชื่อว่าคณะกรรมการก็น่าจะเห็นตรงจุดนี้ ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเอง ทำตัวเองให้ดี ทำทุกอย่างให้ดี ตั้งใจทำทุกกิจกรรมให้เต็มที่ เพราะหนูคิดว่าไปประกวดระดับมิสยูนิเวิร์ส กิจกรรมต้องหนักและเหนื่อยกว่านี้ ดังนั้นเราก็ต้องอดทนเก็บประสบการณ์จากตรงนี้ไปใช้ในวันข้างหน้า ไปพัฒนาตรงนู้นเพื่อให้เราอยู่ในระดับโลกให้ดีที่สุด”

ในระดับเวทีมิสยูนิเวิร์ส ที่รวมผู้หญิงที่สวยที่สุดในปีนี้ไว้เกือบ 80 ประเทศจากทั่วโลก พวกเธอคงจะเปรี้ยวซ่ากันน่าดู น้ำตาลจะมีวิธีทำอย่างไรให้เป็นที่สนใจของบรรดาสื่อมวลชนจากทั่วโลก น้ำตาลประกาศว่า แม้เธอจะตัวเล็ก แต่ก็เล็กพริกขี้หนู และมีโหนกแก้มเป็นอาวุธ ปรับตัวเองเป็นน้ำตาลที่เปรี้ยวให้ได้

“คนอื่นๆ ชอบให้หนูเป็นน้ำตาลที่เปรี้ยวๆ จิกๆ ไม่ใช่น้ำตาลที่หวาน ซึ่งหนูทำได้ พี่ๆ ทีมงานที่สนับสนุนหนูกำลังหาวิธีกันอยู่ว่าจะปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์อย่างไร ซึ่งอีก 5 เดือนเรายังพอมีเวลาเตรียมตัว หนูไม่ได้เตรียมตัวคนเดียว ยังมีทีมงานช่วยกันดูอีกทีว่าหนูจะเปลี่ยนอะไรได้บ้าง พี่ๆ ทีมงานบอกว่าหนูไม่ใช่ไม่ครบ แต่บางอย่างหนูเติมได้ ตอนนี้หนูอยู่ประมาณหนึ่ง แต่นางงามระดับโลกเขามาอีกระดับหนึ่ง เราก็ต้องพร้อม ปรับเปลี่ยนและสู้ตาย เพราะหนูไปในนามประเทศไทย เพราะการเป็นตัวแทนประเทศไทยถือเป็นภาระที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

กำลังใจถือเป็นส่วนสำคัญในการผลักดัน เช่น เพื่อนๆ นางงามที่ได้ตำแหน่งก็เชียร์ให้กำลังใจหนู ให้คำแนะนำ เช่น ตุ๊กตาซึ่งเป็นนางแบบก็มีวิธีสอนโพสท่าอย่างไรให้ดูสง่างาม มีคำแนะนำจากเพื่อนๆ เยอะมากๆ เพื่อนบางคนยิ้มสวย บางคนไหว้สวยก็พร้อมแนะนำน้ำตาลเต็มที่ เพราะหนูใส่สายสะพายประเทศไทย ทุกคนคอยสนับสนุนหนู ดังนั้นหนูไม่ได้สู้คนเดียว เพื่อนๆ บอกกับหนูว่า หนูคือตัวแทนความฝันของเพื่อนๆ ดังนั้นเพื่อนๆ จะสู้ไปด้วยกัน เพราะนางงามรุ่นนี้เรารักกันมาก”

บนเวทีระดับโลกนางงามจากประเทศต่างๆ อาจสูงแล้วจัดระเบียบร่างกายไม่ดี น้ำตาลอาจจะตัวเล็ก แต่หากรู้จักโพส จัดระเบียบร่างกายให้ดี ก็อาจจะกลายเป็นนางพญาบนเวทีมิสยูนิเวิร์สก็ได้… ใครจะรู้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 สิงหาคม 2559 เวลา 11:03 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/446120

โดย…พุสดี

ใครที่มีโอกาสใช้บริการของธนาคารกสิกรไทยเป็นประจำ ไม่ว่าจะไปใช้บริการโดยตรงที่สาขาหรือผ่านแอพพลิเคชั่นของธนาคาร นับตั้งแต่ต้นปีเป็นต้นมา คงพอสัมผัสได้ถึงบริการที่เข้ามาตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์คนรุ่นใหม่มากขึ้น ทั้งหมดนี้คืออีกหนึ่งความพยายามอย่างสุดความสามารถของ เล็ก-นพวรรณ เจิมหรรษา รองกรรมการผู้จัดการธนาคารกสิกรไทย ซึ่งเข้ามารับหน้าที่บริหารสายงานธุรกิจลูกค้าบุคคลและเครือข่ายบริการ รับผิดชอบการกำหนดยุทธศาสตร์และนโยบายของสายงานฯ รวมถึงการพัฒนากลยุทธ์ผลิตภัณฑ์และบริการ เพื่อให้ตอบสนองต่อความต้องการที่หลากหลายของลูกค้ารายย่อยในปัจจุบันที่มีถึง 12 ล้านคน ตั้งแต่เมื่อต้นปีที่ผ่านมา

นพวรรณพาย้อนวันวานตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาทำงานในบ้านหลังนี้ว่า หลังจากเรียนจบด้านอุตสาหกรรมการเกษตรที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เธอโชคดีที่ค้นพบสิ่งที่ตัวเองสนใจ นั่นคือด้านการตลาด การลงทุน การแปรรูปสินค้าเกษตรเพื่อเพิ่มมูลค่า ดังนั้นเมื่อเรียนจบเธอจึงสมัครงานที่กสิกรไทย และสมัครเป็นนักเรียนทุน จนได้ไปเรียนต่อปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ (MBA) จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน สหรัฐอเมริกา

“ด้วยความที่เป็นเด็กสายวิทย์ ในสมัยนั้นส่วนใหญ่ก็จะมุ่งสู่การเป็นหมอหรือไม่ก็วิศวะ แต่เรามองว่าหมอคงเป็นไม่ได้ เพราะกลัวเลือด ส่วนวิศวะก็คงยากเพราะเราไม่เก่งเรื่องเครื่องกล เลยเบนเข็มมาเป็นสายอุตสาหกรรม ซึ่งการเลือกเรียนคณะนี้เปิดโลกให้เรามาก ทำให้เรารู้ว่าประเทศไทยเรามีผลผลิตทางการเกษตรมากมาย และสินค้าเหล่านี้จะมีมูลค่ามากขึ้นหากมีการนำมาแปรรูป ได้เรียนรู้เรื่องการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทำการตลาด ได้เห็นภาพรวมของการทำธุรกิจก่อนที่จะส่งสินค้าถึงมือผู้บริโภค”

หลังจากลัดฟ้าไปเรียนต่อ 2 ปี เล็กก็กลับมาทำงานกับธนาคารกสิกรไทยในปี 2530 โดยรับผิดชอบงานทางด้านธุรกิจต่างประเทศ ให้คำแนะนำผู้ประกอบการเกี่ยวกับการนำเข้า-ส่งออก การบริหารความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

นพวรรณทำงานในตำแหน่งนี้อยู่ 6 ปี ก็เป็นช่วงที่ธนาคารกสิกรไทยตั้งบริษัทในเครือขึ้นใหม่ เธอจึงได้รับมอบหมายให้ไปบริหาร แต่หลังจากทำงานได้ไม่นานก็ลาออกไป เพื่อรับบทคุณแม่เต็มตัว จนกระทั่งได้มีโอกาสกลับมาร่วมงานกับบ้านหลังเก่าที่อบอุ่นอีกครั้งในปี 2555 โดยเข้ามารับหน้าที่ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ สายงานธุรกิจลูกค้าบุคคลและเครือข่ายบริการ รับผิดชอบดูแลฝ่ายบริหารผลิตภัณฑ์เงินฝากและการลงทุนลูกค้าบุคคล และฝ่ายบริหารผลิตภัณฑ์การชำระเงินลูกค้าบุคคลและปริวรรตเงินตราต่างประเทศ

“ถามว่าการทำงานอยู่กับตัวเลข เรื่องเงินๆ ทองๆ เครียดมั้ย ส่วนตัวมองว่าทุกงานมีความยากและความสนุกแตกต่างกันออกไป การที่เราอยู่ในวงการนี้มานาน ต้องยอมรับว่าธุรกิจธนาคารเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก โดยเฉพาะเมื่อเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาท ทำให้พฤติกรรมของผู้บริโภคเปลี่ยนไป ดังนั้น โจทย์ของคนทำงานธนาคารคือ จะทำอย่างไรเพื่อตอบโจทย์ลูกค้าที่เปลี่ยนไปให้ได้มากที่สุด ตรงนี้แหละคือ สิ่งที่สนุก ทำให้เรารู้ว่าถึงจะอยู่ในวงการนี้มานาน แต่ทุกวันยังมีเรื่องให้เรียนรู้ไม่สิ้นสุด”

นพวรรณ ยอมรับว่า กับสายงานปัจจุบันที่เข้ามาดูแลในส่วนลูกค้าบุคคลที่เข้ามาใช้บริการที่สาขาถือว่าเป็นโจทย์ใหม่ที่ท้าทาย เพราะต้องดูแลทุกข์สุขความพึงพอใจของลูกค้า ต้องลงพื้นที่ไปรับฟัง
ฟีดแบ็กจากลูกค้าโดยตรงเพื่อเอามาปรับปรุง เพราะบางครั้งถ้ามองในมุมมองคนทำงานก็อาจจะมองข้ามสิ่งที่เป็นปัญหากับลูกค้า

“หลายคนบอกว่า สาขาของธนาคารกสิกรไทยคนเยอะ คิวยาว เราก็พยายามปรับปรุง ให้เจ้าหน้าที่คอยให้คำแนะนำว่า บางบริการสามารถทำธุรกรรมผ่านตู้อัตโนมัติ หรือถ้าลูกค้าต้องการความสะดวกยิ่งกว่า อาจจะใช้บริการผ่านแอพพลิเคชั่น อย่างตอนนี้ นอกจากธุรกรรมทางการเงินทั่วไป จะซื้อประกันการเดินทาง ซื้อกองทุน หรือแม้แต่อายัดบัตรเอทีเอ็ม ก็ทำผ่านแอพพลิเคชั่นได้”

ถึงจะมองเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของวงการธนาคาร แต่แบงก์เกอร์หญิงคนเก่งยอมรับว่า สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือแก่นแท้ของการเป็นสถาบันการเงิน ที่ต้องยืนหยัดด้วยความน่าเชื่อถือและความไว้ใจของลูกค้า

“สำหรับใครที่อยากเข้ามาในอาชีพนี้ บอกเลยว่าเป็นอาชีพที่น่าภูมิใจ การได้ทำงานในสถาบันที่คงอยู่มาเป็น 100 ปี เป็นธุรกิจเสาหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ ได้รับความไว้วางใจให้ดูแลเงินและผลประโยชน์ของลูกค้า เพราะฉะนั้นคนที่เข้ามาทำงานในธุรกิจนี้ต้องมีความเป็นมืออาชีพจริงๆ

ในส่วนของเนื้องาน ไม่ว่าอาชีพไหนก็งานหนัก เพราะฉะนั้นถ้าอยากประสบความสำเร็จต้องมีแพชชั่นและความเชื่อในสิ่งที่ทำ ไม่ว่าจะอยู่ในองค์กรใหญ่หรือเล็ก หรือทำงานส่วนตัว ดั่งคำที่ว่า Where there’s a will, there’s a way หากมีความตั้งใจ ก็ยังคงมีหนทางเสมอ” แบงก์เกอร์สาว กล่าวทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 สิงหาคม 2559 เวลา 10:50 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/445917

โดย…โยธิน อยู่จงดี

“ผมเป็นคนเชื่อว่า มีความเป็นไปได้หมดทุกอย่าง ผมไม่เชื่อว่าไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ แค่เราต้องลองก่อน ลองในทุกรูปแบบที่เรามี ต้องมีเครื่องมือสักอย่างในงานโฆษณาที่จะทำให้เป้าหมายของลูกค้าเป็นจริง เพียงแค่จะใช้วิธีไหนเท่านั้นเอง” จิตรภัทร์ จึงอยู่สุข กรรมการผู้จัดการ บริษัท เทอร์มินัล วัน นักโฆษณาหนุ่มผู้สร้างปรากฏการณ์ในวงการโฆษณาอันเป็นที่จดจำของทุกคนอย่างผงซักฟอก ออล แคมเปญหอมกระจาย และสินค้าในเครือยูนิลีเวอร์หลายชิ้นในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาส่วนใหญ่ล้วนเป็นผลงานจากไอเดียทีมโฆษณาของเขา

เกิดมาเพื่องานโฆษณา

“สิ่งที่ทำให้ผมเลือกเส้นทางในวงการโฆษณาเริ่มต้นมาจากตอนเด็กๆ ผมเป็นคนชอบดูโฆษณา ชอบดูงานดีไซน์ ชอบงานที่ดูสวยงามเป็นศิลปะ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะคุณแม่ผมเป็นอาจารย์สอนศิลปะ ทำให้ผมชอบงานศิลปะไปด้วยในตัว ตอนเด็กๆ ผมชอบวาดรูป แรกๆ ก็วาดภาพแบบเด็กๆ ทั่วไปที่วาดกัน ท้องฟ้า ทะเล ภูเขา จู่ๆ วันหนึ่งผมเกิดไปวาดการ์ตูนช่องโฆษณาสินค้า โดยที่ไม่รู้เลยว่าการวาดแบบนั้นคือส่วนหนึ่งในกระบวนการทำโฆษณา ซึ่งทำให้ผมตัดสินใจเรียนต่อด้านโฆษณา”

จิตรภัทร์ เรียนจบปริญญาตรี ด้านโฆษณา ที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) และเรียนต่อปริญญาโท ภาควิชาโฆษณา คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากเรียนจบจึงเข้าทำงานที่บริษัท ลีโอ เบอร์เน็ทท์ อยู่ระยะหนึ่ง จากนั้นจึงเข้าทำงานที่บริษัท เจดับบลิวที ซึ่งทำให้เขาได้เรียนรู้และพัฒนาฝีมือในวงการโฆษณาจนเป็นที่ยอมรับ

“ที่เจดับบลิวที ต้องขอบคุณโอกาสที่ให้ผมดูแลสินค้าในเครือยูนิลีเวอร์ โอเรียนทอล พริ้นเซส แบรนด์โฟร์โมสต์ ซึ่งทำให้ผมเรียนรู้งานโฆษณาและได้ประสบการณ์มากมายจากที่นี่ จนวันหนึ่งผมเริ่มเห็น
มุมที่จะทำอะไรได้มากมายเกี่ยวกับแบรนด์ต่างๆ แต่ที่ผมรู้สึกก็คือข้อจำกัดในการทำงานหลายอย่าง ที่ทำให้ไอเดียนั้นไม่สามารถออกมาเป็นรูปร่างได้ เลยคุยกับเพื่อนๆ ว่าเรามาเซตอัพบริษัทกัน เป็นบริษัทโฆษณาไทยแท้ ที่เชื่อใน วันเบสต์ แคมเปญไอเดีย ว่าลูกค้าแต่ละแบรนด์ แคมเปญที่ดีที่สุดของพวกเขาคืออะไร

“นอกจากแนวคิดหลัก ในเรื่องขั้นตอนการทำงาน ผมพยายามลดขั้นตอนในการทำงาน ด้วยการใช้บุคลากรที่เป็นซีเนียร์ทั้งหมด และพนักงาน 1 คนเป็นได้ทั้งแพลนเนอร์ จนถึงโปรดิวเซอร์ เพื่อลดสเต็ปการทำงานที่ไม่จำเป็นออกไป สิ่งที่ลูกค้าจะได้คือเรื่องงานที่ตรงใจและเข้าถึงเป้าหมายมากขึ้น ได้งานที่เร็วขึ้น ประหยัดค่าใช้จ่ายมากขึ้น”

สำเร็จด้วยสร้างสรรค์

“สินค้าที่ทำให้ผมมีชื่อในวงการก็คือ ผงซักฟอกออล เปิดตัวครั้งแรกในประเทศไทยประมาณปี 2011 ออลเป็นแคมเปญแรกของเรา ที่ต้องทำให้ผงซักฟอกน้องใหม่ของวงการซึ่งจะลงไปทำตลาดล่างนั้นเข้าไปติดอยู่ในใจของกลุ่มเป้าหมาย แม่บ้านทั่วประเทศและจดจำว่าเป็นผงซักฟอกที่มีความหอมให้ได้

“เราได้โจทย์กลับมาคิดอยู่ไม่นานนักก็ได้ไอเดียอย่างนึงออกมา คือถ้าเราคิดในแพตเทิร์นทั่วไปก็คือเราสร้างหนังโฆษณา และบอกว่าผงซักฟอกออลหอมอย่างไร แต่เราอยากทำให้ออลนั้นดูสนุกสนาน เพราะเราได้อินไซด์ว่าการซักผ้าด้วยมือของแม่บ้านเป็นเรื่องน่าเบื่อ และเราก็พบว่าแม่บ้านเหล่านี้ชอบเรื่องเอนเตอร์เทน ดังนั้นแทนที่เราจะบอกแค่ว่าผงซักฟอกหอม เราก็ทำให้เรื่องการซักผ้าเป็นเรื่องสนุกสำหรับทุกคน โดยทำเพลงขึ้นมาหนึ่งเพลง ชื่อเพลงว่า ‘หอม’ จากปกติที่เราจะเดินไปโปรดักชั่นส์ เฮาส์ เราไปคุยกับครีเอเทีฟและเพลนเนอร์ เพื่อทำโฆษณาออกมา เราเลือกเดินไปคุยกับแกรมมี่ ขอศิลปินของเขา 1 คน เพื่อมาร้องเพลงหอม เราได้ศิลปิน ไอซ์ ศรัญยู มาร้องเพลงนี้ให้เรา

“แล้วเมื่อมาดูเนื้อเพลงหอม จะเป็นเนื้อหาที่เกี่ยวกับผงซักฟอกออลที่เด่นเรื่องความหอมทั้งหมด แต่ไม่มีแบรนดิ้งเข้ามาเกี่ยวข้อง จากนั้นเราปล่อยเพลงออกอากาศ ตามรายการเพลงและในคลื่นวิทยุต่างๆ ในเอ็มวีมีท่าเต้นเป็นท่าซักผ้า ไม่นานนักเพลงก็ขึ้นอันดับ 1 ในคลื่นวิทยุต่างๆ กลายเป็นเพลงยอดนิยมในช่วงนั้น เราปล่อยเวลาให้เพลงนี้ได้รับความนิยมไป 1 เดือนและจึงเริ่มแคมเปญหอมกระจาย เป็นเพลงเปิดตัวสินค้าของออล พร้อมท่าเต้นซักผ้าซึ่งเป็นที่จดจำของกลุ่มเป้าหมาย ทำให้ผงซักฟอกออลเป็นที่รู้จักจดจำเทียบเท่ากับแบรนด์ผงซักฟอกรุ่นพี่ที่เป็นเจ้าตลาดทั้งหมด และทำให้เกิดกระแสการทำเพลงโฆษณาตามมาอีกหลายชิ้น และผลงานแคมเปญเพลงหอมจากออล ‘ไลฟ์ อิส อะ มิวสิคัล, ก็คว้ารางวัล ‘เดอะพีเพิล อวอร์ด, จากเทศกาลสื่อสากล ปี 2554 เมืองมงเทรอซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในที่สุด”

ทุกปัญหามีทางออกเสมอ

“เคล็ดลับที่ทำให้ผมประสบความสำเร็จส่วนหนึ่งน่าจะเกิดจากการที่ให้เราพูดจาภาษาเดียวกับลูกค้า ลูกค้าจะบอกผมเสมอว่าผมพูดจาภาษาเดียวกับเขา คือพูดแล้วเรามีความเข้าใจตรงกัน เพราะสิ่งที่ผมจะทำเสมอคือ ใจเย็น ตั้งใจฟังให้ลูกค้าพูดให้หมดก่อนอย่าเพิ่งไปขัด ฟังจบแล้วเราถึงจะบอกสิ่งที่เราคิดว่าเราคิดตรงกันไหม ผมจะพูดเสมอคือ ‘ผมเข้าใจพี่และสิ่งที่ผมคิดคือ…,  ดังนั้นการฟังและวิธีการพูดเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เข้าใจลูกค้า

“ต่อมาก็คือเรื่องประสบการณ์ เราต้องเข้าใจลูกค้า เข้าใจกระบวนการทำงานและการต้องกลั่นกรองความคิด เราต้องสร้างภาพใหญ่ขึ้นมาก่อน และทำให้ภาพนั้นกับภาพในความคิดลูกค้าตรงกัน ด้วยการพูดคุยกันที่เนื้อหาโดยตรง เราไม่ปฏิเสธความคิดลูกค้า ถ้าทำได้และทำแล้วดีเราจะทำ แต่ถ้ามีมุมที่เราเห็นว่าน่าจะดีกว่าเราจะปรับความคิดนั้นออกมาเป็นวิธีการทำงานและพูดว่าอะไรที่สามารถทำได้และทำไม่ได้ และเราต้องปรับการทำงานนั้นอย่างไรให้ได้ประสิทธิภาพมากที่สุด

บางอย่างอาจจะดูเป็นไปไม่ได้ แต่ผมเป็นคนเชื่อในความเป็นไปได้หมดทุกอย่างเวลาที่ลูกค้าเข้ามาเขาจะมาพร้อมปัญหา และเราต้องหาทางออกให้กับพวกเขา เพียงแต่ว่าจะใช้วิธีอะไรเท่านั้น ทุกปัญหาในโลกนี้มีทางออก ในงานโฆษณาก็เช่นกันอยู่ที่ว่าเราจะใช้วิธีไหนมาแก้ปัญหาเท่านั้นเอง”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

29 กรกฎาคม 2559 เวลา 11:02…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/445498

โดย…แมงโก้หวาน ภาพ เสกสรร โรจนเมธากุล

ใครจะคิดว่า มิกค์ ทองระย้า พระเอกลูกครึ่งไทยเดนมาร์ก แห่งช่อง 7 สี จะเก่งแต่เรื่องการแสดงอย่างเดียว เพิ่งรู้ว่าฝีมือในการทำอาหารก็ไม่ใช่เล่น การันตีว่าขายได้และขายดีด้วย แม้จะไม่ใช่เชฟมือโปร แต่ถ้าลองได้เข้าครัวเมื่อใดอาหารทุกจานจากฝีมือเขาก็อร่อยน่ากินไม่แพ้หน้าตาอันหล่อเหลาของเขาแน่นอน (ดูซิดู)

พูดถึงความสามารถในการทำอาหารของมิกค์ บอกตรงนี้เลยว่าเขาไม่ได้เรียนจากโรงเรียนหรือสถาบันสอนทำอาหารที่ไหน แต่ลงมือและเรียนรู้ด้วยตัวเองจากตำราและครูของเขาในการฝึกฝนช่วงแรกๆ ก็คือ
ยูทูบต่อมาก็จะไปสอบถามหาความรู้จากเชฟ หรือพ่อครัวในร้านอาหารต่างๆ ที่เขาได้ไปรับประทานอาหาร จากนั้นหาโอกาสฝึกปรือมาเรื่อยๆ จนรู้สึกว่าการทำอาหารเป็นกิจกรรมที่สนุกและมีความสุข

“จริงแล้วที่ผมชอบทำอาหารก็ต้องบอกว่ามันเกิดจากการที่เราชอบรับประทานอาหารที่อร่อยๆ มักจะเสาะหาร้านอร่อยขึ้นชื่อในที่ต่างๆ ที่เราไป เช่น เวลาไปต่างจังหวัด หรือไปถ่ายละครแถวไหนก็ตาม เป็นต้องถามคนละแวกนั้นๆ เสมอ มีร้านอาหารที่ไหนอร่อยๆ ถ้ามีผมก็จะไปชิม เมนูไหนอร่อยก็ถามเชฟของร้าน ทำยังไง มีเคล็ดลับอะไรบ้าง ด้วยความที่เขารู้เราว่าเป็นดาราก็จะบอกเคล็ดลับนิดๆ หน่อยๆ แล้วเรามาลองทำที่บ้าน

ถ้าเชฟที่คุ้นเคยกันก็ถามได้เลย ทำอยู่อย่างนี้ แต่ว่าช่วงแรกๆ จะฝึกจากยูทูบก่อน ทำทั้งขนม อาหารก็ทำ อร่อยบ้าง ไม่อร่อยบ้าง เสียบ้าง ได้บ้าง ก็ไม่เป็นไร เพราะถ้าไม่ลองก็ไม่รู้และคงทำไม่เป็น สุดท้ายก็ทำได้พัฒนามาเรื่อยๆ จนมาเปิดร้านอาหารของตัวเองร่วมกับหุ้นส่วนชื่อว่า WHAT MONDAY ถนนเส้นเข้าไปมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (ถนนแจ้งวัฒนะ อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี) โดยร้านจะอยู่ใกล้กับโดมิโนพิซซ่า” พระเอกเรื่องทะเลไฟ เล่าถึงการฝึกทำอาหาร

สำหรับการตัดสินใจเปิดร้านอาหาร มิกค์ บอกว่า ก็สืบเนื่องจากการที่ตัวเองชอบเสาะหาอาหารอร่อยๆ รับประทาน และขณะเดียวกันก็ชอบทำอาหารด้วย จึงคิดว่าถ้าจะทำอาชีพหรือธุรกิจอะไรสักอย่างนอกเหนือจากการเป็นนักแสดงก็ควรจะหาสิ่งที่ตัวเองชอบทำน่าจะดีที่สุด จึงเป็นที่มาของการเปิดร้าน WHAT MONDAY

“ตอนแรกเราทำร้านอาหารทะเลครับ แต่ต่อมาได้เปลี่ยนแนวใหม่สไตล์อาหารไทยและอิตาเลียนฟิวชั่น แต่ยังคงคอนเซ็ปต์เดิมอยู่นิดหน่อย คือมีความเป็นทะเลอยู่บ้าง เพราะเรามีลูกค้าเก่ายังเหนียวแน่นและชื่นชอบเมนูของเราได้ ส่วนร้านบรรยากาศดีมาก นั่งชิลๆ อยู่ริมสระ มีพื้นที่อินดอร์เป็นห้องแอร์ และเอาต์ดอร์ มีดนตรีสดประเภทโพล์กซอง มีจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ให้ลูกค้าได้ชมกีฬาและอื่นๆ เครื่องดื่มหลากหลาย เปิดตั้งแต่ 4 โมงเย็นถึงเที่ยงคืน”

จะเห็นได้ว่ามิกค์ไม่ได้เก่งแค่บทบาทการเป็นนักแสดงอย่างเดียว แต่ฝีมือการทำอาหารของเขาก็ถือว่าพอตัวทีเดียว ว่าแล้วมิกค์ไม่รอรีขอเข้าครัวพิสูจน์ฝีมือให้เห็น จัดมาสองเมนูเด็ดๆ ที่คิดขึ้นมาเองและขายในร้าน คือ ทะเลขลุกขลิกกับซี่โครงหมูอบซอสบาร์บีคิว สีสันน่ารับประทานมาก แต่มีสูตรเมนูทะเลขลุกขลิกมาฝากแฟนๆ โพสต์ทูเดย์ไปลองทำ

“ทะเลขลุกขลิกออกแนวอาหารไทยครับ ผมใช้กุ้ง หมึก หอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ มีน้ำราดนิดหน่อยเพิ่มความแซ่บ เสิร์ฟจานใหญ่กินได้หลายคน ส่วนซี่โครงหมูอบซอสบาบีคิว เป็นแนวอิตาเลียน ผมเลือกซี่โครงหมูเพราะต้องการเพิ่มโปรตีนให้ร่างกาย เนื้อหมูนุ่มอร่อยไม่ติดกระดูก เชิญไปชิมที่ร้านได้ครับ สอบถามได้ที่เบอร์ 06-2369-4462” มิกค์เชิญชวนชิมที่ร้าน

ทว่าโอกาสที่ลูกค้าจะได้ชิมฝีมือการทำอาหารของเขาค่อนข้างหาโอกาสยาก เนื่องจากงานละครมีเวลาที่ไม่ค่อยแน่นอนเขา จึงฝากขอโทษลูกค้าที่อยากชิมฝีมือของเขาไว้ ณ ที่นี้ด้วย พร้อมฝากแฟนๆ ติดตามผลงานละครของเขาหลังจากทะเลไฟจบไปตอนนี้ก็มี “กาลครั้งหนึ่งในหัวใจ” เพิ่งออนแอร์เมื่อวาน (พฤหัสบดีที่ 28 ก.ค.) ซึ่งเขารับบทเป็น แดเนียล หว่อง พระเอกของเรื่องในบทบาทหัวหน้าแก๊งมาเฟีย อีกเรื่อง “เพชรตัดเพชร” ถ่ายทำเสร็จแล้วรอออนแอร์และนักบุญทรงกลด อยู่ในช่วงของการกำลังถ่ายทำ

ทะเลขลุกขลิก

วัตถุดิบ

กุ้งแม่น้ำ 200 กรัม

หมึก 150 กรัม

หอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ 150 กรัม

มาม่า 1 ห่อ

ข่า 50 กรัม

ตะไคร้ 50 กรัม

ใบมะกรูด 5 ใบ

ผักชีฝรั่ง 2 ต้น

แมงกะพรุน 150 กรัม

วิธีทำ

ตั้งน้ำลวกเส้นมาม่าทิ้งไว้ตั้งกระทะใส่น้ำมันพืช 3 ช้อนนำเนื้อสัตว์ที่เตรียมไว้ลงผัดให้สุกใส่ผักที่เตรียมไว้ลงผัดให้สุก

ปรุงรส

น้ำปลา 1 ช้อนตวง

น้ำมะนาว 2 ช้อนตวง

น้ำตาลทราย 1/2 ช้อนตวง

น้ำพริกเผา 2 ช้อนตวง

นมคาร์เนชั่น 2 ช้อนตวง

ผัดทั้งหมดให้เข้ากันแล้วจัดเรียงใส่จานเสิร์ฟเคียงกับเส้นมาม่า โรยหน้าด้วยผักชีฝรั่ง พริกทอด พร้อมเสิร์ฟ