ช่วงปลายฤดูฝนที่ผ่านมา ปัญหา “ขยะมูลฝอย” กลับมาหลอกหลอนคนไทยอีกครั้ง อาทิ ในวันที่ 14 ต.ค. 2560 วันที่มี “ฝนตกหนัก” ทั่วพื้นที่กรุงเทพฯ (กทม.) จนเกิดน้ำท่วมขังหลายจุด เมื่อน้ำลดก็พบว่ามีขยะที่ลอยขึ้นมาจากท่อระบายน้ำกองอยู่เกลื่อนถนน ซึ่งไม่ต่างกับภาพที่ทาง กทม. มักนำมาเผยแพร่อยู่เสมอก่อนหน้านั้น คือตามประตูระบายน้ำและลำคลองต่างๆ จะมีขยะนานาชนิดลอยไปติด และบางชนิดก็ไม่น่าเชื่อว่าจะทิ้งลงไปได้ เช่น ตู้ เตียง

สอดคล้องกับ รายงานสถานการณ์ขยะมูลฝอยชุมชนของประเทศไทย ปี พ.ศ.2559 จัดทำโดย กรมควบคุมมลพิษ ระบุว่า จำนวนขยะมูลฝอยนับตั้งแต่ปี 2556-2559 แม้ในปี 2557 จำนวนขยะลดลงเหลือ 26.19 ล้านตัน จากปี 2556 ที่มีทั้งหมด 26.77 ล้านตัน แต่ในปี 2558-2559 ปริมาณขยะก็กลับเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง ในปี 2558 อยู่ที่ 26.85 ล้านตัน และปี 2559 อยู่ที่ 27.06 ล้านตัน อีกทั้งเมื่อไปดูกระบวนการบริหารจัดการขยะในประเทศไทยในปี 2559 พบว่า ขยะทั้งหมด 27.06 ล้านตันมีถึง 11.69 ล้านตัน ที่กำจัดอย่างไม่ถูกต้อง และมีเพียง 5.8 ล้านตัน ที่นำกลับมาใช้ใหม่

ซึ่งใน กทม. ขณะนี้มีการอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ.2535 ออกประกาศหลักเกณฑ์การ “แบ่งค่าปรับ” ผู้กระทำผิดว่าด้วยการทิ้งขยะไม่ถูกที่ถูกทาง สำหรับประชาชนที่แจ้งการกระทำผิดดังกล่าวพร้อมหลักฐาน จากเดิมที่ต้องเป็นความผิดซึ่งหน้าเจ้าพนักงานของ กทม. เท่านั้น แม้จะยังไม่อาจลดปัญหาความมักง่ายของคนได้มากนัก แต่ก็น่าจะช่วยป้องปรามได้บ้าง อย่างไรก็ตามหลักเกณฑ์ดังกล่าวมีผลเฉพาะในพื้นที่ กทม.ส่วนพื้นที่อื่นๆ ยังไม่มีความชัดเจนในทางเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง..มีความพยายามปลูกฝังคนรุ่นใหม่หวังให้ลดปริมาณการผลิตขยะลง ดังที่ทีมงาน “แนวหน้าวาไรตี้” มีโอกาสลงพื้นที่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 อ.พล จ.ขอนแก่น ซึ่งมีโครงการ “ศูนย์การเรียนรู้ ลดใช้พลังงานการจัดการขยะ และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม” เพื่อสนับสนุนให้มีแหล่งเรียนรู้ด้านการลดใช้พลังงาน การจัดการขยะ และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในท้องถิ่นและชุมชน พร้อมทั้งสร้างความตระหนักให้เด็กและเยาวชนเป็นต้นแบบในการลดใช้พลังงานการ จัดการขยะ และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

ศุภสิน ภูศรีโสม ผอ.สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3เล่าว่า สืบเนื่องจาก รัฐบาลได้กำหนดนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม เพื่อลดคาร์บอน (Carbon Emission) โดยมีเป้าหมายในการลดคาร์บอนอย่างน้อยร้อยละ 25-30 ภายใน 20 ปี จึงได้มีนโยบายให้ทุกหน่วยงานบูรณาการด้านการจัดการขยะ สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) จึงได้จัดทำแผนการสร้างจิตสำนึกด้านการจัดการขยะในสถานศึกษาและชุมชน

โดยได้มอบหมายให้ สพป.ขอนแก่น เขต 3 และ สพป.กระบี่ ดำเนินโครงการพัฒนาศูนย์การเรียนรู้ลดใช้พลังงาน การจัดการขยะและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในระดับภูมิภาค ในส่วนของสพป.ขอนแก่นนั้น ได้จัดทำหลักสูตรและกระบวนการจัดกิจกรรมฐานการเรียนรู้ จำนวน 10 ฐาน ได้แก่ 1.ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน 2.โลกไร้ตะวันสะกิดคิด พิชิตลดโลกร้อน 3.น้ำใช้รู้ใช้น้ำ 4.พลังงานเพื่อชีวิต 5.ห้องเรียนสีเขียว 6.บ้านประหยัดพลังงาน 7.เส้นทางชีวิตผลิตภัณฑ์ 8.Zero Waste 9.ความหลากหลายทางชีวภาพ และ 10.อาชีพที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

“เราได้รับความร่วมมือจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น สำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จ.ขอนแก่น และอีกหลายภาคส่วนในจังหวัดขอนแก่น ร่วมพัฒนาวิทยากร นักเรียนและครูเพื่อพัฒนาศูนย์การเรียนรู้สู่การเป็นต้นแบบของการใช้ทรัพยากรและพลังงานอย่างประหยัดและคุ้มค่า พร้อมทั้งสร้างวัฒนธรรมองค์กรให้จัดการขยะตามรูปแบบของโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School) และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม” ศุภสิน ระบุ

ไม่เพียงแต่บนบกเท่านั้น ไทยยังถูก“เพ่งเล็ง” จากนานาชาติว่าก่อปัญหาสิ่งแวดล้อมให้กับท้องทะเลของโลก ดังที่ คณะผู้วิจัยจากมหาวิทยาลัยจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา (Universityof Georgia, USA) เปิดเผย 10 อันดับ “ประเทศที่ทิ้งขยะลงสู่ทะเลและมหาสมุทร” มากที่สุดในโลก โดย “ไทยอยู่อันดับ 6 ในปี 2559 และขึ้นมาเป็นอันดับ 5 ในปี 2560” ซึ่งแม้จะมีข้อโต้แย้ง อาทิ ขยะในไทยส่วนใหญ่อยู่บนบกหรือในแหล่งน้ำจืด แต่ก็มีขยะบางส่วนลงไปสู่ทะเลจริง ดังที่ จตุพร บุรุษพัฒน์ อธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กล่าวถึง “ก้นบุหรี่” ที่ถูกทิ้งเกลื่อนชายหาดว่า

“ก้นบุหรี่ที่ถูกทิ้งลงสู่สิ่งแวดล้อมมีผลกระทบต่อมนุษย์โดยตรง เป็นขยะที่อุดตันทางระบายน้ำ ก่อให้เกิดปัญหาน้ำท่วมขัง หรืออาจถูกน้ำพัดพาลงคูคลอง จนลงสู่ทะเล สะสมอยู่ใต้พื้นทรายตามชายหาด ก่อให้เกิดผลต่อสิ่งมีชีวิต และระบบนิเวศน์ โดยเมื่อสัมผัสกับน้ำจะปล่อยสารเคมีที่เป็นพิษ เช่น แคดเมียม ตะกั่ว สารหนู และอนุพันธุ์ของยาฆ่าแมลง ซึ่งเป็นพิษต่อห่วงโซ่อาหาร”

อธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เปิดเผยเมื่อช่วงต้นเดือน ต.ค.2560 ว่า ลำพังการสำรวจ ณ “หาดป่าตอง” จ.ภูเก็ต เพียงแห่งเดียว พบก้นบุหรี่ถูกทิ้งบริเวณชายหาดถึง 101,058 มวน นำมาสู่การอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.ส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พ.ศ.2558 (มาตรา 17) ออกประกาศ “ห้ามสูบบุหรี่บนชายหาด” ให้ขึ้นมาสูบบริเวณทางเดินด้านนอกแทน

โดยจะนำร่องจากหาดที่มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากก่อน อาทิ หาดแม่พิมพ์ หาดแหลมสิงห์หาดบางแสน หาดชะอำ หาดเขาตะเกียบหาดบ่อผุด (เกาะสมุย) หาดทรายรี หาดป่าตองหาดเกาะไข่นอกและเกาะไข่ใน หาดหัวหินหาดพัทยา หาดจอมเทียน และหาดสมิหลาก่อนขยายไปสู่ทุกหาดทั่วประเทศต่อไป ทั้งนี้มาตรการจะแบ่งเป็น 2 ระยะคือ “การเตือน” ให้ประชาชนตื่นตัว ผ่านการแจ้งข้อความทางโทรศัพท์มือถือเมื่อเข้าสู่พื้นที่ชายหาด ตั้งแต่วันที่1 พ.ย. 2560-31 ม.ค. 2561 และระยะ “บังคับใช้จริง-ปรับจริง” เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ก.พ. 2561 เป็นต้นไป

จากชายหาดถึงบนฝั่ง..ทั้งหมดนี้จะนำไปสู่การลดปัญหาขยะในเมืองไทยได้หรือไม่? คงต้องตามกันต่อไป!!!

ในยุคที่เทคโนโลยีและการสื่อสารเข้ามามีบทบาทสำคัญต่อชีวิต แต่ละคนก้มหน้าจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ภาพแบบนี้พบเห็นได้ทั่วไป แม้กระทั่งในโรงเรียน เป็นเหตุให้ครูต้องหาวิธีดึงดูดนักเรียนให้ทำกิจกรรมต่างๆ เพื่อให้ละวางจากสมาร์ทโฟนของตัวเอง เพราะตระหนักดีว่าการหมกมุ่นกับเกม หรือโลกโซเชียล อาจสร้างผลเสียได้ ทำให้ขาดพัฒนาการและความอดทนอาจจะน้อยลง

“งานสร้างสรรค์จากวัสดุรีไซเคิล” คือกิจกรรมหนึ่งที่ ครูวรีวรรณ โขนงนุช ชักชวนให้เด็กๆ ที่เรียนวิชาศรีสัชนาลัย ในหลักสูตรสาระเพิ่มเติม ม.4 ของโรงเรียนเมืองเชลียง อ.ศรีสัชนาลัย จ.สุโขทัย จำนวน 5 คน ซึ่งสนใจมารวมกลุ่มกัน สมัครเข้าโครงการปฏิบัติการวัยรุ่นสร้างสุขภาวะของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) โดยใช้ชื่อ “กลุ่มคนกล้าตามหาความฝัน” นำวัสดุใกล้ตัวที่เหลือใช้มารีไซเคิล ออกแบบเป็นของที่ระลึกรูปแบบต่างๆ เช่น นำขวดเครื่องดื่มซุปไก่ และกล่องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาจัดทำกระเช้าใส่มะลิ ตุ๊กตากระเช้า มงกุฎดอกไม้ กระเป๋าลายสังคโลก หรือกระเป๋าสะพายใบเล็กๆ ที่ปักครอสติชตกแต่งเป็นลวดลายที่เกี่ยวข้องกับศิลปวัฒนธรรมของชาวไทยพวน เป็นต้น

พิมนิภา สาริกิจ หัวหน้าทีมคนกล้าตามหาความฝัน เล่าถึงแรงบันดาลใจในการทำกิจกรรมว่า เกิดจากการมองเห็นปัญหาขยะ ที่นับวันจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จึงได้คิดวิธีรีไซเคิลเป็นของที่ระลึก เพื่อเพิ่มมูลค่าของขยะ ขณะเดียวกันการสร้างสิ่งสวยๆ งามๆ ก็เป็นความสุขในการทำงานที่เธอและเพื่อนๆ ชื่นชอบ ที่สำคัญยังสามารถนำชิ้นงานที่ทำขึ้นไปจำหน่าย หรือเผยแพร่ในโอกาสต่างๆ สร้างรายได้ระหว่างเรียนอีกทางหนึ่งด้วย

“เริ่มแรกแกนนำหลักมีเพียง 5 คน แต่ปรากฏว่าพอเริ่มกิจกรรมได้ระยะหนึ่ง เพื่อนๆ และน้องๆ เห็นพี่ทำกระเป๋าสะพายตกแต่งด้วยครอสติชลวดลายตีนจกของไทยพวน แล้วพากันใช้สะพายในโรงเรียน ก็เกิดความสนใจ อยากได้ชิ้นงานที่ประดิษฐ์ไปใช้บ้าง จึงเข้ามาร่วมเป็นสมาชิกรวม 20 กว่าคน และระหว่างทางก็มีบางคนไม่มีเวลา ขาดๆ หายๆ ไป หรือย้ายโรงเรียน จนสุดท้ายเหลือแกนนำและสมาชิกหลักๆ 14 คน ที่ทำอย่างจริงจัง” หัวหน้าทีม อธิบาย

แม้รายได้จากกิจกรรมจะไม่มากนัก อยู่ระหว่างหลักร้อยถึงหลักพันบาทต่อคน ขึ้นอยู่กับความขยันขันแข็งในการผลิต แต่สิ่งที่ได้คือการซึมซับศิลปวัฒนธรรมของชาวไทยพวน ในเขต อ.ศรีสัชนาลัย ที่มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง เช่น ประเพณีแห่ช้างบวชนาค การนำลายผ้าทอตีนจกมาประยุกต์เป็นลายปักครอสติช  และประสบการณ์ทำงานระหว่างเรียน ที่ต้องแบ่งเวลาให้เหมาะสม มีวินัยในการทำงาน และอดทน ประณีต เนื่องจากส่งขายด้วย

สาวิตรี ปันติ แกนนำอีกคนหนึ่ง บอกว่า การเข้าร่วมกิจกรรมนี้ ทำให้เธอและเพื่อนๆ ได้ฝึกวาดลวดลายสังคโลก ปักครอสติช รู้จักลายผ้าตีนจกของไทยพวน ต.หาดเสี้ยว ที่มีเอกลักษณ์ของตนเอง และมีทั้งหมดถึง 9 ลาย ประกอบด้วย ลายเครือน้อย ลายเครือกลาง ลายเครือใหญ่ ลายสี่ขอ ลายแปดขอ ลายน้ำอ่าง ลายสิบสองหน่วยตัด ลายสองห้อง และลายมนสิบหก ซึ่งไม่ว่าจะปักลวดลายใดก็ต้องใช้สมาธิค่อนข้างสูง นับแถวให้ดี ถ้าวอกแวกปักผิด ลายจะขาดหรือเกิน ต้องแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า ด้วยการตัดทิ้งแล้วมัดปมเอา

เธอย้ำว่าภูมิใจมากที่ผลงานเป็นที่ยอมรับ ช่วงทำกระเป๋าถือลายการ์ตูน ใช้เทคนิคการลอกลาย แล้วระบายด้วยสีสกรีน นำไปเผยแพร่ในงานอุตรดิตถ์ยิ้ม ของกลุ่มกิ่งก้านใบ ที่ จ.อุตรดิตถ์ มีแต่คนอยากได้ จึงทำแจกประมาณ 200 ใบ

ขณะที่คุณครู วรีวรรณ โขนงนุช อาจารย์ที่ปรึกษา เล่าว่า ในฐานะที่เป็นคนกระตุ้นให้เด็กอยากทำกิจกรรม จึงต้องคอยให้คำแนะนำในการแก้ปัญหา ตลอดจนแนะแนวทางสู่ความสำเร็จตามแผนที่วางไว้ เพราะถ้าให้หาประสบการณ์ด้วยตนเองล้วนๆ ด้วยความเยาว์วัย เมื่อเกิดอุปสรรคปัญหาขึ้น เช่น ไม่ค่อยมีเวลา สมาชิกบางคนไม่เข้าร่วม หรือผลิตงานไม่ทัน ก็ย่อมท้อถอย และความผิดพลาดก็จะเพิ่มมากขึ้นถ้าไม่มีคนคอยให้คำปรึกษาและกำลังใจ

สำหรับหลักสูตรสาระเพิ่มเติม ที่จุดประกายให้เด็กๆ สนใจทำกิจกรรม “งานสร้างสรรค์จากวัสดุรีไซเคิล” นั้น เน้นพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับบริบทท้องถิ่น โดยจากการสำรวจตลาดสินค้าของฝากของที่ระลึก พบว่าที่วางขายในสุโขทัยส่วนใหญ่ นำมาจากเชียงใหม่ จึงผลักดันให้สร้างสินค้าที่เป็นเอกลักษณ์ของสุโขทัย แล้วคัดเลือกเนื้อหามาลงหลักสูตรสอนเด็ก ดึงวัฒนธรรมไทยพวน สังคโลก เข้ามา ทำให้เด็กซึมซับโดยไม่รู้ตัว และนำไปสู่การทำชิ้นงาน

อาจารย์ที่ปรึกษาคนเดิม ย้ำว่าสาเหตุที่เลือกตีนจกเข้ามาสอนด้วย เนื่องจากมองเห็นว่าตีนจกกำลังจะสูญหาย ขั้นตอนที่ยุ่งยาก ทำให้แทบไม่เหลือคนทอแล้ว อย่างน้อยถ้านำมาปักครอสติช ก็จะช่วยให้เด็กรุ่นใหม่ยังรู้จักลวดลาย และเป็นวิธีการสืบทอดลวดลายดั้งเดิมไปโดยปริยาย

ด้าน จันทร์เพ็ญ  ทรัพย์ประชา ผู้อำนวยการโรงเรียนเมืองเชลียง กล่าวว่า ทางโรงเรียนสนับสนุน ให้ขวัญและกำลังใจในการสอนหลักสูตรท้องถิ่น และการทำกิจกรรมของเด็กๆ ตลอดมา เพราะตรงกับเอกลักษณ์ของโรงเรียน คือผู้นำด้านวิถีไทย และชาวไทยพวนก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของ อ.ศรีสัชนาลัย ขณะเดียวกันโรงเรียนยังมุ่งมั่นทำเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง จึงบูรณาการหลักสูตร ม.ปลาย เรื่องสังคโลก กับหลักสูตร ม.ต้น เรื่องผ้าซิ่นตีนจก เข้ามาด้วย

นับว่ากิจกรรมนี้ ได้ประโยชน์หลายด้าน ทั้งอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทยพวน เด็กได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ และยังมีรายได้ระหว่างเรียน ช่วยประหยัดรายจ่ายของครอบครัวได้อีกทางหนึ่ง

nn…เก็บตก วันแห่งประวัติศาสตร์ของคนไทย ทั้งชาติเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม…นาวาอากาศเอกอนุดิษฐ์ นาครทรรพ อดีต สส.ดอนเมือง พร้อมภรรยา ได้พาลูกๆ ทั้ง 6 คน ไปร่วมพิธีบำเพ็ญกุศลในพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ในหลวง รัชกาลที่ 9 และถวายดอกไม้จันทน์ ที่วัดอยู่ดีบำรุงธรรม (ออเงิน) เขตสายไหม…ได้เห็นภาพพี่น้องประชาชนรอแถว ด้วยความสงบเรียบร้อย จากหน้าวัด ออกไปตามเส้นทางของถนนเพิ่มสิน-ออเงิน ยาวมากกว่า 2 กิโลเมตร มีข้าราชการ เจ้าหน้าที่และจิตอาสาทุกคน ช่วยกันดูแล บริการ รับใช้ให้พี่น้องประชาชนทุกคนให้มีโอกาส มีส่วนร่วม ในพระราชพิธีสำคัญกันอย่างเต็มกำลังความสามารถ…ภายหลังได้สอบถามทางเขตสายไหม เป็นผู้รับผิดชอบ หลักประจำวัดนี้ ทราบว่าเฉพาะที่วัดออเงิน แห่งเดียว มีพสกนิกรเดินทางมาถวายดอกไม้จันทน์ถึง 170,000 คน…ระหว่างรอกำหนดการต่างๆ ที่จะดำเนินการพร้อมกันกับมณฑลพิธีท้องสนามหลวง..ครอบครัวของเรานั่งสงบ รอเวลาพร้อมๆ กับชาวไทยทั่วประเทศและทั่วโลก…ที่น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของ ในหลวง ร.9 อยู่เสมอมา และไม่มีวันที่จะเปลี่ยนแปลง…พระองค์ทรงงานอย่างหนักมากมาตลอด 70 ปีแห่งการครองสิริราชสมบัติ..พระองค์ไม่เคยเลย ที่จะทรงหยุดพักหรือคิดถึงสุขภาพพระวรกาย แม้จะทรงพระประชวรก็ตาม พระองค์ทรงคิดถึงเพียงประชาชน เพราะอยากให้ประชาชนคนไทยได้มีความเป็นอยู่ที่ดี ทัดเทียมนานาอารยประเทศ…“วันนี้พระองค์จากไป แต่เพียงพระวรกาย แต่ดวงใจจะอยู่กับพสกนิกรตลอดไป…ผมบอกกับลูกๆ ว่าจากนี้ไปสิ่งที่เรา จะทำให้กับพระองค์ท่านได้ก็คือ..เราจะต้องตั้งใจ ทำความดี ตามคำที่พ่อสอน…และผมเชื่อว่าลูกๆ ทุกคน รวมถึงผมด้วย จะทำเช่นนั้น…สถิตในดวงใจตราบนิจนิรันดร์ น้อมศิระกรานกราบแทบพระยุคลบาท ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นอันหาที่สุดมิได้”…nn

nn….สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯพระราชทานผ้าพระกฐิน ให้ “บุญรักษ์ ยอดเพชร”เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน(สพฐ.) นำไปถวายพระสงฆ์จำพรรษากาลถ้วนไตรมาส ที่วัดกลางพระอารามหลวง อ.เมือง จ.บุรีรัมย์ เพื่อส่งเสริม ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ที่ผ่านมา..งานนี้มี “อนุสรณ์ แก้วกังวาล” ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ เป็นประธาน พร้อม ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา 225 เขตจากทั่วประเทศ และหัวหน้าส่วนราชการ ผู้บริหารสถานศึกษาในพื้นที่ ข้าราชการครูและพุทธศาสนิกชน ชาวบุรีรัมย์ ได้เข้าร่วมพิธี เป็นจำนวนมาก มียอดเงินถวายบำรุงและบูรณะพระอาราม รวม 5,029,808 บาท…กฐินพระราชทานเป็นผ้าพระกฐินพระราชทานที่ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานผ้าพระกฐินและเครื่องกฐิน แก่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชบริพาร ส่วนราชการ หน่วยงาน สมาคม หรือเอกชน ให้ไปทอดยังพระอารามหลวงต่างๆ ทั่วประเทศ เพื่อทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้คงอยู่สืบต่อไป….nn