อย่างที่ธุรกิจอาหารการกินกล่าวว่า…คุณทานอาหารด้วยสายตาก่อนเป็นอันดับแรก

บริตตานีย์ ไรท์ (Brittany Wright) ช่างภาพอาหารที่ถ่ายภาพออกมาได้สวยงามอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งช่วยให้ผู้คนชื่นชมกับความงามของอาหารได้ในทุกๆ วัน

เธอเตรียมอาหารเหล่านั้นด้วยความละเมียดละไม ไม่ว่าจะเป็นการเรียงตามขนาด สี เนื้อสัมผัส และประเภท

ซึ่งแฮชแท็ก #foodgradients บนอินสตราแกรมของเธอ ก็ทำให้มีผู้ติดตามถึง 195,000 คนเลยทีเดียว

Likeสาระในวันนี้ จะถอดบทสัมภาษณ์ที่เธอได้พูดคุยกับทางเว็บไซต์ thisisinsider.com มาให้ผู้ติดตามได้อ่านกัน

บริตตานีย์ ไรท์ ช่างภาพด้านอาหารอาศัยอยู่ที่ซีแอตเทิล เธอเริ่มต้นเส้นทางด้วยการซ่อมคอมพิวเตอร์

เมื่อเริ่มเบื่อและท้อแท้ในการหาทางออกที่นอกเหนือจากงานประจำ เธอจึงเริ่มด้วยการท่องเว็บเกี่ยวกับตำราอาหารและทดลองสูตรใหม่ๆ

เธอบอกว่า ‘อาหารเป็นส่วนสำคัญสำหรับโลกของฉัน’

จุดเริ่มต้นการถ่ายภาพ คือหลังจากที่ปู่ย่าซื้อกล้องถ่ายรูปให้ตอนเธออายุ 11 ปี

ด้วยสายตาที่ปราดเปรียวในเรื่องสีสัน เธอจึงเริ่มด้วยการโพสต์ภาพ ‘การไล่ระดับสีอาหาร’ ลงในอินสตราแกรม ซึ่งต่อมาได้รับความนิยมอย่างมาก

ปัจจุบันเธอได้วางแผงหนังสือเกี่ยวกับการไล่ระดับสีอาหารออกมา ซึ่งมีชื่อว่า “Feast Your Eyes”

อาหารที่เธอชอบถ่ายมากคือพริกขี้หนูของไทย ในขณะที่อาหารชนิดอื่นๆ สามารถเน่าเปื่อยได้ง่าย ยิ่งเป็นอาหารที่เปลี่ยนแปลงสภาพได้ง่าย อย่างไอศกรีม จะยิ่งทำให้เธอรู้สึกท้าทายในการทำงานมากขึ้น

บางครั้งแรงบันดาลใจมักมาจากธรรชาติ เช่น เมื่อเจอสินค้าที่สมบูรณ์แบบที่ร้านขายของชำ

เธอกล่าวว่า ‘บางครั้งฉันรู้สึกโชคดีมาก เพราะดูเหมือนว่าสินค้าเหล่านั้นมันกำลังรอคอยฉันอยู่’

แต่บางครั้ง เธอก็ต้องรอตลอดทั้งปีสำหรับฤดูกาลที่เหมาะสมในการรวบรวมผลผลิต

เธอกล่าวว่า ภาพถ่ายเหล่านี้ช่วยให้เธอมีความเคารพในเรื่องของอาหารการกินมากขึ้น และเข้าใจว่าต้องอาศัยความพยายามมากแค่ไหน กว่าจะมีอาหารหรือผลผลิตแต่ละอย่างให้พวกเราได้กิน เธอหวังว่าภาพของเธอ จะสร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆ ได้เช่นกัน

เธอกล่าวปิดท้ายว่า “คำชมเชยที่ดีที่สุดที่ฉันได้รับคือ ‘ฉันเกลียดมะเขือเทศ แต่ฉันชอบภาพนี้นะ!’”

ข้อมูลและภาพ จากเว็บไซต์ http://www.thisisinsider.com/photos-food-gradient-2017-11#the-best-compliment-i-get-is-i-hate-tomatoes-but-i-love-this-picture-she-said-12

15 ธ.ค.60 ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งว่าพบผู้เฒ่า ทราบชื่อคือนางจันทร์ วัฒนธรรม อายุ 103 ปี อยู่บ้านเลขที่ 33/3 หมู่ที่ 5 ต.ต้นโพธิ์ อ.เมือง จ.สิงห์บุรี ไม่เคยมีบัตรประชาชนมาก่อน จึงทำให้ไม่ได้รับสวัสดิการช่วยเหลือใดๆจากรัฐบาล จนกระทั่งปลัด อบต.ต้นโพธิ์ ทราบข่าวจึงรีบมาดำเนินการแจ้งนายอำเภอเมืองสิงห์บุรี มาช่วยเหลือจนได้รับบัตรประชาชน ทำให้คุณยายจันทร์ และลูกหลานดีใจจนน้ำตาคลอ

นายอนุศิษฏ์ พงศ์วรพล ปลัด อบต.ต้นโพธิ์ ได้กล่าวว่า ได้ทราบข่าวจากผู้ใหญ่บ้านหมู่ 5 ต.ต้นโพธิ์ ว่ามีคุณยายจันทร์ ที่มีอายุ 103 ปีแล้วแต่ไม่เคยมีบัตรประชาชน จึงไม่ได้รับสวัสดิการของทางรัฐ ไม่ว่าจะเป็นเบี้ยยังชีพ หรือการรักษาพยาบาล พอทางตนซึ่งเป็นปลัด อบต.ต้นโพธิ์ ทราบข่าว จึงได้ประสานงานกับทางอำเภอเมือง สาธารณสุขอำเภอ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ให้มาสำรวจและดำเนินการทำบัตรประชาชนให้คุณยายจันทร์ในทันที โดยท่านประวีณ แจ่มศักดิ์ นายอำเภอเมืองสิงห์บุรี หลังจากที่ทราบข่าว ก็ได้มีความกระตือรือร้นเป็นอย่างยิ่ง รีบมาสำรวจและดำเนินการให้คุณยาย โดยการเพิ่มชื่อให้อยู่ในทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง หลังจากนั้นได้ออกบัตรประชาชนและในวันนี้ ก็ได้มามอบบัตรประชาชนให้คุณยายจันทร์ถึงที่บ้าน

นายประวีณ แจ่มศักดิ์ นายอำเภอเมืองสิงห์บุรี ได้กล่าวว่า เป็นนโยบายของกรมการปกครองที่ท่านอธิบดีกรมการปกครอง ได้มีคำสั่งให้นายอำเภอทั่วประเทศออกสำรวจและดำเนินการให้ประชาชนที่แก่ชราและเป็นผู้ป่วยที่นอนติดเตียง เดินทางไปไหนลำบากและไม่มีบัตรประชาชน เนื่องจากการมีบัตรประชาชนจะต้องนำไปใช้ในสวัสดิการต่างๆของรัฐ จึงได้ประสานกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อบต. ในพื้นที่ที่เกี่ยวข้องให้ช่วยกันสำรวจ จนมาเจอคุณยายจันทร์ ที่มีอายุถึง 103 ปี แต่ไม่เคยมีบัตรประชาชน และแถมยังไม่มีสัญชาติไทยมาตั้งแต่ต้น ทั้งที่ลูกหลานของคุณยายจันทร์ มีบัตรประชาชนและสัญชาติไทยกันหมดแล้ว จึงได้มอบหมายให้ปลัดตำบลต้นโพธิ์ มาลงพื้นที่เป็นการปฏิบัติการเชิงรุก

โดยได้รับความร่วมมือจาก อบต.ต้นโพธิ์ กำนัน ผู้ใหญ่บ้านเป็นอย่างดีร่วมกับลูกหลานไปให้การรับรองคุณยายจันทร์ จึงสามารถออกบัตรประชาชนให้คุณยายจันทร์เป็นที่เรียบร้อย

ทั้งนี้ นายอำเภอเมืองสิงห์บุรี ยังได้ฝากประชาสัมพันธ์ ว่าถ้าใครที่เจอคนเฒ่า คนแก่ หรือผู้ป่วยติดเตียง ที่ไม่มีบัตรประชาชน สามารถแจ้งให้ทางอำเภอในพื้นที่ทราบ เพื่อที่จะให้ทางอำเภอนั้นๆ ลงไปทำบัตรประชาชนให้ถึงที่บ้าน

ด้าน คุณยายจันทร์ ถึงอายุ 103 ปี แต่สุขภาพทั่วไปยังดี แต่เดินเหินลำบากและหูตึง เวลาใครพูดอะไรกับคุณยาย ต้องตะโกนและพูดใกล้ๆ ได้บอกว่า ดีใจมากที่ได้รับบัตรประชาชน เพราะติดต่ออะไรไม่ได้เลย และยังได้รับเบี้ยยังชีพในช่วงบั้นปลายชีวิต และคุณยายจันทร์ ยังให้พรปีใหม่ ให้กับทุกคนที่ไปที่บ้านในวันนี้ว่า ปีใหม่นี้ขอให้ทุกคนมั่งมีศรีสุข อยู่เลี้ยงลูกเลี้ยงเต้าจนแก่จนเฒ่า ถือไม่เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร สาธุ จากนั้นทุกคนก็ได้ร่วมกันปล่อยปลาลงบ่อน้ำของชุมชนเพื่อเป็นสิริมงคล

15 ธ.ค. 60 จังหวัดเลย หนาวเที่ยว สวนสับปะรดสี สวย ภูเรือ ที่สวนลุงวุฒิเป็นภาพความสวยงาม ที่แปลงพันธุ์ไม้ สวนลุงวุฒิซึ่งเป็นแหล่งรวบรวมพันธุ์ไม้ดอกไม้ประดับจากต่างประเทศหลากหลายชนิด อยู่ที่ 166 ม.4 ถนนเลย-ด่านซ้าย บ้านหนองบง ต.หนองบัวอ.ภูเรือ จ.เลย ในช่วงฤดูหนาว นักท่องเที่ยวต่างเดินทางมาเก็บภาพและชมไม้ดอกไม้ประดับ กันเป็นจำนวนมากไม้ประดับที่สวนลุงวุฒิมีความหลากหลายในเรื่องของสายพันธุ์ต่างๆ แล้ว คุณภาพต้นดีสีสันสวยงาม ราคาก็ย่อมเยา สามารถนำไปขายต่อได้กำไรพอสมควรสำหรับสับปะรดสี สกุลมีดอก “กุซแมเนีย”

เมื่อ10 ปี ก่อนหน้านี้คุณพ่อนำเข้าสายพันธุ์สัปปะรดสีจากฮอลแลนด์และอีกหลายๆ ประเทศเข้ามาจำนวนหนึ่งเพื่อนำมาทดลองปลูกเล่นในกรุงเทพฯในตอนนั้นราคาสัปปะรดสีถือว่าแพงมาก ราคาต้นละ800-1,000บาทเลย และได้เลี้ยงขยายพันธุ์ไปเรื่อยๆแล้วเราก็นำสัปปะรดสีขึ้นมาทดลองเลี้ยงที่ อ.ภูเรือและพบว่า สัปปะรดสีมีการเจริญเติบโตได้ดีปัจจุบันมีสายพันธุ์สับปะรดสีมาจากต่างประเทศเข้ามาจำนวนมากสายพันธุ์หลัก ได้แก่ สกุลกุซแมเนีย สกุลเอคเมีย สกุลนีโอเรเจลยาสกุลรีซี และสกุลทิลแลนด์เซีย แต่สกุลที่มีการผลิตและทำจำนวนมากสุดเห็นจะเป็น สกุล “กุซแมเนีย” ซึ่งเป็นสับปะรดสีมีดอกทั้งหลายตลาดโดยรวมมีความต้องการสูงมากอย่างที่สวนที่เพาะขยายพันธุ์หมุนเวียนอยู่ก็ประมาณหลายสิบชนิดและที่นำเข้ามาทดลองปลูกและศึกษาอีกจำนวนมาก ถ้ารวมๆ ทุกๆสายพันธุ์ก็น่าจะเกือบ 40 ชนิด

15 ธ.ค.60 ในช่วงเดือนธันวาคม – มกราคม ของทุกปี ในทะเลสาบสงขลาจะเป็นช่วงที่มีปลาดุกทะเลขนาดใหญ่ชุกชุมมาก ทำให้ชาวประมงพื้นบ้านที่ออกวางเบ็ดราวตกปลาในทะเลสาบสงขลา สามารถจับปลาดุกทะเลขนาดใหญ่ได้กันเป็นจำนวนมาก และจะให้แม่บ้านซึ่งประกอบอาชีพแม่ค้าขายปลา นำมาวางขายที่บริเวณหัวสะพาน ตรงข้ามท่าเรือสวน 72 พรรษา มหาราชินี บ้านท่าสะอ้าน ที่เป็นเส้นทางเข้า-ออกเมืองสงขลา และเป็นตลาดปลาดุกทะเลแห่งเดียวในเมืองสงขลา ที่ประชาชนรู้จักดี

โดยเฉพาะเจ้าของร้านอาหารต่างๆจะต้องมาซื้อปลาดุกทะเลขนาดใหญ่ที่นี่ รวมทั้งปลากดทะเลด้วย เนื่องจากเป็นปลาที่สดจากทะเลสาบยังเป็นๆอยู่  โดยตัวใหญ่มีน้ำหนักเกือบ 2 กก. ปลาดุกทะเล ราคาขาย กก.ละ 180 – 200 บาท ส่วนปลากดทะเลราคา กก.ละ 90 บาท ในขณะเดียวกันประชาชนที่ผ่านไปมา จะจอดรถแวะซื้ออย่างต่อเนื่องโดยแม่ค้าจะทำการผ่าปลาหั่นเป็นชิ้นๆให้เรียบร้อย สามารถนำกลับบ้าน ไปลงหม้อลงกระทะปรุงเป็นอาหารได้เลยโดยไม่ต้องยุ่งยาก

สำหรับปลาดุกทะเลในทะเลสาบสงขลา ชาวประมงพื้นบ้านจะออกไปทำการวางเบ็ดราวทิ้งไว้ ในช่วงบ่ายและจะออกไปทำการเก็บกู้เบ็ดราวประมาณ 01.00 น.ของวันใหม่ จนถึงเช้าก็จะนำเรือพร้อมปลาที่จับได้กลับเข้าฝั่งเข้ามาเทียบที่ท่าเรือ เพื่อนำปลาดุกทะเลและปลากดทะเลส่งให้กับแม่ค้าที่มาคอยรับซื้อปลาอยู่บริเวณท่าเรือ นำไปส่งขายในตลาดทรัพย์สินพลาซ่า และวางขายที่บริเวณหัวสะพาน

15 ธ.ค.60 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายพศวีร์ อุตสาหะ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ‘มิ้ง โรเซ่’ วัย 47 ปี สาวประเภทสองสู้ชีวิต ยึดอาชีพเชิดหุ่นเต้นเปิดหมวกเพื่อหารายได้เลี้ยงตัวเองและสร้างรอยยิ้มให้กับผู้คนชาวเมืองสงขลา พร้อมๆไปกับการเป็นจิตอาสาช่วยแต่งหน้าทำผมให้กับเด็กนักเรียนและผู้สูงอายุในโอกาสต่างๆ

โดยทุกๆวัน มิ้ง โรเซ่ พร้อมหุ่นคู่ชีวิตที่ทำขึ้นมาเองจะตระเวนออกไปแสดงโชว์ตามตลาดนัดหรือตามงานเทศกาลต่างๆ หลักๆจะแสดงอยู่ที่ถนนคนเดินเมืองสงขลาในช่วงวันศุกร์และวันเสาร์ ส่วนกลางคืนก็จะตระเวนไปตามร้านอาหารในตัวเมืองสงขลา โดยมีสไตล์การแต่งตัวที่ปรับเปลี่ยนไปเรื่อยตามกระแส เช่น ช่วงนี้จะปรับลุคหุ่นเป็นลำไย ใหทองคำ ส่วนตัวเองก็ชื่อ ลำยอง ทองจำนำ

มิ้ง โรเซ่ บอกว่า เดิมเป็นคนจ.ชัยภูมิ แต่มาปักหลักอยู่ที่จ.สงขลา มาหลายปีจนกลายเป็นคนสงขลาไปแล้ว อาชีพนี้ก็พออยู่ได้ แต่ละคนก็จะให้เงินตามความพอใจ เช่น 20 บาท หรือ 100 บาทก็มี แรกๆก็มีคนมองว่าบ้า แต่ตอนนี้ใครเห็นใครรู้จักและส่งยิ้มให้ และจะยึดอาชีพเชิดหุ่นเต้นนี้ต่อไปเรื่อยๆเพราะเป็นอาชีพที่สุจริต และมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของผู้คนที่ได้ชมการแสดงของตัวเอง

15 ธ.ค.60 ผู้สื่อข่าวรายงานจากจังหวัดเชียงรายว่า ที่วัดป่าหมากหน่อ ม.9 ต.จันจว้า อ.แม่จัน จ.เชียงราย พบว่าได้มีฝูงผึ้งต่างพากันไปทำรังหลายรังเป็นจำนวนมาก โดยได้ทำรังภายในเขตพื้นที่ของวัดได้แก่อุโบสถและพระธาตุ โดยผึ้งได้ทำรังรวมกันแห่งละหลายสิบรัง ที่บริเวณอุโบสถพบว่ามีรังผึ้งอยู่ไม่น้อยกว่า 10-20 รัง ส่วนที่พระธาตุมีจำนวนประมาณ 20-30 รังโดยผู้ที่พบเห็นสามารถสังเกตุได้ว่ามีรังผึ้งทั้งใหม่และเก่าอยู่ปะปนกัน โดยมีทั้งรังใหญ่และเล็กจนเป็นที่แปลกตาเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งด้วยจำนวนรังผึ้งที่มีมากดังกล่าวทำให้บางคนมีการตีเป็นตัวเลขกันไปต่างๆ นานาด้วย

นอกจากนี้พบว่าภายในวัดซึ่งมีสภาพเป็นเกาะกลางหนองน้ำขนาดใหญ่หรือเวียงหนองล่ม อันเป็นเมืองในตำนานของอาณาจักรโยนกนครยังมีอาคารอื่นๆ หลายแห่งเช่น กุฏิ วิหารหลังเล็ก ศาลเจ้าแม่กวนอิม ฯลฯ รวมทั้งมีต้นไม้ขั้นหนาแน่นทั้งภายในเกาะและบริเวณโดยรอบ แต่ปรากฎว่าไม่มีรังผึ้งไปติดอยู่เลยแต่กลับมาทำรังกันเต็ม 2 สถานที่ดังกล่าวจนทำให้ฝูงผึ้งบินขวักไขว่จนเกิดเสียงดังอย่างชัดเจนเมื่อเข้าไปใกล้ทั้ง 2 แห่งดังกล่าว

โดย พระมหาชัยนันต์ โชติปัญโญ เจ้าอาวาสวัดป่าหมากหน่อ กล่าวว่า ปัจจุบันที่อุโบสถและพระธาตุโยนกนคร แสงคำ ซึ่งเป็นพระธาตุภายในวัดกลายเป็นที่อยู่ประจำของฝูงผึ้งจำนวนมากที่ไปจับจองจุดต่างๆ ทำรังจนพบเห็นได้อย่างชัดเจนเต็มพื้นที่ไปหมด โดยฝูงผึ้งต่างไปทำรังกันมานานหลาย 10 ปีมาแล้วโดยไม่ทราบเหตุผล แต่ก็เชื่อว่าเกิดจากสภาพที่เหมาะสมเพราะพื้นที่ราบล้อมด้วยต้นไม้และหนองน้ำแต่ก็แปลกใจที่พากันไปทำรังตรง 2 สถานที่นี้เท่านั้นโดยไม่ทำรังที่จุดอื่นเลย แต่ชาวบ้านก็เชื่อกันว่าสาเหตุที่มีผึ้งไปอยู่กันมากเพราะเป็นสถานที่เก่าแก่ที่มีความเป็นมายาวนาน และเป็นตำนานของเวียงหนองหล่มหรืออาณาจักรโยนาคนคร ที่มีอายุความเป็นมานับ 1,000 กว่าปี และปัจจุบันกำลังมีการพัฒนาเพื่อให้เป็นวัดคู่พื้นที่ จึงทำให้ฝูงผึ้งไปอยู่เพื่อจะได้ร่วมกันทำบุญด้วยนั่นเอง ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านจึงไม่กลัวและพากันใช้ชีวิตโดยไปทำบุญที่วัดกันตามปกติ

พระมหาชัยนันต์ กล่าวอีกว่า ที่ผ่านมาก็พบว่าหากไม่ไปกระทบกับรังผึ้ง เช่น จุดธูป ขว้างปารังผึ้ง ฯลฯ ผึ้งก็ไม่เคยลงมาทำร้ายผู้คนเลย ดังนั้นทางวัดจึงทำป้ายเอาไว้ตามจุดต่างๆ เพื่อแจ้งเตือนไม่ให้ประชาชนจุดธูปเทียนหรือทำให้เกิดควันที่จะไปกระทบกับรังผึ้งซึ่งตลอดระยะเวลา 2 ปีกว่า ที่ตนได้ทำหน้าที่เจ้าอาวาสของวัดก็ไม่เคยเกิดปัญหาขึ้นเลย ส่วนรังผึ้งก็เกิดขึ้นและเมื่อรังหายไปก็จะทิ้งรังเก่าเป็นขี้ผึ้งเอาไว้แล้วก็จะมีรังใหม่ผุดขึ้นมาทดแทน โดยจะมีมากในช่วงปลายฤดูฝนก่อนเข้าสู่ฤดูหนาวจนดำเต็มอาคารและพระธาตุไปหมด ซึ่งทางวัดก็ไม่มีแนวคิดจะเอารังผึ้งออกไปไหนเพราะเป็นสัตว์ร่วมโลกเหมือนกัน