ผู้สื่อข่าวรายงานเมื่อวันที่ 15 ธ.ค.60 เว็บไซด์กูเกิลได้ประกาศคำค้นหาแห่งปี 2560 โดยพบว่าตลอดทั้งปีนี้ คนไทยค้นหาคำว่า “เพลิงบุญ” มากที่สุด ขณะที่คำว่า “Roblox” “หน้ากากทุเรียน” ตามมาในอันดับ 2 และ 3

โดย 10 อันดับคำค้นหาประจำปี 2560 ในประเทศไทย ได้แก่ 1.เพลิงบุญ 2.Roblox 3.หน้ากากทุเรียน 4.เพลิงพระนาง 5.The Mask Singer 6.My Secret Romance 7.ปานามา 8.โจ บอย สเก๊าท์ 9.คลื่นชีวิต และ 10.ก้าวคนละก้าว

ขณะที่ 10 อันดับคำค้นหาประจำปีในระดับโลก ได้แก่ 1.Hurricane Irma 2.iPhone 8 3.iPhone X 4.Matt Lauer 5.Meghan Markle 6.13 Reasons Why 7.Tom Petty 8.Fidget Spinner 9.Chester Bennington และ 10.India National Cricket Team

nn…แจ้งข่าวดีๆ สุดสัปดาห์นี้ ชาว Thailand Farmers Market ได้ ประเดิมงาน “ช่างชุ่ย Fest” เหมา กรีนโซน จัดเทศกาล Farmer Market ยกพลอาหารโฮมเมด ผลผลิตออร์แกนิก ขนม-เครื่องดื่มสุขภาพ ความงาม…มีเพียง 2 วัน ในเสาร์ 16 และอาทิตย์ 17 ธันวาคมนี้ เวลา 11.00-21.00 น. ที่ช่างชุ่ย ChangChui (Green Zone) งานนี้ “กรณ์ จาติกวณิช” อดีต รมว.คลัง ประธานชมรมฟินเทคแห่งประเทศไทย ฝากบอกว่าในเสาร์ที่ 16 ธ.ค.จะไปช่วยขาย “ข้าวอิ่ม” จากโครงการเกษตรเข้มแข็ง ที่ได้ริเริ่มช่วยชาวนา ที่มหาสารคาม ปีนี้เป็นปีที่ 4 แล้วครับ…ขอขอบคุณ Flynow และช่างชุ่ย ที่ให้พื้นที่บูธในอีเว้นท์ Farmers Market….สิ่งสำคัญ อดีต รมว.คลัง คนนี้ บอก ว่า“ข้าวอิ่ม” จะนำ 2 สูตรใหม่ไปเปิดตัว นั่นคือลูกครึ่งพันธุ์ข้าวอีสาน-ใต้ : อิ่มทับทิมชุมแพ และลูกครึ่งพันธุ์ข้าวอีสาน-เหนือ : อิ่มหอมใบเตย…ใครเป็นขาประจำอิ่ม แนะนำลองชิม 2 สูตรใหม่นี้ดูครับ“…ทิ้งท้ายว่า แล้วพบกันที่บูธข้าวอิ่ม เสาร์นี้ตั้งแต่ 4 โมงเย็น เป็นต้นไปครับ” และใครสนใจสามารถสั่งซื้อข้าวอิ่ม โดยตรงส่งถึงบ้านได้ที่ 06-1017-7092 ข้อมูลเพิ่มเติมเพจ http://facebook.com/kasetkhemkhaeng…สนใจอย่าลืมแวะไปพบหาซื้อข้าวอิ่ม กันนะครับ…nn

nn…เกือบทุกวันอังคาร ก่อนประชุม ครม.ที่ทำเนียบรัฐบาล จะมีหน่วยงานราชการนำกิจกรรมมาจัด สัปดาห์นี้ เป็นคิวของกรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย นำโดย “บิ๊กป๊อก” พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา มท.1 ควง อภิชาติ โตดิลกเวชช์ อธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน มาโปรโมท งาน OTOP CITY 2017 หรือ โอท็อป ซิตี้ 2017 ภายใต้ ธีมงาน“ของขวัญจากภูมิปัญญา มรดกล้ำค่าของ
คนไทย” ระหว่างวันที่ 17-25 ธันวาคม อาคารชาเลนเจอร์ 1-3 อิมแพค เมืองทองธานี…ผลิตภัณฑ์ OTOP ฝีมือคนไทย เพื่อเป็นของขวัญของฝากในเทศกาลปีใหม่…สีสันงานนี้ “บิ๊กป๊อก” มท.1 ทำ บิ๊กเซอร์ไพรส์ ด้วยการมอบของที่ระลึกผลงานผลิตภัณฑ์โอท็อป โดยมอบเป็น “เรือจำลอง” ผลงานจากกรุงเก่าอยุธยา ให้ นายกฯประยุทธ์ แสดงถึงการเป็นผู้นำ ที่นำพาประเทศชาติ ผ่านพ้นวิกฤติ สู่ความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน และนำความสุขคืนให้กับประชาชน และมอบ “ช้างแกะสลัก” จากผลงานโอท็อปจากลำปางให้รองนายกฯ บิ๊กป้อม-พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ แสดงถึงกำลังสำคัญในการปกป้องประเทศชาติ จากภัยคุกคาม นำพารอยยิ้มและความสงบสุขสู่แผ่นดิน มอบ“เรือสำเภาจำลอง”ผลงานจาก สมุทรสาครให้ รองนายกฯ สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ แสดงถึงผู้นำการพัฒนาเศรษฐกิจชาติ ก้าวไปข้างหน้า กับเพื่อสำเภาล่องนาวา ไปทุกทิศนำเศรษฐกิจสู่ความรุ่งเรืองและมอบ “หัวโขนพระนารายณ์”ผลงานจากสมุทรสงครามให้ รองนายกฯ วิษณุ เครืองาม แสดงถึงการดูแลรักษา กฎกติกา ของบ้านเมืองให้เป็นหลัก ในการเดินหน้าประเทศเพื่อประชาชนได้มั่นใจ และอบอุ่นใจ…แหมๆ ท่าน มท.1 ช่างคิด และมอบสิ่งของให้แต่ละอย่าง ช่างเหมาะมีความหมายตรงกับแต่ละท่านจริงๆ…nn

nn…นับจากนี้ไปเหลืออีกไม่ถึง 20 วัน จะสิ้นสุดปี 2560 ก้าวไปสู่ปีใหม่ 2561 รศ.ดร.เอกพร รักความสุข อดีต รมช.แรงงาน อาจารย์ประจำหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น ได้จัดทำ“สมุดบันทึก” ปีใหม่ เช่นที่ได้มอบให้ชาวสกลนครและผู้ที่เคารพนับถือทุกปี ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2532 ถึงปัจจุบัน และในโอกาสปีใหม่นี้ได้เขียนข้อคิดจากความรู้สึกที่เห็นสังคมไทย มีความเปลี่ยนแปลงทั้งในด้านดีขึ้น เช่น การวิ่งเพื่อให้คนไทยสามัคคีกัน และบริจาคเงินเพื่อโรงพยาบาลเป็นต้นและหลายเรื่องตกต่ำลงอย่างมาก เช่น การหากินจากเงินทอนวัด, การใช้อารมณ์ในการบริหารประเทศ, การลุแก่อำนาจโดยใช้อำนาจเป็นเครื่องมือเพื่ออยู่เหนือคนทั่วไป เป็นต้น เป็นการกลั่นข้อคิดจากส่วนลึกของความคิดที่มีแต่ความห่วงใยบ้านเมืองครับ หวังว่าจะเป็นสมุดบันทึกที่เป็นประโยชน์ต่อทุกท่านครับ พร้อมยังมีข้อความ อวยพรส่งความสุขปีใหม่ 2561สั้นๆว่า “อ่อนน้อม ถ่อมตน เป็นคน เรียบง่าย เสมอต้น เสมอปลาย สู่จุดหมาย ด้วยความดี”..แหม ช่างเป็นคำอวยพรที่กระชับชัดเจนจริงๆ…nn

“นอกจากศาลแรงงานแล้ว “ศาลปกครอง” เป็นอีกศาลหนึ่งที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาให้ใช้ระบบไต่สวน โดยระบุไว้ใน พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 55 (วรรคสาม) ว่า ในการพิจารณาพิพากษาคดี ศาลปกครองอาจตรวจสอบและแสวงหาข้อเท็จจริงได้ตามความเหมาะสม ในการนี้ ศาลปกครองจะรับฟังพยานบุคคล พยานเอกสาร พยานผู้เชี่ยวชาญ หรือพยานหลักฐานอื่นนอกเหนือจากพยานหลักฐานของคู่กรณีได้ตามที่เห็นสมควร

โดยท้าย พ.ร.บ.ดังกล่าว ให้เหตุผลที่กำหนดให้ใช้ระบบไต่สวนกับคดีปกครอง เนื่องจากคดีปกครองเป็นคดีข้อพิพาทว่าด้วยการปฏิบัติหน้าที่ของภาครัฐที่มีผลกระทบกับภาคเอกชน ซึ่งภาคเอกชน มักเสียเปรียบภาครัฐเนื่องจากไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลที่อยู่ในหน่วยงานของรัฐได้ นอกจากนี้ยังต้องใช้ตุลาการที่มีความเชี่ยวชาญเป็นการเฉพาะในการพิจารณาคดีอีกด้วย”

“ผู้ใช้แรงงาน” คือผู้มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศไม่ว่าจะอยู่ในภาคส่วนใดก็ตาม สำหรับประเทศไทย ข้อมูลจากรายงาน “แรงงานนอกระบบ พ.ศ. 2559” จัดทำโดย สำนักงานสถิติ แห่งชาติ พบว่า ในปี 2559 มีคนไทยที่มีงานทำทั้งสิ้นประมาณ 38.2 ล้านคน ในจำนวนนี้เป็น “แรงงานในระบบ” อยู่ตามองค์กรต่างๆ 16.9 ล้านคน แบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ที่สุด คือ ลูกจ้างรัฐบาล (เช่น ข้าราชการ พนักงานราชการหรือลูกจ้างประจำ) 3.3 ล้านคน และ ลูกจ้างเอกชน พนักงานตามบริษัทห้างร้าน 12.6 ล้านคน

สำหรับแรงงานในระบบ หรือที่เรียกกันอีกชื่อว่า “มนุษย์เงินเดือน” เชื่อว่าผู้ที่เลือกประกอบอาชีพในเส้นทางนี้มักคิดถึง “ความมั่นคง” ในชีวิตของตนเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด เห็นได้จากงานในสังกัดราชการที่แม้รายได้อาจจะไม่มากนักเมื่อเทียบกับงานประเภทเดียวกันในภาคเอกชน แต่มีความมั่นคงสูง อาทิ มีสวัสดิการหลากหลายครอบคลุมทั้งตนเอง บิดามารดา คู่สมรสและบุตร รวมถึงหากไม่ทำผิดร้ายแรงจริงๆ โอกาสถูกให้ออกจากงานเป็นไปได้ยากมาก ทำให้การสอบบรรจุเข้ารับราชการ ยังคงเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจจนถึงปัจจุบัน

ตรงข้ามกับงานภาคเอกชน แม้เข้าทำงานอาจจะไม่ยากลำบากมากเท่าการเข้ารับราชการ อีกทั้งมีตำแหน่งงานหลากหลายกว่า แต่เรื่องของความมั่นคงในชีวิตลูกจ้างเอกชน ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามี “ความเหลื่อมล้ำ” ในหลายๆ เรื่อง แรงงานภาคเอกชนมีความเสี่ยงทั้งสภาพแวดล้อมการทำงาน และการถูกเลิกจ้างด้วยสาเหตุต่างๆ นานา จึงมีความพยายามออกกฎหมายมาเพื่อลดปัญหาดังกล่าว เช่น กฎหมายกองทุนประกันสังคม กฎหมายคุ้มครองแรงงาน รวมถึงมี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 ขึ้นมาพิจารณาคดีแรงงานเป็นการเฉพาะ

ซึ่งข้อดีประการหนึ่งของกฎหมายดังกล่าว คือการนำ “ระบบไต่สวน” มาใช้ ดังที่ระบุใน มาตรา 45 ไว้ว่า “เพื่อประโยชนแห่งความยุติธรรมในอันที่จะให้ไดความแจ้งชัดในข้อเท็จจริงแห่งคดี ให้ศาลแรงงานมีอำนาจเรียกพยานหลักฐานมาสืบไดเองตามที่เห็นสมควร” ต่างจากศาลยุติธรรมอื่นๆ ที่ใช้ “ระบบกล่าวหา” คู่ความทั้งโจทก์และจำเลยต้องหาพยานหาหลักฐานมายืนยันข้อเท็จจริงของตนเอง ศาลไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้

แม้จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่ก็ยังมีประเด็นให้ต้องแก้ไข อาทิ ในงานแถลงข่าว “สถานการณ์การเลิกจ้างคนงานกับข้อจำกัดของกระบวนการยุติธรรมที่ยังรอการปฏิรูป : แถลงผลงานฝ่ายกฎหมาย คสรท. กับการช่วยเหลือคนงานให้เข้าถึงกระบวนการยุติธรรม” ณ รร.บางกอกพาเลส ย่านมักกะสัน-ราชปรารภ กรุงเทพฯ ชาลี ลอยสูง ประธานฝ่ายกฎหมาย คณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย (คสรท.) กล่าวถึงปัญหาที่พบเมื่อ คสรท. เข้าไปให้ความช่วยเหลือทางคดีความกับ
ผู้ใช้แรงงาน

อาทิ การเข้าถึงกระบวนการยุติธรรม สำหรับผู้ใช้แรงงานแล้วยังยุ่งยากและมีค่าใช้จ่ายสูง ทำให้เกิดความได้เปรียบเสียเปรียบระหว่างคู่กรณี หลายครั้งฝ่ายนายจ้างมักจะใช้จุดนี้ต่อรองกับลูกจ้าง ประเภท “อยากได้ให้ไปฟ้องเอาเอง” ขณะที่ผู้พิพากษาอาชีพประจำศาลแรงงานมาจากกระบวนการศึกษาในระบบกฎหมายทั่วๆ ไป ซึ่งอาจขาดความเข้าใจในคดีแรงงาน เช่น “มองว่านายจ้างกับลูกจ้างสถานะเท่าเทียมกันเหมือนคู่ความในคดีแพ่ง” ทั้งที่นายจ้างและลูกจ้างมีศักยภาพในการเข้าถึงพยานหลักฐานไม่เท่ากัน

ปธ.ฝ่ายกฎหมาย คสรท. กล่าวต่อไปว่า ผู้พิพากษาสมทบ พบว่าบางกรณีผู้ที่เป็นตัวแทนฝ่ายลูกจ้างไม่สามารถปกป้องผลประโยชน์ของลูกจ้างได้เต็มที่ เนื่องจากขาดความรู้เข้าใจเข้าในกฎหมายแรงงานอย่างลึกซึ้ง ขณะที่ผู้ทำหน้าที่ไกล่เกลี่ย หลายคนขาดความเข้าใจเกี่ยวกับปัญหาของผู้ใช้แรงงาน ทำให้ค่าชดเชยที่ลูกจ้างได้รับไม่สอดคล้องกับความเสียหายที่ลูกจ้างได้รับจากการถูกเลิกจ้าง นอกจากนี้ จำนวนผู้พิพากษาในศาลแรงงานที่มีน้อย ทำให้การพิจารณาคดีเป็นไปอย่างล่าช้า

“เจตนาของการร่าง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มีที่มาจากการพิจารณาคดีระหว่างนายจ้างและลูกจ้างเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมในเรื่องค่าจ้าง สวัสดิการ และอื่นๆ ดังนั้นทำอย่างไรจึงทำให้ลูกจ้างได้รับความเป็นธรรม ดังนั้นผู้พิพากษาต้องมีความรู้ความเชี่ยวชาญ มีความเข้าใจด้านกฎหมายแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานเป็นสำคัญ” นายชาลี กล่าว

สอดคล้องกับที่ พรนารายณ์ ทุยยะค่าย ทนายความประจำ คสรท. กล่าวเสริมว่า ศาลแรงงานถูกออกแบบให้ใช้ระบบไต่สวน ซึ่งผู้พิพากษามีอำนาจเรียกหาพยานหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับคดีได้ เช่น “กรณีลูกจ้างบอกว่าได้โทรศัพท์ลางานแล้ว แต่นายจ้างบอกไม่ทราบเรื่อง ผู้พิพากษาสามารถขอให้ผู้ให้บริการโทรศัพท์ส่งบันทึกการใช้โทรศัพท์มาประกอบการพิจารณาคดีได้ทันที” โดยไม่ต้องให้ลูกจ้างเขียนคำร้องซึ่งเป็นภาระกับลูกจ้างแต่อย่างใด โดยเฉพาะหากลูกจ้างไม่มีทนายความคอยช่วย ทั้งนี้เอกสารหลักฐานต่างๆ มักอยู่ในความครอบครองของนายจ้าง

พรนารายณ์ ระบุว่า คดีแรงงานมีความแตกต่างกับคดีทั่วไป เพราะเป็นการต่อสู้กันในเชิงอำนาจตลอดเวลาระหว่างนายจ้างกับสหภาพแรงงาน หากศาลในฐานะผู้ชี้ขาดไม่เข้าใจประเด็นนี้ “โอกาสที่สหภาพแรงงานในประเทศไทยจะเข้มแข็งก็เป็นไปได้ยาก” คนที่มีภาระครอบครัวจะไม่กล้ามาทำงานกับสหภาพแรงงาน “การยกระดับคุณภาพชีวิตแรงงานไทยให้ดีขึ้นย่อมเป็นเรื่องยาก” เพราะอำนาจการต่อรองของฝ่ายแรงงานก็จะน้อยลงไปด้วย

“ปัจจุบันผู้พิพากษาศาลแรงงานเป็นสายกว้าง คือใครก็ตามที่เห็นสมควร แต่ถ้าเป็นสายตรง เช่น เคยอยู่ศาลแรงงานก็ขอให้อยู่ยาวไปถึงศาลฎีกาแผนกคดีแรงงาน ท่านก็จะมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน เพื่อการันตีได้ว่า เมื่อแรงงานไปฟ้องหรือใช้สิทธิ์ทางศาลก็จะมองภาพออก” พรนารายณ์ ฝากข้อเสนอแนะ

อนึ่ง..ย้อนไปเมื่อ 30 ม.ค. 2558 สำนักงานคณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย (คปก.) จัดประชุมรับฟังความคิดเห็นเรื่อง “กระบวนการยุติธรรมด้านแรงงานในระบบศาลคู่” ในครั้งนั้น ศ.ดร.คณิต ณ นคร ประธาน คปก. กล่าวถึงปัญหาการพิจารณาคดีแรงงานไว้ในทำนองเดียวกัน อาทิ ผู้พิพากษาที่เข้าไปอยู่ในศาลแรงงานจะเป็นผู้ที่มีความรู้ในคดีแพ่ง จึงนำวิธีพิจารณาคดีแพ่งไปใช้ในศาลแรงงาน ทั้งที่คดีแรงงานมีรายละเอียดที่แตกต่างกันออกไป นอกจากนี้ การให้ความรู้ด้านกฎหมายและคดีแรงงานในประเทศไทยยังมีค่อนข้างน้อย

รัฐธรรมนูญฉบับ 2560 มาตรา 258 กล่าวถึงการดำเนินการปฏิรูประเทศในหลายด้าน รวมถึง “ด้านกระบวนการยุติธรรม” ที่มีเป้าหมายประการหนึ่งคือ เพื่อให้ประชาชนได้รับความยุติธรรมโดยไม่ล่าช้า และมีกลไกช่วยเหลือประชาชนผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์ ให้เข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้ รวมตลอดทั้งการสร้างกลไกเพื่อให้มีการบังคับการตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและความไม่เป็นธรรมในสังคม ทั้งนี้ได้มีการออก ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้ง คณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านต่างๆ ไปเมื่อ 15 ส.ค. 2560 ที่ผ่านมา

ก็ขอฝากข้อสังเกตจากผู้ใช้แรงงานเข้าไปประกอบการพิจารณาด้วย เพื่อให้ปัญหาความเหลื่อมล้ำลดลงไปได้อีกประการหนึ่ง!!!

14 ธ.ค. 2560 นพ.ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ จิตแพทย์และนักวิชาการด้านเด็กและเยาวชน กล่าวในงานเสวนา “ความเหลื่อมล้ำมีผลต่อทักษะสมองของเด็กไทย?” ซึ่งจัดโดยสถาบันอิศรา มูลนิธิพัฒนาสื่อมวลชนแห่งประเทศไทย ร่วมกับองค์การ UNICEF ประเทศไทย ณ รร.เซ็นจูรี่พาร์ค ย่านสามเหลี่ยมดินแดง ถ.ราชปรารภ กรุงเทพฯ ว่า ระบบการศึกษาแบบเดิมๆ ที่เน้นหนักการเรียนวิชาการ ท่องจำ กวดวิชาแล้วไปสอบ ไม่ใช่คำตอบของชีวิตเพียงทางเดียวอีกต่อไป เพราะรูปแบบของการทำงานและการใช้ชีวิตของโลกยุคใหม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม

อาทิ ในอดีตหรือศตวรรษที่ 20 ระบบการทำงานไม่ว่าอาชีพใดๆ ล้วนเป็นรูปแบบสายพาน คือทำตามขั้นตอนไป ไม่ต้องคิดอะไรมาก เสร็จงานก็รับค่าจ้างเงินเดือน แต่ในศตวรรษที่ 21 รูปแบบการทำงานมีตัวแปรต่างๆ เพิ่มขึ้นมากมายและซับซ้อน ซึ่งเกินกว่าที่วุฒิการศึกษาปริญญาใดๆ ไม่สามารถตอบได้ ดังจะเห็นจากกรณีที่เด็กไทยเรียนจบมาจำนวนไม่น้อยไม่รู้ว่าจะทำงานอะไร และทำงานก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร วิธีการเรียนแบบที่เป็นมาจึงหมดสมัยแล้ว

นพ.ประเสริฐ กล่าวต่อไปว่า ขณะที่ตัวแปรสำคัญอย่างหนึ่งคือเทคโนโลยีอินเตอร์เน็ต ที่วันนี้ทุกคนเข้าถึงได้เพียงแค่มีโทรศัพท์มือถือ ทำให้มีข้อมูลข่าวสารต่างๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตเด็กมากมายทั้งด้านดีและไม่ดี และผู้ใหญ่ไม่สามารถควบคุมได้ ฉะนั้นสิ่งที่เด็กยุคนี้ต้องมีคือทักษะชีวิตที่เรียกว่า Executive Functions (EF) ซึ่งเป็นความสามารถในการควบคุมความคิด อารมณ์ และการกระทำของตนเองได้ เพื่อไปให้ถึงเป้าหมายที่ตนต้องการ

นพ.ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์

“สมัยผมเรียนหนังสือ ผมไม่ต้องมีเป้าหมาย พ่อแม่บอกให้ผมเป็นหมอ สังคมก็สั่งให้ผมเป็นหมอ เพราะเห็นว่าเก่ง แต่นั่นมันศตวรรษที่ 20 ที่ไม่ต้องมีอะไรต้องคิด ตอนนี้ไม่ใช่ บ้านไหนที่ยังกำหนดเป้าหมายให้ลูกบ้านนั้นจะเสี่ยงมาก เพราะลูกจะเจอตัวแปรสูงมาก แต่บ้านที่เลี้ยงลูกให้มีความสามารถกำหนดเป้าหมายเอง และกำหนดถูกอีกต่างหากว่าชอบอย่างนั้นอยากเป็นอย่างนี้ ชอบจริงรักจริงถูกจริงแล้วก็ไปได้จริง เราเรียกความรู้แบบนี้ว่า EF แต่นี่เป็นความรู้สมัยใหม่ ที่เราอยากให้พ่อแม่และการศึกษาสร้าง” นพ.ประเสริฐ กล่าว

นพ.ประเสริฐ ยังกล่าวอีกว่า วันนี้แหล่งเรียนรู้ไม่ได้อยู่แค่ในโรงเรียน หรืออยู่ในเมืองหลวงอย่างกรุงเทพฯ แต่อยู่ในโทรศัพท์มือถือของทุกคน ไม่ว่าจะอยู่ชายทะเล บนดอย หรือในเมือง แต่คำถามคือมีปัญญาในการใช้เทคโนโลยีให้เป็นหรือเปล่า โดยสิ่งสำคัญของทักษะ EF คือ 1.การควบคุมตนเอง เพื่อไม่ให้วอกแวกหลงไปกับกระแสของข้อมูลข่าวสารมากมายในอินเตอร์เน็ต แต่สามารถอดเปรี้ยวไว้กินหวาน มุ่งมั่นไปสู่เป้าหมายหลักที่ตนเองวางไว้ได้ อาทิ ทำงานให้เสร็จก่อนแล้วค่อยไปเล่น แม้จะมีตัวแปรอื่นๆ มายั่วยุอยู่เบื้องหน้าก็ตาม

2.ความจำใช้งาน คือความรู้ที่จดจำไว้และสามารถนำไปใช้เมื่อเจอสถานการณ์ในชีวิตได้จริงๆ ไม่ใช่แค่จำไปตอบในข้อสอบเท่านั้น ดังจะเห็นว่าวัยรุ่นมีปัญหามาก แม้จะได้เรียนเรื่องโทษภัยของอบายมุข แต่ไม่สามารถชั่งน้ำหนักผลดีผลเสียเมื่อพบสถานการณ์ในชีวิตจริงได้ เอาตัวรอดไม่เป็น เสมือนความรู้เก็บเข้าลิ้นชักไปใช้เพียงเวลาสอบ และ 3.ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ แต่การพัฒนาทักษะ EF นั้น ทำได้ดีที่สุดช่วงอายุไม่เกิน 6 ขวบ โดยการปล่อยให้เด็กได้เล่นสนุกตามประสา ซึ่งก็คือทำกิจกรรมทางกายภาพที่เด็กได้ฝึกใช้ประสาทสัมผัส

นพ.ประเสริฐ กล่าวย้ำว่า แต่การพัฒนาศักยภาพคนตามแนวทาง EF นั้นจะเกิดขึ้นไม่ได้เลย หากภาครัฐและสังคมไทยไม่เข้าใจและไม่ส่งเสริม อาทิ 1.การอ่านนิทานให้เด็กเล็กๆ ฟัง แม้จะมีข้อค้นพบว่าพัฒนาการเรียนรู้ของเด็กได้ แต่หนังสือนิทานเด็กยังมีราคาแพง พ่อแม่ที่มีกำลังทรัพย์น้อยหรืออยู่ในชนบทเข้าถึงได้ยาก ดังนั้นรัฐต้องเข้ามาอุดหนุน ถือเป็นสวัสดิการให้เด็กทุกคน 2.การลางานของพ่อแม่ได้ใน 3 ปีแรกของลูกโดยไม่กระทบต่อรายได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องปรับปรุง

3.เด็กต่ำกว่า 2 ขวบ ไม่ควรให้อยู่กับหน้าจอ ไม่ว่าโทรทัศน์หรืออุปกรณ์ที่เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตได้ก็ตาม เรื่องนี้พ่อแม่ต้องเข้าใจด้วย เพราะภาพเคลื่อนไหวในจอนั้นกระทบต่อพัฒนาการทางสมองอย่างมาก 4.ก่อนอายุ 7 ขวบ ไม่เน้นการเรียนหนังสืออ่านเขียน ให้เล่นสนุกตามประสาเด็กเป็นหลัก เพราะการเล่นเป็นการพัฒนาวงจรประสาท แต่เรื่องนี้พ่อแม่ทำเองไม่ได้ ถ้ารัฐไม่สนับสนุน 5.ฝึกให้เด็กทำงานเอง เช่น งานบ้านเล็กๆ น้อยๆ แม้จะเป็นเด็กในครอบครัวที่มีฐานะแบบใดก็ตาม ถือว่าเป็นโอกาส เพราะการฝึกใช้นิ้วมือทั้ง 10 มีผลต่อการพัฒนาสมอง

“อ่านหนังสือนิทาน เล่น ทำงาน 3 อย่างนี้ต่อให้รัฐไม่ช่วย พ่อแม่ที่รู้ทันก็ทำได้ แต่ก็ยากหน่อยเหนื่อยหน่อย ลางานก็ไม่ได้ ปากกัดตีนถีบ เพื่อนบ้านอ่านออกเขียนได้บวกเลข 4 หลักไปแล้ว เรายังนับถึง 10 ไม่ได้เลย ก็หวั่นไหวกันไปทั่ว โซซัดโซเซกับมัน แต่ความจริงการอ่านออกเขียนได้ก่อนอายุ 7 ขวบ ไม่เป็นผลดี” นพ.ประเสริฐ กล่าวย้ำ

14 ธ.ค. 2560 ที่ รร.เซ็นจูรี่พาร์ค ย่านสามเหลี่ยมดินแดง ถ.ราชปรารภ กรุงเทพฯ ภายหลังจากงานเสวนา “ความเหลื่อมล้ำมีผลต่อทักษะสมองของเด็กไทย?” ซึ่งจัดโดยสถาบันอิศรา มูลนิธิพัฒนาสื่อมวลชนแห่งประเทศไทย ร่วมกับองค์การ UNICEF ประเทศไทย ดร.นุชนาฏ รักษี รองผู้อำนวยการฝ่ายวิจัย สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวกับผู้สื่อข่าว “แนวหน้าออนไลน์” ถึงปัญหาการศึกษาของไทย รวมถึงทัศนคติของสังคมไทยในการจัดลำดับชนชั้นของอาชีพต่างๆ ว่า

ระบบการศึกษาไทยยังมีลักษณะมุ่งไปเพียงทางเดียว ซึ่งก็เป็นปัญหาความเหลื่อมล้ำทางอาชีพได้เช่นกัน อาทิ พ่อแม่มักคาดหวังว่าลูกต้องสอบเข้ารับราชการได้ หรือลูกต้องเรียนเพื่อไปเป็นแพทย์ เป็นวิศวกร เป็นทหาร เท่านั้นจึงจะเท่ากับประสบความสำเร็จในชีวิต แต่ผลที่ได้คือเด็กหลายคนแม้เรียนจบมาได้จริงแต่ไม่ชอบอาชีพนั้นๆ แล้วก็ย้ายไปประกอบอาชีพอื่นแทน ส่งผลกระทบต่องบประมาณของชาติด้วย เพราะในบางอาชีพ เช่น แพทย์ ใช้งบประมาณต่อหัวในการเรียนการสอนค่อนข้างมาก แต่เมื่อจบมาแล้วก็ไม่ได้เป็นแพทย์ให้คุ้มค่ากับการที่รัฐลงทุนไป

ดร.นุชนาฏ รักษี

ดร.นุชนาฏ กล่าวต่อไปว่า ต้องฝากให้สื่อมวลชนช่วยชี้ให้สังคมเห็นว่า ไม่ว่าจะประกอบอาชีพอะไรก็มีความสุขและประสบความสำเร็จในชีวิตได้ อาทิ กรณีของเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่ไม่สามารถสอบเข้าเรียนต่อในระดับสูงได้ จึงผันตัวไปปลูกผักแบบ Organic ซึ่งแม้จะไม่เคยมีความรู้มาก่อน แต่ก็อาศัยการลองผิดลองถูกด้วยตนเอง จนประสบความสำเร็จ ปัจจุบันเป็นเจ้าของกิจการเลี้ยงตนเองได้ แต่ความสำเร็จดังกล่าว พ่อแม่มีส่วนสำคัญมากด้วยการให้ความเข้าใจและให้โอกาส

“คนใกล้ชิดนี่สำคัญ พ่อแม่บอกว่าไม่เป็นไร ลูกทำอย่างนั้นไม่ได้ก็ทำอย่างนี้ แล้วก็สนับสนุน ให้ความรักความอบอุ่น ตอนนี้เขามีธุรกิจเป็นของตนเองตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 30 ซึ่งสังคมต้องพยายามยกกรณีแบบนี้ขึ้นมา ไม่ใช่แค่ต้องเป็นเฉพาะอาชีพที่สังคมคิดว่าต้องเป็นอย่างนี้อย่างเดียว คือจะทำอย่างไรให้คนไทยเราเป็นอะไรก็ได้ แต่เก่งในสิ่งที่ตัวเองทำ ในสิ่งที่ตัวเองเป็น” ดร.นุชนาฏ กล่าว

อนึ่ง..เรื่องราวของเกษตรกรวัยรุ่นดังกล่าว คือ นายจุลเทพ บุณยกรชนก หรือหยก ชาว จ.อ่างทอง ที่เป็นข่าวฮือฮาในสื่อหลายสำนักเมื่อเดือน ม.ค. 2559 หลังคว้าตรา “Organic Thailand” โดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายรับรองว่าพืชผักที่ปลูกนั้นทำด้วยวิธีเกษตรอินทรีย์ ทั้งที่นายจุลเทพมีอายุเพียง 17 ปี เท่านั้น ถือเป็นเกษตรกรอายุน้อยที่สุดที่ได้รับเครื่องหมายรับรองดังกล่าว ทั้งนี้นายจุลเทพเปิดเผยว่า ตนเองเรียนหนังสือไม่เก่ง รู้สึกท้อจึงผันตัวมาทำเกษตรอินทรีย์โดยมีบิดาให้การสนับสนุน และระบุว่าผลผลิตขายดีมากผลิตแทบไม่ทัน

จุลเทพ บุณยกรชนก

ที่มา : https://www.thairath.co.th/content/559310

เครือข่ายผู้ใช้บุหรี่ไฟฟ้าร้อง กมธ.พาณิชย์ สนช.ขอนำเข้าบุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมาย “หมอเจตน์” ชี้ กม.ยาสูบห้ามนำเข้าชัดเจน ยันดูด-สูบมีอันตรายส่งผลเสียต่อสุขภาพ ซัดเอาแต่ข้อดีมาอ้างปกปิดผลเสีย จี้ สธ.เร่งแจงผลเสียก่อนคุมไม่อยู่

14 ธ.ค.60 พล.อ.สิงห์ศึก สิงห์ไพร ประธานคณะกรรมาธิการการพาณิชย์ การอุตสาหกรรม และการแรงงาน สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) กล่าวว่า ได้รับเรื่องร้องเรียนจากเครือข่ายผู้ใช้บุหรี่ไฟฟ้า มายื่นหนังสือต่อกรรมาธิการฯ เพื่อขอให้เปิดโอกาสให้ผู้ใช้บุหรี่ไฟฟ้ามาใช้ภายใต้การควบคุมของกฎหมาย จากนั้น ก็ส่งเรื่องให้คณะอนุกรรมาธิการการพาณิชย์ที่มี นายศิริพล ยอดเมืองเจริญ ประธานอนุกรรมาธิการไปพิจารณาศึกษาถึงผลดี ผลเสีย ผลกระทบอะไรหรือเปล่า รวมทั้งประเทศจะได้ประโยชน์หรือไม่ ก่อนที่จะเข้ามาพิจารณาในคณะกรรมาธิการฯชุดใหญ่อีกครั้งหนึ่ง

ด้าน นายศิริพล เปิดเผยว่า จากการฟังคำชี้แจงของเครือข่ายผู้ใช้บุหรี่ไฟฟ้า ในการประชุมคณะอนุกรรมาธิการฯที่ผ่านมาบอกว่าในต่างประเทศ 150 ประเทศเปิดโอกาสให้ใช้ แต่ประเทศไทยไม่อนุญาต โดยผู้ใช้บุหรี่ไฟฟ้าต้องการให้มีการนำเข้ามา และกำกับดูแลอย่างถูกต้อง ต้องมีมาตรฐานของกล้อง น้ำยา หรือกำหนดสัดส่วนผสมของสารนิโคลตินเท่าไหร่ รวมทั้งต้องจำกัดจำนวนผู้จำหน่าย ไม่ใช่ทั่วไป ต้องมีใบอนุญาตที่ถูกต้อง ที่สำคัญสามารถลดจำนวนผู้ดูดบุหรี่ได้ อย่างไรก็ตาม อนุกรรมาธิการแค่รับฟังความเห็นเท่านั้น แต่ผู้ที่จะตัดสินคือ กระทรวงสาธารณสุข ทำได้หรือไม่ได้ ทั้งนี้ จะมีการประชุมอนุกรรมาธิการอีก 1-2 ครั้ง ก่อนที่จะสรุป และนำเข้าสู่ที่ประชุมคณะกรรมาธิการพาณิชย์ฯ อีกครั้งว่า จะมีความเห็นอย่างไร ต่อไป

ขณะที่ นพ.เจตน์ ศิรธรานนท์ ประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข สภานิติบัญญัติแห่งชาติ(สนช.) กล่าวว่า เป็นการนำข้อมูลมาอ้างถึงข้อดีเท่านั้น เพราะในกฎหมายยาสูบก็ห้ามนำเข้าและห้ามมีไว้ครอบครอง ถือว่าผิดอยู่แล้ว และที่ผ่านมากรรมาธิการสาธารณสุขได้ทำการศึกษามาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการสูบบุหรี่ หรือดูดบุหรี่ไฟฟ้า ก็มีผลเสียต่อร่างกายทั้งสิ้น ซึ่งข้ออ้างดังกล่าว ไม่มีผลอะไร ส่วนจะนำเข้ามาเป็นเรื่องของกระทรวงพาณิชย์ ซึ่งเรื่องนี้ ทางกระทรวงสาธารณสุข และ สสส. ต้องหาข้อมูลผลเสียต่อการดูดบุหรี่ไฟฟ้ามีอะไรบ้าง และต้องเร่งรณรงค์ชี้แจงรายละเอียดว่า มีผลเสียต่อสุขภาพร่างกายอย่างไร ก่อนที่จะมีการเข้าใจผิดว่า มีอันตรายน้อยกว่าการสูบบุหรี่ทั่วไป และจะนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายต่อไป