ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ในระหว่างวันที่ 27-30 พฤศจิกายน มูลนิธิเข้าถึงเอดส์ ได้จัดกิจกรรมถ่ายทอดสด (ไลฟ์) ผ่านทางเฟสบุ๊คแฟนเพจ “1663 สายด่วนปรึกษาเอดส์และท้องไม่พร้อม” ตั้งแต่เที่ยงวันยันเที่ยงคืน

โดย นายสมวงศ์ อุไรวัฒนา รองผู้อำนวยการมูลนิธิเข้าถึงเอดส์ และหัวหน้าโครงการสายด่วนฯ  เปิดเผยว่า ในโอกาสที่ใกล้จะถึงวันเอดส์โลก 1 ธันวาคมนี้ มูลนิธิเข้าถึงเอดส์จะจัดกิจกรรมถ่ายทอดสดผ่านเฟสบุ๊คไลฟ์ “1663 สายด่วนปรึกษาเอดส์และท้องไม่พร้อม” ตั้งแต่วันที่ 27-30 พฤศจิกายน ตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงเที่ยงคืน ติดต่อกันเป็นเวลา 5 วัน โดยในแต่ละวันจะมีธีมเพื่อพูดคุยในหัวข้อต่างๆ กันไป เช่น เรื่องเพศ เรื่องถุงยางอนามัย เรื่องการเข้าถึงการรักษา และการรู้สถานะการติดเชื้อเอชไอวี เพื่อให้คนในสังคมมีส่วนร่วม เข้าใจเรื่องเอชไอวี/เอดส์ในมุมที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตมากขึ้น รวมทั้งจุดประเด็นการยุติปัญหาเอดส์ เพื่อทบทวนการทำงาน และก้าวไปข้างหน้าร่วมกัน

รองผู้อำนวยการมูลนิธิฯ กล่าวเพิ่มเติมว่า นอกจากนี้ ในวันที่ 1 ธันวาคม ทางมูลนิธิฯ ยังจัดกิจกรรม “ยุติเอดส์ไม่ได้หรอก ถ้ายังเป็นแบบนี้!!!” เพื่อสะท้อนแนวคิดการแก้ปัญหาเอดส์ของประเทศว่ายังมีหลายเรื่องที่ยังยุติไม่ได้ จึงขอเชิญทุกท่านที่สนใจสามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้ฟรี ตั้งแต่ 13.00 น. ที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

28 พ.ย.60  น้ำตกสองคอน ภูเรือ ซึ่งที่ตั้งอยู่ที่บ้านสองคอน ตำบลปลาบ่า อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย ลักษณะเด่นของนำตกนี้คือสายน้ำตกเกิดจากน้ำในลำห้วยไหลไปตามลานหินที่เทลาดทำมุม 45 องศา เป็นทางยาวสู่เบื้องล่างประมาณ 20 เมตร มองดูคล้ายสไลเดอร์จากนั้นก็ไหลลดหลั่นไปตามลำห้วยเล็กๆ ที่มีโขดหินขวางกั้นอยู่ทั่วไปน้ำตกไหลผ่านกลางหุบเขาที่ปกคลุมด้วยป่าไม้เขียวขจีสามารถเล่นน้ำได้ทั้งบริเวณน้ำตกและตลอดลำห้วยด้านธรณีวิทยา น้ำตกสองคอนเป็นหินของหมวดหินพระวิหารวางตัวอยู่ถัดขึ้นไป ประกอบด้วย หินทราย สีขาวปนเหลืองเม็ดละเอียดถึงหยาบ มีการคัดขนาดและความมนดีประกอบด้วยเม็ดควอตซ์เป็นส่วนใหญ่ และหินกรวดมน

ซึ่งมองรวมๆแล้วสวยงามมาก อีกน้ำตกหนึ่งในจังหวัดเลยสำหรับ การเดินทาง ออกจากอำเภอภูเรือใช้ทางหลวงหมายเลข 203 ไปทางอำเภอด่านซ้ายประมาณ 8 กิโลเมตร ถึงหลักกิโลเมตรที่ 57 บริเวณบ้านกกโพธิ์ พบทางแยกซ้ายมือ ให้เลี้ยวเข้าไปประมาณ 8 กิโลเมตร ถึงบ้านปลาบ่า

จากนั้นให้ไปตามถนสายปลาบ่า-บ้านหินสอ อีกประมาณ 15 กิโลเมตร ผ่านบ้านสองคอนมาไม่ไกลพบป้ายบอกทางไปน้ำตกทางซ้ายมือจอดรถแล้ว เดินผ่านป่าไผ่ไปตามหุบเขาประมาณ 200 เมตร ก็จะถึงน้ำตกสองคอน ถ้าหากสนใจติดต่อสอบถามแหล่งท่องเที่ยว ข้อมูลได้ที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานเลย 042-812812

28 พ.ย.60 ห้องอัมรินทร์ ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร พล.ต.อ.ขวัญเมือง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ให้การต้อนรับมิสเตอร์โดนัล ออง ผู้จัดการมาสเตอร์การ์ด ประจำประเทศไทยและเมียนมา พร้อมรับมอบโล่เมืองที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดในโลก ติดต่อกันเป็นปีที่ 2 จากผลสำรวจสุดยอดจุดหมายปลายทางโลกโดย มาสเตอร์การ์ด (the Mastercard Global Destination Cities Index Survey หรือ GDCI) ประจำปี 2560

จากการสำรวจเมืองสุดยอดจุดหมายปลายทางโลกของมาสเตอร์การ์ด พบว่า กรุงเทพมหานครยังคงครองอันดับหนึ่งเมืองจุดหมายปลายทางที่นักท่องเที่ยวทั่วโลกเดินทางมาเยือนมากที่สุด ติดกันเป็นปีที่สอง ตามมาด้วยกรุงลอนดอน จากการจัดอันดับ 132 เมืองทั่วโลกที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดและมีการใช้จ่ายมากที่สุด โดยเมืองจุดหมายปลายทาง 10 อันดับแรกที่ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มีการค้างคืนมากที่สุดในปี 2559 ได้แก่ กรุงเทพมหานคร 19.41 ล้านคน   ลอนดอน 19.06 ล้านคน ปารีส 15.45 ล้านคน ดูไบ 14.87 ล้านคน สิงคโปร์ 13.11 ล้านคน นิวยอร์ก 12.70 ล้านคน  โซล 12.39 ล้านคน กัวลาลัมเปอร์ 11.28 ล้านคน โตเกียว 11.15 ล้านคน และอิสตันบูล 9.16 ล้านคน ​

นอกจากนี้ กรุงเทพมหานครยังติด 1 ใน 5 ของเมืองที่นักท่องเที่ยวพักค้างคืนและมีการจับจ่ายใช้สอยมากที่สุดถึง 14.08 พันล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งร้อยละ 88.6 ของผู้ที่เดินทางมายังกรุงเทพมหานครจุดประสงค์หลักคือเพื่อท่องเที่ยวพักผ่อน และร้อยละ 11.4 เดินทางมาเพื่อธุรกิจ ในขณะที่ 3 สิ่งซึ่งนักท่องเที่ยวใช้จ่ายมากที่สุดในกรุงเทพ ได้แก่ ช้อปปิ้ง ร้อยละ 22.9 ที่พัก ร้อยละ 22.6 และการบริการต่าง ๆ ในกรุงเทพฯ ร้อยละ 21.5 ซึ่งนักท่องเที่ยวที่เดินทางมายังประเทศไทยมากที่สุด คือ จีน 34.3% ญี่ปุ่น 7.1% เกาหลีใต้ 4.3% อินเดีย 4.1% และสหราชอาณาจักร 3.8% ตามลำดับ ทั้งนี้ ข้อมูลเฉพาะเดือนตุลาคม 2560 พบว่ามีนักท่องเที่ยวชาวจีนเดินทางเข้ามายังกรุงเทพมหานครมากถึง 474,363 คน และมีการจับจ่ายใช้สอยมากถึง 25,120.66 ล้านบาท

ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร กล่าวว่า กรุงเทพมหานครจะยังคงรักษาระดับและหวังอย่างยิ่งจะได้รับการจัดอันดับในปีหน้าเป็นที่สาม พร้อมนี้ได้ผลักดันเรื่องความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว ย้ำให้หน่วยงานทั้ง สำนักวัฒนธรรมกีฬา และการท่องเที่ยว สำนักเทศกิจ คอยดูแลกวดขัน รถสาธารณะ ทั้งแท็กซี่ และสามล้อตุ๊กๆ ไม้ให้เอาเปรียบโก่งราคา ทำนักท่องเที่ยวเบื่อหน่าย รวมถึงให้ติดราคาอาหารชัดเจนและต้อนรับนักท่องเที่ยวด้วยรอยยิ้ม

ขอบคุณภาพ : provinceslogans.blogspot.com

28 พ.ย. 60 ผู้ใช้เฟซบุ๊ก“ฉันคนนี้ จะมีใครรัก” ได้โพสต์ข้อความและภาพบนเพจเฟซบุ๊ก“กลุ่มข่าวคนโคราชบ้านเอ็ง” ซึ่งเป็นภาพที่ชาวบ้านนำข้าวไปตากเต็มบนถนนพร้อมปิดป้ายปากทางผิดทางเข้า

โดยผู้โพสต์ระบุว่า  ขอสอบถามผู้รู้ นี่คือถนนสาธารณะแต่ก็มีบางคนเอาข้าวมาตากบนถนนแบบนี้ แล้วเขียนป้ายติดไว้ทั้งทางเข้าและทางออก เพื่อไม่ให้รถวิ่งผ่าน ต้องไปอ้อมอีกเส้นทางหนึ่ง…ชาวบ้านและผู้สัญจรไปมาเส้นนี้ต้องอ้อมรถไปเส้นทางอื่น แบบนี้ก็ได้เหรอ

หลังจากเรื่องดังกล่าวเผยแพร่ออกไปก็มีคนเข้าไปแสดงความคิดเห็นเป็น 2 ด้าน ทั้งคิดว่าการกระทำดังกล่าวไม่เหมาะสม ส่วนอีกมุมมองว่า ชุมชนใช้พื้นที่ตาดเพียงครึ่งเดียวเพื่อให้รถชาวบ้านสัญจรผ่านไปได้

ขอบคุณ : กลุ่มข่าวคนโคราชบ้านเอ็ง

ที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาชาน้ำมันและพืชน้ำมัน มูลนิธิชัยพัฒนา อ.แม่สาย นายสมศักดิ์ คณาคำ นายอำเภอแม่สาย นางสาวผกายมาศ เวียร์รา  ประธานสมาคมวัฒนธรรมเศรษฐกิจไทย-เมียนมา สาขาอำเภอแม่สาย และนายไศลยนต์ ศรีสมุทร นายกเทศมนตรีตำบลแม่สาย  ร่วมกันแถลงข่าวการจัดงานมหัศจรรย์ 10 ชาติพันธุ์แม่สาย ครั้งที่ 5  ประจำปี 2560 โดยงานดังกล่าวจัดขึ้นภายในศูนย์วิจัยและพัฒนาชาน้ำมันและพืชน้ำมัน มูลนิธิชัยพัฒนา อ.แม่สาย  ในระหว่างวันที่ 8-12 ธ.ค.2560

สำหรับกิจกรรมภายในงานมีการจัดกิจกรรมแม่สาย จากกลุ่มชาติพันธุ์มากมาย เช่น การแสดงวิถีชีวิต วัฒนธรรม ประพณี การแต่งกาย การปรุงและชิมอาหารของแต่ละชนชาติ ทั้งของชาวไทใหญ่ ไทลื้อ  ไทเขิน อาข่า ไตหย่า ไทยอน (คนล้านนา) อาระอั้ง (ปะหร่อง) ลาหู่ ลั๊วะ และคนไทยเชื้อสายจีน และจะมีการเดินพาเหรดแต่งกายของกลุ่มชาติพันธุ์ การจัดกาดหมั้วคัวแลงแบบดั้งเดิม การแสดงแสง สี เสียง  ขันโตกกาลาดินเนอร์ การประกวดภาพถ่าย และการจำหน่ายสินค้าโอท็อปและอาหาร 4 ภาคกว่า 100 ร้านค้า โดยตลอดทั่วบริเวณจัดงานจะมีการจัดให้มีโซนหมู่บ้านชาติพันธุ์ที่เน้นสีสันช่วงกลางวัน ตั้งแต่วิถีชีวิตช่วงเช้าถึงเย็น มีการละเล่น ประเพณีจำลอง ความเชื่อ ภูมิปัญญา การแพทย์ งานหัตถกรรม การจำหน่ายและสาธิตการปรุงอาหาร ฯลฯ

นายสมศักดิ์ กล่าวว่า สำหรับการจัดงานครั้งนี้จะเป็นการถ่ายทอดวัฒนธรรมประเพณีด้านต่างๆ ของกลุ่มชาติพันธุ์ซึ่งถือเป็นการให้ความสำคัญกับกลุ่มคนที่หลากหลายในพื้นที่ รวมทั้งยังเป็นการส่งเสริม การท่องเที่ยวของ จ.เชียงราย ตอกย้ำความสัมพันธ์ด้านชาติพันธุ์กับประเทศเพื่อนบ้านให้ยืนยาว ตลอดจนเพื่อสร้างความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและการพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน ด้านกรอบ ความร่วมมือแห่งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ เออีซี ตามข้อความหรือสโลแกนที่ว่า “มหัศจรรย์ชาติพันธุ์แม่สาย สานสัมพันธุ์สู่อาเซียน” ทั้งนี้ประชาชนและนักท่องเที่ยวสามารถไปชมงานได้ฟรี เริ่มตั้งแต่เวลา 10.00 – 22.00 น. ของทุกวัน โดยในวันที่ 9 ธ.ค.2560 จะมีขบวนแห่อย่างสวยงามของกลุ่มชาติพันธุ์ ในเวลา 15.00 น.

ผู้เลี้ยงนกกรงหัวจุก ชมรมโพธิ์ชัย-ริมโขง ในเขตเทศบาลเมืองหนองคาย ต่างพากันนำนกกรงหัวจุกที่เลี้ยง มาตากแดดภายในสนามของชมรม เพื่อสร้างความอบอุ่นให้กับนกที่เลี้ยงหลังจากช่วงกลางคืนจนถึงช่วงเช้าสภาพอากาศที่จังหวัดหนองคายหนาวเย็น โดยเฉพาะริมฝั่งแม่น้ำโขง อุณหภูมิเมื่อคืนที่ผ่านมาจนถึงเช้าอยู่ที่ 19 – 20 องศาเซลเซียส ซึ่งในช่วงกลางคืนจนถึงเช้า ผู้ที่เลี้ยงนกกรงหัวจุกต้องใช้ผู้คลุมกรงนกและกับไว้ภายในบ้านหรือในอาคาร เนื่องจากนกกรงหัวจุกไม่ชอบอากาศที่หนาวจัดและร้อนจัด โดยจะผู้เลี้ยงจะนำนกตากแดดวันละ 1 – 2 ชั่วโมง หากอากาศเย็นจัดก็จะเพิ่มเวลาตากแดดในยาวนานขึ้น.

“อาชีพที่สังคมอาจไม่ชอบ แต่ก็เป็นอาชีพที่สังคมต้องมี”..เชื่อเหลือเกินว่าหากไปถามใครต่อใครคงต้องมี “สื่อมวลชน” อยู่ในคำตอบของนิยามข้างต้นด้วยเช่นกัน เพราะมุมหนึ่งสื่อมวลชนทำหน้าที่เป็นทั้ง “ผู้ประสานงาน” สร้างความเข้าใจระหว่างภาคส่วนต่างๆ ไม่ว่ารัฐหรือเอกชนกับประชาชนทั่วไป รวมถึง “ร่วมตรวจสอบ” ตั้งข้อสังเกตนโยบายหรือโครงการต่างๆ ของผู้มีอำนาจทั้งหลาย

ทว่าอีกมุมหนึ่งสื่อมวลชนก็ถูกตั้งคำถามและวิพากษ์วิจารณ์เช่นกัน ว่าหากินกับการสร้างกระแสความแตกแยกขัดแย้ง “ไม่วางตัวเป็นกลาง” รวมถึงการสร้างค่านิยมที่ไม่เหมาะสม ถึงขนาดที่รัฐบาลปัจจุบันโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) พยายามอย่างยิ่งที่จะ“จัดระเบียบสื่อ” ผ่านองคาพยพ “แม่น้ำ 5 สาย” โดยเห็นได้จากการบรรจุเรื่องดังกล่าวไว้ใน“วาระการปฏิรูปประเทศ” มีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาเป็นเรื่องเป็นราว

อย่างไรก็ตาม ในความเห็นของคนแวดวงสื่อสารมวลชน ก็มองว่า “วิธีคิด” ของ คสช. และผู้เกี่ยวข้องไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง โดยเฉพาะประเด็น “ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ” ถูกคัดค้านอย่างหนัก ดังจะเห็นจากหัวข้อรณรงค์ “หยุดตีทะเบียนสื่อ” บนเว็บไซต์ล่ารายชื่ออย่างChange.org รวมถึงรูป Profile บนเฟซบุ๊ค ที่บรรดา “คนข่าว” พร้อมใจกันเปลี่ยนเพื่อแสดงสัญลักษณ์ เมื่อช่วงปลายเดือนเม.ย.-ต้นเดือน พ.ค. 2560 ที่ผ่านมา

รวมถึงการประกาศจุดยืนชัดเจนของสื่อมวลชนระดับ “บิ๊กเนม” ผู้ก่อตั้งสำนักข่าวเครือเนชั่น สุทธิชัย หยุ่น ที่ออกมากล่าวย้ำในเวลานั้นว่า “อาชีพสื่อเป็นอาชีพที่ทุกคนควรสามารถทำได้” ไม่ว่าจะจบการศึกษาระดับใดสาขาหรือคณะใด แต่การมีระบบใบอนุญาตประกอบวิชาชีพคำถามที่ตามมาคือ “ต้องจบวารสารศาสตร์หรือนิเทศศาสตร์เท่านั้นหรือไม่?” ซึ่งขัดกับหลักสากลที่คนในอาชีพสื่อนั้นมีภูมิหลังที่แตกต่างหลากหลาย

สุทธิชัย ยังย้ำด้วยว่า “สื่อไม่ได้มีอภิสิทธิ์เหนือกฎหมาย” ในทางตรงกันข้ามทุกวันนี้ก็มีกฎหมายหลายมาตราที่ควบคุมอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องใช้ระบบใบอนุญาตแต่อย่างใด และ “แม้คณะกรรมการสภาวิชาชีพจะเป็นสื่อทั้ง 100 เปอร์เซ็นต์ก็ไม่เห็นด้วย” นอกจากนี้การมีระบบใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ ท้ายที่สุดอาจกลายเป็นการ “เปิดช่อง” ให้ผู้มีอำนาจ “แทรกแซง” การทำงานของสื่อ ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม

ต้นเดือนพ.ย. 2560 เวลาได้ผ่านไป “ครึ่งปี” นับจากวันที่ สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.) ยอมถอดประเด็นใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสื่อออกไปจากร่างกฎหมาย และต่อมา สปท. ก็หมดวาระไปตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญฉบับ 2560 ก็เป็นที่น่าติดตามกันต่อไปว่า ประเด็นดังกล่าวจะถูก “ปลุกชีพ” ขึ้นมาอีกหรือไม่ อาทิ จากความเห็นของ จิรชัย มูลทองโร่ย ประธานคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านสื่อสารมวลชน เทคโนโลยีสารสนเทศ ในเวทีเสวนาเรื่อง “เสรีภาพสื่อและกฎหมาย:ความท้าทายในยุค 4.0” ณ คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ว่า

“เขาบอกว่าหมอนวดมีอยู่ 2 แบบ นวดได้กับนวดเป็น นวดได้คือใครก็ทำได้ เอามือ 2 มือมาบีบมาจับ แต่นวดเป็นคือรู้จุดว่าผู้ป่วยปวดตรงจุดไหนก็จะไปเน้นจุดนั้น วิชาชีพสื่อนอกจากจะรู้วิธีการเขียนข่าวทำข่าวแล้ว ยังต้องรู้ด้วยว่าส่งข่าวไปแล้วมันกระทบใคร? กระทบสังคมหรือเปล่า? หรือตอนนี้ที่เป็นยุค Thailand 4.0 ชาวบ้านสามารถขายของทาง Online ได้ มีป้าคนหนึ่งเป็นหมอนวดแล้วขายยาสมุนไพรด้วย นี่คือขายได้ แต่ขายเป็นนี่ป้าแกต้องรู้ว่าการเอาสินค้าไปขาย มันมีกฎหมายอะไรเกี่ยวข้อง ต้องขออนุญาตอะไร”

นอกจากความเห็นข้างต้น ปธ.ปฏิรูปประเทศด้านสื่อแล้ว อีกความเห็นที่สนับสนุนประเด็นใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสื่อ ศ.ดร.นันทวัฒน์ บรมานันท์ อาจารย์คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ให้เหตุผลว่า “อาชีพอื่นๆ ที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของสังคมโดยรวม ล้วนมีระบบใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทั้งสิ้น” แต่ถึงกระนั้น ในส่วนของอาชีพสื่อ สิ่งที่กังวลคือกรณีที่ “กฎหมายเขียนให้มีคนของภาครัฐ” เข้ามานั่งเป็นกรรมการวิชาชีพ

“กฎหมายควบคุมการประกอบวิชาชีพเขามุ่งเน้นที่ตัวประชาชน ไม่ว่าจะต้องเรียนหรือไม่ต้องเรียนก็ตาม อย่างทนายความ แพทย์ พยาบาล วิศวกร สถาปนิก หรืออะไรต่างๆ ถ้าประกอบวิชาชีพอย่างไม่ซื่อสัตย์สุจริตแล้วมันก่อให้เกิดผลกระทบกับประชาชน ก็ต้องให้คนเหล่านี้หยุดทำงานหรือออกไปให้พ้นจากอาชีพ ไม่อย่างนั้นเขาก็จะสร้างความเดือดร้อน สร้างความเสียหายกับประชาชน” อาจารย์นันทวัฒน์ ให้ความเห็น

แต่ในมุมมองของผู้เกี่ยวข้องกับแวดวงสื่อสารมวลชน อาทิ นักวิชาการด้านสื่อ ผศ.ดร.พิรงรอง รามสูต รองอธิการบดีด้านการกำกับดูแลด้านสื่อสารบริการสังคมและพันธกิจสากล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งข้อสังเกตถึงประเด็น “นิยามของสื่อ” ตามกฎหมายที่พยายามร่างกันอยู่ หมายถึง “ใครก็ตามที่ทำหน้าที่เผยแพร่ข่าวสารแล้วมีรายได้จากการเผยแพร่นั้นทั้งทางตรงและทางอ้อม” นั้นกฎหมายกำหนดว่าจะต้องรวมตัวกันเป็นสมาคม

เรื่องนี้ชวนให้น่าคิดว่า ตามนิยามดังกล่าวสื่ออาจจะไม่ได้หมายความเฉพาะสำนักข่าวต่างๆ ที่จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเท่านั้น แต่อาจรวมถึงบรรดา“ผู้มีอิทธิพลทางความคิด” ที่มีอยู่ไม่น้อยบนโลกออนไลน์ และหลายรายก็มีรายได้จากการเผยแพร่ข่าวสารหรือความคิดเห็นของตน คำถามคือ “คนเหล่านี้จะรวมตัวกันได้หรือไม่? อย่างไร?” ดังนั้นร่างกฎหมายที่กำลังทำอยู่ จึงดูแล้วไม่น่าเข้ากับยุคสมัยที่โลกของสื่อมีความซับซ้อนขึ้นมากกว่าในอดีต

“สิ่งที่รัฐบาลกังวลคือสื่อออนไลน์ แต่สื่อที่ไม่ใช่เป้าสำคัญนี่โดนหางเลขเต็มๆ เช่น วิทยุ โทรทัศน์ สื่อสิ่งพิมพ์ ที่มีกฎหมายอยู่แล้ว อย่าง พ.ร.บ.จดแจ้งการพิมพ์ หรือสถานีวิทยุและโทรทัศน์ก็อยู่ในทะเบียนของ กสทช. พวกที่ไม่มีคือออนไลน์ แต่ที่ยากที่สุดคือ พวกที่ทำข่าวปลอมเขาจะมารวมตัวกันเป็นสมาคมสื่อหลอกลวงแห่งประเทศไทยไหม? อันนี้ไม่แน่ใจ ออกกฎหมายมาแล้วจะอย่างไร? ซึ่งจริงๆ ก็มี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์อยู่แล้ว” อาจารย์พิรงรอง ระบุ

ขณะที่เสียงสะท้อนจากผู้ประกอบอาชีพ นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ บรรณาธิการข่าวออนไลน์ เวิร์คพอยท์ ยอมรับว่า “สื่อก็เป็นคนคนหนึ่ง” ต้องเลี้ยงปากท้อง จึงต้องให้ความสำคัญกับ Rating ยิ่งยุคปัจจุบันยิ่งหนักขึ้นไปอีกหากไปดูจากผลประกอบการ จึงยากที่จะหลีกเลี่ยงจากอิทธิพลของทุน ซึ่งปรากฏการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับสื่อทั่วโลก ที่เมื่อ “ผู้มีรายได้หลักจากธุรกิจอื่นๆ เข้าไปเป็นเจ้าของสื่อ” ก็ทำให้สื่อเลือกไม่นำเสนอข่าวที่อาจกระทบต่อทุนของตน

และยังไม่นับเรื่องของ “การเข้าถึงข้อมูลของรัฐที่ทำได้ยาก” โครงการจัดซื้อจัดจ้างบางโครงการยื่นขอเอกสารจากผู้เกี่ยวข้องไปเป็นปีก็ยังไม่ได้ พร้อมฝากข้อคิดไว้ว่า “การกำกับดูแลสื่อควรเริ่มทำจากประเด็นที่ทั้งสังคมเห็นตรงกัน” เช่น การละเมิดลิขสิทธิ์ หรือเนื้อหาที่ล่อแหลมด้านเพศและความรุนแรงก่อนหรือไม่?

“เราทุกคนเกิดมาอยากทำงานเลี้ยงตนเองเลี้ยงครอบครัว ได้รับการยอมรับจากสังคม แต่ด้วยกรอบจำกัด ต้องทำงานเพื่อความอยู่รอดขององค์กร ก็มีบ้างแล้วแต่สื่อที่อาจจะนำเสนอสิ่งที่ไม่เหมาะสมในสายตาของรัฐ นักวิชาการ หรือนักเคลื่อนไหวทางสังคม แต่ในภาพรวมสื่อก็ยังคงนำเสนอในสิ่งที่ผู้คนสนใจ หรือสิ่งที่ประชาชนจำเป็นต้องรับรู้อยู่” บก.เวิร์คพอยท์ออนไลน์ กล่าวย้ำ

เบื้องต้นมีรายงานว่า แนวทางการปฏิรูปสื่อจะแบ่งเป็น 3 ระดับ คือ 1.องค์กรสื่อแต่ละแห่ง 2.องค์กรวิชาชีพ และ 3.องค์กรสื่อระดับชาติ ซึ่งองค์กรสื่อระดับชาติจะออกหลักเกณฑ์กลางให้ผู้ประกอบอาชีพสื่อทุกคนปฏิบัติตาม แต่หลังจากนี้ก็ต้องผ่านการรับฟังความคิดเห็นจากผู้เกี่ยวข้อง ตามมาตรา 77 ของรัฐธรรมนูญฉบับ 2560 เสียก่อน

ท้ายที่สุดกฎหมายจะมีหน้าตาอย่างไร? จะมีการจับสื่อตีทะเบียนอีกหรือไม่? คงต้องตามดูกันต่อ!!!

27 พ.ย.60 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า โลกโซเชียล “Fonthip Thongsawat” ได้มีการเผยแพร่คลิปและภาพสุนัขตัวหนึ่งที่ถูกคนใจร้าย ใช้ของมีคมฟันที่ขาหน้าด้านขวาจนขาดเป็นแผลฉกรรจ์ เลือดไหลนองพื้นเป็นที่น่าเวทนาสงสาร พร้อมโพสต์ข้อความว่า “วอนเพื่อน ๆ ช่วยแชร์หน่อย นี่หมาเราเอง มันชอบไปเดินเที่ยวหน้า รร.พระพรมพิทยานุสรน์ วันนี้ไม่รู้ใคร ไม่มีหลักฐานฟันขามันขาดหนึ่งขาอีกขาเป็นแผลลึกมากวอนทางหน่วยงานราชการคุ้มครองสัตว์ช่วยดำเนินการด้วย” 

หลังคลิปถูกเผยแพร่ ชาวเน็ตเข้าชมแชร์และแสดงความคิดเห็นเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่จะประณามคนที่ทำร้ายสุนัขตัวดังกล่าว พร้อมเรียกร้องเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องให้ติดตามและดำเนินคดีกับคนใจร้าย

จากการสอบถามผู้ใช้เฟสบุ๊ก “ Fonthip Thongsawat  ” ทราบชื่อ น.ส.ฝน เล่าว่า สุนัขตัวดังกล่าวชื่อว่า “เจ้าหัส” เป็นสุนัขของตนเอง ตามปกติ เจ้าหัส ไม่มีนิสัยดุร้ายและชอบไปวิ่งเล่นแถวหน้าโรงเรียนพระพรหมพิทยานุสรณ์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านมากนัก ก่อนเกิดเหตุตนได้ยินเสียงร้องของเจ้าหัส ด้วยความเจ็บปวดและวิ่งหน้าตาตื่นเขย่งขากลับมาบ้านอย่างน่าสงสาร ตรวจสอบพบว่าที่ขาขาวของเจ้าหัส ถูกของมีคมฟันจนขาดเลือดไหลเป็นทาง หลังจากเจ้าหัสถูกทำร้าย ตนทราบเพียงแค่คนที่ทำร้ายเจ้าหัส เป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่ใช้มีดพร้าฟันขาจนขาด

สำหรับอาการบาดเจ็บล่าสุดของ เจ้าหัส ได้มีคนใจบุญทราบชื่อ กาญจนา เสนาคช นำตัวเจ้าหัส ส่งโรงพยาบาลสัตว์ เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บแล้ว อย่างไรก็ตามหลังจากโพสต์คลิปและภาพ เจ้าหัส ลงเฟสบุ๊ก ได้มีชาวเน็ตเป็นจำนวนมาก โอนเงินเข้ามาช่วยเหลือค่ารักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าหัส อีกด้วย