#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/707276

เที่ยวไปกินไป!ลุย’สวนลุงชม’กินไอศครีมมะพร้าวน้ำหอม ถั่วแระญี่ปุ่นที่ราชบุรีนี่เอง

วันเสาร์ ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2566, 10.09 น.

วันนี้…ทีมข่าวเฉพาะกิจแนวหน้าออนไลน์ จะพาไปเที่ยวชมสวนมะพร้าวน้ำหอมแห่งหนึ่งอยู่ที่ ต.โคกหม้อ อ.เมือง จ.ราชบุรี สวนนี้ชื่อว่า “สวนลุงชะเอม” ซึ่งเจ้าของสวนก็คือ ลุงชะเอม เชวงโชติ ตั้งอยู่เลขที่ 191/6 หมู่ 3 ต.โคกหม้อ อ.เมืองราชบุรี ปลูกมะพร้าวน้ำหอมไว้ประมาณ 1,400 ต้น หรือประมาณ 35 ไร่ และยังมีถั่วแระญี่ปุ่นอีกประมาณ 3 ไร่ หากนักท่องเที่ยวมาช่วงนี้หลายคนจะได้ชิมถั่วแระญี่ปุ่น ซึ่งกำลังออกฝักเต็มต้นในร่องสวน ซึ่งหากินได้ยากเพราะปลูกได้เพียงปีละครั้งช่วงฤดูหนาวเท่านั้น

โดยนางสาวชนัญญา เชวงโชติ หรือ น้องกุ้ง วัย 40 ปีลูกสาวของลุงชะเอม ได้เป็นดูแลสวนสืบทอดสวนจากผู้เป็นพ่อพยายามปรับปรุงพัฒนาพื้นที่ปลูกพืชแบบผสมผสานหวังเพิ่มมูลค่าสร้างรายได้แก่ครอบครัว โดยมีการปลูกทั้งพืชหลักอย่างมะพร้าวน้ำหอมและยังมีถั่วแระญี่ปุ่นที่ส่งจำหน่ายทางออนไลน์กิโลกรัมละ 90 บาท ด้วยคุณประโยชน์ที่ดีต่อสุขภาพทำให้มีออเดอร์สั่งเข้ามาแทบไม่พอขายแล้วในปีนี้

สำหรับมะพร้าวน้ำหอมที่มีการจำหน่ายส่งตามโรงงานตามรอบการตัดทุก 20 วันแล้วก็จะมีบางลูกที่ไม่ได้ขนาดไซซ์ ทำให้น้องกุ้งมีแนวคิดนำน้ำมะพร้าวมาแปรรูปทำเป็นไอศครีมมะพร้าวน้ำหอมขึ้น เพื่อเพิ่มมูลค่า โดยทดลองนำส่วนผสมตามสัดส่วนตามความคิดของตัวเอง จนได้ไอศครีมมะพร้าวน้ำหอมที่มีเนื้อมะพร้าวผสมไปด้วยทำให้มีรสชาติหวานมัน หอมชื่นใจ ไม่ใส่น้ำตาลปรุงแต่ง

นางสาวชนัญญา เชวงโชติ หรือ น้องกุ้ง กล่าวว่า ที่สวนจะปลูกมะพร้าวน้ำหอมไว้หลายไร่ จะมีลูกที่ไม่ได้ขนาดถูกคัดทิ้ง หรือตกเกรด ส่งโรงงานไม่ได้ก็เลยคิดว่าน่าจะนำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อย่างอื่นน่าจะดีกว่า ก็เลยมาทำเป็นไอศครีมมะพร้าวน้ำหอม การทำก็ไม่ยากเพราะมีมะพร้าวน้ำหอมเป็นต้นทุนที่ดีมากอยู่แล้ว ใช้มะพร้าวนำน้ำไปต้มกับใบเตยหอมและใส่กะทิแบบใช้แบบหัวกะทิล้วน ๆ นำมาผสมกับน้ำมะพร้าวที่ต้มไว้ เสร็จแล้วก็นำไปเทลงในเครื่องปั่นประมาณ 15 นาทีก็จะได้เป็นไอศครีมมะพร้าวน้ำหอม

นอกจากนี้ยังมีถั่วแระญี่ปุ่น ปกติจะทำส่งจำหน่ายประเทศญี่ปุ่นอยู่แล้วก็ยังสามารถนำมาทำไอศครีมถั่วแระด้วย ท่านที่สนใจมาเที่ยวชม ชิมที่สวนลุงชะเอมได้ทุกวัน ได้ชิมไอศรีมมะพร้าวน้ำหอมสดๆ จากสวน หากสนใจอยากชิมไอศรีมในลูกมะพร้าวน้ำหอม ก็มีบริการเสิร์ฟบริการให้ลูกค้าที่ชื่นชอบ มีทั้งแบบเป็นถ้วยไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่สนใจ นอกจากจะมีไอศรีมมะพร้าวน้ำหอมแล้วยังมีไอศรีมรสมันม่วงและไอศรีมถั่วแระญี่ปุ่น ไอศรีมเห็ด ซึ่งมีให้เลือกชิมหลายรสชาติให้นักท่องเที่ยวได้เลือกชิมกัน 

นอกจากนี้ยังมีรถไอศครีบให้บริการนอกสถานที่คิดราคาไม่แพง ภาในจังหวัดไอศครีม 1 ถัง หนักประมาณ 10 กิโลกรัม หากตักแจกเสิร์ฟลูกค้าก็จะได้ไอศครีมประมาณ 200 ลูก พร้อมคนบริการเสริ์ฟ ในราคา 1,990 บาท  หากอยู่นอกจังหวัดราคาแล้วจะตกลงกัน สนใจสอบถามได้ที่เบอร์โทรศัพท์  081-7510424

– 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/707274

ลุยเที่ยว’ภูทอก’กางเต็นท์นอนโต้ลมหนาว สัมผัสไอหมอกตอนเช้า

วันเสาร์ ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2566, 09.37 น.

เช้าวันนี้ (28 ม.ค.66) ผู้สื่อข่าวรายงานสภาพอากาศในพื้นที่จังหวัดเลยยังหนาวต่อเนื่องและมีนักท่องเที่ยวเดินทางมาท่องเที่ยวในพื้นที่จังหวัดเลยไม่ขาดสาย โดยเฉพาะในช่วงวันหยุดเสาร์ อาทิตย์ โดยที่ลานกางเต็นท์ ภูทอก บ้านลาด ต.นาพึง อ.นาแห้ว จ.เลย มีนักท่องเที่ยวเดินทางมากางเต็นท์พักแรมเพื่อสัมผัสกับอากาศหนาวและไอหมอกที่ปกคลุมไปทั่วทั้งอำเภอนาแห้ว ซึ่งเป็นความสวยงามอีกแบบที่อยากให้ทุกคนไปสัมผัส ซึ่งสร้างความประทับใจให้กับนักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก

นายจริยาทร สูหู่ ผู้อำนวยการ ททท.สำนักงานเลย กล่าวว่า ที่ลานกางเต็นท์ภูทอกนี้ดำเนินการโดยกลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านลาด โดยคิดค่ากางเต็นท์คนละ 100 บาท ถ้านำอุปกรณ์มาเอง แต่ถ้าไม่ได้นำมาทางกลุ่มฯจะมีชุดเต็นท์ 1 หลัง พร้อมชุดเครื่องนอนครบชุดในราคา 350 บาท นอนได้ 2 คนและที่ลานกลางเต็นท์จะมีการจัดชุดสมาชิกภายในกลุ่มฯมาคอยเฝ้าดูแลและอำนวยความสะดวกครั้งละ 2 คนให้กับนักท่องเที่ยวจนกว่านักท่องเที่ยวคนสุดท้ายจะกลับลงไป 

กรณีที่ไม่อยากนำรถขึ้นมาเองทางกลุ่มฯก็มีการบริการด้วยรถอิแต๊ก หรือ อิต๊อก ขึ้นมาส่งที่ภูทอก โดยคิดเป็นเที่ยวละ 300 บาทโดยจะให้นักท่องเที่ยวจอดรถไว้ที่ลานจอดรถของกลุ่มฯด้านล่างภายในหมู่บ้านโดยมีการเฝ้าดูแลตลอด 24 ชั่วโมง ส่วนกรณีถ้าอยากสั่งอาหาร จำวพวกอาหารพื้นบ้าน หรืออาหารป่าตามฤดูกาลต้องโทรติดต่อสอบถามหรือนัดแนะกับทางกลุ่มฯเสียก่อน หรือจะแจ้งเมนูมาก่อนก็ยิ่งดี หรือจะให้พาไปเที่ยวชมธรรมชาติรอบๆ ลานกางเต็นท์ เช่น อ่างเก็บน้ำห้วยน้ำไพร้ โดยมีกิจกรรมที่น่าสนใจ เช่น การไปเล่นน้ำ งมหอยกาบทราย ซึ่งชาวบ้านนิยมเรียกว่า “หอยแมลงภู่ภูเขา” และพาไปหาปู ปลา กุ้ง แล้วนำมาปรุงให้รับประทานกันสดๆ ที่ริมอ่างเก็บน้ำฯ หรือที่เรียกว่า “ไปกินข้าวป่า” นั่นเอง 

นักท่องเที่ยวที่สนใจมาพักแรมกาง เต็นท์ที่ลานกางเต็นท์ภูทอก บ้านลาด ต.นาพึง อ.นาแห้ว จ.เลย สามารถโทรติดต่อสอบถามเพิ่มเติมได้ที่ 062-5043379 (ผู้ใหญ่วิเชษฐ์),  086-2568493 (ช่างเหน่ง), 088-5342934 (คุณวิโรจน์), 061-0341676 (คุณดอกไม้)

สำหรับอุณหภูมิต่ำสุดตามอำเภอต่างๆ เมื่อเช้าวันนี้ (หน่วยวัดเป็นองศาเซลเซียส)  ดังนี้.-
อ.เมืองเลย 11.1 , อ.วังสะพุง 12.6 , อ.ด่านซ้าย 11.6 , อ.เชียงคาน  13.0, อ.ท่าลี่  13.0 , อ.ภูกระดึง 10.0 , อ.ภูเรือ 8.0 ,  อ.นาแห้ว  12.0 , อ.ปากชม  15.0 ,
อ.นาด้วง  15.0 , อ.ภูหลวง 13.0 , อ.ผาขาว  13.0  ,  อ.เอราวัณ  13.0 , อ.หนองหิน  14.0  ซํ 
อุทยานแห่งชาติภูกระดึง   7.0  ,  อุทยานแห่งชาติภูเรือ  7.0 , เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง(ภูเรือ) 6.0 ,
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรที่สูงเลย (อ.ภูเรือ)     6.5 ,   อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย(อ.นาแห้ว)  12.0  ซํ.
อุณหภูมิต่ำสุดยอดหญ้าที่ อ.เมืองเลย=     10.0   ซํ.     

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/707271

กู้ชีพสะเดาต้องออกแรงขุดรูจับ ‘จงอาง’ ยาวเกือบ 3 เมตรซุกรูใต้บ้านยายวัย 61

วันเสาร์ ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2566, 08.48 น.

วันที่ 28 ม.ค.66 เจ้าหน้ากู้ชีพ อบต.ทับช้าง อ.นาทวี จ.สงขลา ได้รับการประสานจากเจ้าหน้าที่อสรพิษวิทยาภาคใต้ เขต จ.สงขลา ว่าได้มีนางลำดวน หมอสอน อายุ 61 ปี อยู่บ้านเลขที่ 5 ม.6 ต.ทับช้าง อ.นาทวี จ.สงขลา แจ้งว่ามีงูเลื้อยเข้าไปในรูใต้พื้นบ้านขอให้ช่วยนำอุปกรณ์ในการจับสัตว์เลื้อยคลานเข้าไปจับงูให้ด้วย หลังจากกู้ชีพ อบต.ทับช้าง ได้รับการประสาน แต่อุปกรณ์ในการจับสัตว์เลื้อยคลานมีไม่พร้อม จึงได้ประสานไปยังนายทวีศักดิ์ บุญเศษ เจ้าหน้าที่กู้ชีพไม้ขมของเทศบาลเมืองสะเดา อ.สะเดา จ.สงขลา

หลังจากนายทวีศักดิ์ เจ้าหน้าที่กู้ชีพไม้ขม อ.สะเดาได้รับการประสานจึงได้รีบนำอุปกรณ์ในการจับสัตว์เลื้อยคลาน พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่กู้ชีพอีกจำนวนหนึ่งรุดเข้าตรวจสอบยังจุดที่ได้รับแจ้ง เมื่อเจ้าหน้าที่กู้ชีพไม้ขมสะเดาไปถึงพบงูได้เลื้อยลงไปอยู่ในรูใต้พื้นบ้านแล้ว จึงได้นำเสียมมาเจาะก้อนอิฐ เพื่อไล่งูออกจากรู แต่ไม่ได้ผล จึงได้ใช้อุปกรณ์ไล่งูไปที่เจาะรูจากนั้นงูก็โผล่ออกมาจากรู เจ้าหน้าที่กู้ชีพได้ใช้บ่วงคล้องคองูไว้ได้ แล้วรีบจับคองูจงอาง ก่อนที่จะใช้แรงช่วยกันดึงงูจงอางออกมาจากรู นำมาวัดได้ความ 2.8 เมตร น้ำหนักกว่า 3 กิโลกรัมโดยใช้เวลาในการจับงูออกจากรูนานกว่า 20 นาทีจึงรีบนำงูใส่กระสอบเพื่อเตรียมไปปล่อยคืนสู่ป่าธรรมชาติที่อยู่ห่างไกลบ้านเรือนผู้คนต่อไปเพื่อความปลอดภัย – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/707239

สกู๊ปแนวหน้า : ‘ธัชภูมิ’แหล่งรวมความรู้ ‘ธงนำ’พัฒนาระดับพื้นที่

วันเสาร์ ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2566, 06.00 น.

“ถ้าเราจะทำให้ Local Economy (เศรษฐกิจชุมชน) กินดีอยู่ดีในชุมชน มันมีคำอยู่ 2 คำ 1.จะทำให้หมุนเวียนในพื้นที่ได้อย่างไร 2.จะชะลอไม่ให้เงินออกจากพื้นที่เร็วเกินไปได้อย่างไร2 คำถามนี้ มันทำให้เราต้องมาตีความและหานัยเครื่องมือใหม่ๆสิ่งหนึ่งที่เราพบเลยว่าตัวเศรษฐกิจชุมชนจะทำให้เกิดความชุ่มน้ำขึ้น การจะมี Rich (ความมั่งคั่ง) ในพื้นที่ได้ สิ่งเดียวคือต้องเอาฐานให้แน่น ผมใช้คำว่าถ้ารากไม่รอดต่อยอดไม่ได้”

ผศ.ดร.บัณฑิต อินณวงศ์ กล่าวในวงเสวนา “ธัชภูมิ”กับการขับเคลื่อนความเปลี่ยนแปลงในพื้นที่ เมื่อเร็วๆ นี้ถึงความสำคัญของ “ธุรกิจชุมชน” ที่แม้ด้านหนึ่งจะเปราะบางแต่อีกด้านก็มีมุมที่เข้มแข็ง เพราะครอบคลุมทั้งทรัพยากรและภูมิปัญญา อีกทั้งเศรษฐกิจในชุมชนมักมีการจ้างงานคนในชุมชนด้วยกัน ดังนั้นจุดสำคัญคือ จะทำให้ธุรกิจชุมชนรู้ด้วยตนเองได้อย่างไรใน 2 สิ่งคือ

1.รู้ลึก เข้าใจปัญหาและสาเหตุที่ตนเองเป็นอยู่เพื่อออกแบบแนวทางการแก้ไขได้ ผ่านชุดเครื่องมือสนับสนุนการวิเคราะห์ เช่น ในสถานการณ์โรคระบาดโควิด-19 นั้นการเงินเป็นปัญหาสำคัญ ข้อมูลที่ได้จากการวิเคราะห์ไม่เพียงทำให้รู้จุดที่เป็นปัญหาเท่านั้น แต่ยังช่วยให้วางแผนทำสิ่งต่างๆหลังจากนั้นต่อไปได้ด้วย กับ 2 รู้รอบ หมายถึงชุดความรู้การทำธุรกิจแบบใหม่ที่ไม่ได้รู้เฉพาะเรื่องของตนเอง แต่ไปร่วมกับคนอื่นๆ เพื่อให้โตไปด้วยกัน

“เขาต้องรู้ว่าเขาใช้วัตถุดิบอะไร มาจากใคร มาก-น้อยแค่ไหน ในช่วงนี้ของปีมีไหม ธุรกิจเขาเกี่ยวข้องกับใครบ้าง ทั้งตัว Supply Chain (ห่วงโซ่อุปทาน) และ Demand Chain (ห่วงโซ่อุปสงค์) เมื่อเขาเห็นภาพแบบนี้เขาออกแบบได้นะ เขาจะเริ่มรู้ พูดง่ายๆ Demand คือซื้อได้ที่ไหนที่เป็นธรรม ที่เพียงพอกับการดำเนินธุรกิจ ขณะเดียวกัน ตัว Supply บอกว่าตลาดอยู่ที่ไหน ลูกค้าเราคือใคร การที่เขาเฝ้ามองแค่ตรงนี้ มันทำให้หลักคิดที่เราพยายามพูดว่าหลักคิดคน-ของ-ตลาด ที่เข้าไปยกระดับการทำงานกับธุรกิจมันเกิดขึ้น” ผศ.ดร.บัณฑิต กล่าวว่า

รศ.ดร.วีระศักดิ์ เครือเทพ กล่าวถึง “พลังของท้องถิ่น”ว่า ท้องถิ่นมีศักยภาพ แต่ไม่ได้รับความเชื่อมั่นทั้งจากประชาชนในพื้นที่และรัฐส่วนกลาง หรือแม้แต่ผู้บริหารท้องถิ่นเองก็ไม่มั่นใจในตนเองว่าทำอะไรได้-ไม่ได้บ้างด้วยกฎกติกาที่มีอยู่โดยเฉพาะเรื่องการเงิน-การคลัง ซึ่งจริงๆ แล้วท้องถิ่นสามารถเก็บภาษีได้แต่ต้องได้รับความเชื่อมั่น ผ่านการสนับสนุนชุดความรู้ กระบวนการมีส่วนร่วมกับภาคประชาชน กระทั่งรัฐบาลกลางก็ยังมองเห็นว่าท้องถิ่นทำได้และออกมติคณะรัฐมนตรี (ครม.) และประกาศคณะกรรมการกระจายอำนาจมาสนับสนุน

“เรื่องรายจ่ายหรือการจัดบริการท้องถิ่น เราก็เริ่มมองภาพท้องถิ่นทำงานเรื่องนี้เป็นปกติ แต่ใช้วิถีแบบภาษาชาวบ้านคือแบบดั้งเดิม แบบโบราณๆ ทำแผนก็ยังต้องมานั่งเขียนมือเราก็เริ่มทดลองว่าถ้าเอา Data (ข้อมูล) เอา Digital Transformation (เปลี่ยนไปใช้เทคโนโลยีดิจิทัล) ไปใส่มันจะเห็นการเปลี่ยนแปลงไหม เราไปทดลองที่กระบี่มาแบบเต็มจังหวัด เก็บข้อมูลนู่นนี่ เราพบโจทย์บางอย่างที่เขามองไม่เห็น

เช่น เวลาเราพูดเรื่องกระบี่คนจะพูดเรื่องเศรษฐกิจท่องเที่ยวทางทะเล ชายหาดสวยงาม แต่ปรากฏว่าพอเราสแกนจังหวัดทั้งหมด เราพบว่าทะเลคนทุ่มกันเยอะเลยทั้งรัฐบาลทั้งท้องถิ่น แต่จริงๆ กระบี่มันมีความหลากหลายทางชีวภาพอยู่แยอะ มี GI (Geographical Indication : สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์) 2 ตัวไม่ได้ถูกเอามาใช้ พอเราลงพิกัด ทำ Mapping (แผนที่) ออกมาปุ๊บ! ท้องถิ่นบอกนี่คือช่องว่าง” รศ.ดร.วีระศักดิ์ ยกตัวอย่าง

ดร.กิตติ สัจจาวัฒนา กล่าวว่า ข้อมูลของประเทศไทยนั้นอ่อนแอมาก เพราะเมื่อใดที่พูดถึงคำว่า “คนฐานราก” กลับไม่มีข้อมูลที่เกินระดับอำเภอลงไป จึงไม่รู้ว่าเมื่อออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจไปแล้วผลจะไปอยู่จุดใด กลายเป็นที่มาของคำว่า“รวยกระจุก-จนกระจาย” เพราะออกมาตรการไปก็ไหลเข้าทุนใหญ่หมด โดยหนึ่งในข้อค้นพบของการทำงานนี้คือ “ความพยายามเข้าใจสาเหตุของความจน” ว่ามีต้นตอจากอะไร

ซึ่งก็เป็นไปได้ทั้งการถูกกดทับจากนโยบายการพัฒนาของรัฐ ภัยพิบัติธรรมชาติ หรือพฤติกรรมส่วนบุคคลหรือในครัวเรือน การทำความเข้าใจนั้นใช้ข้อมูลผ่านการทำงานเชิงพื้นที่ โดยมีมหาวิทยาลัยคอยสนับสนุน และพบข้อมูลที่น่าสนใจ 2 ด้าน กล่าวคือ ในขณะที่บางพื้นที่มีครัวเรือนยากจนแต่ตกหล่นจากการได้รับสวัสดิการของรัฐถึงร้อยละ 40 บางพื้นที่ก็พบครัวเรือนที่ไม่ได้จนจริงถึงร้อยละ 60 หมายถึงอยู่ในระบบของรัฐแต่ไม่มีรายได้

ดร.กิตติ อธิบายเพิ่มเติมว่า “การวัดความยากจนใช้เพียงรายได้ไม่พอ..ต้องใช้รายได้บวกกับชีวิตความเป็นอยู่”ตามไปดูกันถึงบ้านว่าใช้ชีวิตกันอย่างไร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบสอบทานโดยให้ชุมชน มหาวิทยาลัยและรัฐมีส่วนร่วม ซึ่งก็จะพบครัวเรือนยังไม่ถึงขั้นยากจนแต่เข้าถึงสวัสดิการของรัฐได้ ข้อค้นพบนี้ยังนำไปสู่ข้อเสนอเชิงนโยบายในการปรับหลักเกณฑ์นิยามความยากจนด้วย แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือเกิดการช่วยเหลือกันเองในชุมชน

“หลายชุมชนอยู่ติดชลประทานแต่ไม่เคยเข้าถึงชลประทาน ชุมชนติดชายฝั่งแต่ไม่เคยเข้าถึงทรัพยากรทางทะเลฉะนั้นพอโอกาสมันเอื้อและคนที่มีแรงมากกว่าเขาไปเปิดโอกาส เขาเข้าถึงปุ๊บหลุดเลย อันนี้เรียกว่า Social Safety Net (เครือข่ายพยุงรองรับทางสังคม) เราเกิดกองทุนกฐินทำมหกรรมแก้จนในพื้นที่ช่วยเหลือกันเอง อันนี้สำคัญที่สุด แล้วท้ายที่สุดคือปรับจิตสำนึกของคนว่าเวลาเราจนไม่จริงเรารับไปก็เป็นบาปนะ แต่ถ้าเราเป็นคนจนจริงแล้วเข้าไม่ถึง คนที่มีแรงแต่ไม่เปิดโอกาสให้ก็เป็นบาปเหมือนกัน

พฤติกรรมของความยากจนเป็นพลวัตขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของเขาด้วย ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการกดทับนโยบายภาครัฐอย่างเดียว พฤติกรรมรายคน-รายครัวเรือนมีส่วนร่วมมาก เพราะฉะนั้นการเอาความเชื่อ การเอาศาสนา การเอาพลังทางสังคมมาช่วยหนุนเพื่อปรับพฤติกรรมกับจิตสำนึกเข้าไปด้วย” ดร.กิตติ กล่าว

รศ.ดร.ปุ่น เที่ยงบูรณธรรม กล่าวว่า ในขณะที่เมืองอัจฉริยะ (Smart City) กำลังเคลื่อนไป แต่โครงสร้างเดิมที่มีบริหารจัดการไม่ทัน งานพัฒนาเมืองจึงต้องให้ความสำคัญกับโครงสร้างพื้นฐานอย่างอ่อน (Soft Technology) เช่น ระบบฐานข้อมูล กลไกการเงินที่เอื้อให้เมืองทำสิ่งใหม่ๆ ได้อย่างถูกต้องและรวดเร็ว รวมถึงการดึงภาคเอกชนและภาคประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมทำโครงการระดับพื้นที่ ซึ่งแม้หน้างานจะมีคนเก่งอยู่มากแต่ยังขาดคนที่กล้าทำเพราะไม่มั่นใจในเชิงกฎหมาย และหลายคนก็อึดอัดไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ

“อีกอันที่เป็นความรู้อีกชุดหนึ่งของเมือง เราพบว่าอย่างเคสหนึ่งกลไกใหม่นอกจากกลไกเดิมที่มาจากภาคเอกชนแล้ว กลไกภาคประชาชนไปภาคเยาวชนที่ทำงานด้วยกันเราพบว่าจำเป็นจะต้องถ่ายทอด ดังนั้นผมเลยมองว่า ความรู้แต่ละที่ที่เป็น Local Wisdom (ภูมิปัญญาท้องถิ่น) มันต้อง Synergy (ทำงานร่วมกัน) และต้องถ่ายทอด ดังนั้น กลไกความรู้จึงไม่ใช่เป็นกลไกที่คุยกันภายในเมืองอย่างเดียว แต่คุยกันระหว่างเมืองด้วย และคุยไปกับเมืองต่างประเทศด้วย เพราะฉะนั้นการให้กำลังใจกัน การ Empowerment (เสริมพลัง) กันแล้วนำมาสู่ความสามารถในการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน โดยที่ลงทุนไปแล้วสามารถกลับมาพวกเขาเอง” รศ.ดร.ปุ่น กล่าว

ดร.สีลาภรณ์ บัวสาย กล่าวว่า ประเทศไทยนั้นร่ำรวยไปด้วยต้นทุนทางวัฒนธรรม อีกทั้งยังบริหารจัดการได้ดี ตัวอย่างหนึ่งคือการทำให้กลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ อยู่ร่วมกันได้
ในขณะที่บางประเทศมีความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ถึงขั้นสู้รบเข่นฆ่ากันหรือถึงขนาดต้องแบ่งแยกออกไปตั้งเป็นประเทศใหม่ ทั้งนี้ การทำงานด้านทุนทางวัฒนธรรมจะอยู่บนความคิดเรื่องสำนึกท้องถิ่น นำไปสู่การสร้างคุณค่าและรู้สึกหวงแหน เช่น โครงการตลาดนัดวัฒนธรรม ที่ทุกวันนี้ไม่ได้เดินด้วยเงินวิจัยแล้วแต่เป็นเงินของท้องถิ่น โดยทุนวิจัยเป็นเพียงเมล็ดพันธุ์ (Seed) ตั้งต้นเท่านั้น

“คล้ายๆ กับเวลาเราเข็นรถ กับตอนนี้พอมันเริ่มสตาร์ทได้มันเป็นแค่ Monitor (เฝ้าดู) เติมเต็มนิดๆ หน่อยๆ ลากตรงนั้นตรงนี้ต่อเชื่อม ซึ่งอันนี้เป็น Knowhow (ความรู้) อีกเรื่องซึ่งคิดว่าต้องถอดออกจาก 5 ชุด คือระบบติดตามสนับสนุน คนนึกว่าสร้างอะไรแล้วทิ้งได้เลย จะว่าไปแล้วก็เหมือนต้นไม้ ต้องมีการตามดูบ้าง รดน้ำพรวนดินบ้าง หรือปล่อยเรือออกท่องมหาสมุทร เขามีพลังงานไปหาข้างหน้าได้ แต่มันต้องมี ว. บอกว่าพายุจะมาหรือเปล่า มันต้องมีระบบพวกนี้อยู่บ้างแล้วยังไม่มีการออกแบบเท่าไร” ดร.สีลาภรณ์ กล่าว

สำหรับ วิทยสถาน “ธัชภูมิ” เพื่อการพัฒนาพื้นที่ นั้นเป็นดำริของ ศ.(พิเศษ) ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) มุ่งหวังให้เป็น “ธงนำ” ของการพัฒนาพื้นที่โดยครอบคลุมทั้ง 5 เรื่องของฐานทุนความรู้จากงานวิจัยเพื่อพัฒนาพื้นที่ที่มีผลกระทบอย่างสูงต่อการพัฒนาประเทศ ผ่านสถาบันความรู้ 5 สถาบันได้แก่ สถาบันความรู้เพื่อการจัดการทุนทางวัฒนธรรม สถาบันความรู้เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน สถาบันความรู้เพื่อการสร้างโอกาสทางสังคม สถาบันความรู้เพื่อการพัฒนาเมือง และสถาบันความรู้เพื่อเสริมพลังท้องถิ่น!!!

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/707256

บีบหัวใจ! สาวใหญ่ท้อชีวิต ประกาศปลิดชีพ ฝาก 4 ชีวิตหาบ้านดูแลต่อ

วันศุกร์ ที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2566, 21.42 น.

สาวใหญ่วัย 55 ปี ท้อชีวิต ธุรกิจพังทลายเพราะโดนโกง ครอบครัวแตกสลาย สามีเลิก บ้านถูกยึด ต้องหลบมาเช่าบ้านอยู่คนเดียวเงียบๆ ประกาศปลิดชีพ ขอให้คนใจบุญมารับลูกๆทั้ง 4 ตัวไปอยู่ด้วย 

27 มกราคม 2566 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ในเพจของกลุ่มคนรักแมว มีสาวใหญ่วัย 55 ปี ที่ จ.อุดรธานี ส่งข้อความแจ้งว่า ดิฉันอยู่ที่ จ.อุดรธานี ค่ะ บ้านเช่าทาวน์เฮ้าน์ 2 ชั้น เลขที่ 321/187 หมู่บ้านอุดรการ์เด้นวิลล์ ซอย 3 ขวามือ หลังที่ 7 ดิฉันขังลูกๆ ทั้ง 4 ไว้ในห้องนอนด้านหน้าชั้น 2 ส่วนดิฉันอยู่ห้องด้านหลัง บ้านมืดถูกตัดมิเตอร์ไฟแล้ว ต้องเตรียมไฟฉายมาด้วย มือถือก็จะถูกตัดพรุ่งนี้ค่ะ คุณนัชญ์เป็นคนเดียวในโลกนี้ที่ดิฉันเชื่อมั่นว่าลูกๆ จะแคล้วคลาดปลอดภัยและมีชีวิตที่ดีต่อไปได้ค่ะ ขอกราบขอบพระคุณอย่างสุดหัวใจ และอีกข้อความ “คุณนัชญ์คะ กราบขอความช่วยเหลือค่ะ ขอความกรุณาช่วยรับอุปการะหาบ้านให้ลูกๆที่เป็นห่วงเดียวของดิฉันที่เหลืออยู่ 4 ชีวิตด้วยค่ะ ดิฉันได้ตัดสินใจแล้วที่จะจบชีวิตตัวเอง หลังจากส่งข้อความนี้ โปรดเมตตาเด็กๆ ด้วยนะคะ” หลังจากมีข้อความนี้ในโซเซียล ปรากฏว่าสร้างความแตกตื่นให้คนทาสแมวเป็นอย่างมาก เกิดขึ้นอะไรขึ้นกับหญิงสาวรายนี้

ผู้สื่อข่าวรีบเดินทางไปที่บ้านเช่าในหมู่บ้านดังกล่าว บริเวณสี่แยกสามพร้าว อ.เมือง จ.อุดรธานี เมื่อไปถึงได้มีจิตอาสาร่วมด้วยช่วยกันเดินทางมาสอบถามเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย ขณะที่ชาวบ้านยังงงว่าเกิดอะไรขึ้น พร้อมกับให้ข้อมูลว่า เห็นหญิงสาวรายนี้ย้ายเข้ามาอยู่ได้หลายเดือนแล้ว เขามาเช่าอยู่ผู้หญิงตัวคนเดียวและแมวอีก 4 ตัว ปกติจะอยู่คนเดียวตามลำพังไม่ค่อยเข้าออกมาสุงสิงกับใคร เป็นคนหน้าตาดียิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนไม่มีทุกข์ เวลากินข้าวก็สั่งแกร็บ เรื่องที่เขาจะฆ่าตัวตายเพิ่งรู้จากนักข่าวนี่เอง

ต่อมา หญิงสาวคนดังกล่าว ได้เดินออกมาจากบ้าน ทราบชื่อคือคุณปุ๊ อายุ 55 ปี ชาว จ.อุดรธานี เธอเล่าให้ฟังว่าที่ผ่านมาเคยทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้างและทำธุรกิจค้าขาย แต่ถูกโกงจนเจ๊ง สามีก็เลิก บ้านก็ถูกยึด รถก็ถูกยึด เมื่อปี 64 จึงหันมาทำน้ำดื่มหยอดเหรียญเจอโควิดก็เจ๊งอีก ย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ 5 เดือนมีเงินเก็บอยู่ส่วนหนึ่ง ตอนนี้หมดแล้ว ไฟถูกตัด บ้านก็ค้างค่าเช่า 2 เดือน ไม่อยากขอรับความช่วยเหลือ แต่อยากให้แมวที่เลี้ยงไว้ 4 รับไปเลี้ยง คือคิดอะไรไม่ออกตั้งใจจะปลิดชีพตัวเอง

ขอปรับสภาพจิตใจตัวเองว่าจะไปทางไหนอย่างไร ตอนนี้สภาพจิตใจยังมืดแปดด้าน พูดตรงๆ ถอดใจไปแล้วที่ส่งแมสเชสเจอร์ไปคืออยากมีคนรับไปดูแลต่อ ไม่อยากคิดอะไร แต่พอเห็นน้องๆ วันนี้ก็เกรงใจเหมือนมีคนให้กำลังใจจะลองฮึดสู้ต่อ พี่ปุ๊กล่าวตอนท้าย

ต่อมา นายภีมพล อุ่นจิตติกุล นักข่าวโฮมเคเบิ้ลทีวี จ.อุดรธานี เดินทางมาถึงกับตกใจเพราะรู้จักพี่ปุ๊เป็นอย่างดี แต่ก่อนเป็นสายธรรมเข้าวัดประจำ แต่ด้วยปัญหาธุรกิจเจ๊ง สามีเลิก จึงรู้ว่ามาเช่าห้องอยู่คนเดียว โดยทุกคนได้พูดให้กำลังใจให้สู้ต่อไป อย่าคิดสั้น ขณะที่ค่าไฟมีคนใจดีจ่ายให้แล้ว ส่วนค่าโทรศัพท์ที่จะถูกตัดนักข่าวก็จ่ายให้เรียบร้อย เพื่อเป็นการช่วยเหลือเบื้องต้น ตอนท้ายพี่ปุ๊บอกว่าไม่ขอรับการช่วยเหลือเพราะเกรงใจ แต่จะขายสิ่งของออกจำพวกโต๊ะ เก้าอี้ โซฟาหรืออะไรในบ้านที่เก็บมาจากบ้านหลังเก่า เพื่อได้เงินมาจ่ายค่าเช่าและมีกำลังใจได้เงินจากการขายสิ่งของหาทำร้านเล็กๆ เพื่อเลี้ยงชีพตัวเองต่อไป

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/707248

‘พระพยอม’เตือนพระ4รูปเตะตะกร้อ ‘ขาดสมณสัญญา’ อย่าให้ชาวบ้านติเตียน

วันศุกร์ ที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2566, 20.51 น.

จ.นนทบุรี พระพยอมเตือนพระ4รูปเตะลูกตะกร้อขาดสมณสัญญาอย่าให้ชาวบ้านติเตียน

จากกรณีผู้ใช้ tiktok รายหนึ่ง โพสต์คลิปพระสงฆ์ 4 รูป นำลูกตะกร้อมาเตะแทนลูกฟุตบอลอย่างสนุกสนานในลานวัดแห่งหนึ่ง ซึ่งมีชาวเน็ตเข้ามาแสดงความคิดเห็นเป็นจำนวนมาก

ล่าสุดเมื่อเวลา 17.00 น. วันที่ 27 มกราคม 2566 ผู้สื่อข่าวเดินทางไปที่วัดสวนแก้ว ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี เพื่อสอบถามกรณีดังกล่าวกับพระพยอม กัลยาโณ เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว เปิดเผยว่า สมัยก่อนเตะตะกร้อ ต่อนก เคยทำกันมาพักนึงและมาถึงช่วง รัชกาลที่ 3-4 ว่าพฤติกรรมนี้แย่มาก เลยตั้งธรรมยุตขึ้นมา เป็นพระที่เคร่งครัดและทำให้พระที่เคยเตะตะกร้อต่อนก มาเล่นฟุตบอล พูดง่ายๆความเลวที่เป็นเนื้องอกมันเพิ่มขึ้น ในที่สุดแล้ว สรุปว่า บวชเรียนหรือบวชลวง การจะทำพฤติกรรมแบบนี้ศีลวินัยไม่ขาดแต่ขาดสมณะสัญญา ขาดความไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ฝากถึงพระที่ยังเป็นวัยรุ่น วัยรุ่นที่เขาบังคับควบคุมตัวเองได้มี เณรบางองค์ควบคุมตัวเองได้ดี แลดูดีมาก งั้นต่อไปนี้อย่าทำอะไรที่อุจาดตาเลย คนเห็นแล้วขัดหูขัดตาเก็บภาพมาประจาน วัดไหนชื่ออะไร ใครที่ปกครองก็เสียหายด้วย ขอบิณฑบาตพระน้องๆที่อายุน้อยๆ เล่นของเล่นของพระเณรคือ เล่นสมาธิ เล่นนิมิต เล่นแล้วมีความสุขสงบ และไม่มีใครตำหนิติเตียน ดีไม่ดีคนอาจจะไม่ใส่บาตร เพราะฉะนั้นเลิกเถอะ พระรูปอื่นก็อย่าเอาอย่าง ของเล่นของพระอยู่ที่ความสงบ ไม่ใช่เล่นเอิกเกริก เล่นกันไม่สำรวมก็ต้องระวัง การจะสร้างศาสนามันยากแต่คนทำลายมันทำง่าย ช่วยกันทำให้เป็นเนื้อนาบุญ

อย่าทำอะไรให้ชาวบ้านติเตียนเลย พระต้องฟังปาฏิโมก ฟังเสียงสวด หากฟังเสียงร้องเสียงเพลงนั่นมันของฆารวาส เขาเล่นเขาร้องกัน บวชเป็นพระต้องรักความสงบ หากชอบร้องเพลงแสดงว่าจิตใจไม่สงบ บวชเป็นพระหัดรักความสุขและความสงบเถอะ สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่ดี ญาติโยมที่อยู่ใกล้วัดมีพระเณรแบบนี้ก็ต้องทำอะไรที่ให้พวกเขามีสำนึก ถ้าญาติโยมเห็นแล้วไม่ทำบุญไมาใส่บาตรพักนึง เดี๋ยวพวกนี้ก็จะรู้สึก กับเรื่องการขัดแย้งธรรมะวินัย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/707195

ใครโกหก?! ‘ดาราสาวไต้หวัน’โต้เดือดไม่ได้เมา อ้างจำคนรีดไถได้ ท้าตำรวจเปิดวงจรปิด

วันศุกร์ ที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2566, 20.35 น.

27 มกราคม 2566 จากกรณีดาราสาวไต้หวันโพสต์ถูกตำรวจนครบาลห้วยขวาง ตั้งด่านตรวจค้นแล้วเรียกเงินไป  27,000 บาท เพื่อแลกกับการปล่อยตัว จนเป็นข่าวดังตามที่เสนอข่าวไปแล้วนั้น ขณะเดียวผลการตรวจสอบเบื้องต้นทางฝ่ายเจ้าหน้าที่ตำรวจยืนยันว่ายังไม่พบการรีดไถเงิน โดยล่าสุดชายขับรถแกร็บมาสด้า ซึ่งปรากฏในคลิปกล้องวงจรปิดที่เป็นคนไปรับกลุ่มดาราสาวไต้หวันจากอาร์ซีเอ เจอด่านตำรวจหน้าสถานทูตจีน สอบสวนทราบว่ากลุ่มนักท่องเที่ยวอยู่ในอาการมึนเมาโวยวายตั้งแต่อยู่ในรถ ทะเลาะกับตนเองด้วยที่เปิดเพลงไทย โดยกลุ่มนักเที่ยวไต้หวันอารมณ์เสียตั้งแต่บนรถ พอโดนตำรวจเรียกจึงมีอารมณ์ไม่พอใจมากขึ้น แต่ระหว่างที่อยู่ที่ด่านตนไม่เห็นตำรวจเรียกรับเงินหรือมีการยื่นเงินแต่อย่างใด (อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง : บิ๊กโจ๊ก’สั่งเร่งคลี่ปมดาราสาวไต้หวัน คนขับ’แกร็บ’ให้ข้อมูลเมาโวยวาย ไม่เห็นตร.ไถเงิน)

ล่าสุด  เพจเฟซบุ๊ก “หนีห่าวไต้หวัน ฉันมาแล้ว” โพสต์ข้อความเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า “อัพเดตล่าสุดจากไอจีของดาราสาวค่ะ  เขาเถียงกลับนะคะว่าที่ทางตำรวจกล่าวหาว่าเขานั้นไม่จริง ค่ะ

1)เขาไม่ดื่มค่ะ ไม่ได้เมา

2)เขาท้าให้เปิดกล้องcctvค่ะ 

3) มีการตั้งด่านปิดจริง ทำไมพูดกลับไปกลับมา

4) เขาสามารถชี้ตัวตำรวจที่เอาเงินเขาไปได้ค่ะ นางบอกจำไม่มีวันลืม

5) เธออ้างว่า ตำรวจเอาเงินเธอไปจริง ยัดบุหรี่ไฟฟ้าใส่มือเธอแล้วถ่ายรูป

ล่าสุด เพจดังกล่าว ระบุว่า กลายเป็นว่าตอนนี้ ทางแท็กซี่ที่มาให้การว่านางเมา แต่กลับบอกว่าการ์ดฟอร์แมตลบไปแล้ว ล่าสุดดาราไต้หวันยังคงท้าว่าทำไมไม่เปิดคลิป cctvดูสักที เปิดก็จบละว่านางเมาจริงไหม?? หรือกลัวว่าเปิดจะไม่เป็นผลดีต่อตำรวจเอง?! แอดว่าประเด็นไม่ใช่นางเมาไม่เมา เพราะนางเมาไม่ได้ขับก็ไม่ผิด ประเด็นคือ “รับเงินจริงไหม เอาเงินไปจริงไหม?? มีการลงบันทึกไหม?? ปรับค่าอะไร และมีใบเสร็จไหม??” เปิดคลิปค่ะถ้ามี

ขอบคุณที่มา : IG : Charlene_an517, เพจเฟซบุ๊ก หนีห่าวไต้หวัน ฉันมาแล้ว

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Ftaiwantopic%2Fposts%2Fpfbid02ijBiQUNTZ4srUoxvVzMk1n8WZuukBC2QUXgJjB7rXrJoC6iJNtUBBzU46wjyjwJrl&show_text=true&width=500