ความคืบหน้าโศกนาฏกรรมเครื่องบินโดยสารแบบอันโตนอฟ-148 สายการบินซาราตอฟ ประสบเหตุตกที่เขตราเมนสกี ห่างจากกรุงมอสโก ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 70 กิโลเมตร หลังจากทะยานขึ้นจากสนามบินโดโมเดโดโว เมื่อบ่ายวันอาทิตย์ตามเวลาท้องถิ่น และหายไปจากจอเรดาร์เพียง 2 นาทีหลังจากนั้น คร่าชีวิตผู้โดยสารและลูกเรือ 71 คน เมื่อวันจันทร์ (12 ก.พ.) พนักงานสอบสวนและนักอาชญาวิทยาราว 100 คนลงพื้นที่เกิดเหตุเพื่อรวบรวมเบาะแสไขปริศนาหนึ่งในเหตุเครื่องบินตกร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์รัสเซีย ซึ่งเจ้าหน้าที่ระบุว่าอาจจะเกิดจากความผิดพลาดของคน ปัญหาขัดข้องทางเทคนิคและสภาพอากาศเนื่องจากรัสเซียเผชิญหิมะตกหนักมากเป็นประวัติการณ์ในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่ไม่มีการพูดถึงประเด็นก่อการร้าย

ภาพ : AFP

ก่อนหน้านี้มีผู้เห็นเหตุการณ์หลายคนระบุว่า เห็นเครื่องบินไฟไหม้กลางอากาศก่อนตก ซึ่งบ่งว่าเครื่องยนต์อาจมีปัญหาและระเบิด

กระทรวงจัดการสถานการณ์ฉุกเฉินระบุว่าพบกล่องดำ 1 ใน 2 กล่องแล้ว ขณะที่พนักงานสอบสวนทราบจุดเครื่องบินตกกระแทกพื้นซึ่งทำให้เกิดหลุมยาว 7 เมตร กว้าง 74 เมตร และลึกราว 1 เมตรครึ่ง

ในบรรดาผู้เสียชีวิตมีชาวสวิตเซอร์แลนด์ 1 คน อาเซอร์ไบจาน 1 คน และมีเด็กรวมอยู่ด้วย 3 คน เที่ยวบินมรณะกำลังมุ่งหน้าไปยัง เมืองในแถบเทือกเขายูราล แต่กว่า 60 คนบนเครื่องมาจากภูมิภาคโอเรนเบิร์ก ที่เมืองออร์สค์ ปลายทางของเที่ยวบินนี้ตั้งอยู่

เมืองออร์สค์ เป็นเมืองใหญ่อันดับสองในภูมิภาคโอเรนเบิร์ก มีประชากร 2.37 แสน อยู่ใกล้ชายแดนคาซัคสถาน

ภาพ : AFP

ทีมกู้ภัยและอาสาสมัครกว่า 900 คนยังคงค้นหาร่างเหยื่อเคราะห์ร้ายต่อไป โดยใช้โดรนเข้าช่วย เนื่องจากพื้นที่ค้นหากว้างมาก เศษชิ้นส่วนเครื่องบินกระจายเกลื่อนครอบคลุมพื้นที่กว่า 187 ไร่ จึงคาดว่าจะต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าหนึ่งสัปดาห์จึงจะตรวจสอบได้ทั่วถึง

นอกจากนี้พื้นที่เกิดเหตุมีหิมะปกคลุมสูงถึงเอวในบางจุดทำให้การเข้าถึงเป็นไปอย่างยากลำบากทีมฉุกเฉินต้องเดินทางเข้าไปและใช้รถสโนว์โมบิล

เครื่องบินลำที่ประสบเหตุผลิตในรัสเซียมีรายงานว่าผ่านการใช้งานมาแล้ว 7 ปี สายการบินซาราตอฟซื้อมาจากสายการบินอีกแห่งเมื่อ 1 ปีก่อน
ประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูติน ยกเลิกแผนการเดินทางไปยังเมืองตากอากาศโซชิ ริมทะเลดำเพื่อพบปะกับประธานาธิบดีมาห์มุด อับบาส ของปาเลสไตน์ แต่เปลี่ยนมาจัดประชุมในกรุงมอสโกแทน

แต่ที่น่าสนใจสำหรับปีนี้คือ ชาวจีนจำนวนมากที่กลับภูมิลำเนาไม่ได้อยู่ในอารมณ์เฉลิมฉลอง เพราะเมื่อเทศกาลหยุดยาว 15 วันสิ้นสุดลง พวกเขาจะไม่กลับไปยังกรุงปักกิ่งอีก เนื่องจากนครหลวงแดนมังกรกลายเป็นสถานที่ที่ไม่ต้อนรับคนต่างมณฑลที่เคยเข้าไปขายแรงงานและเป็นเครื่องจักรสำคัญของเศรษฐกิจอันรุ่งเรือง

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา การขนส่งแจ้งว่า จำนวนเที่ยวเดินทางในช่วง 10 วันแรกของเทศกาลหยุดยาวประจำปีนี้ลดลงเล็กน้อย มีผู้โดยสารชาวจีนเดินทางโดยรถไฟ รถยนต์ เรือและเครื่องบินช่วง 1-10 กุมภาพันธ์ 732 ล้านเที่ยว ลดลง 10% จากปีที่แล้ว ซึ่งเป็นเพราะนักศึกษามหาวิทยาลัยและแรงงานต่างจังหวัดกลับบ้านไปตั้งแต่ก่อนหน้าเทศกาล แรงงานเหล่านั้นโบกมือลากรุงปักกิ่งตั้งแต่พฤศจิกายนและธันวาคม ขณะทางการเร่งไล่ที่คนหลายแสน

ภาพ : AFP

ในช่วงตรุษจีนปีที่แล้วมีผู้โดยสารชาวจีนเดินทางเกือบ 3 พันล้านเที่ยว

ที่สถานีรถไฟสายตะวันตกในกรุงปักกิ่ง หลี่ เหวิน พนักงานร้านอาหารวัย 47 ปี เป็นหนึ่งในคนที่เคยใช้ชีวิตในปักกิ่งจำนวนมากที่ซื้อตั๋วเที่ยวเดียว เธอย้ายไปอยู่เมืองหลวงเมื่อ 10 ปีก่อนเพื่อหาเงินส่งเสียลูกสาวจนเข้ามหาวิทยาลัยในนครเฉิงตู แต่เวลานี้เผชิญแรงกดดันจากแผนการควบคุมประชากรในเมืองหลวงให้อยู่ที่ 23 ล้านคนภายในปี 2563 และไล่รื้อสิ่งปลูกสร้างผิดกฎหมายบนพื้นที่ 40 ล้านตารางเมตร ซึ่งส่วนใหญ่เป็นร้านค้าและที่พักพิงของผู้มีรายได้น้อยอย่างแรงงานต่างถิ่น จนในที่สุดพวกเขาไม่สามารถอาศัยและทำมาหากินได้เหมือนเดิม

หลี่ กล่าวว่า บ้านในชุมชนเล็กๆ ที่เธอเคยอยู่ถูกรื้อทำลายแล้ว เธอคงอยู่ไม่ไหวหากต้องจ่ายค่าเช่าห้องพักใหม่ 3 เท่าจากที่เคยจ่าย

ทางการอ้างว่าจำเป็นต้องไล่รื้อสิ่งปลูกสร้างไม่ได้มาตรฐาน และเร่งความเร็วขึ้นอีกหลังเกิดเหตุเพลิงไหม้อาคารผิดกฎหมายคร่าชีวิตเหยื่อ 19 คนเมื่อพฤศจิกายนปีที่แล้ว เพื่อทำให้กรุงปักกิ่งเป็นเมืองน่าอยู่สำหรับทุกคน แต่การรื้อและไล่ที่อย่างดุดันเมื่อปีที่แล้วจุดกระแสไม่พอใจอย่างมากในสังคม

สำหรับหลี่ยังไม่ตัดสินใจว่าเธอจะลองเสี่ยงดวงไปหางานทำในเมืองใหม่หรือไม่หลังผ่านพ้นตรุษจีนแล้ว แต่เมื่อลูกสาวเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยก็คงไม่สามารถหยุดงานได้และจะต้องหาเงินส่งเสียลูกต่อไป

ปาโบล หวัง จากกลุ่มไชนา เลเบอร์ บูลเลติน กล่าวว่า ทางการปักกิ่งไม่ต้องการให้แรงงานต่างถิ่นอาศัยอยู่อีกต่อไป พวกเขาเรียกว่าการยกระดับทางเศรษฐกิจ นโยบายเหล่านี้ทำให้คนต่างจังหวัดต้องกลับบ้านสถานเดียว และไม่สามารถกลับไปได้อีก

รายงานข่าวจากสำนักข่าวซินหัว(China Xinhua News)ระบุว่าเมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 ก.พ.ผ่านมา ประธานาธิบดีสีจิ้นผิงได้เดินทางเยี่ยมเยือนชาวบ้านชนเผ่าอี๋ในหมู่บ้านยากไร้ที่ตั้งอยู่บนภูเขาต้าเหลียง มณฑลเสฉวน ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน

โดยสีจิ้นผิง ผู้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสูงสุดของพรรค คอมมิวนิสต์พูดคุยกับชาวบ้านและเจ้าหน้าที่รัฐในท้องถิ่นเกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขา รวมถึงการแก้ปัญหาความยากจน
มีผู้ยากไร้ชาวจีนมากกว่า 700 ล้านคนที่หลุดพ้นจากความยากจนนับตั้งแต่จีนได้ปฏิรูปและเปิดประเทศในปี 1978 จีนมุ่งมั่นและตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในขั้นตอนการต่อสู้กับความยากจน

โดยในรายงานของสีจิ้นผิงในการประชุม สมัชชาใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 19 ระบุว่าตั้งแต่ปี 2013-2016 มีชาวจีนหลุดพ้นจากความยากจนแล้วราว 60 ล้านคน โดยสัดส่วนของคนที่ยังอยู่ภายใต้ขีดความยากจนนั้นเหลือเพียงแค่ร้อยละ 4 เท่านั้นจากเดิมที่ ร้อยละ 10
ทั้งนี้เกณฑ์ความยากจนของจีนหมายถึงผู้ที่มีรายได้ต่อปีน้อยกว่า 2,600 หยวน (13,000 บาท)
แผนการแก้จนของจีนยังให้ความสำคัญกับหลักการของการบรรเทาความยากจนที่ตรงกับ “กลุ่มเป้าหมาย” ซึ่งหมายความว่า จีนดำเนินมาตรการที่แม่นยำ ตรงเป้าและมีความแตกต่าง เพื่อทำให้เกิดการลดความยากจนอย่างมีประสิทธิภาพ
ตั้งแต่ปี 2013 จีนมีแผนบรรเทาความยากจนและแผนพัฒนาชีวิตคนยากไร้แล้ว 126 แผน เช่น คัดเลือกเจ้าหน้าที่รัฐที่มีความสามารถและเหมาะสมลงไปให้ความรู้อละช่วยเหลือชาวบ้านที่ยากไร้ในหลายๆ ระดับที่แตกต่างกัน เป็นต้น
นอกจากนี้ปีที่ผ่านมา รัฐบาลจีนได้ทุ่มงบเพื่อการลงทุนในพื้นที่ยากไร้ไปมาก 1.5 หมื่นล้านดอลลาร์เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชาวบ้านยากจน

เพนนี มอร์ดอนท์ รัฐมนตรีกระทรวงพัฒนาระหว่างประเทศอังกฤษ ส่งหนังสือแจ้งไปยังองค์กรการกุศลทุกแห่งที่ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลว่า จะถูกตัดงบสนับสนุนหากไม่ให้ความร่วมมือจัดการกับกรณีล่วงละเมิดทางเพศของลูกจ้าง

คำเตือนและการแสดงจุดยืนของรัฐบาลอังกฤษ มีขึ้นหลังจากหนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ รายงานเมื่อสุดสัปดาห์ว่า เจ้าหน้าที่อาวุโสของออกซ์แฟม องค์กรบรรเทาทุกข์ชื่อดังของอังกฤษ ซื้อบริการโสเภณีขณะเข้าไปช่วยเหลือเหยื่อแผ่นดินไหวครั้งใหญ่เมื่อ 7 ปีก่อน และองค์กรพยายามปกปิดกรณีอื้อฉาวในเวลานั้น

มอร์ดอนท์ กล่าวว่า การช่วยให้คนกลุ่มเปราะบางและยากที่สุดพ้นจากอันตรายคือความสำคัญเร่งด่วนที่สุด แต่ในศตวรรษที่ 21 กลับยังมีการแสวงประโยชน์และล่วงละเมิดทางเพศอยู่ในองค์กรบรรเทาทุกข์ ซึ่งเป็นเรื่องน่ารังเกียจอย่างยิ่ง

เดอะไทมส์ เปิดรายงานลับของออกซ์แฟมที่พบว่า นายโรแลนด์ แวน อาวเวอร์ไมเรน ผู้อำนวยการของออกซ์แฟมในเฮติ วัย 68 ปี ที่ถูกบีบให้ลาออกเมื่อปี 2554 จ่ายเงินซื้อบริการทางเพศในห้องพักที่ออกซ์แฟมเช่าให้อยู่ระหว่างทำงานบรรเทาทุกข์ นอกจากนี้ รายงานยังพบว่าอาจมีผู้เยาว์รวมอยู่ในกลุ่มที่ถูกเจ้าหน้าที่บรรเทาทุกข์ของออกซ์แฟมแสวงหาประโยชน์ทางเพศด้วย

สำนักงานพัฒนาระหว่างประเทศอังกฤษ (ดีเอฟไอดี) ออกแถลงการณ์เมื่อวันเสาร์ว่า ในปี 2554 ออกซ์แฟมแจ้งว่าเริ่มสอบสวนแต่ไม่เปิดเผยว่าเป็นข้อหากล่าวเกี่ยวกับการซื้อบริการทางเพศจากผู้เยาว์ หรือโสเภณี ระบุเพียงว่า “ประพฤติไม่เหมาะสมทางเพศ”

ดีเอฟไอดี ระบุด้วยว่า ยอมรับว่าทีมงานของออกซ์แฟมส่วนใหญ่ไม่ได้ทำอะไรผิดและทุ่มเททำงานเพื่อช่วยเหลือสังคม แต่วิธีการจัดการที่ผู้บริหารองค์กรแสดงออกมา สะท้อนถึงการขาดวิจารณญาณ

มาร์ก โกลด์ริง ประธานเจ้าหน้าที่บริหารออกซ์แฟม ยอมรับว่า ไม่ได้เปิดเผยรายละเอียดของเรื่องอื้อฉาวทั้งหมดในปี 2554 แต่ก็ยืนยันว่าไม่ได้พยายามปกปิด ทันทีที่รู้ก็เปิดสอบสวนเป็นการภายใน ผลสอบนำไปสู่การไล่ออกทีมงาน 4 คน และลาออก 3 คน รวมถึงผู้อำนวยการ

กระนั้น ออกซ์แฟมยังถูกกล่าวหาอีกประเด็นว่าไม่ได้เตือนไปยังเอ็นจีโออื่นถึงตัวบุคคลที่ก่อเรื่อง ทำให้คนเหล่านั้นได้งานใหม่และทำงานกับคนกลุ่มเสี่ยงในพื้นที่ภัยพิบัติต่อ

หลังจากบังคับให้ แวน เอาเวอร์ไมเรน ลาออกจากผู้อำนวยการในเฮติเมื่อปี 2554 แต่ต่อมาเขาก็ไปได้งานใหม่เป็นหัวหน้าทีมงานของกลุ่มต่อต้านความหิวโหย “แอ็กชัน อะเกนสต์ ฮังเกอร์” ของฝรั่งเศส ในบังกลาเทศช่วงปี 2555-2557 โดยองค์กรบรรเทาทุกข์ฝรั่งเศสได้ตรวจสอบประวัติก่อนจ้างงานไปกับออกซ์แฟมแล้ว แต่อีกฝ่ายไม่ได้แจ้งเรื่องความประพฤติไม่เหมาะสมของเขา ทั้งยังได้รับคำรับรองจากอดีตพนักงานที่เคยทำงานกับเขาถึงความสามารถ

ล่าสุด ดิ ออบเซิร์ฟเวอร์ ว่านอกจากเฮติแล้ว ทีมงานของออกซ์แฟมยังใช้บริการโสเภณีในชาดด้วยเมื่อปี 2549 ออกซ์แฟมระบุว่ายังไม่สามารถยืนยันข้อหาล่าสุด แต่รู้สึกช็อกและผิดหวังกับพฤติกรรมของคนจำนวนน้อยเหล่านั้น