#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653184

วันพฤหัสบดี ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 19.58 น.

“…ให้เชื่อกรรม คือการกระทำ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว คนเราเกิดมาแล้วต้องตายกันทั้งนั้น เกิดมาแล้วให้รู้จักสร้างสมคุณงามความดี คนบาปเวลาตายทรมาน คนดีมีศีลธรรม เวลาตาย ตายแบบสงบ ใครๆ ก็ต่างสรรเสริญ ยกย่องในคุณงามความดี คนก็แห่แหนไปร่วมงานมาก เพราะความดีที่สร้างไว้ คนเรากลัวแต่ความตาย ไม่กลัวความเกิด เพราะความเกิดนั่นแหละ ทำให้ต้องตาย บางคนก็ตายตั้งแต่คลอดก็มีถมไป ได้เกิดมาก็ให้รู้จักสร้างสมคุณงามความดี บางคนสว่างมา แล้วมืดไป บางคนมืดมาแล้วสว่างไป…”

โอวาทธรรมคำสอนหลวงปู่แสง ญาณวโร ที่มาจากเฟสบุ๊ก “พระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น” โพสต์เมื่อ 10 สิงหาคม 2016 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/652915

วันพุธ ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 19.23 น.

“…เวลากิเลสมันเกิดขึ้น เกิดขึ้นทางกาย เกิดขึ้นทางวาจา เกิดขึ้นทางใจ รู้ทันมันเดี๋ยวนี้มันก็ดับไปเดี๋ยวนี้แหละ ตัวสติมันปกครองอยู่เสมอ ถ้ามีสติอยู่ทุกเมื่อ มันบ่ได้คุมมันหละ ครั้นเกิดขึ้น รู้ทันมันก็ดับ รู้ทันก็ดับ รู้ทันก็ดับ คิดผิดก็ดับ คิดถูกก็ดับ พอใจไม่พอใจก็ดับลงทันทีที่ตัวสติ…”

โอวาทธรรมคำสอน หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/652102

วันอาทิตย์ ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 14.18 น.

8 พฤษภาคม 2565 ทีมข่าวแนวหน้าออนไลน์ จะพาญาติโยมพุทธศาสนิกชนไปฟังธรรมเทศนากับเจ้าคณะตำบลเสนางคนิคมเขต 1 และอีกตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดโคกสะอาด ที่วัดโคกสะอาด ต.ไร่สีสุก อ.เสนางคนิคม จ.อำนาจเจริญ ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือ ห่างตัวเมืองอำนาจเจริญ ประมาณ 25 กิโลเมตร ไปตามถนนชยางกูร สายหลัก (อำนาจเจริญ- มุกดาหาร) ซึ่งพระครู วิจิตร ธรรมโสพล เจ้าอาวาสวัดโคกสะอาด และเจ้าคณะตำบลเสนางคนิคมเขต 1 ท่านเน้น เรื่องการทำบุญเป็นหลัก  

สำหรับ วัดโคกสะอาด ต.ไร่สีสุก อ.เสนางคนิคม จ.อำนาจเจริญ สังกัดมหานิกาย พระครูวิจิตร ธรรมโสพล เป็นเจ้าอาวาสวัดโคกสะอาดและเจ้าคณะตำบลเสนางคนิคม เขต 1 ปกครองประสงฆ์ 5 รูป ไม่มีสามเณร มรรคนายก 1 คน บนเนื้อที่ 30 ไร่ เป็นที่ตั้งกุฏิ ศาลาการเปรียญ อุโบสถ ฯลฯ 

ที่โดดเด่น คือการปลูกป่าไม้หลากหลายพันธุ์ เพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ลดภาวะโลกร้อน โดยเฉพาะจะมีป้ายคติธรรมติดไว้ที่ต้นไม้ทุกต้นเพื่อเป็นข้อคิด เตือนใจ ให้พุทธศาสนิกชน ญาติโยม นำไปปฏิบัติ ซึ่งอยู่ท่ามกลางอากาศร่มรื่น ไร้แสงแดด เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการความสงบ ปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ อย่างยิ่ง  

ส่วนด้านหน้าวัด ทำเป็นลานซีเมนต์ ริมถนนชยางกูร ให้ผู้ที่ผ่านไปมา ขับรถไกลๆต้องการพักรถผักผ่อนชั่วคราวก็มีให้บริการฟรี แถมมีที่นั่งให้ผู้รอรถโดยสาร นั่งรอรถอย่างสบายใจ ในขณะที่รอรถ หรือจอดพักรถ จะเดินเข้าไปกราบนมัสการ ขอพรพระพุทธชัยมงคลเพื่อความเป็นสิริมงคล เดินทางโดยปลอดภัย ซึ่งประดิษฐานอยู่ภายในวิหารไม้อย่างสวยงานไม่ไกลมากนัก 

หรือจะเดินเลยไปอีกหน่อย ก็จะพบเห็นสระน้ำขนาดกลาง โดยกำหนดให้เป็นเขตอภัยทาน ห้ามจับสัตว์น้ำเด็ดขาด ซึ่งปลาหลากหลายชนิด มาจากผู้ใจบุญนำมาปล่อยเป็นทาน จึงกลายเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ มีม้านั่ง ให้นั่งดู ฝูงปลา แหวกว่ายเล่นน้ำ อย่างเพลิดเพลิน ทำให้จิตรใจสบาย มีความสุข คลายกังวล คลายเครียด จากปัญหาการระบาดของโรคโควิด19ได้ในระดับหนึ่ง   

ก่อนเดินทางกลับควรแวะฟังธรรมเทศนาสอนใจ เพื่อนำไปปฏิบัติ จะได้อยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข ก้าวหน้าในการงาน ซึ่งพระครู วิจิตร ธรรมโสพล เจ้าอาวาสวัดโคกสะอาด เทศนาตอนหนึ่งว่า มีคนถามกันมาก ว่าทำไมบางคนเป็นถึงเศรษฐี และไม่เคยทำบุญเลย แล้วรวยเอารวยเอา

อาตมาก็ตอบว่า เพราะเขากินบุญเก่า คือชาติก่อนเขาทำบุญไว้มาก ก็เลยเกื้อหนุนในชาตินี้ ส่วนคนที่ทำบุญตลอดเวลาในชาตินี้ แต่ทำไมจนเอาจนเอา ก็เพราะว่าชาติก่อน ไม่เคยทำบุญเลย ทำให้ชาตินี้จน แต่หากทำบุญชาตินี้มาก สิ่งดีๆก็จะตามมา เช่น ทำบุญ จะทำให้เราจิตใจดี มีความสบายใจ และถ้าให้ดีจริง สิ่งของที่เอามาทำบุญ หรือถวายพระ จะต้องมาจาก การทำงานที่สุจริต มาด้วยความบริสุทธิ์จึงจะได้บุญ

ตรงกันข้ามถ้าได้มา ด้วยการปล้นจี้ ลักขโมย เขามา ก็จะไม่ได้บุญ ที่สำคัญการทำบุญ ทำมาก ทำน้อย ได้บุญเท่ากัน ซึ่งบางคนเข้าใจผิดถ้านำเงินบริจาควัดมากๆก็จะได้บุญมาก ไม่จริงเป็นการเข้าใจผิด  

สำหรับการทำกฐินมีผ้าผืนเดียวเท่าผ้าเช็ดหน้าก็ทำผ้ากฐินได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องทำใหญ่โต ทำเท่าฐานะของเรา เหมาะสมกับฐานะเรา ถ้าทำแล้วไม่เป็นทุกข์ มีแต่ความสุขและสบายใจ นั่นแหละ คือการได้บุญ 

ส่วนการทำบุญที่เห็นทันตาก็คือการดูแลพ่อแม่ให้ดี ตอนที่ท่านทั้ง 2 มีชีวิตอยู่ ท่านต้องการอะไร อยากกินอะไร ก็หาให้ท่านได้กิน และทำดีกับท่านตลอดเวลา ไม่ใช่ว่าพอถึงวันเกิดท่าน จึงค่อยพาท่านไปกินอาหาร อย่างนี้ก็ไม่สมควร ควรทำให้ท่านตอนมีชีวิตอยู่ ซึ่งผลการทำดีดูแลพ่อแม่ดี ก็จะส่งผลให้จะคิด จะทำอะไรมีแต่ความสำเร็จ  

เพราะฉะนั้น พระในบ้านคือพ่อแม่ จะต้องเคารพบูชาสูงสุด.012

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/651864

วันศุกร์ ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 19.37 น.

“…การบริกรรมภาวนาในธรรมบทใดก็ตาม กรุณาอย่าคาดหมายผลที่จะพึงเกิดขึ้นในเวลานั้น เช่น ความสงบจะเกิดขึ้นในลักษณะนั้น นิมิตต่างๆ จะเกิดขึ้นในเวลานั้น หรืออาจจะเห็นนรกสวรรค์ขุมใดหรือชั้นใดในเวลานั้น เป็นต้น นั้นเป็นการคาดคะเนหรือด้นเดา ซึ่งเป็นการก่อความไม่สงบให้แก่ใจเปล่าๆ ไม่เกิดประโยชน์อะไรจากการวาดภาพนั้นเลย และอาจทำใจให้ท้อถอยหรือหวาดกลัวไปต่างๆ ซึ่งผิดจากความมุ่งหมายของการภาวนาโดยถูกทางที่ท่านสอนไว้…”

โอวาทธรรม หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน (คัดลอกจากหนังสือสมาธิภาวนากับหลวงตามหาบัว) – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/651403

วันพุธ ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 19.35 น.

“ทุกวันนี้จิตใจของคนมันต่ำ ไม่เคารพของสูง ของสูงกลับประมาท ไปไหว้ของต่ำ เอาของต่ำเป็นที่พึ่ง นั่นแหละมันจะเกิดกาลกิณีอุบัติขึ้น ซึ่งไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนก็จะได้พบได้เห็นนี่แหละ

คนในยุคนี้จิตใจมันต่ำ ไม่รู้จักคุณพ่อคุณแม่ ไม่รู้จักคุณพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ ประมาทไปเสียหมด ประมาทของสูงแล้วยิ่งจะต่ำลงไป ไม่รู้จักของสูงของต่ำมันก็แย่ล่ะนะ โบราณท่านสอนไว้ 

ถ้าเอาของต่ำขึ้นสูง ของสูงลงไว้ต่ำ จะเป็นกาลกิณี นั่นก็หมายถึงการเคารพนั่นแหละ ของสูงไม่เคารพ ไม่กราบไม่ไหว้ แต่ไปเคารพ กราบไหว้ของต่ำโน้นนะ นี่มันแย่ล่ะนะ ไม่เคยพบเห็นมาก่อนก็พบเห็นล่ะยุคนี้ เพราะจิตใจคนในยุคนี้เป็นกาลกิณี ไม่มีความ ละอายเกรงกลัวต่อบาป สะดุ้งกลัวต่อบาป อะไรทั้งหมดแหละ เป็นกาลกิณี ผิดทำนองคลองธรรมไปหมด”

………..

พระราชวชิรเขมคุณ (หลวงปู่อว้าน เขมโก) วัดป่านาคนิมิตต์ อ.โคกศรีสุพรรณ จ.สกลนคร กราบขอบพระคุณและขออนุโมทนาบุญเจ้าของภาพ – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/651197

วันอังคาร ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 19.19 น.

คำว่า “พุทโธ” ก็ดี “อานาปานสติ” ก็ดี ก็เปรียบเหมือนกับเหยื่อล่อปลานั่นเอง “ถ้ามีแต่เบ็ดปลาก็ไม่กิน” ต้องเอาเหยื่อมาล่อเพื่อให้ปลากินเบ็ด “ถ้ามีแต่จิตเฉยๆ ก็หาที่ยึดไม่ได้” ต้องอาศัยอานาปานสติคือลมหายใจเข้า-ออกเป็นอารมณ์ของใจหรือ “ต้องอาศัยคำบริกรรมมีพุทโธเป็นต้นให้เป็นที่ยึดของใจ”

พอจิตรวมตัวเข้าไปเป็นอันเดียว มีความทรงตัวหรือมีความเป็นตัวของตัวโดยเอกเทศแล้ว “คำบริกรรมอันนั้นก็หมดปัญหาไปเอง” เช่นลมหายใจก็หมดปัญหาไป คำว่า “พุทโธ ธัมโม หรือสังโฆ อะไรก็ตาม ซึ่งเป็นคำบริกรรม มากน้อยก็หมดปัญหาไป” เหลือแต่ความรู้ล้วน ๆ 

เราจะว่า “พุทโธ” คำว่า “พุทโธกับจิตก็เป็นอันเดียวกันเสีย” คำว่า ธัมโม “ธรรมกับจิตก็เป็นอันเดียวกันเสีย” สังโฆ “สังฆะกับจิตก็เป็นอันเดียวกันเสีย” รู้เด่นดวงก็ปล่อย เวลานั้นปล่อยหมด เหลือแต่ความรู้ล้วน ๆ เด่น “นั่นละคือบ่อแห่งความสุข”

โอวาทธรรม หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/650747

วันอาทิตย์ ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 13.47 น.

วันหยุดเสาร์อาทิตย์ได้มีโอกาสเดินทางไปที่วัดหนองปลิง บ้านหนองปลิง ต.นาจิก อ.เมืองอำนาจเจริญ จ.อำนาจเจริญ ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของ อ.เมืองอำนาจเจริญ ห่างตัวเมืองอำนาจเจริญประมาณ 12 กิโลเมตร พระอาจารย์ ทองพูน สิริสาโร อายุ 71 ปี บวช 51 พรรษา เป็นเจ้าอาวาสวัดหนองปลิง ปกครองพระสงฆ์ จำนวน 10 รูป ไม่มีสามเณรและแม่ชี มรรคนายก 2 คน สังกัด มหานิกาย บนเนื้อที่ 12 ไร่ เป็นที่ตั้ง อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฎิ เป็นต้น 

พระอาจารย์ ทองพูน สิริสาโร เจ้าอาวาสวัดหนองปลิง เล่าว่า วัดหนองปลิง เป็นวัดเก่าแก่ อายุกว่า 100 ปี ก่อนนั้น ตั้งอยู่ป่าช้า ห่างจากหมู่บ้านหนองปลิงประมาณ 3 กิโลเมตร ทางด้านทิศตะวันออก ต่อมาเกิดโรคระบาดฝีดาษ ชาวบ้านล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงต้องย้ายวัดหนองปลิง มาอยู่โคก(เนิน)หนองปลิง ใกล้หนองน้ำ มีปลิงในน้ำเยอะมาก จึงเรียกว่า หนองปลิง เมื่อหมู่บ้านและวัดมาตั้งอยู่ใกล้หนองน้ำ ก็เรียกชื่อตามหนองน้ำ ว่า บ้านหนองปลิง และวัดหนองปลิง กระทั่งปัจจุบัน ซึ่งโรคฝีดาษ ก็หยุดการระบาดด้วย ส่วนที่ตั้งหมู่บ้านเดิม กลายเป็นป่าช้า ในปัจจุบัน 

เจ้าอาวาสวัดหนองปลิง กล่าวว่า หลังจากอาตมา เรียนสำเร็จการศึกษาภาคบังคับ ชั้นประถมปีที่ 4 ก็บวชเป็นสามเณร ต่อมาบวชเป็นพระและได้เดินธุดงธ์ปฏิบัติธรรม แสวงหาความรู้ด้านพระธรรมเพิ่มเติม โดยข้ามไปฝั่งประเทศกัมพูชา จำพรรษาที่ภูเขาในถ้ำช้าง เรียนรู้แลกเปลี่ยนพระธรรมวินัยกับพระเขมรอยู่หลายปี และเดินธุดงส์โปรดสัตว์อยู่ดินแดนกัมพูชาต่ออีกเกือบ 20 ปี จึงข้ามมาฝั่งประเทศไทย ซึ่งก็ได้เดินธุดงส์ไปเรื่อยๆในภาคอีสาน จนกระทั่งมาปักกด จำพรรษาอยู่ที่หมู่บ้านขมิ้น อ.ม่วงสามสิบ จ.อุบลราชธานี ต่อมาญาติโยมบ้านหนองปลิง ทราบว่า มาจำพรรษาที่บ้านขมิ้น ก็เลยนิมนต์กลับไปอยู่วัดหนองปลิง วัดบ้านเกิด ซึ่งช่วงนั้นวัดหนองปลิง ไม่มีเจ้าอาวาสวัด จึงไม่ปฏิเสธเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองปลิงจนถึงปัจจุบัน 

พระอาจารย์ ทองพูน สิริสาโร กล่าวเพิ่มเติมว่า ด้วยแรงศรัทธาของชาวหนองปลิง และต้องการให้มีสิ่งยึดเหนี่ยวทางใจ และเป็นสถานที่จัดงานสำคัญทางศาสนา เป็นศูนย์รวมทางใจ ศูนย์รวมของความสามัคคีปรองดองของคนในหมู่บ้าน พุทธศาสนิกชน ญาติโยม ทั้งหลาย จึงได้มีการบริจาคทุนทรัพย์คนละเล็กละน้อย ก่อสร้างพระพุทธรูปเทพประทานพรขึ้น ที่ความสูง 20 เมตร หน้าตักกว้าง 6 เมตร มีธรรมจักรอยู่ด้านหลังและทำเป็นชฎาอยู่เหนือศรีษะอย่างสวยงาน โดยก่อสร้างแล้วเสร็จ เมื่อปี พ.ศ.2534 และถือเอาวันสงกรานต์ที่ 13 เมษายน ของทุกปี เป็นวันจัดงานบุญประจำปี นมัสการพระเทพประทานพร ซึ่งลูกหลานที่ทำงานอยู่กรุงเทพหรือต่างจังหวัด จะพร้อมใจกันจัดทำผ้าป่าสามัคคีมาทอดที่วัดหนองปลิง เพื่อหาเงินเข้าวัดบำรุงพุทธศาสนา เป็นประจำทุกปี พร้อมกับก่อสร้างรูปปั้น หลวงปู่กำ เจ้าอาวาสวัดหนองปลิง องค์แรก ไว้เป็นที่เคารพศรัทธา ที่หน้าอุโบสถอีกด้วย 

นอกจากนี้ ด้านทิศเหนือภายในวัด หลังกุฎิเจ้าอาวาสวัดหนองปลิง ยังมีหนองน้ำ(สระน้ำ)ขนาดกลาง เรียกว่า หนองปลิง ไว้ให้พุทธศาสนิกชน ญาติโยม เข้ามาทำทาน ปล่อยสัตว์น้ำต่างๆ และให้อาหารปลา ซึ่งกำหนดเป็นเขตอภัยทานด้วย 

พระอาจารย์ ทองพูน สิริสาโร เจ้าอาวาสวัดหนองปลิง เทศนาตอนหนึ่งว่า ถ้าจะเรียกว่า คน มันก็สับสนวุ่นวาย ไม่สิ้นสุด เหมือนกับคนอาหารในหม้อ หากจะเรียกว่า มนุษย์ จะต้องอยู่เหนือคน คือ ไม่สับสนวุ่นวาย มีความพอดี ที่ทุกวันนี้ยังมีสิ่งยุ่งๆสับสนวุ่นวาย เห็นประโยชน์ตัวเองเป็นสำคัญ คงยังเป็นคนอยู่ ยังไม่เป็นมนุษย์ ถ้าเป็นมนุษย์แล้ว สิ่งต่างๆก็จะไม่มี ไม่เกิดขึ้น จะให้เป็นมนุษย์นั้นไม่ยาก ให้ยึดหลักคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นที่ตั้งแล้ว เรื่องอื่นๆอุปสรรคต่างๆก็ไม่เกิดขึ้นและหมดไป 

พระอาจารย์ ทองพูน ชี้ให้ดูลายกนกลวดลายต่างซึ่งประดับอยู่อุโบสถและ กล่าวว่า หากมองดูพินิจพิเคราะห์ลวดลายในอุโบสถ ช่างอ่อนช้อยสวยงามเหลือเกิน ก็จะทำให้จิตใจของเราเพลิดเพลินเจริญตา ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า ในจิตใจ ก็จะมลายหายไปด้วย สิ่งที่ทำให้เรามีความทุกข์ก็เพราะอยากได้อยากเป็น และเห็นแก่ตัวกันมาก ถ้าลดความอยาก ความเห็นแก่ตัวลงได้ ชีวิตก็จะเป็นสุข และที่สำคัญทรัพย์สินเงินทอง ลาภยศ สรรเสริญ เป็นสิ่งสมมุติขึ้นมา แม้แต่ร่างกายของเรา ยังไม่ใช่ของเรา ตายไปก็เหลือแค่ผงธุลี ความดีเท่านั้นที่คงอยู่ตลอดไป.012

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/650679

วันเสาร์ ที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2565, 18.36 น.

กตัญญูกตเวที…ความรู้คุณที่ท่านทำแล้วแก่ตน และตอบแทนพระคุณนั้น พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญว่าเป็นธรรมของคนดี คือคนดีมีธรรมนี้ หรือธรรมนี้ทำให้คนเป็นคนดี คือคนใดมีธรรมคือความกตัญญูกตเวที คนนั้นคือคนดีนั่นเอง ในด้านตรงกันข้าม คนใดไม่มีความกตัญญูกตเวที คนนั้นไม่ใช่คนดี

เชิญสำรวจตัวเองให้ทุกคน ให้เห็นใจตนอย่างชัดเจนตรงตามความจริงว่า มีความกตัญญูกตเวทีหรือไม่ แล้วก็จะรู้จักตนเองว่าเป็นคนดีหรือไม่ ไม่มีความกตัญญูกตเวทีไม่เป็นคนดีจริงๆ อย่าสงสัย แต่จงเร่งอบรมใจตนเอง ให้มีกตัญญูกตเวทิตาธรรมให้จงได้ อย่าให้ผ่านชีวิตนี้ไปสู่ชีวิตหน้าที่ยาวนาน โดยไม่ถือโอกาสสร้างชีวิตในภพชาติข้างหน้าให้สวยสดงดงามอย่างยิ่ง

โอวาทธรรม สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/650563

วันศุกร์ ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2565, 19.42 น.

เมื่อใด มีความคิดว่าเราทำดีไม่ได้ดี หรือเขาทำดีไม่ได้ดี ก็พึงรู้ว่า เมื่อนั้นกำลังหลงคิดผิดจากความจริง กำลังเข้าใจผิดจากความจริง ทำดีต้องได้ดีเสมอ ไม่มียกเว้นด้วยเหตุผลใดทั้งสิ้น

เมื่อใดมีความคิดว่าเราทำไม่ดี แต่กลับได้ดี หรือเขาทำไม่ดีแต่กลับได้ดี ก็พึงรู้ว่าเมื่อนั้นกำลังหลงคิดผิดจากความจริง กำลังเข้าใจผิดจากความจริง ทำไม่ดีต้องได้ไม่ดีเสมอ ไม่มียกเว้นด้วยเหตุผลใดทั้งสิ้น

ชีวิตในชาตินี้ชาติเดียวย่อมน้อยนัก เมื่อเปรียบกับชีวิตในอดีตชาติ ซึ่งนับจำนวนชาติหาถ้วนไม่ ดังนั้น กรรมคือการกระทำที่ทำในชีวิตนี้ ในชาตินี้ชาติเดียว จึงน้อยนัก เมื่อเปรียบกับกรรมหรือการกระทำที่ทำไว้แล้วในอดีตชาติ อันนับจำนวนชาติไม่ถ้วน

โอวาทธรรม สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/650331

วันพฤหัสบดี ที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2565, 19.23 น.

“…ความคิดผูกพันกับอดีตเป็นทุกข์ได้อย่างยิ่ง เป็นทุกข์ได้ยืดเยื้อ ตัวอย่างง่ายๆ ก็เช่นเมื่อได้รับฟังเสียงหรือได้เห็นภาพที่ไม่ถูกหูถูกตาเสียงนั้นภาพนั้นจะผ่านหูผ่านตาไปในทันที เป็นอดีตไปในทันที แต่ความไม่พอใจหรือความโกรธจะไม่ผ่านไปในทันที ด้วยเสียงขาดหายไปแล้วแต่ใจก็ยังปรุงคิดถึงเสียงน้ันอยู่ ภาพลับตาไปแล้วแต่ใจก็ยังปรุงคิดถึงภาพนั้นอยู่ ความไม่ชอบใจหรือความโกรธที่เกิดพร้อมกับเสียงกับภาพจึงไม่ดับไปพร้อมกับเสียงกับภาพ แต่จะยืดเยื้ออยู่พร้อมกับความคิดยึดมั่นในอดีต

พิจารณาเหตุผลตามความถูกต้องเป็นจริงก็ย่อมจะประจักษ์ว่า ความไม่ชอบใจหรือความโกรธที่มีอยู่นั้นไม่ใช่เพราะเสียงของใคร ภาพอะไร แต่เป็นเสียงที่ตนเองคิดผูกพันไว้ และเป็นภาพที่ตนเองคิดผูกพันไว้ ความคิดของตนเองจึงเป็นผู้นําทุกข์มาใส่ตนเอง ไม่ใช่ทุกข์เกิดจากอะไรอื่น อย่างน้อยที่สุดควรจะให้ความทุกข์เกิดดับไปพร้อมกับรูปเสียงจึงจะถูก ได้ยินเสียงไม่ชอบใจถ้าจะเกิดความไม่ชอบใจในขณะได้ยินเสียงน้ันห้ามไม่ได้จริงๆ ก็ช่างเถิด แต่เมื่อเสียงน้ันดับแล้ว ผ่านพ้นไปแล้ว ต้องให้ความไม่ชอบใจดับไปด้วย ผ่านพ้นไปด้วย จึงจะถูกจึงสามารถช่วยตนเองให้มีความสบายใจได้..”

โอวาทธรรม สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร – 003