ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

24 มีนาคม 2560 เวลา 10:36 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/486641

โดย…ภาดนุ ภาพ ทวีชัย ธวัชปกรณ์

เชฟหนุ่มเชื้อสายจีนมาเลย์ วัย 30 ปี  ฮง เต็ง โป คือหัวหน้าส่วนครัวขนมหวานประจำโรงแรมฮิลตัน สุขุมวิท กรุงเทพฯ และโรงแรมดับเบิลทรี บาย ฮิลตัน สุขุมวิท กรุงเทพฯ ด้วยฝีมือการทำเบเกอรี่ที่รสชาติอร่อย บวกกับไอเดียแสนครีเอทในการสร้างสรรค์รูปลักษณ์เมนูที่หาตัวจับยาก ทำให้เขาก้าวหน้าในอาชีพอย่างรวดเร็วแม้อายุจะยังน้อย

“ผมให้ความสนใจในเรื่องการทำอาหารมาตั้งแต่เด็กๆ ในวัยเยาว์ผมมีความฝันอยู่ 2 อย่าง อย่างแรกคือการเป็นกราฟฟิก ดีไซเนอร์ และอย่างที่สอง ก็คือการเป็นเชฟหรือเป็นพ่อครัว ดังนั้นหลังจากที่เรียนจบชั้นมัธยมปลาย ผมจึงไม่รีรอที่จะสมัครเรียนที่ Flamingo International College, Selangor ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนทำอาหารในทันที

ในช่วงที่เรียนใกล้จะจบ ผมได้สมัครเข้าไปฝึกงานที่โรงแรมอีควาทอเรียล (Equatorial) ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย ที่โรงแรมแห่งนี้ ผมได้ฝึกฝนฝีมือและสะสมประสบการณ์ในการทำอาหารและขนม โดยมีหัวหน้าเชฟขนมหวานชื่อ เชฟเอสเค ลิม เป็นผู้สอนเทคนิคให้ด้วยความเอาใจใส่ เมื่อนึกย้อนไปแล้วผมรู้สึกขอบคุณเขามากจริงๆ เลยครับ”

จากประสบการณ์ในการฝึกงานที่โรงแรมครั้งนี้ ทำให้เชฟฮงได้งานเต็มเวลางานแรกที่โรงแรมเรเนซองส์ ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ ในตำแหน่งผู้ช่วยเชฟในเวลาต่อมา ซึ่งเขาใช้เวลากว่า 2 ปีที่นั่น ก่อนจะย้ายไปฝึกฝนฝีมือและหาประสบการณ์ยังที่ใหม่ ณ โรงแรมฮิลตัน เปตาลิง จายา

“หลังจากทำงานที่โรงแรมฮิลตัน เปตาลิง จายา ได้พักใหญ่ ผมก็ได้รับโอกาสใหม่ๆ โดยถูกเสนอให้ไปทำงานที่โรงแรมอีควาทอเรียล ที่เกาะปีนัง โดยครั้งนี้ผมได้รับการโปรโมทให้เป็นหัวหน้าส่วนครัวขนมหวานของที่นั่น ซึ่งถือว่าเป็นงานแรกที่ทำให้ผมมีโอกาสได้เรียนรู้บทบาทหน้าที่ใหม่ นั่นคือการเป็นหัวหน้างานที่ต้องรับผิดชอบการทำงานของทีมงานและลูกน้องในทีมไปในตัว”

ด้วยความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ชอบลองผิดลองถูก และมักจะหาแรงบันดาลใจใหม่ๆ ในการคิดค้นสูตรขนมอยู่เสมอ ทำให้เบเกอรี่เมนูใหม่ๆ ที่เชฟฮงคิดค้นขึ้นจึงไม่ได้มีดีแค่รสชาติ หากแต่มีรูปลักษณ์ที่สวยงามแปลกตาและมีเอกลักษณ์ของตัวเอง จึงเป็นจุดเด่นที่ทำให้เขาพัฒนาตัวเองได้เร็วกว่าคนอื่น แถมยังได้รับคำชมและกล่าวขานถึงความเป็นเชฟเบเกอรี่ไฟแรง จนได้รับโอกาสก้าวหน้าในอาชีพอีกหลายครั้งตามมา

“หนึ่งในโอกาสดีๆ ที่ผมได้รับก็คือ การได้เดินทางมาทำงานที่ประเทศไทยเป็นครั้งแรก โดยเริ่มงานที่โรงแรมฮิลตัน ภูเก็ต อาร์เคเดีย รีสอร์ท แอนด์ สปา ที่นี่ทำให้ผมได้เรียนภาษาและวัฒนธรรมไทยเพิ่มเติมด้วย หลังจากทำงานที่ภูเก็ตได้ 2 ปี ผมก็ได้รับโอกาสในการก้าวหน้าอีกครั้ง นั่นคือการมาเป็นหัวหน้าส่วนครัวขนมหวานที่ต้องดูงานของ 2 โรงแรมในกรุงเทพฯ นั่นคือ โรงแรมฮิลตัน สุขุมวิท กรุงเทพฯ และโรงแรมดับเบิลทรี บาย ฮิลตัน สุขุมวิท กรุงเทพฯ อย่างในปัจจุบันนี้

การได้มาดูแลรับผิดชอบส่วนครัวขนมหวานของทั้งสองโรงแรม ทำให้ผมรู้สึกสนุกกับงานมาก เพราะโดยนิสัยส่วนตัวของผมแล้วจะชอบความท้าทาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคิดเมนูขนมใหม่ๆ ที่มีความสร้างสรรค์ โดยหยิบเอาวัตถุดิบที่หาได้ในท้องถิ่นมาเป็นส่วนประกอบของเบเกอรี่ ซึ่งสามารถเรียกรอยยิ้มของทุกคนที่เห็นและได้ชิมออกมาได้”

เชฟฮงเสริมว่า เขารักที่จะเรียนรู้บนเส้นทางสายนี้ไปเรื่อยๆ และคิดไว้ว่าจะพัฒนาตัวเองให้ก้าวไปสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น นั่นก็คือการเป็นเอ็กเซ็กคิวทีฟเชฟให้ได้ โดยตั้งเป้าหมายไว้อีกไม่กี่ปีข้างหน้า หากก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดได้แล้ว เขาก็จะผันตัวเองไปเป็นเจ้าของกิจการร้านขนมเล็กๆ น่ารักๆ ซึ่งอาจจะเปิดร้านที่กรุงเทพฯ หรือที่ภูเก็ตก็ได้ เพราะเมืองไทยเป็นประเทศที่เขาชอบ เลยอยากจะอยู่ทำงานที่นี่ไปนานๆ

“ช่วงนี้ผมทำงานเกือบทุกวันเพราะรู้สึกสนุกกับมัน ที่จริงในหนึ่งสัปดาห์ผมจะได้หยุด 2 วัน แต่ด้วยความที่ผมย้ายมาทำงานที่นี่ได้ยังไม่ครบ 1 ปี จึงมีเรื่องต่างๆ มากมายรอให้ผมต้องจัดการ ซึ่งผมก็เต็มใจทำเป็นอย่างยิ่ง เพราะเป็นงานที่ผมรักและเลือกที่จะทำตั้งแต่แรกแล้ว

วันไหนถ้าได้หยุดแบบจริงจัง ผมจะเลือกอ่านหนังสือการ์ตูนเพื่อเป็นการผ่อนคลาย บ้านผมในมาเลเซียมีห้องเก็บหนังสือการ์ตูนที่ใหญ่มากๆ คือผมเก็บสะสมหนังสือการ์ตูนที่ผมอ่านมาตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันนี้เลยละ หนังสือการ์ตูนเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจให้ผมคิดค้นเค้กที่หน้าตาน่ารัก แปลกใหม่ และมีเอกลักษณ์ออกมาได้ และที่สำคัญรสชาติของขนมยังต้องอร่อยถูกปากคนกินด้วยครับ”

พันนาคอตต้ามะพร้าวใบเตย

ส่วนผสม

-ใบเตย กะทิ ครีม น้ำตาล แผ่นเจลาติน

วิธีทำ

-นำแผ่นเจลาตินไปแช่ในน้ำเย็น แล้วทิ้งไว้ให้อ่อนนุ่ม

-ปั่นใบเตยพร้อมกับกะทิและครีมให้เป็นเนื้อเดียวกัน แล้ว

พักไว้

-นำมาอุ่นด้วยความร้อน แล้วเติมน้ำตาล พร้อมคนให้เข้ากัน นำไปใส่ในแม่พิมพ์ แช่เย็นไว้

มูสมะม่วง

ส่วนผสม

-พิวเรมะม่วง น้ำตาล ครีม

วิธีทำ

-อุ่นพิวเรมะม่วงด้วยความร้อน เติมน้ำตาลแล้วทำให้เย็นนี้จากนั้นเติมครีมและน้ำตาลอีกเล็กน้อย เสร็จพักไว้อัลมอนด์บิสกิต

ส่วนผสม

-น้ำตาล ไข่ขาว วานิลลา เนย แป้งเค้ก

วิธีทำ

-นำเนยไปตั้งไฟให้ละลาย เติมน้ำตาล ไข่ขาว วานิลลาแป้งเค้ก จากนั้นเติมเนยที่ละลายแล้วลงไปใส่แม่พิมพ์ต้นมะพร้าว พักไว้ แล้วนำไปอบในอุณหภูมิ 180 องศาบัลซามิกคาเวียร์

ส่วนผสม

-น้ำมันมะกอกบัลซามิก น้ำมะนาว น้ำตาล แป้งเอการ์เอการ์ น้ำสะอาด

วิธีทำ

-นำน้ำมันมะกอกบัลซามิกไปแช่เย็นไว้ 3 ชั่วโมง

-ต้มน้ำแล้วใส่ส่วนผสมที่เหลือลงไป คนให้เดือด

-นำส่วนผสมที่ได้หยดใส่ลงไปในน้ำมันมะกอกบัลซามิกซึ่งแช่ไว้จนเข้าที่แล้ว ก็จะได้เม็ดคาเวียร์เทียม ช้อนขึ้นแล้วนำไปแช่ในน้ำเย็น

น้ำตาลครัมเบิล

ส่วนผสม

-แป้งเค้ก เนย น้ำตาล ผงอัลมอนด์

วิธีทำ

-ผสมแป้ง น้ำตาล และผงอัลมอนด์ให้เข้ากัน แล้วนำไปใส่ในตู้เย็น แช่ทิ้งไว้ข้ามคืน

-นำออกมาในวันรุ่งขึ้น แล้วนำไปอบในอุณหภูมิ 180 องศา จนได้สีเหลืองน้ำตาล

ไอศกรีมกะทิ

ส่วนผสม

-พิวเรมะพร้าว นม น้ำเชื่อม เหล้ารัมฮาวาน่า มาลิบูลิเคียวร์

วิธีทำ

-นำส่วนผสมทั้งหมดปั่นเข้าด้วยกันจนเนียน แช่ช่องฟรีซทิ้งไว้ค้างคืน ก็จะได้ไอศกรีมกะทิ

นำทุกอย่างมาตกแต่งในจาน โดยใช้จินตนาการจัดวางตามชอบ โดยอาจจะใช้ช็อกโกแลตทำเป็นถ้วยหรือรูปลูกมะพร้าว จากนั้นให้ตักไอศกรีมกะทิใส่ลงไป พอจัดเสร็จสวยงามแล้วก็เสิร์ฟได้เลย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

23 มีนาคม 2560 เวลา 10:26 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/486499

โดย…พุสดี สิริวัชระเมตตา ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

เบนซ์-รัฐพงษ์ รัตนหิรัญญา ผู้บริหารหนุ่มโปรไฟล์เริ่ด แต่เก็บตัวเหมือนเป็นหนุ่มโลว์โปรไฟล์นี้ กลายเป็นที่รู้จักในวงสังคม หลังจากเมื่อปลายปีที่ผ่านมาเขาได้ลั่นระฆังวิวาห์กับสาวสังคมคนดัง ดีกรีนางเอกละคร เจ้าแม่โฆษณาอย่าง พอลลี่-พรพรรณ สิทธินววิธ หลังจากคบหาดูใจกันได้ไม่นาน

งานนี้ทำเอาหลายคนอยากเข้าไปทำความรู้จักเหลือเกินว่าชายหนุ่มมาดสุขุมและอบอุ่นคนนี้เป็นใคร เพราะถึงลองค้นหาความเป็นมาของเขาดู ก็บอกเลยว่าเรื่องนี้อากู๋ (กูเกิล) ยังต้องยอมแพ้

เส้นทางชีวิตของเบนซ์ ถ้าเปรียบเทียบเป็นการเดินทาง ต้องบอกว่าเป็นการเดินทางที่มีจุดหมาย แต่คำจำกัดความของปลายทางอาจไม่ใช่การเดินทางไปให้ถึงเท่านั้น แต่เป็นการสั่งสมความสำเร็จในทุกย่างก้าวเพื่อไปถึง ปัจจุบันผู้บริหารหนุ่มในวัย 36 ปี  นั่งแท่น Chief Operation Officer (COO) ของบริษัท ไทยสตีลอิมปอร์ต ผู้ผลิตและจำหน่ายเหล็กแผ่นสำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้าง ในฐานะทายาทรุ่นที่ 3

เห็นลุคปราดเปรียว บริหารงานอย่างเฉียบขาด ใครจะคิดว่าเบนซ์ไม่ได้มีดีกรีในสายบริหารหรือการตลาดตามสูตรสำเร็จของผู้บริหารทั่วไป แต่เขาคือบัณฑิตหนุ่มนักกฎหมาย ที่เคยฝันอยากเป็นฟันเฟืองเล็กๆ ในระบบกฎหมายไทยมาก่อน

“หลังจากจบไฮสกูลที่สิงคโปร์ ผมตัดสินใจเรียนต่อคณะนิติศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์ นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เพราะสนใจเรื่องการจัดสรรผลประโยชน์ในสังคม ในแง่ตัวบทกฎหมายว่ามีกลไกอย่างไร แต่ด้วยความที่ออสเตรเลียมีข้อกำหนดว่า นักศึกษาต่างชาติไม่สามารถเรียนวิชากฎหมายอย่างเดียวได้ ต้องเรียนคู่กับคณะอื่นด้วย ผมเลยเลือกสายการเงินคู่ไปด้วย เพราะตอนนั้นผมสนใจพวกกฎหมายเอกชนเกี่ยวกับการทำสัญญาการเงินเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอปรึกษาที่บ้านก็เห็นด้วย เพราะถ้าเรียนด้านการเงินควบคู่ จะทำให้ผมมีความรู้เรื่องตลาดเงินและตลาดทุน สามารถต่อยอดนำไปใช้ทำอาชีพในอนาคตด้วย”

เบนซ์ใช้เวลาเรียนปริญญาตรีเบ็ดเสร็จ 5 ปี จึงตัดสินใจกลับมาทำงานในบริษัทที่ปรึกษาด้านกฎหมาย เขาบอกว่า เมื่อมองย้อนกลับไป ยังรู้สึกดีใจที่ตัวเองได้เลือกเส้นทางที่ถูกต้อง ได้เรียนในสิ่งที่รักและสนใจ บวกกับสามารถเอามาต่อยอดในการทำงานได้ 5 ปีในการทำงานด้านกฎหมาย สนุกครบรส ถึงงานจะหนัก แต่ก็ได้เรียนรู้ และท้าทาย ได้เป็นส่วนหนึ่งในฟันเฟืองของระบบกฎหมายที่เขาวาดหวังไว้สมใจ

“งานสนุกมาก แต่ก็แลกกับเวลาในชีวิตมากเหลือเกิน เพราะช่วงทำงานทางบริษัทให้ผมไปเรียนปริญญาโท คณะนิติศาสตร์ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพิ่มด้วย เพราะอยากให้เรามีความรู้เกี่ยวกับกฎหมายไทยเพิ่มเติม ช่วงทำงานอยู่ที่บริษัทกฎหมาย ผมรู้สึกว่าผมบาลานซ์ชีวิตการทำงานและส่วนตัวไม่ได้ บวกกับมาถึงจุดที่ผมมองว่า รู้สึกว่าคุณพ่อแก่ขึ้นเยอะ ธุรกิจตรงนี้เป็นสิ่งที่เลี้ยงดูเรามา ถึงเวลาแล้วที่จะกลับมาสานต่อธุรกิจของครอบครัว เลยตัดสินใจลาออกจากงานเข้ามาทำงานที่บ้านแทน”

แม้จะเป็นทายาทเจ้าของธุรกิจ แต่เพราะเป็นการเปลี่ยนสายงานแบบหน้ามือเป็นหลังมือ บวกกับเบนซ์ต้องการเรียนรู้งานจากรากฐานของบริษัท ตำแหน่งแรกที่เขาเข้ามาสานต่อธุรกิจของครอบครัว จึงไม่ใช่ตำแหน่งสวยหรูในฐานะบอร์ดบริหาร แต่เริ่มต้นจากงานในฝ่ายขาย เพื่อใกล้ชิดกับลูกค้าของบริษัทให้มากที่สุด

“ด้วยความที่เราใหม่มากในธุรกิจนี้ ผมมองว่าถ้าเริ่มต้นจากฝ่ายขายจะได้ศึกษาว่าลูกค้าของเรามีพฤติกรรมการซื้ออย่างไรก่อนน่าจะดี ผมทำอยู่ครึ่งปี พอได้ความรู้ ได้ไอเดีย ก็นำความรู้นี้ไปทำงานต่อในฝ่ายจัดซื้อ จากจัดซื้อ ผมเริ่มอยากศึกษาเรื่องคน อยากพัฒนาองค์กรโดยเริ่มจากคน ผมย้ายไปทำงานในแผนกบุคคล ระหว่างนั้นก็ดูแลงานในส่วนกฎหมาย การทำสัญญาที่ผมถนัดไปด้วย”

เบนซ์ บอกว่า เพราะข้ามสายงาน ทำให้กราฟการเรียนรู้ของเขาในช่วงนั้นชันมาก แต่เขาพร้อมที่จะเรียนรู้ เขาเชื่อว่าการฝึกฝนและความพยายาม ให้เวลากับสิ่งที่ต้องการเรียนรู้ สักวันจะเกิดผล เพราะไม่มีอะไรที่เกินความตั้งใจของคนเราไปได้

“ผมให้ความสำคัญเรื่องคนมาก ผมมองว่าหน้าที่ของผู้บริหารหรือองค์กรก็ดี มีหน้าที่มองหามุกน้ำงามในบริษัทให้เจอ จากนั้นเจียระไนและส่งเสริมไปให้สุด ผมมองความสำเร็จขององค์กรว่าเหมือนกับต้นไม้ หลายครั้งที่เราเผลอมองแต่ใบ ดอก กิ่ง จนลืมมองส่วนที่สำคัญที่สุดนั่นคือ ราก ต้นไม้จะโตไม่ได้ถ้ารากไม่แข็งแรง  เพราะฉะนั้นถ้าจะให้ผลที่ยั่งยืน ผมว่าต้องเริ่มจากรากที่แข็งแรง ผมไม่กลัวว่าต้นไม้ของเราจะมีแต่รากและลำต้น แต่ไม่ผลิใบออกผล เพราะถ้ารากแข็งแรง ต่อให้ลมพัดมาต้นก็แค่สั่นไหวแต่ไม่พัง”

7 ปีมาแล้วที่เบนซ์เข้ามาเป็นหัวเรือใหญ่ของธุรกิจครอบครัว เขาบอกว่าทุกวันยังมีเรื่องให้คิดให้แก้ไข มีความทุ่มเทกับการพัฒนาสิ่งเล็กในองค์กรอย่างต่อเนื่อง เพราะเราเชื่อว่าสิ่งเล็กๆ เหล่านี้ในอนาคตจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่

“ในอนาคตผมตั้งเป้าว่าจะสานต่อธุรกิจของที่บ้านให้ดีที่สุด พร้อมทำให้องค์กรของเราเป็นองค์กรที่สามารถเติมเต็มและดึงศักยภาพของพนักงานออกมาให้ได้มากที่สุด  ผมไม่เร่งสร้างความเติบโต แต่ขอโตแบบช้าๆ แต่แข็งแรง” ผู้บริหารหนุ่มกล่าวทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

22 มีนาคม 2560 เวลา 09:14 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/486301

โดย…ภาดนุ ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

หนุ่มนักบริหารวัย 37 ปี บ๊อบ-ไวยวิทย์ ลีนานุไชย ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ บริษัท โดมิเนียน เคมเมท เจเนอเรชั่นที่ 2 ที่มีวิสัยทัศน์และความคิดสร้างสรรค์ในการบริหารธุรกิจ ล่าสุดเขาได้สร้างแบรนด์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสัญชาติไทย ซึ่งในอนาคตคาดว่าจะก้าวสู่ระดับอินเตอร์ได้ไม่ยาก

“ผมเรียนจบปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจจากสหรัฐ และจบปริญญาโทจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปัจจุบันกำลังเรียนปริญญาเอกด้านรัฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงเช่นกัน ตอนนี้ก็ใกล้จะจบแล้วละครับ

เดิมทีครอบครัวเราทำธุรกิจเกี่ยวกับเคมีภัณฑ์มากว่า 30 ปี ตั้งแต่รุ่นคุณแม่ของผมแล้วครับ แต่ผมเริ่มเข้ามาช่วยครอบครัวบริหารธุรกิจตั้งแต่ปี 2000 ตลอดระยะเวลากว่า 16 ปีที่ผมทำงานมา บริษัทของเราได้คลุกคลีอยู่กับการทำธุรกิจบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาตลอด โดยนำเข้าสินค้าจากประเทศอินโดนีเซียเพื่อมาทำตลาดและวางจำหน่ายในเมืองไทย จึงถือว่ามีประสบการณ์ด้านธุรกิจนี้พอสมควร

ด้วยความที่แบรนด์ซึ่งเรานำเข้ามาขายไม่ใช่สินค้าไทย คนยังไม่ค่อยรู้จัก ทำให้เราต้องเสียงบในการทำการตลาดค่อนข้างมาก แถมเจ้าของแบรนด์ก็ไม่ได้ให้การสนับสนุนในด้านงบการตลาด หรืองบโฆษณาอะไรมาเลย เขามุ่งหวังแต่ยอดขายเพียงอย่างเดียว พูดง่ายๆ ว่าไม่ได้ช่วยซัพพอร์ตกิจกรรมการตลาดแก่พาร์ตเนอร์อย่างเราสักเท่าไหร่

เราจึงมานั่งคิดกันว่า สิบกว่าปีที่ทำธุรกิจนี้มา เราก็มีความเชี่ยวชาญและเข้าใจถึงความต้องการของผู้บริโภคดีนี่นา ทั้งเรื่องของเส้นบะหมี่ รสชาติ และการดีไซน์แพ็กเกจจิ้ง แล้วทำไมเราไม่สร้างแบรนด์ของตัวเองขึ้นมาเลยล่ะ เมื่อคิดได้ดังนั้น เราจึงทำโรงงานเพื่อผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบแห้งแบรนด์น้องใหม่สัญชาติไทยที่ชื่อ ‘โดมินหมี่’ (Domin Mie) ขึ้นมา โดยนำชื่อแบรนด์มาจากชื่อบริษัทของเราเอง”

บ๊อบบอกว่า จุดประสงค์หลักในการผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขึ้นมา ก็เพราะต้องการสร้างแบรนด์สินค้าที่เป็นของคนไทยอย่างแท้จริงให้ผู้บริโภคได้รู้จักมากขึ้น อีกทั้งยังทำเพื่อแข่งขัน ทั้งตลาดในและต่างประเทศอีกด้วย

“ก่อนตัดสินใจผลิตสินค้าออกมา เราได้ทำการวิเคราะห์ตลาดโดยรวมของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบแห้งแล้วว่า ในท้องตลาดทั่วไปยังมีคู่แข่งน้อยรายอยู่ ดังนั้นเราจึงวางโพสิชั่นของแบรนด์โดมินหมี่ ให้เป็นรายแรกและรายเดียวที่เป็นตัวจริงในเรื่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบแห้ง โดยผลิตบะหมี่แบบซองออกมา 2 รสชาติด้วยกันคือ รสเกี๊ยวกรอบ และรสไก่เผ็ดมะนาว ให้ลูกค้าได้มีตัวเลือก

เหตุผลที่เลือกทำรสเกี๊ยวกรอบก็เพราะได้วิเคราะห์ตลาดในประเทศไทยแล้วว่า ยังไม่มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบรนด์ไหนที่มีแผ่นเกี๊ยวกรอบในบ้านเราเลย อีกอย่างเราไม่ต้องการทำให้รสชาติซ้ำกับที่มีในท้องตลาดด้วย บะหมี่รสเกี๊ยวกรอบนี้แพ็กเกจจิ้งหรือซองจะเป็นสีเหลืองดำ

ด้านบะหมี่รสไก่เผ็ดมะนาว นอกจากรสชาติที่จัดจ้านแล้ว เรายังออกแบบซองด้วยการนำสีแดงและดำมาเป็นตัวแทนของรสชาติที่ร้อนแรงแบบไทยๆ พร้อมทั้งผสมผสานการออกแบบเส้นบะหมี่ให้มีคอนเซ็ปต์เป็นรูปตัว D เรียกว่าต้องใส่ใจทุกรายละเอียด ทั้งรสชาติความอร่อยและรูปลักษณ์ของตัวบะหมี่เองด้วย”

บ๊อบบอกว่า กลุ่มลูกค้าหลักของแบรนด์จะเป็นวัยรุ่นและกลุ่มคนหนุ่มสาวที่เริ่มต้นทำงาน ฉะนั้นสินค้าจึงต้องนำไปวางขายตามโมเดิร์นเทรดอย่าง ท็อปส์ มาร์เก็ต, แม็กแวลู, วิลล่า มาร์เก็ต, ดิ เอ็มโพเรียม, เซ็นทรัล, ลอว์สัน 108 ฯลฯ ซึ่งเป็นสถานที่ที่กลุ่มลูกค้าเหล่านี้ไปบ่อยๆ

“อย่างที่บอกว่าเราชูจุดเด่นในความเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบแห้งที่เส้นเหนียวนุ่ม และยังใส่ใจในเรื่องสุขภาพโดยใช้วัตถุชั้นดีที่มีแคลอรีต่ำ เครื่องปรุงมีโซเดียมต่ำกว่าแบรนด์ทั่วไป ตั้งแต่เปิดตัวมาเมื่อเดือน ต.ค. 2559 จนถึงตอนนี้ ก็ถือว่าได้รับฟีดแบ็กที่ดีพอสมควร ด้วยรสชาติ คอนเซ็ปต์ และดีไซน์ที่เราครีเอทออกมา คนที่เคยซื้อไปลองกินก็จะกลับมาซื้อซ้ำ แล้วเรายังทำการตลาดด้วยการไปออกโรดโชว์ตามตึกออฟฟิศในเมืองด้วย ซึ่งก็ได้รับผลตอบรับที่น่าพอใจ

ในอนาคตเราตั้งเป้าไว้ว่าจะส่งโดมินหมี่ไปขายยังประเทศแถบอาเซียน ล่าสุดก็ได้มีตัวแทนจากประเทศแถบตะวันออกกลางมาติดต่อขอนำเข้าไปขายด้วย เพราะแบรนด์ของเรามีตราไทยแลนด์ ฮาลาล รับรองเรียบร้อยแล้ว เรียกว่าโดมินหมี่เป็นสินค้าฮาลาลที่ขายดีที่สุดก็ว่าได้ แต่ด้วยความที่ในท้องตลาดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมีการแข่งขันที่สูงมาก เราก็เลยวางกลยุทธ์เจาะกลุ่ม เป้าหมายบนสังคมออนไลน์ต่างๆ ถึง 50% รวมทั้งมีการปล่อยยูทูบโชว์วิธีการปรุงโดมินหมี่ที่ถูกต้องให้ลูกค้าดูด้วย

นอกจากหาซื้อสินค้าได้ตามร้านสะดวกซื้อและซูเปอร์มาร์เก็ตแล้ว ลูกค้ายังสามารถสั่งซื้อผ่านทางสื่อออนไลน์อย่าง แฟนเพจ FB : DominMie IG : dominmie_official และ Line : @Dominmie อีกด้วย ซึ่งในอนาคตอีก 5 ปีข้างหน้า ผมคาดหวังว่าแบรนด์ของเราจะชิงส่วนแบ่งการตลาดโดยรวม 10% จากภาพรวมของตลาดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่มีมูลค่าถึง 1.6 หมื่นล้านบาทมาได้ และต่อไปอาจจะพัฒนาบะหมี่รสชาติใหม่ๆ เพิ่มเติมอีกด้วย”

บ๊อบเสริมว่า ถ้าพูดถึงอุปสรรคในการทำงานแล้ว เขาเชื่อว่าทุกธุรกิจจะต้องเจอ แต่เขาจะมองในมุมบวกว่าอุปสรรคเหล่านั้นคือสิ่งที่ท้าทายซะมากกว่า สำหรับเขาแล้วเรื่องที่ยากก็คือช่องทางในการติดต่อเพื่อนำสินค้าไปจำหน่ายยังโมเดิร์นเทรดต่างๆ ตามที่กล่าวมา เรียกว่าต้องมีการเจรจาอยู่หลายรอบ เนื่องจากโดมินหมี่เป็นแบรนด์น้องใหม่ ทีมงานจึงต้องใช้กลยุทธ์ทุกๆ ด้านทั้งการตลาด การให้ข้อมูลผ่านออนไลน์ และร่วมทำโปรโมชั่นกับเว็บไซต์หรือค่ายมือถือ เพื่อสร้างการรับรู้ให้กับผู้บริโภค ทำให้วันนี้โดมินหมี่จึงสามารถเข้าไปวางขายตามห้างใหญ่ๆ ได้มากขึ้น

“ถ้าพูดถึงหลักในการทำงานของตัวเอง ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ของผมก่อนเลย ที่สอนให้ผมมีความซื่อสัตย์ ขยัน อดทน เพราะไม่มีธุรกิจไหนหรอก ที่พอเราตื่นขึ้นมาแล้วมันจะสร้างเสร็จ มีความสำเร็จรออยู่เลย คือทุกอย่างเราต้องใช้เวลา มีความอดทน และมีความขยันหมั่นเพียรเพื่อสร้างธุรกิจนั้นให้สำเร็จให้ได้ อย่าท้ออะไรง่ายๆ ต้องสู้ให้ถึงที่สุด และต้องหาวิธีหรือกลยุทธ์มาโน้มน้าวใจผู้ที่ร่วมธุรกิจกับเราหรือลูกค้าให้ได้ ยิ่งเป็นธุรกิจเกี่ยวกับอาหารก็ยิ่งต้องซื่อสัตย์และใส่ใจทุกรายละเอียด และพยายามทำให้สินค้าออกสู่ตลาดได้ทันเวลาและไปถึงมือผู้บริโภคอย่างปลอดภัย ผมเชื่อว่าถ้าเราทำธุรกิจแบบซื่อตรงและใส่ใจ ธุรกิจนั้นจะต้องยั่งยืนในระยะยาวแน่นอน”

ผู้บริหารหนุ่มทิ้งท้ายว่า ในหนึ่งสัปดาห์เขาทำงาน 6 วัน ฉะนั้นในวันว่างเขาจะมีวิธีคลายเครียดโดยพักผ่อนอยู่กับภรรยาและลูก อีกวิธีหนึ่งก็คือการออกกำลังกายโดยเข้าฟิตเนสและรำมวยหย่งชุนเป็นประจำ“

สำหรับการไปเที่ยวพักผ่อนตามสถานที่ต่างๆ โดยเฉพาะในเมืองไทย ส่วนใหญ่จะยกก๊วนไปกันทั้งครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นหัวหิน ภูเก็ต หรือเชียงใหม่ จะขึ้นอยู่กับเวลาและโอกาสที่เหมาะสมในช่วงนั้นๆ เป็นหลัก ซึ่งการได้ไปพักผ่อนกับครอบครัวนี่แหละ เป็นการชาร์จพลังแห่งความสุขให้กับตัวเองได้เป็นอย่างดี”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

21 มีนาคม 2560 เวลา 09:54 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/486119

โดย…อณุสรา  ทองอุไร ภาพ  ภัทรชัย  ปรีชาพานิช

มีคำกล่าวไว้ว่าแม้คนเราจะเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ และถ้าหากคุณตั้งใจเรียนและเรียนดีด้วยแล้วละก็รับรองว่าชีวิตคุณจะไปได้ไกลอย่างเหลือเชื่อทีเดียว

เช่นเดียวกับชายหนุ่มคนนี้ แกง-ดร.วีระพงษ์ ประสงค์จีน อาจารย์ประจำคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขาเล่าว่าเขาเป็นตัวแทนของเด็กบ้านนอกจากภาคอีสานอย่างแท้จริง พ่อแม่ยากจน เขาต้องช่วยพ่อแม่ทำงานทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เริ่มจากไปช่วยแม่ขายผักที่ตลาดตอนเช้าก่อนไปโรงเรียน เสาร์อาทิตย์ก็ไปเป็นลูกจ้างที่ร้านอาหาร เรียกว่ามีงานอะไรพอจะได้ค่าขนมไปโรงเรียนเขารับจ้างทุกอย่าง ที่โรงเรียนปลูกต้นไม้เยอะเขาก็ไปขอชำต้นไม้แล้วเอาไปเพาะขายหารายได้พิเศษ เรียกว่าหนักเอาเบาสู้ทุกอย่าง

งานไหนถ้าได้เงินเขาไม่เกี่ยงเลย เพราะรู้ว่าบ้านฐานะยากจนก็จำเป็นต้องดิ้นรนมากกว่าเด็กคนอื่น ซึ่งเขายอมรับและยิ้มสู้กับมันไม่มาคิดให้เป็นปมด้อย นอกจากทำงานแล้วก็ยังไปรับสลากของเล่นมาขายให้เพื่อนที่โรงเรียน

“โชคดีที่ผมเป็นเด็กเรียนดีและรักการเรียน เพราะมีความเชื่อฝังหัวมาโดยตลอดว่าถ้าเราเรียนดีมันจะช่วยเปิดโอกาสในชีวิตเราได้ สิ่งเดียวที่จะทำให้เราสบายพ้นจากความยากจนได้ก็คือการมีการศึกษาที่ดี ดังนั้นผมจึงตั้งใจเรียนมาก รู้ว่าพ่อแม่อาจจะไม่มีเงินส่งเราได้เรียนสูงๆ ผมจึงต้องพยายามช่วยหาเงินเก็บไว้เป็นค่าเทอมค่าขนม แล้วเรียนให้ดีที่สุดเพื่อจะได้มีสิทธิขอทุนเรียนได้”

นอกจากเขาจะเรียนดีแล้วก็ยังเป็นเด็กชอบกิจกรรม ทั้งดนตรี กีฬา โต้วาที ถ้ามีโอกาสเขาทำหมดเขาเคยไปประกวดร้องเพลงลูกทุ่งหมอลำ เขาเล่าขำๆ ว่าถ้าไม่ได้เรียนจริงๆ ก็คงไปเป็นนักร้องในวงหมอลำแน่นอน เพราะเขาร้องเพลงหมอลำเพราะเสียด้วย

ทางด้านการศึกษานั้น เขาเรียนเร็วกว่าเพื่อนๆ 1 ปี เขาจบมัธยมปลายตอนอายุ 17 ปี เด็กๆ ใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักข่าว นักการทูต หรือไม่ก็อยากเป็นพระเอกหมอลำไปเลย ตอนจบมัธยมปลายเขาได้ทุนเรียนสัตวแพทย์แต่เคยไปดูการทำงานแล้วไม่ชอบเวลาเห็นเลือดต้องผ่าตัด เขาก็เลยเปลี่ยนใจไม่รับทุนนั้นและขอเบนเข็มมาเลือกเรียนเภสัชกรแทน เพราะชอบเรียนสายวิทย์มาโดยตลอด สุดท้ายเขาก็ได้มาเรียนที่คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเขาได้ทุนเรียนมาโดยตลอด ปริญญาตรีได้ทุนของมูลนิธิดำรงชัยธรรม ส่วนปริญญาโทและเอกได้ทุนจากรัฐบาลไทยไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ ในสาขา Stem Cell and Regenerative Biology, Institute of Child Health, University College London UK

ตอนจบปริญญาตรีเขาได้ไปทำงานเป็นเภสัชกรที่ร้านขายยาแห่งหนึ่งอยู่เกือบปี แล้วได้ทุนไปเรียนภาษาอังกฤษที่ประเทศนิวซีแลนด์อยู่ 3 เดือน แล้วก็ไปต่อปริญญาโทและเอกที่ประเทศอังกฤษเป็นเวลา 4 ปีเศษๆ

“ความที่เป็นเด็กบ้านนอกผมไม่รู้ว่ามีขอทุนไปเรียนต่างประเทศได้ด้วย พอรู้ว่ามีขอทุนได้ผมก็ขอทุนตลอด (หัวเราะ) แล้วก็เลือกกลับมาเป็นอาจารย์ที่จุฬาฯ เพราะอยากแบ่งปันอยากแชร์ และสนุกกับงานสอนหนังสือด้วย เพิ่งค้นพบว่าการสอนหนังสือนั้นมีความสุขมากๆ เพราะคิดว่าอาชีพครูเป็นงานที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรีแม้จะเงินเดือนไม่เยอะเหมือนกับไปทำงานเป็นเซลส์ขายยาหรืออยู่บริษัทยาใหญ่ๆ ก็ตาม”

เขาสอนที่คณะเภสัชฯ ให้กับนักศึกษาตั้งแต่ระดับตรี โท เอก แล้วยังเป็นอาจารย์พิเศษให้กับมหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยรังสิตอีกด้วย

นอกจากนั้นตอนที่เขาไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษเขาก็คิดโครงการ Stem kids เพื่อเป็นการให้เด็กไทยได้เรียนรู้ด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ และให้ครูทั่วประเทศได้นำไปใช้ประโยชน์ด้านการเรียนการสอนเทคโนโลยี จนเขาได้รับรางวัลนี้จากบริติช เคานซิล ให้เป็นศิษย์เก่าดีเด่นในการทำประโยชน์เพื่อสังคม

เขาบอกว่าถือเป็นรางวัลอันทรงเกียรติสำหรับศิษย์เก่าสหราชอาณาจักรที่ได้ใช้ความรู้และประสบการณ์จากการเรียนในสหราชอาณาจักรมาสร้างประโยชน์แก่สังคม ผู้คน และประเทศชาติ พร้อมกันนี้ ยังเป็นการแสดงความยินดีและเฉลิมฉลองความสำเร็จของศิษย์เก่า และยังเป็นการตอกย้ำถึงความสัมพันธ์อันยาวนานทางการศึกษาระหว่างประเทศไทยและสหราชอาณาจักร และเน้นย้ำถึงพันธกิจของบริติช เคานซิลในการสนับสนุนศิษย์เก่าในฐานะผู้นำในอนาคต

ดร.วีระพงษ์ กล่าวว่า สเต็มคิดส์มีพันธกิจหลักคือการสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิต มีกลยุทธ์สำคัญโดยใช้วิทยาศาสตร์เซลล์ต้นกำเนิดเป็นตัวหลักในการดำเนินเรื่อง เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ที่เชื่อมต่อกัน ในทุกสาขาวิชาภายใต้บริบทที่เหมาะสม

นอกจากการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ในสถานศึกษาให้ผู้เรียนและผู้สอนได้พัฒนาตนเองอย่างเต็มที่แล้ว สเต็มคิดส์ยังเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของการเรียนรู้ระหว่างสถานศึกษา, ครอบครัว, ชุมชนท้องถิ่น, สังคมไทย และประชาคมโลก เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ที่สัมพันธ์กับพลวัตของโลกในปัจจุบันที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นแนวทางการดำเนินงานของสเต็มคิดส์จึงเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันให้กับคนไทยซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาของยุทธศาสตร์การพัฒนาคนสู่สังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน สเต็มคิดส์มุ่งเน้นการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์บทบาทของเซลล์ต้นกำเนิดที่มีต่อพัฒนาการและการเจริญเติบโตของเด็กและเยาวชน และหลักการทำงานของสมองในด้านพัฒนาการและการพัฒนาศักยภาพการรู้คิด

ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันดีว่า ในร่างกายของคนเรามีเซลล์ต้นกำเนิด ซึ่งทำหน้าที่ทั้งในสุขภาวะและซ่อมแซมเนื้อเยื่อเมื่อเกิดโรคภัยไข้เจ็บ โดยเฉพาะในวัยเด็กนั้นเซลล์ต้นกำเนิดมีส่วนสำคัญในการสร้างเสริมพัฒนาการร่างกายที่สมวัยและอาจจะเป็นพื้นฐานสำคัญของการอยู่ดีมีสุขเมื่อมีอายุมากขึ้น ดังนั้นพฤติกรรมการใช้ชีวิตของเด็กจึงมีผลต่อการทำงานของเซลล์ต้นกำเนิดที่อยู่ในร่างกายและเป็นแนวทางส่งเสริมสุขภาพในอนาคต

นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกให้เป็นทูตสเต็ม (STEM Ambassador) คือ บุคลากรที่มีประสบการณ์ในอาชีพด้านสเต็ม ได้แก่ ด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และเทคโนโลยี จากหน่วยงานภาครัฐ เอกชน และวิสาหกิจ โดยอาสาสมัครมาถ่ายทอดความรู้ ให้คำแนะนำ แลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน สร้างแรงบันดาลใจให้แก่นักเรียน และจัดกิจกรรมสเต็มในโรงเรียนเพื่อให้ครูและนักเรียนได้เห็นประโยชน์ของการนำความรู้ไปใช้ในบริบทของชีวิตจริงและการประกอบอาชีพ ทูตสเต็มจะต้องผ่านการอบรมตามหลักสูตรของ สสวท. เพื่อให้สามารถปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่ของทูตสเต็มได้อย่างมีประสิทธิภาพ

บทบาทของการเป็นทูตสเต็ม ก็คือจะต้องเดินสายไปยังโรงเรียนทั่วประเทศ เพื่อจัดกิจกรรมสร้างแรงบันดาลใจเพื่อให้นักเรียนมีความสนใจในการเรียนและการประกอบอาชีพทางด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี แนะแนวการศึกษาและการทำงานในอาชีพสเต็มแก่นักเรียน

ทั้งยังให้คำแนะนำกับครูในการจัดกิจกรรมสเต็มให้แก่นักเรียน โดยใช้บริบทจากชีวิตจริง และเป็นที่ปรึกษาและเป็นกรรมการตัดสินการประกวดโครงงานสเต็ม รวมทั้งร่วมจัดกิจกรรมพิเศษทั้งในและนอกโรงเรียน เช่น ค่ายสเต็ม การประชุมวิชาการเพื่อเผยแพร่ผลงานเกี่ยวกับสเต็มศึกษาของครูและนักเรียน การศึกษาดูงาน ณ สถานที่ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับสเต็ม

โครงการของเขาได้รับรางวัล Alumni Awards เกิดขึ้นจากความมุ่งมั่นของบริติช เคานซิล ที่จะสร้างเครือข่ายศิษย์เก่าสหราชอาณาจักรทั่วโลกให้แข็งแกร่ง ในฐานะผู้สร้างความเปลี่ยนแปลงแก่สังคมโลก และในปีนี้ประเทศไทยได้เปิดตัวรางวัลศิษย์เก่าสหราชอาณาจักรดีเด่นเป็นครั้งแรกพร้อมกับอีก 14 ประเทศทั่วโลก ได้แก่ กรีซ กานา ซาอุดิอาระเบีย ตุรกี ไนจีเรีย ปากีสถาน มาเลเซีย เม็กซิโก สหรัฐอเมริกา อินเดีย อินโดนีเซีย อียิปต์ ฮ่องกง รวมถึงประเทศไทย

สำหรับหลักคิดในการทำงานของเขานั้นก็คือ ต้องสนใจใฝ่เรียนรู้อยู่เสมอ และถ้ามีโอกาสต้องแบ่งปันเพื่อสังคม ทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม ถ้าสังคมดีทุกอย่างก็จะดีไปด้วย

“ผมพยายามจะบอกเด็กๆ เสมอเวลาไปพูดที่โรงเรียนต่างจังหวัดว่าโอกาสในชีวิตเราสร้างได้ ด้วยการพยายามเรียนให้ดีโอกาสดีๆ ก็จะเข้ามา ทุกคนสามารถพัฒนาได้เสมออยากมีชีวิตที่ดีต้องเรียนให้เก่ง ทำตัวให้ดี ผมอยากสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กๆ ผมทำได้คนอื่นก็ทำได้ความจนไม่ใช่อุปสรรคของชีวิต การศึกษาที่ดีช่วยแก้ปัญหาได้เกือบทุกสิ่ง” เขากล่าวอย่างมั่นใจ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

20 มีนาคม 2560 เวลา 13:58 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/486053

สาวเก่งแห่งวงการเสิร์ชเอนจิ้นด้านโรงแรมและที่พัก กิลเลี่ยน แทนส์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารเว็บไซต์ Booking.com ผู้ดูแลงานบริหาร การวางแผนกลยุทธ์ และหน่วยธุรกิจต่างๆ ของบริษัทในระดับโลก เธอได้ร่วมงานกับบริษัทตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในเมืองอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ นับเป็นเวลา 15 ปี ภายใต้การบริหารงานที่เธอสามารถทำให้บริษัทเติบโตอย่างมาก

ปัจจุบันบริษัทมีพนักงานมากกว่า 1 หมื่นคน จากสำนักงาน 174 แห่งทั่วโลก มีตัวเลือกที่พักมากกว่า 1.1 ล้านแห่ง หรือกว่า 25 ล้านห้อง ครอบคลุม 106,000 จุดหมายปลายทางใน 225 ประเทศและดินแดนทั่วโลก หนึ่งในนั้นคือ ประเทศไทย ซึ่งเป็นตลาดสำคัญและกำลังเติบโตอย่างมาก ในขณะเดียวกันในระดับองค์กร กิลเลี่ยนยังพยายามส่งเสริมโอกาส “ผู้หญิง” ให้ก้าวสู่ตำแหน่งบริหารของบริษัทด้วย

คำตอบจากกรุงอัมสเตอร์ดัมถึงกรุงเทพฯ ผ่านจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ เต็มไปด้วยพลังของผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยาน และรู้สึกได้ถึงไฟที่จะลุให้ถึงเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ของบริษัทและตัวเธอเอง

บทบาทผู้นำหญิงในยุคปัจจุบัน

“ดิฉันก็ให้ความสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ สำหรับตัวดิฉันเองตอนที่เริ่มทำงาน ดิฉันไม่ได้คิดว่าตัวดิฉันเป็น ‘ผู้หญิง’ ในที่ทำงาน แต่เพียงคิดว่า เราเป็น ‘คน’ ในที่ทำงาน คนที่มีความต้องการเรียนรู้ เติบโต และประสบความสำเร็จ

ดิฉันไม่ได้ตั้งธงว่าเป็นผู้หญิงและจะต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อพิสูจน์ให้โลกเห็นว่า ผู้หญิงก็ประสบความสำเร็จในโลกธุรกิจได้ แต่ดิฉัน (เหมือนคนส่วนใหญ่) เริ่มทำงานเพราะดิฉันต้องจ่ายค่าเช่าบ้าน นอกจากนี้ แรงบันดาลใจของดิฉันก็เกิดจากการเป็นคนขี้สงสัย และปัจจุบันก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

ที่บริษัทเรามีทีมงานที่มุ่งมั่นกว่า 1.4 หมื่นคนทั่วโลก และมากกว่า 50 เปอร์เซ็นต์นั้นเป็นเพศหญิง นี่เป็นสิ่งที่เราภาคภูมิใจอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เรายังคงมุ่งมั่นค้นหาและมอบข้อเสนอให้แก่ผู้หญิงเพื่อดึงดูดให้พวกเขาเข้ามาร่วมงานกับเรามากขึ้น รวมถึงในระดับผู้บริหาร โดยเราไม่เพียงแต่รับผู้หญิงเข้ามาร่วมงานเท่านั้น แต่ยังมีการฝึกอบรมให้พวกเขาสามารถก้าวสู่บทบาทผู้นำได้ด้วย

จริงๆ แล้วเรายังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมากมาย โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมเทคโนโลยี แต่การเป็นตัวอย่างองค์กรที่ดีในการเชิดชูและส่งเสริมผู้นำหญิงก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เราไม่ละเลย สำหรับดิฉันการเป็นผู้นำหญิงในโลกเทคโนโลยีทำให้รู้สึกถึงการรับผิดชอบในการเชื่อมโยง ปิดช่องว่าง และปรับเปลี่ยนทัศนคติของผู้คนเกี่ยวกับผู้หญิงและเทคโนโลยี ยิ่งไปกว่านั้นคือผู้หญิงในบทบาทผู้นำ”

ปัจจัยอะไรที่ทำให้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้บริหาร

“มีปัจจัยสำคัญอยู่ 3 ประการที่ดิฉันคิดว่า ได้พาดิฉันมาสู่ที่ที่ดิฉันยืนอยู่ในทุกวันนี้ และจริงๆ แล้วสามารถปรับใช้ได้กับทุกคนไม่ใช่เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น

อย่างแรกคือ กล้าที่จะเสี่ยงและอย่ากลัวความท้าทายหรือโอกาสใหม่ๆ ในเส้นทางอาชีพของดิฉันนั้นไม่ง่าย ดิฉันทำสิ่งต่างๆ มากมายกว่าจะได้มายืน ณ จุดนี้ ดิฉันอยากจะบอกทุกคนว่าอย่าไปกำหนดตัวเองว่าจะตรงอยู่ในลู่ว่ายน้ำของคุณหรือทำเพียงแค่สิ่งที่คุณเคยเรียนรู้จากในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยเท่านั้น คว้าโอกาสต่างๆ ที่เข้ามาและจงกล้าหาญเข้าไว้

อย่างที่สอง คือ อย่ากลัวการทำผิดพลาด คุณทำผิดได้ เพราะว่าความผิดพลาดนั้นหมายความว่าคุณกำลังทดสอบขีดความสามารถของตัวคุณเอง และยังทดสอบสิ่งใหม่ๆ สำหรับธุรกิจของคุณอยู่อีกด้วย แต่เมื่อเกิดข้อผิดพลาดขึ้น ขอให้คุณพิจารณาอย่างรอบคอบในสิ่งที่ผิดพลาดและใช้ข้อมูลเพื่อเป็นการเรียนรู้สำหรับสิ่งที่คุณจะทำต่อไปในอนาคต

อย่างสุดท้าย คือ ขอความช่วยเหลืออยู่เสมอ ในทุกช่วงเวลาในอาชีพของดิฉัน แน่นอนว่าต้องมีช่วงที่ไม่แน่ใจในการตัดสินใจ ดิฉันขอคำแนะนำจากหลายๆ คนที่ทำงานด้วย ดิฉันถามทุกคนไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ในตำแหน่งหรือระดับใดขององค์กร แล้วแต่ว่าพวกเขาทำอะไรได้ดี ดิฉันยังถามเพื่อนๆ หรือบางทีก็ถามคู่แข่ง เพราะถ้าหากคุณไม่ถาม คุณก็จะไม่มีวันรู้

ดิฉันมีทีมงานที่ยอดเยี่ยมที่คอยสนับสนุนและสร้างแรงบันดาลใจให้ทุกวัน เพื่อนำไปสู่การเติบโตของธุรกิจของเราและในฐานะซีอีโอ ดิฉันมีหน้าที่เหนือสิ่งอื่นใดก็คือ การกระตุ้นและสร้างแรงบันดาลใจให้พวกเขาเป็นสิ่งตอบแทน”

หลักการทำงาน

“ดิฉันเชื่อในความทะเยอทะยาน การตั้งเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ และมุ่งมั่นในการลงมือทำ สไตล์การทำงานของดิฉันส่วนใหญ่เป็นการทำงานแบบสมัยใหม่ เช่น ยอมรับความเสี่ยงที่วิเคราะห์แล้วว่าอยู่ในระดับที่รับได้ เปิดรับนวัตกรรม ตัดสินใจบนพื้นฐานของข้อมูล และไม่ปิดกั้นความคิดใหม่ๆ

นอกเหนือจากนี้ ดิฉันไม่สามารถปฏิเสธความสำคัญของการมีบุคลากรและทีมที่มุ่งมั่นในการทำงานเพื่อบรรลุเป้าหมายเดียวกันได้เลย ความหลากหลายก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยสำคัญในการทำงานของเรา เราเป็นธุรกิจระดับโลก เพราะฉะนั้นการมีทีมงานทั่วโลกย่อมเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง”

ก้าวผ่านมรสุมในอาชีพ 15 ปี

“เราคิดว่าทุกความท้าทายที่เราเจอล้วนแล้วแต่ทำให้เราโตขึ้น และนี่คือเหตุผลที่ทำให้เราขยายการให้บริการไปได้ทั่วโลกอย่างรวดเร็ว และมีรูปแบบการทำงานที่สามารถตอบสนองต่อความต้องการของ
ผู้บริโภค ซึ่งความท้าทายของเราก็คือ “คน”

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เราไม่ละเลยการทำงานร่วมกันเป็นทีม เราให้ความสำคัญกับการทำงานเป็นทีมและสนับสนุนให้ทีมของเรามีความหลากหลายทั้งทางด้านวัฒนธรรมและความสามารถด้านต่างๆ เรามีทีมงานที่มุ่งมั่นมากกว่า 150 เชื้อชาติถึง 1.4 หมื่นคนในสำนักงานทั่วโลก โดยคำว่า “ความหลากหลาย” เป็นหนึ่งในเสาหลักของบุ๊กกิ้งดอทคอมตั้งแต่วันเริ่มกิจการ ที่ช่วยให้เราเข้าใจลูกค้าและคู่ค้าทั่วโลกอย่างลึกซึ้ง ยิ่งไปกว่านั้นยังทำให้เราได้ข้อมูลเชิงลึกจากพวกเขาอีกด้วย

ยกตัวอย่างเช่น การที่เรามีศูนย์บริการลูกค้าสัมพันธ์ที่ให้บริการในภาษาต่างๆ มากกว่า 40 ภาษาทั่วโลกนั้น ทำให้เราสามารถติดต่อสื่อสารกับลูกค้าและคู่ค้าได้ในภาษาท้องถิ่นของพวกเขา ซึ่งความเป็นกันเองและมนุษยสัมพันธ์อันดีนี้เองที่ทำให้เราก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆ ได้ตลอดมา”

ความท้าทายและเป้าหมาย

“เป้าหมายสูงสุดคือ การสนับสนุนให้ผู้คนออกเดินทางไปเปิดโลกกว้าง ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม เรายึดลูกค้าเป็นสำคัญเสมอ เราจะทำให้การจองที่พักสำหรับการเดินทางเป็นเรื่องง่ายที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ บริษัทพยายามรักษาและบ่มเพาะวัฒนธรรมแห่งความคิดสร้างสรรค์ เพราะเรารู้ดีว่าไอเดียใหม่ๆ เกิดขึ้นได้จากทุกที่ พนักงานทุกคนได้รับการฝึกฝน พัฒนา และส่งเสริมให้เพิ่มประสบการณ์ให้แก่ลูกค้า นอกจากนี้บริษัทเรายังมีการคิดค้นและทดลองผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ อย่างต่อเนื่องเพื่อให้ผู้คนได้รับประสบการณ์บนโลกกว้างนี้อย่างไร้รอยต่อ”

บุกตลาดไทย

“ตลาดประเทศไทยนั้นเป็นตลาดที่สำคัญและกำลังเติบโตของเรา เป็นประเทศยอดนิยมอย่างมากของลูกค้าของเราที่เป็นผู้เดินทางต่างชาติ จึงไม่น่าแปลกใจที่ประเทศไทยเป็นจุดหมายการเดินทางยอดนิยมในระดับนานาชาติ นอกจากนี้ เรายังเห็นการเติบโตของการจองที่พักภายในประเทศโดยคนท้องถิ่น และนี่ก็เป็นข้อพิสูจน์ของการพัฒนาโครงสร้างอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในประเทศไทย

เรามีสำนักงานทั้งหมด 4 แห่งในประเทศไทยและเมื่อเร็วๆ นี้เพิ่งเปิดศูนย์บริการลูกค้าสัมพันธ์แห่งที่ 15 ของโลกใจกลางกรุงเทพฯ เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งและตอกย้ำความมุ่งมั่นของบริษัทในการให้บริการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพราะการบริการลูกค้าคือกระดูกสันหลังของการบริการที่เรามอบให้ลูกค้าทั้งก่อน ระหว่าง และหลังการเดินทางของพวกเขา ศูนย์บริการลูกค้าสัมพันธ์ของเราให้บริการในภาษาต่างๆ มากกว่า 43 ภาษาทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง

จากข้อมูลการสำรวจ เราพบว่าในปีนี้คนไทยมีการวางแผนท่องเที่ยวบ่อยขึ้น (68%) และไกลจากบ้านมากขึ้น (67%) เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2559 นอกจากนี้ ยังพบอีกว่า พวกเขาต้องการไปต่างประเทศมากขึ้น ซึ่งเราตื่นเต้นและยินดีกับผลสำรวจนี้เป็นอย่างยิ่ง”

เป้าหมายในชีวิต

“เป็นคำถามที่ตอบยากเลยทีเดียว สำหรับโลกธุรกิจระยะเวลา 10 ปีเป็นเวลาที่ยาวนานมาก เพราะปัจจุบันทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ความปรารถนาของดิฉันคือ การนำพาให้บุ๊กกิ้งดอทคอมไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง และมอบโอกาสให้ผู้คนบนโลกนี้สามารถเข้าถึงประสบการณ์การท่องเที่ยวอันยอดเยี่ยมได้มากขึ้น

ดิฉันรักในสิ่งที่ทำและมุ่งมั่นที่จะพัฒนาในทุกๆ วันเพื่อที่เราจะสามารถมอบประสบการณ์ที่ดีที่สุดให้ลูกค้า คู่ค้า และสำคัญที่สุดคือทีมงาน และพยายามเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ให้เท่าทันโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องเทคโนโลยี ดิฉันยึดมั่นว่าจะทำทุกๆ วันให้ดีที่สุด เพื่อในอนาคตอีก 10 ปี หรือแม้แต่อีก 20 ปีข้างหน้า เมื่อมองหันหลังกลับมาแล้วจะสามารถภาคภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำอย่างไม่รู้สึกเสียดาย”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

19 มีนาคม 2560 เวลา 14:56 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/485902

โดย…ภาดนุ ภาพ : วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

บิล-เดชอดุลย์ ประกอบชาติ วัย 32 ปี หนุ่มสูงล่ำ กล้ามโต เทรนเนอร์ดาวรุ่งในแวดวงฟิตเนสเมืองไทย เจ้าของตำแหน่งมิสเตอร์ไทยแลนด์ปี 2014 และอดีตนักกีฬาเพาะกายทีมชาติไทย ที่หันมาเอาดีด้านการเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวให้กับดาราชื่อดังมากมาย

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยห่างหายไปจากการเข้ายิมเล่นเวต หรือกีฬาเพาะกายเลยล่ะ

ล่าสุด บิลยังเป็นแบรนด์แอมบาสซาเดอร์คนไทยคนแรกของการแข่งขัน “R u tough enough?” ซึ่งเป็นรายการที่เฟ้นหาสุดยอดคนพันธุ์อึดที่แข็งแกร่งที่สุดของเมืองไทยทางช่อง KIX อีกด้วย

“จุดเริ่มต้นในการเล่นเวตของผมมาจากสมัยเด็กๆ ที่ผมตัวเล็ก ผอมบาง ดูเก้งก้าง พอโตขึ้นผมเลยคิดว่าต้องหาวิธีทำให้ดูตัวใหญ่และแข็งแรงขึ้น โชคดีว่าได้ไปเจอรุ่นพี่ที่รู้จักเล่นเพาะกายอยู่ก่อน ก็เลยให้เขาช่วยสอนให้ พอเล่นๆ ไปก็ติดเลยล่ะ

“ผมจึงเริ่มซึมซาบและหลงรักการเล่นเวตมากขึ้นๆ เพราะรู้สึกว่าเป็นกีฬาชนิดเดียวที่ไม่ต้องมียูนิฟอร์ม เวลาเดินไปไหนคนก็ทักหรือเห็นด้วยบุคลิกและรูปร่างของเราเอง ซึ่งผมว่านี่คือเสน่ห์ของกีฬาเพาะกาย

ช่วงแรกที่เริ่มเล่นเวต บิล บอกว่า หนัก โหด และเหนื่อยมาก จนเริ่มท้อเพราะไม่เห็นผลสักที แต่พอเริ่มชินและรับแรงกดดันได้ก็ทำให้เกิดแรงฮึดและท้าทายตัวเองว่าจะทำได้มากน้อยแค่ไหน

“เพราะกีฬาเพาะกายจะเป็นเรื่องของความมีวินัย ความมุ่งมั่น และความศรัทธาในตัวเอง เทคนิคต่างๆ ในการเล่น รวมทั้งการใช้ชีวิตส่วนตัว ซึ่งรุ่นพี่ของผมคนนี้ก็จะเป็นโค้ชคอยสอนให้ทั้งหมด”

บิล เสริมว่า ด้วยแรงบันดาลใจที่อยากจะมีรูปร่างที่ดี แม้บางเวลาจะรู้สึกเหนื่อยและท้อจนเริ่มทนไม่ไหว แต่เขาก็จะแก้ไขโดยเปิดยูทูบเพื่อดูคลิปออกกำลังกายของคนที่หุ่นดี แล้วบอกตัวเองว่า ถ้าคนอื่นทำได้ เขาก็ต้องทำได้

“ปกติผมจะเล่นเวต 4-5 วัน/สัปดาห์ โดยแบ่งการบริหารกล้ามเนื้อออกเป็นส่วนๆ ในแต่ละวัน เช่น จันทร์เล่นกล้ามอก อังคารเล่นหลัง พฤหัสเน้นไหล่ และศุกร์เล่นขา ส่วนกล้ามเนื้อมัดเล็ก เช่น แขน ท้อง น่อง ก็จะแทรกไว้ในโปรแกรมของแต่ละวัน และพยายามเช็กลิสต์กล้ามเนื้อให้ครบทุกส่วนในหนึ่งสัปดาห์ เพราะกล้ามเนื้อที่สวยจะต้องมีความบาลานซ์กันทั้งร่างกาย ไม่ใช่กล้ามใหญ่ แต่ขาเล็ก เป็นต้น”

เมื่อก่อนในช่วงที่จะต้องลงแข่งขันเพาะกาย บิล เล่าว่า เขาต้องเตรียมความพร้อมล่วงหน้า 3 เดือน และเน้นการดูแลเรื่องโภชนาการเป็นหลัก โดยให้ความสำคัญเรื่องอาหาร 60% และการออกกำลังกาย 40% ก่อนจะเทรนหนักจริงๆ อีกทีในช่วง 4 สัปดาห์สุดท้ายก่อนลงแข่งขัน สิ่งสำคัญคือต้องคุมเรื่องน้ำหนักให้ผ่านตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และต้องมีความชัดเจนของกล้ามเนื้อด้วย

“ผมใช้เวลาฟิตตัวเองอยู่ 2 ปี จึงเริ่มลงแข่งขันบนเวทีนักเพาะกายหน้าใหม่จนคว้ารางวัลที่ 1 มาได้ ตอนนั้นรู้สึกภูมิใจมากที่จริงผมไม่ได้ตั้งใจลงแข่งหรอก แต่พอทำสำเร็จก็เกิดหลงรักกีฬานี้มากขึ้น ผมจึงท้าทายตัวเองว่าจะต้องติดนักเพาะกายทีมชาติให้ได้ พอติดแล้วผมก็ลงแข่งมาเรื่อยๆ จนได้ตำแหน่งมิสเตอร์ไทยแลนด์ปี 2014 จากนั้นก็ไปแข่งในระดับอาเซียน จนคว้ารางวัลติดมือมาเช่นกัน”

บิล มองว่า เมื่อได้มาเป็นเทรนเนอร์ หรือโค้ชด้านการออกกำลังกายอย่างจริงจัง ก่อนรับเทรนเขาจะถามถึงจุดประสงค์ของลูกค้าเสมอว่าต้องการอะไร บางคนต้องการลดน้ำหนัก บางคนต้องการเพิ่มกล้ามเนื้อ จากนั้นเขาจะมีหน้าที่ทำให้ผู้ที่มาเทรนบรรลุจุดประสงค์ให้ได้

“ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่เริ่มต้นเล่นเวตก็คือ อยากให้ตั้งเป้าหมายไปทีละสเต็ป อย่าตั้งเป้าไว้สูงเกินไป เพราะหากยังทำไม่ได้ก็จะทำให้รู้สึกท้อ แรกเริ่มให้ตั้งเป้าไว้ว่าจะออกกำลังกายเพื่อสุขภาพที่ดีก่อน หลังจากนั้นค่อยคิดต่อเรื่องการลดน้ำหนักหรือสร้างกล้ามเนื้อต่อไปได้ อย่ามองภาพแรกให้ยากเกินไป ให้ทำแบบค่อยเป็นค่อยไป

อีกอย่างการเล่นเวตเป็นกีฬาที่ต้องใช้แรงต้าน ถ้าไม่ระวังก็อาจเกิดการบาดเจ็บได้ บิล ชี้ว่า ก่อนเล่นควรหาความรู้ก่อนว่าต้องเตรียมตัวยังไง ถ้าจะให้ดีควรปรึกษาโค้ช หรือเทรนเนอร์จะดีกว่า

“เพราะพวกเขาจะให้คำแนะนำ หรือวิธีออกกำลังกายที่ถูกต้องกับเราได้ ถ้าเล่นเองโดยไม่ระวัง นอกจากอาจเกิดการบาดเจ็บได้แล้ว บางครั้งยังอาจเล่นแล้วไม่ได้ผลตามที่ต้องการ เนื่องจากไปโฟกัสกล้ามเนื้อในตำแหน่งที่ไม่ถูกต้อง ฉะนั้นก่อนเล่นควรปรึกษาเทรนเนอร์จะดีที่สุดครับ”

อัพเดทเรื่องเวต เทรนนิ่ง ได้ที่ FB : Bill Bbg Gym และ IG : Billbodygang

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

18 มีนาคม 2560 เวลา 16:09 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/485812

โดย…พุสดี สิริวัชระเมตตา ภาพ : กฤษณ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร

เปิดตัวมาในฐานะคู่พาร์ตเนอร์ธุรกิจผู้นำเข้าสุดยอดชีสเค้กชื่อดังจากเมืองโอตารุ ประเทศญี่ปุ่น เลอ ทาโอะ (Le Tao) สำหรับ ดรีม-ดลนภา ธรรมวัฒนะ และแบงค์-ขรรค์ชัย องคมงคล

เลยอาจทำให้หลายคนนิยามความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไว้เพียงคู่หูทางธุรกิจที่ลงเรือลำเดียวกัน เพื่อนำพาบริษัทให้ไปถึงจุดหมาย แต่หลังจากได้จับเข่าคุยกับสองผู้บริหารไฟแรง ถึงได้พบว่า เรือที่ทั้งคู่กำลังช่วยกันพายลำนี้ ไม่ใช่ลำแรก เพราะก่อนหน้าจะมาทำธุรกิจด้วยกัน ทั้งคู่ผ่านสถานะของการเป็นทั้งคนรู้จัก มาสู่เพื่อนปาร์ตี้ จนเป็นเพื่อนร่วมคลาสเรียนปริญญาเอก

และทุกวันนี้สถานะของทั้งคู่ขยับไปไกลกว่าการเป็นหุ้นส่วนธุรกิจ แต่คือความรู้สึกถึงความเป็นพี่เป็นน้องที่รักและคิดถึงกันเสมอ

‘พี่ดรีม คือพี่สาวคนเก่ง’

“เราสองคนรู้จักกัน เพราะผมเป็นเพื่อนกับญาติพี่ดรีม ด้วยความที่บ้านพี่ดรีมเวลามีปาร์ตี้ที่จะไม่ใช่แค่รวมญาติ แต่รวมเพื่อนของญาติมาด้วย ทุกครั้งที่เป็นปาร์ตี้เลยกลายเป็นการรวมตัวของก๊วนเด็กๆ กลุ่มใหญ่มาสนุกด้วยกัน” หนุ่มรุ่นน้องชิงย้อนความหลังถึงจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งคู่รู้จักกัน

แม้จะนานมาแล้ว แต่พอนึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุขก็ยังทำให้ยิ้มได้

“ถึงจะมีช่วงหนึ่งพี่ดรีมไปเรียนต่อเมืองนอก แต่เขาก็ยังกลับมาทุกปิดเทอม กลับมาทีไรก็นัดรวมกลุ่มตลอด เราเลยเหมือนไม่เคยห่างกัน ผมยังจำได้เวลาปาร์ตี้กัน พี่ดรีมกลัวผมไม่สนุก เลยชวนผมดื่มตามประสาวัยรุ่น ทั้งที่จริงๆ พี่ดรีมหารู้ไม่ว่าผมไม่ดื่มก็สนุกได้ แต่ผมก็หัดดื่มไป จนตอนหลังเลยดื่มเป็นหมด (หัวเราะ)”

แบงค์ บอกว่า ถึงสมัยเป็นวัยรุ่นจะเป็นขาปาร์ตี้กัน แต่พอต่างคนต่างเริ่มมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ปาร์ตี้ก็เริ่มน้อยลง แต่ความสนิทสนมที่มียังไม่จางหาย โดยกิจกรรมที่เขาและรุ่นพี่ร่างเล็กมักทำร่วมกันบ่อยๆ คือการไปดูคอนเสิร์ต

“พี่ดรีมชอบดูคอนเสิร์ตมาก เขาดูแทบทุกคอนเสิร์ต แต่ผมก็จะเลือกเฉพาะศิลปินที่สนใจ ที่ชอบ บางคอนเสิร์ตถ้าเราไม่อินก็ขอบายไปบ้างเหมือนกัน นอกจากชอบไปดูคอนเสิร์ตด้วยกัน บางทีเราก็ชวนกันไปช็อปปิ้ง แต่ถ้าว่างไม่ตรงกัน หรือบางครั้งชวนแล้วพี่ดรีมไปไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะถ้าเราเจออะไรที่คิดว่าพี่ดรีมหรือคนในครอบครัวพี่ดรีมจะถูกใจ เราก็จะถ่ายรูปแล้วส่งไปให้ เหมือนเป็นบายเออร์ประจำบ้านให้เขาด้วย (หัวเราะ)”

นอกจากไลฟ์สไตล์ความชอบจะใกล้เคียงกันแล้ว แบงค์ยอมรับว่าดรีมยังเป็นพี่สาวและต้นแบบที่ดีให้กับเขาไม่น้อย

“ช่วงที่ผมไปเรียนต่อปริญญาโทที่ออสเตรเลีย ผมไม่มีความสุขเลย เพราะคิดถึงบ้าน เหงามาก เลยตัดสินใจกลับมาเมืองไทยก่อนจะเรียนจบด้วยซ้ำ ตอนนั้นก็ได้พี่ดรีมที่แนะนำให้ผมไปเรียนปริญญาโทที่ธรรมศาสตร์แทน ซึ่งเป็นหลักสูตรเดียวกับที่พี่ดรีมเรียน ผมก็เลยเดินตามรอยพี่ดรีมจนเรียนจบปริญญาโทได้ตามที่ตั้งใจ”

แบงค์ บอกว่า ตั้งแต่รู้จักกันมาจนสนิทเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ทั้งคู่ไม่เคยทะเลาะหรืองอนกันเลย อาจจะมีที่ต้องถกเถียงกันบ้างช่วงที่มาทำธุรกิจด้วยกัน นั่นเพราะเพื่อให้ได้ข้อสรุปที่ดีที่สุดสำหรับธุรกิจ แต่หลังจากพับเรื่องงาน ทั้งคู่ก็กลับมาเป็นพี่น้องที่รักกันเหมือนเดิม

“ถามว่าตอนที่เราตัดสินใจจะมาทำธุรกิจด้วยกัน กลัวมั้ยว่าอาจจะทำลายความสัมพันธ์ คือตอนเด็กๆ เราก็มักได้ยินผู้ใหญ่บอกว่าเพื่อนกันไม่ควรทำธุรกิจด้วยกันเดี๋ยวจะหมางใจ แต่พอเราโตมา คิดว่าโตพอที่จะรู้ว่าจะเลือกพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจยังไง อย่างพี่ดรีม เราโตมาด้วยกัน เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง เรามีความเชื่อใจกัน และรู้ว่าเรามีเป้าหมายเดียวกัน เพราะฉะนั้นการตัดสินใจจะมาทำธุรกิจด้วยกันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย เราคุยกันไว้แล้วแต่ต้นว่า ไม่ว่าจะมีความผิดพลาดอะไรเกิดขึ้น เราก็จะไม่โทษกันเด็ดขาด”

เพื่อการันตีว่าเป็นอีกคู่ที่รักและสนิทกันจริงๆ งานนี้เมื่อถูกขอให้เปรียบเทียบว่าดรีมคืออะไรสักอย่างในชีวิต แบงค์ตอบอย่างไม่ลังเลว่า

“พี่ดรีมคือพี่สาวที่ผมรักเหมือนพี่สาวแท้ๆ และผมก็สัมผัสได้ว่าพี่ดรีมรักผมเหมือนน้องแท้จริงๆของเขาเหมือนกัน”

‘แบงค์ คือน้องชายที่ใส่ใจคนรอบข้างเสมอ’

ได้ฟังรุ่นน้องที่รักเหมือนน้องชายแท้ๆ ถ่ายทอดความในใจแบบนี้ ก็ทำเอาผู้บริหารสาวเก่งยิ้มหน้าบานไม่น้อย พร้อมขยายถึงเรื่องราวความสัมพันธ์ของทั้งคู่ว่า นอกจากจะผ่านเรื่องราวต่างๆ ด้วยกันมามาก ตอนนี้ทั้งคู่ยังไม่เพียงลงเรือลำเดียวกันในเรื่องธุรกิจ แต่ยังกำลังพายเรืออีกลำไปสู่เป้าหมายคือ ปริญญาเอก

“หลังจากเรียนจบปริญญาโท ที่บ้านอยากให้ดรีมเรียนปริญญาเอกต่อ ด้วยความที่เราไม่อยากเรียนคนเดียว ก็พยายามหาเพื่อนมาเรียนด้วยกัน ชวนอยู่หลายคนก็ไม่มีใครยอมเรียนด้วย จนพอแบงค์เรียนจบปริญญาโท เลยลองชวนเขามาเรียน ปรากฏว่าเขาเป็นน้องใจง่าย (หัวเราะ) ยอมมาเรียนด้วย มาลงเรือลำเดียวกัน”

นอกจากจะชวนมาเป็นคู่หูในห้องเรียนแล้ว ถามว่าทำไมตอนที่จะเริ่มต้นทำ เลอ ทาโอะ ถึงนึกถึงรุ่นน้องต่างวัยมาลงขันด้วยกัน ดรีมตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า

“ตอนนั้นชื่อของเขาป๊อปอัพขึ้นมาเป็นชื่อแรกนะ ตอนที่เราคิดว่าจะหาพาร์ตเนอร์ เพราะดรีมเชื่อว่าคนเราเวลามองตัวเองจะแค่หันซ้ายและหันขวา ไม่หมุนรอบตัว เพราะฉะนั้นเราเห็นตัวเองอย่างมากก็ 180 องศา ไม่มีทางเห็น 360 องศา เพราะฉะนั้นถ้าเราอยากเห็นตัวเองให้รอบด้านเราต้องมองหาพาร์ตเนอร์ที่เราไว้ใจ”

ดรีม บอกว่า 1 ปีที่ทำงานร่วมกันมา ธุรกิจนี้ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่เป็นโอกาสให้ได้เจอกันบ่อยมากขึ้น ให้ทั้งคู่ได้มองเห็นแง่มุมที่ไม่เคยเห็นของอีกฝ่าย

“จริงๆ ตอนเรียนปริญญาเอกด้วยกัน เราก็รู้แล้วว่าเขาเป็นคนเก่ง แต่พอมาทำงานด้วยกันก็ยิ่งเห็นศักยภาพของเขา และรู้ว่าเขาคือคนที่จะมาเติมส่วนที่เราขาด”

ไม่ใช่เพียงแต่เรื่องงาน ที่หนุ่มรุ่นน้องเปรียบเสมือนจิ๊กซอว์ส่วนที่ขาด แต่ในเรื่องส่วนตัวก็เช่นกัน

“แบงค์เป็นคนที่ใส่ใจรายละเอียด คิดถึงคนอื่นเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม ไม่ว่าไปไหนเขาก็ต้องมีของฝากติดไม้ติดมือเสมอ ซึ่งบางครั้งเราเองถึงจะเป็นผู้หญิงยังมองข้ามตรงนั้นไป อย่างที่แบงค์บอกไป เวลาไปไหนเขาเจออะไรที่คิดว่าเราจะชอบ คนในบ้านเราจะชอบ ก็จะถ่ายรูปส่งมาให้ดู ซื้อมาให้ตลอด ซึ่งความใส่ใจที่เขามีต่อคนรอบข้างไม่เคยเปลี่ยนนี้คือสิ่งที่ทำให้เราประทับใจเขานะ”

อย่างไรก็ตาม ดรีม บอกว่า ทั้งคู่อาจไม่ใช่คู่ที่ดราม่า มีมุมซึ้งๆ ซีนเรียกน้ำตามาเล่าถึงความประทับใจต่ออีกฝ่ายมากนัก แต่เราเข้าใจกันดี ตั้งแต่รู้จักกันมาจนถึงวันนี้ ดรีมยอมรับว่ารักแบงค์เหมือนกับน้องชายแท้ๆ อาจเพราะด้วยความที่เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว แบงค์จึงเหมือนเป็นทั้งเพื่อนและน้องในคราวเดียวกัน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

17 มีนาคม 2560 เวลา 11:28 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/485606

โดย…พุสดี สิริวัชระเมตตา ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

เวลาที่คนเราตกหลุมรักก็มักทำทุกอย่างเพื่อคนที่รักอย่างไม่มีเหตุผล เช่นเดียวกับหนุ่มหล่อหน้าใส แบงค์-ณครินทร์ โรจนศักดิ์ชัย ตอนที่เขาตกหลุมรักการผสมเครื่องดื่ม เขาก็ทำทุกอย่างเพื่อพาตัวเองเข้าไปใกล้สิ่งที่รักมากที่สุด แม้ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จากความรักครั้งนั้นจะให้ดอกผลอะไรก็ตาม

“สมัยเรียน ม.ปลาย ผมประทับใจบทบาทของทอม ครูส ในหนังเรื่องหนึ่งซึ่งเขารับบทเป็นบาร์เทนเดอร์ ผมรู้สึกว่าอาชีพที่เขาทำเท่ดี เลยไปหาข้อมูลในกูเกิลว่าอาชีพนี้คืออะไร ต้องทำอะไรบ้าง จริงจังขนาดไปหาที่เรียนสำหรับเป็นบาร์เทนเดอร์ ถึงตัวผมเองจะไม่ดื่มแอลกอฮอล์ ก็ไม่ได้มองว่าเป็นอุปสรรค ใช้เงินเก็บที่มีแอบที่บ้านไปเรียน จำได้ว่าค่าเรียนประมาณ 6,000 บาท ผมไปเรียนอยู่ 3 เดือน ไปเรียนทุกครั้ง ด้วยความที่เราดื่มไม่เป็น ชิมไปก็เมาไป กว่าจะกลับจากโรงเรียนก็รุ่งอีกวัน” แบงค์พาย้อนถึงเรื่องราวจุดเริ่มต้นความรักในโลกของเครื่องดื่มอย่างอารมณ์ดี

สีสันที่สวยงามของค็อกเทลชวนให้เขาหลงใหล แบงค์บอกว่า แม้ว่าหลังจากเรียนจบคอร์ส เขาจะไม่สานต่อ แต่ก็ยังหมั่นศึกษาหาความรู้ด้วยตัวเองมาเรื่อยๆ โดยที่ไม่คิดว่าวันหนึ่ง ต้นทุนความรู้ด้านการผสมเครื่องดื่มนี้จะเป็นประโยชน์กับเขา

“ผมไม่ได้คิดว่าจะเอาดีด้านนี้ ดังนั้นตอนที่เลือกเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ผมจึงเลือกเรียนด้านบริหารธุรกิจที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ โดยมีความฝันลึกๆ ว่าวันหนึ่งอยากเป็นผู้อยู่เบื้องหลังโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ของตัวเอง จนพอช่วงปี 3 ผมกับเพื่อนมีโปรเจกต์อยากทำร้านอาหารด้วยกัน เพราะบังเอิญเราไปได้พื้นที่แถวอารีย์มา แต่ตอนนั้นเราไม่พร้อมหลายๆ อย่าง เริ่มพับโปรเจกต์ไปก่อน”

แพสชั่นที่หลงใหลในโลกของเครื่องดื่ม และความฝันที่จะมีร้านอาหารดูเหมือนจะค่อยมอดไป เพราะหลังจากเรียนจบ แบงค์ก็ก้าวสู่การเป็นมนุษย์เงินเดือนอย่างเต็มตัว แต่สุดท้ายราวกับพรหมลิขิตกำหนดไว้ เมื่อวันหนึ่งพี่ชายของแบงค์ (เชฟนนท์-นนทวรรธ โรจนศักดิ์ชัย) เจ้าของร้านขนมสุดฮิป บริกซ์ ดีเซิร์ต บาร์ (Brix Dessert Bar) ชวนมาร่วมทีม โดยมอบหมายให้เขาดูแลพัฒนาเมนูเครื่องดื่ม เพื่อเติมเต็มรสชาติของขนมในร้าน

“ด้วยความที่เราห่างจากวงการไปนาน แต่ก็ยังมีแพสชั่นอยู่ พอมีโปรเจกต์นี้เข้ามา ผมเลยไปฝึกงานที่ร้านคาซา ลาแปง สาขาอารีย์ เพราะรู้จักกับเจ้าของร้าน หลังเลิกงานทุกวัน ตั้งแต่ 5 โมงจนร้านปิด ผมไปเรียนรู้การทำงานร้านทุกอย่าง ตั้งแต่ล้างจาน ล้างแก้ว ค่อยๆ ไต่เต้าจนได้ฝึกชงกาแฟ ผมโชคดีที่ตอนนั้นได้ครูดี ถึงจะเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่ก็สนุกและได้ความรู้ เปิดโลกกาแฟที่ผมไม่เคยรู้จัก”

6 เดือนเต็มในการเก็บเกี่ยววิชา ก่อนจะมาหาชั่วโมงบินจากการทำงานจริง แบงค์อาศัยเรียนรู้และศึกษาเพิ่มเติม บวกกับอาศัยความร่วมมือกับทีมงาน จนกลายเป็นหนึ่งในผู้อยูู่เบื้องหลังความสำเร็จของหลากหลายเมนูเครื่องดื่มของบริกซ์ ดีเซิร์ต บาร์

“หัวใจสำคัญในการพัฒนาเมนูเครื่องดื่มของเรา คือ วิเคราะห์ก่อนว่า กลุ่มลูกค้าของเราคือใคร คำตอบคือ ผู้หญิงที่ชอบกินขนม และรักการถ่ายรูป เพราะฉะนั้นในส่วนของเมนูกาแฟ เราไม่เน้นกาแฟที่ดื่มยาก เน้นรสชาติที่ช่วยเติมเต็มความอร่อยเมื่อดื่มคู่กับการกินขนม มีการใส่ลาเต้อาร์ทเข้าไปเพื่อเพิ่มความสวมงาม ส่วนเมนูเครื่องดื่มอื่นๆ เราจะพิถีพิถันในการแต่งแก้วให้สวย บางครั้งลูกค้าอาจต้องอดใจรอสักนิด เพราะเราต้องการนำเสนอความสวยงามในแบบที่เราคิดไว้ไม่ให้ผิดเพี้ยน”

ทุกวันนี้ แบงค์ยังคงทำงานประจำ ในฐานะผู้ช่วยผู้จัดการโรงงานเหล็ก ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัว ควบคู่ไปกับการดูแลในส่วนเมนูเครื่องดื่มของร้าน นานๆ ครั้งจะสวมผ้ากันเปื้อน บุกหลังบาร์เพื่อรังสรรค์เมนูเครื่องดื่มเอง แต่ทุกวันเขาจะตระเวนไปตามสาขาต่างๆ ของ บริกซ์ ดีเซิร์ต บาร์ ซึ่งตอนนี้มี 3 สาขา คือ โครงการเดอะ คอมมอนส์ ทองหล่อ สยามพารากอน และสยามดิสคัฟเวอร์รี่ เพื่อเช็กคุณภาพของเครื่องดื่ม

“ผมมองว่า ความสุขของการรังสรรค์เครื่องดื่มสักแก้ว ไม่ได้อยู่ที่รสชาติที่กลมกล่อม หรือความสวยงามที่ออกมาเท่านั้น แต่เกิดขึ้นตั้งแต่การคัดสรรวัตถุดิบมาใช้ และกระบวนการทำออกมา การเดินทางของเครื่องดื่มแต่ละแก้วล้วนมีเสน่ห์ที่น่าค้นหาแตกต่างกัน” แบงค์กล่าวทิ้งท้าย

Butterfly Blossom

ส่วนผสม

1.แครนเบอร์รี่ไซรัป 20 มล.

2.วานิลลาไซรัป 20 มล.

3.น้ำเลมอน 15 มล.

4.ไข่ขาว 1 ฟอง

5.ชากลิ่น Peace Blossom 60 มล.

วิธีทำ

1.นำส่วนผสม 1-5 ลงในกระบอกเชกเกอร์ แล้วเขย่าแบบยังไม่ต้องใส่น้ำแข็ง

2.เขย่าจนไข่ขาวเริ่มเซตตัว จากนั้นให้เติมน้ำแข็ง เขย่าจนได้ที่

3.เทใส่ในแก้วที่มีน้ำแข็ง โดยใช้กระดาษกรอง 2 ชั้น

4.แต่งแก้วให้สวมงามด้วยดอกอัญชันและจันทร์เทศ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 มีนาคม 2560 เวลา 11:59 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/485291

โดย…ปอย ภาพ ทวีชัย ธวัชปกรณ์

เพียงความหมายชื่ออ่อนหวานไพเราะ ควรคู่อย่างยิ่งกับงานผู้บริหารบริษัทอัญมณีแบรนด์ไทยแท้ อัญรัตน์ พรประกฤต ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ยูบิลลี่ เอ็นเตอร์ไพรส์ ที่มาแห่งนามมีความหมายเคียงคู่กับงาน ซีอีโอหญิงบอกว่าคุณย่าขอให้พระสงฆ์ที่ครอบครัวนับถือตั้งชื่อจริงให้ “อัญรัตน์” เกี่ยวข้องกับอัญมณี ซึ่งเป็นธุรกิจครอบครัวบ่งบอกถึงความส่องประกายล้ำค่า

สำหรับชื่อเล่นภาษาจีน “อัน” มาจาก ผิงอัน ความหมายคือความปลอดภัย ดูสอดรับไปกับบุคลิกดูมั่นคง ส่งภาพลักษณ์หญิงสาวผู้บริหารหญิงแกร่งแห่งวงการธุรกิจอัญมณีที่อายุน้อย น่าจับตามอง

ในโอกาสแนะนำเพชรแบรนด์ล่าสุด เมื่อเร็วๆ นี้ อัญรัตน์ จัดงานเวิร์กช็อป “Forevermark” The World’s Most Carefully Selected Diamonds เพื่อแนะนำเพชรยี่ห้อดัง “ฟอร์เอเวอร์มาร์ค” (Forevermark) แบรนด์ที่ดาราดังระดับโลกเลือกสวมใส่ในโอกาสสำคัญ เครื่องประดับเพชรยี่ห้อนี้งดงามเฉิดฉายเคียงคู่ นิโคล คิดแมน กวินเน็ธ พัลโทรว์ เคท ฮัดสัน เคท วินสเลต ดาโกต้า จอห์นสัน และเซเลบริตี้อีกหลายๆ คน บนพรมแดงในงานมอบรางวัลชั้นนำ

ฟอร์เอเวอร์มาร์ค เป็นแบรนด์เพชรจากกลุ่มบริษัท เดอ เบียร์ส ยักษ์ใหญ่ของวงการเพชรระดับโลก มีมาตรฐานขั้นตอนการผลิตเข้มงวด คัดสรรเพชรแต่ละเม็ดซึ่งมีไม่ถึง 1% จากเหมืองทั่วโลก คุณสมบัติเน้นความคู่ควรจารึกสัญลักษณ์ Forevermark และตัวเลขเฉพาะไม่ซ้ำกันในแต่ละเม็ด

สร้างประวัติวงการค้าเพชร

เพชรคุณภาพระดับมาตรฐาน 4Cs และความสวยงามโดดเด่นสร้างความเจิดจรัสให้กับผู้สวมใส่ จำหน่ายไปทั่วโลกกว่า 37 ประเทศ รวมทั้งในประเทศไทยซึ่งยูบิลลี่ได้รับความเชื่อมั่นและไว้วางใจจาก “เดอเบียร์ส” (De Beers) ให้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ผู้จัดจำหน่ายแบรนด์เพชรฟอร์เอเวอร์มาร์คอย่างเป็นทางการ

อัญมณีล้ำค่ามากับพันธสัญญา “งดงาม หายาก และคัดสรรมาจากแหล่งที่มีการควบคุมอย่างเข้มงวด” อัญรัตน์ เผยที่มาที่ไปของเพชรแบรนด์โด่งดังระดับโลก ซึ่งมาเปิดช็อปร่วมกับเคาน์เตอร์เพชรแบรนด์ไทยในปีที่ผ่านมา

“สองคอลเลกชั่นล่าสุดดีไซน์จากอิตาลี ได้รับความนิยมไปทั่วโลก คือ Forevermark Setting Collection หนามเตยทั้งสี่ที่รองรับเพชรได้รับแรงบันดาลใจจากโลโก้ของฟอร์เอเวอร์มาร์ค แล้วอีกเซต Encordia Collection แรงบันดาลใจจากปมเชือกเงื่อนของเฮราคลิส เทพเจ้าในสมัยกรีกโบราณ

ไม่ว่าเม็ดเล็กไม่กี่สตางค์ หรือเม็ดใหญ่น้ำหนักหลายกะรัต เพชรทุกเม็ดก็เจียระไน 58 เหลี่ยมเท่ากันทุกเม็ดเลยค่ะ จึงเป็นที่มาของแรงบันดาลใจในการทำงานของดิฉันด้วยอีกนะคะว่า ไม่ว่าเราจะทำงานใหญ่หรือเล็กจิ๋วแค่ไหน เราก็ต้องใส่ใจในรายละเอียด แล้วยิ่งการทำธุรกิจค้าปลีกรีเทล มีดีเทลรายละเอียดสูงมากๆ ก็ยิ่งทำให้เราสำนึกค่ะ ดิฉันใช้คำนี้เลยนะคะ (บอกพลางยิ้ม) ว่าเราจะทำงานหยาบๆ ส่งๆ ไม่ได้

ทุกอย่างต้องมาจากความรู้จริง แล้วด้วยประกายของอัญมณีชนิดนี้ ส่งความสุขให้แก่ผู้คนรอบข้างได้สัมผัสความใสแวววาว ความใสบลิงก์ เห็นประกายเพชรไม่มีใครคิดลบแน่นอนค่ะ การทำธุรกิจนี้ตลอด 15 ปี สำหรับดิฉันจึงเต็มไปด้วยพลังบวกที่อยากสร้างสรรค์สิ่งใหม่ขึ้นมาไม่หยุดเลยนะคะ” อัญรัตน์ เริ่มต้นสนทนาพร้อมรอยยิ้มติดใบหน้า ดูเปล่งประกายมีพลัง

วันนี้เครื่องประดับยี่ห้อไทย ยูบิลลี่ ก้าวสู่ทศวรรษที่ 9 สืบทอดธุรกิจมาถึงเจเนอเรชั่นที่ 4 จึงนับเป็นตระกูลค้าเพชรเก่าแก่ของไทย สั่งสมชื่อเสียงเรียงนามฐานะเพชรแบรนด์แรก ที่ทำให้เกิดระบบการขายผ่านเคาน์เตอร์ในห้างสรรพสินค้า รวมทั้งเป็นบริษัทค้าปลีกเครื่องประดับเพชรรายเดียวที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เมื่อปี 2009

“บอกอย่างภาคภูมิใจเลยค่ะ คุณพ่อ (วิโรจน์ พรประกฤต) คือเกมเชนเจอร์ในธุรกิจนี้ จากธุรกิจเริ่มต้นในรุ่นของเหล่ากง (คุณทวด) ทำโรงรับจำนำที่สะพานเหล็ก จึงมีเครื่องประดับมากขึ้นเรื่อยๆ เหล่ากงตัดสินใจเปิดร้านเครื่องประดับ มาถึงรุ่นคุณพ่อมีวิสัยทัศน์แม่นยำมากๆ ค่ะ ว่าเทรนด์ในการซื้อเครื่องประดับของคนกำลังจะเปลี่ยนสู่อีกยุค

เครื่องประดับไม่ใช่สิ่งซื้อหายากที่นานๆ เก็บสตางค์ได้ก้อนใหญ่แล้วซื้อชิ้นใหญ่ๆ เพื่อเป็นมรดกอีกต่อไป เมืองไทยธุรกิจเติบโตขึ้น การจับจ่ายก็คล่องขึ้นด้วย คุณพ่อจึงเปิดเคาน์เตอร์เพชรในห้างสรรพสินค้า ซึ่งแห่งแรกคือห้างเยาฮัน รัชดาภิเษก ปัจจุบัน ยูบิลลี่ มี 120 กว่าสาขาตามห้างสรรพสินค้าทั่วประเทศ

แล้วการตั้งชื่อยี่ห้อเพชรของไทย จากทุกๆ ที่ต้องมีคำว่า อัญมณี หรือมณีต่อท้ายในการพะยี่ห้อ พ่อตั้งชื่อภาษาอังกฤษเลยค่ะ Jubilee Diamond ซึ่งบ่งบอกความหมายของอัญมณีชนิดนี้ที่คนซื้อ และคนรับรู้สึกถึงความปีติยินดี

คุณพ่อลงรายละเอียดมาก…(ลากเสียงยาวๆ คำสุดท้าย) นี่คือสิ่งที่ได้จากคุณพ่อ อาชีพของเรา เราต้องรู้จริงเรื่องนี้ท่านย้ำมาก แล้วความไม่เคยหยุดนิ่งที่คือสิ่งที่ท่านก่อร่างสร้างทาง ให้เราชอบหมั่นสังเกตและอยากรู้เรื่องใหม่ๆ ตลอดเวลา คุณพ่อบุกเบิกการซื้อเพชรด้วยเครดิตการ์ด เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนซื้อเพชรราคาล้านกว่าบาท ถ้าลูกค้าสนิทก็ตีเช็คจ่ายกันนะคะ แต่ลูกค้าขาจรต้องจ่ายเงินสดเท่านั้นค่ะ (หัวเราะ) คุณพ่อปฏิวัติเพชรเข้าถึงผู้บริโภคได้ทุกๆ กลุ่ม ส่วนคุณแม่ (สุวัฒนา พรประกฤต) สอนเรื่องความถ่อมตนค่ะ

ดิฉันเริ่มเข้ามาทำงานในตำแหน่งระดับล่างสุดรับเงินเดือนหมื่นกว่าบาท คุณแม่บอกเสมอค่ะ ว่าอย่าให้ใครมาว่าเอาได้ว่าทำงานแบบลูกคุณหนู ไม่ควรทำงานในแบบที่เป็นลูกสาวคนโตเจ้าของธุรกิจ งานแรกต้องรับผิดชอบคือแปะป้ายสินค้า แล้วขึ้นไปเป็นพนักงานคีย์ข้อมูลต้นทุน ไปตำแหน่งจัดซื้อ

ทำงานกว่าจะออกออฟฟิศก็ดึกดื่นทุกวัน จำได้เลยค่ะช่วงปีใหม่ เป็นช่วงที่คนซื้อของขวัญ แล้วเพชรก็คือตัวเลือกต้นๆ ดิฉันทำงานเกือบสว่างในวันเคาต์ดาวน์” อัญรัตน์ เล่ายาวๆ ถึงรายละเอียดงานที่ทำ ณ วันนี้

ผู้บริหารหญิงบ้างาน

การขับเคลื่อนธุรกิจครอบครัว เริ่มต้นควบคู่ไปกับการศึกษาที่คุณพ่อนักธุรกจรุ่นสาม ย้ำบอกเสมอว่าต้องรู้ให้ลึก รู้ให้จริง และไม่หยุดนิ่ง 15 ปีที่เข้ามาเคลื่อนอาณาจักรเครื่องประดับเพชรยูบิลลี่ อัญรัตน์สร้างความเปลี่ยนแปลงมากมาย ทั้งพลิกโฉมเคาน์เตอร์แบรนด์เพชรจากสีน้ำเงิน เป็นสไตล์โมเดิร์นสีดำเท่ขรึม

สร้างสินค้านวัตกรรมด้วยกรรมวิธีฝังเพชร เจียระไนเพชรระดับ Triple Excellent Diamond กระทั่งการผลักดันยูบิลลี่เข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์เอ็ม เอ ไอ สืบทอดในรุ่นที่ 4  ขณะที่ซีอีโอลุคสมาร์ทบอกธุรกิจยังต้องเรียนรู้ไม่มีจบ

“การทำงานมาถึงปีที่ 15 ดิฉันไม่เคยคิดเลยค่ะว่าวันนี้ประสบความสำเร็จแล้ว (บอกพร้อมรอยยิ้ม) มีแต่คิดว่านี่มันเพิ่งเริ่มนะ ฟังดูอาจเป็นโรคจิต (ว่าแล้วก็หัวเราะชอบใจในประโยคนี้) แต่ถ้าให้บอกถึงความภาคภูมิใจไม่ใช่แค่ชื่อยูบิลลี่ คือแบรนด์เพชรที่คนจดจำ แต่ถ้าให้เลือกความภูมิใจที่สุดคือการนำบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์

เราเป็นแบรนด์อัญมณีค้าปลีกรายเดียวที่ทุกอย่างโปร่งใสตรวจสอบได้ เพียงผู้บริโภคเข้าเว็บไซต์ก็ดูรายละเอียดธุรกิจได้ทุกๆ อย่าง เรื่องนี้เป็นเรื่องยากตั้งแต่ปรู๊ฟตัวเองผ่าน สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) แล้วค่ะ กว่าจะเขียนเอกสารของบริษัทแนะนำ ก.ล.ต.ให้เข้าใจธุรกิจได้โดยไม่ยาก ก็ใช้เวลา 9 เดือนแล้วค่ะ เพราะอย่างที่บอกว่าไม่มีธุรกิจค้าปลีกเข้าตลาดหลักทรัพย์มาก่อน เราไม่มีแบบอย่างต้องบุกเบิกเองทั้งหมด

กลายเป็นว่าการก้าวสู่ปีที่ 7 ในตลาดหลักหลักทรัพย์ มูลค่าธุรกิจเพิ่มถึง 600% องค์กรเติบโตเราก็เติบโตไปพร้อมๆ กันเพราะได้คุยในอีกมิติหนึ่งที่ไม่ใช่แค่กลุ่มนักธุรกิจ หรือกลุ่มลูกค้า พอผ่านเรื่องยากๆ มาแล้ว ดิฉันก็ยังคิดว่าเรื่องนี้ก็ยังไม่ยากที่สุด ทุกธุรกิจเลยค่ะการบริหารคนคือเรื่องยากที่สุด เราต้องก้าวไปสู่เป้าหมายเดียวกัน ผู้บริหารจึงต้องเข้าใจเขาและเขาก็ต้องเข้าใจเราด้วย

สิ่งที่ผูกยึดติดกับการค้าเครื่องประดับเพชร คือคำว่าคุณภาพ แยกกันไม่ออกเลยนะคะ (บอกพลางยิ้ม) แล้วสำหรับคนไทยแล้วเลือกซื้อเพชรจากความพึงพอใจสูงสุด เราจึงไม่หยุดนิ่ง ล่าสุด รับรางวัลที่ภาคภูมิใจจาก สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (สนช.) ในด้านการเป็นองค์กรที่มีความยอดเยี่ยมในการสร้างนวัตกรรมให้บริการลูกค้า ลงทุนระบบซีอาร์เอ็มเต็มรูปแบบ

ไม่ว่าอยู่ ณ จุดขายที่ใด เชียงใหม่ ตรัง สุราษฎร์ธานี ก็มีระบบสามารถซิงก์ทุกๆ ข้อมูลที่ลูกค้าอยากรู้มาถึงออฟฟิศที่สาทร กรุงเทพฯ ให้บริการเหมือนอยู่ที่เดียวกันได้เลยค่ะ ทุกอย่างต้องเมกชัวร์ว่าลูกค้าพึงพอใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่มีสุ่มค่ะ”

ทำงานอย่างหนักมากกว่า 10 ชั่วโมง แต่ยังดูสดใส หุ่นลีนเป๊ะ แขนมีกล้ามสุดสตรอง อัญรัตน์ เผยว่าแค่ตื่นไปออกกำลังกาย 6 โมงเช้าทุกวัน แล้วกลับมาทำงานช่วง 9 โมงเช้า ชีวิตก็สามารถแกร่งได้ทั้งการงานและชีวิตส่วนตัว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

14 มีนาคม 2560 เวลา 15:39 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/485122

โดย…วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

กฤติยาวดี พงษ์พาณิชย์ หัวหน้าฝ่ายสื่อสารองค์กร บริษัท อูเบอร์ (ประเทศไทย) หรือว่าว วัย 34 ปี นักสื่อสารภาพลักษณ์ ที่เชื่อว่าทำงานหนักที่สุดเวลานี้ เมื่อถูกให้กำหนดคำจำกัดความชีวิตของตัวเอง เธออธิบายตัวเองด้วยคำสั้นๆ  3 คำนี้ “กิน” เล่น” และ “รัก” (ฮี้วววววววววววววว!)

กิน เล่น-เต้นรำ และทำเพราะความรัก เจ้าตัวบอกเองว่า “ก็ดูหุ่นเสียก่อน” (หัวเราะ) เธอบอกว่า ชีวิตของเธอก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหน คือ อวบแต่พลิ้ว อวบเพราะชอบการกิน พลิ้วเพราะเต้นรำเป็นชีวิต ส่วนเลิฟหรือความรัก ก็เพราะรักในทุกสิ่ง เอนจอยในทุกอย่าง ชีวิตหล่อเลี้ยงด้วยความรักที่แวดล้อม รักเขารักเรา และรักในงานสื่อสารองค์กร ที่ต้องใช้พลังแห่งรักมากล้น

ว่าว บอกว่า เธอมีความสนใจที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ตลอดเวลา ภาระหน้าที่และการทำงานที่อูเบอร์ ทำให้สามารถเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ และเผชิญกับความท้าทายที่น่าตื่นเต้น ทว่าเหนือสิ่งอื่นใด ว่าวเชื่อว่าคนเราต้องเชื่อในสิ่งที่ทำ ถ้าเราเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่ดี เราก็ต้องก้าวเดินต่อไป

“ว่าวเชื่อมั่นในภารกิจของอูเบอร์ ที่จะสร้างระบบการขนส่งที่เชื่อถือได้สำหรับทุกคน การเดินทางไปยังที่ต่างๆ นั้นเป็นส่วนสำคัญในวิถีชีวิตของทุกคน ว่าวซื้อรถคันแรกที่เมืองไทยเมื่อหลายปีที่แล้ว เพราะว่าในตอนนั้นไม่มีทางเลือกอื่นที่สะดวกในการเดินทาง จากกลางเมืองไปยังที่ทำงานที่อยู่ใกล้สนามบิน แต่ถ้าตอนนั้นมีอูเบอร์ อาจไม่ซื้อรถก็ได้”

สาวนักสื่อสารเล่าต่อไป… ถ้ามนุษย์สามารถใช้เทคโนโลยีในการจัดสรรทรัพยากรที่มีอยู่ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด เชื่อว่าเราทุกคนคงมีพื้นที่สีเขียวเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะกับเมืองรถติดอย่างกรุงเทพฯ ก็เชื่อว่าจำนวนรถจะน้อยลง ขณะที่พื้นที่สีเขียวจะมากขึ้น เนื่องจากเราไม่ต้องการใช้รถจำนวนมากๆ และไม่ต้องใช้พื้นที่มากๆ เพื่อสร้างที่จอดรถสำหรับรถจำนวนมากๆ นั้น

“กรุงเทพฯ อาจมีการจราจรที่ดีขึ้นก็ได้นะ ผู้คนสามารถใช้เวลาของตัวเอง และใช้เวลาบนท้องถนนน้อยลง เราจะได้เอาเวลาที่เหลือไปสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ไปสร้างชีวิตที่เราต้องการ”

สาวอูเบอร์ กล่าวว่า เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอพูดเธอคิดนี้ ฟังดูยาก ฟังดูเป็นไปไม่ได้ ฟังดูยากที่จะจินตนาการถึงสำหรับใครหลายๆ คน อย่างไรก็ตามงานที่เธอทำอยู่คือการถมเต็มช่องว่าง หรืออย่างน้อยก็คือจุดหนึ่งของเส้นประ เส้นแห่งอนาคตที่จะขีดนำสังคมไทยให้เดินหน้าไปสู่จุดหมาย แม้ในระหว่างทางจะมีปัญหาและอุปสรรค แต่เชื่อว่า “คำถาม” สำหรับอูเบอร์ทั้งหมด จะถูกตอบและคลี่คลายตัวของมันเองได้ในวันหนึ่ง

เล่าถึงตัวเองบ้างสิ… จู่ๆ ว่าวก็ทำท่าอายม้วนขึ้นมา ว่าวเกิดที่เมืองไทย คุณพ่อคุณแม่เดิมทำงานให้องค์กรยูนิเซฟ สหประชาชาติ ในวัยเด็กของเธอและพี่สาวจึงเดินทางไปในหลายประเทศ เกิดในเมืองไทยแต่ไปโตที่อินเดีย เมืองที่เธอเคยอาศัยอยู่ชื่อ แมดราส ปัจจุบันคือเชนไน ประเทศอินเดีย

เมื่ออายุ 5 ขวบครึ่ง ย้ายตามคุณพ่อคุณแม่มาอยู่ที่ย่างกุ้ง ประเทศเมียนมา อยู่ที่นี่อีก 3 ปีครึ่ง จึงกลับประเทศไทย เรียนโรงเรียน International School Bangkok (ISB) ตั้งแต่เด็ก จึงนิยมในความหลากหลายและสนุกในความแตกต่าง วัยเด็กของว่าวคือเด็กดื้อแต่ไม่ซน (!?!) เป็นเด็กร่าเริงมีความสุข ไม่มีปัญหา รักและชอบการเขียนมาตั้งแต่จำความได้

“คุณพ่อคุณแม่ปูพื้นฐานเรื่องภาษา เพราะแอบคิดหรือเปล่าไม่รู้ว่า อยากให้ลูกสาวทั้งสองคนเป็นนักการทูต เรียนภาษาญี่ปุ่นตั้งแต่เด็กค่ะ ส่วนพี่สาวเรียนภาษาเยอรมัน แต่คงมีเพียงพี่สาวคนเดียวที่ไปทางการทูต ตอนนี้พี่สาวทำงานที่สหประชาชาติ”

เนื่องจากว่าวชอบอ่านหนังสือมาก สมัยก่อนเธออ่านแทบทุกอย่างที่ขวางหน้า แม้ไปเที่ยวก็หนีบไปด้วยหนึ่งเล่มเป็นอย่างน้อย อ่านมากจากนั้นก็เขียน นานมาแล้วเคยอยากเป็นนักเขียน ถ้าจะพูดถึงความฝันสมัยเด็ก เคยแอบทำแฟชั่นแมกกาซีนของตัวเองมาแล้ว หากความฝันไม่ใช่ความจริง ความจริงทำงานที่อูเบอร์

“ว่าวเคยไปฝึกงานที่สหประชาชาติเหมือนกันค่ะ แต่ก็ลาออกมา เพื่อไปศึกษาต่อ จบเกรด 12 ที่เมืองไทยแล้วได้ทุนไปเรียนแคนาดา ที่ Trent University ศึกษาเกี่ยวกับ International Studies ที่เน้นใน 3 ด้าน คือ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และประวัติศาสตร์”

ที่ฮาวาย เธอเรียนเกี่ยวกับ Cultural Anthropology หรือสังคมวิทยามานุษยวิทยา เรียนปริญญาโท 2 ปีที่ University of Hawaii วิทยาเขตมานัว (Manoa) ก่อนจะทำงานที่นี่ต่ออีกหน่อย เนื่องจากได้งานออนไลน์มาร์เก็ตติ้ง ทำงานเกี่ยวกับการขายห้องพักในโรงแรม โฮเทล แมนเนจเมนต์ ที่เกาะฮอนโนลูลู

“ใช้ชีวิตเต็มที่ที่นี่ค่ะ และว่าวก็ได้พบรักกับการเต้นรำ เรียนเต้นฮูล่า ส่ายสะโพกสนุกๆ ก่อนจะต่อด้วยการส่ายที่เร็วกว่าฮูล่าคือ ตาฮิติแดนซ์ ซึ่งจังหวะจะเร็วมาก สะโพกต้องพลิ้วมาก ถึงจะเรียกว่าแน่ (หัวเราะ)”

อาหารชอบกินปลาดิบ ชอบกินอาหารไทย ชอบกินอาหารอิตาเลียน โดยเฉพาะอาหารญี่ปุ่น ปลาดิบ แซลมอน และหอยเม่น ซูชิ เล่าเรื่องอาหารที่ชอบกินชนิดว่าน้ำไหลไฟดับอยู่นาน ตบท้ายด้วยประโยคที่ว่า “ถามว่าวว่าอะไรที่ไม่กินดีกว่า (ฮา) เพราะนอกนั้นกินหมด และชอบหมดค่ะ”

อาหารที่ไม่กินมี 4 อย่าง คือ 1.โยเกิร์ต 2.นมสด 3.มะเขือเทศสด และ 4.เนื้อแกะ ไม่ชอบโยเกิร์ตเพราะทนกลิ่นไม่ได้ ไม่ชอบนมสดเพราะดื่มนมเปล่าๆ ไม่ได้ ไม่ชอบมะเขือเทศสดเพราะไม่ชอบรสของมัน ไม่ชอบเนื้อแกะ เพราะรู้สึกว่าเหม็นสาบ นอกเหนือจากนี้คือกินได้หมด…ชอบกิน ไม่ชอบทำ และไม่ชอบล้าง

ในเรื่องความรัก เคยคบกันแบบยาวๆ นานๆ กับหนุ่มเฟรนช์ แคนาเดียน แต่ในที่สุดก็เลิกกันไป เพราะขณะที่ว่าวชอบเดินทางมาก เธอหาคนที่จะเดินทางไปกับเธอแต่เขาไม่ใช่ ชีวิตหลากหลายและมุมมองเปลี่ยนไปตามวัย (!) ตอนนี้สเปกไม่มีอะไรมากไปกว่าคุยกันรู้เรื่อง เป็นคนดี ใจดี ชอบเดินทาง ชอบทำอาหาร และต้องทำอร่อยด้วยนะ สเปกออกแนวกินดีอยู่ดี อ้อ อีกอย่างหนึ่งคือต้องมีความรู้ด้านการเกษตร (นิดหน่อยก็พอ)

ไม่ใช่อะไร เพราะสาวเจ้ากำลังใฝ่ฝันอยากมีฟาร์ม ว่าวมีที่ดินว่างๆ 4 ไร่ของครอบครัวอยู่ที่ภาคเหนือ ตอนนี้ไม่ได้ทำอะไร หากมีแผนทำอะไรสักอย่าง อย่างน้อยคือฟาร์มเกษตร ที่จะช่วยเพิ่มพื้นที่สีเขียวบนโลก ปลูกสตรอเบอร์รี่หรืออะไรก็ได้ที่ อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ ความฝันเล็กๆ ตอนนี้คืออยากเป็นชาวสวนปลูกอโวคาโด ทำอะไรๆ สนุกๆ ที่ดีต่อร่างกาย จิตใจ และสิ่งแวดล้อม

ความฝันจะเป็นความจริงหรือไม่ คงไม่มีใครตอบได้นอกจากตัวว่าวเอง ชีวิตยามนี้ทุ่มเทให้กับอูเบอร์ งานภาพลักษณ์ระดับโลกที่ท้าทายเธออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เทคโนโลยีกำลังจะเปลี่ยนแปลงโลก ภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่ง