#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591122

กรมอุทยานแห่งชาติเปิดภาพเสือโคร่งจากกล้องดักถ่าย เนื่องในวัน’อนุรักษ์เสือโคร่งโลก’

วันพฤหัสบดี ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 10.21 น.

ฮือฮากรมอุทยานแห่งชาติฯ-องค์การ Panthere สมาคม ZSL เปิดภาพเสือโคร่งจากกล้องดักถ่ายเนื่องในวัน “อนุรักษ์เสือโคร่งโลก” พบมีทั้งเสือดำ เสือโคร่ง และเสือดาว รวมทั้งสัตว์ป่าสงวน และสัตว์ป่าคุ้มครองอีกเพียบ

วันที่ 29 ก.ค.64 นายนิพนธ์ จำนงสิริศักดิ์ ผู้อำนวยการสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 3 (บ้านโป่ง) เปิดเผยว่า วันที่ 29 ก.ค.ของทุกปีเป็นวันอนุรักษ์เสือโคร่งโลก หรือวันอนุรักษ์เสือโลก สำนักบริหารอนุรักษ์ที่ 3 (บ้านโป่ง) กรมอุทยานแห่งชาติฯ ร่วมกับองค์การแพนเทอรา (Panthere) ประเทศไทย และสมาคมสัตววิทยาแห่งลอนดอน (ZSL) ประเทศไทยที่ได้รับอนุญาต เข้าร่วมทำการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการ ในการติดตามสัตว์ตระกูลแมวป่า ในกลุ่มป่าทางทิศใต้ ของผืนป่าตะวันตก

โดยในพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรี มีอุทยานแห่งชาติ 7 แห่งและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ 1 แห่งประกอบด้วย 1.อุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ อ.ศรีสวัสดิ์ 2.อุทยานแห่งชาติเขาแหลม อ.สังขละบุรี 3.อุทยานแห่งชาติเอราวัณ อ.ศรีสวัสดิ์ 4.อุทยานแห่งชาติลำคลองงู อ.ทองผาภูมิ 5.อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ อ.ทองผาภูมิ 6.อุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ อ.ศรีสวัสดิ์ และ 7 อุทยานแห่งชาติไทรโยค อ.ไทรโยค ส่วนเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า 1 แห่งคือ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสลักพระ อ.เมืองกาญจนบุรี

โดยองค์การ Panthere และสมาคม ZSL ได้ส่งรายงานผลการติดตั้งกล้องดักถ่าย ภาพอัตโนมัติในการสำรวจเสือโคร่งในกลุ่มป่าทางทิศใต้ของผืนป่าตะวันตก จังหวัดกาญจนบุรี ในระหว่างเดือน ต.ค 2563 ถึงเดือน มี.ค 2564 ผลการติดตั้งกล้องดักถ่ายภาพอัตโนมัติ สามารถถ่ายภาพสัตว์ผู้ล่าในวงศ์เสือและแมวได้ 6 ชนิด ประกอบด้วย 1.เสือโคร่ง 2.เสือดาว 3.เสือดำ 4.เสือลายเมฆ 5.เสือไฟ 6. แมวดาว ดักถ่ายภาพสัตว์ป่าสงวน ได้ จำนวน 3 ชนิด1.สมเสร็จ 2.เลียงผา และ 3.เก้งหม้อ นอกจากนี้กล้องดักถ่ายยังสามารถจับภาพสัตว์ป่าคุ้มครองได้มากถึง 38 ชนิด เช่น ช้างป่า วัวแดง หมาใน ชะมดแผงสันหางดำ เป็นต้น

นายนิพนธ์ จำนงสิริศักดิ์ ผอ.สบอ.3(บ้านโป่ง) กล่าวว่า จากผลการวิจัยขององค์การ Panthera และสมาคม ZSL และผลของการติดตั้งกล้องดักถ่ายภาพอัตโนมัติเพื่อสำรวจเสือโคร่งในกลุ่มป่าทางทิศใต้ของผืนป่าตะวันตก จังหวัดกาญจนบุรี พบเสือโคร่ง และสัตว์ป่าหายากเพิ่มขึ้น ซึ่งบ่งบอกถึงความสมบูรณ์ของผืนป่า และสัตว์ป่า ในกลุ่มป่าทางทิศใต้ ของผืนป่าตะวันตก จังหวัดกาญจนบุรี ได้เป็นอย่างดี 

การที่เสือโคร่งและสัตว์ป่าหายากเพิ่มขึ้นเป็นผลมาจากการลาดตระเวนเชิงคุณภาพ Smart Patrol ป้องกันและปราบปรามอย่างเข้มข้นโดยไม่มีวันหยุดตาม นโยบาย ทส.ยกกำลัง 2 + 4 ของนายวราวุธ ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งนายจตุพร บุรุษพัฒน์ ปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และนายธัญญา เนติธรรมกุล อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช โดยหากเจ้าหน้าที่พบกลุ่มผู้กระทำผิดแล้วถูกจับกุมตัวรับรองได้เลยว่าจะต้องติดคุกจริงและถูกปรับจริง 

โดยผู้ที่ถูกจับกุมเกี่ยวกับคดีการล่าสัตว์ป่า จะต้องถูกดำเนินคดี ตาม พ.ร.บ.สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า ฉบับใหม่ พ.ศ.2562 ที่มีบทลงโทษที่รุนแรง โดยจะต้องถูกจำคุกสูงสุดถึง 15 ปี ปรับถึง 1,500,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ดังนั้นจึงขอประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อมวลชนไปถึงประชาชนที่นิยมเข้าป่าเพื่อล่าสัตว์ขอให้หยุดพฤติดังกล่าวตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เพราะหากถูกเจ้าหน้าที่จับกุมตัวจะทำให้ต้องมาสูญเสียความเป็นอิสระ เพราะต้องมาถูกจำคุกเป็นเวลานานหลายปี อีกทั้งจะต้องมาเสียเงินเป็นจำนวนมาก สัตว์ป่าที่ได้มาจึงถือว่าไม่คุ้มกับอิสระที่ต้องเสียไป” นายนิพนธ์ จำนงสิริศักดิ์ ผอ.สบอ.3(บ้านโป่ง) เผย 

(ภาพกรมอุทยานฯ)

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591120

สมุนไพรเครื่องครัวไทย! ต้มสูดดมสู้โควิด ดูแลตัวเองเมื่อติดเชื้อระหว่างนอนรอเตียง

วันพฤหัสบดี ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 10.10 น.

โลกออนไลน์เพจเฟสบุ๊ค คลินิกแพทย์แผนไทย คุณพระช่วย เวชวิธีปฎิบัติของหมอแผนไทย อาจารย์แพทย์แผนไทยคมสัน ทินกร ณ อยุธยาสุม แชร์วิธีดูแลรักษาตัวเองเบื้องต้น เมื่อติดเชื้อโควิด19 คือวิธีสุมยา หรือโปงยา ให้ทำเช้า-เย็น ระหว่างรอเตียงจะช่วยต้านเชื้อไวรัสไม่ให้ลงปอด

โดยการสุมยานั้น ใช้ไอความร้อนชื้นในการนำยา กลไกนั้นใช้ไอร้อนนำยาเข้าในผ่านโพรงจมูกผ่านเข้าช่องคอไปช่องอก จนถึงช่องท้องเพื่อผลักเสมหังหรือเสลดเสีย ให้ออกจากระบบทางเดินหายใจทั้งหมด ทำให้หายใจคล่องขึ้นสะดวกขึ้น ดีที่สุดในยามห่าลงเมืองแบบนี้เพราะช่องคอ ช่องอก เป็นที่อาศัยแรกของเชื้อห่าหวัดถ้าเต็มไปด้วยของเสีย จะเป็นที่โปรดของเชื้อ ซึ่งเวชวิธีสุมนั้นจะใช้ตัวยาที่มีน้ำมันหอมระเหย ซึ่งจะออกมาได้ต้องอาศัยความร้อนช่วย

ตัวยา

– เหง้าขิง/เหง้าข่า/เหง้าตะไคร้/เหง้ากระชาย

– ใบมะกรูดฉีกขยำ/ลูกมะกรูด/ใบกะเพรา/ใบโหระพา

– ผสมกันได้หนึ่งส่วน ไม่จำเป็นต้องมีครบขอสักสามอย่างก็พอได้

– หอมหัวแดง ใช้สองส่วน

– มะนาวบีบน้ำพร้อมเปลือก

– พิมเสนดี/เกลือแกง

วิธีใช้

– นำตัวยาสดทั้งหมดมาตำหยาบๆ ช่วยให้น้ำมันหอมระเหยออกมา

– หรือถ้ามีเวลาน้อยก็แค่ทุบแล้วหั่นก็ได้อยู่

– จากนั้นนำลงกะละมังสแตนเลสขยำทั้งหมดอีกครั้งจนนัวส่งกลิ่นหอม

– เดาะพิมเสนและเกลือลงไปคลุกให้ดีอีกครั้ง

– เติมน้ำเดือดจัดพอท่วมตัวยา

– ก้มลงสูดดมไอระเหยของตัวยาเข้าทางโพรงจมูก

– ใช้ผ้าผืนใหญ่โปงให้ทั่วตัวและกะละมังเพื่อให้ไอยาอวลอยู่ภายใน

– ในระหว่างเวชจะเปิดหรือปิดเปลือกตาก็ได้

– ให้หายใจเข้าหนักๆติดกัน หากเหนื่อยให้พักด้วยการหายใจเบาๆ

– สักพักน้ำหู น้ำตา น้ำมูก น้ำคอจะไหลออกมา นำเสลดเสียออกมาด้วย

– ให้ทำเพลาเสมหะเช้าแลเย็นจักดี ในแต่ละครั้งให้ทำจนรู้สึกร้อนไปหรือรู้สึกเหนื่อยไปจึ่งหยุดทำเสีย

สรรพคุณ

– ลดอาการภูมิแพ้ทางช่องจมูก ช่องคอ

– ทำให้ระบบทางเดินหายใจดีขึ้น

– ช่วยลดอาการคัดจมูก น้ำมูกมาก

– ทำให้น้ำตาที่ไหลออกมากหยุดลง

– ทำให้โล่งในช่องคอ ช่องอกจากเสลดเหนียว

ให้ทำทุกวันตอนเช้าครั้ง ตอนเย็นครั้ง จะได้เป็นการป้องกันห่าในอีกหนึ่งวิธี

ขอบคุณข้อมูล : บูรพาพัฒนะแพทย์ การแพทย์แผนไทย /คลินิกแพทย์แผนไทย คุณพระช่วย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591119

เช็กดูเลย!ผู้ป่วยโควิด 3 สี มีอาการอย่างไรบ้าง?

วันพฤหัสบดี ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 10.07 น.

เช็กดูเลย!ผู้ป่วยโควิด 3 สี มีอาการอย่างไรบ้าง?

29 กรกฎาคม 2564 กรมควบคุมโรค ให้รายละเอียดเกี่ยวกับอาการของผู้ป่วยโควิด-19 แยกประเภทดังนี้

ผู้ป่วยสีเขียว : เจ็บคอ ไม่ได้กลิ่น ไม่รู้รส มีผื่น ถ่ายเหลว ตาแดง อุณหภูมิร่างกาย 37.5 องศาขึ้นไป

ผู้ป่วยสีเหลือง : ไอ/มีน้ำมูก แน่นหน้าอก ปอดอักเสบ เวียนหัว ไอแล้วเหนื่อย ถ่ายเหลว 3 ครั้ง/วัน หรือมากกว่า อาการแทรกซ้อนจากโรคประจำตัว

ผู้ป่วยสีแดง : หอบเหนื่อยหนักมาก แน่นหน้าอก หายใจเจ็บ อ่อนเพลีย ตอบสนองช้า ไม่รู้สึกตัว

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591110

หมอฉุกเฉิน รพ.พระนั่งเกล้า ไม่คิดจะมาถึงเร็วขนาดนี้ เปิดภาพผู้ป่วยโควิดล้นห้อง

วันพฤหัสบดี ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 09.16 น.

หมอฉุกเฉิน รพ.พระนั่งเกล้า ไม่คิดจะมาถึงเร็วขนาดนี้ เปิดภาพผู้ป่วยโควิดล้นห้อง

29 กรกฎาคม 2564 ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Thana Khumyoung แพทย์ประจำห้องฉุกเฉิน รพ.พระนั่งเกล้า (อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง : ประกาศ‘รพ.พระนั่งเกล้า’ ผู้ป่วยโควิดคงค้างมาก ไม่จำเป็นงดรับบริการที่‘ห้องฉุกเฉิน’) โพสต์ภาพและข้อความระบุว่า …

รู้แหละ ว่าต้องมีสักวัน…แต่ไม่คิดว่าวันนั้นมันจะมาถึงเร็วขนาดนี้

วันนี้ วันที่มีผู้ป่วย Covid นอนค้างอยู่บริเวณห้องฉุกเฉินประมาณ 10-20 คน เนื่องจากยังไม่สามารถหาเตียงให้ได้ทัน

วันนี้ วันที่ห้อง Negative Pressure ของห้องฉุกเฉินเต็มหมด จำเป็นจะต้องนำผู้ป่วย Covid บางส่วนนอนคอยอยู่หน้าลิฟต์

วันนี้ วันที่เจ้าหน้าที่ทุกคนทำเต็มที่ สุดแรง สุดกำลัง แต่สุดท้าย….สุดต้านทาน

ไม่อยากจะพูดเลย แต่วันนี้…ER ของเราได้แตกพ่ายลงแล้ว……

แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ER คือห้องเดียวของโรงพยาบาลที่เราไม่สามารถจะปิดรับการรักษาได้

เพราะเรารู้ดีว่ายังมีผู้ป่วยที่อาการหนักเร่งด่วนด้วยโรคอื่นๆอีกจำนวนมากจำเป็นต้องพึ่งพาเรา และเราทิ้งเขาไม่ได้

วันนี้คงทำได้เพียงขอความร่วมมือผู้ป่วยที่อาการไม่ได้หนักหรือรุนแรง อย่าเพิ่งมาห้องฉุกเฉินในช่วงเวลานี้ เพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเอง

โรคหรืออุบัติเหตุบางอย่างที่เกิดจากความประมาทหรือ Lifestyle ที่หลีกเลี่ยงได้ พยายามหลีกเลี่ยง ขอให้ดูแลตัวเองให้ดี

แต่สำหรับผู้ป่วยที่อาการหนักเร่งด่วน เราก็ยังพร้อมให้การรักษาอย่างเต็มที่สุดความสามารถเช่นเดิม

จะพยายามทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ ตอบแทนน้ำใจประชาชนผู้ซึ่งไม่เคยทอดทิ้งเรายามที่เราลำบากเช่นกัน

แล้วสักวัน วันเวลาที่เลวร้ายแบบนี้จะต้องผ่านไป…หมอจ้ำปล้ำง่าย เพจ หมอจ้ำปล้ำง่าย V2

ปล. ขอบคุณน้ำใจทุกคนที่บริจาคผ้าอ้อมให้ผู้ป่วย Covid ตอนนี้ได้ใช้กันอย่างเต็มที่แล้วนะครับ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591106

เสียงจาก‘รพ.สนามธรรมศาสตร์’ นี่เป็นวิกฤตการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นในระบบสาธารณสุขของประเทศ

วันพฤหัสบดี ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 08.41 น.

เสียงจาก‘รพ.สนามธรรมศาสตร์’ นี่เป็นวิกฤตการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นในระบบสาธารณสุขของประเทศ

29 กรกฎาคม 2564 เพจ “โรงพยาบาลสนามธรรมศาสตร์” โพสต์ข้อความเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ที่ผ่านมา ดังนี้…

วันพุธที่ 28 ก.ค. วันที่ 109 ของโรงพยาบาลสนามธรรมศาสตร์วันที่มีผู้ป่วยโควิดรายใหม่สูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ที่ 16533 คน        

วันนี้ที่ศูนย์รับวัคซีน ยิมเนเซียม 4 เราจัดกิจกรรมรับวัคซีนถวายเป็นพระราชกุศลในวโรกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา โดยฉีดวัคซีน SV + AZให้กับผู้ที่ขาดโอกาสเข้าถึงวัคซีนจำนวนกว่า 2000 คน 

ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป เราจะเปิดยิม 4 เพื่อฉีด Astrazenecaให้กับผู้ที่จองวัคซีนไว้ 110,000 คน ในแอปTUH ทุกวันต่อเนื่องไปโดยไม่มีวันหยุดจนถึงสิ้นเดือนสิงหาคม วันละไม่น้อยกว่า 3000 คน เราเชื่ออยู่แล้วว่าพวกเรารบไม่ชนะในสงครามคราวนี้ และนี่คงเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้พวกเราสูญเสียน้อยที่สุดจากนี้ไปใครที่ยังไม่มีคิวฉีดวัคซีน มาจองคิวต่อของเดือนกันยาได้อีกนะ

วันนี้ผู้เสียชีวิตจากโควิดในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เพิ่มสูงสุดด้วยเช่นกัน มีผู้ป่วยโควิดเสียชีวิตรวมห้ารายในวันเดียวกัน สำหรับผู้ป่วยรายใหม่ที่ รพธ ที่มาจากการ swab และตรวจเชื้อด้วย RT-PCR ในรอบวันที่ผ่านมา 201คน พบว่ามีผลเป็นบวกที่ต้องรับแอดมิดเช้านี้เลย 37คน และในจำนวนนี้ เป็นบุคลากรของรพ.ธรรมศาสตร์เองอีก 4 คน เป็นเจ้าหน้าที่พยาบาลสอง และบุคลากรอื่นอีกสองคน เราเองก็ถูกโจมตีภายในแนวตั้งรับของเราเองไม่ต่างจากที่อื่นๆเหมือนกัน

อยากจะวิงวอนผู้คนที่เกี่ยวข้อง ให้เข้าใจภาระงานที่หนัก เสี่ยงและยืดเยื้อยาวนานมากว่าสามเดือน ที่เกิดในโรงพยาบาลทุกแห่ง เพราะคนไข้โควิดมีมากเพิ่มขึ้นเกือบสิบเท่าภายในหนึ่งเดือน ขณะที่บุคลากรทางการแพทย์ที่จะรับมือมีจำนวนเท่าเดิม หรือลดน้อยไปเรื่อยๆจากการติดเชื้อหรือการถูกกักตัว ใน ER ซึ่งเป็นประตูทางเข้าหลักของโรงพยาบาล ถ้าหากมีคนไข้อาการหนัก และถูกสันนิษฐานว่าอาจจะติดเชื้อนอนรอให้ช่วยชีวิตอยู่สัก แปดรายสิบราย และไม่สามารถส่งขึ้นวอร์ดคนไข้ในเพื่อไปรักษาต่อได้ เพราะวอร์ดข้างบนก็มีคนไข้เต็มล้น ความกดดันก็จะมาอยู่ที่แพทย์และพยาบาลที่มีผลัดละสิบกว่ายี่สิบคนในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ ที่จะต้องช่วยอย่างเต็มที่เพื่อให้ทุกคนรอด 

และถ้าถึงจุดที่แทบไม่มีที่ว่างเหลือให้เดินใน ER ไม่มีไปป์ออกซิเจนหรือไม่มีอุปกรณ์ช่วยชีวิตเหลืออีก ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลก็อาจจะต้องถูกปิดชั่วคราวไปสักระยะหนึ่ง 8 , 12 หรือ 24 ชม. อย่างที่เคยเกิดขึ้นที่รามาธิบดีหรือที่ รพ.ธรรมศาสตร์เอง จนกว่าจะใช้เวลาที่หยุดรับรายใหม่ไปนั้น เคลียร์คนไข้ใส่ tube ที่ค้างอยู่ใน ER ส่งขึ้นวอร์ดไปได้  แล้ว ER จึงจะเริ่มกลับมาเปิดรับคนไข้ใหม่ได้อีก

นี่เป็นวิกฤตการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นในระบบสาธารณสุขของประเทศเรามาก่อนเลย ขอได้โปรดเข้าใจและเห็นใจพวกเราในรพ.ต่างๆเท่าๆกับที่ท่านมีความกังวลและห่วงใยชีวิตของผู้ป่วยที่ถูกส่งมายังโรงพยาบาลด้วยนะ

วันนี้ถึงจะเป็นวันหยุดราชการ แต่เราก็มาช่วยกันเร่งรัดเพิ่มศักยภาพและแก้ปัญหาให้โครงการ Home Isolationของเรา เพื่อให้ขยายขีดความสามารถการรับผู้ป่วยออกไปอีก เพราะถ้าผู้ป่วยใหม่อยู่ในระดับหมื่นกว่าไปอีกเพียงสองสัปดาห์ ก็จะไม่มีเตียงที่ไหนเหลือเลยแม้แต่เตียงเดียวที่จะรับผู้ป่วยโควิดรายใหม่เข้ารักษาในโรงพยาบาลอีกได้ ไม่ว่าจะเปิดโรงพยาบาลสนามใหม่อีกมากเท่าใดก็ตาม ก็เหลือแต่เพียงที่จะใช้ “เตียงทิพย์”ในโครงการนี้เท่านั้นแหละ

วันนี้ พวกเราได้หารือกับท่านผวจ. และสสจ.ปทุมธานีที่จะรับผู้ป่วยโควิดจากอำเภอคลองหลวงและลำลูกกาของปทุมธานีหลายร้อยคนที่ยังไม่สามารถหาเตียงได้ เข้าสู่โครงการ HI ของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ วันพรุ่งนี้ตัวเลขผู้ป่วยใหม่ในโครงการคงเพิ่มอีกมาก จากที่มีตัวเลขผู้ป่วยในโครงการสะสมอยู่มากกว่า500 คนแล้วในวันนี้ และเป็นตัวเลขผู้ป่วยที่ยังแอคทีฟอยู่เกือบ 300 คนที่พวกเราต้องติดตามดูแลอาการผ่านแชทบอร์ด อยู่ทุกๆวัน

ความกังวลของพวกเราในโครงการนี้ไม่ใช่เรื่องการจัดระบบรองรับเรื่องกำลังคน เรื่องการจัดส่งอาหารหรือการดูแลติดต่อกับผู้ป่วยทั้งหมดในแต่ละวัน เรื่องเหล่านี้พวกเราช่วยกันดูแลจัดการได้ทั้งหมด 

แต่ที่จะเป็นปัญหาที่พวกเราอาจจะแก้ด้วยตัวเองไม่ได้ก็คือ ความพอเพียงของยาต้านไวรัส Favipilavir และการขาดแคลนของฟ้าทะลายโจรซึ่งใช้เป็นยาช่วยแก้ปัญหาในระยะแรกที่อาการของผู้ป่วยยังไม่ปรากฏหรือไม่รุนแรง อีกสัปดาห์เดียวอาจจะมีเรื่องนี้เกิดขึ้นเป็นปัญหาเรื่องใหญ่ของโครงการ Home Isolation หรือ Community Isolation  ทั่วประเทศได้

มาที่โรงพยาบาลสนาม ซึ่งดูจะเป็นที่เดียวที่ยังพอรับผู้ป่วยโควิดรายใหม่ที่อาการไม่หนักมากเข้ามาได้บ้าง แต่ว่าในแต่ละวัน เราก็รับผู้ป่วยผลบวกที่ swab พบจาก รพ.ธรรมศาสตร์เข้ามาโดยตรงวันละสิบกว่าคน และรับรีเฟอร์ผู้ป่วยจากวอร์ดโควิดต่างๆของโรงพยาบาลมาอีกรวมวันละ 30 รายอยู่แล้วนะ วันนี้ที่ รพ.สนามเรารับผู้ป่วยใหม่เข้ามาได้อีก 27ราย และส่งผู้ป่วยที่หายแล้วกลับบ้านได้ 43 ราย กับส่งผู้ป่วยที่อาการรุนแรงมากขึ้นกลับไปดูแลที่รพ.ธรรมศาสตร์อีก 4 ราย จำนวนผู้ป่วยสุทธิที่พักอยู่กับเราคืนนี้คือ 355คน นี่ยังไม่ได้นับเคส PUI ที่มากักตัวที่นี่ด้วยนะ

เราคิดว่า พวกเราทำงานหนักมากแล้วนะ แต่ว่า มันคงยังไม่หนักเพียงพอที่จะช่วยชีวิตผู้คนที่ล้มตายมากขึ้นเรื่อยๆไว้ได้ พวกเราจะพยายามทำให้มากขึ้นอีก  จะทำจนสุดกำลังความสามารถที่เราจะทำได้ อยากจะให้พวกเราต้องสูญเสียน้อยที่สุด ในสงครามที่พวกเราไม่มีโอกาสชนะแล้วครั้งนี้

#พวกเราจะเข้มแข็ง

#เราสัญญา

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591061

สกู๊ปแนวหน้า : แรงงานนอกระบบยุคโควิด(5) ‘สามล้อถีบ’ปัจจัยเร่งสูญหาย

วันพฤหัสบดี ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 07.00 น.

“สกู๊ปแนวหน้า” เคยนำเสนอชุดงานเสวนา (ออนไลน์) หัวข้อ “ผลกระทบ การรับมือ และการฟื้นฟูชีวิตความเป็นอยู่และงานของแรงงานนอกระบบ” จัดโดยสถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไปแล้ว 4 ตอน ในวันพฤหัสบดีที่ 15 ก.ค.,เสาร์ที่ 17 ก.ค., อาทิตย์ที่ 18 ก.ค. และพฤหัสบดีที่ 22 ก.ค. 2564 ในกลุ่มอาชีพหาบเร่แผงลอย, ผู้ผลิตงานที่บ้าน,ขนส่งสาธารณะกลุ่มแท็กซี่-มอเตอร์ไซค์รับจ้าง และร้านนวด-ร้านอาหาร ตามลำดับ

ส่วนฉบับนี้เป็นคิวของ “สามล้อถีบ” อาชีพที่ปัจจุบันอาจไม่ค่อยได้พบเห็นมากนักเนื่องจากการมาถึงของรถตุ๊กตุ๊กสามล้อเครื่องบ้าง มอเตอร์ไซค์รับจ้างบ้าง แต่ก็ยังมีให้บริการอยู่ในบางเมือง โดย ผศ.ธัชกร ภัทรพันปี อาจารย์คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี เล่าถึงงานวิจัยที่ทำในพื้นที่ จ.สมุทรปราการ ว่า จำนวนสามล้อถีบที่นี่เฉลี่ยมีอยู่ปีละ 50-400 คัน เป็นจำนวนแกว่งไป-มาไม่แน่นอนซึ่งผู้ถีบสามล้อส่วนใหญ่มาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และมีประปรายที่มาจากภาคเหนือ

“เขาบอกว่าพออยู่ได้ปุ๊บ เห็นวินมอเตอร์ไซค์ เขาไปขับมอเตอร์ไซค์ดีกว่า มันมีการวิวัฒนาการของความสะดวกสบายของคนมากขึ้น สามล้อถีบก็เริ่มหดไป ผมบอกได้เลยถ้าเข้ามาที่สมุทรปราการ แถวอิมพีเรียลสำโรง วัดด่านสำโรง แล้วก็พระประแดง จะมีอยู่ 2-3 จุด ก็จะมีกลุ่มทำประจำ มาจากไหนก็มาจากอีสาน ผมก็ถามว่าแล้วไม่คิดจะทำยาวเลยหรือ เดี๋ยวกลับๆ คือไปทำนา เขาทำรายได้หลัก-รายได้รอง

อันนี้ก็มีผล พอรัฐบาลประกาศประกันราคาหรือจำนำข้าวก็แล้วแต่ พอราคาขึ้นเท่านั้นยอดสามล้อถีบที่สมุทรปราการลดลง นั่นหมายถึงขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจที่บ้านเขาด้วย ผมก็สงสัยต่อไปว่าสามล้อถีบเขามาจากไหน ที่เราจะไปพัฒนาเขา ไปดัดแปลงสามล้อถีบให้สวยงาม ผมก็ไปเช็คดู เขามาจากอู่ จะมีอู่สามล้อถีบที่สมุทรปราการ เมื่อก่อนเคยเฟื่องฟูถึงขนาดมี4-5 อู่ด้วยกัน แต่เนื่องจากคนมันแกว่ง เศรษฐกิจแกว่ง วิวัฒนาการเศรษฐกิจมันกว้างขึ้น มันก็เลยทำให้สามล้อถีบลดลงเมื่อสามล้อถีบลดลง อาชีพต้นน้ำลูกโซ่ก็หายไปด้วย” ผศ.ธัชกรกล่าว

ผศ.ธัชกร กล่าวต่อไปว่า สามล้อถีบเป็นอาชีพที่ต้องใช้ทักษะ โดยเฉพาะการบังคับและเบรกรถที่จะแตกต่างจากจักรยานทั่วไป ถึงกระนั้นก็ยอมรับว่า “การเพิ่มรายได้คงเป็นไปได้ยากเพราะโลกที่เปลี่ยนไป แต่จะสร้างคุณค่าให้อาชีพนี้อย่างไรให้เกิดรายได้เข้ามา” รายได้สามล้อถีบเฉลี่ยอยู่ที่ 10 บาทต่อเที่ยว แต่ในความเป็นจริงลูกค้ามักให้ 20 บาท ทำให้ในช่วงหนึ่งเคยเป็นอาชีพที่มีรายได้ดี ลูกค้าหลักคือคนในตลาด ซึ่งเมื่อเกิดสถานการณ์การระบาดของไวรัสโควิด-19 คนกลุ่มนี้ได้รับผลกระทบ ทั้งจำนวนลูกค้าที่ลดลงเพราะการเดินทางน้อยลง และบางรายก็กลายเป็นผู้ติดเชื้อเสียเอง ที่ต้องดูกันต่อไปว่าหลังจากผ่านฤดูฝนปีนี้ซึ่งเป็นช่วงทำนาไปแล้ว จำนวนสามล้อถีบจะเหลือเท่าใด

อิทธิพันธ์ ขาวละมัย เลขานุการสภาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว จ.พระนครศรีอยุธยา และผู้จัดการทั่วไป วังช้างอยุธยา แล เพนียด เล่าว่า ย้อนไปเมื่อ 20 ปีก่อน จ.พระนครศรีอยุธยา ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกซึ่งมีเงื่อนไขหนึ่งคือให้นำพาหนะโบราณมาใช้กับเมืองโบราณ ปางช้างอยุธยาจึงเกิดขึ้นจากจุดนี้ โดยนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นเป็นกลุ่มที่ให้ความสนใจช้างมาก ช้างที่อยุธยาจาก 8 เชือกจึงเพิ่มขึ้นเป็นหลักร้อยเชือก

จ.พระนครศรีอยุธยา เป็นเมืองการค้าที่สำคัญมาตั้งแต่สมัยโบราณถึงปัจจุบัน มีทั้งรถไฟ เรือยนต์ รถทัวร์ รถตู้รวมถึงสามล้อถีบที่อยู่คู่กับตลาดเจ้าพรหม-ตลาดหัวแหลม จำนวนหลักร้อยคัน นอกจากนี้ยังมีตุ๊กตุ๊กหัวกบ แต่ผู้ใช้บริการจะแตกต่างกัน ผู้ที่อยู่บริเวณตลาดจะใช้สามล้อถีบ ส่วนตุ๊กตุ๊กหัวกบมักมีลูกค้าเป็นนักเรียน-นักศึกษา ทั้งนี้เมื่อ 15 ปีก่อน มีการสนับสนุนให้ติดแบตเตอรี่-ประดับไฟสามล้อถีบให้สวยงาม รองรับนักท่องเที่ยวจีน-ไต้หวัน

อิทธิพันธ์ เล่าต่อไปว่า อาชีพสามล้อถีบค่อยๆ ล้มหายตายจากไปนับตั้งแต่เหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ปี 2554 ซึ่ง จ.พระนครศรีอยุธยา ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง คนขี่สามล้อถีบหลายคนก็เสียชีวิตไปเพราะอายุมากแล้ว อย่างไรก็ตาม สามล้อถีบยังพอมีลูกค้าบ้าง เช่น วัยรุ่นต้องการนั่งสามล้อแล้วถ่ายภาพเซลฟี่ คิดเที่ยวละ 40 บาทต่อคน กระทั่งสถานการณ์โควิด-19ก็ทำให้ลูกค้าหายไป ไม่ต่างจากปางช้างที่ต้องปิดเช่นกัน

ทั้งนี้ สามล้อถีบส่วนหนึ่งถูกซื้อไปเป็นของประดับตามสถานที่ต่างๆ ส่วนที่ จ.นนทบุรี ที่เคยได้สอบถามอยู่บ้าง ทราบว่าอยู่ได้ด้วยลูกค้าประจำที่ยังใช้ขนข้าวของในตลาด หรือใครจะจัดงานก็มาจ้างสามล้อไปถ่ายรูป อย่างไรก็ตาม หากสถานการณ์โควิด-19 คลี่คลาย จ.พระนครศรีอยุธยา จะมีแนวทางสร้างคุณค่าให้กับอาชีพสามล้อถีบ เช่น เป็นต้นแบบสอนขี่สามล้อสำหรับผู้สนใจ หรือตั้งวินไว้ในย่านสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับให้บริการถ่ายรูป

รศ.มธุรส สว่างบำรุง อาจารย์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ซึ่งทำงานวิจัยสามล้อถีบในพื้นที่ จ.เชียงใหม่ เล่าว่า จำนวนมากเป็นผู้สูงอายุ อายุเฉลี่ยประมาณ 70 ปี ส่วนใหญ่รายได้ไม่ค่อยพอใช้จ่าย แต่ก็ไม่มีหนี้สิน อาศัยอยู่กับครอบครัว อย่างไรก็ตาม คนกลุ่มนี้ก็ไม่ได้รู้สึกท้อแท้อะไร หลายคนยังสื่อสารภาษาต่างประเทศได้ด้วย โดยก่อนเกิดสถานการณ์โรคระบาดโควิด-19 ชาวสามล้อถีบมีความพึงพอใจในคุณภาพชีวิตระดับปานกลาง นักท่องเที่ยวชาวจีนไม่นิยมนั่งสามล้อถีบมากเท่าชาวยุโรปหรือสหรัฐอเมริกา

ซึ่งการระบาดของไวรัสโควิด-19 ทำให้เมืองเชียงใหม่เงียบสงบแม้ในย่านการค้า ผู้คนเลือกที่จะอยู่กับบ้านมากขึ้น ร้านค้าลดลง ลูกค้าสามล้อถีบจึงหายไปด้วย รวมถึงการไม่มีนักท่องเที่ยวก็ทำให้รายได้ลดลง นอกจากนี้ลูกค้าประจำยังมีที่เสียชีวิตไปอีกในขณะที่ไม่มีลูกค้าใหม่มาทดแทน อนึ่งผู้ประกอบอาชีพสามล้อถีบบางรายเคยแสดงเอกสารขออนุญาตขึ้นทะเบียนที่จะมีลำดับการได้รับอนุญาตปรากฏอยู่ ทำให้ได้ทราบว่าในยุครุ่งเรืองเมื่อหลายสิบปีก่อนนั้น จ.เชียงใหม่ เคยมีสามล้อถีบมากกว่า 4,000 คัน แต่ทุกวันนี้คาดว่าเหลือไม่เกิน 20 คัน

รศ.ดร.กนกวรรณ มะโนรมย์ อาจารย์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี กล่าวว่า ยุคแห่งความผันผวนไม่ว่าปัจจัยด้านโรคระบาด เศรษฐกิจ การพัฒนาเมืองที่ไม่ได้ออกแบบเพื่อคนทุกอาชีพหรือคนเล็กคนน้อย รวมถึงผู้บริโภคมียานพาหนะอื่นๆ ที่ไปถึงจุดหมายได้เร็วกว่า เช่น ที่ จ.อุบลราชธานี มีรถแท็กซี่เพิ่มขึ้นในขณะที่สามล้อเหลือน้อยมาก อีกทั้งคนรุ่นใหม่ก็มีทางเลือกประกอบอาชีพมากมายจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับสามล้ออีก

“เราต้องให้ความสำคัญกับส่วนท้องถิ่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ จะต้องเป็นตัวพระเอกร่วมกับจังหวัด ร่วมกับสาธารณสุข ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในระดับจังหวัดถ้าระดับประเทศอาจจะยากเพราะคนกลุ่มนี้มีแต่จะสูญหายไป แต่คนที่อยู่ในพื้นที่ สถาบันวิชาการในพื้นที่จะต้องมาร่วมมือกันช่วยเหลือคนกลุ่มนี้ เพื่อให้ชีวิตของเขาที่เหลือ ช่วยคนที่เหลือให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้นจากที่มันย่ำแย่อยู่แล้วได้อย่างไร ทั้งเรื่องสุขภาพ รายได้ ประกันตอนที่เขาต้องเกษียณอายุโดยที่ไม่มีทางเลือกอื่นๆ เลย เราจะทำอย่างไร” รศ.ดร.กนกวรรณ กล่าวทิ้งท้าย

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591092

หมอผีทำพิธีขับไล่คุณไสยมนต์ดำแล้ว พบชิ้นส่วนกะโหลกหน้าผากผีตายโหง

วันพุธ ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 23.00 น.

คืบหน้ากรณีสาวท้องแก่เมืองช้างเจอวัตถุคุณไสยวางอยู่หน้าประตูบ้าน ล่าสุดอาจารย์หมอผี ได้มาทำพิธีขับไล่คุณไสยแล้ว พบชิ้นส่วนของกะโหลกหน้าผากผีตายโหง พร้อมให้ของเหล่านั้นกลับไปเข้ายังคนที่ทำพิธีใส่คนในครอบครัวนี้แทน เชื่อว่าเป็นฝีมือคนใกล้ตัว

วันนี้ ( 28 ก.ค. 64 ) ผู้สื่อข่าวประจำจังหวัดสุรินทร์รายงานว่า จากกรณีที่ได้รับแจ้งจากชาวบ้านว่า ที่บ้านในพื้นที่ บ้านเลขที่ 138/1 บ.ไพรพยัคฆ์ ม.11 ต.เทพรักษา อ.สังขะ จ.สุรินทร์  ซึ่งเป็นพื้นที่แถบชายแดน ไทย – กัมพูชา พบว่ามีสิ่งของบางอย่างถูกนำมาวางไว้ที่หน้าประตูหน้าบ้าน ลักษณะเป็นชุดเครื่องทำคุณไสย ตามพิธีทางไสยศาสตร์มนต์ดำ คาดว่ามีผู้ไม่หวังดีตั้งใจที่จะทำคุณไสยใส่เจ้าของบ้านที่กำลังท้องแก่ อีกทั้งในกระดาษยังถูกเขียนด้วยปากกา มีเบอร์โทรศัพท์ และคำว่า ( อาจารย์ กองเพรา ) อีกด้วย รวมถึงมีชิ้นส่วนของโครงกระดูก แต่ก็ยังไม่ทราบว่าเป็นกระดูกของอะไร ทั้งหมดถูกพันมัดไว้ด้วยด้ายสายสิญจน์อย่างแน่นหนา พร้อมกับมีการโยงสายสิญจน์ไปที่ประตูเข้าบ้าน ทั้งนี้ได้ลองกดโทรศัพท์ติดต่อไปยังเบอร์ดังกล่าวแล้ว แต่ไม่สามารถติดต่อได้ (อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง : ผวา!สาวท้องแก่เมืองช้างตื่นมาเจอวัตถุคุณไสยหน้าประตูบ้านเชื่อมีผู้ไม่หวังดีทำมนต์ดำ)

ล่าสุดทางครอบครัวได้ติดต่อไปยังอาจารย์หมอผี เพื่อให้มาทำพิธีขับไล่คุณไสย ตามความเชื่อของชาวบ้านในพื้นที่ เพื่อความสบายใจ โดยทางนายสมมาตร เหล่าดี อายุ 35 ปี  อาจารย์หมอผี ระบุว่า สิ่งที่พบนั้นคือการทำคุณไสยมนต์ดำตามความเชื่อของทางเขมร เป็นการผูกผีจองเวร โดยใช้กะโหลกหน้าผากของผีตายโหง เพื่อให้คนที่ถูกคุณไสยนั้น ฉิบหายวอดวายกันทั้งบ้าน และอาจารย์หมอยังบอกว่า มีชิ้นส่วนของกะโหลกมนุษย์ อยู่ในส่วนประกอบของการทำพิธีนี้จริง  หลังจากนั้นอาจารย์หมอก็ได้ทำพิธีทำลาย ขับไล่คุณไสยมนต์ดำ และของเหล่านั้นก็จะกลับไปเข้ายังคนที่ทำพิธีใส่คนในครอบครัวนี้แทน และจากเท่าที่ได้นั่งนิมิต เชื่อว่าเป็นคนใกล้ตัวของครอบครัวนี้แหล่ะที่เป็นคนทำคุณไสยใส่

ทางด้านนางสาวสุญาณี โสภา อายุ 25 ปี ( หญิงท้องแก่เจ้าของบ้าน ) เล่าว่า ตนรู้สึกสบายใจขึ้นกว่าเดิมเยอะที่อาจารย์มาทำพิธีให้ และได้รู้ว่าคนที่มาทำคุณไสยใส่นั้นทำเพื่ออะไร ต่างจากเมื่อเช้าที่ตนรู้สึกกลัว และผวามากๆ เพราะไม่เคยเจออะไรแบบนี้ ทั้งที่เราเองก็ไม่เคยไปเบียดเบียนใคร และคิดว่าสิ่งที่เขาทำกับเรานั้นมันรุนแรงเกินไป

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591087

ผวา!สาวท้องแก่เมืองช้างตื่นมาเจอวัตถุคุณไสยหน้าประตูบ้านเชื่อมีผู้ไม่หวังดีทำมนต์ดำ

วันพุธ ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 22.03 น.

วันที่ 28 ก.ค.64 ผู้สื่อข่าวประจำจังหวัดสุรินทร์ได้รับแจ้งจากชาวบ้านว่า ที่บ้านหลังหนึ่งในพื้นที่บ้านเลขที่ 138/1 บ้านไพรพยัค ม.11 ต.เทพรักษา อ.สังขะ จ.สุรินทร์ ซึ่งเป็นพื้นที่แถบชายแดนไทย -กัมพูชาพบว่ามีสิ่งของบางอย่างถูกนำมาวางไว้ที่หน้าประตูหน้าบ้าน ลักษณะเป็นชุดเครื่องทำคุณไสย ตามพิธีทางไสยศาสตร์มนต์ดำ คาดว่ามีผู้ไม่หวังดีตั้งใจที่จะทำคุณไสยใส่เจ้าของบ้านที่กำลังท้องแก่ อีกทั้งในกระดาษยังถูกเขียนด้วยปากกา มีเบอร์โทรศัพท์ และคำว่า (อาจารย์ กองเพรา) อีกด้วย รวมถึงมีชิ้นส่วนของโครงกระดูก แต่ก็ยังไม่ทราบว่าเป็นกระดูกของอะไร ทั้งหมดถูกพันมัดไว้ด้วยด้ายสายสิญจน์อย่างแน่นหนา พร้อมกับมีการโยงสายสิญจน์ไปที่ประตูเข้าบ้าน ทั้งนี้ได้ลองกดโทรศัพท์ติดต่อไปยังเบอร์ดังกล่าวแล้ว แต่ไม่สามารถติดต่อได้

ผู้สื่อข่าวรุดพื้นที่ตรวจสอบพบนางสาวสุญาณี โสภา อายุ 25 ปี หญิงท้องแก่เจ้าของบ้าน เล่าว่า นี้เป็นครั้งแรกที่เจอกับตัวแบบนี้ ตนไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่ทำมีจุดประสงค์อะไร เพราะตนก็ไม่เคยมีปัญหากับใคร อยู่แต่ในบ้านกับครอบครัว ช่วงนี้ก็เป็นช่วงโควิด ยิ่งไม่ได้ออกไปไหนเลย ส่วนของคุณไสยแบบนี้ตนก็ไม่เคยเห็น เคยเห็นแต่ในรายการทีวีทั่วไป ครั้งนี้เกิดขึ้นกับตัวเองก็รู้สึกตกใจ และยิ่งในกระดาษเขียนระบุชื่อตนเองอย่างชัดเจน ก็ยิ่งรู้สึกกลัว

ด้านนางพวย หอมหวน อายุ 55 ปี แม่ของสาวท้องแก่ เล่าว่า ตนก็คิดว่าน่าจะมีคนทำคุณไสยใส่แน่ๆ เพราะดูจากวัตถุต่างๆที่ถูกนำมาวางรวมกันมีทั้ง ข้าวสาร ธูป กรวย และกระดูก ตนเกิดมาอายุ 55 ปีแล้ว เพิ่งจะเคยเห็นของจริง ก่อนหน้านี้เคยเห็นแต่ในโทรทัศน์ ถ้าเป็นสมัยก่อนนั้น ชาวบ้านแถวนี้ก็อาจจะมีคนเล่นคุณไสยบ้าง แต่ทุกวันนี้ไม่แน่ใจ อีกทั้งเมื่อก่อนปู่ย่าตายายก็เคยเล่าให้ฟัง ส่วนเชื่อเรื่องคุณไสยบ้างนิดหน่อย แต่เจอกับตัวแบบนี้ ก็กลัวเหมือนกัน และยิ่งในกระดาษยังเขียนระบุชื่อลูกว่า ( ปลา+ ) เพราะเครื่องหมาย+ อาจหมายถึงทั้งครอบครัวก็เป็นไปได้

ทั้งนี้ทางด้านพระอธิการปราโมทย์ เขมาสโย หรือหลวงตาดำ เจ้าอาวาสวัดลันแต้เทพรักษา เล่าว่า อาตมาระบุไม่ได้ว่าสิ่งที่เห็นนั้นคืออะไร เพราะเห็นแค่ผ่านทางโทรศัพท์และคำอธิบายจากโยมที่โทรมา อาตมาก็เลยบอกไปว่า อาตมาจะทำน้ำมนต์ไปรดให้ จะได้สบายใจ ส่วนตัวอาตมาก็ไม่เคยเห็นมาก่อน และชาวบ้านแถวนี้ก็มีทั้งคนที่เชื่อ และไม่เชื่อเรื่องไสยศาสน์มนต์ดำ อาตมาก็ระบุไม่ได้ว่าคนที่นำมาวางนั้นมีจุดประสงค์อะไรกันแน่

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591058

ทำความดีต้องมีอุปสรรคคือมีศัตรูในใจมันมาปิดบังอำพรางบุญ : หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม

วันพุธ ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 19.13 น.

ขอเจริญพรว่า ทำความดี น่ะยาก ต้องใช้เวลามากทำความดีนั้นต้องมีอุปสรรคคือมีศัตรูในใจมันมาปิดบังอำพรางบุญมีแต่กรรมบัง มันไม่อยากให้สร้างความดีมันมาแย้งกับเราคือศัตรูในใจไม่อยากจะสร้างความดีกับเขา ตรงนี้น่าคิดมากคนที่สร้างความชั่วน่ะมันไม่มีศัตรูเลย ไม่มีอุปสรรคด้วยเหมือนไหลไปตามน้ำ สบาย ไม่มีใครขัดคอแต่ประการใดแต่ถ้ามาสร้างความดี ท่านมีศัตรูทีเดียวมันมาแย้ง มันมาเป็นมารให้เราไม่สร้างความดีท่านทั้งหลายโปรดตีความก่อนไม่หมายความว่าสร้างความดีแล้วจะสบายอยู่เย็นเป็นสุข…ไม่ใช่ต้องการสบาย ต้องการอยู่เย็นเป็นสุข กินสบายนอนสบาย นั่นกำลังชั่วแล้ว กำลังทำความชั่ว

แต่หลักที่อาตมาจะชี้แจงนั้นสร้างความดีต้องลงทุนความลำบากได้ทุกวิถีทางสร้างความชั่วชอบลงทุนความสบายเอาปูนหมายหัวคนนั้นไว้ก่อน กินสบาย นอนสบายไม่เอางานเอาการแต่ประการใด ตรงนั้นน่าคิดพิจารณาเอามาพิจารณาคน พระเอกนางเอกในเรื่องละครชีวิตไม่เคยมีความสบายเลยตลอดลาโรงของชีวิตละคร มีแต่ความยากความลำบากที่ต้องระหกระเหิน ต้องใช้อุดมการณ์ อุดมคติมากมาย

ข้อสอง มารไม่มี บารมีไม่เกิด ประเสริฐไม่ได้ถ้ามารมีต่อสู้มาร ขอฝากพี่น้องกรรมฐานไว้ทุกคนมีความหมายเพราะเหตุใดจะสร้างความดีมันมีศัตรูมากมายเหลือเกินเรามีบุญแต่กรรมบัง ไม่อยากให้สร้างความดีมาปิดบังอำพรางเรา เรามานั่งกรรมฐานเอาแต่ความสบายวันนี้นั่งสบายไม่มีเวทนาจิตฟุ้งซ่าน ท่านคิดไหมว่าท่านจะได้ ครูไม่มาสอนท่านแล้วว่างเปล่า นั่งสบาย ใจก็ลอยออกไปชมวิวทิวทัศน์ถือว่าได้ญาณ ถือว่าได้ผลงาน นั่นแหละถือว่าเลวไม่ได้อะไรเลย เพราะครูไม่มาสอนครูเวทนาก็ไม่ได้มาสอน ครูฟุ้งซ่านก็ไม่ได้มาสอนออกมาอย่างนี้นะ แต่ท่านตีความผิดกันทั้งนั้นเข้าใจว่านั่งสบายวันยังค่ำ ไม่เมื่อยไม่ปวดคิดว่าท่านได้ฌานได้ญาณ คิดว่าได้สมาธิไม่ได้เลยนะ ไม่ได้อะไรเลยตรงกันข้ามกับมารอันนี้ ถ้าเรามานั่ง ความวัวยังไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรกเดี๋ยวก็ปวด เดี๋ยวก็ฟุ้งซ่าน เดี๋ยวก็เสียใจ เดี๋ยวก็ดีใจนั่นแหละครูมาสอน ต้องเรียนต้องเรียนตำรานั้นให้ได้เรียกว่า สมถะ

สมถะ แปละว่าต้องศึกษา แสวงหาความรู้ถ้ารู้จริงเมื่อไร พบของจริง ได้ของจริง ของแท้ แน่นอนแล้วจึงจะเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เป็นวิปัสสนาขอฝากท่านไปตีความให้มันชัดเจนกว่านี้หน่อยจิตมีอุปาทาน จิตยึดเวทนา ยึดมากปวดมาก ยึดน้อยปวดน้อยถ้ายึดมาหนักเข้ามันก็ปวดจนน้ำตาจะร่วงนั่นแหละการศึกษาแสวงหาความรู้ เรียกว่า สมถะกำหนดจิตได้ต่อสู้กับเวทนาพอทราบความจริงของเวทนาแล้วมันบังคับบัญชาไม่ได้

เวทนาแปลว่าบังคับไม่ได้ บัญชาไม่ได้ ไม่มีตัวตนแต่มันปวดที่ไหน ปวดที่ขา ขานี่คืออะไร สังขารปรุงแต่งอาศัยรูปอยู่ ณ บัดนี้ มันจึงปวดดังที่กล่าวมาพอศึกษาให้เข้าใจของหลักธรรม ปวดหนอๆๆๆศึกษาหนักเข้าไปเป็นสมถะจับจุดมุ่งหมายได้ก็แตกโป้ง รูปนามขันธ์ ๕ เป็นอารมณ์ก็เรียกว่า อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา พบตรงนั้นเมื่อไรจิตก็ไม่เป็นอุปาทานยึดมั่นอีกต่อไปตรงนั้นแหละมันจะไม่ปวดต่อไปมันปวดเพราะจิตใจไปยึด แต่จำเป็นต้องยึดเหมือนโยมขึ้นบันได มีอยู่ ๙ ขั้นก้าวขั้นที่ ๑ ก็ต้องเกาะ ก้าวขั้นที่ ๒ มือก็ปล่อยอย่างนี้นะ ก้าวขึ้นไปอีกก็ปล่อยอีกต้องก้าวไปถึงขั้นสุดท้ายเลยนะ ถึงจะปล่อยได้ก้าวต้องมีที่เกาะ เกาะต้องมีที่เก็บตรงนี้ลึกซึ้งมาก แต่เราไม่สามารถจะตีปัญหาอันนี้ได้เราไม่มีโอกาส เราจึงเห็นว่ายาก

ที่อาตมาพูดไว้เมื่อวันก่อนว่ายากแท้แต่เราไม่เคย ถ้าเคยแล้วมันง่ายแท้เพราะทุกอย่างต้องฝึก เรียกว่า สมถะถ้าท่านทำงานเรียนวิชาการเสร็จแล้วไม่ได้ฝึกรับรองจะไม่ได้ผล ทุกอย่างต้องฝึกหมดที่อาตมากล่าวไว้แล้วเป็นเวลานานแข่งเรือแข่งแพแข่งได้ แข่งวาสนาแข่งไม่ได้มีแรงจะไปจ้ำเรือ แต่เสียใจด้วย ท่านพายเรือไม่เป็นลงเรือก็จะล่มแล้วนี่หรือจะไปอวดรู้ อวดดี จะไปแข่งเรือ ใช่หรือไม่ไม่ฝึกการพายเรือ จะมีแรงยังไงก็จ้ำไม่ไปมันก็หมุนไปทางโน้น หมุนไปทางนี้นี่แหละจุดมุ่งหมายอันนี้ต้องฝึก ต้องหัด ต้องดัดนิสัยจิตใจก็จะเข้าสู่จุดมุ่งหมายอันนั้นเป็นประการสำคัญ

ปวดหนอ ต้องศึกษา อย่าเลิก ทักษะแปละว่าอะไรหรือเกิดความคิดใหม่ๆ เรื่องเก่ามาคิดให้ทันสมัยประยุกต์ปริทรรศน์ให้เกิดวิปัสสนาญาณ เป็นผลงานของชีวิตประจำจิตประจำใจ ประจำถิ่น ประจำฐาน ประจำครอบครัวจะมีความสุขในตัวเอง ออกมาในทำนองนี้เป็นต้น

ทำอะไรทำให้จริงเถอะ ทำจริงจะได้ผลภายใน ๗ วันมีตัวอย่างที่วัดนี้ ถ้าทำไม่จริง จิ้มๆ จ้ำๆ ไม่ได้อะไร จะได้บาปนะอย่าหมิ่นประมาทต่อกรรมฐานอย่าไปว่าหนอๆ แหนๆ ไม่ได้เรื่องได้ราวระวังนะ “หนอ” มีราคาหลายล้านนะ“หนอ” เป็นคำภาษาไทย แปลมาจากภาษาบาลีว่า “วต”ที่นี่วุ่นวายหนอ ที่นี่ไม่วุ่นวายหนอ เชิญมาได้ทุกเวลามีหลักอยู่ แต่จะไม่ขอกล่าวให้ยืดยาวออกไป“หนอ” เป็นตัวรั้งจิตให้มีสติดีเราหายใจยาวๆ เข้าไว้ อย่าหายใจสั้นคนเราหายใจสั้นมีทิฏฐิมาก โมโหเก่งพองหนอ ยุบหนอให้มันยาวๆ หน่อยได้ไหมพองหนอ ไม่ทันหนอมันก็ยุบ ยุบยังไม่ทันหนอมันก็พองเลยเอาพอง-ยุบ พอง-ยุบ ไม่ต้องได้อะไรกันแล้วไปกันใหญ่แล้วมักง่าย มักได้ เลยเอาดีไม่ได้ เพราะขาดมรรคแปดถ้าคนขาดศีล สมาธิ ปัญญา จะมักง่ายทันที มักได้ด้วยไม่เอาเหนือเอาใต้แต่ประการใดออกมาในรูปแบบลักษณาการอย่างนี้

มาสร้างความดีก็ต้องละความชั่ว สร้างความดีก็ต้องละบาปมาทำบุญยังมีบาปในใจมากอีก รับรองไปไม่รอดไปทอดกฐินกี่โครมก็ไม่ได้ผลเสียเปล่าโดยปราศจากประโยชน์ไม่ได้บุญได้กุศลไปทำทำไมตรงนี้เป็นจุดหมายสำคัญอันหนึ่งน่าจะเป็นที่พึ่งของเราชาวพุทธไปได้แล้ว แต่ไม่เอากันไปเอาสิ่งที่นอกตัว ขยันนอกหน้าที่การงานได้ที่จริงไม่ชอบไปชอบที่ไม่จริง ที่ได้ไม่เอาไปเอาที่ไม่ได้ไม่มีการสร้างความสุขความเจริญในชีวิตของตนอันนี้สำคัญมากน่าจะเข้าใจ

ข้อนี้อาตมาเป็นห่วงโยมเหลือเกินต้องทำให้มันถูกจุด ตั้งอกตั้งใจถ้าตั้งใจทำงานมีงานทำเยอะถ้าคนขยันงานเหลือมือ คนขี้เกียจไม่มีงานทำคนขี้เกียจเป็นคนประเภทโมหะพวกไร้ปัญญาขี้เกียจที่สุดไม่อยากเอางานเอาการแต่ประการใดบ้านรกรุงรังอย่างรังไก่รังกา แต่ไม่มีงานทำคนประเภทโมหะไม่ควรจะฝากงานให้บ้านของตัวเองยังสกปรก ที่กินยังไม่สะอาด ยังไม่ดีที่ถ่ายก็ยังไม่ดีด้วย สวนรกรุงรัง ก็มาถางสวนให้มันเตียนปลูกต้นไม้ให้งอกงามเข้าซิ ถึงจะเรียกว่าคนทำงานคนมีธรรมะเป็นคนขยันคนปฏิบัติธรรมมีแต่ความขยันหมั่นเพียรไม่มีขี้เกียจเลยคนมีคุณธรรมมีค่าสูงมากถ้าจิตใจมีคุณธรรม มีคุณค่าของจิตผลงานก็ตามขึ้นมา ชีวิตมีค่า เวลาก็มีประโยชน์เกิดขึ้น

เรามาปฏิบัติธรรมกันต้องให้ถึงธรรมะอย่าลดละภาวนาไว้ตลอดรายการมีสติสัมปชัญญะรวมรวมเข้าไว้ก่อนถ้าคนมีสติสัมปชัญญะสวยน่ารักจริงๆ จะเดิน จะยืน จะนั่งจะนอน จะเหลียวซ้ายแลขวา จะคู้เหยียด เหยียดขามีระบบ มีระเบียบ เพียบด้วยวินัย มันจะบอกออกมาชัดจะควบคุมตัวเองได้

ขอบคุณลานธรรมจักร 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/591039

นางฟ้าแห่งพงไพร! ‘เมย์-รัตนาวลี’ สาวพิทักษ์ป่ากับงานประชาสัมพันธ์กระบอกเสียงด้านการอนุรักษ์

วันพุธ ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 18.31 น.

วันนี้ (28 ก.ค.64) เพจ “ประชาสัมพันธ์ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช” ได้นำภาพนางสาวรัตนาวลี ตุ่นฝั้น หรือ เมย์ เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานในตำแหน่งนักประชาสัมพันธ์และเผยแพร่ ปฏิบัติงานที่อุทยานแห่งชาติแม่ปิง (ฝ่ายประชาสัมพันธ์และเผยแพร่) มาโพสต์ในเพจ ซึ่งได้สร้างความฮือฮาให้กับชาวโซเซียลอย่างมาก เนื่องจากความน่ารักของนักประชาสัมพันธ์สาว กระบอกเสียงด้านการอนุรักษ์ พร้อมกับได้อธิบายเนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวกับเธอลงในเพจอย่างน่าสนใจว่า “รัตนาวลี  ตุ่นฝั้น เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าหญิง กับงานประชาสัมพันธ์ กระบอกเสียงด้านการอนุรักษ์”

ใกล้ถึงวันเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าโลก (31 กรกฎาคมของทุกปี) กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชจะพาไปรู้จักกับเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าหญิงที่อุทยานแห่งชาติแม่ปิง จังหวัดลำพูน ที่เป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าคนรุ่นใหม่ไฟแรง ที่สำคัญคือมีทักษะด้านการทำงานประชาสัมพันธ์อย่างดีเยี่ยม ซึ่งกว่าจะมาเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า เส้นทางชีวิตที่ผ่านมาทั้งการทำงานด้านการโรงแรม และเป็นพนักงานโรงงานอุตสาหกรรม จนในที่สุดการเป็นการเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าหญิงที่เธอใฝ่ฝัน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติก็เป็นจริงตามเป้าหมายที่ตั้งไว้

นางสาวรัตนาวลี ตุ่นฝั้น หรือ เมย์ ปฏิบัติงานในตำแหน่งนักประชาสัมพันธ์และเผยแพร่ ปฏิบัติงานที่อุทยานแห่งชาติแม่ปิง (ฝ่ายประชาสัมพันธ์และเผยแพร่) หน้าที่หลักในการปฏิบัติงาน คือ งานด้านการประชาสัมพันธ์ ผลิตสื่อประชาสัมพันธ์ การให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติแม่ปิง เก็บข้อมูลภาพถ่ายทางอากาศด้วยการบินโดรน ลาดตระเวนเชิงคุณภาพในพื้นที่ป่าอนุรักษ์ และยังเป็นหนึ่ง ในทีม “ชุดกำบี้ขาว” ที่ปฏิบัติงานเกี่ยวข้องกับชุมชนสัมพันธ์อีกด้วย ด้านความสามารถพิเศษก็ไม่ธรรมดา นอกจากจะเป็นนักร้องในกิจกรรมต่างๆของอุทยานแห่งชาติ ฯ แล้ว ยังสามารถขับโดรนได้อย่างชำนาญ ส่วนงานอดิเรกน้องเมย์เป็นอินฟลูเอนเซอร์ในสื่อสังคมออนไลน์ไม่ว่าจะเป็นยูทูป แฟนเพจเฟซบุ๊ก ติ๊กต็อก งานถ่ายแบบ งานวีเจ และที่น่าสนใจ คือ น้องเมย์ชอบกิจกรรมปีนผาโรยตัวและปีนหน้าผาสูง

แรงบันดาลใจของการเข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า คือ อยากพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวบ้านเกิด (จังหวัดลำพูน) อยากให้ชุมชนมีส่วนร่วมกับอุทยานแห่งชาติแม่ปิงในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ เช่น การให้สมาชิกในชุมชนมาเป็นมัคคุเทศก์ท้องถิ่น การนำสินค้าจากชุมชนมาจำหน่ายในอุทยานแห่งชาติแม่ปิง ทำให้เกิดรายได้กลับไปสู่ชุมชน

สิ่งที่ประทับใจในการปฏิบัติหน้าที่? “เมย์ประทับใจในมิตรภาพของเพื่อนร่วมงาน ทั้งเวลาเข้าไปถ่ายภาพการปฏิบัติงานร่วมกับพี่ๆเจ้าหน้าที่สายตรวจ และพี่ๆน้องๆในสำนักงาน เราดูแลกันเหมือนพี่เหมือนน้อง เหมือนเป็นครอบครัว เมย์ประทับใจตรงจุดนี้ค่ะ” 

เป้าหมายในการทำงาน? “ถ้าในมุมมองของอุทยานแห่งชาติ เมย์อยากให้ชุมชนเปลี่ยนความคิดจากการล่าสัตว์ป่าไปทำเกษตรพอเพียง ส่วนเป้าหมายในชีวิตเมย์อยากบรรจุเป็นพนักงานราชการ เป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าเพราะอยากทำงานอยู่กับป่าค่ะ”

สิ่งที่ได้จากการปฏิบัติงาน? “สิ่งที่ได้จากการปฏิบัติงาน คือ ความสุขค่ะ ได้ความสุขที่ได้ดูแลป่าไม้ให้อุดมสมบูรณ์ และเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า ได้เห็นสัตว์ป่า และดูแลต้นไม้ไม่ให้ถูกทำลาย”

สิ่งที่อยากบอกกับประชาชน หรือนักท่องเที่ยว? “อยากให้ทุกคนดูแลตัวเองค่ะ ป้องกันตนเองให้ปลอดภัยใส่หน้ากาก พกเจลแอลกอฮอล์ และรอวันที่สถานการณ์ดีขึ้นที่เราจะได้มาท่องเที่ยว ได้มาพบเจอกัน เพราะว่าธรรมชาติตอนนี้เขาก็ดูแลตัวเองจนพร้อมที่จะเปิดแหล่งท่องเที่ยว แต่ถ้าเปิดให้ท่องเที่ยวได้แล้วก็อย่าลืมดูแลธรรมชาติที่เรามาเที่ยวค่ะ”

สุดท้าย ติดตามน้องเมย์ได้ทางช่องทางไหนบ้าง? “แฟนเพจเฟซบุ๊กและยูทูปแชนแนล ชื่อ โมเมย์เล่าเรื่อง แอปพลิเคชันติ๊กต็อก matouch_002 ค่ะ”

ประโยคที่ประทับใจมากที่สุดคือ “เมย์คิดว่าทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ก็สามารถปฏิบัติงานเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าได้ขึ้นอยู่กับบทบาทและหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ความแข็งแกร่งอดทนไม่ได้มีเฉพาะผู้ชาย และความอ่อนโยนก็ไม่ได้มีเฉพาะผู้หญิง เราทำงานนี้ได้เพราะมีใจอนุรักษ์” และนี่คือบทสัมภาษณ์จากน้องเมย์ รัตนาวลี  ตุ่นฝั้น ที่เป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่ารุ่นใหม่ที่จะมาต่อยอดการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติให้เกิดความยั่งยืน พรุ่งนี้ติดตามการสัมภาษณ์ New Gen Ranger คนต่อไปนะคะ

“31 กรกฎาคม วันเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าโลก”