“ชาติหน้าก็ไม่มีต๋อง2 ถ้าไทยไม่เปลี่ยนวิธีคิดเรื่องสนุกเกอร์” ต๋อง ศิษย์ฉ่อย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 กันยายน 2560 เวลา 19:19 น….. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/interview/515029

"ชาติหน้าก็ไม่มีต๋อง2 ถ้าไทยไม่เปลี่ยนวิธีคิดเรื่องสนุกเกอร์" ต๋อง ศิษย์ฉ่อย

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

บนถนนลาดพร้าวอันแสนวุ่นวาย ระหว่างซอย 85 และ 87 “ต๋อง ศิษย์ฉ่อย” หรือ รัชพล ภู่โอบอ้อม นักสนุกเกอร์ระดับตำนานของเมืองไทย กำลังทักทายต้อนรับลูกค้าอย่างเป็นกันเอง ภายใน “เวิลด์คลาส สนุกเกอร์ คลับ บาย เจมส์ วัฒนา” คลับสนุกเกอร์แห่งใหม่ใจกลางเมืองที่เขาและหุ้นส่วนร่วมกันลงทุนพัฒนาขึ้น

อดีตนักสอยคิวมือวางอันดับ 3 ของโลก เปิดธุรกิจดังกล่าวได้เพียงแค่ 2 สัปดาห์และเรียกเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วสังคม จากความเข้าใจผิดเรื่องภาพหญิงสาวเซ็กซี่จำนวนมากภายในคลับ ซึ่งตอนหลัง ต๋อง อธิบายว่าเป็นเพียงกิจกรรมแคสติ้งนางแบบสาว ซึ่งมาขอใช้สถานที่เท่านั้น ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสนุกเกอร์

ในฐานะตำนานนักสนุกเกอร์ การเปิด เวิลด์คลาส สนุกเกอร์ คลับฯ ไม่ได้หวังผลเพียงแค่ผลประโยชน์ด้านธุรกิจ แต่เกี่ยวเนื่องกับการพัฒนาวงการสนุกเกอร์ในเมืองไทย

เจ้าตัวหวังให้สถานที่แห่งนี้เปลี่ยนแปลงทัศนคติและภาพลบที่มีต่อสนุกเกอร์รวมถึงเรียกร้องไปยังผู้มีอำนาจอีกครั้งถึงการการนำเอากีฬาชนิดนี้ออกจาก พ.ร.บ.การพนัน ที่ถูกล็อคกลอนขังมาอย่างยาวนานถึง 82 ปี

เปลี่ยนภาพลักษณ์วงการสนุกเกอร์

ต๋องเติบโตในครอบครัวสนุกเกอร์อย่างแท้จริง คุณแม่เปิดกิจการโต๊ะสนุกเกอร์ ย่านคลองเตย ขณะที่คุณพ่อก็เป็นนักสอยคิวระดับมืออาชีพเจ้าของฉายา “ฉ่อย ซู่ซ่าส์”

จากนักสนุกเกอร์มือวางอันดับ 3 ของโลก ผ่านร้อนผ่านหนาวประสบการณ์มากมาย วันนี้ต๋องตัดสินใจเปิดธุรกิจโต๊ะสนุกเกอร์อีกครั้ง ซึ่งลงทุนไปกว่า 13 ล้านบาท โดยภายในออกแบบและตกแต่งให้มีบรรยากาศโอ่โถงแสงไฟสว่างและมีเพดานสูงโปร่งเพื่อต้องการให้ผู้มาเยือนสบายตาสบายใจมากที่สุดพร้อมกับแยกพื้นที่สูบบุหรี่ออกไปด้านข้างอย่างชัดเจนเพื่อให้อากาศถ่ายเทสะดวก

“เวิลด์คลาส สนุกเกอร์ คลับเป็นความฝันอีกอย่างหนึ่งของผมอยากให้มีพื้นที่ดีๆ สำหรับวงการสนุกเกอร์ เร็วๆ นี้จะมีการจัดการแข่งขัน ผมต้องการทำเพื่อสนับสนุนเด็กรุ่นใหม่และวงการสนุกเกอร์ด้วย ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ” ยอดนักสอยคิวโลกกล่าว ก่อนจะมองไปรอบๆ และเอ่ยปากว่า

“ฟ้ากับเหว ตรงกันข้าม คนละโลกกับสมัยที่ผมหัดเล่นแอร์ก็ไม่มี ไฟก็ไม่ดี ลูกก็ไม่ได้เรื่อง โต๊ะก็ไม่ได้เรื่อง ยังเล่นกันมาได้ ถ้าสมัยก่อนผมมีแบบนี้ แทงตายเลย”

สำหรับค่าบริการที่ World Class Snooker Club By James Wattanaมีรายละเอียดเบื้องต้นดังนี้โต๊ะ Star ชั่วโมงละ 260 บาท, โต๊ะ Riley ชั่วโมงละ 185 บาท , โต๊ะ Star แข่งขัน ชั่วโมงละ 350 บาทและห้อง VIP ชั่วโมงละ 400 บาท

รัชพล บอกว่า ลงทุนและให้ความสำคัญเรื่องรายละเอียดอย่างมาก โดยเฉพาะโต๊ะสนุ๊กทั้งแบบ Star และ Riley เพื่อให้ผู้เล่นเกิดความประทับใจมากที่สุด

“ผมกำชับให้น้องๆ ปัดและรีดโต๊ะวันละ 2-3 รอบ ล้างลูกสนุกเกอร์ทำสภาพให้เหมือนแข่งขันมากที่สุดพูดง่ายๆ ว่าคุณเดินเข้ามาเล่นโต๊ะไหนก็ได้ ไม่ต้องมากังวลเรื่องโต๊ะ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ คือสิ่งสำคัญที่จะมัดใจลูกค้าได้”

เปลี่ยนวิธีคิด เลิกมองเป็นการพนันสู่การพัฒนา

ปัจจุบันสนุกเกอร์และบิลเลียดถูกระบุอยู่ในกีฬาพนันตาม พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ. 2478 แม้ที่ผ่านจะมีความพยายามนำกีฬาทั้งสองชนิดออกจาก พ.ร.บ. แต่ก็ไม่สำเร็จ โดย 82 ปีที่ผ่านมา เยาวชนที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่สามารถฝึกซ้อมหรือเล่นกีฬาสนุกเกอร์ได้อย่างเปิดเผย เพราะถูกมองว่าเป็นแหล่งมั่วสุมและมีการเล่นพนัน

ต๋อง ศิษย์ฉ่อย ที่คนต่างแดนเรียกว่า“เจมส์ วัฒนา”บอกว่า ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่วิธีคิดและวิธีมอง ในเมืองไทยสนุกเกอร์เปรียบเสมือนเป็นกีฬาลูกเมียน้อยที่ถูกโจมตีในแง่ของการพนันจนส่งผลกระทบต่อการพัฒนามาเสมอ

“อะไรบ้างที่ไม่มีการพนันในเมืองไทย อย่าให้ได้เอ่ยเลย ถ้ามองสนุกเกอร์เป็นกีฬาพนัน แล้วสนามมวยลุมพินีนั้นเชียร์กันเล่นๆ เหรอ อยู่ที่วิธีคิด เราจะมองเป็นเกมพนันหรือเป็นกีฬาเพื่อการพัฒนา

“สนุกเกอร์คือการพนัน แต่วงการมวย ฟุตบอล คนกลับไม่พูดแบบนั้น บอกให้ดูแลและศึกษาเรียนรู้เวลามีเรื่องเลวร้าย โจมตีสนุกเกอร์บอกเป็นแหล่งพนัน เป็นสถานที่มั่วสุมไปซะหมด ทั้งที่จริงๆ แล้วมันมั่วสุมได้ทุกที่”

สำหรับกีฬาสนุกเกอร์ และบิลเลียดแม้จะยังคงถูกควบคุมโดย พ.ร.บ.การพนัน ขณะเดียวกันก็อยู่ใน พ.ร.บ.การกีฬาแห่งประเทศไทย ซึ่งการอยู่ภายใต้กฎหมาย 2 ฉบับจึงเกิดความสับสน และนำไปสู่กระบวนการทุจริตคอรัปชั่นของเจ้าหน้าที่รัฐ

“มันเป็นปัญหามรดกตกทอด” อดีตนักสนุกเกอร์มืออันดับ 3 ของโลกบอก โดยมองว่า เจ้าหน้าที่รัฐหรือผู้มีอำนาจกลุ่มหนึ่งอาจได้ประโยชน์จากการไม่ให้สนุกเกอร์ออกจาก พ.ร.บ.การพนัน

“เป็นเรื่องน่าเบื่อ เมืองไทยความคิดยังไปไม่ถึงไหน เป็นตัวฉุดรั้งการพัฒนา ประเทศจีน อังกฤษ อเมริกา เด็กเล่นตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ของเราต่ำกว่า 18 ปีห้ามเข้า อยากได้ต๋องสอง ต๋องสาม ต๋องสี่ แต่ไปห้ามเขาแล้วเมื่อไหร่จะเล่นเป็น รอไปเหอะ 10 ชาติก็ไม่มีหรอก”

ประเทศจีนมีคนรุ่นใหม่ประมาณ 4-5 ร้อยคนรอเทิร์นโปรเพราะวิธีคิดเขามองเป็นกีฬา แต่เราไม่ใช่ รัฐบาลไม่ให้ความช่วยเหลือ แต่อยากได้ฮีโร่ อยากกินข้าวกับฮีโร่ แต่ไม่มีการสนับสนุน ไม่มีแนวทางชัดเจนและเดินไปอย่างมั่นคง ยังโชคดีบ้านเรามีพอเอกชนเข้ามาช่วยจัดการแข่งขันให้บ้าง

ต๋อง เอ่ยปากด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายว่า สนุกเกอร์พิสูจน์แล้วว่าสามารถสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศไทยและสร้างอาชีพให้กับผู้เล่นได้ แต่กฎหมายกลับไม่เคยเดินหน้าเปลี่ยนแปลง

“เราไม่ได้ค้ายาเสพติด ค้าประเวณี ผมพูดมาตลอด 20 กว่าปี เมืองไทยมันอยู่ยากเพราะคนมีความคิดล้าหลัง น่าน้อยใจเหมือนกันนะ ไม่มีหรอกฮีโร่คนต่อไป ตราบใดที่ไม่ผ่าน พ.ร.บ.การพนัน”

เขาเน้นย้ำว่า วิธีคิดเป็นเรื่องสำคัญ มนุษย์จะเป็นจะตายอยู่ที่วิธีคิดมุมมองในการพัฒนาตนเองและส่วนรวม

“ถ้าคุณยังมีวิธีคิดเดิมๆ คอรัปชั่น ปิดกั้น ระบบบ่าวไพร่ อุปถัมภ์นำไปสู่วิธีหากินของเจ้าหน้าที่รัฐ ประเทศเราไม่ไปไหน”

อยากเป็นนักสนุกเกอร์ต้องใส่เกินร้อย

คำแนะนำสำหรับเยาวชนผู้อยากเป็นนักกีฬาจาก “ต๋อง ศิษย์ฉ่อย” ตำนานนักสนุกเกอร์ชาวไทย

เขา บอกว่า ปัจจัยแห่งความสำเร็จของนักสนุกเกอร์นั้นมีองค์ประกอบหลายอย่าง แต่ที่แน่นอนคือ ความอดทน ความเพียร ความมุ่งมั่น ความมีวินัย เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ เมื่อบวกรวมกับพรแสวงและพรสวรรค์ด้วยแล้ว ความสำเร็จไม่ไกลเกินเอื้อม

“เมื่อก่อนผมซ้อมวันละ 12 ชั่วโมง 1 ปีเต็มๆ อดทนต่อความพ่ายแพ้ อดทนสภาพแวดล้อมต่างถิ่น ต้องปรับตัว บางคนถามว่าผมอยู่ได้ยังไงที่อังกฤษ 30 กว่าปี ไปๆ มาๆ นั่นแหละความอดทน สำหรับผมความอนทนมาอันดับหนึ่ง จะเป็นมืออาชีพประสบความสำเร็จ ต้องอดทน มุ่งมั่น ทะเยอทะยานหิวกระหายที่อยากจะได้แชมป์มันต้องมีมากกว่าคนทั่วไป”

ต๋อง ศิษย์ฉ่อยปลุกพลังให้กับเยาวชนต่อไปว่า ใครที่จะเข้ามาวงการกีฬา ต้องมีความรักและวินัยที่เกิดจากตัวเอง ไม่ใช่เพราะถูกคนรอบข้างสั่งหรือบังคับ ที่สำคัญเข้ามาแล้วต้องใส่เต็มที่ จัดเต็มเพื่อความสำเร็จอย่างแท้จริง

“ทำอะไรก็ตาม ถ้าไม่มีความอดทนต่ออุปสรรค ต่อคำสบประมาท คำดูถูก ก็มีแต่พ่ายแพ้ คุณต้องมีไฟท์ติ้งสปิริตอยู่ในตัว อยู่บนถนนนักสู้ มีร่างกายครบ 32 เท่ากัน เราจะไปกลัวอะไร”

ปัจจุบันในวัย 47 ปี ขวัญใจชาวไทยยังคงแข่งขันสนุกเกอร์ระดับอาชีพและถือเป็นช่วงโค้งสุดท้ายในอาชีพนักสอยคิว ขณะที่ในบทบาทอื่นๆ ของเขาคือการมอบความรู้แก่เด็กรุ่นใหม่ และดูแลกิจการสนุกเกอร์คลับโดยเตรียมมองหาพื้นที่ขยายกิจการต่อไป

“มนุษย์เราถูกสร้างมาให้ถูกลืม สิ่งที่แน่นอนคือความตาย ก่อนที่เราจะตาย ทำยังไงให้เราตายอย่างน่าจดจำ ฝากอะไรทิ้งไว้ให้กับสังคม” ตำนานสนุกเกอร์ชาวไทยบอกทิ้งท้าย

****************************

หมายเหตุ – ต๋อง ศิษย์ฉ่อย อยู่ระหว่างจัดทำหนังสือประวัติส่วนตัวในชื่อ “ตำนาน ต๋องศิษย์ฉ่อย” โดยเปิด pre-order ในวันที่ 31 ตุลาคมนี้ สอบถามเเละสั่งจองทางแฟนเพจ Tong Snooker Club www.facebook.com/THAITORNADOFC/

 

 

“ชีวิตหลังกรงขัง เมื่อคนดังอยู่ในคุก ที่นี่ไม่มีอภิสิทธิ์ชน” กอบเกียรติ กสิวิวัฒน์

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

13 กันยายน 2560 เวลา 18:28 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/interview/514586

"ชีวิตหลังกรงขัง เมื่อคนดังอยู่ในคุก ที่นี่ไม่มีอภิสิทธิ์ชน" กอบเกียรติ กสิวิวัฒน์

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

สังคมไทยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา หากทำผิดไม่ว่าเป็นประชาชน นักการเมือง นักธุรกิจ ผู้มีชื่อเสียง หลังถูกศาลตัดสินลงโทษจำคุก (ไม่นับรวมหลายคนที่หลบหนีคดีออกนอกประเทศ) ต้องถูกนำตัวเข้าไปพันธนาการอยู่เบื้องหลังกำแพงสูง ที่มองเห็นแต่ฟ้าและเรือนนอน จนกว่าถึงวันพ้นโทษ

เรือนจำ หรือ คุก จึงเปรียบเสมือนแดนสนธยาที่ไม่มีใครอยากเข้าไปสัมผัส แต่ที่ผ่านมามักได้ยินเรื่องราวภายใน จากผู้ที่เคยเข้าไปใช้ชีวิตออกมาเล่าเท่านั้น ว่าชีวิตเหมือนนกที่ถูกขัง ทำให้หลายครั้งพบว่าเมื่อผู้มีชื่อเสียงเข้าไป วันต่อไปข่าวจะออกว่า บุคคลเหล่านั้นมีอาการเครียด แต่หลังจากนั้นชีวิตบุคคลที่ถูกเรียกว่า คนคุก ไม่มีใครรับรู้ชีวิตอีกเลย

โพสต์ทูเดย์ได้พูดคุยกับ กอบเกียรติ กสิวิวัฒน์ อธิบดีกรมราชทัณฑ์ ผู้ทำงานแวดวงกรมคุกมานานกว่า 36 ปี และกำลังเกษียณอายุราชการ 30 ก.ย.นี้ จะมาไขข้อข้องใจ การใช้ชีวิตของนักโทษหลังกำแพงสูงว่าเป็นอย่างไร ทำไมนักโทษใหม่ต้องมีอาการเครียด บางคนยอมเสี่ยงหนีออกนอกประเทศ เพื่อไม่ต้องการติดคุก และทางแก้ปัญหาคนล้นคุกในอนาคตควรทำอย่างไร

เปิดชีวิต 24 ชั่วโมง ตั้งแต่วันแรกถึงวันพ้นโทษ

กรมราชทัณฑ์ เป็นหน่วยงานภายใต้สังกัดกระทรวงยุติธรรม ทำหน้าที่ดูแลเรือนจำทั้งหมด 143 แห่ง ปัจจุบันมีนักโทษในความดูแลประมาณ 2.9 แสนคน

กอบเกียรติ เล่าว่าวันแรกหลังถูกศาลตัดสินจำคุก เมื่อนักโทษถูกนำตัวเข้าเรือนจำ ทุกคนต้องทำประวัติ พิมพ์ลายนิ้วมือ ตรวจโรค รับของใช้ (เสื้อ 3 ชุด และของใช้จำเป็น) จากนั้นจะถูกส่งไปอยู่แดนแรกรับ เพื่อเตรียมเข้าสู่ขั้นตอนจำแนกลักษณะ ซึ่งจะทำกิจกรรมฝึกระเบียบวินัย อบรมพัฒนาจิตใจ แก้ไขข้อบกพร่องต่างๆ 2 – 4 สัปดาห์ ตามโปรแกรม ก่อนแยกไปอยู่และฝึกอาชีพตามแดน โดยเกณฑ์พิจารณาดูจากความสามารถ ความประสงค์นักโทษ เช่น แดนช่างไม้ แดนช่างเชื่อม

อธิบดีกรมราชทัณฑ์ เปิดเผยว่า เป็นเรื่องปกติเมื่อนักโทษเข้าใหม่ ต้องมีปัญหาสภาพจิตใจ เช่นเดียวกับคนที่พลัดบ้านไปเรียนต่างประเทศ แต่คนในคุกความรู้สึกอาจมากกว่านั้น เพราะไม่สามารถกลับบ้านได้ตามต้องการ รอถึงวันพ้นโทษ แต่การดูแลสภาพจิตใจนักโทษใหม่ เรือนจำจะมีนักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา คอยแลดูนักโทษกรณีที่อาการหนัก แต่ถึงอย่างไรคิดว่า เมื่อเข้ามา ผู้ต้องขังทุกคนต้องใช้เวลาปรับตัวกับสภาพแวดล้อมสักระยะประมาณ 7-10 วัน ถึงจะชินสังคมใหม่

ขณะที่กิจวัตรผู้ต้องขัง ตื่น 6 โมงเช้า เพื่อลงจากเรือนนอนมาอาบน้ำ ทำกิจวัตรส่วนตัว เสร็จแล้วเข้าแถวเคารพธงชาติ กินข้าวเช้า หลังจากนั้นจะแยกไปฝึกตามแผนก พอเวลาเที่ยวก็มากินข้าว บ่ายทำกิจกรรมต่อ บ่าย 3 ก็เลิกทำงาน จากนั้นให้ไปอาบน้ำ กินข้าว เตรียมตัวขึ้นโรงนอน 5 โมงเย็น ส่วนการดูแลผู้ต้องขังในเรือนนอน แต่ละห้องขังจะมีหัวหน้าห้องคอยดูแล หากมีปัญหาอะไร จะเป่านกหวีดเรียกผู้คุม ประกอบกับดูแลด้วยกล้องวงจรปิดเพิ่มเติม

คนคุกไม่มีอภิสิทธิ์ และไม่ได้ถูกแบ่งตามฐานะเศรษฐกิจ-สังคม

นักโทษคนดัง นักการเมือง ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ 60-70 ปี เมื่อเข้ามาจะถูกจัดให้อยู่แดนคนชรา อาจไม่ต้องฝึกหรือทำงานหนักเหมือนวัยหนุ่ม โดยกิจกรรมหลักเพื่อทำให้ผ่อนคลาย เช่น ฝึกสมาธิ ฝึกธรรม แต่หากอยู่ช่วงวัยปกติ ยังไงก็ต้องทำเหมือนคนอื่น คือ ฝึกอาชีพความถนัด ตามความเหมาะสม

“ถามว่านักโทษมีอภิสิทธิ์ไหม อภิสิทธิ์ มันต้องพูดเป็นกรณีไป ถ้าหากคนแก่ คนป่วย ไม่ต้องทำงาน ถือว่ามีอภิสิทธิ์ไหม เราทำตามความเหมาะสม คำว่า อภิสทธิ์ยังไง เราไม่ให้ใคร”

“โฟกัสแต่ คนดัง นักการเมือง แต่มันต้องดูว่า เค้าทำผิดอะไร เค้ามีความสามารถอย่างไรที่จะทำงานได้ ซึ่งเราไม่ได้ดูตามฐานะเศรษฐกิจ สังคม”

อธิบดีกรมราชทัณฑ์ กล่าวว่า รวย ดัง มีผลไหมหรือไม่ในเรือนจำนั้น ที่จริงหากเอาเงินเข้าไปได้ ก็มี ดังนั้นต้องมีมาตรการจำกัดการใช้เงิน โดยมีกฎห้ามนำเงินสดเข้าเรือนจำ จะอนุญาตให้นักโทษใช้เงินวันละไม่เกิน 300 บาท แต่ละคนมีบัญชีเงินเก็บไม่เกิน 9 พันบาท ไว้ซื้อของจำเป็น เช่น กาแฟ ขนม นม บุหรี่ สิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐาน โดยการซื้อสินค้า นักโทษไม่มีสิทธิ์ถือเงิน แต่ใช้วิธีตัดผ่านบัญชี

กอบเกียรติ ยอมรับว่าปัญหาเรื่องผู้คุมรับเงินอาจมีบ้าง ฉะนั้นการแก้ปัญหาจึงต้องมีระบบตรวจสอบ ที่ทำคู่ไปกับสร้างวัฒนธรรมในองค์กร ซึ่งเป็นเรื่องระยะยาว ไม่เช่นนั้นก็อาจมีผู้ต้องขังให้ญาตินำเงินไปจ่ายเงินข้างนอก

 

สังคมช่วยตรวจสอบ-ปลูกฝังจริยธรรม ทางแก้ปัญหาอาชญากรรม ฉ้อโกง

กอบเกียรติ มองว่าการแก้ปัญหาอาชญากรรม ฉ้อโกงในสังคม ควรเริ่มจากสถาบันสังคมที่ต้องช่วยกันแทรกแซง ตรวจสอบ แต่ถ้าหากมีการทำผิด และคนในสังคมยังมองเป็นเรื่องปกติ ยังคงมีคนไม่ทำตามกฎระเบียบอยู่ แต่ถ้าหากทำผิดแล้วจับ ก็จะไม่มีคนกล้าทำผิด

“ไม่ว่าโทษแรง ค่อย มันไม่สำคัญ แต่มันสำคัญว่า การตอบสนองกับการกระทำความผิด ช้าหรือเร็ว ฉะนั้นการแทรกแซงตรวจสอบของสังคม เป็นเรื่องสำคัญ”

การแก้ปัญหาต่างๆ ในสังคมต้องเริ่มจากการสร้างค่านิยมที่ถูกต้อง อย่ามองแค่ปลายเหตุ แต่ต้องดูต้นเหตุ ปัญหาใหญ่และสภาพสังคมโดยรวม หากยังยกย่อง ยกมือไหว้ คนกระทำความผิดที่สร้างอำนาจทางการเมือง เศรษฐกิจได้ ค่านิยมของสังคมจะไม่เปลี่ยนแปลง ฉะนั้นต้องเริ่มสร้างค่านิยมวัฒนธรรมการตรวจสอบ ซึ่งอาจต้องใช้เวลา

“สังคมมันต้องแซงชั่นกันเร็ว ไม่ต้องไปขู่คนอื่น เรานั่นแหละ ต้องช่วยกัน มัวคิดว่า ทำผิดยังไงก็รอด คนทำผิดเยอะแยะ ไม่เห็นถูกจับเลย ก็ยังมีปัญหาอยู่ ฉะนั้นสังคมต้องช่วยกันตรวจสอบ แซงชั่น”

กอบเกียรติ มองว่า ผู้ต้องขังในอนาคตยังไงต้องเพิ่มขึ้น หากเอาเรือนจำเป็นตัวแก้ปัญหาอย่างเดียว ซึ่งอาจใช้ไม่ได้อีกต่อไป ต้องปรับ เช่น คดียาเสพติดผู้ต้องหาโทษน้อย ควรพิจารณาว่า สมควรนำเข้าเรือนจำ หรือควรใช้มาตรการอื่นทดแทนการจำคุก แต่ถ้าปล่อยเป็นเช่นนี้ จำนวนนักโทษก็จะเพิ่มขึ้นทุกปี

กอบเกียรติ ปัจจุบันเหลืออายุรับราชการอีกไม่ถึงเดือน หลังจากทำงานเส้นทางเติบโตในกรมคุก มาตลอดระยะเวลา 36 ปี หลังเข้ารับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2524 ตำแหน่งนักทัณฑวิทยา 3 ทำงานด้านวิชาการ ตลอดชีวิตการทำงานช่วงหนักสุดของชีวิต คือการกวาดล้างปัญหายาเสพติดและโทรศัพท์มือถือในเรือนจำ ซึ่งตอนนั้นเป็นช่วงตกต่ำที่สุดของกรม แต่สุดท้ายมุ่งมั่นร่วมมือกับบุคลากรในองค์กร แก้ไขปัญหานั้นได้สำเร็จ

กอบเกียรติ เผยว่าหลักการทำงานตลอดอายุรับราชการ ยึดว่าต้องตั้งใจ จริงจังทุกเรื่อง ทั้งงานและเพื่อน โดยนำองค์กรมาเป็นหัวใจสำคัญ “ถ้าคุณรักองค์กรจริง ต้องบริหารทุกอย่าง โดยใช้องค์กรเป็นตัวตั้ง”

ณ วันนี้ เหลือเวลาอีกไม่กี่วัน กอบเกียรติ กสิวิวัฒน์ จะพ้นจากตำแหน่งอธิบดีกรมราชทัณฑ์ และยุติชีวิตข้าราชการที่เดินมา 36 ปี แต่วันนี้เขายังทำงานเป็นปกติ ไม่ลา ยังคงทำงานเต็มที่และคิดจะทำถึงวันสุดท้าย “ใกล้เกษียณ ก็ยังทำงานอยู่ งานยังมีทุกวัน ยังทำอยู่ จนกว่าจะหมดเวลาการทำงาน เมื่อถึงวันนั้น ก็หยุด จะให้ไปพักผ่อนช่วงใกล้เกษียณนั้น ทำไม่ได้”

 

มือประสานสิบทิศ ปลัดฯจิรชัยนำทัพปฏิรูปสื่อยุคเปลี่ยนผ่าน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

11 กันยายน 2560 เวลา 20:54 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/interview/514183

มือประสานสิบทิศ ปลัดฯจิรชัยนำทัพปฏิรูปสื่อยุคเปลี่ยนผ่าน

โดย…ปริญญา ชูเลขา

ใครจะเชื่อจากหัวหน้าส่วนประชาสัมพันธ์ของสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) มาวันนี้สามารถก้าวขึ้นเป็นประธานคณะกรรมการปฏิรูปสื่อในยุค “บิ๊กตู่” พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้มอบความไว้วางใจแต่งตั้ง “จิรชัย มูลทองโร่ย” ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (สปน.) เป็นแม่ทัพปฏิรูปสื่อ ด้วยบุคลิกไม่ถือเนื้อถือตัวจึงเป็นมิตรกับสื่อมวลชนสามารถประสานและให้ข่าวได้ตรงประเด็นที่สื่อต้องการ

ยิ่งในช่วงที่ “บิ๊กแอ๊ว” ชื่อเล่นที่พี่ๆ น้องๆ สื่อมวลชนประจำทำเนียบรัฐบาลเรียกขาน เพราะเข้ามาทำงานรับเผือกร้อนทางการเมือง โดยเฉพาะกล้าแอ่นอกรับเป็นประธานสอบข้อเท็จจริงโครงการทุจริตรับจำนำข้าว “ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร” อดีตนายกรัฐมนตรี ได้สร้างผลงานอันโดดเด่นเข้าตารัฐบาล จนชื่อเสียงกระฉ่อนเลื่องลือให้เป็น “มือสอบเผือกร้อน” รัฐมนตรี หรือรองนายกรัฐมนตรี หลายคนเรียกใช้บริการเพราะเห็นว่าเป็นมือประสานสิบทิศ

“บิ๊กแอ๊ว” เปิดใจให้ฟังว่า ไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยว่าจะมาทำงานเป็นประธานปฏิรูปสื่อ เพราะไม่เคยมีใครมาทาบทามมาก่อนเลย เพิ่งจะรู้ตัวเมื่อวันที่มีคำสั่งประกาศแต่งตั้ง ยังคิดอยู่ในใจเหมือนกันว่า เพราะเหตุใดจึงได้รับความไว้วางใจจากนายกรัฐมนตรี และท่านวิษณุ เครืองาม รองนายกรัฐมนตรี ให้โอกาสมาทำงานตรงนี้

“ผมก็ยังงงเหมือนกัน นึกอย่างไรแต่งตั้งผม แต่เท่าที่ผมทราบคงเห็นว่าผมเป็นคนอะลุ่มอล่วยประสานงานได้ดี เป็นมิตรกับสื่อ สามารถคุยได้หมดกับคนทุกระดับ มอบหมายงานอะไรมาก็ประสานงานได้หมด ซึ่งจริงๆ แล้วผมมีประสบการณ์งานสื่อและประชา สัมพันธ์มานานแล้ว เพราะเคยทำงานประสานสื่อมาตั้งแต่อยู่ สคบ. ออกเป็นข่าวอยู่บ่อยๆ จึงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับสื่อเรื่อยมา”

จิรชัย กล่าวว่า ตั้งแต่ได้รับการแต่งตั้งได้รับมอบนโยบายสำคัญจากนายกรัฐมนตรี คือ คณะกรรมการชุดนี้ต้องไม่ใช่ไปก่อสร้างอะไรขึ้นมาใหม่ เพราะข้อเสนอเรื่องการปฏิรูปสื่อมีอยู่มากมายหลายมิติอยู่แล้ว โดยให้นำข้อเสนอที่มีอยู่แล้วพร้อมกับต้องยึดโยงซึ่งกันและกันตั้งแต่ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี แผนปฏิรูปประเทศ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 รวมถึงข้อเสนอแนะด้านปฏิรูปสื่อของสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) และสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.) จากนั้นนำวิเคราะห์สังเคราะห์แล้วนำมาขยายผลต่อเพื่อกำหนดเป็นแผนงานว่าปีไหนควรจะดำเนินการอะไรอย่างไรบ้าง

สำหรับกรอบการทำงาน รองนายกรัฐมนตรีวิษณุ กำชับไว้ชัดเจนว่า ภายใน 3 เดือน ต้องได้ข้อสรุปจากข้อเสนอที่มีการศึกษากันมาอยู่แล้ว ก็ให้ทางคณะทำงานปฏิรูปสื่อจัดทำเป็นข้อเสนอ อาทิ จะแก้กฎหมาย หรือทำอะไรบ้างให้ไปคิดกันมาให้ตกผลึก แต่สิ่งสำคัญที่นายกรัฐมนตรีเน้นย้ำ คือ ต้องไม่ไปสร้างใหม่ ขอให้นำข้อเสนอที่มีการศึกษามาแล้วไม่ว่า สปช. สปท. หรือข้อเสนอแนะจากองค์กรสื่อนำมาประมวล จากนั้นจะให้มีการเปิดรับฟังความคิดเห็น เพราะสื่อมีมิติในการทำงานหลากหลาย อาทิ สื่อภาครัฐ สื่อที่เป็นรัฐวิสาหกิจ หรือสื่อภาคเอกชน ทั้งวิทยุ โทรทัศน์ หรือสื่อสิ่งพิมพ์ รวมถึงสื่อสังคมออนไลน์ หรือโซเชียลมีเดีย มารวมอยู่ด้วย

นอกจากนี้ คณะกรรมการปฏิรูปสื่อจะมีการหารือถึงการกำกับติดตาม หรือกำหนดกรอบกติกาและจรรยาบรรณสื่อด้วยว่าควรจะเป็นอย่างไร พร้อมกับจะนำประสบการณ์จากต่างประเทศมาประกอบการหารือด้วย เช่น ในต่างประเทศบางประเทศแม้จะเป็นสื่อภาคธุรกิจที่มีโฆษณา แต่ก็มีมิติการดูแลสังคมนำเสนอต่อสาธารณะ โดยไม่มีการนำเสนอข่าวสารที่ประเด็นหยุมหยิมไม่มีสาระ หรือนำเสนอเรื่องส่วนบุคคลออกมาเผยแพร่ ถือเป็นการเคารพสิทธิส่วนบุคคล

จิรชัย กล่าวย้ำอย่างมั่นใจว่า ประเด็นสำคัญในการทำงานครั้งนี้ให้สำเร็จ คือ การนำความรู้ความสามารถจากการทำงานประสานสื่อมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่เป็นหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์จนรู้จักมักคุ้นกับผู้สื่อข่าวในทุกระดับและเกือบทุกสำนัก เพราะสิ่งสำคัญในการทำงานประสานสื่อ คือ การให้ความเชื่อมั่นซึ่งกันและกัน

ในอดีตเมื่อครั้งประสานผู้สื่อข่าว โดยธรรมชาติของนักข่าวย่อมอยากทราบข้อมูลเชิงลึกภายในหน่วยงานภาครัฐ แต่ข้อมูลบางอย่างไม่อาจบอกได้ เพราะบางเรื่องต้องรอให้มีมติก่อน หรือบางเรื่องต้องขอความเห็นจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง แต่บางเรื่องที่พอจะเปิดเผยได้ก็ต้องยอมให้ข้อมูลไปบ้าง เพราะเห็นว่าเป็นพี่ๆ น้องๆ กัน ด้วยการขอความร่วมมือว่า เมื่อเรื่องใดไม่มีความชัดเจนขอให้ไม่นำเสนอข่าว แต่สามารถให้ข้อมูลบางส่วนเพื่อเป็นข่าวได้ เพราะทราบดีว่าการทำงานข่าว คือ การหาข่าว ดังนั้น จากนั้นเป็นต้นมาด้วยการสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกันแบบนี้ ทำให้จึงเกิดเป็นปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อกันระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐกับสื่อมวลชน ดังนั้นจะนำประสบการณ์ตรงนี้มาใช้ทำงานในคณะกรรมการปฏิรูปสื่อ

สิ่งสำคัญในการจัดทำข้อเสนอการปฏิรูปสื่อครั้งนี้ คือ การเปิดรับฟังความคิดเห็น สำหรับรูปแบบการทำงานเบื้องต้นจะเปิดรับฟังความคิดเห็น 6 ภาค โดยจะเน้นเชิญกลุ่มอาชีพสื่อทุกแขนง เช่น วิทยุ ทีวี สื่อสิ่งพิมพ์ อาสาสมัคร และประชาชนทั่วไป ขณะที่สื่อโซเชียลมีเดียเป็นสื่อที่มีกฎหมายเฉพาะกำกับดูแลเป็นการเฉพาะ นั่นคือ พระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560 โดยข้อสังเกตที่สำคัญ คือ การดูแลคุณธรรมจริยธรรมและจรรยาบรรณในการนำเสนอข้อมูลต่างๆ ผ่านสังคมออนไลน์ อาทิ การโพสต์ หรือแชร์ข้อมูล ซึ่งมีความจำเป็นมากที่จะต้องตระหนัก ดังนั้น ในการเปิดรับฟังความเห็นจะต้องนำเรื่องเหล่านี้มาพูดคุยกัน

“เรื่องใดที่เคยเป็นข้อขัดแย้งกันระหว่างรัฐบาลกับสื่อ เช่น พ.ร.บ.คุ้มครองสิทธิเสรีภาพส่งเสริมจริยธรรมและมาตรฐานวิชาชีพ หรือกฎหมายตีทะเบียนสื่อ ต้องมาแลกเปลี่ยนรับฟังความคิดเห็นซึ่งกันและกัน จากนั้นค่อยมาวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียร่วมกัน โดยต้องเป็นประเด็นที่สังคมรับได้ เพราะการจะทำเพื่อตอบสนองฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพียงอย่างเดียวในทุกๆ เรื่องที่นำเสนอคงทำไม่ได้ เพราะไม่สามารถตอบสนองความต้องการของทุกๆ คน หรือทุกๆ ฝ่ายได้ทั้งหมด 100%” จิรชัย กล่าว

ยังไม่ทันเริ่มต้นทำงานได้ไปสักเท่าไร จิรชัย ยอมรับว่า โดนหลายฝ่ายปรามาสฝีมือพอสมควรว่าปฏิรูปสื่อสำเร็จยาก เพราะผมไม่ได้จบการศึกษาและไม่เคยมีประสบการณ์ด้านสื่อสารมวลชนโดยตรง ไม่มีศักยภาพพอนำการปฏิรูปสื่อครั้งนี้ได้ แต่ด้วยประสบการณ์ตรงจากการทำงานและด้วยบุคลิกอ่อนน้อมถ่อมตน เหล่านี้คือข้อดีของตนเองที่ทำให้ผู้สื่อข่าวตั้งแต่รุ่นเล็กไปจนถึงรุ่นใหญ่ล้วนรู้จักปลัด สปน.คนนี้เป็นอย่างดี ดังนั้นจึงมั่นใจว่าการประสานงานภายในคณะกรรมการปฏิรูปสื่อจะราบรื่น และประสบความสำเร็จ

“หลายคนในกรรมการผมก็รู้จักท่าน อาทิ ดร.ประภา เหตระกูล ศรีนวลนัด หรือคุณแดง ผู้บริหารหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ผมเคารพและนับถือท่านมากๆ เคยไปกราบท่านตอนผมเป็นผู้อำนวยการกองประชาสัมพันธ์ที่ สคบ. ซึ่งท่านเป็นคนมีความเมตตามากๆ หรือ ดร.เสรี วงษ์มณฑา นักสื่อสารมวลชนชื่อดัง

ท่านเป็นคนเก่งมากๆ เป็นทั้งนักทฤษฎีและนักปฏิบัติด้านสื่อสารมวลชนตัวจริงที่น่านับถือ หรือ ดร.ปาริชาต สถาปิตานนท์ คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผมก็เคยรู้จักกันมาก่อน เพราะท่านปาริชาตกับผมเป็นกรรมการ อสมท ด้วยกันมา ผมชื่นชมการทำงานของท่านมาโดยตลอดเพราะท่านเก่งทั้งงานวิชาชีพสื่อสารมวลชนและภาคปฏิบัติ

…หรือแม้แต่ สุทธิชัย หยุ่น นักสื่อสารมวลชนชื่อดัง กับ สมหมาย ปาริจฉัตต์ อดีตกรรมการสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ แห่งหนังสือพิมพ์มติชน ต้องยอมรับว่าบุคคลทั้งสองนี้ในสังคมให้การยอมรับในความรู้ความสามารถ ทั้งในตัวบุคคลและองค์กรสื่อที่บุคคลเหล่านี้สังกัดอยู่ว่าเป็นสื่อที่มีคุณภาพ ส่วนกรรมการท่านอื่นๆ อาจจะไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวมากนัก แต่นับแต่วันแรกที่ผมได้รับมอบหมายให้เป็นประธานปฏิรูปสื่อ ผมได้ส่งข้อความทางโทรศัพท์ถึงกรรมการทุกคน เพื่อขอฝากเนื้อฝากตัวเหมือนกับนักเรียนคนหนึ่งที่ขอรายงานตัว เพื่อให้ท่านทุกคนเมตตากรุณาต่อผม และขอให้ร่วมมือกันทำงานปฏิรูปสื่อครั้งนี้ให้สำเร็จ”

ปลัดฯ จิรชัย ทิ้งท้ายว่า การจะรับงานอะไรมา คิดตลอดเวลาว่างานจะสำเร็จได้อย่างไร ก่อนอื่นต้องเริ่มจากที่ตัวเองก่อน นั่นคือ ขอความกรุณาให้ทุกฝ่ายหรือทุกส่วนมาร่วมกันทำงาน โดยยึดประโยชน์ของสังคมเป็นหลัก สิ่งสำคัญต้องให้ความเชื่อมั่นเชื่อถือซึ่งกันและกัน นี่คือหัวใจในการทำงาน

 

“อย่าดูถูกปัญญาประชาชน..ได้เวลาบุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมาย” มาริษ กรัณยวัฒน์

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 กันยายน 2560 เวลา 18:33 น….. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/interview/513719

"อย่าดูถูกปัญญาประชาชน..ได้เวลาบุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมาย" มาริษ กรัณยวัฒน์

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

การผลักดันให้บุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมายในเมืองไทย ร้อนแรงขึ้นในช่วงต้นปีที่ผ่านมา หลังจากกลุ่มผู้สนับสนุนเกิดความไม่พอใจการนำเสนอข้อมูลจากนายแพทย์กลุ่มหนึ่ง ภายในงานเสวนาเรื่อง บุหรี่ไฟฟ้า…อันตรายมากกว่าที่คุณคิด

นาทีนี้ปฏิเสธไม่ได้ว่าแม้ประเทศไทยจะมีกฎหมายห้ามนำเข้า ห้ามขายและห้ามให้บริการบุหรี่ไฟฟ้า แต่ปัจจุบันคนจำนวนไม่น้อยก็เห็นว่า E-Cigarette เป็นทางเลือกที่น่าสนใจกว่า

“งานวิจัยทั่วโลกระบุตรงกันว่าบุหรี่ไฟฟ้ามีอันตรายน้อยกว่าบุหรี่มวน ถึงเวลาที่เมืองไทยต้องยอมรับความจริง เปิดโอกาสให้ประชาชนได้เลือกความปลอดภัยที่มากกว่าเสียที” มาริษ กรัณยวัฒน์ ตัวแทนกลุ่มลาขาดควันยาสูบ เปิดฉากด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ท่ามกลางประเด็นถกเถียงในหลากหลายแง่มุม มาริษ ต้องการเวทีแลกเปลี่ยนคำอธิบายและข้อมูลเป็นเหตุเป็นผลสอดคล้องกับแนวทางโลกและสะท้อนถึงผลประโยชน์ของประชาชนอย่างแท้จริง

บุหรี่ไฟฟ้าปลอดภัยกว่าบุหรี่มวน

มาริษ นั่งอยู่เคียงข้างเอกสารงานวิจัยปึกใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับบุหรี่ไฟฟ้าจากทั่วโลก ทั้งหมดระบุตรงกันว่า บุหรี่ไฟฟ้ามีสารพิษน้อยกว่าและปลอดภัยต่อผู้ใช้มากกว่าการสูบบุหรี่แบบธรรมดา ตัวอย่างเช่น

ผลการวิจัยที่ตีพิมพ์ใน Annals of Internal Medicine โดยกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการวิจัยด้านมะเร็งและได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากสหราชอาณาจักรพบว่า ผู้สูบบุหรี่ที่เปลี่ยนจากการสูบบุหรี่แบบธรรมดามาสูบบุหรี่ไฟฟ้า หรือใช้วิธีการให้นิโคตินทดแทน (NRT) อย่างน้อย 6 เดือน มีปริมาณสารพิษและสารก่อมะเร็งในร่างกายต่ำกว่าผู้สูบบุหรี่แบบธรรมดาเป็นอย่างมาก เมื่อวัดระดับสารเคมีที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่ตกค้างในร่างกายจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้า พบว่ามีระดับสารเคมีตกค้างน้อยกว่าเมื่อเทียบกับงานวิจัยชิ้นก่อนๆ ที่ใช้การทดลองแบบวิธีจำลอง

ขณะที่งานวิจัยของมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ปี 2017 ชี้ว่าบุหรี่ไฟฟ้ามีความเป็นไปได้ในการช่วยเลิกบุหรี่ โดยทำการทดลอง เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 15,500 คนที่ใช้บุหรี่ไฟฟ้าเป็นประจำ เป็นระยะเวลา 2 ปี พบว่า ส่วนใหญ่สามารถเลิกบุหรี่มวนได้มากกว่าคนที่ไม่เคยคิดจะทดลองใช้

มากกว่านั้นงานวิจัยอื่นๆ ที่มาริษยกอ้าง โดยเฉพาะจากประเทศอังกฤษ ทั้งจากมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ กระทรวงสาธารณสุขอังกฤษ ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งสหราชอาณาจักร ระบบบริการสุขภาพแห่งสหราชอาณาจักร (NHS) สถาบันวิจัยโรงมะเร็ง ยังแสดงให้เห็นว่าบุหรี่ไฟฟ้าเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าบุหรี่แบบเดิม ทั้งในแง่ของอันตรายและการเสพติด รวมถึงการเลิกบุหรี่ด้วย

“งานวิจัยที่ผมอ้าง มีแหล่งที่มา เชื่อถือและตรวจสอบได้ทั้งสิ้น ผมพร้อมที่จะแลกเปลี่ยนข้อมูลกับหน่วยงานรัฐและนักวิชาการในเมืองไทย ขอเพียงเปิดพื้นที่อย่างแท้จริง” นักสูบบุหรี่ไฟฟ้ากล่าวและเห็นว่าหมดเวลาที่ภาครัฐจะนำเสนอข้อมูลแค่เพียงด้านเดียว

อย่าเอาเด็กมาเป็นโล่

สำหรับประเทศไทยบุหรี่ไฟฟ้าถือเป็นสินค้าต้องห้ามตามคำสั่งคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ผู้ขายหรือผู้ให้บริการมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ปรับไม่เกิน 500,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ และหากผู้ฝ่าผืนเป็นผู้ผลิต ผู้สั่ง ผู้นำเข้าเพื่อการขาย จะมีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี ปรับไม่เกิน 1 ล้านบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ขณะที่ประกาศของกระทรวงพาณิชย์ เมื่อปี 2557 ยังกำหนดให้บารากู่ บารากู่ไฟฟ้าและบุหรี่ไฟฟ้า เป็นสินค้าต้องห้ามในการนำเข้ามาในราชอาณาจักร หากฝ่าฝืนมีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี ปรับเป็นเงิน 5 เท่าของราคาสินค้า หรือทั้งจำทั้งปรับ และให้ริบสินค้าเหล่านั้นรวมถึงพาหนะที่ใช้บรรทุกสินค้าเหล่านั้นด้วย

มาริษ บอกว่า ที่ผ่านมานักวิชาการและภาครัฐเมืองไทยมักชอบอ้างการแบนบุหรี่ไฟฟ้าในประเทศสิงคโปร์ ซึ่งไม่ใช่ข้อเท็จจริงทั้งหมด เนื่องจากสิงคโปร์ทำการแบนในลักษณะห้ามนำเข้าและขาย ไม่ได้ห้ามใช้ ห้ามผลิตและส่งออก ขณะที่ประเทศออสเตรเลีย มีข้อกำหนดการใช้นิโคตินของแต่ละเมือง ไม่ได้ห้ามใช้ทั้งประเทศ และหากมองไปทั่วโลกจะพบว่าปัจจุบันมีเพียง 15-16 ประเทศเท่านั้นที่ยังไม่อนุมัติให้บุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมาย

“การแบนบุหรี่ไฟฟ้าในอดีตมักอ้างว่า อันตรายมากกว่าบุหรี่มวน แต่พองานวิจัยทั่วโลกชี้ชัดแล้วว่า บุหรี่ไฟฟ้าปลอดภัยกว่า ฝ่ายค้านกลับไปตะแบงว่าเป็นเรื่องการเข้าถึงของเด็กและเยาวชน หากถูกกฎหมายจะนำไปสู่การใช้บุหรี่มวนและสารเสพติดอื่นมากขึ้น สำหรับผมเป็นการดูถูกสติปัญญาเด็ก ที่สำคัญอีกเกือบ 170 ประเทศที่บุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมาย ต่างมีเด็กและเยาวชน แต่เขาตัดสินใจยอมรับความจริง ทำให้ถูกกฎหมายและหาวิธีควบคุมการใช้งาน”

มาริษยอมรับว่า บุหรี่ไฟฟ้าอาจเป็นที่น่าสนใจสำหรับเด็กที่อยากทดลอง แต่การห้ามชนิดปิดกั้นเป็นเสมือนการยุยงให้วัยรุ่นเกิดความอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น คงเป็นเรื่องที่ดีกว่าหากเปิดโอกาสให้คนได้เลือกและเลิกหากรู้สึกว่าไม่ใช่สิ่งที่ดี นอกจากนั้นประเทศไทยยังมีกฎหมายและองค์กรที่พร้อมดูแลการเข้าถึงของเด็กและเยาวชนอยู่แล้ว ขอเพียงทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ

“มีดเล่มหนึ่งวางอยู่ คุณจะหยิบไปเข้าครัวเพื่อหั่นผัก หรือจะหยิบเข้าไปในร้านทองเพื่อปาดคอคนอื่นล่ะ” ชายหนุ่มเปรียบเทียบหลังเห็นว่าบุหรี่ไฟฟ้าที่ถูกกฎหมายสามารถเป็นเครื่องมือลดปัญหาได้ หากมีการควบคุมที่ดีจากรัฐ

“เมื่อเราปวดหัว พาราเซตามอล 4 เม็ดอาจทำให้เกิดอันตราย แต่ถ้าเรากิน 1 เม็ดทุก 6 ชั่วโมง มันก็เซฟและกลายเป็นประโยชน์ ไม่มีคนบ้ากินทีละ 4 เม็ด เพราะเขาได้รับความรู้และเข้าใจวิธีการใช้ ทุกอย่างอยู่ในการคอนโทรลที่ปลอดภัย”

ประเด็นที่นักวิชาการบางส่วนในไทยชี้ว่า บุหรี่ไฟฟ้านำไปสู่การเสพติดบุหรี่มวนแบบเดิมมากขึ้น

มาริษ ตอบเรื่องนี้ทันควันว่า “ก็ใช่สิ เป็นแบบนั้นเพราะคุณบีบให้เขาต้องใช้ทั้งสองอย่าง พกบุหรี่ไฟฟ้าออกมาข้างนอกไม่ได้ก็ต้องใช้บุหรี่ปกติ สุดท้ายเลยต้องใช้มันทั้งสองอย่าง”
โดยสรุปการเข้าถึงบุหรี่ไฟฟ้าของเด็กและเยาวชนกลายเป็นเรื่องที่มาริษเห็นว่า ไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะปิดกั้นไม่ให้บุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมาย ที่สำคัญยังเห็นว่าราคาที่สูงกว่าบุหรี่มวนปกติ ยังส่งผลให้วัยรุ่นเข้าถึงได้ยากด้วย

“เด็กที่อยากลองจริงๆ มีเงิน 10 บาทก็หาซื้อบุหรี่ตามร้านโชว์ห่วยได้แล้ว เพราะงั้นอ้างไม่ขึ้น กฎหมายไม่จำเป็นต้องแรงหรือปิดกั้น แค่บังคับใช้อย่างจริงจัง คอนโทรลได้คือเรื่องสำคัญ”

ทั้งนี้เมื่อปี 2557 องค์การอนามัยโลก เคยระบุไว้ว่า ยอดการบริโภคบุหรี่ไฟฟ้าเพิ่มขึ้นอย่างมากหลังเปิดตัวในปี 2548 โดยแต่ละปีการบริโภคบุหรี่ไฟฟ้าสร้างรายได้ให้กับบริษัทผู้ผลิตมากถึง 2 พันล้านดอลลาร์หรือประมาณ 6 หมื่นล้านบาท

อย่างไรก็ตามดับเบิ้ลยูเอชโอเห็นว่า แม้บุหรี่ไฟฟ้ามีอันตรายน้อยกว่าบุหรี่ธรรมดา และสามารถช่วยให้บุคคลที่ต้องการเลิกบุหรี่ ลดการสูบบุหรี่ธรรมดาด้วยการหันมาดูดบุหรี่ไฟฟ้าก่อนเลิกขาดได้ก็ตาม แต่รายงานของกระทรวงสาธารณสุขสหรัฐฯ ระบุว่า ปี 2554-2556 หนึ่งในสี่ของเยาวชนชาวอเมริกันหลายล้านคนที่ไม่เคยสูบบุหรี่มาก่อน ตัดสินใจสูบบุหรี่ไฟฟ้าด้วยการซื้อหาทางอินเตอร์เน็ต เพราะเห็นว่าไม่น่าจะมีอันตรายเหมือนบุหรี่ธรรมดา ขณะเดียวกัน วัยรุ่นในยุโรปที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปสูบบุหรี่ไฟฟ้ามากถึงร้อยละ 7

ได้ประโยชน์ทั้งรัฐและประชาชน

การเข้าถึงที่ง่ายขึ้นผ่านทางอินเตอร์เน็ตและข้อมูลสนับสนุนจำนวนมาก ทำให้มาริษเชื่อว่า ยอดการเติบโตของผู้ใช้งานบุหรี่ไฟฟ้าในไทยจะเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยประเมินว่า ปัจจุบันมีผู้ใช้อยู่ราว 3 แสนราย

“ถ้าไม่เดินตามโลก คุณไม่มีทางควบคุมได้อยู่แล้ว จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน เมื่อไม่มีกฎหมายกำหนดก็จะเจอแต่ปัญหา ทั้งเรื่องอุปกรณ์ไม่ปลอดภัย น้ำยาด้อยคุณภาพ ซึ่งเป็นอันตรายต่อผู้ใช้ รวมถึงปัญหาสินบนคอรัปชั่นด้วย”

เขาบอกว่าปัจจุบันเนื่องจากยังไม่มีกฎหมายระบุชัดเจนถึงการครอบครองและใช้งาน เจ้าหน้าที่จึงมักอ้างเหตุผลในการจับกุมว่าเป็นเรื่องของการครอบครองสินค้าหนีภาษี อย่างไรก็ตามนักกฎหมายหลายคนยืนยันว่า บุหรี่ไฟฟ้าไม่ใช่สินค้าหนีภาษี เนื่องจากไม่มีฐานภาษี จึงเสียภาษีไม่ได้

ในมุมมองของมาริษ สิ่งที่ประเทศไทยจะได้รับหากเปิดให้บุหรี่ไฟฟ้าถูกกฎหมายคือ รายได้จากภาษี , อาชีพและรายได้ที่มากขึ้นของเกษตรกรผู้ปลูกใบยาสูบและผู้ผลิตอุปกรณ์ รวมถึงลดค่าใช้จ่ายด้านสาธารณสุข เนื่องจากมีผู้ป่วยจากโรคที่เกิดจากบุหรี่มวนลดลง

“ผมคิดว่ามูลค่าการตลาดของบุหรี่ไฟฟ้าในเมืองไทยสูงถึง 6 พันล้านบาท ตัวเลขดูโอเวอร์นะ แต่ลองคิดดูจากจำนวนผู้ใช้ 3 แสนคน เฉลี่ยเสียเงินให้กับบุหรี่ไฟฟ้าปีละ 2 หมื่นบาทแบ่งเป็นค่าอุปกรณ์และน้ำยา 6 พันล้านนั้นเป็นไปได้

“เราเห็นแล้วว่าทุกอย่างมาในเชิงบวก อนาคตทุกฝ่ายล้วนแต่ต้องการสิ่งที่ปลอดภัยกว่าบุหรี่มวน เคยมีนักเศรษฐศาสตร์อังกฤษ ประเมินไว้ว่า ปี 2035 บุหรี่มวนแบบเดิมจะขายแทบไม่ได้”

ผู้ชายคนนี้ยืนยันว่า การเรียกร้องกลุ่มไม่ได้ทำไปในฐานะผู้ขายหรือมีผลประโยชน์กับบริษัทผู้ผลิตบุหรี่ ทั้งหมดถูกผลักดันจากข้อเท็จจริงผ่านงานวิจัยและแนวทางที่เกิดขึ้นทั่วโลก ที่สำคัญยังต้องการสู้เพื่อสิทธิของตัวเองที่จะได้รับความปลอดภัยมากขึ้น

“นอกเหนือจากคนสูบ คนใกล้ชิดก็จะปลอดภัยมากขึ้นจากควันบุหรี่มือสอง เราไม่เคยบอกว่าบุหรี่ไฟฟ้าดีที่สุด ทุกคนควรหันมาใช้ เพียงแต่มันชัดเจนแล้วว่าเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่าบุหรี่มวน”

เขาทิ้งท้ายว่า สิ่งที่เจ็บปวดในการเดินหน้าเรียกร้องคือการถูกโกหก บิดเบือนและไม่เปิดรับข้อมูลจากอีกฝ่าย  “คนไทยไม่โง่ ข้อมูลที่ถูกที่สุดไม่จำเป็นต้องออกมาจากปากภาครัฐอีกต่อไปแล้ว”

ทั้งหมดนี้คือข้อมูลและความเห็นจากกลุ่มผู้สนับสนุนให้บุหรี่ไฟฟ้าเป็นทางเลือกที่ถูกกฎหมายในประเทศไทย

******************************

หมายเหตุ – ตัวอย่างงานวิจัย 8 ชิ้นที่มาริษยกอ้าง โดยยืนยันว่า มีแหล่งที่มาและตรวจสอบได้ทั้งสิ้น

1. “บุหรี่ไฟฟ้าไม่ได้สร้างควันจากการเผาไหม้ งานวิจัยจึงสรุปได้ว่ามันปลอดภัยกว่าบุหรี่มวน”
– มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่

http://ash.org.uk/stopping-smoking/ash-briefing-on-electronic-cigarettes-2/

2. “ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานที่แสดงว่าไอจากบุหรี่ไฟฟ้ามีอันตรายต่อคนรอบข้าง”
– สถาบันวิจัยโรงมะเร็ง

https://www.cancerresearchuk.org/sites/default/files/cruk_e-cig_qa_final.pdf

3. “บุหรี่ไฟฟ้ามีนิโคตินแต่ไม่ได้มีสารก่อมะเร็งเหมือนบุหรี่มวน”
– สถาบันวิจัยโรงมะเร็ง

http://scienceblog.cancerresearchuk.org/2017/02/06/new-study-comes-the-closest-yet-to-proving-that-e-cigarettes-arent-as-dangerous-as-smoking/

4. “บุหรี่ไฟฟ้าไม่มีทาร์และคาร์บอนมอนอกไซต์ ซึ่งเป็นสารพิษหลักที่พบในบุหรี่มวน”

– ระบบบริการสุขภาพแห่งสหราชอาณาจักร (NHS)

www.nhs.uk/Livewell/smoking/Pages/e-cigarettes.aspx

5. “นิโคตินอย่างเดียวไม่ทำให้เกิดความเสี่ยงที่จะเป็นมะเร็ง”

– The International Harm Reduction Association

http://www.prnewswire.com/news-releases/special-interest-deceptions-continue-to-rampant-about-electronic-cigarettes-79487857.html

6. “มากกว่าครึ่ง (52%) ของผู้ที่ใช้บุหรี่ไฟฟ้าเลิกบุหรี่ได้แล้ว”

– มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่

http://ash.org.uk/information-and-resources/fact-sheets/use-of-electronic-cigarettes-vapourisers-among-adults-in-great-britain/

7. “ไม่มีหลักฐานชี้ถึงความเสี่ยงโดยตรงจากไอของบุหรี่ไฟฟ้า”

– กระทรวงสาธารณสุขอังกฤษ

http://www.nhs.uk/news/2015/08August/Pages/E-cigarettes-95-per-cent-less-harmful-than-smoking-says-report.aspx

8. “ผู้ที่ใช้บุหรี่ไฟฟ้ารายงานว่ารู้สึกติดน้อยกว่าบุหรี่มวน”

-ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งสหราชอาณาจักร

https://www.rcplondon.ac.uk/projects/outputs/nicotine-without-smoke-tobacco-harm-reduction-0

 

“ประสบการณ์ ความรู้ มิตรภาพ” เรื่องเล่าจาก “ปภาภัทร ยิ้มน้อย” เด็กไทยในเวทีลูกเสือโลก

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 กันยายน 2560 เวลา 18:30 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/interview/513501

"ประสบการณ์ ความรู้ มิตรภาพ" เรื่องเล่าจาก "ปภาภัทร ยิ้มน้อย" เด็กไทยในเวทีลูกเสือโลก

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

ช่วงชีวิตหนึ่งของใครหลายคนต้องเคยได้สัมผัสกับการเข้าค่ายลูกเสือ เพราะเป็นกิจกรรมที่ได้ออกไปชีวิตร่วมกับเพื่อนนอกโรงเรียน เพื่อฝึกระเบียบแถว ระเบียบวินัย

แต่หากพูดถึงค่ายลูกเสือนานาชาติแล้ว หลายคนอาจไม่เคยได้ยินแม้ทุกปี จะมีเด็กไทยเข้าร่วมค้นหาประสบการณ์อันล้ำค่า

ด.ญ.ปภาภัทร ยิ้มน้อย หรือ น้องแบม นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนโรงเรียนมัธยมประชานิเวศน์ หนึ่งในผู้แทนลูกเสือไทย ที่เดินทางไปเข้าร่วมงานชุมนุมลูกเสือนานาชาติ ครั้งล่าสุด ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา วันนี้เธอจะมาบอกเล่าพร้อมเปิดใจความรู้สึก ที่ได้เป็นตัวแทนหนึ่งในกลุ่มเด็กไทยเข้าร่วมงานลูกเสือระดับโลก

เส้นทางสู่ชุมนุมลูกเสือนานาชาติ

ปภาภัทร เล่าว่า ชุมนุมลูกเสือนานานาชาติคือ กิจกรรมที่นักเรียนลูกเสือจากทั่วโลกเดินทางมารวมตัวกัน เพื่อใช้ชีวิตและทำกิจกรรม ในระยะเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ เพื่ออบรมเรียนรู้วิชาทักษะลูกเสือ แต่ส่วนใหญ่เน้นกิจกรรมภาคปฏิบัติแนวผจญภัย ผาดโผน กิจกรรมจิตอาสา การช่วยเหลือคน แตกต่างจากการเรียนลูกเสือของไทยที่เน้นเรื่องระเบียบวินัย เข้าแถว ซ้ายหัน ขวาหัน

สำหรับโครงการส่งตัวแทนนักเรียนไทยไปร่วมงานดังกล่าว สำนักงานลูกเสือแห่งชาติเป็นผู้ดูแลคัดเลือก โดยจะนำตัวแทนเด็ก 2 คน ของแต่ละโรงเรียนมาสอบข้อเขียนทักษะเกี่ยวกับลูกเสือ ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ จากนั้นสอบปฏิบัติการใช้ชีวิตชาวค่าย เช่น การประกอบอาหาร กางเต็นท์ ความเป็นผู้นำ การอยู่กับร่วมเพื่อน โดยมีการจำลองสถานการณ์ต่างๆ เพื่อเป็นตัวแทนประเทศ โดยปีล่าสุดมีนักเรียนไทยไปทั้งหมด 36 คน

น้องแบม เปิดใจว่า ช่วงฝึกซ่อมเพื่อเข้าคัดเลือกเป็นช่วงลำบากมาก เพราะมีเวลาเตรียมตัวเพียง 2 สัปดาห์ ก่อนถึงวันคัดตัว แต่โชคดีที่คุณครูในโรงเรียนช่วยกันเต็มที่ ตั้งแต่พาไปฝึกทักษะวิชาลูกเสือยังค่ายของกรุงเทพมหานคร กลับมาฝึกบริเวณสวนสาธารณะใกล้โรงเรียน วันหยุดก็ไปกางเต้นท์ต่างจังหวัด ส่วนการเรียนไม่ได้ทิ้ง กลับถึงบ้านก็ทบทวนวิชาเรียน ทำการบ้านให้เสร็จเรียบร้อย

ปภาภัทร บอกว่า ในช่วงเก็บตัวนั้นรู้สึกท้อจนเกือบถอนตัวอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ได้รับกำลังใจจากคนรอบข้างจึงก้าวผ่านมาได้ ขอยอมรับว่าที่ผ่านมาแทบไม่เคยทำอะไรแบบที่ฝึกมาก่อน เพราะเติบโตในกรุงเทพฯ และถูกพ่อแม่เลี้ยงดูในลักษณะลูกคุณหนู

“ฝึกตั้งแต่จุดไม้ขีด ก่อนหน้านั้น เรื่องพวกนี้ หนูทำไม่เป็นเลย เพราะเติบโตใน กทม. จะใช้ไฟแช็คเป็นหลัก”

ด.ญ.ปภาภัทร ยิ้มน้อย หรือ น้องแบม

 

ลูกเสือ ต่างชาติสอนการใช้ชีวิต ไทยเน้นระเบียบ

การเดินทางไปร่วมงานชุมนุมลูกเสือนานาชาติ ยังประเทศสหรัฐอเมริกา ไปทั้งหมด 12 วัน แบ่งเป็นเตรียมตัวช่วงวันไป-กลับ อย่างละ 2 วัน และใช้ชีวิตในค่าย 8 วัน โดยกิจกรรมส่วนใหญ่เป็นการเข้าฐานเป็นหลัก อาทิ ฐานปาขวาน ยิงปืน ยิงธนู ปีนผา สเก็ตบอร์ด อบรมวิธีการปฐมพยาบาล รวมถึงพูดคุยแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมแต่ละชาติ

น้องแบม เล่าว่าอุปสรรคช่วงไปเข้าร่วมชุมนุมลูกเสือโลกอันดับต้นๆ คือการเดินทางไกล เนื่องจากวันหนึ่งต้องเดินประมาณ 27 กิโลเมตร จากแคมป์พักซึ่งอยู่จุดสูงสุด ลงไปร่วมกิจกรรมตามฐานต่างๆ ซึ่งอยู่เนินเขา เมื่อร่วมกิจกรรมเสร็จต้องกลับขึ้นไปพักบนแคมป์ทุกวัน บางครั้งระหว่างเดินทางเพื่อนได้รับบาดเจ็บลื่นล้มบ้าง แต่ไม่ได้แย่มาก เพราะเพื่อนๆ พี่เลี้ยงจะคอยช่วยดูแลกันอย่างดี ซึ่งทำให้ได้รับมิตรภาพจากเพื่อนต่างชาติเพิ่มมากขึ้น

ปภาภัทร มองว่าการฝึกลูกเสือในต่างประเทศกับไทยแตกต่างกันมาก ต่างชาติเน้นกิจกรรมผจญภัยหนัก ไทยเน้นเรียนในหลักสูตร แต่สิ่งสำคัญลูกเสือต่างประเทศปลูกฝังให้ผู้เรียนรักในสิ่งที่ทำ และคนที่เป็นลูกเสือส่วนใหญ่คนในครอบครัวก็จะเป็นเช่นเดียวกัน

“ต่างประเทศเค้ามองว่า ลูกเสือ เป็นสิ่งที่ทำให้กล้าแสดงออก อดทน ช่วยเหลือตัวเองได้ นอกจากเป็นกิจกรรมสนุกสนาน แต่ไทย เน้นฝึกระเบียบวินัย มากกว่าทำกิจกรรม”

 

“ประสบการณ์ ความอดทน ความเป็นผู้นำ มิตรภาพ” สิ่งที่ได้จากลูกเสือ

ปภาภัทร มองว่า สิ่งที่ได้กลับมาจากการร่วมกิจกรรมดังกล่าวมีมากมาย อาทิ ประสบการณ์ ความรู้ใหม่ ได้ฝึกเรื่องความอดทน ระเบียบวินัย ความเป็นผู้นำ และได้มิตรภาพใหม่ๆ หลังกลับมารู้สึกได้ว่าเปลี่ยนแปลงไปมาก เป็นคนที่มีระเบียบวินัย ตรงต่อเวลา ช่วยเหลือผู้อื่น และกล้าแสดงออกมากขึ้น เช่นเดียวกับพ่อแม่ก็รู้สึกภูมิใจที่ลูกเปลี่ยนไป จากคนไม่เคยทำอะไร ก็ลุกขึ้นมาทำงานช่วยเหลือพ่อแม่

“ด้วยรูปร่างและน้ำหนัก ที่ขัดต่อกิจกรรมอะไรหลายอย่าง เมื่อถึงจุดนั้น เราต้องลอง อย่างเช่น ปีนผา ต้องลองจนกว่าจะสำเร็จ เราได้ลองในสิ่งที่ไม่เคยลอง ทำในสิ่งที่เคยคิดว่า ทำไม่ได้”

ปภาภัทร ทิ้งท้ายว่า ลูกเสือได้อะไรมากกว่าที่คิด ไม่ใช่แค่การฝึกระเบียบวินัย แต่มันคือ จิตอาสา ที่สามารถทำได้ด้วยตนเอง และทุกที่ เพียงแค่เดินออกไปเก็บขยะชิ้นหนึ่ง ก็เป็นจิตอาสาแล้ว ลูกเสือเป็นเรื่องง่ายถ้าได้สัมผัสกับมันจริงซักครั้ง จะรู้ว่ามันต่างกันมาก

 

เพื่อไทยแข่งกับตัวเอง ไม่สนใจพรรคทหาร

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

03 กันยายน 2560 เวลา 08:19 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/interview/512664

เพื่อไทยแข่งกับตัวเอง ไม่สนใจพรรคทหาร

โดย…ธนพล บางยี่ขัน

ตกที่นั่งลำบากอีกครั้งสำหรับพรรคเพื่อไทย ที่เวลานี้กำลังสะบักสะบอมจากมรสุมรุมเร้ารอบด้าน โดยเฉพาะปมล่าสุด อดีตนายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร หลบหนีไม่มารับฟังการตัดสินคดีกรณีปล่อยปละให้เกิดความเสียหายจากโครงการรับจำนำข้าวที่นำมาสู่ความเสียหาย 5 แสนล้านบาท สร้างความปั่นป่วนภายในพรรคเพื่อไทยไม่น้อย จังหวะเดียวกับที่บรรดาแกนนำหลายๆ คน ยังต้องลุ้นกับคดีที่ใกล้จะตัดสิน

ในวันที่กฎกติกาใหม่ที่ทยอยออกมา ถูกวิพากษ์วิจารณ์ ว่ามีเป้าประสงค์เป็นไปเพื่อตีกรอบ ควบคุมกลุ่มอำนาจเก่า มากกว่าการหวังผลเพื่อการปฏิรูปการเมืองอย่างแท้จริง “ภูมิธรรม เวชยชัย” รักษาการเลขาธิการพรรคเพื่อไทย ให้สัมภาษณ์พิเศษโพสต์ทูเดย์ ถึงปรากฏการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นและทิศทางการเดินหน้าของพรรคต่อจากไป

ภูมิธรรม เริ่มต้นอธิบายว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเวลานี้เป็นสิ่งที่เกิดสืบเนื่องจากสถานการณ์การเมืองที่มีความเห็นแตกต่าง ทั้งวิธีคิด การมองปัญหา การจัดการปัญหา ซึ่งไม่ใช่เพิ่งเกิด เป็นสิ่งที่เราเข้าใจได้ หากเป็นเรื่องที่เพิ่งเกิด เราก็คงจะอยู่ในสถานการณ์ที่หนัก แต่นี่เกิดมาต่อเนื่อง 10 ปี นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีผลกระทบต่อตัวพรรค ผู้นำพรรค บุคลากรของพรรคดูพัฒนาการเมืองจาก 2549 มีรัฐประหาร 2 ครั้ง ยุบพรรคการเมืองของเราตั้งแต่ไทยรักไทย พลังประชาชน ตัดสิทธิทางการเมือง ซึ่งเป็นผลพวงของการเห็นต่าง

“ถามว่าปั่นป่วนสร้างปัญหาให้เราถึงขั้นรุนแรงไหม ก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ก็มีผลกระทบที่เราปฏิเสธไม่ได้ ผู้นำ บุคลากร ได้รับผลกระทบ จากความขัดแย้งแต่ไม่ใช่ครั้งแรก เคยเกิดขึ้นมาต่อเนื่องตลอด สิ่งที่สำคัญที่สุดคือแรงสนับสนุน กำลังใจจากประชาชนที่เข้าใจเราให้กำลังใจเรา ด้วยเจตนารมณ์ที่ต้องการเห็นประเทศ เป็นประชาธิปไตย เห็นการเติบโตของประเทศ กินดี อยู่ดี ซึ่งเป็นจุดยืนของเรา” 

ทั้งนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการทางการเมืองของประเทศ เป็นจุดที่ต่อเนื่องกรณีความขัดแย้งและความเห็นต่างในการหาทางออก และแก้ไขปัญหาภายในประเทศ ซึ่งจะค่อยๆ คลี่คลายส่วนจะใช้เวลาสั้นหรือยาวไม่อาจพูดได้ โดยสิ่งที่เราคิดเราทำได้รับการสนับสนุนจากประชาชนเป็นเรื่องหวังดีต่อประเทศชาติ บนความโอบอุ้มของประชาชนที่มีต่อเรา

ภูมิธรรม ประเมินว่า สถานการณ์เวลานี้ไม่รู้ว่าถึงจุดที่หนักสุดหรือยัง เพราะไม่ทราบว่าข้างหน้าจะต้องเผชิญกับอะไร แต่ที่ผ่านมาถือว่าหนัก ทั้งยุบพรรคในช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมา หลายคนถูกจำคุก ซึ่งพยายามปรับตัวตลอดเวลา อย่างน้อยทุกครั้งเกิดเหตุการณ์มักมาตรวจสอบตัวเราเอง มีจุดอ่อนข้อบกพร่องคนไม่เข้าใจเรา หรือความผิดพลาดจากการกระทำเอง

อย่างไรก็ตาม 10 กว่าปีที่ผ่านมา มีพัฒนาการความขัดแย้งคลี่คลายมาโดยตลอดปัญหาต่างๆ มีความเด่นชัด สิ่งที่เกิดขึ้นเท่ากับเป็นกระบวนการเรียนรู้การเมืองของพี่น้องประชาชนด้วย ประเทศเรา มีพัฒนาการ อะไรที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อประชาชนต้องถูกกลั่นกรองและไม่ยอมรับ จนหมดสิ้นไปเรื่อยๆ สิ่งไหนที่่เป็นประโยชน์กับประชาชน ก็จะได้รับการยอมรับสนับสนุนส่งเสริมมากขึ้น ตรงนี้เวลาจะเป็นคำตอบ

“กฎกติกาหลายอย่างสะท้อนให้เห็นความเห็นที่แตกต่างของการมองทางออกของสังคมไทยที่แตกต่างกัน เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ ถ้าทำให้แก้ปัญหาประชาชนได้ราบรื่นมีประสิทธิภาพ กติกาก็ใช้ได้ ประชาชนยอมรับ ถ้าทำให้การทำงานมีอุปสรรคไม่สะท้อนความต้องการประชาชนได้ก็ต้องแก้กฎกติกา ถามฝ่ายที่สนับสนุนเขาก็อาจบอกว่านี่คือ ทางออกที่ดีที่สุดที่จะพัฒนาประเทศไปข้างหน้า ถ้าฝ่ายที่คัดค้านก็จะบอกว่าไม่เป็นประชาธิปไตยไม่สามารถเป็นเครื่องมือในการแก้ไขปัญหาของประชาชนได้ ไม่ใช่ทางออก สร้างอุปสรรคมากกว่า”

ส่วนระบบเลือกตั้งใหม่จะทำให้พรรคเพื่อไทยเสียเปรียบหรือไม่นั้น รักษาการเลขาธิการพรรคเพื่อไทย กล่าวว่า บรรดาพรรคการเมืองส่วนรวมต้องเผชิญกับข้อจำกัด ซึ่งรายละเอียดยังต้องรอดูกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ ซึ่งเท่าที่เห็น
เวลานี้ก็เห็นต่างหลายเรื่องทั้งยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ที่จะต้องเดินไปแล้วจะสอดคล้องกับสังคมที่มีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วหรือไม่ เรื่องนี้ก็เห็นเป็นสองฝั่ง ถามทางเพื่อไทยที่มีจุดยืนอยู่กับประชาชนก็เห็นว่าเราทำงานยากลำบาก

ถามว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกระทบต่อขวัญกำลังใจภายในพรรคเพื่อไทยแค่ไหน ภูมิธรรม กล่าวว่า เหตุการณ์ทางการเมือง ทำให้สมาชิกพรรคเราเข้าใจกันมากขึ้น เสมือนเราอยู่ในชะตากรรมที่ถูกกระทำมาพร้อมๆ ประชาชนเห็นอกเห็นใจ ร้อยรัดให้กลมเกลียว ส่วนปัญหาความเห็นแตกต่างภายในพรรค เรื่องวิธีการทำงานก็เป็นปกติ อันนี้ทำให้เราสามารถขบคิดถกเถียงได้มากขึ้น วันนี้เรามีพัฒนาการเติบโตมามากเพียงพอ สิ่งที่เรายึดถือขณะนี้ ได้ยึดรวมหลักคิดวิธีทำงาน ร้อยรัดมาเป็นเนื้อหนึ่งเดียวกัน

ตามจุดยืน 3 ข้อ ที่ได้ประกาศในแถลงการณ์คือ จะเดินหน้าต่อ ยืนยันเคารพสิทธิเสรีภาพประชาชน สร้างประชาธิปไตย สอง ทำให้ประชาชนอยู่ดีกินดี สามยืนยันสู้ในกติการะบอบประชาธิปไตย สันติวิธี แสวงหาความสมานฉันท์ปรองดองเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว

ถามว่าการหลบหนีของอดีตนายกฯ ยิ่งลักษณ์ กระทบกับพรรคเพื่อไทยมากน้อยแค่ไหน ภูมิธรรม กล่าวว่า เพื่อไทยวันนี้ร้อยรัดด้วยจุดยืนอุดมการณ์ของพรรคเพื่อไทย บุคลากรของพรรค ล้มหายตายจากไป คนมีคุณค่ากับพรรคสูญสิ้นไป ล้วนแต่เป็นผลกระทบ แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำให้พรรคเสียหาย พรรคไม่ได้ยืนอยู่ได้ด้วยเพราะมีนายกฯ ยิ่งลักษณ์ ท่านเดียว แต่อยู่ได้ด้วยการร้อยรัดแกนนำสมาชิกโอบอุ้มที่จะยังเดินหน้าต่อไปได้

ส่วนแรงกดดันที่เกิดขึ้นจะส่งผลทำให้สมาชิกพรรคบางส่วนถอดใจย้ายพรรค หรือไปตั้งพรรคใหม่หรือไม่นั้น ภูมิธรรม กล่าวว่า ในทางการเมืองพรรคที่ถูกกระทำจะปฏิเสธไม่มีปัญหาด้านนี้เลยคงไม่ได้ แต่ว่าผลมีทั้งบวกและลบ ด้านหนึ่ง ทำให้ประชาชนเขาอยากเห็นเราทำหน้าที่เป็นความหวังของเขาอยู่ เสริมความเข้มแข็งนักการเมืองหัวใจ สำคัญอยู่ที่ประชาชน ถ้าใจประชาชนในพื้นที่ยังคาดหวังกับพรรคเรา มั่นใจในพรรคสมาชิกพรรคการเมืองของเรา
ก็ไม่น่าหนีหายไปไหน

“จากการโอบอุ้มของประชาชน ตรงนี้ไม่น่ากระทบในพื้นที่มากนัก เพราะประชาชนส่วนใหญ่สนับสนุนให้กำลังใจ แต่ประเด็นที่สำคัญคือจะฝ่ากติกาที่เป็นเครื่องจักรสังหารอย่างไร เป็นหน้าที่ที่คนของพรรคเพื่อไทยจะต้องช่วยกันคิดหาทางออก ด้วยเจตนารมณ์ มุ่งมั่นแก้ปัญหาประเทศ ประชาชน ด้วยความจริงใจ ตั้งใจจริง ซึ่งจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราผ่านพ้นอุปสรรคไปได้” 

เรื่องแกนนำที่จะมารับหน้าที่คุมเพื่อไทยลงสนามเลือกตั้งครั้งต่อไปนั้น ภูมิธรรม กล่าวว่า สถานการณ์อย่างนี้ต้องมาช่วยกันทำงาน แต่ใต้ข้อจำกัดไม่สามารถมีกิจกรรมทางการเมืองได้ เมื่อวันที่เปิดให้ทำกิจกรรมได้ก็ต้องดำเนินการเลือก กรรมการบริหารพรรค หัวหน้าพรรค เลขาธิการพรรคที่จะต้องมาดูความเหมาะสมพิจารณาร่วมกันภายในพรรคว่าใครจะเชื่อมประสานสมาชิกพรรคทั้งหมดได้ และสามารถนำอุดมการณ์จุดยืนของพรรคเพื่อไทยไปสู่พี่น้องประชาชนได้มากที่สุด เวลานั้นก็จะมีคำตอบ

สำหรับแต่ละรายชื่อที่ปรากฏออกมานั้นก็มีหลายคน ทั้งคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ หรือคนอื่นๆ ก็มีคุณสมบัติ มีความตั้งใจกันทุกคน แต่ตอนนี้ไม่ได้มีใครที่เด่นชัด ทุกคนช่วยกันทำงาน ส่วนคุณมณฑาทิพย์ ชินวัตร พี่สาวอดีตนายกฯ ยิ่งลักษณ์ นั้น ตัดทิ้งได้เลยเพราะไม่เคยแสดงความประสงค์ หรือเข้ามายุ่งเกี่ยว ส่วนคุณสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกฯ ที่มีข่าวก็คงต้องไปถามท่าน ซึ่งวันนี้เรื่องตัวบุคคลยังไม่ได้มีการพูดคุยกันยังมีเวลาอีกเยอะ

ถามว่าประเมินคู่แข่งในสนามเลือกตั้งครั้งหน้าอย่างไร ภูมิธรรม กล่าวว่า ไม่ได้สนใจเรื่องคู่แข่ง เราดูเรื่องความพร้อมภายในพรรคเพื่อไทย ที่ต้องการเป็นสถาบันทางการเมือง แก้ปัญหาประชาชน ภายใต้กฎกติกาจะเดินไปอย่างไร สิ่งเหล่านี้สำคัญกว่าเรื่องคู่แข่ง ทุกพรรคไม่ได้คิดเรื่องคู่แข่ง แต่คิดว่าจะอยู่รอดอย่างไรในกติกานี้ให้ได้มากกว่า พอถึงเวลาทุกคนก็สู้ในกติกา เราก็แข่งกับตัวเอง ไม่ได้คิดไปถึงจะมีพรรคทหาร พรรค คสช.หรือไม่ ไม่คาดเดา อาสาทำงานพิสูจน์ตัวเอง ไม่ได้คิดเรื่องมิตร ศัตรู จมปลักอยู่กับการทำลายล้าง แย่งชิงอำนาจ

ในช่วงที่แกนนำหลายคนพัวพันกับคดีที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตจะฉุดภาพลักษณ์ของพรรคเพื่อไทยหรือไม่ รักษาการเลขาธิการพรรคเพื่อไทย กล่าวว่า ทุกคนเข้าใจว่าเป็นเรื่องการเมือง ต่อสู้ในกระบวนการช่วงชิงอำนาจทางการเมือง ประชาชนเข้าใจว่าพรรคได้พิสูจน์แล้วว่าผลงานในการทำงานยึดโยง เอาประโยชน์ประชาชนเป็นที่ตั้ง

มาถึงเรื่องคดีจำนำข้าวที่เป็นนโยบายสำคัญของพรรคนั้น จนถึงขณะนี้ก็ยังไม่มีการพิพากษา ว่าโครงการรับจำนำข้าวเป็นปัญหาอุปสรรคเลวร้าย แต่เป็นนโยบายคิดช่วยเหลือประชาชน ส่วนมีการบกพร่องที่วิธีการทำงานบ้างหรือไม่ ก็เป็นเรื่องเฉพาะราย ต้องไปดูรายละเอียด เกือบทุกนโยบายล้วนแต่มีปัญหาทั้งสิ้น ไม่ว่าจะนโยบายเพื่อไทย รัฐบาลทหารปัจจุบัน รัฐบาลประชาธิปัตย์ หรือพรรคการเมืองต่างๆ ล้วนมีข้อดี ข้อเสีย ทั้งสิ้น

“หัวใจสำคัญนโยบายจำนำข้าวเพื่อไทย ได้ใช้การซับซิไดซ์ดูแลกระดูกสันหลังของชาติ ตัวนโยบายไม่ผิดอะไรเลย สะท้อนจุดยืนคิดถึงประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศที่ประสบปัญหา ตัวนโยบายมันดี ไม่มีปัญหา ส่วนข้อบกพร่อง เกิดขึ้นจากมูลเหตุมากมายก็ดูตามความเป็นจริง ไม่ใช่มีปัญหา จุดใดจุดหนึ่ง จุดเล็กจุดน้อยแล้วมาบอกว่าเป็นปัญหาของทั้งระบบ”

ถามว่าเลือกตั้งครั้งหน้าเพื่อไทยจะยังชูนโยบายจำนำข้าวเหมือนเดิม ภูมิธรรม กล่าวว่า อย่าพึ่งพูดไปไกลเพราะเลือกตั้งครั้งหน้ามีข้อบังคับที่กำหนดอะไรทำได้ ไม่ได้ อะไรพูดได้ ไม่ได้ ส่วนจะแก้ปัญหาประชาชนอยู่ที่การจัดลำดับความสำคัญ เรื่องเร่งด่วน ซึ่งเรายังจะยืนยันนโยบายแก้ไขปัญหาของประชาชน และดูแลประชาชนทุกกลุ่มให้ได้ประโยชน์จากการบริหารงาน

“ต้องถามปัญหาอยู่ตรงไหน จะมาบอกว่าวันนี้เราจะทำอันนี้ อันนั้น พูดแบบนี้ตลอดไป ไม่ใช่พรรคการเมือง ไม่ใช่ความเป็นจริงพรรค การเมืองต้องอยู่กับความเป็นจริง ปัญหาที่เป็นจริง แต่เรายืนยันเจตจำนงยึดถือเรื่องนโยบายแก้ปัญหา อะไรที่เป็นเรื่องที่เป็นปัญหาของประชาชนที่ต้องการแก้ปัญหา โดยมาดูกรอบกติกาเสนอได้แค่ไหน ก็ต้องทำตามกติกาที่ถูกกำหนดไว้”  

ภูมิธรรม ระบุว่า เวลานี้ขวัญและกำลังใจของสมาชิกแกนนำพรรคเพื่อไทยแต่ละคนยังดีอยู่ เมื่อมีแถลงการณ์ออกมายืนยันเดินหน้าทำงานต่อทุกคนก็สบายใจ เรียกร้องให้สมาชิกมาช่วยกันทำงาน ร่วมไม้ร่วมมือสะท้อนจุดยืนของพรรค ส่วนหลังเลือกตั้งจะกลับมาเป็นพรรคอันดับหนึ่งเหมือนที่เคยเป็นมาหรือไม่คงไม่มีใครตอบได้นอกจากประชาชน

“เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาจนถึงวันนี้ สะท้อนพัฒนาการเมืองและประชาธิปไตย สิ่งที่สำคัญ พัฒนาการเกิดขึ้นเสริมสร้างให้เกิดการเรียนรู้ของประชาชน หน้าที่ของพรรคการเมืองคือพิสูจน์ความตั้งใจการทำงาน ชี้ให้เห็นว่าเป็นทางออกเสนอทางแก้ปัญหาให้ประชาชนดีที่สุด เพื่อไทยตระหนักเจตนารมณ์เหล่านี้ โลกเปลี่ยนแปลงไป กฎกติกาสังคมไทยเปลี่ยน กฎหมาย รัฐธรรมนูญเปลี่ยน เราจำเป็นต้องเรียนรู้สภาวะรอบๆ ปัจจัยต่างๆ โดยยึดมั่นจุดยืนอุดมการณ์ กฎกติกา เดินหน้ายืนยันในเจตนารมณ์ ทำให้ประชาชนมีประสิทธิภาพต่อไป”ภูมิธรรม กล่าว

 

“ยิ่งเก็บ ยิ่งแพง” เจาะลึกโมเดล “กันดั้ม” ของเล่นที่ไม่ธรรมดา!

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

31 สิงหาคม 2560 เวลา 18:43 น….. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/analysis/interview/512227

"ยิ่งเก็บ ยิ่งแพง" เจาะลึกโมเดล "กันดั้ม" ของเล่นที่ไม่ธรรมดา!

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

กันดั้ม Gundam หากพูดชื่อนี้เชื่อว่าหลายคนต้องรู้จัก เพราะยุคหนึ่งการ์ตูนและโมเดลพลาสติกหุ่นยนต์ เป็นที่นิยมมากในหมู่เด็กและผู้ใหญ่ในหลายประเทศรวมถึงไทย แต่ปัจจุบันกระแสความนิยมลดลงไปมาก เพราะมีการ์ตูนเกิดขึ้นมาใหม่อยู่ตลอด อย่างไรก็ดียังมีคนกลุ่มเล็กๆ ที่หลงใหลชื่อชอบโมเดลการ์ตูนหุ่นยนต์นี้อยู่

ล่าสุดกระแส กันดั้ม ถูกกล่าวถึงอีกครั้ง เมื่ออดีตนักสะสมรายหนึ่ง ค้นเจอลังใบเก่าเก็บภายในบ้าน เพื่อค้นหาของเล่นหวังนำโมเดลหุ่นยนต์ ที่เคยเป็นของสะสมรุ่นพ่อส่งต่อสู่รุ่นลูกให้ได้ชื่นชมและรู้จัก แต่เขากลับต้องตกใจเพราะ หนึ่งในนั้นคือ โมเดลรุ่นที่มีราคาสูงถึงหลักล้านเยน และหายากมากที่สุดในโลก

ความเซอร์ไพรส์ดังกล่าวกลายเป็นประเด็นให้โพสต์ทูเดย์เดินทางไปพูดคุยกับ พีรพงษ์ ธนกิจ หรือ ป๊อก แฟนพันธุ์แท้กันดั้ม ผู้หลงใหลการ์ตูนและโมเดลหุ่นยนต์ชนิดนี้มานานนับสิบปี เพื่อบอกเล่าเรื่องราววิวัฒนาการของกันดั้มในแต่ละยุค และอีกหลากหลายแง่มุมที่ไม่มีใครรู้ว่ากันดั้ม ไม่ใช่เพียงแค่ของเล่นของสะสมธรรมดาเท่านั้น

เนื้อเรื่องคือ จุดแข็งให้กันดั้ม ครองใจคนมาเกือบ 40 ปี

เนื้อเรื่องเดิมของกันดั้ม เป็นซีรีส์แอนิเมชั่นเกี่ยวกับหุ่นยนต์ต่อสู้ขนาดยักษ์ ถูกฉายครั้งแรกทางโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี ค.ศ. 1979 ต่อมาถูกสร้างเป็นภาพยนต์การ์ตูน จุดที่ทำให้กันดั้มได้รับความสนใจจากเด็กและผู้ใหญ่ทั่วโลก มาจากตัวการ์ตูนของเรื่อง ที่ถูกสร้างออกมาเป็นโมเดล เพื่อให้ผู้สนใจได้ใช้เวลาต่อและเก็บสะสม

พีรพงษ์ เล่าว่า กันดั้มก็คือการ์ตูนหุ่นยนต์ทั่วไป แต่ความน่าสนใจกว่าการ์ตูนหุ่นยนต์เรื่องอื่นที่ถูกสร้างมาก่อน เพราะเป็นการ์ตูนเรื่องแรก ที่ผู้เขียนบทสร้างให้หุ่นยนต์ เป็นเครื่องจักรโดยฝีมือมนุษย์ และใช้วิธีดำเนินเรื่องจากปมประเด็นปัญหาสงคราม ความขัดแยงทางศาสนา การเมือง วัฒนธรรมที่ได้รับความสนใจในโลกมาเป็นตัวดำเนินเรื่องจากอดีตถึงปัจจุบัน

ต่างจากการ์ตูนหุ่นยนต์ทั่วไป ที่มักมีพลังเหนือธรรมชาติ เน้นต่อสู้กับเหล่าร้าย ปีศาจ หรือมนุษย์ต่างด้าว สิ่งนี้จึงเป็นจุดแข็งของกันดั้มให้ได้รับความสนใจและดังไปทั่วโลก แต่ยอมรับว่า ครั้งแรกที่การ์ตูนหุ่นยนต์เรื่องนี้ออกมาปี 1979 ไม่ประสบความสำเร็จและเจ๊งไม่เป็นท่า เพราะช่วงนั้น สร้างฉีกแนวจากการ์ตูนยุคนั้นมากจนเกินไป ทำให้ปี 1979 เดิมผู้สร้างวางแผนทำทั้งหมด 52 ตอน ต้องตัดบทเหลือ 43 ตอน

แต่ถึงอย่างไรช่วงโด่งดังของกันดั้ม ก็มาช่วงทศวรรษ 80 หรือปี ค.ศ.1981 หลังสร้างเป็นภาพยนตร์ฉายในญี่ปุ่น โดยสาเหตุทำให้การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับความสนใจ เพราะตอนนั้นเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านทางความคิดของคนยุค 70 กับ 80 ประกอบกับ ช่วงนั้นกันดั้มนำเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่ 2 มาเป็นตัวดำเนินเรื่อง จึงเป็นเหตุผลทำได้รับความนิยม และยิ่งโด่งดั้งมากขึ้นหลังมีการทำโมเดลตามออกมา ช่วงเวลาใกล้เคียงกับที่ฉายในประเทศไทย

“เหตุผลที่ทำให้กันดั้มได้รับความสนใจ เพราะการดำเนินเรื่องอยู่บนหลักความจริง ไม่มีเรื่อง ปิศาจ ต่างมิติ ปราบเหล่าร้าย ไม่มีใครดีหรือร้ายโดยสมบูรณ์ เหมือนการ์ตูนตอนนั้น แต่กัมดั้ม มีเรื่องศาสนา การเมือง วัฒนธรรม ปมประเด็นทางสังคมในโลก นี่จึงเป็นหัวใจให้การ์ตูนเรื่องนี้ ครองใจคนมาได้หลายยุค”

พีรพงษ์ ธนกิจ แฟนพันธุ์แท้กันดั้ม

 

กันดั้ม ไม่ใช้แค่ของเล่น-ของสะสม แต่มันคือศิลปะ

แฟนพันธุ์แท้กันดั้ม เล่าว่า โมเดลหุ่นยนต์จากการ์ตูนเรื่องนี้ ตลอดระยะเวลาเกือบ 40 ปี เจ้าของลิขสิทธิ์โมเดล คือ บริษัท บันได (Bandai) สาเหตุที่ทำให้ผู้ผลิตสร้างโมเดลกันดั้มขึ้น เพราะตอนนั้นเมื่อผู้ชมได้ดูการ์ตูน สิ่งที่ตามมาคือ อยากครอบครองตัวการ์ตูนเหล่านั้น แต่อีกสิ่งที่ทำให้ของเล่นของสะสมนี้มีคุณค่าเพิ่มมากขึ้น คือ ผู้เล่นต้องลงแรงประกอบ ตกแต่ง ทำสีตามจินตนาการ จึงเป็นเสน่ห์ให้กันดั้มต่างจากของเล่นของสะสมอื่น

พีรพงษ์ มองว่า ตามหลักตระกูลของเล่นของสะสม หากเก็บไว้นาน ไม่นำออกจากถุง สภาพยิ่งคงเดิม ก็ต้องมีมูลค่าเพิ่ม แต่โมเดลพลาสติกกันดั้ม เป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม เพราะของจะเพิ่มคุณค่ามากยิ่งขึ้น หากถูกนำออกมาประกอบ ตกแต่งใส่สีสันจินตนาการลงไป เพราะมันเปรียบเสมือนงานศิลปะ

“กันดั้มทุกตัว ผลิตออกมาด้วยแม่พิมพ์เดียวกัน แต่ไม่มีตัวไหน เหมือนกันซักตัวในโลก เพราะคนประกอบอาจดัดแปลง โดยวิธีการเคาะ ปะ ซ่อม ทำสีนำเทคโนโลยีต่างๆ มาสู่การทำโมเดล นี่จึงทำให้ผลงานแต่ละชิ้น ถูกสร้างขึ้นมาตามจินตนาการ กันดั้มไม่จำเป็น ต้องยึดตามความเป็นจริงมาก แต่ยึดตามจินตนาการ เพื่อให้เป็นกันดั้มของเรา”

พีรพงษ์  เปรียบว่า กันดั้มคือของเล่นของสะสม ที่ตรงข้ามกับของเล่นของสะสมชนิดอื่น คือ คุณต้องทำ คุณต้องใส่จินตนาการ ต้องลงแรง ใส่ใจและรักไปกับมัน

 

กัมดั้ม ได้อะไรมากกว่าที่คิด นอกเหนือจากการนั่งเรียน

พีรพงษ์ เล่าว่า แม้การ์ตูนเรื่องนี้จะเคยได้รับความนิยมมาก แต่บางช่วงกระแสความนิยมก็ลดลง เพราะเกิดปัญหาจากไอเดียการคิดเนื้อเรื่องผู้ผลิตตีบตัน จึงต้องพยายามเปลี่ยนแปลงหาเนื้อเรื่องใหม่ๆ รวมถึงแก้ปัญหาด้านลิขสิทธิ์ เพราะเมื่อก่อนหากต้องการครอบครองกันดั้ม ต้องซื้อในห้างสรรพสินค้าเท่านั้น ซึ่งมีราคาสูง

แต่เมื่อผู้ผลิตเปลี่ยนแปลงระบบการจำหน่าย เปิดโอกาสให้ส่งผู้ค้าส่งมากขึ้น ทำให้ผู้สนใจหาซื้อได้ง่ายมากขึ้น ตามสะพานเหล็ก คลองถม ตลาดออนไลน์ ทำให้ปัจจุบันมักเห็นธุรกิจกันดั้ม อาทิ ร้านขาย โรงเรียนสอนออกแบบตกแต่ง และมีอาชีพรับจ้างทำโมเดล นี่จึงเป็นเหตุผลทำให้กระแสกันดั้มยังอยู่ได้ แม้ไม่ดังเหมือนเมื่อก่อน แต่ยังมีกลุ่มคนที่ชื่นชอบอยู่

แฟนพันธุ์แท้กันดั้ม บอกว่า ผู้ที่ชื่นชอบมีหลายแบบ ทั้งเก็บสะสมอย่างเดียว นำมาต่อเล่น ต่อเพื่อนำจำหน่ายหรือส่งประกวด  สิ่งเหล่านี้เป็นเสน่ห์ ส่วนตัวมองว่า นี่คือของเล่นที่ให้ประโยชน์ เพราะเมื่อผู้สนใจลงมือทำ จะช่วยด้านส่งเสริมทักษะ จินตนาการ ความคิดศิลปะ

พีรพงษ์  มองว่าอนาคตการ์ตูนและโมเดลกันดั้ม ถึงอย่างไรก็ยังไม่ตาย ตราบเท่าที่มีแฟนคลับสนับสนุน และมีช่องว่างที่สามารถนำมาเปิดประเด็นความคิดใหม่ๆในการสร้างอยู่ ปัจจุบันพบว่า นักสะสมรุ่นก่อน หรือที่เรียกว่ายุคดั้งเดิม เริ่มถ่ายทอดความสนใจให้รุ่นลูก โดยเริ่มจากการชวนมานั่งดูการ์ตูนร่วมกัน เหมือนไอ้มดแดง

“กัมดั้ม ได้อะไรมากกว่าที่คิด นอกเหนือจากการนั่งเรียน เพราะหากลงมือทำมัน จะช่วยทั้งฝึกสมาธิ จินตนาการ มุมมองทางสังคม ได้พัฒนาความละเอียด ความระมัดระวัง ทำอะไรไม่รีบร้อน ฝึกวิธีคิดและทำงานเป็นระบบ”

ขณะที่มุมมองทางเศรษฐกิจ แม้ของเล่นของสะสม ถูกจัดให้อยู่สินค้าฟุ่มเฟือย แต่กันดั้ม ไม่ได้มีไว้เพียงตั้งโชว์แต่ยังเป็นช่องทางที่นำไปขายเพื่อเพิ่มมูลค่าได้

“ยิ่งเก็บ ยิ่งแพง เป็นเรื่องปกติของเล่นของสะสมทั่วไป แต่กันดั้ม ตรงกันข้าง ยิ่งผ่าน ร้อนผ่านหนาว คนเล่นกันดั้มของแท้ ต้องไม่กลัวพัง เพราะคนเล่นกันดั้ม ต้องซ่อมได้ทุกเมื่อ ไม่มีความเสียดาย ความดั้งเดิมของมัน ต้องโมดิฟายไปเรื่อยๆ”

พีรพงษ์  ทิ้งท้ายว่า บางครั้งการสะสมของเล่น หลายคนอาจมองว่าไร้สาระ แต่ถ้าหากแบ่งเวลากับมันได้ ยกเว้นเลือกเส้นทางนี้เป็นอาชีพ มันคืองานอดิเรกที่ได้ประโยชน์มาก สำหรับตนกันดั้มสอนให้รู้ว่าเป็นคนชื่นชอบเรื่องเครื่องยนต์กลไก จนเป็นสาเหตุให้เลือกเรียนสายวิศวกรรม 

กันดั้มรุ่นที่แพงและหายากที่สุดในโลก ภาพจาก : สมาชิกเว็บไซต์พันทิปชื่อ BIG TG

 

 

 

เจตริน วรรธนะสิน ความสำเร็จถูกวางแบบไว้แต่แรก

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

05 ตุลาคม 2560 เวลา 14:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/ent/celeb/518567

เจตริน วรรธนะสิน ความสำเร็จถูกวางแบบไว้แต่แรก

แฟนคลับ แบตเตอรี่ ที่ผลักดันถึงวันนี้

ถ้าให้นึกถึงศิลปินไทยที่เป็นตัวพ่อเพลงแดนซ์ คะแนนเสียงคงเทไปที่ชื่อ เจ-เจตริน วรรธนะสินเกือบ 30 ปี เขายังสามารถครองใจแฟนเพลงในทุกยุคสมัย ปีหนึ่งทัวร์คอนเสิร์ตไม่ต่ำกว่า 200 ครั้ง ทั้งในและต่างประเทศ 

บทเพลงของเขา ฝากเลี้ยง คาใจ แววตา เจ็บไปเจ็บมา ประมาณนี้หรือเปล่า ยุ่งน่า ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ All I Wanna Do ค้นใจ เก็บมันเอาไว้ ฯลฯ ยังฮิตติดหู ถูกนำมาร้องมาเปิดให้ได้ฟังกันอยู่เสมอ

ราคาบัตรคอนเสิร์ตใหญ่ของเจสูงสุดอยู่ที่ 4,000 บาท ซึ่งแฟนคลับเต็มใจ (แย่ง) ซื้อ สิ่งนี้ไม่ได้แทนค่าความรักที่เขาได้รับจากแฟนเพลง หากเป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันว่า สิ่งที่เจทำมาตั้งแต่เข้าวงการบันเทิง มันมีคุณค่า สมควรแก่มูลค่าที่แฟนเพลงยินดีจ่าย

“ผมยึดหลัก รักคนที่เขารักเราดีกว่า ผมไม่ใช่คนดีอะไร ผมเป็นตัวของตัวเอง พูดตรง บางคนบอกปากหมา แต่ผมก็เป็นแบบนี้แฟนคลับรักเราก็ดูแลอย่างดี ใครไม่รักไม่ชอบเราก็ไม่เป็นไร เขาไม่ชอบเราทำยังไงเขาก็ไม่ชอบ คนที่รักเขาก็รักเราไปจนวันตาย เราก็รักเขาไปจนวันตายเหมือนกัน

แฟนเพลงผมไม่ได้เพิ่งมี แต่มีตั้งแต่เป็นพิธีกรคอนเสิร์ตลืมโลก รายการแฮปปี้เบิร์ดเดย์ ออกอัลบั้มแรกตอนอายุ 20

สิ่งที่เราลงทุนมา คือ ผมเล่นคอนเสิร์ต ไม่ว่าจะเวทีใหญ่เล็ก คนดู 50, 30 คน จำได้งานหนึ่งพายุเข้ามีคนดู 10 คน ผมเรียกมาดูติดเวทีเลย

นั่นคือสิ่งที่เราทุ่มเท จะบัตรราคาเท่าไร จะร้านอาหารหรือ อิมแพ็ค อารีน่า ผมเล่นเต็มที่ ผมใส่จนเสียงแหบ ไม่สนุกคืนเงินทันที ซึ่งสิ่งนี้มันส่งผลมา ผมให้ใจจริง ให้เกินร้อย อย่างคอนเสิร์ตใหญ่ กว่าจะออกมาลงตัว เถียงกันแทบจะฆ่ากัน ผมซีเรียสเวลาทำงาน มันถึงให้สิ่งที่ดีที่สุด

ส่วนประกอบที่สำคัญคือ แฟนคลับ ทุกคนโตมากับผม ผมบอกเขาตลอดว่า เขาคือแบตเตอรี่ของผม ผมแคร์เขามาก เราดูแลกันมา ผมมีแฟนคลับที่สนิทกันหลายคน

แฟนคลับผมเรนจ์อายุกว้างมาก บางทีเด็กๆ ชอบลูกชายก็มาชอบพ่อก็มี แต่ส่วนมากช่วงอายุคือวัยทำงาน ไม่ใช่เฟิสต์จ๊อบเปอร์ด้วย แต่บางคนเป็นผู้บริหารแล้ว ซึ่งพร้อมมาเต้นเสาร์อาทิตย์ บัตรราคา 4,000 ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา

เวลาจัดที่อิมแพ็คเราจะกังวล บัตรราคา 1,500 จะไม่หมด เพราะบัตร 4,000 จะหมดก่อน เพราะทาร์เก็ตเรากำลังซื้ออยู่ชั้นล่าง แต่ผมก็สัญญาว่าไม่ว่าชั้นไหน บัตรราคาเท่าไร เราจะไปใกล้ชิดทุกชั้น”

 

 

การเกิดขึ้นอีกครั้งของ เจ-ดีเอ็นเอ

เมื่อเดือน ก.ค.ปีนี้ เจมีคอนเสิร์ตใหญ่ ที่อิมแพ็ค อารีน่า “เจ-ดีเอ็นเอ คอนเสิร์ต” 2 รอบการแสดง สร้างปรากฏการณ์บัตรหลายหมื่นที่นั่งขายหมดในเวลาเพียงไม่นาน

เกิดเสียงเรียกร้องระคนร่ำไห้จากแฟนเพลงที่ซื้อบัตรไม่ทัน มิหนำซ้ำกระแสหลังจบคอนเสิร์ตยังดีมาก หลายคนเรียกร้องผ่านทุกช่องทางโซเชียลอยากสัมผัสบรรยากาศแบบนั้นอีก 

เอ-ไทม์ โชว์บิส จึงประกาศจัด “เจ-ดีเอ็นเอ เอ็กซ์-ตรีม คอนเสิร์ต” ตอกย้ำความแรงของ คิงส์ ออฟ แดนซ์

การกลับมาครั้งนี้ไม่ใช่แค่การรีสเตจ แต่เป็นการอัพเกรดทุกอย่าง ซึ่งจะมีขึ้นในวันที่ 16 และ 17 ธ.ค. 2560

“ผมยังจำประโยคสุดท้ายที่พูดบนเวที แล้วเจอกันใหม่ครับ กลับบ้านดีๆ นะ ตอนนั้นผมเองยังรู้สึก ไม่รู้อีกเมื่อไรเราจะได้เจอกัน คิดว่าจบแล้วเราคงกลับมาทัวร์คอนเสิร์ตเหมือนเดิม 

พอเสร็จคืนนั้นพักเหนื่อยไปทริปแอฟริกาใต้กับครอบครัว กลับมาถึงไทยเปิดดูฟีดแบ็กที่ได้รับ 99% แฮปปี้หมด 

เราเก็บข้อมูลตรงนั้นไว้ ฟีดแบ็กมันดีมากทั้งจากคนที่ได้ไปดูและไม่ได้ไปดู ก็มานั่งคิด ทำการบ้านในใจ แอบคิดอยากมีอีกสักเซตจัง ก็ได้คุยกับพี่ฉอดแบบส่วนตัว (สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา) ทางพี่ฉอดอยู่กับมีเดียใหญ่ก็มีข้อมูลตรงนี้ ก็เลยส่งเรื่องไปยังทุกฝ่าย เตรียมแผนเรื่องของสปอนเซอร์ เราเช็กคิวว่าช่วงไหนว่าง ต้องดูลูกชายว่ามาได้ไหม

1 เดือนจากนั้นเราตัดสินใจทำ เป็นเรื่องของไทม์มิ่ง เรื่องกระแส เหมือนเราทำอาหารคนมากินแล้วติดใจยังอยากกินอยู่เราต้องเสิร์ฟเลย”

การเตรียมงานทุกอย่างรุดหน้าไวมาก เจให้คำนิยามคอนเสิร์ตครั้งนี้ว่า เหมือนการอัพเกรดโทรศัพท์มือถือ

“มีออปชั่นเพิ่มเข้าไปอีก เชื่อเถอะยังมีอะไรเหลืออีกเยอะให้เราใส่เข้าไป เซอร์ไพรส์ใหม่หมด เพลงช่วงที่จะให้คนแดนซ์มาราธอนก็เปลี่ยนใหม่ แขกรับเชิญก็มีทั้งใหม่และเก่า แสงก็เปลี่ยนเวทีบางอย่างที่คนยังชื่นชอบ อย่างแอร์สเตจ คนยังอยากเห็นภาพนี้ ที่เราลอยไปใกล้ชิดแฟนเพลง ผมคุยกับฝ่ายเวทีเลยว่าอันนี้ดีเก็บไว้เถอะ แต่เพิ่มเข้าไปใกล้คนดูให้ได้มากกว่าเดิมอีก”

ส่วนดีเอ็นเอสายตรงของเจ ลูกชายทั้ง 3 เจ้านาย เจ้าสมุทร และเจ้าขุน ยังขึ้นเวที “มีคนถามมาเยอะว่าจะได้เห็นเจ้านายร้องเพลงเยอะขึ้นไหม ต้องไปดูกันเอง เพราะตอนนี้เขาไม่ได้เป็นแค่ลูกพ่อ เป็นดีเอ็นเอของเรา แต่เจ้านายเป็นศิลปินแล้ว มีเพลงคนละชั้น เป็นของตัวเอง ก็ต้องรอดูว่าเขาจะมายังไง”

 

 

ต้นแบบ วางแบบ ให้เจ้านาย

เรียกว่าครอบครัวเจมีสายเลือดศิลปินทั้งบ้าน “ปิ่น เก็จมณี” ก็เป็นนักแสดงและอดีตศิลปินอินดี้ แต่ตอนนี้มติที่บ้านส่งลูกชายคนโต “เจ้านาย จินเจษฎ์” มาเป็นศิลปินเดี่ยว เบอร์แรกของค่าย “เจมีดี” ซึ่งเป็นค่ายเพลงของครอบครัว

“เราอยู่ในวงการมานาน รู้ขั้นตอนการทำงานทั้งหมด ลูกอยากออกซิงเกิ้ล เราก็รู้ว่าลูกมีแฟนคลับ มีคนรอเขา ก็คุยกับเจ้านาย ใช้เวลาเป็นปีที่จะดูว่าเขาชอบเพลงแบบไหน คือเขาฟังเพลงแนวผิวสีอยู่แล้ว เราก็หากันไปจนเจอว่า ณ วันนี้ เขาอินกับอาร์แอนด์บี

ไม่ได้คิดว่าจะต้องทำค่าย เราคิดแค่ว่าจะทำเพลงกัน เริ่มจากความสนุก เพราะมันเป็นความสุขที่ได้ทำ เพลงเป็นลิขสิทธิ์ของครอบครัวเรา เพลงพ่อเป็นลิขสิทธิ์ของแกรมมี่ เราภูมิใจตรงนี้

ผมว่าผมโตพอที่จะอยู่ในจุดการทำงานหลายอย่าง สมมติถ้าเจ้านายอยากเล่นละคร ผมก็จะจ้างผู้กำกับมา แล้วเราสร้างละครเอง ไม่จำเป็นต้องไปอยู่ค่ายไหน”

เพลงคนละชั้น ของเจ้านาย มียอดวิวในยูทูบ 60 กว่าล้านวิว ซึ่งเจให้คำนิยามผลงานนี้ว่า เป็นออร์แกนิก “ปัจจุบันกล้าทำเจมีดี เพราะมีมีเดียฟรี สมัยก่อนถ้าทำคงไม่ได้ ต้องอาศัยนั่นนี่ ตอนนี้เรามีช่องทางของตัวเอง ถ้าบอกเป็นภาษาของเรา เจมีดี เพลงคนละชั้น ผมเรียกว่า ออร์แกนิก ไม่มีการเสริม ไม่มีการซื้อบูทยูทูบ ไม่ซื้อยอดวิว

พูดในการวางแผนการตลาดเพลงของเจ้านาย ผมเดินแค่เกียร์เดียว ผลตอบรับขนาดนี้เรามีความสุขแล้ว ถ้าจะใส่เกียร์สองเกียร์สามต้องรอให้เขาโตกว่านี้ ตอนนี้เจ้านายยังอยู่กึ่งๆ ความเป็นเด็กกับเด็กหนุ่ม ยังไม่เป็นหนุ่มใหญ่

ค่ายเราเริ่มจากศูนย์ เมื่อเดือน ส.ค. ถึงตอนนี้เราประสบความสำเร็จ ผมภูมิใจในลูกผม วันนี้เขา 16 วันหนึ่งเขา 17 19 เรามาดูใหม่

ผมดีใจกับตัวเองด้วยว่า เราทำได้ถ้าเราจะทำ ก่อนหน้านี้มีคนไม่เชื่อมือผมเยอะ วันหนึ่งผมทำให้เพลงคนละชั้นทุบชาร์ตหลายชาร์ตได้

ยุคผมศิลปินแข่งกันเอง แต่ตอนนี้เราโดนต่างชาติตีหมด เราไม่ได้มาเป็นคู่แข่งใคร เราเป็นส่วนหนึ่งเล็กๆ ให้เด็กรุ่นใหม่ได้เจอไอดอล

ผมไม่ได้สร้างเจ้านายเป็นนักร้องดังแล้วหายไป ผมสร้างเจ้านายฟอร์แมตเดียวกันกับที่ทำผมมา คือ เป็นสตาร์ 

ผมทำกับเจ้านายแบบในรายการ ทรูแมน โชว์ เขาต้องมีที่มา มีเรื่องเล่า ผมทำตั้งแต่เจ้านายหัดขี่จักรยาน 4 ล้อ เข้าโรงเรียนวันแรกร้องไห้ คือทุกคนได้ติดตาม เห็นเจ้านายมา

แม้กระทั่งตัวผม เราก็ทำมา กว่าจะเริ่มแข่งเจ็ตสกีก็ฝึกซ้อมให้เห็นจนได้แชมป์โลก ทุกอย่างไม่ได้สร้างวันเดียว

ผมบอกเจ้านายว่า ในโซเชียลลูกอาจจะดังกว่าพ่อ แต่ถ้าลูกอยากจะดังให้นานเหมือนพ่อต้องทำยังไง ก็มีทั้งบอกและทำให้เห็น

เจ้านายเขารู้ว่า มีคนรักเขาเพิ่มขึ้น แต่ยังอายๆ อยู่ เวลาแฟนคลับมาทัก เราก็บอกโบกมือไปเลย เราเป็นคนสาธารณะ

สอนเขาตลอด แฟนคลับคือแบตเตอรี่ของเรา แฟนคลับคือผู้มีพระคุณของเรา ผมร้องเพลงปีหนึ่ง 200 เวที เจ้านายเขาเห็นว่าผมไม่เคยรังเกียจแฟนคลับเลย ไม่ได้ทำเพื่อเสแสร้ง แต่เราเป็นแบบนั้น ซึ่งส่งผลให้เรามาถึงวันนี้ เจ้านายเขาก็ได้เห็นแล้วเขาก็จะเรียนรู้เอง”

 

ยูตะ ซาโตะ ‘ครอบครัวของผมเป็นจิตรกร’

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

04 ตุลาคม 2560 เวลา 14:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/ent/celeb/518354

ยูตะ ซาโตะ ‘ครอบครัวของผมเป็นจิตรกร’

การแต่งหน้าไม่ต่างจากการวาดภาพ ยูตะ ซาโตะ อินเตอร์เนชั่นแนล เมกอัพ อาร์ติสต์เครื่องสำอางแบรนด์คุณภาพจากญี่ปุ่น ทรี (Three) เล่าพื้นฐานครอบครัวของเขาเป็นศิลปินทั้งครอบครัวก็ว่าได้ ตั้งแต่คุณตามีอาชีพเป็นจิตรกร คุณแม่ก็ได้รับการผ่องถ่ายฝีมือมาเต็มร้อย ส่งต่อมายังพี่ชาย และตัวเขาเองที่ใฝ่ฝันเป็นศิลปินกันทั้งบ้าน

ความเป็นศิลปินจึงอยู่ในสายเลือด ยูตะ ช่างแต่งหน้าจากแดนอาทิตย์อุทัย เริ่มต้นสนทนาด้วยบุคลิกนิ่งๆ เท่ๆ ซึ่งหลายคนก็ถามเขาว่า แล้วทำไมจึงเลือกอาชีพในวงการเครื่องสำอาง คำตอบก็คือสำหรับเขาการแต่งแต้มบนใบหน้าสตรี ก็คือ งานศิลปะอย่างหนึ่ง ดีกว่านั้นอีก คือ ถ้าเป็นจิตรกรก็ไม่ได้พูดคุยกับใคร สมาธิจ้องจดจ่ออยู่แต่แผ่นเฟรมว่างเปล่า แต่อาชีพที่ทำอยู่ทุกวันนี้ ได้พูดคุย ได้พบปะสังสรรค์กับผู้คนหลากหลายวงการ โดยมีความภาคภูมิใจในงานกับการสร้างสรรค์ความงามให้ผู้คนทั่วโลก

เส้นตรงคือกุญแจความงาม   

 

 

 

 

“ผมเดินทางมาเมืองไทยมากกว่า 30 ครั้งแล้วนะครับ” ยูตะ บอกพลางหัวเราะกับจำนวนครั้ง ที่เชื่อมั่นว่าคนฟังต้องพากันแปลกใจแน่ๆ การมาเยือนเมืองที่สวยงามน่าท่องเที่ยวที่สุด แต่ช่างแต่งหน้าหนุ่ม บอกว่า ไม่ได้ไปไหนมาไหนเลย มาถึงก็ทำงานแต่งหน้านางแบบ และเนรมิตความงามให้สาวๆ ที่เคาน์เตอร์ทรี อยู่แต่ในกรุงเทพฯ ที่กลายเป็นอีกออฟฟิศหนึ่งไปแล้ว

“ผู้หญิงไทยมีเอกลักษณ์ชัดเจนครับ ในความเป็นมิตรยิ้มแย้มแจ่มใส แต่พวกเธอก็แฝงความขี้อายอยู่ในรอยยิ้มด้วย ซึ่งผมว่านี่คือความสวยจากภายในแท้จริง แล้วทำให้ดูงามไม่ซ้ำแบบผู้หญิงชาติใดอีกด้วยครับ”

ยูตะ โปรยยาหอมเริ่มต้นสนทนา จากการสะสมประสบการณ์ในด้านเมกอัพเป็นเวลาเกือบ 10 ปี โดยทำงานร่วมกับนิตยสารหลายฉบับในญี่ปุ่น และยังทำงานแฟชั่นโชว์ และงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์มากมาย

“พี่ชายกับพี่สะใภ้ของผม บุกเบิกอาชีพเป็นเมกอัพ อาร์ติสต์ มาก่อนครับ ซึ่งในตอนเด็กๆ ผมก็มีความสนใจในด้านการวาดภาพ จนกระทั่งเมื่อเติบโตขึ้นก็รู้ว่าอาชีพจิตรกรไม่ใช่เรื่องง่ายๆ พอพี่ชายลองทำงานช่างแต่งหน้า มีคำแนะนำดีๆ ให้ผมสนใจ พอได้ทำก็รู้สึกถึงความหลงใหลมากๆ ผมจึงหันเหไปในด้านการเมกอัพ และลองสร้างสรรค์สไตล์ที่เป็นของตัวเองขึ้นมา ซึ่งมันก็ได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างจากช่างแต่งหน้าคนอื่นๆ

คนแรกที่ชมผม คือ คุณแม่ ผมก็รู้สึกว่ามาถูกทางแล้ว แบบฉบับของช่างแต่งหน้าชาวญี่ปุ่น ไม่เหมือนชาติใดนะครับ คือ เราจะแต่งหน้าให้น้อยที่สุด ให้ดูธรรมชาติมากที่สุด

สำหรับสไตล์ของผม ใช้เส้นตรงเข้ามาใช้ในการแต่งหน้า ซึ่งก็เป็นพื้นฐานจากการวาดภาพนั่นเองครับ ผมใช้เส้นตรง ตั้งแต่คิ้ว อายไลเนอร์ แทนที่จะเขียนโค้งไปตามขอบตา ผมกรีดด้วยเส้นที่ตรงขึ้น หรือเฉดดิ้งโหนกแก้มเชื่อมหลังใบหู ไปจนถึงขอบริมฝีปาก เมื่อลงสีสันเมกอัพไปตรงบริเวณเหล่านี้ ก็จะทำให้ผู้หญิงเปลี่ยนไปได้ชัดเจน เพราะใบหน้าคนเราจะไม่ค่อยมีเส้นที่ตรงแบบนี้ การแต่งเติมเส้นตรงลงไปก็จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่เห็นชัดเจน ผลลัพธ์ก็คือพวกเธอสวยขึ้นเลยครับ”  

ยูตะ เข้ามาร่วมงานกับแบรนด์ ทรี ในปี 2010 ซึ่งการได้ทำงานใกล้ชิดร่วมกับครีเอทีฟไดเรกเตอร์ของแบรนด์ ริเอะ โอโมโตะ คือ ก้าวสำคัญในการสั่งสมประสบการณ์

“แบรนด์ชื่อสั้นและเรียบง่าย แต่ให้ความหมายที่ลึกซึ้ง ผมเริ่มงานด้วยแนวคิดหลัก 3 แนวคิด คือ Natural เน้นส่วนผสมจากพืชธรรมชาติ Honest การให้ข้อมูลผลิตภัณฑ์ตรงไปตรงมาของแบรนด์ แสดงถึงความรับผิดชอบต่อผู้ใช้ และ Creative การสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ความงามเพื่อผู้หญิงยุคใหม่ เพื่อให้การแต่งหน้าเป็นเรื่องง่าย และให้ผลลัพธ์อย่างมืออาชีพ

3 ข้อนี้ คือ ปรัชญาและแนวคิดของแบรนด์ และผมทำงานด้วยความเชื่อมั่นว่าความงามสำหรับผู้หญิงในมุมมองใหม่ในปัจจุบัน ไม่มีรูปแบบที่แน่นอน และไม่สามารถให้คำจำกัดความตายตัวได้    

ไม่ว่าอย่างไร ความงดงามต้องซ่อนอยู่ภายในจิตใจด้วย ประโยคนี้ไม่ได้พูดลอยๆ สวยๆ (บอกพลางยิ้ม) เพราะความงามมาจากตัวตน จะเผยให้เห็นถึงความงามเสริมด้วยพลังของเมกอัพ ที่สามารถทำให้ทุกๆ คนรู้สึกมั่นใจและรู้สึกดีกับตัวเองมากยิ่งขึ้น ผมเชื่อว่าในผู้หญิงแต่ละคนล้วนมีความงามอันเป็นเอกลักษณ์ ในฐานะของการเป็นเมกอัพ อาร์ติสต์ ผมต้องการค้นหาสีสันที่เข้ากันได้ดีกับแต่ละคน เพื่อสร้างสรรค์ความงามได้อย่างลงตัว ซึ่งช่วยเผยให้เห็นถึงความงามที่ซ่อนอยู่ในตัว และทำให้พวกเธอรู้สึกสนุกสนานกับการแต่งหน้า”

 

ผู้ชายก็แต่งตัว-แต่งหน้าได้ (นะ!)

 

 

 

เส้นทางอาชีพเมกอัพ อาร์ติสต์ เริ่มชัดเจนเพียงอายุ 17 ปีเท่านั้น ความใฝ่ฝันคือได้ก้าวไปสู่เวทีแฟชั่นระดับโลก โดยมีแบรนด์โปรด คือ มาร์แตง มาร์เจลล่า ดีไซเนอร์ผู้บุกเบิกแฟชั่นแนวอาวองต์การ์ด เสื้อผ้าที่เขาใส่ประจำ ก็คือ แบรนด์นี้

“ก็ยังเป็นความใฝ่ฝันอยู่ครับ (ยิ้ม) ผมได้ไปแต่งเวทีปารีสแฟชั่นวีก แต่ก็ยังไม่ได้แต่งให้แบรนด์ในฝัน ซึ่งตอนนี้ผมไม่ได้ซื้อเสื้อผ้า มาร์แตง มาร์เจลล่า และไม่ใช่แบรนด์ในฝันไปแล้วละครับ เพราะเขาเปลี่ยนดีไซเนอร์เป็น จอห์น กัลลิอาโน แฟชั่นกูตูร์ไปสำหรับการทำงานนะครับ เสื้อผ้ารวมทั้งรองเท้าที่ผมใส่ตอนนี้เป็นโลคัลแบรนด์ของญี่ปุ่น แบรนด์ Devoa นอกจากความสนุกสนานของการดีไซน์แล้ว อย่างเช่น รองเท้า ก็มีจินตนาการใส่รอยเท้าคนเข้าไปให้เหมือนรอยเท้าสุนัข หรือแมว ที่ชอบเหยียบไปบนพื้นปูนที่ยังไม่แห้ง หรือส่วนเสื้อผ้าการคำนวณทุกๆ จุดของร่างกายคนเราเพื่อรองรับทุกๆ การเคลื่อนไหว ผมว่านี่คือหลักการออกแบบที่ดี  

เครื่องประดับผมใส่แบรนด์ของนิวยอร์ก Jew Platina ผมต้องไปทำงานแต่งหน้าปีละ 2 ครั้ง แบรนด์นี้ใช้ตัวเลขเข้ามาในการออกแบบเพื่อความโชคดีด้วย สำหรับผม เลขนำโชค ก็ต้องเป็นเลข 3 สิครับ”  

ยูตะ บอกพลางหัวเราะ การแต่งตัวแนวอินดี้ เท่ และมีความละเอียดไปทุกอณู ในสไตล์ผู้ชายทำงานคลุกคลีกับแฟชั่น และชื่นชอบการออกแบบแท้จริง และสำหรับคอลเลกชั่น ล่าสุด Three Thailand Limited  2017 ยูตะ ก็ได้ร่วมใส่รายละเอียดนี้ในการรังสรรค์ความงามเพื่อผู้หญิงไทยโดยเฉพาะ

“แต่ละซีซั่น ผมจะคิดร่วมกับครีเอทีฟไดเรกเตอร์ของแบรนด์ คือ ริเอะ โอโมโตะ สีสันคือสิ่งที่เราใส่ใจที่สุด สีอายแชโดว์กว่าจะได้ผ่านการทดลองหลายร้อยครั้ง กว่าจะได้สีเฉดที่ได้แรงบันดาลใจมาจากท้องฟ้ายามเย็นของพระปรางค์วัดอรุณราชวราราม สีนี้ผลิตขึ้นในแบบลิมิเต็ด เอดิชั่น สำหรับผู้หญิงไทย มีขายเฉพาะในเมืองไทยเพียงที่เดียวเลยครับ

กุญแจความสำเร็จของเครื่องสำอางจากญี่ปุ่น คือ ความพิเศษที่เราคิดค้นอย่างละเอียดอ่อน สิ่งที่ผสมอยู่ในเมกอัพ คือ ออยล์เจล ทำให้ลิปสติกเกลี่ยทาที่พวงแก้มได้ด้วยครับ นอกจากความสวยแล้ว คือ การแต่งหน้าได้ง่ายขึ้น สนุกขึ้น ด้วยนวัตกรรมที่เราคิดค้นขึ้นมาใหม่ๆ อยู่เสมอเลยครับ และทำให้เครื่องสำอางชิ้นนั้นเป็นมัสต์เฮฟที่ผู้หญิงทุกคนต้องมี”

แต่งหน้าเนรมิตความงามผู้หญิงมาทั่วโลกแล้ว เมื่อถามว่าแล้วตัวเมกอัพ อาร์ติสต์เอง แต่งหน้าหรือไม่? ยูตะ ตอบคำถามนี้พร้อมเสียงหัวเราะ

“แต่งสิครับ การแต่งหน้าผู้ชาย ก็ต้องแตกต่างจากผู้หญิงแน่นอน คือ ต้องแต่งให้เหมือนเราไม่ได้แต่งอะไรเลย ผมแต่งให้ผู้หญิงโดยเน้นความเป็นธรรมชาติแล้ว แต่งหน้าตัวเองก็ต้องธรรมชาติยิ่งกว่าอีก การแต่งหน้าคือการมองรวมๆ บนใบหน้า ไม่ต้องพยายามแต่งส่วนใดส่วนหนึ่งมากจนเกินไป

ผู้ชายยุคนี้แต่งหน้าไม่แปลกหรอกนะครับ (ยิ้ม) เพราะทุกคนต้องดูดีเมื่อออกนอกบ้านเช่นเดียวกับผู้หญิง และหลักการแต่งหน้าก็ไม่ต่างกัน คือ ดึงส่วนที่ดีที่สุด ให้ออกมาดูเด่นที่สุด การแต่งหน้าคือมารยาทด้วยซ้ำ ผู้ชายแต่งหน้าต้องให้เหมาะสมกับการทำงาน หรือการเข้าสังคม แต่งแล้วคุณต้องรอดนะ (หัวเราะ) ใบหน้าคุณต้องดูสะอาด ไม่ต้องคิดมากไปกว่านั้นเลยครับ” ยูตะ ช่างแต่งหน้ามือโปรจากญี่ปุ่นบอกทิ้งท้ายด้วยมาดสุดเท่

 

ณัฐนัย อนันตรัมพร จังหวะดีที่มาถูกเวลา

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

03 ตุลาคม 2560 เวลา 14:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : https://www.posttoday.com/ent/celeb/518135

ณัฐนัย อนันตรัมพร จังหวะดีที่มาถูกเวลา

ชายหนุ่มร่างสันทัด หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสท่าทางใจดี มีบุคลิกที่เรียกว่าเล็กพริกขี้หนู เพราะสามารถปลุกปั้นบริษัทด้านสื่อสารให้มีรายได้ทะลุหลายพันล้านบาท ณัฐนัย อนันตรัมพร กรรมการผู้จัดการ บริษัท อินเตอร์ลิ้งค์ เทเลคอม บริษัทให้บริการทางด้านอินเทอร์เน็ตชายขอบกว่า 30 จังหวัด ที่เพิ่งเข้าตลาดหลักทรัพย์มาเพียง 1 ปี ถือเป็นผู้บริหารรุ่นใหม่ไฟแรงที่มีอายุเพียง 30 ปี งานของบริษัทเขานั้นเพื่อรองรับนโยบายไทยแลนด์ 4.0 ของรัฐบาลยุคปัจจุบัน ให้ประชาชนเข้าถึงเทคโนโลยีได้มากขึ้นแม้ในพื้นที่ห่างไกลที่รัฐบาลเองเข้าไปไม่ถึง

เขาบอกว่า การทำธุรกิจที่ดีควรต้องให้โอกาสคนอื่นด้วย แม้จะได้กำไรน้อยแต่หากเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยพัฒนาประเทศก็ควรจะทำ เพราะปัจจุบันนี้เทคโนโลยีมีความสำคัญและจำเป็นในชีวิตของทุกคน ถือเป็นปัจจัยที่ 5 ก็ว่าได้ และจะเข้ามามีอิทธิพลในชีวิตของคนมากขึ้นทุกวัน การจะทำธุรกรรมกับหน่วยงานภาครัฐอนาคตก็จะผ่านออนไลน์กันหมดแล้ว แต่แค่เรื่องพื้นๆ อย่างโทรศัพท์พื้นฐานบางหมู่บ้านยังไม่มีโทรศัพท์บ้านใช้เลย นั่นแสดงถึงความแตกต่างไม่เท่าเทียมที่รัฐพยายามที่จะปิดช่องว่างตรงนี้ให้มีความเสมอกันในทุกที่ของประเทศไทย แม้ในถิ่นห่างไกลยังชายขอบของประเทศ

 

 

 

 

จบปริญญาตรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตอนเรียนจบใหม่ๆ เขาเคยทำงานฝ่ายวิจัยและพัฒนาที่บริษัทรถยนต์แห่งหนึ่งอยู่เกือบปี ก่อนจะไปเรียนต่อปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกา ตอนเรียนที่อเมริกาเคยทำงานที่อเมริกา แต่เป็นหน่วยงานทางด้านงานวิจัยและจับคู่ธุรกิจให้กับนักธุรกิจของแคนาดามาจับคู่กับของอเมริกาอยู่ 9 เดือน เป็นงานที่สนุก รายได้ดี และได้เปิดโลกเปิดมุมมองทางธุรกิจให้เขาอย่างมาก

“เวลาที่เราสามารถช่วยให้เขาจับคู่ธุรกิจกันได้ระหว่างชาวแคนาดากับอเมริกา เราจะได้เปอร์เซ็นต์ตามสัดส่วนของธุรกิจอีกด้วย เช่น 2 เปอร์เซ็นต์ ยิ่งมูลค่าธุรกิจเยอะเราก็จะได้มาก เพียง 9 เดือนกว่าที่ทำงานที่นี่ผมสามารถได้ส่วนแบ่งเปอร์เซ็นต์จากการจับคู่ค้าให้เกิดขึ้นได้ คิดเป็นเงินเกือบ 30 ล้านบาท เป็นเงินติดกระเป๋ากลับมาประเทศไทย ซึ่งตอนนั้นผมอยากทำงานที่นั่นต่อ ไม่อยากกลับประเทศไทยเลย อยากจะทำงานที่นั่นหาประสบการณ์และเก็บเงินสัก 2-3 ปีก่อน แต่ทำได้แค่ 10 เดือน คุณพ่อไม่ยอม ท่านเรียกตัวกลับมาช่วยธุรกิจของครอบครัวทันที”

เขากลับประเทศไทยตอนปี 2554 ตอนที่ประเทศไทยเกิดน้ำท่วมใหญ่ คุณพ่อบอกให้มาช่วยทำธุรกิจ ก็มาทำงานเป็นผู้จัดการในแผนกทั่วไปเรียนรู้งานไปก่อน ตรงไหนคนขาดก็ส่งไปทำ โจทย์การทำงานของคุณพ่อกว้างมาก ทำให้เกิดแรงกดดันให้กับเขาเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากคุณพ่อเป็นคนเก่ง เวลาไปดีลงานกับใครก็จะถูกคาดหวังว่าเขาจะต้องเก่งเหมือนคุณพ่อ แล้วคุณพ่อของเขาเคยไปออกรายการโทรทัศน์ช่องธุรกิจหนึ่งและให้สัมภาษณ์ว่า ต้องการให้บริษัทเติบโตมียอดขายภายใน 10 ปี ให้ได้ 1 หมื่นล้านบาท ซึ่งตอนที่ท่านให้สัมภาษณ์บริษัทมีรายได้เพียง 1,200 ล้านบาท เขาฟังแล้วเครียดมาก เพราะคุณพ่อคาดหวังให้เขามาช่วยงาน 

หลังจากวันนั้นเขาก็ตั้งทีมงานทำงานทันที มีพนักงานเริ่มต้นเพียง 5 คน เมื่อ 6 ปีที่ผ่านมา ปัจจุบันมีพนักงาน 600 คน และเข้าตลาดหลักทรัพย์ได้เพียง 1 ปี โดยแยกแผนกของเขาออกมาเป็นบริษัท ไอเทล

“กดดันมากครับ คุณพ่อมองว่าท่านเริ่มธุรกิจเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ด้วยเงินลงทุนเพียง 2 แสนบาท ท่านไม่มีความพร้อมใดๆ มากนัก ยังสร้างตัวมาได้ถึงตรงนี้ ขณะที่ผมเริ่มต้นมีหลายอย่างรองรับ มีความพร้อมกว่ามากก็ควรจะทำให้ได้ ผมจึงต้องพยายามทำงานให้เต็มที่ คิด ลงมือทำ ลุยเองทุกอย่าง ขยายงาน ต่อยอดจากสิ่งที่คุณพ่อสร้างก็เหนื่อยมากๆ ครับ และก็ผ่านมาได้ในที่สุด แต่ก็ถือว่ายังไม่สวยงามเป็นที่พอใจแบบที่เราอยากได้จริงๆ ก็ต้องผลักดันอีกหลายอย่างให้เกิดขึ้น โดยเฉพาะยอดขายที่เราตั้งเป้าเอาไว้เยอะอยู่

การทำธุรกิจของผมเริ่มจากยากๆ แล้วค่อยไปง่าย เพื่อจะได้สบายตอนหลัง คนอื่นอาจจะเริ่มง่ายๆ ก่อนแล้วค่อยไปยากขึ้น แต่ผมสวนทาง ถ้าผ่านเรื่องยากๆ ได้แล้ว เรื่องที่เหลือก็ง่ายหมดล่ะ ผมมองอย่างนั้นนะ คุณพ่อก็พยายามสอนว่าให้ทำเรื่องยากๆ ก่อน ที่เหลือก็จะเป็นเรื่องง่ายไปเอง”

 

 

 

 

ณัฐนัย กล่าวต่อไปว่า ตลอดการทำงานเกือบ 7 ปีที่ผ่านมาของเขานั้น ถือว่าไม่ง่ายและไม่มีคำว่าฟลุก ต้องทุ่มเทจริงจังมาก หลายอย่างมีสิ่งที่ควบคุมไม่ได้มากมาย คนคือตัวแปรที่สำคัญที่สุดและบริหารจัดการยากที่สุดในการทำงาน ส่วนหนึ่งตอนเขามาทำงานนั้นอายุไม่ถึง 24 ปี ประสบการณ์และการยอมรับอาจจะไม่มากนัก ก็ต้องพิสูจน์ตัวเองอย่างมากว่าเขาตั้งใจจริง แต่โชคดีก็คือเขามาถูกที่ ถูกจังหวะเวลา

ทุกวันนี้อายุเข้า 30 ปี ถือว่ามีประสบการณ์ มีชั่วโมงบินมากขึ้น แต่ก็ยังต้องทุ่มเทในการทำงานต่อไป เพื่อให้บริษัทมีเงินปันผลเป็นที่น่าพอใจแก่ผู้ถือหุ้น ในเรื่องความเครียดหรือเมื่อเจออุปสรรคปัญหา เขาพยายามใช้ธรรมะ ใช้สติเข้ามาช่วยแก้ไขให้ใจเย็นลง ทบทวนตัวเองมากขึ้น พยายามใจเย็น มองโลกในแง่บวก

หลักการทำงานก็คือพยายามเอาใจเขามาใส่ใจเรา ดูแลกันเหมือนคนในครอบครัวที่เขาต้องเติบโตไปพร้อมกัน เปิดใจรับฟังให้มากขึ้น มีความเด็ดขาดในการทำงาน กล้าตัดสินใจ ตั้งเป้าในอนาคตอันใกล้นี้ว่าพยายามสร้างมืออาชีพเข้ามาทำงานด้วยกันมากขึ้น ให้โอกาสทีมงานมากขึ้น ตอนที่เขาเริ่มต้นธุรกิจตอนนั้นพลาดไม่ได้จึงไม่เปิดโอกาสให้คนอื่นร่วมตัดสินใจมากนัก แต่ตอนนี้บริษัทเข้าที่เข้าทางมีระบบมากขึ้น สามารถเปิดโอกาสให้ทีมงานช่วยในการตัดสินใจมากขึ้น

แม้งานหลักจะหนักหนาเพียงใด แต่เขาก็พยายามหางานอดิเรกที่ชอบทำเป็นงานอดิเรก สืบเนื่องจากเขาชอบรับประทานของหวาน ตอนอยู่ที่อเมริกามีร้านโยเกิร์ตร้านหนึ่งอร่อยมาก จนเขาซื้อแทบทุกวัน พอกลับมาประเทศไทยก็ยังนึกถึงเสมอ อยากขอแฟรนไชส์มาเปิดที่ประเทศไทยแต่ราคาแพงมากสู้ไม่ไหว จนไปเจอรุ่นพี่นักธุรกิจท่านหนึ่งอยากเปิดร้านโยเกิร์ตเช่นกัน เลยหุ้นกันเปิด คิดสูตรกันเองชิมจนเป็นที่พอใจ

เขาเลยเปิดร้านโยเกิร์ตของตัวเองชื่อ เฮลโหล โยเกิร์ต เมื่อปีที่ผ่านมา เป็นแนวสุขภาพ ตอนนี้มี 8 สาขาในห้างรอบนอก เช่น แฟชั่นไอส์แลนด์ บิ๊กซีรัชดา เซ็นทรัลปิ่นเกล้า เทสโก้ โลตัส กำลังจะหาสาขาในเมืองอย่างพารากอนสักปลายปีนี้ ตั้งเป้าจะเปิดให้ได้ 10 สาขาภายในสิ้นปีนี้ เป็นงานอดิเรกที่สร้างรายได้พอประมาณสำหรับเขา “คืองานหลักมันเครียด เลยอยากทำร้านของหวานเพราะเราชอบกิน (หัวเราะ) ไม่ได้ซีเรียสมากนัก พอเลี้ยงตัวเองได้ก็พอใจแล้ว”

นอกจากนั้น เขาอยากทำธุรกิจเกี่ยวกับเสื้อผ้ากีฬา เนื่องจากชอบออกกำลังกาย จึงเลือกทำธุรกิจเสริมในสิ่งที่เราชอบจริงๆ ชอบอะไรกินใช้อะไร ก็ทำในสิ่งที่คุ้นเคยและชอบจะได้มีความสุข ไม่กดดันตัวเองมากเกินไป เพราะงานประจำก็เครียดมากพอแล้ว เขากล่าวทิ้งท้ายอย่างมีความสุข