ต้องบอกว่าห่างหายจากวงการไปยาวนานกว่า 30 ปี สำหรับ “อ้อ” ยอดสร้อย โกมารชุน วันนี้ด้วยความชอบ และถนัดในงานศิลปะบนถนนสายบันเทิง บวกกับมีเลือดศิลปินของทั้งคุณพ่อ เสน่ห์โกมารชุน และคุณแม่ ปรียา รุ่งเรือง อยู่เต็มเปี่ยม จึงทำให้ “อ้อ” กลับมามีไฟอีกครั้ง และการเริ่มใหม่ครั้งนี้เธอจริงจัง และใส่ใจทุกขั้นตอน ทั้งเบื้องหลังและเบื้องหน้า!?

อัพเดทชีวิตปัจจุบัน

ช่วงนี้กลับเข้ามารับงานต่างๆ ในวงการบันเทิงค่ะตอนนี้เริ่มเข้ามาทำบริษัทชื่อว่า “แพท เตอร์โปรโมชั่น”เป็นโมเดลลิ่งหาเด็กไปแคสงาน ในทีมมีประมาณ 100 กว่าคนแล้วค่ะ ถือว่ากำลังไปได้เรื่อยๆ คืออ้อทำกับน้องที่รู้จักกันชื่อแพท เรารู้จักกันนาน แล้วเขาจะค่อนข้างรู้รายละเอียดเกี่ยวกับดาราเก่าๆ เยอะมาก และเหมือนเป็นผู้จัดการคนดูแลเราด้วย เขาก็เลยชวนให้มาทำด้วยกัน บวกกับตัวอ้อเองก็อยากจะกลับเข้ามาทำอะไรในวงการบันเทิงจะได้ไม่เซ็ง และมีทำรายการคือ รวมมิตรชิดดาว ออนแอร์ทางยูทูบ เราก็เริ่มจากการทำเบื้องหลังก่อนค่ะ ให้เขาได้เห็นว่าเรากลับเข้ามาทำงานตรงนี้แล้วนะ

สนุกกับการเริ่มงานครั้งใหม่

สนุกมากนะคะ เป็นสิ่งที่เราคุ้นเคย และคุ้นชินอยู่แล้ว กลับเข้ามาทำงานวงการบันเทิงแบบเต็ม แต่อยู่เบื้องหลัง ซึ่งก็เป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง เมื่อก่อนเราอยู่แต่เบื้องหน้า ก็สนุกกันคนละแบบค่ะ ตอนนี้ที่ทำกับน้องแพทก็ทำได้ประมาณ 5-6 เดือนแล้วค่ะเราอยู่บ้านเฉยๆ ก็เหงานะ จริงๆ ไม่ทำก็ได้นะ ก็มีลูกคอยดูแลเรา ญาติพี่น้องก็บอกนะว่าจะทำไปทำไมให้เหนื่อยมีลูกดูแลอยู่แล้ว เราก็รู้สึกว่าไม่ภูมิใจ อยากมีอะไรของเราทำบ้าง ไม่อยากอยู่เฉยๆ อยู่แต่ในบ้าน แต่ถ้าเราได้ออกมาทำงานอย่างนี้ก็สนุก ชอบ เราได้เจอสังคมที่เราคุ้นเคย ก็ลุยทำตอนนี้แหละ ที่เรายังไหว ถ้า 60 ปีก็ไม่ไหวแล้วมั้ง

ย้อนวัยแจ้งเกิดในวงการบันเทิง

ถ้าเป็นหนังเรื่องแรก คือ “ครูขาหนูเหงา”ปี พ.ศ. 2521 ค่ะ เป็นหนังนักเรียนที่เล่าเรื่องนักเรียนแต่ละคนว่ามีปัญหาครอบครัวแบบไหน อ้อเล่นเป็นตัวร้ายนิดหนึ่ง อิจฉานางเอก ส่วนผลงานด้านละคร เคยเล่นเป็น แม่ตี๋ใหญ่ ตอนนั้น นก-ฉัตรชัย เล่นไว้ หลังจากนั้นก็เล่นของค่ากันตนามาตลอด แต่ก็ไม่ได้เยอะมากมาย อ้อเข้ามาเล่นหนังตอนนั้นอายุ 24 ปีพอ 26 ปี มีลูก ก็ออกจากวงการเลยค่ะ แต่ที่คนรู้จักเพราะว่า มีคุณพ่อ คุณแม่ เป็นศิลปิน แล้วมีพี่ตู่-นพพล ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน พี่ตู่เป็นลูกของพี่ชายคุณพ่อ (เสนอ โกมารชุน)

เรื่องสุดท้ายที่ได้แสดง

เรื่อง “ค่าน้ำนม” ค่ะ ตอนนั้น สรพงศ์ ชาตรี-เนาวรัตน์ ยุกตะนันทน์ อ้อเล่นเป็นลูกคุณแม่ (แม่แท้ๆ ปรียา รุ่งเรือง) ก็เขินนะ เพราะเราไม่ค่อยคุยกับคุณแม่อยู่แล้ว แม่ไม่ได้เลี้ยง เพราะแม่ก็ดังแล้วตอนนั้นอ้อก็จะอยู่กับคุณยาย จนกระทั่งคุณแม่เสียไป ก็ไม่ค่อยได้สนิทกัน

มีความกดดันไหมในฐานะทายาทคนดัง

คุณพ่อ (เสน่ห์ โกมารชุน) เป็นคนสร้างหนังคุณแม่ (ปรียา รุ่งเรือง) เป็นแม่นาคคนแรกของเมืองไทย พ่อเป็นเจ้าของบทประพันธ์ แม่นาคพระโขนงพ่อกับแม่ดังมากเลย แต่เราไม่กดดันอะไรนะคะ เพราะว่าพ่อเสียชีวิตไปตั้งแต่อ้ออายุ 11 ปี เรารับรู้นะตอนที่พ่อกับแม่ดัง แต่ก็ไม่ค่อยได้ไปกับเขา เราอยู่แต่กับยายพ่อเป็นคนที่ไม่ชอบให้ลูกเข้ามาอยู่ในวงการบันเทิงด้วย ถ้าพ่ออยู่ อ้อก็คงไม่ได้เข้ามา จำได้ว่าตอนเด็กอยากเรียนกรมศิลป์ เพราะเราชอบรำ แต่พ่อไม่ให้เข้าถ้าตอนนั้นได้เข้า คิดว่าน่าจะดัง (หัวเราะ) เพราะเราชอบทางด้านรำละคร ขนาดมาอยู่เซนต์โยฯ เราก็ยังดังในการรำละคร เด็กรุ่นน้องจะรู้เลยว่า ยอดสร้อยคือ นางรำของโรงเรียน ทุกคนจะรู้ ส่วนคุณแม่ไม่ได้ว่าอะไรค่ะ และเป็นคนที่พาเข้าวงการบันเทิง เรื่องแรกที่เล่นก็เล่นเป็นลูกคุณแม่ด้วย ก็เล่นเหมือนชีวิตเราและอีกคนที่พาเข้าวงการคือ อาน้อย ดาวน้อย ศรีบุญเรือง ที่อยู่ ศรีบุญเรืองฟิล์ม ค่ะ

เทียบอดีตกับปัจจุบัน

หนังกับละคร อ้อว่าคนละแบบนะคะ จริงๆ อ้อเกิดจากกันตนา เราก็จะกินนอนด้วยกัน ตอนเล่นหนังสนุก เพราะว่าเราเป็นเด็กมีค่าย กิน อยู่กับเขาเลยคืออยู่บ้านอาน้อย จารุณี สุขสวัสดิ์ ก็อยู่ด้วยกันหมดที่เป็นดาราผู้หญิงก็อยู่บ้านด้วยกันหมด แล้วพอมาอยู่กันตนา พอเรามีละครทุกวันก็ถ่ายละครทุกวัน เป็นครอบครัวใหญ่ค่ะ แต่สมัยนี้เราไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดเลยก็คือ รายได้ดีกว่าแต่ก่อน สมัยเล่นตี๋ใหญ่ได้ตอนละ 1,200 บาทเองนะ แต่เรา
เป็นเด็กอยู่ในกันตนา เราก็จะโชคดีมีงานตลอดจบเรื่องนั้นต่อเรื่องนี้ ได้เงินเยอะเหมือนกันนะช่วงนั้นเพราะทำงานอย่างเดียวไม่ได้ใช้เงินเลย (หัวเราะ) เก็บได้หลายแสนนะ แต่เดี๋ยวนี้อ้อไม่เคยรู้หรอกว่าเขาได้ตอนละเท่าไหร่ และเดี๋ยวนี้ก็มีถ่ายโฆษณา ถ่ายแบบ ซึ่งเมื่อก่อนเราไม่เคยทำ จะเห็นว่าสมัยนี้เม็ดเงินเยอะขึ้น และดาราเยอะมาก เด็กสมัยนี้เก่ง มั่นใจในตัวเองด้วย

เปิดกว้างกับงานแสดง

กลับมาคราวนี้ รับทุกบทบาทค่ะ วันก่อนได้คุยกับพี่ต๊ะ กันตนา เขาบอกว่า มาสิ กลับมา เลยบอกเขาว่า อ้อกลับมาแล้วนะ อยากมีละครสักเรื่อง เขาก็โอเคเดี๋ยวดูให้ รอค่ะ ทุกอย่างต้องใช้เวลา ตอนนี้อาจจะต้องฟอร์มบริษัทเราก่อน แล้วก็จะพาเด็กๆ ในสังกัดไปสวัสดีผู้ใหญ่ ขอตั้งตัวนิดหนึ่ง ให้เด็กมีผลงานส่งแคสหนัง ส่งประกวดมิสแกรนด์ และอีกอย่างเราก็รู้ว่าเด็กก็ยังไม่เป๊ะเท่าไหร่ ต้องใช้เวลาให้เข้าที่เข้าทางสักหน่อยหนึ่ง ใจอ้อเองอยากเช่าห้องเปิดบริษัทเป็นเรื่องเป็นราว แต่น้องเขาบอกว่าใจเย็น เรากำลังร้อนไง มีไฟ (หัวเราะ) อีกสัก 2 ปี ก็หมดไฟแล้วนะ ถ้าจะทำอะไรก็ทำนะ อ้อเป็นคนที่ชอบทำงานกับคนที่ทำงานจริงๆ ไม่ใช่มีโปรเจกท์ ไม่มีงานเริ่มต้น แล้วตอนนี้ได้เจอน้องคนหนึ่งเขาก็อยากจะทำงาน ขึ้นชื่อว่าปั้นดินสู่ดาว เขาอยากไปหาดาวตามมหาวิทยาลัย ตามต่างจังหวัด แล้วก็เอามาปั้นส่งเข้าประกวด เราก็บอกเขาว่าโอเค เอามาคุย แล้วทำกัน กะว่าจะเปิดตัวสิงหาคมนี้ค่ะ

ทำไมถึงอยากกลับมาทำงานบันเทิง

ถ้าจะให้ไปทำธุรกิจค้าขาย เคยทำและชอบนะคะแต่ทำแล้วเจ๊ง เพราะเราไม่มีหัวการค้า ถ้าถามว่าจะให้ทำอะไรก็ทำได้หมดค่ะ ชอบทำกระเป๋า รองเท้า โน่นนี่นั่นแต่ขายไม่เป็น ซึ่งงานในวงการบันเทิงนี่แหละคงเป็นงานที่ถนัดที่สุด เพราะเมื่อก่อนตอนนั้นเรียนยังไม่จบเลยก็มาเล่นหนัง ก็คิดว่าเออ..เราถนัดนะ พอมาตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ก็ลองมาเป็นเบื้องหลังดูบ้าง เหมือนเราซึมซับอยู่แล้ว เราเห็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ อยู่แล้ว แต่ก็จะมีบางทีน้องสาวก็ไม่เข้าใจว่าเราจะกลับเข้ามาทำงานตรงนี้ให้ลำบากทำไม เราก็บอกว่า ไม่รู้สิอยากมีเงินเป็นของตัวเอง ไม่อยากแบมือขอใคร เพราะถ้าเราไม่ทำงานก็ไม่มีเงิน ถูกไหมคะ โอเคเรามีลูกๆ คอยเลี้ยงดูเราได้ แต่เราก็อยากได้โน่นได้นี่ส่วนตัวของเรา บางทีเราจะไปไหนมาไหนขอเงินเขาตลอดก็ไม่ใช่นะ การทำงานถือเป็นความสุขของแม่แล้วกันก็บอกลูกไปแบบนี้ค่ะ

กว่า 30 ปีที่หายไป

ตอนนั้นมีลูก ก็ต้องเลี้ยงลูก แล้วก็ไม่ได้กลับเข้ามาเล่นหนังเล่นละครอะไรเลย ก็เป็นแม่บ้านอย่างเดียวเลย และไม่ได้คิดหรือมีใครจุดประกายให้เราอยากจะกลับเข้ามาทำตรงนี้ และอ้อเป็นคนที่ไม่ได้สานต่อพวกเพื่อนดาราเก่าๆ ก็เลยหายไปค่ะ

ชีวิตคู่ที่ไม่ลงตัว

เลิกกับแฟนมาตั้งนานแล้วค่ะ และมีลูก 2 คน ลูกคนโตอายุ 30 ปี ส่วนคนเล็กอายุ 27 ปี ทั้งคู่ก็มีครอบครัวและมีลูกกันหมดแล้ว เราเป็นคุณยายแล้วล่ะตอนนี้ หลานคนโต 3 ขวบ ส่วนคนเล็ก 4 เดือนก็นัดเจอกัน โทร.คุยกัน บางวันก็พาหลานมาหายายบ้าง บางทีลูกก็บอกนะว่า แม่เป็นคุณยายแล้วนะ เลิกใช้ชีวิตข้างนอกได้แล้ว (หัวเราะ) เราก็บอกว่า ฉันชินกับการใช้ชีวิตข้างนอก ชินกับการออกไปเจอสังคม บอกเลยว่าชีวิตอ้อผ่านมาแล้วทุกรูปแบบจริงๆ เคยมีนักข่าวคนหนึ่งแต่เขาเสียชีวิตไปแล้วบอกว่า เอ็งนี่เป็นแมวเก้าชีวิตจริงๆ นะ เราก็..เออใช่ ถามว่าชีวิตเคยลำบากไหม ก็ไมได้ลำบากขนาดต้องไปหาบของขายขนาดนั้น แต่เป็นที่เรานี่แหละ ที่ทำตัวเราเองมากกว่า คือถ้าใช้ชีวิตธรรมดาก็ราบเรียบปกติ แต่เราเป็นคนที่มีความเป็นส่วนตัวสูง อย่างถ้าอยู่บ้าน ก็จะไม่คุยกับใครเลยนะ จะอยู่แต่ในห้อง ชอบที่สุดคือการอยู่คนเดียว ขออยู่ในห้องดูทีวี ทำอะไรก็ว่าไป แต่ไม่ชอบที่จะต้องออกไปนั่งคุยอยู่กับญาติพี่น้องข้างนอก เป็นคนแบบนี้ น้องๆ ก็จะไม่เข้าใจว่า เอ๊ะ เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมไม่ออกมาคุยมาเจอญาติพี่น้อง แต่ถ้านอกบ้านก็จะเป็นอีกแบบนะ ซึ่งเราก็ไม่รู้เพราะอะไร เป็นมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ซึ่งการที่เราเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูงแบบนี้ด้วยแหละมั้ง ถึงทำให้เลิกกับแฟน ไม่ชอบการเอาใจ ใครอยากกินอะไรก็กินไป ไม่ต้องมารอ อ้อยังเคยคุยกับลูกเลยว่าถ้าฉันมีเงิน ฉันจะอยู่คนเดียวอย่ามายุ่งกับฉัน (หัวเราะ)

อยากมีชีวิตคู่ที่อบอุ่นไหม

อยากค่ะ เคยด้วย คนสุดท้ายล่าสุด เป็นผู้ชายที่เราอยากใช้ชีวิตคู่แบบนี้มานานแล้ว เป็นผู้ชายอบอุ่น พูดเพราะ อยู่กับเราเขารักเรา ทำกับข้าวให้กิน ดีกับญาติพี่น้องเรา เพื่อนเรา อยากไปไหนได้ไป ทำอะไรก็ได้ทำ เข้าใจเราทุกอย่าง อยู่ด้วยกันมา 4 ปี แต่สุดท้ายก็อยู่กันไม่ได้ เลิกรากันไป ถามว่าเสียดายไหม ก็เสียดาย แต่ในเมื่ออยู่กันไม่ได้ก็คือไม่ได้ เหตุผลเพราะอะไร อ้อบอกเลยว่า ชีวิตคู่ไม่มีเหตุผล บางครั้งคนข้างนอกมอง เฮ้ย..น่ารักนะคู่นี้ ต่างคนต่างรักกัน แต่มันก็ต้องมีจุดบอด ซึ่งเขาก็มีจุดบอด เราก็มีจุดบอด เลยไม่คลิกกัน บางครั้งคนเราความอดทนมีขีดจำกัด ถามว่าอึดไหม ก็ใช้ได้อยู่นะ แต่ก็ได้แค่นี้แหละ ทุกวันนี้ก็นั่งเสียดายอยู่นะ แต่ก็ไม่รู้ ตอนนี้เดินไปข้างหน้าอย่างเดียวค่ะ

เครียดจัดถึงขั้นคิดฆ่าตัวตาย

อ้อเป็นคนที่คนอื่นมองยาก บทจะร้ายก็ร้าย บทจะเงียบก็เงียบ ไม่รู้สิเราก็รู้สึกว่าตอนนั้นน่ะเราทำตัวเราเองทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นความลำบากอะไรต่างๆ นานา แต่เราอธิบายให้คนอื่นฟังไม่ได้นะ เป็นบทเรียนให้เรา หรือช่วงนั้นอาจจะเป็นจังหวะชีวิตของเราอีกรูปแบบหนึ่ง ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะฆ่าตัวตายไปแล้วล่ะ ถามว่าเราคิดไหม ก็เกือบฆ่าตัวตายนะ ตอนท้องลูกคนเล็ก 9 เดือนแล้วด้วย ก็กินยาฆ่าตัวตาย วันนั้นแหละวันรุ่งขึ้นก็คลอดเลย ตอนนั้นกินยานอนหลับ เพราะว่าช่วงนั้นจะติดยานอนหลับ สาเหตุก็เพราะว่าเราอยากจะหลับ แต่ไม่หลับ กลายเป็นว่ามันกลายเป็นยากล่อมประสาท เราทำอะไรไปก็ไม่รู้ แต่ใจเราอยากหลับอยากลืมทุกอย่าง ไม่อยากจำหรือรับรู้อะไร อย่างพวกน้าก็จะมองว่าเราบ้า ทำปัญหาอีกแล้ว เมาอีกแล้ว โน่นนี่นั่นซึ่งตอนนั้นเราไม่อยากรับรู้แล้ว ตอนนั้นกินเสร็จเขียนจดหมายร่างความในใจไว้หมดแล้ว เตรียมแล้วล่ะ หลังจากนั้นก็ไม่รู้เรื่องเลย รู้สึกตัวอีกทีลืมตามาอยู่โรงพยาบาลแล้ว ชีวิตผ่านอะไรมาเยอะค่ะ อยากเขียนหนังสือนะแต่เรียบเรียงไม่ถูก ใช้ชีวิตคุ้มมาก ผ่านมาหมดทุกรูปแบบ

บั้นปลายชีวิต

ไม่เคยวางเลยค่ะ เป็นคนที่ไม่วางแผนชีวิตตัวเอง อะไรจะเกิดก็ให้เกิด เพราะอ้อคิดว่าข้างบนเขาขีดมาไว้ให้เราแล้วล่ะ ต่อให้คุณเจอคนดี ชีวิตคู่ดีขนาดไหน ถ้าคนจะเลิกก็เลิก อย่างอ้อกับแฟนเลิกกันตั้งแต่คลอดลูกอ้อเป็นคนที่ไม่เอาใจใคร เป็นคนแข็งๆ ไม่เคยทำกับข้าว ต่างคนต่างกิน ต่างอยู่ อย่ายุ่งกันนะ เป็นคนใช้ชีวิตกับใครไม่ได้ จริงๆ นะเป็นคนไม่ชอบชีวิตคู่ คือ ไม่รู้บอกไม่ถูกจริงๆ อ้อคิดว่าอยู่คนเดียวมีความสุขนะ ขอให้มีกิน มีใช้ มีบ้านอยู่ พอแล้ว ฉะนั้นก็จะไม่เคยวางแผนกับชีวิต เพราะวางแผนไม่ได้จริงๆ เราไม่รู้อนาคต กลับเข้ามาวงการอาจจะมีงานเยอะ หรือไม่มีเลยก็ได้ เพราะเราไม่ได้เป็นนางเอก ขอให้มีงานเข้ามาเราทำหมดค่ะ

พร้อมลุยทุกหน้าที่

ตอนนี้ตั้งใจทำงานเบื้องหลังเป็นเฮือกสุดท้าย ถ้าไม่ได้ทำก็ไม่ต้องทำแล้ว เพราะเป็นสิ่งที่เราชอบและถนัด ก็เลยกลับมาอีกครั้ง ชีวิตไม่มีอะไรมาก อ้อขอแค่ว่าให้ผ่านวันนี้ไปให้ได้ ก็พอแล้ว กินอิ่มนอนหลับ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ ปัญหาทุกปัญหามีทางแก้เสมอ เมื่อก่อนคิดนะว่า ปัญหานี้ถ้าแก้ไม่ได้ตายแน่ๆ สุดท้ายก็ไม่นะ ตื่นเช้าก็ยังอยู่ต่อไปได้เรื่อยๆ ขอให้มีอะไรทำไปทุกวันแค่นั้นพอแล้วค่ะ

ขอเป็นกำลังใจให้กับ แม่เก้าชีวิต ยอดสร้อย โกมารชุน ที่วันนี้คิดอยากจะสร้างชีวิตที่สิบของตนเอง