วันนี้ “ทีมข่าวบันเทิงแนวหน้า” มีนัดจิบกาแฟยามบ่ายสุดพิเศษที่ร้าน Top’s Café ย่านบางบอนกับคนดังแห่งพระนคร “อำภา ภูษิต” ที่ตอนนี้กำลังเกิดปรากฏการณ์สุดพิเศษในชีวิตการเป็นนักแสดง 40 ปี ในวงการบันเทิง กับบทพิสูจน์ของคำว่านักแสดง บทบาทการเป็นคุณแม่ และชีวิตที่ผ่านเรื่องราวมามากมาย

“ตอนนี้ไปไหนคนก็จะเรียกแม่ปริก ป้าปริกคุณแม่บ้าน ก็คือสามารถเรียกชื่อตามละครได้เลยค่ะไม่เป็นไร เพราะว่าเราโดนด่ามาทั่วพระนครแล้ว (หัวเราะ) แต่ก็ดีอย่าง ถึงคนด่าแต่ว่าก็มีคนรักเยอะ จะไปงานไหนก็ตาม เด็กๆ ยังรู้จักเราเลย เรียกว่าเป็นปรากฏการณ์อีกครั้ง ตั้งแต่เล่นช่อง 3 มา แต่ละเรื่องปังทุกเรื่อง อย่างตอนที่เล่นกับ “ตั๊ก-บงกช” เรื่อง “นิราศสองภพ” แล้วมา “นางบาป” ของ “พี่ปิ่น” ต่อมาก็ “ทองเนื้อเก้า” เป็นยายแลถล่มทลายทั่วบ้านทั่วเมืองเลย วิ่งขึ้นไปโชว์ตัวแป๊บเดียวขึ้นรถไปต่ออีกงาน จูงมือกันไปกับ “น้องยอร์ช” แล้วก็ “พี่โย-ทัศน์วรรณ”จนมาอีกครั้งนึงก็บุพเพสันนิวาส ซึ่งก็ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ เราคิดว่าละครคงจะดังประมาณนึง แต่ไม่คิดว่าจะดังเว่อร์ทุกตัวทั่วพระนครขนาดนี้ต่างประเทศเพื่อนก็เขียนมาบอกว่าฝรั่งชอบมาก ยัยปริกเขาขอให้เราส่งโลเกชั่นบ้านไปให้ดู แล้วเขาก็ซูมดูแค่เห็นหลังคาบ้านก็ยังดี (หัวเราะ) เราก็มีความรู้สึกว่าโอเคนะ ดีๆ ตอนนี้มีงานละครเข้ามาเรื่อยๆ ที่ออนแอร์อยู่คือ “รูปทอง” ทางช่อง gmm25 ซึ่งรับบทเป็นป้าของพระเอก เป็นคนปากร้ายใจดี ก็สนุกไปอีกแบบเหมือนกัน”

ตัวตนในแบบของ “อำภา ภูษิต”

จะบอกว่าตัวเองเป็นคนไม่ค่อยปกติ (หัวเราะ) เป็นตัวตลกของบ้าน แต่ว่าตลกกับลูกกับแม่กับคนใกล้ชิดนะ ถ้าคนงาน ก็จะดูว่าแต่ละคนเขาเป็นยังไง จะมีเถียงกันบ้าง คือเราเป็นคนที่เวลาอยู่บ้านจะไม่ยอมทำอะไรเอง แต่แม่เราเป็นคนที่ทำอะไรเองหมด เราก็มีความรู้สึกว่าทำไมแม่เราต้องทำ เราจ้างให้มาดูแม่เรา ทำไมไม่ทำให้แม่เรา ในเมื่อแม่ไม่ใช้ เราก็ใช้สิตื่นเช้าลงมาเนี่ยของกินเพียบ แต่ว่าห้องนอนห้องพระเราจะไม่ให้ใครขึ้นนะ คือจะทำความสะอาดเองถ้าอะไรขยับ เราจะรู้หมด ห้องพระจะปิดสนิทเลยไม่ให้ใครเข้า เพราะว่าจะเข้าไปไหว้พระทุกคืน ถ้าเรารู้แล้วว่าเช้าวันนี้ต้องถ่ายถึง 4 ทุ่ม แล้วพรุ่งนี้เช้าต้องตื่นเช้า เราก็จะเข้าซะเลยเช้านี้ แต่ถ้ามันสุดวิสัยจริงๆ ก็จะเข้าไปสัมมาอะระหัง 3 จบ จะมีบทสวดสั้น ซึ่งเมมไว้ในโทรศัพท์ สวดประมาณ 10 นาทีก็เสร็จ แต่ถ้าแบบยาวจะประมาณชั่วโมงกว่า นี่คือมุมสงบของเราที่มีความสุข

มุมของความเป็นคุณแม่

มีลูกสาว 2 คน เป็นแฝดค่ะชื่อ “น้องเนม-น้องนาว” ส่วนใหญ่ก็จะฮัลโหลกัน คือเราอยู่บ้านด้วยกันก็จริง แต่ว่าเวลาว่างจะไม่ค่อยตรงกัน เพราะเขาก็ออกทำงานแต่เช้า และเราจะมีไลน์กลุ่มส่วนตัว
ในบ้านกัน วันนี้คุณแม่อยู่ร้านนี้ ใครอยากทานอะไรบ้าง เราก็จะซื้อเข้าไป คุณแม่ซื้อของอยู่ ใครเอาอะไรบ้าง ของใช้ในบ้าน ส่วนใหญ่ถ้าจะไปด้วยกันก็วันครอบครัว สงกรานต์ไปบังสุกุลคุณตาคุณทวดที่เราจะทำประจำและที่สำคัญคือล้างเท้าแม่ทุกปี แล้วเราก็จะเอาน้ำนั้นมาอาบราดตั้งแต่หัวลงมา เราก็จะสอนลูกด้วย แต่จะบอกเขาว่าไม่ต้องราดหัวก็ได้เอาแค่อาบตัวมันก็เป็นสิริมงคลแล้ว

สไตล์การเลี้ยงลูก

แอ๊วจะเป็นซิงเกิ้ลมัมตั้งแต่แรกแล้ว ลูกเรียนโรงเรียนเอกชนที่นึง ซึ่งไม่ว่าคุณแม่จะรวยหรือจนก็สามารถส่งเรียนได้ เรารู้สภาพเราว่าเราหากินคนเดียวโทรศัพท์ลูกอยากได้เราก็ต้องซื้อให้เขา แต่ต้องถนอมให้ดีนะมีปัญหาอะไรโทร.หาแม่ พี่น้องเขามีอะไรเขาจะปรึกษา รถซื้อ 2 คัน ลูกยังเรียนไม่จบเลยเขาขอขับรถไปโรงเรียนกัน 2 คนพี่น้อง เราก็อนุญาต แต่ก็ต้องไปขอคุณครูจอดรถ จอดได้อาทิตย์เดียวทางโรงเรียนบอกว่าขออนุญาตเถอะค่ะ ครูบางคนยังไม่มีรถ เราก็ขอโทษ ก็จอดข้างโรงเรียนไปบ้าง เลี้ยงลูกเหมือนเลี้ยงทางโทรศัพท์ แต่เขาจะมีสัญชาตญาณของเขาเองคือหนึ่งเขามีแม่คนเดียว ดังนั้นเขาจะรู้ว่าต้องทำตามใจแม่ อะไรที่แม่ไม่ชอบเขาก็จะไม่ทำ มีอะไรจะเล่าให้ฟัง เพราะเราแก้ปัญหาได้ เขาไม่ดื้อแต่เป็นเด็กทันสมัย ทำอะไรแม่จะไม่ยุ่ง ไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว แต่ต้องไม่เสียหาย

คุณแม่เห่อลูกสาว

ตอนเรียนหนังสือทุกคนรู้หมดว่านี่คือลูกดาราจากที่เขาเขิน ก็กลายเป็นชินแล้ว เพราะว่าคุณแม่เวอร์(หัวเราะ) เวลาลูกเล่นละครมีกิจกรรมอะไรที่โรงเรียน แม่ก็จะต้องไป เราก็ภูมิใจของเรานะ ในฐานะคนเป็นแม่ เขาเป็นดรัมเมเยอร์เราก็ต้องไป นั่งอยู่บนรถสงกรานต์เราก็ไป แล้วก็จะให้คนตามถ่ายรูปตลอด กว่าเขาจะถึงโรงเรียน แล้วก็จะชอบจับเขาแต่งตัวเหมือนกันด้วย พอเขาเริ่มโตเขาก็อาย ขอใส่อย่างอื่นที่มันไม่เหมือนกันบ้าง เราก็บอกว่าใส่เหมือนกันมันน่ารักนะลูก แต่เขาก็บอกว่าเขาโตแล้ว เราก็เลยตามใจเขา อยากใส่อะไรก็จัดการกันเอาเอง เพราะว่าพอโตเขาก็ไปกันคนละทาง เราก็ปล่อยเขา

อยู่ที่ดวงชะตาฟ้าลิขิต

น้องนาวเขาเคยเล่นละครด้วยนะ เรื่อง “ผยอง” ทางช่อง 3 แต่ว่าละครไม่ได้ออนแอร์เขาเสียใจมาก เพื่อนก็รอดู เขารู้สึกเสียเซลฟ์เลย บอกว่าไม่เล่นอีกแล้วนะ แม่ก็ไม่ว่า เป็นแม่ก็เสียเซลฟ์ แต่ตอนนั้นก็เหมือนว่าเราอยากให้เขาลองงานแสดง และบทแก่นๆ สมวัย ซึ่งเขาก็เล่นได้ค่ะ อาจจะด้วยสายเลือดนักแสดงจากแม่ แต่ว่าพอละครไม่ได้ออนแอร์ เขาก็เลยเหมือนไม่ได้ตั้งเป้าตรงนี้แล้ว การที่จะมาเป็นนักแสดงใช่ว่าแม่อยู่ตรงนี้แล้วคุณจะมาเป็นได้นะคะ มันต้องอยู่ที่ดวง แล้วอยู่ที่ว่าบางครั้งเราเข็นกันแทบตายแต่เราไม่เคยเข็นลูกเราเลยนะ บางคนไม่ต้องเข็นหรอกดวงมันใช่ ออร่ามันออกเรื่องเดียวก็เปรี้ยงปร้าง อย่างแม่ก็ไม่เคยเล่นมาก่อนเข้ามาก็เพราะดวงจริงๆ เล่นๆ แล้วหนังได้ 3 ล้านบาท 40 ปีที่แล้ว แล้วตอนประกวดนางงามเขาก็ว่าเราเป็นนางงามเดินสาย แต่จริงๆ ไม่ใช่นะ เราเวทีเดียว ฟลุคขึ้นเวทีเดียวเวทีแรกก็ได้รางวัลเลย ประกวดเทพีสงกรานต์สวนสามพราน ด้วยความที่เรายิ้มไม่หุบ เพราะว่าผ้าสไบที่เราใส่เป็นลูกปัดแล้วมันไปติดตามร่องเวที เราก็เดินต่อไปไม่ได้ เลยยืนยิ้มทั่วตัวเลย ไม่ใช่ยิ้มเก่งนะ แต่ยิ้มขอความช่วยเหลือ (ยิ้ม) จนมีคนเขาวิ่งมาปลดให้แล้วเราก็เดินต่อไป แล้วไหว้ เราตัวเล็กๆ คนที่ได้ที่ 2 เขาตัวสูงชนะเลิศได้ ทอง 2 สลึง เงินสองพัน ถ้วยเงินใบนึง จะบอกว่าที่เราเข้ามาตรงนี้ก็เป็นความบังเอิญนะ และได้รางวัลตลอด

วันวานที่หวนคิดถึง

เข้าวงการตรงนี้มาก็อย่างที่บอกค่ะ คือพี่สาวไปเดินแฟชั่นโชว์กับ “อาจารย์สำราญ วิจักขณา” แล้วเราก็บังเอิญไปดู อาจารย์สำราญเห็นก็เลยส่งเราเข้าประกวดเวทีสงกรานต์สวนสามพราน “เด่นชัยวัฒนา” ก็เห็นว่าสาวไทยคนนี้ดูเข้มหน้าตาน่ารักก็เลยเอาไปประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนล 45 ประเทศ คัดออกมาแค่ 3 ประเทศแต่ว่าเราไม่ได้รางวัลอะไร เพียงแต่ว่าเราเอาผ้าไทยแล้วก็วัฒนธรรมการไหว้ของเราไปเผยแพร่ ตอนนั้นอายุ 18 เด็กมาก ไปร้องไห้ทุกวันอยากกลับบ้าน คิดถึงบ้าน แต่ก็ไปจนรอด กลับมาก็ได้มาเล่นหนังของ “คุณจิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร” คุณแดงตอนแรกอยากได้นางเอกโจรคือตัวดำแล้วเอามาเล่นคู่กับ “พี่จิ๊ก-เนาวรัตน์” คือนางเอก 2 คน พอตอนหลังบทไม่เสร็จ ก็เลยเอาเราไปเล่นเรื่อง “ฟ้าหลังฝน” ก่อนก็คงไม่ต่างจากลูกโจรคือเป็นกรรมกรก่อสร้าง ส่งแฟนเรียนหนังสือ ก็จนอีกแหละ แต่ว่าหน้าตาไม่มีเล่ห์เหลี่ยม คิดอะไรพูดอย่างนั้น เริ่มต้นบทบาททางการแสดงด้วยบทจ๊นจน(หัวเราะ) ตอนแรกที่ว่าจะเล่นกับพี่จิ๊กก็เปลี่ยนตัวมาเล่นกับ “สุพรรษา” ปั้นขึ้นมาอีกคน เล่นด้วยกันเรื่อง “รอยลิขิต” เป็นลูกโจรคนนึงลูกนายอำเภอคนนึงบทลูกโจรก็คือไม่พ้นเรา เขามาทีหลังเขายังได้เล่นเป็นลูกนายอำเภอเลย เป็นนางเอกในค่าย จิรบันเทิงฟิล์ม และโด่งดังขึ้นมาอีกจากเรื่อง “สามใบเถา” ซึ่งตอนนั้นต้องเรียกว่าคิวทองมาก รับงานเป็นเช้าเรื่อง กลางวันเรื่อง เย็นเรื่อง 10 วันจบเรื่อง เมื่อก่อนเรื่องละสามหมื่น เก็บเงินเป็นฝักถั่วเลยค่ะ แต่สโลแกนของ “อำภา ภูษิต” คือต้องดำ ต้องร้องไห้ ต้องเสียใจ เป็นแม่คนจนไม่มีร่ำรวยกับเขาหรอก ถ้ารวยก็คือคุณนายแจ๊ดแจ๋ไปเลย

คู่ขวัญในยุคนั้น

“วิฑูร กรุณา-อำภา ภูษิต” เล่นด้วยกันตั้งแต่เรื่องแรกเลย “ฟ้าหลังฝน” และเล่นด้วยกันแทบทุกเรื่อง แต่ก็ไม่ได้เป็นแฟนกัน เพราะว่าตอนนั้นคุณพ่อขับรถให้ ก็จะเป็นอะไรที่เรียกว่าไม่เคยมีใครได้ย่างกรายเข้ามาจีบ จีบพ่อไปก่อน แต่จริงๆ พ่อไม่ได้มีปัญหากีดกันลูกสาวนะ เพียงแต่พ่อไปแล้วพ่อก็ไปนั่งตรงนั้นตรงนี้ตามประสา แต่ทุกคนเกรงใจ เพราะว่าพ่อขับรถมาให้เลยไม่กล้าเข้าใกล้ แล้วเราก็เป็นลูกสาวที่เชื่อฟัง พ่อแม่ทำกับข้าวไปให้ทุกวัน เราจะนอนอยู่ในรถพอถึงคิวก็จะลุกไปถ่าย ก็เลยเป็นแค่คู่ขวัญกันในจอ

ในวันที่ต้องผลัดเปลี่ยนบทบาท

จากนางเอกเป็นนางร้าย จากนางร้ายเป็นแม่เล้า สารพัดที่จะเล่น (หัเวราะ) เราไม่ได้ยึดติดกับคำว่านางเอก เราไม่ได้เกิดจากนางเอก เราเกิดจากตัวเอก เราเกิดจากการเป็นนักแสดงเพราะฉะนั้นก็คิดว่าคำว่านักแสดงมันยิ่งใหญ่กว่านางเอก คุณไม่ได้อยู่คนเดียว คุณต้องอยู่เป็นคณะเป็นหมู่ ไม่ว่าเราจะไปเช้าไปสายไปบ่าย เราก็ต้องไปให้ตรงเวลา อยู่กับคนหลายๆ คน เราต้องทำตัวให้ถูก นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องยอมรับกัน เรื่องตรงต่อเวลาเป็นสิ่งสำคัญ เคารพทุกอย่าง ยังไม่ถึงคิวเราก็ไปรอหมดคิว 4 ทุ่มเราก็กลับ แต่ถ้าสมมติว่าเรามีงานอะไรก็จะถามเขาเลยวันนี้มีคิว 5 โมงเย็นนะปล่อยได้ไหม ถ้าไม่ได้เราก็ต้องบอกอีกงานเลยว่าไม่ได้ เราจะไม่มีการหนีไป

ความสำเร็จ ณ วันนั้น

ต้องบอกว่าตอนนั้นด้วยความที่เราเด็กมากๆ นะคะ แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเราเล่นได้ยังไงและทำไมเขาถึงเลือกเรา คือเขาให้เรานั่งเท้าคางแล้วมองหน้า “อาเปี๊ยก-พิศาล” เขาก็บอกว่าเอาเราเล่นเลย เราก็งงว่าแค่นี้ เขาเลือกเราแล้วเหรอ ก็คือสายตาเราไม่ได้บอกอะไรเลย เป็นสายตาที่ว่างเปล่าจริงๆ ไม่มีเลศนัย คือใสๆ ของแท้ ซึ่งเขาต้องการนางเอกใสๆ จากวันนั้นที่เล่นหนังก็ได้มาเล่นละคร และขยับบทบาทเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จากนางเอกอายุ 18 ไม่น่าเชื่อนะคะ (ยิ้ม) มันเร็วมากเลย แต่ก็เคยแอบคิดนะว่าถ้าเขาไม่จ้าง เราก็คงไม่เล่น มีอยู่พักนึงไม่มีใครจ้างแล้วน้อยลงเหลือแค่เรื่องเดียว เราก็อยู่เรื่อยๆ เผอิญมันฟลุค “พี่อ๊อฟ-พงษ์พัฒน์” เอาไปเล่นก็เลยเล่นมาเรื่อยๆ เลยไม่ได้หยุด ณ วันนี้ถ้าย้อนอดีตไปได้เราก็อยากเป็น “อำภา ภูษิต” ที่สมบูรณ์แบบที่สุดโดยที่ตัวเรารู้ว่าเราเป็นคนที่เก็บเงินเก่ง เราก็จะขอมีลูกแค่ 2 คน กับแม่กับพ่อ เรื่องอื่นเราก็คงจะไม่สนใจมีลูกแล้วก็จบกันไป เราอยู่กับลูกเราแฮปปี้กว่า ฉันรู้ว่าฉันรวยตรงนั้นแน่ๆ แล้วฉันคงจะไม่มองใครแล้ว ไม่เคยเหงาไม่มีคำว่าเหงา (ยิ้ม) อยู่บ้านยังมีหมา 2 ตัวให้เลี้ยงอีกโอ้ย..สนุกสนาน ช่วงนี้อาจจะนอนน้อย เพราะงานเยอะมาก แต่ถ้าวันไหนที่ว่างจริงๆ ก็จะนอนอยู่ที่บ้าน แล้วก็มีหมอนวดคนนึงคอยนวดให้สบายๆ แล้วอีกข้อนึงก็คือถ้าว่างก็จะไปซื้อของเข้าบ้าน เพราะว่าลูกคงไม่มีเวลาเข้าเด็กก็จะจดมาให้ว่าขาดอะไรแล้วเราก็ไปจัดการซื้อของเรา หรือบางทีก็รอในรถให้คนของเราขึ้นไปซื้อๆ

ความห่วงใยจากลูกๆ

เขาจะขอพิเศษก็คือ ขออย่างเดียว คุณแม่อย่าเล่นไลน์ระหว่างขับรถ กิ๊กนึงคุณแม่ดูแล้ว คุณแม่ห้ามเด็ดขาด ถ้าจะดูต้องชิดซ้าย เขาห่วงมากเรื่องการขับรถ กลัวรถชน ก็เลยจะห้ามเพราะว่าถ้าเราเป็นอะไรไป เขาคงเสียใจ เขาจะไม่ให้จับเลย ถ้าไปคนเดียว แต่ถ้าไปกับเขา เขาก็จะให้เราเล่นไปเลยเดี๋ยวเขาขับรถให้

เข้าถึงแฟนๆ

เมื่อก่อนไอจีจะปิดนะคะ เพิ่งจะเปิดสาธารณะได้ไม่นาน คือเราจะเลือกรับคนที่เรารู้จัก แต่มีคนนึงเขามาทักแล้วบอกว่า แม่ครับ แม่รีวิวสินค้าไหมแม่เปิดไอจีเลย อาทิตย์เดียวจากสองสามพัน ลูกจ๋า14K คืออะไร คุณแม่ได้เป็นหมื่นแล้วค่ะ เร็วมาก คนที่มาตาม ตอนที่เป็นยายแลได้เยอะมาก พอเยอะมากแล้วมันมีปัญหา คนเข้ามาคอมเมนท์ด่าว่าอะไรที่มันดูไม่น่ารัก เราก็รู้สึกไม่สบายใจ คือเราอ่านทุกคอมเมนท์แล้วตอบ และมันยังมีปัญหาจากพวกไอจีปลอมที่ไม่ใช่เราอีก ก็เลยจะฝากบอกตรงนี้ว่าเรามีแค่ไอจี aewampaphusit เท่านั้น มีคนติดตามอยู่ประมาณสองหมื่นกว่าคน นอกนั้นไม่ใช่ของจริงนะคะ คือเราก็แคร์แฟนคลับทุคน แคร์คนดีๆ ที่เขาเข้ามาหาเรา แต่ทำไมคนบางคนมากลั่นแกล้งเรา เลยตัดใจลบอันเก่าไปและนี่สร้างขึ้นมาใหม่และไม่รับสาธารณะ แต่พอมาเป็นยายปริกมันก็จำเป็นที่จะต้องเปิดสาธารณะ และไม่ได้ไปตอบโต้ไปว่าใครทั้งสิ้น

อนาคตที่วาดไว้

อยากทำร้านสวยๆ นั่งสบายๆ แล้วก็มีร้านก๋วยเตี๋ยวไก่ด้วย เพราะว่าเราไม่กินหมูกับเนื้อ แต่เป็นร้านเล็กๆ ก็พอนะคะ คือเราเห็นแล้วว่าขายก๋วยเตี๋ยวเนี่ยทุนน้อยมาก ทำร้านให้สะอาดๆ น่านั่ง และลูกสาวเขาก็บอกว่าอะไรที่เป็นของเรา ทำจากมือเราเอง เขายินดีที่จะทำให้เลย

ความในใจถึงแฟนๆ

ต้องขอบคุณทุกคนค่ะที่ติดตามผลงานมาตลอด มีเกลียดบ้างรักบ้าง แต่ก็ไม่เคยโกรธใครค่ะก็ต้องกราบขอบคุณที่ได้ดูเราแล้วก็ให้กำลังใจมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องอะไรทุกคนจะเข้าใจว่าเราเป็นคนยังไง 40 ปีในวงการ ยาวนานมากนะคะ แต่ก็ยังคงจะอยู่ตรงนี้เรื่อยๆไม่ไปไหน ใจนึงก็อยากเป็นผู้จัด เคยรวมคนไว้ว่าจะทำแต่พอมีงานเข้ามาเราก็ไปงานก่อนอันนั้นก็ไม่เป็นไรได้ทำเมื่อไหร่ก็ค่อยว่ากัน

นอกจากจะทุ่มเทฝีมือเพื่อสร้างสรรค์ผลงานออกมาให้แฟนๆ รับชมแล้ว ยังมีความห่วงใยใส่ใจแฟนๆ จึงทำให้ “อำภา ภูษิต” ได้ใจคนดูทุกครั้งในทุกบทบาทการแสดง

กุหลาบสีเงิน