ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

25 กรกฎาคม 2560 เวลา 21:04 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/505217

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด ภาพ…ฉัตรอนันท์ ฉัตรอภิวันท์

“บัดดี้กับฮันนี่ พวกมันจะทำให้คนไข้มีความสุข ผ่อนคลายและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น” นายแพทย์ธนเดช สินธุเสก ผู้อำนวยการโรงพยาบาลมหาวชิราลงกรณธัญบุรี จ.ปทุมธานี บอกด้วยรอยยิ้มในโอกาสนำชมการรักษาเยียวยาวผู้ป่วยมะเร็งด้วย “สัตว์บำบัด” (Pet therapy)

ข้างกายของ นพ.ธนเดช คือ บัดดี้และฮันนี่ สองสุนัขสายพันธุ์ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ สีขาว-น้ำตาลอ่อน หน้าตาน่ารักน่าชัง ขนนุ่มสลวย ท่าทีร่าเริงแลดูสุขภาพดี

วินาทีนี้ใครต่อใครคงคิดไม่ถึงว่าน้องหมา 4 ขาจะกลายเป็นยาใจชั้นดีให้กับผู้ป่วยโรคมะเร็ง (last stage cancer)

7 ปีเเห่งมิตรภาพเเละความสุข

สัตว์บำบัดเป็นศาสตร์ที่ได้รับความสนใจและมีความนิยมแพร่หลายเพิ่มมากขึ้น โดยได้รับการยอมรับว่าสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในทางการแพทย์เพื่อใช้บำบัดรักษาอาการเจ็บป่วยของมนุษย์ได้อย่างดี

นพ.ธนเดช บอกว่า สุนัขเป็นสัตว์เลี้ยงที่ใกล้ชิดกับคนมากที่สุด ดังนั้นจึงเป็นสัตว์ในลำดับต้นๆ ที่ถูกเลือกนำมาฝึกเพื่อใช้ในการบำบัดรักษาผู้ป่วย ขณะที่งานวิจัยทั่วโลกจำนวนมากระบุตรงกันว่าสุนัขสามารถช่วยเหลือคนไข้ ทำให้เกิดความผ่อนคลาย มีความสุขและคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นได้

สุนัขพันธุ์ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์นี้มีต้นกำเนิดในรัฐนิวฟาวด์แลนด์ประเทศแคนาดา เป็นสุนัขที่ฉลาดหลักแหลม กระตือรือร้น รักสนุก มีนิสัยเป็นมิตรเเละช่างเอาอกเอาใจ  ทั้งหมดเป็นเหตุผลให้โรงพยาบาลตัดสินใจเลือกพวกมัน

“บัดดี้กับฮันนี่ ทำหน้าที่มา 7 ปีแล้ว พวกมันบรรลุวัตถุประสงค์ของเรา ช่วยให้คนไข้ผ่อนคลายและมีความสุข”

ฮันนี่ และ บัดดี้

ที่พึ่งทางใจ เพิ่มพลังความหวังของชีวิต

บัดดี้กับฮันนี่ได้รับการฝึกฝนให้ทำตามคำสั่งระดับพื้นฐานที่สุนัขทุกตัวควรรู้ เช่น นั่ง คอย หมอบ มา ชิด ปัจจุบันมีบ้านพักและหน้าที่หลักคอยสนับสนุนดูแลผู้ป่วยที่หออภิบาลคุณภาพชีวิต อาคารสำหรับผู้ป่วยมะเร็ง

พญ.ชลศณีย์ คล้ายทอง แพทย์ชำนาญการพิเศษ บอกว่า ผู้ป่วยมะเร็งจะต้องเผชิญกับภาวะที่ต้องอยู่กับความทุกข์ ต้องการที่พึ่งทางใจเพื่อช่วยเป็นพลังความหวังให้มีชีวิตอยู่ต่อ การดูแลรักษาจึงต้องใช้ความรัก ความอบอุ่นในครอบครัวตลอดจนความผูกพันธ์กับสิ่งอื่นๆ เป็นปัจจัยสำคัญในการเสริมสร้างพลัง

“ภาวะทางกายอาจเป็นการรักษาเพื่อประคับประคองตามอาการเป็นหลัก ส่วนเรื่องทางใจ การที่เขาได้อยู่กับสิ่งตัวเองรักหรือเคยมีความผูกพันธ์ สิ่งนั้นจะช่วยเยียวยาจิตใจและเพิ่มความสุขให้กับพวกเขาได้ หนึ่งในนั้นก็คือสัตว์เลี้ยงบำบัด”

สุภารัตน์ ลัทธ์ธรรม ห้วหน้าหออภิบาลคุณภาพชีวิต บอกว่า โรงพยาบาลจะสอบถามผู้ป่วยว่าชอบและอยากเล่นกับสุนัขหรือไม่ สิ่งที่ต้องระมัดระวังก็คือ คนไข้ต้องผ่านการดูแลและประเมินจากทางโรงพยาบาลเสียก่อนว่ามีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ มีภูมิคุ้มกันไม่ปกติหรืออยู่ระหว่างการให้ยาเคมีบำบัดหรือไม่ ขณะที่สุนัขเองจะมีการตรวจสุขภาพและได้รับวัคซีนตามระยะเวลาที่กำหนดเสมอ

“บางคนเลี้ยงสุนัขและรักสุนัขมาก แต่ไม่สามารถนำมาได้เพราะอยู่ต่างจังหวัด บางคนไม่อยากอยู่โรงพยาบาล แต่พอมีน้องหมามาเล่นด้วยมันคลายเหงาได้” สุภารัตน์บอกต่อว่า หากผู้ป่วยท่านใดต้องการนำสุนัขที่ตัวเองผูกพันธ์มาเป็นเพื่อนคลายเหงาก็สามารถทำได้

เพื่อนใหม่ 4 ขา

โรงพยาบาลมหาวชิราลงกรณธัญบุรี มีการทำวิจัยเรื่องสุนัขบำบัดโดยสำรวจความคิดเห็นของคนไข้ พบว่า คนไข้กลุ่มนี้มีความสุขและคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เมื่อได้พบปะหยอกล้อกับ บัดดี้-ฮันนี่

ชูชาติ ผู้ป่วยมะเร็งปอด วัย 51 ปี บอกว่า เลี้ยงดูสุนัขที่บ้านอยู่แล้ว การได้เจอบัดดี้-ฮันนี่  เป็นเหมือนเพื่อนคลายเหงา ขจัดความกังวลและทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นมากเมื่อได้เล่นกันมัน

ทับทิม วัย 71 ปี ผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและลำคอ บอกว่า เขารู้สึกเหมือนได้เพื่อนเพิ่มอีก 2 คนในวัยชรา

“รู้สึกดีมากๆ ครับ คล้ายกับว่าเรามีเพื่อนเพิ่มอีก 2 คน ปกติผมรักหมา เล่นกับหมาข้างบ้านของหลานชายบ่อยๆ  แต่ตัวมันเล็ก อันนี้ตัวมันใหญ่น่าเล่นด้วย ตอนแรกกลัวเหมือนกันเห็นตัวมันใหญ่ เกิดมันรุมผมนี่เอาไปคนละซีกเลย แต่พอได้เล่นกับมันแล้วสนุกดี” ทับทิมเผยความในใจพร้อมกับพูดติดตลกทิ้งท้าย

“เล่นกับหมาไม่บ่นเหมือนคน อีก 15 วันว่าจะเอามันขึ้นรถกลับบ้านด้วย”

บัดดี้

ฮันนี่

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

24 กรกฎาคม 2560 เวลา 19:35 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/504995

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

ภาพผู้คนจำนวนมากกำลังยืนต่อแถวยาวเหยียด ก้มหน้าก้มตาเล่นสมาร์ทโฟน บ้างก็อ่านหนังสือ บ้างนั่งเหงาริมฟุตบาทและขอบแบริเออร์คอนกรีตใต้สะพาน

พฤติกรรมลักษณะนี้กลายเป็นภาพชินตาในช่วงเย็น บริเวณใต้สะพานฝั่งตรงข้ามห้างสรรพสินค้าฟิวเจอร์พาร์ครังสิต เนื่องจากบริเวณดังกล่าวเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางด้วยรถตู้โดยสารสาธารณะระยะใกล้ที่นำส่งผู้โดยสารไปสู่ชุมชนต่างๆ เลียบคลองรังสิต โดยเฉพาะพื้นที่คลอง 3 ที่เต็มไปด้วยหมู่บ้านจัดสรรหลายหมื่นหลังคาเรือน

สภาพพื้นที่ที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการรอคอยรถโดยสาร โดยเฉพาะในช่วงหน้าฝนแบบนี้ ทำให้คนจำนวนมากต้องเผชิญความลำบากระหว่างการเดินทางไปสู่จุดหมาย

ต่อไปนี้คือ ความคิดเห็นผู้ใช้บริการรถตู้โดยสารสาธารณะในย่านนี้

ฝนตก-ไม่มีที่หลบ ปัญหาใหญ่คนรอรถตู้

พื้นที่รอรถตู้โดยสารเส้นทางฟิวเจอร์-รังสิตคลอง 3 อาศัยพื้นที่เล็กๆใต้หลังคาแตกๆ ของป้ายรถเมล์โดยสารเป็นที่พักพิง หลบแดดหลบฝน ขณะที่ทางเท้าที่ทุกคนยืนเหยียบก็ผุพังชำรุดเสียหาย

สมพร พนักงานบริษัทเอกชน ผู้เดินทางสัญจรเป็นประจำบริเวณนี้ บอกว่า พื้นที่โดยรอบฟิวเจอร์ฯ ถือเป็นศูนย์รวมการเดินทางของผู้คนย่านจังหวัดปทุมธานี และชุมชนตลอดแนวริมคลองรังสิต โดยเวลาเร่งด่วนที่มีผู้โดยสารหนาแน่นคือ ช่วงเช้าตั้งแต่ 6.00 น. – 9.00 น. และช่วงเย็นหลังเลิกงาน 17.30 น. -19.00 น.

พนักงานบริษัทรายนี้ สะท้อนว่าปัญหาใหญ่ของผู้โดยสารคือฝน วันไหนหากฝนตกจะลำบากมาก เพราะบริเวณโดยรอบไม่มีที่หลบฝนเท่าไหร่ มีเพียงใต้สะพานและหลังคาเล็กๆ พอให้ยืนหลบรวมกัน ถ้าวันไหนหางแถวยาว ก็ต้องยืนกางร่มตากฝน หากไม่ยืนรอก็ต้องเสียสิทธิขึ้นรถให้คนอื่น ส่วนการเข้ามาดูแลอำนวยความสะดวกของเจ้าหน้าที่นั้นส่วนตัวไม่เคยเห็น มีแต่มากวดขันจับกุมรถตู้มากกว่า

“วันไหนฝนตก คนจะเบียดเสียด ลำบากมาก เพราะแถวนี้ที่หลบฝนน้อย บางคนต้องยืนกางร่มตากฝน หากไม่รอก็เสียสิทธิ มันไม่มีทางเลือก เพราะนี่คือทางหลัก”

สมพร เรียกร้องว่าอยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องส่งเจ้าหน้าที่มาอำนวยความสะดวกบริการเรื่องการเดินทางของประชาชนละแวกนี้  ไม่เพียงแค่ช่วงเทศกาลเท่านั้น รวมถึงอยากให้สร้างจุดรอรถถาวรที่มีมาตรฐานใช้บังแดดบังฝน

นวพร ฉลาดธัญกิจ พนักงานบริษัทในฐานะผู้โดยสารที่ใช้บริการรถตู้โดยสาร สายฟิวเจอร์ฯ-คลอง 3 เล่าว่าช่วง 5-6 โมงเย็น จุดขึ้นรถตู้จะมีที่ผู้โดยสารจำนวนมาก เพราะเป็นช่วงคนเลิกงานและเดินทางกลับบ้าน จึงเป็นเรื่องปกติที่มักจะเห็นคนยืนต่อแถวยาว ส่วนปัญหาหลักของผู้โดยสารคือฝนตก เนื่องจากบริเวณดังกล่าวไม่มีที่ให้หลบฝน วันไหนฝนตกผู้โดยสารต้องหาที่หลบเองตามใต้หลังคาหรือสะพาน ฉะนั้นอยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดการสร้างจุดรอรถให้ดี เพราะบริเวณนี้ถือเป็นจุดขึ้นลงรถโดยสารสำคัญย่านรังสิต

กิตติพิชญ์ ชินตาปัญญากุล นักเรียนชั้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ผู้โดยสารอีกคนที่เดินทางมาจากบ้านย่านชุมชนคลองสามเพื่อมาขึ้น-ลงรถบริเวณนี้ สะท้อนว่า ปัญหาของคนที่มารอรถคือสภาพอากาศ หากวันไหนฝนตกช่วงเวลาเร่งด่วนเช้า-เย็น ผู้โดยสารจำนวนมากจะไม่มีที่หลบฝน

“ฝนตก ใครมีร่มก็กางร่ม หากไม่มีต้องทนเปียก เพราะที่หลบฝนแถวนี้มีเพียงหลังคาของศาลาริมทางเท่านั้น ซึ่งช่วยอะไรไม่ได้มาก ยิ่งกว่านั้น วันที่ฝนตกจะมีกลิ่นเหม็นเน่าจากแหล่งน้ำขังใกล้ๆ ด้วย”

กิตติพิชญ์ ฝากถึงผู้ใหญ่ที่มีส่วนเกี่ยวข้องให้เข้ามาช่วยดูแลแก้ปัญหานี้ ซึ่งอาจทำเหมือนป้ายรถเมล์ทั่วไปก็ช่วยลดความเดือดร้อนของประชาชนลงได้มาก

วอนวินรถตู้อยู่ที่เดิม ย้ายไปคนแก่จะลำบาก

สำหรับพื้นที่บริเวณดังกล่าวบางจุดเจ้าหน้าที่ทหารกำลังเร่งจัดระเบียบวินรถตู้โดยสารสาธารณะ โดยกำหนดให้บางวินย้ายไปอยู่ภายในพื้นที่ของห้างฟิวเจอร์ฯ รังสิต และด้านข้างโรงหนังเมเจอร์ฯ รังสิต แต่อยู่ระหว่างผ่อนผันเพราะหากย้ายไปอาจทำให้ประชาชนจำนวนมากรวมถึงผู้ประกอบการรถตู้โดยสารได้รับผลกระท

สมศักดิ์ อายุ 75 ปี ผู้โดยสารที่ใช้บริการรถตู้เส้นทางฟิวเจอร์-คลอง 3 เป็นประจำ เล่าว่า ปัญหาคือการรอรถยาวนาน วันไหนฝนตกยิ่งลำบาก ผู้โดยสารต้องยืนต่อแถวในสภาพที่แออัดใต้หลังคาเล็กๆ ยิ่งช่วงดึกยุงก็มีจำนวนมาก

ส่วนที่มีข่าวว่าจะให้ย้ายวินรถตู้ดังกล่าวไปตั้งในพื้นที่ของห้างฟิวเจอร์ฯ รังสิต ส่วนตัวไม่เห็นด้วยเพราะอายุมากแล้ว จะให้เดินทางไปขึ้นรถเป็นระยะทางไกลๆ และต้องข้ามสะพานลอยอ้อมเข้าไปในห้างฟิวเจอร์ ทำให้ผู้สูงอายุลำบาก จึงอยากให้ตั้งวินรถตู้อยู่จุดเดิม แต่ควรพัฒนาปรับปรุงพื้นที่ให้ดีกว่านี้

วรรณา ป้าแม่บ้าน เล่าว่าใช้บริการรถตู้บริเวณนี้เกือบทุกวัน ทุกครั้งที่มาจะเห็นคนรอคิวเยอะมาก โดยเฉพาะช่วงเย็น บางครั้งแถวยาวถึงใต้สะพาน บางวันเคยรอนานเกินชั่วโมงก็มี ส่วนที่จะให้ย้ายวินรถตู้สายดังกล่าวไปที่อื่น คิดว่าอาจทำให้ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่ลำบากมากกว่านี้

“ให้ย้ายไปในนู่น (ฟิวเจอร์) มันไม่ดีหรอก คนแก่นะ กว่าจะเดินขึ้นสะพานลอยก็ลำบากแล้ว กว่าจะเดินหารถอีกก็คง งง เหมือนกัน เพราะคนเคยขึ้น-ลงตรงนี้มานาน”

สภาพหลังคาศาลาริมทาง

ผู้โดยสารหลักพัน ที่ขาดการดูแล

ป้าแอ๊ด พนักงานจำหน่ายตั๋วโดยสารรถตู้สายฟิวเจอร์รังสิต-เสนาฯ เล่าว่าละแวกนี้ทุกเย็นวันศุกร์และวันสุดท้ายก่อนหยุดยาวช่วงเทศกาล จะมีผู้โดยสารมารอขึ้นรถตู้เพื่อเดินทางกลับบ้านหรือไปเที่ยวต่างจังหวัดเป็นจำนวนมาก ซึ่งการรอของแต่ละคนจะจับจองหาเก้าอี้นั่ง ถ้าหากเก้าอี้ไม่พอก็ต้องหาที่ตามฟุตบาทหรือขอบแบริเออร์คอนกรีตใต้สะพาน หากวันไหนฝนตกยอมรับว่าเต็นท์ที่มีไม่เพียงพอรองรับผู้โดยสารที่จะมายืนหลบฝน ส่วนใหญ่จะหาที่หลบกันเอง ส่วนปัญหาอื่นเช่นมิจฉาชีพล้วงกระเป๋าบริเวณนี้ไม่เคยพบ มีเพียงนักเรียนยกพวกทะเลาะวิวาทกันเท่านั้น

พนักงานจำหน่ายตั๋วโดยสาร รายนี้ สะท้อนว่าอยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาดูแลแก้ไขปัญหาต่างๆ ตั้งแต่กำหนดจุดจอดให้ชัดเจน แต่ต้องไม่ทับเส้นทางวิ่งกับวินรถตู้หรือบริการขนส่งสาธารณะรูปแบบอื่น เพราะรถที่วิ่งขณะนี้แต่ละรอบหากเป็นชั่วโมงเร่งด่วน เมื่อการจราจรหนาแน่นรถจะไม่พอ ส่วนการดูแลผู้โดยสารอยากให้บริการประชาชนให้ได้รับความสะดวกสบายมากขึ้น “ไม่ใช่ปล่อยให้เขายืนกันเละตุ้มเปะ เบียดกันเป็นปลากระป๋อง”

ขณะที่ พนักงานนายท่ารถตู้สายรังสิต-คลองสาม สะท้อนว่าวินรถตู้สายนี้เป็นรถที่วิ่งระยะสั้น แต่ละวันมีผู้โดยสารไม่ต่ำกว่าพันคน จึงอยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาพัฒนาปรับปรุงจุดรอรถให้ดีกว่านี้ แต่การจะให้วินย้ายไปตั้งที่อื่น เกรงว่าอาจทำให้ผู้โดยสารได้รับความเดือดร้อน เพราะผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ การเดินข้ามสะพานลอยฟ้าเพื่อเข้าไปฝั่งฟิวเจอร์ฯ รังสิต ถือเป็นระยะทางที่ไกลและอ้อมมาก

ผู้โดยสารต่อคิวยาวเพื่อรอขึ้นรถตู้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

22 กรกฎาคม 2560 เวลา 07:32 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/504612

โดย…กันติพิชญ์ ใจบุญ

คำพิพากษาจำคุก 27 ปี พล.ท.มนัส คงแป้น อดีตผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก และอดีตผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนแยกที่ 1 ระนอง จำเลยในคดีค้ามนุษย์ชาวโรฮีนจา นับว่าบ่งบอกถึงมติการตีกรอบจัดการปัญหาการค้ามนุษย์ของเมืองไทยได้ไม่น้อย

พล.ท.มนัส หรือ “บิ๊กแป้น” เป็นแม่ทัพนายกองอีกคนที่ต้องยอมรับ กับความผิดที่ได้ก่อ เพราะเงินจำนวนกว่า 14 ล้านบาท ถูกถ่ายโอนจากขบวนการค้ามนุษย์ชาวโรฮีนจาในพื้นที่ภาคใต้ แม้ว่า พล.ท.มนัส จะชี้แจงว่า เงินจำนวนดังกล่าวมาจากการแข่งขันวัวชน แต่ไม่อาจหาพยานหลักฐานมาลบล้างหลักฐานของเจ้าหน้าที่ที่จะเอาผิดเขาได้

คดีประวัติศาสตร์ที่ถูกจับตา มองจากสังคมโลกในครั้งนี้ โดยเฉพาะสหรัฐที่มองว่าไทยไม่ได้จริงจังจะปราบปรามขบวนการค้ามนุษย์ แต่การตัดสินที่เอาบิ๊กทหารเข้าคุก คงมีนัยที่สำคัญไม่น้อย

สุรพงษ์ กองจันทึก อดีตประธานอนุกรรมการสิทธิมนุษยชนด้านชนชาติ แรงงานข้ามชาติ และคนพลัดถิ่น มองคดีนี้ในชั้นแรกว่า ความหวังในกระบวนการยุติธรรมได้บังเกิดขึ้นมาแล้ว เพราะเป็นการลงโทษจำเลยกว่า 60 คน แม้จะมีบางส่วนที่หลักฐานไปไม่ถึงเพื่อเอาผิดได้ แต่ทิศทางของการให้ความสำคัญในคดีค้ามนุษย์ สังคมไทยได้เห็นภาพที่ดีขึ้นอย่างชัดเจน

“กระบวนการยุติธรรมยังคงทำหน้าที่ได้อย่างเต็มที่ แม้ผู้ต้องหาบางคนจะมีตำแหน่งชั้นยศที่เป็นถึงนายทหารระดับสูงก็ตาม” สุรพงษ์ เน้นย้ำ

แต่กระนั้น สิ่งที่จำเป็นตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ในแนวคิดของสุรพงษ์ คือ การเดินหน้าจัดการปัญหาขบวนการค้ามนุษย์ให้สิ้นซากออกไปจากประเทศไทยต่อไป และรัฐบาลก็ไม่ควรจะหยุดนิ่งกับผลงานชิ้นเดียวที่เป็นคดีประวัติศาสตร์ในครั้งนี้ หากแต่ต้องเข้มงวดกับการแก้ไขปัญหาอย่างต่อเนื่อง

สุรพงษ์ ให้ภาพว่า จำนวนผู้ต้องหาในคดีค้ามนุษย์ชาวโรฮีนจา จำนวน 103 คน ยังไม่ใช่จุดจบของขบวนการ และรัฐไม่อาจคิดได้ว่า การค้ามนุษย์นั้นหมดไปแล้ว เพราะหากยังคงมีความคิดเช่นนั้น ก็เท่ากับว่าการแก้ไขปัญหาไม่ได้เดินหน้า แม้ว่าคดีดังกล่าวผลการตัดสินจะทำให้ภาพลักษณ์ของประเทศไทยถูกยกระดับให้น่าเชื่อมั่นมากขึ้นเกี่ยวกับการแก้ปัญหาการค้ามนุษย์ในสายตาโลกก็ตาม แต่อย่าลืมว่ายังมีอีกหลายขบวนการที่หากินกับลมหายใจของผู้คนอยู่ในขณะนี้

“ขบวนการค้ามนุษย์ยังไม่ได้หมดไป ทั้งชาวโรฮีนจา ชาวอุยกูร์ หรือแม้แต่ชาวปาเลสไตน์ที่หนีภัยสงคราม มันยังคงอยู่ เพียงแต่ลดจำนวนลงเท่านั้น หากรัฐบาลพอใจกับการแก้ปัญหาเพียงเท่านี้ ก็เท่ากับว่าเราไม่ได้เดินหน้าแก้ไขอย่างจริงจัง” สุรพงษ์ ให้ความเห็น

สิ่งที่น่าสนใจไม่น้อย คือ เรื่องของเหยื่อในขบวนการค้ามนุษย์ ที่สุรพงษ์มองว่า รัฐยังไม่จริงจังในการเยียวยาเรื่องนี้ ทั้งการจัดการส่งตัวกลับไปยังประเทศต้นทาง การประสานงานระหว่างประเทศ ดูจะไม่ต่อเนื่องเท่าใดนัก รวมถึงการประสานเพื่อขอแรงกลุ่มประเทศที่เกี่ยวข้องต่างๆ ทั้งบังกลาเทศ เมียนมา ซึ่งเป็นประเทศต้นทางที่มีขบวนการค้ามนุษย์จัดส่งผู้คนออกมา

สอดรับกับความเห็นของ สุนัย ผาสุก ที่ปรึกษาองค์กร Human Rights Watch แห่งประเทศไทย ที่มองว่า คดีนี้ถือว่าได้รับทิศทางบวกจากนานาชาติ และสามารถตอบโจทย์ รายงานสถานการณ์การค้ามนุษย์ หรือทิปรีพอร์ต ของสหรัฐที่เคยมองปัญหาการค้ามนุษย์ในประเทศไทยว่า รัฐบาลไม่จริงจังกับการดำเนินคดีเอาผิดลงโทษเจ้าหน้าที่รัฐที่ไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ได้ และโทษของ พล.ท.มนัส ที่ศาลได้ตัดสินไป ก็ตอบคำถามเรื่องนี้ได้อย่างชัดเจน

“เป็นสัญญาณบวกกับนโยบายต่อต้านการค้ามนุษย์ในประเทศไทย มันทำให้เห็นว่าไม่ว่าใคร ใหญ่แค่ไหน มีตำแหน่งหรืออิทธิพลอย่างไร หากทำผิดอาชญากรรมในการค้ามนุษย์ก็ต้องโดนโทษอย่างไม่มีข้อยกเว้น และผลจากตรงนี้ทำให้เห็นภาพว่ารัฐบาลจริงจังกับการแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์” สุนัย ย้ำ

สุนัย ตั้งความหวังว่า รัฐบาลจะประกาศอย่างชัดเจนตามมาว่าจะเดินหน้ากวาดล้างในทุกๆ ขบวนการค้ามนุษย์ของประเทศไทยทันที ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญที่รัฐบาลควรจะรับลูกต่อจากคำชื่นชมของนานาชาติ ซึ่งจะช่วยให้การยอมรับอย่างมากขึ้นต่อการจัดการแก้ไขปัญหา

แม้ผลการจับกุมจะเห็นผลเหมือนแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ แต่จุดอ่อนยังคงมีอยู่ ซึ่งสุนัย มองว่า ในทุกวันนี้ยังคงมีชาวโรฮีนจาถูกคุมขังอยู่ที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองทั่วประเทศนับหลายพันคน ซึ่งรัฐบาลไม่ได้ดูแลอย่างดีเท่าใดนัก เพราะเมื่อไปช่วยเขาออกมา กลับนำเขามาขังซ้ำอีก เหมือนเป็นการลงโทษพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สุนัย วิพากษ์ถึงจุดอ่อนนี้ว่า รัฐบาลไทยควรให้สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ หรือ UNHCR เข้ามาช่วยเหลือดูแลชาวโรฮีนจากกลุ่มนี้ ซึ่งมีแต่ประโยชน์ทั้งนั้น เพราะการเอาชาวโรฮีนจามาคุมขังไว้ก็สิ้นเปลืองงบประมาณของชาติ แต่หากให้ UNHCR ซึ่งมีงบประมาณเข้ามาจัดการ ก็จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องนี้ให้กับรัฐบาลไทยด้วย

บรรยายภาพ – ภาพพิมพ์แกะไม้ โดยศิลปินแถวหน้าชื่อ ประสาท นิรันดรประเสริฐ บอกเล่า เรื่องราวของชาวโรฮีนจา ชนกลุ่มน้อยในเมียนมาที่ถูกผลักดันให้ต้องอพยพออกจากประเทศถิ่นกำเนิด

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

20 กรกฎาคม 2560 เวลา 16:09 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/504346

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

ล่าสุดศาลฎีกาพิพากษากลับจากคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้จำคุก 1 ปี นายจตุพร พรหมพันธุ์ ประธานแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ (นปช.)ฐานหมิ่นประมาท นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328, 326, 332 โดยไม่รอลงอาญา

ประเมินว่าคดีนี้ส่งผลกระทบต่อทิศทางและพลังการเคลื่อนไหวของมวลชนคนเสื้อแดงเป็นอย่างมาก ที่สำคัญวิบากกรรมที่แกนนำเสื้อแดงต้องเผชิญยังไม่จบสิ้น เพราะหลายคนยังต้องลุ้นระทึกกับคดีที่จ่อคิว เริ่มตั้งแต่

1. ล้มการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียน 2552

อัยการเป็นโจทย์ยื่นฟ้อง นายนายอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง แกนนำ พร้อมพวก กรณีนำมวลชนคนเสื้อแดงบุก โรงแรมรอยัล คลิฟ บีช รีสอร์ท พัทยา ทำลายการประชุมสุดยอดอาเซียน ที่ไทยเป็นเจ้าภาพ ในข้อหา  มั่วสุม 10 คน ก่อความวุ่นวายในบ้านเมือง เป็นหัวหน้า ยุยงปุกปั่น การตั้งขบวน

ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 5 มี.ค. 2558 ให้จำคุกจำเลย 13 คน ประกอบด้วย นายอริสมันต์ พงษ์เรืองรอง  นายนิสิต สินธุไพร  นายพายัพ ปั้นเกตุ  นายวรชัย เหมะ นายวันชนะ เกิดดี  นายพิเชษฐ์ สุขจินดาทอง  นายศักดา นพสิทธิ์  พ.ต.ท.ไวพจน์ อาภารัตน์ นายนพพร นามเชียงใต้ นายสำเริง ประจำเรือ นายสมยศ พรหมมา นพ.วัลลภ ยังตรง และนายสิงห์ทอง บัวชุม คนละ 4 ปี

ต่อมา 21 มี.ค.2560 ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำคุก 4 ปีโดยไม่รอลงอาญา จากนี้อยู่ระหว่างการต้องรอการพิจารณาในชั้นศาลฎีกา ซึ่งทางศาลฎีกายังไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว

2. ก่อการร้ายจากการเคลื่อนไหว ปี 2553

คดีนี้ อัยการคดีพิเศษ เป็นโจทย์ยื่นฟ้อง แกนนำ นปช. 19 คนได้แก่   นายวีระ มุสิกพงศ์ ประธาน นปช. นายจตุพร พรหมพันธุ์   นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ นายเหวง โตจิราการ  นายก่อแก้ว พิกุลทอง  นายขวัญชัย สาราคำ หรือ ไพรพนา  นายยศวริศ ชูกล่อม หรือ เจ๋ง ดอกจิก  นายนิสิต สินธุไพร  นายการุณ  โหสกุล นายวิภูแถลง พัฒนภูมิไท นายภูมิกิติ หรือ พิเชษฐ์ สุจินดาทอง นายสุขเสก  พลตื้อ นายจรัญ ลอยพูล นายอำนาจ อินทโชติ นายชยุต ใหลเจริญ นายสมบัติ มากทอง นายสุรชัย เทวรัตน์ นายรชต วงค์ยอด และ นายยงยุทธ ท้วมมี

ตามความผิดฐานร่วมกันก่อการร้าย ร่วมกันกระทำให้ปรากฏแก่ประชาชนด้วยวาจา อันมิใช่เป็นการกระทำภายในความมุ่งหมายแห่งรัฐธรรมนูญเพื่อให้ประชาชนล่วงละเมิดกฎหมายแผ่นดิน, มั่วสุมกันตั้งแต่สิบคนขึ้นไปใช้กำลังประทุษร้ายขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย หรือกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดให้เกิดความวุ่นวายในบ้านเมืองโดยผู้กระทำความผิดคนหนึ่งคนใดมีอาวุธ

จากการเคลื่อนไหวในวันที่ 28 ก.พ.- 20 พ.ค.2553 จำเลยทั้งหมด ได้ยุยงปลุกปั่นประชาชนทั่วราชอาณาจักรไทยให้เข้าร่วมชุมนุมต่อต้านรัฐบาล และบังคับขู่เข็ญ นายอภิสิทธิ์ เวชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ให้ประกาศยุบสภา เพื่อให้มีการเลือกตั้งใหม่ มีการเดินขบวนไปปิดล้อมสถานที่ต่างๆ และมีการใช้อาวุธเครื่องยิงลูกระเบิด เอ็ม 79

ศาลได้รับคำฟ้องไว้เป็นคดีหมายเลขดำที่ 2543/2553 และอยู่ระหว่างกระบวนการพิจารณา

3. คดีบุกบ้านสี่เสาเทเวศร์

อัยการฝ่ายคดีอาญา เป็นโจทก์ ยื่นฟ้อง นายนพรุจ วรชิตวุฒิกุล นายวีระศักดิ์ เหมะธุลิน นายวันชัย นาพุทธา นายวีระกานต์ มุสิกพงศ์ นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ นายวิภูแถลง พัฒนภูมิไท นพ.เหวง โตจิราการ ในความผิดฐานมั่วสุมกันตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป และข้อหาอื่นๆ

จากกรณี นำขบวนผู้ชุมนุมไปยังบ้านพักสี่เสาเทเวศร์ ของพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรีและรัฐบุรุษ เพื่อเรียกร้องกดดันให้พล.อ.เปรม ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 22 ก.ค.2550

ศาลชั้นต้นพิพากษา จำคุกนายนพรุจ 2 ปี 8 เดือน ส่วนนายวีระกานต์, นายณัฐวุฒิ นายวิภูแถลง และนพ.เหวง คนละ 4 ปี 4 เดือน และให้ยกฟ้อง นายวีระศักดิ์ และนายวันชัย

ต่อมาวันที่ 9 ม.ค. 2560 ศาลอุทธรณ์พิพากษา ลดโทษ นายวีระกานต์,นายณัฐวุฒิ นายวิภูแถลง และนพ.เหวง เหลือคนละ  2 ปี 8 เดือน ส่วนนายนพรุจ จำเลยที่ 1 พิพากษายืนยันตามศาลชั้นต้น

ทั้งหมดยังต้องรอดูการพิจารณาของศาลฎีกาต่อไป

4. ขัดคำสั่งคสช.เปิดศูนย์ปราบโกง

เริ่มจากศาลทหารเรียก 19 แกนนำ นปช. ให้การในคดี ฝ่าฝืนคำสั่ง คสช. ที่ 7/2557 ห้ามมั่วสุมหรือชุมนุมทางการเมืองเกิน 5 คนขึ้นไป จากกรณีที่ร่วมกันแถลงข่าวเปิดตัวศูนย์ปราบโกงประชามติที่อิมพีเรียลลาดพร้าว เมื่อวันที่ 5 มิ.ย.2559 แต่ตุลาการศาลทหาร มีคำสั่งเลื่อนนัดสอบคำให้การ เพราะผู้ต้องหาไม่ครบ  เพราะ นายยศวริศ ชูกล่อม   และ นายนิสิต สินธุไพร ถูกคุมตัวอยู่ในเรือนจำ

ทั้งนี้ ศาลให้ทนายความทำเรื่องเบิกตัวทั้งคู่จากเรือนจำ ให้เสร็จสิ้นภายใน 20 มิ.ย. นี้ พร้อมนัดทั้งหมดมาขึ้นศาลพร้อมกันในวันที่ 5 ก.ย. นี้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

19 กรกฎาคม 2560 เวลา 14:53 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/504142

โดย…ทีมข่าวในประเทศโพสต์ทูเดย์

นับตั้งแต่ปี 2556 จนถึงปัจจุบัน เป็นเวลากว่า 4 ปีที่ วิรพล สุขผล หรือ เณรคำ ฉัตติโก อดีตประธานสำนักสงฆ์วัดป่าขันติธรรม จ.ศรีษะเกษ ได้กลับเข้ามาในประเทศไทยอีกครั้งเมื่อดึกวันที่ 19 ก.ค.2560 โดยกรมสอบสวนคดีพิเศษ หรือดีเอสไอ หิ้วตัวข้ามน้ำมาจากสหรัฐอเมริกา เพื่อก้าวเท้าเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมของประเทศไทย ภายใต้ 5 ข้อหาหลักที่ดีเอสไอ จัดถวายให้อดีตพระดังในภาคอีสาน คือ พรากผู้เยาว์ อนาจารผู้เยาว์ กระทำชำเราผู้เยาว์ ฉ้อโกงประชาชน และฟอกเงิน

จากพระดังที่มีคนกราบไหว้นับถือด้วยแรงศรัทธา ดำรงบรรชิตด้วยสิ่งของรอบข้างที่มีราคาสูง เช่าเครื่องบินเจ็ตเดินทาง สวมแว่นตาดำแบรนด์ดัง หิ้วกระเป๋าที่ไฮโซบรรดามี นั่งรถยนต์หรูราคาหลายล้านบาท และทรัพย์สินเป็นเงินสดอีกหลายร้อยล้านบาท

ทั้งหมดทั้งมวลที่เณรคำได้สร้างมา เกิดเตะตาของเจ้าหน้าที่รัฐ จึงนำไปสู่การตรวจสอบและสืบค้นให้ลึกกว่าเดิม จนนำไปสู่การแจ้งข้อหาที่เกิดขึ้นจากดีเอสไอ

แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ เณรคำ ที่นับได้ว่าเป็นพระสงฆ์อีกกรูปที่สร้างความแปดเปื้อนให้กับพุทธศาสนาของเมืองไทย มีประวัติชีวิตที่น่าสนใจไม่น้อย

เณรคำ หรือด.ช.วิรพล สุขผล ชาวจ.อุบลราชธานี ในวัย 6 ขวบ เริ่มสนใจในการนั่งสมาธิ เดินจงกลม และถึงขั้นนอนในป่าช้า โดยเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้คือการปฏิบัติธรรม ก่อนที่ปี 2537 จะตัดสินใจบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุได้ 15 ปี ที่วัดป่าดอนธาตุ จ.อุบลราชธานี

เดินสายธุดงค์ในหลายอำเภอของจ.อุบลราชธานี กระทั่งปี 2542 เมื่ออายุครบเกณฑ์จึงเข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุ

ว่ากันว่า เณรคำ ออกเดินธุดงค์ไปเรื่อยด้วยเท้าเปล่าไปถึง เชียงใหม่ นครสวรรค์ อุทัยธานี ลพบุรี สระบุรี สุพรรณบุรี ก่อนจะกลับมายังสำนักสงฆ์วัดป่าขันติธรรม จ.ศรีษะเกษ

ครั้งหนึ่ง ศิษย์เอกของเณรคำ บอกว่า เณรคำมีความคิดที่ยึดโยงเอาไว้ว่า “ถ้าเสร็จภารกิจทางโลกแล้ว จะไม่กลับมาทางโลกอีก เพราะได้เกิดมาหลายชาติ จึงพอแก่การเกิด อีกทั้งเห็นอะไรก็สังเวชไปทั้งหมด นั่นเพราะรู้มาก่อน เกิดมาก่อน เห็นมาก่อน ตั้งแต่ครั้งอดีตชาติ”

ก่อนใช้ความเชื่อความศรัทธา สั่งสมบารมีของตนขึ้นมา มีลูกศิษย์ลูกหามาโข บ้างให้เงินบริจาคต่างๆ บ้างยกที่ดินถวายให้ เพราะเชื่อสนิทใจว่าเณรคำมีอภินิหาร หยั่งรู้อนาคต รู้อดีตชาติ และหวังจะสร้างโชคลาภให้คนที่กราบไหว้

หากดูเหมือนว่า เณรคำ เป็นสงฆ์ที่ปฏิบัติตามพระธรรมคำสอนมาโดยตลอด แต่แล้วเมื่อกลางปี 2556 คณะสงฆ์ของจ.อุบลราชธานี และจ.ศรีษะเกษ ได้รวมกับขับไล่เณรคำให้พ้นไปจากสมณะเพศ ข้อกล่าวหาคือผิดวินัยสงฆ์ร้ายแรง เสพเมถุน

สาววัย 26 ปี ออกมาเผยความลึกซึ้งระหว่างเธอกับเณรคำ พร้อมกับมีพยานรักร่วมกันในวัย 11 ปี เธอยืนยันว่าเด็กคนนี้คือลูกของเณรคำ และพร้อมจะให้พิสูจน์ดีเอ็นเอ

ที่สั่นสะเทือนวงการสงฆ์ เพราะคำให้การของเธอที่บอกว่ารู้จักกับเณรคำขณะเรียนอยู่ชั้นม.2 ที่จ.ศรีษะเกษ และพบกับเณรคำที่มาปักกลดธุดงค์แถวบ้านพักของเธอ

ความสัมพันธ์ดำเนินอย่างรวดเร็ว เธออ้างว่าเณรคำขับรถยนต์หรูมารับถึงหน้าโรงเรียนเพื่อไปมีความสัมพันธ์ด้วยกัน ทั้งที่รีสอร์ทห่างตาผู้คน หรือแม้แต่ในรถยนต์ของเณรคำเองด้วย

สอดรับกับทางเจ้าหน้าที่ที่เริ่มได้กลิ่นไม่ดี จึงสืบสวนเชิงลึกและยืนยันได้ว่ายังมีหญิงสาวอีก 7 คนที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเณรคำขณะที่เขายังดำรงคราบรรพชิต

กอปรกับหลักฐานที่มีอยู่ในมือ จึงนำไปสู่การแจ้งข้อหา และสอบสวนต่อเนื่องจนพบว่ามีความผิดฉ้อโกงหลอกลวงประชาชน และฟอกเงิน ร้อนถึงคณะสงฆ์ในข้างต้นที่ต้องประชุมและมีมติขับไล่พ้นสมณเพศ

ความร้อนเข้ามาเยี่ยมเยือนเณรคำ และทำให้เขาอยู่เมืองไทยอีกต่อไปไม่ได้ ท้ายสุดเณรคำต้องเหินฟ้าหลบไปอยู่ที่ฝรั่งเศส และไปอยู่ที่สหรัฐฯ ในปีเดียวกันนั้นเอง

ตลอดทั้งปี 2556 เรื่องราวของเณรคำเป็นที่สนใจต่อสาธารณะอย่างมาก และปรากฎภาพเณรคำหลากอิริยาบถในสหรัฐฯ ทั้งการรับกิจนิมนต์ และการถ่ายรูปยังสถานที่ต่างๆ พร้อมด้วยลูกศิษย์ที่ยังรักและศรัทธา นัยว่าเป็นการปูเรื่องว่าคดีที่เกิดขึ้นนั้นเณรคำถูกกลั่นแกล้ง กระทั่งมีข่าวว่าเณรคำได้ลาสิกขาที่วัดแห่งหนึ่ง แต่ยังปรากฏภาพว่ายังคงนุ่งห่มอาภรณ์คล้ายจีวรของพระสงฆ์อยู่ตลอด

วลีว่าชาติหน้าไม่ขอเกิด คนที่รู้ซึ้งเห็นโลกจนชัดแจ้ง ไม่ได้ช่วยให้เณรคำรอดพ้นสำนวนคดีรวม 261 หน้าใน 5 ข้อหาหนักที่ดีเอสไอรวบรวมเพื่อเตรียมฟ้องเอาผิด จากพระชื่อดังที่ปราถนาสร้างตนให้เป็นเกจิดังของเมืองไทย ต้องหลบลี้หนีคดีอาญาอันลือลั่น ดาวที่เคยจรัสแสงก็ดับลงในพริบตา

และในวันนี้เณรคำต้องมานอนคุกหลังดีเอสไอบินไปรับตัวจากสหรัฐฯ จากที่เคยอยู่ใต้ร่มกาสาวพักตร์ ชีวิตกลับตาลปัตรสู่ห้องขังเพื่อรอตัดสินชะตากรรมของตนเองในอีกไม่ช้า

บ้านพักของเณรคำใน จ.อุบลราชธานี

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

17 กรกฎาคม 2560 เวลา 21:34 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/503802

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

โครงการสะพานคนเดินและทางจักรยานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณท่าพระจันทร์-ศิริราช ของกรุงเทพมหานคร กำลังเป็นประเด็นร้อนและอยู่ในความสนใจของชาวกรุง

โครงการนี้ถูกเปิดเผยในที่ประชุมสัมมนารับฟังความคิดเห็นของประชาชนครั้งที่ 3 ซึ่งจัดโดยกรุงเทพฯ ว่าจะใช้งบประมาณทั้งสิ้น 1,710 ล้านบาท รูปแบบสะพานมี 2 ชั้น ความยาวประมาณ 300 เมตร กว้าง 9 เมตร ความสูงระหว่างชั้น 4 เมตร มีลิฟต์ บันไดเลื่อน

วัตถุประสงค์ของสะพานแห่งนี้มีไว้ สำหรับคนเดิน ทางจักรยาน ทางสำหรับผู้พิการ สวนสาธารณะ เเละมีบริการรถกอล์ฟให้ผู้สูงอายุและผู้ป่วยที่ต้องการเดินทางไปโรงพยาบาลศิริราช ตั้งใจออกแบบโดยคำนึงถึงชีวิตตามวัฒนธรรมไทย ส่งเสริมการท่องเที่ยวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เสริมภาพลักษณ์ของประเทศ และเชื่อว่าจะช่วยดึงดูดการท่องเที่ยวรวมถึงเพิ่มทางเลือกการข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาให้สะดวกและปลอดภัยมากขึ้น

ท่ามกลางความปรารถนาดีของผู้พัฒนาโครงการ อีกด้านหนึ่ง ยศพล บุญสม ภูมิสถาปนิก และ ผู้ร่วมก่อตั้ง Friends of the River แสดงความกังวลและตั้งคำถามในหลากหลายแง่มุมของโครงการ

ไม่สอดคล้องกับแผนแม่บท

ว่าไปแล้วแนวคิดสะพานคนเดินและทางจักรยานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ปรากฎความเคลื่อนไหวตั้งแต่ปี 2553 สมัยหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพฯ โดยระบุว่าต้องการปรับเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ของคนกรุงให้เหมือนประเทศที่พัฒนาแล้ว ความเคลื่อนไหวเงียบหายไปจนกระทั่งกลับมาเป็นข่าวและมีรูปแบบโครงการเปิดเผยผ่านสื่ออีกครั้งเมื่อช่วงต้นปี 2560

ยศพล บอกว่า หากย้อนไปดูแผนแม่บทของการพัฒนาริมฝรั่งแม่น้ำเจ้าพระยาของ กทม. จะพบว่า ไม่ได้มีการระบุการเชื่อมต่อของสะพานคนข้ามบริเวณท่าพระจันทร์-ศิริราชเลย รวมถึงไม่พบแผนจากสำนักนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.)หรือหน่วยงานอื่นๆ เช่นกัน  สิ่งที่เกิดขึ้นสะท้อนให้เห็นว่า ไม่มีการศึกษาอย่างจริงจังจนสามารถชี้ชัดได้ว่า กรุงเทพฯ ควรจะมีสะพานแห่งนี้

“เท่าที่ทราบ มีแค่ กทม. ที่อยากทำ ซึ่งมันไม่ได้สอดคล้องกับแผนแม่บทฯ การไม่สอดคล้องแสดงให้เห็นว่าเราไม่มีแผนแม่บทที่ดีพอและสามารถบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ”

ยศพล บอกว่า การพัฒนาจำเป็นต้องกำหนดโจทย์ โฟกัสจุดประสงค์และความต้องการของโครงการและสิ่งปลูกสร้างให้ชัดเจน โดยประเมินผลกระทบ ทำการศึกษาอย่างรอบด้าน ก่อนจะเปิดเผยข้อเท็จจริงออกสู่สาธารณชน

สำหรับบริเวณ ท่าพระจันทร์-ศิริราช ถือเป็นส่วนหนึ่งในพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ ที่รัฐบาลอนุรักษ์ให้คงสภาพเดิมไว้ให้มากที่สุด ขณะเดียวกันที่ผ่านมา กทม. ยังแสดงความต้องการให้เกาะรัตนโกสินทร์เเละภูมิทัศน์ริมสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้นบัญชีเป็นมรดกโลกของยูเนสโกอีกด้วย

“เราให้น้ำหนักกับเรื่องใดเป็นสำคัญ ถ้าต้องการอนุรักษ์พื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ ก็น่าสนใจว่า หากมีสิ่งปลูกสร้างลักษณะนี้จะเป็นการลดทอนคุณค่าและโอกาสของการเป็นมรดกหรือเปล่า หากต้องการอนุรักษ์พื้นที่ น่าจะมีทางเลือกอื่นในการเชื่อมต่อที่ดีกว่า เช่น สร้างสะพานในพื้นที่อื่น พัฒนาระบบขนส่งทางเรือ”

ภาพเปรียบเทียบระหว่างแบบสะพานศิริราช-ท่าพระจันทร์ กับ Millennium Bridge ของอังกฤษ จาก Friends of the River

คิดไม่รอบด้าน-ส่อเอื้อผลประโยชน์

นอกจากเป้าหมายและผลกระทบไม่ชัดเจนแล้ว การบูรณาการกับแผนพัฒนาเมืองด้านอื่น การประชาสัมพันธ์และเปิดรับฟังความคิดเห็นของพี่น้องประชาชนก็เป็นอีกเรื่องที่สถาปนิกรายนี้กังวล

ยศพล บอกว่า โครงการนี้คิดเพียงแค่เรื่องทางข้ามแม่น้ำเท่านั้น ผิดกับในประเทศที่เจริญแล้ว มักคิดรอบด้านผนวกแผนพัฒนาเมืองเข้าไปด้วย มองการเชื่อมต่อเป็นส่วนสำคัญของการพัฒนาเมือง เพื่อให้เกิดกิจกรรมที่สำคัญของประชาชน ตลอดจนการพัฒนาที่ดินระหว่างรัฐและเอกชน ไม่ใช่เชื่อมเส้นทางแล้วไม่มีแผนรองรับในอนาคต

ทั้งนี้การรับฟังความเห็นเฉพาะผู้ที่เห็นด้วย อ้างเรื่องการพัฒนาชุมชนฝั่งธนบุรี ช่วยเหลือผู้พิการและผู้ป่วยของโรงพยาบาลศิริราช ยังไม่เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่า กทม. จำเป็นต้องมีสะพานขนาดใหญ่บริเวณนี้  เนื่องจากมีวิธีการอื่นที่อาจคุ้มค่ากว่า

“เขาไม่ได้คิดเรื่องแผนโดยรวม อาจจะกำลังสร้างในสิ่งที่เมืองไม่ต้องการ  ทั้งที่จริงควรจะมีการศึกษาว่าเราได้ประโยชน์อย่างไร สะพานสำคัญแค่ไหน ผู้พัฒนารู้อยู่แล้วว่าจะไปหาเสียงสนับสนุนจากที่ใด แต่เสียงสนับสนุนต้องแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของสิ่งที่คุณทำ ต้องมีข้อเท็จจริงให้สังคมได้ชั่งน้ำหนัก ไม่ใช่ทำโครงการ โดยเลือกเฉพาะข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับธงที่ตั้งไว้แล้ว เพื่อส่งทีโออาร์และรับเอาค่าจ้างที่ปรึกษาจำนวนมหาศาลไป”

“น่าสงสัยว่ามีการชงโครงการขึ้นมาเพื่อเอื้อประโยชน์ให้บริษัทใดบริษัทหนึ่งหรือเปล่า คำถามคือ คุณทำการศึกษาโครงการขึ้นมาโดยไม่ได้หวังผลว่า การศึกษานี้จะนำไปสู่การสร้างจริง เมื่อคุณก็ได้เงินตัวนี้ไปแล้ว”

สำหรับโครงการจ้างที่ปรึกษาสำรวจและออกแบบสะพานแห่งนี้  สำนักงานออกแบบ สำนักการโยธา ได้ลงนามว่าจ้าง 4 บริษัทที่ปรึกษาเมื่อวันที่ 11 เม.ย. 2559 ประกอบด้วย 1. บริษัท เอกซิลอน จำกัด 2. บริษัท ไฟนอล ดีไซน์ คอนซัลแตนท์ จำกัด 3. บริษัท แพลนโปร จำกัด และ 4. บริษัท ยูไนเต็ด แอนนาลิสต์ แอนด์ เอ็นจิเนียริ่ง คอนซัลแตนท์ จำกัด วงเงินงบประมาณ 49.4 ล้านบาท ระยะเวลา 9 เดือน

สะพาน Millennium Bridge กรุงลอนดอน ภาพจาก http://annekhor.blogspot.com/2013/12/the-millennium-bridge-london.html

ยศพล ยกตัวอย่างการสร้างสะพานทางเท้ามิลเลนเนียมลอนดอน แห่งอังกฤษ (Millennium Bridge)  สะพานแขวนโครงสร้างเหล็กสำหรับคนเดินที่สร้างข้ามแม่น้ำเทมส์ ที่มีอายุราว 17 ปี รวมถึงโครงการสะพานเฮลิกซ์ ข้ามอ่าวมารีน่า เบย์  ของสิงคโปร์ ให้เป็นโครงการเรียนรู้สำหรับกรุงเทพฯ

อังกฤษวางแผนเรื่องการพัฒนาเมืองก่อน ต้องการเชื่อมย่านธุรกิจของลอนดอนเข้ากับย่าน South Bank เพื่อกระจายการพัฒนาเมืองมาอีกฝั่งของแม่น้ำ และเป็นการเชื่อมให้นักท่องเที่ยวและคนลอนดอนสามารถเดินมายังสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ อีกฝากของแม่น้ำได้อย่างสะดวก

“ทุกคนเข้าใจว่าอ่อ…เราต้องมีสะพาน เพราะมันเกิดประโยชน์ ตอบโจทย์แผนพัฒนาเมืองที่ต้องการ ที่สำคัญเขารู้ว่าตรงจุดนั้นเป็นเมืองเก่าต้องใช้เทคโนโลยีขั้นสูงทำให้สะพานบางเบา ไม่มีเสาสูงขนาดใหญ่ เพื่อกระทบกับภูมิทัศน์ต่างๆ ให้น้อยที่สุดหรือพูดอีกอย่างว่า อยู่ร่วมกับภูมิทัศน์โดยรอบได้”

ด้านโครงการสะพานเฮลิกซ์ของสิงคโปร์ เริ่มต้นจากการประกาศว่าจะพัฒนาอ่าวมารีน่า เบย์ แผนดังกล่าวนำไปสู่การเชื่อมต่อทั้งรถและคน รัฐประกาศในเว็บไซต์ ระบุตัวเลขงบประมาณ จัดการประกวด และให้ประชาชนได้เลือกสิ่งที่พวกเขาเห็นดีที่สุด

“เขาพยายามจะอธิบายแผนงานและความจำเป็นให้ประชาชนเข้าใจ เสร็จแล้วก็มีการประกวดแบบเพื่อให้ทางเลือกในการพัฒนา มองกลับมาที่บ้านเราตอนนี้ กทม. รวบทุกอย่าง ไม่บอกว่าแผนทำอะไร เสนองบประมาณด้วยตัวเองและเปิดช่องให้ธุรกิจบางอย่าง ซึ่งน่าสังเกตถึงความโปร่งใส”

อย่างไรก็ตาม  ผู้ร่วมก่อตั้ง Friends of the River เชื่อว่า สุดท้ายแล้วโครงการนี้มีโอกาสสูงที่จะไม่ประสบความสำเร็จ คาดว่าต้องถูกปฏิเสธจาก คณะกรรมการอนุรักษ์และพัฒนากรุงรัตนโกสินทร์และเมืองเก่าและกรมศิลปากร

“ผมเชื่อว่าคณะกรรมการต้องถามกลับไปยังแผนแม่บทในการพัฒนาอยู่ดี ว่าแผนนี้มาจากไหน ซึ่งถ้าตอบไม่ได้ก็คงสำเร็จยาก แต่ว่าไปแล้วก็มีโอกาสชี้แจงและปรับปรุงจนผ่านได้เหมือนกัน”

สะพานเฮลิกซ์ ในสิงคโปร์  ภาพจาก Jeffrey Pioquinto, SJ เว็บไซต์ http://www.thousandwonders.net/The+Helix+Bridge

ปฏิรูป กทม. ให้เป็นความหวังของประชาชน

สิ่งที่สถาปนิกรายนี้คาใจและอยากตั้งคำถามก็คือ การบริหารจัดการของหน่วยงานใหญ่อย่าง กรุงเทพมหานคร

ยศพล บอกว่า การบริการจัดการของกรุงเทพฯ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มักมีแต่โครงการที่ขัดแย้งกับแผนแม่บท มีการใช้เงินงบประมาณที่น่าสงสัย ไม่มีประสิทธิภาพของแผนหรือผลงานที่ออกมา นับเป็นเรื่องสูญเสียโอกาสอย่างมาก น่าเสียใจหากการพัฒนาเมืองในอนาคตยังตกอยู่ในวังวนนี้

เขาบอกว่า ถึงเวลาที่ต้องปฏิรูปการพัฒนาเมืองให้เกิดความร่วมมือระหว่างหน่วยงานภาครัฐ เอกชน และประชาชน

“ในต่างประเทศจะมีกลไลพัฒนาเมืองที่เป็นกลไลร่วมระหว่างรัฐ เอกชน และประชาชน ที่มาทำโครงการเพื่อประโยชน์ของคนเมืองร่วมกัน เป็นกลไกที่เป็นอิสระจากอำนาจของรัฐโดยตรงคือทุกคนเชื่อใจในกลไกนี้ ทำข้อเสนอที่อิงกับหลักวิชาและความสำคัญจำเป็นจริงๆ เพื่อให้สังคมได้พิจารณา”

ยศพล บอกว่า หากไม่มีกลไกความร่วมมือระหว่างกัน การทำงานก็จะเป็นไปในลักษณะแต่ละหน่วยงานต่างคนต่างทำ ไม่อ้างอิงกับแผนหรือแผนไม่สามารถบังคับใช้ได้ นำไปสู่การเสนอโครงการโดยขาดการรับฟังความคิดเห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีการรับผิดชอบ และสร้างระยะห่างระหว่างประชาชนและหน่วยงานรัฐมากขึ้น

“กทม. เป็นหน่วยงานที่ควรปฏิรูปมาก มีงบประมาณมหาศาล สามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงต่อคนได้มาก แต่โครงการที่ผ่านๆ มา มีแต่คำถามเต็มไปหมด โยงไปถึงเรื่องคอรัปชั่นด้วย ทำให้เกิดระยะห่างระหว่างประชาชนกับรัฐ ความคาดหวังของประชาชนลดน้อยลงไปเรื่อยๆ จนเริ่มเป็นการไม่ไว้วางใจ”

ภูมิสถาปนิก และ ผู้ร่วมก่อตั้ง Friends of the River ทิ้งท้ายว่า ทุกโครงการไม่ควรเป็นการตันสินใจจากคนกลุ่มเดียวและสังคมไม่ได้ประโยชน์หรือความรู้กลับไปว่า “ทำไมเมืองเราต้องมีสิ่งนี้ด้วย”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

16 กรกฎาคม 2560 เวลา 07:42 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/503555

โดย…เอกชัย จั่นทอง

ปฏิบัติการปะฉะดะจับสถานบริการผิดกฎหมายทั่วประเทศ ตามคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่ 22/2558 เรื่องมาตรการในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการแข่งรถยนต์และรถจักรยานยนต์ในทาง และการควบคุมสถานบริการหรือสถานประกอบการที่เปิดให้บริการในลักษณะที่คล้ายกับสถานบริการ ปฏิบัติเอาจริงเอาจังครั้งนี้ทำให้สถานบริการใกล้สถานศึกษาหลายแห่งถูกดำเนินคดี หลังจากสร้างปัญหาทำลายอนาคตของเยาวชนไทยสู่กับดักอบายมุข และหวังว่าการดำเนินการจะไม่ใช่เพียง “ไฟไหม้ฟาง” เท่านั้น

สหการณ์ เพ็ชรนรินทร์ รองอธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน หนึ่งในหน่วยชุดเฉพาะกิจตรวจจับสถานบริการฉายภาพการปราบปรามสถานบริการ กล่าวว่า ต้องยอมรับว่าก่อนมีคำสั่ง คสช.ครั้งนี้ พบว่าพื้นที่หลายแห่งมีสถานบริการเปิดทำการอยู่บริเวณรอบสถานศึกษาอยู่เป็นจำนวนมาก จากคำสั่งดังกล่าวเจ้าหน้าที่ออกจับกุมปราบปรามอย่างต่อเนื่อง ทำให้ปัจจุบันสถานบริการใกล้กับสถานศึกษาลดน้อยลง

ภายหลังมีการตรวจตราจับกุมอย่างเข้มงวดตามสถานบริการต่างๆ ทั่วประเทศ ทำให้บรรดาสถานบริการหลายแห่งพยายามปรับเปลี่ยนวิธีการโดยไม่จำหน่ายสุราหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เอง แต่มักอ้างว่าลูกค้าเป็นผู้นำมากิน ทางผู้ประกอบการพยายามหลีกเลี่ยงการถูกจับกุม ถ้าหากทางร้านจำหน่ายหรือขายเกินเวลาจะมีโทษความผิด ทำให้ผู้ประกอบการหลายรายเลี่ยงจุดนี้แล้วใช้วิธีบอกว่า “ลูกค้านำเครื่องดื่มมาเอง”

“ในความเป็นจริงจากข้อมูลที่ทราบมาคือผู้ประกอบการสถานบริการใช้วิธีร่วมมือกับร้านค้าจำหน่ายสุราที่อยู่ในระยะใกล้เคียงกับสถานบริการ เพียงแต่ไม่ได้เปิดในสถานบริการเท่านั้น แต่ตรงนี้เราสามารถเอาผิดได้อยู่ดีในฐานะผู้สนับสนุน เพราะทราบว่าส่วนใหญ่แล้วร้านจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บริเวณด้านนอกส่วนใหญ่มีเจ้าของคนเดียวกัน เพราะการทำให้มีการดื่มสุราในพื้นที่รอบสถานศึกษา ยังไงก็ถือว่าไม่พ้นผิด ที่ผ่านมาผู้ประกอบการพยายามหลีกเลี่ยงการจับกุมของเจ้าหน้าที่ สารพัดต่อรองอ้างว่าส่งผลกระทบต่อกิจการของตัวเอง” สหการณ์ กล่าวย้ำรูปแบบสถานบริการ

สหการณ์ ระบุว่า การเข้าไปจับกุมจะลงพื้นที่กดดันตรวจสอบ พร้อมประชาสัมพันธ์ให้ผู้ประกอบเข้าใจ หากยังพบว่ามีการฝ่าฝืนกฎหมายอยู่ จะลงพื้นที่จับกุมทันที ซึ่งใช้กำลังเจ้าหน้าที่ชุดเฉพาะกิจของกรมพินิจฯ กรมสรรพสามิต พม. กรมการปกครอง และ กทม. ร่วมกันทำงานอย่างบูรณาการ เพื่อยับยั้งพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของผู้มีอายุต่ำกว่า 20 ปี เข้าสถานบริการ ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงสถานศึกษาและลงโทษผู้ประกอบการที่กระทำผิด

ส่วนสถานบริการที่ถูกสั่งปิดแล้วกลับมาเปิดใหม่นั้น ถือว่ามีน้อยมาก เพราะหากเจ้าหน้าที่พบเมื่อไรโทษจะหนักขึ้น การลงโทษครั้งนี้หนักกว่าเก่าที่เน้นเพียงปรับอย่างเดียว ทำให้ผู้ประกอบการที่ถูกคำสั่งปิดบริการไม่กล้ากลับมาทำผิดซ้ำอีก และถ้ามียาเสพติด การพนัน ทุกอย่างจะถูกปิดหมด ในอนาคตสถานบริการต้องไปเปิดในบริเวณจุดโซนนิ่งเท่านั้นและพื้นที่รอบสถานศึกษาต้องปลอดแอลกอฮอล์ หรือร้านที่เอื้อให้เยาวชนเข้าไปใช้บริการ

ทั้งนี้ ผลการดำเนินการเกี่ยวกับมาตรการในการป้องกัน และแก้ไขปัญหาสถานบริการสถานประกอบการและจำหน่ายสุรา โดยจังหวัดมีคำสั่งปิด 5 ปี สถานบริการและสถานประกอบการที่มีลักษณะคล้ายกับสถานบริการไปแล้วจำนวน 288 แห่ง โดยแยกออกเป็น สถานบริการ 21 แห่ง และสถานประกอบการ 267 แห่ง

ในปี 2558 จำนวน 101 แห่ง เป็นสถานบริการ 5 แห่ง และสถานประกอบการ 96 แห่ง ถัดมาปี 2559 จำนวน 144 แห่ง เป็นสถานบริการ 13 แห่ง และสถานประกอบการ 131 แห่ง และปี 2560 จำนวน 43 แห่ง เป็นสถานบริการ 3 แห่ง และสถานประกอบการ 40 แห่ง และในเขตกรุงเทพฯ มีคำสั่งปิด 5 ปี สถานบริการ และสถานประกอบการที่มีลักษณะคล้ายกับสถานบริการไปแล้ว จำนวน 23 แห่ง

รองอธิบดีกรมพินิจฯ ยังเปิดเผยข้อมูลสถิติตัวเลขการออกใบอนุญาตขายสุราทั่วประเทศ โดยเป็นข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 1 พ.ค. 2560 โดยพบว่า ในปี 2556 จำนวนใบอนุญาตขายสุรา 596,772 ฉบับ ถัดมา ปี 2557 จำนวนใบอนุญาตขายสุรา 597,463 ฉบับ เพิ่มขึ้นจากปีก่อน 0.5% ต่อมา ปี 2558 จำนวนใบอนุญาตขายสุรา 630,139 ฉบับ เพิ่มขึ้น 5.6%

ถัดมาในปี 2559 จำนวนใบอนุญาตขายสุรา 606,562 ฉบับ ลดลง 3.9% และในปี 2560 จำนวนใบอนุญาตขายสุรา 563,441 ฉบับ ลดลง 7.2%  ตั้งแต่มีคำสั่งหัวหน้า คสช.ที่ 22/2558 มีผลบังคับใช้ พบว่า ใบอนุญาตขายสุราในภาพรวมลดลงทุกปี โดยในปี 2560 ใบอนุญาตขายสุราลดลงจาก ปี 2559 กว่า 43,121 ฉบับ คิดเป็น 7.2%

รองอธิบดีกรมพินิจฯ กล่าวย้ำถึงความสำคัญของการปราบปรามสถานบริการว่า เนื่องจากสถานบริการหลายแห่งคือจุดมั่วสุมของเยาวชนในสังคม อาจทำให้เกิดปัญหาอาชญากรรม ปัญหายาเสพติด ปัญหาการศึกษา ฯลฯ ล้วนแล้วแต่ส่งผลเสียกับเยาวชนและสังคมอย่างหนัก เชื่อว่าการดำเนินการเหล่านี้จะเป็นการคุ้มครองสังคมเพื่อช่วยปกป้องไม่ให้สังคมและเยาวชนเกิดปัญหาในอนาคต

“ถือว่าเป็นนิมิตหมายที่ดีเมื่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ลงมากำชับให้ปราบปรามจับกุมสถานบริการโดยใช้กฎหมายบังคับเด็ดขาดเอาจริงเอาจัง ทำให้การทำงานหลายอย่างเกิดประสิทธิภาพอย่างรวดเร็ว และยืนยันจะดำเนินการจับกุมผู้กระทำผิดอย่างต่อเนื่อง”

อย่างไรก็ตาม รองอธิบดีกรมพินิจฯ ฝากถึงผู้ประกอบการทุกรายว่า เข้าใจว่าทุกคนต้องมีรายได้เลี้ยงดูครอบครัว แต่การดำเนินกิจการก็ต้องมีขอบเขตพรมแดน และไม่เป็นต้นเหตุมอมเมาเยาวชน ทำลายสังคม ทุกคนต้องช่วยกันดูแลสังคม ดูแลเด็กและเยาวชนเพื่อป้องกันปัญหาเยาวชนที่มีความซับซ้อนขึ้นมา

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 กรกฎาคม 2560 เวลา 08:14 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/503359

โดย…ทีมข่าวในประเทศโพสต์ทูเดย์

การนำเสนอรายงานการปฏิบัติตามอนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ หรืออนุสัญญา The Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women (CEDAW) ของรัฐบาลไทยต่อคณะกรรมการ CEDAW ของสหประชาชาติที่สำนักงานองค์การสหประชาชาติ กรุงเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ได้จบลงเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

อนุสัญญา CEDAW เป็นอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ ที่มุ่งเน้นเรื่องสิทธิสตรี รวมถึงการปกป้องสิทธิมนุษยชนประเด็นอื่นๆ ต่อสตรี โดยประเทศไทยได้เข้าร่วมเป็นภาคีของอนุสัญญาฉบับนี้เมื่อวันที่ 9 ส.ค. 2528 โดยรัฐภาคีมีหน้าที่ต้องรายงานการปฏิบัติตามอนุสัญญาฯ ต่อคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีของสหประชาชาติ

การรายงานในครั้งนี้ นภา เศรษฐกรรองปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ รับหน้าที่หลักในฐานะหัวหน้าคณะผู้แทนไทย และมีผู้แทนจากกระทรวงและหน่วยงานต่างๆ เข้าร่วมเป็นตัวแทนในการตอบข้อซักถามของคณะกรรมการ CEDAW ของสหประชาชาติอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้าการรายงานของรัฐบาลไทยเป็นการนำเสนอรายงานที่จัดทำขึ้นคู่ขนานจากภาคประชาสังคม อังคณา นีละไพจิตร กรรมการสิทธิมนุษยชน ได้เป็นตัวแทนของกรรมการสิทธิขึ้นอ่านรายงาน ซึ่งเป็นไปในทิศทางเดียวกันในหลายเรื่อง อาทิ ประเด็นของผู้หญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชน ผู้หญิงกลุ่มเปราะบาง ไม่ว่าจะเป็นหญิงพิการ แรงงานหญิง แรงงานหญิงข้ามชาติ ผู้แสวงหาที่พักพิง ผู้ลี้ภัยหญิง ผู้ต้องขังหญิง โดยในรายงานของทั้งสองคณะระบุว่าผู้หญิงเหล่านี้ต่างเข้าไม่ถึงกระบวนการยุติธรรมและถูกเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเพศ

ทั้งนี้ ในส่วนเนื้อหาของการรายงานของรัฐบาลไทยต่อคณะกรรมการ CEDAW ได้มีรายละเอียดที่พูดถึงการดำเนินการที่เกี่ยวกับผู้หญิงในประเทศไทยของรัฐบาล อาทิ ประเด็นการค้ามนุษย์ ประเด็นข้อมูลด้านความรุนแรงต่อสตรีและเด็ก การคุ้มครองสิทธิกลุ่มความหลากหลายทางเพศ และประเด็นสถานการณ์สตรีและการมีส่วนร่วมของสตรีในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ การเลือกปฏิบัติและความรุนแรงโดยรัฐที่พนักงานบริการ

คณะกรรมการ CEDAW ได้ตั้งคำถามต่อรัฐบาลไทยในหลากหลายประเด็นถึงบทบาทของรัฐในการดูแลเรื่องเหล่านี้ อาทิ การดูแลคุ้มครองนักปกป้องสิทธิมนุษยชนผู้หญิง การเข้าถึงกองทุนยุติธรรมของผู้หญิง ความแตกต่างของศาลทหารและศาลพลเรือน ประเด็นสิทธิของผู้หญิงที่ทำงานเป็นพนักงานบริการที่ต้องถูกปฏิบัติด้วยการละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ด้วยการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ตำรวจในการบุกทลายและล่อซื้อ และประเด็นเรื่องการคุ้มครองพนักงานบริการตามกฎหมายแรงงาน การปกป้องสิทธิมนุษยชนของผู้หญิงมุสลิมในสามจังหวัดภาคใต้

โดยภาคประชาสังคมได้ร่วมกันสะท้อนถึงแนวคำตอบของรัฐบาลไทยบางประเด็นที่มีความสำคัญ ซึ่งประเด็นคำถามเรื่องความเป็นธรรมและการดูแลคุ้มครองนักปกป้องสิทธิมนุษยชนผู้หญิง วิรอน รุจิไชยวัฒน์ ตัวแทนจากกลุ่ม ฅนรักษ์บ้านเกิด จ.เลย ได้สะท้อนถึงการตอบคำถามของรัฐบาลไทยและการดำเนินการที่เธอต้องประสบพบเจอว่า “รัฐได้ตอบคำถามเรื่องนี้ที่เราฟังแล้วก็รู้สึกแปลกใจอยู่พอสมควร เพราะรัฐบอกไปว่าได้มีมาตรการคุ้มครองดูแล นักปกป้องสิทธิมนุษยชนผู้หญิง ซึ่งก็คือการจัดทำคู่มือร่วมกับภาคประชาสังคม และการเตรียมนิยามคำว่านักปกป้องสิทธิมนุษยชน รวมเป็นกลุ่มเป้าหมายในร่างแผนสิทธิมนุษยชนของชาติฉบับที่ 4 ทั้งที่ความจริง ผู้หญิงที่ต่อสู้เพื่อบ้านเกิดยังถูกปฏิบัติแบบเดิมซ้ำๆ ทุกวัน

ปรีดา ปานเมือง ตัวแทนสตรีจากเครือข่ายสหพันธ์เกษตรกรภาคใต้ (สกต.) ที่ลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อการจัดสรรที่ดินทำกินที่เป็นธรรมในรูปแบบของโฉนดชุมชนในพื้นที่จังหวัดภาคใต้ภายใต้เครือข่ายสหพันธ์เกษตรกรภาคใต้ เธอบอกว่าการตอบคำถามเรื่องการดูแลพวกเราที่ลุกขึ้นมาต่อสู้ด้วยการจัดทำคู่มือ จึงสะท้อนได้อย่างชัดเจนว่ารัฐไม่ได้มีมาตรการคุ้มครองดูแลหรือปกป้องพวกเราอย่างแท้จริง

ทั้งนี้ สำหรับก้าวต่อไปหลังจากการรายงานของทุกฝ่ายเสร็จสิ้นสุดลงใน ครั้งนี้คือ การจับตาดูอย่างใกล้ชิดว่า คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีของสหประชาชาติจะจัดทำข้อสังเกตเชิงสรุป ซึ่งรวบรวมข้อคิดเห็นภายใต้อนุสัญญาฉบับนี้ส่งกลับมายังรัฐบาลไทย และจะเผยแพร่สาธารณะต่อไปในลักษณะใด เพราะสิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในการรายงานครั้งนี้คือ การดำเนินการในการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวกับการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีของรัฐบาลไทยทั่วโลก

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

14 กรกฎาคม 2560 เวลา 19:15 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/503252

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

สมาร์ทการ์ดพระ กำลังเป็นอีกประเด็นในวงการพระสงฆ์ไทยที่ถูกพูดในขณะนี้ เพราะเป็นหนึ่งในมาตรการของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่หวังนำมาแก้ปัญหาวงการพระสงฆ์ เนื่องจากที่ผ่านมาเกิดปัญหามาตลอด อาทิ พระปลอม พระต่างด้าว หรือการหนีคดีมาบวช

มาตรการดังกล่าวจึงเป็นความหวังว่าจะช่วยตรวจสอบสถานะพระสงฆ์ได้ง่ายขึ้น ล่าสุด 4 ก.ค.ที่ผ่านมาคณะรัฐมนตรี (ครม.) อนุมัติสั่งการให้ ออมสิน ชีวะพฤกษ์ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในฐานะกำกับดูแลสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เร่งหารือทุกฝ่ายเพื่อวางแนวทางจัดทำก่อนจัดสรรงบประมาณลงให้ไปดำเนินการ

โพสต์ทูเดย์ได้พูดคุยกับพระสงฆ์และผู้แทนหน่วยงานที่เกี่ยวข้องถึงความชัดเจนและมุมมองต่อเรื่องนี้

“พระพยอม” หนุนใช้เทคโนโลยีดูแลสงฆ์

ใบสุทธิ เป็นเอกสารคล้ายหนังสือเล่มเล็กๆ ใช้แสดงตัวตน-ที่อยู่-รายละเอียดการบวชของภิกษุสามเณรเหมือนกับบัตรประจำตัวประชาชน โดยพระอุปัชฌาย์จะเป็นผู้ออกให้ แต่ต้องผ่านการลงลายมือชื่อจากพระสังฆาธิการระดับเจ้าคณะอำเภอขึ้นไปเพื่อรับรอง แต่ปัญหาที่ผ่านมาใบสุทธิมีการปลอมแปลงสวมสิทธิกันง่ายจึงทำให้มีปัญหาในวงการพระสงฆ์กันมาตลอด

พระราชธรรมนิเทศ หรือ พระพยอม กัลยาโณ เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว กล่าวว่า เห็นด้วยกับรัฐที่นำสมาร์ทการ์ดมาใช้แก้ไขปัญหาต่างๆ ให้ได้อย่างรัดกุม เพราะใบสุทธิแบบเก่าไม่สามารถแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในยุคนี้ได้ครอบคลุมอีกแล้ว เนื่องจากยุคสมัยเปลี่ยนจึงทำให้มีการปลอมแปลงใบสุทธิง่ายขึ้น หากมีเทคโนโลยีมาช่วยติดตามตรวจสอบพฤติกรรมความประพฤติของพระสงฆ์ หรือ ตรวจสอบผู้ที่เคยบวชแต่ต้องสึกเพราะอาบัติหนัก มองว่าเป็นเรื่องที่สมควรทำ แต่จะได้ผลมากน้อยอย่างไรคงต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

“เรื่องนี้เปรียบเหมือนกับอาหาร หากเรามีการซีนหรือป้องกันไว้ ก็จะไม่มีแมลงวันตอม สมาร์ดการ์ก็เช่นกัน เอาไว้เพื่อป้องกันช่องทางโอกาสของคนไม่ดีที่คิดแอบแฝงเข้ามาบวช”

“เชื่อว่าสมาร์ทการ์ดพระ จะช่วยแก้ปัญหาการบวชปลอม หนีคดีมาบวช เพราะทุกวันนี้เทคโนโลยีตรวจสอบเรื่องพวกนี้ได้ง่าย เหมือนตำรวจที่ใช้เทคโนโลยีกล้องวงจรปิดสืบสวนตามจับผู้ร้าย”

พระพยอม มองว่าหากปัญหาดังกล่าวปล่อยไปโดยไม่มีการทำอะไร เชื่อว่าจะเป็นช่องทางให้คนฉวยโอกาสเข้ามาย่ำยีพระพุทธศาสนาเหมือนเช่นผลประโยชน์ของวัดที่ตอนนี้กำลังเป็นประเด็นและรัฐกำลังแก้ไขอยู่ ซึ่งยอมรับว่าปัจจุบันบางวัดมีปัญหาเรื่องผลประโยชน์มหาศาล

เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว มองว่าการปฏิรูปวงการสงฆ์เป็นเรื่องที่ควรต้องสังคายนา โดยดำเนินการแก้ไข เริ่มจากฝ่ายสงฆ์ร่วมกับฆราวาส เพราะหากสงฆ์แก้กันเองเกรงว่าบางครั้งอาจเกิดการเข้าข้างกันได้จนกลายเป็นข้อครหา แต่ถึงอย่างไรมองว่าการปฏิรูปวงการสงฆ์ทุกฝ่ายต้องช่วยกัน

“สมัยพระเจ้าอโศกมหาราช เมื่อพระควบคุมดูแลกันไม่อยู่ หรือมีอั้งยี่ในวงการพระ จำเป็นต้องไปขอกำลังทางโลกหรือรัฐบาล ทหาร เจ้าหน้าที่ตำรวจมาช่วย เพราะหากมีการตั้งขบวนการเช่นเดียวกับวัดบางแห่ง ก็จำเป็นต้องใช้กำลังทหารและตำรวจจำนวนมากเข้าไป เพราะพระสงฆ์ เจ้าคณะจังหวัด-เจ้าคณะหน ดูแลกันไม่อยู่แล้ว ถ้าปล่อยปัญหาให้นานจะเกิดปัญหา”

พระปลอม-บวชหนีคดี แก้ด้วยสมาร์ทการ์ด

พ.ต.ท.พงศ์พร พราหมณ์เสน่ห์ ผู้อำนวยการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ (พศ.) เปิดเผยว่ารูปแบบสมาร์ทการ์ดพระที่กำลังดำเนินการมีรูปแบบคล้ายบัตรประชาชนทั่วไป มีรูปถ่าย ตัวเลข 13 หลักเช่นเดียวกับในทะเบียนราษฎร์ ข้อมูลวุฒิสถานะพระที่ต้องมากกว่าใบสุทธิ แต่ถึงอย่างไรยังไม่ยกเลิกใบสุทธิเดิม เบื้องต้นขั้นตอนการจัดทำขณะนี้กำลังหารือร่วมกับกรมการปกครองเพื่อวางระบบว่าจะทำอย่างไรให้ง่ายต่อการตรวจสอบข้อมูล ซึ่งหากได้ข้อสรุปจะต้องนำรายละเอียดเสนอให้มหาเถรสมาคม (มส.) พิจารณาก่อนใช้จริง

ส่วนประโยชน์มองว่าช่วยทำให้สามารถตรวจสอบข้อมูลรายละเอียดของวุฒิสถานะพระในเชิงลึก เช่น พระจริงหรือไม่ บวชมานานเท่าไหร่ เคยต้องโทษคดีอะไรหรือไม่ รวมถึงป้องกันการปลอมแปลงเอกสาร เนื่องจากขณะนี้ประเทศไทยมีพระสงฆ์อยู่ประมาณ 2-3 แสนรูป ซึ่งมีการบวชและสึกอยู่ตลอด

“ขั้นตอนหลังเริ่มใช้สมาร์ทการ์ด เมื่อบวชแล้ว พระสังฆาธิการจะบอกให้ไปทำ แต่ขั้นตอนตรงนี้ขอวางรายละเอียดก่อน แต่หลักๆ จะใช้ตรวจสอบพระปลอม ป้องกันการปลอมแปลง และทำให้เกิดระบบฐานข้อมูลพระ เหมือนกับบัตรประชาชนเพื่อเป็นการให้ท่านแสดงตัวตนของท่าน”

1 ต.ค.เริ่มใช้สมาร์ทการ์ดพระ

ออมสิน ชีวะพฤกษ์ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ให้สัมภาษณ์ว่าระบบดังกล่าวจะเริ่มดำเนินการวันที่ 1 ต.ค.นี้ เนื่องจากได้รับความร่วมมือจากกรมการปกครองเป็นอย่างดี เพราะกระทรวงมหาดไทยมีฐานข้อมูลจากบัตรประจำประชาชนและใบสุทธิอยู่แล้ว จึงคิดว่าการดำเนินการจะไม่ยุ่งยาก โดยรูปแบบข้อมูลในบัตรจะมี เช่น บวชเมื่อไร จำพรรษาอยู่วัดอะไร ได้รับการเลื่อนยศสมณศักดิ์มากี่ครั้ง รวมถึงสามารถตรวจสอบประวัติอาชญากรรมได้ แต่ยืนยันจะไม่มีการยกเลิกหนังสือสุทธิบัตรพระ

“สิ่งที่ผมอยากเห็นคือ พระทุกรูปทั่วประเทศมีบัตรสมาร์ทการ์ดพระ ซึ่งจะมีรายละเอียดของพระทั้งหมด ประวัติเป็นอย่างไร มีสมณศักดิ์อะไร บวชมากี่พรรษา หรือเคยทำผิดอะไรมาบ้าง”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

13 กรกฎาคม 2560 เวลา 21:16 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/503077

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

เร็วๆ นี้มีบุคคลนำคลิปวิดีโอ ซึ่งถ่ายบริเวณสนามบินของกองทัพอากาศเป็นภาพมุมสูงจากโดรนไปเผยแพร่ลงในสื่อสังคมออนไลน์จนนำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง

ปฏิเสธไม่ได้ว่า ช่วง 3-4 ปีที่ผ่านมา คนชอบเเละติดใจอากาศยานไร้คนขับอย่างโดรน สามารถควักกระเป๋าสตางค์เพียงแค่หลักพันเพื่อซื้อหาได้ง่ายๆ

คำถามเเละความกังวลครั้งใหญ่ จึงตกไปอยู่ที่การควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไม่ให้เกิดผลกระทบ

ตัวเล็กปัญหาใหญ่

โดรนนั้นสามารถสร้างประโยชน์ใหักับสังคมมากมาย ไม่ว่าจะเป็นงานสำรวจ งานสนับสนุนการท่องเที่ยว วงการสื่อสารมวลชน ตลอดจนงานด้านการทหาร อย่างไรก็ตามมือสมัครเล่นที่เข้าถึงอุปกรณ์ได้ง่ายกำลังสร้างปัญหา

ธานินทร์ วงศ์อาษา ผู้เล่นโดรนมากประสบการณ์ บอกว่า ที่ผ่านมาวงการนักบินโดรนมืออาชีพ คำนึงถึงความปลอดภัยเป็นหลัก และพยายามเตือนนักบินรุ่นใหม่ๆ ให้บินกันโดยคำนึงถึงความปลอดภัยของคนและทรัพย์สินเบื้องล่าง ไม่บินสูงเข้าไปในเส้นทางการบิน หรือแนวขึ้นลงของเครื่องบินพาณิชย์ แต่สุดท้ายก็มีคนที่อ้างว่า รู้เท่าไม่ถึงการณ์ และบินเอาสนุกเป็นการส่วนตัว แถมเผยแพร่ออกสื่อโชเชียลในวงกว้าง กลายเป็นปลาเน่า 1 ตัว ทำให้ปลาทั้งบ่อจะตายไปด้วย

“พลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่งเสมอ บินโดรนด้วยสำนึกความรับผิดชอบต่อสังคม อย่าเอาแต่ความสนุกส่วนตัวอย่างเดียว”

เขาบอกว่า โดรนที่เป็นข่าวบินท้ายรันเวย์กองทัพอากาศ ไม่ใช่โดรนระดับมืออาชีพ เป็นโดรน Toys Grade (Hubsan H501s) ซึ่งไม่มีการ Lock ไม่ให้บินเข้าไปในเขตสนามบินหรือ No Fly Zone หรืออาจจะมี Lock แต่ถูก Hack ปลด Lock ได้อย่างง่ายดาย

ตามปกติโดรน DJI และยี่ห้ออื่นๆ ที่เป็นโดรนระดับใช้งานจริงจัง จะถูกโปรแกรม Lock No Fly Zone สนามบินต่างๆ ไว้ทั่วโลกไม่ให้บินเข้าไปใกล้ได้ หมายถึง บินเข้าไปจะถูกดีดออกเหมือนมีโดมแก้วบาเรียครอบอยู่ และจะไม่สามารถสตาร์ทมอเตอร์เพื่อขึ้นบินได้ในเขต No Fly Zone

“นักบินโดรนมืออาชีพจะประสานงานกับหอบังคับการบินอยู่แล้ว หากต้องทำภาระกิจที่ใกล้สนามบินหรืออยู่ในเส้นทางการบินหรือต้องทำการบินในระดับสูง ทุกคนตระหนักดีถึงเรื่องกฎความปลอดภัยของการบิน และพยายามบอกต่อไปยังนักบินรุ่นใหม่ๆ ไม่ให้กระทำความผิด

เรารณรงค์กันมาตลอด 3-4 ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ก่อนออกกฎหมายซะอีก เพราะไม่อยากให้คนมองว่าเราเป็นตัวอันตราย และเป็นภัยต่อการบินพาณิชย์ ทราบดีว่าถ้าบินกันโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยส่วนรวม สุดท้ายแล้วเราจะถูกต่อต้านจากสังคม และกฎหมาย”

ธานินทร์ บอกว่า ปัญหาเกิดจากมือใหม่ อยากบินเลียนแบบพวกมืออาชีพ และโดรนเป็นสิ่งที่ซื้อขายกันได้อิสระ และมีหลายรุ่นให้เลือกใช้งาน โดยเฉพาะโดรนที่เป็น Toys Grade มีให้เลือกซื้อในราคาถูก แต่ความปลอดภัยน้อย หากหลุดสัญญาณควบคุมจะบินหายไปและไม่สามารถควบคุมได้  ต่างจากโดรนระดับมืออาชีพ หากเกิดสัญญาณหลุดจากการควบคุมจะทำการเดินทางกลับมายังจุดเริ่มต้นและลงจอดเองอย่างปลอดภัย

“กฎหมายไม่ได้ไปบังคับเอาผิดโดรนของเด็กเล่นที่สร้างปัญหา เราจะยังเห็นพวก Toys Grade ราคาหมื่นต้นๆ หรืออาจจะไม่ถึงหมื่น ไปสร้างความวุ่นวายในสนามบินได้อีกแน่นอน การควบคุมการใช้งานโดรนด้วยการจดทะเบียนโดรน และออกใบอนุญาตบินโดรน ไม่สามารถใช้ควบคุมคนที่ใช้ของเล่นประเภทนี้ได้ นั่นแหละปัญหาใหญ่ของวงการโดรนมืออาชีพ เพราะถูกเหมารวมไปกับพวก Toys Drone”

ธานินทร์ ยังเห็นว่า กฎหมายในปัจจุบันไม่สอดคล้องกับศักยภาพและการใช้งานของโดรน ซึ่งส่งผลกระทบต่อปฏิบัติงานของระดับมืออาชีพ

“ถ้าไปอ่านดูข้อกฎหมาย จะเห็นได้ว่า ที่ทำๆ กันมันผิดกฎหมายหลายข้อ ทั้งความสูงในการบิน ช่วงเวลาในการบินที่กำหนดให้บินระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกเท่านั้น รวมถึงห้ามบังคับโดยมองจอ FPV ซึ่งขัดกับการใช้งานจริงมาก”

ถึงเวลาแก้ปัญหาที่จุดเริ่มต้น

ครูแดง-จรูญศักดิ์ สุขวัฒโน ผู้เชี่ยวชาญด้านการบินเเละประกันภัย บอกว่า ถึงเวลาต้องเสวนาและปฏิรูปทั้งระบบ โดยผู้ควบคุมและบังคับใช้กฎหมาย สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กพท.) ต้องยอมรับด้วยว่า ที่ผ่านมายังทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์กฎระเบียบข้อกฎหมายไม่ดีพอ

“การใช้กฎหมายไม่ใช่แค่ประกาศแล้วหวังว่าทุกคนจะทำตามทันที ที่ผ่านมา กพท. ไม่เคยประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนทั่วไปได้รับทราบและให้องค์ความรู้เลย คนทราบน้อยมาก”

ประเด็นต่อมาคือปัญหาคลาสสิคระหว่างประชาชน เอกชนและระบบราชการ โดยปัจจุบันมีโดรนที่ลงทะเบียนเข้าสู่ระบบตามกฎหมายไม่ถึง 400 ลำ ขณะที่ร้านค้าโดรนนั้นมีกลาดเกลื่อนทั้งในโลกออนไลน์และออฟไลน์ โดยมีผู้ประเมินว่าปัจจุบันมีผู้ใช้งานโดรนกว่ามากกว่า 30,000 ลำ

จรูญศักดิ์ บอกว่า การจดทะเบียนถือเป็นเรื่องยุ่งยาก ไม่มีการอำนวยความสะดวกที่ดีพอจากหน่วยงานรัฐ มักอ้างว่าต้องใช้เวลาในการตรวจสอบประวัติผู้ใช้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหลายแห่ง ซึ่งใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 3 เดือน

“ที่สุดมันจะแว้งกลับมาหาท่าน หากไม่รีบแก้ วันหนึ่งถ้าโดรนไปชนกับเครื่องบินแล้วเกิดปัญหา จะอ้างไม่ได้เลยว่า คนไม่มาจดทะเบียนเพราะจริงๆ แล้ว กพท. เป็นคอขวด ไม่อำนวยความสะดวกให้กับประชาชน”

ผู้เชี่ยวชาญด้านการบินเเละประกันภัย แนะนำว่า การแก้ปัญหาสามารถกำหนดวิธีการลงทะเบียนล่วงหน้าได้ เพื่อเปิดโอกาสให้โดรนที่เจตนาบินให้ถูกต้องมาลงทะเบียนในระบบ ก่อนตรวจสอบประวัติย้อนหลัง หากไม่ผ่านค่อยยกเลิก อย่างน้อยให้เข้ามาในระบบ เพื่อให้สามารถติดตามตรวจสอบได้หากเกิดปัญหาขึ้น

“คนอยากจดทะเบียนมีเยอะมาก แต่รัฐดันสร้างกฎหมายที่มันลำบาก ยิ่งเป็นหน่วยงานนิติบุคคลหรือองค์กรยิ่งซับซ้อนยิบย่อยไปใหญ่ เมื่อกฎหมายยากคนก็ไม่อยากเข้าไปสู่ระบบ เลือกที่จะเถื่อนกันหมด”

ในมุมมองของผู้คลุกคลีในวงการโดรนมองว่า การมุ่งเพียงแต่จับผู้กระทำความผิดเพียงอย่างเดียว สะท้อนให้เห็นถึงความบกพร่องของหน่วยงานรัฐ ซึ่งจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคต

“ระดับมืออาชีพ ไม่เอาโดรนราคาเฉียดแสนไปเสี่ยงหรอก แต่พวกเล็กๆ ที่เรามองว่าเป็นของเล่นนี่แหละ กำลังสร้างปัญหา เราเกรงกลัวมาตรฐานระดับโลกอย่างองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ไอเคโอ) ที่ปักธงแดง แต่การดูแลโดรน ขนาดเล็กยังทำไม่ได้เลย รัฐมองและเข้าใจว่าโดรนเป็นเรื่องเล็กมาตลอด มีเรื่องใหญ่กว่าต้องทำ คำถามก็คือ ใหญ่ๆ ที่เขาว่าอย่างพวกเครื่องบินโดยสาร ความเสียหายหมื่นล้านอาจเกิดจากโดรนราคาไม่กี่พันก็ได้ เราจะรอวันนั้นหรอ”

จรูญศักดิ์ สรุปว่า หากอยากให้วงการโดรนมีความยั่งยืน ต้องให้การศึกษาให้ความรู้ด้านกฏระเบียบกติกา แล้วให้ทักษะความสามารถในการบิน การฝึกใช้งานอย่างจริงจัง บนพื้นฐานของความปลอดภัยแก่สังคม เคารพในสิทธิของผู้อื่น โดยใช้งานอย่างมีวิจารณญาณ

กฎหมายอย่างเดียวไม่พอ

ปฏิเสธไม่ได้ว่าการเข้าถึงและครอบครองโดรนในปัจจุบันเป็นเรื่องง่าย ซึ่งแปลว่าโอกาสที่จะมีผู้ไม่หวังดีใช้โดรนในการสร้างความเสียหายต่อผู้อื่นหรือองค์กรนั้นมีมากขึ้น

ดร.โกเมน พิบูลย์โรจน์ กรรมการผู้จัดการบริษัท T-NET ภายใต้การกำกับดูแลของศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (สวทช.) ให้ความเห็นว่า ประเทศไทยมีกฎหมายระบุถึงการกำหนดเขตห้ามบินตามสถานที่สำคัญต่างๆ อยู่แล้ว เช่น กองทัพ ท่าอากาศยาน เนื่องจากเหตุผลเรื่องความมั่นคงและปลอดภัย อย่างไรก็ตามอนาคตจำเป็นต้องกำหนดพื้นที่ห้ามบินเพิ่มเติม ตัวอย่างเช่น สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญบางแห่ง โรงงานอุตสาหกรรม โรงปูนซีเมนต์ที่เต็มไปด้วยสารเคมี ซึ่งเสี่ยงอันตรายหากเกิดความผิดพลาดจากการใช้งานอุปกรณ์

ทั้งนี้แม้จะมีกฎระเบียบในการครอบครองและใช้งาน แต่ในแง่ปฏิบัติพบว่ายังมีผู้ไม่ทราบหรือตั้งใจละเมิดอีกเพียบ ทำให้นอกเหนือจากการประชาสัมพันธ์กติกาการใช้งานอย่างถูกต้องแล้ว สถานที่สำคัญควรมีวิธีจัดการ ตรวจสอบและป้องกันภัยจากโดรนด้วย

“ถ้าเกิดความผิดพลาด โดรนไปชนทำให้เครื่องบินเกิดความเสียหายจนส่งผลทำให้ตารางไฟต์บินมีปัญหา ถือเป็นเรื่องเสียหายกระทบกับภาพรวมอย่างมาก เพราะฉะนั้นเมื่อเรากำหนดเขตห้ามบินก็จำเป็นต้องมีกระบวนการจัดการควบคุม”

การจัดการที่ดร.โกเมน บอก คือการติดตั้งอุปกรณ์ที่ทำให้โดรนไม่สามารถบินเข้าไปได้ในเขตต้องห้าม บังคับหรือเปลี่ยนแปลงทิศทางของโดรนได้ ซึ่งอุปกรณ์ดังกล่าวเรียกว่า โดรนแจมเมอร์

การทำงานของ โดรนแจมเมอร์ คือ เมื่อโดรนบินเข้ามาในเขตหวงห้าม โดรนแจมเมอร์จะส่งสัญญาณรบกวนให้โดรนของฝ่ายตรงข้ามกลับฐานหรือค่อยๆ ร่อนลงจอด ทำให้เจ้าหน้าที่สามารถดำเนินการติดตามจับกุมผู้กระทำความผิดต่อไป

“เขตห้ามบินจำเป็นต้องมีกระบวนการในการนำจับและป้องกัน คนที่โดนจับจะไม่กล้าฝ่าฝืน เพราะหากตก ถูกยึด หรือตามจับกุมจะไม่คุ้ม”

ทั้งนี้นอกจากพื้นที่ห้ามบินตามกฎหมายแล้ว ดร.โกเมน ยังเห็นว่าโดรนแจมเมอร์ ยังสำคัญต่องานการใช้ในมหกรรมที่มีการรวมตัวของคนหมู่มากด้วย เช่น คอนเสิร์ต พระราชพิธี วิ่งการกุศล เพื่อป้องกันอันตรายและความผิดพลาดจากโดรน

ดร.โกเมน พิบูลย์โรจน์ เเละโดรนแจมเมอร์

เตรียมศึกษาแนวทางสากล

จุฬา สุขมานพ ผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กพท.) ยอมรับว่า ถึงแม้จะมีกฎหมายควบคุมการใช้งานโดรน แต่ในทางปฏิบัติการจัดการเป็นเรื่องยากเนื่องจากประชาชนสามารถซื้อหาได้ง่าย ทั้งนี้ปัญหาส่วนใหญ่มักเกิดจากกลุ่มผู้ใช้มือสมัครเล่น

“ในทางกฎหมายมีกระบวนการกำหนดอยู่แล้ว ทั้งมืออาชีพและสมัครเล่น แต่ในทางปฏิบัติไม่สามารถควบคุมติดตามได้ทั่วถึง กพท. ทำงานในด้านจัดระเบียบและเชิงป้อง รอรับแจ้งเหตุหรือปัญหาที่เกิดขึ้น”

อย่างไรก็ตาม  ผู้อำนวยการกพท. ระบุว่า เนื่องจากปัจจุบันโดรนได้รับความนิยมมากขึ้น เจ้าหน้าที่กำลังศึกษาแนวทางปฏิบัติในต่างประเทศเพื่อควบคุมดูแลการใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพ โดยระยะสั้นอาจจะมีกระบวนที่เอื้อให้คนเข้ามาอยู่ในระบบและสามารถติดตามได้มากขึ้น

“พยายามดูการกำกับและการใช้งานให้สอดคล้องกับสากล เป็นเรื่องใหญ่และขยายตัวทั่วโลกไม่ใช่ปัญหาเฉพาะแค่เมืองไทยอย่างเดียว”  ดร.จุฬา ทิ้งท้าย

อาจถึงเวลาที่ทุกฝ่ายทั้งผู้ควบคุมกฎหมายเเละผู้ใช้งานต้องกลับมานั่งหารือกันอย่างจริงจัง เพื่อให้เกิดความเข้าใจสอดคล้องเเละเดินหน้าไปอย่างถูกต้อง