ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 พฤษภาคม 2560 เวลา 09:18 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494871

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

ต้องยอมรับว่าเวลานี้สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) รับของร้อนไว้หลายเรื่อง โดยเฉพาะร่างกฎหมายที่ต้องออกตามที่รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 กำหนด ซึ่งเวลานี้มีเข้ามาสู่ สนช.แล้ว 4 ฉบับ

ร่าง พ.ร.บ.การจัดทำยุทธศาสตร์ชาติ โดยคณะกรรมาธิการฯ (กมธ.) ของ สนช.ยังคงเนื้อหาว่าด้วยคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติเอาไว้ตามเดิมที่ให้นายกรัฐมนตรีเป็นประธาน อีกทั้งไม่ได้มีการเปลี่ยนสัดส่วนของผู้นำเหล่าทัพในการเข้ามานั่งเก้าอี้กรรมการยุทธศาสตร์ เท่ากับว่าผู้บัญชาการกองทัพไทย ผู้บัญชาการกองทัพบก ผู้บัญชาการกองทัพอากาศ ผู้บัญชาการกองทัพเรือ ผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ร่วมเป็นกรรมการตามเดิม

ตามกำหนดแล้วคณะ กมธ.จะต้องจัดทำให้เสร็จภายใน 12 มิ.ย. และส่งให้ที่ประชุม สนช.ลงมติเห็นชอบในวันที่ 14 มิ.ย.

ร่าง พ.ร.บ.แผนและขั้นตอนการดำเนินการปฏิรูปประเทศ ซึ่งบัญญัติให้ดำเนินการตั้งคณะกรรมการปฏิรูปประเทศเพื่อดำเนินการอย่างเป็นกิจจะลักษณะจำนวน 11 ด้าน

ประกอบด้วย ด้านการเมือง ด้านการบริหารราชการแผ่นดิน ด้านกฎหมาย ด้านกระบวนการยุติธรรม ด้านการศึกษา ด้านเศรษฐกิจ ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ด้านสาธารณสุข ด้านสื่อสารมวลชนเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านสังคม และด้านอื่นตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนด โดยจะมีคณะกรรมการปฏิรูปประเทศแต่ละด้านเพื่อทำหน้าที่จัดทำร่างแผนการปฏิรูปประเทศ

ในภาพรวมของของร่าง พ.ร.บ.แผนและขั้นดำเนินการปฏิรูปฯ คณะ กมธ.ของ สนช.ยังไม่ได้ปรับแก้เนื้อหาอย่างมีนัยสำคัญ

ส่วนหนึ่งต้องการให้เป็นไปตามแนวทางที่รัฐบาลในฐานะผู้เสนอร่างกฎหมายกำหนดเอาไว้ เช่นเดียวกับร่าง พ.ร.บ.การจัดทำยุทธศาสตร์ชาติ เพราะ สนช.แก้ไขเนื้อหาจำนวนมาก อาจกระทบต่อแผนการทำงานของรัฐบาลได้ ทำให้ที่สุดแล้วร่างกฎหมายทั้งสองฉบับดังกล่าวอาจจะมีรูปร่างหน้าตาออกมาไม่ต่างไปจากที่รัฐบาลเสนอเท่าไหร่นัก

ผิดกับร่างกฎหมายอีก 2 ฉบับที่อยู่ในมือ สนช.เวลานี้ คือ ร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง และร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)

ในกรณีของร่างกฎหมายพรรคการเมืองขณะนี้นั้นกำลังพิจารณาเนื้อหากันอย่างเข้มข้นภายใต้การกุมบังเหียนของ “พล.อ.สมเจตน์ บุญถนอม” สมาชิก สนช.ในฐานะประธานคณะ กมธ.พิจารณาร่าง พ.ร.บ.ฯ ซึ่งได้มีการปรับแก้ไปบางส่วนแล้ว

เช่น การเก็บค่าบำรุงพรรคการเมืองจากสมาชิกพรรค ซึ่งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) กำหนดให้พรรคการเมืองเก็บ 100 บาทต่อไป เป็นที่มาให้พรรคการเมืองออกมาแสดงความคิดไม่เห็นด้วยเป็นจำนวนมาก ปรากฏว่าคณะ กมธ.วิสามัญฯ ส่งสัญญาณพร้อมปรับแก้ให้เกิดความสมดุล

ขณะที่ร่างกฎหมาย กกต.ที่มี “ตวง อันทะไชย” สมาชิก สนช.ในฐานะประธานคณะ กมธ.วิสามัญฯ ก็มีความเคลื่อนไหวน่าสนใจเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอำนาจของ 5 เสือ กกต.

พลิกไปดูเนื้อหาในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 ในมาตรา 224 ได้วางหลักให้ กกต.มีอำนาจพิเศษ คือ “หากพบเห็นการกระทำที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าการเลือกตั้งไม่เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรม ให้มีอำนาจระงับยับยั้งแก้ไขเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกการเลือกตั้งได้”

ประเด็นนี้คณะ กมธ.วิสามัญฯ กำลังครุ่นคิดว่าเจตนารมณ์ของมาตรา 224 เป็นอย่างไรกันแน่ ระหว่างการให้ กกต.เพียงหนึ่งคนที่พบการกระทำตามมาตรา 224 สามารถสั่งล้มการเลือกตั้งได้เลย หรือเป็นลักษณะของการใช้อำนาจที่ต้องผ่านมติของ กกต.ทุกคนก่อน

ทว่า ท่าทีของคณะ กมธ.วิสามัญฯ โน้มเอียงไปในทำนองว่าไม่ควรให้ กกต.เพียงคนเดียวล้มการเลือกตั้งได้ เพราะอาจเป็นการให้อำนาจกับ กกต.มากเกินไป จึงเตรียมปรับเนื้อหาให้เหมาะสมและให้สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญต่อไป

ขณะเดียวกัน มีอีกประเด็นหนึ่งที่คณะ กมธ.วิสามัญฯ กำลังพิจารณาเช่นกัน คือ การดำรงอยู่ของ กกต.ชุดปัจจุบัน

ทั้งนี้ สืบเนื่องมาจากรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 กำหนดคุณสมบัติของบุคคลที่จะดำรงตำแหน่ง กกต.ไว้ค่อนข้างสูง ไม่เพียงเท่านี้ ยังกำหนดให้สถานะการดำรงอยู่ของ กกต.ชุดปัจจุบันไปแขวนไว้กับร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วย กกต.

โดยร่างกฎหมายดังกล่าวบัญญัติให้ กกต.ที่ดำรงตำแหน่งก่อนการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่จะต้องเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติตามรัฐธรรมนูญเท่านั้นถึงจะมีสิทธินั่งทำงานที่ศูนย์ราชการต่อไปได้ กรณีเช่นนี้ทำให้จะมี กกต.ชุดปัจจุบันอย่างน้อย 2 คนต้องตกเก้าอี้ก่อนเวลาอันควร

ในประเด็นนี้ท่าทีของ สนช.แบ่งรับแบ่งสู้พอสมควร โดยส่วนหนึ่งต้องการให้ กกต.ชุดปัจจุบันทำหน้าที่ต่อไปจนครบวาระ แต่อีกส่วนก็มองว่าควรแก้ไขให้สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ

ส่งผลให้แนวโน้มของ สนช.อาจต้องจำใจเดินตามแนวทางของ กรธ. คือ การให้ กกต.บางคนต้องตกเก้าอี้ไป ซึ่งการตกเก้าอี้ของ กกต.ตามร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญฉบับนี้จะเป็นมาตรฐานที่ใช้กับองค์กรอิสระอื่นๆ ที่ต้องอยู่ภายใต้ร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญด้วย

นั่นหมายความว่าบรรดาองค์กรอิสระที่คุณสมบัติไม่ตรงตามรัฐธรรมนูญ จำเป็นต้องโบกมือลาการทำงานก่อนเวลาไปโดยปริยาย ซึ่งทั้งหมดเพื่อเป็นการเปิดทางให้ คสช.ได้ส่งคนมาคุมการเลือกตั้งนั่นเอง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

14 พฤษภาคม 2560 เวลา 19:14 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494848

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

ผู้สาวขาเลาะ , อดีตเคยพัง , บ่ขวางทางอ้าย เพลงลูกทุ่งสุดฮิตที่กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก มีผู้ชมผ่านทางเว็บไซต์ยูทูปกว่า 200 ล้านวิว 93 ล้านวิว และ 43 ล้านวิวตามลำดับ

ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังของบทเพลงเหล่านี้ไม่ได้ถูกสร้างสรรค์ขึ้นจากปลายปากกาของนักแต่งเพลงปรมาจารย์ชั้นครู แต่มาจากหญิงสาววัยเพียง 17 ปี “อาม” ชุติมา โสดาภักดิ์

จากเด็กสาวต่างจังหวัดตัวเล็กๆ รอยยิ้มทรงเสน่ห์ เรียนหนังสือ ช่วยพ่อแม่ทำไร่ทำนา เที่ยวนั่งจับกลุ่มร้องเพลง เล่นกีตาร์กับเพื่อนฝูงหน้าบ้าน หนึ่งปีหลังจากนั้นวันนี้ เธอจะกลายเป็นนักร้อง นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงอีกคนของเมืองไทย

จากเด็กสาวธรรมดาในจ.บึงกาฬ สู่ นักแต่งเพลง 300 ล้านวิว

อาม ชุติมา เป็นชาว อ.พรเจริญ จ.บึงกาฬ เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2542  เป็นลูกสาวคนกลางของครอบครัวชาวนา โดยมีพี่ชายและน้องสาวอย่างละ 1 คน สายเลือดนักดนตรีถูกถ่ายทอดมาจากคุณยายที่เป็นหมอลำ และคุณปู่ซึ่งเป็นหมอแคน ทำให้เธอหลงใหลและชื่นชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก

อามบอกว่า ชอบฟังเพลงทุกแนวและชื่นชมศิลปินที่แต่งเพลงเองเป็นพิเศษ จุดเริ่มต้นของการเป็นนักร้องเกิดจากเมื่อ 1 ปีก่อน เขียนเพลงแรกในชีวิตขึ้นมา ชื่อเพลงบ่ขวางทางอ้าย ในตอนนั้นเขียนเสร็จยังไม่ได้ทำเลยพักไว้ก่อน จนมีอยู่วันหนึ่งด้วยความที่ชอบร้องเพลงคัฟเวอร์ ผ่านทางเฟซบุ๊กส่วนตัวและเว็บไซต์ยูทูป จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ลองเขียนอีกเพลงขึ้นมา ชื่อเพลงอดีตเคยพัง ก่อนนำมาเผยแพร่ในสื่อออนไลน์

“เพลงอดีตเคยพัง แค่ 2 วันมีคนเข้ามาดูถึง 5 แสนวิว ตกใจมาก แถมยังมีคนเอาไปคัฟเวอร์อีกมากมาย ไม่คิดว่าจะติดหู มีคนชอบมากขนาดนี้ เมื่อก่อนมีคนติดตามในเฟซบุ๊กไม่เท่าไหร่ แต่หลังจากนั้นคนติดตามมากขึ้นจนไปเข้าตา อ.ประจักษ์ชัย เนาวรัตน์ เจ้าของค่ายไหทองคำ อินดี้ เข้า แกเลยติดต่อชักชวนให้เข้ามาเป็นนักร้องของค่ายที่เพิ่งเปิด”

หลังก้าวเข้าสู่วงการนักร้อง ช่วงแรกอามเก็บเกี่ยวประสบการณ์ด้วยการเดินสายร้องเพลงร่วมกับรุ่นพี่ในค่าย “ลำไย ไหทองคำ” เธอยอมรับว่าช่วงแรกนั้นปรับตัวยาก เนื่องจากไม่เคยเรียนหรือมีพื้นฐานการร้องเพลงมาก่อน ทุกอย่างที่ผ่านมาเกิดจากความชอบเท่านั้น

“ขึ้นเวทีเห็นคนเยอะๆ ตื่นเต้น สั่นไปหมด ขนาดร้องเพลงตัวเองยังลืมเนื้อเลย (หัวเราะ) แต่พอขึ้นบ่อยๆ ก็เริ่มปรับตัวได้ ชิน ตอนนี้ผ่านมา 1 ปี ไม่มีอาการเขินอีกแล้ว”

ปัจจุบันสาวน้อยแห่งแดนอีสาน กำลังศึกษาอยู่ชั้น ปวช. ปี 2 ด้านภาษาต่างประเทศ วิทยาลัยเทคโนโลยี เอ็น-เทคอินเตอร์เนชั่นแนล จ.บึงกาฬ ทางโรงเรียนและคุณครูเข้าใจสนับสนุนผลักดันให้เธอทำในสิ่งที่ตัวเองรักอย่างเต็มที่

“ไม่อยากทิ้งการเรียน เวลาเดินสายทำงาน เราก็พยายามติดตามส่งการบ้านย้อนหลังและไปสอบตามกำหนด คิดว่ายังไงก็ไม่ทิ้งการเรียนแน่นอน คุณครูและทางโรงเรียนก็เข้าใจและให้โอกาส”

อาม ชุติมา กับ อ.ประจักษ์ชัย

พรสวรรค์นักแต่งวัย 17 ผู้สร้าง..ผู้สาวขาเลาะ

ความเป็นศิลปินของอาม ไม่มีทฤษฎีหรือสมการที่แน่นอน เกิดจากการฟังและศึกษาเนื้อหาจังหวะบทเพลงต่างๆ ก่อนนำมาเรียบเรียงเป็นบทเพลง โดยต้นแบบศิลปินที่ชื่นชอบคือ ครูสลา คุณวุฒิ เบิ้ล ปทุมราช และก้อง ห้วยไร่ ที่มีความสามารถทั้งแต่งและร้อง

“หนูอยากเป็นเหมือนพี่ๆ เลยลองคิดแต่งเพลง แต่ไม่คิดว่า จะมาถึงวันนี้ได้เร็วขนาดนี้  เนื้อหาที่เลือกมาแต่ง ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในสังคม และจินตนาการขึ้นมาเองด้วยว่า ตัวเองเป็นตัวละครในเพลง ตอนนี้มีผลงานที่แต่งขึ้นเอง  4 เพลง คือ อดีตเคยพัง บ่ขวางทางอ้าย สองเพลงนี้ร้องเอง และมีเพลงที่แต่งให้รุ่นพี่ในค่ายคือ เพลงผู้สาวขาเลาะ และเพลงภาพเก่า”

อาม บอกว่า ระยะเวลาการแต่งแต่ละเพลงใช้เวลาไม่เท่ากันขึ้นอยู่ที่อารมณ์และความรู้สึกขณะนั้น ทุกครั้งที่แต่งจะพยายามจินตนาการว่า หากนำไปร้องหน้าเวทีคนจะชอบหรือไม่ เมื่อได้เนื้อเพลงแล้วจึงจะนำไปสู่ขั้นตอนใส่ทำนองดนตรีโดยมีทางค่ายช่วยเหลือ

สำหรับเพลง ผู้สาวขาเลาะอันโด่งดังในขณะนี้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เธอบอกว่าเป็นเพลงที่แต่งงานที่สุดและใช้เวลาเพียงแค่ 10 นาที เขียนช่วงกำลังจะนอน

“ตอนที่เรียบเรียง ไม่ได้คิดอะไรมากมาย คิดแต่เพียงว่า เพลงนี้จะดึงวิถีชีวิตและนิสัยของเด็กสาวไทยบ้านทั่วไป มาเรียบเรียงในเนื้อเพลง ใช้ภาษาง่ายๆ เช่น ‘เฮาแค่ผู้สาวขาเลาะ บ่แม่นผู้สาวขาเรียน บ่ได้ขยันหมั่นเพียร ปากกาสิเขียนยังได้ยืมหมู่ แปลว่า เราแค่ผู้หญิงชอบเที่ยว ไม่ใช่ผู้หญิงชอบเรียน ไม่ได้ขยันหมั่นเพียร ปากกาจะเขียนยังยืมเพื่อนมา’ คิดว่าตรงนี้เป็นสาเหตุที่ทำให้ติดหูคนฟังและก็เข้ากับใครหลายคน”

ส่วนสาเหตุที่เลือกให้ ลำไย มาเป็นผู้ถ่ายทอดนั้น อาม ยอมรับว่า ตอนแรกไม่ได้คิดว่าจะแต่งเพลงนี้ให้ใครร้อง แต่ก่อนหน้านั้นพี่ลำไยได้มาขอให้แต่เพลงให้ ประกอบกับเมื่อเขียนเพลงผู้สาวขาเลาะเสร็จ ก็คิดว่าเนื้อหาตรงกับ พี่ลำไย ไหทองคำ เป็นบุคลิกของคนน่ารัก ขี้เล่น สนุกสนาน

เพชรแห่งวงการเพลงอีสาน

ถึงวันนี้ก้าวแรกแห่งวงการลูกทุ่งของผู้หญิงวัย 17 ปีคนนี้ช่างงดงามเหลือเกิน มีงานเดินสายเล่นคอนเสิร์ตเกือบทุกวัน และแต่ละเพลงที่แต่งขึ้นก็ได้รับการตอบรับที่ยอดเยี่ยม กระแสชื่นชมที่ล้มหลาม นำมาซึ่งความภาคภูมิใจที่เธอคาดไม่ถึง

อาม บอกความรู้สึกวันนี้ว่า ดีใจที่ทำให้ครอบครัวภูมิใจ และเป็นนักร้องได้สำเร็จ ตอนนี้เดินมาครึ่งทางของความฝันแล้ว ถึงแม้จะเร็วกว่าคนอื่น แต่ยังไม่คิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จในชีวิตเพราะยังมีความตั้งใจอื่นๆ อีกมากมาย เช่น อยากมีบ้าน รถ ให้พ่อแม่และครอบครัวอยู่อย่างสบาย ส่วนเป้าหมายในอนาคต อยากเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงไปตลอดเหมือน ครูสลา หรือหากร้องเพลงไม่ได้ ก็ยังอยากทำงานอยู่เบื้องหลังวงการเพลงต่อไป

นักแต่งเพลงสาว ทิ้งท้ายว่า ถึงแม้จะดังมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่ไม่คิดจะปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตไปจากเดิม เพราะเข้าใจว่าสิ่งที่ผ่านมาในอดีต คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้เดินมาถึงวันนี้

“หนูเหมือนเดิม เป็นผู้หญิงลุยๆ ชอบเล่นกีตาร์ ขับรถจักรยานยนต์เล่นแถวบ้านเหมือนในเพลงเลย บางครั้งก็ไปตกปลา หาอาหารป่ากับพ่อ ยังใช้ชีวิตเหมือนเดิมทุกอย่าง  แค่บางครั้งอาจไม่มีเวลามากเหมือนเมื่อก่อนเท่านั้น”  อัจฉริยะร้อยล้านวิวยิ้มด้วยสีหน้ามีความสุข

*************************************

“ผู้สาวขาเลาะ” ผลงานอันโด่งดังของ “อาม” ชุติมา

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

14 พฤษภาคม 2560 เวลา 10:10 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494798

โดย…ธนพล บางยี่ขัน

ความขัดแย้งระหว่างสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) และคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน (คตง.) สะท้อนผ่านกระบวนการสรรหา คตง.ชุดใหม่ที่กำลังจะหมดวาระในเดือน ก.ย.นี้ ที่มองกันว่าอาจมีเบื้องหน้าเบื้องหลัง ทั้งการเตะสกัด หรือการหวังยื้ออยู่ในอำนาจช่วงรักษาการให้นานกว่าที่กฎหมายกำหนด

พิศิษฐ์ ลีลาวชิโรภาส ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน เปิดใจกับโพสต์ทูเดย์ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นว่า ข้อเท็จจริงไม่ใช่การ “งัดข้อ” อย่างที่ปรากฏในข่าว แต่มาจากคำสั่ง คสช. ฉบับที่ 23 /2560 ในข้อ 12 กำหนดให้ต้องมีการสรรหาบุคคลเพื่อดำรงตำแหน่ง คตง. แทนตำแหน่งที่ว่างลง คือ สุทธิพล ทวีชัยการ และวิทยา อาคมพิทักษ์ ซึ่งลาออกไปก่อนหน้านี้และตำแหน่งที่เหลือจะหมดวาระในเดือน ก.ย.นี้

ทางฝ่ายกฎหมายของเลขาธิการวุฒิสภาโทรศัพท์มาประสานขอให้ สตง.ส่งรายละเอียดว่า คตง.มีใครพ้นตำแหน่งแล้ว และที่เหลือจะครบวาระเมื่อไหร่ อีกทั้งส่วนตัวได้สอบถามไปยังนักกฎหมายผู้ใหญ่ในสภาที่รอบรู้เรื่องคำสั่งของ คสช.เห็นว่า สตง.ควรจะเป็นต้นเรื่องเริ่มกระบวนการสรรหา ไม่ใช่ คตง.ที่จะเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจากการสรรหา

“ผมไม่เห็นจะเสียหายตรงไหนกับการเริ่มต้นกระบวนการสรรหา จากเดิมกำหนดคุณสมบัติผู้สรรหาต้องมีอายุไม่เกิน 70 ปี มาเป็น 68 ปี ดังนั้น หากยิ่งช้าก็ยิ่งจะทำให้คนเสียโอกาส แต่ไม่เกี่ยวกับผม เพราะในคำสั่งกำหนดคุณสมบัติคนที่จะมาข้อ 6 ต้องไม่เคยดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ ผมเป็นไม่ได้อยู่แล้ว หรือ คตง.ที่รู้กฎหมายก็ต้องรู้ว่าตัวเองก็เป็นอีกสมัยไม่ได้ ทำไมเราต้องมาถ่วงเวลาด้วย แต่จะเสียหายถ้าไม่เริ่มกระบวนการแล้วปล่อยให้คำสั่ง คสช.ไม่มีสภาพบังคับ หรือ คตง.จะหวังอยู่ในตำแหน่งรักษาการช่วงสรรหา คำสั่ง คสช.ก็บอกแล้วว่าเป็นอย่างเก่งก็แค่ 60 วัน” 

“กรณีที่กังวลว่า คตง.ชุดใหม่มาแล้วจะเลือกหรือไม่เลือกคนของผมนั้น ต้องบอกว่าไม่มีใครเป็นคนของผม มีแต่คน สตง. ผมอยู่มาตั้งแต่รักษาการผู้ว่าฯ สมัยคุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา คนใน สตง.ไม่ใช่คนของผม การพิจารณาผลงานขึ้นกับความสามารถ ทุกคนเป็นคนที่เข้ามาคือคนที่เห็นว่ามีความสามารถจะให้มาเป็นผู้บริหาร ดังนั้นเลือกใครใน สตง.ก็ได้ทั้งนั้นเพื่อไม่ต้องมาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่”

ส่วนกรณีที่ทาง คตง.ทำหนังสือทักท้วงกระบวนการสรรหาโดยให้เหตุผลว่าควรออกฎหมายลูกให้เสร็จก่อนเพื่อจะได้พิจารณาคุณสมบัตินั้น ผู้ว่า สตง. อธิบายว่า ไม่จำเป็นเพราะรายละเอียดการสรรหากำหนดอยู่ในคำสั่ง คสช.อยู่แล้ว ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับเหตุผลเรื่องเวลาน้อยเกินไปพิจารณาส่งตัวแทนร่วมกรรมการสรรหาไม่ทัน ไม่ควรนำมาเป็นเหตุผลรวมกัน ถ้ารัก สตง.จริง ต้องทำให้เกิด คตง.ชุดใหม่ให้เร็วที่สุด แล้วตัวเองส่งมอบงานให้คนใหม่ได้เรียนรู้งาน

พิศิษฐ์ ยืนยันว่า ตามคุณสมบัติที่กำหนดในคำสั่ง คสช. ทำให้ตัวเขาไม่สามารถเป็นทั้ง คตง. และผู้ว่า สตง.ได้อีก ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการอยากอยู่ในตำแหน่งต่อไป หรืออยากมีเงินใช้ เพราะที่ผ่านมาหลังอายุครบ 65 ปี แต่ยังไม่ครบกำหนดวาระดำรงตำแหน่ง ทาง คสช.ก็มีคำสั่งให้ทำงานต่อได้จนครบวาระเดือน ก.ย.นี้ หลังจากนั้นก็ไม่สามารถรับตำแหน่งได้อีก

“ผมประกาศไม่รับเงินเดือนตั้งแต่ เม.ย.ที่มีคำสั่งให้กลับมาทำงานต่อได้ โดยจะสะสมเอาเงินเดือนไปจนถึง ก.ย. ไปตั้งมูลนิธิตรวจเงินแผ่นดิน เพื่อซัพพอร์ตเงินในการทำงานให้กับเจ้าหน้าที่ที่เสียสละทำงานเพื่อรักษาประโยชน์ให้บ้านเมือง ช่วงนี้ผมเหลือเวลาก็รีบทำงานไม่ชะลอเวลา ที่ผ่านมาก็ทำคดีใหญ่ๆ มาหลายเรื่อง ชน ทั้ง จำนำข้าว ซุกหุ้น เชฟรอน ท่อก๊าซ ปตท. ฯลฯ”

“ผมไม่ประจบใครอยู่แล้วเพราะเราเป็นองค์กรอิสระ” ผู้ว่า สตง. ตอบคำถามถึงกรณีที่ระยะหลังถูกมองว่าปกป้อง เอาใจ รัฐบาล คสช.หลายๆ เรื่อง เขายืนยันว่า “เรื่องใดเข้ามาใน สตง.ไม่มีเงียบ บางเรื่องไม่เป็นข่าว แต่ก็ดำเนินการเด็ดขาด เช่น เรื่องยากำจัดศัตรูพืชที่เกี่ยวพันกับคนใน สนช. ก็ไม่เคยเกรงว่าสักวันหนึ่งคนพวกนี้ต้องเห็นชอบ คตง. ต้องเห็นชอบ ผู้ว่าการ สตง. หรือเรื่องท่อก๊าซ ปตท. ถ้าเราซูเอี๋ยกับเขาได้  เกษียณไปแล้วเราก็อาจมีงานทำ ทำไมเราไม่คิดอย่างนั้น ขนาดเงินเดือนผม ผมยังไม่เอาเลย”

ล่าสุดกับการตรวจสอบเรือดำน้ำ พิศิษฐ์ ยืนยันว่า การตรวจสอบต้องดูข้อเท็จจริงหลักฐาน ที่ผ่านมา สตง.ก็เคยทักท้วงเมื่อครั้งจะจัดซื้อเรือดำน้ำจากเยอรมนี 6 ลำ เพราะเห็นว่าเป็นเรือดำน้ำมือสองที่อายุใช้งานสั้นกว่า แถมใช้ไปซ่อมไป นำลำที่เหลือมาเป็นอะไหล่ จนรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ไม่กล้าซื้อ

ต่างจากครั้งนี้ ทันทีที่ปรากฏเป็นข่าว สตง.ก็เข้าไปตรวจสอบที่กองทัพเรือเพราะเป็นเอกสารลับ ดูเอกสารย้อนหลังที่พบว่าไม่ได้เพิ่งคิดจะซื้อ แต่ศึกษามานาน ส่วนเรื่องประเด็นไม่สอดรับกับภาวะเศรษฐกิจ พบว่าเขาทยอยจ่าย รัฐบาลนี้ซื้อรัฐบาลหน้ายกเลิกได้ โดยไม่ได้เอางบกลางหรืองบคนจนมาใช้ตามที่มีกระแสกล่าวหา

“เราก็ต้องพูดตามข้อเท็จจริงว่า ไม่พบข้อสังเกตที่มีนัยสำคัญ ผมไม่สามารถปรักปรำเขาได้ เพราะเราตรวจอยู่บนหลักฐานข้อเท็จจริง สิ่งที่ผมพูดนี่ มันผูกพันตัวผม ผูกพัน สตง.คนอื่นไปตรวจแล้วบอกว่าผิดก็เท่ากับไปสนับสนุนเขา ทำไมผมต้องไปเสี่ยง หรือเรื่องสินบนนั้นก็ตรวจไม่พบและทางจีนก็มี สตง.ที่จะช่วยตรวจของเขา”

ถามย้ำว่าทำงานเอาใจ คสช.อย่างที่มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์หรือไม่ พิศิษฐ์ กล่าวว่า เขาให้มาทำงาน เขายกเว้นเรื่องอายุเกษียณให้อยู่ครบเทอมก็ไม่ได้สำนึกว่ามีบุญคุณต้องมาตอบแทน ตอบแทนบุญคุณแผ่นดินดีกว่า ทำงานนี้ดีกว่าไปเดินจงกรม วิปัสสนา ส่วนตัวทำงานมา 40 ปี จนเป็นฝ่ายบริหารไม่เคยลาพักร้อนยกเว้นป่วยเข้าโรงพยาบาล เสาร์อาทิตย์ก็มานั่งทำงานไปถาม รปภ.ได้เลย

“แล้วที่เขาให้ทำงานต่อก็ไม่ได้ให้มานั่งเฉยๆ เป็นที่ปรึกษาที่ผ่านมาทำเต็มที่ และตัดข้อครหาก็ไม่เอาสตางค์ สร้างผลงานทิ้งทวนไม่ต้องประจบใครอีกแล้ว จบงานนี้ก็จบ ไม่คิดว่าจะต้องไปเป็นอะไร เพราะทำอาชีพตรวจสอบ คงไปทำหน้าที่บริหารงานไม่เป็นหรอ ถ้าต้องการเอาใจคนมีอำนาจคนมีสตางค์ ทำไมคดีจะจบอยู่แล้วต้องเอาตีนเข้าไปขัดเขา ก็เพราะไม่คิดหาผลประโยชน์”

ผู้ว่า สตง. ระบุว่า ต้องให้เวลาเจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบครบ 7 วัน จากนั้นก็จะสรุปผลแล้วมาแถลง สตง.ไม่มีเสื้อเหลืองเสื้อแดง อยู่บนความเป็นธรรม ผิดถูกก็ว่าไป ไม่ไปฟอกความผิดให้กองทัพเรือ แต่จะให้ไปทำบาปปรักปรำทหารหรือส่วนราชการ ก็จะเป็นการทำลายตัวเอง แตกต่างจากหลายเรื่องก่อนหน้านี้ที่ สตง.เคยเข้าไป เช่น เรื่องจ้างประดับไฟของ กทม.ที่พบความผิดปกติชัดเจน

ช่วงเวลาในตำแหน่งอีกไม่กี่เดือนสุดท้าย พิศิษฐ์ มองว่า ไม่ต่างจากทุกวันที่่ผ่านมาเพราะทำงานเต็มที่มาตลอด ทั้งเชิงรุก ป้องปราม อย่างการตั้งสำนักตรวจสอบภาษี ก็กระตุ้นการจัดเก็บเพิ่มขึ้นได้ 1 หมื่นล้านบาท หรือกรณี เชฟรอนที่เรียกเงินคืนได้ 4,000 ล้านบาท หรือกรณีท่อก๊าซ ปตท. 3 หมื่นล้านบาท

“เราทำมาตลอดเพราะการตรวจสอบทำบ้างแผ่วบ้างไม่ได้ ต้องรุกตลอดเวลา คนที่นำทัพไม่สามารถมาศึกษาดูงานได้ ต้องมาถึงบัญชาการสั่งงานได้เลย ผมไม่เคยทำให้เงินภาษีประชาชนเสียหาย ผมทำงานคุ้มค่า ถูกด่าไม่ว่าขอให้ทำงานสร้างผลงานอย่างน้อยความจริงกระจ่างในระยะยาวและทำงานเหมือนทุกวันเป็นโค้งสุดท้าย”พิศิษฐ์ กล่าวทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

11 พฤษภาคม 2560 เวลา 18:19 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494374

โดย…จารุพันธ์ จิระรัชนิรมย์

การปลุกปั้นใครสักคนเพื่อฝากความหวังธุรกิจครอบครัวไว้ให้ช่วยดูแลไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งถ้าธุรกิจนั้นเริ่มต้นอย่างล้มลุกคลุกคลาน แม้ในช่วงที่รุ่นทายาทเข้ามาช่วยดูแลแล้ว ก็ยังเป็นช่วงที่ธุรกิจมีหนี้อยู่มาก แต่สำหรับทายาทสวนสยาม แม้จะรู้ว่าสวนน้ำ สวนสนุกแห่งนี้ล้มลุกคลุกคลานมากแค่ไหน ก็พร้อมสู้เสมอเพื่อสานฝัน ไชยวัฒน์ เหลืองอมรเลิศ หรือคุณพ่อ ที่บุกเบิกสวนสยามมาด้วยความรัก

วุฒิชัย เหลืองอมรเลิศ กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท สยามพาร์ค บางกอก ผู้บริหารสวนน้ำและสวนสนุก “สวนสยาม” เล่าให้ฟังว่า ตั้งแต่อายุ 13 ปี ทางบ้านก็ส่งให้ไปเรียนต่อที่อังกฤษที่โรงเรียนประจำ ถือว่าไปเรียนต่อในช่วงที่ยังอายุน้อย แต่นั่นก็เป็นข้อดี เพราะทำให้ได้เรียนรู้ที่จะอยู่กับคนที่เราไม่ชื่นชอบ เรียนรู้กับการต้องทำในสิ่งที่ไม่ได้อยากทำ เรียนรู้ที่จะมีความสุขกับสิ่งที่เราไม่ได้เลือก รวมถึงเรียนรู้กับการหาพื้นที่สำหรับการใช้ชีวิตของตัวเองในขณะที่สภาพแวดล้อมรอบตัวไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย เนื่องจากเป็นโรงเรียนประจำ

สิ่งเหล่านี้ถือเป็นทักษะที่หากอาศัยอยู่ที่บ้านก็คงไม่มีทางเสาะหาได้ และยังเป็นประสบการณ์สำคัญที่ทำให้เป็นคนปรับตัวได้ดีกับสถานการณ์ต่างๆ รู้ว่าเมื่อไหร่ควรจะฮึดสู้ รู้ว่าช่วงไหนควรจะต้องถอย เมื่อไหร่ที่ควรรู้จักกับคำว่ายอม เมื่อไหร่ที่ควรยิ้ม และก็ได้นำแนวคิดในการเสริมสร้างประสบการณ์ชีวิตตั้งแต่เด็กนี้มาใช้กับลูกชายและลูกสาวเช่นกัน โดยไม่นานมานี้ก็เพิ่งส่งลูกชายคนโตไปเรียนต่อต่างประเทศตั้งแต่อายุ 13 ปี เท่ากับสมัยที่ตัวเองถูกส่งไปเรียนต่อต่างประเทศ พร้อมๆ กับการส่งลูกสาวคนเล็กเมื่ออายุได้ 11 ปี ไปเรียนต่อ และก็หวังว่าเมื่อกลับมาแล้ว จะได้มีโอกาสกลับมาช่วยกันดูแลสวนสยามเช่นเดียวกับตัวเอง

วุฒิชัย เล่าย้อนไปว่า เริ่มเข้ามาช่วยคุณพ่อดูแลสวนสยามช่วงที่ไทยกำลังเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจต้มยำกุ้งปี 2540 มาถึงวันนี้รวมเวลาช่วยงาน 20 ปีแล้ว ซึ่งการที่กลับมาช่วยสานต่อธุรกิจเป็นสิ่งที่เต็มใจทำ เพราะครอบครัวสอนมาตั้งแต่เด็กว่าต้องกลับมาทำสวนสยามต่อ ประกอบกับชีวิตเติบโตมาพร้อมสวนสยาม คุณพ่อพามาอยู่สวนสยามทุกเสาร์-อาทิตย์ ถ้าเป็นช่วงปิดภาคการศึกษาก็อยู่เช้าถึงเย็น ได้เห็นว่าสิ่งที่คุณพ่อทำคืออะไร แม้บางช่วงชีวิตอยากออกไปทำอย่างอื่นที่ได้เงินมาก แต่พอได้ดูแลสวนสยาม ทำแล้วมีความสุข จึงรู้สึกว่าสิ่งที่ทำไม่ต้องได้ผลตอบแทนสูงมาก แค่ทำให้สวนสยามเป็นทางเลือกให้กับลูกค้าที่มีทางเลือกน้อยได้ก็พอใจแล้ว

“ตอนเริ่มทำงานแรกๆ อย่าว่าแต่กำไร ในช่วงก่อนปรับโครงสร้างหนี้กับสถาบันการเงิน แค่เปิดให้บริการต้นปีก็เดาได้เลยว่าเงินจ่ายดอกเบี้ยยังไม่พอ ค่าน้ำ ค่าไฟ เงินเดือนลูกน้องจะหามาจากไหน แต่สุดท้ายก็กัดฟันสู้กันมาร่วมกับคุณพ่อ จนวันนี้มั่นคงระดับหนึ่งแล้ว แต่ก็คิดเสมอว่าจะไม่ทำให้สวนสยามกลับสู่สถานการณ์แบบนั้นอีก”

ที่ผ่านมายอมรับว่าก็มีคนมาเสนอซื้อที่ดินสวนสยามโดยให้ราคาสูงมาก ซึ่งถ้าครอบครัวอยากอยู่กันสบายๆ แค่ขายก็จบแล้ว เพราะแค่ขายก็ไม่ต้องเหนื่อยทั้งปี ดอกเบี้ยเงินฝากธนาคารที่ได้จากการขายที่ดินก็อาจจะมากกว่ากำไรทั้งปีของสวนสยามด้วยซ้ำ แต่ที่ทางครอบครัวไม่เคยถอดใจขายสวนสยามเลยแม้วิกฤตจะมากแค่ไหนในช่วงก่อนนี้ ก็เพราะยังอยากทำสวนสยามต่อ เนื่องจากธุรกิจสวนสนุกและสวนน้ำเป็นหนึ่งในไม่กี่ธุรกิจที่เดินดูลูกค้าที่นำเงินมาให้เราแล้วลูกค้ามีความสุข ในขณะที่การทำบ้านจัดสรร เวลาส่งมอบบ้านกับลูกค้ายังมีติหลายๆ เรื่องกว่าจะได้ส่งมอบ เมื่อเป็นเช่นนี้จึงรู้สึกว่าอยากทำธุรกิจสวนสยามต่อไป เพราะอยากทำธุรกิจที่ได้เห็นคนมีความสุข

วุฒิชัย กล่าวต่อไปว่า แม้เต็มใจมากกับการสานต่อสวนสยาม แต่สไตล์การทำงานก็คงเปลี่ยนไปจากรุ่นคุณพ่อ โดยคุณพ่อจะชอบทำโครงการขนาดใหญ่ แต่วุฒิชัยขอทำโครงการเล็กๆ ทีละนิด แต่ทำบ่อยดีกว่า เพราะไม่ต้องการลงทุนมากๆ ในคราวเดียว แต่อยากทดลองลงทุนทีละน้อย แบบไหนสำเร็จจึงขยายต่อ แบบไหนคิดว่าไม่ตอบโจทย์ก็ถอย ซึ่งเชื่อว่าวิธีนี้จะเจ็บตัวน้อยกว่า และสวนสยามใช้วิธีนี้ได้เนื่องจากเปิดมานานแล้ว ลงทุนเครื่องเล่นต่างๆ เป็นระยะได้ ไม่ต้องลงทุนคราวเดียว 100% แผนลงทุนหรือปรับปรุงส่วนต่างๆ ขยับให้เหมาะสมได้ตามสถานการณ์ว่าพร้อมทำเรื่องใดก่อน

สำหรับหลังจากนี้ก็จะขอเดินหน้าต่อไปในการทำ ให้สวนสยามเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่พ่อแม่พาลูกหลานมาเที่ยวได้ด้วยราคาจับต้องได้ เพราะทราบดีว่าการที่พ่อแม่เห็นสวนสนุกราคาเกินเอื้อมแล้วพาลูกไปไม่ได้เป็นความช้ำใจเพียงใด

สวนน้ำไทยแข่งขันได้ระดับภูมิภาค

ทุกวันนี้การลงทุนสวนน้ำใหม่ในไทยมีต่อเนื่อง แต่ผู้คร่ำหวอดทำสวนน้ำมานานอย่างสวนสยาม ยังไม่หวั่นไหวกับการแข่งขันที่สูงขึ้น พร้อมทั้งยังเชื่อมั่นในศักยภาพการแข่งขันของสวนน้ำไทยเทียบกับประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคเดียวกัน

วุฒิชัย เหลืองอมรเลิศ กับหมวกอีกใบในฐานะนายกสมาคมสวนสนุกและสวนพักผ่อนหย่อนใจ กล่าวว่า สวนสยามถูกใช้เป็นดัชนีวัดมาตรฐานสวนน้ำในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สะท้อนศักยภาพสวนน้ำไทยว่าได้รับการยอมรับในเวทีโลก ขณะที่เทคโนโลยีมีบทบาทใช้ในธุรกิจสวนน้ำมากขึ้นจริง แต่ก็ทำให้ได้เรียนรู้สัจธรรมว่า สิ่งสำคัญที่มนุษย์ต้องการจากสวนน้ำ คือการพักผ่อนหย่อนใจ หากผู้ประกอบการมองการลงทุนเรื่องอื่น เช่น เทคโนโลยีที่ไม่เกี่ยวกับพื้นฐานการพักผ่อนมาก่อน เน้นหารายได้เชิงธุรกิจเกินไปจะไม่ประสบความสำเร็จระยะยาว

“หลายคนต้องการกำไรสูงสุด ใจร้อน แต่ธุรกิจนี้ 2-3 ปีคืนทุนได้ยาก ถ้าสร้างใหม่ต้อง 7-10 ปี หากหวังกำไรเชิงพาณิชย์มากๆ คงไม่ตอบโจทย์ และถ้า 10 ปีไม่คืนทุนก็เหนื่อยแล้ว”

ทั้งนี้ คาดว่า 5-10 ปีจากนี้สวนน้ำในไทยคงมีมากขึ้นแถบหัวเมืองใหญ่ มีสวนน้ำขนาดกลางและขนาดเล็กแบบถาวรมาตรฐานมากขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องดีช่วยให้คนไทยเรียนรู้การใช้บริการ และเมื่อให้เทียบศักยภาพการลงทุนสวนน้ำในไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน ก็คิดว่าแต่ละประเทศมีศักยภาพต่างกัน ถ้าพิจารณาจากจำนวนประชากรมาก ไทย เมียนมา และเวียดนาม ก็อยู่ในกลุ่มนี้ คือมีประชากรมีกำลังซื้อมากพอใช้จ่าย แต่ยังเป็นกลุ่มที่ขาดการเรียนรู้เรื่องเที่ยวสวนน้ำ ไม่ถือว่าการใช้จ่ายเรื่องเหล่านี้เป็นสิ่งที่ต้องจ่าย ขณะที่ อินโดนีเซีย มาเลเซีย เรียนรู้การเที่ยวสวนน้ำมามาก จากการที่ในประเทศลงทุนสวนน้ำมากจนการแข่งขันสูง ส่วนกัมพูชา สปป.ลาว ที่ดินยังราคาไม่แพง มีโอกาสลงทุนได้ แต่ก็มีความยากเพราะประชากรน้อย

ท้ายนี้ วุฒิชัย ฝากข้อคิดไว้ว่า หากผู้ประกอบการในไทยร่วมด้วยช่วยกันสร้างสวนน้ำสวนสนุกที่มีมาตรฐานก็จะช่วยขยายฐานผู้ใช้บริการได้อีกมาก เพราะถ้าให้ประเมินจากสถานการณ์ปัจจุบัน คาดว่าแต่ละปีน่าจะมีผู้ใช้บริการสวนน้ำสวนสนุกในไทยทั้งชาวไทยและต่างชาติกว่า 10 ล้านคน ขณะที่ประชากรไทยมีกว่า 60 ล้านคน นักท่องเที่ยวต่างชาติอีกปีละกว่า 30 ล้านคน จึงยังมีพื้นที่อีกมากให้ไปขยายตลาดได้

เรียกว่าโอกาสลงทุนสวนน้ำสวนสนุกในไทยยังมีพร้อมสำหรับนักลงทุนที่ใจเย็น

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 พฤษภาคม 2560 เวลา 19:25 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/493852

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

เพลงขอใจเธอแลกเบอร์โทรโด่งดังเป็นพลุแตกนำพาน้องร้องสาว “หญิงลี ศรีจุมพล” ก้าวขึ้นสู่แถวหน้าของวงการลูกทุ่งเมืองไทย

กราฟชีวิตพุ่งถึงขีดสุด คิวงานแน่นตลอดทั้งปีจนแทบไม่มีวันหยุดและมีรายรับมากกว่า 50 ล้านบาท

อย่างไรก็ตามสองปีผ่านมา เธอกำลังเผชิญหน้ากับช่วงเวลาที่ยากลำบาก รูปร่างหน้าตาเปลี่ยนแปลงไปจากสาวหน้าเรียวคม รูปร่างอ้อนแอ้นเซ็กซี่กลายเป็นแขนขาเล็กลีบซึ่งเป็นผลกระทบจากการใช้ร่างกายอย่างหนักประกอบกับภาวะอาการช็อคหลังเห็นภาพคุณแม่ประสบอุบัติเหตุต่อหน้าต่อตา

อะไรคือความเจ็บปวดและบทเรียนที่เธอได้รับในช่วงชีวิตครั้งนี้ หญิงลีพร้อมแล้วที่จะเปิดเผย…

งานหนัก เครียด นอนไม่หลับ ช็อคเรื่องคุณแม่

ความสำเร็จเบื้องหน้านั้นผ่านความทุ่มเท แรงกาย หยาดเหงื่อในแบบที่แฟนเพลงและคนภายนอกไม่มีทางรับรู้ วันแล้ววันเล่ากว่าจะเฉิดฉายกลายเป็นนักร้องลูกทุ่งชื่อดัง

ร่างกายของเธอรับภาระหนักมาเนิ่นนานหลายสิบปีจนกระทั่งมาแสดงอาการในช่วงต้นปีที่ผ่านมา เริ่มจากหัวใจเต้นผิดปกติ มีอาการความดันโลหิตสูง ปลายประสาทอักเสบ แขนขาอ่อนแรงเล็กลีบ เเละถูกตรวจพบเจอโรคไทรอยด์ระยะเริ่มต้น

“มันสะสมมาเรื่อยๆ หลายๆ อย่าง ทั้งทำงานหนัก เครียด นอนไม่หลับจนต้องใช้ยา ไหนจะยารักษาเส้นเสียงที่ทั้งกินและฉีด สุดท้ายมีอาการช็อคจากอุบัติเหตุของแม่ร่วมด้วย”

ช่วงเดือนมีนาคมถึงต้นเมษายน สภาพร่างกายที่เธอเปิดเผยผ่านอินสตาแกรมล้วนแล้วแต่น่าเป็นห่วง ขาเล็กลีบเท่ากับขนาดโทรศัพท์ไอโฟน เธอเครียดมากเเละอยู่ในภาวะวิตกจริต ซึมเศร้า หวาดกลัวว่าเส้นทางชีวิตจะจบลง

“เครียดท้อ ความดันสูง หัวใจเต้นเร็ว ยิ่งเปิดอินเทอร์เน็ตหาความรู้ ทราบว่า กล้ามเนื้ออ่อนแรงมันมีผลกระทบ ทำให้หัวใจหยุดเต้นหรือล้มเหลวกระทันหันได้ รู้อย่างนี้ยิ่งเครียด ส่วนแขนขาก็เล็กลีบ คิดมากถ้าเดินไม่ได้จะทำงานยังไง จนกลายเป็นซึมเศร้า ความทุกข์รุมเร้าทั้งร่างกายและจิตใจ”

สุดท้ายหลังเข้ารับการตรวจเลือดและร่างกายอย่างละเอียด คุณหมอแจ้งว่าเธอมีอาการไทรอยด์ในระยะเริ่มต้นสามารถรักษาให้หายได้ ทำให้รู้สึกดีขึ้น คิดว่าเอาชนะได้ไม่ยากหากปฎิบัติตัวตามคำแนะนำของแพทย์อย่างมีวินัย พักผ่อนเพียงพอ รับประทานยาและอาหารอย่างเต็มที่โดยเฉพาะโปรตีนเพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อที่เล็กลีบให้กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง

“การแจ้งของคุณหมอทำให้หญิงสบายใจ ปล่อยวาง ปรับอารมณ์และคิดสู้ต่อไป เริ่มกล้าโพสต์รูปไม่สวย เพื่อทำให้คนติดตามเห็นพัฒนาการบ่อยๆ หลังสงกรานต์พยายามกินอาหารอย่างหนักให้ร่างกายแข็งแรง เพราะก่อนหน้านั้นมีช่วงหนึ่งขาเล็กมากจนยืนแทบไม่อยู่ ตอนนี้หลุดพ้นจากวิกฤตแล้ว มีแนวโน้มดีขึ้นเรื่อยๆ ส่วนใบหน้าก็กำลังศึกษาอยู่ว่าจะทำยังไงให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม”

ลูกทุ่งสาวชาวบุรีรัมย์บอกว่า ตอนนี้ทั้งร่างกายและหัวใจของเธอเข้มแข็งขึ้นมาก คุณแม่หายป่วยจากอุบัติเหตุ การงานผู้ใหญ่เข้าใจและบอกให้รักษาตัวอย่างเต็มที่ ไม่ต้องเครียดที่ไม่ได้ทำงาน

ตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้

ชื่อเสียงและเงินทองนั้นเมื่อหมดลมหายใจก็เอาไปไม่ได้ เป็นสัจธรรมของชีวิตมนุษย์ทุกคน

หญิงลี บอกว่า สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการเจ็บป่วยคือ เงินไม่ทุกอย่าง ตายไปก็เอาไปไม่ได้ ไม่ว่าจะหาหรือสร้างมามากมายเพียงไรก็ต้องทิ้งไว้อยู่ดี  สิ่งที่เราควรทำก็คือเติมเต็มความสุขของตัวเองและมอบความสุขให้กับผู้อื่น ช่วยเหลือญาติพี่น้อง คนที่เรารัก เมื่อถึงวันลาจากจะไม่มีคำว่า “เสียดายที่ไม่ได้ทำ”

“เที่ยวบ้าง สนุกบ้าง เติมเต็มชีวิตคนรอบข้างไปด้วยกัน  ถ้าเรามีความสุข ชีวิตก็ดีทุกอย่าง วันนี้เงินทองเราเติมเต็มหมดแล้ว พยายามมอบความสุข ความรักให้กับคนใกล้ชิด ได้ไม่ต้องมาเสียดายโอกาสที่ได้ทำดีต่อกันเเละกัน วันนี้หญิงปลงและปล่อยว่าง ไม่คิดจะไปแข่งขันกับใคร ไม่ยึดติดว่าเราเลิศ เราดัง เราเพอร์เฟค คิดอย่างเดียวว่า ถ้าเราตายไปก็หายเงียบไปเลย นึกถึงแม่พุ่มพ่วง ท่านโด่งดังสุดขีด และล้มป่วยก่อนจะเสียชีวิต สุดท้ายความดังหรือเงินทอง มันก็ไปหมด เหลือเพียงแค่ชื่อเท่านั้น”

เธอ บอกว่า อนาคตจะคำนึงถึงความยืดหยุ่นในการใช้ชีวิตมากขึ้น ไม่จำเป็นต้องเหนื่อย เครียด อดหลับอดนอนเพื่อแลกกับเงินหรือชื่อเสียงอีกแล้ว

“พออาการดีขึ้นเรื่อยๆ บางทีก็คิดอยากทำโน่นทำนี่ แต่พอตั้งสติดีๆ นึกถึงความเหนื่อย เลยคิดว่าไม่ต้องทำอะไรมากมายแล้ว ไม่ต้องทำเยอะ ไม่ต้องเหนื่อยมาก ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ต้องเวอร์ นึกเพียงแค่ว่าจะให้อะไรแก่คนที่เรารัก คิดถึงคนรอบข้างอย่างเดียว”

มีความสุขในทุกวันเพื่อคนที่เรารัก

ผู้หญิงคนนี้บอกว่า ไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตเพราะได้ทำทุกอย่างอย่างเต็มที่ มอบสิ่งดีๆ ให้กับพ่อแม่ ญาติพี่น้องตลอดจนเพื่อนฝูงคนใกล้ชิด หากวันหนึ่งต้องลาจากกันไปก็ไม่มีอะไรที่ต้องเสียดาย

“หญิงทำดีกับทุกคนมาตลอด ทุกสิ่งอย่างเราพยายามหาให้พ่อแม่ตั้งแต่เด็กแล้ว จะน้อยจะมากก็ทำและให้เต็มที่เมื่อเทียบกับสิ่งที่เรามี ตอนมีเงินมีทอง หญิงก็ทำทุกอย่างให้ลงตัว ซื้อไร่นาที่ทางให้แม่ ทำรีสอร์ท สร้างอาชีพให้ญาติพี่น้อง ทีมงานที่เคียงข้างกันมา เราทำดีกับทุกคนเสมอ มองย้อนกลับไป ไม่มีอะไรต้องติดค้าง”

สาววัย 34 ปีบอกว่าเธอผ่านช่วงเวลาสูงสุดในชีวิตมาแล้วกับเพลง “ขอใจเธอแลกเบอร์โทร” หาเงินได้มากกว่า 50 ล้านบาทภายในเวลาไม่กี่ปี วันนี้ไม่คิดจะแข่งขันกับใคร ขอเต็มที่กับทุกๆ วันและสามารถดูแลคนรักได้อย่างสม่ำเสมอ อนาคตขึ้นอยู่กับโอกาส บุญวาสนาและความเมตตาจากแฟนเพลง

“ยังไม่แน่ว่าหลังจากหายป่วยแล้ว หญิงลีจะกลับมาผงาดอีกหรือเปล่า ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น แต่เราเต็มที่กับปัจจุบันอยู่แล้ว มีความหวังอยู่เสมอว่าจะร้องเพลงให้ทุกคนฟัง ถ้าไม่ล้มหมอนนอนเสื่อ ร้องเพลงได้ก็จะร้องต่อไปเรื่อยๆ”

นักร้องลุกทุ่งชาวบุรีรัมย์ ทิ้งท้ายว่า ความสุขวันนี้ คือการไม่มีหนี้สิน สภาพร่างกายค่อยๆ ฟิ้นฟูกลับมาเดินเหินได้อีกครั้ง มีครอบครัวที่อบอุ่น มีคนรอบข้างไร้ทุกข์

“ดีใจที่ทุกคนเป็นห่วง สงสาร และบางคนอาจจะช็อครับไม่ได้กับภาพวันนี้และอยากได้หญิงลีคนเดิมกลับมา ฝากบอกว่า ไม่มีใครอยากเจ็บป่วยหรืออยากทำให้ตัวเองขี้เหร่ ขอบคุณทุกๆ แรงใจ หญิงเข้มแข็งและมีความเชื่อว่าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ หญิงจะไม่ให้ทุกคนผิดหวัง”

ทั้งหมดนี้คือเสียงล่าสุดจากซุปตาร์นักร้องลูกทุ่งสาว หญิงลี นุชนาถ ศรีจุมพล ที่กำลังจะกลับมาเนื้อหอมอีกครั้ง

ร่างกายเริ่มกลับมาเเข็งเเรงอีกครั้ง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 พฤษภาคม 2560 เวลา 07:26 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/493606

โดย…ไพบูลย์ กระจ่างวุฒิชัย

ต้องยอมรับสถานการณ์ทางการเมืองระหว่างประเทศค่อนข้างระอุพอสมควร ภายหลัง“โดนัลด์ ทรัมป์” ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ส่งสัญญาณออกมาค่อนข้างแรงเพื่อเปิดสงครามกับคู่รักคู่แค้นอย่างเกาหลีเหนือ ยิ่งไปกว่านั้นได้พยายามส่งเทียบเชิญผู้นำหลายประเทศเข้าร่วมเป็นมหามิตรสำหรับสร้างความชอบธรรมในการทำสงครามในอนาคตอันใกล้

ไม่เว้นแม้แต่ประเทศเล็กๆ อย่างไทยกำลังเป็นหนึ่งในแขกรับเชิญของผู้นำสหรัฐที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่นานมานี้มีข่าวออกมาว่าผู้นำสหรัฐโทรศัพท์ข้ามทวีปตรงมายัง “พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา” นายกรัฐมนตรี เพื่อหารือเป็นการส่วนตัว

ด้วยสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้หลายฝ่ายมองว่าประเทศไทยจะมีทิศทางอย่างไร ท่ามกลางเวทีการเมืองโลกที่รอวันปะทุ ในโอกาสนี้ “โพสต์ทูเดย์” ได้มีเวลาสนทนากับ “รศ.ดร.อรรถกฤต ปัจฉิมนันท์” อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อวิเคราะห์ถึงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเกิดสงครามระหว่างสหรัฐ-เกาหลีเหนือขึ้นมา ประเทศไทยจะอยู่จุดไหนในแผนที่การเมืองระหว่างประเทศ

อาจารย์อรรถกฤต เริ่มต้นถึงการมองความเป็นไปได้ในการเกิดสงครามว่า “ก็มีแนวโน้มอยู่บ้างเหมือนกัน เพราะว่ามีการเรียกคุยกันแล้วว่าใครจะเป็นพันธมิตรกับประเทศไหน โดยทรัมป์มีการเชิญประธานาธิบดีไปคุย ซึ่งจริงๆ แล้ว ส่วนตัวคิดว่าเมื่อทรัมป์เป็นนักธุรกิจ ย่อมต้องสนใจเรื่องผลประโยชน์เป็นหลักของประเทศเขา และผลประโยชน์ที่ได้มาจากเกาหลีเหนือด้วย เพราะอย่าลืมว่าพวกกลุ่มธุรกิจก็มองทรัพยากรในเกาหลีเหนือเป็นธุรกิจเหมือนกัน

“ถ้าถามว่าทรัมป์อยากได้ไหม แน่นอนว่าอยากได้ เพราะสามารถเอาทรัพยากรมาใช้ประโยชน์ได้ ซึ่งในอนาคตเกาหลีเหนืออาจเปลี่ยนระบบการปกครอง ถ้าสามารถจัดการกลุ่มผู้นำของเกาหลีเหนือได้ ทุกอย่างก็จบ การปกครองก็เปลี่ยนจากคอมมิวนิสต์ที่ไม่เคยมองทุนนิยม มาเป็นการมองทุนนิยมมากขึ้น

“อย่าลืมว่าเกาหลีเหนือมีทรัพยากรค่อนข้างมาก เพราะอย่าลืมว่าเกาหลีเหนือยังมีเทคโนโลยีในการจัดการทรัพยากรน้อยอยู่ดังนั้นถ้าสหรัฐอเมริกาเข้าไป ย่อมสามารถทำอะไรได้มาก จึงอาจเรียกได้ว่าเป็นขุมทรัพย์”

นักวิชาการด้านรัฐศาสตร์วิเคราะห์อีกว่า “เชื่อว่าสงคราม ถ้าเกิด ก็จะเกิดระยะสั้น โดยปกติสหรัฐอเมริกาจะดำเนินการรวดเร็วด้วยเทคโนโลยีที่ตัวเองมี โดยเฉพาะการติดตั้ง THAAD (Terminal High Altitude Area Defense System) หรือระบบป้องกันขีปนาวุธในประเทศเกาหลีใต้แล้ว แม้ว่าประชาชนในเกาหลีใต้จะไม่ยอม แต่สุดท้ายรัฐบาลก็ยอมให้ตั้งระบบดังกล่าวได้

“ทีมของทรัมป์เป็นกลุ่มทุนธุรกิจหมดเลย ไม่ได้เหมือนกับทีมของโอบามา ที่มองในเชิงอนุรักษนิยมมากกว่า อย่างเช่น นโยบายการเก็บภาษีธุรกิจของพรรครีพับลิกันของทรัมป์จะต่ำกว่าของพรรคเดโมแครตค่อนข้างมากในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา ดังนั้นเมื่อกลุ่มธุรกิจเข้ามาบริหารอเมริกา ย่อมต้องมองเกาหลีเหนือในเรื่องทรัพยากรเป็นหลัก”

สำหรับการที่ทรัมป์คุยกับ พล.อ.ประยุทธ์นั้น อาจารย์อรรถกฤต คิดว่า “พล.อ.ประยุทธ์ ไม่อยากให้เกิดสงครามอยู่แล้ว เพราะประเทศไทยด้วยสถานะทำไม่ได้อยู่แล้ว อาวุธยุทโธปกรณ์ที่มีก็น้อยมาก ดังนั้น ดีที่สุดของไทย คือ การดูสถานการณ์เป็นหลักว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ก็พอเห็นแนวโน้มว่าไทยต้องเข้าข้างอเมริกาอยู่แล้ว

“เพราะถึงอย่างไร ถ้าเกิดสงครามขึ้นมาจริง อย่างไรเสียอเมริกาก็ชนะเกาหลีเหนือ 100% เพราะอเมริกามีอาวุธและเทคโนโลยีดีกว่า ขณะที่เกาหลีเหนือยังมีเทคโนโลยีที่ยังน้อยอยู่ เพราะที่ผ่านมาก็มีหลายครั้งที่การทดลองอาวุธก็ล้มเหลวเยอะ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เกาหลีเหนือจะมาต่อรองกับอเมริกา”

อย่างไรก็ตาม แม้ท่าทีของไทยอาจจะผูกมิตรกับสหรัฐ แต่ในความคิดของนักวิชาการรายนี้ เห็นว่าจะไม่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับจีนมากนัก เนื่องจากเวลานี้จีนเองก็พยายามไม่ต้องการมีปัญหากับสหรัฐเหมือนกัน เพื่อไม่ให้กระทบกับเศรษฐกิจของตัวเอง

“ถามว่าประเทศจีนก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนจะเข้าข้างเกาหลีเหนือ เช่น การขายอาวุธให้เกาหลีเหนือ แต่ตอนนี้จีนก็เริ่มกังวลแล้ว เพราะว่าอเมริกาใช้นโยบายเศรษฐกิจจะล้มจีน เพราะพรรครีพับลิกันต้องการให้อุตสาหกรรมโยกไปที่อเมริกา และดำเนินการลดภาษีในการลงทุน เพื่อลดการขาดดุล จีนกังวลเหมือนกันว่าถ้าย้ายไปหมด จะทำให้แรงงานในจีนอยู่กันอย่างไร

“ผู้นำของจีนมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างน่าเป็นห่วงเหมือนกัน แต่จีนก็มองเศรษฐกิจเป็นหลัก เพราะถ้าเศรษฐกิจไม่ดี ย่อมจะนำมาสู่การจลาจลในจีน ที่อาจมีความรุนแรงมาก ย่อมทำให้กลุ่มผู้คุมอำนาจในจีนก็ต้องมาคิดว่าจะปกครองได้ไหม หากเกิดปัญหาความรุนแรงในประเทศขึ้นมา ดังนั้นจีนย่อมต้องกังวลกับปัญหาในประเทศเป็นสำคัญ สรุป คือ จีนก็ต้องเอาตัวรอดเป็นหลัก ซึ่งจะเห็นได้ว่าจีนก็เริ่มถอยห่างจากเกาหลีเหนือเหมือนกัน

“การที่ไทยซื้อเรือดำน้ำจากจีนนั้น จีนเป็นหนึ่งในประเทศที่เป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ มีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงประมาณ 7-8% มาตลอด ไทยก็ยังต้องมีเศรษฐกิจในระดับหนึ่งเหมือนกัน อย่างเรื่องการส่งออก ขณะเดียวกันไทยก็ยังต้องพึ่งอเมริกา จึงคิดว่าไทยก็พยายามเข้าหาทั้งคู่เช่นกัน ไทยพยายามเป็นมิตรกับทั้งคู่ เพราะการเป็นมิตรกับทั้งสองประเทศมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร เพื่อให้ไทยสามารถรักษาเสถียรภาพได้ในอนาคต

“กลุ่มประเทศทวีปยุโรปน่าจะอยู่กับอเมริกาเหมือนกัน เนื่องจากที่ผ่านมาอเมริกาคอยสนับสนุนข้อมูลเกี่ยวกับผู้ก่อการร้ายให้ประเทศแถบยุโรปพอสมควร ประกอบกับที่ผ่านมาก็ต่างเป็นพันธมิตรกันอยู่แล้ว เพราะมีการร่วมปฏิบัติการในการที่จะกำจัดกลุ่มก่อการร้ายมาตลอด และสนธิสัญญาต่างๆ ที่อเมริการ่วมกับยุโรปก็มีลักษณะต่อต้านเกาหลีเหนืออยู่แล้ว

“เช่นเดียวกับรัสเซีย ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะไปเข้ากับเกาหลีเหนือ เพราะถึงความสัมพันธ์ของสองประเทศมีอยู่บ้าง เช่น การซื้อขายอาวุธ แต่ไม่มีความสัมพันธ์ในลักษณะสนธิสัญญาเพื่อการสร้างความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจมีอยู่น้อย

“สถานการณ์ของเกาหลีเหนือก็ถือว่าขาดพันธมิตรพอสมควรเหมือนกัน เนื่องจากทุกประเทศก็มองเศรษฐกิจของตัวเองเป็นหลัก เพราะหากเศรษฐกิจพังเมื่อไหร่ ความขัดแย้งภายในประเทศเกิดขึ้นแน่นอน และจะตามมาด้วยการล้มของผู้นำ ดังนั้นแต่ละประเทศต้องการสร้างสมดุลทางอำนาจภายในประเทศของตัวเองเป็นสำคัญ

“ทุกอย่างมันลิงค์ (เชื่อมต่อ) กันหมดเลย เป็นเรื่องผลประโยชน์ทางการเมืองหมด ทุกคนในฐานะเพลเยอร์ (ผู้เล่น) ตามทฤษฎีเกม ทุกคนต้องการรักษาผลประโยชน์สูงสุดของตัวเอง ทุกคนใช้นโยบายทางการเมืองระหว่างประเทศเป็นกลยุทธ์ในการเล่นเกมเพื่อให้ผลประโยชน์เกิดขึ้นกับตัวเอง แต่ละประเทศมองผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลักเพื่อให้อยู่ในตำแหน่งให้นานที่สุด” อาจารย์อรรถกฤต ระบุ

อาจารย์อรรถกฤต สรุปว่า “ประเทศไทยตอนนี้ ถ้ารัฐบาลชุดนี้จะอยู่ไม่รอดก็คือเรื่องเศรษฐกิจ ตอนนี้จึงมีนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจออกมา ซึ่งเป็นนโยบายการตลาดให้กับรัฐบาลเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาความขัดแย้งในประเทศ ถ้าถามว่า พล.อ.ประยุทธ์ จะทำอย่างไรกับสถานการณ์อย่างนี้ คือ คงต้องเล่นตามเกมไป หมายความว่าถ้าประเทศผู้นำอย่างอเมริกาต้องการอะไร ก็ต้องเสนอตามที่ต้องการไป เพราะต้องยอมรับความเป็นมหาอำนาจของอเมริกา

“ประเทศไทยมีความสำคัญกับอเมริกาค่อนข้างมาก เพราะถ้าอเมริกาสามารถจับกลุ่มจำนวนประเทศในอาเซียนเกินครึ่งหนึ่ง อเมริกาก็จะสามารถมีฐานอำนาจในการทำอะไรได้อีกมาก โดยอเมริกาสามารถอ้างอิงจากประเทศในอาเซียนได้ ถึงแม้ไทยจะทำธุรกิจกับจีนมาก แต่เมื่อถึงเวลาเกิดสงครามจริง ไทยคงต้องเลือกอเมริกา”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 พฤษภาคม 2560 เวลา 07:16 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/492672

โดย…ชัยฤทธิ์ ยนเปี่ยม, พัชรศรี ปิ่นแก้ว

“ถ้าเขาออกกฎหมายมาตามร่างฯ นี้ สื่อก็จะจบในแง่ของบทบาทในเชิงสังคม และก็ไม่รู้จะมีสื่อทำไม เมื่อต้องให้สื่อกลายเป็นผู้ที่อยู่ในระเบียบวินัย ทำตามที่องค์กรภาครัฐต้องการเท่านั้น”

ความห่วงใยของ พิรงรอง รามสูต รองอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ ที่มองว่าร่าง พ.ร.บ.การคุ้มครองสิทธิเสรีภาพ ส่งเสริมจริยธรรม และมาตรฐานวิชาชีพสื่อมวลชน มีจุดประสงค์ต้องการควบคุมสื่อ ซึ่งเท่าที่ดูไม่มีประเทศไหนในโลกให้สื่อต้องขึ้นทะเบียน มีใบประกอบวิชาชีพ นอกจากประเทศคอมมิวนิสต์อย่างจีน ที่สำคัญช่วงนี้ไม่ควรควบคุมและลดคุณค่าของสื่อ เพราะสื่อกำลังมีความหลากหลายสูงมาก

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ร่าง พ.ร.บ.ดังกล่าว กระแทกไปยังรัฐบาลเพราะเชื่อว่าต้องการควบคุมการทำงานของสื่อมวลชนแบบเบ็ดเสร็จ โดยวันนี้ที่ประชุมสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.) จะพิจารณารายงานของคณะกรรมาธิการขับเคลื่อนปฏิรูปสื่อสารมวลชนที่เสนอร่าง พ.ร.บ.ดังกล่าวเพื่อให้เห็นชอบส่งต่อไปยังรัฐบาลเดินหน้าออกเป็นกฎหมาย

องค์กรวิชาชีพสื่อออกมาคัดค้านเพราะเห็นว่า เป็นการละเมิดสิทธิการรับรู้ของประชาชน และเปิดช่องให้อำนาจรัฐแทรกแซงการทำงานของสื่อ ทั้งยังมีบทลงโทษรุนแรงถึงขั้นจำคุกกับสื่อทุกประเภท

อาจารย์นิเทศศาสตร์จุฬาฯ กล่าวว่า รัฐบาลกำลังมองสื่อภายใต้ทัศนะการควบคุม และหากบังคับให้สื่อขึ้นทะเบียนก็จะทำให้ภาครัฐรู้รายชื่อว่ามีใครบ้างและกำลังทำอะไรสามารถที่จะสอดส่องได้ตลอด ขณะเดียวกัน สิ่งที่ไม่ควรคือการที่ร่างกฎหมายกำหนดว่าหากสื่อไม่ปฏิบัติตามจริยธรรมต่างๆ จะต้องเข้าสู่กระบวนการรับโทษ ซึ่งต่างกับการกำกับดูแลกันเองที่ไม่มีบทลงโทษ

พิรงรอง กล่าวว่า การกำกับดูแลกันเองตั้งแต่อดีตเป็นเรื่องของความสมัครใจที่เกิดจากสำนึกและจริยธรรม โดยไม่ต้องมีกฎหมายเข้ามาเกี่ยวข้องโทษอย่างมากที่สุด คือ เมื่อทำผิดก็ออกจากการเป็นสมาชิก หรือการเรียกปรับกันเอง รัฐบาลไม่ได้เข้ามาเกี่ยว แต่ขณะนี้รัฐบาลหรือ สปท.พยายามทำกฎหมายโดยรวมสองสิ่งมาไว้ด้วยกัน คือ กฎหมาย กับจริยธรรม และไม่แน่ใจว่า การให้มีสภาวิชาชีพสื่อนี้เป็นเพราะเห็นรูปแบบจาก กสทช.ที่กำกับดูแลได้เพียงด้านโทรทัศน์และวิทยุเท่านั้นหรือไม่ จึงจุดประกายว่า ถ้าต้องการมาคุมสื่อส่วนนี้อีกก็ต้องมีสภาวิชาชีพสื่อ ซึ่งไม่ใช่การให้กำกับดูแลกันเอง

พิรงรอง ย้ำว่า ร่างกฎหมายนี้ไม่ใช่การปฏิรูปสื่อ แต่เป็นการกระทำที่ยิ่งกว่าการถอยหลังเข้าคลอง เพราะย้อนกลับไปในยุคของไดโนเสาร์ ทั้งนี้ การปฏิรูปสื่อยุค 4.0 คือ การทำอย่างไรให้เข้าถึงและการใช้ประโยชน์จากคลื่นความถี่อย่างกระจายกว้างขวางมากขึ้น เพราะจุดเริ่มเกิดขึ้นเมื่อปี 2535 การที่รัฐบาลทหารปิดกั้นสื่อ ทำให้ความจริงไม่ปรากฏเกิดสถานีไอทีวีขึ้นและมาในปัจจุบันที่มีสื่อหลากหลายมากขึ้น

“ยุคสมัยหนึ่งมีการเปลี่ยนแปลงที่เรียกว่าการกำกับดูแลสื่อ สุดท้ายก็พยายามจะปิดสื่อ แต่ไม่สามารถทำได้เพราะเป็นสิ่งที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ 2540 จึงทำให้เห็นข้อจำกัดที่จะปิดสื่อไม่ได้ แต่สามารถเซ็นเซอร์เนื้อหาที่ไม่เหมาะสมได้ ต่อมาในยุคปัจจุบันความต้องการให้มีโครงสร้าง โดยมีคณะกรรมการรับเรื่องร้องเรียนมีช่องทางให้ประชาชนรู้ว่าต้องร้องเรียนสื่ออย่างไร รวมถึงกระบวนการเอาผิดกับสื่อ ความจริงเรื่องดังกล่าวในต่างประเทศเคยมีที่รัฐเข้าคุมสื่อแต่นานมากแล้ว เช่น ที่อังกฤษ สหรัฐ สุดท้ายรัฐบาลของเขาจะค่อยๆ สลายตัวไปเมื่อสื่อดูแลกันเองได้จนไม่ต้องมีกฎหมาย”

พิรงรอง กล่าวอีกว่า ในยุคอินเทอร์เน็ตปัจจุบันมีสื่อโซเชียลก็มีการกำกับดูแลกันเอง เพราะการนำเสนอผ่านออนไลน์ไม่ได้มีเพียงนักวิชาชีพสื่อ แต่ทุกคนสามารถเป็นสื่อเองได้หมด เว็บไซต์ต่างๆ จึงทำหน้าที่เป็นเพียงแพลตฟอร์มสื่อกลางการนำเสนอเนื้อหา เช่น Pantip Facebook แต่ช่องทางพวกนี้จะมีการออกแบบให้มีการแจ้งเรื่องที่ไม่เหมาะสมกับเนื้อหา โดยคนที่เข้ามาเล่นเว็บนั้นจะเข้ามาช่วยกันกำกับดูแลกันเองได้และสามารถทำได้ดี โดยไม่ต้องพึ่งกฎหมาย หรือรัฐบาลเข้ามาเกี่ยวข้อง

“การให้สื่อต้องขึ้นทะเบียน รวมถึงการร้องเรียนจนถึงการตัดสินความผิดถูกของสื่อ ประเด็นอยู่ที่ว่าแล้วใครจะเป็นคณะกรรมการสภาวิชาชีพสื่อมวลชนแห่งชาติตามร่างกฎหมายฉบับนี้ เมื่อมีตัวแทนรัฐบาลเข้ามา 2 คน แม้จะดูเป็นเสียงส่วนน้อย แต่ส่วนที่เหลือผู้แทนจากสภาวิชาชีพก็ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องผลประโยชน์ด้วยหรือไม่ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นในโลกยุคนี้”

อย่างไรก็ตาม พิรงรอง ยอมรับว่า สื่อส่วนหนึ่งก็มีปัญหาที่สังคมวิจารณ์ แต่กรณีนี้ก็ไม่ควรจะเหมาเข่งออกกฎหมายมาคุมสื่อทั้งหมด ซึ่งสังคมชอบการเหมารวม เช่น สื่อถูกมองว่าเป็นผู้บิดเบือน เลือกข้างและเชื่อไม่ได้ และก็มีทั้งสื่อดีและไม่ดี ขัดต่อค่านิยมและจริยธรรมของสื่อเองทั้งนั้น ส่งผลให้สังคมเกิดความเสื่อมศรัทธา เพราะรู้สึกไม่น่าเชื่อถือ เมื่อมีกฎหมายออกมาว่าต้องมีการดูแลสื่อ สังคมก็จะรู้สึกว่ามีการควบคุมดีแล้ว

อาจารย์นิเทศศาสตร์ จุฬาฯ เสนอทางออกว่า อยากให้เรื่องนี้หยุดลงไปก่อน แต่ควรเสริมทางกลไกทางสังคมให้แข็งแรง ให้ประชาชนรู้ทันสื่อ เพราะเป็นเรื่องการพัฒนาในระยะยาว

“ความคิดที่จะร่างกฎหมายนี้จึงเป็นที่น่าขำ เพราะไม่มีทางเข้าไปควบคุมความคิดของคนได้ในยุคสมัยนี้ เพราะความจริงเป็นสิ่งสำคัญสุด ท้ายที่สุดไม่มีอะไรเอาชนะความจริงได้ การตีทะเบียนจึงเป็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรมกับสื่อที่ดี สิ่งสำคัญคือการทำให้เกิดบรรยากาศความกลัว และไม่ยุติธรรมทั้งการจะเข้ามาดูแล และการวินิจฉัยการตัดสินว่าผิดหรือถูก”พิรงรอง สรุปทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

30 เมษายน 2560 เวลา 09:41 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/492593

โดย….ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

ภายหลังรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ประกาศใช้เป็นทางการ แน่นอนว่าถนนทุกสายจากนี้พุ่งเป้าไปยังการเลือกตั้ง แต่ก่อนถึงเวลานั้น กฎหมายลูก 4 ฉบับ โดยเฉพาะ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง ที่กำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์อยู่ขณะนี้จะมีหน้าตาอย่างไร

สมชัย ศรีสุทธิยากร กรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ด้านบริหารกลาง เปิดเผยผ่านโพสต์ทูเดย์ต่อประเด็นความเห็นต่างระหว่างกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) โดยเฉพาะกลไกการทำงาน ว่าจะมี กกต.จังหวัด หรือผู้ตรวจการเลือกตั้ง ซึ่งส่วนตัวคิดว่ากฎหมายลูกไม่ควรเขียนรายละเอียด น่าจะเป็นการดำเนินการภายในของ กกต.ที่อาจมีกลไกอย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้งสองอย่างก็ได้

“แต่พอเขียนว่าไม่มีหรือต้องมี ทำให้รูปแบบการทำงานของ กกต.ถูกจำกัดด้วยรูปแบบ กรธ.เป็นฝ่ายเสนอ ซึ่งไม่เชื่อว่า กรธ.จะคิดรูปแบบหนึ่งขึ้นมามันจะดีที่สุดหรือเหมาะสมที่สุด เพราะในสถานการณ์หน้างานของการเลือกตั้งจริง กกต.ควรมีความคล่องตัวในการคิดกลไกอะไรก็ได้ เพื่อช่วยให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม”

สมชัย อธิบายเหตุผล 1.ใช้คนนอกพื้นที่ต้องไม่เป็นข้าราชการประจำ ไม่เป็นสมาชิกพรรคการเมือง มีความเป็นกลาง และพร้อมปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดใดก็ได้เวลาประมาณ 2-3 เดือน โดยรับเพียงเบี้ยเลี้ยงการทำงาน ก็จะเกิดปัญหาตั้งแต่เริ่มต้นว่าจะหาใครมาทำหน้าที่ดังกล่าว

2.ความคุ้นเคยในจังหวัดที่จะต้องไปทำงาน ไม่รู้ในเชิงภูมิศาสตร์ ผู้คน และวัฒนธรรม หรือเรื่องของหัวคะแนน ผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ ก็จะเหมือนคนแปลกหน้าไปหาข่าว ไม่สามารถได้ข่าวที่เป็นประโยชน์ต่อการป้องปรามทุจริตการเลือกตั้ง

ทั้งนี้ สิ่งที่ กกต.เสนออยากให้มี กกต.จังหวัดนั้น ดัดแปลงจากของเดิม คือ มี กกต.จังหวัดแต่ให้รับเพียงเบี้ยประชุม และมาจากการสรรหาจากบุคคลหลากหลายอาชีพ ซึ่งเป็นข้อเสนอให้กับ กรธ.แต่ไม่ได้รับการพิจารณาดังนั้น สนช.และกรรมาธิการ สนช. ต้องชั่งน้ำหนักอะไรเป็นประโยชน์ต่อการจัดการเลือกตั้ง

ส่วนกรณีที่มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่ากฎหมายใหม่ที่ออกมาทำให้คนเป็น กกต. 2-3 คน ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากคุณสมบัติผู้ดำรงตำแหน่งองค์กรอิสระสูงขึ้นกว่าเดิม ในประเด็นนี้คนเตรียมงานมาเป็นเวลานานเข้าใจเกี่ยวกับระบบต่างๆ กับการเอาคนใหม่เข้ามา จะเป็นการเปลี่ยนม้ากลางศึก ทำให้การจัดการเลือกตั้งไม่มีประสิทธิผลหรือไม่

3.ในเรื่องหลักการออกกฎหมาย โดยหลักนิติธรรมจะไม่มีผลบังคับย้อนหลังในเชิงเป็นโทษกับบุคคลที่เกี่ยวข้อง ส่วนผลกระทบที่เกิดขึ้นกับ กกต.โดยตรง คิดว่าไม่มากเท่ากับองค์กรอิสระอื่นถ้าใช้กติกานี้ ซึ่ง กกต.ที่กระทบแน่ๆ มีเพียงคนเดียว คือ ประวิช รัตนเพียร กกต.ด้านกิจการมีส่วนร่วม เพราะเคยดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการแผ่นดิน และพ้นจากการเมืองไม่ถึง 10 ปี ถ้าให้พ้นจากตำแหน่งดังกล่าวก็ไม่เป็นธรรม

“สิ่งที่ผมมองผลกระทบต่อ กกต.น้อยกว่าองค์กรอิสระอื่น อย่างตุลาการศาลรัฐธรรมนูญประมาณ 4-5 คน และกรรมการ ป.ป.ช. 7-8 คน ที่ได้รับผลกระทบ ซึ่งผลที่เกิดขึ้นแปลว่าคนที่เคยทำงานมาเดิมถูกรอนสิทธิ ขาดความต่อเนื่อง เพราะเอาคนใหม่เข้ามารับหน้าที่ คดีของ ป.ป.ช.และของศาลรัฐธรรมนูญ เมื่อกรรมการองค์กรอิสระดังกล่าวหากต้องพ้นตำแหน่งจะมีผลวันถัดไปทันที สมมติหากเกินกว่าครึ่งหนึ่งขององค์ประชุมแต่องค์กรนั้นๆ จะไม่สามารถจัดการประชุมได้นานถึงสองเดือนครึ่ง เท่ากับเกิดสุญญากาศ ซึ่งไม่น่าเป็นผลดี ดังนั้นขอให้ทาง สนช.ต้องช่วยดูว่าจะแก้ไขปัญหาต่างๆ เหล่านี้ได้อย่างไร”

ทั้งนี้ ยืนยันสิ่งที่พูดทั้งหมดไม่ได้ทำเพื่อประโยชน์ตัวเอง เพราะในรัฐธรรมนูญคุณสมบัติ กกต.มีข้อหนึ่งที่เขียนว่า หรือมีประสบการณ์การทำงานภาคประชาสังคมมาไม่น้อยกว่า 20 ปี เชื่อว่าจำนวนปีที่ทำงานในองค์กรภาคประชาสังคม อาทิ องค์กรกลางการเลือกตั้ง หรือพีเน็ต ซึ่งมีมาตั้งแต่ปี 2535 นับถึงปัจจุบันก็ 25 ปี น่าจะเพียงพอ

3สถานะของสำนักงาน กกต.นั้น อยากให้แยกออกมาเป็นกฎหมายอีกฉบับ เรียกว่า พ.ร.บ.สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง แต่การร่างของ กรธ.ไปรวมอยู่ที่เดียวกัน ทำให้ขึ้นอยู่กับการคงอยู่ของกรรมการการเลือกตั้ง จะทำให้ฝ่ายข้าราชการประจำเกิดความไม่มั่นคงต่อการทำงาน ต่างจาก ป.ป.ช.

กกต.ฝีปากกล้า ยอมรับว่า ถ้าออกมาในรูปแบบที่รู้สึกเป็นปัญหา ก็พร้อมปรับตัวตามและหาวิธีการรองรับ โดยขณะนี้ได้สั่งการให้สำนักงานเตรียมพร้อมรับทุกรูปแบบ อาทิ กลไกในการรองรับผู้ตรวจการเลือกตั้ง เพื่อให้การทำงานคู่ขนานไปกับสำนักงาน ซึ่งเรียกโมเดลนี้ว่าสามประสาน คือ สำนักงาน กกต.จังหวัด ผู้ตรวจการการเลือกตั้ง และองค์กรเอกชนในจังหวัด ต้องประสานงานและตรวจสอบกันและกัน

“เราเคยได้ยินเรื่องที่ว่าเจ้าหน้าที่ของ กกต.ไปเรียกรับผลประโยชน์จากนักการเมือง ฉะนั้นต้องมีผู้ตรวจการเลือกตั้งเข้าไปตรวจสอบคนของเราว่ามีเรื่องราวเหล่านี้จริงหรือไม่ หรือต้องมีองค์กรเอกชนเข้ามาตรวจสอบจริงหรือเปล่า เป็นต้น และผู้ตรวจเองไม่ใช่ไม่มีการตรวจสอบ เขาต้องถูกตรวจสอบโดยเราว่าลงไปพื้นที่แล้วทำตัวเหมือนผู้มีอิทธิพลในพื้นที่หรือไม่ ไปเรียกรับผลประโยชน์จากฝ่ายการเมืองในพื้นที่หรือเปล่า”

นอกจากนี้ สั่งให้เตรียมการในการเลือกตั้งโดยเฉพาะด้านบริหารจัดการเลือกตั้งต้องพร้อมทุกอย่าง เมื่อกฎหมายลูก 4 ฉบับเสร็จและประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตรงนั้นเป็นการนับหนึ่งเข้าสู่โหมดการเลือกตั้งจริงๆ และต้องให้แล้วเสร็จภายใน 150 วัน ทว่าตรงนี้ยังมีการตีความแตกต่างกันอยู่ของนักกฎหมายในประเทศไทย ซึ่งแบ่งเป็น 2 แบบ

โดยแบบแรก เมื่อกฎหมาย 4 ฉบับเสร็จแล้วประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันเลือกตั้งอยู่ 150 วัน จะเลือกถึงวันที่ 149 ก็ได้ แต่การตีความแบบสอง คือ แล้วเสร็จต้องประกาศผลได้ 95% ด้วย สมมติถ้าจะเอาแบบที่สองจะลากไปถึง 149-150 วันไม่ได้ ต้องใช้เวลาพิจารณาใบเหลือง ใบแดง เรื่องร้องคัดค้านการเลือกตั้ง ต้องทอนลงมาอาจจะเหลือเพียง 90 วัน เป็น 90 บวก 60 วันเลือกตั้ง ไม่ใช่ 145 วันบวก

“เมื่อถามฝ่ายร่างรัฐธรรมนูญ อาจารย์มีชัย ตอบว่า ตีความแบบแรก แต่ส่วนประกาศผลรอหลังจากนั้นอีกทีหนึ่ง บวกไปอีก คือ 150 บวก 60 วัน แต่สิ่งที่ กกต.คุยกันอยากเร่งรัดตัวเองสามารถทำแบบที่สองให้ได้ ต้องการทำให้เสร็จภายใน 90 วัน ถามว่าทำไมคิดในแนวทางที่สอง

คำตอบเพื่อให้เกิดความปลอดภัยว่าหลังจากการเลือกตั้งจะไม่มีใครไปร้องคัดค้านการเลือกตั้งเพราะผู้ชี้ขาดคือศาลรัฐธรรมนูญ หากขัดความรับผิดชอบตรงอยู่ที่ กกต. จะผิดทั้งอาญาและแพ่ง กกต.ต้องเพลย์เซฟ หาวิธีการที่ตัวเองไม่เดือดร้อนในอนาคต เป็นมุมมองทางกฎหมายที่แตกต่างกัน”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

25 เมษายน 2560 เวลา 19:10 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/491804

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

ต้นอ้อ-สรัล กุลสิงห์ ชายหนุ่มวัย 29 ปี จำอะไรไม่ได้เลย เเม้เเต่ความเจ็บปวด คาวเลือดและเเรงกระเเทกบนสะพานข้ามแยกดินแดง มุ่งหน้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในวันที่ประสบอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์คว่ำเมื่อสองปีก่อน

ชีวิตเปลี่ยนจากชายหนุ่มที่มีร่างกายสมบูรณ์สู่คนพิการแขนขวาใช้งานไม่ได้ตลอดชีวิต….

ในวันที่ตัวเลขอุบัติเหตุบนท้องถนนส่วนใหญ่เกิดจากจักรยานยนต์ สรัล พร้อมแล้วที่จะถ่ายทอดบทเรียนให้กับผู้ขับขี่ทุกคนฟัง

ชีวิตเปลี่ยนเพราะเบียร์สองขวด

สรัล สวมเสื้อเชิ้ต กางเกงยีนส์ มาพร้อมกับจักรยานพับได้คันเล็กๆ สีเงิน แตกต่างเหลือเกินกับภาพชายหนุ่มเสื้อการ์ดดำ รองเท้าบู้ทสุดเท่เมื่อวันวาน แต่เขายังคงยิ้มแย้มแจ่มใสเมื่อต้องเอ่ยถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุที่ไม่มีวันลืม

“ผมจำอะไรไม่ได้เลย เท่าที่เพื่อนเล่าให้ฟัง วันนั้นไปถ่ายรูปให้เพื่อนในงานแต่งงาน ระหว่างย้ายไปปาร์ตี้กันที่ร้านอื่น ผมทำผิดกฎหมายเลือกขึ้นสะพานข้ามแยกดินแดง จังหวะทำความเร็วเพื่อแซงรถแท็กซี่ รถเกิดแฉลบเสียหลักชนเข้ากับแบริเออร์ ผมกรามแตก ฟันแถบซ้ายหัก ลิ้นขาด หนังตาตก เส้นปราสาทแขนขวาขาด แต่เพื่อนที่ซ้อนมาด้วยกันแค่ถลอกเหมือนคนวิ่งหกล้ม ส่วนรถก็แค่กระจกหน้าหัก ตัวถังด้านขวาเป็นรอยนิดหน่อย ศูนย์คิดค่าซ่อมราวๆ 6,000 บาท”

สรัลมารู้ภายหลังว่า อุบัติเหตุครั้งนี้มีต้นตอมาจากแอลกอฮอล์ โดยโพสต์สุดท้ายในเฟซบุ๊กของเขาก่อนรถคว่ำ คือ ภาพเบียร์ 2 ขวดพร้อมข้อความประกอบว่า “เมาอีกแล้วว่ะ เมาได้ไงวะ” จากโพสต์ดังกล่าวทำให้เขาไม่เคยคิดโทษมอเตอร์ไซค์แม้แต่นิดเดียว ยกความผิดให้กับความประมาทของตัวเองล้วนๆ

“นอนที่โรงพยาบาลประมาณ 1 เดือนจำอะไรไม่ได้เลย จนมาเปิดเฟซบุ๊ก เห็นโพสต์สุดท้ายของตัวเองคือ ภาพเบียร์ 2 ขวด และผมบอกด้วยว่า เมา แต่ไม่รู้ว่าเมาจริงหรือเปล่า เพราะปกติเป็นคนดื่มบ้าง ดื่มได้ประมาณ 4 ขวดใหญ่ถึงจะเมา แต่ไม่สำคัญ บทเรียนคือ มันทำให้รู้ว่า แค่คุณดื่ม สติคุณก็ไม่สมบูรณ์อีกแล้ว ลองนึกดูว่าถ้าไม่ดื่ม ผมอาจจะไม่ตัดสินใจขึ้นสะพาน ไม่ตัดสินใจแซงรถแท็กซี่ก็ได้”

สภาพรถหลังจากประสบอุบัติเหตุ

สวมใส่หมวกกันน็อค ปฎิบัติตามกฎหมาย อย่ามักง่าย

นอกจากดื่มไม่ขับแล้ว เรื่องที่สรัลอยากถ่ายทอดก็คือ การสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันอุบัติเหตุให้ครบครัน โดยเฉพาะอุปกรณ์พื้นฐานอย่างหมวกกันน็อค ซึ่งสำคัญมากและเป็นเหตุผลให้เจ้าตัวรอดจากความตาย

เขาแนะนำว่า ให้ลงทุนซื้อเลือกหมวกกันน็อคแบบเต็มใบที่มีมาตรฐาน ป้องกันร่างกายและรักษาชีวิตได้อย่างแท้จริง ขณะเดียวกันยังถือเป็นข้อกำหนดตามกฎหมายที่ทุกคนต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด อย่ามักง่ายและคิดบนพื้นฐานของความประมาท

“ผมสูญเสียความทรงจำไปหลายอย่าง ช่วงแรกจำอะไรไม่ได้เลย ร่ายกายไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ เนื่องจากสมองกระทบกระเทือนอย่างหนัก ถ้าไม่มีหมวกกันน็อคก็คงตายไปแล้ว แต่ผมเรียนรู้ว่า เราไม่ควรใส่แบบเปิดคาง เพราะมันไม่ได้ป้องกันใบหน้าด้างล่างเพียงพอ ตอนกระแทกพื้น ตัวล็อคมันจะหัก ตัวปิดคางจะถูกเปิดออก และทำให้กรามของผมแตก ไม่ต้องพูดถึงหมวกแบบครึ่งใบเลย แบบนั้นหน้าผมเละไปแล้ว”

พิการแล้วได้เห็นหัวใจคน

หลังต่อสู้ทำกายภาพบำบัดมาเกือบ 2 ปี วันหนึ่งคุณหมอแจ้งว่า เขาจะไม่สามารถใช้งานแขนขวาได้อีกต่อไป ด้วยความที่ก่อนหน้านี้มีอาชีพเป็นช่างภาพและอยากทำงานต่อ ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดและเสียใจกับสิ่งที่ได้ยิน

“เฮ้ย..เราจะถ่ายรูปยังไง แว๊บหนึ่งคิดว่า อย่างนี้ถ้าตายไปเลยง่ายกว่าปะ” สรัลระลึกถึงความคิดเมื่อครั้งได้ยินคุณหมอแจ้งข่าวร้าย

ทว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนมองโลกในแง่ลบและจมปลักอยู่กับความดราม่า ไม่นานก็สลัดตัวออกจากความทุกข์ สิ่งแรกที่เขาเปลี่ยนแปลงคือ คติประจำตัวในการดำเนินชีวิตจากที่เคยคิดว่า ‘ยังไงก็ไม่ตาย’ เป็น ‘จะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ อยากทำอะไร ทำเลย’ ขณะที่แขนด้านขวาก็ถูกจารึกข้อความผ่านรอยสักว่า I CAN BECAUSE I THINK I CAN ซึ่งแปลว่า ฉันทำได้ ก็เพราะฉันคิดว่าฉันทำได้

“คนถามว่าไม่ลำบากหรอ ไม่เครียดเหรอ ลำบากสิ ลำบากมากๆ ด้วย  เอาแค่ใส่เสื่อผ้ามันก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว แต่คิดมากไปจะมีอะไรดีขึ้น ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ดราม่าไปแล้ว แขนผมจะหายหรอ ก็ไม่ สู้เอาเวลามาพัฒนา ทำตัวเองให้มีความสุขดีกว่าไหม อย่างที่บอกจะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้”

ในฐานะผู้พิการ เขาได้รับสวัสดิการเป็นเงินช่วยเหลือจากสำนักงานประกันสังคม ได้นั่งรถเมล์ในราคาครึ่งเดียวของคนทั่วไป ได้นั่งรถไฟฟ้าฟรี ได้สัมผัสกับสิ่งอำนวยความสะดวกของผู้พิการที่แสนย่ำแย่ในเมืองไทย ขณะเดียวกันยังได้เรียนรู้ ‘หัวใจคน’ ที่พร้อมให้โอกาสและไม่รังเกียจคนพิการ โดยทุกวันนี้เขามีอาชีพเป็นช่างภาพอินทีเรียผู้ลั่นชัตเตอร์ด้วยมือข้างเดียว ทำงานให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง

“ตอนส่งใบสมัครไป ไม่รู้เขาอ่านหรือเปล่าว่าผมเป็นผู้พิการ เรียกไปสัมภาษณ์และให้ทดลองงาน  ผมถ่ายด้วยมือข้างเดียว ใช้นิ้วกลางกดชัตเตอร์ ครบ 3 เดือนผมทำได้ดีตามมาตรฐานที่เขากำหนด ถึงวันนี้ก็เกือบ 1 ปีที่แล้ว ขอบคุณที่เขาเลือกคนจากความสามารถและผลงาน ถ้าเป็นบริษัททั่วไปใน 100 คนอาจมีคนพิการ 1 คน แต่บริษัทของผมมีไม่ถึง 10 คน แต่เขายอมให้มีคนพิการเป็นหนึ่งในนั้น”

เช่นกันกับเรื่องความรัก สรัลเจอผู้หญิงที่ให้โอกาสและเห็นว่า หัวใจสำคัญของความเป็นมนุษย์อยู่ที่นิสัย การกระทำและผลงานมากกว่าสิ่งที่ปรากฏผ่านทางร่างกาย โดยท้ายที่สุดนี้เขาย้ำว่า สิ่งที่อยากให้ทุกคนเรียนรู้ก็คือ ความประมาท การดื่มแล้วขับ รวมถึงการรู้จักยอมรับความจริงและเดินหน้าต่อไป ไม่ใช่ต้องการความสงสารจากผู้คน

ทั้งหมดนี้คือบทเรียนชีวิตจากชายหนุ่มผู้เคยประมาทและดื่มแอลกอฮอล์ก่อนขับขี่

ชมผลงานการถ่ายภาพของเขาที่ http://tonorkorpai.wixsite.com/portfolio

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

23 เมษายน 2560 เวลา 10:29 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/491499

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด และ ไพบูลย์ กระจ่างวุฒิชัย

พรรคชาติไทยพัฒนา คือ หนึ่งในพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของไทย ที่ผ่านมาพรรคการเมืองนี้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างโชกโชน ทั้งการถูกยุบพรรค ไปจนถึงการสูญเสียหัวเรืออย่าง “บรรหาร ศิลปอาชา” อดีตนายกรัฐมนตรี

นับตั้งแต่การจากไปของมังกรการเมือง ทำให้เกิดคำถามมาตลอดเวลา พรรคการเมืองนี้จะเดินหน้าไปอย่างไร เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่าพรรคชาติไทยพัฒนาที่สามารถยืนตระหง่านในทางการเมืองได้อย่างสง่างาม เพราะบุรุษที่ชื่อ  “บรรหาร”

มาวันนี้ความเคลื่อนไหวของพรรคการเมืองนี้เริ่มปรากฏขึ้นอีกครั้ง ภายหลังเริ่มมีการพูดถึงหัวหน้าคนใหม่ โดยมีชื่อ “วราวุธ ศิลปอาชา” ลูกชายคนเดียวของบรรหาร เป็นตัวเต็งคนสำคัญ เพื่อเป็นแม่ทัพของพรรคในการลงสนามเลือกตั้งในอนาคต

“ตอนนี้หัวหน้าพรรคจะเป็นใคร ยังไม่มีใครรู้ เพราะต้องรอให้ทางผู้ใหญ่ในพรรคพิจารณา ซึ่งอาจจะเป็นได้ทั้งคนรุ่นใหม่หรือรุ่นเก่า เพราะคิดว่าสมาชิกพรรคทุกคนพร้อมทำงาน ไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งใด”

“นี่ไม่ใช่มรดกทางการเมือง เพราะพรรคนี้สร้างมาจากสมาชิกทุกคนที่ช่วยท่านบรรหารสร้างขึ้นจนเป็นเหมือนบ้าน แต่หากถามว่าตัวจะต้องดิ้นรนไปเป็นหัวหน้าพรรคนั้นคงไม่ใช่”

“เพราะส่วนตัวมองว่า คำว่า หัวหน้าพรรค ไม่มีความหมาย เพราะตำแหน่งที่ใหญ่และภูมิใจที่สุดในชีวิตที่เคยได้รับมาตั้งแต่เกิด คือ ตำแหน่งลูกนายบรรหาร เป็นตำแหน่งที่ไม่มีใครสามารถปลดตนเองได้ ฉะนั้นในพรรคนี้ไม่ว่าจะอยู่ด้วยตำแหน่งอะไร ก็พร้อมช่วยให้พรรคหรือบ้านหลังนี้เติบใหญ่ไปข้างหน้า” วราวุธ กล่าวเปิดใจกับโพสต์ทูเดย์

วราวุธ เปิดเผยถึงการทำงานของพรรคว่า ขณะนี้ผู้ใหญ่ในพรรคยังมีอยู่หลายคนพร้อมที่จะช่วยเหลือเพื่ออยากเห็นการก้าวหน้าของพรรคชาติไทยพัฒนา ในขณะที่มีคนรุ่นใหม่เสริมเข้ามา ซึ่งตอนนี้สมาชิกในพรรคเป็นการผสมกันระหว่างสมาชิกรุ่นเก่ากับคนรุ่นใหม่ที่ต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงของพรรคและก้าวไปข้างหน้า

“แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจและกล้าพูดเต็มปากว่า ในยุคสมัยที่คนเพียงคนเดียวอย่างท่านบรรหาร สามารถทุบโต๊ะและชี้ว่าจะเอาอย่างนี้โดยทุกคนยอมฟัง คงจะไม่มีอีกแล้ว สมัยก่อนที่ทุกคนในพรรคเห็นด้วยกับการตัดสินใจของท่าน เพราะมาจากพื้นฐานจากประสบการณ์และทำงานการเมืองอย่างยาวนานของท่าน หากแม้บางครั้งเกิดข้อผิดพลาด แต่ด้วยศักยภาพและบารมีคุณพ่อ ก็สามารถแก้ไขสถานการณ์ได้”

เมื่อพรรคชาติไทยพัฒนาไม่ได้มีผู้นำสูงสุดเหมือนในอดีต ทำให้ทายาทการเมืองของครอบครัวศิลปอาชา มีความตั้งใจว่าพรรคจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างด้วยการทำให้เป็นองค์กรทางการเมือง และต้องพยายามรักษาฐานที่มั่นของตัวเอง พร้อมหาช่องทางขยับขยายโอกาสทางการเมืองของพรรคในอนาคต

“วันนี้พรรคชาติไทยพัฒนา จึงพยายามเป็นองค์กรทางการเมืองที่มีความมั่นคง และให้ทุกฝ่ายนำความคิดเห็นไปหารือในที่ประชุมพรรคและนำมตินั้นมาขับเคลื่อนพรรคไปข้างหน้า”

“หากถามว่าอยากทำงานในพื้นที่กรุงเทพมหานครหรือไม่ พรรคก็อยากเข้ามา แต่ที่ผ่านมายังไม่เคยได้รับโอกาส จึงอาจจะพยายามทำกิจกรรมโครงการให้คนกรุงเทพฯ ไม่ใช่เป็นการทำเพราะอยากจะได้ สส. แต่ถ้าสามารถสลัดความคิดที่พรรคต้องการปักธงในพื้นที่กรุงเทพฯ เปลี่ยนเป็นพยายามคิดที่ว่า ขณะนี้สมาชิกในพรรคอยู่ทั้งพื้นที่กรุงเทพฯ และสุพรรณบุรี และส่วนตัวอยากทำให้สังคมในกรุงเทพฯ มีความเชื่อมโยงและมีกิจกรรมร่วมกันในชุมชน เหมือนสังคมในต่างจังหวัดที่ทุกบ้านสามารถไปมาหาสู่กันได้ง่าย

“แต่ถึงอย่างไรฐานที่มั่นของพรรคชาติไทยพัฒนายังคงต้องยึด จ.สุพรรณบุรี เป็นหลัก เพราะหากจะคิดทำอะไรก็ต้องมีฐานเสียงก่อน และคิดว่าวันที่พ่อบรรหารไม่อยู่ก็อย่าเพิ่งไปขยายพื้นที่ และทำให้ที่มีอยู่รอดแข็งแรงปลอดภัยก่อน ไม่ใช่ให้คนมองว่าพรรคชาติไทยพัฒนาเป็นขนมเค้กที่รอวันแบ่ง แค่นั้นผมก็ว่าสำเร็จแล้ว”

เหนืออื่นใด วราวุธ บอกว่า การทำงานของพรรคในอนาคตจะต้องเน้นการทำงานเป็นทีม ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญมากที่สุด

“วันที่พรรคชาติไทยพัฒนาไม่มีท่านบรรหาร แน่นอนว่าความแข็งแกร่งของพรรคทำอย่างไรก็คงไม่เหมือนก่อน เพราะมังกรการเมืองอย่างท่านไม่มีอีกแล้ว ดังนั้นสิ่งที่กำลังทำตอนนี้คือต้องพยายามเปลี่ยนแปลงโครงสร้างและวัฒนธรรมของพรรคจากทำคนเดียว ต้องทำงานเป็นทีมไปไหนไปด้วยกันทั้งทีม ไม่มีใครนำใคร เพื่อให้พรรคเข้มแข็งและไม่มีจุดอ่อน”

“ขณะนี้คนรุ่นใหม่และผู้ใหญ่ภายในพรรคก็กำลังทำงานเพื่อหาจุดอ่อนและจุดแข็ง โดยนำเปรียบเทียบกับพรรคอื่น เพื่อนำมาปรับปรุงและใช้กำหนดและเตรียมทิศทางนโยบายการเดินหน้าของพรรคไปเสนอต่อสังคมในการเลือกตั้งครั้งหน้า”

การสนทนานอกจากพูดคุยกันเรื่องภายในพรรคแล้ว แต่ยังมาถึงการมองภาพการเมืองหลังจากรัฐธรรมนูญประกาศใช้

“การเมืองหลังจากนี้ ส่วนตัวมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้ เพราะการเมืองทุกวันนี้หากคุณพ่อยังอยู่ หรือผู้รู้ทางการเมืองก็บอกไม่ได้เช่นกันว่าจะมีทิศทางอย่างไร แต่โดยส่วนตัวอยากเห็นการเมืองที่สามารถนำพาให้ประเทศไทยเดินไปข้างหน้า หลุดพ้นจากบ่วงที่ติดอยู่ และไปสู้กับหลายประเทศได้ ไม่ว่าจะเป็นการเมืองในระบบใหม่ ที่ไม่เคยเจอ หรือรูปแบบอื่น ซึ่งผมไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร แต่ขออย่างเดียว อยากให้เป็นสิ่งที่นำพาประเทศไทยออกจากหลุมในปัจจุบันเพื่อสามารถก้าวเดินต่อไปข้างหน้าได้”

วราวุธ คิดว่า การแก้ไขปัญหาของประเทศในเวลานี้ คือ ต้องวางรากฐานเกี่ยวกับการพัฒนาคน เพราะถ้าทำตรงนี้ได้ก็จะทำให้ลดความเหลื่อมล้ำและช่วยแก้ไขปัญหาความขัดแย้ง

“ต้องพัฒนาพื้นฐานทางการศึกษาของคนให้มีความเท่าเทียมกัน ซึ่งเป็นปัญหาระยะยาว แต่วันนี้สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในประเทศตลอดระยะเวลา 12 ปีที่ผ่านมา คือ เยาวชนของชาติไม่ได้รับการพัฒนาศักยภาพเท่าที่ควร จนทำให้เยาวชนของไทยอยู่อันดับที่ 57 จาก 77 ประเทศ ในการจัดอันดับความรู้ความสามารถของเยาวชน”

“แม้แต่ประเทศเวียดนาม ยังมีอันดับสูงกว่าไทยอยู่อันดับ 8 ดังนั้นถ้าเป็นเช่นนี้ เชื่อว่าอีกไม่เกินหนึ่งทศวรรษประเทศเวียดนามจะมีบุคลากรที่มีพื้นฐานความคิดมากกว่าไทย ฉะนั้นเราต้องมองว่าประเทศไทยจะแก้ไขปัญหาด้านบุคลากรได้อย่างไร นอกเหนือจากการที่รัฐบาลกำลังเร่งแก้ปัญหาเรื่องการเมือง”

สุดท้าย การสร้างความปรองดอง วราวุธคิดว่า ทุกฝ่ายต้องยอมรับซึ่งกันและกัน ไม่ใช่ไปบอกว่าใครเป็นพระเอก ใครเป็นผู้ร้าย และที่สำคัญทุกฝ่ายต้องยอมรับกติกาเพื่อให้ประเทศเดินหน้า

“ดังนั้นจากปัญหาความขัดแย้งและความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้นในประเทศที่ผ่านมา ขณะนี้ยังไม่สายเกินไปถ้าทุกคนพร้อมเดินหน้าไปด้วยกัน ไม่เช่นนั้นประเทศก็จะติดกับดักอยู่อย่างนี้และการจะพาประเทศก้าวไปข้างหน้า ต้องก้าวข้ามอุปสรรคปัญหาที่มีอยู่ ไปข้างหน้าให้ได้แม้ไม่ใช่เรื่องง่าย”

“เพียงแต่ว่าอย่าเพิ่งตั้งธงว่าใครเป็นผู้ร้าย หรือพระเอก แต่ทุกฝ่ายควรมานั่งทำงานด้วยกันและร่างกติกาให้ทุกฝ่ายยอมรับ และเมื่อมีการเลือกตั้งแล้ว ทุกคนจะต้องยอมรับผลของการเลือกตั้งที่เกิดขึ้น และเดินหน้าต่อไป เพราะถ้าการเมืองเหมือนที่ผ่านมา โดยถือผลประโยชน์ของตนเองเป็นใหญ่และไม่ยอมรับกติกา ย่อมจะไม่เป็นผลดีกับสังคม”

“สิ่งที่ผมอยากจะเห็นการเมืองในอนาคต คือทุกคนเคารพกติกาที่มีอยู่ จบคือจบ และพร้อมรับฟังทุกเสียง เหมือนเช่นการเมืองเมื่อ 30-40 ปีที่แล้ว ที่พรรคร่วมรัฐบาลและฝ่ายค้านถ้อยทีถ้อยอาศัยกันมากกว่านี้ ไม่ใช่ไล่บี้กันให้ตายไปข้าง หากเป็นอย่างนี้การเมืองไทยจะไม่เกิดการพัฒนา”วราวุธ ทิ้งท้าย