ตามหลักการนี้พระองค์ทรงตรัสว่า “ต้องระเบิดจากข้างใน” หมายความว่า มุ่งการพัฒนาเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้คนและครอบครัวในชุมชนที่จะเข้าไปพัฒนา ให้มีความพร้อมที่จะรับการพัฒนาเสียก่อน แล้วจึงค่อยออกมาสู่สังคมภายนอก มิใช่การนำเอาความเจริญจากสังคมภายนอกเข้าไปหาชุมชนและหมู่บ้าน ซึ่งหลายชุมชนยังต้องมีการเตรียมตัวหรือต้องใช้เวลากับการตั้งตัวก่อนที่จะปรับตัวให้ทันกับกระแสการเปลี่ยนแปลง

กระทรวงอุตสาหกรรม โดย พสุ โลหารชุน ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ได้น้อมนำแนวทางพระราชดำริดังกล่าวมาเป็น “หัวใจ” ต่อการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (Creative Industry Village : CIV) ด้วยตระหนักถึงการสร้างรากฐานชุมชนให้แกร่งมาจาก “ข้างใน” พัฒนาก้าวสู่ชุมชนเพื่อรองรับการพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการตามยุทธศาสตร์ประเทศไทย 4.0 ด้วยมีธุรกิจการท่องเที่ยวโดยชุมชนเป็นเครื่องมือกระตุ้นเศรษฐกิจชุมชนในแทบทุกมิติ ทั้งด้านสินค้าและการบริการ ในแนวคิดการดำเนินงาน ประกอบด้วย อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ ทุนวัฒนธรรมและภูมิปัญญา และแหล่งท่องเที่ยวโดยชุมชน และให้มีการบูรณาการร่วมกันระหว่างหน่วยงานเติมเต็มองค์ความรู้กับ “หมู่บ้าน CIV” ซึ่งกระทรวงอุตสาหกรรม น้อมนำหลักเศรษฐกิจพอเพียงของพระองค์ท่านมาใช้ในการพัฒนาหมู่บ้านที่มั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน ตามหลัก 7 ประการ คือ

1.ใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม กล่าวคือ ใช้เทคโนโลยีที่มีราคาไม่แพงแต่ถูกหลักวิชาการ

2.มีขนาดผลิตที่เหมาะสมสอดคล้องกับความสามารถในการบริหารจัดการ

3.ไม่โลภ หลง ไม่เห็นกำไรระยะสั้นเป็นหลัก

4.มีความซื่อสัตย์สุจริตในการประกอบการ ไม่เอารัดเอาเปรียบผู้บริโภค

5.เน้นการกระจายความเสี่ยงด้วยการสร้างผลิตภัณฑ์ที่หลากหลาย และหรือมีความสามารถในการปรับเปลี่ยนผลผลิตได้

6.เน้นการบริหารความเสี่ยงต่ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ก่อหนี้จนเกินขีดความสามารถในการจัดการ

7.เป็นการใช้เสน่ห์ในท้องถิ่นเพื่อการขับเคลื่อน

จากหลักการศาสตร์ของพระราชาต่อการพัฒนาหมู่บ้านสร้างสรรค์ (Creative Industry Village : CIV) หมายถึง หมู่บ้านแห่งความสมดุลที่นำทุนวัฒนธรรม วิถีชีวิตมาผสมผสานกับความคิดสร้างสรรค์และการออกแบบ เพื่อสร้างมูลค่าใหม่ของสินค้าที่ระลึกจากชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวให้เกิดมูลค่าใหม่ทางเศรษฐกิจบนแนวคิดอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ โดยกระทรวงอุตสาหกรรมได้คัดเลือกหมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ต้นแบบ 9 ชุมชน ในปี 2560 ก้าวเดิน “ตามรอยพ่อ” ร้อยเรียงเรื่องราวเพื่อถวายความอาลัยต่อพ่อของแผ่นดิน

“ชุมชนน้อมนำสู่การปฏิบัติและร่วมขับเคลื่อนอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อประโยชน์ของส่วนรวมให้เกิดผลอย่างเป็นรูปธรรม และใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวันอย่างมีความสุขตลอดไป” พสุ กล่าวทิ้งท้าย

คนส่วนใหญ่คิดว่าแสงแดดนั้นเป็นตัวการสำคัญในการทำร้ายผิวของเราให้เกิดความหมองคล้ำ เกิดจุดด่างดำบนใบหน้า และทำให้ผิวเสีย แต่ในความเป็นจริงแล้วแสงแดดไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ถ้าหากเรารู้จักป้องกันอย่างถูกวิธี

1. กฎของเงา – ป้องกันตัวเองจากแสงแดดโดยใช้วิธีกฎของเงา ควรหลีกเลี่ยงแสงแดดจนกว่าเงาจะยาวกว่าตัวของเราคือ ช่วงเช้าก่อนเวลา 11.00 น. และช่วงเย็นหลังเวลา 14.00 น. ซึ่งจะเป็นช่วงที่ปลอดภัย เพราะจะมีแสงยูวีบีน้อย

2. เสื้อผ้า – เสื้อผ้าเนื้อแน่น สีเข้ม หนา จะป้องกันแสงทุกประเภทได้ประมาณ 90%

3. ร่ม – เนื้อผ้าของร่มส่วนใหญ่จะกันแสงแดดได้ดีประมาณ 80-90% ซึ่งประสิทธิภาพในการป้องกันแสงแดดของร่มขึ้นอยู่กับตำแหน่งของดวงอาทิตย์และระยะห่างของร่มจากผู้ใช้ ถ้าร่มและตำแหน่งของดวงอาทิตย์อยู่เหนือศีรษะพอดีก็จะป้องกันได้ดีที่สุด แต่โลกมีการเคลื่อนที่ดวงอาทิตย์จึงไม่อยู่ในตำแหน่งเดิมตลอดเวลา เพราะฉะนั้น ร่มจะมีประสิทธิภาพในการป้องกันประมาณ 70-80%

4. หมวก – หมวกปีกกว้างเนื้อหนา สีเข้ม จะช่วยป้องกันแสงแดดได้มากที่สุด

5. แว่นกันแดด – แว่นตากันแดดที่ดีจะเป็นแว่นที่คาดมาถึงด้านข้าง และมีการ์ดด้านบนเพื่อป้องกันแสงแดด การใช้แว่นกันแดดมีประโยชน์มาก หากแสงแดดมาจากด้านหน้า แว่นกันแดดจะปกป้องได้ดี แต่ถ้าหากแสงแดดมาจากด้านบนอย่างตอนเที่ยงวันก็จะป้องกันได้น้อย เพราะแสงแดดจะส่องผ่านมาจากขอบแว่นด้านบน

6. การทาครีมกันแดด – ควรทาครีมกันแดดให้หนาสม่ำเสมอ เพราะผิวของมนุษย์ไม่เรียบ มีรอยหยักตื้นเป็นคลื่น ถ้าเราทาเพียงชั้นเดียวก็จะเหลือบริเวณที่ครีมกันแดดครอบคลุมไม่ถึง เพราะฉะนั้น ควรทาครีมกันแดดบางๆ ทับกัน 2 รอบ และทาครีมกันแดดเฉพาะผิวหนังที่ไม่สามารถปกปิดได้ด้วยเสื้อผ้า เช่น ใบหน้า คอ หลังมือ เพื่อลดความสิ้นเปลือง

“แมวมีแมวพี่ต้องมา นี่แมวไม่มาก็แปลว่าแมวไม่มี…”

 ขอยืมเพลงของนักร้องตลอดกาล ยอดรัก สลักใจ มาแปลงเนื้อร้องสักหน่อย เพราะอยากพูดถึงแมวและคนไม่อยากเป็นเจ้าของแมว แต่ชอบเลี้ยงแมว แล้วปล่อยให้เป็นภาระของเพื่อนบ้านเพื่อนห้องร่วมคอนโดมิเนียม

คนไม่ชอบแมว นี่เป็นเรื่องเหลือทน ไม่เฉพาะแมวและทาสแมวแต่เพียงสอง หากสามคืออุนจิ หรือข-สระอี-ไม้โท ของแมว ที่เหม็นเหลือรับ ว่ากันว่าในบรรดาอุนจิของสัตว์ อุนจิแมวเหม็นเป็นที่หนึ่ง จริงหรือไม่-ไม่รู้

รู้แต่ว่าคนไม่ชอบแมวชูรักแร้เชียร์แน่

 คนที่อาศัยในตึกสูงและเลี้ยงแมว มักไม่สามารถกั้นอาณาบริเวณของท่านแมวๆ ได้ เนื่องจากแมวเป็นสัตว์ไม่ชอบถูกกักขัง ก็ลองคิดดูเถิดหรือจะลองจับเอามาขังจริงๆ ก็ได้ ไม่แมวก็คนขังแมว ต้องเป็นประสาทตายกันไปข้าง

 เพราะแมวจะฉวัดเฉวียน แหกปากร้องขอออกด้วยกำลังวังชาและมารยาสาไถยต่างๆ  เป็นเหตุให้บรรดาแมวต่างได้เดินเหินเป็นอิสระ เพราะเจ้าของแมวขี้เกียจปวดหัวเลยต้องเลี้ยงแบบปล่อย ตัดล่องช่องเบา กระโดดตุ๊บๆๆๆ เข้าช่องนั้นออกช่องนี้ หายไปไหนแล้วไม่ทราบ น่ารำคาญที่สุด

 ปัญหาการเลี้ยงแมวบนตึกสูง เป็นปัญหาชนิดที่เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง แต่ต้องเอาอุนจิแมวมาแขวนคอ ตามหาเจ้าของไปเถอะ ไม่มีตัวมีตนรับเป็นเจ้าของหรอก ส่วนใหญ่จะปฏิเสธเสียงแข็งว่า ไม่ใช่แมวของชั้น (ย่ะ)!

ไม่ใช่แมวของคุณ แล้วเป็นแมวของใคร ของใครก็ไม่ทราบ โผล่มาก็ให้ข้าวกิน ให้ปลาทูกิน หรือให้ทาโร่ปลาเส้นมันก็ชอบ กินแล้วมันก็ไป จะไปไหนต่อไม่ทราบ อย่างนี้ก็มี

มิพักว่าคอนโดส่วนใหญ่จะมีระเบียบข้อบังคับห้ามเลี้ยงสัตว์ แต่แมวเหมือนเป็นสัตว์ยกเว้น ทุกคนพร้อมใจกันมองข้ามการมีอยู่ของมัน ทั้งที่อุนจิและอื่นๆ ยังล่องลอยอยู่ในสายลม

แมวจะไม่ถ่ายในที่ที่มันกิน นั่นทำให้คนให้อาหาร “รอด” คนที่ไม่รอดคือคนที่คอยไล่ ซึ่งแมวจะจดจำไว้ พระเจ้าทรงโปรด พวกมันอาจจดเอาไว้ว่าใครบ้าง จากนั้นก็ตามกลับมาทวงรอยแค้น และคืนให้ด้วยกองมูลเท่าที่ตัวมันจะผลิตได้ ณ ระเบียงแสนสวยบ้านใครก็บ้านนั้น

 สุดๆ คือกลิ่นที่ฉุนน่าเวียนหัว ผสมผเสเปปนไปด้วยกลิ่นเก่ากลิ่นใหม่ มนุษย์ผู้อาศัยต้องดมลมโชยอยู่เช่นนั้น หรือบางทีก็ “เห็น” ด้วย ไฮวิวสุดหรูกลายเป็นอะไรที่เละๆ เขละๆ คล้ายตอนเครื่องแยกกากเสีย ต้องทำความสะอาดจ้าละหวั่น ทะเลาะกันก็มากความ ได้ไม่คุ้มเสีย ถึงยังไงเขาก็ไม่ยอมรับ

ขอนำเสนอทางออกของปัญหา ผู้เขียนเองใช้ได้ผลมาแล้ว ภูมิใจนำเสนอคือน้ำส้มสายชู (เทียม) มีราคาถูกกว่าน้ำส้มสายชูกลั่น 5% ราดบริเวณที่แมวชอบมาถ่าย ก่อนราดต้องทำความสะอาดอย่างดี ล้างบริเวณที่แมวหมั่นมาด้วยผงซักฟอก แล้วล้างตามด้วยน้ำมากๆ

เมื่อคะเนว่าหมดกลิ่น ก็รอให้พื้นแห้ง จากนั้นราดน้ำส้มสายชูแบบไม่ต้องยั้ง โดยต้องราดให้มากพอและครอบคลุมจุดที่มันชอบมาถ่ายทั่วๆ

 ช่วงแรกต้องราดทับทุก 3 วัน ขั้นตอนนี้สำคัญ เพราะถ้ากลิ่นน้ำส้มสายชูจาง แมวจะกลับมาถ่ายที่เดิมอีก ให้ราดซ้ำทุก 3 วัน เป็นเวลา 1 เดือน แมวเจ้ากรรมจะไม่มาอีก

พวกมันจะยกธงขาวพากันไปหา “ห้องน้ำ” ห้องใหม่ ที่แน่นอนว่า จะเป็นระเบียงของห้องใดห้องหนึ่งในคอนโดแห่งนั้นนั่นแหละ

เฮ้อ! เลี้ยงแมวแล้ว ดูแลแมวกันด้วยนะคร๊าบบบบบ.

ความรักแสดงออกได้หลายรูปแบบ หนึ่งในนั้นคือการท่องเที่ยว อย่างที่ ออย-คณมาศ อิ่มพิทักษ์ ผู้อำนวยการฝ่ายประชาสัมพันธ์ บริษัท แบงค์คอกไรเตอร์ แอนด์ พาร์ทเนอร์ส ได้ค้นพบสิ่งที่ทำให้คุณแม่วัยเกือบ 80 ปีมีความสุข

ออยเล่าว่า วันจันทร์ถึงศุกร์เธอใช้ไปกับการทำงาน ดังนั้น ในวันหยุดแม้จะแค่สุดสัปดาห์ จึงอยากพาแม่ออกไปเปิดหูเปิดตา โดยส่วนใหญ่จะพาไปกินข้าวหรือไปเที่ยวใกล้ๆ พร้อมกับหลานชาย “ชาบู” น้องหมาพันธุ์มินิเอเจอร์พินช์เชอร์

หรือหากมีเวลาพักร้อน ก็มักพาแม่ท่องเที่ยวไทย อย่างทริปล่าสุด แม่อยากไปเห็นทะเลอันดามัน จึงเกิดเป็นทริปภูเก็ต 3 วัน 2 คืน

“พอแม่ไม่ได้ทำงานแล้ว มาอยู่บ้านเฉยๆ ทำให้เขาเริ่มเหงา พอไม่มีอะไรทำก็ทำให้เริ่มเฉา และกลายเป็นคนติดบ้านมาก จนเมื่อไม่นานมานี้ เราทั้งครอบครัวได้พาแม่ไปเที่ยวฮ่องกง จริงๆ ต้องบอกว่าจ้างแม่ไปเที่ยวมากกว่า เพราะแม่เป็นคนกลัวเครื่องบิน และรู้สึกเสียดายเงินถ้าต้องใช้ไปกับการเที่ยว แต่พอได้ไปเที่ยวแล้ว กลายเป็นว่าแม่ชอบมาก ทำให้รู้ว่าการไปเที่ยวมันสนุก ได้ไปไหว้พระทำบุญ ได้ไปเห็นอะไรใหม่ๆ จนหลังๆ พอแม่เห็นอะไรในทีวีก็อยากพาให้ไปด้วยกัน”

เธอเล่าด้วยว่า ทุกการเดินทางต้องวางแผนล่วงหน้าตั้งแต่เดินทาง ที่พัก ร้านอาหาร ไปจนถึงสถานที่ท่องเที่ยว

“จะเป็นทริปของแม่ 60 เปอร์เซ็นต์ และเป็นของเราอีก 40 เปอร์เซ็นต์” ออย กล่าวต่อ

“เพราะลูกกับแม่ต้องแฮปปี้ทั้งคู่ โดยเลือกที่ที่แม่อยากไป และลูกก็อยากไป แม่ชอบไหว้พระ ชอบทำบุญ สองอย่างนี้ต้องมีทุกทริป ส่วนโรงแรมต้องเดินสะดวก ไม่อยู่บนไหล่เขา เห็นวิว เรื่องวีลแชร์ทุกสายการบินจะมีให้บริการ และสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งก็มีไว้บริการผู้สูงวัย ทำให้สมัยนี้การพาคนสูงวัยเที่ยวเป็นเรื่องง่ายขึ้น”

อย่างไรก็ตาม นอกจากความสุขที่ทั้งแม่และลูกจะได้รับ ณ ขณะนั้น การท่องเที่ยวยังเพิ่มความสดชื่น เพิ่มชีวิตชีวา ส่งเสริมความสัมพันธ์ และที่สำคัญ ทำให้ผู้สูงวัยอายุยืนขึ้น

“สมัยนี้ลูกๆ ทั้งหลายพอโตขึ้นมา จะมีชีวิตเป็นของตัวเอง จนลืมหันกลับมามองคนในบ้าน ไปดูว่าพ่อแม่ต้องการอะไร ไปฟังเขาว่าอยากได้อะไร เขาอยากไปไหน พ่อแม่บางคนอาจจะไม่บอกตรงๆ ฉะนั้น เราต้องสังเกต เพราะลูกๆ หลานๆ จะเป็นคนที่ทำให้พ่อแม่มีความสุขจริงๆ”

ออยยังกล่าวทิ้งท้ายว่า การพาคนสูงวัยในครอบครัวออกไปเที่ยว จะทำให้ท่านมีเป้าหมายและรู้สึกมีความหมาย นับเป็นการแสดงออกทางความรักอีกอย่าง ที่ลูกหลานสามารถทำให้ได้ เหมือนที่ท่านเคยทำให้ลูกๆ หลานๆ เมื่อตอนวัยเยาว์

อาจเพราะมี “จิตอาสา” ที่อยากเป็นพลังในการช่วยสังคมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะได้ก้าวเข้ามาทำงานในสายงานที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินโครงการเพื่อสังคมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน อย่าง (ซีเอสอาร์) มาโดยตลอด

ทำให้ “นัท” ณัฐณี เกษมรัฐกุล หัวหน้าฝ่ายองค์กรสัมพันธ์และรัฐกิจสัมพันธ์ บริษัท มอนเดลีซ อินเตอร์เนชันแนล (ประเทศไทย) ผู้นำด้านขนมและของว่างชั้นนำของโลก อาทิ ฮอลล์ เดนทีน โอรีโอ และแคดเบอรี เป็นต้น ยิ่งรู้สึกสนุกและมีความสุขที่ได้เข้ามาทำงานนี้

 “ตั้งแต่งานแรกที่นัทเข้ามาทำ ก็ได้มีโอกาสคลุกคลีกับสายซีเอสอาร์แล้ว ซึ่งถ้าย้อนไป 15 ปีที่แล้ว ต้องบอกว่าซีเอสอาร์สมัยก่อนยังไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพันธกิจของบริษัทแบบทุกวันนี้ รูปแบบของซีเอสอาร์ยังจำกัดอยู่แค่การบริจาคเงิน เอาของไปให้เท่านั้น นัทยอมรับนะคะว่าช่วงแรกๆ ที่ทำ นัทก็ยังไม่อินเท่าไหร่”

นัทถ่อมตัวว่า ไม่กล้าเรียกตัวเองว่าเป็น “จิตอาสา” เพียงแต่หากมีโอกาส เธอมักร่วมเป็นส่วนเล็กๆ ในการทำความดีเพื่อสังคม เช่น ไปบริจาคโลหิต เมื่อถึงวันสำคัญอย่างวันเกิด จะชวนครอบครัวไปเลี้ยงอาหารกลางวันบ้านเด็กอ่อน นำเงินไปบริจาคตามสถานสงเคราะห์ หรือบ้านเด็กกำพร้า บางครั้งก็ไปช่วยปลูกป่า ทาสีโรงเรียนบ้าง

 “นัททำของนัทแบบนี้มาเรื่อยๆ แต่พอมาบวกกับสายงานด้านซีเอสอาร์ที่ทำ นัทเริ่มรู้สึกว่าบางครั้งเราอาจเป็นเพียงกำลังเล็กๆ แต่พอมีหน่วยงานหรือองค์กรเข้ามา พลังเล็กๆ ของเราก็ยิ่งใหญ่ขึ้น ทั้งในเรื่องทุนทรัพย์ที่เข้าไปช่วยเหลือ กำลังคนจิตอาสาที่ลงไปช่วย”

 ด้วยเหตุนี้เอง ตลอดการทำงานกว่าสิบปีที่ผ่านมา นอกจากเธอจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังในโครงการซีเอสอาร์ขององค์กรมากมาย ล่าสุดเธอยังตั้งกลุ่ม Joy Club และทำบุญคลับขึ้นในองค์กร เพื่อให้พนักงานได้มีส่วนร่วมในการเป็นพลังเล็กๆ ช่วยเหลือสังคมอย่างแท้จริง

ทั้งนี้ ผู้บริหารสาวอธิบายให้เห็นภาพตามว่า Joy Club เป็นกลุ่มที่ตั้งขึ้นภายในบริษัท เพื่อสร้างสรรค์กิจกรรมให้พนักงานภายในได้มีโอกาสแบ่งปันความสุขให้สังคม ด้วยการระดมทุนเพื่อนำเงินไปบริจาค โดยเราจะทำการสื่อสารกันภายในโดยผ่านตัวแทนของแต่ละแผนก

“ส่วนทำบุญคลับ เราอาศัยอาสาสมัครจากพนักงานในบริษัทมารวมตัวกัน เพื่อชวนคนในองค์กรมาร่วมกันทำบุญทำทาน โดยเราจะระดมความคิดกันเพื่อจัดกิจกรรมหาเงินแล้วทำสิ่งดีๆ ต่อไป ตั้งเป้าว่าอย่างน้อยทุกไตรมาส เราต้องคิดธีมขึ้นมาเพื่อจัดกิจกรรม ที่ทำไปแล้วอย่างเช่น นำเงินไปไถ่ชีวิตโคกระบือที่โรงฆ่าสัตว์เทศบาลเมืองปทุมธานี ไปร่วมบริจาคที่สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนปากเกร็ด บ้านพักคนชราบางแค”

 ถามว่าการทำงานจิตอาสาครั้งไหนที่เธอรู้สึกประทับใจไม่ลืม ผู้บริหารสาวใจดีตอบว่า ถ้าเป็นงานเพื่อสังคมที่ทำแบบส่วนตัว เธอยกให้เมื่อครั้งไปร่วมเป็นอาสาสมัครแพ็กสิ่งของที่สภากาชาดไทย ตอนที่เกิดน้ำท่วมใหญ่ในกรุงเทพฯ ในครั้งนั้น นอกจากจะประทับใจที่ตัวเองได้มีส่วนหยิบยื่นความช่วยเหลือไปยังผู้ที่เดือดร้อน เธอยังซาบซึ้งใจที่ได้เห็นพลังมวลชนที่ยิ่งใหญ่ ได้เห็นพลังของคนไทยที่แม้จะเป็นคนแปลกหน้า แต่ก็พร้อมช่วยเหลือกันในยามที่เกิดวิกฤต

ส่วนกิจกรรมซีเอสอาร์ที่ทำแล้วภาคภูมิใจไม่ลืมคือ “โครงการ JOY Schools – โรงเรียนสุขหรรษา” ซึ่งเธอริเริ่มตั้งแต่ปี 2556 และพัฒนารูปแบบให้สมบูรณ์ขึ้นเรื่อยๆ จากการมอบทุนสนับสนุนอาหารเช้า และส่งเสริมความรู้ด้านหลักโภชนาการที่ถูกต้องผ่านการเรียนรู้ทั้งในและนอกห้องเรียนให้แก่นักเรียน

เพราะเชื่อว่าอาหารเช้าเป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุดของพัฒนาการเด็กวัยเรียน โดยโครงการนี้ทำต่อเนื่องทุกปี จนขยายผลเป็น 5 โรงเรียนแล้ว นอกจากนี้ยังเป็นโครงการต้นแบบที่จะนำไปใช้ที่ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย และเวียดนามต่อไป

 “นอกจากจะสนับสนุนอาหารเช้าแล้ว นัทยังอยากส่งเสริมให้เด็กไทยเข้าใจว่าอาหารเช้าสำคัญต่อพวกเขาอย่างไร จึงได้ถ่ายทอดผ่านแอนิเมชั่น ‘M Hero’ ภายใต้โครงการอาหารเช้าสุขหรรษา (JOY Breakfast) โดยหวังว่าจะช่วยให้เด็กๆ ได้รับประทานอาหารเช้ากันอย่างทั่วถึง

ความสุขของนัททุกครั้งที่ได้ทำงานจิตอาสา คือการได้เห็นรอยยิ้มของผู้รับ อย่างบางครั้งเราไปจัดกิจกรรมตามโรงเรียน ซึ่งนัทจะไปด้วยทุกครั้ง เราจะดีใจมาก ที่เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ บางครั้งจบงาน ครูใหญ่ก็จะให้ศีลให้พรกลับมา หลายคนอาจจะมองว่าการทำกิจกรรมซีเอสอาร์เป็นการสร้างภาพของบริษัทหรือเปล่า นัทมองว่าหากมองในมุมการสร้างภาพลักษณ์ขององค์กรก็ไม่ผิด แต่อย่างน้อยสังคมก็ได้รับการช่วยเหลือ ถือว่าวิน-วินทั้งคู่

แต่สำหรับนัท ทุกโครงการที่นัททำเราคิดอย่างดีว่าจะช่วยเหลือโรงเรียนไหน ช่วยเหลืออย่างไร มีการติดตามผล เพื่อให้วันหนึ่งที่เราออกมา โครงการของเราจะยังอยู่ต่อไปได้อย่างยั่งยืน ไม่ใช่แค่ทำเพื่อสร้างภาพแน่นอน” นัท กล่าวทิ้งท้าย

คนเมืองแนวรถไฟฟ้าคงถูกใจ เพราะเวอร์จิ้น แอ็คทีฟ เพิ่งเปิดคลับใหม่ ใจกลางกรุงเทพฯ สาขาถนนวิทยุ

พร้อมแล้วที่จะทำให้การออกกำลังกายเป็นเรื่องที่น่าสนุกยิ่งขึ้น รวมถึงการมีส่วนร่วมเพราะเน้นการออกกำลังกายแบบกลุ่ม และพบปะผู้รักสุขภาพมากขึ้น

 ด้วยโปรแกรมออกกำลังกายแบบกลุ่มที่จะสร้างความสนุกสนานในการเข้าฟิตเนส โดยสาขาวิทยุเปิดเป็นสาขาที่ 6 แล้วในกรุงเทพมหานคร แต่นับเป็นบูติคสตูดิโอแห่งแรกในเมืองไทยที่มีโปรแกรมออกกำลังกายที่หลากหลาย (first multi-programme boutique studio) เพื่อให้สมาชิกได้พบกับประสบการณ์การออกกำลังกายแบบกลุ่ม (group exercise) ที่สุดแสนประทับใจ ภายใต้การดูแลของผู้ฝึกสอนระดับมืออาชีพ

คลับใหม่ถอดนามแห่งนี้ ตั้งอยู่ใจกลางเมืองบนถนนวิทยุ ย่านที่มีทั้งประวัติศาสตร์อันยาวนานและความทันสมัย เปรียบได้กับ “ถนนฟิฟธ์ อเวนิว” ของกรุงเทพฯ จะเป็นคลับแห่งแรกที่นำเสนอคอนเซ็ปต์ใหม่ และพร้อมจะปฏิวัติและสร้างมาตรฐานใหม่ให้แก่วงการ

 คริสเตียน เมสัน กรรมการผู้จัดการเวอร์จิ้น แอ็คทีฟ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กล่าวถึงแรงบันดาลใจในการพัฒนาการให้บริการในคอนเซ็ปต์ใหม่ว่า โปรแกรมการออกกำลังกายแบบกลุ่มที่หลากหลาย เป็นหนึ่งในจุดแข็งและมีความภูมิใจที่ได้นำประสบการณ์การออกกำลังกายใหม่ๆ เปี่ยมประสิทธิภาพ และให้สมาชิกสามารถมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ

 “ในประเทศไทยและเอเชีย คลาสออกกำลังกายแบบกลุ่มเป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง สมาชิก 7 ใน 10 คนเคยเข้าคลาสกลุ่มอย่างน้อย 1 ครั้ง ความนิยมที่เราสังเกตเห็นนี้ ผสานกับความเข้าใจในธุรกิจ และประสบการณ์ที่ได้จากคลับสาขาอื่นๆ ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีนั้น ทำให้เรามั่นใจที่จะเปิดตัวคอนเซ็ปต์ใหม่ซึ่งเน้นเรื่องคลาสออกกำลังกายแบบกลุ่มเป็นพิเศษ นับเป็นการเขย่าวงการฟิตเนสให้สะเทือน ด้วยคอนเซ็ปต์บูติคสตูดิโอแบบองค์รวมที่วางแผนงานมาอย่างดี”

 ทางด้าน โอฬาร พิรินทรางกูร ผู้จัดการใหญ่ บริษัท เวอร์จิ้น แอ็คทีฟ (ประเทศไทย) กล่าวเสริมว่า ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา ได้เปิดตัวคลาสออกกำลังกายแบบใหม่ 3 คลาส ได้แก่  Pop Pilates, Sprint และ Broga ซึ่งทุกคลาสได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากสมาชิก และยังมุ่งมั่นที่จะนำเสนอคลาสการออกกำลังกายแบบกลุ่มคลาสใหม่ทุกๆ 3 เดือน โดยคลาสต่างๆ ที่จะเปิดให้บริการที่คลับใหม่บนถนนวิทยุนี้ จะสอนโดยผู้ฝึกสอนระดับมืออาชีพ โดยจะไปเปิดให้บริการที่คลับสาขาอื่นๆ ในกรุงเทพฯ ในลำดับต่อไป

เวอร์จิ้น แอ็คทีฟ ถนนวิทยุ มีพื้นที่กว่า 1,300 ตารางเมตร แบ่งเป็น 3 ชั้น กว้างขวางพอที่จะแบ่งเป็นโซนต่างๆ ถึง 9 โซน ร่วมทั้งมีสตูดิโอสำหรับ Pilates Reformer ที่มี Stott Reformer Beds ถึง 12 เครื่อง และสตูดิโอปั่นจักรยาน (Cycle studio) ที่ทันสมัย ใช้ Stages SC3 ซึ่งเป็นจักรยานในร่มรุ่นที่ดีที่สุด ที่แห่งนี้สามารถรองรับสมาชิกได้สูงสุด 18 คน

นอกจากนี้ สมาชิกยังได้พบกับสตูดิโอออกกำลังกายอันเป็นเอกลักษณ์ของแบรนด์ เช่น  Mind and Body, High Energy และโซน The Grid ซึ่งเป็นคลาสออกกำลังกายที่จะช่วยเพิ่มความคล่องตัวและความยืดหยุ่น และยังจะคงมีโซนฟรีเวท เครื่องออกกำลังกายอันทันสมัย หรืออุปกรณ์คาร์ดิโอในบรรยากาศที่สะดวกสบายอีกด้วย

ที่สำคัญจะมีการเปิดตัว H.E.A.T (High Energy Athletic Training) เป็นครั้งแรกในเอเชียแปซิฟิก ซึ่งเป็นโปรแกรมการออกกำลังกายแบบ high-performance training ในรูปแบบใหม่ที่จะมาท้าทายความแข็งแกร่งของหัวใจ ช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงและความแกร่งขึ้นกว่าเดิม นอกจากร่างกายจะกระชับได้สัดส่วน ฟิตและเฟิร์มขึ้นแล้ว โปรแกรมนี้ยังสามารถปรับระดับความหนักให้มากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อท้าทายร่างกายไปอีกระดับ

 ที่นี่สามารถให้บริการคลาสออกกำลังกายแบบกลุ่มได้มากกว่า 200 คลาส/สัปดาห์ ซึ่งเป็นผลงานของทีมนวัตกรรมที่รังสรรค์โปรแกรมการออกกำลังกายใหม่ๆ อยู่เสมอ โดยมีพื้นฐานมาจากการวิจัยอย่างเป็นระบบ อาทิ The Grid ที่เป็นกระแสการออกกำลังกายที่เป็นที่นิยมอยู่ในตอนนี้

ในปัจจุบันทีมนวัตกรรม ร่วมมือกับผู้นำในแวดวงสุขภาพและพันธมิตรทั่วโลก เพื่อให้เป็นเจ้าแรกในตลาดที่จะนำเสนอวิธีการออกกำลังกายใหม่ๆ เช่น Zumba Step, Pop Pilates และ Broga เช่นเดียวกับคลาสยอดนิยมอย่าง Pilates Reformer, ZUU และ Pulse powered by Clubbercise ที่จะยังคงมาเป็นคลาสหลักของโปรแกรมการออกกำลังกายแบบกลุ่ม

เวอร์จิ้น แอ็คทีฟ ถนนวิทยุ ตั้งอยู่ที่อาคาร 208 ถนนวิทยุ ห่างจากสถานีรถไฟฟ้าเพลินจิต เพียง 10 นาที เปิดให้บริการทุกวัน พิเศษ ฟรีค่าธรรมเนียมแรกเข้า เมื่อสมัครสมาชิกประเภท 12 เดือน และใช้บริการเวอร์จิ้น แอ็คทีฟ ได้ทุกสาขา

สอบถามข้อมูลเกี่ยวกับคลับเวอร์จิ้น แอ็คทีฟ อุปกรณ์ และอัตราค่าบริการได้ที่www.virginactive.co.th หรือ facebook.com/virginactivethailand

งานอดิเรก หรือสิ่งที่เราชอบทำในยามว่าง อาจเป็นสิ่งหนึ่งที่สะท้อนตัวตนของเราได้ดี ว่าเรามีความโดดเด่นด้านใด และหลายครั้งการทำงานอดิเรกก็ยังมีส่วนช่วยในการพัฒนาชีวิตการทำงานของเราได้อีกด้วย

“บอย” ปฐมพงศ์ สิรชัยรัตน์ ประธานเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการ บริษัท โมโน เทคโนโลยี และกรรมการผู้จัดการ บริษัท โมโน ฟิล์ม วัย 37 ปี แม้จะเป็นผู้บริหารระดับสูงที่งานรัดตัว แต่ก็ไม่เคยทอดทิ้งงานอดิเรกที่ชอบ ยังคงแบ่งเวลาให้กับงานอดิเรกเสมอ นั่นก็คือการประดิษฐ์ของเล่นตัวต่อ (จิ๊กซอว์) ประเภทต่างๆ

บอย เล่าว่า โดยปกติแล้วกิจกรรมที่ทำยามว่างจะมีอยู่ไม่กี่อย่าง นั่นก็คือ ต่อตัวต่อ (จิ๊กซอว์) และเล่นเกมบนมือถือ โดยจิ๊กซอว์ที่ต่อนั้นก็จะมีหลากหลายรูปแบบ ทั้งง่ายๆ ไปจนถึงยากๆ เมื่อต่อเสร็จก็จะกลายเป็นความภาคภูมิใจที่สร้างของสะสมที่ประดิษฐ์จากฝีมือตัวเองสำเร็จ

 “ผมเป็นคนชอบประดิษฐ์อะไรที่เป็นของสะสมได้ คนข้างนอกมักมองว่าที่ผมชอบต่อจิ๊กซอว์ประดิษฐ์ของสะสม ก็เพราะผมเป็นคนชอบแก้ปัญหา เหมาะกับตำแหน่งที่ทำอยู่ดี” บอย กล่าว

พอย้อนกลับมามองตัวเอง เมื่อฟังจากสิ่งที่คนอื่นวิเคราะห์แล้ว บอยมองไม่ต่างกันว่า ตัวเองเป็นคนไม่หนีปัญหา สอดคล้องกับการเล่นต่อจิ๊กซอว์ ซึ่งเปรียบเสมือนมีปัญหาที่รอให้แก้ เกมประเภทนี้ต้องใช้เวลา ต้องมองให้รอบทิศจึงจะต่อได้สำเร็จ ซึ่งเป็นการสร้างสมาธิได้อย่างหนึ่ง

“เรื่องสร้างสมาธินั้น บอยไม่ได้คิดเอง แต่เป็นมุมมองที่คนอื่นบอกมา เพราะตัวบอยเองไม่รู้ตัวว่ามีสมาธิดีขนาดไหน แต่คนรอบข้างบอกมาว่า บอยเป็นคนที่มีสมาธิดีมาก เวลาประชุมงาน แม้ไม่ได้จด แต่ใช้วิธีการจำเอาแล้วจดคำสั้นๆ ใส่ไว้ในโทรศัพท์มือถือ เช่น ประชุม 2 ชั่วโมง ใส่คำย่อแค่ 4 คำไว้ แต่เราก็จะรู้เองว่าหมายความว่าอะไร และสามารถนำไปบอกต่อได้ คนเลยมองว่ามีสมาธิดี”

บอย กล่าวต่อว่า เขาชอบต่อจิ๊กซอว์มาตั้งแต่เด็กแล้ว และรางวัลที่คุณพ่อคุณแม่มักจะให้เสมอๆ ก็คือเลโก้ ขณะที่คนรอบข้างพอรู้ว่าบอยชอบต่อจิ๊กซอว์ เวลาเดินทางไปไหนก็มักจะจิ๊กซอว์ติดมือกลับมาให้ต่อเสมอ โดยเขาต่อจิ๊กซอว์ที่ทำจากวัสดุมาหลากหลายประเภทแล้ว ทั้งกระดาษ โฟม คริสตัล โลหะ และนาโนบล็อก เป็นต้น

 “แต่ก่อนก็จะซื้อจิ๊กซอว์เอง ไปประเทศไหนก็จะซื้อจิ๊กซอว์ที่สะท้อนถึงประเทศนั้นกลับมา มีครั้งหนึ่งไปอังกฤษ ซื้อเลโก้รถโฟล์คสวาเกน รุ่นคาราวาน แวนคลาสสิกกลับมา เป็นชิ้นใหญ่ขนาดเอ 4 ตอนซื้อกลับไทย กล่องใหญ่มาก จนเพื่อนตำหนิว่า บ้าหรือเปล่า ซื้อของแบบนี้กลับมาเปลืองพื้นที่กระเป๋าเสื้อผ้ามากๆ ขณะที่ระยะหลังก็มีคนรอบข้างซื้อมาให้ เช่น เห็นว่าแบบนี้ยากดีเลยอยากซื้อให้ต่อ”

อย่างเช่นเจ้านายเมื่อครั้งไปเที่ยวอังกฤษ บอย บอกว่าก็ซื้อจิ๊กซอว์สนามแอนฟิลด์กลับมาฝาก ซึ่งตัวต่อจะเป็นกระดาษโฟม รูปสนามแอนฟิลด์ของลิเวอร์พูล มีขนาดใหญ่เท่าแฟ้มเอกสาร ซึ่งชิ้นนี้ใช้เวลาต่อ 3-4 ชั่วโมงเสร็จ จากนั้นบอยก็นำจิ๊กซอว์ชิ้นนี้ให้กับเจ้านายในวันเกิดของเจ้านาย

“นอกจากนี้ ก็มีห้องนอนจำลองที่ลูกน้องซื้อมาฝาก ชิ้นนี้ถือเป็นชิ้นที่ภูมิใจที่สุดเวลานี้ แม้วิธีการต่อจะไม่ใช่วิธีแบบจิ๊กซอว์เสียทีเดียว ดูแล้วเข้าข่ายงานฝีมือมากกว่า เพราะการต่อใช้ความละเอียดมากคล้ายกับการทำงานแบบจำลองของสถาปนิก ต้องใช้เวลาต่อ 8 ชั่วโมง (แยกเป็น 4 วัน) จึงสำเร็จ พอออกมาแล้วก็รู้สึกว่าเป็นงานที่สวยมาก

อีกชิ้นที่คล้ายๆ กันกับห้องนอนจำลอง ก็คือบ้านยุโรปจำลอง ซึ่งซื้อเองจากร้านของเล่นในญี่ปุ่น ดูคล้ายงานฝีมือมากกว่าตัวต่อ เพราะต้องจับชิ้นงานแปะกาว นำโฟมสีเขียวทำเป็นพุ่มหญ้า ต้นไม้ แล้วนำทรายสีเขียวโรยพื้นเป็นพื้นหญ้า โดยชิ้นนี้มีขนาดเล็กมาก สูงไม่เกิน 4 นิ้ว ใช้เวลาในการทำแต่ละชิ้นงานในบ้านยุโรปจำลองนี้ 1 ชั่วโมง”

 บอย ระบุว่า รู้สึกชอบชิ้นงานบ้านจิ๋วมากๆ ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะสมัยเด็กเคยมีความฝันอยากเป็นสถาปนิกมาก การได้ต่อชุดสถาปนิกแบบนี้ จึงเหมือนกับได้เป็นในสิ่งที่เคยอยากเป็นมากๆ

หากรวมตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน บอย น่าจะต่อจิ๊กซอว์เสร็จแล้วไม่ต่ำกว่า 60 ชิ้น โดยการต่อแต่ละชิ้น มีตั้งแต่ใช้เวลาสั้นๆ แค่ครึ่งชั่วโมงก็เสร็จ ไปจนถึงใช้เวลายาวนานกว่า 10 ชั่วโมง แต่ก็ไม่ใช่การต่อวันเดียวจบ เป็นการแบ่งเวลาต่อหลายๆ วัน

ทั้งนี้เวลาที่ต่อจิ๊กซอว์อยู่ บอยระบุว่า จะคิดเพียงอย่างเดียวคือ อยากเห็นตอนที่จิ๊กซอว์นั้นสร็จสมบูรณ์ อยากจะรู้ว่าจะออกมาหน้าตาเป็นอย่างไร เพลิดเพลินไปกับมัน ซึ่งการที่ได้จดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งแบบนี้ ก็ช่วยให้ลืมเรื่องรอบข้าง ลืมความเครียดไปได้

บอย เล่าถึงเกมมือถือที่ชอบเล่นว่า จะชอบเล่นเกมแนวต่อจิ๊กซอว์ และเกมการแก้ปัญหา แต่ละเดือนโหลดเกมมาเล่นเยอะมาก ซึ่งเวลาที่ใช้เล่นเกมมือถือก็ใกล้เคียงกับเวลาที่ใช้ต่อจิ๊กซอว์

 สำหรับการเล่นเกมนั้น บอยมองว่า แม้ไม่ได้ข่วยเรื่องการฝึกสมาธิ แต่ก็ช่วยให้ความบันเทิงได้ดี และบางเกมยังช่วยในเรื่องหลักการคิด แม้ผู้ใหญ่หลายคนจะมองการเล่นเกมเป็นสิ่งไม่ดี แต่สำหรับบอย เชื่อว่าทุกสิ่งที่เราทำ ย่อมมีข้อดีทั้งสิ้น

“อย่างน้อยข้อดีของเกมก็คือ ให้ความบันเทิง ช่วยคลายเครียด เพียงแต่เราต้องรู้จักควบคุมตัวเองให้ได้เพื่อแบ่งเวลาที่จะใช้กับมัน เราบันเทิงแบบมีจุดยั้งคิดที่ไม่ทำร้ายตัวเอง” นี่คือนิยามในการให้เวลากับเกมของ บอย

เมื่อกิจกรรมทุกอย่างที่คนเราทำมีทั้งข้อดีและข้อเสียในตัวเอง เช่น ทำงานมากเกินไปก็อาจไม่เป็นผลดีต่อร่างกาย ช็อปปิ้งมากเกินไปก็ไม่เป็นผลดีกับเงินในกระเป๋า ใช้เวลาเล่นเกมมากเกินไปก็ไม่ดีกับตัวเอง แต่กิจกรรมเหล่านี้ล้วนมีข้อดีในตัวเองทั้งสิ้น ซึ่ง บอย ทิ้งท้ายอย่างน่าคิดว่า

“เพียงแต่เราต้องจัดเวลาในการทำแต่ละอย่างให้เหมาะสม แล้วทุกอย่างก็จะเป็นผลดีกับตัวเราเอง”

ส้ม เป็นผลไม้ที่คนไทยนิยมทานกันเป็นอันดับต้นๆ อีกชนิดเลยก็ว่าได้ ด้วยรสเปรี้ยวอมหวาน ทานเปล่าๆ ก็อร่อย หรือนำมาทำเป็นน้ำผลไม้ดื่มก็สดชื่นไม่แพ้กัน นอกจากรสชาติที่อร่อยถูกปากคนไทยแล้ว ส้มยังเป็นผลไม้ที่มีคุณค่าทางอาหารสูง และมีประโยชน์ด้านอื่นอีกมากมาย จึงเรียกได้ว่าเป็นผลไม้สารพัดประโยชน์อีกชนิดหนึ่งเลย

1. บำรุงผิว – เนื่องจากส้มเต็มไปด้วยวิตามินและแร่ธาตุหลายชนิด ทั้งสารฟลาโวนอยด์และแคโรทีนอยด์ ซึ่งมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่เป็นตัวการทำให้ผิวหมองคล้ำมีริ้วรอย และยังมีวิตามินซีช่วยกระตุ้นการสร้างคอลลาเจนในผิว จึงช่วยบำรุงผิวพรรณให้สดใส และชะลอการเกิดริ้วรอยก่อนวัยได้

2. บำรุงสายตา – วิตามินซีในผลส้มช่วยปกป้องเลนส์ตาจากอันตรายในควัน และแสงอัลตราไวโอเลตที่ทำให้เลนส์ตาเสื่อมอันเป็นสาเหตุของโรคต้อกระจก

3. ส่งเสริมระบบขับถ่าย – เส้นใยในผลไม้ตระกูลส้มช่วยให้ระบบย่อยอาหาร และระบบขับถ่ายทำงานได้ดีขึ้น สามารถแก้อาหารท้องผูกได้

4. เพิ่มภูมิคุ้มกัน – วิตามินซีในส้มช่วยกระตุ้นการทำงานของเซลล์เม็ดเลือดขาว ทำให้ภูมิคุ้มกันของร่างกายทำงานได้ดีขึ้น ช่วยยับยั้งต่อต้านการติดเชื้อจากแบคทีเรียและไวรัส

5. ช่วยดับกลิ่นอาหาร – หากนำเปลือกส้มอบด้วยไฟอ่อนๆ สัก 4 นาที แล้วเปิดฝาไมโครเวฟทิ้งไว้ กลิ่นหอมจากน้ำมันหอมระเหยในเปลือกส้มจะช่วยดับกลิ่นอาหารในห้องครัวได้

6. ใช้เป็นสารแต่งกลิ่น – น้ำมันหอมระเหยที่ได้จากเปลือกส้มมีกลิ่นหอม สดชื่น ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย นำไปใช้แต่งกลิ่นอาหาร เครื่องสำอาง และยาต่างๆ ได้

7. ช่วยไล่ยุงและแมลง – หากนำเปลือกส้มไปตากแดดให้แห้งสนิท เมื่อจะใช้ไล่ยุงนำใส่ภาชนะที่ปลอดภัยจากการติดไฟ จากนั้นจุดไฟให้ติดควัน น้ำมันหอมระเหยที่อยู่ในเปลือกจะออกฤทธิ์ ช่วยไล่ยุงและแมลงไม่ให้มารบกวนได้