ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก (Eastern Economic Corridor: EEC) เป็นยุทธศาสตร์สำคัญของรัฐบาลในการขับเคลื่อนวิสัยทัศน์ “ประเทศไทย 4.0” เพื่อนำพาประเทศสู่การเป็นประเทศรายได้สูง ที่มาถูกทาง โดยพยายามแก้ไขจุดอ่อนของนโยบายก่อนหน้า เช่น เขตเศรษฐกิจพิเศษใน 10 จังหวัดชายแดน และการส่งเสริม 10 อุตสาหกรรมเป้าหมาย (S-curve industries) รัฐบาลมุ่งหวังให้โครงการ EEC ดึงดูดการลงทุนจากทั้งในและต่างประเทศในพื้นที่ 3 จังหวัดในภาคตะวันออก ซึ่งเป็นพื้นที่เดิมของโครงการพัฒนาอีสเทิร์นซีบอร์ดที่เกิดขึ้นในอดีต

แม้ว่าการดึงดูดการลงทุนมีความสำคัญต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจในระยะสั้น แต่ “เป้าหมายที่แท้จริงของการพัฒนา EEC ไม่ควรวัดจากเพียงยอดลงทุนที่ได้รับ หรือจำนวนบริษัทชั้นนำระดับโลกที่มาลงทุน” แต่ควรวัดจากความสามารถเทคโนโลยีของประเทศ และทักษะของแรงงานไทยที่เพิ่มขึ้น ตลอดจนการปฏิรูปกฎระเบียบและการบริการภาครัฐที่จะตามมา และการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนในระยะยาว ในการดำเนินโครงการ EEC รัฐบาลได้ประกาศเสาหลักที่สำคัญ 3 ประการคือ

10 อุตสาหกรรมที่ส่งเสริมให้ลงทุนในโครงการ EEC
ที่มา : ศูนย์ประสานงาน EEC เว็บไซต์ http://eec.vec.go.th

“เสาแรก : การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน” ซึ่งมีทั้งการยกระดับโครงสร้างพื้นฐานที่มีอยู่เดิม เช่น สนามบินอู่ตะเภา ท่าเรือมาบตาพุด ท่าเรือแหลมฉบัง ท่าเรือสัตหีบ รถไฟรางคู่ และมอเตอร์เวย์ และการเริ่มโครงการใหม่ เช่น รถไฟความเร็วสูง และเมืองอัจฉริยะ “เสาที่สอง : การให้แรงจูงใจเพื่อดึงดูดการลงทุน” ทั้งทางภาษีและไม่ใช่ภาษี โดยนักลงทุนในเขตส่งเสริมจะได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีมากเป็นประวัติการณ์

เช่น การยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสูงสุด 15 ปี ซึ่งทำให้อัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลที่จะจัดเก็บจริงของไทยต่ำที่สุดในอาเซียน และการลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสูงสุดเหลือเพียงร้อยละ 17 สำหรับบุคคลที่มีทักษะสูงในระดับโลก นับเป็นครั้งแรกที่รัฐบาลไทยมีมาตรการในลักษณะดังกล่าว นอกจากแรงจูงใจทางภาษีแล้ว นักลงทุนยังจะได้รับสิทธิประโยชน์ที่ไม่ใช่ภาษี เช่น การเช่าที่ดินได้สูงสุด 99 ปี การได้รับอนุญาตให้ทำธุรกรรมทางการเงินด้วยเงินตราต่างประเทศ  และการพิจารณารายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA) ให้เสร็จภายใน 1 ปี

และ “เสาสุดท้าย : การอำนวยความสะดวกในการลงทุน” ซึ่งจะมีการจัดตั้งศูนย์บริการเบ็ดเสร็จ ในสำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก โดยเลขาธิการของสำนักงานฯ สามารถอนุมัติหรือออกใบอนุญาตต่างๆ ได้ ทั้งที่เกี่ยวกับการควบคุมอาคาร การจดทะเบียนพาณิชย์ และการจัดสรรที่ดิน ซึ่งจะช่วยปลดล็อคปัญหาด้านกฎระเบียบที่เป็นอุปสรรค และการให้บริการของรัฐที่ขาดความเป็นเอกภาพที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

“..การมุ่งมั่นดำเนินการตามมาตรการใน 3 เสาหลักดังกล่าวทำให้ EEC กลายเป็นโครงการที่น่าสนใจมากต่อนักลงทุน เมื่อเทียบกับการดึงดูดการลงทุนทั้งหลายของรัฐบาลไทยที่เคยมีมา ด้านรัฐบาลเองก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่า การลงทุนที่จะเกิดขึ้นใน EEC จะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศ..”

ผู้เขียนเชื่อว่า โครงสร้างพื้นฐานหลายอย่างทั้ง สนามบินอู่ตะเภา รถไฟรางคู่ และมอเตอร์เวย์ น่าจะเกิดขึ้นจริงตามแผนที่วางไว้ ขณะที่การพัฒนาท่าเรือแหลมฉบังและมาบตาพุดซึ่งมีการถมทะเล ยังต้องผ่านการยอมรับจากชุมชนก่อน ส่วนการพัฒนารถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบินคือ ดอนเมือง สุวรรณภูมิและอู่ตะเภา ก็มีความท้าทายไม่น้อย เนื่องจากเป็นโครงการที่มีความเสี่ยงสูง และต้องใช้เวลานานกว่าจะคุ้มทุน

รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน “ดอนเมือง – สุวรรณภูมิ – อู่ตะเภา”

ผู้เขียนยังเชื่อว่า “การให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีต่างๆ จะช่วยดึงดูดการลงทุนในอุตสาหกรรมเป้าหมายได้พอควร แต่มาตรการดังกล่าวก็มีต้นทุนสูงและมีประสิทธิผลจำกัด” ทั้งนี้อุตสาหกรรมที่คาดว่า น่าจะมีการลงทุนมากคือ สาขาที่ไทยมีความได้เปรียบเมื่อเทียบกับคู่แข่งคือ อุตสาหกรรมเดิมที่ลงทุนอยู่แล้วบางส่วน เช่น ยานยนต์และชิ้นส่วน และท่องเที่ยวกลุ่มรายได้ดีและเชิงสุขภาพ บริการสุขภาพ และอุตสาหกรรมใหม่บางสาขา เช่น การซ่อมบำรุงเครื่องบิน (MRO) โลจิสติกส์ และออโตเมชั่น

โดยบริษัทต่างชาติชั้นนำในระดับโลก เช่น แอร์บัส โตโยต้า และลาซาด้า ได้แสดงความสนใจที่จะใช้ไทยเป็นศูนย์กลางในภูมิภาค อย่างไรก็ตาม ลำพังมูลค่าการลงทุนจากต่างชาติและโครงสร้างพื้นฐานที่จะเกิดขึ้น ไม่ควรเป็นเป้าหมายหลักของ EEC  ที่ผ่านมาไทยสามารถดึงดูดบริษัทชั้นนำระดับโลกให้เข้ามาลงทุนในประเทศได้ไม่น้อย เช่น ในอุตสาหกรรมรถยนต์ เราก็มีผู้ผลิตรายใหญ่ทั้งจากญี่ปุ่น ยุโรป และสหรัฐอเมริกา ส่วนอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เราก็มีบริษัทผู้ผลิตฮาร์ดดิสก์ 2 รายใหญ่ที่สุดโลกคือ ซีเกท และเวสเทิร์น ดิจิตอล

บริษัทเหล่านี้ทำให้เกิดการจ้างงาน การเชื่อมโยงไทยเข้ากับห่วงโซ่การผลิตของโลก และทำให้ไทยกลายเป็นประเทศส่งออกรายใหญ่ในเอเชีย อย่างไรก็ตาม ประเทศไทยก็ยังคงติดอยู่ในกับดักประเทศรายได้ปานกลางอยู่เช่นเดิม บทเรียนในอดีตจึงชี้ว่า การดึงดูดการลงทุนจากต่างชาติ โดยไม่ได้สร้างความสามารถทางเทคโนโลยีของตัวเอง และไม่ยกระดับทักษะของแรงงานไทย จะไม่เพียงพอที่จะทำให้ไทยกลายเป็นประเทศรายได้สูง

“..อันที่จริง ประสบการณ์ของประเทศต่างๆ ในโลกก็ชี้ว่า ไม่มีประเทศใดที่สามารถหลุดพันจากกับดักประเทศรายได้ปานกลางลำพังด้วยการลงทุนจากต่างชาติได้เลย นอกจากนี้ แม้โครงการอีสเทิร์นซีบอร์ดได้ทำให้ 3 จังหวัดมีรายได้เฉลี่ยเพิ่มขึ้น แต่ประชาชนไม่น้อยในพื้นที่ และภูมิภาคอื่นๆ ในประเทศได้รับผลประโยชน์ไม่มากนัก ซึ่งทำให้เกิดปัญหาความเหลื่อมล้ำ..”

ประเทศไทย “อันดับ 3” ประเทศที่สังคมเหลื่อมล้ำที่สุดในโลก ประจำปี 2559
ที่มา : บริษัทหลักทรัพย์และสถาบันการเงิน Credit Suisse ของสวิตเซอร์แลนด์ และเว็บไซต์ นสพ.The Independent ของอังกฤษ http://www.independent.co.uk

ดังนั้น การพัฒนา EEC ให้เป็นประโยชน์ต่อประเทศอย่างแท้จริง จึงควรเริ่มจากการตั้งเป้าหมายที่เหมาะสม 4 ประการคือ “ประการแรก” ไทยต้องมีความสามารถทางเทคโนโลยีเพิ่มขึ้น ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยของไทยเข้าร่วมพัฒนาเทคโนโลยีกับบริษัทต่างชาติและบริษัทไทยที่มาลงทุน เพื่อบรรลุเป้าหมายดังกล่าว รัฐบาลยังควรพิจารณาตั้งสถาบันวิจัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม โดยอาจตั้งขึ้นมาใหม่ หรือแยกบางหน่วยออกจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) แต่ต้องกำหนดให้มีภารกิจที่ชัดเจน คือการพัฒนาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเป็นหลัก

“ประการที่สอง” แรงงานไทยต้องมีทักษะที่เพิ่มขึ้น ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยอาชีวะของไทยต้องทำงานร่วมกับบริษัทใน EEC ในการพัฒนาบุคลากรและจัดการสอนแบบทวิภาคี เพื่อให้นักศึกษามีทักษะที่ตอบสนองต่อความต้องการของอุตสาหกรรมได้อย่างแท้จริง “ประการที่สาม” ต้องมีการปฏิรูปกฎระเบียบของรัฐ และการให้บริการประชาชนอย่างครบวงจรตามมาโดยเร็ว “โดยนำเอาบทเรียนจาก EEC ไปขยายผลทั่วประเทศ” เพราะกฎระเบียบและการบริการภาครัฐที่ขาดประสิทธิภาพเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาประเทศมานาน

และ “ประการสุดท้าย” ต้องมีการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการสร้างความสามารถของชุมชนอย่างจริงจัง เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เคยเกิดขึ้นในโครงการอีสเทิร์นซีบอร์ดในอดีต โดยต้องเน้นการบังคับใช้กฎหมายอย่างตรงไปตรงมา และเปิดเผยข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องต่อสาธารณะอย่างโปร่งใส และเปิดให้ประชาชนในพื้นที่มีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบาย!!!

ดร.เสาวรัจ รัตนคำฟู
นักวิชาการอาวุโส
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI)

“นักวิชาการ” แนะกินเจแบบคลีนๆ อย่าหนักแป้ง เนื้อสัตว์เทียม และลดหวาน มัน เค็ม ห่วงกินผิดน้ำหนักพุ่งโรคภัยถามหา เน้นกินผัก ผลไม้ปลอดภัย ถั่ว เต้าหู้ โดยปรุงแบบต้ม อบ นึ่ง โซเดียมต่ำ ห่วงหิวบ่อยกินผิดน้ำหนักพุ่ง เลือกของว่างถั่วแดง กล้วยอบ มันม่วง ช่วยแก้หิวได้

20 ต.ค.60 พญ.วรวรรณ ชัยลิมปมนตรี เลขาธิการเครือข่ายลดบริโภคเค็ม กล่าวว่า การกินเจ ถือเป็นเรื่องดีได้บุญ แต่อย่าลืมว่าการเลือกกินอาหารเจ จำเป็นต้องพิถีพิถัน เพราะอาหารเจบางร้านทำจากแป้งล้วนๆ และเนื้อเทียม กุ้งเทียม ปลาเทียมนั้นก็อันตรายแป้งเยอะ คนที่มีปัญหาความดัน เบาหวาน หากบริโภคมากจะส่งผลต่อโรคที่เป็นอยู่ได้ จึงแนะนำว่าควรเลือกทานผัก ผลไม้ และอาหารประเภทถั่ว ที่ปรุงโดยการต้ม นึ่ง มากกว่าทอดหรือผัด และที่สำคัญยุคนี้เป็นยุคอาหารจานด่วน หลายพื้นที่บริโภคอาหารต้มก็จริงแต่โซเดียมสูง ปรุงรสจัด โดยเฉพาะคนสูงอายุ คนป่วยโรคหัวใจ โรคไต โรคเบาหวานหากซื้ออาหารหรือปรุงอาหารเองต้องดูด้วยว่าการใส่ซีอิ๊วหรือซอสปรุงรสอยู่ในปริมาณที่เหมาะสมไม่สูงมากจนเกินไป

“เมนูแนะนำ ผลไม้สด หรือ สลัดผัก ผลไม้ ต้มจับฉ่ายอย่างน้อย 400 กรัมต่อวัน ตามคำแนะนำองค์การอนามัยโลก ทั้งนี้แนะนำให้บริโภคโปรตีนเต้าหู้สูงๆ เนื่องจากกินโปรตีนสูงแล้วป้องกันอาการโหยได้ หากไม่กินมากพอจะทำให้หิวตลอดเวลา คนกินเจจะอยากอาหารและไม่อิ่มท้องจะหันไปกินขนมขบเคี้ยว ขนมทอด กินน้ำอัดลม พวกนี้จะส่งผลเสียทั้งต่อสุขภาพ ทั้งนั้น เช่น น้ำหนักขึ้น หรือเคยติดชินกัยบพฤติกรรมการบริโภคและแก้ปัญหายากเมื่อเข้าสู่การกินแบบปกติ  หรือถ้าหิวจริงๆ ต้องกินของว่างตลอดเวลา แนะนำว่าควรกิน ถั่วแดง  กล้วยอบ มันม่วง หัวเผือก ที่ผ่านการต้มสุก จะเห็นว่า กินเจก็กินแบบคลีนได้นะ คนที่นิสัยกินปกติแล้วรสจัดด้วยแต่มาเข้าแผนกินเจใหม่ๆ หมอห่วงเรื่องเดียว คือ   กินเค็ม (โซเดียม) เกิน เติมไปจนชินมือ หรือ พอกินน้ำปลา น้ำส้มไม่ได้ก็ลุยน้ำอัดลมแทนเพราะหิวระหว่างวัน ซึ่งออกกำลังกายได้ก็แก้ได้ไม่มากหากสะสมโซเดียวมในร่างกายมากเกินไป” พญ.วรวรรณกล่าว

ด้านนายสง่า ดามาพงษ์ ผู้ทรงคุณวุฒิ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ ผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการและที่ปรึกษากรมอนามัย กล่าวว่า  การบริโภคเจในช่วงวัยต่างๆ เด็กเล็กวัยประถม หรือก่อนอนุบาลเป็นวัยต้องการนมและสารอาหารที่ครบถ้วนเพื่อใช้ไปส่งเสริมสร้างพัฒนาการต่อสมองและร่างกาย โดยเฉพาะนมเป็นอาหารที่เด็กไม่ควรขาดจึงยังไม่ควรร่วมกินเจในวัยนี้ ส่วนกลุ่มที่กินเจได้จะเริ่มตั้งแต่วัยมัธยมเป็นต้นไป มีคำแนะนำ 4 ประเด็น  คือ

1. ทุกมื้อต้องกินให้ครบ 5 หมู่ ส่วนแหล่งโปรตีนให้ทานได้จากพืช ซึ่งเต้าหู้จะมีปริมาณโปรตีนสูง แต่ถ้าจะมีอาหารทานเล่นแนะนำเป็น ขนมไทย ทำจากถั่ว เช่น ลูกชุบ เต้าส่วน ถั่วกวน ถั่วแปบ ถั่วเขียวในน้ำตาลทรายแดง น้ำเต้าหู้ เป็นต้น

2. อยากให้ระมัดระวังเรื่องความสะอาด แนะนำให้ล้างผักผลไม้ด้วยน้ำเปล่า หรือล้างด้วยวิธีแช่น้ำส้มสายชู นาน 15 นาที แล้วล้างน้ำเปล่าตาม เพื่อช่วยลดสารเคมีตกค้างหรือ ยาฆ่าแมลง

3.การกินอาหารเจ คือ ไม่หวานจัด มันจัด เค็มจัด

4. เนื้อเทียม ที่ทำเลียนแบบเนื้อสัตว์ อดีตทำจากโปรตีนเกษตร สกัดจากถั่วแต่บางบริษัททำจาก แป้งล้วนๆ มีคาร์โบไฮเดรตสูง เช่น แป้งสาลี ควรดูฉลากให้ดีเสียก่อนที่จะซื้อมาทำกิน และหลายประเภทใส่กลิ่น ใส่สี ใส่สารชูรส เพื่อให้เหมือนกับเนื้อสัตว์ให้มากที่สุด จึงค่อนข้างอันตรายสำหรับผู้รักสุขภาพ ดังนั้น ผัก ผลไม้ และเต้าหู้ จึงเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยและดีต่อสุขภาพมากกว่า

nn…ต้องยอมรับหน้าน้ำทีไรลุ่มน้ำเจ้าพระยา ในพื้นที่ จ.อ่างทอง มีปัญหาอยู่เสมอ เจ้าพระยาเอ่อล้นตลิ่งทีไร ชาวบ้าน ต.โผงเผง อ.ป่าโมก จ.อ่างทอง ปีนี้น้ำทะลักท่วมอีกแล้ว..เมื่อเร็วๆ นี้ “นิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์” อดีตรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 อดีต สส.อ่างทองและอดีต สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ทนเห็นความเดือดร้อนของชาวบ้านไม่ไหว ได้ลงพื้นที่ไปเยี่ยมเยียน ชาวโผงเผง จ.อ่างทอง ถูกน้ำท่วม จมในกว่า 500 หลังคาเรือน จนต้องใช้เรือพายเข้าออก ข้าวของเสียหาย บางครอบครัว เป็นบ้านชั้นเดียวจมมิดไม่มีที่อยู่ต้องมาสร้างที่อยู่ชั่วคราวบนริมถนหลวง…แน่นอนจากสภาพน้ำท่วมเช่นนี้ อดีตรองประธานวุฒิสภา ต้องเดินทางพายเรือด้วยตัวเอง เข้าไปแวะเยี่ยมทักทายให้กำลังใจชาวบ้านตามบ้านเรือนด้วย และยังมีโอกาสแวะไปเยี่ยมคุณยาย วัย 92 ปี นอนป่วย หนีน้ำเกือบไม่ทัน เพราะนอนอยู่ชั้นล่างครับ…ในยามทุกข์ยากลำบากเดือดร้อนอย่างนี้…คงจะห้าม ไม่ให้เข้าไปเยี่ยม ไปดูแลชาวบ้านที่เดือดร้อนในพื้นที่เพราะยังมีความผูกพัน จะให้นิ่งดูดาย ยืนดูเฉยๆ ก็คงไม่ใช่วิสัยของอดีตผู้แทนฯหรืออดีต สส. อย่างแน่นอน..ล่าสุดชาวบ้านโผงเผงยังเดือดร้อนหนักหลังน้ำเอ่อล้นเข้าท่วม โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเลน เดือดร้อนทั้งเจ้าหน้าที่และประชาชนที่มาใช้บริการอย่างมาก ต้องขนย้ายเครื่องมือทางการแพทย์ไว้ในที่สูง…ขอให้กำลังใจทุกๆ คนนะครับ..nn

nn…ถึงหน้าฝนที่ไรปัญหาตามมาก็คือปัญหาน้ำท่วม แต่สิ่งสำคัญเหนือกว่านั้นก็คือการเตรียมพร้อมในเรื่องการระบายน้ำ แน่นอนทุกปี เพื่อความพร้อมในการรองรับการแก้ไขปัญหาน้ำ “ปลัดแต” อุดม ไกรวัตนุสสรณ์ อดีต สส.สมุทรสาคร พรรคเพื่อไทย ในฐานะที่ปรึกษานายก อบจ.สมุทรสาคร ได้ลงพื้นที่เข้าไปแวะมาเยี่ยมเยียนให้กำลังใจ คนทำงานของชลประทาน ที่ประตูระบายน้ำบางยาง อีกครั้ง…เพราะข่าวสารที่แจ้งว่าจะมีพายุเข้ามาอีก 2 ลูก ทั้งตอนบน และภาคใต้และจากการที่เพื่อนในเฟซสังเกต เห็นฝูงมดขนย้ายไข่ ไปอยู่ที่สูงขึ้นตามสัญชาตญาณนั้น…ถึงแม้ว่าตอนนี้ฝน อาจจะยังไม่ตกหนักอย่างต่อเนื่องในพื้นที่ อ.บ้านแพ้ว ก็ตาม..และยังแวะมาเยี่ยมทีมงานชลประทานที่ประตูระบายน้ำพันธุวงษ์ กำลังเปิดเครื่องสูบน้ำ 2 เครื่อง เพื่อพร่องน้ำใน คลองสี่วาพาสวัสดิ์ ในช่วงนี้น้ำทะเลจะลง 2 ช่วงเวลา คือ ช่วงกลางคืน ประมาณสี่ทุ่มถึงตีสอง กับช่วงกลางวัน ประมาณหกโมงเช้าถึงเที่ยง ซึ่งเวลาเปิดปิดของแต่ละประตู จะไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับความใกล้ไกลจากทะเลด้วยครับ และโดยจากจุดที่ยืนมองดูระดับน้ำด้านนอก ประตูสูงกว่าระดับน้ำด้านในคลองสี่วาพาสวัสดิ์ 1 เมตรกว่าครับ…“ปลัดแต” บอกว่า แต่การเตรียมตัวให้พร้อม จึงเป็นเรื่องที่สำคัญครับ ซึ่งในช่วงนี้ และก่อนหน้านี้ ทีมงานของประตูน้ำบางยาง ทำงานกันอย่างเต็มที่ครับ เรียกว่า น้ำทะเลลงเมื่อไร เปิดบานระบายน้ำเมื่อนั้น ปิดบานระบายน้ำเมื่อไร ก็เปิดเครื่องสูบน้ำต่อเนื่อง เพื่อพร่องน้ำไว้รับมือกับสถานการณ์น้ำฝนที่ตกมากครับ”…เจ้าตัวยังฝากอีกว่า ทั้งนี้เพื่อให้พี่น้องประชาชนชาวอำเภอบ้านแพ้ว มีความอุ่นใจ ไม่ต้องกังวลใจ เหมือนเหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อปี 2539 ครับ…ในการแก้ไขปัญหาไม่ใช่เพียงคนเดียวทุกๆ คนทุกฝ่ายต้องร่วมมือกันอย่างจริงจัง…nn