#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653436

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 22.01 น.

13 พ.ค.65 นพ.สมฤทธิ์ เวียงสมุทร รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลหัวตะพาน จ.อำนาจเจริญ โพสต์เฟซบุ๊กถึงการอาพาธของหลวงปู่แสงว่า ในนามทีมแพทย์ที่ดูแลธาตุขันธ์หลวงปู่ ขอแจ้งให้ทุกท่านทราบว่า ขณะนี้กำลังอยู่ในระหว่างการรวบรวมข้อมูลและการขอหลักฐานการรักษาหลวงปู่จากโรงพยาบาลต่างๆให้ถูกต้องตามกฏหมาย..และกำลังดำเนินการตรวจสุขภาพที่เป็นอาการปัจจุบันของหลวงปู่ และทีมแพทย์จะสรุปผลกันในช่วงเย็นวันนี้ หลังได้ข้อสรุป..ทีมแพทย์จะแจ้งกำหนดการแถลงข่าวต่อสื่อมวลชนในลำดับต่อไป

ล่าสุด นพ.สมฤทธิ์ โพสต์แจ้งว่า ทีมแพทย์แจ้งสื่อมวลแล้ว จะมีการแถลงข่าวพรุ่งนี้ที่ รพ.พริ้นซ์ อุบล จ.อุบลราชธานี เวลา 13.00 น.

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653432

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 21.57 น.

ครอบครัวจนท.เก็บขยะเทศบาล วอนประกัน-กระบะชนเจ็บหนัก ดูแลค่าเสียหาย

13 พฤษภาคม 2565 ความคืบหน้ากรณีโลกออนไลน์โพสต์ข้อความ พร้อมภาพเหตุการณ์อุบัติเหตุรถกระบะคนขับหลับในชนกับรถเก็บขยะของเทศบาลบางเลน เหตุเกิดวันที่ 9 พ.ค.65 บนถนนบางกรวย-ไทรน้อย อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี โดยคนเจ็บเป็นพนักงานเก็บขยะประจำรถของเทศบาลตำบลบางเลน คือ นายสมศักดิ์ มงคลแท้ อายุ 39 ปี ได้รับบาดเจ็บขาข้างขวาหัก และสมอง ได้รับความกระทบกระเทือน ถูกส่งไปรักษาที่ รพ.เกษมราษฎร์ รัตนาธิเบศร์ ล่าสุดผู้สื่อข่าวเดินทางไปที่บ้านพักในหมู่ 11 ต.บางเลน อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี พบนายสมศักดิ์ มงคลแท้ อายุ 39 ปี  และ น.ส.ประภัสสร มานิตคำ อายุ 38 ปี สองสามีภรรยา เพื่อสอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้น

น.ส.ประภัสสร กล่าวว่า ตอนเกิดเหตุตนกับสามีและลูกชาย กำลังนำขยะที่อยู่ในถังขึ้นรถ พอเก็บเสร็จเห็นสามีขึ้นหลังรถแล้วเตรียมจะไปเก็บที่ใหม่ ตอนนั้นสังเกตเห็นรถกระบะขับแถเข้ามาอย่างเร็ว เฉี่ยวลูกชายตนที่ยืนอยู่ข้างถนนแล้วไปชนรถเก็บขยะอย่างจัง ทำให้สามีได้รับบาดเจ็บ ส่วนเรื่องเงินชดเชยที่ตนโพสต์ว่าคู่กรณีให้ค่าชดเชย 500 บาทนั้น เกิดจากความผิดพลาดที่ตนไม่ได้กดแป้นพิมพ์ แต่ใช้พูดไมค์แทน ความหมายเลยผิดเพี้ยนออกไป ซึ่งรถของคู่กรณีเป็นประกันประเภท 1 สามารถเบิก พ.ร.บ.ดูแลเรื่องค่ารักษาพยาบาลให้ ตอนนี้สามีต้องใช้ไม้เท้า ไม่สามารถเดินเองได้ และหมอสั่งห้ามเดินจนกว่าแผลจะหาย ก่อนหน้านี้ตนเรียกค่าเสียหายไป 300,000 บาท แต่ประกันแจ้งว่าจะได้รับเงินเยียวยาสูงสุดไม่เกินวันละ 500 บาท ซึ่งปกติสามีของตนมีรายได้ต่อเดือนประมาณ 20,000 กว่าบาท อยากให้ทางคู่กรณีแสดงความรับผิดชอบให้มากกว่านี้

ด้านนายสมศักดิ์ กล่าวว่า หลังจากที่เก็บขยะบริเวณนั้นเสร็จก็กระโดดขึ้นหลังรถ สักพักก็มีรถขับมาชน มารู้สึกตัวอีกทีก็ลงไปนอนเจ็บอยู่บนถนนแล้ว หลังเกิดเหตุคู่กรณีก็ใช้ พ.ร.บ.รถยนต์ของเขา และให้เงินชดเชยสินไหมสูงสุดวันละ 500 บาท รวม 3 เดือน ก็ประมาณ 40,000กว่าบาท ส่วนอาการบาดเจ็บที่ได้รับมีขาข้างขวาหักต้องดามเหล็ก ศีรษะได้รับการกระแทก มีเลือดออกในสมอง อยากเรียกร้องให้ทางบริษัทประกันของคู่กรณีดูแลเงินชดเชยให้เหมาะสมกว่านี้ด้วย     

ผู้สื่อข่าวได้สอบถาม น.ส.กรุณา กลัดเนินกลุ่ม ผอ.กองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม เทศบาลตำบลบางเลน กล่าวว่า หลังได้รับแจ้งว่าคนงานรถเก็บขยะประสบอุบัติเหตุ จึงรีบไปเยี่ยม สอบถามอาการที่โรงพยาบาล พร้อมทั้งเซ็นรับสภาพค่ารักษาพยาบาลให้กับผู้ป่วย ส่วนกรณีที่มีเพจนำข้อความไปโพสต์ว่าทางหน่วยงานทอดทิ้ง ไม่เหลียวแลนั้น ขอยืนยันว่าไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด เจ้าหน้าที่ พนักงาน หรือคนงานทุกคน ทางผู้บริหารดูแลทุกคนเท่าเทียมกัน เราไม่เคยทอดทิ้ง ส่วนในเรื่องของคดีก็ขอให้ว่ากันไปตามขั้นตอนกระบวนการของกฎหมาย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653435

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 21.55 น.

ขอขมา‘หลวงปู่แสง’!นักข่าวสาวร่ำไห้-ไม่ตั้งใจล่วงเกิน ลูกศิษย์ให้อภัย

ความคืบหน้ากรณี นายจีรพันธ์ เพชรขาว หรือ “หมอปลา” พาสื่อมวลชนบุกไปที่สำนักสงฆ์ดงสว่างธรรม อ.ป่าติ้ว จ.ยโสธร เพื่อพิสูจน์ข้อกล่าวหา หลังมีข้อร้องเรียนว่า “หลวงปู่แสง ญาณวโร” พระเกจิดัง คุกคามทางเพศหญิงรายหนึ่ง และปรากฏภาพผู้สื่อข่าวสาวรายหนึ่งแสดงอาการ และใช้กิริยาไม่เหมาะสม ขณะเข้าไปพบ “หลวงปู่แสง” จนถูกกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก และล่าสุดได้ถูกต้นสังกัดสั่งพักงานไปแล้วนั้น

ล่าสุดช่วงเย็นวันนี้ (13 พฤษภาคม 2565) ผู้สื่อข่าวสาวในคลิปพร้อมตัวแทนผู้บริหารได้เดินทางมาที่หน้าวัดป่าอรัญญาวิเวก ต.ไก่คำ อ.เมือง จ.อำนาจเจริญ พร้อมนำพานบายศรี เพื่อเข้าขอขมาต่อรูปหลวงปู่แสง ท่ามกลางฝนที่ตกลงมา

ขณะที่ตัวแทนผู้บริหาร กล่าวว่า ตนและทีมข่าวต้องกราบขอขมาต่อหลวงปู่และลูกศิษย์ รวมทั้งชาวไทยทั้งประเทศ ที่ทีมข่าวปฏิบัติตนไม่ดี สิ่งที่เกิดขึ้นมีผลกระทบเป็นอย่างมาก ซึ่งทางผู้บริหารมีบทลงโทษและจะอบรมจริยธรรมสื่อในองค์กร สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วอยากกราบขออภัย ขอโอกาสพิสูจน์ตัวอีกครั้ง ส่วนเรื่องที่ผู้สื่อข่าวอยู่ในตอนที่หมอปลาเข้าไปหาหลวงปู่นั้น ทางผู้บริหารไม่ทราบเรื่องดังกล่าว และเพิ่งจะมาทราบจากผู้สื่อข่าว ตอนนี้โทษอยู่ระหว่างพิจารณาของผู้บริหาร เรื่องที่เกิดขึ้นไม่สมควรอย่างยิ่ง

ด้านนักข่าวสาว ระบุว่า เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น พร้อมชี้แจงว่าคำพูดที่ออกไปเพราะต้องการสะท้อนไปถึงพระเลขาที่ไม่ให้เกียรติผู้หญิง ไม่ได้ตั้งใจที่จะล่วงเกินหลวงปู่แสง ตอนนี้สภาพจิตใจแย่มาก ขอน้อมรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ขอโทษทุกสิ่งที่แสดงออกไป

ขณะที่ลูกศิษย์ได้ส่งตัวแทนเข้ามารับทราบเรื่องที่เกิดขึ้น และให้อภัย โดยนักข่าวหญิงได้ร้องไห้เสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653433

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 21.15 น.

แตงโมหวานโพธิ์ชัย พืชทดแทนทำนา โกยรายได้สุดงาม

13 พฤษภาคม 2565 ผู้สื่อข่าวรายงานจาก จ.สิงห์บุรี ว่า ช่วง 8-9 ปีหลังจากที่ว่างเว้นจากการทำนา นางบุญนาค ชาลี อายุ 58 ปี เจ้าของสวนแตงโมหวาน “ป้าแจ๊ว โพธิ์ชัย” บ้านลำใต้ อ.อินทร์บุรี จ.สิงห์บุรี ใช้เวลาว่างเว้นจากการทำนาหันมาปลูกแตงโมบนพื้นที่ 11 ไร่แทนการทำนาเพราะใช้น้ำน้อย ปลูกพันธุ์แตงโมพันธุ์ซ่อนย่า กินนรี และตอปิโด รสชาติหวานชื่นใจ ให้น้ำแบบสายน้ำหยดวันละชั่วโมง ใช้เวลาปลูกประมาณ 2 เดือนก็เก็บเกี่ยวผลผลิตได้แล้ว ราคาคัดไซส์มารับซื้อถึงหน้าสวน กิโลกรัมละ 7 บาท ถือว่ามีราคาสูง ส่วนรายได้ เมื่อเทียบกับการทำนา ถือว่าการทำไร่แตงโมให้ผลผลิต และสร้างรายได้ ดีกว่านาข้าว จึงเป็นพืชทางเลือกและเป็นการเพิ่มมูลค่าของสินค้าเกษตร ลงทุนประมาณ 100,000 บาท ได้กำไร 300,000 บาท มีรถจากตลาดไทมารับซื้อถึงที่ไม่พอขาย 

การปลูกแตงโม เป็นพืชหมุนเวียนกับการทำนาก็เป็นวิธีการหนึ่งในการปรับปรุงบำรุงให้ดินดีมีคุณภาพ ลดต้นทุนการผลิตในการใช้ปุ๋ยในการทำนาครั้งต่อไป ช่วยตัดวงจรศัตรูพืชให้หมดไปหรือลดน้อยลง มีผลผลิตหมุนเวียนสู่ตลาด และมีรายได้ต่อเนื่องให้เกษตรกรมีการยังชีพที่มั่นคงเพื่อมุ่งการลดรายจ่าย สร้างรายได้เพิ่มในครัวเรือนเกษตรกร ในพื้นที่แบบพึ่งพาตนเองก่อน ตามแนวทางพระราชดำริปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

-005

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653430

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 21.10 น.

13 พ.ค.65 นายไพศาล พืชมงคล อดีตกรรมการผู้ช่วยรองนายกรัฐมนตรี (พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กในหัวข้อเรื่อง“ขบวนการนารีพิฆาตพระ” โดยมีเนื้อหาระบุว่า

1. ระยะปีเศษมานี่ มีเหตุการณ์ พระสงฆ์ถูกกล่าวหา ในทางมิดีมิร้ายหลายครั้ง เป็นเหตุการณ์แปลกๆ จนพระสงฆ์ต้องสึกออกไปหลายรูปแล้ว ทำให้ต้องตั้งข้อสังเกตว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งพบว่ามีทั้ง 2 ประเภทคือ พระไม่เป็นพระจริงๆ อย่างหนึ่ง และพระที่ถูกข้อกล่าวหาและสึกออกไป แบบแปลกๆอีกอย่างหนึ่ง

2. จากการติดตามปรากฏว่า ทุกเรื่องจะมี 2 ขั้นตอน
-ขั้นตอนแรก จะเป็นการรวบรวม สร้างหลักฐาน ว่าพระประพฤติ ไม่ถูกต้อง มีการบันทึก คลิปต่างๆไว้
-ขั้นตอนที่ 2 จะเป็นขบวนการ ที่ประหลาดมากคือไม่ได้เป็นเจ้าพนักงาน โดยตรงที่มีหน้าที่

แต่เป็นคนภายนอก และมีสื่อมวลชน บางประเภทเข้าร่วม จากนั้นก็ยกทีมกันไปแฉพระโดยมีการออกข่าวเรื่องล่วงหน้า ตีเป็นกระแส ในที่สุดพระก็สึกออกไป

กระบวนการที่ 2 นี้ เป็นชาวพุทธหรือไม่? มีประวัติเป็นมาอย่างไร? และมีอำนาจหน้าที่อย่างไร? จึงเป็นเจ้ากี้เจ้าการ รับเรื่องที่อ้างว่ามีการร้องเรียน แล้วไปจัดการกันเอง ทั้งที่มีสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติเป็นเจ้าของเรื่องอยู่แล้ว รัฐมนตรีและรองนายกรัฐมนตรีที่รับผิดชอบ กิจการพระศาสนาก็มีอยู่แล้ว!!!!

เห็นเรื่องดังขึ้นมาพระก็สึกออกไปแล้ว และทุกเรื่อง จะมีเรื่องผลประโยชน์เกี่ยวข้องทั้งสิ้น!!!

3. เกิดกระแสตีกลับขึ้น ก็จากกรณีหลวงปู่แสง ซึ่งเป็นพระสายปฏิบัติในสายของพระอาจารย์มั่น ซึ่งเป็นเสาหลัก ของพระปฏิบัติในประเทศไทย หากเสาหลักนี้ล้มลงแล้ว พระพุทธศาสนาก็จะเสื่อมสลายไปจากประเทศไทย อย่างรุนแรง

ที่เกิดเป็นกระแสตีกลับ ก็เพราะว่า
– หลวงปู่แสงท่านมีอายุ 105 ปีแล้ว แต่ในทะเบียน แจ้งอายุน้อยกว่าอายุจริง ว่าอายุเกือบร้อยปีเท่านั้น แม้ปานนั้นแล้วก็เห็นได้ชัดว่า โดยสภาพร่างกายไม่อยู่ในฐานะ ที่จะล่วงเกินทางเพศกับผู้ใดอีก
– ปรากฏความชัดว่าหลวงปู่แสงท่านประสบอุบัติเหตุ เมื่อช่วงอายุ 87 และเป็นโรคอัลไซเมอร์หลงๆลืมๆ ยิ่งมีอายุมากขึ้น ความทรงจำ และความหลงเลือนก็เกิดมากขึ้น ตามประสาผู้มีอายุมากขนาดนั้น และอาการที่กระทำต่อกรณีที่เกิดขึ้นก็เป็นรูปแบบเดียวกันกับที่ท่านปฏิบัติต่อคนอื่น ลักษณะความเคยชิน

-กรณีเกิดเหตุที่นำมาเป็นข่าวกันนั้นเห็นได้ชัดว่ามีการจับฉากร่วมมือ ระหว่างผู้เป็นอุปฐากดูแลหลวงปู่แสงกับพวกที่เอาสตรี ขึ้นไปถ่ายทำคลิปวีดีโอ ซึ่งทำการต่อหน้าคนหลายคน ผิดวิสัย ของผู้ที่คิดล่วงเกินทางเพศผู้อื่น ตรงนี้คงเกิดขึ้นเพราะบาปกรรมบันดาลให้เป็นไปก็ได้

ตรงนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการสมรู้กันจัดฉาก และมีเรื่อง เกี่ยวกับการดื่มปัสสาวะซึ่งไม่ได้เกี่ยวกันเลย และในเรื่องดื่มปัสสาวะนั้น แต่โบราณมา ก็มีการดื่มกัน แม้มหาตมะคานธีหรือเนห์รูก็ดื่มปัสสาวะ พระสงฆ์หลายรูปก็ดื่มปัสสาวะเพราะเป็นยาอย่างหนึ่ง ผมเองก็เคยเขียนเรื่องนี้ไว้ในหนังสืออายุวัฒนะนานมาแล้ว แต่พวกไม่รู้ความก็ไปเขียนเรื่องผิดๆให้เข้าใจผิด ให้ไปศึกษาดูคำว่า”น้ำมูถเน่า”ในพระวินัยดูก็จะเข้าใจได้

ในขณะที่กฎระเบียบของวัดก็ชัดเจนว่าห้ามสตรีเข้าไปใกล้พระ เหตุการณ์แบบนี้ เพียงสังเกตนิดเดียวก็เห็นชัดว่าเป็นการสมรู้กันจัดฉาก

-มีข่าวว่าหลวงปู่แสงมีเงินฝากในบัญชีถึง 57 ล้าน ซึ่งเป็นเรื่องที่ลูกศิษย์ลูกหาทำกันเองทั้งสิ้น เพราะอายุขนาดนี้จะไปเปิดบัญชีได้อย่างไร จะนำเงินเข้าฝากได้อย่างไร? การจัดฉากเรื่องนี้อาจจะเกี่ยวข้อง กับความต้องการหรือผลประโยชน์ในเงิน 57 ล้านนี้ก็ได้!!!!

ดังนั้น เมื่อเกิดเหตุขึ้นแล้ว จึงถึงเวลาแล้วที่จะต้องตรวจสอบขบวนการสึกพระครั้งนี้สักครั้งหนึ่ง

ตรวจสอบถึงประวัติความเป็นมาของผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด ว่าเป็นชาวพุทธหรือไม่? มีประวัติความเป็นมาอย่างไร? มีอาชีพอะไร? อาศัยฐานะและเครือข่ายอะไร จึงไปทำหน้าที่สึกพระไม่หยุดไม่หย่อน!!!!

และกรณีหลวงปู่แสงนี้จะต้องตรวจสอบถึงผู้ใกล้ชิดและที่มาของข่าวสารทั้งหมดที่นำมาออกสื่อเพราะนี่เป็นเบาะแสสำคัญ ที่แสดงให้เห็นว่าอาจมีการสมรู้กัน ถ้าหากผลการตรวจสอบ มีข้อเท็จจริงชัดเจนประการใดแล้ว ก็อาจจะมีอานิสงส์ในการปกป้องพระพุทธศาสนา โดยบังเอิญก็ได้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653423

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 20.06 น.

“…การทำบุญกับพระอรหันต์ อานิสงส์จะเกิดไว เพราะจิตของพระอรหันต์นั้น บุญท่านก็ไม่ค้าง บาปท่านก็ไม่รับ ทำบุญตอนไหน ท่านให้ตอนนั้น เช่นกันกับการทำบาป กรรมนั้นจะส่งผลเร็วมากเช่นกัน รับรองได้เห็นกันในชาตินี้แหละ ไม่ต้องรอให้ถึงชาติหน้า…”

โอวาทธรรมหลวงปู่แสง ญาณวโร คัดลอกจากเพจ พระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น โพสต์เมื่อ 17 ธันวาคม 2019

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653405

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 18.56 น.

ปิดจุดอ่อนการบังคับใช้กม.-ขยายความเข้าใจมาตรการ‘ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก’ที่รัฐควรทำ

พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 13) พ.ศ. 2565 เพิ่งจะประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2565 โดยมีบทบัญญัติมาตรา 123(2)(ข) บังคับให้กรณีที่มีคนโดยสาร“รถยนต์”เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 6 ปี หรือสูงไม่เกิน 135 เซนติเมตร ต้องมี “ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก” หรือมีวิธีการป้องกันอันตรายในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ โดยจะเริ่มบังคับใช้จริงในเวลาอีกแค่ 120 วัน จากวันที่ประกาศ (5 กันยายน 2565)

การบังคับให้มีที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก มีความสำคัญในการปกป้องชีวิตและความปลอดภัยของเด็กเล็ก เนื่องจากผู้โดยสารที่เป็นเด็กเล็กใช้งานเข็มขัดนิรภัยแบบทั่วไปเข็มขัดนิรภัยจะไม่พาดผ่านบริเวณไหล่และหน้าท้องซึ่งเป็นจุดที่ใช้ดึงรั้งป้องกันภัยเมื่อเกิดอุบัติเหตุแต่จะพาดผ่านบริเวณหน้าหรือลำคอ ทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายขณะใช้งาน เช่น อวัยวะได้รับแรงกระแทกหรือแรงรัดมากเกินไปเนื่องจากการใช้งานผิดตำแหน่ง หรือแม้กระทั่งหลุดออกจากการดึงรั้งได้หากเกิดอุบัติเหตุ

จึงจำเป็นที่จะต้องมีการใช้งานอุปกรณ์ที่ได้รับการออกแบบสำหรับเด็กโดยเฉพาะ โดยที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กจะสามารถลดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตในขณะเกิดอุบัติเหตุของเด็กได้มากกว่า 70% เมื่อเทียบกับการคาดเข็มขัดนิรภัยเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม มีข้อสังเกตเกี่ยวกับการประกาศใช้มาตรการบังคับให้ใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก ดังนี้

1. การใช้งานที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กอย่างถูกต้อง

แม้ว่ากฎหมายระดับพระราชบัญญัติจะมีการประกาศใช้แล้วก็ตาม แต่อย่าลืมว่าการติดตั้งที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กไม่ได้เหมาะสมกับการติดตั้งทุกตำแหน่งในรถ ยกตัวอย่างเช่น ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กจะต้องใช้กับที่นั่งที่มีการติดเข็มขัดนิรภัยเท่านั้น และห้ามใช้กับที่นั่งที่มี airbag ดังนั้นที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กไม่สามารถติดตั้งในรถกระบะที่มีแต่เบาะหน้าได้เลย แต่จากข้อถกเถียงเป็นวงกว้างที่ผ่านมาหลายวันมานี้ก่อให้เกิดคำถามสำคัญคือรัฐที่ออกกฎหมายมาบังคับใช้กับประชาชนได้มีการสื่อสารให้ประชาชนรู้ถึงการใช้งานที่ถูกต้องเพียงพอหรือไม่

ขณะที่ในต่างประเทศมีการบังคับให้เด็กนั่งที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กเช่นกัน อย่างไรก็ตามการประกาศใช้มาตรการดังกล่าว ออกมาควบคู่กับการกำหนดมาตรฐานของที่นั่งและเงื่อนไขในการนำมาใช้งาน อาทิ ประเทศออสเตรเลีย การใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กมีพื้นฐานมาจาก the Model Australian Road Rules โดยแต่ละรัฐได้นำไปบังคับใช้แตกต่างกันในบางข้อกำหนด โดยมีเกณฑ์ขั้นต่ำดังนี้

เด็กอายุต่ำกว่า 6 เดือนต้องใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่หันหน้าไปทางด้านหลัง , เด็กอายุระหว่าง 6 เดือนและต่ำกว่า 4 ปีต้องใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่หันหน้าไปทางด้านหลัง หรือที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่หันหน้าไปทางด้านหน้าและมีสายรัดในตัว , เด็กที่มีอายุระหว่าง 4 ปีและต่ำกว่า 7 ปีต้องใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่หันหน้าไปทางด้านหน้าและมีสายรัดในตัว หรือเบาะนั่งเสริมที่ถูกติดตั้งอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม , ผู้ขับขี่จะต้องมีใบรับรองจากแพทย์หากเด็กมีอาการป่วยหรือทุพพลภาพทางร่างกายจนไม่สามารถใช้เบาะนั่งสำหรับเด็กได้

ออสเตรเลียกำหนดให้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กต้องเป็นไปตามมาตรฐาน AS/NZS 1754 ซึ่งกำหนดเกณฑ์ในการใช้งานที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กตามช่วงอายุ และข้อกำหนดต่อมาตรฐานที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่สามารถใช้ในออสเตรเลียได้ เช่น การทำเครื่องหมายแสดงความสูงของไหล่เด็กที่สูงสุดในการใช้งานที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก และการทำเครื่องหมายสีของเส้นทางเข็มขัดนิรภัยบนเบาะนั่งสำหรับเด็ก (สีน้ำเงินสำหรับหันหน้าไปทางด้านหลัง สีเหลืองสำหรับหันหน้าไปข้างหน้า สีแดงสำหรับเบาะรองนั่ง)

2. ประเภทของรถยนต์ที่จะมีการบังคับใช้มาตรการ

พระราชบัญญัติจราจรทางบกฯ ได้ให้นิยามคำว่า “รถยนต์” ว่าหมายถึง  “รถที่มีล้อตั้งแต่สามล้อและเดินด้วยกำลังเครื่องยนต์ กำลังไฟฟ้าหรือพลังงานอื่น ยกเว้นรถที่เดินบนราง” หมายความว่ามาตรการให้ใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กครอบคลุมถึงรถยนต์ทุกประเภททั้งรถยนต์ส่วนบุคคลและรถที่ใช้ขนส่งผู้โดยสารด้วย เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นที่กำหนดในมาตรา 123 วรรคท้าย ได้แก่ รถสามล้อ รถบดถนน รถแทรกเตอร์ และรถใช้งานเกษตรกรรมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ และรถยนต์อื่นที่ไม่ต้องติดตั้งเข็มขัดนิรภัยตามที่อธิบดีกรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด และข้อยกเว้นตามมาตรา 123/1 ได้แก่ รถนั่งสองแถว และรถบรรทุกคนโดยสารที่เป็นรถประจำทางที่ไม่ต้องติดตั้งเข็มขัดนิรภัยตามที่อธิบดีกรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด

อย่างไรก็ดี คนขับรถแท็กซี่ หรือกรณีของรถตู้โดยสารประจำทาง หากรัฐไม่ออกกฎหมายมายกเว้นการใช้บังคับมาตรการนี้กับยานพาหนะประเภทดังกล่าว คำถามที่เกิดคือเป็นหน้าที่ของผู้ปกครอง คนขับรถ หรือผู้ประกอบการที่ต้องจัดให้มีที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก และหากมีการฝ่าฝืนเกิดขึ้นใครจะเป็นผู้รับผิด ทั้งนี้ ยังไม่นับกรณีของผู้โดยสารที่ใช้บริการเรียกรถผ่าน application ที่กำลังเป็นที่นิยมในปัจจุบัน

นอกจากนี้ รถโดยสารระหว่างเมืองแม้จะถือว่าเป็นรถที่ต้องติดตั้งเข็มขัดนิรภัย แต่เข็มขัดนิรภัยที่ติดตั้งในรถโดยสารระหว่างเมืองมีหลายประเภท และไม่ใช่ว่าเข็มขัดนิรภัยทุกประเภทที่กฎหมายอนุญาตให้ผู้ประกอบการรถโดยสารระหว่างเมืองใช้อยู่ในปัจจุบันจะสามารถใช้กับที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กได้ ขณะที่ในบางประเทศ เช่น ประเทศสิงคโปร์ มีการกำหนดข้อยกเว้นสำหรับรถสาธารณะบางประเภทอย่างชัดเจน รวมถึงแท็กซี่ที่ได้รับการยกเว้นจากข้อกำหนดเกี่ยวกับที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก เนื่องจากไม่สามารถบรรทุกที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่มีขนาดแตกต่างหลากหลายแบบได้

อย่างไรก็ตาม รถเช่าส่วนตัว หรือบริการเรียกรถผ่าน application จะไม่ได้รับการยกเว้นดังกล่าว ผู้ปกครองจึงจำเป็นจะต้องพกพาที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กไปด้วยและการรับผิดชอบต่อความผิดหรือค่าปรับในการไม่ปฏิบัติตามจึงต้องตกเป็นของผู้ปกครอง ขณะที่ประเทศออสเตรเลีย ในการใช้บริการแท็กซี่ผู้ปกครองจำเป็นจะต้องพกพาที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กไปด้วย หรือสามารถแจ้งให้แท็กซี่จัดหาที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กไว้ล่วงหน้าได้ (บางรัฐ) โดยกำหนดให้แท็กซี่ต้องมีจุดยึดที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กอย่างน้อยหนึ่งจุดแม้ว่าจะไม่มีหน้าที่ต้องจัดหาที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก

3. ความสามารถในการจ่ายได้ (Affordability) ของประชาชน

บทบัญญัติข้อนี้ก่อให้เกิดข้อถกเถียงเป็นวงกว้างว่ากฎหมายนี้มีการออกมาโดยผ่านการรับฟังความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องโดยรอบคอบและรัดกุมหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้มีการศึกษาว่าคนไทยโดยทั่วไปมีความสามารถในการจ่ายเพื่อซื้อที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กหรือไม่ เนื่องจาก ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กมีราคาสูง โดยมีราคาตังแต่ 3,000-20,000 บาท

ขณะที่หลายประเทศต่างมีมาตรการช่วยเหลือให้ประชาชนสามารถซื้อที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กได้ในราคาที่ถูกลง  เช่น สหราชอาณาจักร รัฐได้กำหนดมาตรการที่เป็นแรงจูงใจและเป็นการช่วยเหลือประชาชนผ่านการลดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มลงร้อยละ 5 สำหรับที่นั่งของเด็กที่อายุต่ำกว่า 12 ปีหรือสูงต่ำกว่า 135 เซนติเมตร ขณะที่ประเทศมาเลเซีย รัฐมนตรีว่าการคมนาคมได้ประกาศยกเว้นภาษีนำเข้าที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กและประกาศลดภาษีสรรพสามิตจากร้อยละ 10 เหลือร้อยละ 5 เช่นเดียวกับในสาธารณรัฐเช็กที่ลดอัตราภาษีลงจากร้อยละ 21 เหลือเพียงร้อยละ 15 สำหรับที่นั่งสำหรับเด็กเนื่องจากเป็นอุปกรณ์ที่จำเป็นเพื่อความปลอดภัยในการเดินทาง

จากข้อกังวลและความไม่แน่นอนในการบังคับใช้กฎหมาย สิ่งที่รัฐต้องเร่งดำเนินการมีสองส่วนคือ (1) ทำให้บทบัญญัตินี้ถูกบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีความแน่นอนยิ่งขึ้น เพื่อให้บรรลุเจตนารมณ์ที่แท้จริงของการตราบทบัญญัตินี้คือความปลอดภัยของผู้โดยสารที่มีอายุน้อย และ (2) ช่วยเหลือให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กได้ โดยไม่เป็นภาระจนเกินควร

แนวทางดำเนินการต่อไปของรัฐคือ

1.ควรมีการประชาสัมพันธ์วิธีการใช้งานที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่ถูกต้อง โดยอาจจัดทำไกด์ไลน์หรือคำแนะนำโดยละเอียดสำหรับผู้ใช้งานว่ารถชนิดไหนให้จึงจะติดตั้งอุปกรณ์ได้และควรติดในตำแหน่งใด

2.กำหนดมาตรการช่วยเหลือประชาชนให้สามารถซื้อที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กได้ในราคาที่ถูกลง โดยอาจใช้มาตรการทางภาษี

3.ภายใต้มาตรา 123 วรรคสาม รัฐต้องประกาศข้อยกเว้นว่ารถยนต์ชนิดใดที่ไม่ต้องมีการติดตั้งที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก เพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเกิดความแน่นอน มีมาตรฐาน และไม่เปิดช่องให้ต้องมีการตีความ ทั้งนี้ กฎหมายต้องกำหนดให้ชัดเจนว่าผู้ใดมีหน้าที่ในการจัดให้มีที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก และใครมีความรับผิดหากฝ่าฝืนกฎหมาย และหากบังคับให้มีการใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กบนรถโดยสารระหว่างเมือง รัฐต้องดำเนินทบทวนมาตรฐานเข็มขัดนิรภัยที่อนุญาตให้ผู้ประกอบการติดตั้งด้วย

4.สุดท้ายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องมีการรับรองตลอดจนการตรวจสอบมาตรฐานที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กให้เป็นไปตามมาตรฐานระดับสากล UNR44 และ R129 เพื่อให้อุปกรณ์มีความปลอดภัยและเหมาะสมกับการใช้งาน

พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 13) พ.ศ. 2565 ที่กำหนดให้เด็กต้องนั่งที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กในขณะโดยสารรถยนต์ มีวัตถุประสงค์สำคัญเพื่อลดอัตราการเสียชีวิตและอัตราการบาดเจ็บบนท้องถนน อย่างไรก็ตาม มาตรการดังกล่าวก่อให้เกิดความกังวลเรื่องของราคาอุปกรณ์ที่สูงกว่าที่คนไทย “ธรรมดา” จะสามารถซื้อหาได้ และยังขาดการให้ข้อมูลการใช้ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กที่ถูกต้อง ตลอดจนขาดการกำหนดประเภทของรถยนต์ที่เหมาะสมกับการใช้งาน ในระยะเวลา 120 วันก่อนกฎหมายนี้จะถูกบังคับใช้จึงเป็น “หน้าที่ของหน่วยงานรัฐ” ในให้ข้อมูลกับประชาชนในการใช้ที่นั่งนิรภัย เพื่อให้เกิดความปลอดภัยแก่เด็กอย่างแท้จริง ต้องกำหนดชนิดของรถยนต์ที่บังคับใช้ให้แน่นอนเหมาะสม ตลอดจนหาแนวทางให้ประชาชนเข้าถึงที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กได้เป็นการทั่วไป

สุเมธ องกิตติกุล , สลิลธร ทองมีนสุข

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI)

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653387

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 18.27 น.

13 พ.ค.65 กองบรรณาธิการข่าวช่อง 8 ได้ออกแถลงการณ์ผ่านเฟซบุ๊กว่า ทางกองบรรณาธิการข่าวช่อง 8 ได้ตระหนักถึงจรรยาบรรณวิชาชีพสื่อมวลชนในการนำเสนอข่าวมาโดยตลอด โดยเฉพาะข่าวที่ส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของประชาชน และสังคมเป็นวงกว้าง ซึ่งจากกรณีการนำเสนอข่าวหลวงปู่แสง ญาณวโร พระเกจิชื่อดัง ที่เริ่มนำเสนอเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2565 และมีภาพของผู้สื่อข่าวช่อง 8 ที่ลงพื้นที่ทำข่าวปรากฏออกสู่สาธารณะอย่างไม่เหมาะสม ส่งผลต่อความรู้สึกของประชาชนที่ติดตามข่าวเป็นอย่างมาก

กองบรรณาธิการข่าวช่อง 8 ตระหนักและน้อมรับต่อความผิดพลาดดังกล่าว จึงขออภัยเป็นอย่างสูงมา ณ ที่นี้ ต่อหลวงปู่แสง ญาณวโร และผู้ที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์ รวมทั้งผู้ชมที่ได้ติดตามข่าว โดยเบื้องต้น ทางกองบรรณาธิการข่าวได้มีการตักเตือน และพิจารณาสั่งพักงานผู้สื่อข่าวคนดังกล่าวเป็นเวลา 7 วันแล้ว พร้อมตั้งคณะกรรมการสอบสวน เพื่อตรวจสอบจริยธรรมในวิชาชีพสื่อทันที ก่อนจะกำหนดบทลงโทษเพิ่มเติมต่อไป

กองบรรณาธิการข่าวช่อง 8 จะใช้ความรอบคอบ และระมัดระวัง พร้อมยึดถือจรรยาบรรณวิชาชีพสื่อมวลชนในการนำเสนอข่าวให้มากยิ่งขึ้น เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดเช่นนี้อีก

ด้วยความเคารพอย่างสูง
กองบรรณาธิการข่าวช่อง 8

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653359

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 16.52 น.

สุดฮือฮา !!สาวสวยดีกรีดาวโรงเรียน แต่งชุดไทยช่วยแม่ขายทุเรียนและผลผลิตจากสวนตัวเอง ลูกค้าแห่อุดหนุน เผย ภูมิใจที่ได้อนุรักษ์ความเป็นไทย และช่วยให้ขายดิบขายดี

สาวสวยแต่งชุดไทย แต่ละวันไม่เคยซ้ำ ยืนขายทุเรียนอยู่ที่แผงของ ผช. มานพ ห่างภัย ในตลาดผลไม้ตะพง อำเภอเมืองระยอง ซี่งได้รับความสนใจจากประชาชน นักท่องเที่ยว ที่พบเห็นต่างพากัน โพสภาพ ความสวยงาม ความคล่องแคล่วในการขายและปลอกทุเรียนด้วยความชำนาญอย่างไม่ห่วงสวย ลงในสื่อโซเชียล มีผู้ชื่นชมเป็นจำนวนมาก 

เมื่อไปถึงที่ร้าน ซึ่งตั้งเป็นแผงอยู่ในสนามฟุตบอล ด้านหลังตลาดผลไม้ตะพง มีร้านขายผลไม้ตั้งเรียงรายอยู่หลายร้าน โดยร้านของ   ผช. มานพ ตั้งอยู่แผงที่ 4 เมื่อเดินเข้าไปภายในร้าน พบกับนางชนาภา ห่างภัย อายุ 54 ปี และนางสาว ชลดา ห่างภัย อายุ 33ปี สองแม่ลูก กำลังช่วยกันห่มสไบ เพื่อแต่งเป็นชุดไทยให้กับนางสาวชลดา โดยมีลูกจ้างอีกคนคอยช่วย ท่ามกลางเหล่าลูกค้าที่พากันมาอุดหนุนผลไม้ซึ่งมีทั้งเงาะ ทุเรียน มังคุด กะท้อน สละ วางจนเต็มร้าน เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว วันนี้นางสาว ชลดา เลือกแต่งกายในชุดโจงกะเบน และห่มสไบ จากนั้นก็ยืนขายทุเรียนให้กับลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว และปอกทุเรียนใส่กล่องได้อย่างชำนาญ 

นางสาวชลดา ห่างภัย บอกว่า ตนเองเป็นลูกสาวชาวสวน เกิดมาก็พบว่า พ่อกับแม่ทำสวนเลี้ยงดูตนจนเติบโต ก็ช่วยเหลือพ่อกับแม่มาโดยตลอด วันหนึ่งได้ไปเห็นภาพตอนใส่ชุดไทยสมัยเรียนหนังสือ จึงคิดอยากนำชุดไทยที่เคยใส่มาสวมใส่ตอนขายของเพื่อให้ลูกค้าและนักทอ่งเที่ยวที่เดินทางมาจากที่ต่างๆได้เห็น น่าจะช่วยให้เกิดความน่าสนใจ และยังช่วยให้ชุดไทยกลับมาได้รับความนิยม เมื่อได้ลองใส่มาขายผลไม้ มีลูกค้ามาขอถ่ายรูปโพสลงโซเชียล จึงกลายเป็นกระแส ทั้งมีคนอยากแต่งตามและชื่นชม  ซึ่งแต่ละวันก็จะแต่งไม่ซ้ำแบบ หากวันไหนอากาศร้อนจัดก็แต่งในชุดเสื้อคอกะเช้า ซึ่งจะใส่สบาย เหมาะกับสภาพอากาศที่บ้านเรา “รู้สึกภาคภูมิใจมากที่ได้แต่งชุดไทยขายทุเรียน อย่างน้อยเราก็ได้เป็นตัวอย่างให้เด็กรุ่นหลังไม่ลืมว่าชุดประจำชาติของเรามีแบบไหนบ้าง ไม่ต้องอายถ้าอยากจะแต่ง ถ้าแต่งแล้วสวยแต่งแล้วพรีเซนได้ ไม่ต้องอาย แต่งได้เลย มันเป็นการพรีเซนต์ที่ดี” 

ส่วนคุณภาพของผลไม้ ก็เป็นผลไม้ที่ดี เพราะเราเกิดมาอยู่กับสวน ทำสวนมาตั้งแต่เกิด เราอยากให้อาชีพเราอยู่รอด เราต้องข้ามขั้นตอนการมีคนกลาง เราต้องปลูกเองขายเอง แต่เราไม่เคยขายของไม่เคยเป็นแม่ค้าเคยทำแต่สวน ก็มาลองเป็นลูกจ้างในร้านคนอื่น สะสมประสบการณ์ ด้านการขาย สะสมลูกค้าให้เค้ารู้จัก ก่อนจะมาขายเอง ทุกวันนี้ ที่บ้านเปิดร้านขายเองมานานกว่า 30ปี  และยังทำสวนอยู่ด้วย ลูกค้าจึงมั่นใจว่าทุเรียนของเรามีคุณภาพและกล้าการันตี 

ด้าน นางชนาภา ห่างภัย เจ้าของร้าน บอกว่า มีลูกสาวคนเดียว ภาคภูมิใจอย่างมากเพราะตั้งแต่สมัยเล็กๆ ลูกสาวเป็นเด็กดี ขยันขันแข็ง มาช่วยขายผลไม้ตั้งแต่เรียนอนุบาล เป็นเด็กชอบแสดงออก กล้าคิดกล้าทำ พอเข้าเรียน สายอาชีพ ก็ยังชอบทำกิจกรรม ชอบจับไมค์แต่งชุดไทย พอเรียนจบก็มาสานต่อเจตนารมณ์การเป็นชาวสวน เก่งทั้งงานบ้าน งานค้าขาย การแต่งชุดไทยก็เป็นเอกลักษณ์ของไทย สามารถนำมาเสริมในอาชีพการงานได้.-008 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/653356

วันศุกร์ ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2565, 16.45 น.

“น้องเร” นางสาวเรวดี ราศิริ ปัจจุบันเป็นศิษย์เก่านักศึกษาสาขาวิชาการจัดการบริการธุรกิจเรือสำราญ วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วันนี้ น้องเร จะมาแชร์ประสบการณ์และพาเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆไปทำความรู้จักกับเส้นทางอาชีพบนเรือสำราญระดับโลก “Princess Cruises” ให้กับทุกคนได้ฟังกัน

แรกเริ่มเดิมที น้องเร เคยทำงานในเรือสำราญอยู่แล้ว ก่อนจะได้เข้ามาร่วมงาน ในตำแหน่ง Bar Steward บริษัท เรือสำราญ Princess Cruises ซึ่งเป็นบริษัทเรือสำราญระดับโลก แต่บริษัทเรือเก่าที่เรทำ จะเป็นบริษัทเดินเรือที่จะเดินเรืออยู่แค่ ในแถบย่านอาเซียน เช่น มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย เพราะเหตุจากสถานการณ์โควิด-19 ซึ่งโดยปกติแล้ว เรือเก่าจะไป หลายประเทศ เหมือนกัน ที่เปลี่ยนบริษัทฯ เพราะอยากไปทำงาน ในฝั่งยุโรป และในแถบอื่นๆ  ซึ่งตอนนี้ก็ได้เป็นพนักงานของ บริษัท Princess cruises เส้นทางเดินเรือก็จะมากกว่า 380 เส้นทางเดินเรือ หรือ 7 ทวีป เช่น Alaska Australia New zealand  canada California Hawaii Caribbean Mexico Europe และอีกหลายเส้นทางทั่วโลก และเพื่อต้องการอัพฐานเงินเดือนให้สูงขึ้นด้วย

อีกอย่างบริษัทฯเรือเดิมเป็น reginal class cruise และที่บริษัทใหม่เป็น  world class cruise ทำให้เราต้องพัฒนาทักษะใหม่ๆ และทักษะที่ต้องพัฒนา หลักๆ เลยก็คือ ภาษาอังกฤษ การ พูด ฟัง อ่าน เขียน ต้อง อัพเกรดให้ ดีกว่าเดิม ,การ บริการที่ต้องเป็น professional กว่าเดิมเพราะ เรามี คู่แข่งมากกว่าเดิม ไม่ใช่แค่เอเชียน ,การปรับตัว ในเรื่องของการ ใช้ชีวิตบนเรือและ การทำงานร่วมกับ ชาว ยุโรป ไหนจะเรื่องหัวหน้าเรา ที่จะมีความ professional มากกว่า ซึ่งแน่นนอน ทำงานบนเรือที่ใหญ่ มีความ  professional เรา จะมีความกดดันที่มากขึ้น เราต้องจัดการกับความกดดัน และความเครียดให้ได้

สำหรับกิจวัตรของเร บนเรือสำราญ (วันทำงาน/วันหยุด) กิจกรรมยามว่าง เร เป็นคนชอบออกกำลังกายในทุกๆวัน ,ดูหนัง ฟังเพลง และ ถ้าว่างจริงๆจะอัด วิดีโอทำ Vlog ซึ่ง เร มี ชาเนลของตัวเอง ซึ่งจะเปิดตัว เร็วๆนี้ ช่วงบินไป ทัวร์ยุโรปค่ะ

ตลอดระยะเวลา 2-3 ปีที่ผ่านมาสถานการณ์การระบาดของโควิด – 19 ทำให้เกิดผลกระทบกับธุรกิจเรือสำราญ ค่อนข้างมากทีเดียว ยกตัวอย่าง เช่น เรือ หลายลำต้องปิดตัวลงเพราะทนพิษ เศรษฐกิจจาก โควิดไม่ไหว แต่อย่างเรือเก่าที่เร เคยทำงานเขาจะมีมาตรการการป้องกันอย่างเช่น พนักงานทุกคนต้องล้างมือ ขั้นต่ำ 20 วินาทีและถูกต้องตามขั้นตอน ,การสวมถุงมือ ทุกครั้งที่ทำงาน และเปลี่ยนตลอด ทุก กี่ ชม ตาม ที่บริษัทกำหนด การสวม ผ้าปิดจมูก การทำความสะอาดด้วย แอลกอฮอล์ sanitize สำหรับส่วนของ ลูกค้าก็ เช่นกัน มีการตรวจ เรื่อง วัคซีนการ สวมใส่หน้ากากและการล้างมือก่อนเข้า ห้องอาหาร รวมถึงการ จำกัดจำนวนเก้าอี้และเส้นระยะห่าง

และสำหรับการปรับตัวของเร ในช่วงสถานการณ์โควิด กรณีที่ บริษัทหยุดการเดินเรือ เร สามารถ นำประสบการณ์ certification ที่ผ่านมา ไป apply กับ บริษัทอื่นๆที่เปิดรับ พนักงานอยู่ได้ ซึ่งแน่นอน มีหลายบริษัท หลายเส้นทางการเดินเรือหรือ หลายๆทวีป เราอาจจะได้ ตำแหน่งที่ดีกว่าและเงินเดือนที่สูงกว่า ยกตัวอย่าง บริษัทเก่าของเรย์ เจอผลกระทบจากโควิด จึงหยุดการเดินเรือ เร ก็ดำเนินการสมัครเรือใหม่จนสัมภาษณ์ผ่านเป็นลูกเรือของ Princess Cruise ได้ตำแหน่งที่ดีกว่าและเงินสูงที่สูงกว่า อีกทั้งเส้นทางเดินเรือใหม่ๆ และในกรณีที่ บริษัทดำเนินธุรกิจอยู่แล้ว ในช่วงสถานการณ์โควิด ทางบริษัทจะมีมาตรการรักษาความปลอดภัยเรื่องของโควิด มีการอบรมให้พนักงานเรื่องการรับมือ และป้องกันตัวเองจากโรค อีกทั้งในส่วนของลูกค้าเองก็มีมาตรการที่เข้มงวดก่อนที่จะมาใช้บริการบนเรือเพื่อความปลอดภัยของพนักงานทุกคน

สำหรับทิศทางของธุรกิจเรือสำราญ ในช่วงนี้ เรคิดว่าธุรกิจด้านเรือสำราญกำลังเติบโตมาก ถึงแม้จะมีผลกระทบจาก สถานการณ์โควิดบ้างแต่ มาตรการจัดการและรับมือ ของบริษัทเรือ นั้นเข้มงวดและ มีมาตรฐานมาก ซึ่งลูกค้าและพนักงานวางใจได้เลยเพราะได้รับความปลอดภัยอย่างแน่นอน อีกอย่างตอนนี้ หลายบริษัทเหลือเปิดรับสมัครพนักงานมากขึ้นในไทย เพื่อที่จะไปสัมผัสประสบการณ์การ ทำงานต่างประเทศและ เที่ยวรอบโลก เพราะคนไทยเราจะมีการบริการที่เป็นเอกลักษณ์และน่าสนใจ เป็นที่หมายตาของหลายๆบริษัท รายได้แต่ละเดือนบอกเลยว่าหาในไทยไม่ได้ ถ้ากรณีเด็กจบใหม่ ขั้นต่ำเลยไม่น้อยกว่า 3 หมื่นต่อเดือน กลับมาไทยมีเงินเก็บหลักแสนแน่นอน

อีกอย่างเรอยากจะบอกว่าการได้ทำงานบนเรือสำราญ เสน่ห์ของอาชีพบนเรือสำราญ สิ่งที่ได้มากกว่าค่าตอบแทน คือ การที่เราได้เที่ยวรอบโลก ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่หาไม่ได้ ถ้า อยู่ในไทย ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตคนเดียวห่าง ไกล ครอบครัว เกือบปี การทำงานทุกวัน วันละ 10 ชั่วโมง ไม่มีวันหยุดจนจบแทรกก็เปน อีกหนึ่งสิ่งที่หาไม่ได้ ถ้าทำงานบนพื้นดิน เป็นการฝึกความอดทนของเรานะ ถ้าเรา กลับมาเจออะไร ที่กดดัน หรือเหนื่อยๆที่ไทย บอกเลย มันจะเป็นเรื่องเล็กๆมาก

สุดท้ายอยากฝากถึงพี่ๆน้องๆ “มากกว่าเงินคือประสบการณ์ มากกว่างานคือกำไรชีวิต” เรเองเป็นเด็กยากจนจาก ต่างจังหวัดตัดสินใจมาศึกษาต่อ ที่ กทม. คนเดียว โดยที่ไม่มีใครซัพพอร์ตเลย ทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย มันยากมากเลยกว่าจะผ่านมาได้ แต่เรมีแรงผลักดันอันนึง ซึ่งเป็นกำลังขับเคลื่อนให้เรไม่ท้อ และเดินตามความฝัน คือ เรอยากใช้ชีวิต ทำงานอยู่ต่างประเทศ ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลทำไมเรถึงเรียน สาขาการจัดการการบริการธุรกิจเรือสำราญ ตอนนี้ความฝันของเรเป็นจริงแล้ว เรได้ทำในสิ่งที่ฝัน ซึ่งบอกเลยว่า ทุกคนทำได้ขอแค่มีความพยายาม อย่าท้อ อย่ากลัวที่จะใช้ภาษาอังกฤษ ถ้าวันนั้นเรกลัว เรก็คงไม่ผ่านสัมภาษณ์ ทั้งๆที่ตอนนั้นเป็นแค่ นักศึกษาปฎิบัติงานสหกิจศึกษา ตอนปี4 แต่เรก็สัมภาษณ์ผ่านจนได้ทำงานบนเรือสำราญ จนถึงปัจจุบันนี้