#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637777

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 22.05 น.

ททท.ร่วมกับสมาคมธุรกิจการท่องเที่ยว จ.ภูเก็ต จัดส่งเสริมการขายและการตลาดภูเก็ตเด็ดทั้งเกาะ@Udonthani ระหว่างวันที่ 24 – 27 กุมภาพันธ์ 2565

เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2565 ที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซ่า จ.อุดรธานี นางสาวฐาปนีย์ เกียรติไพบูลย์ รองผู้ว่าการด้านตลาดในประเทศ ททท.เป็นประธานเปิดกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยว “ภูเก็ตเด็ดทั้งเกาะ @UdonThani” และบรรยายพิเศษ ยุทธศาสตร์การส่งเสริมการท่องเที่ยวข้ามภาคของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย โดยมี ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต และอุดรธานี ร่วมเป็นเกียรติ พร้อมด้วย สมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต ผู้ประกอบการโรงแรม รีสอร์ท จัดแพ็คเกจท่องเที่ยวทั่วภูเก็ต ขนโปรสุดคุ้ม เด็ดๆ ดีลปังๆ แพ็คเกจฟินๆ ราคาสบายกระเป๋า เอาใจสายเที่ยว มาเสนอขายผ่านผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยวจังหวัดอุดรธานี หนองคาย บึงกาฬ เลย และหนองบัวลำภู โดยการทำการตลาดแบบ B2B ในวันที่  24 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา 13.00 – 16.30 น. ณ ศูนย์ประชุมมณฑาทิพย์ จังหวัดอุดรธานี และเสนอขายให้ชาวจังหวัดอุดรธานี และจังหวัดใกล้เคียง ระหว่างวันที่  25 – 27 กุมภาพันธ์ 2565 เวลา 10.00 – 21.00 น. ณ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซ่า อุดรธานี จังหวัดอุดรธานี

ซึ่งกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยว “ภูเก็ตเด็ดทั้งเกาะ @UdonThani” ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประชาสัมพันธ์และส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัดภูเก็ต ให้กับกลุ่มนักท่องเที่ยวภายในประเทศ โดยเฉพาะกลุ่มนักท่องเที่ยวที่มีศักยภาพจากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รวมทั้งเป็นการสนองนโยบายรัฐบาลในการกระตุ้นการท่องเที่ยวภายในประเทศ และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชื่อมโยงข้ามภูมิภาค เพื่อผลักดันการฟื้นฟูเศรษฐกิจ และสร้างรายได้ให้กับผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต – 006

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637764

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 18.12 น.

“9 เกร็ดธรรม” คำสอนของพระอาจารย์ปู่เจี๊ยะ จุนโท พระผู้เป็นดั่งผ้าขื้ริ้วห่อทอง วัดป่าภูริทัตตปฏิปทาราม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี  

1.แต่ก่อนมีค่าเป็นร้อยเป็นชั่ง

ในปัจฉิมวัย ไม่ว่าในคราใดท่านประสบอาพาธหนัก นอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียง ท่านไม่แสดงความหวั่นไหว บ่งบอกความแข็งแกร่งนิสัยอาชาไนยอีกทั้งยังแสดงธรรมสอนลูกศิษย์ที่ไปเยี่ยมด้วยการเอาร่างกายของท่านเป็นเครื่องเปรียบเสมอว่า “ตอนเป็นหนุ่มเป็นสาว มีค่าเป็นร้อยเป็นชั่ง พอเดี๋ยวนี้ ๕๐ สตางค์ก็ไม่มีใครเอา”

2.กรรมที่เคยฆ่าหมา

ท่านเล่าถึงสาเหตุที่ต้องได้ทำการผ่าตัดหมอนรองกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาทนอนแกร่วเป็นอัมพาตนี้ว่า“ตอนเป็นหนุ่ม เราเลี้ยงหมูไว้แยะ ต้มข้าวเอาไปวางให้หมูหมามันมากินหมด โมโหจัดจึงเอาไม้คานเจ็กตีหมาโป้งเดียวจอดสลบด้วยความที่โกรธจัด แม้หมาตัวนั้นจะนอนแน่นิ่งเหมือนตายแล้วก็คงเอาไม้คานตีกระหน่ำอยู่อย่างนั้นตีจนกระทั่งมันฟื้นขึ้นมาอีก ฟื้นขึ้นมาอีกตีซ้ำลงอีกแบบทารุณไร้เมตตาธรรมคราวนี้หมามันชักตาย…เสร็จเลยกรรมอันนี้แหละ เป็นกรรมในปัจจุบันชาติที่เราต้องชดใช้”

3.กรรมรีดลูกปลา

“และที่เรามีอาการชาและแบบที่ผิวหนังรอบทวารหนักไม่สามารถนั่งตัวตรงเป็นเวลานานๆ ได้นั้นก็เป็นกรรมในปัจจุบันซาติเช่นเดียวกันคือ ตอนหนุ่มๆ เราชอบเลี้ยงปลาเข็ม ปลาหัวเงินตามประสาเด็กรุ่นๆ ทำสนุกสนาน เวลาปลาหัวเงินปลาเข็มมันท้องแก่แต่ยังไม่ถึงเวลาคลอดลูก เราชอบรีดท้องรีดเอาลูกมันออกมาก่อนเวลา เอามาเลี้ยง มันทันใจดีเมื่อรีดเอาลูกมันออก แม่มันก็ตายด้วยผลกรรมคือรีดลูกจากท้องปลาที่เผ็ดร้อนทารุณนี้จึงเป็นกรรมที่ทำให้เราก้นชาและแสบทวารอยู่ไม่หาย”

4.ไม่เป็นไร ตายแล้วต่างคนต่างไป

ในบางวันมีผู้คนมากราบมากจนอลหม่านอย่างเช่นวันคล้ายวันเกิด จะมีทั้งพระและฆราวาสมาจากทุกสารทิศผู้อุปัฏฐากใกล้ชิดจำเป็นต้องห้ามต้องกันผู้คนทั้งที่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคยไม่ให้เข้ากราบ ปิดประตูห้องบางคนก็บ่นหาว่ากีดกันไปต่างๆ นานาผู้ที่เฝ้าอย่างใกล้ชิดก็รู้สึกกดดัน เครียดอยู่ไม่น้อยเมื่อกราบเรียนถามท่าน ท่านก็ตอบสั้นว่า “ไม่เป็นไร ตายแล้วต่างคนต่างไป” 

5.คาถาหลวงปู่เจี๊ยะ

วันไหนท่านปวดที่ขา ปวดเมื่อยตามเนื้อตามตัวหรือเจ็บปวดในที่อื่นใดก็ตามท่านก็จะให้ผู้ที่ดูแลท่องคาถาเป่าให้ท่านท่านบอกว่าเป็นคาถาดี โดยให้ท่องว่า “นโม วิมุตฺตานํ นโม วิมุตฺติยา” “ขอความนอบน้อมจงมีแก่ท่านผู้หลุดพ้นทั้งหลาย ความนอบน้อมจงมีแก่ธรรมเป็นเครื่องหลุดพ้นทั้งทลาย”

6.หัวล้านจริงๆ 

บางวันท่านพูดตลกขำขันจนผู้คนที่มาเข้ากราบเฮตึงๆ วันนั้นร่างกายท่านสดใสแข็งแรงขึ้นบ้างตามสภาพ มีคนขอให้ท่านจับหัวให้เป็นศิริมงคล

คนแรกผู้ชายผมยาวๆ ท่านก็เคาะๆ คนที่สองผมเกรียนๆ ท่านก็เคาะๆคนที่สามเป็นคนหัวล้าน หัวล้านเอามากๆท่านเคาะๆ แล้วลูบๆ คลำๆ ที่ศีรษะแล้วพูดขึ้นด้วยเสียงดังๆ ทั้งๆ ที่ป่วยนอนอยู่บนเตียงให้พรโยมหัวล้านคนนั้นว่า “หัวล้านหัวเหลือง หัวละเฟื้องสองไพ หัวล้านจริงๆ ผู้หญิงชอบใจ”

คนที่นั่งอยู่เต็มบริเวณหัวเราะกันเฮๆ ด้วยว่าในวันนั้นอากาศมันร้อนอบอ้าวคนที่มากราบ เหงื่อไหลไคลย้อยไปตามๆ กันภายในจิตในใจของแต่ละคนคงบ่นๆ ถึงดินฟ้าอากาศท่านจึงพูดขึ้นอีกว่า “มนุษย์ขี้เหม็น เคี่ยวเข็ญเทวดา ฝนตกก็แช่ง ฝนแล้งก็ด่า” 

7.พูดตรงๆ 

หลวงปู่ท่านเป็นพระที่พูดตรงๆ ตรงจนบางครั้งตลกขำกลิ้งไปเลยก็มี อย่างเช่นเวลาเข้าห้องน้ำปวดท้องอึ ท่านจะอึออกยากมากต้องเบ่งเป็นเวลานานๆ เวลาท่านอึที่ห้องน้ำ พระจะช่วยให้ท่านขับถ่ายง่ายขึ้นพระจะพยามยามพูดว่า “เบ่ง อืดดดดๆ ๆ ๆ ออกๆ” ตามจังหวะกลั้นลมหายใจยาวๆ เมื่อพระพูดมากเข้า ท่านจึงพูดสวนขึ้นทันที “มึงเบ่งทำไมวะ มึงไม่ได้ขี้ กูเป็นคนขี้ เดี๋ยวกูเบ่งเอง กูขี้เอง มึงเบ่งแล้วกูจะขี้ออกหรือ?” พระทั้งหลายที่อยู่ในห้องน้ำสุดที่จะกลั้นหัวเราะไว้ได้

8.รักสัตว์

หลวงปู่เจี๊ยะชอบเลี้ยงหมาไทยหลังอานสมัยก่อนที่ท่านจะอาพาธ ทานชอบเลี้ยงแมวกับหมาท่านพูดกับแมวกับหมาเหมือนพูดกับคนบางทีท่านฉันข้าวไปด้วยป้อนข้าวแมวไปด้วยท่านมีเมตตาเป็นสาธารณะจริงๆ

“มึงไปเที่ยวสาวไกลๆ ระวังเถอะจะตาย” ท่านพูดกับหมาหลังอานของท่านแล้วท่านก็พูดสั่งสอนตักเตือนต่างๆ เหมือนพูดกับคน

วันหนึ่งท่านสั่งให้พระจับหมาขังกรงไว้ไม่ปล่อยให้มันไปเที่ยวไหนๆ พระสงสารเห็นหมามันร้องเอ๋งๆ ก็ปล่อยออกไปพอปล่อยออกไปมันก็ไปเที่ยวหาตัวเมีย เขาก็เอามีดฟันคอมันตายพวกพระจึงถึงบางอ้อว่า ที่ท่านขังไว้ไม่ปล่อยไปเพราะท่านรู้ว่าถ้าปล่อยไป เขาจะฆ่ามันตาย

9.ย้ำให้ว่าพุทโธเร็วๆ

แม้ในขณะที่นอนป่วยอยู่บนเตียง เมื่อมีคนมาถามเรื่องภาวนาท่านจะเมตตาตอบเพียงสั้นๆ ว่า “ให้พุทโธ เร็วๆ ๆ เหมือนรั้วบ้านเราถี่ๆ อะไรล่ะจะเข้ามาได้” แล้วท่านก็พูดเรื่อง กิเลส กรรม วิบาก ว่า พวกเราทุกคนอยู่กับร่างกายนี้มาหลายภพชาติแล้ว แต่อวิชชามันปิดบังจึงจำไม่ได้ ให้พากันปฏิบัติ ศีล สมาธิ ปัญญา นะ เพราะว่า ศีลเป็นเหตุ สมาธิเป็นผล สมาธิเป็นเหตุ ปัญญาเป็นผล ปัญญาเป็นเหตุ วิมุตติเป็นผลฯ (จบ)

……………………….

ตามรอยพระอริยะเจ้า! “หลวงปู่เจี๊ยะ จุนโท” พระผู้เป็นดั่งผ้าขื้ริ้วห่อทอง คัดลอกจากหนังสือ “ตามรอยพระอริยเจ้าหลวงปู่เจี๊ยะ จุนโท วัดป่าภูริทัตตปฏิปทาราม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี” ท่านคือสมณะสงฆ์สายป่าผู้เป็นผ้าขี้ริ้วห่อทองของแม่ทัพกรรมฐานแห่งสยาม : ดำรงธรรม เรียบเรียง – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637751

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 17.29 น.

วันที่ 24 ก.พ.65 ภายในห้องประชุมที่ว่าการอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี นายชยพล อินทรสุภา นายอำเภอเกาะสมุย ในฐานะประธานศูนย์ปฏิบัติการควบคุมโรคอำเภอเกาะสมุย ประชุมคณะกรรมการศูนย์ปฏิบัติการควบคุมโรคอำเภอเกาะสมุย การประชุมครั้งนี้ัเนื่องจากสถานการณ์ปัจจุบันการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 ในพื้นที่อำเภอเกาะสมุยพบผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้การควบคุมโรคมีประสิทธิภาพจึงขอให้ปฏิบัติตามมาตรการควบคุมโรคอย่างเคร่งครัด

การประชุมครั้งนี้นางสาวเบญจวรรณ บุญสิน นายกสมาคมครูและการศึกษาอำเภอเกาะสมุย ได้ร่วมประชุมพร้อมด้วยผู้อำนวยการโรงเรียนต่างๆ ในอำเภอเกาะสมุย ได้แจ้งให้ที่ประชุมทราบว่าจากสถานการณ์การแพร่ระบาดดังกล่าวได้ส่งผลกระทบกับการเรียนการสอนโรงเรียนในอำเภอเกาะสมุยอย่างหนักขณะนี้ เนื่องจากการสั่งปิดโรงเรียนที่ผ่านมาส่งผลให้นักเรียนที่เป็นเด็กเล็กไม่สามารถอ่านออกเสียง และเขียนได้ ทั้งที่ก่อนการสั่งปิดโรงเรียนนักเรียนสามารถอ่านออกเสียง และเขียนได้ 

ทั้งที่พบเด็กนักเรียนติดเชื้อเพียงคนเดียวและไม่เป็นคัสเตอร์ในโรงเรียน ซึ่งต่างจากโรงเรียนนานาชาติที่ยังคงเปิดทำการเรียนการสอนตามปกติทั้งที่พบการติดเชื้อไวรัสโควิดและเป็นคัสเตอร์ การสั่งปิดโรงเรียนดังกล่าวโรงเรียนในอำเภอเกาะสมุยต่างปรับการเรียนการสอนตามที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนด ถึงแม้โรงเรียนต่างๆ จะดำเนินการตามมาตรการทั้ง 44 ข้อที่สาธารณสุขอำเภอเกาะสมุยกำหนด แต่โรงเรียนก็ยังถูกคำสั่งปิดการเรียนการสอน จึงต้องการมาตรการที่ชัดเจนเพื่อจะดำเนินการเปิดเรียนได้ตามปกติ เพราะอีกสามสัปดาห์โรงเรียนจำปิดเทอม เพื่อให้โรงเรียนได้ทำการสอบและเก็บคะแนนเด็กนักเรียน ซึ่งผู้อำนวยการโรงเรียนแห่งหนึ่งแจ้งให้ที่ประชุมทราบด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

นางสาวเบญจวรรณ บุญสิน นายกสมาคมครูและการศึกษาอำเภอเกาะสมุย เปิดเผยถึงปัญหาการเรียนการสอนในขณะนี้ว่า ปัญหาของโรงเรียนต่างๆ คือไม่ได้เปิดให้นักเรียนมาโรงเรียน เพียงแต่เปิดเรียนทางออนไลน์ ซึ่งศักยภาพของเด็กที่สำคัญแต่ละครอบครัวของเด็กมีศักยภาพที่ต่างกัน ตนเองในฐานะผู้อำนวยการโรงเรียนวัดสว่างอารมณ์ได้เปิดสอนสองรูปแบบคือแบบปกติ กับแบบสองภาษา พบว่าเด็กที่เรียนสองภาษาที่เรียนระบบออนไลน์เหมือนกับการสอนแบบปกติ มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดพบว่าเด็กที่เรียนสองภาษาจะมีศักยภาพในการเรียนออนไลน์เพราะครอบครัวมีฐานะและพบว่าเด็กที่เรียนแบบปกติด้วยออนไลน์จากเด็กห้าสิบคนเมื่อเวลาผ่านไปพบว่าเด็กที่เข้าเรียนออนไลน์ลดลงจากห้าสิบคนเหลือยี่สิบคน

พบว่าเด็กนักเรียนที่เรียนจบระดับประถมศึกษาปีที่ 1 อ่านออกเขียนได้ แต่เมื่อขึ้นชั่นเรียนเป็นชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เรียนออนไลน์เกิดภาวะถดถอยในการเรียนรู้เนื่องจากผู้ปกครองต้องไปทำมาหากินไม่มีเวลาสอนและดูแลลูกให้เรียนระบบออนไลน์ ส่งผลให้เด็กไม่สามารถอ่านออกเสียงและเขียนได้ ด้วยมาตรการของสาธารณสุขอำเภอเกาะสมุยมีความเข้มข้นเกินไปทำให้ครูไม่ได้พบกับนักเรียน ทำให้โรงเรียนไม่ได้ใช้แผนเผชิญเหตุใน 44 ข้อที่กำหนดเลย

สำหรับมาตรการในการให้นักเรียนจะต้องตรวจหาเชื้อด้วยชุดตรวจ ATK นั้นงบประมาณของโรงเรียนซื้อชุดตรวจ ATK สองครั้งก็หมดแล้ว และถ้าหากจะให้ผู้ปกครองไปซื้อชุดตรวจเองนั้นคงเป็นไปได้ยาก เพราะชุดตรวจที่มีขายชุดประมาณ 150 บาทถ้ามีลูกสองคนจะต้องจายถึงสามร้อยบาท ซึ่งเงินจำนวนดังกล่าวสามารถซื้อข้าวสารได้ห้ากิโลกรัม การขอกลับมาเปิดเรียนใหม่นั้นเพื่อต้องการให้นักเรียนได้พบกับครูภายใต้มาตรการป้องกันการติดเชื้อที่รัดกุม แต่จะให้ตรวจหาเชื้อทุกเจ็ดวันคงเป็นไปไม่ได้เพราะโรงเรียนมีงบประมาณไม่พอ – 003 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637749

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 17.20 น.

หนุ่มวัย 39 ปี อยากเห็นหน้าแม่ คนพะเยา หลังพ่อพาหนีเข้ากรุงตั้งแต่เล็ก

24 ก.พ.65 ผู้สื่อข่าวได้รับการขอความช่วยเหลือจาก นายวุฒิจิตร พันธุ์เรณู หนุ่มวัย 39 ปี อยากเจอมารดาผู้ให้กำเหนิด ชึ่งทราบเพียงเป็นคนจังหวัดพะเยา มารดาได้คลอดตนเอง (นายวุฒิจิตร) ที่โรงพยาบาล พระมงกุฎ แล้วจึงนำกลับไปเลี้ยงที่จังหวัดพะเยา และต่อมา พ่อเขาก็ไปลักพาตัวเขามาจากจังหวัดพะเยา เข้ามาอยู่ที่กรุงเทพฯ

ตอนนั้น เขายังเล็กมากและเขาเคยถามพ่อแต่พ่อไม่บอก หลังจากโตขึ้นจึงได้ติดตามขอข้อมูลที่เขตที่อยู่ก็ไม่ได้ข้อมูล มีแต่ข้อมูลพ่อของตน แต่ได้ชื่อมารดามาคือ ชื่อนาง สมพร อายุประมาณ 54-58 ปี (ไม่มีนามสกุล-ไม่มีเลขบัตรประชาชน)

จึงฝากวิงวอนขอความช่วยเหลือ หากใครรู้จักหรือเป็นญาติเป็นเพื่อน ช่วยบอกด้วย ชึ่งตนเองหน้าตาน่าจะเหมือนมารดา ขอวิงวอนหากพบเจอติดต่อมาตามเบอร์ 064-242-4494 กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ครับและที่สำคัญอยากพบแม่มากเพราะเกิดมาไม่เคยเห็นหน้าแม่เลย

หากท่านใดพบเจอนางสมพร ชาวพะเยา หรือสงสัยว่าเป็นลูกชาย โทรสอบถามได้ที่หมายเลขโทรศัพท์ 064-242-4494 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637688

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 15.32 น.

วันที่ 24 กุมภาพันธ์ ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เฟซบุ๊กแฟนเพจ อยากดังเดี๋ยวจัดให้ รีเทริน์ part 3 ได้โพสต์เรื่องเศร้าของครอบครัวหนึ่ง ที่ต้องเสียลูก ด้วยอาการลองโควิด โดยระบุข้อความว่า

“โรคลองโควิด คืออะไร คุณแม่ท่านหนึ่งมาโพสต์แชร์ประสบการณ์ เรื่องราวมีประโยชน์มากๆ และคำถามที่ยังคาใจที่รอคำตอบจากหน่วยงาน ขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวน้องด้วยค่ะ

ขอแชร์ประสบการณ์ ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเรานะคะ ….( #คนที่มีลูกเล็กต้องระวังเป็นอย่างมาก สายพันธุ์นี้เกิดกับเด็กๆ) สาเหตุการเสียชีวิตของน้อง* ที่แม่ๆ หลายๆ คนถามมา ? อาจารย์หมอวินิจฉัยว่า… #น้องเป็นโรคลองโควิด ? โรคลองโควิด คือ การที่เด็กเคยติดโควิดมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ไม่แสดงอาการ ทุกอย่างจะปกติ แต่พอหลังจากหาย 2-6 อาทิตย์ แล้วกลับมาติดซ้ำ ทุกอย่างข้างในคือจะล้มเหลวหมดแล้ว และจะทรุดตัวลงทันที ก่อนหน้าที่น้องจะเสียชีวิต น้องอาการปกติดีทุกอย่าง ร่าเริง ขี้เล่น ไม่มีอาการซึมเศร้า หรืออ่อนแรงเลย คืนวันที่ 16 กุมภาพันธ์ น้องมีอาการไข้ขึ้นตัวร้อน ก็คิดว่าเป็นไข้ปกติ ให้น้องทานยาซาร่า แล้วเช็ดตัว

วันที่ 17 กุมภา ตอนเย็น ไข้ขึ้นสูงมาก พาน้องไปโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง (เพราะสิทธิรักษาอยู่ที่นั้น พอไปถึง รพ. พยาบาลบอกย้ายสิทธิไป รพ. แล้ว ให้ไปรักษาที่นั่นเลย ถามพยาบาลว่าทำไมย้ายสิทธิไม่แจ้งคะ #พยาบาล รพ.บอกว่า ไม่จำเป็นต้องแจ้ง) แล้วยังให้นั่งแท็กซี่จาก รพ. มา รพ.* ระหว่างทางน้องมีอาการเหมือนจะอ้วก และก็อึออกมา พอมาถึง รพ. หมอก็ทำการช่วยชีวิตน้อง วันที่ 18 กุมภา หมอโทรฯมาแจ้งว่า น้องเป็นโรคลองโควิด สายพันธุ์ที่ไม่เคยเจอมาก่อน ต้องรีบส่งตัวไป ให้อาจารย์หมอที่ รพ.รักษาตัว วันที่ 19 ทาง รพ.***โทรฯมาแจ้งให้เราทุกคนทำใจไว้เลย เพราะหัวใจน้องพร้อมจะหยุดเต้นนาทีต่อนาที จะลองให้ยาที่แรง ถ้ารับไหวก็รอด ถ้ารับไม่ไหวก็ไม่รอด และน้องก็รับไม่ไหว คุณหมอปั๊มหัวใจอีกหลายรอบ น้องก็ไม่กลับมา และน้องก็จากพวกเราไปในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2565 แบบที่ทุกคนในครอบครัวตั้งรับไม่ทัน

อยากให้แม่ๆ ทุกคนเฝ้านะวัง

– ลูกมีไข้ ไอ หรือเป็นหวัดหรือเปล่า

– การซื้อยามากินเอง มันจะยิ่งทำให้ไข้กดทับอาการไว้ แบบนี้อันตรายนะคะ

– ทางที่ดีแนะนำให้ไปหาหมอ ทันทีที่ลูกมีอาการผิดปกติ ค่ะ

สิ่งที่คาใจ ทำไม รพ.**** ไม่รักษาน้องในขั้นต้นก่อน ปล่อยให้นั่งแท็กซี่มากัน 2 คน จะย้ายสิทธิก็ไม่แจ้งอะไรเลย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637616

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 13.30 น.

วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2565 มีรายงานว่า นายคเณศพิศณุเทพ จักรภพมหาเดชา หรือ ที่รู้จักในนาม เค ร้อยล้าน ชอบปล่อยงูในที่สาธารณะ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว มีใจความว่า ได้ถูกตำรวจอินเดียจับกุมขณะขึ้นเครื่องบินจากมหานครมุมไบ ไปกรุงนิวเดลี เมืองหลวงประเทศอินเดีย ในข้อหาก่อความวุ่นวาย

นายคเณศพิศณุเทพ ระบุตอนหนึ่งว่า “ในที่สุด วันนี้ ก็มาถึงจนได้อะ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้อะ ข้าพเจ้าเกม จนได้อะ เค้าถูกจับ ขณะขึ้นเครื่องบิน ไปเมืองหลวงนิวเดลี ข้อหาก่อความวุ่นวายในมหานครมุมไบ

ทั้งนี้ ตนพยายามใช้เงินสด 7 แสนรูปี (ประมาณ 3 แสนบาท) ในการขอยื่นประกันตัว แต่ทางตำรวจมุมไบปฏิเสธข้อเสนอ เนื่องจากมองว่า การโพสต์ข้อความ และความประพฤติในที่สาธารณะต่าง ๆ ตอนที่อยู่ที่นี่ เข้าข่ายการกระทำผิดซ้ำซากในตัวบทกฎหมายแห่งมหานครรัฐมุมไบ และมีโทษต้องจำคุกที่นี่ 3 เดือน ถ้าหากพ้นโทษเมื่อไร จะรีบกลับบ้านทันที

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637579

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 08.01 น.

อึ้ง… คนตาดีสังเกตุหินรูปหัวจระเข้นอนอ้าปากลงไปในทะเลบริเวณชายทะเลแหลมสมิหลา จ.สงขลา ผู้คนต่างแสดงความคิดเห็นอาจกลายเป็นจุดถ่ายรูปเช็คอินใหม่ของแหลมสมิหลานอกจากนางเงือกทอง หรือเป็นจุดเหมือนกับถ้ำนาคีที่มีรูปหัวงู ส่วนแหลมสมิหลาก็มีรูปเหมือนกับจระเข้ ที่ จ.สงขลา ได้มีสมาชิกของเพจเฟสบุ๊คภาพสวยสงขลา ชื่อว่าคุณธีรพจน์ สุขพรสวรรค์ ได้โพสต์ภาพหินที่มีรูปร่างเหมือนกับจระเข้ นอนอ้าปากอยู่บริเวณริมทะเลชายหาดแหลมสมิหลา ใกล้ๆกับนางเงือกทองที่เป็นสัญลักษณ์ของแหลมสมิหลา  

หลายคนเข้าไปดูและบอกว่าเหมือนกับจระเข้นนอนอ้าปากมองลงไปในทะเลจริงๆ และกำลังดูเกาะหนูเกาะแมวที่อยู่ในทะเล โดยเฉพาะส่วนหัวนั้นเหมือนกับหัวจระเข้จริงๆ ทั้งปากที่อ้าอยู่ จมูกและตารวมทั้งลำคอที่ดูเหมือนกับจระเข้นอนอยู่จริงๆ ซึ่งปกติก้อนหินบริเวณนี้ก็มีมานานแล้วแต่ไม่มีใครสังเกตุเห็น กระทั่งมีคนตาดีที่ไปเที่ยวและสังเกตุเห็นว่าหินก้อนนี้มันเหมือนกับหัวจระเข้จริงๆจึงได้ถ่ายรูปมาโพสต์ ซึ่งหลายคนที่เข้าไปดูต่างก็มองว่าเหมือนกับหัวจระเข้จริงๆและชมว่าช่างสังเกตุเพราะหินตรงนี้มันมีมานานแล้วแต่ไม่มีใครสังเกตุเห็นว่าเป็นรูปจระเข้ 

ทั้งนี้ ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่ไปดูหินจระเข้ก้อนนี้ ซึ่งตั้งอยู่เป็นแนวก้อนหินใกล้กับรูปปั้นนางเงือก เป็นโขดหินที่อยู่คู่กับชายหาดแหลมสมิหลามาช้านานและนักท่องเที่ยวมักจะขึ้นไปยืนถ่ายรูป ซึ่งจากการสังเกตุก็พบว่าหินก้อนนี้มันเหมือนกับจระเข้นอนอ้าปากอยู่จริง ๆ แต่ต้องใช้วิธีสังเกตุและถ่ายภาพบางมุมถึงจะดูเหมือน แต่เนื่องจากในช่วงนี้เป็นช่วงที่คลื่นลมแรงพัดเข้าหาชายฝั่งและมีน้ำทะเลหนุนสูงค่อนข้างยากที่จะลงไปถ่ายรูปแต่ถ้าเป็นช่วงเวลาน้ำทะเลปกติก็สามารถลงไปยืนถ่ายรูปได้ 

และหลังจากนี้ก็น่าจะมีนักท่องเที่ยวไปถ่ายรูปหินเช็คอินหินจระเข้ตัวนี้แน่นอน นอกเหนือจากถ่ายกับนางเงือกทอง และบางคนเทีบบว่าอาจจะเป็นเหมือนกับหินหัวงูที่ถ้ำนาคา ในเขตอุทยานแห่งชาติภูลังกา อ.บึงโขงหลง จ.บึงกาฬ  ส่วนที่แหลมสมิหลาก็มีหินหัวจระเข้ หรือต่อไปก็อาจจะมีคนเอาแป้งเอาดอกไม้ธูปเทียนไปขอโชคลาภก็เป็นได้ หลังจากที่มีการเสนอภาพข่าวหินหัวจระเข้แหลมสมิหลา ออกไป. -008

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637476

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 06.00 น.

“ไม่ใช่ครั้งแรก (และคงไม่เป็นครั้งสุดท้าย)” สำหรับ “ความสูญเสียบนท้องถนนเมืองไทย” แม้อุบัติเหตุบางกรณีจะกลายเป็นข่าวใหญ่ได้รับความสนใจจากสังคมวงกว้าง แต่นั่นก็เป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของจำนวนผู้เสียชีวิตหลักหมื่นคนต่อปี ซึ่งที่ผ่านมาดูจะเหมือนกับเป็น “ไฟไหม้ฟาง” เมื่อเวลาผ่านไป กระแสเริ่มซาลง พฤติกรรมการใช้รถใช้ถนนของคนไทยก็กลับไปสู่ความเสี่ยงเหมือนเดิม

เมื่อเร็วๆ นี้ แพทยสภา จัดงานบรรยายพิเศษ“หมอชวนรู้ ครั้งที่ 1 เรื่อง อุบัติเหตุจราจร แก้ไขได้อย่างไรในมุมมองทางการแพทย์” ณ ห้องประชุมเจตพงษ์ ชั้น 14 อาคารมหิตลาธิเบศร กระทรวงสาธารณสุข อ.เมือง จ.นนทบุรี โดย นพ.อำนวย กาจีนะ นายกสมาคมเวชศาสตร์การจราจร กล่าวว่า ในทางสากลเรื่องความปลอดภัยบนท้องถนนจะให้ความสำคัญ 4 กลุ่มหลักที่ต้องตระหนักความสมดุลของคุณภาพที่เท่าเทียม คือ ผู้ใช้รถยนต์ มอเตอร์ไซค์ จักรยาน และคนเดินเท้า

ซึ่งหลายประเทศเป็นเครื่องบ่งชี้สำคัญว่านโยบายประเทศให้ความสำคัญความปลอดภัยของผู้ใช้ถนนอย่างไร ถึงแม้ 3 กลุ่มแรก (ผู้ใช้รถยนต์ มอเตอร์ไซค์ จักรยาน) ดีอย่างไร ถ้าหากกลุ่มผู้ใช้ถนน (คนเดินเท้า) ยังถูกมองข้าม ยังไม่มีนโยบาย และมีระบบดูแลความปลอดภัย แสดงว่าความสมดุลด้านคุณภาพของผู้ใช้ถนนทั้ง 4 ประเภทยังไม่อยู่ในลักษณะที่สมดุลพอ

“เรื่องนี้ต้องมองผ่านมาตรการที่หลากหลาย คงไม่ใช่เรื่องกฎหมายอย่างเดียว หลายส่วนได้มีการพูดถึงเช่นกัน จึงจำเป็นต้องผลักดันให้เกิดกฎหมายคนเดินเท้า เพื่อใช้เป็นกรอบให้กับผู้ดูแลกฎหมายในแต่ละระดับ และสร้างมาตรฐานความปลอดภัยให้คนเดินเท้า เนื่องจากคนเดินเท้าเป็นกลุ่มสำคัญแต่ยังมีความชัดเจนน้อยมากในระดับนโยบายและระดับปฏิบัติในเรื่องการพัฒนาสร้างเสริมความปลอดภัย นอกจากนี้ท้องถิ่นมีบทบาทสำคัญในการเป็นผู้นำดูแลถนนหนทาง ออกแบบถนนให้เหมาะสมกับการจัดการของท้องถิ่น” นพ.อำนวย กล่าว

ขณะที่ นพ.ธนะพงศ์ จินวงษ์ ผู้จัดการศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน (ศวปถ.) กล่าวว่า ข่าวเหตุการณ์อุบัติเหตุบนทางม้าลาย จะเห็นได้ว่าเกิดขึ้นได้ทุกวัน ลักษณะพาดหัวข่าวจะไม่เหมือนเดิม แต่สิ่งไม่มีการเปลี่ยนแปลงคือ “มองไม่เห็นว่าเป็นทางม้าลาย” ซึ่งในแต่ละปีได้มีการสูญเสียจากการข้ามทางม้าลาย ถือเป็นโจทย์ใหญ่ที่ต้องหาแนวทางแก้ไขอาจจะด้วยกฎหมายเพื่อลดความเสี่ยง

“ในแต่ละปีก่อนเกิดสถานการณ์โควิดมีคนตายจากอุบัติเหตุดังกล่าวประมาณ 2 หมื่นกว่าคน แต่มาช่วงโควิดปีที่ผ่านมาลดลงเหลือ 1.7 หมื่นคน เฉลี่ยวันละ 48-49 คน จำนวนนี้ร้อยละ 6-8 หรือประมาณ 800-1,200 รายเป็นคนเดินถนน และ 1 ใน 4 เป็นการเดินข้ามถนน ทั้งทางม้าลายและไม่ข้ามทางม้าลาย หรือเฉลี่ยปีละ 300-400 คน แต่ที่มองข้ามไม่ได้คืออีกร้อยละ 5 หรือประมาณหนึ่งหมื่นคน ได้รับบาดเจ็บรุนแรงจนพิการ” นพ.ธนะพงศ์ ระบุ

ผู้จัดการ ศวปถ. กล่าวต่อไปว่า ปัญหาใหญ่ที่ต้องเร่งแก้ไขคือ 1.ทำอย่างไรให้ทางม้าลายถูกเห็นชัดเจน เช่น ด้วยสัญญาณหรือป้ายหรือไฟ นอกจากนี้ทางม้าลายหลายช่องจราจรทำให้การข้ามมีจุดบอดบดบังสายตา 2.คนขับมาเร็วไม่ชะลอ ที่มักชนส่วนใหญ่เป็นมอเตอร์ไซค์ และ 3.คนเดินไว้ใจทางม้าลายเกินไป คิดว่าคงหยุด แต่รถไม่หยุด บางกรณีถูกดึงสมาธิ เช่น ดูโทรศัพท์มือถือหรือหยอกล้อ แต่กรณีแบบนี้มีไม่มากนัก

ทั้งนี้ ความสูญเสียที่เกิดเหมือนยอดภูเขาน้ำแข็งที่โผล่พ้นน้ำ แต่รากภูเขาน้ำแข็ง ฐานคิดที่ควรตั้งหลักให้ดี ดังนั้นจึงต้องหันกลับมาวางระบบแห่งความปลอดภัยเพื่อลดความสูญเสียเช่น จัดการความเร็ว จัดการตัวถนน จัดการตัวรถ ยานพาหนะ และจัดการตัวคนทั้งผู้ขับขี่และผู้ใช้ถนน ต้องสะท้อนข้อมูลสู่สังคมอย่างต่อเนื่องเพื่อนำไปสู่การป้องกันเหตุและความสูญเสีย หนุนกระแสสังคมทำให้เกิดวัฒนธรรมความปลอดภัยทางถนน เพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลง และระยะยาว ออกกฎหมายจำกัดความเร็ว สร้างการเรียนรู้ในเด็กและเยาวชน

ด้าน นพ.วิทยา ชาติบัญชาชัย ผู้เชี่ยวชาญในคณะที่ปรึกษาขององค์การอนามัยโลก (WHO) ด้านการป้องกันการบาดเจ็บ ให้ความเห็นว่า ต้องผลักดันวัฒนธรรมการหยุดรถให้คนเดินข้ามตรงทางข้าม ขับขี่รถไม่เกิน 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในเขตชุมชนเมือง ตามข้อแนะนำในแผนโลกเพื่อความปลอดภัยทางถนนขององค์การอนามัยโลก 2021 บังคับใช้กฎหมายต่อผู้กระทำผิดอย่างเข้มงวดจริงจัง ปลูกฝังสร้างวินัยเด็กเยาวชน ประชาชนให้ข้ามถนนอย่างปลอดภัยข้ามถนนบนทางท้าลาย และหยุดรถให้คนเดินข้ามผ่านระบบการศึกษาและการรณรงค์ทุกช่องทาง และปรับเปลี่ยนทางข้ามทุกแห่งทั่วประเทศให้ได้ตามแบบมาตรฐานทางข้าม ไม่ใช่แค่ทางม้าลาย

ส่วนนักแสดงที่มีอีกบทบาทหนึ่งเป็นแพทย์ด้วยอย่าง “หมอเจี๊ยบ” พญ.ลลนา ก้องธรนินทร์ กล่าวว่า จะต้องยอมรับก่อนว่าประเทศไทยมีปัญหาเรื่องของทางม้าลายมากยาวนานและไม่สามารถแก้ไขได้ อีกทั้งการแก้ไขปัญหาในสังคมไทยเปรียบเหมือน “วัวหายล้อมคอก” หมายถึงเมื่อเกิดปัญหาก็แก้ไขเฉพาะหน้า เช่น ทาสีทางม้าลายใหม่ เมื่อนานวันสีอาจจะลอกได้ จึงจำเป็นต้องแก้ปัญหาปรับปรุงทางม้าลายให้เป็นหลักสากลที่ทำกัน นอกจากนี้เรื่องของกฎหมายจะต้องปรับปรุงให้เข้มข้นขึ้นและจริงจัง เนื่องจากบทลงโทษยังอ่อนจึงทำให้คนกล้าที่จะละเมิดกฎหมาย และรัฐบาลต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ด้วย เพื่อช่วยชีวิตผู้ที่ใช้ท้องถนนให้ปลอดภัยมากยิ่งขึ้น

ข้อมูลจาก “ThaiRAP” หรือ Thailand Road Assessment Programmeซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับองค์กร International Road Assessment Programme (iRAP) ที่มีภารกิจวิเคราะห์และประเมินผลถนนในประเทศต่างๆ ทั่วโลก โดยประเมินความเสี่ยงของผู้ใช้ทางทั้งหมด 4 กลุ่ม คือ คนเดินเท้า รถยนต์ มอเตอร์ไซค์และจักรยาน จัดอันดับจาก 1 ดาว คือ เสี่ยงมากที่สุด ไปถึง 5 ดาว คือ เสี่ยงน้อยที่สุด ได้เผยแพร่แนวคิด “วิถีแห่งระบบที่ปลอดภัย (Safe System Approach)” ไว้เมื่อวันที่31 ม.ค. 2565 ว่า ประกอบด้วย 4 ด้าน คือ

1.ถนนที่ปลอดภัย การออกแบบเรขาคณิตถนน อุปกรณ์อำนวยความปลอดภัย การจัดการอันตรายสองข้างทาง การบริหารจัดการการจราจร 2.ยานพาหนะที่ปลอดภัย การแบ่งประเภทของยานพาหนะ การติดตั้งและบังคับใช้อุปกรณ์ความปลอดภัยในตัวรถ (เข็มขัดนิรภัย/หมวกกันน็อก/เบรกABS) 3.การใช้ความเร็วที่ปลอดภัย การจำกัดความเร็วในการขับขี่ การใช้ความเร็วเกินกำหนด การบังคับใช้กฎหมายควบคุมความเร็ว 4.ผู้ใช้รถใช้ถนนที่ปลอดภัย พฤติกรรมการขับขี่ ดื่ม
(เมา)แล้วขับ การสอบและมีใบขับขี่ การขับขี่โดยไม่มีใบอนุญาต ทักษะในการบังคับยานพาหนะ การเคารพกฎจราจร

หลักการมีแล้ว..เหลือเพียงขยับเขยื้อนให้มีผลเป็นรูปธรรม!!!

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637473

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 06.00 น.

nn…บนเส้นทางชีวิตผ่านอะไรมาอย่างมากมาย ทั้งในทางการทำงานที่ถนัด จนก้าวเข้าสู่เวทีการเมืองนั้น..“กรณ์จาติกวณิช” หัวหน้าพรรคกล้า ฉลองวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 58 ปีวันที่19 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา กับ “จักรยาน”ที่ภรรยาหวานใจ ซื้อให้เป็นของขวัญ…พร้อมทั้งย้อนความหลังให้ฟังว่า…“เมื่อ 40 ปีก่อน เขาฉลองวันเกิดอายุ 18 ที่โรงเรียนประจำที่อังกฤษ วันนั้นขาเข้าเฝือกอยู่เพราะเข่าขวาหลุดจากการเล่นกีฬา มาวันนี้
การบาดเจ็บครั้งนั้นเริ่มส่งผลให้ต้องคอยดูแลเข่า เลิกวิ่งมาสองปีแล้ว อาศัยว่ายน้ำกับขี่จักรยานแทน…อย่างไรก็ดีกรณ์ ยังได้ เปรียบชีวิตคนเราก็เหมือนขี่จักรยาน จะรักษาดุลต้องขี่ไปเรื่อยๆ หยุดไม่ได้ “ดุล” ของคนเราเปลี่ยนไปตามวัย…อย่างตัวเองวัย 18-30 คือ ช่วงสร้างเนื้อสร้างตัวเข้ามหา’ลัย เริ่มทำงาน ตั้งบริษัท ดูแลลูกน้อง สร้างฐานะทางการเงิน พบภรรยา เริ่มชีวิตครอบครัวของตัวเอง 30-40 มีลูก ขายกิจการ ชีวิตตัวเองอยู่ตัว เริ่มอุทิศตนให้สังคม…พอกระโดดข้ามมาวัยปัจจุบัน ถามว่ายังปั่น “จักรยานชีวิต” ของเราต่อไป โดยมีจุดหมายปลายทางอย่างไร ก็ต้องบอกว่า การเข้ามาทำงานการเมืองเพราะอยากให้สังคมไทย เป็นสังคมที่น่าอยู่ ทันสมัย ประชาชนมีงานและมีรายได้ที่ดี ทุกคนมีโอกาสก้าวหน้าได้ และอยู่ภายใต้กฎหมายเดียวกัน เป็นสังคมที่ทุกคนเคารพความต่าง แลกเปลี่ยนกันด้วยเหตุผลและข้อเท็จจริง ไม่มองคนเห็นต่างเป็นศัตรู…ถ้าเรียกตามระบอบการเมืองก็คือสังคม “เสรีนิยมประชาธิปไตย” ที่ทุกคนมีสิทธิเลือกเส้นทางชีวิตตัวเอง(แค่อย่าทำให้ใครเดือดร้อน)..โดยมีระบบเศรษฐกิจ ที่มีการแข่งขันที่โปร่งใส และเป็นธรรมซึ่งความเป็นธรรมในที่นี้…บางครั้งอาจหมายถึงการให้ความได้เปรียบผู้ที่อ่อนแอกว่าสามารถแข่งขันได้และก็เป็นสังคมที่ตระหนักในหน้าที่การดูแลผู้ที่แข่งขันไม่ได้จริงๆ ให้มีชีวิตที่มีคุณภาพและศักดิ์ศรี…“วันนี้สังคมเรายังไม่มี “ดุล”ที่ดีพอ ผมจึงยังตั้งใจขี่จักรยานของผมต่อไป..ตราบใดที่ยางไม่แตก และแรงยังมี”…แหม..เป็นเรื่องราวดีๆที่นำไปเป็นแนวทางในการใช้จักรยานชีวิตของแต่ละคนนะครับ…nn

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/637564

วันพุธ ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565, 21.14 น.

ไปดูความน่ารักคุณยาย เมื่อหลานชายติดโควิด กลัวก็กลัว แต่กลัวหลานไม่อิ่มมากกว่า 

23 ก.พ.65 โควิดก็กลัว แต่กลัวหลานอดมากกว่า ไปดูคุณยายท่านนี้ที่กล้าๆ กลัวๆ ต้องคอยทำหน้าที่ส่งอาหารให้หลานชายที่กักตัวอยู่ในบ้าน เพราะติดเชื้อโควิด-19 ซึ่งหลานชายผู้ใช้ติ๊กต๊อกชื่อว่า ke_ng2004 ได้เผยคลิปในแต่ละวันที่คุณยายนำอาหารมาวางให้ เสร็จแล้วก็รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว 

โดยหลานชายเผยคลิปพร้อมระบุแคปชั่นขำๆว่า ” โควิดกะย้าน ย้านหลานบ่ได้กินข้าว คุณป้าผู้น่ารัก “

https://www.tiktok.com/embed/v2/7067328247523970331?lang=th-TH&referrer=https%3A%2F%2Fwww.naewna.com%2Flikesara%2F637564