#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596243

บทความพิเศษ : คิดให้รอบคอบ ก่อนลงมือทำ

วันศุกร์ ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 02.00 น.

หมู่นี้ข่าวออกมาทางสื่อบ่อยครั้ง ว่ากระทรวงคมนาคมกำลังดำริจัดตั้งสายการเดินเรือแห่งชาติ ซึ่งการตั้งสายการเดินเรือแห่งชาติ ก็คงจะต้องมีการใช้จ่ายในการลงทุนโดยใช้งบประมาณของรัฐ เพื่อซื้อเรือบรรทุกสินค้าวิ่งไป-มาตามท่าเรือระหว่างประเทศ โดยใช้พนักงานของรัฐ หลายหมื่นล้านบาท

ความจริงสายการเดินเรือแห่งชาติเคยมีมาแล้ว และก็ขาดทุนมากมาย จนต้องยุบสลายไปหลายปีมาแล้วผู้บริหารของกระทรวงคมนาคมควรที่จะไปศึกษาดูว่า สายการเดินเรือแห่งชาติในอดีต หรือที่เรียกว่า “บริษัทไทยเดินเรือทะเล จำกัด” อันเป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงคมนาคม ทำไมจึงอยู่ไม่ได้ ทั้งๆ ที่ได้อภิสิทธิ์ในการขนส่งสินค้ามากกว่าสายการเดินเรือเอกชน

แล้วก็ควรจะไปศึกษาต่อด้วยว่า สายการบินแห่งชาติ ซึ่งเคยมีเกียรติประวัติยิ่งใหญ่มาแล้วทั่วโลก เป็นที่ภาคภูมิใจของคนไทย ทำไมจึงต้องเข้าสู่กระบวนการล้มละลาย และขณะนี้ก็ได้กลายสภาพเป็นบริษัทเอกชน ที่เสนอแผนฟื้นฟูให้เจ้าหนี้พิจารณาอยู่

เหตุผลที่ทั้งสายการเดินเรือแห่งชาติ และสายการบินแห่งชาติต้องล่มสลายไป เป็นเพราะการเมืองเข้ามาแทรกแซงหรือไม่ การซื้อเครื่องบินหรือเรือเดินสมุทรครั้งละหลายหมื่นล้าน โดยการผลักดันและการอนุมัติของนักการเมืองในอดีต ทำให้รัฐวิสาหกิจทั้งสองต้องมีหนี้สินมากมายจนต้องล้มเลิกกิจการไป จริงหรือไม่

นอกจากรัฐวิสาหกิจทั้งสองแล้ว ยังมีองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.) ของกระทรวงคมนาคมอีกใช่ไหม ที่ต้องถูกยกเลิกไปด้วย เนื่องจากเหตุผลมากมายหลายประการ ซึ่งข้าราชการประจำของกระทรวงคมนาคม ควรเข้าไปค้นเรื่องดูและสรุปเรื่องราวให้ฝ่ายการเมืองทราบ และพิจารณาเลิกคิดเสีย ว่าไม่มีทางไปรอดดอก ที่รัฐจะออกมาควักทุนเดินเรือเอง เดินอากาศเอง หรือว่าเดินรถเมล์เอง (กรณีของ ขสมก., บขส.) หรือเดินรถไฟเองเพราะ ร.ฟ.ท.เองก็อืดอาด ไม่ทันความก้าวหน้าในการขนส่งสินค้าทางบก สมัยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ทรงสร้างรถไฟใช้เวลาไม่กี่สิบปีสร้างได้ 3,500 กิโลเมตร ออกมาเป็นรัฐวิสาหกิจภายใต้นโยบายของพรรคการเมือง ในระบอบประชาธิปไตย 80 ปีเศษ จนถึงปี พ.ศ.2557 ขยายรางออกไปได้อีกเพียง 1,000 กิโลเมตร และขาดทุนมหาศาล จนกระทั่งในยุคที่รัฐบาลมีความต่อเนื่องและมีเสถียรภาพ (Stability) เราจึงได้เห็นการปรับปรุงรางเดี่ยว ให้เป็นรางคู่การขยายเส้นทางไปจนถึงจังหวัดเชียงราย การมีรถไฟความเร็วสูง การมีรถไฟชานเมืองสีต่างๆ

การไม่มีเสถียรภาพของรัฐบาล (Executive Branch) โดยระบอบประชาธิปไตยที่เราใช้อยู่ ทำให้มีนักการเมืองหมุนเวียนกันมาเป็นรัฐบาลฝ่ายบริหารมากหน้าหลายตาและเมื่อระยะเวลาไม่แน่นอน ก็รีบหาทางลัดสะสมสิ่งจำเป็นในการดูแลคนในมุ้งไว้มากๆ ตั้งแต่เนิ่นๆ

แท้ที่จริงแล้ว รัฐควรทำหน้าที่กำกับดูแล และส่งเสริมให้เอกชนเป็นผู้ประกอบการ ไม่ว่า จะเป็นการขนส่ง การสื่อสาร ซึ่งต้องฝ่าด่านการแข่งขันทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศ อย่าไปคิดทำเองเลย จะสร้างหนี้สินให้ประชาชนรุ่นหลังต้องรับภาระอีกมากมายในอนาคต

ขอให้ดูกิจการโทรศัพท์เป็นตัวอย่าง เมื่อให้สัมปทานแก่เอกชนไปหลายราย เช่น AIS TRUE และ DTAC ก็ทำให้ประชาชนคนไทยมีโทรศัพท์ใช้กันอย่างเหลือเฟือ ช่วยในการทำให้ประเทศไทยก้าวหน้าทางด้านดิจิทัลและเทคโนโลยีอย่างมาก และช่วยให้มีการซื้อขาย online ในระยะโควิดระบาด อย่างได้ผล ถ้าหากไปรอรัฐวิสาหกิจ เช่น องค์การโทรศัพท์ฯแล้ว บ้านเมืองของเราก็จะต้องล้าหลังกว่าลาวและเขมรอย่างแน่นอน (ถึงแม้ตอนนี้จะล้าหลังกว่ามาเลเซียและเวียดนามไปแล้ว)

ผู้เข้ามาบริหารบ้านเมือง หรือมาใช้อำนาจบริหาร (Executive Power) แทนปวงชนชาวไทย ควรจะปรับทัศนคติเสียใหม่ ว่าท่านเข้ามาเพื่อกำกับดูแล ให้การแข่งขันมีความเป็นธรรม ไม่มีการผูกขาด (Monopoly) และเข้ามาเพื่อส่งเสริมให้วิสาหกิจเอกชน มีความก้าวหน้าสามารถแข่งขันกับต่างประเทศได้

ท่านทราบไหมว่า ขณะนี้ กิจการต่อเรือเดินทะเล และซ่อมเรือเดินทะเล ประสบปัญหาเพียงไหน เคยคิดเข้ามาช่วยพยุงฐานะและเปิดโอกาสให้ขยายกิจการ จนสามารถรับงานสร้างและงานซ่อมเรือจากสายการเดินเรือนานาชาติบ้างไหม ขณะนี้ การต่อเรือในประเทศ ไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆ เพื่อให้สามารถแข่งขันได้กับต่างประเทศได้เลย จากมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดเหล็กรีดร้อนและรีดเย็นต่อเนื่องมากว่า 20 ปี ทำให้เหล็กในประเทศขาดแคลน และราคาเหล็กในประเทศสูงกว่าราคาในตลาดโลก หากต่อเรือในประเทศต้องเสีย VAT 7% อีกทั้งการสนับสนุนส่งเสริมของ BOI ก็ทำให้เจ้าของเรือนิยมซื้อเรือมือสอง หรือนำเข้าเรือใหม่จากต่างประเทศ ทั้งๆที่ อุตสาหกรรมต่อเรือนั้นจะ สร้างการจ้างงานภายในประเทศ และนำเงินตราเข้าประเทศได้อย่างมาก ผู้ประกอบการภาคเอกชนจึงหันไปซื้อเรือจากนอกมาใช้ดีกว่า หนำซ้ำ ภาครัฐเอง ก็ยังเลือกที่จะต่อเรือกับต่างประเทศ ทั้งๆที่ อู่เรือในประเทศมีความรู้ความชำนาญ มีบุคลากรที่สามารถต่อเรือได้ทัดเทียมกับประเทศในภูมิภาคเอเชียด้วยกัน ซึ่งจะทำให้ลดการขาดดุลทางการค้า สร้างการจ้างงานในประเทศ และเกิดการ Transfer Technology ให้อุตสาหกรรม ต่อเรือและ ซ่อมเรือไทย พัฒนาต่อเนื่องได้ในอนาคต

ส่วนท่าเรือชายฝั่งที่ทางรัฐ (กระทรวงคมนาคม) ไปสร้างไว้ในอดีต ก็ขาดการดูแลบำรุงรักษา สร้างแล้วทิ้งขว้างๆ จึงมิได้ใช้ประโยชน์เท่าที่ควร แล้วก็ยังคิดจะสร้างท่าเรือเดินสมุทรสำหรับนักท่องเที่ยวในอ่าวไทยอีก ซึ่งคงจะต้องใช้เงินอีกหลายหมื่นล้านบาท

รัฐบาลเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาบ่อย หาเสถียรภาพหรือความยั่งยืน (Sustainability) ไม่ได้ ท่านคงลืมไปแล้วว่า รัฐบาลก่อนหน้าท่าน ไปเวนคืนที่ดินเป็น Land Bridge กว้าง 100 เมตร สร้างถนนสายหลักยาว 200 กม. จากฝรั่งทะเลตะวันตกมาฝั่งทะเลตะวันออก กระบี่-สุราษฎร์ธานีไว้หลายสิบปีแล้ว เข้าใจว่าเป็นสมัยที่มีรัฐบาลที่มีเสถียรภาพยาวนาน ของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์

ในปัจจุบันแทนที่ไทยจะมีท่อน้ำมันขนาดใหญ่จากฝั่งอันดามัน มาลงอ่าวไทย (ฝั่งแปซิฟิก) ที่ อ.ขนอม จ.สุราษฎร์ธานี แทนที่เรือประมงและเรือน้ำมันขนาดย่อม จะถูกลำเลียงทางรางข้ามฝั่ง แปซิฟิกไปลงฝั่งอันดามัน ก็ยังไม่มี จึงมีแต่ถูกชาวบ้านรุกล้ำเข้าไปใช้พื้นที่ที่ควรจะเป็น Land Bridge เชื่อมสองมหาสมุทร อยู่ในประเทศไทย ก็กลายเป็นที่ปลูกมะพร้าวและผลไม้ที่ชาวบ้านเข้าไปใช้ประโยชน์ เพราะรัฐเพิกเฉยในการดูแลและพัฒนาไปตามแผนเดิมที่มีอยู่

นอกจากนั้น ท่าเรือที่เอกชนสร้างค้างไว้ทางฝั่งแปซิฟิก (ในอ่าวไทย) ก็มีอยู่แต่ยังมิได้รับใบอนุญาตจากกระทรวงคมนาคม หากรัฐอนุญาตให้ทำเป็นท่าเรือน้ำลึกได้ ก็จะเป็นการเปิดเส้นทางเชื่อมสองมหาสมุทรได้ทันที โดยรัฐไม่ต้องลงทุนเอง คอยแต่สนับสนุนเอกชน อำนวยความสะดวกแก่เอกชน เท่านั้นประเทศไทยก็ไปโลด

ส่วนการคิดสร้างท่าเรือสำราญ (Cruising Line) ที่เกาะสมุยก็ควรเลิกคิดได้ เพราะจะต้องลงทุนทำท่าเรืออีกมหาศาลและต้องใช้ที่ดินบนฝั่งเกาะสมุยอีกกว้างใหญ่ เพื่อรองรับโกดังสินค้า คลังสต๊อกน้ำมัน การศุลกากรการตรวจคนเข้าเมือง ฯลฯ ตลอดจน Supply Chain ของ Cruising Line

อุปสรรคสำคัญอีกประการหนึ่งก็คือสมุยไม่มีสนามบินสำหรับเครื่องบินขนาดใหญ่พิสัยไกล จะทำอย่างภูเก็ตแซนด์บ็อกซ์ (หรือใช้ภาษาไทยตามวัฒนธรรมไทยว่า “กรณีศึกษาที่ภูเก็ต” หรือ “กรณีตัวอย่างของภูเก็ต” ก็น่าจะเหมาะสมอยู่) ผู้โดยสารจากเรือสำราญ (Cruising Line) ย่อมไม่สามารถจะบินเข้า-ออก ได้ดีเท่าที่ภูเก็ต หากใช้สุราษฎร์ธานี ซึ่งมีสนามบินขนาดใหญ่ของรัฐอยู่แล้ว ใช้ท่าเรือของเอกชน ซึ่งมีอยู่แล้วที่อำเภอขนอม เราก็จะเปิด “สมุยแซนด์บ็อกซ์” หรือ “กรณีตัวอย่างของสมุย” ได้เลยภายในเวลาอันสั้น

ขอให้นักการเมืองที่รับผิดชอบ ไม่ว่าจะมาจากการเลือกตั้งหรือจากการสืบทอดอำนาจของการรัฐประหารเมื่อปี พ.ศ.2557 ลองไปคิดกันดู ว่าท่านอยู่ในตำแหน่งที่มีอิทธิพลในการสร้างประเทศ ที่มีโอกาสในการสร้างชาติไทย ท่านควรจะใช้ Political Will (ความตั้งใจอันเด็ดเดี่ยวทางการเมือง)ผลักดันเรื่อง Land Bridge และ ท่าเรือน้ำลึกของสองมหาสมุทร ให้แล้วเสร็จ โดยการส่งเสริม สนับสนุน และเปิดโอกาสให้เอกชนเข้าไปลงทุน บริหารจัดการ โดยรีบด่วนต่อไป

พูดถึง “กรณีตัวอย่างของภูเก็ต” (Phuket Sandbox)ต้องขอแสดงความยินดี กับรัฐบาลที่ทำแล้วได้ผลจริง ฝรั่งนักท่องเที่ยวบินตรงจากยุโรป มาอยู่ภูเก็ตอย่างสะดวกสบายนับหมื่นคน เพราะมีสนามบินขนาดใหญ่ไว้รองรับ แต่เขาก็ตำหนิว่า ควรจะทำได้ดีกว่านี้ เพราะขณะที่ตรวจสอบและกักตัวนักท่องเที่ยวอย่างเคร่งครัด แต่กลับปล่อยให้แรงงานไทยและเทศ ทะลักเข้ามาทางถนนอย่างมากมายโดยไม่มีการกักตัว ทำเอาภูเก็ตเริ่มจะมีคนติดโควิดเพิ่มกันอีกแล้ว

จับให้มั่น คั้นหมาย ให้วายวอด

ช่วยให้รอด รักให้ชิด พิศมัย

เมื่อจำเป็น ก็ฟันทิ้ง อย่างจริงใจ

เด็ดให้ขาด แล้วชาติไทย จะเจริญ

เขียนจบแล้วให้คิดถึงจอมพลสฤษดิ์ ธนรัชต์ จัง

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596302

สามีพังบ้านควงกิ๊กเผชิญหน้าเมียหลวง โป๊ะแตกกลางรายการ..เขามาซื้อกิน!

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 21.58 น.https://www.youtube.com/embed/cTakH7Ll9iA

อดีตสามีบุกพังบ้าน ควงกิ๊กเผชิญหน้าเมียหลวง! พีคทั้งรายการ ร่ำไห้กันระงม!

กรณีข่าวดัง สามีบุกทำลายข้าวของในบ้าน สาเหตุต้องการพาผู้หญิงคนนึงมาอยู่ในบ้าน แต่ฝั่งภรรยาไม่ยอม ล่าสุดฝ่ายสามีอยากนำเสนอในมุมมองของตนบ้าง มีเรื่องอยากชี้แจง และขอให้ติดต่อภรรยา รวมทั้งผู้ถูกกล่าวหาเป็นมือที่สามให้มาออกรายการโหนกระแสด้วย 

รายการโหนกระแสวันที่  19 ส.ค. 64 “หนุ่ม กรรชัย กำเนิดพลอย” ในฐานะผู้ดำเนินรายการ ผลิตในนามบริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 12.35 น. ทางช่อง 3 กดเลข 33 สัมภาษณ์  “คุณต้น” สามีที่บุกพังบ้าน  “คุณแพร” อดีตภรรยา และ “คุณเหมียว” กิ๊กอีกคน

สองคนนี้ไม่ได้เจอกันนานแค่ไหน?

แพร : ตั้งแต่ 14 ส.ค. ที่เขาไปทำลายบ้านค่ะ

คุณต้น คุณยอมรับว่าคุณไปทลายบ้านจริงๆ?

ต้น : ยอมรับค่ะ

คุณทำไปเพื่ออะไร?

ต้น : ผมโทรหาแล้วให้กลับมาคุย เพราะตอนเช้าคุยกับครูที่สอนร้องเพลง กับเขา คุยเหมือนไม่อยากคุย ใช้เวลาคุยไม่ถึงชม. เขาก็ไป พอเราถามโทรถามบอกให้มาคุย มาเคลียร์ให้จบ เพราะปัญหาไม่ได้เยอะแยะคุณรู้ว่าผมคบผู้หญิงคนนั้นเพราะอะไร เขารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นทำงานอะไรต้องการอะไร แล้วเรื่องห้อง ผมพูดถึงเรื่องห้องก่อน ที่ผมเก็บห้องเพราะผมให้ต้นน้ำ ซึ่งเป็นลูกสาวคนโตไปนอนห้องนั้น เขาเป็นคนพูดเองว่าไม่ให้ลูกสาวไปนอนห้องนั้น ผมให้แยกไปนอน

คุณต้องการพาเหมียวไปอยู่ในบ้าน?

ต้น : ไม่ ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้ ถ้าจะเอาผู้หญิงคนนี้มาต้องทำงานที่บ้าน ช่วงแรกเราขายอาหาร เขาส่งอาหารอยู่

สาเหตุที่คุณกับภรรยาแยกย้าย เกิดจากคุณไปมีผู้หญิงคนนึงคือผู้หญิงคนนี้?

ต้น : คนเราคบกัน ก็ยอมรับ

เขาจับได้?

ต้น : เขาคุยกันก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำไป

เพราะคุณแนะนำให้เมียไปคุยกับเหมียวเพื่อขายของออนไลน์?

ต้น : ใช่ครับ

คุณก็คุย?

แพร : ใช่ค่ะ เพราะตอนนั้นหนูก็ไม่รู้ว่าเขาคบกัน

ตอนคุยกับเมียเขา คุณรู้มั้ยว่าเขายังคบกันอยู่ คุณมีสัมพันธ์กับเขาหรือยัง?

เหมียว : ตอนนั้นหนูรู้ว่าเขาคบกัน เขาเป็นสามีภรรยากันอยู่แล้วหนูรู้ หนูไม่ได้ให้เขาไปบอกภรรยาให้มายอมรับหนู

ตอนนั้นคุณคบหากับคุณต้นหรือเปล่า?

เหมียว : เป็นการคุยค่ะ แต่ใจยังไม่ได้คิดว่าต้องเป็นอะไรกัน

ต้น : ผมมีปัญหาชีวิต ปรึกษาก็ไม่ได้ คุยก็ไม่ได้ พอเริ่มมีปัญหาก็หาคนคุย พอคุยถูกใจถูกคอ ก็คุยเรื่อยๆ เรื่องปกติ ผมก็ไม่ได้ไปไหน เขาก็รู้ พอเขารู้ผมก็เปิดเผยหมด ว่าเป็นอะไร รู้จักกันมายังไง

เป็นคนดีขึ้นมาอีก?

ต้น : ก็ผมไม่มีอะไรจะปิดแล้ว พอเริ่มรู้ปุ๊บ น้องเหมียวเดินออกจากชีวิตผมไปเลย

สิ่งที่คุณทำมันถูกต้องเหรอ?

ต้น : เราคุยกับคนที่เราอยู่ด้วยไม่ได้ ถามว่าเราไปปรึกษาเขาได้มั้ย

คุณจะไปปรึกษาเขาได้ยังไงคุณมีเมียน้อยไง?

ต้น : เรื่องเมียน้อยไม่เกี่ยว ผมกับเขาแทบไม่มีสัมพันธ์อะไรเลย แค่เป็นคนคุยอย่างเดียว ผมคุยปกติ

ทำไมเหมียวมองอย่างนั้น?

เหมียว : ก็รู้กันอยู่แล้ว ก่อนหน้าเจอพี่เขาหนูทำงานอะไรหนูรู้อยู่แก่ใจ พี่เขาก็รู้ว่าหนูทำอะไร เพื่อนพี่แพรก็รู้ พอเข้าใจว่าเรื่องมันเป็นยังไง อยู่เฉยๆ หนูจะไปมีอะไรกับใครสักคนได้ไง การที่เขาพูดประกาศ พี่ฮายพูดในติ๊กต๊อกแล้วลงว่าหนูจะไปอะไรกับพี่ต้น เพราะเหตุอะไร

คุณรู้ตัวเอง แต่ชาวบ้านจะไม่เข้าใจในสิ่งที่คุณพูด คุณกำลังจะบอกว่าคุณไม่ได้คบหาเขาในฐานะแฟน แต่ฝั่งแพรเข้าใจผิดเอง?

เหมียว : ไม่ได้เข้าใจผิด ตอนแรกพี่แพรเขายังไม่รู้ เขารู้ไม่กี่วันไม่กี่อาทิตย์ที่เขารู้

ตกลงเป็นแฟนมั้ย?

เหมียว : ไม่ใช่แฟน

คบกันมั้ย?

เหมียว : คุย ถ้าแฟนต้องใช้คำแบบไหน ถ้าพี่เขามีภรรยาอยู่แล้ว

ต้น : ผมถามคุณหนุ่ม การที่เราคุยกับผู้หญิงคนนึงถูกคอ ไลน์คุยทุกวัน

ฉันท์ชู้สาวหรือเปล่า?

ต้น : ถ้าถามว่าคิดมั้ย คิดครับ แต่ผมพอรู้ว่าเป็นอะไร ผมพยายามช่วยเขาตลอดพยายามแนะนำว่าต้องทำแบบไหน ใช้ชีวิตแบบไหน ผมต้องการดูเหมียวเติบโตไปเรื่อยๆ ผมคุยกับเขาแล้วโอเค

สถานะของคุณคือแบบไหน ก่อนหน้านี้ที่คุณมีเมีย สถานะเป็นอะไรกัน?

ต้น : ถามว่าคบกันมั้ย ใช่ ยอมรับว่าคบ แต่ถามว่าจะเกินเลยไปนอกเหนือครอบครัวมั้ย ผมก็มีครอบครัว แต่ที่มีปัญหาตอนนี้พอเขาจับได้ก็เบี่ยงหนีไม่คิดจะคุยว่าเพราะอะไร

ใครจะไปคุย ยังไง?

แพร : เป็นพี่หนุ่มจะคุยมั้ย คุยเรื่องงานอะไรก็ตามสุดท้ายก็จบที่เหมียวดีกว่าหนู เหมียวดีที่สุด พี่หนุ่มจะคุยต่อมั้ยคะหนูพยายามเดินหนี ไม่อยากปะทะ ไม่อยากมีเรื่อง

คุณเข้าใจเขามั้ย?

ต้น : เข้าใจ ผมแนะนำถ้าคุณไม่ชอบก็จบ ผมถามว่าเราจะเอายังไงต่อไปกับชีวิต

แพร : มันไปไม่ได้ เพราะคุณมีคนอื่นคุณต้องเลือกคนใดคนหนึ่ง ถ้าคุณเลือกไม่ได้ ฉันขอเป็นฝ่ายไป หนูขอแค่ใบหย่า แล้วคุณก็ไปใช้ชีวิตร่วมกัน คุณจะเปิดร้านอาหารอะไรก็เรื่องของคุณ ฉันไม่ยุ่ง

ต้น : เขาถามใจผมมั้ยว่าอยู่ที่ไหน ผมอยากไปมั้ย

แพร : ถาม เขาบอกว่าทิ้งใครไม่ได้ จะเก็บเอาไว้ทั้งสองคน

คุณพูดงั้นจริงเหรอ?

ต้น : ใช่ครับ

เขาก็ต้องหนีสิ?

ต้น : ถ้าผมไม่อะไรก็คงไม่พยายามดิ้นรนกันขนาดนี้ ที่ผมพังบ้าน ถ้าคุณไม่โวยวายหน้าบ้าน วันนั้นคุณมากันกี่คน ผมคนเดียว พวกคุณด่าผมกันหมดเลย

เขาก็ต้องด่าคุณสิ?

ต้น : ใช่ แต่ผมถามว่าผมทำอะไรได้บ้าง ผมก็ทำให้รู้ว่าผมไม่พอใจ เท่านั้นเอง ถ้าเป็นผู้ชายผมคงบวก แต่นี่เป็นผู้หญิงหมดเลย

แล้วคุณทำลายบ้านทำไม?

ต้น : ก็ผมถามว่าคุยมั้ย ไม่คุยสักอย่าง

เขาทำลายบ้านทำไม?

แพร : เขาให้ครูมาเคลียร์ เป็นครูสอนลูกสาวคนโต เขาพยายามติดต่อ เพราะหนูไม่ต้องการคุยแล้ว หนูไม่ไหว ครูก็ขอร้องให้หนูมาเคลียร์ หนูก็มาตามที่ครูนัด เขาก็ทั้งโทรทั้งไลน์ทั้งด่าสารพัด แล้วบรรเลงบ้านเลย ครูก็ตกใจ ทำไมถึงเป็นแบบนั้น วันที่ 14 หนูเลยตัดสินใจไปแจ้งความ เพราะบ้านหนูไปหมดแล้ว เช้ามาดูไลน์โอ้โหพังหมดแล้ว

ต้น : ต้องดูก่อนนะ ว่าพังอะไรบ้าง

แพร : ขอดิฉันพูดก่อนนะคะคุณต้น จากนั้นเขาหาว่าแม่หนูไปยืนด่า หนูเห็นสภาพบ้านใจเสียมาก เขาอยู่บนบ้านไม่ลงมา แต่พอหนูเอาน้องชาย เอาแม่ไป ทุกคนยังไม่เอ่ยปาก กะเอาตู้เย็นกลับเข้าบ้าน กะจบแล้ว เขาลงจากบ้านมา บรรเลงต่อเลยจ๊ะ ชั้นจาน

คุณต้นมีปัญหาเพราะต้องการเอาคุณเหมียวเข้าบ้าน?

แพร : ยืนยันค่ะเพราะเขาพูดและไม่ได้พูดกับหนูแค่คนเดียว เขาพูดว่าเอามาช่วยทำมาหากิน เธอทำคนเดียวไม่ได้ ฉันจะได้กลับไปอยู่พิษณุโลก เธอสองคนช่วยกันทำมาหากิน ดีกว่าไปรับซื้อเขา

คุณทนไม่ได้ เพราะสามีจะเอาผู้หญิงอีกคนเข้ามา ยอมรับมั้ยเหมียว?

เหมียว : จริงค่ะ

ต้น : วันนี้เราต้องคิดเรื่องทำมาหากินก่อน คุณจะทำยังไง ถ้าผมเสนอแล้วคุณไม่รับ ผมรั้นมั้ย

การเอาผู้หญิงคนนึงเข้าบ้านเป็นเรื่องงานเหรอ?

ต้น : ผมเปรียบเทียบให้ผม ผมเสนองานไปแล้วคุณไม่รับก็จบ ผมไปรั้นต่อหรือเปล่า

เขาไม่แหกอกคุณก็บุญแล้ว?

ต้น : ผมพูดแล้วทำตรงๆ ผมพูดจริงๆ เลย ถ้าคุณไม่รับก็จบ ผมรั้นมั้ย ผมค้านเรื่องห้องอย่างเดียว

ชีวิตแบบคุณผมผ่านมาเยอะ แต่อยู่ดีๆ พาผู้หญิงอีกคนเข้าบ้าน คุณกล้าอยู่บ้านเมียเขาเหรอ?

เหมียว : ไม่เคยมีคำว่าจะเข้าไปอยู่บ้านพี่เขา ไม่เคยมีคำนี้

คุณไม่อยากเข้าไปอยู่แล้ว แต่คุณต้นอยากให้คุณเข้าไป ทำไม?

เหมียว : ถามเขาสิคะ

ต้น : หนึ่งเขาทำอาหารได้ เราจะไปรับเขาทำไมถุง 10-20 บาท ผมถามว่าวันนี้เขาก็ทำไปสิ เราจ้างแม่ครัวบางทีก็ไม่มา ผมเสนอว่าทำได้มั้ย ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ไม่ได้รั้นว่าต้องทำ แต่เขาบ่ายอย่างเดียว ไม่คุย ไม่เอา ปรึกษายังไงก็ไม่สนอย่างเดียว

การที่คุณจะเอาผู้หญิงอีกคนเข้ามาอยู่ร่วมบ้านกับภรรยา เพราะจะให้แฟนอีกคนของคุณมาทำอาหารให้ ทำขายเลย จะได้มีรายได้เข้าบ้าน?

ต้น : ใช่ ถ้าเขาไม่รับผมก็ไม่ได้รั้นจะทำนะครับ

เขารับไม่ได้ไปแล้วไง ก็คุณไปมีผู้หญิงคนอื่น?

แพร : มีแต่คนสงสัยว่าทำไมน้องอยากได้ผู้ชายคนนี้ นี่คือประเด็นที่เขามองกัน มีแต่คนมองว่าเหมียวอยากได้เขาเหรอ ไม่มีใครถามหนูเลย

เหมียว : มาสิคะ

แพร : วันนั้นหนูเดินออกไป พี่รู้พี่เห็นทุกอย่าง แล้ววันนึงพี่บอกน้องพี่ขอร้องให้เคลียร์ เพราะเขาไม่ทำงาน แล้วก็เขวี้ยงโทรศัพท์ไป 7 เครื่อง ไม่ทำงาน แล้วบอกว่าให้หนูติดต่อน้องเหมียว ถ้าไม่ได้คุยกับน้องเหมียวเขาทำงานไม่ได้ เพราะมึงกับลูกไม่สามารถรั้งชีวิตกูไว้ได้ นอกจากน้องเหมียวคนเดียวเท่านั้น คำนี้พี่พูดกับเหมียวมั้ย

เหมียว : พูดค่ะ

แพร : ความเป็นภรรยาก็ต้องโทรหาให้มาคุยให้เขาทำงาน ให้เขาตั้งสติหน่อย เขาโวยวายอาละวาด หนูยอมรับว่าเป็นคนโทร เพราะไม่ไหวแล้ว ของพังแทบทุกวัน บอกเลย

ต้น ว่ายังไง?

ต้น : เขาเป็นคนไปดึงเขามา

คุณไปขอร้องให้เขาโทรศัพท์หาเหมียว?

แพร : เขาแอบปลอมเป็นหนูไปแชตด้วยซ้ำเพื่อหาผู้หญิงคนนี้

ต้น : แต่ที่ขอร้องเขาเป็นคนพิมพ์นะ ผมอยากรู้เขาอยู่ที่ไหน  เขาหายไปจากชีวิตผมเลย แล้วถามว่าเขามาจากไหน ผมดูว่าเขาทำงานอะไรอยู่ ผมโอเคก็ดูแลเขา

สิ่งที่คุณพูดมาทั้งหมด ขอสรุปสั้นๆ เท่าที่ฟังทั้งหมด คุณเองมีภรรยาอยู่แล้ว ไปคบหาคุณเหมียว หลังจากนั้นภรรยาจับได้ขอเลิกขอหย่า คุณก็ยอมหย่าหลังจากนั้นคุณก็อยู่ร่วมกันมีลูกอยู่ด้วย เหมียวเองก็รับไม่ได้ ย้ายออกไปไม่อยากยุ่งกับคุณ คุณไปขอให้ภรรยาโทรหาเหมียวเพื่อให้เหมียวกลับมา ภรรยาก็ติดต่อไปให้?

ต้น : ไม่ได้ขอให้โทร

ก็คุณบอกคุณทำงานไม่ได้ชีวิตคุณต้องมีเหมียวเท่านั้น เขาก็โทรให้ สิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากนั้นคุณก็?

แพร : เข้าเฟซบุ๊กหนูเพื่อคุยกับผู้หญิงคนนี้

ต้น : วันนั้นที่ทำเพราะโดนด่าเยอะ ก็ถามว่าสิ่งที่ชอบคืออะไร ในนั้นผมเว้นเรื่องลูก เรื่องเจ้าไว้ แต่ที่พี่เห็นเป็นกระดาษทั้งนั้น ผมก็ฉีกทิ้งไปเรื่อยๆ

ที่มาวันนี้จะมาง้อเขามั้ย?

ต้น : อยากอธิบายว่าให้ฟังผมบ้าง ถ้าถามว่าผมกับน้อง ผมอยู่ในฐานะถามสารทุกข์สุขดิบกัน เวลาผมมีปัญหามีเรื่องเครียด เขาหันหน้าหนีผมตลอด

วันนี้มาออก ไม่กลัวคนด่าเหรอ?

เหมียว : อยากให้ฟังบ้างว่าพี่ฮายกับพี่บีเอาหนูไปพูด หนูหยุดคุยกับเขาไปแล้วและบล็อกไปเลย พี่แพรให้บล็อกไปเลย เพราะคำพูดมันรุนแรงมาก

บีกับฮายเป็นเพื่อนรุ่นน้อง รู้ว่าเหมียวไปคบผัวคุณ เขาก็อาละวาด ตามราวีไปด่าคุณในเฟซบุ๊ก ให้เลิกคบได้แล้ว?

เหมียว : พี่ก็เห็นว่าหนูขาดการติดต่อเขาไปตั้งนาน

แพร : ที่มีแชตมันไม่ใช่ของพี่

เหมียว : พี่เป็นคนบอกว่าเหมียวพี่ไม่ไหวแล้ว มันมีหลายรอบมาก

แพร : ตั้งแต่คุณต้นทำลายของพี่ก็ส่งให้หนู ว่าพี่ไม่ไหวแล้วเพราะงานนอกพี่ก็เสียหาย

เหมียว : ถ้าพี่ไม่ฟังก็ไม่สมควรมาถามหนู หนูจะมานั่งตรงนี้ทำไม ในแชตมันกว่านี้อีกนะคะ

ระหว่างเบรกให้คุณแพร ภรรยาหลวงออกไปอยู่ข้างนอก กลัวมีประเด็นเกิดขึ้น ก่อนเข้ารายการ ก็ให้เข้ามา เหมียวยืนยันว่าสถานภาพตั้งแต่ต้น เหมียวไม่ได้มีใจไม่ได้คิดจะคบหาเขาเป็นแฟน?

เหมียว : ไม่มีค่ะ

เขาชวนคุณไปอยู่ที่บ้านจริง แต่ไม่ไป?

เหมียว : ไม่ไปค่ะ ยืนยันค่ะ

คุณรู้จักกันได้ยังไง?

เหมียว : เขาก็เป็นลูกค้าคนนึง เป็นอาชีพที่สังคมประเทศไทยไม่ค่อยยอมรับ ไม่มีทางที่ผู้หญิงคนใดคนหนึ่งจะมาคบกับผู้ชายด้วยความรัก มันดูไม่มีความหมายอะไร

ใจเย็นๆ นะ สิ่งที่กำลังพูด เหมียวบอกว่าต้นเป็นลูกค้า อาชีพคุณเป็นสิ่งที่คนไม่ยอมรับ ไม่ต้องพูดว่าเป็นอะไรคนก็รู้อยู่แล้ว ไม่ต้องมีความรักกับลูกค้า ทำไมถึงมาพูด?

เหมียว : พี่เขาก็รู้ เพื่อนพี่เขาก็รู้ แต่เขายังแซะอยู่นั่นแหละ หนูไม่เข้าใจ คุณจะไม่ให้โอกาสคนอย่างหนูเลยเหรอ คุณคิดว่าหนูอยากได้ผู้ชายของคุณเหรอ เพื่ออะไร เอามาทำอะไร คิดมั้ยว่าหนูอยากได้พี่ต้นมาทำอะไร พี่ต้นก็รู้อยู่แล้วว่าหนูไม่ได้อยากได้

เพราะคุณทำงานบริการ?

เหมียว : ค่ะ หนูเข้าใจนะว่าวันนี้ใครจะเสียใจหรือยังไง แต่หนูไม่ได้รู้สึกว่ามันจะอะไรไปมากกว่านี้ มันเหนื่อย มันทรมานจิตใจนะ

คุณต้น เป็นแบบที่เขาพูดมั้ย?

ต้น : ใช่

ทำไมไม่บอกตั้งแต่วันแรก?

ต้น : ผมบอกให้คุณแพรรู้ตั้งแต่วันแรก ผมพาไปหาด้วยซ้ำ

แพร : ไม่ใช่วันแรกค่ะ ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ เขาถึงบอกแพรว่าน้องเขาขายบริการ

ต้น : ผมถามว่าผมพยายามดึงเขาออกมาจากจุดนั้น

ดึงใคร?

ต้น : ดึงเหมียวออกมา

ให้เลิกอาชีพนี้ คุณเลยพยายามพาเหมียวไปอยู่ในบ้านให้ไปทำอาชีพอื่น?

ต้น : ผมไม่ได้พูดตรงๆ นะ มันมาหลังจากหลายเดือนที่ผ่านมา ก่อนมีเรื่องกันหนักๆ ผมถามว่านาทีนี้เราไม่มีเงินกันแล้วนะ ทุกอย่างคุณพังหมดแล้วนะชีวิต เราจะทำยังไงกันกิน

คุณเลยจะดึงเหมียวไปอยู่ในบ้านเพื่อทำอาชีพ?

ต้น : ผมเห็นที่แปลงนึง คิดว่าถ้าเรามาขายของกันมั้ย ขายกับข้าวมั้ย นี่คือข้อเสนอผม ถ้าผมเสนอแล้วคุณไม่รับ ผมก็ไม่ได้จะรั้นไปทำ แค่นั้นเอง คุณก็คิดเป็นตุเป็นตะ ถามว่าถ้าผมจะเอาให้ได้ ผมก็ต้องโวยวายมากกว่านี้

ข้อมูลเมื่อกี้ก็ตกใจ เหมียวพูดเองว่าเขาทำงานบริการ?

แพร : ค่ะ แพรไม่เคยไปพูดให้ใครฟัง มีแต่คุณต้นที่เอาไปพูด

เหมียวบอกต้นไปใช้บริการ เขาไม่มีทางคบกับลูกค้า?

แพร : เขาบอกแพรว่ารู้จักกันทางไลน์ ในการขายสินค้าที่เป็นยาสีฟัน

ต้น : อันนี้ก็รู้จักกันก่อน

แพร : แต่คุณไม่ได้บอกแพรแบบนี้

ต้น : มันไม่ได้สำคัญ

ต้นบอกว่าไม่ได้คบหาเป็นตัวเป็นตน เขาเป็นลูกค้า เขาไม่ได้มีความรักซึ่งกันและกัน?

แพร : จากที่ฟังจากหลายๆ คนที่ต้นไปอธิบายให้ร้านนั้นร้านนี้ฟัง โดยที่แพรมารู้ทีหลังว่าคนนี้เมียเขา เปิดทั้งติ๊กต๊อก เปิดทั้งโทรศัพท์มือถือ คุณต้นไปพูดคนเดียว แล้วผู้หญิงอย่างแพรจะรู้สึกยังไง ทุกวันนี้เขาเคยปกป้องแพรกับลูกบ้างมั้ย ขอถามแค่นี้ เขาออกมาปกป้องผู้หญิงคนนึงที่อยู่ในสถานะที่ทุกคนไม่ได้ยอมรับ แต่แพรก็ไม่เคยทำร้ายเขา แต่เขาเอาแพรไปประณามสารพัด แล้วแพรทำอะไรได้บ้าง

ต้น : คุณพูดในมุมคุณคนเดียว ผมเคยประณามคุณมั้ย ทุกวันนี้ที่อยู่ที่บ้าน หน้าคุณเป็นยังไง

ปัญหาที่กำลังคุยกันอยู่ ณ วันนี้สิ่งที่ทำอยู่คือการนอกใจ อาจไม่ได้คบเป็นตัวเป็นตนไปเป็นลูกค้าอะไรก็แล้วแต่?

แพร : เขาไม่ได้บอกแพรว่าเป็นลูกค้า เขาบอกว่าเป็นภรรยาเขาอีกคนนึง

ต้น : ก็ให้เขาคิดไปก่อน ผมมาออกรายการวันนี้ ที่ผมโมโห ทำร้ายบ้าน เหตุผลเดียวคือเพื่อนเขาไปโจมตีพื้นที่ขายของออนไลน์เขา ผมก็อยากให้น้องเติบโตมาทางที่ถูก ทางที่ดี เพื่อนเขาไปทักหมด

แพร : เขาไม่ใช่เพื่อนเราคนเดียว เขาเป็นคนดูแลลูกคุณ และเป็นเพื่อนคุณเหมือนกัน คุณอย่าลืม

ต้น : ชีวิตคนเรา ช่วยคนดีกว่าใส่บาตรทำบุญมั้ย

คุณอยากช่วยเหมียวให้ออกจากอาชีพแต่เหมียวเขาไม่ได้ต้องการไง แล้วคุณไปยุ่งอะไร เขาไม่ต้องการถึงได้เดินหนีไป แต่คุณอยู่ไม่ได้เอง ?

ต้น : แต่คนพาเข้ามาก็คือเขาอยู่ดี

แพร : เพราะคุณไม่ทำงานไงคะ แล้วคุณพูดกับเรากับลูกว่ายังไง เราคุยกับน้องเขาเราไม่เคยด่าสักคำ เราคุยกับเขาดีๆด้วยซ้ำ

ต้น : ผมถึงเกรงใจคุณ คุณไม่เคยว่าเขา แต่เพื่อนเขาถล่มอย่างเดียว

แพร : คุณเป็นคนไปโวยวายเขาเหมือนกัน เขาถึงไปถล่ม คุณอย่าลืม

ต้น : ผมบอกว่าบี พี่ขอนะขอให้หยุด

แพร : แต่ก่อนไปขอร้องบี คุณเข้าข้างใคร แล้วคุณว่าฉันเป็นยังไง เปิดคลิปเลยค่ะ  คนที่เสียไม่ใช่เขา

วันนี้เหมียวจะคบคนนี้มั้ย?

เหมียว : วันนั้นเราเดินออกมาตั้งเยอะแล้ว แล้วให้เราไปอยู่ตรงนั้นมันรู้สึกยังไง ความรู้สึกก็ต้องสานต่อไปเรื่อยๆ จนถึงวันนี้ ถามว่าหนูอยากพูดเหรอว่าหนูเป็นอะไร

แพร : พี่ถอยแล้วมีคืนนึงเธอทักมาว่าคิดถึงจัง ใน sms เขาทักคุณต้นมา พอเห็นแล้วจะรู้สึกยังไง ก็เลยไปถามบีว่าบีไหนว่าเลิกกันแล้ว ทำไมยังคบกันอยู่ พี่เลยบอกไม่เป็นไรช่างมัน แล้วเขาก็ส่งข้อความว่าเลิกจริงๆ

วันนี้คุณกับต้นเลิกมั้ย หรืออยากเริ่มต้นชีวิตใหม่?

เหมียว : เป็นเรื่องอนาคตค่ะ

คุณตอบเหมือนเซเลบ นักแสดง?

เหมียว : หนูเป็นตัวของตัวเองทุกวันนี้ ทำไมหนูต้องเอาชีวิตไปอยู่กับพี่เขา มันเป็นชีวิตของใคร

วันนี้คุณสองคนยังคบกันอยู่มั้ย?

เหมียว : วันนี้ยังคุยกัน เพราะเรื่องนี้มันหนักมาก ไม่จบ

ต้น : วันนี้คุณอย่าไปถล่มในโซเชียลเลย ถ้าวันนี้เขากลับไปขายของได้ปกติ ผมแทบไม่คุยแล้ว ผมจะไม่กลับไปยุ่ง

คุณห่วงอะไรเขา คุณไม่ห่วงเมียคุณล่ะ?

ต้น : ผมลากเขามาเล่นเรื่องนี้ ถ้าวันนี้ผมไม่ฟัง พอฟังแล้วฟีดแบ็กมาตีผม ถ้าไม่ฟังแล้วโดนเต็มๆ เขาจะกินอะไร

แพร : แล้วลูกเมียล่ะจะกินอะไร คุณไม่ทำงานเลย

ต้น : เพื่อนผมบอกว่าผมทำงานให้ผู้หญิง ผมไม่ทำงานก็ได้ เพื่อนเขาบอกผมว่าพี่ทำงานแล้วเอาเงินไปไหนหมด

คุณให้ผู้หญิงมั้ย?

เหมียว : ให้เป็นบางครั้ง

แล้วให้เมียมั้ย?

แพร : สี่แสนค่างานนอก ฉันได้อะไรบ้าง

ต้น : ผมไม่มีบัญชี

สุดท้ายวันนี้ที่คุณบอกจะมาง้อเขา?

ต้น : ผมอยากเคลียร์กันดีๆ ว่าเรามีลูกนะ เอาง่ายๆ ที่บอกผมทำลายทุกอย่าง ถ้าครอบครัวมันพัง มันกลับมาไม่ได้ พังเพราะผมใช่ ผมยอมรับผิดแมนๆ แต่ผมไม่ได้อยากเสียครอบครัวผมไป

แพร : หนูบอกคำนึงคุณย้อนกลับไปดูคลิปที่คุณด่าลูกเนรคุณ (ร้องไห้) คุณกลับไปฟังบ้างนะ

ต้น : ผมพูดว่าถ้าต้นน้ำพูดว่าห้องทำให้ผู้หญิง ต้นน้ำกับผมนั่งเก็บของอยู่ในห้อง ผมบอกว่าจะย้ายเตียงมา แต่เขาบอกไม่ให้ย้าย ผมรื้อห้องพระทิ้งเพื่อเอาเสื้อผ้าเอาไปห้องนั้น

แพร : แต่คุณว่าลูกคุณเนรคุณ คุณจำคำนี้ไว้นะ

เขาขอโอกาสจะกลับมั้ย?

แพร : ไม่ค่ะ

ต้น : โอเค รู้แค่นี้ก็จบ

แพร : นับจากนี้ไปขออย่ามาราวีกันอีก ต่างคนต่างอยู่ ต่างทำมาหากิน แต่สุดท้ายคุณก็ไม่รักษาคำพูดอย่างที่เคยพูด สุดท้ายคุณก็ราวีเรากับลูกไม่หยุด จนเราไม่มีที่อยู่แล้ว คุณสงสารลูกคุณบ้างนะ ทุกวันนี้กินอะไร อยู่ยังไง กลับไปคิดบ้าง (ร้องไห้)

เหมียว กับเขาแยกย้ายมั้ย?

แพร : ขอจบกับคุณเหมียว เพราะเราไม่มีอะไรกัน

จะตามง้ออีกมั้ย?

ต้น : เขาเป็นแบบนี้ผมก็จบ แต่สิ่งที่เกิดขึ้น ผมไม่อยากให้ครอบครัวแตกแยก

แพร : เดี๋ยวม.ค. เป็นต้นไป คุณต้องเสียค่าเลี้ยงดูให้ลูกด้วย เดี๋ยวเราไปเจอกัน

ต้น : ได้

เหมียวอยากพูดอะไร ให้พูดเต็มๆ?

เหมียว : หนูไม่รู้จะลงขายของเหมือนเดิมมั้ย พี่บีเขาเอาหนูไปลงติ๊กต๊อก ทำให้ขายของไม่ได้

เอาง่ายๆ ไม่อยากให้คุณบีไปยุ่งวุ่นวาย?

เหมียว : อยากให้เข้าใจบ้าง ที่มาคุยเพราะพี่แพรบอกให้โทรมาคุย เขาบอกไม่ต้องห่วง ไม่ได้บอกพี่บี

แพร : เพราะต้นเขาต้องการให้โทรไป

เหมียว : พี่บีก็บอกว่าทำไมยังไม่หยุด

บีนั่งฟังอยู่ เข้าใจมั้ย?

บี : ยังไม่เคลียร์เท่าไหร่ เพราะก่อนหน้าเขากลับมาคุย เขาไม่ได้บอกเรา พี่แพรก็ไม่ได้บอกว่าเขากลับมาคุย แต่ที่มาคุยเพราะพี่ต้นไม่ทำงานเลย ถ้าไม่ได้คุยกับเหมียวก็จะนอนอยู่อย่างนี้ พวกมึงไม่ต้องมีแด- หาแด-กันเอาเอง บีก็ไม่ไหวแล้ว โทรศัพท์ยังปาแตกต่อหน้าบี มาโวยวายตีกันในบ้านบี

ตีกันเหรอ?

ต้น : ผมเขวี้ยงโทรศัพท์ ผมขอร้องให้คุณหยุด ผมไม่ได้สนใจว่าจะกลับคืนดี ผมขอให้เหมียวกับบีเคลียร์กันได้มั้ย ผมบอกเรื่องผมกับแฟน ถ้าเคลียร์ไม่เคลียร์ยังไงช่างมัน ถ้าวันนี้เขาทำมาหากินได้ โดยผมไม่ต้องมานั่งเป็นห่วง ต่างคนต่างเดิน ผมนิสัยเสียอย่าง เวลาอยากช่วยก็ช่วย อยากทำก็ทำ ตั้งแต่รู้จักแพร ผมทำอะไรให้เขาบ้าง

คุณบีจบเลยมั้ย?

บี : บีจบไปแล้วรอบนึง เงียบไปประมาณ 2 เดือน จนพี่แพรมาบอกว่าไม่ไหวแล้ว

แพร : เพราะเขาโวยวายพังของทุกอย่าง

ต้น : มันจบแล้วทำไมไม่เลิก เขาจะได้ทำมาหากิน

แพร : แล้ววันนั้นเกิดอะไรขึ้น คุณเขวี้ยงกลับมาตอนกำลังป้อนข้าวลูก

ต้น : รู้อยู่แล้วว่าฉันจะไปไหนต่อ

แพร : จะไปไหนคุณพาลูกไปหาสมบัติไง ของพ่อแม่คุณไง คุณบังคับฉันกับลูก แต่ฉันบอกแล้วว่าคุณไม่มีสิทธิ์

ต้น : พ่อผมตายยังไม่ไปเผา ป่วยยังไม่ไปเยี่ยม วันนี้ผมถูกตอบแทนอะไร ผมไม่ได้อะไรเลย ผมดิ้นรนเองทุกอย่าง

ตอนแรกคุณบอกว่าติดต่อมาในรายการ คุณจำเป็นต้องพูดว่าข้อเท็จจริงไม่ได้ตรงทั้งหมด คุณขอให้คุณเหมียวมาออกด้วย?

ต้น : ผมต้องการให้เหมียวคุยกับบี

ขอพูดจากใจ อย่าหาว่าเสือ- ต้นต้องลบตรรกะแปลกๆ ลงบ้าง?

ต้น : ผมตรงๆ อย่าง เวลาทำอะไรก็อยากทำให้ดีที่สุด

มันตรงในทางของต้น แต่ไม่ได้ตรงในทางคนอื่น ต้นไม่เชื่อเขา  มันเป็นแบบนั้นอยู่นะ?

ต้น : ถ้าผมปักธงไว้ ผมก็จะไปตามธง

มันอาจไม่ใช่ทางที่ถูกต้องไง?

ต้น : เข้าใจ แพรรู้นิสัยผมดีว่าทำไม ผมบอกวันแรกอยากช่วยน้องคนนี้ พื้นเพมาจากอะไร

ทำไมต้องไปช่วยเขา เขายังไม่ต้องการให้คุณช่วยเลย เหมียวร้องไห้ทำไม ?

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596289

เงินกองคลังใกล้หมด!‘วัดสระแก้ว’อ่างทองโดนพิษโควิด วอนญาติโยมบริจาคช่วยเด็กกำพร้า

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 20.44 น.

เงินกองคลังใกล้หมด!‘วัดสระแก้ว’อ่างทองโดนพิษโควิด วอนญาติโยมบริจาคช่วยเด็กกำพร้า

19 สิงหาคม 2564 ที่วัดสระแก้ว สถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้าและยากจน ตำบลบางเสด็จ อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง พระครูปลัดสุวัฒนบันฑิตคุณ (ดร.พระมหาไพเราะ ฐิตสีโล) เจ้าอาวาสวัดสระแก้ว เปิดเผยว่า โควิด19 ส่งผลกระทบ วัดสระแก้ว สถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้า และยากจนกว่า 2,000 คน ได้รับผลกระทบ ญาติโยมหยุดทางมาทำบุญ เนื่องจากเป็นพื้นที่สีแดง เงินกองคลังใกล้จะหมดแล้ว ซึ่งตอนนี้สถานการณ์โควิดส่งผลกระทบทั่วประเทศ  ทางวัดสระแก้วสถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้าก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน

ทั้งนี้ ทางวัดสระแก้ว ได้ทำการเลี้ยงดู เด็กกำพร้าและเด็กยากจน กว่า 2,000 คน ซึ่งได้รับความเดือดร้อนไปด้วย ที่ผ่านมานั้นมีญาติโยมเดินทางมาทำบุญกับทางวัด แต่ตอนนี้เงินที่ทางวัดได้รับจากญาติโยมกำลังจะหมดไป ของใหม่ก็ไม่มีเข้ามาเลย ซึ่งปกติจะมีญาติโยมเข้ามาทำบุญเป็นประจำ แต่ช่วงโควิด จังหวัดอ่างทองเป็นพื้นที่สีแดง ญาติโยมไม่กล้าเดินทางเข้ามาทำบุญที่วัด ส่งผลให้เงินกองคลังในวัดกำลังจะหมดลงไป ถ้าสถานการณ์เป็นอย่างนี้ต่ออีกประมาณ 5 เดือน คาดว่าเงินที่ทางวัดมีอยู่นั้นคงหมดไปอย่างแน่นนอน แล้วก็คงไม่มีเงินมาใช้สอยเป็นค่าอาหารให้แก่เด็กๆ ก็ต้องประสบความลำบากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 

สำหรับค่าอาหารที่ใช้ทำเลี้ยงเด็กๆกว่า 2,000 คน แต่ละวันก็ต้องใช้เงินหลายหมื่นอยู่ และในช่วงนี้ทางวัดก็จะให้แม่ครัวทำอาหารแล้วไปทำการแจกจ่ายเด็กๆที่อยู่ภายในหอ เราให้ไปเข้าไปกินภายในหอเท่านั้น แล้วก็ขอเจริญพรญาติโยมได้โปรดเมตตาเด็กกำพร้ายากจนที่วัดสระแก้ว หากมีข้าวสารอาหารแห้ง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมปัง เครื่องนุ่งห่มยารักษาโรค ผงซักฟอก สบู่ยาสีฟัน แชมพูก็นำมาบริจาคได้ที่วัดสระแก้ว ได้ทุกวัน รวมทั้งอาหารเครื่องครัว เครื่องเขียนเครื่องกีฬา หากไม่สะดวกเดินทางมาก็มาสอบถามได้ที่ 0802895159 ดร.พระมหาไพเราะ หรือส่งผ่านทางบัญชีได้ที่ ชื่อบัญชี “วัดสระแก้ว” ธนาคารกรุงเทพ สาขาอ่างทอง ประเภทบัญชีออมทรัพย์  เลขที่ 384-0-66838-2   

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596281

เตือนแล้วนะ! จอดรถแล้วลืมดึงเบรกมือ ระวังงานเข้าแบบนี้ (คลิป)

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 20.07 น.

ผู้ใช้โซเชียลที่ชื่อว่า โพสต์คลิปนาทีเตือนภัย ตู่ ชุ้มนวนคร ได้เผยภาพนาทีเกิดอุบัติเหตุรถตกคลอง แต่งานนี้ไม่มีคู่กรณี เพราะในคลิประบุให้เห็นว่า มีชายรายหนึ่งขับรถยนต์กระบะมาจอดหน้าร้านค้าเพื่อซื้อของ แล้วหันหน้ารถออกไปถนนที่มีรถกำลังสัญจรไป-มา แต่จู่ๆ เหตุไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น รถกระบะค่อยๆไหลออกไปอย่างช้าๆ ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้เอ๊ะใจหรือหันหลังมามองรถ กระบะไหลออกไปจนถึงถนน รถที่กำลังวิ่งอยู่ต้องรีบหยุดรถด้วยความงง และกระบะของเขาก็ตกคูคลองลงไป ซึ่งไม่มีใครได้รับบาดเจ็บอย่างใด

เหตุการณ์ระทึกนี้เกิดขึ้นที่ คลองสองคลองหลวง จ.ปทุมธานี คลิปนี้ถูกเผยแพร่ในโลกออนไลน์เป็นจำนวนมาก เพื่อเป็นอุทาหรณ์เตือนภัยผู้ใช้รถทุกท่านว่า ทุกครั้งที่จอดรถห้ามลืมดึงเบรกมือ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596266

‘อย่าหลงเชื่อสังขารมาร’…ลมหายใจเข้าออกมันรอวันตายอยู่ทุกขณะทุกเวลา : หลวงปู่สิม

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 19.23 น.

ขึ้นชื่อว่าการนั่งสมาธิภาวนาแล้ว ได้เวลาให้รีบทำ ให้รีบๆ ด่วนๆ รีบทำ ถ้าไม่รีบทำ ไม่ด่วน ทำไม่ได้ คำว่า ไม่ได้ คือจะไปเชื่อสังขารมาร หรือเชื่อคนที่ไม่ตั้งอกตั้งใจบำเพ็ญภาวนา มันก็มีแต่จะให้ท้อถอยนั่นเอง ดังนั้น พระพุทธองค์ท่านจึงตรัสไว้ว่า ตุริตะ ติริตัง สีฆะ สีฆัง ท่านว่าอย่างนั้น คือว่าเวลาทำความดี ภาวนาทุกลมหายใจเข้าออก ให้รีบๆ ด่วนๆ คือ ให้ตั้งใจทำ ตั้งใจปฏิบัติเสียในเวลานี้ขณะนี้ ถ้าไม่รีบทำแล้วมันจะเป็นอย่างไร ก็กิเลสมาร สังขารมาร มันพาไป จนเฒ่า จนแก่ จนชรา จนจะตาย หรือว่าถึงวันตายก็ไม่มีเวลาอีก คนที่ไม่มีเวลาก็คือว่าเชื่อสังขารมารตัวนี้แหละ

นักปฏิบัติธรรมทั้งหลาย อย่าได้เชื่อสังขารมาร ทุกลมหายใจเข้าออก บอกกรรมฐานให้สังขารมารรู้ ว่านี่แน่ ลมหายใจเข้าออกมันรอวันตายอยู่ ทุกขณะทุกเวลา พระพุทธองค์ท่านกำหนดลมหายใจเข้าออกนี้แหละ เป็นบาทแห่งสมถะกรรมฐาน เป็นบาทแห่งวิปัสสนากรรมฐาน ยังจิตใจของพระองค์ให้ตั้งมั่นในธรรมปฏิบัติได้ เราทุกคน ทุกตน ทุกองค์ ก็มีลมหายใจเข้า ลมหายใจออกเหมือนกัน มีดวงใจครองอยู่ในร่างกายสังขารนี้เหมือนกัน สิทธิพิเศษคือ ผู้ใดเอาชนะกิเลสในหัวใจของตนได้ ก็รู้แจ้งเห็นจริงซึ่งพระนิพพานได้ ไม่ต้องสงสัย ไปมัวสงสัยอยู่ทำไม คำว่าสงสัยก็คือว่าไม่ตกลงใจ ไม่ปลงใจลงในการประพฤติปฏิบัติ ไม่ตั้งใจกระทำปฏิบัติในขณะนี้ ชั่วโมงนี้ นาทีนี้ วินาทีนี้ เดี๋ยวนี้ ขณะนี้ นั่นเอง ท่านเรียกว่าสงสัย สงสัยบุญเก่า สงสัยบุญใหม่ สงสัยอะไรต่ออะไรจิปาถะ เลิกความสงสัยออกไป

พระองค์ตรัสว่าเรื่องอดีต อนาคต แล้ว อย่ายื่นมือชูงวงออกไป ถ้ายื่นมือชูงวงออกไปเป็นอันว่าติดหมด ไปไม่รอด ไปไม่ได้ ถ้าตั้งใจลงไปในขณะนี้แล้ว ดวงใจอันมีความรู้อยู่ภายในใจเราทุกคน มีอยู่หรือไม่ ก็ย่อมตอบได้ว่า มีอยู่ ถ้ามันไม่มีเราจะมาพูดอย่างไรได้ ถ้าไม่มีจะมานั่งฟังธรรมได้หรือ มันมีอยู่นี่แหละ นี่แหละบุญบารมี มีอยู่ที่ตรงนี้ เราก็ตั้งใจบำเพ็ญภาวนา รวมกำลังจิตกำลังใจเข้ามาสู่ดวงจิตที่มีความรู้อยู่ภายใน วางจิตสังขาร จิตวิญญาณ จิตกิเลสที่แส่ส่ายลุ่มหลง คิดถึงโน้นคิดถึงนี้ คิดถึงหมู่คณะ เพื่อนฝูง บ้านเรือน สถานที่ป่าเขาลำเนาไพร ในที่อื่นนอกจากปัจจุบัน เป็นความผิดทั้งนั้น

ความถูกความตรงก็พระองค์ตรัสไว้ว่า ตัตถะ ตัตถะ ในที่นั้นๆ คำว่า ตัตถะ ตัตถะ ในที่นั้นๆ ก็หมายถึงดวงใจผู้รู้ มีอยู่ภายในใจทุกคนนั้น รวมลงที่นี้ มีอยู่ในใจ มีอยู่ในจิต มีความรู้สึกอยู่ในที่นี้ เมื่อกำลังจิตอันนี้รวมเข้ามา ตั้งลงไป สงบลงไป จนเชื่อแน่ จนเชื่อมั่นว่ามีอยู่ในใจ มีอยู่ในจิตนี้จริงๆ ไม่ใช่มีอยู่ในที่อื่น ศีลรักษา กาย วาจา ก็คือดวงใจนี้แหละเป็นผู้รักษา สมาธิตั้งใจมั่น ก็อะไรจะมาตั้ง ก็จิตนี้แหละตั้ง ปัญญา ความรอบรู้ในกองสังขาร สังขารก็ดวงจิตอันนี้แหละ มันจะนอกเหนือไปจากดวงจิตอันนี้ไม่มี นอกเหนือไปจากดวงใจไม่มีเลย

………………

โอวาทธรรม พระญาณสิทธาจารย์ (หลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร) วัดถ้ำผาปล่อง อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ คัดลอกจากหนังสือ รวมพระธรรมเทศนา ๑๐๘ กัณฑ์ เล่ม ๑ ที่ระลึกในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ ๒๐๐ ปี พ.ศ. ๒๕๒๕ จัดพิมพ์โดย ชมรมพุทธศาสตร์ เอสโซ่ ขอบคุณลานธรรมจักร

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596258

ครอบครัวก่อสร้างตกยาก แม่ป่วยหนัก ลูกตกงาน

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 19.04 น.

ครอบครัวก่อสร้างตกยาก แม่ป่วยหนัก ลูกตกงาน

19 สิงหาคม 2564 ผู้สื่อข่าวได้รับรายงาน ว่า ที่แคมป์คนงาน ภายในซอยหนองหิน ต.หนองปรือ อ.บางละมุง จ.ชลบุรี พบครอบครัวของนายสุชาติ บุตรดี อายุ 19 ปี นายประหยัด ชายฉลาด อายุ 37 ปี ชาวจังหวัดสุรินทร์ พร้อม น.ส.รัญจวน แสงสี อายุ 38 ปี ซึ่งมีอาการป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่อง ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ นอนอยู่ในเพิงพักเล็กๆ โดยมีสามี และลูกชาย ผลัดกันเข้ามาดูแล

สอบถามนายสุชาติ ทราบว่า แม่มีอาการป่วยมานานแล้ว แต่มาทรุดหนักในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ตนเองทำงานเป็นช่างสี แต่ไม่ได้มีงานเป็นประจำทุกวัน ตนยังเช่าห้องอยู่กับแฟนสาวซึ่งก็ตกงานเหมือนกัน ตอนนี้มีแต่พ่อเลี้ยง คือ นายประหยัดที่ยังคงประกอบอาชีพก่อสร้างอยู่ ก่อนหน้านี้ตนได้โพสต์เฟซบุ๊กขอรับสิ่งของบริจาค เป็นแพมเพิส สำหรับแม่ที่ป่วยติดเตียง และยังมีคนเอาข้างสารอาหารแห้งมามอบให้ก็พอได้ประทังชีวิต อย่างไรก็ตามหากมีหน่วยงานที่เกี่ยวเข้ามาตรวจสอบ ช่วยเหลือเยียวยา ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการแพร่ระบาดอย่างหนักของเชื้อไวรัสโควิด 19 รวมถึงแม่ที่มีอาการป่วยหนักบ้างก็คงจะดีกว่านี้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596240

ปาฏิหาริย์มีจริง! คุณยายหยุดหายใจ3ชม. ฟื้นกลับมาพูดได้ปร๋อแถมชู2นิ้ว

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 18.11 น.

ยายวัย 91 ชาว อ.หนองกี่ จ.บุรีรัมย์ ป่วยโรคชราเหนื่อยหอบ หมอใส่ท่อช่วยหายใจประคับประคอง ญาติขอนำกลับมาดูแลที่บ้านจู่ๆ หยุดหายใจนาน 3 ชม. ลูกหลานร้องไห้โฮทำขัน 5 กราบขอขมาตามประเพณีความเชื่อ ทั้งสั่งดอกไม้พวงหรีดและสถานที่เตรียมจัดงานศพ ขนลุกไฟฟ้าที่บ้านดับหลังเดียวในหมู่บ้าน 3 ครั้ง ก่อนยายจะฟื้นกลับมาพูดได้ปร๋อ ลูกหลานดีใจเชื่อปาฏิหาริย์มีจริง

19 ส.ค.64 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ได้มีผู้ใช้เฟซบุ๊ก ชื่อ วันวิสา กลั่นสระน้อย โพสต์ภาพหญิงสูงอายุนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงที่จมูกยังใส่ท่อช่วยหายใจและรอบเตียงก็มีบรรดาลูกหลานยืนข้างๆ และกราบไหว้คุณยายลักษณะเหมือนการขอขมา พร้อมระบุข้อความว่า “ปฏิหาริย์มีจริง 3 ชั่วโมงไม่รู้สึกตัวทุกคนร้องไห้กำลังจะเตรียมงาน ไฟดับยุบ้านเดียว 3 รอบ จุดธูปบอกพ่อบอกพี่ชายให้แม่หลับให้สบาย ไม่นานนิ้วมือแม่ ก็กระดิกได้ ขอบคุณกำลังใจพี่น้องทุกคนขอบคุณเทวดาฟ้าดินที่ได้แม่กลับมาอีกครั้ง” ก็มีคนเข้ามาแสดงความเห็น ส่วนใหญ่ก็แสดงความดีใจกับทางครอบครัวที่คุณยายฟื้นกลับมา

จากนั้น ผู้สื่อข่าวจึงได้เดินทางไปยังบ้านเลขที่ 20/1 หมู่ 1 บ้านบุกระสัง ต.บุกระสัง อ.หนองกี่ จ.บุรีรัมย์ เพื่อสอบถามเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก็พบ น.ส.วันวิสา กลั่นสระน้อย อายุ 51 ปี ผู้โพสต์เรื่องราวดังกล่าว ซึ่งเป็นลูกสาวของคุณยายที่นอนอยู่บนเตียงและบรรดาญาติพี่น้อง ต่างพากันมาพูดคุยให้กำลังใจคุณยายที่ฟื้นกลับมาอีกครั้ง 

โดย น.ส.วันวิสา ลูกสาว ก็เล่าให้ฟังว่า เมื่อประมาณ 3 เดือนที่ผ่านมา นางกระแส กลั่นสระน้อย อายุ 91 ปี ผู้เป็นแม่ ป่วยด้วยโรคชรามีอาการเหนื่อยหอบหายใจไม่สะดวก ลูกหลานจึงส่งไปรักษาที่ รพ. แต่อาการก็ไม่ดีขึ้น เพราะด้วยความแก่ชราตามวัย คุณหมอก็ใส่ท่อช่วยหายใจเพื่อประคับประคองให้คุณแม่หายใจได้สะดวกขึ้น ช่วงที่นอนอยู่ รพ.ลูกหลานก็เข้าไปเยี่ยมไม่ได้ เพราะสถานการณ์โควิด ประกอบกับอาการของแม่ก็ทรงตัวไม่ได้ดีขึ้น ลูกหลานจึงขออนุญาตพาแม่กลับไปดูแลที่บ้านเอง  ซึ่งช่วงที่กลับมาอยู่บ้านคุณแม่ก็ยังอาการทรงตัว  ทั้งลูกหลานก็ช่วยกันดูแลเป็นอย่างดีทั้งคอยให้กำลังใจตลอด จนผ่านไป 3 เดือนคุณแม่ก็ยังอยู่  

ซึ่งตนก็บอกให้แม่สู้ๆ และอดทนไว้เพราะอยากให้แม่อยู่จนถึงวันที่ตนเปิดโรงงานลูกชิ้น ซึ่งตั้งเป็นชื่อของคุณแม่คือ “ลูกชิ้นหมูยายแส”  ซึ่งแม่ก็บอกว่า จะกัดฟันสู้จนได้ไปร่วมเปิดโรงงาน เมื่อวันที่ 17 ส.ค.ที่ผ่านมา  จนเสร็จเรียบร้อย แต่พอวันที่ 18 ส.ค. ช่วงเวลา 15.23 น. แม่ก็นอนนิ่งไม่หายใจ  ตอนนั้นตนก็โทรหาญาติพี่น้องลูกหลานเพื่อให้มาดูใจและสั่งเสียแม่เป็นครั้งสุดท้าย  พร้อมทั้งทำขันธุ์ 5 เพื่อกราบขอขมาตามประเพณีความเชื่อ ทั้งได้จัดแจงเตรียมงานศพทั้งโทรสั่งหรีดแสดงความอาลัย สั่งดอกไม้มาเตรียมจัดสถานที่ เพราะทุกคนคิดว่าแม่จากไปแล้ว   

ซึ่งช่วงที่ทุกคนกำลังพูดคุยเตรียมจัดงานศพ ไฟที่บ้านของตนเองเพียงหลังเดียวดับไป 3 ครั้ง จึงบอกให้หลานไปจุดธูปบอกกล่าวพ่อและพี่ชายที่เสียไปแล้ว ว่าให้แม่หลับให้สบายไม่ต้องเป็นห่วงอะไรแล้ว จากนั้นเวลา 18.23 น. ครบ 3 ชั่วโมงพอดี นิ้วของแม่ก็กระดิกกลับมาหายใจและเริ่มลืมตาฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ลูกหลานทุกคนต่างก็แปลใจแต่ก็ดีใจที่แม่ฟื้นมาอีกครั้ง จึงทำให้เชื่อว่าปาฏิหาริย์มีจริง ซึ่งที่ผ่านมาช่วงที่แม่นอนป่วยแม่ก็ให้ลูกเตรียมชุดขาว เตรียมผ้าไหมผืนที่แม่ชอบไว้เปลี่ยน  ทั้งเตรียมเงินใส่ซองพระ เตรียมสร้างเจดีย์บรรจุอัฐิไว้ที่วัดด้วย  ซึ่งตั้งอยู่คู่กับเจดีย์ของพ่อและลูกชายที่เสียชีวิตไปแล้ว  

ด้านคุณยายกระแส  กลั่นสระน้อย อายุ 91 ปี ที่เชื่อว่าตายแล้วฟื้น เล่าให้ฟังว่า ช่วงที่ไม่หายใจไป 3 ชม. เหมือนกับเหนื่อยแล้วตัวเองก็ล่องลอยไปเรื่อยไม่รู้ว่าที่ไหน แต่ก็ไม่ได้ไปเจออะไร ไม่มีเทวดาหรือนางฟ้ามีแต่ความว่างเปล่า แล้วจู่ๆ ก็รู้สึกตัวขึ้นมาเอง ก็ดีใจที่ได้กลับมาหาลูกหลานอีกครั้ง แต่ยอมรับว่าตอนนี้ก็รู้สึกเหนื่อยหอบอยู่ แต่ก็จะสู้อยู่กับลูกหลานให้ได้นานที่สุด  แล้วคุณยายก็ชู 2 นิ้ว แสดงสัญลักษณ์สู้ๆ ให้ผู้สื่อข่าวดูด้วย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596215

เจ้าอาวาสวัดเขาเหล็กมอบหัวนะโมให้หมอรพ.นบพิตำ-หมอกุ๊บกิ๊ปวอนสังคมให้อภัยต่อกัน

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 17.25 น.

วันที่ 19 ส.ค.64 ที่หอประชุม ที่ว่าการอำเภอนบพิตำ จ.นครศรีธรรมราช ซึ่งมีการจัดเตรียมความพร้อมเป็น รพ.สนาม อ.นบพิตำ จำนวน 50 เตียง มีพระครูภัทรธรรมาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดเขาเหล็ก อ.นบพิตำ และนายสาทร หวังพัฒน์ นายอำเภอนบพิตำ, นพ.กฤษณ์ เพชรสำรวล ผอ.รพ.นบพิตำ,นายณรงค์ชัย ไชโย สาธารณสุขอำเภอนบพิตำ, พ.ต.อ.สมเชิญ ลิ่มประจวบพงษ์ ผกก.สภ.นบพิตำ ร่วมกันทำพิธีเปิด รพ.สนาม จำนวน 50 เตียง เพื่อเตรียมความพร้อมรับผู้ป่วยโควิด 19 ที่อาจจะเพิ่มมากขึ้นในเร็วๆนี้ก็ได้

โดยพระครูภัทรธรรมาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดเขาเหล็ก มอบช่อดอกไม้และหัวนะโม เนื้อโลหะผสมเหล็กไหลรุ่นศรีธรรมโศกราชจำนวนหนึ่งให้ นพ.กฤษณ์ เพชรสำรวล ผอ.รพ.นบพิตำ เพื่อเป็นการให้กำลังใจแก่บุคลลากรทางการแพทย์ของ รพ.นบพิตำ ในการปฏิบัติหน้าที่ช่วยเหลือผู้ป่วยโควิดที่กำลังแพร่ระบาดในขณะนี้ รวมทั้งกล่าวให้กำลังใจ “หมอกุ๊บกิ๊บ” แพทย์ รพ.นบพิตำ กรณีปัญหาแอบเอาเศษวัคซีนไปฉีดให้กับพี่สาวจนกลายเป็นข่าวอื้อฉาวถูกสังคมโซเซียลและถูกโจมตีอย่างหนัก

โดยพระครูภัทรธรรมาภรณ์ กล่าวขอให้ทุกคนให้อภัยแก่โยมหมอกุ๊ปกิ๊ป เพราะโลกมนุษย์มีผิดบ้างถูกบ้างในสังคม คนเราอาจจะคิดผิดได้ถูกได้ แต่ผิดถูกไม่ใช่ประเด็นที่เราจะเอามาเป็นประเด็น แต่ต้องเอามาแก้ไข สิ่งที่ถูกก็ต้องช่วยให้กำลังใจสิ่งที่มีปัญหาเรามรร่วมกันแก้มันก็จะผ่านไปได้ โดยเฉพาะเรื่องของ รพ.นบพิตำ กรณีหมอกุ๊ปกิ๊ป อาตมาเห็นว่าไม่ใช่เรื่องผิดเรื่องถูก ประเด็นก็คือคนนบพิตำต้องรู้จักให้อภัยกัน ต้องรู้จักให้ความรัก ความเมตตา ให้อภัย แต่เราเอาเป็นเอาตายความสุขอยู่ที่ไหน

“กรณีเรื่องของหมอกุ๊ปกิ๊ป เราต้องแยกกับคำว่าผิดกับถูก ดีกับชั่ว เรื่องหมอกุ๊ปกิ๊ปที่เกิดขึ้นเราต้องถามตัวเองเราก่อนว่าน้องเขาจบแพทย์มา ถ้าเขาเป็นคนเลว อาตมาเชื่อว่าน้องเขาไม่จบน่ะ เพราะการเรียนแพทย์เรียนหมอต้องมีคุณธรรมจริยธรรมที่สูงมาก แต่กรณีหมอกุ๊ปกิ๊ปไปฉีดให้คุณแม่พี่สาวเราต้องให้อภัยกันเพราะมีเจตนาเอาเศษวัคซีนที่จะทิ้งแล้วไปให้แม่กับพี่สาว แม้จะผิดไม่ถูกระเบียบแต่ก็ต้องให้อภัยกัน”

“อาตมา เชื่อว่าคนนบพิตำรักหมอกุ๊ปกิ๊ปและพร้อมที่จะให้อภัยและมีความรักผูกพัน แต่หลังเหตุการณ์มันเป็นบทเรียนของน้องหมอกุ๊ปกิ๊ป ทำให้น้องหมอรักคนนบพิตำมากกว่านี้อีกเพราะเขารู้ว่าเขาได้รับความรักจากคนนบพิตำ เพราะฉะนั้นอาตมาจึงบิณฑบาตขอให้สังคมให้อภัยแก่หมอกุ๊ปกิ๊ปในครั้งนี้ด้วยเพื่อเดินหน้าช่วยแก้ไขปัญหาการแพร่ระบาดโควิดให้หมดไปต่อไป คุณหมอที่มาอยู่ที่นี้ต้องเสียสละ” 

ด้านนายสาทร หวังพัฒน์ นายอำเภอนบพิตำ จ.นครศรีธรรมราช เผยว่าต่อไปตนกำลังจะเสนอไปยังคณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัด เพื่อขอวัคซีนให้กับครอบครัวของบุคลากรทางการแพทย์ด่านหน้าด้วยเพราะถือว่าเป็นกลุ่มเสี่ยงที่สัมผัสบุคคลากรทางการแพทย์ด่านหน้าเพราะต้องกลับเข้าบ้านมาเจอครอบครัวที่บ้าน ซึ่งครอบครัวต้องได้รับวัคซีนเพื่อความปลอดภัยด้วย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596173

หนุ่มวัยรุ่นปากแซ่บด่ากราดตำรวจ วันนี้ถือพานขอขมา..จะไม่ทำอีก!!

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 16.04 น.

หนุ่มวัยรุ่นปากแซ่บด่ากราดตำรวจ วันนี้ถือพานขอขมา..จะไม่ทำอีก!!

19 ส.ค.64 เมื่อเวลา 11.30 น. ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ห้องประชุมชั้น 2 สภ.ขุขันธ์ จ.ศรีสะเกษ นายแปลก ภีระคำ ผอ.วิทยาลัยแห่งหนึ่งใน อ.ขุขันธ์ ได้พานางเก๋ (นามสมมุติ) มารดาของ นายเอ (นามสมมุติ) นักศึกษาชั้น ปวช.1 เข้าพบ พ.ต.ท.รวีโรจน์ ปัญญาสุวรรณกุล รอง ผกก.ป. สภ.ขุขันธ์ และ ร.ต.อ. อาภากร โสภา รองสารวัตรปราบปราม สภ.ขุขันธ์ เพื่อทำการขอขมาที่นายเอได้ใช้วาจาไม่สุภาพ พูดจาโต้เถียงแสดงกิริยาก้าวร้าวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เข้าตรวจยึดรถจักรยานยนต์ที่ดัดแปลงสภาพ ไม่ติดแผ่นป้ายทะเบียน อุปกรณ์ส่วนควบไม่ครบ ซึ่งตำรวจทั้ง 2 นายก็รับการขอขมา พร้อมกับกล่าวให้อภัยนายเอ ไม่ถือโทษโกรธเคือง

ร.ต.อ.อาภากร โสภา รองสารวัตรปราบปราม สภ.ขุขันธ์ กล่าวว่า วันนั้นตนเข้าเวรเป็นหัวหน้าสายตรวจ มีผู้ใต้บังคับบัญชาที่ทำหน้าที่สายตรวจรถจักรยานยนต์ ได้จับกุมวัยรุ่นคนหนึ่ง ขับขี่รถมอเตอร์ไซค์ไม่ติดแผ่นป้ายทะเบียน ดัดแปลงสภาพรถ อุปกรณ์ส่วนควบไม่ครบ และขับรถเสียงดังลั่น สร้างความเดือดร้อนรำคาญให้กับประชาชน โดยปฏิบัติตามคำสั่งของ คสช.ที่ 22/2558 จึงเข้าจับกุมดำเนินคดี สอบถามชื่อก็บอกชื่อที่ไม่ใช่ชื่อจริง และไม่พกบัตรประจำตัวประชาชน

“แต่ระหว่างคุมตัวมาสอบสวน ผู้ต้องหาไม่ให้ความร่วมมือ กลับใช้วาจาที่ไม่เหมาะสมกับเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานในขณะนั้น ตัวเขาเองพยายามใช้ความอดทนตามอุดมคติของตำรวจ ข้อ 3 ที่บอกว่า อดทนต่อความเจ็บใจ และพยายามชี้แจงให้วัยรุ่นได้รับทราบถึงการกระทำผิดกฎหมาย ก่อนจะส่งตัวให้กับพนักงานสอบสวนดำเนินคดี โดยพนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาดูหมิ่นเจ้าพนักงานขณะปฏิบัติหน้าที่ ข้อหาแจ้งชื่ออันเป็นเท็จ และไม่พกบัตรประจำตัวประชาชน ส่งฟ้องศาลจังหวัดศรีสะเกษ ศาลพิพากษาว่ากระทำความผิดจริง รับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำให้รอลงอาญา 1 ปี” ร.ต.อ. อาภากร กล่าว

ทั้งนี้ ร.ต.อ.อาภากร ได้ฝากถึงเพื่อตำรวจทั่วประเทศว่า หากเจอเหตุการณ์ลักษณะเช่นนี้ให้ใช้ความอดทน อดกลั้น เพราะว่าเหตุการณ์แบบนี้ตำรวจทุกนายจะเจอเป็นประจำ หากเรานิ่งเฉย ไม่โต้ตอบ จะทำให้เป็นภาพลักษณ์ที่ดีของตำรวจไทยและฝากถึงวัยรุ่นที่กระทำผิดกฎหมาย ว่าควรศึกษากฎหมายที่จำเป็นในชีวิตประจำวันให้ดีและไม่ควรจะใช้วาจาที่ไม่เหมาะสมกับเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงาน

นายแปลก ภีระคำ ผอ.วิทยาลัยแห่งหนึ่ง ใน อ.ขุขันธ์ เปิดเผยว่า ที่ตนมาวันนี้เพื่อพานายเอ มาขอขมา ขอโทษกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ได้กระทำกิริยาไม่เหมาะสม ตามคลิปที่แชร์กันบนโซเชียล ซึ่งเรื่องเกิดขึ้น เพราะว่าวันนั้น ตนได้ขับรถจักรยานยนต์มาส่งใบงานที่โรงเรียน ก่อนจะไปตัดผม แต่มาถูกตำรวจจับก่อน เพราะรถตนเป็นรถแต่ง ไม่ได้ติดแผ่นป้ายทะเบียน ด้วยอารมณ์โมโห ประกอบกับตนไม่มีเงินเสียค่าปรับ เลยได้แสดงกิริยาอาการดังกล่าวออกมา โดยไม่คิดให้ดีก่อน

“ทั้งนี้ นายเอ พึ่งเข้ามาเรียนที่วิทยาลัยแห่งนี้ ได้ไม่กี่เดือน เพราะสถานการณ์โควิค 19 จึงได้เรียนระบบออนไลน์ ไม่ค่อยฝึกอบรม ปรับนิสัย พฤติกรรม เหมือนทุกๆชั้นปี ทำให้ทางโรงเรียนเราไม่รู้จะนิสัยใจคอน้องเค้าเท่าไร ดังนั้น ไม่อยากให้สังคมมองนิสัยน้องเค้าเป็นคนไม่ดี เพราะจริงๆแล้วในส่วนลึกน้องเค้าเป็นคนนิสัยดี แต่ขาดการดูแลและสั่งสองเพียงเท่านั้น เบื้องต้น น้องอยู่กับแม่กัน 2 คน พ่อเสียไปตอนน้องอยู่ ป.2 น้องไม่มีที่ดินเป็นของตัวเอง มีแต่บ้านที่อาศัยที่ดินคนอื่นอยู่ ทั้งนี้ อยากจะฝากถึงผู้ปกครองทุกคนควรหมั่นดูแลบุตรหลานของท่านให้ดีๆ ไม่ใช่ปัดภาระของเด็กให้ทางโรงเรียนดูแลเท่านั้น เพื่ออนาคตที่ดีของบุตรหลานของท่าน” นายแปลก กล่าว

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/596124

นาทีระทึกช่วยเด็กน้อยวัย 2 ขวบติดในรถหลังพ่อทิ้งกุญแจให้ลูกกดรีโมทเล่น

วันพฤหัสบดี ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564, 14.46 น.

นี่เป็นเหตุการณ์ที่ตำรวจงานจราจร สภ.เมืองราชบุรี พร้อมคนงานก่อสร้างสะพานต่างระดับกำลังงัดกระจกรถเพื่อช่วยเหลือเด็กน้อยวัย 2 ขวบที่ติดอยู่ภายในรถยนต์กระบะบริเวณแคมป์ที่พักคนงานก่อสร้างสะพานต่างระดับแยกเขางู อยู่ติดกับโรงโอ่งเถ้าฮงไถ่ หมู่ 2 ถนนเพชรเกษม ต.เจดีย์หัก อ.เมือง จ.ราชบุรี 

หลังจากที่ศูนย์วิทยุ สภ.เมืองราชบุรี ได้รับแจ้งจากศูนย์ 191 ว่ามีประชาชนขอความช่วยเหลือเด็กติดอยู่ภายในรถยนต์กระบะตอนครึ่งคันดังกล่าวโดย ด.ต.วิเชียร มณีวิหก ผบ.หมู่งานจราจร รหัส 6114 ตำรวจจราจรกู้ชีพฉุกเฉิน สภ.เมืองราชบุรี ขณะปฏิบัติหน้าที่อำนวยความสะดวกการจราจรให้กับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคได้ย้ายเสาไฟฟ้าแรงสูงอยู่บริเวณถนนเพชรเกษมแยกเขางู ซึ่งอยู่ใกล้เคียงจึงรีบเดินทางไปให้การช่วยเหลือทันที

ขณะไปถึงพบคนงานหลายคนกำลังที่จะพยายามช่วยกันเปิดกระจกรถออกเพื่อช่วยเหลือเด็กน้อยคนดังกล่าวที่ติดอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงแล้ว เกรงว่าจะเกิดอันตรายจะขาดอากาศหายใจได้ ด.ต.วิเชียร พร้อมคนงานจึงรีบช่วยเหลือโดยการงัดบริเวณประตูรถทั้งสองข้าง แต่งัดไม่ออก จากนั้นใช้มืองัดที่บริเวณช่องกระจกบริเวณแคปหลังด้านซ้ายและด้านขวา ก่อนจะหาไขควงตัวงอไขน็อตเอากระจกออกสามารถยื่นมือเข้าดึงเด็กออกมาได้อย่างปลอดภัยใช้เวลาประมาณ 9 นาที  

จากการสอบถามสาเหตุทราบว่า เกิดจากพ่อของเด็กได้นำรถยนต์กระบะคันดังกล่าวมาจอดที่หน้าห้องพักแคมป์คนงานก่อนจะดับเครื่องแล้วดึงกุญแจรถออก จากนั้นได้นำกุญแจให้ลูกเล่นอยู่ภายในรถ แต่ไม่คาดคิดว่าลูกจะไปกดสัญญาณรีโมทจนทำให้ประตูล็อคลูกติดอยู่ภายในไม่สามารถเปิดประตูได้ เพราะไม่มีกุญแจสำรองจึงรีบโทรแจ้ง 191 เพื่อขอความช่วยเหลือ ซึ่งพ่อของเด็กและคนงานได้ขอบคุณและประทับใจเจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่ได้ให้การช่วยเหลืออย่างทันท้วงที  

ทั้งนี้ ด.ต.วิเชียร มณีวิหก ผบ.หมู่งานจราจร สภ.เมืองราชบุรี เปิดเผยว่า เป็นตำรวจจราจรกู้ชีพฉุกเฉินคอยช่วยเหลือประชาชนช่วงที่มีอุบัติเหตุทางถนนและเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นมีผู้ได้รับบาดเจ็บ ตำรวจกู้ชีพก็จะมีเครื่องมืออุปกรณ์ปฐมพยาบาลเบื้องต้นเข้าไปช่วยเหลือ ร่วมกับเจ้าหน้าที่มูลนิธิฯ ก่อนส่งตัวผู้บาดเจ็บไปรักษาต่อที่โรงพยาบาล ซึ่งอยู่ภายใต้การอำนวยการของ พ.ต.อ.จุมพล สิกเสน ผกก.สภ.เมืองราชบุรี พ.ต.ท.อำนาจ ปรีชาวาท รองผู้กำกับการจราจร สภ.เมืองราชบุรี พ.ต.อ.สมพร แดงมณี สารวัตรจราจร สภ.เมืองราชบุรี ร.ต.อ.สมศักดิ์ เสนาะคำ รองสารวัตรจราจร สภ.เมืองราชบุรี  ซึ่งได้ช่วยเหลือประชาชนที่ประสบเหตุตลอดมา