ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

09 เมษายน 2559 เวลา 09:09 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/world/425884

โดย…รอนแรม ภาพ Along way Home

สองสาวนักเดินทางเจ้าของรายการสองข้างทาง (Along way Home) ขิม-มนิสร์พรรษ์ ไชยะเดชะ และ หลิว-อ้อมใจ ศรีชู คู่เพื่อนซี้ที่ออกเดินทางตามฝัน ครั้งแรกพวกเธอเดินทางจากดูไบกลับเมืองไทยโดยไม่ใช้เครื่องบิน ส่วนครั้งนี้มีความฝันครั้งใหม่บนเส้นทางจากเปรูสู่เมืองอูซัวยาเพื่อไปแตะสุดขอบโลก

เพื่อนเดินทาง

สถานภาพเพื่อนจำแนกได้หลายประเภท เมื่อหลิวและขิมชอบเดินทาง ก็คงอยู่ในประเภทไหนไม่ได้ถ้าไม่ใช่ “เพื่อนเดินทาง” เธอทั้งสองพบกันครั้งแรกเพราะมีเพื่อนสนิทคนเดียวกัน เวลานั้นพวกเธอทำงานเป็นแอร์โฮสเตสเหมือนกัน อยู่สายการบินเดียวกัน และอยากลาออกจากงานเหมือนกัน เมื่อทุกอย่างลงตัวพวกเธอจึงยื่นใบลาออกและบอกลาเครื่องบิน ตัดสินใจเดินทางกลับบ้านด้วยวิธีนั่งรถลงเรือต่อรถไฟจากดูไบกลับกรุงเทพฯ

“ขิมเป็นคนหน้าตาสวยแต่ลุย” หลิว กล่าว “เคยไปทริปเนปาลด้วยกันครั้งแรกแล้วรู้สึกคลิก เลยชวนกันเดินทางกลับบ้านจากดูไบโดยไม่ใช้เครื่องบินอยากเห็นโลกอีกแบบหนึ่งที่ไม่ต้องเร่งรีบ” ถ้านั่งเครื่องบินจากดูไบ-กรุงเทพฯ ใช้เวลาประมาณ 5.5ชั่วโมง แต่ทริปนั้นพวกเธอใช้เวลา 4 เดือนเศษ

รายการสองข้างทางออกอากาศครั้งแรกปี 2554 ทางช่องไทยพีบีเอส ทำให้ชื่อหลิวและขิมถูกพูดถึงในโลกออนไลน์และกลายเป็นแรงบันดาลใจให้คนรุ่นใหม่จำนวนมาก กระทั่งเมื่อปลายเดือน ก.พ.ที่ผ่านมา ซีซั่น 2 กลับมาพร้อมจุดหมายใหม่สู่เมืองอูซัวยา ประเทศอาร์เจนตินา ที่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองสุดขอบโลก โดยจุดเริ่มต้นอยู่ที่ป่าอะเมซอน เมืองมาเนาส์ ประเทศบราซิล

“มากสุดเราได้ไปแค่อะเมซอนใกล้ๆ เมือง เพราะซื้อแพ็กเกจทัวร์เหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไป เลยไม่ได้เห็นอะนาคอนดา แต่ก็ยังได้เดินป่าอะเมซอนที่คล้ายกับป่าภาคใต้บ้านเรา แต่ต่างกันตรงที่ทุกอย่างมีมากกว่า เช่น ต้นไม้ใหญ่กว่า ความชื้นสูงกว่าแมลงเยอะกว่า ซึ่งโดยรวมแล้วช่างเหมือนประเทศไทย” หลิว กล่าว

จากนั้นได้เดินทางข้ามประเทศจากมะเนาสู่เปรูด้วยเรือโดยสาร “เป็นประสบการณ์ที่ประหลาดมาก” เธอเล่าต่อ “จากที่อ่านข้อมูลมา ทุกคนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าจะเป็นสัปดาห์ที่แสนน่าเบื่อที่สุดในโลก ซึ่งก็เบื่อมาก (ลากเสียงยาว) จริงๆ มันเป็นความซ้ำซากจำเจในพื้นที่จำกัดทุกวันเหมือนเดิม ไม่มีอะไรใหม่ เขียนไดอารี่จนไม่มีอะไรจะเขียนแล้วก็ยังไม่ถึงเปรูสักที”

เมื่อพาร่างกายอันแสนบอบช้ำถึงฝั่งเปรู พวกเธอให้เวลากับมาชูปิกชูมากที่สุดโดยได้ไปทำงานเป็นอาสาสมัครที่หมู่บ้านชาวอินคา (คนพื้นเมือง) ซึ่งงานอาสาสมัครถือเป็นความตั้งใจแรกของทั้งคู่
ด้วยเหตุผลต้องการประหยัดงบประมาณและอยากหาประสบการณ์ให้มากที่สุด

สำหรับเส้นทางมาชูปิกชูเป็นประสบการณ์ครั้งที่ 2 จากครั้งแรกที่รู้สึกว้าวกับความยิ่งใหญ่ของสถาปัตยกรรม ครั้งนี้พวกเธอกลับเข้าใจวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชาวอินคามากขึ้น

“พวกเรามีความเข้าใจในมาชูปิกชู” หลิว กล่าว “เราว้าวกับประวัติศาสตร์ของชาวอินคา รู้ว่าพระแม่ธรณีอยู่ในความเชื่อของชาวอินคามาตลอด เขานับถือธรรมชาติมาก ก่อนจะปลูกอะไรก็ต้องไหว้พระแม่ธรณี ก่อนดื่มเหล้าก็ต้องเทให้พระแม่ธรณีก่อนมาชูปิกชูก็เป็นสิ่งสะท้อนวิถีชีวิตทั้งหมดของชาวอินคา พวกเขาสามารถสร้างเมืองใหญ่โตบนไหล่เขาซึ่งสามารถคงอยู่มายาวนานเป็น 500 ปีได้ นั่นเพราะเขาสร้างเมืองที่โอนอ่อนต่อธรรมชาติ เป็นเพราะพวกเขาเข้าใจธรรมชาติของธรรมชาตินั่นเอง”

เมื่อได้ซึมซับวิถีแห่งธรรมชาติจนชุ่มใจก็เดินทางต่อไปผ่านโบลิเวีย ชิลี อาร์เจนตินา กระทั่งช่วงสุดท้ายก่อนถึงเมืองอูซัวยา พวกเธอใช้วิธีโบกรถจนไปถึงสุดขอบโลก “ความรู้สึกแรกที่ได้เห็นขอบโลก ไม่รู้สึกอะไรเลย” หลิวกล่าว “เราเห็นสุดขอบโลกอยู่ตรงนั้นแล้ว แต่ไม่ได้ตื่นเต้นกับความเป็นสุดขอบโลก แต่เราดีใจที่ได้ไปถึง ถึงโดยวิธีการโบกรถมากกว่า”

ส่วนขิมในขณะที่ยืนมองมหาสมุทรที่ปราศจากแผ่นดินอีกต่อไป เธอกลับไม่ได้รู้สึกอะไรมากเช่นกัน“ดีใจที่มาถึงอย่างปลอดภัย สมบัติอยู่ครบถ้วน แต่ที่คิดอยู่ในขณะนั้นคือ นั่นเป็นการสิ้นสุดทริป แล้วเมื่อกลับประเทศไทยล่ะจะกลับไปทำอะไร” นั่นเป็นการปิดฉากทริปอันแสนยาวนานที่ใช้เวลากว่า 6 เดือน

ชีวิตหลังประสบการณ์

ตอนนี้หลิวเลือกเส้นทางชีวิตอยู่ในสวนมะพร้าว จ.ชุมพร ใช้ชีวิตแบบพอเพียงและยั่งยืนอย่างที่เห็นมาในหมู่บ้านชาวอินคา เธอพยายามปลูกทุกอย่างกินเอง ซื้อให้น้อย ปลูกให้มาก ซึ่งเป็นเป้าหมายในชีวิต“สิ่งที่เราได้พบได้เห็นมาตลอดทริปมันทำให้เราโตขึ้นอีกแล้ว เราได้เรียนรู้ในวิถีชีวิตที่เราชอบ ทำให้เรากรองว่าจริงๆ แล้วเราชอบอะไรมันทำให้เราชัดเจนกับความตั้งใจของเรา” หลิว กล่าว

เช่นเดียวกับขิมที่อยากใช้ชีวิตเกษตรกรรมที่สามารถพึ่งพาตัวเองได้ “สมัยที่ทำงานเป็นแอร์ฯ เรารู้สึกว่าเงินคือทุกอย่างของชีวิต ถ้าเราไม่มีเงินแล้วจะทำอะไรได้ เพราะพื้นฐานครอบครัวก็เป็นคนเมืองที่ทำงานหาเงิน ซึ่งไม่รู้ว่าต้องหาเท่าไหร่ถึงจะพอ” เธอพรั่งพรู “แต่การเดินทางทำให้เราเห็นว่าจริงๆ แล้วชีวิตยังมีอีกหลายแบบที่ไม่จำเป็นต้องนำเงินมากำหนดชีวิต พอได้เห็นมากขึ้นมันก็หล่อหลอมให้เรามองโลกอีกแบบหนึ่ง เห็นว่าชีวิตเราก็มีทางเลือก” หลังจากสิ้นสุดการทำรายการสองข้างทางซีซั่น 2 เธอตั้งใจจะไปเรียนรู้วิถีเกษตรกรรมและฝันอยากมีชีวิตที่พอเพียง

โลกของเธอ

ถ้ามีโลกของตัวเอง หนึ่ง อยากให้โลกใบนั้นเป็นอย่างไร หลิว ตอบว่า อยากให้โลกใบนั้นมีผู้คนที่ยอมรับในดอกไม้หลายๆ สี ให้ทุกคนเป็นตัวของตัวเอง แต่เคารพกันและกัน ส่วนขิมเธออยากให้เป็นโลกที่คนพึ่งพาธรรมชาติ เคารพคน เคารพสัตว์ เคารพต้นไม้ใบหญ้า เพราะตอนนี้เราอยู่กันแบบเบียดเบียนธรรมชาติมากเกินไป อย่างไรก็ตามพวกเธอตอบเหมือนกันอยู่อย่างคือ “อยากเห็นโลกมีความสุขโดยที่ยังมีธรรมชาติ”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

03 เมษายน 2559 เวลา 10:36 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/424945

โดย…สมแขก ภาพ เสกสรร โรจนเมธากุล

เมื่อเทคโนโลยีจู่โจมชีวิตของคนเราถึงขีดสุด ทุกอย่างรอบตัวดูวุ่นวายและรวดเร็วจนน่าใจหาย หลายคนจึงรู้สึกโหยหาเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา และอาจมองหาสถานที่ซึ่งจะทำให้ระลึกถึงความหลัง อาจจะย้อนไปยังครั้งวัยเยาว์หรือนานกว่านั้น ถ้าหากยังนึกไม่ออกว่าจะไปไหน ลองเตร็ดเตร่ไปแถวถนนพุทธมณฑลสาย 2 ระหว่างซอย 19 และ 21 มีพิพิธภัณฑ์น้องใหม่ชื่อ “พิพิธภัณฑ์สุขสะสม” จะพาเราย้อนและหยุดเวลาของเราไว้จนลืมความเป็นไปภายนอกเลย

พิพิธภัณฑ์สุขสะสม เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนที่เปิดในปี 2558 ก่อตั้งโดย ชัยโรจน์ เจริญทวีสิทธิ์ (เฮียเม้ง) และธีรวัฒน์ เจริญทวีสิทธิ์ บุตรชาย ข้าวของที่นำมาจัดแสดงล้วนเป็นของสะสมส่วนตัวที่สะสมนานกว่า 30 ปี ของผู้เป็นพ่อ ซึ่งทั้งสองมีความตั้งใจจะสร้างพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ของเยาวชนและผู้สนใจประวัติศาสตร์ ซึ่งจัดดิสเพลย์ไว้ได้น่าสนใจ ตั้งแต่ทางเข้าที่จำลองบรรยากาศภายในไว้อย่างน่ารัก มีทั้งของเล่น ของสะสม และของตกแต่งบ้าน ตลอดจนจำลองวิถีชีวิตของชาวไทยในสมัยโบราณในสภาพสมบูรณ์เกือบ 100% รวมแล้วกว่า 250 ประเภท เช่น ของเล่นสังกะสี เครื่องเสียงโบราณ โทรศัพท์โบราณ เงินพดด้วง แบบเรียน ชุดเครื่องเขียน เป็นต้น

ทันทีที่ได้รับบัตรผ่านและเดินตามลูกศรที่มีทั้งสีส้มและสีน้ำเงิน ก็เริ่มหยุดเวลาได้เท่าที่เราต้องการ ใช้เวลาซึมซับความรู้และความเพลิดเพลินในอดีตได้ภายในอาคาร 2 ชั้นแห่งนี้ สุขสะสมแบ่งส่วนจัดแสดงออกเป็น 5 โซน ที่จัดแสดงไว้อย่างเป็นหมวดหมู่เรียบร้อยดีทีเดียว

โซนแรก คือ วิวัฒนาการของเล่น จัดแสดงเรื่องราวความเป็นมาของของเล่นโบราณ วิวัฒนาการของของเล่นทั่วโลกตั้งแต่อดีตจนถึงยุคปัจจุบัน ได้เห็นหน้าตาของเล่นที่ทำจากเซลลูลอยด์จนกระทั่งเป็นพลาสติก โดยมีของเล่นรูปร่างและหน้าตาแปลกๆ จัดแสดงอยู่มากกว่า 3,000 ชิ้น พร้อมวิดีโอที่บอกเล่าเรื่องราวของเล่นตั้งแต่สมัยปฏิวัติอุตสาหกรรม ยังคงอยู่ที่ชั้น 1 แต่เดินเรื่อยมาโซนที่ 2 ซึ่งจัดแสดงข้าวของเครื่องใช้ในอดีต จัดแสดงของใช้ใกล้ตัวที่หายากมากกว่า 50 ประเภท ทั้งกระปุกออมสินสำหรับหยอดพดด้วง ตัวอย่างเงินพดด้วงที่ใช้ค้าขายตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เครื่องพิมพ์ดีดเครื่องแรกของไทย เตารีดโบราณสมัยรัชกาลที่ 2 โทรศัพท์แมกนีโตในสมัยรัชกาลที่ 5 และเครื่องเล่นกระบอกเสียงก่อนจะมาเป็นแผ่นเสียง

ขึ้นบันไดตามลูกศรมายังชั้นลอยจะพบโซนที่ 3 ซึ่งหนอนหนังสือจะต้องตื่นตากับบรรดาสิ่งพิมพ์โบราณที่จัดแสดงไว้อย่างดี แค่โซนนี้โซนเดียวก็ทำเอาเราเพลินจนลืมหิว สื่อสิ่งพิมพ์ที่ได้เห็นสะท้อนค่านิยม วัฒนธรรม และเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในแต่ละยุคสมัยผ่านภาพและตัวอักษร ไม่ว่าจะเป็นแบบเรียนสมัยต่างๆ ใบขออนุญาตมีภรรยา การออกลอตเตอรี่เสือป่าล้านบาท (ลอตเตอรี่ใบแรกของสยาม) ใบปิดโฆษณา หนังสือพิมพ์ และจดหมายราชการที่สะท้อนการใช้ภาษาไทยในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม และเรื่องราวการผลิตกล่องไม้ขีดไฟ

เมื่ออิ่มเอมกับอักขระอักษรในโซนที่ 3 แล้ว ก็ขึ้นบันไดต่ออีกเล็กน้อยไปที่ชั้น 2 ซึ่งเป็นส่วนที่จัดแสดงโซนที่ 4 ก็จะตระการตากับเหล่าของจิ๋วที่จำลองข้าวของเครื่องใช้ เป็นวิวัฒนาการของตลาดในเมืองไทยจากหาบเร่แผงลอย พัฒนาไปเป็นร้านรวงแบบต่างๆ รวมทั้งจำลองอาชีพโบราณที่บางส่วนไม่มีให้เห็นแล้วในปัจจุบัน เช่น หาบเร่ขายกระเพาะปลา การเขียนอักษรจีน รวมถึงการจำลองรถรางที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นยานพาหนะหลักในพระนคร ขณะเดียวกันก็แทรกความรู้การสร้างรถรางสมัยรัชกาลที่ 5 ไว้ด้วย แม้ว่าเรากำลังดูของจิ๋วอยู่ แต่ก็ให้บรรยากาศประหนึ่งว่าอยู่ในตลาดที่รุ่งเรืองในอดีต เพียงแต่ย่อส่วนเอาไว้เท่านั้น

ส่วนสุดท้ายคือโซนที่ 5 เป็นบรรยากาศตลาดเก่าย้อนยุคเมื่อราว 50-70 ปีที่แล้ว มีทั้งร้านทองเก่าแก่ในเยาวราช ร้านจำหน่ายแผ่นเสียง จำลองห้องเรียน ร้านเครื่องเขียน และโรงภาพยนตร์ในอดีต ฯลฯ โซนนี้เหมาะกับคนที่ชอบถ่ายรูป เพราะคุณสามารถแต่งตัววินเทจมาถ่ายรูปกับบรรยากาศนี้ได้เลย นอกจากจะอิ่มเอมใจแล้วก็ได้ภาพสวยๆ กลับบ้านไปด้วย

พิพิธภัณฑ์สุขสะสมตั้งอยู่บนถนนพุทธมณฑลสาย 2 ระหว่างซอย 19 และ 21 เปิดให้เข้าชมทุกวัน (ปิดวันพุธ) เวลา 10.30-18.00 น. ซื้อบัตรเข้าชมสำหรับคนไทย 100 บาท เด็กที่อายุต่ำกว่า 15 ปี 50 บาท ชาวต่างชาติ 200 บาท ด้านหน้ามีร้านอาหารและเครื่องดื่มไว้สำหรับคนที่ละเลียดอดีตจนท้องหิว หรือเด็กๆ ที่อยากรู้จักของเล่นโบราณก็สามารถซื้อหาได้ สอบถามเส้นทาง โทร. 08-6899 -9208 เฟซบุ๊ก : Facebook.com/พิพิธภัณฑ์สุขสะสม Suksasom museum

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 เมษายน 2559 เวลา 10:23 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/424832

โดย…นิทรา ราตรี

เราจะทราบได้อย่างไรว่านั่นคือเวลาพิเศษ ถ้าไม่ได้อยู่ที่ ณ เวลา โรงแรมใหม่ล่าสุดใน จ.ราชบุรี ด้วยคอนเซ็ปต์อิงวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของคนไทยภาคกลาง สรรค์สร้างบรรยากาศบ้านๆ ผสมความโมเดิร์น
ที่สามารถสร้างช่วงเวลาธรรมดาอันแสนพิเศษ เหมือนกับตัวตนราชบุรีที่เต็มไปด้วยมนตร์เสน่ห์ให้ค้นหา

โรงแรมออกแบบเป็นอาคารแนวราบและเรียบง่ายเพื่อให้เกียรติต้นไม้ ประกอบด้วยห้องพัก 46 ห้อง แบ่งเป็น ห้องสุพีเรียร์ อยู่บนอาคารเห็นวิวสระว่ายน้ำและสนามหญ้าด้านล่าง สุพีเรียร์ วิธ บัลโคนี หรือห้องสุพีเรียร์ที่มีระเบียงลักษณะเหมือนประเภทแรกทุกประการ แต่เพิ่มเติมตรงระเบียงใหญ่ มีเก้าอี้หวายให้นอนเอนหลังรับลม และห้องสวีทขนาดใหญ่ที่สุดด้วย มีมุมนั่งเล่นที่สามารถเสริมเป็นเตียงพิเศษได้ พร้อมระเบียงชมวิวเมืองราชบุรี ทั้งนี้ทุกประเภทต่างมีรายละเอียดที่แสดงถึงความเป็นไทย เช่น ลายฝาผนังที่ประยุกต์มาจากผนังเรือนไทย เลือกใช้กระจาดข้าวเปลือกแทนแจกันดอกไม้ รวมถึงการคุมโทนสีห้องเป็นสีน้ำตาลเพื่อให้ความรู้สึกอบอุ่นของบ้านไม้

นอกจากนี้ ณ เวลา ยังตอบสนองกลุ่มประชุมสัมมนาด้วยอาคารประชุมขนาด 1,200 คน แบ่งย่อยได้ 7 ห้องเล็ก และสนามหญ้าสำหรับจัดงานกลางแจ้งอีก 200 โต๊ะ ส่วนร้านอาหารมีให้บริการที่ศาลาทอข้าว เน้นอาหารไทยอย่างน้ำพริกลงเรือ เป็นเมนูขึ้นชื่อ โดยได้จำลองโรงทอผ้าโบราณแต่นำมาออกแบบให้เป็นสมัยใหม่ แบ่งเป็นโซนในร่มและชานด้านนอก ซึ่งหลังฤดูฝนจะเห็นแปลงข้าวสาธิตเป็นสีเขียวยิ่งสร้างคุณค่าให้มื้ออาหารและได้สัมผัสบรรยากาศแบบไทยชนบท

มากไปกว่านั้น เรายังออกไปหาช่วงเวลาพิเศษได้ตามสถานที่ท่องเที่ยวโดยรอบทั้งวัดมหาธาตุ วัดขนอนหนังใหญ่ โรงงานเซรามิก เถ้า ฮง ไถ่ (โอ่งมังกร) ศูนย์วัฒนธรรมบ้านคูบัว (โรงทอผ้า) และในจังหวัดใกล้เคียงที่ตลาดน้ำอัมพวาและตลาดน่้ำดำเนินสะดวก

สำหรับใครที่กำลังคิดว่าชีวิตกำลังเร่งรีบจนตามตัวเองไม่ทัน นั่นเป็นสัญญาณให้คุณมองหาที่หยุดพักและรู้จักมีความสุขกับเวลา แม้จะเป็นเพียงแค่ชั่วขณะ ทว่าจะเป็นนิรันดร์ ณ เสี้ยวหนึ่งของเวลา

Price: ซุพีเรีย 1,500 บ. ซุพีเรียมีระเบียง 1,800 บ. สวีท 3,500 บ.

Place: บนถนนบายพาส ติด ถ. เพชรเกษม ต. ดอนตะโก จ.ราชบุรี โทร. 032-206-599 เฟสบุ๊ก www.facebook.com//NavelaHotel

Promotion: โปรโมชั่นฉลองเปิดใหม่ ซุพีเรีย 990 บ. ซุพีเรียมีระเบียง 1,300 บ. สวีท 2,500 บ. (สำหรับวันอาทิตย์ถึงพฤหัสบดี)

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 เมษายน 2559 เวลา 10:20 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/424831

โดย…กาญจน์ อายุ

ฤดูกาลผันเปลี่ยนเวียนผ่าน ดงเหลืองปรีดียาธรได้เวลาเบ่งบานริมสองข้างทางถนนสามชุก-หนองหญ้าไซ-ด่านช้าง จ.สุพรรณบุรี อันเป็นเรื่องธรรมชาติที่ชาวสุพรรณฯ ทราบกันดีว่า ทุกเดือน มี.ค.ต้นไม้ใหญ่ริมทางหลวงหมายเลข 3502 จะกลายเป็นสีเหลืองสด ด้วยต้นเหลืองปรีดียาธรกำลังออกดอกสะพรั่งตั้งแต่กลางเดือน มี.ค. กระทั่งดอกสุดท้ายจะร่วงหล่นเมื่อย่างเข้าเดือน เม.ย. …แสนสั้น

สามชุกอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ราว 2 ชม. ขับเลยไปทางด่านช้างอีก 20 กม. จะถึงถนนสายดอกไม้ หลังจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) โปรโมทเมื่อปีที่ผ่านมา ภาพถูกเผยแพร่ไปอย่างกว้างขวาง ทำให้คนกรุงเทพฯ แห่ไปถ่ายภาพจนกลายเป็นกระแสในโซเชียลมีเดีย แต่น่าเสียดายที่ปีนี้ดอกไม้ไม่หนาแน่นเท่าปีที่แล้ว เป็นเพราะสภาพอากาศแปรปรวนทำให้บางต้นสลัดดอกทิ้งก่อนจะบาน

ใต้ต้นเหลืองปรีดียาธร

แต่ใช่ว่าจะไม่มีความงาม ไม่ว่าอย่างไรเหลืองปรีดียาธรก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ทั้งความสวยสดของสีสันและความอลังการยาวเกือบ 2 กม. เวลาที่เหมาะสมแก่การถ่ายภาพ ถ้ากล่าวตามจริงต้องบอกว่าเลือกไม่ถูกว่าเวลาไหน เพราะดอกไม้สวย ต่อให้ถ่ายอย่างไร ใช้กล้องอะไร หรือเวลาใดก็สวย แต่ถ้าจะตอบแบบช่างภาพ พวกเขามองว่าช่วงเย็นจะสวยกว่าเพราะแสงพระอาทิตย์จะคล้อยต่ำลงมาสาดต้นพอดี ทำให้ดอกสีเหลืองที่เห็นจัดจ้านในช่วงกลางวันกลายเป็นละมุนและเย็นตา ทั้งยังเปลี่ยนความรู้สึกของฤดูร้อนให้เป็นฤดูอบอุ่นในทันที

นอกจากนี้ ยังต้องกล่าวถึงเรื่องการระมัดระวังตัวเอง เพราะถนนเส้นนี้รถวิ่งเร็ว มีรถบรรทุกแล่นเกือบตลอดเวลา เมื่อจอดรถไว้ไหล่ทางยิ่งทำให้เหลือพื้นที่เดินน้อย หรือบางคนอยากได้ภาพมุมกว้างก็เสี่ยงไปยืนกลางถนน เห็นแล้วเป็นห่วงความปลอดภัยกลัวว่าจะได้ภาพอื่นแทนดอกไม้

ทั้งต้นมีแต่สีเหลือง

ทั้งนี้ จากที่กล่าวไปทุกอย่าง เพียงต้องการจะบอกว่า “ให้รีบไป” เพราะเหลืองปรีดียาธรจะอยู่ให้ชื่นชมอีกเพียงแค่ 1 อาทิตย์ ไม่รอสงกรานต์ ไม่รอวันหยุดยาว ไม่รอใครทั้งนั้น และถ้าเมฆฝนจากกรุงเทพฯ ลอยไปถึงสุพรรณฯ เมื่อไร เชื่อได้เลยว่ารุ่งขึ้นต่อมาทั้งต้นจะเหลือแต่ใบ

เมื่อมาชมดอกไม้แล้ว สุพรรณบุรียังมีอะไรอีก? เราจะข้ามคำตอบยอดนิยมอย่างศาลเจ้าพ่อหลักเมือง-มังกรสวรรค์ หรือบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติไป เพื่อตอบคำตอบที่เอ็กโซติกอย่าง หมู่บ้านอนุรักษ์แย้ ภายในหมู่บ้านสุวรรณตะไล อ.สามชุก

ปั่นจักรยานชมธรรมชาติ

พี่ม่อน-นพมาศ ปานสุวรรณ เจ้าของบ้าน เล่าว่า แต่ก่อนละแวกบ้านไม่มีแย้ แต่ด้วยคุณพ่อเป็นคนรักสัตว์จึงจับแย้จากที่อื่นมาเลี้ยง ผลปรากฏว่าแย้คู่นั้นออกลูกออกหลานและเริ่มขยายบริเวณไปบ้านข้างๆ จนทำให้ทุกวันนี้บ้านพี่ม่อนเป็นศูนย์กลาง ประกอบกับบ้านใกล้เรือนเคียงอีกกว่า 20 หลัง ที่เลี้ยงแย้เป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งทุกหลังให้ความร่วมมือในการอนุรักษ์ โดยการไม่กิน ไม่ทำร้าย และปล่อยให้มันอยู่ตามธรรมชาติ อีกทั้งเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวเมื่อปี 2554 ให้ผู้สนใจเข้ามาดูวิถีแย้ฟรี

“แย้เป็นสัตว์น่ารัก” พี่ม่อนกล่าว นั่นอาจเป็นเพราะสีสัน ลักษณะลำตัวอ้วนป้อม หรือนิสัยเชื่องคนก็เป็นได้ เธอเล่าถึงพฤติกรรมของพวกมันให้ฟังว่า แย้อาศัยอยู่ใต้พื้นดินที่มีลักษณะเป็นดินปนทรายลึกลงไป 1 ฟุต และสร้างเป็นโครงข่ายใต้พื้นดิน พอเข้ารูนี้สามารถออกรูนู้นได้โดยฉับไว ทุกเช้าถึงสายช่วงที่แดดยังไม่แรงจัด แย้จะเปิดรูออกมาหาอาหาร ปกติมันจะกินแมลงศัตรูพืช แต่แย้ที่บ้านนี้กินหนอนนก (กิโลกรัมละ 500 บาท) และรังผึ้งเพิ่มสารอาหาร “ถ้าไม่เลี้ยงให้อิ่ม ตัวใหญ่จะไปกินลูกของตัวอื่น” เธอกล่าว พี่ม่อนให้วันละ 3 มื้อ เช้า กลางวัน และเย็น จากนั้นเมื่ออากาศภายนอกร้อนมากเข้า พวกมันจะกลับเข้ารูแล้วใช้เท้าผลักดินทรายขึ้นมาปิดเพื่อเก็บตัวเองไว้ในความเย็นใต้ดิน

นักท่องเที่ยวเก็บภาพดอกไม้ริมทางหลวง

นอกจากนี้ ทุกปีช่วงเดือน มิ.ย.-พ.ย. แย้จะจำศีลในรูเพื่อหนีฝน จากนั้นเดือนถัดมาจะเริ่มผสมพันธุ์ทันทีแล้วจะเห็นแย้น้อยออกมาเดินเพ่นพ่านช่วงเดือน ก.พ. ตามข้อมูลระบุว่า แย้มี 8 ชนิด เช่น แย้อีสาน แย้ใต้ แย้ธรรมดา แย้จีน แย้กะเทย (แย้เวียดนาม) ซึ่งแย้ที่สุพรรณฯ เป็นแย้อีสาน ซึ่งปกติแล้วคนอีสานนิยมจับกินเป็นอาหาร พอคนอีสานเห็นแย้ที่นี่จึงค่อนข้างแปลกใจกับขนาด เพราะแย้อีสานจริงๆ มีโอกาสโตยาก มักถูกจับกินเสียก่อนโต

เวลาชมแย้ที่ดีที่สุด คือ ช่วงก่อนเที่ยงวัน นั่นเป็นช่วงที่แย้ออกจากรูและยังท้องว่าง นักท่องเที่ยวสามารถบริจาคเงินซื้อหนอนนกให้อาหารแย้จากมือก็ได้ จะนอนเซลฟี่กับแย้ก็ได้ หรือจะอุ้มแย้ก็ได้ (พี่ม่อนบอกว่ายังไม่เคยมีประวัติแย้กัดใครเลยตั้งแต่เปิดบ้านมา) นอกจากนี้บทบาทของหมู่บ้านอนุรักษ์ยังมีความสำคัญ เพราะปัจจุบันแย้อยู่ในฐานะใกล้สูญพันธุ์จากถิ่นธรรมชาติ ถึงแม้ว่าแย้สุพรรณฯ จะไม่ใช่สัตว์ท้องถิ่นแต่ก็เป็นส่วนหนึ่งในการอนุรักษ์แย้ไทยได้มากทีเดียว

มือนักท่องเที่ยวถ่ายภาพทิวแถวต้นไม้

ถ้าใครได้ไปดูพวกมัน เชื่อว่าจะค่อยๆ ลดอคติที่มีต่อสัตว์ประเภทกิ้งก่าหรือตุ๊กแกไป เรื่องนี้พิสูจน์มาแล้วกับตัว เพราะจากที่คอยดูห่างๆ ก็ค่อยๆ เขยิบเข้าไป ใกล้ขึ้นๆ จนถึงปากรู และแปลกใจตัวเองที่เริ่มเห็นมันน่ารัก สีสันที่ดูน่าขนลุกกลับมองเป็นลายสวยงาม ขนาดของมันกลับเป็นความตุ้ยนุ้ยที่น่าขัน กลายเป็นว่ามองมันได้เรื่อยๆ แม้มันจะเลิกสนใจตั้งแต่หนอนนกในกระปุกหมดไปตั้งนานแล้วก็ตาม

มาสุพรรณฯ คราวนี้อยู่ๆ ก็ตกหลุมรักแย้ แน่นอนว่าตกหลุมรักเหลืองปรีดียาธร และเริ่มตกหลุมรักสุพรรณบุรีที่อยู่ในฐานะเมืองผ่านเสมอมา ทำให้คิดถึงประโยค “ไม่เห็นค่าสิ่งใกล้ตัว” ซึ่งไม่อยากให้มันเกิดขึ้น จึงขอย้ำอีกครั้งว่านี่เป็นโค้งสุดท้ายของเหลืองปรีดียาธร สำหรับคนเมืองกรุงต้องใช้คำว่า “สุพรรณฯ ใกล้แค่นี้” อย่าได้เสียโอกาสสุดท้ายเพื่อหวังปีหน้า อย่างที่เกิดขึ้นไปแล้วกับคนปีก่อนที่ได้เห็นสิ่งสวยงามกว่าคนปีนี้

ให้อาหารแย้

แย้เชื่องเหมือนสัตว์เลี้ยง

รูแย้

กองทัพแย้

ดอกตูมรอบาน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

28 มีนาคม 2559 เวลา 18:37 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/travel/thailand/423926

โดย…PostTV

ด่านซ้าย อำเภอเล็กๆ ในจังหวัดเลย ที่เต็มไปด้วยแหล่งท่องเที่ยวที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นพระธาตุศรีสองรัก ที่เชื่อกันว่าหากใครได้มากราบไว้พระธาตุแห่งนี้ แล้วจะพบกับความสมหวังในความรัก  และถ้าใครชอบประเพณีท้องถิ่น พลาดไม่ได้กับการเยือน พิพิธภัณฑ์ผีตาโขน ซึ่งน่าสนใจอย่าง ติดตามชมได้เลยครับ

ชมคลิป https://youtu.be/ZDofQIiVOFQ