ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

25 พฤษภาคม 2560 เวลา 20:12 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/496459

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

วันที่ความรู้สึกของประชาชนห่างไกลออกไปจากความไว้วางใจที่มีต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ ชื่อของ “มาร์ค พิทบูล” ณัชพล สุพัฒนะ กำลังโด่งดังเเละได้รับความสนใจจากประชาชนในฐานะจอมวิพากษ์วิจารณ์เจ้าหน้าที่รัฐตัวฉกาจ

หนุ่มใหญ่ผมยาว คิ้วเข้ม มาดเท่ นั่งอย่างสบายอารมณ์บนเก้าอี้ไม้ใน Pitbullzone ร้านกาแฟและร้านล้างรถย่านเฉลิมพระเกียรติ–ศรีนครินทร์ เขาพร้อมแล้วที่จะเปิดเผยประวัติและเส้นทางชีวิตที่ผ่านมา

จากชายผู้เชี่ยวชาญเรื่องพฤติกรรมสุนัขพันธุ์ดุ สู่นักวิจารณ์ตำรวจ ผู้ออกหน้าออกตาและประกาศขอความเป็นธรรมให้กับประชาชน

แจ้งเกิดในฐานะเจ้าของพิทบูล

มาร์ค พิทบูล จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์ และระดับปริญญาโท ด้านบริหารธุรกิจ จากประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยความชื่นชอบสุนัขและเลี้ยงไว้ตั้งแต่สมัยเรียนที่เมืองนอก เมื่อกลับมาเมืองไทยในปี ค.ศ. 2000 จึงหอบหิ้ว “อเมริกัน พิทบูล เทอร์เรีย” สุนัขพันธุ์ดุที่สุดในโลกกลับมาด้วย ซึ่งไม่เพียงแต่เลี้ยงดู เจ้าตัวยังถ่ายทอดเรื่องราวประสบการณ์ เทคนิคการดูแล ตลอดจนรณรงค์ให้คนเลี้ยงสุนัขอย่างถูกต้องไม่สร้างปัญหาให้กับสังคม โดยเผยแพร่ผ่านทางเว็บไซต์ของตัวเอง

“เขียนเล่าเรื่อง จนมีคนติดตามมากขึ้นเรื่อยๆ เข้ามาถามปัญหาการเลี้ยงหมา ต่อมามีการนัดมิตติ้ง จัดสัมมนา กิจกรรมไปเที่ยววัดทำบุญต่างจังหวัด เรียกว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการเป็นมาร์ค พิทบูล เลยครับ”

ชื่อเสียงของมาร์ค เริ่มติดหูในวงการสุนัข นอกจากตอบคำถามและเขียนเรื่องราวผ่านเว็บไซต์แล้ว ยังได้รับโอกาสเขียนคอลัมน์ให้กับนิตยสารประเภทสัตว์เลี้ยงด้วย อย่างไรก็ดีเนื้อหาในบทความดังกล่าว กลับถูกให้น้ำหนักในประเด็นสังคมมากกว่าเรื่องราวของสุนัข

“ให้มุมมองการทำงาน การแก้ปัญหาในชีวิตประจำวัน รัฐบาลประกาศนโยบายแบบนี้ ส่งผลยังไงต่อประชาชน วิเคราะห์กันไป ส่วนใหญ่เขียนเรื่องในกระแส ตอนท้ายค่อยตบด้วยเรื่องหมา เลี้ยงยังไง สัปดาห์นี้มีกิจกรรมอะไร โน่นนี่นั่น”

เหตุผลที่เขาเลือกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องอื่นๆ ที่ส่งผลกระทบต่อสังคมเพราะมองว่า การเลี้ยงสุนัขจะโฟกัสอยู่เพียงแค่การดูแลและฝึกหัดไม่ได้ ชีวิตจริงคนเรามีมากกว่านั้นซึ่งนับเป็นเรื่องสำคัญที่ทุกคนต้องรับรู้

“บางคนเขาก็ถาม คอลัมน์ในหนังสือหมา แต่ทำไมมีเรื่องหมานิดเดียว ผมตอบว่า คนเลี้ยงหมา รักหมา ไม่ใช่ว่าทุกลมหายใจเข้าออกต้องมีแต่หมา คนเราต้องกินข้าว ต้องใช้รถ ใช้ถนน ไฟฟ้า น้ำประปา คนเลี้ยงหมาต้องสนใจเหตุการณ์ความเป็นไป เพื่อนบ้าน ความเดือนร้อนในสังคม เราต้องรู้”

มาร์ค พิทบูล โด่งดังขึ้นเรื่อยๆ หลังจากมีเหตุการณ์สุนัขทำร้ายและกัดคนตาย สื่อหนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ วิทยุ พากันติดต่อขอสัมภาษณ์ในฐานะผู้เชี่ยวชาญและนักปรับพฤติกรรมสุนัข ส่งผลให้เขามีชื่อเสียงวงกว้างในวงการสุนัขโดยเฉพาะพิทบูล

“ตอนนั้นไปออกแทบทุกช่อง แรกๆ พูดแค่เรื่องพิทบูล ตอนหลังก็ไปมันทุกพันธุ์ คนมาปรึกษามากขึ้นเรื่อยๆ”

จากวิจารณ์หมาสู่การวิจารณ์ตำรวจ

จากบทบาทนักปรับพฤติกรรมสุนัข ปัจจุบันมาร์ค พิทบูลมีชื่อเสียงในฐานะนักวิจารณ์เจ้าหน้าที่รัฐและเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับประชาชนผู้เดือดร้อน

การแสดงความเห็นทั้งหมดในหน้าเฟซบุ๊กของเขาถูกหล่อหลอมมาจากประสบการณ์ส่วนตัวที่ต้องพบเจอกับตำรวจบ่อยครั้งตลอดการเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ “ผมลงจากรถไปเถียงกับตำรวจประจำ” เขาเอ่ยถึงพฤติกรรมของตัวเองด้วยรอยยิ้ม

“ตำรวจต่างประเทศเป็นมิตรกับประชาชน บ้านเราออกแนวรังแก ใช้อำนาจโดยมิชอบ ขับรถโดนเรียก โบกไถ่ตังค์ ผมชักเริ่มหงุดหงิด เริ่มเถียงมาเรื่อยๆ แต่สมัยนั้นไม่มีเฟซบุ๊กเหมือนทุกวันนี้เลยยังไม่มีคนรู้จัก”

เหตุการณ์ที่ทำให้ผู้ชายคนนี้แจ้งเกิดในด้านการเรียกร้องความเป็นธรรมต่อเจ้าหน้าที่รัฐก็คือ การเปิดประเด็นเรื่อง ป้ายทะเบียนรถแตกลายงา เขาตั้งคำถามว่า ทำไมประชาชนต้องเดือดร้อนด้วยการเดินทางไปเปลี่ยนป้ายทะเบียนถึงขนส่งทางบกด้วย ทำไม่ส่งมาให้เหมือนใบสั่งตำรวจ

“มันไม่ใช่ความผิดประชาชน ทำไมคุณส่งมาไม่ได้ มันไม่เป็นธรรม” ชายหนุ่มบอกถึงเรื่องที่ถูกแชร์ต่ออย่างกว้างขวางในอดีต

เหตุการณ์ที่สองคือการต่อสู้ กรณีปัญหาเรื่องเกียร์พังของรถฟอร์ด จนสุดท้ายสามารถเรียกร้องเงินคืนได้สำเร็จ

เหตุการณ์ที่สามเป็นคลิปอันโด่งดังไปทั่วโลกออนไลน์มีคนดูเกือบ 3 ล้านครั้งและแชร์ต่อนับแสน เป็นภาพเจ้าตัวถกเถียงกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ประเด็นการ “เสริมแหนบ” รถเพื่อทำให้รถยนต์สามารถบรรทุกได้มากขึ้น

อีกเหตุการณ์ที่ทำให้ชื่อของมาร์ค พิทบูลเป็นที่รู้จักเป็นจำนวนมากก็คือการประกาศระดมเงินจำนวน 1 ล้านบาทเพื่อมอบให้กับ จอมทรัพย์ แสนเมืองโคตร อดีตข้าราชการครูที่ถูกตัดสินจำคุกเมื่อปีพ.ศ. 2556 หลังเห็นว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมและต้องสูญเสียหลายสิ่งสำคัญในชีวิต

“ผมและทุกคนมอบเงินเพื่อสะท้อนการทำงานที่ไม่เป็นธรรมของภาครัฐและความล่าช้าในกระบวนการยุติธรรม” มาร์คระบุ

ทั้ง 4 เหตุการณ์เป็นประเด็นตัวอย่างที่เขาออกมาร้องเรียนและได้รับแรงสนับสนุนจำนวนมากจากสังคม ปัจจุบันมีคนติดตามในเฟซบุ๊กแฟนเพจ Pitbullzone กว่า 3.5 แสนคน แต่ละโพสต์ที่อัพเดทนั้นได้ความสนใจอย่างมากและกลายเป็นพื้นที่เรียกร้องขอความเป็นธรรมรวมถึงแลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากประชาชน

“รวมพลคนหัวแข็ง” ปฏิรูปตำรวจเป็นเรื่องของทุกคน

ล่าสุดมาร์ค พิทบูล จับมือกับ เกรียงไกร ไทยอ่อน เจ้าของฉายา ‘จเรโป้งเหน่ง’ ผู้ต่อสู้กับการตั้งด่านผิดกฎหมาย เเละ เกิดผล แก้วเกิด ทนายความอิสระขวัญใจโซเชียลมีเดีย ร่วมปฏิญาณต่อสู้กับความไม่ธรรมในสังคมและเรียกร้องให้ประชาชนลุกขึ้นมาต่อสู้กับความไม่ถูกต้อง โดยพวกเขาเรียกการรวมตัวครั้งนี้ว่า “รวมพลคนหัวแข็ง”

ประธานชมรมมิตรภาพพิทบูล บอกว่า รวมพลคนหัวแข็งเป็นการรวมตัวของพันธมิตรมากมายหลากหลายกลุ่ม  คอยแลกเปลี่ยนข้อมูล และทำหน้าที่กดดันทางสังคมผ่านช่องทางโซเชียลมีเดีย ซึ่งถือว่ามีพลังค่อนข้างสูง

“สิ่งที่เราพยายามรณรงค์คือ ประชาชนต้องไม่ทำผิดกฎหมาย พยายามสอนให้พวกเขาแข็งแรง แก้ปัญหาและดูแลตัวเองได้มากขึ้น เราเอาความรู้ ประสบการณ์ที่เจอมาถ่ายทอดให้เขาฟัง เริ่มจากบอกให้เขาช่วยเหลือตัวเองก่อนโดยมีเราเป็นพี่เลี้ยง ถ้าไม่ไหวถึงเข้าไปสบทบ ตอนนี้ทุกคนเริ่มตื่นตัว เริ่มไม่กลัว ถ้าไม่ผิดเริ่มสู้ ผมถือว่าเป็นนิมิตหมายอันดีในสังคม”

หนุ่มใหญ่ ยืนยันว่าไม่คิดเป็นปฏิปักษ์ต่อตำรวจหรือเจ้าหน้าที่รัฐ แต่ต้องการให้ตำรวจกลับมาเป็นที่พึ่งของประชาชน เปลี่ยนแปลงภาพพจน์ขององค์กรที่ตกต่ำให้กลับมาน่าศรัทธาและได้รับการยอมรับอีกครั้ง

“ทำไมผู้ใหญ่ไม่ช่วยกัน  เราพยายามกดดันภาครัฐและผู้นำให้เปลี่ยนแปลง ทุกวันนี้เราพูดเรื่องปฏิรูปแต่ยังไม่มีการปฏิรูปที่เป็นรูปธรรม มีแต่การออกมาตรการรังแกประชาชน  การปฏิรูปมันต้องเริ่มจากตำรวจ ประชาชนพร้อมอยู่แล้ว ทุกคนต้องการตำรวจที่ดี ให้ความเป็นธรรม ไม่รังแกกัน”

เรื่องเร่งด่วนที่มาร์คเห็นว่าเปลี่ยนแปลงได้ไม่ยาก ลดความเกลยีดชังระหว่างตำรวจและประชาชนได้ทันทีก็คือ การปรับวิธีการทำงาน การแก้ไขข้อกฎหมายที่ล้าหลัง ลดการใช้ดุลยพินิจให้น้อยลง รวมถึงอย่าพยายามนำช่องว่างของกฎหมายมาเป็นประโยชน์แก่ตัวเอง

“ความรุนแรงของบทลงโทษนั้นมีการปรับแก้มาเสมอ แต่กฎหมายบางข้อที่ใช้มาตั้งแต่อดีต กลับไม่ได้รับการแก้ไข ถามว่ายุติธรรม สอดคล้องกับการปฏิบัติจริงหรือไม่ ตัวอย่างเช่น การอนุญาตให้รถยนต์วิ่งด้วยความเร็วไม่เกิน 90 กม.ต่อชั่วโมง ทั้งๆ ที่รถยนต์สมรรถนะดีขึ้น ถนนดีขึ้น แต่ความเร็วกลับถูกจำกัดเหมือนเดิม กลายเป็นช่องทางหากินของตำรวจ เรื่องใกล้ตัวแบบนี้ มีผลต่อความรู้สึกระหว่างเจ้าหน้าที่และประชาชนมาก” ชายหนุ่มระบายพร้อมกับบอกว่า

“ตั้งด่าน เดินวนรอบคัน ควานหาข้อหาให้ได้เพื่อเอาเปอร์เซนต์จากใบสั่ง มันก็ยิ่งเพิ่มความเกลียดชัง ผมเลยรณรงค์ให้ยกเลิกส่วนแบ่งค่าปรับจราจรซะเถอะ”

ไม่ใช่แค่ตำรวจเท่านั้นที่ต้องเปลี่ยนแปลง แต่ประชาชนก็ถือเป็นกุญแจสำคัญอันนำไปสู่การพลิกโฉมวงการสีกากี

เจ้าของฉายาเฮียแหนบ บอกว่า ถึงเวลาที่ประชาชนต้องไม่ยอมเพิกเฉยกับการโดนเอารัดเอาเปรียบหรือรังแก จนกลายเป็นนิสัยและวัฒนธรรมผิดๆ ที่ถูกฝังลึกในสังคม

“สมัยก่อนคนไทยชอบใช้คำว่าฟาดเคราะห์ ใช้เงินซื้อปัญหา คิดว่าไม่เป็นไร รู้ว่าตัวเองโดนรังแก ไม่ผิดก็ยอมจ่าย เพราะถ้าเป็นคดีความมันเสียเงิน เสียเวลามาก ต้องลางาน อดหลับอดนอนไปให้ปากคำ ไปพบอัยการ ศาล หมดแรง คนเลยเลือกจ่ายเงิน จบ ซื้อความสบาย แต่อีกด้านมันเท่ากับสร้างนิสัยและกลายเป็นธรรมเนียมไม่ดี ถึงเวลาที่ประชาชนต้องยอมเสียสละตัวเองแล้ว อย่าคิดว่าธุระไม่ใช่  เพราะมันเป็นการสร้างนิสัยไม่ดีให้กับตำรวจ”

มาร์ค เรียกร้องให้ประชาชนปฏิรูปตัวเอง กล้าที่สู้และฟ้องร้องต่อสังคมหากว่าตัวเองไม่ผิด รวมถึงเห็นว่าการพัฒนาความรู้และปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัดก็นับเป็นหน้าที่สำคัญของทุกคนที่ส่งผลดีต่อการปฏิรูปวงการตำรวจเช่นกัน

“อย่ารอให้เป็นหน้าที่ของใคร  การปฏิรูปประเทศหรือตำรวจจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จมันอยู่ที่ประชาชนเป็นสำคัญด้วย ไม่มีทางปฏิรูปประเทศสำเร็จได้ ถ้าประชาชนไม่ยอมปฏิรูปตัวเอง”

เป้าหมายและความฝันของณัชพล คือการตอบแทนคุณแผ่นดินและสังคมด้วยจิตสาธารณะเพื่อยกระดับประเทศให้แข็งแกร่งมีประชาชนและตำรวจที่ทำงานอย่างมืออาชีพ

“เราสร้างเนื่อสร้างตัวจนมีวันนี้ ใช้ทรัพยากรเยอะกว่าคนอื่น ใช้รถมากกว่า ใช้ถนนมากกว่า น้ำไฟมากกว่า เพราะอย่างนั้น เราควรต้องตอบแทน คืนกำไรสู่สังคมบ้าง วันนี้ผมมีความสุขกับสิ่งที่ทำ ไม่ได้ร่ำรวยมากแต่ไม่ได้เดือดร้อน อยากให้คนร่ำรวยทั้งหลายแหล่ไม่ลืมว่าเราโตมาได้ไง ควรมีจิตสาธารณะ ตอบแทนสังคมบ้าง ประเทศเราจะดีขึ้น” ณัชพล สุพัฒนะ จบด้วยรอยยิ้ม

คลิปที่ได้รับความสนใจอย่างมากเมื่อครั้งถกเถียงเรื่องการติดตั้งเเหนบรถยนต์

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

25 พฤษภาคม 2560 เวลา 06:20 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/496360

โดย…ธเนศน์ นุ่นมัน

ทุกครั้งที่เกิดฝนตกติดต่อกันหลายวัน กรมอุตุนิยมวิทยาออกประกาศว่าจะเกิดฝนตกหนักติดต่อกัน ข้อกังวลเรื่องน้ำท่วมในพื้นที่ต่างๆ ก็ตามมาทันที โดยเฉพาะความกังวลว่าจะเกิดท่วมใหญ่ซ้ำรอยปี 2554

เพื่อหาคำตอบถึงการดำเนินการในมาตรการป้องกันน้ำท่วมที่สามารถคลายความกังวลลง โพสต์ทูเดย์พูดคุยกับดร.สิตางค์ พิลัยหล้า นักวิชาการจากอนุกรรมการวิศวกรรมสถานแหล่งน้ำฯ อาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (มก.) เพื่อให้ได้คำตอบและความกระจ่างในเรื่องนี้

อาจารย์สิตางค์เริ่มสนทนาด้วยการตั้งคำถามว่า หลังเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่เมื่อปี 2554 รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการอะไรเพื่อรับมือกับเหตุการณ์น้ำท่วมในอนาคตบ้าง  แต่จากที่ได้ติดตามเรื่องนี้พบว่าหลังเหตุน้ำท่วมงบประมาณจำนวนมากถูกอนุมัติไปในการซ่อมแซมส่วนต่างๆ ที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วม ส่วนใหญ่เป็นถนนที่ถูกน้ำกัดเซาะ นอกจากนี้องค์การบริหารส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ต่างๆ หลายแห่ง ยังได้รับงบประมาณไปยกระดับถนนที่น้ำท่วมถึงให้สูงขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำท่วมถึงอีกด้วย

อย่างไรก็ดี งบประมาณในส่วนดังกล่าวไม่ถือว่าใช้เพื่อป้องกันน้ำท่วมในอนาคต เพราะไม่ได้ช่วยให้ระบบระบายน้ำดีขึ้น

“เงินที่ท้องถิ่นบางแห่งนำไปปรับปรุงถนน นอกจากจะไม่ช่วยให้ระบายน้ำจากบางพื้นที่แล้ว ยังกลายเป็นการสร้างปัญหาใหม่อีกด้วย การยกพื้นถนนที่ให้สูงขึ้น หลังปี 2554 ก่อให้เกิดปัญหาในทำนองนี้ในหลายพื้นที่” อาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ มก.ระบุ

อาจารย์สิตางค์ กล่าวว่า กรณีเรื่องการซ่อมแซมและการยกระดับถนนในหลายเส้นทางโดยไม่ตอบโจทย์การระบายน้ำนั้น ได้รับคำอธิบายจากกรมทางหลวงว่าไม่สามารถเพิ่มงบประมาณเพื่อปรับปรุงทางระบายน้ำ ให้ถนนมีประสิทธิภาพในการระบายน้ำได้ เพราะถนนทั่วประเทศมีกว่า 6 หมื่นกิโลเมตร ต้องใช้งบประมาณสูงถึง 6 หมื่นล้านบาท

ทั้งนี้ งบประมาณหลังอุทกภัย 2554 ที่นอกเหนือจากการซ่อมแซมถนนแล้ว การวางแผนแก้ปัญหาน้ำท่วมนั้น ยังกระจายไปยังหน่วยงานอื่นๆ ซึ่งแต่ละหน่วยงานมีงานที่ซ้อนกันอยู่

อาจารย์บอกว่า ที่เห็นชัดก็คือเรื่องของการสร้างพนังกั้นน้ำริมแม่น้ำสายหลัก ปิง วัง ยม น่าน ในจังหวัดต่างๆ ที่มีทั้งสร้างขึ้นและพังไปแล้ว จนมีการสร้างใหม่แล้ว หลายพื้นที่กลายเป็นสร้างปัญหาเชิงสิ่งแวดล้อมเพิ่มขึ้น

นอกจากนี้ กำแพงสองฝั่งแม่น้ำยังสร้างผลกระทบทำให้น้ำในหลายจุด ระบายออกจากพื้นที่ไม่ได้อีกด้วย การจัดการในทำนองนี้เป็นตัวอย่างของการจัดการน้ำที่กลัวอุทกภัยเมื่อปี 2554 จนลืมไปว่าน้ำท่วมเมื่อปี 2554 นั้นเกิดจากน้ำเหนือไหลบ่าลงมาตามแม่น้ำจนเกินความจุ ทำให้ไหลบ่าท่วมพื้นที่ริมแม่น้ำ จึงให้ความสำคัญกับการสร้างพนังกั้นไม่ให้ล้นจากแม่น้ำสายหลัก

นอกเหนือจากปัญหาการระบายน้ำที่ตามมาและกลายเป็นภาระที่คาดไม่ถึงแล้ว อาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังอธิบายด้วยว่า ตัวพนังกั้นน้ำริมแม่น้ำสายหลักที่ถูกสร้างขึ้นก็กลายเป็นปัญหาเช่นกัน

“การก่อสร้างพนังเพื่อรับมือน้ำท่วมหลังปี 2554 เป็นต้นมายังคงเป็นเรื่องของแต่ละพื้นที่ ต่างคนต่างสร้าง หากสำรวจพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ก็จะพบว่าพนังกั้นน้ำยังแหว่งเป็นบางช่วง จุดที่เป็นทางระบายน้ำบางจุดก็ยังอยู่ในระหว่างการศึกษาผลกระทบ”

อย่างไรก็ตาม นักวิชาการด้านน้ำท่านนี้ ระบุว่าโอกาสที่จะเกิดน้ำท่วมเหมือนปี 2554 นั้นเป็นไปได้ยาก เพราะหน่วยงานที่รับผิดชอบด้านนี้ อย่างกรมชลประทานมีประสบการณ์และสรุปบทเรียนจากอุทกภัยในปีนั้นแล้ว

“ถามว่าถ้าตอนนี้มีน้ำมาจะมีน้ำเอ่อท่วมหรือไม่ ก็ต้องตอบว่ามี แต่กรมชลประทานจะเคร่งครัดเรื่องการบริหารจัดการพร่องน้ำไม่ให้เกิดปัญหาซ้ำรอยเหมือนปี 2554 แน่นอน เมื่อน้ำมาในปีนี้จึงเป็นการรับมือตามสภาพด้วยศักยภาพการป้องกันที่มีอยู่ ปัญหาน้ำจะกลายเป็นเรื่องการจัดการปัญหาเฉพาะจุดเร่งสูบออกจากพื้นที่ไปสู่แม่น้ำสายหลักที่ใช้ระบายให้เร็วที่สุด”

สิ่งที่น่ากังวลก็คือ หลังจากปี 2554 เป็นต้นมา ระบบป้องกันน้ำในพื้นที่ของเอกชนที่ต่างคนต่างสร้างนั้นไม่มีหน่วยงานรัฐเข้าไปกำกับดูแล ส่งผลให้สภาพทางกายภาพของสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยานั้นเปลี่ยนแปลงไปมาก จนกล่าวได้ว่า ไม่มีหน่วยงานราชการที่มีข้อมูลพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยาที่ถูกต้องเท่าทันความเปลี่ยนแปลงในช่วง 7 ปี ที่ผ่านมามีสิ่งก่อสร้างเพิ่มขึ้นมากมายและเอกชนที่สร้างก็ต่างสร้างและถมพื้นที่เพื่อหนีปัญหาน้ำท่วม นั่นหมายความแบบจำลองสถานการณ์น้ำท่วมที่เคยใช้เพื่อคำนวณความเสียหายกันช่วงก่อนหน้านั้น จะได้ผลลัพธ์ที่ออกมาคลาดเคลื่อนอย่างแน่นอน

“กรณีดังกล่าวหมายความว่า หากมีปริมาณน้ำเท่าปี 2554 ย่อมเป็นไปได้ยาก ที่จะรู้ได้ว่าน้ำที่ท่วมจะไหลไปทางไหนตัวอย่างนี้ สรุปคือตั้งแต่ปี 2554 ถึงปัจจุบัน ประเทศเรายังไม่เคยพร้อมเพื่อรับมือกับปัญหา จริงๆ เลย ดังนั้นการบริหารจัดการเครื่องมือและบุคลากรที่มีอยู่จึงเป็นเรื่องสำคัญที่สุด” อาจารย์สิตางค์ กล่าวทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

21 พฤษภาคม 2560 เวลา 07:32 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/495816

โดย…ปริญญา ชูเลขา, ฐายิกา จันทร์เทพ

2 ปีกับความร่วมมือ 3 ฝ่ายระหว่างภาครัฐ ภาคธุรกิจ และภาคประชาสังคม ภายใต้รูปแบบ “บริษัท ประชารัฐรักสามัคคี” บริหารจัดการในลักษณะ Social Enterprise หรือวิสาหกิจเพื่อสังคม เป็นการจับมือทำงานร่วมกันเป็นภาคีตั้งเป็น “บริษัท ประชารัฐ” ขึ้นทั้งหมด 76 จังหวัดทั่วประเทศ ในช่วงแรกๆ ของการก่อตั้งภาคธุรกิจจะเป็นพระเอก เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ลงทุนแบบไม่หวังผลตอบแทน

มาวันนี้ดำเนินงานมาแล้วครบ 2 ปี “บริษัท ประชารัฐ” จึงถูกท้าทายว่าแท้จริงแล้วจะกลายเป็น นวัตกรรมใหม่ในการสร้างเศรษฐกิจฐานรากได้จริงหรือไม่ ซึ่งในการขับเคลื่อนภาคประชาสังคม

ผู้ที่เป็นแกนนำสำคัญคือ “นพ.พลเดช ปิ่นประทีป” ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.) สะท้อนผลงานที่ผ่านมาให้ฟังว่า บริษัท ประชารัฐ คือนวัตกรรมใหม่ที่จะสร้างโอกาสและเครื่องมือเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานรากของประเทศได้จริง เพราะนี่คือการก่อตัวใหม่ของนวัตกรรมที่เป็นกลไกสนับสนุนเศรษฐกิจฐานราก เป็นกลไกที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างเศรษฐกิจมหภาคกับเศรษฐกิจของชุมชน

นพ.พลเดช เป็นหนึ่งในกรรมการกลุ่ม E3 หรือคณะกรรมการเศรษฐกิจฐานรากและประชารัฐ ด้านเกษตร ผลิตภัณฑ์แปรรูป และการท่องเที่ยวชุมชน โดยมี ฐาปน สิริวัฒนภักดี บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ หัวหน้าฝ่ายเอกชน

ขณะที่ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา รมว.มหาดไทย เป็นประธานฝ่ายรัฐ และมี นพ.พลเดช เป็นประธานฝ่ายภาคประชาสังคม ในการทำงานที่ผ่านมา เกิดการพูดคุย ประชุม แลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันจนตกผลึกออกมา บริษัท ประชารัฐรักสามัคคีประเทศไทย 1+ บริษัท ประชารัฐ 76 จังหวัด

ผลสำเร็จที่เห็นผลเป็นรูปธรรมชิ้นแรก คือธุรกิจท้องถิ่นต่างๆ ตอนนี้สนใจเข้ามาร่วมกับบริษัท ประชารัฐ จำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเห็นคุณค่าของการทำธุรกิจเพื่อสังคมที่ได้ทั้งกำไรและดูแลสังคมด้วย ที่สำคัญยังได้รับการยกเว้นภาษีด้วย

ที่ผ่านมา 2 ปี จำนวน 76 จังหวัด เกิดการรวมกลุ่มแล้ว 1,782 กลุ่ม สามารถเพิ่มรายได้โดยรวมคิดเป็นมูลค่า 358 ล้านบาท/เดือน โดยในจำนวนนี้มีประชาชนที่ได้รับประโยชน์ 5 หมื่นคน หรือคิดเป็น 1.3 หมื่นครัวเรือน ร่วมกันทำโครงการรวม 201 โครงการ แบ่งเป็นกลุ่มเกษตร 61 โครงการ การแปรรูปผลิตภัณฑ์ 81 โครงการ และ การท่องเที่ยวชุมชน 59 โครงการ ทั้งหมดล้วนเป็นธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (เอสเอ็มอี)

จังหวัดตัวอย่างที่อยากนำเสนอถึงความสำเร็จ ล่าสุด จ.นราธิวาส ประสบความสำเร็จอย่างมาก แม้ในตอนเริ่มโครงการแรกๆ จะเกิดปัญหาความมั่นคงกับเหตุการณ์ไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ จึงทำให้เกิดการรวมตัวกันยากมากๆ ดังนั้นจึงต้องขอแรงบริษัทยักษ์ใหญ่ให้เข้ามาช่วยเหลือ จนวันนี้เกิดและแข็งแรงได้ด้วยตัวเอง

เช่น ผลไม้พื้นเมืองอันลือชื่อ “ลองกอง” ที่ อ.ระแงะ ข้าวท้องถิ่นที่ อ.ตากใบ หรือการแปรรูปผลิตภัณฑ์จักสานจากกระจูดที่ อ.ตากใบ ข้าวเกรียบปลากือโป๊ะ และผ้าบาติก เป็นต้น ซึ่งได้รับการสนับสนุนให้นำไปจำหน่ายในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ เช่น บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ หรือเทสโก้ โลตัส สำหรับการท่องเที่ยวชุมชนที่ อ.สุคิริน หรือที่ อ.ระแงะ เป็นต้น ได้รับการสนับสนุน สร้างรายได้จำนวนมากแก่ชาวบ้านและนักธุรกิจท้องถิ่น สิ่งสำคัญหากไม่มีความร่วมมือแบบประชารัฐ คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่ชาวบ้านจะสามารถนำสินค้าตัวเองไปขายในห้างสรรพสินค้าได้

“ประเด็นสำคัญที่อย่ามองข้าม เพราะผลสำเร็จไม่ได้ขึ้นกับรัฐบาล แม้จะเปลี่ยนรัฐบาลใหม่ไปแล้ว เรายังมีบริษัทที่จดทะเบียนที่ทำงานต่อ คือบริษัททั้งหมด 76 จังหวัด เพราะคนท้องถิ่นถือหุ้นและดำเนินการด้วยตัวเอง ภาครัฐเข้าไปหนุนเท่านั้น เพราะเอาเข้าจริงๆ ถ้าปล่อยให้ภาครัฐทำคงไม่มีน้ำยาใดๆ เลย แต่ตอนนี้เกิดการก่อตัวใหม่ของความร่วมมือภาคธุรกิจกับภาคประชาสังคม”

นพ.พลเดช กล่าวว่า การขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากในช่วง 2 ปี มีปัจจัยที่จะทำให้เกิดความยั่งยืน คือความสามารถของภาคประชาสังคม หรือบริษัท ประชารัฐ ในแต่ละจังหวัด ที่จะมีผู้ประกอบการเอสเอ็มอีเข้ามาร่วมกันลงทุน รวมถึงความเชื่อมโยงระหว่างจังหวัด พูดง่ายๆ ว่าเป็นการทำโดยภาคธุรกิจนำ ไม่ใช่ภาคราชการนำเหมือนในอดีต เป็นการเปลี่ยนความคิดในการสร้างความเข้มแข็งชุมชนครั้งสำคัญ โดยให้ “ชุมชนลงมือทำ เอกชนขับเคลื่อน และภาครัฐสนับสนุน” เพราะทราบดีว่าภาคเอกชนมีความเป็นมืออาชีพสูงในการทำธุรกิจ การค้าการลงทุน เก่งด้านวิเคราะห์มอนิเตอร์ข้อมูลตลอดเวลา แต่ถ้าเป็นภาครัฐทำข้าราชการจะบอกแต่สิ่งดีๆ หมดเลย ไม่บอกว่าเกิดอุปสรรคหรือจุดอ่อนตรงไหนบ้างที่ควรปรับปรุงแก้ไข

นพ.พลเดช กล่าวย้ำว่า บริษัท ประชารัฐ ไม่ได้เป็นบริษัทค้าขายเอง แต่เป็น “ตัวเชื่อม” และ “ที่ปรึกษา” ให้ชาวบ้านได้ขายสินค้าให้กับตลาด หรือห้างซูเปอร์สโตร์เหล่านี้ โดยสินค้าของชาวบ้านที่มีโอกาสเข้าไปขายได้ต้องมีความเข้มแข็งพอสมควร กล่าวคือ ต้องเป็นสินค้าที่ขายได้เป็นความต้องการของตลาด มีความคิดสร้างสรรค์ โดยภาคธุรกิจเป็นฝ่ายให้คำปรึกษา เช่น ผลไม้ตามฤดูกาล บริษัท ประชารัฐ ได้ทำให้เกิดการเจรจากัน การตกลงประโยชน์ร่วมกัน ด้านการตั้งราคาขายกันด้วยความเห็นอกเห็นใจระหว่างชาวบ้านกับภาคธุรกิจ แต่ถ้าไม่มีบริษัทกลาง คือ บริษัท ประชารัฐ ชาวบ้านจะเอาของอะไรไปขายในห้างเหล่านี้ได้ ถ้าเข้าไปได้ก็ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงมาก

เช่น ที่ จ.เชียงใหม่ ปกติเกษตรกรขายลำไยได้กิโลกรัมละ 18 บาท แต่พอบริษัท ประชารัฐ เข้ามาเป็นตัวเชื่อมและที่ปรึกษา ไปตกลงกับห้างต่างๆ ตกลงขายกันได้ในราคา 38 บาท/กิโลกรัม นี่คือผลดีของบริษัท ประชารัฐ ทั้งยังให้คำปรึกษาดีๆ ด้วย เช่น วิธีแพ็กเกจจิ้ง การรักษาผลผลิต ระบบขนส่ง และการแบ่งปันผลกำไร ที่สำคัญรายได้เพิ่มที่เพิ่มขึ้นของภาคธุรกิจจะแบ่งส่วนหนึ่งมาสนับสนุนให้บริษัท ประชารัฐ จ้างโครงการคนรักบ้านเกิด จะได้มีรายรับมาหล่อเลี้ยง คนทำงานบริหารบริษัทให้กับภาคประชาสังคม และอีกส่วนหนึ่งมาช่วยขับเคลื่อนดูแลสังคมและสิ่งแวดล้อมด้วย

นพ.พลเดช กล่าวว่า เป้าหมายสำคัญของบริษัท ประชารัฐ คือจะเก็บข้อมูลต่างๆ ไว้หมด พร้อมกับลงพื้นที่โดยนำโครงการรักบ้านเกิดจังหวัดละคน อบรมให้เยาวชนคนรุ่นใหม่เข้ามาเป็นพนักงานประจำจังหวัด ซึ่งการบริหารจัดการส่วนใหญ่เป็นคนจากภาคประชาสังคมกับนักธุรกิจจังหวัด ส่วนใหญ่จะเป็นนักธุรกิจเพื่อสังคม ที่ใส่ใจสังคม สนใจสิ่งแวดล้อม มีการปลูกฝัง รวมกลุ่มกันนับพันๆ คน กลายเป็นแกนนำในการขับเคลื่อนบริษัท ประชารัฐ โดยการนำข้อดีของภาคธุรกิจที่ประสบผลสำเร็จจากการค้าขาย แต่เป็นการค้าขายแบบไม่ใช่การแข่งขันเอาเป็นเอาตาย ขณะที่ภาคประชาสังคมจะเก่งเรื่องเครือข่าย และเรื่องธรรมาภิบาลการดูแลชุมชนและสิ่งแวดล้อมมาประกอบการทำงานร่วมกัน

“ในอนาคต บริษัท ประชารัฐ คือนวัตกรรมใหม่ทางสังคมในการสร้างความเข้มแข็งจากด้านล่าง แต่สิ่งสำคัญรัฐบาลไหนที่เข้ามา ต้องสร้างหลักประกันว่าจะยังคงอยู่ของบริษัท ประชารัฐ เช่น สัตยาบัน หรือกำหนดในยุทธศาสตร์ชาติ หากเปลี่ยนรัฐบาลแล้วภาคธุรกิจยังคงเกิดความมั่นใจที่จะมาร่วมเป็นภาคีในการขับเคลื่อนบริษัท ประชารัฐ ต่อไป เพื่อให้เกิดความยั่งยืนอย่างแท้จริง”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

20 พฤษภาคม 2560 เวลา 08:40 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/495678

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

เด็กหนุ่มรุ่นใหม่ที่มีความใฝ่รู้สนใจ ด้านการประดิษฐ์อย่าง ซุง วอน เพ็ก (Seung Won Paek) อายุ 17 ปี นักเรียนเกรด 11 หรือเทียบเท่าระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนนานาชาติกรุงเทพ หรือ International School Bangkok : ISB

เป็นเด็กชาวเกาหลีใต้ที่ติดตามคุณพ่อซึ่งเคยทำงานอยู่ที่องค์การสหประชาชาติ หรือ ยูเอ็น ประจำประเทศไทย เดินทางมาเรียนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 แม้ปัจจุบันพ่อของเขาจะย้ายกลับไปเกาหลีแล้วกว่า 2 ปี แต่เด็กหนุ่มคนนี้ตัดสินใจอยู่กับแม่เพื่อศึกษาต่อมาถึงปัจจุบัน

ซุง วอน เพ็ก เป็นเด็กอายุ 17 ปีที่ไม่ธรรมดา เนื่องจากมีความสนใจด้านการคิดค้นศึกษาสิ่งประดิษฐ์มาตั้งแต่เล็ก ทำให้ปัจจุบันสามารถพัฒนาสร้างเครื่องระบบบำบัดนำเสียด้วยวิธีธรรมชาติ ดูแลธรรมชาติ และขณะนี้ได้รับการสนับสนุนจากทางครอบครัวและพาร์ตเนอร์คนไทยที่เห็นโอกาสทางความคิดของเด็กหนุ่มคนนี้ ร่วมกันเปิดบริษัทรับวางระบบบำบัดน้ำเสีย ด้วยวิธีคิดของเด็กนักเรียนตัวเล็กที่ความคิดไม่เล็กคนนี้

จุดเริ่มต้นการสร้างเครื่องระบบบำบัดน้ำเสียของเด็กชายนักประดิษฐ์รายนี้ เนื่องจากเขาพักอาศัยและเรียนอยู่ย่านถนนแจ้งวัฒนะ เป็นเรื่องปกติที่มักจะไปซื้อของที่ศูนย์การค้าย่านแจ้งวัฒนะเป็นประจำ แต่ทุกครั้งที่ไปแม่ของเขาต้องจอดรถบริเวณอาคารด้านหลัง ก็สังเกตว่าระหว่างทางเดินเข้าตัวอาคาร ต้องผ่านคลองน้ำเสียซึ่งส่งกลิ่นเหม็นรบกวนทำให้เวียนหัวทุกครั้ง

จากนั้นจึงนำปัญหาดังกล่าวมาเป็นโจทย์เริ่มต้น ลองคิดประดิษฐ์เครื่องระบบบำบัดนำเสีย เพื่อต้องการเปลี่ยนน้ำไม่ดีให้กลายเป็นน้ำดี ไม่ส่งผลมลพิษทางกลิ่นและร่างกายต่อคนและสัตว์

เริ่มจากศึกษาหาข้อมูลว่า หลักการน้ำที่เสียเกิดขึ้นจากอะไร และต้องทำอย่างไรเพื่อทำให้คุณภาพน้ำเสียดีขึ้น จากนั้นก็ทดลองโดยนำน้ำที่มีระบบบำบัดจากสระในหมู่บ้าน มาเปรียบเทียบกับน้ำคลองที่ไม่มีระบบบำบัดและมีกลิ่นมาทดลอง จากนั้นเมื่อทราบหลักการและมีวิธีแก้ไขก็พยายามติดต่อไปยังบริษัทรับบำบัดน้ำเสียหลายแห่งผ่านทางอีเมล เพื่อขอยืมอุปกรณ์เครื่องมือนำมาใช้ทดลอง แต่ผลที่ได้ ไม่มีบริษัทใดให้ความสนใจติดต่อกลับมา

เขาเล่าว่า บังเอิญมีอยู่วันหนึ่งระหว่างช่วงเวลาพักที่โรงเรียน ได้พบรถที่เข้ามาแก้ปัญหาระบบน้ำเสีย ซึ่งท้ายรถมีสติ๊กเกอร์ข้อความโฆษณาข้างรถระบุชื่อ หจก. ซี.ซี.ที. เวสท์วอเตอร์ ทรีตเม้นท์ จากนั้นจึงตัดสินใจติดต่อไป ไม่น่าเชื่อว่าบริษัทดังกล่าวจะเป็นแห่งเดียวที่ติดต่อกลับมา และยอมรับฟังผลงานไอเดียสิ่งประดิษฐ์ที่ทำขึ้น จากนั้นได้พบกับ คุณชูชาติ ต้นแทน เจ้าของบริษัทก็รับฟังแนวความคิด และให้คำแนะนำการปรับปรุงระบบน้ำเสียที่ตนคิดขึ้น

ซุง วอน เพ็ก อธิบายเพิ่มว่า เครื่องระบบบำบัดน้ำเสียที่คิดขึ้นมา ไม่มีการใช้สารเคมีเหมือนเครื่องทั่วไป เพราะมีจุดเด่นเน้นด้วยวิธีการบำบัดระบบธรรมชาติเป็นตัวหลัก ส่วนอุปกรณ์ที่ใช้เป็นทราย กรวด ถ่านชาร์โคล และผักตบชวา ซึ่งเป็นพืชไม้ที่มีคุณสมบัติช่วยบำบัดน้ำเสีย ภาพรวมระบบดังกล่าวจะเป็นวิธีบำบัดโดยแบบธรรมชาติที่ไม่พึ่งสารเคมี แต่ก็ยอมรับว่าประสิทธิภาพระบบนี้อาจไม่เทียบเท่าเครื่องที่ใช้สารเคมี

แต่หากประเมินผลระยะยาวมั่นใจว่า ไม่เป็นพิษต่อระบบนิเวศอย่างแน่นอน เพราะเทคโนโลยีระบบบำบัดน้ำเสียที่ขายในท้องตลาดส่วนใหญ่เป็นระบบที่ใช้สารเคมีไบโอเคมิคอล หรือสารคลอรีน ทำให้ผลสุดท้ายเป็นวัฏจักรที่จะกลายเป็นพิษต่อสิ่งแวดล้อมระยะยาว และยังมีต้นทุนการผลิตที่สูงกว่า

ขณะที่หลักการทำงานของเครื่องดังกล่าว จะดูดน้ำเสียเข้าไปภายในตัวเครื่อง จากนั้นจะปั๊มอากาศออกซิเจนลงไปในน้ำเสีย เพื่อทำให้แบคทีเรียเจริญเติบโตและกินของเสีย จนเกิดการตกตะกอนและได้น้ำดีขึ้นมาระดับหนึ่ง จากนั้นน้ำตอนแรกจะถูกส่งไปยังระบบกรองผ่านทราย กรวด ถ่านชาร์โคล และพลาสติกเรซิ่น ทำหน้าที่ดูดกลิ่นจับปฏิกูลและธาตุเหล็กขนาดเล็กในน้ำ และเพื่อเป็นการกรองอีกชั้นหนึ่ง

จากนั้นน้ำจะถูกส่งต่อไปยังบ่อที่มีผักตบชวา ซึ่งเป็นพืชน้ำที่มีคุณสมบัติช่วยบำบัดน้ำเสียในขั้นตอนสุดท้าย หลังเสร็จสิ้นกระบวนการ จะทำให้ได้น้ำคุณภาพที่ผ่านการบำบัดซึ่งดีกว่าตอนแรก สามารถนำกลับไปใช้ได้หลายอย่าง เช่น ด้านการเกษตร ซึ่งจะเป็นการดีกว่าปล่อยน้ำเสีย ที่ไม่ผ่านการบำบัดลงสู่ธรรมชาติโดยตรง

อย่างไรก็ตาม หากต้องการพัฒนาระบบบำบัดให้น้ำมีคุณภาพดีจนผลิตเป็นน้ำดื่มได้ ต้องมีกระบวนการขั้นตอนอื่นอีกมาก เช่น ใช้ระบบฆ่าเชื้อยูวีเพื่อใช้ทำลายแบคทีเรียที่อยู่ในน้ำ ระบบดังกล่าวจะต้องลงทุนสูง แต่ถึงอย่างไรคาดว่าอนาคตอยากพัฒนาต่อไปให้ถึงขั้นนั้น

ซุง วอน เพ็ก เปิดใจถึงเหตุผลที่ชื่นชอบเรื่องการประดิษฐ์ว่า ปกตินอกจากชอบเล่นกีฬากับดนตรีเป็นประจำ ก็ยังชอบศึกษาหาความรู้ใหม่เกี่ยวกับด้านการประดิษฐ์มาตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แต่ขณะนั้นด้วยความที่เป็นเด็กไม่รู้ว่าจะต่อยอดอย่างไร จึงทำได้เพียงศึกษามาเรื่อยๆ แต่เมื่อมีโอกาสวิจัยเรื่องบำบัดน้ำและะคิดว่าตนเองรักประเทศไทยเหมือนบ้าน และอยากทำอะไรเพื่อตอบแทนประเทศ เมื่อมีโอกาสจึงลงมือทำ

“อนาคตคิดว่าอยากพัฒนาต่อยอดไปอีก เพราะมองว่าน้ำเป็นสิ่งที่สำคัญต่อสิ่งแวดล้อม จึงควรต้องทำให้เป็นมิตรกับธรรมชาติ จึงอยากพัฒนาน้ำให้มีคุณภาพดีขึ้น ขณะนี้คุณแม่ก็ได้สนับสนุน โดยการร่วมลงทุนกับพาร์ตเนอร์ชาวไทยจัดตั้งบริษัทผลิตระบบบำบัดน้ำเสียขึ้นมาได้ 6 เดือน ภายใต้ชื่อบริษัท เอ็นฟินีตี้ วอเตอร์ เทคโนโลยีส์ ซึ่งเป็นธุรกิจสตาร์ทอัพ โดยนำระบบการบำบัดที่คิดขึ้นมาเป็นจุดขาย และเริ่มใช้ตามพื้นที่ชนบทแล้ว ซึ่งก็ได้ผลดี จึงพร้อมที่จะดัดแปลงระบบดังกล่าวเพื่อรองรับเข้าสู่โรงงานขนาดใหญ่”

ซุง วอน เพ็ก ทิ้งท้ายถึงหลักการทำงานที่แตกต่างจากเด็กรุ่นเดียวกันและก้าวมาถึงจุดนี้ว่า เป็นคนที่มุ่งเน้นเรื่องการทำงานหนัก และพยายามทำเต็มที่ทุกอย่าง เหมือนกับการที่ตนเป็นชาวต่างชาติไม่รู้เรื่องภาษาไทย แต่พยายามติดต่อขอความช่วยเหลือจากบริษัทต่างๆ จนสำเร็จมาถึงวันนี้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 พฤษภาคม 2560 เวลา 09:18 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494871

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

ต้องยอมรับว่าเวลานี้สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) รับของร้อนไว้หลายเรื่อง โดยเฉพาะร่างกฎหมายที่ต้องออกตามที่รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 กำหนด ซึ่งเวลานี้มีเข้ามาสู่ สนช.แล้ว 4 ฉบับ

ร่าง พ.ร.บ.การจัดทำยุทธศาสตร์ชาติ โดยคณะกรรมาธิการฯ (กมธ.) ของ สนช.ยังคงเนื้อหาว่าด้วยคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติเอาไว้ตามเดิมที่ให้นายกรัฐมนตรีเป็นประธาน อีกทั้งไม่ได้มีการเปลี่ยนสัดส่วนของผู้นำเหล่าทัพในการเข้ามานั่งเก้าอี้กรรมการยุทธศาสตร์ เท่ากับว่าผู้บัญชาการกองทัพไทย ผู้บัญชาการกองทัพบก ผู้บัญชาการกองทัพอากาศ ผู้บัญชาการกองทัพเรือ ผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ร่วมเป็นกรรมการตามเดิม

ตามกำหนดแล้วคณะ กมธ.จะต้องจัดทำให้เสร็จภายใน 12 มิ.ย. และส่งให้ที่ประชุม สนช.ลงมติเห็นชอบในวันที่ 14 มิ.ย.

ร่าง พ.ร.บ.แผนและขั้นตอนการดำเนินการปฏิรูปประเทศ ซึ่งบัญญัติให้ดำเนินการตั้งคณะกรรมการปฏิรูปประเทศเพื่อดำเนินการอย่างเป็นกิจจะลักษณะจำนวน 11 ด้าน

ประกอบด้วย ด้านการเมือง ด้านการบริหารราชการแผ่นดิน ด้านกฎหมาย ด้านกระบวนการยุติธรรม ด้านการศึกษา ด้านเศรษฐกิจ ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ด้านสาธารณสุข ด้านสื่อสารมวลชนเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านสังคม และด้านอื่นตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนด โดยจะมีคณะกรรมการปฏิรูปประเทศแต่ละด้านเพื่อทำหน้าที่จัดทำร่างแผนการปฏิรูปประเทศ

ในภาพรวมของของร่าง พ.ร.บ.แผนและขั้นดำเนินการปฏิรูปฯ คณะ กมธ.ของ สนช.ยังไม่ได้ปรับแก้เนื้อหาอย่างมีนัยสำคัญ

ส่วนหนึ่งต้องการให้เป็นไปตามแนวทางที่รัฐบาลในฐานะผู้เสนอร่างกฎหมายกำหนดเอาไว้ เช่นเดียวกับร่าง พ.ร.บ.การจัดทำยุทธศาสตร์ชาติ เพราะ สนช.แก้ไขเนื้อหาจำนวนมาก อาจกระทบต่อแผนการทำงานของรัฐบาลได้ ทำให้ที่สุดแล้วร่างกฎหมายทั้งสองฉบับดังกล่าวอาจจะมีรูปร่างหน้าตาออกมาไม่ต่างไปจากที่รัฐบาลเสนอเท่าไหร่นัก

ผิดกับร่างกฎหมายอีก 2 ฉบับที่อยู่ในมือ สนช.เวลานี้ คือ ร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง และร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)

ในกรณีของร่างกฎหมายพรรคการเมืองขณะนี้นั้นกำลังพิจารณาเนื้อหากันอย่างเข้มข้นภายใต้การกุมบังเหียนของ “พล.อ.สมเจตน์ บุญถนอม” สมาชิก สนช.ในฐานะประธานคณะ กมธ.พิจารณาร่าง พ.ร.บ.ฯ ซึ่งได้มีการปรับแก้ไปบางส่วนแล้ว

เช่น การเก็บค่าบำรุงพรรคการเมืองจากสมาชิกพรรค ซึ่งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) กำหนดให้พรรคการเมืองเก็บ 100 บาทต่อไป เป็นที่มาให้พรรคการเมืองออกมาแสดงความคิดไม่เห็นด้วยเป็นจำนวนมาก ปรากฏว่าคณะ กมธ.วิสามัญฯ ส่งสัญญาณพร้อมปรับแก้ให้เกิดความสมดุล

ขณะที่ร่างกฎหมาย กกต.ที่มี “ตวง อันทะไชย” สมาชิก สนช.ในฐานะประธานคณะ กมธ.วิสามัญฯ ก็มีความเคลื่อนไหวน่าสนใจเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอำนาจของ 5 เสือ กกต.

พลิกไปดูเนื้อหาในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 ในมาตรา 224 ได้วางหลักให้ กกต.มีอำนาจพิเศษ คือ “หากพบเห็นการกระทำที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าการเลือกตั้งไม่เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรม ให้มีอำนาจระงับยับยั้งแก้ไขเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกการเลือกตั้งได้”

ประเด็นนี้คณะ กมธ.วิสามัญฯ กำลังครุ่นคิดว่าเจตนารมณ์ของมาตรา 224 เป็นอย่างไรกันแน่ ระหว่างการให้ กกต.เพียงหนึ่งคนที่พบการกระทำตามมาตรา 224 สามารถสั่งล้มการเลือกตั้งได้เลย หรือเป็นลักษณะของการใช้อำนาจที่ต้องผ่านมติของ กกต.ทุกคนก่อน

ทว่า ท่าทีของคณะ กมธ.วิสามัญฯ โน้มเอียงไปในทำนองว่าไม่ควรให้ กกต.เพียงคนเดียวล้มการเลือกตั้งได้ เพราะอาจเป็นการให้อำนาจกับ กกต.มากเกินไป จึงเตรียมปรับเนื้อหาให้เหมาะสมและให้สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญต่อไป

ขณะเดียวกัน มีอีกประเด็นหนึ่งที่คณะ กมธ.วิสามัญฯ กำลังพิจารณาเช่นกัน คือ การดำรงอยู่ของ กกต.ชุดปัจจุบัน

ทั้งนี้ สืบเนื่องมาจากรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 กำหนดคุณสมบัติของบุคคลที่จะดำรงตำแหน่ง กกต.ไว้ค่อนข้างสูง ไม่เพียงเท่านี้ ยังกำหนดให้สถานะการดำรงอยู่ของ กกต.ชุดปัจจุบันไปแขวนไว้กับร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วย กกต.

โดยร่างกฎหมายดังกล่าวบัญญัติให้ กกต.ที่ดำรงตำแหน่งก่อนการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่จะต้องเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติตามรัฐธรรมนูญเท่านั้นถึงจะมีสิทธินั่งทำงานที่ศูนย์ราชการต่อไปได้ กรณีเช่นนี้ทำให้จะมี กกต.ชุดปัจจุบันอย่างน้อย 2 คนต้องตกเก้าอี้ก่อนเวลาอันควร

ในประเด็นนี้ท่าทีของ สนช.แบ่งรับแบ่งสู้พอสมควร โดยส่วนหนึ่งต้องการให้ กกต.ชุดปัจจุบันทำหน้าที่ต่อไปจนครบวาระ แต่อีกส่วนก็มองว่าควรแก้ไขให้สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ

ส่งผลให้แนวโน้มของ สนช.อาจต้องจำใจเดินตามแนวทางของ กรธ. คือ การให้ กกต.บางคนต้องตกเก้าอี้ไป ซึ่งการตกเก้าอี้ของ กกต.ตามร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญฉบับนี้จะเป็นมาตรฐานที่ใช้กับองค์กรอิสระอื่นๆ ที่ต้องอยู่ภายใต้ร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญด้วย

นั่นหมายความว่าบรรดาองค์กรอิสระที่คุณสมบัติไม่ตรงตามรัฐธรรมนูญ จำเป็นต้องโบกมือลาการทำงานก่อนเวลาไปโดยปริยาย ซึ่งทั้งหมดเพื่อเป็นการเปิดทางให้ คสช.ได้ส่งคนมาคุมการเลือกตั้งนั่นเอง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

14 พฤษภาคม 2560 เวลา 19:14 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494848

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

ผู้สาวขาเลาะ , อดีตเคยพัง , บ่ขวางทางอ้าย เพลงลูกทุ่งสุดฮิตที่กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก มีผู้ชมผ่านทางเว็บไซต์ยูทูปกว่า 200 ล้านวิว 93 ล้านวิว และ 43 ล้านวิวตามลำดับ

ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังของบทเพลงเหล่านี้ไม่ได้ถูกสร้างสรรค์ขึ้นจากปลายปากกาของนักแต่งเพลงปรมาจารย์ชั้นครู แต่มาจากหญิงสาววัยเพียง 17 ปี “อาม” ชุติมา โสดาภักดิ์

จากเด็กสาวต่างจังหวัดตัวเล็กๆ รอยยิ้มทรงเสน่ห์ เรียนหนังสือ ช่วยพ่อแม่ทำไร่ทำนา เที่ยวนั่งจับกลุ่มร้องเพลง เล่นกีตาร์กับเพื่อนฝูงหน้าบ้าน หนึ่งปีหลังจากนั้นวันนี้ เธอจะกลายเป็นนักร้อง นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงอีกคนของเมืองไทย

จากเด็กสาวธรรมดาในจ.บึงกาฬ สู่ นักแต่งเพลง 300 ล้านวิว

อาม ชุติมา เป็นชาว อ.พรเจริญ จ.บึงกาฬ เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2542  เป็นลูกสาวคนกลางของครอบครัวชาวนา โดยมีพี่ชายและน้องสาวอย่างละ 1 คน สายเลือดนักดนตรีถูกถ่ายทอดมาจากคุณยายที่เป็นหมอลำ และคุณปู่ซึ่งเป็นหมอแคน ทำให้เธอหลงใหลและชื่นชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก

อามบอกว่า ชอบฟังเพลงทุกแนวและชื่นชมศิลปินที่แต่งเพลงเองเป็นพิเศษ จุดเริ่มต้นของการเป็นนักร้องเกิดจากเมื่อ 1 ปีก่อน เขียนเพลงแรกในชีวิตขึ้นมา ชื่อเพลงบ่ขวางทางอ้าย ในตอนนั้นเขียนเสร็จยังไม่ได้ทำเลยพักไว้ก่อน จนมีอยู่วันหนึ่งด้วยความที่ชอบร้องเพลงคัฟเวอร์ ผ่านทางเฟซบุ๊กส่วนตัวและเว็บไซต์ยูทูป จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ลองเขียนอีกเพลงขึ้นมา ชื่อเพลงอดีตเคยพัง ก่อนนำมาเผยแพร่ในสื่อออนไลน์

“เพลงอดีตเคยพัง แค่ 2 วันมีคนเข้ามาดูถึง 5 แสนวิว ตกใจมาก แถมยังมีคนเอาไปคัฟเวอร์อีกมากมาย ไม่คิดว่าจะติดหู มีคนชอบมากขนาดนี้ เมื่อก่อนมีคนติดตามในเฟซบุ๊กไม่เท่าไหร่ แต่หลังจากนั้นคนติดตามมากขึ้นจนไปเข้าตา อ.ประจักษ์ชัย เนาวรัตน์ เจ้าของค่ายไหทองคำ อินดี้ เข้า แกเลยติดต่อชักชวนให้เข้ามาเป็นนักร้องของค่ายที่เพิ่งเปิด”

หลังก้าวเข้าสู่วงการนักร้อง ช่วงแรกอามเก็บเกี่ยวประสบการณ์ด้วยการเดินสายร้องเพลงร่วมกับรุ่นพี่ในค่าย “ลำไย ไหทองคำ” เธอยอมรับว่าช่วงแรกนั้นปรับตัวยาก เนื่องจากไม่เคยเรียนหรือมีพื้นฐานการร้องเพลงมาก่อน ทุกอย่างที่ผ่านมาเกิดจากความชอบเท่านั้น

“ขึ้นเวทีเห็นคนเยอะๆ ตื่นเต้น สั่นไปหมด ขนาดร้องเพลงตัวเองยังลืมเนื้อเลย (หัวเราะ) แต่พอขึ้นบ่อยๆ ก็เริ่มปรับตัวได้ ชิน ตอนนี้ผ่านมา 1 ปี ไม่มีอาการเขินอีกแล้ว”

ปัจจุบันสาวน้อยแห่งแดนอีสาน กำลังศึกษาอยู่ชั้น ปวช. ปี 2 ด้านภาษาต่างประเทศ วิทยาลัยเทคโนโลยี เอ็น-เทคอินเตอร์เนชั่นแนล จ.บึงกาฬ ทางโรงเรียนและคุณครูเข้าใจสนับสนุนผลักดันให้เธอทำในสิ่งที่ตัวเองรักอย่างเต็มที่

“ไม่อยากทิ้งการเรียน เวลาเดินสายทำงาน เราก็พยายามติดตามส่งการบ้านย้อนหลังและไปสอบตามกำหนด คิดว่ายังไงก็ไม่ทิ้งการเรียนแน่นอน คุณครูและทางโรงเรียนก็เข้าใจและให้โอกาส”

อาม ชุติมา กับ อ.ประจักษ์ชัย

พรสวรรค์นักแต่งวัย 17 ผู้สร้าง..ผู้สาวขาเลาะ

ความเป็นศิลปินของอาม ไม่มีทฤษฎีหรือสมการที่แน่นอน เกิดจากการฟังและศึกษาเนื้อหาจังหวะบทเพลงต่างๆ ก่อนนำมาเรียบเรียงเป็นบทเพลง โดยต้นแบบศิลปินที่ชื่นชอบคือ ครูสลา คุณวุฒิ เบิ้ล ปทุมราช และก้อง ห้วยไร่ ที่มีความสามารถทั้งแต่งและร้อง

“หนูอยากเป็นเหมือนพี่ๆ เลยลองคิดแต่งเพลง แต่ไม่คิดว่า จะมาถึงวันนี้ได้เร็วขนาดนี้  เนื้อหาที่เลือกมาแต่ง ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในสังคม และจินตนาการขึ้นมาเองด้วยว่า ตัวเองเป็นตัวละครในเพลง ตอนนี้มีผลงานที่แต่งขึ้นเอง  4 เพลง คือ อดีตเคยพัง บ่ขวางทางอ้าย สองเพลงนี้ร้องเอง และมีเพลงที่แต่งให้รุ่นพี่ในค่ายคือ เพลงผู้สาวขาเลาะ และเพลงภาพเก่า”

อาม บอกว่า ระยะเวลาการแต่งแต่ละเพลงใช้เวลาไม่เท่ากันขึ้นอยู่ที่อารมณ์และความรู้สึกขณะนั้น ทุกครั้งที่แต่งจะพยายามจินตนาการว่า หากนำไปร้องหน้าเวทีคนจะชอบหรือไม่ เมื่อได้เนื้อเพลงแล้วจึงจะนำไปสู่ขั้นตอนใส่ทำนองดนตรีโดยมีทางค่ายช่วยเหลือ

สำหรับเพลง ผู้สาวขาเลาะอันโด่งดังในขณะนี้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เธอบอกว่าเป็นเพลงที่แต่งงานที่สุดและใช้เวลาเพียงแค่ 10 นาที เขียนช่วงกำลังจะนอน

“ตอนที่เรียบเรียง ไม่ได้คิดอะไรมากมาย คิดแต่เพียงว่า เพลงนี้จะดึงวิถีชีวิตและนิสัยของเด็กสาวไทยบ้านทั่วไป มาเรียบเรียงในเนื้อเพลง ใช้ภาษาง่ายๆ เช่น ‘เฮาแค่ผู้สาวขาเลาะ บ่แม่นผู้สาวขาเรียน บ่ได้ขยันหมั่นเพียร ปากกาสิเขียนยังได้ยืมหมู่ แปลว่า เราแค่ผู้หญิงชอบเที่ยว ไม่ใช่ผู้หญิงชอบเรียน ไม่ได้ขยันหมั่นเพียร ปากกาจะเขียนยังยืมเพื่อนมา’ คิดว่าตรงนี้เป็นสาเหตุที่ทำให้ติดหูคนฟังและก็เข้ากับใครหลายคน”

ส่วนสาเหตุที่เลือกให้ ลำไย มาเป็นผู้ถ่ายทอดนั้น อาม ยอมรับว่า ตอนแรกไม่ได้คิดว่าจะแต่งเพลงนี้ให้ใครร้อง แต่ก่อนหน้านั้นพี่ลำไยได้มาขอให้แต่เพลงให้ ประกอบกับเมื่อเขียนเพลงผู้สาวขาเลาะเสร็จ ก็คิดว่าเนื้อหาตรงกับ พี่ลำไย ไหทองคำ เป็นบุคลิกของคนน่ารัก ขี้เล่น สนุกสนาน

เพชรแห่งวงการเพลงอีสาน

ถึงวันนี้ก้าวแรกแห่งวงการลูกทุ่งของผู้หญิงวัย 17 ปีคนนี้ช่างงดงามเหลือเกิน มีงานเดินสายเล่นคอนเสิร์ตเกือบทุกวัน และแต่ละเพลงที่แต่งขึ้นก็ได้รับการตอบรับที่ยอดเยี่ยม กระแสชื่นชมที่ล้มหลาม นำมาซึ่งความภาคภูมิใจที่เธอคาดไม่ถึง

อาม บอกความรู้สึกวันนี้ว่า ดีใจที่ทำให้ครอบครัวภูมิใจ และเป็นนักร้องได้สำเร็จ ตอนนี้เดินมาครึ่งทางของความฝันแล้ว ถึงแม้จะเร็วกว่าคนอื่น แต่ยังไม่คิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จในชีวิตเพราะยังมีความตั้งใจอื่นๆ อีกมากมาย เช่น อยากมีบ้าน รถ ให้พ่อแม่และครอบครัวอยู่อย่างสบาย ส่วนเป้าหมายในอนาคต อยากเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงไปตลอดเหมือน ครูสลา หรือหากร้องเพลงไม่ได้ ก็ยังอยากทำงานอยู่เบื้องหลังวงการเพลงต่อไป

นักแต่งเพลงสาว ทิ้งท้ายว่า ถึงแม้จะดังมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่ไม่คิดจะปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตไปจากเดิม เพราะเข้าใจว่าสิ่งที่ผ่านมาในอดีต คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้เดินมาถึงวันนี้

“หนูเหมือนเดิม เป็นผู้หญิงลุยๆ ชอบเล่นกีตาร์ ขับรถจักรยานยนต์เล่นแถวบ้านเหมือนในเพลงเลย บางครั้งก็ไปตกปลา หาอาหารป่ากับพ่อ ยังใช้ชีวิตเหมือนเดิมทุกอย่าง  แค่บางครั้งอาจไม่มีเวลามากเหมือนเมื่อก่อนเท่านั้น”  อัจฉริยะร้อยล้านวิวยิ้มด้วยสีหน้ามีความสุข

*************************************

“ผู้สาวขาเลาะ” ผลงานอันโด่งดังของ “อาม” ชุติมา

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

14 พฤษภาคม 2560 เวลา 10:10 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494798

โดย…ธนพล บางยี่ขัน

ความขัดแย้งระหว่างสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) และคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน (คตง.) สะท้อนผ่านกระบวนการสรรหา คตง.ชุดใหม่ที่กำลังจะหมดวาระในเดือน ก.ย.นี้ ที่มองกันว่าอาจมีเบื้องหน้าเบื้องหลัง ทั้งการเตะสกัด หรือการหวังยื้ออยู่ในอำนาจช่วงรักษาการให้นานกว่าที่กฎหมายกำหนด

พิศิษฐ์ ลีลาวชิโรภาส ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน เปิดใจกับโพสต์ทูเดย์ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นว่า ข้อเท็จจริงไม่ใช่การ “งัดข้อ” อย่างที่ปรากฏในข่าว แต่มาจากคำสั่ง คสช. ฉบับที่ 23 /2560 ในข้อ 12 กำหนดให้ต้องมีการสรรหาบุคคลเพื่อดำรงตำแหน่ง คตง. แทนตำแหน่งที่ว่างลง คือ สุทธิพล ทวีชัยการ และวิทยา อาคมพิทักษ์ ซึ่งลาออกไปก่อนหน้านี้และตำแหน่งที่เหลือจะหมดวาระในเดือน ก.ย.นี้

ทางฝ่ายกฎหมายของเลขาธิการวุฒิสภาโทรศัพท์มาประสานขอให้ สตง.ส่งรายละเอียดว่า คตง.มีใครพ้นตำแหน่งแล้ว และที่เหลือจะครบวาระเมื่อไหร่ อีกทั้งส่วนตัวได้สอบถามไปยังนักกฎหมายผู้ใหญ่ในสภาที่รอบรู้เรื่องคำสั่งของ คสช.เห็นว่า สตง.ควรจะเป็นต้นเรื่องเริ่มกระบวนการสรรหา ไม่ใช่ คตง.ที่จะเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจากการสรรหา

“ผมไม่เห็นจะเสียหายตรงไหนกับการเริ่มต้นกระบวนการสรรหา จากเดิมกำหนดคุณสมบัติผู้สรรหาต้องมีอายุไม่เกิน 70 ปี มาเป็น 68 ปี ดังนั้น หากยิ่งช้าก็ยิ่งจะทำให้คนเสียโอกาส แต่ไม่เกี่ยวกับผม เพราะในคำสั่งกำหนดคุณสมบัติคนที่จะมาข้อ 6 ต้องไม่เคยดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ ผมเป็นไม่ได้อยู่แล้ว หรือ คตง.ที่รู้กฎหมายก็ต้องรู้ว่าตัวเองก็เป็นอีกสมัยไม่ได้ ทำไมเราต้องมาถ่วงเวลาด้วย แต่จะเสียหายถ้าไม่เริ่มกระบวนการแล้วปล่อยให้คำสั่ง คสช.ไม่มีสภาพบังคับ หรือ คตง.จะหวังอยู่ในตำแหน่งรักษาการช่วงสรรหา คำสั่ง คสช.ก็บอกแล้วว่าเป็นอย่างเก่งก็แค่ 60 วัน” 

“กรณีที่กังวลว่า คตง.ชุดใหม่มาแล้วจะเลือกหรือไม่เลือกคนของผมนั้น ต้องบอกว่าไม่มีใครเป็นคนของผม มีแต่คน สตง. ผมอยู่มาตั้งแต่รักษาการผู้ว่าฯ สมัยคุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา คนใน สตง.ไม่ใช่คนของผม การพิจารณาผลงานขึ้นกับความสามารถ ทุกคนเป็นคนที่เข้ามาคือคนที่เห็นว่ามีความสามารถจะให้มาเป็นผู้บริหาร ดังนั้นเลือกใครใน สตง.ก็ได้ทั้งนั้นเพื่อไม่ต้องมาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่”

ส่วนกรณีที่ทาง คตง.ทำหนังสือทักท้วงกระบวนการสรรหาโดยให้เหตุผลว่าควรออกฎหมายลูกให้เสร็จก่อนเพื่อจะได้พิจารณาคุณสมบัตินั้น ผู้ว่า สตง. อธิบายว่า ไม่จำเป็นเพราะรายละเอียดการสรรหากำหนดอยู่ในคำสั่ง คสช.อยู่แล้ว ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับเหตุผลเรื่องเวลาน้อยเกินไปพิจารณาส่งตัวแทนร่วมกรรมการสรรหาไม่ทัน ไม่ควรนำมาเป็นเหตุผลรวมกัน ถ้ารัก สตง.จริง ต้องทำให้เกิด คตง.ชุดใหม่ให้เร็วที่สุด แล้วตัวเองส่งมอบงานให้คนใหม่ได้เรียนรู้งาน

พิศิษฐ์ ยืนยันว่า ตามคุณสมบัติที่กำหนดในคำสั่ง คสช. ทำให้ตัวเขาไม่สามารถเป็นทั้ง คตง. และผู้ว่า สตง.ได้อีก ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการอยากอยู่ในตำแหน่งต่อไป หรืออยากมีเงินใช้ เพราะที่ผ่านมาหลังอายุครบ 65 ปี แต่ยังไม่ครบกำหนดวาระดำรงตำแหน่ง ทาง คสช.ก็มีคำสั่งให้ทำงานต่อได้จนครบวาระเดือน ก.ย.นี้ หลังจากนั้นก็ไม่สามารถรับตำแหน่งได้อีก

“ผมประกาศไม่รับเงินเดือนตั้งแต่ เม.ย.ที่มีคำสั่งให้กลับมาทำงานต่อได้ โดยจะสะสมเอาเงินเดือนไปจนถึง ก.ย. ไปตั้งมูลนิธิตรวจเงินแผ่นดิน เพื่อซัพพอร์ตเงินในการทำงานให้กับเจ้าหน้าที่ที่เสียสละทำงานเพื่อรักษาประโยชน์ให้บ้านเมือง ช่วงนี้ผมเหลือเวลาก็รีบทำงานไม่ชะลอเวลา ที่ผ่านมาก็ทำคดีใหญ่ๆ มาหลายเรื่อง ชน ทั้ง จำนำข้าว ซุกหุ้น เชฟรอน ท่อก๊าซ ปตท. ฯลฯ”

“ผมไม่ประจบใครอยู่แล้วเพราะเราเป็นองค์กรอิสระ” ผู้ว่า สตง. ตอบคำถามถึงกรณีที่ระยะหลังถูกมองว่าปกป้อง เอาใจ รัฐบาล คสช.หลายๆ เรื่อง เขายืนยันว่า “เรื่องใดเข้ามาใน สตง.ไม่มีเงียบ บางเรื่องไม่เป็นข่าว แต่ก็ดำเนินการเด็ดขาด เช่น เรื่องยากำจัดศัตรูพืชที่เกี่ยวพันกับคนใน สนช. ก็ไม่เคยเกรงว่าสักวันหนึ่งคนพวกนี้ต้องเห็นชอบ คตง. ต้องเห็นชอบ ผู้ว่าการ สตง. หรือเรื่องท่อก๊าซ ปตท. ถ้าเราซูเอี๋ยกับเขาได้  เกษียณไปแล้วเราก็อาจมีงานทำ ทำไมเราไม่คิดอย่างนั้น ขนาดเงินเดือนผม ผมยังไม่เอาเลย”

ล่าสุดกับการตรวจสอบเรือดำน้ำ พิศิษฐ์ ยืนยันว่า การตรวจสอบต้องดูข้อเท็จจริงหลักฐาน ที่ผ่านมา สตง.ก็เคยทักท้วงเมื่อครั้งจะจัดซื้อเรือดำน้ำจากเยอรมนี 6 ลำ เพราะเห็นว่าเป็นเรือดำน้ำมือสองที่อายุใช้งานสั้นกว่า แถมใช้ไปซ่อมไป นำลำที่เหลือมาเป็นอะไหล่ จนรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ไม่กล้าซื้อ

ต่างจากครั้งนี้ ทันทีที่ปรากฏเป็นข่าว สตง.ก็เข้าไปตรวจสอบที่กองทัพเรือเพราะเป็นเอกสารลับ ดูเอกสารย้อนหลังที่พบว่าไม่ได้เพิ่งคิดจะซื้อ แต่ศึกษามานาน ส่วนเรื่องประเด็นไม่สอดรับกับภาวะเศรษฐกิจ พบว่าเขาทยอยจ่าย รัฐบาลนี้ซื้อรัฐบาลหน้ายกเลิกได้ โดยไม่ได้เอางบกลางหรืองบคนจนมาใช้ตามที่มีกระแสกล่าวหา

“เราก็ต้องพูดตามข้อเท็จจริงว่า ไม่พบข้อสังเกตที่มีนัยสำคัญ ผมไม่สามารถปรักปรำเขาได้ เพราะเราตรวจอยู่บนหลักฐานข้อเท็จจริง สิ่งที่ผมพูดนี่ มันผูกพันตัวผม ผูกพัน สตง.คนอื่นไปตรวจแล้วบอกว่าผิดก็เท่ากับไปสนับสนุนเขา ทำไมผมต้องไปเสี่ยง หรือเรื่องสินบนนั้นก็ตรวจไม่พบและทางจีนก็มี สตง.ที่จะช่วยตรวจของเขา”

ถามย้ำว่าทำงานเอาใจ คสช.อย่างที่มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์หรือไม่ พิศิษฐ์ กล่าวว่า เขาให้มาทำงาน เขายกเว้นเรื่องอายุเกษียณให้อยู่ครบเทอมก็ไม่ได้สำนึกว่ามีบุญคุณต้องมาตอบแทน ตอบแทนบุญคุณแผ่นดินดีกว่า ทำงานนี้ดีกว่าไปเดินจงกรม วิปัสสนา ส่วนตัวทำงานมา 40 ปี จนเป็นฝ่ายบริหารไม่เคยลาพักร้อนยกเว้นป่วยเข้าโรงพยาบาล เสาร์อาทิตย์ก็มานั่งทำงานไปถาม รปภ.ได้เลย

“แล้วที่เขาให้ทำงานต่อก็ไม่ได้ให้มานั่งเฉยๆ เป็นที่ปรึกษาที่ผ่านมาทำเต็มที่ และตัดข้อครหาก็ไม่เอาสตางค์ สร้างผลงานทิ้งทวนไม่ต้องประจบใครอีกแล้ว จบงานนี้ก็จบ ไม่คิดว่าจะต้องไปเป็นอะไร เพราะทำอาชีพตรวจสอบ คงไปทำหน้าที่บริหารงานไม่เป็นหรอ ถ้าต้องการเอาใจคนมีอำนาจคนมีสตางค์ ทำไมคดีจะจบอยู่แล้วต้องเอาตีนเข้าไปขัดเขา ก็เพราะไม่คิดหาผลประโยชน์”

ผู้ว่า สตง. ระบุว่า ต้องให้เวลาเจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบครบ 7 วัน จากนั้นก็จะสรุปผลแล้วมาแถลง สตง.ไม่มีเสื้อเหลืองเสื้อแดง อยู่บนความเป็นธรรม ผิดถูกก็ว่าไป ไม่ไปฟอกความผิดให้กองทัพเรือ แต่จะให้ไปทำบาปปรักปรำทหารหรือส่วนราชการ ก็จะเป็นการทำลายตัวเอง แตกต่างจากหลายเรื่องก่อนหน้านี้ที่ สตง.เคยเข้าไป เช่น เรื่องจ้างประดับไฟของ กทม.ที่พบความผิดปกติชัดเจน

ช่วงเวลาในตำแหน่งอีกไม่กี่เดือนสุดท้าย พิศิษฐ์ มองว่า ไม่ต่างจากทุกวันที่่ผ่านมาเพราะทำงานเต็มที่มาตลอด ทั้งเชิงรุก ป้องปราม อย่างการตั้งสำนักตรวจสอบภาษี ก็กระตุ้นการจัดเก็บเพิ่มขึ้นได้ 1 หมื่นล้านบาท หรือกรณี เชฟรอนที่เรียกเงินคืนได้ 4,000 ล้านบาท หรือกรณีท่อก๊าซ ปตท. 3 หมื่นล้านบาท

“เราทำมาตลอดเพราะการตรวจสอบทำบ้างแผ่วบ้างไม่ได้ ต้องรุกตลอดเวลา คนที่นำทัพไม่สามารถมาศึกษาดูงานได้ ต้องมาถึงบัญชาการสั่งงานได้เลย ผมไม่เคยทำให้เงินภาษีประชาชนเสียหาย ผมทำงานคุ้มค่า ถูกด่าไม่ว่าขอให้ทำงานสร้างผลงานอย่างน้อยความจริงกระจ่างในระยะยาวและทำงานเหมือนทุกวันเป็นโค้งสุดท้าย”พิศิษฐ์ กล่าวทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

11 พฤษภาคม 2560 เวลา 18:19 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/494374

โดย…จารุพันธ์ จิระรัชนิรมย์

การปลุกปั้นใครสักคนเพื่อฝากความหวังธุรกิจครอบครัวไว้ให้ช่วยดูแลไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งถ้าธุรกิจนั้นเริ่มต้นอย่างล้มลุกคลุกคลาน แม้ในช่วงที่รุ่นทายาทเข้ามาช่วยดูแลแล้ว ก็ยังเป็นช่วงที่ธุรกิจมีหนี้อยู่มาก แต่สำหรับทายาทสวนสยาม แม้จะรู้ว่าสวนน้ำ สวนสนุกแห่งนี้ล้มลุกคลุกคลานมากแค่ไหน ก็พร้อมสู้เสมอเพื่อสานฝัน ไชยวัฒน์ เหลืองอมรเลิศ หรือคุณพ่อ ที่บุกเบิกสวนสยามมาด้วยความรัก

วุฒิชัย เหลืองอมรเลิศ กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท สยามพาร์ค บางกอก ผู้บริหารสวนน้ำและสวนสนุก “สวนสยาม” เล่าให้ฟังว่า ตั้งแต่อายุ 13 ปี ทางบ้านก็ส่งให้ไปเรียนต่อที่อังกฤษที่โรงเรียนประจำ ถือว่าไปเรียนต่อในช่วงที่ยังอายุน้อย แต่นั่นก็เป็นข้อดี เพราะทำให้ได้เรียนรู้ที่จะอยู่กับคนที่เราไม่ชื่นชอบ เรียนรู้กับการต้องทำในสิ่งที่ไม่ได้อยากทำ เรียนรู้ที่จะมีความสุขกับสิ่งที่เราไม่ได้เลือก รวมถึงเรียนรู้กับการหาพื้นที่สำหรับการใช้ชีวิตของตัวเองในขณะที่สภาพแวดล้อมรอบตัวไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย เนื่องจากเป็นโรงเรียนประจำ

สิ่งเหล่านี้ถือเป็นทักษะที่หากอาศัยอยู่ที่บ้านก็คงไม่มีทางเสาะหาได้ และยังเป็นประสบการณ์สำคัญที่ทำให้เป็นคนปรับตัวได้ดีกับสถานการณ์ต่างๆ รู้ว่าเมื่อไหร่ควรจะฮึดสู้ รู้ว่าช่วงไหนควรจะต้องถอย เมื่อไหร่ที่ควรรู้จักกับคำว่ายอม เมื่อไหร่ที่ควรยิ้ม และก็ได้นำแนวคิดในการเสริมสร้างประสบการณ์ชีวิตตั้งแต่เด็กนี้มาใช้กับลูกชายและลูกสาวเช่นกัน โดยไม่นานมานี้ก็เพิ่งส่งลูกชายคนโตไปเรียนต่อต่างประเทศตั้งแต่อายุ 13 ปี เท่ากับสมัยที่ตัวเองถูกส่งไปเรียนต่อต่างประเทศ พร้อมๆ กับการส่งลูกสาวคนเล็กเมื่ออายุได้ 11 ปี ไปเรียนต่อ และก็หวังว่าเมื่อกลับมาแล้ว จะได้มีโอกาสกลับมาช่วยกันดูแลสวนสยามเช่นเดียวกับตัวเอง

วุฒิชัย เล่าย้อนไปว่า เริ่มเข้ามาช่วยคุณพ่อดูแลสวนสยามช่วงที่ไทยกำลังเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจต้มยำกุ้งปี 2540 มาถึงวันนี้รวมเวลาช่วยงาน 20 ปีแล้ว ซึ่งการที่กลับมาช่วยสานต่อธุรกิจเป็นสิ่งที่เต็มใจทำ เพราะครอบครัวสอนมาตั้งแต่เด็กว่าต้องกลับมาทำสวนสยามต่อ ประกอบกับชีวิตเติบโตมาพร้อมสวนสยาม คุณพ่อพามาอยู่สวนสยามทุกเสาร์-อาทิตย์ ถ้าเป็นช่วงปิดภาคการศึกษาก็อยู่เช้าถึงเย็น ได้เห็นว่าสิ่งที่คุณพ่อทำคืออะไร แม้บางช่วงชีวิตอยากออกไปทำอย่างอื่นที่ได้เงินมาก แต่พอได้ดูแลสวนสยาม ทำแล้วมีความสุข จึงรู้สึกว่าสิ่งที่ทำไม่ต้องได้ผลตอบแทนสูงมาก แค่ทำให้สวนสยามเป็นทางเลือกให้กับลูกค้าที่มีทางเลือกน้อยได้ก็พอใจแล้ว

“ตอนเริ่มทำงานแรกๆ อย่าว่าแต่กำไร ในช่วงก่อนปรับโครงสร้างหนี้กับสถาบันการเงิน แค่เปิดให้บริการต้นปีก็เดาได้เลยว่าเงินจ่ายดอกเบี้ยยังไม่พอ ค่าน้ำ ค่าไฟ เงินเดือนลูกน้องจะหามาจากไหน แต่สุดท้ายก็กัดฟันสู้กันมาร่วมกับคุณพ่อ จนวันนี้มั่นคงระดับหนึ่งแล้ว แต่ก็คิดเสมอว่าจะไม่ทำให้สวนสยามกลับสู่สถานการณ์แบบนั้นอีก”

ที่ผ่านมายอมรับว่าก็มีคนมาเสนอซื้อที่ดินสวนสยามโดยให้ราคาสูงมาก ซึ่งถ้าครอบครัวอยากอยู่กันสบายๆ แค่ขายก็จบแล้ว เพราะแค่ขายก็ไม่ต้องเหนื่อยทั้งปี ดอกเบี้ยเงินฝากธนาคารที่ได้จากการขายที่ดินก็อาจจะมากกว่ากำไรทั้งปีของสวนสยามด้วยซ้ำ แต่ที่ทางครอบครัวไม่เคยถอดใจขายสวนสยามเลยแม้วิกฤตจะมากแค่ไหนในช่วงก่อนนี้ ก็เพราะยังอยากทำสวนสยามต่อ เนื่องจากธุรกิจสวนสนุกและสวนน้ำเป็นหนึ่งในไม่กี่ธุรกิจที่เดินดูลูกค้าที่นำเงินมาให้เราแล้วลูกค้ามีความสุข ในขณะที่การทำบ้านจัดสรร เวลาส่งมอบบ้านกับลูกค้ายังมีติหลายๆ เรื่องกว่าจะได้ส่งมอบ เมื่อเป็นเช่นนี้จึงรู้สึกว่าอยากทำธุรกิจสวนสยามต่อไป เพราะอยากทำธุรกิจที่ได้เห็นคนมีความสุข

วุฒิชัย กล่าวต่อไปว่า แม้เต็มใจมากกับการสานต่อสวนสยาม แต่สไตล์การทำงานก็คงเปลี่ยนไปจากรุ่นคุณพ่อ โดยคุณพ่อจะชอบทำโครงการขนาดใหญ่ แต่วุฒิชัยขอทำโครงการเล็กๆ ทีละนิด แต่ทำบ่อยดีกว่า เพราะไม่ต้องการลงทุนมากๆ ในคราวเดียว แต่อยากทดลองลงทุนทีละน้อย แบบไหนสำเร็จจึงขยายต่อ แบบไหนคิดว่าไม่ตอบโจทย์ก็ถอย ซึ่งเชื่อว่าวิธีนี้จะเจ็บตัวน้อยกว่า และสวนสยามใช้วิธีนี้ได้เนื่องจากเปิดมานานแล้ว ลงทุนเครื่องเล่นต่างๆ เป็นระยะได้ ไม่ต้องลงทุนคราวเดียว 100% แผนลงทุนหรือปรับปรุงส่วนต่างๆ ขยับให้เหมาะสมได้ตามสถานการณ์ว่าพร้อมทำเรื่องใดก่อน

สำหรับหลังจากนี้ก็จะขอเดินหน้าต่อไปในการทำ ให้สวนสยามเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่พ่อแม่พาลูกหลานมาเที่ยวได้ด้วยราคาจับต้องได้ เพราะทราบดีว่าการที่พ่อแม่เห็นสวนสนุกราคาเกินเอื้อมแล้วพาลูกไปไม่ได้เป็นความช้ำใจเพียงใด

สวนน้ำไทยแข่งขันได้ระดับภูมิภาค

ทุกวันนี้การลงทุนสวนน้ำใหม่ในไทยมีต่อเนื่อง แต่ผู้คร่ำหวอดทำสวนน้ำมานานอย่างสวนสยาม ยังไม่หวั่นไหวกับการแข่งขันที่สูงขึ้น พร้อมทั้งยังเชื่อมั่นในศักยภาพการแข่งขันของสวนน้ำไทยเทียบกับประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคเดียวกัน

วุฒิชัย เหลืองอมรเลิศ กับหมวกอีกใบในฐานะนายกสมาคมสวนสนุกและสวนพักผ่อนหย่อนใจ กล่าวว่า สวนสยามถูกใช้เป็นดัชนีวัดมาตรฐานสวนน้ำในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สะท้อนศักยภาพสวนน้ำไทยว่าได้รับการยอมรับในเวทีโลก ขณะที่เทคโนโลยีมีบทบาทใช้ในธุรกิจสวนน้ำมากขึ้นจริง แต่ก็ทำให้ได้เรียนรู้สัจธรรมว่า สิ่งสำคัญที่มนุษย์ต้องการจากสวนน้ำ คือการพักผ่อนหย่อนใจ หากผู้ประกอบการมองการลงทุนเรื่องอื่น เช่น เทคโนโลยีที่ไม่เกี่ยวกับพื้นฐานการพักผ่อนมาก่อน เน้นหารายได้เชิงธุรกิจเกินไปจะไม่ประสบความสำเร็จระยะยาว

“หลายคนต้องการกำไรสูงสุด ใจร้อน แต่ธุรกิจนี้ 2-3 ปีคืนทุนได้ยาก ถ้าสร้างใหม่ต้อง 7-10 ปี หากหวังกำไรเชิงพาณิชย์มากๆ คงไม่ตอบโจทย์ และถ้า 10 ปีไม่คืนทุนก็เหนื่อยแล้ว”

ทั้งนี้ คาดว่า 5-10 ปีจากนี้สวนน้ำในไทยคงมีมากขึ้นแถบหัวเมืองใหญ่ มีสวนน้ำขนาดกลางและขนาดเล็กแบบถาวรมาตรฐานมากขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องดีช่วยให้คนไทยเรียนรู้การใช้บริการ และเมื่อให้เทียบศักยภาพการลงทุนสวนน้ำในไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน ก็คิดว่าแต่ละประเทศมีศักยภาพต่างกัน ถ้าพิจารณาจากจำนวนประชากรมาก ไทย เมียนมา และเวียดนาม ก็อยู่ในกลุ่มนี้ คือมีประชากรมีกำลังซื้อมากพอใช้จ่าย แต่ยังเป็นกลุ่มที่ขาดการเรียนรู้เรื่องเที่ยวสวนน้ำ ไม่ถือว่าการใช้จ่ายเรื่องเหล่านี้เป็นสิ่งที่ต้องจ่าย ขณะที่ อินโดนีเซีย มาเลเซีย เรียนรู้การเที่ยวสวนน้ำมามาก จากการที่ในประเทศลงทุนสวนน้ำมากจนการแข่งขันสูง ส่วนกัมพูชา สปป.ลาว ที่ดินยังราคาไม่แพง มีโอกาสลงทุนได้ แต่ก็มีความยากเพราะประชากรน้อย

ท้ายนี้ วุฒิชัย ฝากข้อคิดไว้ว่า หากผู้ประกอบการในไทยร่วมด้วยช่วยกันสร้างสวนน้ำสวนสนุกที่มีมาตรฐานก็จะช่วยขยายฐานผู้ใช้บริการได้อีกมาก เพราะถ้าให้ประเมินจากสถานการณ์ปัจจุบัน คาดว่าแต่ละปีน่าจะมีผู้ใช้บริการสวนน้ำสวนสนุกในไทยทั้งชาวไทยและต่างชาติกว่า 10 ล้านคน ขณะที่ประชากรไทยมีกว่า 60 ล้านคน นักท่องเที่ยวต่างชาติอีกปีละกว่า 30 ล้านคน จึงยังมีพื้นที่อีกมากให้ไปขยายตลาดได้

เรียกว่าโอกาสลงทุนสวนน้ำสวนสนุกในไทยยังมีพร้อมสำหรับนักลงทุนที่ใจเย็น

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 พฤษภาคม 2560 เวลา 19:25 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/493852

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

เพลงขอใจเธอแลกเบอร์โทรโด่งดังเป็นพลุแตกนำพาน้องร้องสาว “หญิงลี ศรีจุมพล” ก้าวขึ้นสู่แถวหน้าของวงการลูกทุ่งเมืองไทย

กราฟชีวิตพุ่งถึงขีดสุด คิวงานแน่นตลอดทั้งปีจนแทบไม่มีวันหยุดและมีรายรับมากกว่า 50 ล้านบาท

อย่างไรก็ตามสองปีผ่านมา เธอกำลังเผชิญหน้ากับช่วงเวลาที่ยากลำบาก รูปร่างหน้าตาเปลี่ยนแปลงไปจากสาวหน้าเรียวคม รูปร่างอ้อนแอ้นเซ็กซี่กลายเป็นแขนขาเล็กลีบซึ่งเป็นผลกระทบจากการใช้ร่างกายอย่างหนักประกอบกับภาวะอาการช็อคหลังเห็นภาพคุณแม่ประสบอุบัติเหตุต่อหน้าต่อตา

อะไรคือความเจ็บปวดและบทเรียนที่เธอได้รับในช่วงชีวิตครั้งนี้ หญิงลีพร้อมแล้วที่จะเปิดเผย…

งานหนัก เครียด นอนไม่หลับ ช็อคเรื่องคุณแม่

ความสำเร็จเบื้องหน้านั้นผ่านความทุ่มเท แรงกาย หยาดเหงื่อในแบบที่แฟนเพลงและคนภายนอกไม่มีทางรับรู้ วันแล้ววันเล่ากว่าจะเฉิดฉายกลายเป็นนักร้องลูกทุ่งชื่อดัง

ร่างกายของเธอรับภาระหนักมาเนิ่นนานหลายสิบปีจนกระทั่งมาแสดงอาการในช่วงต้นปีที่ผ่านมา เริ่มจากหัวใจเต้นผิดปกติ มีอาการความดันโลหิตสูง ปลายประสาทอักเสบ แขนขาอ่อนแรงเล็กลีบ เเละถูกตรวจพบเจอโรคไทรอยด์ระยะเริ่มต้น

“มันสะสมมาเรื่อยๆ หลายๆ อย่าง ทั้งทำงานหนัก เครียด นอนไม่หลับจนต้องใช้ยา ไหนจะยารักษาเส้นเสียงที่ทั้งกินและฉีด สุดท้ายมีอาการช็อคจากอุบัติเหตุของแม่ร่วมด้วย”

ช่วงเดือนมีนาคมถึงต้นเมษายน สภาพร่างกายที่เธอเปิดเผยผ่านอินสตาแกรมล้วนแล้วแต่น่าเป็นห่วง ขาเล็กลีบเท่ากับขนาดโทรศัพท์ไอโฟน เธอเครียดมากเเละอยู่ในภาวะวิตกจริต ซึมเศร้า หวาดกลัวว่าเส้นทางชีวิตจะจบลง

“เครียดท้อ ความดันสูง หัวใจเต้นเร็ว ยิ่งเปิดอินเทอร์เน็ตหาความรู้ ทราบว่า กล้ามเนื้ออ่อนแรงมันมีผลกระทบ ทำให้หัวใจหยุดเต้นหรือล้มเหลวกระทันหันได้ รู้อย่างนี้ยิ่งเครียด ส่วนแขนขาก็เล็กลีบ คิดมากถ้าเดินไม่ได้จะทำงานยังไง จนกลายเป็นซึมเศร้า ความทุกข์รุมเร้าทั้งร่างกายและจิตใจ”

สุดท้ายหลังเข้ารับการตรวจเลือดและร่างกายอย่างละเอียด คุณหมอแจ้งว่าเธอมีอาการไทรอยด์ในระยะเริ่มต้นสามารถรักษาให้หายได้ ทำให้รู้สึกดีขึ้น คิดว่าเอาชนะได้ไม่ยากหากปฎิบัติตัวตามคำแนะนำของแพทย์อย่างมีวินัย พักผ่อนเพียงพอ รับประทานยาและอาหารอย่างเต็มที่โดยเฉพาะโปรตีนเพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อที่เล็กลีบให้กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง

“การแจ้งของคุณหมอทำให้หญิงสบายใจ ปล่อยวาง ปรับอารมณ์และคิดสู้ต่อไป เริ่มกล้าโพสต์รูปไม่สวย เพื่อทำให้คนติดตามเห็นพัฒนาการบ่อยๆ หลังสงกรานต์พยายามกินอาหารอย่างหนักให้ร่างกายแข็งแรง เพราะก่อนหน้านั้นมีช่วงหนึ่งขาเล็กมากจนยืนแทบไม่อยู่ ตอนนี้หลุดพ้นจากวิกฤตแล้ว มีแนวโน้มดีขึ้นเรื่อยๆ ส่วนใบหน้าก็กำลังศึกษาอยู่ว่าจะทำยังไงให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม”

ลูกทุ่งสาวชาวบุรีรัมย์บอกว่า ตอนนี้ทั้งร่างกายและหัวใจของเธอเข้มแข็งขึ้นมาก คุณแม่หายป่วยจากอุบัติเหตุ การงานผู้ใหญ่เข้าใจและบอกให้รักษาตัวอย่างเต็มที่ ไม่ต้องเครียดที่ไม่ได้ทำงาน

ตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้

ชื่อเสียงและเงินทองนั้นเมื่อหมดลมหายใจก็เอาไปไม่ได้ เป็นสัจธรรมของชีวิตมนุษย์ทุกคน

หญิงลี บอกว่า สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการเจ็บป่วยคือ เงินไม่ทุกอย่าง ตายไปก็เอาไปไม่ได้ ไม่ว่าจะหาหรือสร้างมามากมายเพียงไรก็ต้องทิ้งไว้อยู่ดี  สิ่งที่เราควรทำก็คือเติมเต็มความสุขของตัวเองและมอบความสุขให้กับผู้อื่น ช่วยเหลือญาติพี่น้อง คนที่เรารัก เมื่อถึงวันลาจากจะไม่มีคำว่า “เสียดายที่ไม่ได้ทำ”

“เที่ยวบ้าง สนุกบ้าง เติมเต็มชีวิตคนรอบข้างไปด้วยกัน  ถ้าเรามีความสุข ชีวิตก็ดีทุกอย่าง วันนี้เงินทองเราเติมเต็มหมดแล้ว พยายามมอบความสุข ความรักให้กับคนใกล้ชิด ได้ไม่ต้องมาเสียดายโอกาสที่ได้ทำดีต่อกันเเละกัน วันนี้หญิงปลงและปล่อยว่าง ไม่คิดจะไปแข่งขันกับใคร ไม่ยึดติดว่าเราเลิศ เราดัง เราเพอร์เฟค คิดอย่างเดียวว่า ถ้าเราตายไปก็หายเงียบไปเลย นึกถึงแม่พุ่มพ่วง ท่านโด่งดังสุดขีด และล้มป่วยก่อนจะเสียชีวิต สุดท้ายความดังหรือเงินทอง มันก็ไปหมด เหลือเพียงแค่ชื่อเท่านั้น”

เธอ บอกว่า อนาคตจะคำนึงถึงความยืดหยุ่นในการใช้ชีวิตมากขึ้น ไม่จำเป็นต้องเหนื่อย เครียด อดหลับอดนอนเพื่อแลกกับเงินหรือชื่อเสียงอีกแล้ว

“พออาการดีขึ้นเรื่อยๆ บางทีก็คิดอยากทำโน่นทำนี่ แต่พอตั้งสติดีๆ นึกถึงความเหนื่อย เลยคิดว่าไม่ต้องทำอะไรมากมายแล้ว ไม่ต้องทำเยอะ ไม่ต้องเหนื่อยมาก ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ต้องเวอร์ นึกเพียงแค่ว่าจะให้อะไรแก่คนที่เรารัก คิดถึงคนรอบข้างอย่างเดียว”

มีความสุขในทุกวันเพื่อคนที่เรารัก

ผู้หญิงคนนี้บอกว่า ไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตเพราะได้ทำทุกอย่างอย่างเต็มที่ มอบสิ่งดีๆ ให้กับพ่อแม่ ญาติพี่น้องตลอดจนเพื่อนฝูงคนใกล้ชิด หากวันหนึ่งต้องลาจากกันไปก็ไม่มีอะไรที่ต้องเสียดาย

“หญิงทำดีกับทุกคนมาตลอด ทุกสิ่งอย่างเราพยายามหาให้พ่อแม่ตั้งแต่เด็กแล้ว จะน้อยจะมากก็ทำและให้เต็มที่เมื่อเทียบกับสิ่งที่เรามี ตอนมีเงินมีทอง หญิงก็ทำทุกอย่างให้ลงตัว ซื้อไร่นาที่ทางให้แม่ ทำรีสอร์ท สร้างอาชีพให้ญาติพี่น้อง ทีมงานที่เคียงข้างกันมา เราทำดีกับทุกคนเสมอ มองย้อนกลับไป ไม่มีอะไรต้องติดค้าง”

สาววัย 34 ปีบอกว่าเธอผ่านช่วงเวลาสูงสุดในชีวิตมาแล้วกับเพลง “ขอใจเธอแลกเบอร์โทร” หาเงินได้มากกว่า 50 ล้านบาทภายในเวลาไม่กี่ปี วันนี้ไม่คิดจะแข่งขันกับใคร ขอเต็มที่กับทุกๆ วันและสามารถดูแลคนรักได้อย่างสม่ำเสมอ อนาคตขึ้นอยู่กับโอกาส บุญวาสนาและความเมตตาจากแฟนเพลง

“ยังไม่แน่ว่าหลังจากหายป่วยแล้ว หญิงลีจะกลับมาผงาดอีกหรือเปล่า ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น แต่เราเต็มที่กับปัจจุบันอยู่แล้ว มีความหวังอยู่เสมอว่าจะร้องเพลงให้ทุกคนฟัง ถ้าไม่ล้มหมอนนอนเสื่อ ร้องเพลงได้ก็จะร้องต่อไปเรื่อยๆ”

นักร้องลุกทุ่งชาวบุรีรัมย์ ทิ้งท้ายว่า ความสุขวันนี้ คือการไม่มีหนี้สิน สภาพร่างกายค่อยๆ ฟิ้นฟูกลับมาเดินเหินได้อีกครั้ง มีครอบครัวที่อบอุ่น มีคนรอบข้างไร้ทุกข์

“ดีใจที่ทุกคนเป็นห่วง สงสาร และบางคนอาจจะช็อครับไม่ได้กับภาพวันนี้และอยากได้หญิงลีคนเดิมกลับมา ฝากบอกว่า ไม่มีใครอยากเจ็บป่วยหรืออยากทำให้ตัวเองขี้เหร่ ขอบคุณทุกๆ แรงใจ หญิงเข้มแข็งและมีความเชื่อว่าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ หญิงจะไม่ให้ทุกคนผิดหวัง”

ทั้งหมดนี้คือเสียงล่าสุดจากซุปตาร์นักร้องลูกทุ่งสาว หญิงลี นุชนาถ ศรีจุมพล ที่กำลังจะกลับมาเนื้อหอมอีกครั้ง

ร่างกายเริ่มกลับมาเเข็งเเรงอีกครั้ง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 พฤษภาคม 2560 เวลา 07:26 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/493606

โดย…ไพบูลย์ กระจ่างวุฒิชัย

ต้องยอมรับสถานการณ์ทางการเมืองระหว่างประเทศค่อนข้างระอุพอสมควร ภายหลัง“โดนัลด์ ทรัมป์” ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ส่งสัญญาณออกมาค่อนข้างแรงเพื่อเปิดสงครามกับคู่รักคู่แค้นอย่างเกาหลีเหนือ ยิ่งไปกว่านั้นได้พยายามส่งเทียบเชิญผู้นำหลายประเทศเข้าร่วมเป็นมหามิตรสำหรับสร้างความชอบธรรมในการทำสงครามในอนาคตอันใกล้

ไม่เว้นแม้แต่ประเทศเล็กๆ อย่างไทยกำลังเป็นหนึ่งในแขกรับเชิญของผู้นำสหรัฐที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่นานมานี้มีข่าวออกมาว่าผู้นำสหรัฐโทรศัพท์ข้ามทวีปตรงมายัง “พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา” นายกรัฐมนตรี เพื่อหารือเป็นการส่วนตัว

ด้วยสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้หลายฝ่ายมองว่าประเทศไทยจะมีทิศทางอย่างไร ท่ามกลางเวทีการเมืองโลกที่รอวันปะทุ ในโอกาสนี้ “โพสต์ทูเดย์” ได้มีเวลาสนทนากับ “รศ.ดร.อรรถกฤต ปัจฉิมนันท์” อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อวิเคราะห์ถึงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเกิดสงครามระหว่างสหรัฐ-เกาหลีเหนือขึ้นมา ประเทศไทยจะอยู่จุดไหนในแผนที่การเมืองระหว่างประเทศ

อาจารย์อรรถกฤต เริ่มต้นถึงการมองความเป็นไปได้ในการเกิดสงครามว่า “ก็มีแนวโน้มอยู่บ้างเหมือนกัน เพราะว่ามีการเรียกคุยกันแล้วว่าใครจะเป็นพันธมิตรกับประเทศไหน โดยทรัมป์มีการเชิญประธานาธิบดีไปคุย ซึ่งจริงๆ แล้ว ส่วนตัวคิดว่าเมื่อทรัมป์เป็นนักธุรกิจ ย่อมต้องสนใจเรื่องผลประโยชน์เป็นหลักของประเทศเขา และผลประโยชน์ที่ได้มาจากเกาหลีเหนือด้วย เพราะอย่าลืมว่าพวกกลุ่มธุรกิจก็มองทรัพยากรในเกาหลีเหนือเป็นธุรกิจเหมือนกัน

“ถ้าถามว่าทรัมป์อยากได้ไหม แน่นอนว่าอยากได้ เพราะสามารถเอาทรัพยากรมาใช้ประโยชน์ได้ ซึ่งในอนาคตเกาหลีเหนืออาจเปลี่ยนระบบการปกครอง ถ้าสามารถจัดการกลุ่มผู้นำของเกาหลีเหนือได้ ทุกอย่างก็จบ การปกครองก็เปลี่ยนจากคอมมิวนิสต์ที่ไม่เคยมองทุนนิยม มาเป็นการมองทุนนิยมมากขึ้น

“อย่าลืมว่าเกาหลีเหนือมีทรัพยากรค่อนข้างมาก เพราะอย่าลืมว่าเกาหลีเหนือยังมีเทคโนโลยีในการจัดการทรัพยากรน้อยอยู่ดังนั้นถ้าสหรัฐอเมริกาเข้าไป ย่อมสามารถทำอะไรได้มาก จึงอาจเรียกได้ว่าเป็นขุมทรัพย์”

นักวิชาการด้านรัฐศาสตร์วิเคราะห์อีกว่า “เชื่อว่าสงคราม ถ้าเกิด ก็จะเกิดระยะสั้น โดยปกติสหรัฐอเมริกาจะดำเนินการรวดเร็วด้วยเทคโนโลยีที่ตัวเองมี โดยเฉพาะการติดตั้ง THAAD (Terminal High Altitude Area Defense System) หรือระบบป้องกันขีปนาวุธในประเทศเกาหลีใต้แล้ว แม้ว่าประชาชนในเกาหลีใต้จะไม่ยอม แต่สุดท้ายรัฐบาลก็ยอมให้ตั้งระบบดังกล่าวได้

“ทีมของทรัมป์เป็นกลุ่มทุนธุรกิจหมดเลย ไม่ได้เหมือนกับทีมของโอบามา ที่มองในเชิงอนุรักษนิยมมากกว่า อย่างเช่น นโยบายการเก็บภาษีธุรกิจของพรรครีพับลิกันของทรัมป์จะต่ำกว่าของพรรคเดโมแครตค่อนข้างมากในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา ดังนั้นเมื่อกลุ่มธุรกิจเข้ามาบริหารอเมริกา ย่อมต้องมองเกาหลีเหนือในเรื่องทรัพยากรเป็นหลัก”

สำหรับการที่ทรัมป์คุยกับ พล.อ.ประยุทธ์นั้น อาจารย์อรรถกฤต คิดว่า “พล.อ.ประยุทธ์ ไม่อยากให้เกิดสงครามอยู่แล้ว เพราะประเทศไทยด้วยสถานะทำไม่ได้อยู่แล้ว อาวุธยุทโธปกรณ์ที่มีก็น้อยมาก ดังนั้น ดีที่สุดของไทย คือ การดูสถานการณ์เป็นหลักว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ก็พอเห็นแนวโน้มว่าไทยต้องเข้าข้างอเมริกาอยู่แล้ว

“เพราะถึงอย่างไร ถ้าเกิดสงครามขึ้นมาจริง อย่างไรเสียอเมริกาก็ชนะเกาหลีเหนือ 100% เพราะอเมริกามีอาวุธและเทคโนโลยีดีกว่า ขณะที่เกาหลีเหนือยังมีเทคโนโลยีที่ยังน้อยอยู่ เพราะที่ผ่านมาก็มีหลายครั้งที่การทดลองอาวุธก็ล้มเหลวเยอะ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เกาหลีเหนือจะมาต่อรองกับอเมริกา”

อย่างไรก็ตาม แม้ท่าทีของไทยอาจจะผูกมิตรกับสหรัฐ แต่ในความคิดของนักวิชาการรายนี้ เห็นว่าจะไม่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับจีนมากนัก เนื่องจากเวลานี้จีนเองก็พยายามไม่ต้องการมีปัญหากับสหรัฐเหมือนกัน เพื่อไม่ให้กระทบกับเศรษฐกิจของตัวเอง

“ถามว่าประเทศจีนก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนจะเข้าข้างเกาหลีเหนือ เช่น การขายอาวุธให้เกาหลีเหนือ แต่ตอนนี้จีนก็เริ่มกังวลแล้ว เพราะว่าอเมริกาใช้นโยบายเศรษฐกิจจะล้มจีน เพราะพรรครีพับลิกันต้องการให้อุตสาหกรรมโยกไปที่อเมริกา และดำเนินการลดภาษีในการลงทุน เพื่อลดการขาดดุล จีนกังวลเหมือนกันว่าถ้าย้ายไปหมด จะทำให้แรงงานในจีนอยู่กันอย่างไร

“ผู้นำของจีนมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างน่าเป็นห่วงเหมือนกัน แต่จีนก็มองเศรษฐกิจเป็นหลัก เพราะถ้าเศรษฐกิจไม่ดี ย่อมจะนำมาสู่การจลาจลในจีน ที่อาจมีความรุนแรงมาก ย่อมทำให้กลุ่มผู้คุมอำนาจในจีนก็ต้องมาคิดว่าจะปกครองได้ไหม หากเกิดปัญหาความรุนแรงในประเทศขึ้นมา ดังนั้นจีนย่อมต้องกังวลกับปัญหาในประเทศเป็นสำคัญ สรุป คือ จีนก็ต้องเอาตัวรอดเป็นหลัก ซึ่งจะเห็นได้ว่าจีนก็เริ่มถอยห่างจากเกาหลีเหนือเหมือนกัน

“การที่ไทยซื้อเรือดำน้ำจากจีนนั้น จีนเป็นหนึ่งในประเทศที่เป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ มีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงประมาณ 7-8% มาตลอด ไทยก็ยังต้องมีเศรษฐกิจในระดับหนึ่งเหมือนกัน อย่างเรื่องการส่งออก ขณะเดียวกันไทยก็ยังต้องพึ่งอเมริกา จึงคิดว่าไทยก็พยายามเข้าหาทั้งคู่เช่นกัน ไทยพยายามเป็นมิตรกับทั้งคู่ เพราะการเป็นมิตรกับทั้งสองประเทศมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร เพื่อให้ไทยสามารถรักษาเสถียรภาพได้ในอนาคต

“กลุ่มประเทศทวีปยุโรปน่าจะอยู่กับอเมริกาเหมือนกัน เนื่องจากที่ผ่านมาอเมริกาคอยสนับสนุนข้อมูลเกี่ยวกับผู้ก่อการร้ายให้ประเทศแถบยุโรปพอสมควร ประกอบกับที่ผ่านมาก็ต่างเป็นพันธมิตรกันอยู่แล้ว เพราะมีการร่วมปฏิบัติการในการที่จะกำจัดกลุ่มก่อการร้ายมาตลอด และสนธิสัญญาต่างๆ ที่อเมริการ่วมกับยุโรปก็มีลักษณะต่อต้านเกาหลีเหนืออยู่แล้ว

“เช่นเดียวกับรัสเซีย ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะไปเข้ากับเกาหลีเหนือ เพราะถึงความสัมพันธ์ของสองประเทศมีอยู่บ้าง เช่น การซื้อขายอาวุธ แต่ไม่มีความสัมพันธ์ในลักษณะสนธิสัญญาเพื่อการสร้างความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจมีอยู่น้อย

“สถานการณ์ของเกาหลีเหนือก็ถือว่าขาดพันธมิตรพอสมควรเหมือนกัน เนื่องจากทุกประเทศก็มองเศรษฐกิจของตัวเองเป็นหลัก เพราะหากเศรษฐกิจพังเมื่อไหร่ ความขัดแย้งภายในประเทศเกิดขึ้นแน่นอน และจะตามมาด้วยการล้มของผู้นำ ดังนั้นแต่ละประเทศต้องการสร้างสมดุลทางอำนาจภายในประเทศของตัวเองเป็นสำคัญ

“ทุกอย่างมันลิงค์ (เชื่อมต่อ) กันหมดเลย เป็นเรื่องผลประโยชน์ทางการเมืองหมด ทุกคนในฐานะเพลเยอร์ (ผู้เล่น) ตามทฤษฎีเกม ทุกคนต้องการรักษาผลประโยชน์สูงสุดของตัวเอง ทุกคนใช้นโยบายทางการเมืองระหว่างประเทศเป็นกลยุทธ์ในการเล่นเกมเพื่อให้ผลประโยชน์เกิดขึ้นกับตัวเอง แต่ละประเทศมองผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลักเพื่อให้อยู่ในตำแหน่งให้นานที่สุด” อาจารย์อรรถกฤต ระบุ

อาจารย์อรรถกฤต สรุปว่า “ประเทศไทยตอนนี้ ถ้ารัฐบาลชุดนี้จะอยู่ไม่รอดก็คือเรื่องเศรษฐกิจ ตอนนี้จึงมีนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจออกมา ซึ่งเป็นนโยบายการตลาดให้กับรัฐบาลเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาความขัดแย้งในประเทศ ถ้าถามว่า พล.อ.ประยุทธ์ จะทำอย่างไรกับสถานการณ์อย่างนี้ คือ คงต้องเล่นตามเกมไป หมายความว่าถ้าประเทศผู้นำอย่างอเมริกาต้องการอะไร ก็ต้องเสนอตามที่ต้องการไป เพราะต้องยอมรับความเป็นมหาอำนาจของอเมริกา

“ประเทศไทยมีความสำคัญกับอเมริกาค่อนข้างมาก เพราะถ้าอเมริกาสามารถจับกลุ่มจำนวนประเทศในอาเซียนเกินครึ่งหนึ่ง อเมริกาก็จะสามารถมีฐานอำนาจในการทำอะไรได้อีกมาก โดยอเมริกาสามารถอ้างอิงจากประเทศในอาเซียนได้ ถึงแม้ไทยจะทำธุรกิจกับจีนมาก แต่เมื่อถึงเวลาเกิดสงครามจริง ไทยคงต้องเลือกอเมริกา”