ด้วยวัยที่ห่างกันเพียง 2 ปี ทำให้สองสาว “เตย” ภัณฑิลา และ “ตาม” ชุดารี เทพาคำ ลูกสาวคนสวยของ โรจน์ฤทธิ์ และ ม.ร.ว.อรอนงค์ เทพาคำ สนิทสนมกันจนกลายเป็นอีกหนึ่งคู่พี่น้องปาท่องโก๋

จวบจนวันนี้แม้ทั้งคู่จะเติบโตไปตามเส้นทางชีวิตที่แตกต่าง เพราะในขณะที่เตยชำนาญในสายการตลาด ตามกลับมุ่งมั่นในการทำอาหาร จนคว้าตำแหน่งท็อปเชฟที่อายุน้อยที่สุดมาครอง แต่โชคชะตาก็ยังนำพาให้ทั้งคู่ได้กลับมาทำโปรเจกต์ดีๆ ร่วมกันอีก ทำให้ตอนนี้ เตย-ตาม กลายเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวไปแล้ว

น้องตาม เหมือนกระทะที่พร้อมจะสร้างมื้อแห่งความสุข

ในฐานะพี่สาว เตย ถือโอกาสเป็นฝ่ายชิงเล่าถึงความรักและความผูกพันกับน้องสาวสุดที่รักว่า

“เราอายุห่างกัน 2 ปี เตยเป็นพี่แต่หน้าเด็กกว่าตาม (หัวเราะ) ตั้งแต่เด็กเราอยู่ด้วยกันตลอด เรียนที่เดียวกัน นอนห้องเดียวกัน เตยจะชอบแกล้งตามตลอด (ยิ้ม) แต่ไม่ได้แกล้งแบบให้น้องเจ็บตัวนะ ออกแนวกวนประสาทมากกว่า (หัวเราะ) สมัยเด็กเตยจะออกแนวแมนๆ หน่อย ส่วนน้องตามจะออกแนวผู้หญิงกว่า”

ถามว่า สมัยเด็กมีวีรกรรมอะไรที่จำไม่ลืม หรือในฐานะพี่คอยทำหน้าที่ปกป้องน้องอย่างไร? คำถามนี้ทำให้สองพี่น้องอมยิ้ม ก่อนเฉลยว่า

“ไม่มีนะคะ เพราะเราทั้งสองคนไม่ใช่แนวอ่อนแอ แบบโดนรังแก ที่สำคัญยังชอบไปแกล้งคนอื่น ซึ่งหลักการของเราคือ ต้องฉลาดแกล้ง ไม่ให้โดนจับได้ (หัวเราะ) เพราะฉะนั้น ถ้าพูดถึงวัยเด็กเราสนิทกันมาก อยู่ด้วยกันตลอดจริงๆ จนแม้แต่คบเพื่อน เรายังมีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน”

ด้วยความที่เติบโตมาด้วยกันตลอด และแทบไม่เคยห่างกันเลย พอช่วงที่น้องสาวตัดสินใจไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ จึงถือเป็นอีกหนึ่งช่วงเวลาที่เตยยอมรับว่า “คิดถึงน้อง”

“ตอนนั้นก็คิดถึงเขา แต่อีกใจก็ดีใจที่เห็นเขาโตขึ้น ไม่ใช่น้องสาวตัวเล็กๆ อีกแล้ว เขามีแพสชั่นที่จะไปตามฝัน ช่วงนั้นก็เหงาเหมือนกัน จากแต่ก่อนกลับมาบ้านก็ต้องเจอกัน ก็ไม่เจอ เราเป็นพี่น้องที่คุยกันทุกเรื่องแบบหมดไส้หมดพุงจริงๆ (หัวเราะ) เขาเหมือนเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญ”

แต่ถึงจะสนิทมากแค่ไหน เตยก็ยอมรับว่าบางครั้งก็มีช่วงที่ออกอาการงอน น้อยใจกันบ้าง แต่ไม่บ่อย

“ถ้าเตยงอนจะเงียบ พูดอะไรไปก็ไม่ตอบ วิธีง้อของเขาคือทำเป็นไม่สนใจเล่านู่นเล่านี่ไปเรื่อย จนสุดท้ายเดี๋ยวเราก็เผลอตอบออกมา เพราะอย่างที่บอกเราอยู่ด้วยกันสองคน บางช่วงอยู่บ้านกันแค่ 2 คน ถ้าไม่คุยกับเขาก็ไม่รู้จะคุยกับใคร เหมือนกันเวลาตามงอนเขาก็จะเงียบ เตยก็จะพูดๆ ใส่เขา บางครั้งก็แอบโวยวายใส่ เดี๋ยวเขาก็พูดกับเราเอง แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สิ่งที่เราสองคนพี่น้องคิดเหมือนกันคือ เราพร้อมอยู่เคียงข้างกันเสมอ”

ไหนๆ เตยก็ปูทางมาซึ้งน้ำตาซึมแล้ว เลยถือโอกาสนี้ให้ลองเปรียบเทียบน้องสาวสุดที่รักเป็นอะไรสักอย่างในชีวิต งานนี้เตยไม่ต้องคิดนาน เพราะคิดไว้แล้วว่า ตามคือกระทะของบ้าน

“ที่บอกว่าเป็นกระทะ เพราะอย่างที่รู้ ตามชอบทำอาหาร ทุกครั้งที่เขาหยิบกระทะ นั่นคือช่วงเวลาแห่งความสุข ทุกเมนูที่เขาทำเป็นเหมือนสิ่งที่หลอมรวมสมาชิกทุกคนในบ้านมาอยู่ด้วยกัน ถ้ากระทะเหมือนสิ่งที่ทำให้วัตถุดิบสุก ตามก็เหมือนคนที่รวมให้ทุกคนในบ้านมีความสุข

พี่เตย เหมือนเป็น Stand Up Comedy ที่คอยมอบเสียงหัวเราะ

นั่งอมยิ้มฟังพี่สาวคนสวยตอบคำถามอยู่พักใหญ่ ตามถือโอกาสเสริมว่า

“ตามรู้ตัวว่าชอบทำอาหารตั้งแต่เด็ก ส่วนพี่เตยจะเป็นสายชิมมากกว่า ปกติพี่เตยจะต้องมีหน้าที่หาร้านอาหารใหม่ๆ ทุกสัปดาห์ พอเวลาอาหารเสิร์ฟ พี่เตยจะสวมวิญญาณนักชิมทันที ขอชิมอาหารของทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเมนูที่พี่เตยสั่งหรือของคนอื่น (หัวเราะ) บางจานเจ้าของยังไม่ทันได้ตัก พี่เตยชิมแล้ว ซึ่งสีหน้าของเขาเวลาชิม บอกเลยว่าฟินมาก”

นอกจากจะชิมอาหารนอกบ้านแล้ว เตยยังเป็นผู้ชิมที่ดีของตามเช่นกัน

“เมนูแรกที่ตามลองทำคือ ไข่ยัดไส้ ก็ได้พี่เตยช่วยชิมแล้วก็ทำเป็นอาหารเย็นด้วยเลย หรืออย่างตอนที่พี่เตยลดน้ำหนัก ตามก็ทำเมนูซุปมะเขือเทศใส่หมูก้อน แล้วฟรีซให้ในตู้เย็นให้เขากินจะได้ลดน้ำหนักอย่างมีความสุข เพราะยังได้กินของอร่อยแต่ไม่อ้วน”

นอกจากอาหารจะเป็นหนึ่งในสายใยที่เชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องให้ยิ่งเหนียวแน่น เร็วๆ นี้ทั้งเตยและตามยังร่วมกันทำโปรเจกต์ดีๆ เพื่อสังคมอย่าง “เทใจ”

“ก่อนหน้านี้ตามไปเจอเกษตรกรปลูกสับปะรดที่เชียงราย ซึ่งเขากำลังประสบปัญหาเพราะผลผลิตล้นตลาด เราเลยมีไอเดียว่าอยากเข้าไปช่วยเขาเพิ่มมูลค่าด้วยการแปรรูปผลไม้เป็นไซรัป ซึ่งพี่เตยเข้ามาช่วยเรื่องแบรนดิ้ง เพราะตามไม่ถนัดเรื่องนี้”

ถามว่าพอต้องมาทำงานร่วมกัน ทั้งคู่มีวิธีรับมือเวลามีความเห็นไม่ลงรอยกันอย่างไร ตามตอบได้แบบไม่ต้องเสียเวลาคิดว่า

“เราอาจจะมีเห็นไม่ตรงกันบ้าง แต่ไม่ถึงจุดที่ขัดแย้ง เพราะเราคุยกันอย่างเปิดอกทุกเรื่องอยู่แล้ว ถ้าเรื่องไหนที่เรารู้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบเราก็ไม่ทำ”

สุดท้ายนี้ หากให้เตยเปรียบเทียบพี่สาวสุดที่รักเป็นอะไรสักอย่างในชีวิต เธอยกให้เตยเป็น Stand Up Comedy

“เขาไม่ใช่คนที่ตั้งใจตกลก แต่แค่เล่าว่าไปทำอะไรมาก็ทำให้คนทั้งห้องขำได้ เขาคือเอนเตอร์เทนนิ่งประจำครอบครัว (ยิ้ม) ซึ่งอย่างที่พี่เตยบอกว่า ถ้าตามเป็นเหมือนกระทะที่รังสรรค์อาหารมาเพื่อสร้างความสุขให้ครอบครัว พี่เตยก็เหมือนเป็นคู่หูที่มาช่วยสร้างความบันเทิงให้เป็นมื้อที่สมบูรณ์” เตยทิ้งท้าย

แม่ทัพกลุ่มฟู้ดไทยเบฟเวอเรจ เป็นแม่ทัพหญิงหนึ่งเดียวภายใต้ร่มเงาของไทยเบฟเวอเรจ นงนุช บูรณะเศรษฐกุล ที่เข้ามาดูแลกลุ่มธุรกิจอาหารซึ่งมีด้วยกัน 27 แบรนด์ และมีสาขากว่า 562 สาขาในปัจจุบัน

มุมมองของผู้บริหารหญิงเหล็กเชื่อมั่นว่า ธุรกิจอาหารในตลาดอาเซียนรวมทั้งไทยยังสามารถเติบโตได้ที่ 7% อย่างต่อเนื่องกระทั่งปี 2563

นงนุช ผู้ช่วยกรรมการผู้อำนวยการใหญ่และผู้บริหารสูงสุดสายธุรกิจอาหารประเทศไทย บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ บอกว่า การเข้ามานั่งแท่นบริหารสายงานธุรกิจอาหาร แม้ว่าจะมีประสบการณ์การทำธุรกิจดังกล่าวมาอย่างโชกโชน แต่มุมมองของตัวเองแล้ว เป็นธุรกิจที่เผชิญกับความท้าทาย

“ทั้งด้านการแข่งขันในตลาด ซึ่งมีแบรนด์ใหม่ๆ เกิดขึ้นจำนวนมาก ขณะเดียวกันพฤติกรรมของผู้บริโภคก็เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ในฐานะเป็นแม่ทัพต้องขับเคลื่อนธุรกิจอาหารให้เดินหน้าอย่างไม่หยุดนิ่ง”

สำหรับการขับเคลื่อนธุรกิจอาหารในยุคนี้ นงนุช ชี้ว่าจะต้องมุ่งเน้นนวัตกรรมและสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับอาหาร ต้องดีต่อสุขภาพ พร้อมกับการขยายธุรกิจในทุกโมเดลและทุกช่องทาง ตั้งแต่การรับประทานอาหารที่ร้านจนกระทั่งถึงบ้าน

“สิ่งสำคัญอาหารและบริการที่ดีนั้น ต้องตอบโจทย์ด้านไลฟ์สไตล์ ส่วนธุรกิจจะยืนหยัดอยู่ได้หรือไม่นั้น ฟันเฟืองสำคัญขององค์กรคงหนีไม่พ้นบุคลากร ซึ่งมองว่าต้องปรับรากฐานกระบวนการทำงานและองค์ความรู้ของคนเดิมๆ ในยุคดิจิทัล รับมือกับความเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี”

ในฐานะที่เป็นมืออาชีพในวงการธุรกิจอาหารและมีชั่วโมงการบินสูงถึง 27 ปี นงนุช ยอมรับว่าเป็นสมรภูมิธุรกิจที่แข่งขันกันอย่างรุนแรง มีแบรนด์ใหม่ๆ มากขึ้น หลากหลายทั้งตะวันตก ตะวันออก ให้ผู้บริโภคได้ทดลองอย่างต่อเนื่อง

“เปรียบเสมือนพื้นที่มีเท่าเดิม กระเพาะของคนก็มีเท่าเดิม แต่จะทำอย่างไรให้สินค้าในพอร์ตโฟลิโอของเราที่มีอยู่เข้าไปแย่งพื้นที่ที่มีอยู่อย่างจำกัด การทำงานหรือกระทั่งกลยุทธ์การตลาด ต้องปรับตัวให้ทันตลอดเวลา แข่งขันกันที่โปรโมชั่นลด แลก แจก แถม ตลอดเวลา รวมทั้งต้องมุ่งนำเสนอเมนูอาหารใหม่ๆ เพื่อดึงดูดให้ลูกค้าเข้าร้านให้ได้”

นงนุช ชี้ว่า เทรนด์ที่จะเกิดขึ้นในธุรกิจร้านอาหารมีด้วยกัน 5 เมกะเทรนด์ใหญ่ ซึ่งธุรกิจต้องรับมือกับความเปลี่ยนแปลงและต้องจับตาให้ดี

“เริ่มตั้งแต่การก้าวสู่สังคมเมือง ส่งผลให้วิถีชีวิตของคนไทยเปลี่ยนแปลงไป เริ่มต้องการอาหารที่ตอบโจทย์ด้านความสะดวกสบายและรวดเร็วยิ่งขึ้น เพื่อตอบโจทย์สังคมที่เร่งรีบตลอดเวลา ตามด้วยเทรนด์ที่ 2 การเติบโตของประชากรผู้มีรายได้ระดับกลาง จากเดิมมีสัดส่วน 20% จะเพิ่มเป็น 50% ในปี 2563 สะท้อนว่าคนไทยมีกำลังการซื้อเพิ่มขึ้น อาหารที่ทำต้องยกระดับหรือต้องตอบสนองกับกลุ่มดังกล่าวที่เพิ่มขึ้น

ขณะที่เทรนด์ที่ 3 ธุรกิจต้องรับมือเป็นพิเศษ เทคโนโลยีที่เข้ามาและพร้อมจะดิสรัปชั่น หากธุรกิจไม่ปรับตัว และแน่นอนกระแสที่ยังคงมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจสตรีทฟู้ดที่มีบริการรับส่งอาหารเดลิเวอรี่ผ่านทางแอพพลิเคชั่น เทรนด์ที่ 4 การใส่ใจและดูแลสุขภาพของคน ทำให้มองหาอาหารที่ตอบโจทย์ด้านสุขภาพ อาหารในยุคนี้อร่อยอย่างเดียวไม่พอ แต่ต้องดีต่อสุขภาพด้วย

ส่วนเมกะเทรนด์สุดท้าย การนำธุรกิจไปสู่ตลาดอาเซียน เพราะเป็นตลาดใหญ่มีประชากรร่วม 600 ล้านคน การเติบโตภายในประเทศไม่พอ แต่ต้องมองตลาดภายนอกเวทีระดับอาเซียน”

นงนุช กล่าวว่า การเติบโตของธุรกิจร้านอาหาร ส่วนหนึ่งมาจากการขยายสาขา ยุทธศาสตร์ของบริษัทจะขยายสาขาอย่างน้อย 50 สาขาทุกๆ ปี ภายใต้การใช้งบราว 400-500 ล้านบาท

“อย่างร้านอาหารในเครือโออิชิ ซึ่งยังเป็นธุรกิจขับเคลื่อนรายได้ให้กับบริษัทและเป็นย่างก้าวแรกๆ ที่นำทัพไทยเบฟเวอเรจแตกไลน์ไปสู่ธุรกิจอาหาร ปีนี้ถือว่าก้าวสู่ปีที่ 10 แล้วหลังจากการเทกโอเวอร์ธุรกิจมา กระทั่งปัจจุบันมีสาขาทั้งสิ้น 90 สาขา แต่ขยายอาณาจักรร้านอาหารญี่ปุ่นในสเต็ปต่อไปคือ การสร้างการเติบโตในตลาดต่างจังหวัด นั่นคือโอกาสที่เราต้องขับเคลื่อนต่อไป”

ในส่วนของธุรกิจฟู้ดออฟเอเชีย ถือว่าเป็นธุรกิจที่มีศักยภาพในอนาคต นงนุช บอกว่าโจทย์ของไทยเบฟเวอเรจคือต้องการทำธุรกิจอาหารเพื่อตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์และความนิยมของคนเอเชีย

“ถือว่าเป็นตลาดที่ใหญ่มาก ไม่ใช่แค่มองอาหารไทย ซึ่งขณะนี้มีร้านอาหารในเครือรวม 5 แบรนด์ ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร So Asean Cafe & Restuarant ร้านกาแฟ So Asean Coffee ภัตตาคารจีนสไตล์กวางตุ้ง หม่าน ฟู่ หยวน ฟู้ด สตรีท และแบรนด์สุดท้าย MX ร้านเค้กและเบเกอรี่ ยุทธศาสตร์การทำธุรกิจของเราตอนนี้ ทำอย่างไรให้คนอยากกินอาหารอาเซียน”

ทั้งนี้ ในกลุ่มธุรกิจบริการอาหารจานด่วน นงนุช บอกว่าบริษัทเพิ่งไปซื้อแฟรนไชส์เคเอฟซี จำนวน 240 สาขา แม้ว่าจะมีการแข่งขันสูงในธุรกิจบริการอาหารจานด่วน แต่ก็มองว่ายังมีโอกาสเติบโตอีกมาก

อย่างไรก็ดี ย่างก้าวเดินของธุรกิจอาหารภายใต้แม่ทัพหญิง นงนุช ซึ่งเธอย้ำว่ามุ่งเน้น Organic Growth หมายถึงการเติบโตโดยธรรมชาติ และยังไม่เน้นการปลุกปั้นแบรนด์ใหม่หรือเข้าไปเทกโอเวอร์ใหม่ แต่มุ่งการบริหารแบรนด์ในพอร์ตโฟลิโอซึ่งมีอยู่ร่วม 27 แบรนด์ ให้สอดรับกับเทรนด์และพร้อมกับขับเคลื่อนนวัตกรรมรวมถึงการเข้าถึงลูกค้าในทุกช่องทาง

มีนัดคุยเรื่องดีๆ กับคนใจดีๆ เธอเป็นสาวสวยวัย 40 กว่าๆ ที่หน้าตายังดูอ่อนกว่าวัยไปหลายปี กอบกุล ฟอนฮาร์ตมัน ฮาร์เตวา เธอเป็นรองกรรมการผู้จัดการ บริษัท บลูไลท์ อุตสาหกรรม เจ้าของกระเป๋าเดินทางแบรนด์คาจิโอนี่ และอีกหลายแบรนด์ที่รับจ้างผลิตแบบ OEM และยังมีแบรนด์ที่นำเข้าจากสหรัฐอเมริกา CAT-Caterpillar ที่กำลังจะเปิดตัวสิ้นเดือนนี้

แม้วัยจะเลยเลข 4 ไปแล้วหลายปี แต่เธอยังดูยิ้มแย้มอ่อนวัย เพราะใช้หลักศาสนามาช่วยยึดเหนี่ยวจิตใจ วัยเด็กเธอนับถือศาสนาพุทธ แต่เมื่อถึงวัยทำงานมีปัญหามารบกวนจิตใจหลายเรื่อง โดยเฉพาะตอนที่คุณยายเสีย นั่นทำให้เธอเสียใจจิตตกและมีคำถามในใจหลายเรื่อง

คุณอาจึงแนะนำให้เธออ่านคัมภีร์ไบเบิลฉบับเต็มที่แปลเป็นภาษาไทย เธอใช้เวลาอ่านอยู่นานอ่านอย่างลึกซึ้ง จนจุดประกายทางความคิด ได้คำตอบที่คาใจหายสงสัย และทำให้การใช้ชีวิตหลายอย่างเปลี่ยนมุมมองไปเมื่อเกือบ 20 ปีที่ผ่านมา

“หนังสือเล่มนั้นเปลี่ยนแปลงชีวิตไปในทางที่ดีขึ้น ให้คำตอบหลายอย่างในชีวิต มีครบสำหรับการใช้ชีวิตที่ดีที่ถูกตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยแก่ มีมุมมองเรื่องงาน เรื่องชีวิต เรื่องคู่ครอง การเลี้ยงดูบุตรหลาน ถือว่าเป็นหนังสือที่เรียกได้ว่าเป็นคู่มือการใช้ชีวิตอย่างแท้จริง มีข้อแนะนำสำหรับการรับมือกับปัญหาต่างๆ ได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเขียนมาแล้วกี่ปีก็ตาม แต่เนื้อหายังมีความทันสมัยไม่เชย” เธอเล่าอย่างตั้งใจ

ทุกวันนี้เธอยังอ่านซ้ำอยู่เรื่อยๆ เพื่อให้เข้าถึงลึกซึ้งไปถึงจิตใจ

“เพราะสังคมทุกวันนี้ทั้งหนักและเหนื่อยจากการแข่งขันดิ้นรนในรูปแบบต่างๆ หากเรามีตัวช่วยที่เป็นคู่มือในการใช้ชีวิต จะทำให้เราเดินไปอย่างมีเป้าหมายมากยิ่งขึ้น ทุกศาสนาก็มีคำสอนข้อบัญญัติต่างๆ ลองให้เวลาอ่านอย่างพินิจพิเคราะห์ ศึกษาอย่างจริงจังลึกซึ้งในสิ่งที่คุณเชื่อ จนสามารถจุดประกายทางความคิดต่างๆ กับเราได้ทั้งนั้น ขอเพียงเปิดใจอ่านอย่างจริงจังเถอะค่ะ” เธอบอกด้วยรอยยิ้ม

หลังจากที่เธอได้พบความสงบร่มเย็นในจิตใจมา 10 กว่าปีแล้ว เธอจึงอุทิศเวลาในการเป็นจิตอาสาเพื่อช่วยเผยแผ่หลักธรรมคำสอนตามหลักศาสนาคริสเตียนพยานพระยะโฮวา ในการเป็นที่ปรึกษาด้านต่างๆ ในการเป็นคู่มือการใช้ชีวิตให้กับผู้ที่มีปัญหา ผู้ที่สนใจอยากได้ทางออกในชีวิตในด้านต่างๆ ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร จะรวยจะจน จะเด็กจะผู้ใหญ่ ยากดีมีจน เธอก็พร้อมให้คำปรึกษา

เธอและสามีจะใช้วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ หรือวันนักขัตฤกษ์ ไปตามเส้นทางใกล้บ้านหรือย่านสำนักงานในการไปให้คำแนะนำหรือตอบคำถาม ผู้ที่ต้องการขอความช่วยเหลือในด้านต่างๆ และยังใช้ออฟฟิศของเธอเป็นจุดที่แจกเอกสารหนังสือต่างๆ ฟรีให้กับผู้ที่สนใจเดินผ่านไปมา

“เราอยากแบ่งปัน คนเราถ้าพื้นฐานจิตใจมั่นคง เติมเต็มมาจากจิตใจที่แข็งแกร่ง มันจะทำอะไรได้อย่างทรงพลัง ถ้าจิตใจอ่อนแอมันจะหวั่นไหวท้อแท้ต่อสิ่งต่างๆ ที่เข้ามากระทบได้โดยง่ายพลาดพลั้งได้ง่าย ใจจึงมีพลัง ใจเป็นนายกายเป็นบ่าวแบบที่โบราณว่าไว้ การให้ความรู้ ให้จิตใจเขาได้มีความสงบสุขไม่ว้าวุ่น มีหลักยึดเหนี่ยวจิตใจที่ดี มีทางออกในชีวิต” เธอเล่าด้วยรอยยิ้ม

การให้ความรู้ทางธรรม เป็นการให้ที่ไม่มีเงื่อนไข ฝึกเป็นผู้ให้ ฝึกให้จิตใจของคนเรานั้นอ่อนโยน ทำให้ชีวิตเรียบง่าย ทำให้ปล่อยวางได้ง่ายขึ้น มองเห็นสัจธรรมในชีวิตมากขึ้น มีความเอื้ออาทรต่อเพื่อนมนุษย์มากขึ้น

“ถือว่าเป็นการขัดเกลาจิตใจของเราไปด้วยอีกทางหนึ่ง สุขทั้งผู้ให้และผู้รับ” เธอกล่าวอย่างมีความสุข

พฤติกรรมการกินอาหารของคนไทยในปัจจุบัน คือการติดกินเค็มมากเกินไป ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคไม่ติดต่อเรื้อรังมากมายหลายโรค เช่น ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจและหลอดเลือด อัมพฤกษ์อัมพาต โรคไตวาย เรียกว่าสารพัดโรคดาหน้าเข้ามา ทำให้ปัจจุบันมีการรณรงค์เพื่อปรับ เปลี่ยน พฤติกรรมการกินอาหารโดยการลดกินเค็มให้น้อยลง

องค์การอนามัยโลกแนะนำว่า คนธรรมดาที่เป็นผู้ใหญ่ควรกินโซเดียมไม่เกินวันละ 2,000 มิลลิกรัม หรือหมายถึงการบริโภคเกลือแกงที่เราใช้ปรุงอาหารไม่เกิน 1 ช้อนชา แบ่งเป็น 3 มื้อหลัก มื้อละ 600 มิลลิกรัม และมื้อว่าง 200 มิลลิกรัม

อีกอันตรายแฝงในความอร่อย ทุกคนรู้กินหวานจัดๆ เกินปริมาณน้ำตาลที่เหมาะสม ความหวานจะมากับโรค

สำหรับเด็กคือวันละ 4 ช้อนชา ส่วนผู้ใหญ่อยู่ที่ 6 ช้อนชา หากได้รับน้ำตาลจากธรรมชาติมากเกินความต้องการของร่างกาย จะก่อให้เกิดผลเสียต่อร่างกายมากมาย ตั้งแต่สมองเสี่ยงภาวะซึมเศร้าถึง 58% ผิวหนังริ้วรอยเหี่ยวย่นก่อนวัย ไต เสี่ยงเกิดการทำงานล้มเหลว อวัยวะสืบพันธุ์เสี่ยงต่อการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ หัวใจเสี่ยงต่อการเกิดหัวใจวาย กระดูก เสี่ยงต่อการเกิดโรคข้ออักเสบรุนแรง และฟัน เกิดแบคทีเรียทำให้ฟันผุ

เรียกว่าโรคตามติดมายาวเหยียดเป็นรถไฟอย่างนี้แล้ว มาลด ละ เลิก นิสัยติดรสเค็ม ติดรสหวานกันเถอะ!!!

รสเค็ม รสหวาน ฆ่าคนได้?!!

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ หรือ สสส. องค์กรสร้างเสริมสุขภาพรูปแบบใหม่ซึ่งสนับสนุนโครงการวิจัยการศึกษาปริมาณโซเดียมและโซเดียมคลอไรด์ ในอาหารบาทวิถี (Street Foods) ที่จำหน่ายในเขตกรุงเทพฯ โดย เนตรนภิส วัฒนสุชาติ นักวิจัยเชี่ยวชาญ สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

กับข้อจำกัดกินโซเดียมไม่เกินวันละ 2,000 มิลลิกรัม หมายถึงการบริโภคเกลือแกงที่เราใช้ปรุงอาหาร ไม่เกิน 1 ช้อนชา แบ่งเป็น 3 มื้อหลัก มื้อละ 600 มิลลิกรัม และมื้อว่าง 200 มิลลิกรัม ถ้าไม่อยากติดกลุ่มเสี่ยง แล้วจะกินอะไรกัน(ดี)?!!

อาหารไทยสุดโปรดดาหน้ามาติดโผแทบทุกจานเลยก็ว่าได้ ใครสั่งเมนูยอดฮิต ผัดกะเพราหมู/ไก่ ความอร่อยในระดับความเสี่ยงต่อสุขภาพ จานนี้มีปริมาณโซเดียมในอาหารมากกว่า 2,000 มิลลิกรัม หรือเลือกสั่งข้าวแกง ฉูฉี่ปลาทู น้ำพริกกะปิ น้ำพริกปลาร้า ไข่พะโล้ ก็ติดโผมาด้วยในปริมาณโซเดียมเท่าๆ กัน

จานนี้ดูหน้าตาออกจะดีต่อสายสุขภาพ แกงจืดมะระ ผัดผักรวม กลายเป็นว่ามีโซเดียมพอๆ กับกลุ่มแรก เลือกเมนูนี้ก็แล้วกัน หน่อไม้ผัดพริก กุนเชียง น้ำพริกอ่อง โซเดียมระดับปานกลาง 1,000-1,500 มิลลิกรัม

ช่วงบ่ายหันไปจิ้มๆ อาหารว่าง ไส้กรอกทอด คอหมูย่าง ทอดมันปลากราย ขนมกุยช่าย ลูกชิ้นปิ้ง เปาะเปี๊ยะทอด ไก่ทอด ก๋วยเตี๋ยวลุยสวน ของที่มีน้ำจิ้มเหล่านี้มีปริมาณโซเดียมในระดับเสี่ยงสูง มากกว่า 1,000 มิลลิกรัม/ถุง หรือกล่องที่จำหน่าย ตรวจพบร้อยละ 40 ของจำนวนชนิดอาหารว่าง ล้างปากด้วยขนมไทยก็ไม่มีละเว้น ข้าวเหนียวสังขยา ขนมครก สาคูไส้หมู กล้วยบวชชี และตะโก้สาคู มีโซเดียมในระดับความเสี่ยงต่ำระหว่าง 200-600 มิลลิกรัม

มีการสุ่มเก็บตัวอย่างอาหารหาบเร่แผงลอย ทั้งริมบาทวิถี และในตลาดรวมถึงศูนย์อาหารจากเขตต่างๆ ของกรุงเทพฯ รวม 221 ตัวอย่าง 76 ชนิด แบ่งเป็นกับข้าว 27 ชนิด อาหารจานเดียว 29 ชนิด และ อาหารว่าง/ขนม 20 ชนิด พบว่าอาหารที่สำรวจส่วนใหญ่มีปริมาณโซเดียมต่อน้ำหนักหน่วย ขายเป็นถุง หรือกล่อง ในระดับเสี่ยงต่อสุขภาพ

รสชาติกลมกล่อมเค็มพอดีนั้น งานวิจัยชิ้นนี้เผยตัวเลขการใช้น้ำปลา 6 กรัม/น้ำซุป 200 ซีซี มีปริมาณโซเดียมเพียง 600 มิลลิกรัม จึงมีความเป็นไปได้ที่ร้านค้าจะมีการใช้ผงชูรส ผงปรุงแต่งรสชนิดก้อน/ผง ในปริมาณสูงเกินความจำเป็น สำรวจในการศึกษานี้อาหารส่วนใหญ่มีโซเดียมในระดับความเสี่ยงสูงต่อสุขภาพ

นพ.สุรศักดิ์ กันตชูเวสศิริ ประธานเครือข่ายลดบริโภคเค็ม และอาจารย์ประจำหน่วยโรคไต ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี แนะการปรับพฤติกรรมการกิน โดยวิธีลดความเค็มลงทีละ 10% สมองหรือลิ้นของเราจะจับไม่ได้ จากที่เคยเติมน้ำปลาในก๋วยเตี๋ยว 1 ช้อน ลองเปลี่ยนเป็นค่อนช้อน ลิ้นจะบอกไม่ได้ว่ารสชาติเปลี่ยนหรือไม่

“อีกสองอาทิตย์ก็ลดอีก 10% ภายใน 3 อาทิตย์-1 เดือน เราจะสามารถจะลดรสชาตินั้นลงได้ โดยรู้สึกว่ายังอร่อยเหมือนเดิม ลิ้นกับสมองจะบอกว่าอร่อย ด้วยความเค็มที่ลดลง

อาหารที่เป็นน้ำมักจะเค็ม เพราะในน้ำซุปที่ทั้งเกลือ ผงชูรส ซอสปรุงรส กินก๋วยเตี๋ยวมีสติบังคับให้ตัวเองกินแค่ครึ่งชามก็พอครับ นอกจากสตรีทฟู้ด อาหารที่มีอิทธิพลกับคนไทยอีก 1 อย่าง คือ ข้าวกล่องร้านสะดวกซื้อ แต่เป็นสิ่งที่เราดูปริมาณโซเดียมข้างกล่องได้ ส่วนการลดรสหวาน ก็มีทางเลือกคือโลโก้ ‘ทางเลือกสุขภาพ’ ที่ติดมากับผลิตภัณฑ์อาหาร 8 กลุ่ม ได้แก่ อาหารมื้อหลัก เครื่องปรุงรส เครื่องดื่ม นม อาหารกึ่งสำเร็จรูป ขนมขบเคี้ยว น้ำมันและไขมัน รวมถึงไอศกรีม โดยผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มที่ผ่านมาตรฐาน ต้องมีปริมาณน้ำตาลไม่เกิน 6 กรัม/100 มิลลิลิตร

ควรลดความถี่ในการกินอาหารสตรีทฟู้ด และหันมาเตรียมอาหารเองบ้างบางมื้อ เพื่อช่วยลดความเสี่ยงต่อการได้รับโซเดียมมากเกินไป” นพ.สุรศักดิ์ แนะนำลดโซเดียมไม่ยากเกิน

ชีวิตประจำวันเลี่ยงยาก สสส.มีข้อเสนอแนะสำหรับการลดโซเดียมจากการรับประทานอาหารสตรีทฟู้ด

1.ลดความถี่ในการกินอาหารประเภทกับข้าวที่มีการใช้ส่วนผสม ไตปลา ปลาร้า พริกแกง และกะปิ

2.ลดการกินน้ำปรุงส้มตำ น้ำยำ/พล่าต่างๆ ในอาหารรสแซ่บ

3.ลดการกินน้ำแกงทั้งชนิดที่ใส่กะทิ/ไม่ใส่กะทิ ในอาหารประเภทกับข้าว รวมทั้งน้ำต้มยำ ต้มโคล้ง

4.ลดการกินน้ำซุป ในอาหารจานเดียวกลุ่มก๋วยเตี๋ยว/บะหมี่ สุกี้ และอื่น ๆ

5.ลดการกินน้ำจิ้มของอาหารที่มีน้ำจิ้มทุกประเภท

6.ลดการกินอาหารว่างประเภทอาหารแปรรูป ได้แก่ ไส้กรอก หมูยอ ลูกชิ้น อื่นๆ

7.ไม่ควรปรุงเพิ่ม เกลือ น้ำปลา ซีอิ๊ว และซอสต่างๆ บนโต๊ะอาหาร

8.เลือกซื้ออาหารสตรีทฟู้ด จากร้านค้าที่มั่นใจว่าไม่ใช้ผงชูรส ผงปรุงแต่งรสชนิดก้อน/ผง

9.เลือกซื้ออาหารสตรีทฟู้ด จากร้านค้าที่เน้นขายอาหารเพื่อสุขภาพ เช่น เลือกใช้วัตถุดิบส่วนผสมที่มีคุณภาพ ปรุงอาหารได้รสชาติที่พอดี ไม่หวานมันเค็มจนเกินไป และไม่ใช้ผงชูรส ผงปรุงแต่งรสชาติใดๆ

“ลองเลิก”กินแบบที่เราคุ้นเคย

ไม่ใช่เรื่องยาก “บุศ” วรรณ์วรี สรรพกุลโรจน์ เปลี่ยนวิถีการกินซึ่งมาจากปัญหาเคยเป็นเด็กอ้วน ทุกวันนี้เลือกกินอาหารสูตร Food Combination และเผยแพร่สูตรทางเฟซบุ๊ก Healthy Living By Bud สื่อวิธีสร้างสุขภาพดีขึ้น สร้างวัฒนธรรมการบริโภคอาหารยุคใหม่ ปรุงความอร่อยแถมเฮลต์ตี้ได้ด้วย

“เราติดเค็มติดหวานด้วยความเคยชินค่ะ บุศเคยอ้วน ท้องผูก ท้องอืด มีกลิ่นตัว ไม่มั่นใจในตัวเอง ป่วยเป็นภูมิแพ้บ่อย โรคพวกนี้มากับน้ำหนักตัวทั้งนั้นค่ะ อีกเรื่องที่เราเจอกับตัวเองคือคุณพ่อเสียชีวิตเพราะเป็นมะเร็งลำไส้ ทำให้บุศมาศึกษาเรื่องการกินอาหารสูตร Food Combination จากตำราต่างประเทศ ทดลองใช้อาหารรักษาตัวเอง ทำให้น้ำหนักลดลง 10 กิโลกรัม

การปรับสูตรไม่ใช่แค่ลดน้ำตาล หรือลดน้ำปลา แต่ต้องเอาอย่างอื่นไปทดแทนให้อร่อยค่ะ เคล็ดลับอาหารสูตรนี้คือเครื่องเทศ ขิง ข่า ตะไคร้ กระเทียม เครื่องเทศของไทยเราจะช่วยให้มีกลิ่นหอม และรสชาติจัดจ้านขึ้นได้

กินให้สวยแถมได้สุขภาพดี วันนี้ทำได้ไม่ยากจริงๆ ค่ะ ถ้าอยากกินคุกกี้ก็ต้องเลือกกินนะคะ ปัจจุบันกระแสอาหารเพื่อสุขภาพกำลังได้รับความนิยม ตามซูเปอร์มาเก็ตมีขนมติดฉลากบรรจุภัณฑ์อาหารระบุว่า ไม่มีน้ำตาล (Sugar Free) ไม่มีไขมัน (Fat Free) รวมถึงฉลากปลอดกลูเตน (Gluten Free) หรือถ้ามีเวลาทำเองก็ดีมากๆ ค่ะ เราก็จะได้คุกกี้มีประโยชน์และอร่อยที่สุด

บุศแจกสูตรส่วนผสมจากอาหารธรรมชาติ เลือกใช้น้ำมันจากอโวคาโด ความหวานจากน้ำหวานดอกมะพร้าวซึ่งมีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำ และย่อยง่าย

สาวๆ ลดหุ่นนิยมเลือกกินโยเกิร์ต และก็จะซื้อทั่วไปซึ่งมีทั้งน้ำตาล​ และสารคงตัว​ โดยปกติแป้ง​ กับน้ำ​ หรือ​ไขมันกับน้ำต้องแยกชั้น​ แล้วทำไมโยเกิร์ต​จึงเป็นเนื้อเดียวกัน…บุศอ่านตำราแล้วมีคำถามนั่น​หมายความว่า​ มีอะไรแปลกปลอมหรือเปล่า? หลายๆ คนกินแล้ว​น้ำหนักไม่ลด หรือ​ท้องอืดน้ำหนักขึ้นไปอีก โยเกิร์ตที่เราทำเองเลือกธัญพืชชนิดต่างๆ ได้ ถั่วเขียว​ ถั่วขาว​ ลูก​เดือย​ เม็ดบัว​ ตามที่เราชอบ ใช้ส่วนผสม​ธรรมชาติค่ะ น้ำหวานดอกมะพร้าว กะทิ เมล็ดเชีย​ รสอร่อยมาจากธรรมชาติ

น้ำตาลเป็นสารให้ความหวาน ให้พลังงานแก่ร่างกาย สามารถช่วยกระตุ้นการหลั่งของสารเคมีในสมอง ทำให้รู้สึกสดชื่น อารมณ์ดีได้ แต่ก็มีข้อเสียของแถมที่ตามมา อย่างแรกที่เห็นชัดเจนคือกินมากก็เป็นโรคอ้วนลงพุง เบาหวาน ผู้หญิงก่อมะเร็งมดลูกได้

องค์การอนามัยโลกแนะนำให้กินน้ำตาลไม่เกิน 10% ของความต้องการพลังงานใน 1 วัน หรือปริมาณที่เหมาะสมสำหรับคนไทย คือ กินน้ำตาลไม่เกินวันละ 6 ช้อนชา แต่ร่างกายคนเราไม่ได้ต้องการมากขนาดนั้นค่ะ ถ้าไม่ได้ใช้พลังงาน นั่งทำงานในออฟฟิศทุกวัน และไม่เคยออกกำลังกายเลย ก็ต้องเริ่มปรับนิสัยการกินสุขภาพก็แข็งแรงค่ะ”

“การออมเป็นฐานแข็งแกร่งของการลงทุน” ท่องประโยคนี้ไว้ให้ขึ้นใจ ในระหว่างที่ออมเงินก็ควรหาความรู้การลงทุนไปด้วย โดยตั้งเป้าให้เป็นการเรียนรู้ไม่มีวันจบ ใครเริ่มต้นเร็ว และทำได้ดี ก็ถือว่ามีชัยไปกว่าครึ่งชีวิตความมั่งคั่งรออยู่

การมีเงินออมไม่ว่าจะออม 5% หรือ 10% ของเงินเดือน ก็ต้องเก็บออม ซึ่งดีกว่าไม่มีเงินออมเลย ในยามฉุกเฉินเงินออมช่วยได้เสมอ หรือหากมีฝันอยากซื้อบ้าน อยากซื้อรถ อยากเรียนต่อปริญญาอีกใบ เงินออมก็ช่วยเติมให้ฝันเป็นจริงได้ แต่ถ้าเป้าหมายต่อไปจากนี้คืออยากร่ำรวย เงินออมก็จะช่วยต่อยอดการลงทุน แม้จะเป็นเงินออมก้อนน้อย ก็ออกดอกออกผลกลายเป็นเงินก้อนโตได้ เมื่อถึงเวลาแก่ตัวไปก็ไม่ลำบาก ได้ใช้ชีวิตกินเที่ยวตามใจปรารถนา ทำให้มีสุขภาพจิตที่ดี สุขภาพกายก็ดีไปด้วย และยังมีเงินเหลือแบ่งปันให้ลูกหลานเป็นมรดกได้อีก ซึ่งก็ต้องมีคุณสมบัตินักลงทุน ดังนี้

อย่ายึดติดกับการเป็นมนุษย์เงินเดือน

อย่ารอที่จะรับแค่เงินเดือนอย่างเดียว แล้วสถานการณ์บางบริษัทก็จัดว่าผีซ้ำด้ำพลอย รับเงินเดือนเท่าเดิม ไม่มีการขึ้นเงินเดือนมาแล้วหลายๆ ปี ใครอยู่ในสถานการณ์นี้ต้องหาเงินจากการทำธุรกิจอื่นๆ ไปด้วย แต่ไม่ใช่คิดการใหญ่ถึงกับการทิ้งงานประจำไปทำ แค่หาช่องทางการทำเงินเพิ่มเท่านั้นเอง การทำธุรกิจที่เราถนัดถือเป็นทางออกที่ตอบโจทย์ได้มากที่สุด

วันนี้ดอกเบี้ยเงินฝาก ถูกเงินเฟ้อแซงหน้าไปแล้ว ถ้าใครขืนยังนิ่งดูดาย ฝากเงินในธนาคารเพียงอย่างเดียว แล้วดอกเบี้ยจะผลิดอกออกผลได้อย่างไร

การให้เงินนอนนิ่งๆ เป็นเงินก้อนโตในบัญชีเงินฝาก นับเป็นสิ่งที่ดี แต่กับดอกเบี้ยที่น้อยนิดวันนี้มันไม่ใช่แล้ว ควรศึกษาหาหนทางโยกเงินไปลงทุน ไปทำให้เงินงอกเงย สิ่งที่ทำให้ผลตอบแทนของเรามากกว่าดอกเบี้ยเงินฝาก ได้แก่ ตราสารหนี้ หุ้นกู้ อสังหาริมทรัพย์ ทองคำ ตลาดหุ้น กองทุนหุ้นปันผล กองทุนลดภาษี อย่าไปกังวลใจมากเงินอาจจะเพิ่มช้าๆ ก็ยังดีกว่าฝากเงินเย็นไว้เฉยๆ แน่นอน

มีเงินก้อนควรคิดลงทุน

หลายครั้งหลายหน มักจะได้ยินคนอยากร่ำรวยอ้างเหตุผลที่ว่า ไม่มีเวลา ไม่กล้า ไม่มีความรู้ กลัวการขาดทุน

เลิกคิดดีกว่าว่าการลงทุนเป็นเรื่องซับซ้อน ควรหันมาสนใจศึกษารูปแบบการลงทุนทางการเงิน ซึ่งมีผลิตภัณฑ์ของใหม่ๆ มาให้เรียนรู้ตลอดเวลา วางแผนชีวิตและวางแผนการเงินควรทำให้เป็นของคู่กัน กระเป๋าสตางค์อู้ฟู่ไม่ได้มาจากการใช้ชีวิตเลื่อนลอยไปวันๆ คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเศรษฐี ไม่มีใครหยุดนิ่งเลยสักราย ร่ำรวยแล้ว ก็ยังทำงานเพื่อสร้างความมั่งคั่งให้ตัวเอง การลงทุนย่อมมีความเสี่ยง ทำให้นักลงทุนมีความอดทน แม้ว่าบางจังหวะชีวิตจะเพลี่ยงพล้ำ ก็ไม่ท้อถอย ไม่ยอมพ่ายแพ้ต่ออุปสรรค

หมั่นศึกษาหาความรู้ในสิ่งที่ทำ

ก่อนการตัดสินใจทำธุรกิจหรือลงทุน เรามักจะได้ยินประโยคคุ้นหูเป็นประจำ “การลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลก่อนการตัดสินใจลงทุน” สำหรับคนอยากมั่นคงเรื่องการเงิน กลายเป็นประโยคต่อยอดความรู้ความชำนาญ ยิ่งมีความเสี่ยง ก็ยิ่งต้องมีข้อมูลมากขึ้นเท่านั้น ทุกความเสี่ยง ก็ยังมีโอกาสและสามารถทำ “กำไร”

ยกตัวอย่างเช่น ทิศทางของอสังหาริมทรัพย์ไทยปี 2018 ราคาหุ้นอสังหาฯ ทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่กลับมีข่าวในสื่อโซเชียลว่าปีนี้ อาจจะเกิดฟองสบู่แตกในภาคอสังหาฯ หลายคนก็เริ่มกลัวกันยกใหญ่จนไม่กล้าลงทุนทำให้เสียโอกาสไป นั่นคือความกลัวโดยไม่ศึกษาข้อเท็จจริง ราคาคอนโดมิเนียมแพงขึ้นทุกปี จนรุ่นลูกของเรา อาจต้องเช่าอยู่เป็นส่วนใหญ่ หากพ่อแม่ไม่(กล้า)ซื้อเก็บไว้ให้เป็นมรดกที่มั่นคง

ลงมือทำให้เร็วที่สุด

หากไม่เริ่มลงมือทำ แล้วเมื่อใดจะประสบความสำเร็จในชีวิต ไม่จำเป็นต้องรอคอยทุกอย่างให้พร้อม จึงลงมือทำ การเริ่มช้าเท่าไร เป้าหมายที่คุณตั้งก็ยิ่งไกลเกินฝันออกไปเท่านั้น เพราะวิธีที่ดีที่สุด คือ เรียนรู้จากประสบการณ์จริง และเผชิญและแก้ไขปัญหา ซึ่งถือว่าเป็นครูชั้นเยี่ยมยอด ไม่ใช่การเรียนรู้จากตำราเพียงอย่างเดียว

บรรดาเศรษฐีเริ่มต้นลงทุนตอนอายุน้อยทั้งนั้น เพราะนั่นหมายความว่าเรายังมีเวลาเรียนรู้จากความผิดพลาดได้อีกมากมายหลายเรื่อง ดีกว่าคิดทำในช่วงวัยที่รับภาระอยู่มาก เช่น ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ค่าเทอมลูก ไปจนการเลี้ยงดูพ่อแม่ ฯลฯ โอกาสทุ่มเททางการเงินก็จะยากมากขึ้นเป็นเงาตามตัว การลงทุนนี่แหละจะทำให้คุณมีรายรับเข้ามามาก

อย่ากลัว “ขาดทุน”

ข้อนี้สำคัญมาก เพราะคนส่วนใหญ่มักติดกับดักความคิดนี้ จึงไม่กล้าลงมือทำอะไรเลย ซึ่งการทำธุรกิจหรือการลงทำทุน มีความเสี่ยงเสมอ แต่หากมีความตั้งใจ ทุ่มเทความพยายามทั้งหมดที่มี อาจเพิ่มรายรับได้มากถึง 3-4 เท่าของเงินลงทุน โดยตอนแรกอาจจะเริ่มลงทุนหลักพัน หรือหลักหมื่นบาทเพื่อป้องกันความเสี่ยง แล้วหากเริ่มไปได้ดี จึงค่อยเพิ่ม หรือขยายการลงทุนให้มากยิ่งขึ้นไป

เมื่อต้องการความมั่นคงเมื่อเกษียณ วันนี้ต้องจำให้ขึ้นใจ อย่ากลัวที่จะเสี่ยงกับการลงทุน หรือแม้การขาดทุนบ้างในระยะสั้น แต่การมีเงินไม่พอใช้ในยามแก่ตัวลง เป็นเรื่องควรกลัวกว่ามาก

เจ้าของแบรนด์สลัดไฮโซ บาย อ.หนึ่ง-สิรีสุรีนันท์ จงศิริกุล เรียกได้ว่าความสุขของเธอเรียบง่ายในบ้านโทนสีเทา ที่นอกจากบ้านจะน่าอยู่แล้ว เธอยังทำออฟฟิศอยู่ชั้น 1 ของบ้าน เวลาทำงานทั้งงานทำสลัดให้ลูกสาวได้รับประทานในห้องครัวตกแต่งสวยงาม มีลูกนั่งรอในห้องกินข้าวตกแต่งวอลเปเปอร์สีเอิร์ธโทน ความสุขง่ายๆ เธอจึงหาได้จากที่บ้านแสนอบอุ่น ที่ตกแต่งบ้านให้ออกมาในสไตล์โคซี เพราะสิรีสุรีนันท์บอกว่า บ้านมีคุณค่าทางจิตใจมาก

“บ้านหลังนี้มูลค่าเหยียบ 10 ล้าน เกือบไม่ได้เป็นเจ้าของ เพราะต่อรองราคากันยังไม่ได้ ซึ่งสามีบอกว่าฮวงจุ้ยที่นี่ดี ยิ่งมาดูช่วงเย็นๆ บรรยากาศดีมาก เงียบสงบ ไม่วุ่นวาย เต็มไปด้วยธรรมชาติ พอตกลงราคากันได้ดิฉันตัดสินใจซื้อเลย และใช้เวลาตกแต่งนานเป็นปี โดยให้อินทีเรียร์ออกแบบเต็มที่ โดยโจทย์คือตกแต่งสไตล์โมเดิร์นแบบดูไม่เบื่อ อยู่แล้วสบายๆ ได้ความเป็นบ้าน ไม่หวือหวาอยู่ได้นานค่ะ”

บ้านสวยลงตัวมีขนาดพอดีๆ ไม่เล็กไม่ใหญ่ มีพื้นที่ใช้สอย 257 ตารางเมตร ปลูกบ้านบนเนื้อที่ 82 ตารางวา สวยงามด้วย แม้ให้นักออกแบบตกแต่งภายในตกแต่งให้ทั้งหลัง แต่ห้องนอนของเจ้าของบ้านขอสไตล์วินเทจแบบโมเดิร์น

“สามีดิฉันงงมากว่าทำไมห้องนอนไม่ออกแบบเองทั้งหมด เพราะเขารู้ว่าดิฉันชอบสไตล์วินเทจแต่ดิฉันอะไรก็ได้ อย่างสิ่งของชอบมีก็ได้ไม่มีก็ได้ไม่เป็นไร เพราะดิฉันอยากฝึกการปล่อยวาง อยากรู้ว่าเราจะปล่อยวางได้แค่ไหน ทุกห้องมีห้องน้ำส่วนตัว มีห้องพักผ่อนส่วนตัวของคุณยาย เรื่องออกแบบตกแต่งบ้าน ดิฉันไว้ใจอินทีเรียร์ดีไซน์ทั้งหมด แต่เครื่องนอนดิฉันขอเลือกเอง”

วัสดุที่ใช้ตกแต่งบ้านส่วนใหญ่ อาจารย์หนึ่งเลือกเป็นหินอ่อนทั้งหมด เพื่อให้บ้านดูภูมิฐานในส่วนของบิลต์อิน และเฟอร์นิเจอร์ใช้แบบลอยตัวทั้งหมด อย่างโรงรถเธอคิดว่าจะตกแต่งให้มากกว่านี้ แต่ด้วยการอยากฝึกให้ตนเองปล่อยวาง อะไรที่ไม่จำเป็นเธอตัดทิ้ง เช่น ตั้งใจจะติดกระจกนิรภัยที่โรงรถเพื่อให้แมตช์กับแบบบ้านทันสมัย ก็ตัดออก เพราะเกินความจำเป็น แต่อุปกรณ์และเฟอร์นิเจอร์ อาจารย์หนึ่งใส่ใจต้องเป็นแบรนด์อันดับต้นๆ เท่านั้น ลิ้นชักสั่งตรงจากออสเตรเลีย แม้กระทั่งอุปกรณ์มือจับเธอก็ให้ความสำคัญ

“เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมด แม้ไม่ใช่สไตล์ของดิฉันเพราะตัวเองชอบแนววินเทจ แต่ทุกอย่างก็ดูลงตัวนะคะ และดิฉันอยู่ได้สบายมาก อย่างโคมไฟในห้องรับแขกสวยมาก มูลค่าไม่แพง ดอกไม้ประดับแบบเรียบๆ แต่ไฟในห้องครัวดิฉันยกให้เป็นนางเอกที่ดูโดดเด่นเพื่อให้บ้านดูมีลูกเล่นมากขึ้น”

หากถามถึงมุมโปรดของอาจารย์หนึ่ง แน่นอนก็คือห้องครัวที่เป็นสถานที่ที่เธอได้ทำกับข้าวแสนอร่อยให้ลูกและสามีได้รับประทาน หรือไม่ก็นั่งทำงานในห้องทำงานส่วนตัวที่ชั้น 1 อีก 1 มุมโปรดของสิรีสุรีนันท์ คือ ห้องพระ ได้เข้าไปสวดมนต์จิตใจก็สงบ

สำหรับฟังก์ชั่นของบ้าน เปิดประตูเข้ามาจะพบกับห้องรับแขก ห้องกินข้าว เคาน์เตอร์บาร์เป็นมุมเตรียมน้ำเตรียมอาหาร และมุมนี้อาจารย์หนึ่งใช้จัดเวิร์กช็อปการทำน้ำสลัดที่บ้านอยู่บ่อยๆ หรือเป็นมุมที่ใช้อัดคลิปทำรายการลงเฟซบุ๊กส่วนตัว ลูกสาวคนโตเป็นทั้งตากล้องและลงมือตัดต่อให้คุณแม่ด้วยตัวเอง ถือเป็นการทำงานร่วมกันอย่างลงตัวที่สุด เพราะต่างก็ชอบทำอาหารคล้ายๆ กัน ส่วนด้านหลังแบ่งเป็นห้องครัวฝรั่ง ห้องตรงบันไดทำเป็นห้องทำงานสุดรักของอาจารย์หนึ่ง

ขึ้นไปชั้น 2 แบ่งเป็นห้องนอน 3 ห้อง ได้แก่ ห้องพักแขก ห้องของเจ้าของบ้าน ห้องของลูกสาวทั้งสอง และห้องพระซึ่งเดิมเป็นห้องนั่งเล่น แต่เจ้าของบ้านปรับเปลี่ยนเป็นห้องพระไว้นั่งสวดมนต์และทำสมาธิก่อนนอน ส่วนสวนนอกบ้านมีพื้นที่ไม่มาก ไว้ทำเป็นสวนเล็กๆ หน้าบ้าน เพราะหมู่บ้านมีสนามกว้างใหญ่ ลูกบ้านสามารถไปแชร์สวนซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนกลางได้

“อย่างมุมหน้าบ้านดิฉันนำศาลาเล็กๆ มาตั้ง ทำเป็นมุมปาร์ตี้ นั่งเล่น หรือจัดปาร์ตี้หมูกระทะ ซึ่งความสุขเราสามารถหาได้ง่ายๆ ที่บ้าน อีกทั้งดีต่อสุขภาพ เราควรเลือกกินของที่สะอาด สรรหามาด้วยตนเอง ล้างเอง ปรุงเอง ปลอดภัยที่สุด อย่างน้ำจิ้มหมูกระทะดิฉันก็ทำกินเอง เราออร์แกนิกได้ 100% ดีกับสุขภาพ น้ำจิ้มสุกี้ก็ซอสพริก มะเขือเทศ พริกขี้หนู มะนาว ได้แล้ว น้ำปลาควรกินแต่น้อยค่ะ” 

เมื่อยามที่ความสูงวัยเริ่มมาเยือน ความเจ็บไข้มาเยือน ก็ตั้งสติให้มั่น เตรียมใจรับมือ บนวิถีทางแห่งความเป็นสายกลาง ความเป็นธรรมชาติ แม้เป็นของฟรีที่ไม่มีใครอยากได้ แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี เปิดใจรับและอยู่กับมันให้มีความสุข เหมือนเพื่อนเก่าที่ต้องเวียนมาเจอกันจนได้ อย่าตื่นตระหนกให้มากจนเกินไปมันเป็นเรื่องธรรมชาติทุกคนต้องเจอ

ดร.ชนิสา อรรถจินดา ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพให้ข้อคิดไว้ว่า มะเร็งในความคิดของคนส่วนใหญ่นั้นน่ากลัว แต่แท้ที่จริงแล้วมันเป็นธรรมชาติส่วนหนึ่งของมนุษย์ เพราะนี่คือสิ่งที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า จะมีผู้ใดกล่าวว่ามะเร็งคือธรรมชาติ (Cancer is Natural) มะเร็งคือธรรมชาติของการปรับตัวของเซลล์ อันเนื่องมาจากการที่เลือดของเรากลายเป็นพิษ เกินกว่าที่เซลล์จะมีชีวิตต่อไปได้

ถ้าหากเซลล์เหล่านั้นไม่ปรับตัว เซลล์พวกนั้นก็จะป่วยและตาย เซลล์พวกนั้นจึงตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติ ด้วยการผ่าเหล่าเพราะเซลล์ในร่างกายมนุษย์มีความสามารถที่จะปรับตัว เพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลง การปรับตัวของเซลล์ จึงเป็นสิ่งที่เป็นธรรมชาติ แต่เป็นที่น่าเสียดายว่า คุณหมอทั่วโลกบอกกับเราว่าวิธีการรักษามะเร็งคือ การบำบัดด้วยคีโม หรือการทำลายเซลล์มะเร็งด้วยรังสี แต่สิ่งที่คุณหมอไม่ได้บอกเราคือ ทำไมเซลล์มะเร็งจึงผ่าเหล่าตั้งแต่แรก

เมื่อสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป เซลล์อีกจำนวนมากก็จะผ่าเหล่า ต่อไปอีกไม่เร็วก็ช้านั่นเป็นสาเหตุ ที่เราพบเห็นผู้ป่วยมะเร็ง ถูกให้คีโมดีขึ้นเพียงชั่วคราวแล้วกลับทรุดลงไปใหม่อีก จากมุมมองของเซลล์ หากมันไม่ผ่าเหล่ามันจะต้องตาย การผ่าเหล่าของเซลล์จึงเป็นธรรมชาติ

มะเร็งแท้จริงแล้วคือ วิวัฒนาการของกลุ่มเซลล์ที่พยายามรอดตาย จากสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษ แต่ทั้งหมดนี้ก็กลายเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ เพราะเซลล์เหล่านั้นลงเอยด้วยการฆ่าร่างกาย แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ที่แท้จริงมะเร็ง คือวิวัฒนาการของกลุ่มเซลล์ที่พยายามจะรอดตาย ในสภาพแวดล้อม ที่เป็นพิษอย่างสูง เราต้องพยายาม ทำความเข้าใจ ในประเด็นนี้ให้ชัดเจน การพยายามฆ่าเซลล์เหล่านั้น โดยไม่ได้เปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมเปรียบได้กับการฆ่าแมลงวัน โดยไม่ได้พยายามเอาขยะออกไป

การปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้ดีขึ้นจะช่วยลดสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษในร่างกาย ด้วยวิธีการง่ายๆ 3 วิธี เพื่อให้คุณมีสุขภาพที่ดีมีอายุยืนยาว

1.หายใจลึกๆ

สิ่งแรกที่กระตุ้นให้เซลล์ผ่าเหล่า และกลายเป็นเซลล์มะเร็งคือ การขาดออกซิเจน เซลล์มะเร็งปรับตัวเพื่อรอดชีวิตในสภาพแวดล้อมที่มีระดับ ออกซิเจนต่ำ ยิ่งมีออกซิเจนต่ำเท่าไร เซลล์มะเร็งก็ยิ่งเติบโตได้มากขึ้นเท่านั้น เพราะนี่คือวิวัฒนาการของเซลล์ ที่ปกติต้องการจะรอดชีวิตอยู่ได้ในสภาพแวดล้อมที่มีระดับออกซิเจนต่ำ

วิธีแก้ไข – หายใจลึกๆ ซึ่งเป็นการออกกำลังง่ายๆ ที่ทำได้ทุกเช้า เพื่อเพิ่มระดับออกซิเจนให้กับเลือด ด้วยการเดิน 5 นาที แล้ว… หายใจเข้า 4 ครั้งติดกัน กลั้นหายใจแล้วนับ 1-4

หายใจออกช้าๆ 4 ครั้ง ติดกัน ทำอีกครั้งหายใจเข้าทางจมูกค้างไว้สักครู่แล้วหายใจออกทางปาก โดยหายใจเข้าไปในท้อง ไม่ใช่หายใจเข้าไปในอก นี่คือวิธีการหายใจที่ถูกต้อง ถ้าหากไม่มีที่เดินให้เดินในห้องนอนของคุณ เพราะมันมีที่พอสำหรับการออกกำลังของเราทุกวิธี

2.หยุดรับประทานที่เป็นกรด

สภาพแวดล้อมที่เป็นกรดจะกระตุ้นการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง เพราะนั่นคือการตอบสนองที่จะทำให้เซลล์รอดชีวิตได้ในสภาพแวดล้อมที่เป็นกรด เซลล์ที่ผ่าเหล่าจะตายในสภาพแวดล้อมที่เป็นด่างและเติบโตในสภาพแวดล้อมที่เป็นกรด เราจะทำให้ร่างกายของเราเป็นด่างได้ ก็ด้วยการรับประทานอาหารที่เป็นด่างมากขึ้น เช่น น้ำผัก น้ำผลไม้สด มีประสิทธิภาพสูงมาก งดน้ำตาล น้ำอัดลมทุกชนิด กาแฟ เนื้อสัตว์ นม บุหรี่ และแอลกอฮอล์

ควรรับประทาน – ผักสดสีเขียว ผลไม้สด น้ำด่าง และน้ำมะพร้าว หากต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงสุขภาพอย่างน่าอัศจรรย์ในระยะเวลาอันสั้น คือดื่มน้ำผักสดปั่นทุกเช้า โดยไม่ต้องรับประทานอะไรอีกเลย จนกว่าจะถึงมื้อเที่ยง นำผักใบเขียว ผลไม้ หลากหลายชนิด มะเขือเทศ แตงกวา ปั่นกับน้ำสะอาดแล้วดื่ม อาจจะคิดว่ามันไม่น่าดื่มเลย แต่มันก็ไม่เลวร้ายและออกจะอร่อยด้วยซ้ำไปเมื่อเราคุ้นเคยกับมัน

3.ดูแลร่างกายจิตใจ

เพราะความเครียดทำให้ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ ความเครียดคือฆาตกรเบอร์หนึ่ง และเป็นต้นเหตุที่ก่อให้เกิดโรคทุกโรค ความเครียดจะเพิ่มกรดและส่งผลกระทบต่อทุกสิ่งทุกอย่างในร่างกาย จึงเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ที่เราจะต้องทำจิตใจให้แข็งแรงเบิกบานอยู่เสมอ

วิธีการ – ทำสมาธิ ดูหนังตลก ละเว้นจากการดู ข่าวร้ายและ เรื่องเลวร้าย อ่านหนังสือดีๆ ที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ หาสัตว์มาเลี้ยง พบเพื่อนใหม่ๆ เพื่อสัมพันธภาพใหม่ๆ ปลดความทุกข์ความสลดใจเก่าๆ และสิ่งเลวร้ายต่างๆ ที่ผ่านไปแล้ว

ณัฐกาณจน์ ภุมารินธนกาญน์ ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด บริษัท เอ็ม บี เค เรียลเอสเตท และผู้ร่วมก่อตั้งเพจชมรมสานใจ สายใยผ้าซิ่น เธอเป็นชาวเชียงใหม่ที่คุ้นเคยกับผ้าไทยมาแต่ครั้งยังแรกรุ่น แต่ก็มิได้สนใจจริงจังนัก จนเติบใหญ่มาทำงานในกรุงเทพฯ แล้วหลายปี จึงเริ่มเห็นความมีเสน่ห์ของผ้าไทยและหลงใหลมากขึ้นจนเริ่มสวมใส่และสะสมอย่างจริงจังเมื่อ 10 ปีที่ผ่านมา

แรงบันดาลใจเกิดจากการเห็นศิลปินชาวเหนืออย่าง สุนทรี เวชานนท์ สวมใส่อย่างสวยงามด้วยความชื่นชม ดูสวยงามอ่อนหวานสมเป็นสาวเหนือที่งามตา จึงเริ่มหันมาใส่ผ้าไทยเองบ้าง

“ตอนที่เริ่มใส่ใหม่ๆ ก็ซื้อผ้าซิ่น ผ้าทอ ผ้าไหม ที่เป็นผ้าใหม่ผืนละไม่กี่ร้อยจนถึงหลักพัน พอใส่ไปเรื่อยๆ ก็เริ่มลุ่มหลงมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มใช้ผ้าดีขึ้นแพงขึ้น ราคาหลักพันยันหลักหมื่น หลังจากนั้น 2-3 ปี ก็เริ่มสะสมหาของดี ของเก่า คุณภาพดีขึ้น ตั้งใจซื้อเพื่อมาเก็บสะสมด้วยเพื่อใส่ด้วย เริ่มจากผ้าลุนตยา เป็นผ้ามีราคาผืนแรกที่ซื้อเพื่อหวังจะสะสมเอาไว้ เป็นผ้าเก่าของพม่า เห็นครั้งแรกแล้วชอบทันที สวยถูกใจ ตอนที่ซื้อผืนนี้เมื่อ 7-8 ปีที่แล้วราคาแค่หมื่นต้นๆ ตอนนี้ก็คงหลายหมื่นแล้ว แต่คุณค่าไม่ได้อยู่เฉพาะที่ราคา แต่มันคือคุณค่าทางใจ มันมีประวัติศาสตร์ความเป็นมา มันมีจิตวิญญาณเพราะเป็นผ้าเก่าอายุหลายๆ สิบปีที่มีคนเคยเป็นเจ้าของมาก่อน และคนยุคก่อนเขาทอผ้าเพื่อมาใช้เองไม่ได้ทอเพื่อขาย มันจึงใส่ความรักความตั้งใจลงไประหว่างการทอด้วย” เธอเล่าอย่างมีความสุข

เธอบอกว่าตอนนี้มีผ้าทอ ผ้าไหม อยู่ 500 กว่าผืน ใช้เวลาสะสมมาเกือบ 10 ปี ตั้งแต่อายุ 30 กว่าๆ มีทั้งราคาถูกและราคาแพง แรกๆ ก็ไม่กี่พัน หลังๆ นี้ก็หลักหมื่นหรือหมื่นปลายๆ ยิ่งนานวันก็ยิ่งใจกล้าเล่นของชิ้นใหญ่มากขึ้นทุกที เริ่มมีหลักหมื่นปลายๆ เฉียดหลักแสนเข้าไปทุกที

โดยเธอจะสะสมผ้าในกลุ่มอาเซียน เริ่มจากผ้าไทย พม่า อินโดนีเซีย เขมร แล้วก็ผ้าในกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ เช่น กะเหรี่ยง ลัวะ อาข่า สิบสองปันนา“ที่ชอบเป็นพิเศษคือผ้าพม่าเขาจะเล่นเชิง มีตีนจกสวยงาม ผ้าพม่าของเดิมๆ ก็สวย นำมาประยุกต์ใช้ก็สวย เอาตีนจกมาต่อเชิง เช่น ผ้าเข้ายาแดงจะเป็นกลุ่มเฉพาะที่เจ้านายพม่าใส่กัน ใส่แล้วจะรู้ชนชั้นทันทีว่าใครเป็นใคร ราคาที่ได้มาตอนโน้นหลายปีแล้ว เกือบ 8 หมื่นตอนนี้คงหลักแสน หรือผ้ายะไข่ของพม่า ทอจากแล่งเงิน คือเอาเงินมารีดเป็นเส้นแล้วนำมาทอ อายุกว่า 80 ปี ตอนที่ซื้อ7-8 ปีที่แล้วก็เป็นแสนแล้ว และตอนนี้ไม่มีใครทอแบบนั้นอีกแล้วงานฝีมือรุ่นย่ายายจริงๆ” เธอเล่าอย่างภูมิใจ

อีกผืนที่ประทับใจก็คือผ้าไตเหนือ เป็นผ้าซิ่นจากสิบสองปันนาของจีน โดยเอาผ้าไหมมาถักเป็นลายสวัสดิกะ ซึ่งซื้อมาจากร้านขายของเก่า หรือผ้าโสร่งของอินโดนีเซีย เรียกว่าผ้าซองเก็ต เป็นผ้าที่มีการเอาดิ้นเงินดิ้นทองทอผสมเข้าไปตามเชิงผ้า หรือผ้ามัสตันหยง ก็สวยอายุผ้าเกือบ 100 ปี แต่ยังดูเงางามจับตา รองๆ ลงมาก็จะเป็นผ้าปะลางิง ราคาประมาณผืนละ 3-4 หมื่นบาท ยังพอหาได้

แม้กระทั่งผ้าจากทางภาคใต้ของไทยเองก็สวยงามไม่แพ้กันจาก จ.ยะลา เป็นผ้าไหมมัดย้อมแล้วเขียนลายทองทับเป็นสไตล์ผ้าบาติกแต่มีความสวยงามเงาเหมือนผ้าไหม มีเสน่ห์ไปอีกแบบ ใส่แล้วรู้ว่ามีที่มาจากไหนบ่งบอกถึงวัฒนธรรมของแต่ละท้องถิ่น

“ส่วนตัวแล้วชอบผ้าที่ดูแวววาว วูบวาบ สวยดูวิ้งๆ สอดดิ้นเงินดิ้นทอง ได้รับอิทธิพลมาจากไทยเขิน เชียงตุงแฝงไว้ด้วยความเป็นศิลปะและประวัติศาสตร์ มีทั้งคุณค่าและราคา ที่สำคัญนำมาสวมใส่ได้ เวลามาอยู่บนตัวเรานั้นก็แสนจะภาคภูมิใจและสวยงาม” เธอเล่าอย่างมีความสุข

เธอบอกว่าเวลาไปต่างประเทศก็จะไปเดินหาร้านผ้า โดยเฉพาะที่ประเทศอินเดียจะมีร้านผ้าเก่าสวยๆ พม่าก็มี ผ้าเก่าฝีมือจะละเอียดประณีตสวยงาม ผ้าในแถบเอเชียฝีมือจะดีและเป็นงานมือทั้งผืน บางผืนใช้เวลาทอนานถึง 5-6 เดือน “ไม่รู้สินะงานปัจจุบันแม้จะมีเทคโนโลยีในการผลิตที่ทันสมัยเป็นตัวช่วย แต่งานที่ออกมามันไม่ดูสวยงามละมุนละไมอ่อนช้อยเหมือนงานโบราณ ฝีมือมันต่างกันจริงระหว่างงานมือกับงานใช้เครื่องมันดูไม่มีเสน่ห์อย่างที่ควรจะเป็น”

ผ้านุ่ง ผ้าซิ่น ไม่ว่าจะเป็นผ้าฝ้าย ผ้าทอ ผ้าไหม ล้วนมีความสวยงามอ่อนช้อย เป็นเอกลักษณ์ มีเสน่ห์เฉพาะตัว มีประวัติศาสตร์ ความเป็นมา สามารถศึกษาประวัติศาสตร์ผ่านลายผ้า อย่างที่พม่าในยุคเมื่อ 70-80 ปีที่แล้ว มีการนำผ้าแก้ว ผ้าชีฟอง มาเพนต์ติดลาย ติดกากเพชร หรือปักลายนูนบนผืนผ้า รองซับด้วยผ้าไหม ทำให้รู้ว่าการใช้ผ้าชีฟองนั้นมีมานานแล้ว ไม่ใช่ว่าเพิ่งมาใช้กัน หรือทางเหนือของไทย ผ้าของล้านนากับพม่าก็มีความคล้ายกันมาก มีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์ร่วมกัน

จากรุ่นสู่รุ่น ทุกครั้งที่ใส่ก็รู้สึกภาคภูมิใจในความเป็นไทย แล้วก็ยังได้ช่วยสืบสานความเป็นไทยได้อีกทางหนึ่ง “เดี๋ยวนี้ก็หันมาใส่ผ้าไทยมากขึ้น ทุกครั้งที่ใส่ก็รู้สึกภูมิใจ ไม่เคอะเขิน เวลาเห็นข่าวคนรุ่นใหม่นำผ้าไปออกแบบแฟชั่นที่ทันสมัย ประยุกต์ให้เข้ากับสังคมปัจจุบันจะรู้สึกดีใจแทน ที่เด็กรุ่นใหม่เขามาสนใจช่วยกันสืบสานต่อไป

เธอยังให้คำแนะนำเรื่องการดูแลผ้าไทยว่าไม่ได้ยากอย่างที่เข้าใจ ผู้ที่สนใจชุดผ้าไทยแต่ไม่นิยมใช้ส่วนใหญ่มักจะกลัวความยุ่งยากในการดูแลรักษา ทำความสะอาด หรือคิดว่าเสียค่าใช้จ่ายสูงในการซักแห้ง แต่ในความเป็นจริง ผู้ใช้ผ้าไทยสามารถดูแลรักษาผ้าไทยและชุดผ้าไทยได้ด้วยตนเอง โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงๆ เพียงแต่มีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องและระมัดระวัง ในการดูแลรักษาทำความสะอาด ก็จะถนอมผ้าไทยให้คงความสวยงามและใช้ได้ยาวนาน อีกทั้งประหยัดค่าใช้จ่ายต่างๆ ด้วยการดูแลรักษาผ้าไทย

“ผู้ที่ใช้ผ้าไทยส่วนใหญ่นิยมใช้ในโอกาสพิเศษ อาทิ งานแต่งงาน งานบุญประเพณี และงานจัดเลี้ยงต่างๆ เมื่อใช้แล้วใช้ซ้ำได้อีกครั้ง สองครั้ง ก่อนจะนำไปซัก เนื่องจากผ้าไทยส่วนใหญ่ทอจากเส้นใยธรรมชาติ โดยเฉพาะผ้าไหม มีคุณลักษณะพิเศษคือไม่อมฝุ่น เพียงระวังอย่าให้น้ำและอาหารหกเปื้อนเสื้อผ้า หลังจากสวมใส่ควรแขวนชุดผ้าไทย ผึ่งไว้ในที่อากาศถ่ายเทสะดวกเพื่อไล่ความชื้นและให้เนื้อผ้าหมดกลิ่นตัว แล้วปัดเช็ดฝุ่น ทำความสะอาด โดยไม่จำเป็นต้องซักทำความสะอาดในครั้งแรก” เธอให้ความรู้

ข้อควรปฏิบัติในการสวมใส่ผ้าไทยอีกประการหนึ่ง คือ หากชอบใส่น้ำหอม ก็ควรฉีด หรือใส่น้ำหอมที่ตัวก่อนแล้วจึงจะสวมใส่ชุดผ้าไทย ไม่ควรฉีดน้ำหอมบนเนื้อผ้าเพราะอาจทำให้เนื้อผ้าด่างเป็นจุดเสียหาย เนื่องจากสารเคมีในน้ำหอมจะทำปฏิกิริยากับสีผ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเนื้อผ้าไหม

วิธีการซักทำความสะอาดผ้าไทยหรือชุดผ้าไทย กรณีที่ไม่ต้องการส่งผ้าไทย หรือชุดผ้าไทยไปซักทำความสะอาดที่ร้านซักแห้ง ก็ดูแลซักทำความสะอาดเองได้โดยเริ่มจากเลือกน้ำยาซักผ้า ไม่ควรใช้ผงซักฟอกที่มีสารเคมีประเภทกัดสีผ้า หรือน้ำยาซักผ้าขาว ควรจะใช้น้ำยาซักแห้ง หรือยาสระผมชนิดอ่อนของเด็กแทนก็ได้

การเก็บรักษาผ้าไทยและชุดผ้าไทยนั้นการแขวนชุดเสื้อผ้าควรใช้ไม้แขวนที่มีช่วงไหล่หนาแบบไม้แขวนเสื้อสูท สำหรับเสื้อแขนยาวควรทำม้วนกระดาษใส่เป็นโครงแขนเสื้อด้านในเอาไว้ เพื่อรักษารูปทรงแขนและไม่ควรแขวนเสื้อจนแน่นตู้ เพราะเสื้อจะยับได้

สำหรับผ้าผืนควรแขวนบนราวกลมขนาดประมาณ 1-2 เซนติเมตร หากมีเนื้อที่จัดเก็บจำกัดก็อาจพับเก็บซ้อนกันได้ แต่ควรกลับด้านผ้าที่พับไว้เป็นระยะๆ

ตู้เสื้อผ้าที่ใช้จัดเก็บผ้าไทย และชุดผ้าไทยควรเป็นตู้ทึบแสง ไม่ควรเป็นตู้กระจกใส เพราะแสงจะทำให้สีผ้าเสียหายโดยควรตั้งไว้ในที่อากาศถ่ายเทได้สะดวก และควรใส่การบูรไว้ในตู้เสื้อผ้าหรือลังเก็บผ้าเพื่อป้องกันแมลง

หากมีเพื่อนแนะนำให้ทำธุรกิจเครือข่ายแล้ว หลายคนอาจจะส่ายหัว แต่อันที่จริงแล้วธุรกิจเครือข่ายที่เป็นธุรกิจขายสินค้าจริงๆ ไม่ได้เป็นธุรกิจหลอกลวงแบบแชร์ลูกโซ่นั้น เป็นธุรกิจที่น่าสนใจเป็นอย่างมากโดยเฉพาะความยั่งยืนทางธุรกิจที่สามารถสืบทอดให้ลูกหลาน มีความมั่นคงในระดับที่น่าพอใจ แต่ทำไมเราถึงไม่สนใจเรื่องการทำธุรกิจเครือข่าย ระพีร์พัชญ์ อินทมาตย์ ผู้ก่อตั้งองค์กร เดอะพิ้งค์ ผู้ประสบความสำเร็จในการทำธุรกิจเครือข่าย มีรายได้หลักล้านบาทต่อเดือน จะมาให้คำแนะนำกับคนที่สนใจอยากทำงานหารายได้เสริมด้วยการทำธุรกิจเครือข่ายดังต่อไปนี้

1.คิดเสียว่าเป็นงานอดิเรก

เราส่วนใหญ่คิดว่างานขายตรงเป็นงานที่ยาก แต่ที่จริงแล้วไม่มีงานอะไรในโลกที่ง่ายแล้วจะทำให้เรามีรายได้เพิ่มมากขึ้น ทุกอย่างอยู่ที่ความพยายามของตัวคุณเอง สำหรับการเริ่มต้นการขายตรงสิ่งแรกที่คุณต้องทำก็คือ มองหาบริษัทขายตรงที่มีความน่าเชื่อถือ จะเป็นบริษัทอะไรก็ได้ที่มีสินค้าที่น่าสนใจและคุณคิดว่าสามารถขายสิ่งนั้นได้อย่างไม่ติดขัด

เราสามารถใช้เวลาว่างที่มีอยู่ในการขายสินค้าไม่จำเป็นต้องลาออกจากงานประจำเพื่อมาขายสินค้าขายตรงเพียงอย่างเดียวก็ได้ ข้อดีของการขายตรงอย่างหนึ่งก็คือยิ่งคุณหาลูกค้าได้มากเท่าไรก็ยิ่งมีรายได้เพิ่มขึ้นต่อเดือนต่อปีมากขึ้นเท่านั้น

2.ไม่จำเป็นต้องทำบริษัทเดียว

หลายคนที่ไม่ประสบความสำเร็จในอาชีพขายตรงเพราะเขาฝากความหวังไว้กับบริษัทใดบริษัทหนึ่ง ทั้งที่จริงแล้วไม่มีความจำเป็นต้องทำแบบนั้น หากจินตนาการว่าตัวเราเป็นร้านค้าระหว่างร้านที่ขายของเพียงชนิดเดียว กับร้านที่ขายสินค้าที่มีความหลากหลายมากว่าแบบไหนจะขายของได้ดีกว่ากัน

การขายตรงก็เช่นกันเราไม่จำเป็นต้องขายสินค้าที่มีอย่างเดียว เราสามารถสมัครได้กับหลายๆ บริษัทที่เราเห็นว่ามีสินค้าน่าสนใจและมีอนาคต ที่ดีกับตัวเราเอง ในอีกแนวคิดหนึ่งการที่เราได้ลองทำกับหลายๆ บริษัทจะทำให้เรารู้ว่าสิ่งไหนดีหรือไม่ดี ชอบหรือไม่ชอบอะไร จะได้หาธุรกิจหรือสินค้าที่เหมาะกับสไตล์การขายหรือถูกจริตเราได้ง่ายขึ้น

3.อย่ากลัวเพื่อนหาย

ปัญหาอย่างหนึ่งที่คนขายตรงต้องเจอก็คือ เพื่อนไม่คบ ซึ่งน่าจะเรียกได้ว่าเป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้หลายคนไม่กล้าที่จะเข้ามาสู่วงการขายตรง ทั้งที่เป็นธุรกิจที่สามารถสร้างรายได้ให้กับเราสูงมากที่สุดธุรกิจหนึ่ง สิ่งที่ผมเจอกับตัวเองก็คือเพื่อนสมัยเรียนที่เคยเรียนด้วยกัน เล่นด้วยกัน และคิดว่าสนิทมากที่สุดยังปฏิเสธที่จะให้เราแนะนำสินค้าโดยที่ไม่จำเป็นต้องซื้อในทันที

สิ่งแรกที่ทุกคนคิดก็คือ อาชีพนี้ทำให้เสียเพื่อน ทั้งที่จริงแล้วเราอาจจะต้องมองเพื่อนเราในมุมใหม่ ว่าเขาเหมาะจะเป็นเพื่อนแบบไหน แนะนำว่าอย่าไปเครียด สู้เอาเวลาไปหาลูกค้าใหม่ๆ ดีกว่า

4.อย่าท้อ

ผมใช้เวลาเป็นสิบปีในการทำธุรกิจเครือข่ายผ่านความท้อมานักต่อนัก ไม่ใช่ว่าทำเพียงไม่กี่ปีก็จะประสบความสำเร็จ หรือเฉพาะคนที่เข้ามาอยู่ในวงการนี้ก่อน หรืออยู่มานานเท่านั้นที่จะประสบความสำเร็จ ทุกอย่างอยู่ที่ความพยายามอย่าท้อ ในธุรกิจเครือข่ายร้อยคนจะเจอลูกค้าสักสิบคนก็ถือว่ากำไรเพราะลูกค้าที่เราได้เขาจะอยู่กับเราไปตลอด

ตั้งเป้าหาลูกค้าเพิ่มให้ได้ทุกสัปดาห์ จะมากหรือน้อยก็ต้องหาสะสมไปเรื่อยๆ สิ่งสำคัญกว่าคำว่า อย่าท้อ ก็คือความจริงใจเราจะขายของอะไรต้องจริงใจ ต้องมั่นใจในสินค้าที่เรากำลังขายนั้นดีต่อลูกค้าจริงๆ ไม่ใช่หวังเพื่อจะได้เงิน นี่คือสิ่งที่ทำให้การขายตรงหรือธุรกิจเครือข่ายแตกต่างจากแชร์ลูกโซ่และธุรกิจหลอกลวงประชาชน

5.อบรมบ่อยๆ

สิ่งที่หลายคนที่เข้ามาสู่วงการขายตรงแล้วรู้สึกเบื่อหน่ายมากที่สุด หรือบางครั้งก็รู้สึกเหมือนโดนล้างสมอง ก็คือการเข้าอบรมที่มีจัดขึ้นเป็นประจำทุกสัปดาห์ ซึ่งการอบรมนั้นจะมีทั้งอบรมการขายสินค้าใหม่ อบรมการเป็นผู้นำเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับตัวเองรวมทั้งเคล็ดลับในการขายสินค้าให้ประสบความสำเร็จ

หากเทียบกับระบบการศึกษาก็เหมือนกับการเรียนในมหาวิทยาลัยศึกษาวิชา และฝึกทักษะ ที่จำเป็นต่อการทำงานในสายก่อนที่จะเรียนจบออกไปทำงานนั่นเอง

ผลการสำรวจกลุ่มผู้หญิงในกรุงเทพฯ เกี่ยวกับความรุนแรงต่อสตรีพบว่า ร้อยละ 38.4 เคยเห็นเพื่อนหรือคนใกล้ชิดประสบปัญหาร้อยละ 10.4 เคยเห็นคนใกล้ชิดโดนทำร้าย และร้อยละ 7.8 เคยประสบปัญหาด้วยตัวเอง เป็นตัวเลขที่สะท้อนให้เห็นภาพสังคมไทยว่ากำลังมีปัญหา

มูลนิธิหญิงชายก้าวไกล ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) จึงได้ประกาศรณรงค์ยุติความรุนแรงด้วยการชวนถ่ายรูปหน้าตัวเองกับหยดน้ำตาสีดำลงโซเชียลมีเดีย พร้อมติดแฮชแท็ก #เจ็บแต่ไม่ยอม เนื่องในวันยุติความรุนแรงต่อสตรีสากลวันที่ 25 พ.ย. 2561 เพื่อหวังให้ผู้หญิงลุกขึ้นสู้และก้าวผ่านไปสู่การเปลี่ยนแปลงในสังคม

จรีย์ ศรีสวัสดิ์ หัวหน้าฝ่ายส่งเสริมภาคีเครือข่ายมูลนิธิหญิงชายก้าวไกล กล่าวว่า ความรุนแรงทางเพศถูกตอกย้ำผ่านสื่อละครอย่างฉากละครตบ-จูบที่กลายเป็นเรื่องปกติ ฉากพระเอกข่มขืนนางเอก บทสรุปของนางร้ายในละครที่มักถูกลงโทษด้วยความรุนแรงและกลายเป็นสิ่งที่สมควรแล้ว และการนำเสนอภาพให้ผู้หญิงเป็นวัตถุทางเพศ

รวมถึงวัฒนธรรมในสถาบันครอบครัวที่คนส่วนใหญ่มักคุ้นหูกับประโยคที่ว่า สามีภรรยาเปรียบเหมือนลิ้นกับฟันกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา หรือเรื่องในครอบครัวไม่ควรนำไปบอกคนอื่น เพราะจะเป็นการประจานครอบครัวตัวเอง หรือครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางหรือหย่าร้างกันจะทำให้ลูกเป็นเด็กมีปัญหา ดังนั้น เมื่อมีความรุนแรงเกิดขึ้นในบ้านจึงมักถูกปกปิดไว้ภายในกรอบที่สังคมสร้างขึ้น

“ประโยคดังกล่าวนี้หากมองเพียงชั้นเดียวจะดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ในความเป็นจริงมันคือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น ถูกผลิตซ้ำ สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น โดยเฉพาะการปลูกฝังที่ตีกรอบความเป็นผู้หญิงและความเป็นผู้ชายแบบตายตัว ผ่านกระบวนการบ่มเพาะหล่อหลอมจากสถาบันทางสังคมและถูกผลิตซ้ำ ทำให้ความรุนแรงในครอบครัวเป็นเรื่องปกติ

ถึงเวลาแล้วที่เราควรกลับมาทบทวนและช่วยกันรื้อถอนวิธีคิด วิธีการหล่อหลอม ที่มีผลต่อการสืบทอดความคิดความเชื่อแบบชายเป็นใหญ่ ซึ่งเป็นรากเหง้าของปัญหาความรุนแรงในครอบครัว อยากชวนกันมาตั้งคำถามกับการหล่อหลอมดังกล่าว และหวังว่าจะส่งสัญญาณไปยังกระทรวงศึกษาธิการให้ปรับหลักสูตรการเรียนการสอนสู่การออกแบบหลักสูตรที่เน้นความเท่าเทียมทางเพศ ความเสมอภาคทางเพศ และการเคารพสิทธิเนื้อตัวร่างกายของคนทุกเพศอย่างจริงจังเสียที” จรีย์ กล่าว

ด้าน จะเด็จ เชาวน์วิไล ผู้อำนวยการมูลนิธิหญิงชายก้าวไกล กล่าวภายในงานรณรงค์วันยุติความรุนแรงต่อสตรีสากลที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พ.ย.ที่ผ่านมา ว่า เมื่อเกิดปัญหาความรุนแรงหรือการคุกคามทางเพศ สังคมมักตีตราว่าผู้หญิงไม่ดี การจัดแคมเปญเจ็บแต่ไม่ยอมจึงหวังให้ทุกคนฟังเสียงของผู้หญิง โดยเฉพาะผู้ที่ถูกกระทำความรุนแรงว่าเขาต้องการอะไร

“เมื่อผู้หญิงกล้าพูด สังคมก็จะฟังมากขึ้น ทำให้สังคมรู้ว่าต้องแก้ปัญหาอย่างไร เพราะสิ่งที่เป็นห่วงมากที่สุดคือ ความรุนแรงถึงชีวิต ซึ่งเราเห็นผ่านข่าวทุกวัน แต่คนในสังคมร้อยละ 94 มองว่าไม่อยากเข้าไปช่วย สิ่งที่สังคมต้องตระหนักคือ ต้องช่วยเหลือกัน สังคมต้องสนับสนุนให้เขากล้าพูดถึงเรื่องที่ไม่ถูกต้อง และผู้หญิงทุกคนเมื่อเจ็บแล้วต้องไม่ยอม”

ภายในงานดังกล่าวยังเปิดเวทีให้ผู้หญิงที่เคยเผชิญกับความรุนแรงมาร่วมแบ่งปันประสบการณ์ หนึ่งในนั้นคือเค (นามสมมติ) บอกเล่าเหตุการณ์การคุกคามทางเพศที่เกิดจากคนใกล้ชิดในครอบครัวว่า ลูกสาววัย 13 ขวบ ตกเป็นผู้ถูกกระทำความรุนแรงทางเพศจากสามีหรือพ่อแท้ๆ ของลูกโดยมีสติครบถ้วน

“เมื่อเกิดเหตุลูกสาวไม่กล้าเล่าให้ฟังจนผ่านไปเกือบสองเดือน ลูกตัดสินใจมาบอก ดิฉันรู้สึกช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่รู้จะทำอย่างไร สามีคนก่อเหตุก็ปฏิเสธและเข้าไปด่าทอลูกว่าบอกเรื่องนี้ทำไม จนสุดท้ายดิฉันตั้งสติได้จึงปรึกษาเจ้านายและไปแจ้งความ แต่ตำรวจไม่สนใจเพราะเขามองว่าเป็นเรื่องในครอบครัว แต่ตัวดิฉันยืนยันจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด จึงไปขอความช่วยเหลือจากมูลนิธิหญิงชายก้าวไกล แต่สุดท้ายเขาก็หนีไป ส่วนทุกวันนี้ดิฉันต้องพาลูกสาวไปพบจิตแพทย์เดือนละสองครั้ง และต้องดูแลลูกมากเป็นพิเศษเพื่อเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำของลูก”

ด้าน วี (นามสมมติ) ผู้ที่เผชิญเหตุการณ์ความรุนแรงทางเพศจากสามีที่บังคับให้เธอขายบริการทางเพศตอนกลางคืน โดยใช้วิธีการปล่อยทิ้งไว้ที่ป้ายรถเมล์ หรือที่เปลี่ยวตอนกลางคืน หรือบังคับไปโรงแรมเพื่อรับแขก

เธอเล่าว่า ในช่วงแรกของการแต่งงานไม่พบว่าผู้ชายมีความผิดปกติ แต่หลังจากนั้นพฤติกรรมของสามีก็เปลี่ยนไปคือ ดื่มเหล้า พูดจาลามก บังคับให้เธอดูรูปหรือคลิปอนาจาร และบังคับให้ขายบริการทางเพศ โดยขู่ว่าถ้าไม่ทำจะไม่ได้พบหน้าลูก

“สุดท้ายดิฉันทนไม่ได้จึงหาทางออกด้วยการหาข้อมูลในโซเชียลมีเดีย แล้วเขียนจดหมายเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นส่งไปที่มูลนิธิหญิงชายก้าวไกล จึงมีเจ้าหน้าที่โทรมาหาและให้ความช่วยเหลือดูแลจนกระทั่งหลุดจากบ่วงตรงนั้นมาได้ และตอนนี้ผู้ชายก็ถูกดำเนินคดีแล้ว รับโทษอยู่ในคุก 7 ปี ดิฉันจึงอยากฝากไปถึงผู้ที่กำลังถูกทำร้ายทุกคนว่า ให้ตั้งสติ หนักแน่น อย่ายอมให้ถูกกระทำหรืออดทน อย่าคิดว่าเดี๋ยวก็จะดีขึ้นเอง หรือกลัวเสียงติฉินนินทา เพราะมันจะยิ่งเลวร้ายลงเรื่อยๆ แน่นอนว่าเราเจ็บแต่เราก็จะไม่ยอม”

ดร.วราภรณ์ แช่มสนิท ผู้จัดการแผนงานสุขภาวะผู้หญิงและความเป็นธรรมทางเพศ กล่าวถึงการลุกขึ้นปกป้องตัวเองของผู้หญิงว่า ปัญหาการคุกคามทางเพศเป็นปัญหาที่แพร่หลายและส่งผลกระทบกับคนจำนวนมาก ซึ่งปัญหาข้อหนึ่งที่สังคมมองว่าไม่สร้างผลกระทบร้ายแรงเท่าการทำร้ายร่างกายหรือการข่มขืน แต่เป็นปัญหาขนาดใหญ่ คือ การคุกคามทางเพศบนระบบขนส่งสาธารณะ เนื่องจากแต่ละวันมีคนมากกว่า 9 ล้านคน ใช้บริการระบบขนส่งสาธารณะ ซึ่งจากการสำรวจเมื่อเดือน ต.ค. 2560 พบว่า ผู้หญิงร้อยละ 45 มีประสบการณ์ถูกคุกคามทางเพศบนระบบขนส่งสาธารณะ แต่กลับเป็นปัญหาที่ไม่ค่อยได้รับความสนใจ

“เรามองว่า การคุกคามทางเพศบนระบบขนส่งสาธารณะคือเรื่องของความปลอดภัย ซึ่งหน่วยงานที่รับผิดชอบจะต้องดูแลและมีมาตรการป้องกันและแก้ไขเมื่อเกิดเหตุ รวมถึงทางแผนงานสุขภาวะผู้หญิงฯ ก็ได้มีการรณรงค์ให้ผู้ประสบเหตุใช้เสียงเพื่อหยุดการคุกคามทางเพศ รณรงค์ให้ผู้ร่วมทางช่วยกันสอดส่องและช่วยกันหยุดการคุกคาม แต่เรารู้ว่าแค่การรณรงค์มันไม่พอ ต้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องออกมาตรการบางอย่างด้วย”

เมื่อเดือน มี.ค.ที่ผ่านมา ภาคีเครือข่ายเมืองปลอดภัยเพื่อผู้หญิงจึงได้มีการเข้าพบรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมและมอบข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย 3 ข้อ หนึ่ง ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับระบบขนส่งสาธารณะติดตั้งกล้องวงจรปิดทั้งบนยานพาหนะและบนสถานี เพื่อลดโอกาสการเกิดเหตุและเป็นหลักฐานชี้ตัวผู้กระทำผิด สอง ต้องพัฒนาช่องทางการรับเรื่องร้องเรียนให้มีประสิทธิภาพ และสาม ต้องฝึกอบรมพนักงานให้เข้าใจว่า พฤติกรรมแบบไหนคือการคุกคามทางเพศ และถ้าเกิดเหตุการณ์ขึ้นกับผู้โดยสารต้องดูแลจัดการแก้ปัญหาอย่างไร จึงเป็นที่มาที่ไปของการทำงานร่วมกันระหว่างภาคีเครือข่ายเมืองปลอดภัยเพื่อผู้หญิงกับบริษัท ขนส่งสาธารณะ (บขส.)

ความร่วมมือดังกล่าวประกอบด้วย 2 เรื่องหลัก คือ ร่วมกันฝึกอบรมพนักงานขับรถและพนักงานต้อนรับบนรถ บขส. ที่มีจำนวนกว่า 600 คน รวมถึงผลิตสื่อการเรียนรู้ออนไลน์ที่จะเปิดตัวครั้งแรกในวันพรุ่งนี้ (22 พ.ย.) เพื่อให้พนักงานที่เข้ามาใหม่สามารถเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง และการผลิตคลิปวิดีโอสั้นการป้องกันตัวเองสำหรับผู้โดยสาร เพื่อเผยแพร่บนจอโทรทัศน์บนรถ บขส.

นอกจากนี้ ในบทบาทของการยุติความรุนแรงต่อสตรี ทางแผนงานสุขภาวะผู้หญิงฯ เน้นทำงานเชิงแก้ไขปัญหา โดยทำงานร่วมกับนักวิชาชีพที่ให้บริการแก่ผู้ประสบปัญหาอย่างนักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา พยาบาล และชมรมพนักงานสอบสวนหญิง (ตำรวจหญิง) ให้พร้อมเข้าช่วยเหลือผู้ประสบเหตุ เสริมศักยภาพให้มีความละเอียดอ่อนต่อปัญหา และเข้าใจสาเหตุที่มาของความรุนแรง

“สังคมของเราต้องเป็นสังคมที่ไม่ยอมรับความรุนแรง เพราะปัญหาหนึ่งที่ทำให้ความรุนแรงคงอยู่เป็นเพราะคนในสังคมมีแนวโน้มที่จะปล่อยผ่านเมื่อได้ยินได้ฟังเรื่องความรุนแรง หรือผู้ที่ประสบปัญหาเองมองว่าคนรอบข้างและหน่วยงานต่างๆ ไม่พร้อมที่จะช่วยเหลือ หลายคนจึงไม่กล้าที่จะลุกขึ้นมาเพราะไม่แน่ใจว่าจะได้รับความช่วยเหลือหรือไม่”ดร.วราภรณ์ กล่าวต่อ

“เราต้องสร้างวัฒนธรรมใหม่ขึ้นมาแทนวัฒนธรรมการยอมรับความรุนแรง ซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่ทุกคนในสังคมถูกปลูกฝังกันมานาน รวมถึงวาทกรรมในสังคมที่ทำให้เราเข้าใจว่า ความรุนแรงในครอบครัวเป็นเรื่องเล็กน้อย หรือเป็นเรื่องของผัวเมียที่คนนอกไม่ควรยุ่ง หรือเสียงของสังคมที่คอยสอนว่า เป็นผู้หญิงเมื่อแต่งงานมีลูกแล้วต้องอดทนและต้องรักษาสถาบันครอบครัวไว้

แม้กระทั่งในตัวกฎหมาย พ.ร.บ.คุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว 2550 ก็ยังมีน้ำเสียงที่เน้นการรักษาสถาบันครอบครัวมากกว่าการคุ้มครองสิทธิของผู้ที่ถูกใช้ความรุนแรง ซึ่งทัศนคติเหล่านี้ถูกแทรกอยู่ในทุกๆ องคาพยพของสังคม ทั้งจากครอบครัว โรงเรียน สื่อ และกฎหมาย ทำให้เกิดเป็นวัฒนธรรมที่เกี่ยวโยงกันคือ วัฒนธรรมเงียบ เมื่อเกิดความรุนแรงแล้วเราต้องเงียบ เพราะถ้าเราไม่ยอมและลุกขึ้นมาต่อสู้จะกลายเป็นความผิดของเรา นั่นเพราะเราไม่อดทน”

ผู้จัดการแผนงานสุขภาวะผู้หญิงฯ กล่าวด้วยว่า 2-3 ปีที่ผ่านมามีกิจกรรมจากหลายหน่วยงานสร้างความตระหนักในการยุติความรุนแรง รวมถึงกระแสโลกอย่างแคมเปญ MeToo ก็ได้ผลักดันให้ผู้ที่ถูกคุกคามหรือถูกล่วงละเมิดทางเพศกล้าพูดเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงในสังคม

“ทุกวันนี้ปัญหาความรุนแรงไม่ได้ส่งผลกระทบต่อผู้ที่ถูกใช้ความรุนแรง แต่มันกัดกร่อนไปทั้งสังคม เพราะฉะนั้นมันจึงกลายเป็นปัญหาที่แฝงตัวอยู่ คนเห็นไม่ชัดว่าเป็นปัญหาใหญ่ แต่จริงแล้วมันส่งผลกระทบรุนแรงและยาวนานถึงคนรุ่นต่อไป ดังนั้น ความรุนแรงเป็นปัญหาที่ต้องช่วยกันแก้ไข ซึ่งการแก้ไขเพียงการบอกให้คนที่ถูกใช้ความรุนแรงลุกขึ้นมาสู้เองตามลำพังมันไม่เพียงพอ แต่คนรอบข้างหรือคนในสังคมต้องเห็นความสำคัญ หนุนเสริมให้ผู้ที่ถูกใช้ความรุนแรงกล้าพูดและไม่ยอมต่อความรุนแรง รวมถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องพร้อมให้ความช่วยเหลือและให้ความยุติธรรมอย่างเต็มที่”

ในมุมมองของผู้ที่เห็นปัญหายังเห็น “ความหวัง” ว่าสังคมไทยจะยุติความรุนแรงต่อสตรีและคนทุกเพศทุกวัย และหวังว่าทุกวันที่ 25 พ.ย. จะเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างการเปลี่ยนแปลงได้จริงในสังคม