ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 กรกฎาคม 2560 เวลา 09:14 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500817

โดย…วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ ภาพ : กฤษณ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร

 แคทเธอรีน วชิรา ซอห์น กรรมการผู้จัดการ บริษัท ฟิต จังชั่นส์ สถานฟิตเนส ฟิต จังชั่นส์ (Fit Junctions) และกรรมการผู้จัดการ บริษัท วชิรา ซอห์น ผู้ดำเนินธุรกิจอาหารเพื่อสุขภาพ สเตย์ลีน (Staylean) วันนี้ควงคู่มากับคู่รักฟิตแอนด์เฟิร์ม ฟ้าใส พึ่งอุดม ผู้ร่วมก่อตั้ง บริษัท ฟิต จังชั่นส์ฯ นอกจากจะเป็นคู่ร่วมธุรกิจกันแล้ว แคทและฟ้าใสยังเป็นคู่รักและคู่ชีวิตที่ผูกใจไว้แก่กันอย่างเหนียวแน่น ทั้งคู่รักในการออกกำลัง รักในการออกแรง อะไรอีกที่ทั้งคู่ต่างมีและต่างเหมือน

แคทเธอรีน พูดถึง ฟ้าใส

“ตอนแรกคิดว่าเขาเป็นเกย์ ไม่ชอบเลย”

แคทเธอรีน หรือแคท เล่าให้ฟังว่า เรื่องของเรื่องคือฟิตจังชั่นส์ฯ อยากได้ครูผู้หญิงสอนโยคะ โดยรุ่นพี่ของเธอคนหนึ่งซึ่งเป็นโค้ชสอนคาราเต้อยู่ที่ฟิตจังชั่นส์ฯ ได้แนะนำและนัดแนะให้มาคุยกับฟ้าใส ในชั้นแรกที่ได้พูดคุยกัน เธอก็รู้สึกได้ถึง “ความเป็นหัวนอก” ของชายหนุ่ม ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะทุกคนก็คงรู้กันดีอยู่แล้วว่า ฟ้าใสเป็นหนุ่มนักเรียนนอก เขาไปเรียนที่ออสเตรเลียก่อนจะบินกลับมาสร้างสถานออกกำลังกายที่โด่งดัง

“เราก็หัวนอก แต่เราไม่แสดงออกความเป็นหัวนอก เราคิดว่าเราเป็นคนไทยมากกว่าเขาเสียอีก” สาวลูกครึ่งเกาหลี-ญี่ปุ่น-ไทย เล่า

การสนทนาจบลงด้วยการที่แคทไม่ได้รับสอนโยคะ ต่างคนต่างลืมกันไป จนมาเจอกันอีกทีก็ในอินสตาแกรมที่ฟ้าใสเป็นฝ่ายทักมา ในคืนวันปีใหม่ปีไหนก็สุดจะจำ 24.00 น. คืนนั้น แคทเธอรีนโพสต์รูปตัวเองเล่นโยคะอยู่คนเดียวในห้อง ได้รู้ต่อมาว่า ฟ้าใสเห็นเป็นเรื่องแปลก ผู้หญิงคนนี้ช่างแปลกไม่เหมือนใคร

“โพสต์รูปตัวเองออกกำลังกายตอนเที่ยงคืนวันปีใหม่ มีใครที่ไหนเขาทำกัน แสดงว่าไม่เที่ยว ยายคนนี้ต้องไม่มีแฟนแน่(ฮา)”

แคทบอกว่า สิ่งที่ฟ้าใสคิดเกี่ยวกับตัวเธอนั้นถูกต้องหมด 1.แปลก 2.ไม่เที่ยว 3.ไม่มีแฟน อีกเมื่อคบหากันในเวลาต่อมา ก็พบว่ามีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องตรงกัน ทั้งปูมหลังครอบครัว ความเอาจริงเอาจังกับชีวิต ความมุ่งมั่น ความกล้าตัดสินใจ บุกตะลุยแบบเอาไหนเอากัน

แคทเธอรีน

 แคทเล่าว่า ตอนแรกคิดว่าเขาเหมือนเกย์ แต่เมื่อได้คุยได้คบลึกซึ้ง ก็พบว่าฟ้าใสเป็นผู้ชายที่ละเอียดลออกับชีวิต เป็นคนเก็บรายละเอียด ฟ้าใสสมัยทำงานอยู่ต่างประเทศเป็นลูกเรือ ก็เหมือนกับแคทที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแอร์โฮสเตสสายการบินญี่ปุ่น ที่ก็ได้ชื่อว่าเป็นลูกเรือเช่นกัน ชีวิตถูกจัดระเบียบและจัดการตัวเองด้วยวินัยในทุกๆ เรื่อง

“เขาไม่เสียเวลาจีบค่ะ เมื่อทำความรู้จักกันได้สักระยะหนึ่ง เขาก็คุยให้ฟังว่าเขาอยากทำธุรกิจนะ อยากลุยไปข้างหน้า ไม่อยากเสียเวลาจีบ ไม่อยากเสียเวลาทำความรู้จักกันไปอีกนานแค่ไหนหรือ ถ้าคิดว่าใช่ก็ใช่ แคทคิดว่าดีเหมือนกัน ที่เราจะได้ออกวิ่งไปข้างหน้าพร้อมๆ กับคนที่เขาอยากวิ่งอยู่แล้ว”

ทุกวันนี้ สนุกกับการทำงาน และมีความสุขกับชีวิตแต่งงาน ปัจจุบันแคทดูแลรับผิดชอบบริษัทในเครือ สเตย์ลีนฟู้ด ซึ่งดำเนินธุรกิจผลิตอาหารโปรตีนเพื่อสุขภาพและนักออกกำลัง ครัวกลาง และบ้านอยู่ใกล้ๆ กัน ย่านพระราม 9 ตื่นเช้า(มาก)เพื่อออกกำลังกายประมาณ 1 ชั่วโมงแล้วนั่งวินมอเตอร์ไซค์ไปทำงาน ดูแลงานจนเย็น จึงเดินกลับบ้าน ทำหน้าที่ภรรยาดูแลบ้านดูแลครอบครัว

ฟ้าใส พูดถึง แคทเธอรีน

ฟ้าใส เทรนเนอร์ในโลกออนไลน์คนดัง เล่าถึงภรรยาสาวว่า แคทมีความมุ่งมั่นในทุกเรื่อง กล้าคิดกล้าตัดสินใจและกล้าลุย ขณะเดียวกันก็เป็นผู้หญิงที่มีความเป็นไทยเจืออยู่อย่างน่าทึ่ง เคารพในผู้อาวุโส และในสัมผัสคือความนุ่มนวล ช่างคิด ทว่าพร้อมลุย

“เราคุยและคบกันสั้นมาก ไม่กี่เดือนก็ตกลงใจ รู้สึกว่า มันน่าจะใช่ มีความรู้สึกว่า เหมือนได้เจอคนที่จะสู้บางอย่างไปด้วยกันได้ ผมก็คว้าเลย (ฮา)”

ย้อนไปก่อนที่จะแต่งงานกัน ต่างคนต่างเจอคนอื่นมาก่อน เพื่อที่จะพบว่า คนนี้แหละใช่ที่สุด! ฟ้าใสเองเคยคบหากับเพื่อนสาวในต่างแดนคนหนึ่ง แต่ต่อมามีอันเลิกร้างไป ส่วนแคทก็เช่นกัน ต่างคนต่างมีมาตรฐานของตัว เพื่อจะพบว่า ไม่สำคัญเลย มาตรฐานอะไรนั่น ฟ้าใสบอกว่า เขาเองมาจากครอบครัวแตกแยก ไม่มีความเชื่อในสถาบันครอบครัว แต่เขาเชื่อในตัวภรรยา

คู่นี้ไม่พูดหวานใส่กัน แล้วคู่นี้คุยเรื่องอะไรกัน ตอบว่าคุยกันเรื่องปรัชญา คุยเรื่องธุรกิจ คุยกลยุทธ์การตลาด ลมฟ้าอากาศและอื่นๆ  ชีวิตคู่ไม่หวาน แต่เป็นรสธรรมชาติ (ฮา) รสชาติของความจริง ไม่จี๋ไม่จ๋าใส่กัน ฟ้าใสบอกว่า ชีวิตคู่สำหรับเขาแล้วคือการเทิดทูน ชื่นชม เคารพ นี่คือทั้งหมดที่เขามีให้ผู้หญิงที่เขาเลือก

ฟ้าใส

 เป้าหมายคือการทำธุรกิจให้ประสบความสำเร็จ เป็นเรื่องที่ทั้งคู่เห็นตรงและสอดคล้อง ปัจจุบันนอกเหนือจากฟิตจังชั่นส์ สาขาแรกที่พญาไท ทั้งคู่ยังได้ช่วยกันขยายสาขา 2 และสาขา 3 ที่อ่อนนุชและสี่แยกรัชดาภิเษก-ลาดพร้าว (สวนลุมไนท์บาซาร์) สร้างสถานออกกำลังคุณภาพสำหรับทุกคน ใครสนใจขอเชิญได้ทุกที่ทุกสาขา รับประกันว่ามีโปรแกรมออกกำลังที่เหมาะกับคุณแน่ๆ

นอกจากนี้คือ สเตย์ลีน (Staylean Food) อาหารเพื่อสุขภาพ ซึ่งต่อยอดมาจากขนมปังอาหารโปรดของแคทเอง ธุรกิจที่เริ่มจากขนมปังสองแผ่น หลักๆ คือแซนด์วิช และซอสเพสโต้ ธุรกิจสเตย์ลีนมีแคทรับผิดชอบดูแล (line id : @staylean) ขณะที่สถานออกกำลัง มีฟ้าใสเป็นตัวหลัก อีกห้าปีเตรียมจดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์ฯ แบ่งงานกันทำแบบเป๊ะๆ ส่วนชีวิตคู่ก็ลงตัว ช่างน่าอิจฉาจริง…แคท&ฟ้าใส แห่งฟิตจังชั่นส์ คู่รักคู่ฮิตคู่ฟิตแอนด์เฟิร์ม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 กรกฎาคม 2560 เวลา 08:52 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500811

โดย…ภาดนุ

 นับเป็นเยาวชนไทยรุ่นใหม่ที่ตระหนักถึงปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมในสังคมไทย และมีความมุ่งมั่นในการรณรงค์ให้ทุกคนได้มีส่วนร่วมในการลดปริมาณขยะจริงๆ สำหรับ ศุภพัฒน์ อึงศรีสวัสดิ์ หรือ บูม นักเรียนไทยที่กำลังศึกษาอยู่เกรด 11 (หรือชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5) ที่โรงเรียนเคนท์ รัฐคอนเนกทิคัต สหรัฐอเมริกา

ในช่วงปิดเทอมนี้หนุ่มน้อยนักเรียนนอกหัวใจรักษ์โลก จึงขอใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์โดยเดินทางกลับประเทศไทย เพื่อสานต่อโครงการ “Keep To Share กล่องวิเศษ” โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรณรงค์ให้ประชาชน หน่วยงานภาครัฐและเอกชน รวมถึงเยาวชนคนรุ่นใหม่ตระหนักในเรื่องปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ด้วยการมีส่วนร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยลดปัญหาขยะ

โดยเฉพาะขยะกล่องเครื่องดื่มยูเอชทีที่ถูกทิ้งเป็นขยะสูงถึง 8 หมื่นตัน/ปี แถมยังต้องใช้เวลาหลายร้อยปีในการย่อยสลาย มุ่งเน้นให้ความรู้ที่ถูกต้องในการแกะ ล้าง เก็บ กล่องเครื่องดื่มที่ใช้แล้ว และนำมาบริจาคเพื่อนำไปรีไซเคิลเป็นแผ่นชิปบอร์ด ผลิตเป็นโต๊ะและเก้าอี้นักเรียน เพื่อมอบให้แก่โรงเรียนที่ขาดแคลนทั่วประเทศต่อไป

ศุภพัฒน์ ในฐานะผู้ก่อตั้งและประธานโครงการ ได้กล่าวถึงที่มาของ “Keep To Share กล่องวิเศษ” นี้ว่า ได้ริเริ่มโครงการนี้มาตั้งแต่ปี 2559 แล้ว

“จากประสบการณ์ในชีวิตประจำวันของเรานั้นจะเห็นว่า ภายหลังจากการใช้สินค้าอุปโภคบริโภคหมดแล้ว คนส่วนใหญ่จะเก็บแต่ขวดน้ำพลาสติก ขวดสบู่ ขวดยาสระผม กระป๋องเครื่องดื่ม ขวดแก้ว หรือแม้แต่กระดาษหนังสือพิมพ์ไว้ เพราะสามารถขายได้ราคาในการรับซื้อเพื่อนำไปรีไซเคิล”

 ศุภพัฒน์ ขยายภาพต่อว่า แต่ไม่มีคนใส่ใจที่จะเก็บกล่องเครื่องดื่มยูเอชที เพราะไม่มีมูลค่า ทำให้กล่องเครื่องดื่มยูเอชทีกลายเป็นขยะในที่สุด ซึ่งในประเทศไทยมีการใช้กล่องเครื่องดื่มมากถึง 8 หมื่นตัน/ปี แต่มีการนำกล่องเครื่องดื่มมารีไซเคิลเพียงแค่ 0.07% เท่านั้น

“ปริมาณกล่องเครื่องดื่มมากกว่า 99% จึงกลายเป็นขยะที่สร้างปัญหามลพิษให้สิ่งแวดล้อม ซึ่งกล่องเครื่องดื่มนี้มีส่วนประกอบหลัก 3 ส่วน คือ กระดาษ พลาสติก PE และอะลูมิเนียม จึงต้องใช้เวลาหลายร้อยปีในการย่อยสลาย”

ฉะนั้น ในปีนี้ ศุภพัฒน์ บอกว่าโครงการจึงได้ขยายพันธมิตร โดยร่วมกับบริษัท อำพลฟูดส์ บริษัท สยามพิวรรธน์ บริษัท เอ็นเอ็มแอล และบริษัท เอส ไอ จี คอมบิบล็อค สานต่อกิจกรรมเพื่อสิ่งแวดล้อมและสังคม ในการมุ่งลดปริมาณขยะกล่องเครื่องดื่มยูเอชที ด้วยการรณรงค์ให้ประชาชน หน่วยงานภาครัฐและเอกชน รวมทั้งกลุ่มเยาวชนคนรุ่นใหม่ ให้ตระหนักถึงปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมและภาวะโลกร้อน

“ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยลดปัญหาขยะ ด้วยการให้ความรู้อย่างถูกต้องในการแกะ ล้าง เก็บ กล่องเครื่องดื่มที่ใช้แล้ว ส่งเข้ามายังศูนย์รีไซเคิลอำพลฟูดส์ หรือสามารถบริจาคได้ที่จุดรับกล่องเครื่องดื่มยูเอชที ณ ศูนย์การค้าใจกลางกรุงเทพฯ 6 จุด ภายในอาคารศูนย์การค้าสยามพารากอน สยามเซ็นเตอร์ และอาคารจอดรถ สยาม คาร์ พาร์ค เพื่อนำมารีไซเคิลเป็นแผ่นชิปบอร์ดผลิตเป็นโต๊ะเก้าอี้นักเรียน เพื่อมอบให้แก่โรงเรียนที่ขาดแคลนทั่วประเทศ”

ล่าสุด ศุภพัฒน์ ได้เข้าไปทำกิจกรรมรณรงค์และให้ความรู้ด้านการลดปัญหาขยะให้แก่เด็กนักเรียนโรงเรียนวัดโพธิ์เอน จ.พระนครศรีอยุธยา โดยทางกลุ่มได้ทำกิจกรรมสันทนาการต่างๆ ร่วมกับน้องๆ และวางเป้าหมายร่วมกันในการจัดเก็บกล่องนม โดยแบ่งเป็นกิจกรรมหลักๆ 3 กลุ่มคือ

กลุ่มที่ 1 ให้ความรู้เบื้องต้นแก่น้องๆ ถึงวัสดุที่ใช้ในการทำกล่องกระดาษ ว่าแต่ละวัสดุสามารถนำมาใช้ในการรีไซเคิลเป็นโต๊ะ เก้าอี้ หลังคาบ้าน เรือ หรือวัสดุที่ใช้ตกแต่งบ้านได้ กลุ่มนี้น้องๆ ได้เล่มเกมการวางเรียงชั้นวัสดุของกล่องให้ถูกต้อง

 กลุ่มที่ 2 ทำกิจกรรมแกะและพับกล่องนม โดยให้น้องๆ ได้ดื่มนมและเรียนรู้วิธีพับกล่องนม เพื่อให้เห็นถึงความสำคัญของการพับกล่องให้เป็นชิ้นเล็กๆ ที่สามารถบรรจุลงในจุดรับกล่องนมให้ได้มากชิ้นขึ้น และลดจำนวนครั้งในการมาเก็บกล่องเหล่านั้น ซึ่งจะช่วยลดพลังงานในการใช้น้ำมันจากรถ และลดปัญหาด้านมลพิษต่อสิ่งแวดล้อมได้อีกด้วย

กลุ่มที่ 3 ทำกิจกรรมตกแต่งการ์ดที่ได้จากกระดาษรีไซเคิล ซึ่งน้องๆ จะได้รับความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับวิธีการนำกระดาษที่ใช้แล้วมารีไซเคิลเป็นกระดาษสา เป็นต้น

ศุภพัฒน์ ทิ้งท้ายว่า เขารู้สึกภูมิใจและเป็นเกียรติอย่างมาก ในฐานะที่เป็นเยาวชนไทยรุ่นใหม่คนหนึ่งที่ได้มีบทบาทในการรณรงค์ลดปัญหาสิ่งแวดล้อม และการแบ่งปันกลับคืนสู่สังคมไทย โดยหวังว่าโครงการ “Keep To Share กล่องวิเศษ” จะเป็นอีกฟันเฟืองในการปลุกจิตสำนึกของคนรุ่นใหม่ให้มีหัวใจสีเขียว และหากทุกคนร่วมใจรวมกันรักษ์โลก ก็จะต่อยอดไปสู่การแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมระดับชาติได้ในอนาคต

อัพเดทข้อมูลได้ที่ www.keeptoshare.org/k2s หรือบริจาคกล่องนมได้ที่จุดรับบริจาคทั้ง 6 จุดในกรุงเทพฯ ตั้งแต่วันนี้-ก.ย. 2560

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

29 มิถุนายน 2560 เวลา 14:34 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500564

โดย…กาญจนา อายุวัฒน์ธนชัย ภาพ เอเอฟพี, เอพีรายงานในเว็บไซต์ time.com ระบุว่า ในปี 2557 มีชาวอเมริกัน 7.7 หมื่นคนมีอายุเกิน 100 ปี ซึ่งเป็นจำนวนน้อยนิดต่อประชากรสหรัฐอเมริกาทั้งหมด คำถามคือ คุณอยากเป็นหนึ่งในนั้นไหม? และนี่คือ 3 วิธีธรรมดาและธรรมชาติที่คุณสามารถเริ่มต้นทำตั้งแต่วันนี้และจงเป็นแบบนี้ต่อไป

1.จงมีความอยากรู้อยากเห็น

เราไม่อาจหยุดตั้งคำถามกับโลกใบนี้ได้แม้วันสุดท้ายของชีวิต “การตั้งคำถามและค้นหาคำตอบใหม่ๆ จะทำให้คุณสามารถต่อสู้กับผู้คนและอยู่บนโลกใบนี้ได้” ลอร่า แอล คาร์สเทนเซ็น ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด กล่าว

เพราะการเรียนรู้สิ่งใหม่คือรูปแบบหนึ่งของการแก้ปัญหา และการพัฒนากระบวนการคิดอยู่ตลอดเวลาจะทำให้ระบบประสาทไม่หย่อนประสิทธิภาพ “ดังนั้นความอยากรู้อยากเห็นจะส่งผลให้คุณอายุยืน” ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยากล่าวเพิ่มเติม

2.จงกินพืชผักให้มากกว่าที่คิด

เชื่อว่าทุกคนต้องเคยเรียนรู้การกินอาหารที่มีประโยชน์และออกกำลังกายสม่ำเสมอ ทว่าหลายคนก็ยังลืมแล้วลืมเล่าจนถึงเวลาสุดท้ายของชีวิต ผลการสำรวจในสหรัฐอเมริกาพบว่า กว่า 28 ล้านคนประสบกับโรคเบาหวาน และมีผู้ใหญ่จำนวนกว่า 86 ล้านคนกำลังจะเป็นโรคเบาหวาน (Prediabetes) โดย 1 ใน 3 ของจำนวนดังกล่าวต้องต่อสู้กับโรคความดันสูง และร้อยละ 69 มีน้ำหนักมากกว่ากำหนด

หนทางหนึ่งที่สามารถควบคุมน้ำหนักได้ดีคือ การกินผักในปริมาณมาก ซึ่งมีผลการวิจัยมากมายที่ชี้ชัดว่า การกินผลไม้ ผักใบเขียว ถั่ว และน้ำมันมะกอก เกี่ยวโยงกับการมีอายุยืน

จากการศึกษาผู้ใหญ่ชาวยุโรปจำนวน 4.5 แสนคนในปี 2558 พบว่า ผู้ที่ควบคุมน้ำหนักที่กินผักผลไม้เป็นหลักหรือประมาณร้อยละ 70 ของอาหารทั้งหมด จะมีความเสี่ยงเป็นโรคระบบหัวใจหลอดเลือดน้อยกว่าคนอื่นๆ อยู่ถึงร้อยละ 20 นอกจากนี้การศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดยังย้ำด้วยว่า ผู้ที่กินผักและผลไม้ร้อยละ 30 ของอาหารทั้งหมดต่อวันมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคหัวใจ และโรคหลอดเลือดหัวใจตีบตันน้อยกว่าคนที่กินผักผลไม้ไม่มากเท่า

ทว่า การกินผักผลไม้อย่างเดียวไม่ใช่ชีวิตปกติของมนุษย์ธรรมดา ดังนั้นการกินเนื้อสัตว์ผสมกับผักและผลไม้จึงไม่ใช่เรื่องผิดแปลก แต่ต้องรู้จักสมดุลสิ่งที่บริโภคเข้าไปและคิดถึงผลลัพธ์หลังจากมันผ่านปากไปสู่ร่างกายของเรา

3.จงให้ความหมายคำว่า “แก่” ใหม่อีกครั้งหนึ่ง

อาจจะเป็นความคิดที่ยากที่จะไม่คิดว่าตัวเองแก่ ในเมื่ออายุยังไม่หยุดเพิ่มขึ้นทุกปี ทว่า รศ.เบกก้า เลวี่ อาจารย์ด้านระบาดวิทยาและจิตวิทยาจาก Yale School of Public Health กล่าวว่า “เมื่อคนมีทัศนคติที่ดีต่อความชรา จะส่งผลให้พวกเขามีสุขภาพที่ดี รวมถึงยังมีอายุขัยเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 7.5 ปีเมื่อเทียบกับคนที่มีทัศนคติแง่ลบกับความแก่ชรา”

อย่างไรก็ตาม อายุที่คุณได้รับมาย่อมขึ้นอยู่กับว่าคุณจะใช้มันอย่างไร เพราะเราทุกคนไม่อาจรู้ได้ว่าวันสุดท้ายจะมาถึงเมื่อไหร่ ดังนั้นวันนี้จึงเป็นการใช้ชีวิตให้เหมือนวันสุดท้ายนั่นเอง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

29 มิถุนายน 2560 เวลา 14:30 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500562

โดย…บีเซลบับ ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์, เอเอฟพี

เมื่อคนบนโลกนี้พร้อมใจกันเลิกถือเงินสด เรื่องนี้จะเกิดขึ้นอย่างแท้จริงเมื่อไรยังไม่มีใครบอกได้ แต่เชื่อได้ว่าคงอีกไม่นานเกินรอ เพราะปัจจุบันในหลายประเทศทั่วโลก ผู้คนก็เลิกถือเงินสดหรือแทบจะไม่ถือเงินสดกันแล้ว เรื่องที่อยากมาชวนคุยวันนี้คือผลลัพธ์ที่เหมือนกัน ถ้าคุณ “ใช้” อย่างไม่มีวินัย

ล่าสุดผู้เขียนได้ยินเพื่อนซึ่งเดินทางไปท่องเที่ยวที่จีน เขาบอกว่า ชายหนุ่มที่ยืนปิ้งมันเผาขายอยู่ริมถนน ไม่รับเงินสดค่าซื้อสินค้า แต่ทุกคนที่มายืนต่อแถวเพื่อรอซื้อมันแถวของเขา ต้องใช้สกุลเงินเสมือนเพื่อแลกเปลี่ยนกับค่าตอบแทน ฟังดูก็เหลือเชื่อ โดยเฉพาะกับคนไทยเราที่การใช้สกุลเงินเสมือน หรือที่เรียกกันว่าบิตคอยน์ยังอยู่ในวงจำกัด

อยากชวนให้คิดในอีกมุมหนึ่งว่า การใช้สิ่งที่เรียกว่าเสมือนเงินสดนี้ ถ้าใช้อย่างไม่คิด ก็ไม่แตกต่างจากการใช้บัตรเครดิตอย่างไม่คิด ใช้อย่างฟุ่มเฟือย ไม่บันยะบันยัง ขาดความยับยั้งชั่งใจ ข้อเสียของการใช้บัตรเครดิตแทบจะเอามาถอดบทเรียนแทนกันได้กับเงินเสมือนจริง

ในฐานะที่เราก็ต้องเป็นคนหนึ่งที่จะก้าวเดินสู่ถนนที่ไร้เงินสด จึงต้องใช้อย่างมีภูมิคุ้มกัน สำนึกรู้ที่จะช่วยให้เราใช้เงินเสมือนจริงได้อย่างไม่ตกเป็นเหยื่อ (ของตัวเอง) ก็คือการมีสติเท่าทัน ทุกครั้งที่จะ Charge พึงเตือนตนว่า มันคือเงินในกระเป๋าของเรานะ

“การใช้เงิน” กับ “การออมเงิน” นั้น เป็นคู่ผกผันกัน ขอยกตัวอย่างให้เห็นภาพคือเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงกับอเมริกันชนหลังยุคเศรษฐกิจตกต่ำ คนอเมริกันในปัจจุบันมีแนวโน้มที่จะหันกลับมาใช้เงินสดกันมากขึ้นเหมือนเมื่อ 30-40 ปีที่แล้ว

ค่านิยมของคนอเมริกัน การออมเป็นเรื่องชวนหดหู่ การกินการบริโภคแบบฟุ่มเฟือยคือส่วนหนึ่งของรากฐานวัฒนธรรม ถือเป็นสังคมบริโภคสมบูรณ์แบบ สถาบันการเงินและสิ่งแวดล้อมในสังคมล้วนมีส่วนสนับสนุนให้มีการใช้จ่ายอย่างเต็มที่ ครอบครัวฐานะระดับกลางมีบัตรเครดิตเฉลี่ยครอบครัวละ 13 ใบ!

นั่นทำให้เรโชการออมต่อรายได้ครัวเรือนเกือบจะเป็นศูนย์ (สัดส่วนนี้เคยสูงถึง 25% ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2) อย่างไรก็ตาม วิกฤตเศรษฐกิจในปัจจุบันก็ทำให้คนอเมริกันได้เรียนรู้อยู่เหมือนกันว่า ปัจจัยหนึ่งที่ทำให้พวกเขาลำบาก ก็เพราะไม่มีวินัยการใช้จ่าย

การหันมาใช้เงินสดมากขึ้นของคนอเมริกัน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสถาบันการเงินเข้มงวดมากขึ้นกับการเปิดวงเงินในบัตรเครดิต เพื่อป้องกันหนี้เสียในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ รวมทั้งบทเรียนของคนอเมริกันเองที่ได้รู้ (สักที) ว่า เจ็บปวดแค่ไหนเวลาจำเป็นต้องใช้เงิน แต่ต้องพบว่าเงิน (ในอนาคต) ถูกนำมาใช้จนหมดเกลี้ยง

การใช้เงินสดที่แนวโน้มเริ่มกลับมามากขึ้นของคนอเมริกัน อาจสะท้อนได้ว่า เป็นการปรับตัวแบบหนึ่งของเขา นั่นคือการปรับตัวให้อยู่ในกรอบที่กำหนดขึ้นโดยเงินสดในกระเป๋านั่นเอง เงินสดในกระเป๋ามีเท่าไร ก็เท่ากับบังคับให้ตนเองใช้เงินเท่าที่มี

เหมือนกับคติไทยที่ว่า กินอยู่ไม่เกินตัว หมายถึง มีเท่าไรก็ใช้เท่านั้น วินัยที่ฝึกจากกรอบของเงินในกระเป๋านี้ ช่วยให้ชีวิตอยู่ในกรอบ ไม่เถลไถลไปตามกิเลสความอยาก ไม่บิดเบี้ยวไปจากแนวที่กำหนด ที่สำคัญไม่ทำให้เกิดหนี้ แม้จะต้องลดความสะดวกสบายลง

บิตคอยน์ สกุลเงินใหม่ที่ซื้อขายกันในออนไลน์ คือสกุลเงินเสมือนที่ไม่รวมศูนย์ที่สถาบันการเงินอีกต่อไป หากดำเนินตัวเองไปตามระบบที่ออกแบบไว้ ปัจจุบันที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา มีการตั้งตู้เอทีเอ็มบิตคอยน์ให้คนที่มีแอดเดรสมากดแลกเงินสดออกมาได้ การใช้บิตคอยน์ในหลายประเทศถูกจับตาว่าอาจเป็นส่วนหนึ่งของการฟอกเงิน ในประเทศไทยธนาคารแห่งประเทศไทยยังไม่ยอมรับให้บิตคอยน์เป็นสิ่งถูกกฎหมาย

สรุปว่า ไม่ว่าจะบัตรเครดิตหรือบิตคอยน์อนาคต ถ้าใช้ไม่เป็น ใช้อย่างไม่รู้เท่า ก็ลำบากเหมือนกันหมด พึงมีชีวิตอยู่ในกรอบ (เงินสด/กระแสเงินสด) ดีกว่าให้ตัวเองต้องปวดหัวก่ายหน้าผากล่วงหน้า เพราะไม่มีเงินและเสมือนเงิน ทั้งในปัจจุบันและในอนาคต!

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

29 มิถุนายน 2560 เวลา 14:23 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500557

โดย…ภาดนุ ภาพ : ทวีวัฒน์/ประสิทธิ์

ในยุคนี้อาชีพช่างภาพอิสระหรือฟรีแลนซ์ยังมีอนาคตที่สดใส โดยเฉพาะช่างภาพที่รับงานถ่ายภาพพรี-เวดดิ้ง บอกเลยว่า ในแต่ละปีมีคู่รักหนุ่มสาวที่ตกลงปลงใจใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมากมาย จึงเป็นการยืนยันได้ว่าอาชีพนี้ยังคงมีอนาคตที่สดใสและไปได้อีกไกล

เปา-ทวีวัฒน์ บรรยงบุญฤทธิ์ (วัย 33 ปี) ช่างภาพอิสระซึ่งมีฝีมือการถ่ายภาพที่มีเอกลักลักษณ์ชัดเจน จนคู่แต่งงานทั่วไปและคู่รักคนดังเรียกใช้บริการมาแล้วมากมาย เล่าถึงที่มาของอาชีพ

“จากจุดเริ่มต้นเป็นช่างภาพของบริษัทออร์แกไนเซอร์ จนต่อยอดมาสู่ช่างภาพนิตยสารที่ทำมา 6 ปี ปัจจุบันผมเป็นช่างภาพอิสระที่รับงานถ่ายภาพพอร์เทรตคู่รักและพรี-เวดดิ้งในสตูดิโอเป็นหลักมาได้ 3 ปีแล้ว ด้วยความที่ผมเริ่มรับงานถ่ายภาพแนวนี้มาก่อนช่างภาพรายอื่นๆ ทำให้คนที่เห็นผลงาน แล้วชอบภาพถ่ายสไตล์นี้ ถามไถ่กันมาเรื่อยๆ จนมีลูกค้าอย่างต่อเนื่อง อีกอย่างนิสัยผมจะชอบพูดคุยกับลูกค้าให้เขารู้สึกสนุกสนานผ่อนคลาย จึงเหมือนเป็นการละลายพฤติกรรม ให้พวกเขาแสดงตัวตนออกมาเต็มที่อย่างเป็นธรรมชาติ

เปา-ทวีวัฒน์ บรรยงบุญฤทธิ์

จุดเด่นของสไตล์การถ่ายภาพของผมก็คือ การเน้นตัวตน อารมณ์ ความรู้สึก ความสนิทสนม และความเป็นเพื่อนของคู่รักซึ่งเป็นพื้นฐานของความรักอีกที ไม่ว่าจะเป็นการหยอกล้อ รอยยิ้ม ความร่าเริง โดยดูจากคาแรกเตอร์ของคู่รักเป็นหลัก เน้นโทนแสงที่อบอุ่น ส่วนเรื่องชุดหรือเสื้อผ้าก็จะให้คู่รักเลือกมาเองเลย ซึ่งเราจะแนะนำว่างานถ่ายภาพของเราเป็นสไตล์มินิมอล จะไม่ค่อยเน้นเครื่องประดับสักเท่าไหร่ โชคดีว่าผมเคยเป็นช่างภาพแฟชั่นมาก่อน เลยพอจะแนะนำได้ว่าจะแต่งตัวยังไงให้เรียบง่าย ดูดี และไม่เชย”

เปาบอกว่า ค่าถ่ายภาพจะคิดเหมารวมไปกับค่าสตูดิโอ ช่างแต่งหน้า-ทำผม และอื่นๆ ซึ่งเฉลี่ยแล้วก็ตกอยู่ที่หลายหมื่นบาทต่อหนึ่งงาน พูดง่ายๆ ว่าอาชีพนี้สามารถทำรายได้ให้อย่างดีทีเดียว

“ลูกค้าส่วนใหญ่จะอยู่ในวัย 25-35 ปี ในหนึ่งเดือนผมก็รับงานถ่ายภาพให้หลายคู่ โดยจะให้เวลาตั้งแต่แต่งหน้า ทำผม เซตอัพฉาก เปลี่ยนชุด พักกินข้าว ภายใน 1 วันเต็มเลยครับ ส่วนมากลูกค้าจะเคยเห็นผลงานของผมจากอินสตาแกรมและเฟซบุ๊ก เมื่อเห็นสไตล์ภาพแล้วชอบ เขาก็จะติดต่อเข้ามา

บีม-กวี ตันจรารักษ์ กับภรรยา

อาจเพราะเคยเห็นผมถ่ายพรี-เวดดิ้งให้กับคนดัง เช่น คู่ของ บีม-กวี ตันจรารักษ์ กับภรรยา และคู่ของเพชรจ้า (วิเชียร) กับนิวเคลียร์ (หรรษา) ซึ่งทุกคู่จะแต่งชุดไพรเวทที่เรียบง่ายเป็นตัวเอง และมีชุดแต่งงานผสมผสานไปด้วย

การถ่ายภาพแนวนี้คู่รักในต่างประเทศมักจะถ่ายในสตูดิโอฉากขาวๆ หรือแบ็กกราวด์เรียบง่ายกันมานานแล้ว อารมณ์จะคล้ายๆ การถ่ายแฟชั่นหรือโฆษณา แต่ในบ้านเรา พอบอกถ่ายพรี-เวดดิ้ง คนก็มักจะนึกถึงการถ่ายภาพในสตูดิโอแล้วใส่ชุดแต่งงานแบบจัดเต็ม”

เปาเสริมว่า สมัยก่อนเวดดิ้ง สตูดิโอ อาจจะเคยรุ่งเรือง แต่พอยุคสมัยเปลี่ยนไปธุรกิจเหล่านี้ก็ล้มหาย เนื่องจากเมื่อก่อนคนมักมองว่าการถ่ายภาพเวดดิ้งเป็นงานมิติเดียว เป็นการถ่ายภาพของคู่แต่งงาน เป็นความหวานของคู่รัก ต้องโรแมนติก และต้องมีแพตเทิร์น ซึ่งมันค่อนข้างเชยไปแล้ว

เพชรจ้า (วิเชียร) กับนิวเคลียร์ (หรรษา)

“ผมว่ายุคนี้เป็นยุคของโซเชียลมีเดีย ที่ผู้คนมีโลกทัศน์กว้างไกลขึ้น พวกเขาจึงมองไปถึงสไตล์การถ่ายภาพที่มีซิกเนเจอร์มากขึ้น ที่สำคัญ พวกเขามีทางเลือกมากมายที่จะหาช่างภาพในสไตล์ที่ตัวเองชอบ ช่างแต่งหน้า-ทำผม (ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะเป็นฟรีแลนซ์) เพื่อนำมาผสมผสานให้ตรงใจตามที่พวกเขาต้องการได้

นอกจากสไตล์การถ่ายภาพแล้ว สิ่งที่ลูกค้าชอบก็คือ การสื่อสาร การพูดคุยให้รู้สึกผ่อนคลาย การจัดท่าถ่ายภาพสบายๆ ในอิริยาบถที่เป็นธรรมชาติ ที่จะไม่ใช่การโพสท่าถ่ายแบบแฟชั่น เช่น กอดคอแฟน กระโดดขี่หลัง หยอกล้อ ฯลฯ ซึ่งออกมาแล้วดูเป็นธรรมชาติ มีชีวิตชีวา พอลูกค้าทั่วไปหรือคนดังได้เห็นแล้วก็มักจะชอบครับ”

เปาทิ้งท้ายว่า ในความคิดของเขาแล้วช่างภาพพรี-เวดดิ้งอิสระยังไปได้อีกไกล หากมีซิกเนเจอร์ที่ชัดเจนและโดนใจคนรุ่นใหม่ เพราะถ้าคุณสามารถถ่ายภาพที่ลูกค้ากลับมาดูเมื่อไหร่ก็ได้ไม่มีเชย คุณก็จะอยู่ได้แน่นอน ติดตามได้ที่ IG/FB : paophoto

แฝด-ประสิทธิ์ ลิมปสถิรกิจ

ด้าน แฝด-ประสิทธิ์ ลิมปสถิรกิจ (วัย 30 ปี) เริ่มต้นจากการเป็นช่างภาพสมัครเล่นตอนทำนิตยสารคอมพิวเตอร์ ตอนนั้นเจ้าตัวก็ยังไม่ได้คิดที่จะเป็นช่างภาพจริงจัง แต่หลังจากฝึกฝีมือแล้วก็เริ่มรู้ว่าตัวเองถ่ายภาพพอร์เทรตได้สวย จึงนำภาพไปลงเฟซบุ๊ก จนเริ่มมีคนถามเข้ามาเรื่อยๆ

“ผมชอบเวลาที่ถ่ายภาพแล้วได้มีการพูดคุยสื่อสารกับคนที่เป็นแบบ การถ่ายภาพของผมเกิดจากการเรียนรู้ด้วยตัวเอง โดยซื้อกล้องมาลองผิดลองถูกอยู่นาน จนพบว่าชอบถ่ายภาพสไตล์ที่มีแสงธรรมชาติ ชอบภาพที่มีความนุ่มนวล ไม่แฟชั่นจ๋ามากนัก หลังลาออกจากงานผมก็รับถ่ายภาพมาเรื่อยๆ พอดีว่าช่วงนั้นงานถ่ายภาพพรี-เวดดิ้งเริ่มบูม เลยมีช่างภาพหลายคนเริ่มนำภาพมาลงในเฟซบุ๊กและไอจี ผมจึงคิดว่ามันน่าสนใจดี เลยเริ่มหันมารับงานพรี-เวดดิ้งบ้าง

จุดเด่นของผลงานผมอยู่ตรงการถ่ายภาพนิ่งสไตล์แคนดิด ที่มักจะจับภาพจังหวะอารมณ์ของคู่รัก เช่น หัวเราะ กอดกัน หรือตอนเจอเพื่อนๆ ซึ่งจะคาดเดาเหตุการณ์ได้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็จะถ่ายเก็บไว้เยอะมาก ทั้งภาพอิริยาบถของคู่รักและพร็อพตกแต่งที่พวกเขาตั้งใจเลือกมา แล้วถ่ายภาพให้ดีที่สุดท่ามกลางบรรยากาศแห่งความสุข ที่มีทั้งพ่อแม่ พี่น้อง และเพื่อนๆ มันจึงเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ”

แฝดบอกว่า เขาจะใช้เวลาในการถ่ายภาพครึ่งวัน (หรือ 1 คิว) โดยคิดราคาแบบเหมาจ่าย ตั้งแต่ต้นจนจบในราคาหลายหมื่นบาท ส่วนสถานที่ก็แล้วแต่ลูกค้าจะเลือกมา ส่วนใหญ่มักจะเป็นโลเกชั่นธรรมชาติ ทั้งทะเลและภูเขา ลูกค้าส่วนใหญ่จะอยู่ในช่วงอายุ 25-30 ปี

“อย่างยุคก่อนนี้จะมีเวดดิ้ง สตูดิโอ เยอะมาก แต่พอโลกมันเปลี่ยนไป ความชอบของคนก็เปลี่ยนไปด้วย เพราะคนยุคนี้สามารถเลือกสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ ได้ อะไรที่ดูไม่เหมาะ พวกเขาก็จะไม่เลือก ผมว่าที่ธุรกิจเวดดิ้ง สตูดิโอ หมดความนิยมไปเพราะมันเป็นแพ็กเกจแบบเดิมๆ ซึ่งอาจจะบังคับให้ลูกค้าต้องยินยอมในสิ่งที่พวกเขาอาจจะไม่ชอบ ผิดกับคนในยุคนี้ที่ชัดเจน สามารถเลือกได้ตามความชอบของตัวเอง อะไรที่ไม่จำเป็นก็ตัดออกไปได้ ดังนั้นการทำงานกับช่างภาพอิสระจึงอาจจะถูกจริตและตรงใจมากที่สุด ที่สำคัญลูกค้าต้องชอบสไตล์การถ่ายภาพของช่างภาพคนนั้นอยู่แล้วด้วย

ที่ผ่านมาก็มีทั้งลูกค้าทั่วไปและคนดัง ซึ่งก็มีทั้งงานพรี-เวดดิ้งและงานถ่ายภาพพอร์เทรตที่ผมเคยถ่ายให้ เช่น นุ่น-วรนุช ภิรมย์ภักดี ในงานเบื้องหลังของสินค้าแบรนด์หนึ่ง ภาพคู่รักของ ต้นหอม-สกุนตลาและซัน-ประชากร งานโฟโต้บุ๊กของ เป๊ก-ผลิตโชค และงานพรี-เวดดิ้งของมือกลองวง 25 Hours เป็นต้น เรียกว่าผมรับถ่ายภาพหลากหลายแนว แต่ส่วนใหญ่จะเป็นงานพรี-เวดดิ้ง ซึ่งผมมองว่างานถ่ายภาพแบบนี้ยังไปได้อีกไกลเลยครับ” ติดตามได้ที่ IG/FB : 21day

ต้นหอม-สกุนตลาและซัน-ประชากร

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

28 มิถุนายน 2560 เวลา 15:01 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500389

โดย…วราภรณ์ ผูกพันธ์ ภาพ : ปฏิภัทร จันทร์ทอง, วิศิษฐ์ แถมเงิน

ไม้จันทน์หอม ไม้มงคลที่จะนำไปใช้ประดิษฐ์พระหีบ พระโกศจันทน์ในพระราชพิธีพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ตัดมาจากอุทยานแห่งชาติกุยบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งพระโกศจันทน์หอมมีบทบาทสำคัญในการอัญเชิญพระบรมศพจากพระบรมมหาราชวังไปออกทำพระราชพิธี

ในริ้วขบวนจะเห็นพระโกศทองใหญ่ประดิษฐานอยู่บนพระมหาพิชัยราชรถ ในเวลาที่เชิญพระโกศทองใหญ่ไปยังพระเมรุมาศ หรือท้องสนามหลวงแล้ว ก็มีความจำเป็นที่ต้องเปลื้องพระโกศทองใหญ่ออกเหลือแต่โกศลองในโลหะปิดทอง ซึ่งจะนำตั้งเหนือจิตกาธานและหุ้มปิดด้วยพระโกศจันทน์ที่จะสร้างขึ้นในแต่ละครั้งที่มีพระราชพิธี นำขึ้นประดิษฐานบนเมรุมาศ เพื่อเตรียมถวายพระเพลิงต่อไป

ครั้งนี้พระโกศจันทน์จะมีการตกแต่งฉลุลวดลายอันสวยงาม เพื่อให้สมพระเกียรติยศสูงสุด ดังนั้นพระหีบและพระโกศจันทน์จึงมีความสำคัญมาก ทีมช่างสิบหมู่และอาสาสมัครผู้มีฝีมือด้านฉลุลวดลายจึงร่วมแรงร่วมใจทำถวายอย่างสุดกำลังความสามารถ

นายช่างพิจิตร นิ่มงาม นายช่างศิลปกรรมอาวุโส สำนักช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร

ศิลปะการฉลุลายวิจิตร

ด้วยเนื้อไม้จันทน์หอมมีกลิ่นหอมอ่อนๆ เนื้อไม้แข็ง มีความละเอียด จึงนิยมนำไม้จันทน์มาสร้างพระหีบและพระโกศพระบรมศพ รวมทั้งใช้ทำฟืนหรือดอกไม้จันทน์ในพิธีพระราชทานเพลิงมาตั้งแต่สมัยโบราณกาล เพื่อเป็นเชิงสัญลักษณ์ที่แสดงว่า ไม่ว่าไม้จันทน์หอมจะเป็นหรือตาย ก็ยังคงมีความหอม เปรียบเหมือนมนุษย์ที่ตอนมีชีวิตอยู่นั้นได้ทำความดีไว้มากมาย แต่เมื่อสิ้นชีวิตไปแล้วความดีนั้นก็ยังคงอยู่

“วัตถุประสงค์หลักของไม้จันทร์หอมคือ นำมาเผาเพื่อดับกลิ่นพระศพ มีมาตั้งแต่ครั้งโบราณกาลสมัยสุโขทัย อยุธยา และมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบมาเรื่อยๆ ตามศักดินา พัฒนาความงามมาเรื่อยๆ ดังนั้นพระโกศจันทน์จึงเป็นเครื่องแสดงพระอิสริยยศความงดงามจึงต่างกัน” พิจิตร นิ่มงาม นายช่างศิลปกรรมอาวุโส สำนักช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร กล่าว

สำหรับขั้นตอนการสร้างพระโกศจันทน์ เริ่มจากการใช้ลวดโครงเหล็กตัดตามรูปร่างและขนาดตามแบบ มาเชื่อมกัน แล้วจึงนำตะแกรงลวดตาข่ายมาบุทับโครงภายนอกเพื่อติดลวดลายไม้จันทน์ โดยจะนำไม้จันทน์ที่เป็นท่อนซอยเป็น

แผ่นบางๆ เพื่อใช้ฉลุลวดลาย ไม่ว่าจะเป็นแผ่นรูปโค้งตามลักษณะลวดบัวต่างๆ รวมทั้งการกลึงไม้เป็นยอดพระโกศ จากนั้นช่างโกรกฉลุจะจัดแยกลวดลายตามขนาดและตำแหน่งต่างๆ แยกชิ้นส่วนแต่ละลาย เพื่อใช้โกรกฉลุลายซ้อนไม้ แล้วจึงนำมาประกอบซ้อนตัวลายแต่ละชนิด แต่ละส่วน ส่วนที่เป็นดอกไม้ไหว ดอกไม้เอว ส่งกลับไปให้ช่างโลหะติดลวดไม้ไหวก่อน แล้วจึงนำชิ้นส่วนทั้งหมดส่งช่างประดับลาย นำไปติดกับโครงด้วยการจัดวางลวดลายที่เหมาะสม สวยงาม น้ำหนักสมดุล และมีความพลิ้วไหว

ลายองค์ครุฑประกอบไปด้วยชิ้นไม้ประกอบเป็นลวดลายนับ 53 ชิ้น

นายช่างพิจิตร มือวางอันดับหนึ่งด้านการแกะสลักลวดลายพระโกศ ที่เคยทำงานถวายในพระราชพิธีพระศพมาหลายครั้ง นับตั้งแต่รับราชการตั้งแต่ปี 2524 อาทิ ทำพระโกศจันทน์ถวายสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี มาแล้ว

“ผมมีความสนใจและมีพื้นฐานด้านการฉลุลายอยู่แล้วจึงใฝ่รู้ เคยไปช่วยงานผู้หลักผู้ใหญ่ จนกระทั่งอาจารย์หลายท่านไว้วางใจ สิ่งที่ทำให้ผมสนใจพระโกศจันทน์ เพราะผมมองว่าช่างแต่ละคนมีพื้นฐานความชอบไม่เหมือนกัน บางคนเป็นช่างเขียน ช่างปั้น แต่ช่างฝีมือไม่ค่อยสนใจทำพระโกศจันทน์ อีกทั้งอาจารย์ก็อายุมากแล้ว ผมก็เลยอยากช่วยคอยออกแนวคิดลองซ้อนลายสีไม้ดูซิ อาจจะเกิดความงาม เพราะไม้สีเข้มมีปริมาณไม้มากมายกว่าไม้สีอ่อน ทำอย่างไรที่จะประยุกต์ให้ไม้สองสีทำงานร่วมกันได้สวยงาม” นายช่างฉลุลายพิจิตรเล่า

รูปแบบพระโกศจันทน์สำหรับพระบรมศพในหลวงรัชกาลที่ 9 มีลักษณะมีทรง 8 เหลี่ยม มีฝาปิดมีปลายยอดเป็นทรงมงกุฎ ปลายยอดอีกชั้นเป็นทรงพุ่ม เติมปลายยอดอีกที

“ลักษณะโดยรวมของพระโกศ เป็นลายหน้ากระดาน กระจัง ดอกไม้ไหว องค์พระโกศเป็นลายบัวกลีบขนุน ซึ่งแต่ละลวดลายมีความหมายแฝง ในลายบัวกลีบขนุนจะมีรูปของเทพ เปรียบเทียบพระนารายณ์ เป็นรูปทรงเทพนม ส่วนล่างของหีบมีลวดลายพระนารายณ์ทรงครุฑ เปรียบเทียบเป็นในหลวงรัชกาลที่ 9 เปรียบดังพระองค์ทรงอวตารลงมาเพื่อดูแลปวงชนชาวไทย พระโกศลองในจะมีความใหญ่กว่าที่เคยออกแบบ หรือเคยใช้มา เป็นพระลองในที่ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์เท่านั้น เราได้ย้ายมาทำที่สนามหลวง 7 ก.พ. ทำการดำเนินการแกะ เตรียมไม้ ปะกระดาษลวดลาย แยกชั้นลายและการแกะฉลุ” นายช่างพิจิตร กล่าว

อย่างไรก็ดี พระโกศจันทน์อันงดงามได้รับการออกแบบแบบโดย สมชาย ศุภลักษณ์อำไพพร นายช่างศิลปกรรมอาวุโส สำนักช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร จัดทำแบบและตำแหน่งลวดลาย เบื้องต้นจะอยู่ราวๆ 30 ลาย อาทิ กุดั่นดอกจอก กระจังฝา กระจังจวน ช่อไม้ไหวบัวถลา ขอบคิ้วบัวถลา อุบะ บัวปากฐาน ฯลฯ ส่วนฐานรองพระโกศหรือพระหีบมีการกำหนดใช้ลวดลายประมาณ 19 แบบ ได้แก่ บัวเชิงฐานหน้า กระดานล่าง เท้านรสิงห์นมสิงห์ บัวปากฐาน ดอกไม้ไหวปากฐาน สังเวียน ช่อก้านแย่งผนัง กระจังรวน ดอกจอกหน้ากระดานบน ช่องไม้ไหว ฯลฯ

“หลังจากที่เราทำการคัดแยกชิ้นลายไม้ได้ประมาณ 3.3 หมื่นชิ้น ไม้เราทำเป็นแผ่นๆ เราทำลายซ้อนไม้ ต้องแยกฉลุไม้ออกมา มีไส้ลาย มีพื้นลายฉลุแล้วแยกออกมาประกอบเป็นชั้นซ้อนกัน เพื่อให้เกิดความหนามีมิติงดงาม เช่น ลวดลายหากสังเกตดีๆ ลวดลายที่เกิดบนหีบพระบรมศพหนึ่งลวดลายจะประกอบไปด้วยไม้หลายๆ ชั้นซ้อนกัน จนเกิดลวดลายงดงามและมีมิติ บางลวดลายอาจซ้อนกันมากถึง 90 ชิ้นแล้วแต่ลวดลาย แสดงถึงความละเอียดวิจิตรบรรจง

เช่น ตัวองค์ครุฑที่ติดอยู่ตรงกลางของพระหีบความสูงประมาณ 8 นิ้ว เราคัดแยกลายออกมาจะมีลายทั้งหมด 53 ชิ้น ประกอบเป็นครุฑหนึ่งองค์ สังเกตเขี้ยวครุฑคือไม้ 1 ชิ้นที่มีความเล็กกว่าหัวไม้ขีดไฟอีก ตาก็ละเอียด ช่างอาสาที่มาร่วมมือร่วมใจกัน 100 คน ล้วนเป็นช่างฝีมือ มือฉลุ 20 คน ประชาชนทั่วไปทำคัดลอกกระดาษทราย 70 คน ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเข้ามา ตอนนี้เสร็จแล้วประมาณ 50% เรามุ่งมั่นทำพระหีบเป็นฐานมาครอบองค์พระบรมศพอีกที ส่วนพระโกศจันทน์กำลังดำเนินการอยู่มีการเลื่อยฉลุแล้ว” นายช่างพิจิตร กล่าว

ช่างฤทธิ์-จักรกริศษ์ สุขสวัสดิ์

จิตอาสาทำถวายด้วยใจ

ช่างฤทธิ์-จักรกริศษ์ สุขสวัสดิ์ วัย 52 ปี ผู้เชี่ยวชาญด้านงานช่างประดับมุก ที่มีจิตอาสามาถวายงานด้านฉลุลายพระโกศถวาย ตั้งแต่ครั้งสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เมื่อปี 2551 ครั้งนี้จึงถือเป็นครั้งที่ 2

“ผมมีใจมุ่งมั่นอยากถวายงานในหลวงรัชกาลที่ 9 เพื่ออยากตอบแทนคุณพระองค์ที่มีพระเมตตาต่อปวงชน ผมเป็นคนบางเลน ผมทิ้งงานช่างมุกซึ่งเป็นงานประจำ มาเริ่มเป็นจิตอาสาทำพระโกศตั้งแต่ 7 ก.พ. ผมคิดว่าผมเกิดเป็นคนไทยใต้ร่มพระบารมี ผมคิดว่างานช่างสิบหมู่ได้รับการฟื้นฟูในรัชกาลพระองค์อย่างใหญ่หลวง หน้าที่ของผมในการทำงานถวายครั้งนี้คือ รับหน้าที่โกรกฉลุ หรือฉลุไม้จันทน์ ฉลุตามชิ้นส่วนที่ได้รับมอบหมายมา 19 แบบ

ตอนนี้เราทำฐานพระหีบเสร็จแล้ว คืองานเราแยกเป็นสองส่วนพระหีบกับพระโกศ ผมทำทั้งสองส่วน ผมแกะเสร็จก็ส่งไปประกอบลายโดยช่างสิบหมู่ ในฐานะที่ผมเป็นช่างฉลุลาย ถือเป็นงานที่ละเอียด วิจิตรอลังการมาก เพราะนายช่างที่ออกแบบตั้งใจถวายพระเกียรติแด่พระองค์สูงสุด ลายละเอียดมาก ซับซ้อนมาก จากเดิมซ้อน 3 ชั้น ไม้หนา 3 มิลลิเมตร แต่งานนี้เราใช้ไม้หนาถึง 8 มิลลิเมตร เพื่อความวิจิตรอลังการ ซ้อนลายให้สูงที่สุด งานจึงละเอียดประณีต ซับซ้อน ชิ้นนี้จะใหญ่ที่สุด ลายพลิ้วไหว อลังการที่สุด งานเสร็จจะเป็นการโชว์ลายไม้ โชว์ทักษะการฉลุให้คมให้เนี้ยบทั้งด้านหน้าด้านหลัง โชว์ลายไม้ไม่มีการทาสีอีกแล้ว ขนาดเขี้ยวครุฑเล็กมาก เล็กเท่าไม้ขีดไฟ ลายเครือเถาก็มีความซับซ้อนสวยงามที่สุด”

การถวายงานครั้งนี้จึงถือเป็นเกียรติสูงสุดกับช่างประดับมุกตัวเล็กๆ และช่างฤทธิ์กับเพื่อนตั้งใจอย่างเด็ดเดี่ยวว่า ทำนานกี่เดือนเสร็จก็จะทำ ให้งานเสร็จสมบูรณ์สวยงามที่สุด

“ชีวิตผมรู้สึกมีพลังยืนหยัดได้ เพราะพระองค์ทรงคุ้มครองเรา ทำงานมา 5 เดือน ผมก็ได้ความสบายใจ เหมือนพระองค์ปกปักรักษาเรา แม้ไม่มีรายได้แต่ผมทำด้วยใจ ผมรู้สึกภูมิใจ รู้สึกซาบซึ้ง อยากทุ่มเทชีวิตของผมทำงานถวายพระองค์ครั้งนี้ให้ดีที่สุด เราลงมือลงแรงทำจริงๆ ให้ช่างสิบหมู่ใช้งานเราทำทั้งหมดเลยครับ”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

27 มิถุนายน 2560 เวลา 18:16 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500101

โดย…กันย์ ภาพ รอยเตอร์ส

เบื่อใช่ไหมกับชีวิตช้ำๆ เดิม พอกันทีกับชีวิตพังๆ ลองบอกลา 10 นิสัยยอดแย่ที่เรามักทำซ้ำๆ ดูเสียใหม่ ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง ชีวิตก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เคยสงสัยไหมว่า ทำไมเพื่อนบางคนถึงประสบความสำเร็จทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ขณะที่ชีวิตของเรายังลุ่มๆ ดอนๆ

หนทางสู่อนาคตถึงแม้ว่าจะไม่มืดมน แต่ก็ริบหรี่เลือนรางเหลือทน แทนที่จะนั่งตัดพ้อในความไม่ยุติธรรมของโชคชะตา ปล่อยให้อาการชีวิตเฉาๆ เรื้อรังจนเกินเยียวยา สู้ใจกล้าๆ ลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเอง เพื่อแก้นิสัยยอดแย่ที่เป็นเหมือนยาพิษมาถอนพิษด่วนดีกว่า ด้วยเคล็ดลับจากคนดังเหล่านี้

1.หยุดมองว่าโอกาสผ่านไปไม่กลับมา

ริชาร์ด แบรนสัน เจ้าของธุรกิจเครือเวอร์จิ้น กล่าวไว้อย่างน่าสนใจว่า โอกาสในการทำธุรกิจก็เหมือนการรอรถเมล์ ไม่นานก็จะมีคันใหม่ผ่านเข้ามา หน้าที่ของเราคือ ประเมินทุกโอกาสที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างระมัดระวัง และแทนที่จะมัวนั่งเศร้าหรือเสียใจที่พลาดบางโอกาสไป เราต้องใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และบอกกับตัวเองเสมอว่า ยังมีโอกาสอื่นๆ พร้อมจะผ่านเข้ามาใหม่เสมอ

2.เลิกยึดติดกับความสมบูรณ์แบบที่ไม่มีอยู่จริง

ไม่มีใครบนโลกนี้ที่จะเพอร์เฟกต์ 100% เชอรีล แซนด์เบิร์ก หญิงเก่งและแกร่งจากทีมผู้บริหารเฟซบุ๊ก เคยบอกว่า หากคุณไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองลื่นล้มหรือไถลออกนอกเส้นทางบ้าง คุณจะไม่มีวันได้พาตัวเองออกจากคอมฟอร์ตโซน หรือพาตัวเองไปสู่ความสำเร็จในวิถีทางใหม่ คนที่ประสบความสำเร็จมากๆ ส่วนใหญ่ไม่กลัวความผิดพลาด แต่เลือกเก็บความล้มเหลวไว้เป็นบทเรียนหนึ่งของการเรียนรู้

3.อย่ารอคำชื่นชมจากปากคนอื่น

เพราะคุณก็สร้างมันเองได้ ด้วยการสละเวลาเล็กน้อยในแต่ละวันบันทึกสิ่งดีๆ เก็บไว้เป็นไดอารี่ และเมื่อใดที่รู้สึกท้อใจหรือต้องการเรียกความเชื่อมั่น ก็หยิบขึ้นมาอ่านทบทวนเพื่อจุดพลังแห่งความสุขให้กลับมาอีกครั้ง

4.เลิกทำร้ายตัวเองด้วยคำพูดแย่ๆ

มีการศึกษาพบว่า คนเราพูดกับตัวเองมากถึง 300-1,000 คำต่อนาที เพราะฉะนั้นหากใน 1 วัน คุณมี 1,440 นาที คุณต้องคิดให้ดีว่าจะเลือกพูดกับตัวเองด้วยถ้อยคำแบบไหน ที่จะทำให้ชีวิตคุณมีแต่คำว่าก้าวหน้าและพบแต่ความสุข

5.เลิกเป็นคนขี้แพ้

ในเมื่อไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ดีเลิศไปซะทุกอย่าง ปฏิกิริยาด้านลบต่อการกระทำหรือผลงานของเราจึงเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา สิ่งสำคัญคือ ตั้งรับอย่างไรเวลาถูกวิพากษ์วิจารณ์ บอกเลยขอให้คิดใหม่ ทำใหม่ เลิกวิ่งหนีและหันมาเผชิญกับความเป็นจริง ตะโกนบอกตัวเองดังๆ ว่า บาดแผลจากการถูกวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้จะเป็นหนทางพาคุณไปสู่ความสำเร็จ

6.เลิกติดกรอบกับดักความคิด

สตีเว่น โควี่ ผู้เขียนหนังสือ 7 Habits of Highly Effective People บอกว่าเขาเลือกมองทุกอย่างรอบตัวว่าเป็นโอกาสเสมอ เพราะเขาเชื่อว่าคนเราต้องควรจำกัดกรอบตัวเองด้วยกรอบความคิดบางอย่างจนตัดโอกาสที่จะลงมือทำสิ่งต่างๆ

7.หยุดสงสัยในความสามารถของตัวเอง

อย่าปล่อยให้ความคิดของคุณกลายเป็นฆาตกรที่ทำลายความฝัน เมื่อใดที่รู้สึกพ่ายแพ้ หรือต้องการเรียกคืนความมั่นใจที่เคยมีกับตัวเอง แต่ทำหล่นหายไปตอนไหนไม่รู้ แค่ลองนั่งลิสต์ความสามารถ ความสำเร็จที่คุณภูมิใจ แล้วหยิบมาทบทวนบ่อยๆ อย่างน้อยในวันที่คุณรู้สึกแย่ๆ คุณก็มีเหตุผลมากมายที่จะบอกตัวเองว่าคุณก็ดีพอ

8.เลิกปล่อยให้อารมณ์เป็นใหญ่

เชื่อหรือไม่ว่า เวลาที่คนประสบความสำเร็จในชีวิตต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่เปราะบางทางอารมณ์ พวกเขามักเลือกใช้ความนิ่งสยบความเคลื่อนไหว ไม่ปล่อยให้อารมณ์พาไปจนเสียงานใหญ่ พวกเขามักทำใจร่มๆ รอให้สติที่กระเจิดกระเจิงกลับคืนมาเต็มร้อย จึงค่อยคิดค่อยทำการใหญ่ต่อไป นี่เองคือไม้ตายที่ทำให้พวกเขามักพบกับความสำเร็จและความสุข

9.เลิกอยู่ในสังคม

ที่มีแต่คนคิดลบถ้าเปรียบเทียบคนที่มีทัศนคติลบเป็นเชื้อโรคชนิดหนึ่ง บอกเลยว่าใครที่อยู่ใกล้เชื้อโรคตัวนี้ให้รีบหนีด่วนก่อนจะเป็นโรคติดต่อ เพราะการปล่อยให้ตัวเองรับความคิดลบๆ มาเรื่อยๆ ไม่เพียงทำให้คุณรู้สึกแย่ ไม่มีความสุข แต่ยังบั่นทอนแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตให้มอดไหม้ไปด้วย

10.หยุดเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น

ชีวิตคนเราก็เหมือนเกมกีฬา เราไม่ได้เป็นที่ 1 ในทุกสนามเสมอไป บางครั้งก็ยังต้องวิ่งตามหลังคนอื่น แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะชีวิตของคนเราไม่ใช่การวิ่งผลัด แต่เป็นการวิ่งมาราธอน วันนี้ผลงานของคุณอาจยังไม่ดี แต่จากนี้อีก 10 ปี เมื่อคุณได้พัฒนาตัวเองคุณก็อาจแซงหน้าคนที่เคยอยู่ข้างหน้าคุณมาก่อนก็ได้ เพราะฉะนั้นแทนที่จะจมอยู่กับความรู้สึกแย่ๆ เมื่อเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น สู้หันมาให้กำลังใจตัวเอง และลุกขึ้นสู้เพื่อพัฒนาตัวเองดีกว่า

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

27 มิถุนายน 2560 เวลา 18:09 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500099

คนเราไม่ชอบอยู่ในภาวะของความไม่รู้ ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน แต่ในขณะเดียวกันคนเราก็ไม่สามารถรู้ได้ทุกเรื่องเหตุเพราะการเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา หนทางหนึ่งที่จะช่วยบรรเทาภาวะของความไม่รู้ได้ คือ การหมั่นเรียนรู้อย่างต่อเนื่องนั่นเอง

โดย…กันย์

อริญญา เถลิงศรี Managing Director บริษัท SEAC บอกว่า การเรียนรู้อย่างต่อเนื่องจึงถือเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง หากแต่ในเมื่อคนเราเกิดมาแตกต่างกันโดยพื้นฐาน

แต่ละคนจึงมีปัจจัย มีเงื่อนไขในการเรียนรู้ที่แตกต่างกันออกไป โดยในแง่ของการเรียนรู้ คนเราจะประสบความสำเร็จในการเรียนรู้ และนำไปสู่ผลงานที่ดีเยี่ยมได้ก็ต่อเมื่อค้นพบรูปแบบของการเรียนรู้ที่เหมาะกับตัวของผู้เรียนเองมากที่สุด

ทุกวันนี้มีรูปแบบการเรียนรู้มากมายเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็น Training Learning Coaching หรือแม้กระทั่งเรื่องใหม่ๆ ที่เรียกว่าการเรียนรู้จากประสบการณ์ หรือ Experiential Learning เทรนด์ที่เห็นชัดเจนคือเรื่องการเรียนรู้สมัยใหม่นั้นพึ่งพารูปแบบการเรียนรู้จากห้องเรียนน้อยลง เพราะทุกวันนี้เรื่องของข้อมูล ความรู้เป็นเรื่องที่เข้าถึงได้ง่ายเมื่อเทคโนโลยีการสื่อสารกลายเป็นเรื่องใกล้ตัวหรือเป็นปัจจัยที่ห้าสำหรับใครหลายๆ คน

การเรียนรู้จะเกิดขึ้นในรูปแบบใดก็ตาม ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ช่วยให้เกิดความรู้ทั้งสิ้น อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ที่คนมักจะเข้าใจผิดอยู่เสมอ และควรได้รับการชี้แจง นั่นคือ การเรียนรู้นั้นไม่ใช่เพียงแค่การใส่ข้อมูลความรู้เข้าไปแค่อย่างเดียว หากแต่การเรียนรู้ที่ถูกต้องประกอบไปด้วย การเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ การไม่ยึดติดกับสิ่งที่เคยเรียนรู้มา และการเรียนรู้สิ่งที่เคยรู้ด้วยมุมมองใหม่ๆ เพราะว่าเคล็ดลับของการเรียนรู้ที่จะมีประสิทธิภาพมากที่สุดคือความเต็มใจและยินดีที่จะยอมละทิ้งสิ่งที่เคยเรียนรู้มา แล้วลองค้นหาวิธีการใหม่ๆ มาทดแทนแม้ว่าวิธีการนั้นๆ จะเคยนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ดีก็ตาม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

27 มิถุนายน 2560 เวลา 17:30 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/500087

โดย…ชุติมา

งานนิทรรศนานาชาติยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก International Recognized Exhibition Expo 2017 เวทีระดับเวิลด์เอ็กซ์โปจัดเป็นงานมหกรรมของมวลมนุษยชาติ

ปีนี้จัดขึ้นที่กรุงอัสตานา สาธารณรัฐคาซัคสถาน ภายใต้หัวข้อหลัก “พลังงานแห่งอนาคต (Future Energy) ซึ่งมี 115 ประเทศ และกว่า 20 องค์กรระหว่างประเทศเข้าร่วมจัดโชว์นิทรรศการที่มีแนวคิดในเรื่องของพลังงาน บนพื้นที่ 1.74 ล้าน ตร.ม. (1,087.5 ไร่)

ประเทศไทยเข้าร่วมแสดงนิทรรศการ อัสตานา เอ็กซ์โป  (Astana Expo 2017) ครั้งนี้ โดยนำเสนอในรูปแบบอาคารศาลาไทย หรือ ไทยแลนด์ พาวิลเลียน (Thailand Pavilion) กระทรวงพลังงาน เป็นหน่วยงานหลักรับผิดชอบเข้าร่วมจัดแสดงนิทรรศการระดับโลก

เนรมิตอาคารศาลาไทย ภายใต้แนวคิด “Bioenergy for All” โชว์ความพร้อมก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์เป็นประเทศแรก พร้อมเปิดให้นานาชาติเข้าร่วมชมเต็มรูปแบบตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

กระทรวงพลังงานมั่นใจว่าตลอดการจัดงาน 3 เดือน ระหว่างวันที่ 10 มิ.ย. ถึงวันที่ 10 ก.ย. 2560 อาคารศาลาไทยจะเป็นหนึ่งในพาวิลเลียนยอดนิยม มีผู้เข้าร่วมชมจากทั่วโลกไม่น้อยกว่า 5 แสนคน

พัฒนาพลังงานชีวมวล เพื่อมนุษยชาติ

อาคารศาลาไทย หรือ Thailand Pavilion สีทองโชว์อร่ามตาท่ามกลาง 115 พาวิลเลียนทั่วโลกที่เข้าร่วมงาน ตั้งอยู่ภายในอาคารนิทรรศการโลก (Exhibition Area) ซึ่งประเทศเจ้าภาพ คาซัคสถาน จัดไว้ให้บนพื้นที่ 974.67 ตร.ม. ประกอบด้วยสวนแสดงนิทรรศการ ชั้น 1 ขนาด 704.3 ตร.ม. นำเสนอในรูปแบบเอดูเทนเมนต์ส่งสารเรื่องพลังงานยั่งยืน สื่อผ่านแมสคอต “น้องพลัง” ข้าวโพดฝักน้อยสีเหลือง

“น้องพลัง” บอกเล่าเรื่องราวพลังงานแห่งอนาคต เริ่มต้นจากแปลงกสิกรรมสู่ห้องทดลองพลังงานชีวภาพได้แบบน่ารักสนุกสนาน ถูกอกถูกใจเด็กๆ ชาวคาซัคสถานและนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกที่เข้ามาชมกันคึกคักทุกๆ รอบ

โดยเมื่อวันที่ 10 มิ.ย.ที่ผ่านมา มีการเปิดอาคารศาลาไทยอย่างเป็นทางการ แสดงความพร้อม 100% ในการร่วมงานอัสตานา เอ็กซ์โป 2017 มีตัวแทนจากรัฐบาลไทย พล.อ.สุรศักดิ์ ศรีศักดิ์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงพลังงาน เป็นประธานในพิธีเปิดอาคารศาลาไทย อารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม ปลัดกระทรวงพลังงาน พร้อมกับ ณัช ภิญโญวัฒนชีพ เอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงอัสตานา ร่วมงานเปิดศาลาไทย

เอกลักษณ์ประเพณีและวัฒนธรรมความเป็นไทย โชว์หุ่นละครเล็กโจหลุยส์ ต่อด้วยเรียกความเร้าใจโชว์มวยไทย สร้างความสนุกสนานให้กับอาคารศาลาไทยได้คึกคักน่าสนใจ

ประเทศไทยผนึกกำลังกันเข้มแข็ง มีหน่วยงานสนับสนุนหลัก ได้แก่ กระทรวงวัฒนธรรม กระทรวงพาณิชย์ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน หรือ BOI การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย กรมพัฒนาชุมชน  การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย บริษัท ปตท. บริษัท การบินไทย

รูปแบบศาลาไทย มีพื้นที่ 3 ห้องหลัก นิทรรศการห้องที่ 1 Our Ways, Our Thai สัมผัสความงดงามของธรรมชาติและวัฒนธรรม ควบคู่กับการพัฒนาด้านพลังงานทดแทน

นิทรรศการห้องที่ 2 Farming the Future Energy ปลูกพลังงาน ปลูกอนาคต นำเสนอในรูปแบบ Theater ห้องฉายหนังภาพยนตร์ 3D ใช้ความน่ารักของหุ่นยนต์แมสคอต “พลัง” เป็นตัวเล่าเรื่องภายใต้เนื้อหา Farming the Future Energy หรือปลูกพลังงาน ปลูกอนาคต นำเสนอเรื่องราวผ่านการเล่าเรื่องแบบสนุกสนานเกี่ยวกับพลังงานแห่งอนาคต ที่ถูกพัฒนาจากทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ในประเทศไทย และการน้อมนำแนวคิดของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในการพัฒนาเป็นโครงการด้านพลังงาน เช่น มาตรการสนับสนุนการพัฒนาพลังงานชีวภาพ การพัฒนาพลังงานในชุมชนโครงการสถานีผลิตพลังงานสีเขียว (Distributed Green Generation) การพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (Smart Cities Clean Energy) การพัฒนาโครงข่าย การใช้ก๊าซชีวภาพ (Biogas Network) เป็นต้น

นิทรรศการห้องที่ 3 Energy Creation Lab นำเสนอเรื่องพลังงานชีวภาพและชีวมวลจากพืชพลังงานทั้งหมด 9 ชนิด ประกอบด้วย อ้อย ยูคาลิปตัส ยางพารา หญ้าเนเปียร์ ข้าว ข้าวโพด มูลสัตว์ ของเสีย มันสำปะหลัง ปาล์มน้ำมัน ในรูปแบบ Interactive Exhibition เล่าเรื่องการนำชีวมวลจากพืชพลังงานต่อยอดเป็นพลังงานได้อย่างน่ามหัศจรรย์

และอาหารไทยก็มาด้วยบนพื้นที่เชิงพาณิชย์ชั้น 2 ขนาด 234.37 เมตร เป็นพื้นที่ของร้านค้าอาหารไทย กาแฟ และพื้นที่สำหรับการจับคู่ธุรกิจ คลินิกการลงทุน และการสาธิตการนวดแผนไทยสถานที่จัดแสดงนิทรรศการ

ประธานเปิดศาลาไทยอย่างเป็นทางการ พล.อ.สุรศักดิ์ กล่าวมั่นใจว่า ตลอดการจัดงาน 3 เดือนอาคารของไทยจะเป็นหนึ่งในพาวิลเลียนยอดนิยม มีผู้เข้าร่วมชมจากทั่วโลกไม่ต่ำกว่า 5 แสนคน การเข้าร่วมแสดงในนิทรรศการระดับโลก อัสตานา เอ็กซ์โป จึงเป็นโอกาสดีที่ประเทศไทยแสดงออกถึงศักยภาพทั้งในเรื่องความพร้อมสร้างพลังงานที่ยั่งยืน ไปจนถึงเรื่องการท่องเที่ยว การเผยแพร่วัฒนธรรม การนำเสนอสินค้าและผลิตภัณฑ์ชุมชนการเกษตร ส่งเสริมเศรษฐกิจของไทยได้ดีมากในเวทีนี้

“แนวคิดหลักศาลาไทยเป็นพื้นที่ถ่ายทอดเรื่องพลังงานแห่งอนาคต-Future Energy โดยการน้อมนำแนวคิดของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงริเริ่มพัฒนาเป็นโครงการด้านพลังงานผ่านพระราชกรณียกิจ พระอัจฉริยภาพทรงคิดค้นการแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร ผลิตน้ำมันไบโอดีเซล เป็นการนำเสนอให้ชาวคาซัครู้จักเราฐานะประเทศเกษตรกรรม และนำพืชผลเหล่านี้มาวิจัยเป็นพลังงานทดแทน

“ขณะที่ประเทศคาซัคสถานมีทรัพยากรคือน้ำมันและแก๊สธรรมชาติ จึงไม่มีการใช้พลังงานทดแทนมากนักนะครับ แต่ก็มีการคิดค้นพลังงานลม แสงแดด ซึ่งในเวลานี้มีการเริ่มใช้พลังงานทดแทนเพียง 0.47% แล้วเมื่อเขาได้เห็นเราใช้พลังชีวภาพจากพืช ก็เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นและเขาสนใจเรียนรู้เรื่องนี้จากเรามาก” พล.อ.สุรศักดิ์ กล่าวถึงแนวคิดหลักในเวิลด์เอ็กซ์โปครั้งนี้

ชีวภาพเพื่อมนุษยชาติ Bioenergy for All

ในการสร้างสรรค์แนวคิดการพัฒนาด้านพลังงาน ศาลาไทยแสดงศักยภาพโดดเด่น ในหัวข้อเรื่อง ชีวภาพเพื่อมนุษยชาติ (Bioenergy for All) อารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม ปลัดกระทรวงพลังงาน กล่าวว่า โชว์การพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติของไทยที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด กับการพัฒนาเศรษฐกิจฐานชีวภาพ แล้วแสดงความก้าวหน้าในการพัฒนาพลังงานทดแทน

การนำเสนอใช้รูปแบบเอดูเทนเมนต์ หรือการเรียนรู้ ควบคู่ความสนุกผ่านตัวแมสคอต ที่ชื่อ “พลัง” ข้าวโพดฝักน้อยที่จะกลายเป็นพลังงานชีวภาพที่ยั่งยืนในอนาคต

“รัฐบาลไทยสนับสนุนให้มีการวิจัย เรื่องพืชเหลือใช้ในแปลงเกษตรกรรมที่บ้านเรามีเหลือทิ้งมากมาย นำกลับมาใช้เป็นพลังงานยั่งยืน ทุกวันนี้พลังงานหลักคือน้ำมัน ซึ่งเราก็ยังนำเข้าจากภูมิภาคตะวันออกกลางเป็นหัวใจหลักอยู่ การคิดค้นพลังงานทดแทนจึงเป็นการกระจายความเสี่ยงหากเกิดวิกฤตเรื่องเชื้อเพลิงได้

“สอดรับการแสดงเจตนารมณ์ของรัฐบาลไทยในที่ประชุม COP21 ที่กรุงปารีส เมื่อปี 2558 โดย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ร่วมผลักดันให้เกิดข้อตกลงด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศฉบับใหม่บรรลุผลสัมฤทธิ์ โดยไทยจะจัดทำแผนปฏิบัติการเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกร้อยละ 20-25 ภายในปี 2030 มุ่งเน้นการพัฒนาการใช้พลังงานทดแทน จะเห็นได้อย่างเป็นรูปธรรม เนื่องจากแผนการพัฒนาพลังงานของไทย หรือ PDP 2015 กำหนดให้มีการใช้พลังงานทดแทนที่เป็นพลังงานมาจากฟอสซิล (Fossil) ถึง 30% ภายในปี 2579 รัฐบาลไทยได้ให้ความสำคัญต่อเจตนารมณ์ของโลกอย่างแท้จริง” อารีพงศ์ กล่าวในฐานะกระทรวงพลังงานรับหน้าที่เป็นแม่งานหลักในปีนี้

นอกจากโชว์เรื่องศักยภาพพลังงานอนาคต อีกโอกาสคือเรื่องธุรกิจและการท่องเที่ยวไทย ในส่วนของกระทรวงวัฒนธรรมได้ร่วมกับสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ สำนักการสังคีต กรมศิลปากร และคณะนาฏยศาลาหุ่นละครเล็ก (โจหลุยส์) นำการแสดงทางวัฒนธรรมไปร่วมโชว์บนเวทีกลาง จำนวน 26 ชุด การแสดง ได้แก่ การแสดงโขน ตอน พระรามรบทศกัณฐ์, การแสดงดาบ 2 มือ, การรำมโนราห์ การฟ้อนต่างๆ มีการสาธิตทำเครื่องแต่งกายและนุ่งหุ่มแบบไทย การสาธิตหุ่นกระบอก และหุ่นละครเล็ก เป็นต้น

ขณะที่กรมการพัฒนาชุมชนจัดให้มีการสาธิตหัตถกรรมไทยและการแสดงสินค้าผลิตภัณฑ์โอท็อป การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยจัดการสาธิตการเพนต์ร่ม การแกะสลักผลไม้ และการนวดแผนไทย

ณัช ภิญโญวัฒนชีพ เอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงอัสตานา เผยตัวเลขชาวคาซัคสถานมาท่องเที่ยวไทย ช่วงที่ผ่านมาตกปีละราว 5 หมื่นคน ส่วนเรื่องธุรกิจก็นับเป็นโอกาสน่าสนใจมาก ภายใต้นโยบาย “วันเบลต์วันโรด” รถไฟสินค้าขบวนแรกจากจีนเดินทางถึงอังกฤษ คาซัคสถานเป็นประเทศในเอเชียกลางที่อยู่ในเส้นทางนี้ด้วย หลายๆ ธุรกิจกำลังวิ่งเข้าสู่ประเทศนี้

และในอัสตานา เอ็กซ์โป 2017 ประเทศไทยจัดตารางวันเจรจาการค้า (Business Matching Day) ในวันที่ 27 มิ.ย.นี้

 “งานยิ่งใหญ่ระดับเวิลด์เอ็กซ์โป จึงถือเป็นการเปิดดวงตาของไทยได้เลยครับ วันเบลต์วันโรดจะเสร็จในอีก 5 ปีข้างหน้า ธุรกิจใหม่ๆ กำลังจะเริ่มขึ้นในคาซัคสถาน หลายๆ ธุรกิจที่เขาต้องการ เช่น นวดไทย เราก็นำมาโชว์ในศาลาไทยด้วย ธุรกิจอาหารฮาลาลก็เป็นเรื่องน่าลงทุนในประเทศที่นับถือศาสนาอิสลาม มีธุรกิจเกี่ยวกับน้ำมันมะพร้าวเข้ามาเรียนรู้แล้ว

“คาซัคสถานวางแผนเป็นประเทศศูนย์กลางสถาบันการเงินของเอเชียกลาง ประชากรมีรายได้จีดีพีเฉลี่ย 1 หมื่นกว่าเหรียญสหรัฐ เป็นประเทศคนร่ำรวย มีคนยากจนเพียง 4.5% ประเทศพัฒนาไปอย่างรวดเร็วและน่าสนใจมากครับ” ท่านทูตณัช ให้ข้อมูล

คาซัคสถานเเคยเป็น 1 ใน 15 รัฐของสหภาพโซเวียต เรียกว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (KSSR) ในปี 1991 ได้ประกาศเอกราชเป็นรัฐสุดท้ายจากสหภาพโซเวียต และก่อตั้งประเทศคาซัคสถาน การร่วมงานเอ็กซ์โปครั้งนี้จึงเป็นช่องทางเพิ่มความสัมพันธ์ไทยและคาซัคสถาน ได้เรียนรู้และรู้จักกันมากขึ้น

ใครสนใจติดตามความเคลื่อนไหว และร่วมภูมิใจกับไทยแลนด์พาวิลเลียน ลองคลิก http://www.thailandpavilion2017.com

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

25 มิถุนายน 2560 เวลา 08:38 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/499820

โดย…พริบพันดาว

รวมเรื่องสั้นที่ประกอบด้วยเรื่องสั้นจำนวน 13 เรื่อง ผ่านการตีพิมพ์ในหน้านิตยสารมาแล้ว อีกทั้งหลายเรื่องได้รับรางวัลจากการประกวดในเวทีต่างๆ อาทิ เรื่องสั้นเรื่อง “มะเส๊าะ ผู้ไม่มีหมายเลข” เคยได้รับรางวัลพานแว่นฟ้า ของรัฐสภา “เก๊าะซารี” เคยเป็นเรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์ อะวอร์ด

ภาพรวมของงานชุดนี้ผู้เขียนได้แสดงให้เห็นถึงภาพชีวิตของผู้คนที่ต้องตกอยู่ท่ามกลางปัญหาและความผันผวนของเมืองในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทย ที่มีความวุ่นวายและการก่อความไม่สงบ แสดงให้เห็นภาพชีวิตเล็กๆ ที่ดูเหมือนไร้ความหมายต่อภาครัฐและสังคม หากแต่ต้องผจญชีวิตอยู่ท่ามกลางมรสุมแห่งความเป็นไปโดยไม่รู้จบ

ปกาศิต แมนไทยสงค์ นับเนื่องได้ว่าเป็นนักเขียนที่มาแรงในขบวนนักเขียนไทยในชั่วโมงนี้ที่มีผลงานออกมาอย่างสม่ำเสมอ “กลางมรสุมและเรื่องสั้นอื่นๆ” จึงถูกจับตามองจากนักอ่านสายวรรณกรรมอยู่ใช่น้อย

“ผมเริ่มต้นเขียนหนังสือ ตรงๆ คืออยากลบปมด้อยตัวเองมากกว่า เพราะเรียนตกวิชาภาษาไทย ทำให้พ่ออับอายขายขี้หน้า กลายเป็นปมฝังลึก จึงคิดว่าถ้าเขียนหนังสือ หรือมีผลงานตีพิมพ์ คงทำให้พ่อเลิกดูแคลน หรือมีคุณค่าในสายตาใครต่อใครขึ้นมาบ้าง” ปกาศิตเริ่มต้นพูดคุยถึงแรงบันดาลใจในการเขียน และเล่าต่อว่า

“มีเพื่อนแนะนำให้อ่านหนังสือเยอะๆ ก็เลยอ่าน พออ่านมากๆ เข้า อ่านจนรู้สึกว่าถ้าเขียนออกมาอย่างนี้ ใช้ภาษาแบบนี้ เราก็น่าจะเขียนได้ ด้วยนิสัยเป็นคนชอบลอง ชอบพิสูจน์อะไรเป็นทุนอยู่แล้ว ก็เลยเริ่มฝึกเขียนตั้งแต่นั้นมา แล้วก็บังเอิญที่มาค้นพบข้อดีทีหลัง ว่าการเขียนมันช่วยขจัดความขี้เกียจให้ลดลง และก็ได้ผลจริงๆ เพราะความขี้เกียจลดลงจนน่าใจหาย ผมกลายเป็นคนที่ต้องเขียนทุกวัน ทำทุกวัน ไม่ได้เขียนไม่ได้ทำ มันเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง”

เขาเขียนงานและส่งเข้าประกวด ประสบความสำเร็จในระดับที่น่าพอใจจนกลายเป็นที่มาของรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ของเขาโดยสำนักพิมพ์ Din-Dan Book ปกาศิต บอกถึงเบื้องหลังการทำงานว่า ผลงานรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ เขียนขึ้นต่างกรรมต่างวาระ ส่วนใหญ่เกิดจากแรงปะทะภายนอกที่เข้ามาบีบคั้น

 “ผมเขียน ‘มะเส๊าะ ผู้ไม่มีหมายเลข’ ก็แค่อยากสื่อให้รู้ว่าตัวละครอย่างมะเส๊าะไม่มีทุนมากพอ ที่จะถ่อสังขารไปรายงานตัวขึ้นทะเบียนคนจน คนที่ไปขึ้นทะเบียนกลายเป็นคนที่มีรายได้มากกว่ามะเส๊าะเสียอีก ผมเขียน ‘เก๊าะซารี’ เพราะอยากรำลึกถึงเพื่อนมุสลิมคนหนึ่ง ที่เราเคยกอดคอไปไหนด้วยกัน จนมาวันหนึ่งชุดข้าราชการที่ผมสวมใส่ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะกลายเป็นชนวนให้เก๊าะซารีโดนลอบทำร้ายถึงชีวิต

“มีนักอ่านท่านหนึ่งชื่อ Kris Muhammadayub ขออนุญาตเอ่ยนาม เขียนตอบมาในเฟซบุ๊ก ซึ่งผมคิดว่าพอจะอธิบายอะไรได้บ้าง เขาบอกว่าตอนนี้อ่านจบไปหลายเรื่องแล้ว ยอมรับครับว่ามีหลายเรื่องอ่านแล้วทำให้คิดถึงบ้านเกิด อดีตวัยเด็กกับสถานที่เติบโตมา ถึงแม้ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว แต่ความทรงจำมากมายอยู่ที่นั่น สัมพันธภาพที่สวยงาม ระหว่างไทยพุทธและมุสลิมที่ประสบกับตัวเองที่เขาไม่เคยลืม หนังสือเล่มนี้กระตุ้นความทรงจำบางอย่างที่เขาเกือบลืมไปแล้ว บ่อยครั้งในความขัดแย้ง มันยังมีความสวยงามแอบซ่อนอยู่ อยู่ที่เราเลือกที่จะมองเห็น หรือเบือนหน้าหนีและเลือกที่จะไม่มองมัน

“เขาสะท้อนมาว่าชื่นชมมุมมองที่ไม่มีอคติในหลายเรื่อง เพราะการที่จะเขียนอะไรๆ เกี่ยวกับสามจังหวัดและสงขลาเป็นจังหวัดที่สี่ นี่มันไม่ใช่เรื่องสนุก ต้องเข้าใจวัฒนธรรมของคนในพื้นที่ ที่มีเรื่องของศาสนามาเกี่ยวข้องเป็นอย่างดี ถ้าไม่เปิดกว้างทางทัศนคติ จะมีปัญหาและเกิดปมความขัดแย้งทันที”

สุดท้าย ปกาศิต มีความคาดหวังกับหนังสือของตัวเอง หรือคนอ่านมากน้อยแค่ไหน เขาตอบว่า จริงๆ เขาเขียนงานออกมาแต่ละชิ้นก็เพื่อตัวเองมากกว่า

“เพื่อปัดเป่าความป่วยไข้ของตัวเอง ที่ก่อตัวมาจากเหตุการณ์บ้านเมือง เชื้อร้ายที่ฟูมฟักและกัดกร่อนลุกลาม ให้บ้านเกิดปักษ์ใต้กลายเป็นพื้นที่แปลกตา กลายเป็นมาตุภูมิที่ไม่คุ้นชิน กระทั่งไม่น่าไว้วางใจ ผลงานที่เขียนมันจะดีแค่ไหน ข้อนี้ตอบไม่ถูกจริงๆ แต่ถ้าให้วัด ก็คงวัดจากคนอ่านบางคน เพราะผมเคยได้รับข้อความจากคนอ่าน ที่ส่งผ่านเป็นข้อความ ประมาณว่าอ่านแล้วรู้สึกเศร้าไปกับเหตุการณ์ บางเรื่องทำให้เขาอยากกลับไปหาพ่อแม่ และดูแลท่านมากขึ้น ผมจึงคิดง่ายๆ ว่างานเขียนบางชิ้น มันคงช่วยให้ใครบางคน ค้นพบมุมบางมุม ที่เขาเองอาจเผอเรอมองข้ามไป ได้รับข้อความแบบนี้จากคนอ่าน ผมก็คิดเข้าข้างตัวเองง่ายๆ ว่างานเขียนเราก็คงมีดีอยู่บ้าง ไม่มากก็น้อย”