#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691486

‘น้องแมนยู’ แพะแสนรู้สัตว์เลี้ยงคู่กายนายอำเภอเมืองสตูล

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 14.14 น.

พาไปดู “น้องแมนยู” แพะแสนรู้พันธุ์พื้นเมืองผสม สัตว์เลี้ยงคู่กายนายอำเภอเมืองสตูล ช่วยบำบัดสุขภาพ โชว์ความน่ารัก ซุกซน ชอบชุดสีแดง ใครพบเห็นต่างหลงรักสร้างสีสัน 

วันที่ 11 พ.ย.65 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บ้านพักนายอำเภอเมืองสตูล ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เมื่อเข้าไปบริเวณบ้านพักของนายยาลา ใบกาเด็ม นายอำเภอเมืองสตูล พบกับลูกแพะ ที่มีความน่ารัก ชื่อว่า น้องแมนยู เป็นลูกแพะ อายุ  2 เดือน สีขาวมุก พันธุ์พื้นเมืองผสม ด้วยน่ารักและซุกซน ชอบเล่นอยู่กับคน 

โดยเฉพาะท่านนายอำเภอเมืองสตูล เพราะเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดที่ท่านนายอำเภอยาลา มักจะอุ้มเล่น ให้หอมแก้มก็หอมแสนรู้ ยังไม่อย่านมกินนมกล่องวันละ 6 กล่องและจะเป็นเพื่อนคลายเหงา โดยเฉพาะในช่วงนี้ที่ท่านนายอำเภอกำลังอยู่ในช่วงของการบำบัด สุขภาพจากโรค ก็มีน้อยแมนยู สร้างความสุขและรอยยิ้มให้นายอำเภอยาลาได้มากเลยทีเดียว จนคนรอบกายท่านนายอำเภอบอว่า แมนยูช่วยบำบัดด้านความรู้สึกให้ท่านนายอำเภอได้ผ่อนคลายได้มากทีเดียว 

นอกจากนี้น้องแมนยู แพะน้อยยังเป็นเพื่อนเล่นเดินออกกำลังกายกับท่านนายอำเภอ และยังเป็นสัตว์ที่เด็กๆ ชอบใจเมื่อมากับผู้ปกครองทำธุระที่ว่าการอำเภอ สร้างความสุขและความสนุกสนานให้กับทุกคนที่พบเห็น ไม่แพ้สัตว์เลี้ยงชนิดอื่นอย่าง สุนัข และแมว

นายอำเภอเมืองสตูล เปิดเผยว่า ลูกแพะตัวนี้เป็นลูกแพะกำพร้าแม่ที่ถูกสุนัขกัดจนตาย เจ้าของเดิมเป็นชาวบ้านไม่มีกำลังเลี้ยง จึงได้ซื้อต่อ เพราะด้วยความขี้อ้อน คลอเคลีย ทำให้หลงรักและชื่นชอบสีแดง จึงได้ตั้งชื่อว่าแมนยู เพราะเป็นทีมโปรดของท่านนายอำเภอด้วย  จึงจัดหาชุดบอลสีแดงให้ใส่ก็น่ารักดี ใครเห็นก็หลงรัก

เมื่อเรียกชื่อน้องแมนยู จะวิ่งเข้าหา กระโดดยกขา สร้างความน่ารักแก่ผู้พบเห็น เมื่อเวลาไปทำงานก็จะพาไปด้วย อุ้มใส่รถไปไว้ที่ว่าการอำเภอเมืองสตูล กลายเป็นสีสันบนที่ว่าการอำเภอเมืองสตูลด้วย

นายยาลา ใบกาเด็ม นายอำเภอเมืองสตูล กล่าวเพิ่มเติมว่า มีช่วงๆหนึ่งตนเองเกิดล้มป่วย กระทันหัน มือเท้าหมดเรี่ยวแรงก็ได้พักฟื้น มีน้องแมนยูมาวิ่งเล่นใกล้ๆ ผ่อนคลายเครียดได้ด้วย อยู่เล่นกับน้องแมนยู จนน้องแมนยูติดจนตนเองฟื้นตัวมีแรงกลับมาตนเองจึงมีน้องแมนยู กลายเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจ – 003 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691477

‘หลวงปู่รอด อาภสฺสโร’ เกจิดังแห่งอีสานใต้มรณภาพแล้วสิริอายุ 77 ปี 55 พรรษา

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 13.37 น.

วันที่ 11 พ.ย.65 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า “หลวงปู่รอด อาภสฺสโร” เจ้าอาวาสวัดโคกกรม ต.จีกแตก อ.พนมดงรัก จ.สุรินทร์ ซึ่งเป็นเกจิดังแห่งอีสานใต้ ได้มรณภาพแล้วเมื่อเวลา 23.15 น.ที่โรงพยาบาลพนมดงรัก อ.พนมดงรัก จ.สุรินทร์ สิริอายุได้ 77 ปี 55 พรรษา ด้วยอาการวูบสาเหตุจากพักผ่อนน้อยและโรคประจำตัวคืออาการเส้นเลือดหัวใจโป่งพองมากว่า 10 ปี โดยลูกศิษย์ได้นำสรีระสังขาร กลับมาที่วัดโคกกรม ต.จีกแตก แล้วตั้งแต่เมื่อคืนเวลาปประมาณตี 1 ซึ่งมีลูกศิษย์และชาวบ้านที่ทราบข่าว ต่างพากันมาที่วัดด้วยความโศกเศร้าเสียใจ ไม่นึกว่าหลวงปู่จะจากไปเร็วอย่างนี้

“หลวงปู่รอด อาภสฺสโร” ปัจจุบันท่านมีอายุย่าง 77 ปี มีพรรษาที่ 55 ชื่อเดิม บุญรอด นามสกุล ทะลัยรัมย์ เกิดเมื่อ วันอาทิตย์ที่ 1 มกราคม 2488 ที่บ้านระกาไกรสร ตำบลเพี้ยราม อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ บิดาชื่อนายฉิม มารดาชื่อนางละเมียด นามสกุล ทะลัยรัมย์ มีพี่น้องด้วยกัน 3 คน โดยหลวงปู่เป็นคนโต คนที่ 2 ชื่อนายรื่น ทะลัย รัมย์ อาชีพเกษตรกร คนที่ 3 ชื่อนางวิลัยลักษณ์ ฉายถวิล ข้าราชการครูบำนาญ

ตอนวัยเด็กหลวงปู่เกิดมาสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง มารดาจึงได้ตั้งชื่อให้ว่า “บุญรอด” พออายุได้ 5 ขวบมารดาจึงเพิ่งไปแจ้งเกิดให้ ปู่ทวดของหลวงปู่รอดเป็นผู้ที่มี วิชาอาคมคงกระพันชาตรี หนังเหนียว ชื่อว่าตาเบว เป็นบรรพบุรุษรุ่นแรก ตอนที่เสียชีวิตลูกหลานและพี่น้องได้ทำการเผาศพของท่านตามประเพณี ในขณะที่เผาศพของตาเบวไฟไม่ไหม้ หลวงปู่รอดท่านได้บวชเป็นสามเณรเมื่ออายุได้ 13 ปี 

ต่อมาได้เข้าบรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2510 ที่วัดศิรินทราราม ตำบลนาดี อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โดยมีพระครูอรุณสาธุกิจ วัดศิรินทราราม ตำบลนาดี เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า “อาภสฺสโร” จนถึงปัจจุบัน ตอนเด็กๆหลวงปู่เป็นคนชอบปั้นพระ ในขณะที่คนอื่นเลี้ยงวัวเลี้ยงควายตามทุ่งนา ซึ่งตาเบวที่เป็นปู่ทวดก็ได้บอกให้ทำพระไป แล้วท่านก็บอกวิชาอาคมทั้งหลายให้ โดยพระที่ทำจะใช้ดินทำ ทำแล้วก็เอาไปไว้บนบ้าน เวลามีญาติโยมมาก็ขอไป ญาติพี่น้องมาก็ขอไป เอาไปเพื่อกราบไหว้บูชา ซึ่งตอนนั้นหลวงปู่รอดก็ได้เรียนวิชาอาคมจากตาเบวแล้ว จึงได้อธิฐานจิตพระทุกองค์ให้ จนกระทั่งถึงอายุครบที่จะบวชแล้วก็เลยได้บวช

หลวงปู่รอด เป็นพระที่ชาวบ้านศรัทธาในด้านศูนย์รวมทางจิตใจ มีเมตตาต่อทุกคนที่เข้าพบ ท่านได้รับความรู้ด้านตำรายาและการรักษาแบบโบราณจากหลวงปู่ 3 องค์คือ หลวงปู่โด๊ะ ชื่อว่าพระครูอรุณสาธุกิจ บ้านโคกวัด ตำบลนาดี อำเภอเมืองสุรินทร์ หลวงตาโด๊ะ มีครูอีกชั้นหนึ่งคือ หลวงปู่ชิด ชื่อพระครูวิชิตธรรมคุณ วัดบ้านลำดวน ตำบลลำดวน หลวงปู่ริม รัตนมุนี อดีตเจ้าอาวาสวัดอุทุมพร ตำบลทุ่งมน อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์ เป็นผู้สร้างวัดเขาแหลม ที่บ้านแนงมุด ตำบลแนงมุด อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ สรีระของท่านยังเก็บไว้ในมณฑป ท่านเก่งกรรมฐาน กายทิพย์ หลวงปู่ทั้ง 3 ให้ความเมตตาต่อหลวงปู่รอดเป็นอย่างมาก และตำหรับยาบางส่วนหลวงปู่ก็ได้ศึกษาจากตำราโบราณที่บรรพบุรุษของท่านได้เขียนไว้ ไม่ว่าจะเป็นยารักษาโรคมะเร็ง ยารักษาโรคเบาหวาน และ ยารักษาอาการปวดเมื่อย ที่หลายคนนำไปรักษาแล้วหาย จนหลวงปู่ได้รับรางวัลมามากมายในด้านการใช้สมุนไพรรักษาโรค ซึ่งสมุนไพรต่างๆนั้นหลวงปู่ได้เข้าไปหามาจากป่าลึกบริเวณแนวตะเข็บชายแดนไทย-กัมพูชา  

ในด้านวัตถุมงคลของขลัง ท่านได้เริ่มทำวัตถุมงคลรุ่นแรกๆเมื่อปี พ.ศ.2550 ไม่ว่าจะเป็น สีผึ้ง พระสมเด็จ และ ตะกรุด ซึ่งท่านได้ทำไว้เพื่อแจกให้กับญาติโยมที่มาหา และแจกให้กับทหาร ตำรวจ ที่ลงไปปฏิบัติหน้าที่ที่ภาคใต้ จนเป็นที่ยอมรับถึงความเข้มขลังของวัตถุมงคลของท่าน ทำให้มีลูกศิษย์ลูกหามากมาย ทั้งข้าราชการ ทหาร ตำรวจ และนักการเมืองดังๆหลายคน และในด้านการช่วยเหลือสังคมและทางพระพุทธศาสนา ท่านก็ได้ช่วยสร้างวัดที่กำลังพัฒนาหลายแห่ง เช่น 1.วัดระกาไกรสร 2.วัดฉันเพล 3.วัดหนองหิน 4.วัดบ้านด่าน 5.วัดโนนสมบูรณ์ 6.วัดกู่สัตธาราม 7.วัดบ้านเพี้ยราม อีกทั้งยังได้จัดสร้างอาคารโรงพยาบาลพนมดงรัก และช่วยเหลือโรงเรียนต่างๆในจังหวัดสุรินทร์ พร้อมทั้งได้จัดซื้ออุปกรณ์เครื่องมือแพทย์มอบให้กับโรงพยาบาลสุรินทร์อีกด้วย จนได้รับโล่ประกาศเกียรติคุณมากมาย

ก่อนที่จะมาเป็นเจ้าอาวาสวัดโคกกรม ต.จีกแตก อ.พนมดงรัก จ.สุรินทร์ ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดระกาไกรสร ต.เพี้ยราม อ.เมืองสุรินทร์ และยังเคยไปจำพรรษาอยู่ที่ปราสาทตาเมือง และปราสาทตาควาย และไปเดินธุดงค์ในป่าลึก ซึ่งหลวงปู่ชอบอยู่ป่ามากกว่าอยู่วัด จนกระทั่งต่อมาได้มีการลักลอบตัดไม้พะยูงที่วัดโคกกรมเยอะ ชาวบ้านจึงได้นิมนต์ให้หลวงปู่มาอยู่เพื่อรักษาไว้ที่วัดแห่งนี้ ซึ่งหลวงปู่ก็ได้พัฒนาวัดมาจนกระทั่งทุกวันนี้ จนวัดมีความเจริญขึ้นอย่างมากมาย โดยมีลูกศิษย์ที่คอยช่วยเหลือหลวงปู่ในการพัฒนาวัดมากมายหลายคน หนึ่งในนั้นก็คือ นายณัฐวัฒน์ สมบูรณ์เทอดธนา นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสังขะ ซึ่งนับว่าเป็นหัวเรียวหัวแรงคนหนึ่งในการร่วมพัฒนาวัดโคกกรมแห่งนี้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691469

ฮือฮาความสวย! ‘อร อรณพรรณ’กวาดเรียบ6เวที นางนพมาศ’วันลอยกระทง’

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 12.55 น.

ต้องบอกว่านาทีนี้ ไม่มีใครไม่รู้จักเธอ เรียกว่าเป็นสาวงาม 100 เวทีเลยก็ว่าได้ อร อรณพรรณ ณ เชียงใหม่ กับประเพณีลอยกระทง ประจำปี 2565 เธอเดินสายขึ้นเวที 6 เวทีด้วยกัน และความสวย ความสามารถทำให้เธอคว้าชัยชนะมาได้ทั้งหมด 6 เวที ได้แก่ นางงามฟาร่าย้อนยุค+ขวัญใจwooyoung clinic จ.เชียงใหม่ , นางนพมาศวัดวชิรธรรมาวาส , นางนพมาศธารประทีปกำแพงเพชร+แต่งกายงาม  , นางนพมาศวัดเกียรติประดิษฐ์+ขวัญใจประชาชน+บุคลิกภาพยอดเยี่ยม+รองแต่งกายงาม  , นางนพมาศบางเลน จ.นนทบุรี  , นางนพมาศเทศบาลท่ามะเดื่อ+แต่งกายงาม จ.พัทลุง 

โดยเฟซบุ๊ก ON’n Onnapun ของน้องอร อรณพรรณ ณ เชียงใหม่ ได้เผยภาพและข้อความสุดตื้นตันใจในครั้งนี้ว่า 

ปิดจ๊อบเทศกาลการประกวดนางนพมาศ วันลอยกระทง

1.นางงามฟาร่าย้อนยุค+ขวัญใจwooyoung clinic จ.เชียงใหม่ (3/11/2565)

2.นางนพมาศวัดวชิรธรรมาวาส (5/11/2565)

3.นางนพมาศธารประทีปกำแพงเพชร+แต่งกายงาม (6/11/2565)

4. นางนพมาศวัดเกียรติประดิษฐ์+ขวัญใจประชาชน+บุคลิกภาพยอดเยี่ยม+รองแต่งกายงาม (7/11/2565)

5.นางนพมาศบางเลน จ.นนทบุรี (8/11/2565)

6. นางนพมาศเทศบาลท่ามะเดื่อ+แต่งกายงาม จ.พัทลุง (9/11/2565)

…ไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกนี้ ทั้งชีวิตนางงามเดินสายเคยเป็นนางนพมาศแค่ครั้งเดียว เคยคิดมาตลอดว่าหรือเราจะไม่ถูกกับประเพณีลอยกระทง จนในปีนี้ ตัดสินใจปลดล้อคตัวเอง ไปทุกที่ที่ไปได้ เตรียมตัวทุกอย่างที่เตรียมได้ ขอบคุณแม่มณฑลกับพี่พร้อม ที่พร้อมพาไปทุกที่ที่อยากไปและช่วยหาชุดที่สวยที่สุดเพื่อเสริมสร้างความมั่นใจในทุกๆคืนที่ก้าวขึ้นเวที ตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา

ยอมรับว่าเหนื่อยมากๆ และแบกความกดดันมากขึ้นในทุกๆวัน เพราะไม่อยากทำให้คนรอบตัวต้องผิดหวัง และเพราะด้วยอายุที่อาจจะไม่สามารถมีโอกาสเดินสายในวันลอยกระทงได้มากขนาดนี้อีกแล้ว ยอมรับว่าหนักใจและทำการบ้านหนักมาก เตรียมตัวประมาณ 2 อาทิตย์ก่อนจะเริ่มการประกวดงานแรก

และสุดท้ายอรก็ทำได้จริงๆ ขอบคุณบ้านอัคคีศรีสยาม แม่เล็ก ป้าตั๊ก พี่แพต คุณครู พี่ทอฟฟี่ พี่ปณต แม่ไฝ พี่ชาม พี่ออฟแอฟ พี่โม ทามและคนอื่นๆอีกมากมายที่เอ่ยชื่อไม่หมด ขอบคุณที่ทำให้การเดินสายประกวดลอยกระทงของอรปีนี้เป็นปีที่มีความสุขมากๆ ที่สำคัญที่สุดคือขอบคุณพี่ฝ้าย ที่ทำให้อรเป็นอรได้ในทุกวันนี้ ขอบคุณพี่ๆทุกคนทุกจังหวัดที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันเสมอ ขอบคุณกองเชียร์และแฟนคลับที่ยังน่ารักเสมอต้นเสมอปลาย และขอบคุณผู้จัดทุกๆที่ที่เล็งเห็นถึงศักยภาพของอร สุดท้ายอรยังย้ำคำเดิมที่เคยพูดไป

“ในวันที่โลกเลวร้ายกับเรา ไม่ได้แปลว่าเราต้องเลวกลับ จงยืนระยะความดีและการกระทำความดีของคุณต่อไป และสุดท้าย..วันของคุณจะมาถึงอย่างแน่นอน ”

อร อรณพรรณ ณ เชียงใหม่

#6วัน6มง #6มงนางนพมาศ #อรณพรรณนางนพมาศ2565 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691464

แม่ค้าสาวเมืองคอนเจอวัตถุคล้าย ‘ไข่มุกเมโล’หอยแครง ก่อนครบวันเกิด

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 11.53 น.

วันที่ 11 พ.ย.65 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เฟสบุ๊กบัญชี “สา ตำป่า ซุปเปอร์แซ่บ” ได้โพสต์ภาพพร้อมระบุข้อความ “ซื้อหอยมาทำส้มตำ เจอเม็ดขาวๆ เหมือนในข่าวเลย” หลังโพสต์ถูกเผยแพร่ออกไปได้มีผู้เข้ามาแสดงความคิดเห็นต่างๆ นานาเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่จะแสดงความคิดเห็นฝากผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญ ช่วยตรวจสอบว่าเม็ดสีขาวที่พบในหอยแครง ใช่ไข่มุกเมโลที่เคยเป็นข่าวหรือไม่ 

ผู้สื่อข่าวจึงลงพื้นที่ตรวจสอบที่ร้านสาตำป่าซุปเปอร์แซ่บ เลขที่ 7/8 หมู่ 2 ต.ท่ายาง อ.ทุ่งใหญ่ จ.นครศรีธรรมราช พบนางทองสา กิติราชวงค์ศรี อายุ 39 ปี เจ้าของร้าน เล่าว่า ช่วงเช้าตนซื้อหอยแครงที่ตลาดสด เพื่อเตรียมประกอบอาหารขายลุกค้าปกติ ก่อนจะนำหอยแครงจำนวนหนึ่งประกอบอาหารกินเอง อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่กินหอยแครงตัวหนึ่ง พบว่ามีเม็ดสีขาวทรงกลม ขนาดไม่ใหญ่มากนัก แต่มีความแข็ง ที่สำคัญลักษณะวัตถุทรงกลมที่พบมีผิวลื่นแวว สีขาวนวล อย่างเห็นได้ชัด 

ยอมรับว่าตอนพบรู้สึกแปลกใจ และดีใจเล็กน้อย เนื่องจากเคยดูข่าวมีคนพบไข่มุกเมโล ในหอยชนิดต่างๆ ซึ่งไข่มุกเมโล มีราคาแพง แต่ไม่แน่ชัดว่าวัตถุทรงกลมที่ตนพบในหอยแครงใช่ไข่มุกเมโล หรือไม่ จึงอยากฝากผู้เชี่ยวชาญช่วยตรวจสอบ และหากเป็นไข่มุกเมโล จริงๆ ตนยินดีขายให้กับผู้ซื้อ ถือเป็นของขวัญวันคล้ายวันเกิดครบ 40 ปี ของตนในวันพรุ่งนี้ (12 พ.ย.65) – 003

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid067E29TaWG2aYTujTEsUtvt2PhfBB53DsqQhLRB4dHSfbmACGHuJyw38S4swLwMxPl%26id%3D100010148670037&show_text=true&width=500

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691452

หนาวมาก! ดอยอินทนนท์ 4 องศา ‘เหมยขาบ’ อวดความงามครั้งที่ 4

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 10.09 น.

วันนี้ (11 พ.ย.65) ผู้สื่อข่าวรายงานอากาศบนยอดดอยอินทนนท์ ในอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ เช้าวันนี้ ได้เกิดปรากฏการณ์ “เหมยขาบ” หรือ “แม่คะนิ้ง” เกาะบนยอดหญ้าและบนใบไม้เป็นครั้งที่ 4 สำหรับเหมยขาบที่เกิดขึ้นดังกล่าวพบจำนวนมากที่บริเวณยอดอยอินทนนท์

นายเกรียงไกร ไชยพิเศษ หัวหน้าอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ เผยว่า เช้าวันนี้อุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่กิ่วแม่ปาน โดยวัดอุณหภูมิได้ 4 องศา ขณะที่บนยอดดอยอินทนนท์ มีอุณหภูมิอยู่ที่ 4 องศา ส่วนที่ทำการ 9 องศา และสถิติการพบเหมยขาบ อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ครั้งที่ 4 วันที่ 11.11.2565 อุณหภูมิต่ำสุด ที่ยอดดอยและกิ่วแม่ปาน 4 องศา พบบริเวณหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ ที่อน.5 (ยอดดอย)

ภาพจาก ดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691447

คุณแม่เผยอุทาหรณ์เลี้ยงลูกด้วยจอ 3 ขวบแล้วไม่พูด-ทำลายข้าวของ

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 09.15 น.

คุณแม่เผยอุทาหรณ์เลี้ยงลูกด้วยจอ 3 ขวบแล้วไม่พูด-ทำลายข้าวของ เตือนก่อนจะสายเกินไป

11 พ.ย.2565 ผู้ใช้ติ๊กต๊อก mangmintlee เผยเรื่องราวอุทาหรณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวในการเลี้ยงลูกที่ผิด โดยคุณระบุว่า

” ลูก 3 ขวบแล้ว แต่ยังไม่พูด มีอารมณ์รุนแรง ทำลายข้าวของ ทำร้ายคนรอบข้าง ทำร้ายตัวเอง จึงพาลูกไปหาหมอเพื่อดูพัฒนาการ ซึ่งตนเองคิดว่าลูกเป็น ‘ออทิสติก-ออทิสซึม’ แต่พอหมอตรวจพัฒนาการทุกอย่างแล้ว ผลปรากฎว่าน้องมีอาการพูดช้า (Delay speaking) พูดช้าไป ซึ่งพัฒนาของลูกตอนนี้อยู่ที่ ‘ขวบครึ่ง’ ถือว่าช้าไปประมาณปีครึ่ง ซึ่งตรวจดูแล้ว น้องไม่ได้เป็นออทิสซึมและออทิสติก แต่เป็นการเลี้ยงดูที่ผิด 

ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงประมาณ 7 เดือน น้องปกติทุกอย่าง น้องโบกมือบ้ายบาย พัฒนาการดีทุกอย่าง พอหลังๆเริ่มให้เขาดูจอ เปิดการ์ตูนในทีวีให้ดู ต่อมือถือเข้ากับทีวีกล่อมเขาอยู่อย่างนั้นแล้วเราก็ทำงาน ซึ่งเลี้ยงดูแบบนั้นมาตลอด ผิดๆมาตลอด

จนพอเขา 2 ขวบ เริ่มเห็นความผิดปกติบางอย่างในลูก เราจึงเริ่มปิดโทรศัพท์ เริ่มปิดจอ แล้วก็ 1 ปีเต็มที่ไม่ให้ลูกดูจอ แต่มันสายไปแล้ว มันช้าไปแล้ว 

ตอนนี้ลูกเราจะต้องกลับมาฝึกใหม่ กลับมาเริ่มใหม่ แล้วจะต้องพาลูกไปฝึก 1 อาทิตย์ 3 วัน ครั้งนึง 700 เดือนละ 8,000 บาท แล้วพ่อกับแม่ที่บ้านก็ต้องช่วยฝึกด้วย คุณครูที่โรงเรียนก็ต้องช่วยฝึกด้วย เหมือนเวลาลูกพูดไม่ได้ เขาอัดอั้น จึงแสดงออกมาด้วยการกรี๊ด ร้อง โวยวาย ทำลายข้าวของ ตีคนรอบข้าง 

เราอยากจะเตือนแม่ๆ ที่กำลังเลี้ยงลูกด้วยมือถือหรือเลี้ยงลูกด้วยจอ ให้ดูไว้เป็นกรณีศึกษา ว่าผลที่มันตามมา มันเป็นยังไง ถ้าเลิกได้ เลิกดูจอได้ เลิกเถอะ นะแม่นะ เพราะว่าตอนนี้ มันต้องใช้ แรงกาย แรงใจอย่างมาก ในการทำให้ลูกมีพัฒนาสมวัยของเขา “

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691443

หมอหนุ่มวัย 28 เผยเรื่องราว เป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ทั้งที่แข็งแรง-ดูแลสุขภาพอย่างดี

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 08.34 น.

วันที่ 11 พฤศจิกายน 2565 นพ.กฤตไท ธนสมบัติกุล อาจารย์ประจำศูนย์ระบาดวิทยาคลินิกและสถิติศาสตร์คลินิก ภาควิชาเวชศาสตร์ครอบครัว คณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อายุ 28 ปี เป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ได้เปิด เพจ ชื่อ สู้ดิวะ เล่าเรื่องราวชีวิตของตัวเอง ดังนี้

สวัสดีครับ
วันนี้จะขอแนะนำตัวเองนิดนึงครับ
ผมชื่อ กฤตไท ธนสมบัติกุล ครับ ปัจจุบันอายุ 28 ปีครับ
ผมจะพยายามเล่าให้กระชับที่สุดละกันนะครับ
…
ผมเกิดในครอบครัวใหญ่ครับ นึกภาพครอบครัวที่มีอากงอาม่า กับหลานๆหลายสิบชีวิตครับ
ผมมีชีวิตวัยเด็กที่มีความสุขมากๆครับ กินเก่ง เล่นเก่ง พูดเยอะ เป็นเด็กน้อยตาตี่อ้วนกลมที่อารมณ์ดีมากๆครับ
แต่ชีวิตผมก็มีจุดเปลี่ยนตรงช่วงมัธยมต้น ครอบครัวผมมีปัญหานิดหน่อย พ่อแม่ผมท่านได้ตัดสินใจอยู่ห่างกัน ซึ่งดีต่อท่านทั้งสองจริงๆ แต่ในมุมของผม มันทำให้ผมต้องเติบโตอย่างก้าวกระโดด เพราะต้องอยู่กับแม่และน้องสาว ผมต้องเป็นผู้ใหญ่ทันที

ซึ่งมองย้อนกลับไป ผมขอบคุณเหตุการณ์ครั้งนั้นมากๆที่ทำให้ผมได้อ่านหนังสือ ได้พัฒนาความคิดและทัศนคติตัวเองขึ้นมา ถ้าไม่ได้เจอเรื่องนี้ ผมคงยังเป็นคุณชาย เป็นเด็กมัธยมธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

ผมเป็นคนที่มีเพื่อนฝูงมากมายตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม คือต้องบอกว่าผมให้ความสำคัญกับเรื่องเพื่อนมากกว่าเรื่องเรียน
…
ผมได้มีช่วงชีวิต 6 ปีที่ทรงคุณค่าที่สุดในโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ผม OSK 131 ครับ
แน่นอนครับ ขึ้นชื่อว่าสวนกุหลาบ ผมมีความเป็นสวนกุหลาบอย่างที่สุด และผมมีเพื่อนสวนกุหลาบที่เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม

ผมได้ถูกปลูกฝังให้เป็นสุภาพบุรุษสวนกุหลาบ รักเพื่อน เคารพพี่ นับถือครู กตัญญูพ่อแม่ ดูแลน้อง
…
หลังจากจบสวนกุหลาบ ผมได้สอบติด คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ รุ่น 56 ครับ
ชีวิตได้ขึ้นเหนือในวัย 18 ปี เป็นจุดเปลี่ยนชีวิตที่สำคัญเลยครับ จากเด็กกรุงเทพ ย้ายมาใช้ชีวิตอยู่ในประเทศเชียงใหม่

โอเค ผมเรียนหมอ 6 ปีครบตามเวลา ไม่ขาดไม่เกินครับ เนื่องจากว่าผมมาเชียงใหม่คนเดียว จึงได้มามีเพื่อนใหม่ที่นี่ทั้งหมด ผมโคตรรักพวกมันเลย เพื่อนชาวเหนือ พาผมไปกินอาหารแปลกๆ เรียนรู้วัฒนธรรม คำเมือง การใช้ชีวิต ซึ่งทุกอย่างมันมาผ่านบาสเกตบอลครับ ผมเป็นนักบาสเกตบอลของคณะแพทย์เชียงใหม่ที่ยิ่งใหญ่ครับ เรื่องราวเยอะมากๆ

คราวนี้ผมเรียนจบหมอละ ก็เรียนต่อเฉพาะทางต่ออีก 3 ปีทันทีเลยครับ

ผมเลือกสาขา เวชศาสตร์ครอบครัว (Family Medicine) เป็นแพทย์ใช้ทุนร่วมกับเรียนต่อเฉพาะทางที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ครับ เรื่องแฟมเมดเองก็เล่าได้อีกหนึ่งตอนใหญ่ๆเหมือนกันครับ ทำไมคนแบบผม ที่หยิบคนมาสิบคนก็ไม่มีใครบอกว่าผมดูเป็นหมอแฟมเมด แต่ทำไมผมถึงเลือกเรียนสาขานี้ และ ที่สำคัญคือทำไม ผมถึงเลือกที่เมื่อเรียนจบแล้ว ผมกลับไม่ได้ปฏิบัติงานในฐานะหมอแฟมเมด แต่กลับย้ายมาทำงานสายระบาดวิทยาคลินิก น่าสนุกใช่ไหมครับ ไว้เรามาว่ากันครับ

ระหว่างที่เรียนเฉพาะทาง ผมก็ฟิตมากพอที่จะไปศึกษา สาขาเฉพาะทางอีกอันหนึ่งคือ ระบาดวิทยาคลินิก (Clinical Epidemiology and Clinical Statistic) สาขาที่เรียกได้ว่าหลายคนในประเทศไทยอาจจะยังไม่รู้จักด้วยซ้ำ แต่หลักๆคือเป็นศาสตร์ของการตอบโจทย์ ตอบปัญหาของหมอในกระบวนการรักษาคนไข้ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์และสถิติ สร้างผลงานวิจัยเพื่อช่วยให้กระบวนการดูแลคนไข้นั้นดีขึ้นครับ
และ

ผมยังฟิตกว่านั้น ด้วยการเรียนปริญญาโท วิทยาการข้อมูล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (Data Science) อีกใบพร้อมกันไปเลย สนุกมากครับ ปัจจุบันก็เรียนจบด้วยดี กำลังจะรับปริญญาแล้วครับ ได้เรียนรู้เรื่องข้อมูล เรื่องแนวคิดทางธุรกิจ การแก้ปัญหาด้วยแนวคิดทาง DS และวิธีการจัดการกับข้อมูลต่างๆ เพื่อพร้อมรับมือกับโลกอนาคตครับ

โอเคครับ ปัจจุบัน ผ่านไป 3 ปี ผมจบแพทย์เฉพาะทางเวชศาสตร์ครอบครัว และปริญญาโทวิทยาการข้อมูล

ผมได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำศูนย์ระบาดวิทยาคลินิกและสถิติศาสตร์คลินิก ภาควิชาเวชศาสตร์ครอบครัว คณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผมทำงานได้สองเดือนแล้วครับ ผมค่อนข้างมีทักษะในเรื่องการเล่าเรื่องและการสอนครับ

เรากำลังสร้างทีมกัน สร้างทีม CE (clinical epidemiology) เชียงใหม่ กับสุดยอดอาจารย์แห่งยุคและทีมงานคุณภาพ

ในส่วนของการใช้ชีวิตเอง ผมชอบออกกำลังกายมากครับ เนื่องจากเป็นนักกีฬาด้วย เข้ายิมด้วย ดูแลสุขภาพดีมากๆ ครับ ให้ความสำคัญกับอาหารและการนอนหลับ ชอบอ่านหนังสือ ฟัง podcast ลงทุน ตามสไตล์วัยรุ่น productive ครับ

ชีวิตในวัย 28 ปี หลังจากผ่านการลงทุนในตัวเองมาอย่างหนักหน่วง ผมได้เริ่มวิ่งตามความฝันอย่างเต็มที่ เดินตามแผนที่วางไว้ได้อย่างงดงาม
ผมกำลังจะแต่งงาน กำลังจะซื้อบ้าน
แล้ว… ผมก็เป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้ายครับ
….

ต่อมา นพ.กฤตไท โพสต์อีกว่า

สวัสดีครับ
ผมเป็นมะเร็งปอดครับ
…
Squamous cell carcinoma of the lung with multiple brain, pleural, and lung to lung metastasis
มันจะเรียกว่า ระยะสุดท้ายก็ได้ครับ ระยะลุกลาม ระยะที่เรียกได้ว่าไม่สามารถผ่าตัดเอาก้อนออกแล้วก็หายขาดได้อย่างแน่นอนครับ
.
กำลังบรรจุเป็นอาจารย์แพทย์ได้ 2 เดือน ก็ได้ตั๋วเลื่อนขั้นเป็นอาจารย์ใหญ่เฉยเลย
สงสัยใช่ไหมครับ เพราะผมก็สงสัยเหมือนกัน
…
ผมมั่นใจในสุขภาพร่างกายตัวเองมากๆนะ ทั้งเข้ายิมสม่ำเสมอ เล่นกีฬา กินอาหารคลีน ไม่สูบบุหรี่ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ก็น้อยมากๆ ทำงานในสภาพแวดล้อมที่ไม่เครียด นอน 4 ทุ่ม ตื่น 6 โมงเช้ามาอ่านหนังสือ ทำวิจัย สอนนักศึกษา ไม่ได้เข้าเวรอดนอนอะไรเลย การงานอาชีพที่เรียกได้ว่ากำลังไปได้สวย เพิ่งจะอดทนเรียนแพทย์เฉพาะทางจบ พร้อมกับปริญญาโทวิทยาการข้อมูลอีกใบ เพื่อมาทำงานเป็นอาจารย์แพทย์ตามที่ฝันไว้
…
แล้วผมก็เริ่มไอครับ
ไอมีเสมหะบ้าง ไอแห้งบ้าง ตรวจโควิดแล้วก็ไม่เจอ ตอนนั้นไปรักษาไปทางกรดไหลย้อนก่อน
ผ่านไป 2 เดือน ระหว่างนี้ผมสามารถเล่นกีฬาได้ตามปกติ ทำงาน ใช้ชีวิตได้ตามปกติเลยจริงๆ มีแค่เรื่องไอที่ไม่หายสักที
จึงตัดสินใจไปตรวจจริงๆจัง เอาจริงๆคือเพิ่งจะมีเวลาว่างจากงานด้วยครับ
3 ตุลาคม 2565 เป็นวันที่ไม่มีตารางงานเลย จึงถือโอกาสไปตรวจสุขภาพหน่อย
…
Chest X-ray บอกผมว่า ชีวิตผมจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว เป็นฟิล์มที่ปอดข้างขวาผมเหลืออยู่ครึ่งเดียว ลักษณะเหมือนมีก้อนกับน้ำอยู่ในปอดด้านขวา และปอดด้านซ้ายก็มีก้อนเล็กๆเต็มไปหมด
จังหวะนี้ผมบอกเลยนะ
คุณจะไม่คิดถึงงานของคุณเลย ผมว่าผมเป็นคนบ้างานคนหนึ่งเลยแหละ แต่ ณ ตอนนั้นผม ไม่มีเรื่องงานเหลือในหัวเลย
คุณจะไม่มีความคิดเลยว่าอยากทำงานให้มากกว่านี้ อยากใช้เวลาในออฟฟิศให้นานกว่านี้สักนิด
…
ถึงจะคิดว่า อายุเราน้อย ไม่มีปัจจัยเสี่ยงอะไรเลย สุขภาพโคตรแข็งแรง แล้วเอาจริงก็คิดว่าผมไม่ใช่คนทำบาปเยอะอะไรนะ
.
แต่
.
หลังจากผ่านการตรวจทุกอย่างมาแล้ว ทั้งเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ ผ่าตัดเข้าไปเพื่อไปเอาชิ้นเนื้อมาตรวจ ตรวจคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่สมอง ผลมันก็คือผมเป็นมะเร็งปอดจริงๆ แถมเป็นระยะสุดท้ายด้วย ตัวก้อนหลักขนาดเกือบ 8 cm ที่ปอดด้านขวา นอกจากนี้ตัวมะเร็งยังมีการกระจายไปที่เยื่อหุ้มปอด และปอดข้างซ้ายอีกหลายจุด ที่สำคัญคือ มันกระจายไปที่สมองถึง 6 ก้อนด้วยกัน แต่ละก้อนก็ใหญ่ซะด้วย โชคดีที่ผมไม่มีอาการทางสมองอะไร ทั้งที่ตำแหน่งที่มันกระจายไป สามารถทำให้ผม แขนขาอ่อนแรง ชา เดินไม่ตรง ทรงตัวไม่ได้ หรือแม้แต่เสียการมองเห็นไปเลย

อย่างไรก็ตามผมได้รับการรักษาที่ดีที่สุด ณ ตอนนี้แล้วครับ ขอบพระคุณอาจารย์ทุกท่านจากใจจริงครับที่ให้ความช่วยเหลือผมมากขนาดนี้ ทั้งการผ่าตัด การได้รับ chemotherapy Immunotherapy และได้รับการฉายแสงที่ศรีษะทันทีที่เจอก้อน ถ้าไม่ได้รับการรักษาที่ยอดเยี่ยมและรวดเร็วแบบนี้ผมอาจจะไม่สามารถมานั่งเขียนสเตตัสนี้แล้วก็ได้ครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณจริงๆ
…
รวมถึงประกันด้วยครับ ผมโชคดีที่ได้ทำประกันสุขภาพโรคร้ายแรงไว้ ตอนทำคิดแค่ว่าจะเอาไว้ไปผ่าไส้ติ่งที่เอกชน ถึงตอนนี้ประกันจะยังไม่อนุมัติ ยังอยู่ในกระบวนการสืบค้นข้อมูล ซึ่งมันก็เข้าใจได้ครับ ผมเป็นหมอ อายุน้อย ทำไมถึงเลือกประกันนี้ แล้วเป็นเร็วขนาดนี้ แต่ผมอยากจะบอกประกันเลยว่า ผมเนี่ยวางแผนชีวิตไว้เยอะมาก และก่อนหน้านี้ผมก็แข็งแรงมากๆ อนุมัติให้ผมเถอะ ผมไม่ได้ตุกติกครับ สำหรับคนที่ยังไม่มีประกันสุขภาพ ผมแนะนำครับ ถ้าคนแบบผมเป็นมะเร็งได้ ทุกคนมีโอกาสเป็นได้จริงๆครับ โลกเราตอนนี้มันไม่ปกติครับ ทั้งมลภาวะ อากาศ น้ำ รังสีต่างๆ ยีนส์เรามันพร้อมกลายพันธ์ครับ
…
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ผมเป็นคนที่เชื่อสุดหัวใจว่า ถ้าเรามีเป้าหมายและวางแผน พยายามทุ่มเท อดทน มันจะได้มาซึ่งสิ่งที่เราต้องการได้ ผมเชื่อว่าเราสามารถควบคุมชีวิตเราได้ พัฒนาตัวเอง ดูแลสุขภาพ อ่านหนังสือ ลงทุน ใช้ชีวิตให้ยอดเยี่ยมมาเสมอ
.
มันเลยทำให้ในมือผมมีการ์ดดีๆมากมายเลยครับ
.
ผมมีสุขภาพที่โคตรแข็งแรง มีการงานที่โคตรมั่นคงและมีอนาคตสดใส ผมมีสังคมและความสัมพันธ์ที่อบอุ่นมากๆ รายล้อมไปด้วยผู้คนที่สุดยอดและน่ารัก ผมกล้าพูดว่าผมมีแต่คนรักมากกว่าคนเกลียด อาจเพราะผมใช้ชีวิตด้วยคติคือว่า ทุกคนที่ได้มาเจอและรู้จักผม เขาจะต้องรู้สึกว่าโชคดีจังที่ได้รู้จักกับผม ผมทำแบบนั้นมาตลอด และตอนนี้ผมมีการ์ดเหล่านั้น ผมลงทุนมาตลอดเดินไปตามแผนเกษียณได้อย่างสบายๆ ผมกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุด ผมกำลังจะสร้างบ้านในฝันของเรา
.
แล้ว
.
ผมก็จั่วได้การ์ด ที่ชื่อว่า มะเร็งระยะสุดท้าย
การ์ดที่ถึงผมจะไม่อยากได้ แต่ผมก็มีมันอยู่ในมือ
เป็นวันที่ตระหนักว่าจริงๆแล้ว มนุษย์เรามันโคตรเปราะบางเลยครับ
.
มันเหมือนโลกทั้งใบของเราแตกสลายลงไปต่อหน้าเลยนะครับ แผนชีวิตที่วางมาทั้งหมด พังลง ต่อหน้าต่อตาเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ตอนที่ได้ chemo หรือได้ยาอะไรเข้าไปแล้วร่างกายจะเป็นยังไง ฉายแสงที่หัวด้วยรังสีเข้มข้น จะเกิดผลข้างเคียงอะไรไหม จะเดินได้อยู่ไหม จะมองเห็นอยู่ไหม จะกินข้าวได้อยู่ไหม จะยังจำทุกคนได้ไหม จะยังเป็นตัวของตัวเองแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน
.
ผมก็ได้กลายเป็นคนที่มีเวลาชีวิตจำกัดขึ้นมาทันที
ไม่ว่าผมจะตอบสนองกับยาดีแค่ไหน หรือผมจะแข็งแรงแค่ไหน ผมคงไม่ได้แก่ตายแน่ๆ
.
เวลาจำกัดแค่ไหนเหรอครับ
.
ก็อาจจะหลักเดือน หกเดือน หนึ่งปี สองปี ถ้าโชคดีหน่อยก็อาจจะห้าปี
.
ผมไม่รู้จริงๆว่าโลกจะให้เวลากับผมเท่าไร ผมไม่สามารถพยายามอะไรได้เลย ทำได้แค่ภาวนาให้ยาตอบสนอง ให้โรคสงบ ให้ไม่มีผลข้างเคียงอะไรเกิดขึ้น ภาวนา ให้มีชีวิตอยู่อย่างปกติไปได้อีกสักวัน หรืออีกสักเดือน
…
แต่คุณเชื่อไหม
ผมไม่เสียดายชีวิตที่ผ่านมาเลยนะ
.
ผมมีช่วงชีวิตที่ผ่านมาที่โคตรดี ดีแบบไม่มีอะไรเสียใจ ไม่มีอะไรที่อยากย้อนกลับไปทำเลย แปลว่าที่ผ่านมาใช้ชีวิตมาได้น่าพอใจมากๆเลยแหละ คือ ไม่ได้รู้สึกว่า รู้งี้ทำแบบนั้นตอนนั้นดีกว่า หรือย้อนกลับไปเปลี่ยนทางเดินชีวิตอะไรเลย ไม่ได้อยากไปเที่ยวรอบโลก ไม่ได้อยากขับ supercar ไม่ได้อยากมีอะไรที่มากไปกว่าที่ชีวิตตอนนี้มีอยู่เลย ผมมีชีวิตที่ดีมากแล้วจริงๆ

28 ปีที่ผ่านมาของผม มันยอดเยี่ยมและมีคุณค่ามากพอที่จะเรียกว่าชีวิตที่มีความหมายแล้ว
.
ผมและพีมใช้เวลาหนึ่งเดือน ไปกับการรักษาทั้งสารรังสี ยาสลบ การผ่าตัด ยากระตุ้นภูมิ เคมีบำบัด รังสีรักษา รวมถึงยา molnupiravir (ใช่ครับ หลังได้คีโม ผมติดโควิด ลูกรักพระเจ้าไหมละ) และตั้งหลักชีวิตใหม่ เพื่อกลับมามองว่าผมจะเล่นการ์ดในมือนี้ต่อไปยังไง
.
การ์ดมะเร็งในมือนี้ เมื่อมันมาอยู่ในมือผม เพลย์ต่อไปที่ผมจะเล่น คือการฝากบางอย่างไว้ให้กับโลกที่อาจจะไม่ได้น่ารักกับผมเท่าไร
.
ผมได้รับโอกาสที่จะถ่ายทอดสิ่งที่ผมได้ตกตะกอนมาตลอดชีวิตผม สิ่งที่ได้เรียนรู้ มุมมองการใช้ชีวิต ความเชื่อ ความฝัน ความประทับใจ

รวมถึงเรื่องราวที่ผมอยากจะฝากไว้กับโลกนี้ ทั้งช่วงอารมณ์อ่อนไหว และเข้มแข็ง เผื่อถ้าวันหนึ่งที่ผมไม่อยู่แล้ว ตัวตนของผม จะยังอยู่ตลอดไป
.
ผมจะยังได้เป็นอาจารย์ จะยังได้มีลูกศิษย์ ที่เติบโต ที่ได้เรียนรู้จากผมอยู่
.
มันคงจะดีมากๆถ้าการที่ชีวิตที่สั้นลงของผมสามารถเป็นกำลังใจ เป็นพลังให้กับคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่อ
…
ผมและเพื่อนรักของผม
จึงมีความตั้งใจที่จะสร้างเพจนี้ขึ้นมา
เพื่อส่งต่อสิ่งเหล่านี้ครับ

หลังจากนพ.กฤตไท เขียนเรื่องตัวเองลงในเพจดังกล่าวมีผู้แสดงความเห็นให้กำลังใจจำนวนมาก ชื่นชมที่มีความเข้มแข็ง และอวยพรให้หายจากโรคร้ายโดยเร็ว

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691404

วิธีทำบุญได้ทุกวัน คือ ‘วิธีทำทาน’

วันพฤหัสบดี ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 19.20 น.

สมัยก่อนทุกหมู่บ้านจะมีวัด จะมีพระมาบิณฑบาตทุกวัน ชาวบ้านก็จะมีโอกาสได้ทำบุญทุกวัน สมัยนี้เราอยู่ในบ้านเมืองใหญ่โต บางแห่งก็มีวัด บางแห่งก็ไม่มีวัด ถ้าเราอยากจะทำบุญใส่บาตรเราก็อาจจะไม่ได้ทำ เพราะไม่มีพระมาบิณฑบาต แต่เราก็สามารถทำบุญใส่บาตรได้ ด้วยการเอาเงินที่เราจะใส่บาตรนี้ใส่กระปุกเอาไว้ก่อนทุกวัน เราอยากจะใส่บาตร เราก็เอาเงินที่จะซื้ออาหารใส่บาตรนี้ใส่กระปุกเอาไว้ พอวันหยุดทำงาน เราก็ไปวัดเพื่อไปฟังเทศน์ฟังธรรม เราก็เอาเงินที่เราใส่กระปุกนี้ไปถวายวัดได้ ก็เท่ากับเราได้ทำบุญทุกวัน นี่คือวิธีทำทาน

ประโยชน์ที่เกิดจากการทำทานจะทำให้ใจมีความสุข ความทุกข์ความวุ่นวายใจที่เกิดจากความอยากได้สิ่งนั้นสิ่งนี้จะน้อยลงไป ไม่มีเงินก็ไม่เดือดร้อน เห็นอะไรก็จะเฉยๆ เห็นเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ถ้ามันไม่เป็นสิ่งที่เราต้องการจริงๆ ที่ขาดแคลนจริงๆ เราก็เฉยๆ ไม่เห็นจะมีอะไรแปลกใหม่ กระเป๋าใบนี้กับกระเป๋าที่เรามีอยู่มันก็เป็นกระเป๋าเหมือนกัน มันก็ใช้ได้เหมือนกัน รองเท้าที่เราใส่กับรองเท้าที่เขาโชว์อยู่ในร้าน มันก็เป็นรองเท้าเหมือนกัน เอามาใส่มันก็เหมือนกัน ทำประโยชน์เหมือนกัน ตอนนี้เรามีอยู่แล้ว เราไม่จำเป็นจะต้องมี นอกจากว่ารองเท้าที่เรามีมันใส่ไม่ได้แล้วนั่นแหละเราถึงจะไปซื้อใหม่ แต่ไม่ได้ซื้อด้วยความหิวหรือความอยากได้ ซื้อเพราะความจำเป็น เมื่อมันขาดแคลน เราก็ต้องไปหามาใช้ตามความจำเป็น

จากหนังสือสัมมาทิฏฐิ “ความเห็นชอบ ความเห็นที่ถูกต้อง” พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต วัดญาณสังวรารามฯ จังหวัดชลบุรี

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691378

ผวจ.แม่ฮ่องสอนฉุนขาดพบหญ้ารกบังภูมิทัศน์สองข้างทางไปแหล่งท่องเที่ยวดัง

วันพฤหัสบดี ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 18.25 น.

ผู้ว่าฯแม่ฮ่องสอนของขึ้น หลังเดินทางไปตรวจแหล่งท่องเที่ยวปางตอง ปางอุ๋ง รักไทย พบตลอดสองข้างทางหญ้าขึ้นปรกคลุมถนนเต็มไปหมด ป้ายบอกทางไม่ชัดเจนมีเถาวัลย์ปิดคลุมรกรุงรัง ทำให้เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง ถามหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำอะไรอยู่ สั่งระดมทุกหน่วยงาน อบต.แขวงทางหลวงชนบท ปภ.อุทยาน ทหาร ฉก.ร.17 ตำรวจ ถางเรียบ ห่วงประชาชน นักท่องเที่ยว ที่ใช้เส้นทางดังกล่าวไม่ปลอดภัยต่อชีวิตและทรัพย์สิน

วันที่ 10 พ.ย.65 นายเชษฐา โมสิกรัตน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน สั่งระดมทุกหน่วยงานตั้งแต่เจ้าหน้าที่วนอุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อ ทหารจาก ฉก.ร.17 อบต.หมอกจำแป่ แขวงทางหลวงชนท สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัด มูลนิธิบรรเทาสาธารณภัยจังหวัด สถานีตำรวจภูธรหมอกจำแป่ รวมทั้งประชาชนในพื้นที่ นำมีด เครื่องตัดหญ้า ตลอดจนอุปกรณ์ตัดหญ้าทุกชนิด ตัดต้นไม้วัชพืชและเถาวัลย์ที่ปรกคลุมสองข้างทาง พร้อมทั้งปรับปรุงภูมิทัศน์ให้มีความปลอดภัยสูงสุด บนถนน รพช. หมายเลข มส.4001 แยกทางหลวงหมายเลข 1095 ไปยังหมอกจำแป่ ปางตอง ปางอุ๋ง รักไทย

การสั่งระดมสรรพกำลังทุกหน่วยงานในครั้งนี้สืบเนื่องมากจากหลังจากที่ผู้ว่าราชการจังหวัดได้นั่งรถลงพื้นที่เพื่อตรวจความเรียบร้อยแหล่งท่องเที่ยวแต่ละแห่ง ต้องอารมณ์เสียและฉุนขาด ทันทีที่ได้พบว่า ตลอดสองข้างทาง ตั้งแต่บ้านทบศอกไปจนถึงแหล่งท่องเที่ยวมีหญ้าปรกคลุมไหล่ทางเต็มไปหมด ทำให้หลายช่วงถนนแคบ ป้ายบอกทางไปยังแหล่งท่องเที่ยวไม่ชัดเจน มีเถาวัลย์ปิดคลุมรกรุงรัง อาจจะทำให้การสัญจรไปมาของประชาชนและนักท่องเที่ยวเกิดอุบัติเหตุได้ และในช่วงท่องเที่ยวนอกจากประชาชนในพื้นที่แล้ว จะมีนักท่องเที่ยวนำรถขึ้นลงเส้นทางนี้เป็นจำนวนมาก ทั้งรถยนต์ ปิ๊กอัพ รถตู้ รถเก๋งมอเตอร์ไซด์ และรถจักรยาน ระยะการมองเห็นแคบ เพราะเส้นทางลาดชัน ไหล่เขา คดเคี้ยว โค้งหักศอก

ทั้งนี้ นายเชษฐา โมสิกรัตน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน ฝากประชาสัมพันธ์ไปยังผู้ประกอบการท่องเที่ยวที่จะนำนักท่องเที่ยวขึ้นไปเที่ยวเส้นทางสายปางตอง ปางอุ๋ง และบ้านรักไทย ขอให้พลขับที่ขับรถมาเป็นมืออาชีพและชำนาญเส้นทาง เพราะเส้นทางขึ้น เป็นภูเขาสูง บางช่วงลาดชัน คดเคี้ยว และมีโค้งหักศอก หากขับรถยนต์มาเองก็ขอให้ใช้ความระมัดระวัง แต่ไม่ต้องพะวงมาก หากไม่ประมาท ทุกเส้นทางในแม่ฮ่องสอน มีความปลอดภัยสูง

ทางด้านศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้สำรวจจุดเสี่ยงอุบัติเหตุทางถนนพบว่า ถนนทางหลวงชนบทหมายเลข สายทาง มส.4001 บ้านทบศอก ต.หมอกจำแป่ อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน ซึ่งเป็นเส้นทางที่จะขึ้นไปแหล่งท่องเที่ยวปางตอง บ้านรักไทย ปางอุ๋ง มีสถิติการเกิดอุบัติเหตุ 5 ปี ย้อนหลัง ปี 2561 เกิดอุบัติเหตุจำนวน 6 ครั้ง ปี 62  จำนวน 6 ครั้ง ปี 63 จำนวน 5 ครั้ง ปี 64 จำนวน 5 ครั้ง และปี 65 จำนวน 13 ครั้ง ศูนย์ปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนจังหวัดแม่ฮ่องสอน จึงได้ระดมหน่วยงานบูรณาการปรับภูมิทัศน์ เพื่อป้องกันและลดอุบัติเหตุทางถนนในห้วงฤดูการท่องเที่ยว และสร้างความเชื่อมั่นให้กับนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในจังหวัดแม่ฮ่องสอน – 003

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/691365

ผงะ! หนุ่มใหญ่ออกหาปลาเจอจงอางยาว 4 เมตรกำลังนอนใต้ต้นมะพร้าว

วันพฤหัสบดี ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565, 17.58 น.

วันนี้ (11 พ.ย.65) ขณะที่นายปฏิพล มณีโชติ กำลังเข้ารับเวรเจ้าหน้าที่หน่วยกู้ภัยของมูลนิธิอริโยสามัคคีนาทวี อ.นาทวี จ.สงขลา ได้รับแจ้งจากคนหาปลาชื่อนายชานน แก้วหนู อายุ 47 ปีอยู่หมู่ที่ 11 ต.นาทวี อ.นาทวี ว่า ขณะกำลังออกหาปลาไปตามห้วยน้ำพบงูขนาดใหญ่กำลังนอนอยู่ที่ใต้ต้นมะพร้าว สงสัยว่าอาจจะเลื้อยออกมาเที่ยวจนกลับป่าไม่ถูก จึงได้รีบโทรแจ้งเจ้าหน้าที่กู้ภัยของมูลนิธิอริโยฯ มาช่วยจับงูตัวดังกล่าว

หลังจากที่นายปฎิพล ได้รับแจ้งจึงพร้อมด้วยนางสาวเสาวลักษณ์ ทักคำแหง และนายนนทกร ราชนุ้ย รีบนำอุปกรณ์ในการจับสัตว์เลื้อยคลานรุดเข้าตรวจสอบ เมื่อไปถึงบ้านปลายรำ หมู่ 11 อ.นาทวี พบงูจงอางขนาดใหญ่กำลังนอนสบายๆ อยู่ใต้ต้นมะพร้าว จึงใช้อุปกรณ์ในการจับงูเข้าทำการจับทันที โดยใช้เวลาพักใหญ่ๆ จึงสามารถจับงูไว้ได้ พบเป็นงูจงอางตัวใหญ่นำมาวัดได้ความยาวประมาณ 4 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 10 กิโลกรัม จึงจับใส่กระสอบนำไปปล่อยคืนสู่ป่าธรรมชาติ – 003