#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586850

เริ่มแล้ว! ‘สตูลเกษตรแฟร์’ กระตุ้นการขาย ‘กระท้อนออนไลน์’ สร้างอาชีพคนในชุมชน

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 18.49 น.

11 ก.ค.64 ที่สวนกระท้อนหวานนาปริก  หมู่ที่ 9 ต.ควนสตอ อ.ควนโดน จ.สตูล นายเอกรัฐ  หลีเส็น ผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล พร้อมนาวาตรีหญิงโนสมา หลีเส็น  นายกเหล่ากาชาด ,   นายพิบูลย์ รัชกิจประการ สมาชิกสภาผู้แทนราษฏร์เขต 1 สตูล  , นายพีรพัฒน์  เงินเจริญ นายอำเภอควนโดน  ร่วมกิจกรรม “ส่งเสริมการปลูกกระท้อนและกิจกรรมงานกระท้อนออนไลน์  สโตยสตูล”  ปีที่ 2  ภายใต้โครงการสตูลเกษตรแฟร์  ประจำปีงบประมาณ 2564

ซึ่งงานจัดโดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล โดยนายสัมฤทธิ์  เลียงประสิทธิ์  นายกอบจ.สตูล กล่าวรายงานความเป็นมาในครั้งนี้เพื่อ ส่งเสริมการปลูกกระท้อน  และ   ประชาสัมพันธ์กระท้อนสตูล   ซึ่งเป็นผลไม้ที่เป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดสตูลให้เป็นที่รู้จักยิ่งขึ้น  และสามารถจะพัฒนาให้เป็นพืชเศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่งในอนาคตได้  รวมถึงสนับสนุนการส่งเสริมการขายเพิ่มมูลค่ากระท้อนสตูล   ตลอดจนผลผลิตทางการเกษตรในช่วงการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส โควิด-19  และระดมความคิดเห็นเพื่อหาแนวทางในการส่งเสริมสนับสนุน   การท่องเที่ยวชุมชนและเชื่อมโยงกับระบบเศรษฐกิจและชุมชนในมิติอื่น ๆ อันนำไปสู่การสร้างงานสร้างอาชีพในชุมชนของตนเองอย่างยั่งยืน

โดยปรับช่องทางการจัดงานและการสื่อสารอ๊อฟไลน์ สู่ออนไลน์โดยการใช้ช่วงเวลาที่เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสปรับตัวให้เข้ากับหลายสไตล์ของผู้บริโภค  ผสมผสานระหว่างออนไลน์กับออฟไลน์  โดยมีหน่วยงานรัฐให้บริการข้อมูลวิชาการแนะนำสถานที่พัฒนาคุณภาพสินค้า  และราคานำไปสู่ความปกติวิถีใหม่

ภายในงานมีการนำกระท้อนพันธุ์อิล่า   ซึ่งให้ผลผลิตโตสุดลูกละ 1 กิโล 30 กรัม ที่มีเนื้อนุ่มผลใหญ่ ฟู ปุย วางจำหน่ายกันหน้าสวน และการแปรรูปกระท้อนเป็นน้ำพริก   กระท้อนทรงเครื่อง  กระท้อนลอยแก้ว วางจำหน่ายกันอย่างหลากหลาย  โดยตลอด 2 เดือนนี้ยังสามารถสั่งกระท้อนได้โดยทางหมู่บ้านมีบริการจำหน่ายออนไลน์ หรือโทรสั่งผ่านได้ที่  (วิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ – วิถีเกษตรกลุ่มเขาโต๊ะกรัง 088 – 592 0455)

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586836

สุดยอดคุณหมอทำคลอดหญิงป่วยโควิด ปลอดภัยทั้งแม่และลูก

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 17.43 น.

เมื่อเวลา 14.30 น. วันนี้ 11 ก.ค.64 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เพจเฟสบุ๊ก ‘โรงพยาบาลมะการักษ์ อ.ท่ามะกา จ.กาญจนบุรี’ ได้โพสต์ภาพพร้อมเล่าเรื่องราวน่าตื่นเต้นและประทับใจในการทำคลอดแม่ที่เป็นผู้ป่วยติดเชื้อโควิด-19 ขณะตั้งครรภ์ลูกน้อยได้เพียง 32 สัปดาห์ ได้สำเร็จ ปลอดภัยทั้งแม่และลูก ซึ่งทีมแพทย์และพยาบาลทุกคนต้องสวมชุด PPE เพื่อป้องกันการติดเชื้อ โดยใช้เวลาในการทำคลอดนานถึง 3 ชม.

โดยระบุว่า “บันทึกรักจาก ป้าๆ น้าๆ ยินดีต้อนรับ ลูกชาย : โควิดคนแรกของเรา ก่อนที่หนูจะลืมตามาดูโลกในวันที่ 8 ก.ค. 64 เวลา 13.25 น. คุณแม่ของหนู เป็นผู้ป่วยโควิดถูกส่งตัวมาจากโรงพยาบาลชุมชน ตั้งแต่วันที่ 24 มิ.ย. 64 และมีอาการเหนื่อย ต้องใช้ออกซิเจน HIFO ในขณะที่หนูมีอายุครรภ์เพียง 32 สัปดาห์ คุณแม่มีอาการเจ็บครรภ์ ปากมดลูกเปิด ป้าๆน้าๆ ไม่สามารถยื้อให้หนูอยู่ในครรภ์ได้ต่อไปอีก ทำให้ต้องเปิดห้องเพื่อทำคลอดอย่างเร่งด่วน ต้องใช้บุคลากร มากกว่า 20 ชีวิต เข้ามาร่วมปฏิบัติการในครั้งนี้เพื่อให้ได้มาตรฐานการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อ ขณะเดียวกันก็ต้องระมัดระวังให้เกิดความปลอดภัยทั้งแก่หนู แก่แม่  และแก่บุคลากรอื่นๆ ด้วย

ขณะคลอดมีเรื่องน่าเป็นห่วงเกิดขึ้นกับหนูและแม่ เนื่องจากก่อนคลอดหนูมีภาวะน้ำคร่ำมีขี้เทาปน(moderate maconium) และคลอดก่อนกำหนด ทำให้ป้าหมอและน้าๆ พยาบาล ทุ่มเทกันสุดชีวิตเพื่อให้หนูสามารถหายใจได้เอง และแข็งแรงให้มากที่สุด ส่วนคุณแม่มีภาวะมดลูกหดรัดตัวไม่ดี เสียเลือดมาก ต้องโหมยาทุกขนานที่มี เพื่อหลีกเลี่ยงการต้องตัดมดลูก ในสถานการณ์เช่นนี้ ทุกคนทุ่มเทกันสุดตัว อย่างระมัดระวัง

ในที่สุด คุณแม่ปลอดภัยดีและหนู สามารถหายใจได้เอง ผล swab ของหนูไม่พบเชื้อ ป้าๆ น้าๆ ทุกคน ภูมิใจ ดีใจและจะคอยเป็นกำลังใจให้หนูและแม่ กลับบ้านได้ในเร็วๆ นี้นะคะ”

ซึ่งภายหลังจากโพสต์ดังกล่าวได้เผยแพร่ออกไปเพียงไม่กี่นาที ได้มีสมาชิกเข้ามากดไลค์กดแชร์ และแสดงความคิดเห็นเป็นจำนวนมาก โดยต่างพากันขอบคุณและชื่นชมทีมแพทย์ พยาบาล และบุคลากรที่ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความทุ่มเท พร้อมกับให้กำลังใจบุคลากรทางการแพทย์ทุกคน รวมทั้งขอให้คุณแม่และลูกน้อยที่เกิดมามีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงๆ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586806

วัดนิคมพัฒนารามฯ แจกอาหารปันสุขชาวบ้านบรรเทาทุกข์ยามวิกฤตโควิด

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 16.19 น.

วัดนิคมพัฒนาราม ผัง 7 อำเภอมะนัง จังหวัดสตูล นำผลผลิตจากสวนเศรษฐกิจพอเพียง มอบให้แก่ประชาชนผู้มีรายได้น้อยที่ได้รับผลกระทบจากโรคโควิด-19 เป็นการช่วยเหลือบรรเทาความเดือดร้อนในเบื้องต้น 

11 ก.ค.64 ที่วัดนิคมพัฒนาราม ผัง 7 อำเภอมะนัง จังหวัดสตูล พระครูโสภณปัญญาสาร เจ้าคณะอำเภอมะนัง เจ้าอาวาสวัดนิคมพัฒนาราม ผัง 7 ได้นำผลผลิตจากสวนเศรษฐกิจพอเพียงของวัด ซึ่งทำเป็นคลังอาหารภายในวัด  นำมาแจกจ่ายให้กับพี่น้องประชาชนในชุมชน ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดโควิด-19 จำนวน 24 ครัวเรือน ประกอบด้วย ข้าวสารถุงละ 5 กก. จำนวน 1 ถุง ไข่ไก่ ถุงละ 12 ฟอง สะตอ หน่อไม้ เงาะ มังคุด อย่างละ 1 ถุง และน้ำมันสมุนไพร บ้านละ 2 ขวด ในโอกาสนี้ นายกเหล่ากาชาดจังหวัดสตูล นายอำเภอมะนัง พัฒนาการอำเภอมะนัง ผู้ใหญ่บ้าน ร่วมมอบฯ อีกด้วย

โดยพระครูโสภณ กล่าวว่า ทางวัดไม่ได้พึ่งพาชาวบ้านอย่างเดียวแต่สามารถช่วยเหลือแบ่งปันชาวบ้านได้ด้วย โดยเฉพาะในช่วงสถานการณ์ COVID-19 วัดได้ทำสวนเศรษฐกิจพอเพียง ภายในพื้นที่ 32 ไร่ และได้ผลผลิตดีอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้มีแนวคิดที่จะนำผลผลิตภายในวัดมาช่วยเหลือ บรรเทา ความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชนผู้มีรายได้น้อยที่อยู่ในชุมชน ที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 อยู่ในขณะนี้ จึงประสานผู้ใหญ่บ้านในพื้นที่สำรวจชาวบ้านที่มีรายได้น้อยเข้ารับผลผลิตจากทางวัด

นอกจากนี้ พระครูโสภณ กล่าวอีกว่า วัดผัง 7 มีโครงการเปิดตลาดอิ่มบุญ สวนไผ่ ปันสุข และโครงการเปิดวัดเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ของชุมชน เพื่อสร้างแรงจูงใจให้พี่น้องประชาชนในพื้นที่หันมาปลูกพืชผักสวนครัวสร้างความมั่นคงทางด้านอาหารพออยู่พอกินอย่างพอเพียงอีกด้วย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586804

‘หมอรามาฯ’ อธิบาย 4 ข้อชัดๆฝากแชร์ไปถึงวัดทุกวัด-สัปเหร่อที่ไม่รับเผาศพเหยื่อโควิด

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 15.55 น.

11 ก.ค.2564 ผศ.นพ.สมิทธิ์ ศรีสนธิ์ หัวหน้าห้องปฏิบัติการนิติเวชศาสตร์ ภาควิชาพยาธิวิทยา คณะแพทย์ศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล โพสต์เฟซบุ๊กกรณีที่มีวัดบางวัดไม่ยอมรับเผาศพผู้ติดเชื้อโควิด-19 ว่า หลังจากผมทราบข่าวมาว่าวัดหลายวัด รวมทั้งชุมชนหลายแห่ง ไม่ยอมรับศพหรือไม่ให้วัดรับศพที่ตายจากโควิดมาเผา เพราะกลัวติดเชื้อโควิด ทำให้บางวัดต้องรับทำที่เดียวจนเตาใกล้จะพัง ในฐานะนายกสมาคมแพทย์นิติเวชฯ จึงอยากจะแชร์เรื่องนี้ไปถึงวัดทุกวัด สัปเหร่อทุกวัด และประชาชนทั่วไป ตามแนวทางในรูป ซึ่งสรุปสั้นๆ ได้ว่า

**edit เพิ่มเติม บางที่รับ แต่ให้เผาแต่ตอนกลางคืน เพราะคนในชุมชนกลัวก็มี ซึ่งก็ผิดหลักการเช่นกัน
1. ศพทุกศพที่รู้ว่าเป็นโควิดทางโรงพยาบาลหรือมูลนิธิได้จัดการใส่ในถุงห่อศพสองหรือสามชั้น และทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นไม่ต้องกลัวการติดเชื้อ ถ้าไม่ได้เปิดถุงห่อศพ
2. ถ้าศพอยู่ในโลงแล้ว ไม่จำเป็นต้องใส่เครื่องป้องกันใดๆ ทั้งสิ้น หรือถ้ายังอยู่ในถุงห่อศพ ใส่ถุงมือก็เพียงพอแล้วถ้าต้องการสัมผัสถุง
3. เผาศพ และเก็บอัฐได้ตามปกติ แต่ควรเผาให้เร็วเพราะไม่ได้ฉีดน้ำยารักษาสภาพศพ (ศาสนาอื่น ก็ฝังได้ตามปกตินะครับ ของอิสลาม ดูรายละเอียดในเม้นครับ)
4. ยังไม่เคยมีรายงานใดๆ ที่บอกถึงการติดเชื้อโควิดจากศพ ทั้งนี้อาจมีโอกาสได้รับเชื้อได้ผ่านทางสารคัดหลั่ง แต่ศพได้รับการห่อตามข้อ 1. แล้ว จึงไม่ต้องกลัวการติดเชื้อ

ญาติของผู้ตายหลายๆ คนที่มาจัดการศพ ก็เศร้าเสียใจกันมากพอแล้วครับ ทั้งไม่ได้เห็นหน้าผู้ตายเลยก่อนที่จะส่งศพไปเผา ทั้งได้สวดมากสุดก็แค่วันเดียวหรือเผาเลยด้วยซ้ำ มาช่วยกันนะครับ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586790

เรื่องเล่าขนหัวลุก : กลิ่นแป้งเด็ก…หน้าเมรุเผาศพ

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 14.33 น.

เรื่องเล่าขนหัวลุกในสัปดาห์นี้ เป็นเรื่องราวของคุณปืน จากจังหวัดนครสวรรค์ 

สำหรับเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สามแล้ว ที่คุณปืนได้มาร่วมแชร์ประสบการณ์ขนหัวลุกกับแนวหน้าออนไลน์

โดยเรื่องราวครั้งนี้ที่นำมาเล่าสู่กันฟังนั้น เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นสดๆร้อนๆ ในวันเผาศพลูกสาวของเพื่อนสนิทคุณปืน

คุณปืนเล่าว่า คุณนะเป็นเพื่อนสนิทของตนเองตั้งแต่สมัยเด็กๆ คุณนะมีลูกสาว 1 คน อายุ 16 ปี ชื่อว่าน้องอุ๊บอิ๊บ เพิ่งเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ ซึ่งน้องป่วยเป็นโรคนี้มาตั้งแต่เกิด และได้เสียชีวิตลงอย่างสงบเมื่อต้นเดือนกรกฎาคม 2564 ที่ผ่านมา

โดยทางญาติได้ตั้งบำเพ็ญกุศลสวด 7 วัน ที่วัดแห่งหนึ่งในตัวเมืองนครสวรรค์ แต่ด้วยหน้าที่การงานที่คุณนะต้องเดินทางไปต่างจังหวัด ทำให้มาร่วมงานเผาศพลูกสาวไม่ทัน เพราะคุณนะเป็นเจ้าของรถพ่วง มีอาชีพขับรถพ่วงรับส่งสินค้าไปกลับ กทม.-ยะลา ใช้ระยะเวลาเดินทางไปกลับ 3 วัน แล้วกว่าจะเดินทางถึงบ้านนครสวรรค์ ก็รวม 4 วัน ทำให้วันนั้นคุณนะกลับไปไม่ทันวันเผาศพลูกสาวสุดที่รัก

คุณปืน เล่าว่า วันนั้นคุนนะไปไม่ทันพิธีเผาศพ เพราะด้วยช่วงโควิด ทางวัดเลื่อนเผาศพให้เร็วขึ้นจากเดิมเวลา 16.00 น. เลื่อนเป็นเวลา14.00 น. ตอนนั้นคุณนะและคุณปืนไปถึงวัดประมาณ บ่ายสี่โมงกว่าๆ ก็ได้เจอเจ้าอาวาส ซึ่งทั้งสองคนก็รู้จักกับท่านเจ้าอาวาสเป็นอย่างดี ท่านเจ้าอาวาสก็บอกว่า ให้คุณนะขึ้นไปดูลูกที่หน้าเมรุ สัปเหร่อกำลังเผาศพอยู่ คุณนะก็ขึ้นไปดูและเห็นเปลวเพลิงกำลังไหม้ศพอยู่พอดี เพราะว่าสัปเหร่อจะแง้มประตูไว้ก็เลยมองเห็นผ่านช่อง

ระหว่างนั้น คุณนะก็ไปยืนอยู่ข้างปากประตูเมรุที่เผาศพ ยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้นเป็นพักใหญ่ๆเพราะคิดถึงลูกสาว คุณปืนก็เลยเดินลงมารอเพื่อนข้างล่างตรงบันไดหน้าเมรุ และไม่นานคุณนะก็เดินลงมายืนข้างคุณปืนแล้วจุดบุหรี่สูบ 

ขณะนั้นเอง คุณปืนก็ได้กลิ่นแป้งเด็กจอห์นสัน ก็เลยหันไปถามเพื่อนว่า ‘มึงยังใช้แป้งจอห์นสันอยู่หรอ’

คุณนะก็ตอบว่า ‘ไม่ได้ใช้นะ วันนี้กูไม่ได้ทาแป้งมา’ พอคุณนะพูดจบก็ทิ้งบุหรี่ทันทีและพูดว่า ‘รู้มั้ยลูกกูใช้แป้งจอห์นสัน’ พร้อมกับร้องไห้เสียใจอย่างหนัก

คุณปืน บอกว่า ตอนนั้นขนลุกไปทั้งตัวเลย เพราะตรงนั้นมีเพียงคุณปืนและคุณนะยืนอยู่ ซึ่งทั้งคู่ใส่แมสสองชั้นและหน้าการเฟสชิว แต่กลับได้กลิ่นแป้งเด็กชัดเจน ทั้งที่จุดนั้นก็มีลมพัดอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ยังได้กลิ่นแป้งชัดเจนไม่จางหายไปไหน

คุณปืน บอกว่า ตอนนั้นตนยืนอยู่เหนือลม แต่กลิ่นก็ยังอยู่ตรงนั้นประมาณ 10 นาที ก็เลยชวนกันกลับและนัดกันว่าก่อนเข้าบ้าน จะไปกินข้าวต้มในตลาดตัวเมืองนครสวรรค์ ก่อนขึ้นรถเก๋ง คุณปืนก็บอกเพื่อนว่า เดี๋ยวจะนั่งหลังนะ คุณนะหันมามองหน้าคุณปืน คุณปืนเลยบอกว่า ‘ให้คุณนะนั่งข้างหน้ากับลูกสาว’

พอเข้ามาในรถปรากฎว่า กลิ่นแป้งเด็กก็ฟุ้งอยู่ในรถด้วย คุณนะก็เลยพูดลอยๆว่า ‘ไปลูกจะไปกินข้าวกับพ่อและลุงใช่มั้ย ขึ้นรถมาลูก’

คุณปืน เล่าอีกว่า ช่วงขับรถไปกินข้าว 10 นาทีที่นั่งอยู่ในรถ ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรเลย เพราะกลิ่นแป้งเด็กก็ยังฟุ้งอยู่ในรถ พอใกล้ๆจะถึงร้านข้าวต้ม คุณนะก็เปิดกระจกเพื่อจะสูบบุหรี่ คุณปืนก็เลยกดเปิดกระจกข้างหลังด้วย เชื่อมั้ยว่า กลิ่นแป้งเด็กยังคละคลุ้งอยู่ในรถ แม้ว่าคุณนะจะนั่งสุบบุหรี่อยู่ก็ตาม กลิ่นแป้งเด็กกลบกลิ่นบุหรี่หมดเลย

คุณปืนพูดว่า เดี๋ยวขอลงหน้าร้านข้าวต้มนะ และมึงกับลูกก็ขับรถไปจอดก่อน แล้วค่อยเดินตามมาที่ร้านนะ เท่านั้นแหละคุณปืนบอกว่า พอก้าวขาลงจากรถก็ไม่ได้กลิ่นแป้งอีกเลย 

คุณปืนนั่งรอคุณนะในร้านข้าวต้ม และเจ้าของร้านข้าวต้มซึ่งรู้จักกันก็เดินเข้ามาถามคุณปืน ว่าคุณนะไม่ได้มาด้วยกันหรอ คุณปืนบอกว่า คุณนะเอารถไปจอด

พอคุณนะมาถึง ก็สั่งอาหารเจ้าของร้านก็ถามว่า มากี่คน

คุณปืนบอกว่ามา 2 คน เจ้าของร้านก็ถามย้ำว่าแน่ใจหรอ

คุณปืนเลยถามเจ้าของร้านว่า พี่เห็นหรอ ถ้าเห็นงั้นเอาข้าวมา 3 ถ้วย กับข้าวอย่างละ 3 อย่าง

จากนั้นเจ้าของร้านก็เดินมาและเอาธูปมาให้ 1 ดอก คุณนะก็จุดธูปแล้วปักไว้ที่ถ้วยข้าวกลางโต๊ะ เจ้าของร้านบอกว่า ทำอย่างนี้ลูกจะได้กินด้วย ซึ่งเจ้าของร้านข้าวต้มนี้ รู้จักกับคุณปืนและคุณนะอยู่แล้ว ก็เลยรู้ว่า ลูกสาวคุณนะเสียชีวิตและเพิ่งเผาวันนี้

จากนั้นคุณปืนกับเพื่อนก็คุยไปกินข้าวไปเรื่อย แต่ก็ขนลุกไม่หยุด ส่วนคุณนะก็กินข้าวไปน้ำตาซึมไป

หลังจากกินข้าวเสร็จเพื่อนคุณปืนก็สั่งเบียร์มากิน นั่งพูดคุยสารทุกข์สุขดิบกันไป

คุณปืนกับเพื่อนนั่งที่ร้านข้าวต้มจนเกือบ 4 ทุ่ม คุณปืน เล่าว่า ตอนนั้นไม่ได้กลิ่นแป้งเด็กแล้ว อยู่ดีๆกลิ่นก็หายไปตั้งแต่จุดธูปตอนกินข้าว

คุณปืนก็เลยบอกคุณนะว่า ตอนนี้ไม่ได้กลิ่นแป้งแล้ว คุณนะก็เลยบอกว่า ‘อ๋อกูพูดในใจว่า ให้ลูกสาวกลับไปบ้านย่าก่อน บอกว่าเดี๋ยวพ่อกินข้าวกินเบียร์เสร็จแล้วพ่อจะตามไป’

จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งพูดคุยกันต่ออีกสักพัก ก่อนแยกย้ายกลับบ้าน

หลังจากคุณนะกลับถึงบ้านแล้ว คุณปืน เล่าว่า คืนนั้นคุณนะก็ยังได้กลิ่นแป้งเด็กอยู่ อาจเป็นเพราะลูกสาวมาลาเป็นครั้งสุดท้าย แล้วหลังจากคืนนั้น คุณนะก็ทำบุญให้ลูกสาวน้องอุ๊บอิ๊บ และก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์แปลกๆแบบนี้อีกเลย

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586772

ใจจะขาดตาม! เพจดังเปิดภาพดญ.อายุ 8 ขวบติดเชื้อมา 12 วันยังไม่ได้รับการรักษา

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 12.33 น.

11 ก.ค.64 เพจ เส้นด้าย – Zendai  ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อประสานรับส่งผู้ป่วยโควิด-19 โพสต์ภาพสะเทือนใจของเด็กหญิงอายุ 8 ขวบ ติดโควิดมาแล้ว 12 วันยังไม่ได้รับการรักษา ขณะที่น้องเพิ่งจะสูญเสียคุณพ่อจากการติดเชื้อโควิด โดยระบุว่า…  
บีบหัวใจ
น้องผู้ป่วย 8 ขวบคนนี้
เสียคุณพ่อไปเนื่องจากจากโควิด19 ในวันศุกร์ที่ผ่านมา…ความสูญเสียทางใจของทั้งครอบครัวน่าเป็นห่วง
ที่น่าตกใจคือน้องติดเชื้อมา “12” วันแล้วที่ไม่ได้รับการรักษา
#เส้นด้าย จะเร่งประสานโรงพยาบาลเข้าไปดูน้องและหาวันตรวจเชื้อเพิ่มว่าพ้นระยะแพร่เชื้อและหายขาดจริง
เอาใจช่วยน้องและครอบครัวกันนะครับ

ทั้งนี้ หลังจากเคสนี้ถูกสอบถามกันเข้าไปมาก ทางแอดมินได้ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า ข้อมูลจากประวัติระเบียนน้อง : เคสน้องทัดดาว 8 ขวบ มีอาการติดโควิดตั้งแต่ “29 พ.ค.” ได้ตรวจ 6 มิ.ย.รู้ผล 8 มิ.ย.พ่อของน้องเสียชีวิต 9 ก.ค.จนวันนี้ 11 ก.ค.น้องยังไม่ได้ไปรักษา คุณแม่ได้แต่รักษาตามอาการ กินน้ำขิง อบสมุนไพรมาเรื่อย ตอนนี้น้องอยู่กับคุณแม่

ทั้งนี้ ได้มีผู้เข้าไปให้กำลังใจน้องขอให้หายไวไวนะคะลูกสู้ๆนะ, พระ​คุ้มครอง​บุญ​รักษา​ประชาชน​คนไทย​ทุกคน​ปลอดภัย​ผ่านพ้น​วิกฤติ..ขอบคุณ​ทีมงาน​เส้น​ด้าย​ที่​ช่วยเหลือ​ประชาชนเอาใจช่วยนะครับน้องออกข่าวคุณ​สรยุทธ​ เดี๋ยว​คงมีเตียงแล้วครับสู้ๆ,ช่วยส่งต่อข้อมูลแล้วนะคะ หวังว่าจะไปถึงสะกคนที่ช่วยน้องได้เร็วที่สุด เอาใจช่วยน้องและเส้นด้ายนะคะ,สงสารหนูที่สุด ขอให้หนูได้รับการรักษาและดูแลอย่างดี หายเร็วๆนะลูก บุญรักษาพระคุ้มครองนะคะ,ใจจะขาดตาม นึกถึงลูกตัวเองวัยไล่ๆกัน หัวอกคนเป็นพ่อแม่เข้มแข็งนะคะลูก หนูจะต้องเติบโตและต่อสู้กับหลายๆอย่างบนโลกใบนี้ต่อไปอีก ขอให้หัวใจของหนูแข็งแรงและก้าวผ่านความทรงจำที่ร้ายๆนี้ไปได้นะคะ

ขอบคุณข้อมูล เฟชบุ๊ก เส้นด้าย – Zendai 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586742

‘เจ้าจ้อน’ไม่เปลี่ยนใจ! เสี่ยงทายอีกรอบ เลือกอังกฤษคว้าแชมป์บอลยูโร2020

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 08.54 น.

ฟุตบอลยูโร 2020 คู่ชิงชนะเลิศ ทีมอังกฤษพบทีมอิตาลี ที่จะมีการแข่งขันในวันที่ 12 กรกฎาคม 2564 เวลา 02.00 น. เจ้าจ้อน ลิงชิมแปนซี ประจำสวนสัตว์สงขลา ยังคงเหนียวแน่นเชียร์ทีมชาติอังกฤษเพื่อให้ได้เป็นแชมป์ฟุตบอลยูโร 2020 มันวิ่งออกมาคว้าธงชาติอังกฤษและคว้าลูกฟุตบอลท่ามกลางเสียงเฮ!!จาก ผอ.สวนสัตว์และกองเชียร์ที่เจ้าจ้อนทายผลบอลได้สะใจ วันนี้เจ้าจ้อนกินน้ำแดงกับมะม่วงเท่านั้น 

นายวันชัย ตันวัฒนะ ผู้อำนวยการสวนสัตว์สงขลา กล่าวว่า วันนี้ก็เหมือนเดิมฟุตบอลยูโร 2020 เข้าสู่นัดชิงชนะเลิศ เราก็มาหาเจ้าจ้อนหรือมิสเตอร์จอห์นของเรา ให้มาทายผลรอบชิงชนะเลิศระหว่างทีมชาติอังกฤษกับทีมชาติอิตาลี ให้หน่อยว่าใครจะเป็นแชมป์ วันนี้เรามีทุเรียนบ้าน มาฝากเจ้าจ้อน สำหรับทุเรียนบ้านถึงแม้ลูกจะเล็กแต่เม็ดใหญ่แน่นอน และที่สำคัญถ้าเจ้าจ้อนทายผลถูก ว่าใครเป็นแชมป์บอลยูโรก็จะได้เป็นทุเรียนหมอนทอง 

ผู้อำนวยการสวนสัตว์สงขลา ยังคงเกาะกระแสการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2020 อย่างต่อเนื่อง  จนมาถึงคู่ชิงชนะเลิศ ระหว่างทีมอังกฤษพบทีมอิตาลี ที่จะมีการแข่งขันในวันที่ 12 กรกฎาคม 2564 เวลา 02.00 น. FC เจ้าจ้อนเรียกร้องให้ทางสวนสัตว์สงขลา นำเจ้าจ้อน ลิงชิมแปนซีแสนฉลาดและแสนซนประจำสวนสัตว์สงขลา ทายผลการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2020 อีกครั้ง รอบชิงชนะเลิศ ทีมอังกฤษพบทีมอิตาลี ที่จะมีการแข่งขันในคืนวันที่ 12 กรกฎาคม 2564 เวลา 02.00 น. ว่าใครจะชนะ  

สวนสัตว์สงขลา จึงจัดให้ตามคำเรียกร้อง โดยให้พี่เลี้ยงเจ้าจ้อน นำธงชาติทั้งสองทีม ทั้งธงชาติอิตาลีและธงชาติอังกฤษ ไปผูกติดกับเชือกที่ปลายเชือกมีลูกฟุตบอลติดอยู่ด้วย แล้วห้อยลงมาที่เสาชั้นล่างทั้งสองธงในส่วนแสดงเจ้าจ้อน แล้วนำใบไม้มาตกแต่งให้ดูสวยงาม ฟุตบอล 2 ลูกที่แขวน เพื่อให้เจ้าจ้อนได้เล่น เนื่องจากเจ้าจ้อนชอบเล่นฟุตบอลมาก  

หลังจากนั้น พี่เลี้ยงได้ปล่อยเจ้าจ้อนออกมาเพื่อทายผลฟุตบอลยูโร 2020 รอบชิงชนะเลิศ ทีมอังกฤษพบทีมอิตาลี เมื่อมันวิ่งออกมามันตรงไปคว้าธงชาติอังกฤษและคว้าลูกฟุตบอลท่ามกลางเสียงเฮ จาก ผอ.สวนสัตว์และกองเชียร์ที่เจ้าจ้อนทายผลบอลได้สะใจ

หลังจากนั้นมันก็วิ่งไปคว้าธงชาติอิตาลีพร้อมลูกฟุตบอล ถือทั้งสองธงวิ่งไปรอบๆคอกอย่างสนุกสนาน สุดท้ายก็ทิ้งธงชาติอิตาลีและไปหยิบฟุตบอลมาเล่นกับกองเชียร์และเดินไปถือธงชาติอังกฤษมาโบกโชว์กองเชียร์ เพื่อยืนยันว่า จ้อนเลือกทีมชาติอังกฤษไม่มีเปลี่ยนใจ

ผอ.วันชัย ผอ.สวนสัตว์สงขลา ก็เชียร์ทีมชาติอังกฤษอยู่เหมือนกัน งานนี้โดนใจ ผอ.สวนสัตว์สงขลา เตรียมน้ำแดงและเตรียมทุเรียนบ้านมาให้เจ้าจ้อนเป็นรางวัล วันนี้เจ้าจ้อนกินน้ำแดงกับมะม่วงเท่านั้น ทุเรียนบ้านเจ้าจ้อนไม่สนรอกินทุเรียนหมอนทองวันจันทร์นี้ 

สำหรับรอบชิงชนะเลิศ ระหว่าง ทีมอังกฤษพบทีมอิตาลี ที่สนามเวมบลีย์, ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เวลา 02.00 น. ในวันอาทิตย์ที่ 12 กรกฎาคม 2564 

ทางสวนสัตว์สงขลาก็ให้เจ้าจ้อน ออกมาทายผลการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2020 รอบชิงชนะเลิศ ระหว่าง อังกฤษ พบ อิตาลี ว่า ใครจะได้เป็นแชมป์ฟุตบอลยูโร 2020 ในปีนี้ โดยมีทุเรียนหมอนทอง จาก ผอ.สวนสัตว์สงขลาเตรียมไว้ให้แล้ว ด้วยความขอบคุณเจ้าจ้อน ที่สร้างสีสันในการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2020 ในปีนี้ รวมทั้งเป็นการสร้างชื่อเสียงให้สวนสัตว์สงขลา ที่มีเจ้าจ้อน ลิงชิมแปนซีแสนฉลาดและแสนซนประจำสวนสัตว์สงขลา มาช่วยประชาสัมพันธ์ให้สวนสัตว์สงขลาเป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วประเทศมากยิ่งขึ้น ที่ได้ติดตามกระแสฟุตบอลยูโร 2020 ในปีนี้ 

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586736

ยิงยาสลบ! ล้อมจับเสือโคร่งใหญ่ ปล่อยป่าห้วยขาแข้ง อาละวาดกัดวัวแพะชาวบ้าน

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 08.13 น.

11 กรกฎาคม 2564 เมื่อช่วงกลางคืนที่ผ่านมานายธนิตย์ หนูยิ้ม ผอ.สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 12(นครสวรรค์) ได้ปล่อยแถวเจ้าหน้าที่อนุรักษ์ห้วยขาแข้ง เขตห้ามล่าสัตว์ป่าทับเสลา-ห้วยระบำ เจ้าหน้าที่เขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำประทุน อปพร.ตำบลระบำ ชาวบ้าน หมู่ 9 บ้านบึงเจริญ ต.ระบำ อ.ลานสัก จ.อุทัยธานี กว่า 40 นาย บริเวณหลังเขตดับไฟป่าห้วยขาแข้ง

โดยมีนายสังวาลย์ แสงสวัสดิ์ หน.พื้นที่เตรียมการฯทับเสลา รายงานเหตุการณ์จากกรณี ว่าเมื่อวันที่ 5 ก.ค.64 เวลา 10.20 น. เจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ได้รับแจ้งจากชาวบ้านบึงเจริญ หมู่ที่ 9 ต.ระบำ อ.ลานสัก จ.อุทัยธานี ว่ามีเสือโคร่งมาทำร้ายแพะของชาวบ้านหลังเขตดับไฟป่าห้วยขาแข้ง ให้เจ้าหน้าที่เข้าไปตรวจสอบพบนายเจนวิทย์ แป้นตระกูล คนเลี้ยงแพะ 1 ฝูง ประมาณ 42 ตัว ได้มองเห็นเสือโค่รงขนาดใหญ่กำลังไล่กัดแพะ 

เมื่อเสือหายไปแล้ว จึงได้เข้าตรวจสอบพบแพะทีเลี้ยงไว้ โดนเสือตะปบหัวกัดตายไป 1 ตัว เป็นแพะท้องแก่ตัวเมียส่วนแพะอีก 1 ตัว ได้รับบาดเจ็บ และก่อนหน้า 1 วัน เสือได้มากัดแพะของผู้ใหญ่บ้านหมู่ 9 ตายไปอีก 1 ตัว เหตุเกิดบริเวณพิกัด 47P 0543187 E 1722568 N ในพื้นที่เตรียมการเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทับเสลา-ห้วยระบำ

ด้านนายธนิตย์ หนูยิ้ม ผอ.บริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 12 (นครสวรรค์) ได้มอบหมายให้ ผอ.ส่วนอนุรักษ์สัตว์ป่า หัวหน้ากลุ่มงานวิชาการ สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 12 (นครสวรรค์) และหัวหน้าสถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำ สำนักอนุรักษ์สัตว์ป่า ลงพื้นที่เพื่อวางแผนพลักดันเสือให้กลับสู่ป่า รวมทั้งได้สั่งการให้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง และพื้นที่เตรียมการเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทับเสลา-ห้วยระบำ พร้อมกับประสานไปยังผู้นำหมู่บ้าน ให้ประกาศแจ้งเตือนกับชาวบ้าน พร้อมกับประสานทุกจุดวางกำลังเฝ้าระวังไม่ให้เสือออกมาทำร้ายสัตว์เลี้ยงของราษฎร พร้อมกับให้เจ้าหน้าที่ว่างกำลังเฝ้าคอกวัว ควาย แพะ กว่า 5 พันตัว ตามสถานที่ต่างๆของชาวบ้านที่ขังไว้ จนกว่าจะมั่นใจว่าเสือกลับเข้าป่าลึก แต่เสือตัวดังกล่าวยังวนเวียนอยู่ตามชายขอบป่าบริเวณนั้น

โดยได้จัดชุดเฝ้าระวัง จำนวน 10 ชุด เจ้าหน้าที่อนุรักษ์ พร้อม อปพร. ชาวบ้าน กว่า 40 นาย เพื่อเฝ้าระวังตามจุดต่างๆ 10 จุด เสี่ยงในพื้นที่ป่าห้วยขาแข้ง รอยต่อกับชุมชนชาวบ้าน พร้อมกับลาดตระเวนกดดันเสือ ตามพื้นที่รอยต่อป่าและชุมชนกับบริเวณจุดเลี้ยงสัตว์ของชาวบ้านในหมู่บ้าน เพื่อไม่ให้เสือออกมากัดสัตว์ชาวบ้าน พร้อมกับได้ว่างกับดักเพื่อล่อเสือโคร่งเข้ากรง ซึ่งก่อนหน้านั้น เสือโครงออกมานอกเขตฯ เข้ามาล่าเหยื่อสัตว์เลี้ยงชาวบ้านในหมู่บ้าน ต.ระบำ อ.ลานสัก ติดต่อกันหลายวัน 

ล่าสุดเมื่อช่วงเวลา 03.00 น.ของวันที่ 10 ก.พ.นี้ เสือได้บุกขย้ำวัวท้องแก่ใกล้คลอด ของชาวบ้านหมู่ที่ 9 บ้านบึงเจริญ ต.ระบำ อ.ลานสัก จ.อุทัยธานี ตายคาคอก 2 ตัว เจ็บ 1ตัว ส่วนวัวที่เหลืออีก 4 ตัว กระโดดข้ามรั้วกั้นคอกหนีกระเจิง รอดตายหวุดหวิด จนเมื่อวันที่ 10 ก.พ.64 นายธนิตย์ หนูยิ้ม ผอ.สำนักบริหารพื้นที่ 12 (นครสวรรค์) หลังจากได้นำกำลัง จนท.กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช จนท.เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้งและฝ่ายปกครอง ร่วมกันออกตรวจสอบแหล่งซ่อนตัวของเสือโครงห้วยขาแข้ง

โดยพบแหล่งซ่อนตัวของเสือโคร่ง ที่บริเวณป่าเต็งรังด้านหน้าของสถานีควบคุมไฟป่าห้วยขาแข้ง พบนอนภายในท่อระบายน้ำ โดยอยู่ห่างจากจุดที่เสือโคร่งบุกเข้าไปขย้ำวัวท้องแก่ใกล้คลอด เพียง 1.5 กม.เท่านั้น 

เจ้าหน้าที่ได้ก่อรมควัน พร้อมใช้ปืนยิงยาสลบ แต่เสือยังใจแข็งหนีออกจากท่อวิ่งไปไกลนับ 100 เมตร กระทั่งยาสลบออกฤทธิ์ ทำให้สามารถจับเสือโคร่งได้ โดยเสือโคร่งตัวดังกล่าวมีลำตัวขนาดใหญ่มาก ต้องใช้เจ้าหน้าที่หามกันหลายคน พร้อมกับทำการสวมปลอกคอเพื่อใช้ในการติดตามตัวใช้ในการวิจัย จากนั้นได้ช่วยกันหามนำขึ้นรถยนต์ใส่ในกรงเหล็ก บรรทุกนำไปปล่อยที่ใจกลางผืนป่าห้วยขาแข้งอย่างรวดเร็ว

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586678

สกู๊ปแนวหน้า : ย้ายเพื่อปลอดภัยทำไม่ง่าย โรงงานอันตรายอยู่ก่อนชุมชน

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 07.45 น.

เป็นเหตุภัยพิบัติสะเทือนขวัญในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมา กรณี “ระเบิดและเพลิงไหม้โรงงานหมิงตี้เคมคอล จำกัด ภายในซอยกิ่งแก้ว 21 ถนนกิ่งแก้ว ต.บางพลีใหญ่ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ” ตั้งแต่เช้ามืดของวันที่ 5 ก.ค.2564 และต้องใช้เวลาข้ามวันข้ามคืนกว่าจะควบคุมเพลิงไว้ได้รวมถึงตรวจสอบให้แน่ใจว่าอากาศบริเวณใกล้โรงงานปลอดภัยเพียงพอเนื่องจากสารเคมีอันตราย จึงอนุญาตให้ประชาชนกลับเข้าที่อยู่อาศัย

ซึ่งหลังเกิดเหตุ หนึ่งในเรื่องที่ถูกพูดถึงกันมากคือ “จะทำอย่างไรกับโรงงานเสี่ยงอันตรายที่สร้างมาก่อนชุมชน” ดังกรณีของหมิงตี้ฯ ที่อยู่มาก่อนการจัดผังเมือง โดยเมื่อค่ำวันที่ 6 ก.ค. 2564 มีงานเสวนา (ออนไลน์) เรื่อง “มุมมองทางผังเมืองกรณีระเบิดโรงงานกิ่งแก้ว เรามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร” จัดโดยศูนย์ออกแบบและพัฒนาเมือง (UDDC) ภาควิชาผังเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รศ.ดร.พนิต ภู่จินดา นายกสมาคมนักผังเมืองไทยกล่าวว่า โรงงานหมิงตี้ฯ ก่อตั้งตั้งแต่ปี 2532 ขณะนั้นพื้นที่รอบๆ ที่ตั้งโรงงานยังเป็นท้องทุ่ง ตามปกติของโรงงานที่เก็บสารเคมีอันตรายที่มักเลือกทำเลห่างไกลชุมชน ต่อมาในปี 2537 ผังเมืองรวมของ จ.สมุทรปราการ กำหนดให้ฝั่งซ้ายของ ถ.กิ่งแก้ว เป็นสีม่วง และในแผนนี้ยังเพิ่ม สนามบินสุวรรณภูมิ เข้ามาด้วย จากนั้นในปี 2544 ผังเมืองเปลี่ยนอีกครั้งเพื่อตอบโจทย์อุตสาหกรรมการบิน แต่ปัญหาคือ โรงงานไม่ได้ถูกสั่งให้ปรับปรุงแก้ไขสภาพให้เหมาะสมกับความเป็นเมืองที่เพิ่มขึ้นด้วย

เพราะแม้โรงงานจะตั้งมาก่อนมีกฎหมายบังคับใช้ แต่คณะกรรมการผังเมืองสามารถสั่งระงับการประกอบกิจการ หรือให้แก้ไขปรับปรุงได้เพื่อความปลอดภัยของส่วนรวม อย่างไรก็ตาม “การสั่งให้ปรับปรุงแก้ไขตลอดจนระงับการประกอบกิจการ ต้องมีการจ่ายค่าตอบแทนด้วยเพราะโรงงานจึงไม่ได้ทำผิดอะไร” คำถามคือ “จะหา
งบประมาณที่ไหนมาใช้” ในการเยียวยาตามสิทธิของโรงงาน

“หลักการทางผังเมืองคือสมดุลและเป็นธรรม ดังนั้นคนที่ได้ประโยชน์ก็ต้องจ่ายกลับให้คนเสียประโยชน์อันเกิดจากการได้ประโยชน์ของคุณ ตามหลักการที่เดิมๆ เคยเป็นทุ่งเป็นนาแล้วได้สิทธิในการพัฒนาเพิ่มจนโรงงานนี้อยู่ไม่ได้ ที่ตอนต้นเขาอยู่มาอย่างถูกต้อง ต้องจ่ายคืนเขา ต้องหาวิธีมาจ่ายคืนเขา จะจ่ายเต็ม จ่ายบางส่วน รัฐช่วย Support (สนับสนุน) บอกว่าค้ำประกันที่ดิน ไม่เก็บภาษีที่ดิน ให้ BOI (สิทธิส่งเสริมการลงทุน) กับที่ใหม่และอื่นๆ แต่ก็ต้องมีกลไกในการจ่าย แต่เราไม่เคยมีกลไกนี้” รศ.ดร.พนิต กล่าว

รศ.ดร.พนิต กล่าวต่อไปว่า “แต่การจะไปเก็บเงินจากผู้ที่ได้ประโยชน์จากการพัฒนาที่ดินก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอีก รัฐบาลใดที่คิดทำแบบนั้นให้เป็นไปตามหลักกฎหมายคงไม่พ้นโดนประชาชนด่า แม้ว่าเงินนั้นจะไม่ได้เข้ารัฐ แต่นำไปให้ผู้ประกอบการใช้เป็นทุนปรับปรุงโรงงานให้ปลอดภัยกับชุมชนหรือย้ายโรงงานออกไปที่อื่นก็ตาม” จึงให้บทสรุปว่า ประเทศไทยเป็นแบบนี้เพราะประชาชนเป็นแบบนี้เอง

ด้าน พรสรร วิเชียรประดิษฐ์ อาจารย์ประจำภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า ทีประเทศ “ญี่ปุ่น” เหตุการณ์ผลกระทบจากโรงงานอุตสาหกรรมที่ปล่อยสารพิษลงสู่พื้นที่สาธารณะ จนประชาชนจำนวนมากล้มป่วยด้วยโรค “มินามาตะ” ที่มีการฟ้องคดีกันหลายสิบปี จึงนำไปสู่จุดเปลี่ยนด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมที่คำนึงถึงสิ่งแวดล้อมมากขึ้น หนึ่งในนั้นคือ “การย้ายโรงงานเข้าสู่นิคมอุตสาหกรรม” จนโรงงานที่ตั้งโดดๆ (Stand Alone) เหลือไม่มากนัก

รวมถึงการกำหนดผังเมืองบางจุดเป็นพื้นที่กึ่งอุตสาหกรรม โดยจำกัดประเภทของโรงงานที่อนุญาตให้ประกอบกิจการ และประชาชนที่เลือกอยู่ในพื้นที่นี้ก็จะคาดหวังกับคุณภาพชีวิตไม่สูงนักหากเทียบกับพื้นที่อื่นๆ และราคาที่ดินก็จะไม่สูงมาก “แต่รัฐเองก็ต้องลงทุนด้วย” เช่น ถมทะเลสร้างนิคมอุตสาหกรรม แล้วนำที่ดินกลับมาขายหรือแลกกับที่ดินเดิมของโรงงาน

“ที่โยโกฮามา ที่มินาโตะมิไรที่ผู้คนชอบไปเที่ยว มันเป็นโรงต่อเรือเก่า โรงซ่อมเรือใหญ่มาก ปรากฏว่าถึงวันหนึ่งอุตสาหกรรมมันไม่เหมาะที่จะอยู่ในเมือง แล้ว
จุดนั้นกลายเป็นจุดคั่นระหว่างเนื้อเมือง 2 ส่วน ศูนย์กลางเมือง 2 ส่วนซึ่งมันห่างกันอยู่ รัฐก็ทำโครงการย้ายพื้นที่อุตสาหกรรมลงไป ถมทะเลทำนิคมให้ใหม่แล้วขอแลกที่กับนิคมเดิม คือต้องให้อะไรเขาบ้างในการที่จะเข้าไปขอแลกแล้วก็เอาที่ตรงนี้ที่แลกเอากลับมาฟื้นฟูเมือง ทำให้เกิดพื้นที่เมืองสำหรับประชาชนต่อไป

อันนี้เป็นกลไกที่มันคงใช้กฎหมายบังคับอย่างเดียวไม่ได้ ไม่เช่นนั้นมันก็จะเป็นสภาพที่เราอยู่ตอนนี้ คือตราบใดที่เขาไม่ไปเขาก็จะอยู่ตรงนั้น แต่รัฐต้องดำเนินการในเชิงรุกในการหาที่หาทางให้ หรือว่ามีข้อแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่าง เพื่อให้ความเป็นไปได้ทางการเงินมันเป็นไปได้ แล้วเขาพร้อมใจที่จะย้ายเข้ามาอยู่ในพื้นที่ที่มีการจัดการ” พรสรร ยกตัวอย่าง

อีกด้านหนึ่ง ช่วงเย็นของวันที่ 7 ก.ค. 2564 ศยามล ไกยูรวงศ์ กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ให้สัมภาษณ์กับผู้สื่อข่าว ภายหลังคณะทำงานของสำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) เข้าเยี่ยมศูนย์พักพิงผู้อพยพจากเหตุระเบิดและเพลิงไหม้โรงงานหมิงตี้ฯ ว่า หลังจากนี้คงจะต้องมีการหารือในระดับนโยบาย ว่าโรงงานลักษณะนี้ที่ตั้งมาก่อนมีกฎหมายบังคับใช้จะต้องทำอย่างไร ควรย้ายออกหรือไม่

หรือหากไม่สามารถย้ายได้ก็ต้องมีมาตรการที่เข้มงวดมากขึ้น รวมถึงเปิดเผยการใช้สารเคมีในโรงงานที่ทุกคนมีส่วนร่วมรับรู้ ดังที่เห็นจากโรงงานที่ติดตั้งระบบตรวจวัดและแสดงผลปริมาณฝุ่นขนาดเล็ก 2.5 ไมครอน หรือ PM2.5 ให้ผู้ที่ผ่านไป-มาได้เห็น ซึ่งเป็นนโยบายของกรมควบคุมมลพิษ ส่วนกรณีที่มีข้อเสนอว่าควรมีมาตรการจูงใจให้โรงงานที่เสี่ยงอันตรายย้ายออกจากชุมชนไปเข้าอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมทั้งหมด ยอมรับว่าทำจริงได้ยาก

“ย้ายโรงงานนี่ลำบากรัฐบาลหาเงินชดเชย และตัวผู้ประกอบการเขาอาจจะเห็นว่าเหมาะแล้ว คือที่ตรงนั้นโลจิสติกส์มันดี เขาอาจจะไม่พึงพอใจที่จะย้ายเข้าไปอยู่อีกที่หนึ่ง นึกออกไหม? เวลาตั้งโรงงานมันดูโลจิสติกส์ด้วยนะไม่ใช่นึกจะตั้งก็ตั้ง ดูเส้นทางการขนส่งด้วย ของเราก็จะมองทั้ง 2 ด้าน” ศยามล กล่าว

อย่างไรก็ตาม มีรายงานข่าวเมื่อวันที่ 8 ก.ค. 2564 ว่า สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ประกาศไม่อนุญาตให้หมิงตี้ฯ ประกอบกิจการในพื้นที่เดิม โดยต้องย้ายเข้านิคมอุตสาหกรรมและให้ยื่นขอสิทธิประโยชน์กับคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) รวมถึงให้ตรวจสอบโรงงานลักษณะเดียวกันอีก 446 แห่งประเมินความเสี่ยงด้านความปลอดภัยและกำกับดูแลให้เข้มข้นขึ้น ป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ลักษณะนี้ซ้ำขึ้นอีก

และให้มั่นใจว่าสถานประกอบการสามารถระงับเหตุได้เมื่อเกิดเหตุการณ์จริง!!!

SCOOP@NAEWNA.COM

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/likesara/586683

สกู๊ปพิเศษ : เดินหน้าปลุก‘งานบวชสร้างสุข’ เรียบง่ายได้กุศล-ปลอดอบายมุข-ลดเสี่ยงโควิด

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564, 06.00 น.

สมญานาม“น้ำเปลี่ยนนิสัย”ไม่ได้ไกลจากความเป็นจริงเกินไปนักกับ “เครื่องดื่มแอลกอฮอล์” เพราะแม้กระทั่งงานบุญงานบวช ที่ควรเป็นงานที่สร้างความสุขความอิ่มเอมใจให้กับเจ้าของงาน ผู้ร่วมงานกันถ้วนหน้า แต่พอมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยวข้องก็สามารถพลิกให้กลายเป็นโศกนาฏกรรมได้โดยไม่ทันตั้งตัว ดังที่มีตัวอย่างให้เห็นตามสื่อต่างๆ มาตลอด

เพราะฉะนั้น เพื่อคืนวัตถุประสงค์ของการจัดงานบุญงานบวชให้ได้รับบุญ รับความสุขกันถ้วนหน้า สำนักงานเครือข่ายองค์กรงดเหล้า(สคล.) จึงได้ร่วมกับ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) จัดกิจกรรมรณรงค์ให้การจัดกิจกรรมงานบุญต่างๆ “ปลอดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์” หรือเรียกอีกอย่างว่า “งานบุญสีขาว” และเพื่อเป็นการรณรงค์ต่อเนื่อง ล่าสุดได้มีการจัดเสวนาออนไลน์“งานบุญ-บวชวิถีใหม่ ยึดพระธรรมวินัย ลดเสี่ยงโควิด-19” โดยมีภาคีเครือข่ายเข้าร่วมงาน

นายชัยณรงค์ คำแดง ผู้ช่วยผู้จัดการสำนักงานเครือข่ายองค์กรงดเหล้า เปิดเผยว่า หลักสำคัญของการบวชที่แท้จริงคือเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา การศึกษาพระธรรมคำสอน เพื่อนำมาปฏิบัติในชีวิตประจำวัน ในปัจจุบันวัตถุประสงค์อีกอย่างที่ตามมาคือบวชเพื่อทดแทนบุญคุณพ่อแม่ แต่ค่านิยมทางสังคมที่เปลี่ยนไปมาก ทำให้การบวชจะเน้นที่การจัดงาน ต้องจัดยิ่งใหญ่ ต้องมีแขกเยอะ ต้องมีมหรสพ และรถแห่ มีการเลี้ยงฉลอง เน้นเรื่องความสนุกสนานมากกว่าสาระแก่นแท้ของการบวช ซึ่งก็มักจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ทำให้เกิดความวุ่นวายต่างๆตามมา เกิดการทะเลาะวิวาท ตีกัน ฆ่ากัน อย่างที่เป็นข่าวบ่อยๆ จากงานบวชเพื่อให้เกิดบุญ กลายเป็นมีคนเจ็บคนตายเป็นงานบาปไป หลายๆ งานใช้เงินหลักแสนไปจนถึงหลักล้าน เจ้าภาพต้องเป็นหนี้เป็นสินหลังจากจัดงาน

และเมื่อเกิดการระบาดของโควิด-19 ด้วยจำนวนคนที่ร่วมงานจำนวนมาก มีการเฉลิมฉลอง รับประทานอาหารร่วมกัน มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ สนุกสนานไม่ระวังตัว ไม่รักษาระยะห่าง ไม่มีการคัดกรอง ไม่ใส่แมส ทำให้เกิดคลัสเตอร์งานบวช ซึ่งมีให้เห็นมาแล้วมากมายในหลายจังหวัด ถ้าต้องการลดความสูญเสีย หรือลดความเสี่ยงการระบาดของเชื้อโควิด-19 ในงานบวช หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เจ้าภาพต้องให้ความร่วมมือในการสร้างกระแสดึงเข้าสู่แก่นและหัวใจหลักของการบวชที่แท้จริง และนำมาปฏิบัติให้ถูกต้อง โดยไม่ต้องสนใจเปลือกนอกหรือค่านิยมที่ทับถมแก่นสาระสำคัญเหล่านั้น แล้วการบวชจะเป็นเรื่องที่งดงามไม่สูญเสีย และไม่เสี่ยงแพร่เชื้อ

“จากการสำรวจพบว่าเหตุผลที่คนบวชมากที่สุดคือทดแทนบุญคุณพ่อแม่ อีกทั้งยังมีค่าใช้จ่ายจำนวนมากในการจัดงาน 1 ครั้ง เฉลี่ยหลักแสนบาท มากสุดที่พบคือหลักล้านบาท เพื่อนำมาใช้เป็นค่าอาหาร โต๊ะจีน ค่าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ดนตรีมหรสพ รถแห่ อย่างไรก็ตาม เมื่อมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยวข้องก็พบปัญหาความรุนแรงตามมา โดยจากการเก็บข้อมูลผ่านสื่อออนไลน์ ตั้งแต่ปี 2559-2563 พบว่า มีความรุนแรงในงานบวช 50 งาน มีผู้เสียชีวิตประมาณ 30 ราย และบาดเจ็บกว่า 80 ราย ดังนั้นจึงมีการนำร่องทำโครงการงานบวชสร้างสุข ส่งเสริมงานบวชที่เรียบง่ายงดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เพื่อให้คนก้าวข้ามวัฒนธรรมการบวชที่เน้นปริมาณ มาสู่วัตถุประสงค์หลักของการบวชเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา ศึกษาพระธรรมอย่างแท้จริง” นายชัยณรงค์ กล่าว

นายวิทยา เขียวรอด นายอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ระบุว่า จ.นครศรีธรรมราช พบผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและมีจำนวนมาก มีบางกรณีเกิดขึ้นจากการรวมตัวสังสรรค์มีพฤติกรรมเสี่ยง ขาดความระมัดระวัง ป้องกันตนเอง อาทิ การจัดงานประเพณี เช่น งานบวชโดยมีการจำหน่ายหรือดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทั้งนี้ คณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดนครศรีธรรมราชได้มีคำสั่งเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมตามประเพณีโดยห้ามมีการรวมกลุ่มกันเกินกว่า 150 คน และต้องปฏิบัติตามมาตรการควบคุมโรคทั้งการสวมหน้ากาก วัดอุณหภูมิร่างกาย ล้างมือ เว้นระยะห่าง เป็นต้น รวมถึงแนะนำให้ประชาชนหลีกเลี่ยงการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ภายในงานด้วย

โดยจากนี้เจ้าหน้าที่จะเข้มงวดกับการบังคับใช้กฎหมายให้มากขึ้น มีการออกแนวทางที่ชัดเจนเกี่ยวกับการจัดงานตามประเพณี รวมถึงเข้มงวดกับกลุ่มคนที่ฝ่าฝืนคำสั่งโดยการรวมกลุ่มดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสถานที่ต่างๆ โดยเฉพาะหน้าร้านขายของชำ และตามแหล่งชุมชน และเนื่องด้วยเป็นช่วงใกล้เทศกาลเข้าพรรษา อยากให้ประชาชนจัดงานบวชตามแนวทางที่จังหวัดประกาศ รวมถึงใช้โอกาสนี้ ลด ละ เลิก การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เพื่อตัวท่านเอง ครอบครัว และสังคม

“การบวชในพื้นที่ภาคใต้เป็นวัฒนธรรม ต้องจัดยิ่งใหญ่เพื่อแสดงบารมี และฐานะทางสังคมของเจ้าภาพ มีมหรสพ แตรวง รถแห่ และทำตามๆ กันมา บางคนตั้งใจจะบวชเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา แต่หลีกกระแสสังคมไม่ไหว ต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาจัดงานบวช จึงได้นำโครงการบวชสร้างสุขไปดำเนินการในพื้นที่ โดยร่วมกับเครือข่ายต่างๆ ชี้ให้เห็นถึงโทษของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ว่าเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุ ปัญหาสังคม การทะเลาะวิวาท ที่สำคัญยังเป็นปัจจัยเสี่ยงในการแพร่โควิดด้วย” นายวิทยา กล่าว

ทางด้าน นายสิปป์บวร แก้วงาม ผู้ตรวจราชการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กล่าวว่า การบวชในระยะหลังมีค่านิยมเน้นการจัดเลี้ยง แต่ปัจจุบันอยู่ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ที่ต้องร่วมกันรับผิดชอบสังคม ไม่ให้เกิดการแพร่ระบาด ดังนั้น มหาเถรสมาคม จึงมีมติว่าในช่วงนี้กำหนดให้งานบวชมีมาตรการคุมเข้ม คือ 1.พระอุปัชฌาย์ ต้องกำหนดระยะห่างการนั่งจัดพิธีให้เหมาะสม 2.ผู้จะเข้าโบสถ์ คนร่วมงาน เอาเท่าจำนวนที่จำเป็น นั่งให้ได้ระยะห่าง สวมหน้ากากอนามัย วัดไข้ อย่างเข้มงวด ซึ่งเป็นแนวทางการจัดงานบวชแบบเรียบง่าย ตรงตามพระธรรมวินัย ทำให้ผู้บวชและเจ้าภาพได้รับมงคลมาก

พระครูภัทรธรรมคุณ เจ้าคณะอำเภอพัฒนานิคม จ.ลพบุรี คณะทำงานโครงการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะงานบวชสร้างสุข กล่าวว่า การขับเคลื่อนงานบวชสร้างสุขใน จ.ลพบุรี นั้นมีการวางเป็นนโยบายระดับอำเภอ ให้ทุกวัดให้ความรู้กับประชาชนที่มาติดต่อเพื่อจัดพิธีบวชที่วัดว่าเป็นอย่างไรบ้าง ซึ่งที่ผ่านมาพบว่า บางคนบวชแบบข้าวหม้อ แกงหม้อ บางคนคิดถึงศักดิ์ศรีต้องจัดงานยิ่งใหญ่ รวมถึงการบวชปัจจุบันสังคมเปลี่ยน ค่านิยมเปลี่ยน บางคนบวชตามประเพณี ดวงตก อกหัก หลักลอย เป็นต้น ซึ่งไม่เป็นไร เพราะบางคนเมื่อบวชเข้ามาแล้วก็สามารถเรียนรู้ มีศรัทธาเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม การจะทำให้โครงการงานบวชสร้างสุขสำเร็จได้จะต้องทำดังนี้ 1.ค่อยเป็นค่อยไป 2.หาแนวร่วมในการขับเคลื่อน สร้างภาพ และการสื่อสาร แล้วคุณภาพจะเกิด 3.หาผู้มีส่วนร่วม เช่นนายอำเภอ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน 4.ทำให้เป็นประเพณี คนจะได้ไม่ฝืน และ 5.มีป้ายคอยเตือนงานบวชสร้างสุข อย่างน้อยก็เป็นเครื่องสะกิดใจคนมาร่วมงาน

นางทิพย์วรรณ ศรีพันธุ์ เจ้าภาพต้นแบบงานบวชสร้างสุข จ.ลพบุรี เปิดเผยว่า ตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่ามีลูกแล้วต้องบวชแบบเรียบง่าย บาปน้อยที่สุดและไม่กลัวใครจะว่าอะไร แต่ที่ผ่านมาเห็นชาวบ้านพยายามทำตามๆ กันจัดงานบวชยิ่งใหญ่อลังการ หากทำได้ต้องมีการเทศน์สอนนาค จ้างดนตรีดังๆหากไม่มีเงินก็กู้มาก่อน เห็นแล้วใจหายว่าคิดได้อย่างไร ก่อนบวชจะมีการฉลองนาคจัดยิ่งใหญ่ มีสุราอาหาร คนมีเงินจัดงานหลักแสนบาทขึ้นไป งานบวชแต่ละครั้งรู้สึกความสุขกับความเศร้ามาพร้อมกัน จึงคิดว่าลูกเราจะไม่บวชแบบนี้ โดยบวชลูกชายพร้อมหลานชาย มีการปรึกษาเจ้าอาวาสซึ่งมีโครงการงานบวชสร้างสุขพอดี จึงเป็นโอกาสดีที่ได้จัดงานตามที่ตนเองต้องการ ซึ่งมีค่าใช้จ่ายจัดงานบวช 2 คนเพียง 4 หมื่นบาท

“ยังมีเจ้าภาพอีกมากที่มีความต้องการแบบนี้ เพียงแต่ไม่ทราบว่าทางวัดสามารถทำได้ จึงขอเสนอให้มีเมนูให้เจ้าภาพได้ทราบ เช่น บวชแบบไม่มีค่าใช้จ่าย บวชแบบมีค่าใช้จ่ายพอประมาณ แบบตามใจเจ้าภาพแต่ต้องเสียอะไรบ้าง เป็นต้น นอกจากนั้น ยังต้องให้นายอำเภอมีนโยบายส่งเสริมงานบวชสร้างสุขเพื่อจะได้ช่วยเจ้าภาพที่อาจจะกลัวถูกตำหนิจากสังคมและจะเป็นข้ออ้างได้ว่าเป็นนโยบายของอำเภอ” นางทิพย์วรรณ กล่าว

ทางด้าน อาจารย์ประดับ สุริยะ ผู้ประสานงานโครงการ อ.วังทอง จ.พิษณุโลก กล่าวเพิ่มเติมว่า อ.วังทอง ได้จัดเวทีรับฟังความเห็นในทุกตำบลว่าถ้า อ.วังทอง จะจัดงานบวชสร้างสุข เห็นเป็นอย่างไร และทำการรับสมัครเจ้าภาพ ซึ่งมีเจ้าภาพตั้งใจร่วมโครงการ 6 รายในปีนี้ พบว่า ค่าใช้จ่ายลดลงกว่าครึ่ง และได้รับคำชื่นชม อีกทั้ง นายอำเภอ และเจ้าคณะอำเภอฝ่ายสงฆ์ให้การสนับสนุนเต็มที่ จึงเห็นว่าต้องทำงานนี้ต่อไป โดยสื่อมวลชนจะต้องเข้ามาช่วยสร้างกระแสค่านิยมความเรียบง่ายได้บุญกุศลนี้

ขณะที่ อาจารย์กาสัก เต๊ะขันหมาก นักวิชาการของโครงการ กล่าวทิ้งท้ายว่า จากการพูดคุย และประเมินผล พบว่า ผู้มาร่วมงานบวชสร้างสุข และเจ้าภาพจัดงาน ไม่มีผู้ใดรู้สึกเป็นด้านลบเลย มีแต่คนยกย่องอนุโมทนาสาธุ แต่ขอให้มีการทำอย่างต่อเนื่อง ทั้งฝ่ายนโยบาย เจ้าคณะอำเภอ นายอำเภอ ฝ่ายวัด และฝ่ายชุมชนจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนได้แน่นอน

จากบทเรียนของผู้ร่วมเสวนาหลายๆ ท่าน นับเป็นตัวอย่างที่สังคมต้องช่วยกันสื่อสาร เพื่อให้สังคมไทยปลอดเหล้าคนที่เข้าสู่“ร่มกาสาวพัสตร์” ได้ปฏิบัติหน้าที่สำคัญในการสืบทอดพระพุทธศาสนา ศึกษาพระธรรม และเป็นการทดแทนบุญคุณพ่อแม่ ได้อย่างอิ่มเอม และได้ประโยชน์สูงสุด