#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/732009

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘หอศิลป์แห่งชาติ วธ.’ภูมิเรียนรู้ศลปวัฒนธรรมแห่งใหม่

วันอาทิตย์ ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2566, 06.00 น.

หอศิลป์แห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม

ด้วยบทบาทกระทรวงวัฒนธรรมด้านสร้างแหล่งเรียนรู้เพื่อแลกเปลี่ยนงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัยทั้งในและต่างประเทศนั้น นอกจากได้สร้างศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยแล้วยังได้สร้างหอศิลปะแห่งชาติแห่งใหม่ขึ้น เพื่อส่งเสริมกิจกรรมการเรียนรู้และส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางศิลปะเพิ่มมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจในอนาคต โดยจัดให้เป็นพื้นที่บริการทางวัฒนธรรมงานศิลปะร่วมสมัยระดับชาติและนานาชาติ โดยกระทรวงวัฒนธรรมได้มีแผนพัฒนาปี ๒๕๖๖-๒๕๖๗ ในการเปิดพื้นที่จัดนิทรรศการผลงานศิลปะร่วมสมัยหลากหลายรูปแบบของศิลปินไทยและนานาชาติ พร้อมกับเร่งพัฒนาภัณฑรักษ์ให้บริการอย่างสมบูรณ์แบบ เพื่อสร้างการรับรู้แก่ประชาชน แม้จะมีวิกฤตทางโควิดก็ไม่หยุดการดำเนินการและจัดกิจกรรมตามโอกาส 

นางสาวฐิต์ณัฐ สมบัติศิริ ผู้ช่วยปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ได้ให้รายละเอียดในการพัฒนาว่าได้เดิมมีโครงการพัฒนาศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยให้เป็นพื้นที่บริการทางวัฒนธรรมระดับนานาชาติว่าได้เริ่มกันมาตั้งแต่ปีพ.ศ.๒๕๕๐ถึงปัจจุบัน จนเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้การสร้างสรรค์และการแลกเปลี่ยนศิลปะวัฒนธรรม ตลอดจนเปิดพื้นที่สำหรับจัดแสดงผลงานศิลปะร่วมสมัยระดับชาติและนานาชาติ เป็นแหล่งนัดพบระหว่างศิลปินแขนงต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศได้เข้ามาใช้พื้นที่จัดแสดงผลงานและเป็นพื้นที่สำหรับสร้างสรรค์ผลงานด้านศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัยหลากหลายรูปแบบ มีการฝึกสอนเยาวชนให้มีความสามารถในด้านต่างๆจนไปสร้างชื่อเสียงแก่ประเทศ ในระยะแรกได้มีการ การก่อสร้างอาคารที่ทำการกระทรวงวัฒนธรรม และอาคารหอศิลป์แห่งชาติขึ้นใหม่ ต่อมาได้สร้างโรงละคร Super Theatre โรงละครแบบ Black Box Theatre ห้องประชุมย่อย และห้อง Workshop ด้านวัฒนธรรม ห้องฉายภาพยนตร์ ห้องประชุมสัมมนา และศูนย์ข้อมูลวัฒนธรรมและลานวัฒนธรรมกลางแจ้งเชื่อมกับลานภายในหอศิลป์แห่งชาติ         

จัดประชุมสัมนานา

สำหรับหอศิลป์แห่งชาตินั้นสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี ๒๕๖๓ ตัวอาคาร ๓ ชั้น โดยตั้งต่อเชื่อมกับบริเวณของศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ทำให้มีพื้นที่ใช้สอยประมาณ ๑๙,๐๐๐ ตารางเมตรอาคารเป็นสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นตามแบบเอกลักษณ์ไทย ภายในอาคารได้ใช้พื้นที่ในส่วนการบริหารจัดการ และการจัดแสดงซึ่งมีครุภัณฑ์ประจำอาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกภายใน โดยมีการศึกษารูปแบบและแนวทางการบริหารงานหอศิลป์แห่งชาติ ร่วมกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจนสามารถอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนได้เมื่อพฤษภาคมพ.ศ.๒๕๖๔ พร้อมกันได้ปรับปรุงภูมิทัศน์ทั้งภายในและภายนอกอาคารให้เป็นพื้นที่ใช้ประโยชน์จน พ.ศ.๒๕๖๕ จึงจัดใช้พื้นที่จัดกิจกรรมด้านศิลปะหลากหลายรูปแบบ อาทิ กิจกรรม “ดื่มกาแฟแลงานศิลป์” เพื่อสร้างการรับรู้ในเรื่องพื้นที่กิจกรรมและการเข้าถึงของประชาชนในพื้นที่หอศิลป์แห่งชาติ โดยเชิญศิลปินร่วมสมัย คือ นายวศินบุรีสุพานิชวรภาชน์ ผู้สร้างสรรค์ประติมากรรม “ไอ้จุด” และ น.ส.ลูกปลิว จันทร์พุดซา ศิลปินผู้สร้างสรรค์ประติมากรรม “เรือรักของแม่” มาแสดงณ ลานกลางแจ้ง กิจกรรมจัด “นิทรรศการเผยแพร่องค์ความรู้ของผลงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย”ผลงานสะสมปี พ.ศ.๒๕๖๕ (2022 AcquisitionsOffice of Contemporary Art and Culture)ณ ห้องนิทรรศการ ๔ ชั้น ๑ จัดแสดงผลงานศิลปะร่วมสมัยกว่า ๗๙ ชิ้นจาก ๒๐ ชุดผลงาน ที่ถูกสร้างสรรค์โดยศิลปินร่วมสมัยและเป็นที่ยอมรับระดับนานาชาติ ๑๖ คน และจัดกิจกรรมสร้างการรับรู้เกี่ยวกับหอศิลป์แห่งชาติ ณ ลานวัฒนธรรมสร้างสุข กิจกรรมตลาดนัดวันพุธ เทศกาลดนตรี Ministry of CultureMusic Festival : Summer Hit Songs และกิจกรรมเรียนรู้ดูหอศิลป์ของกลุ่มเด็กและเยาวชนด้วยซึ่งกระทรววัฒนธรรมและ ดร.ยุพา ทวีวัฒนะกิจบวรปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ได้มีนโยบายในการทำให้พื้นที่ทั้งหมดเป็นแหล่งแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้านศิลปวัฒนธรรมที่ทันสมัยในอนาคต

เด็กเยาวชนเรียนรู้ดูหอศิลป์

ตลาดนัดวัฒนธรรมทุกวันพุธ

ปฎิมากรรมเรือรักของแม่

ประติมากรรมเรือรักของแม่

เปิดลานวัฒนธรรมสร้างสุข

ผลงานชิ้นเอกของศิลปิน

พื้นที่แหล่งเรียนรู้วัฒนธรรม

ภาพไตรภูมิในอาคาร.วธ.

แสดงผลงานศิลปของศิลปืนฯ

แสดงผลงานศิลปะไทยและนานาชาติ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/730575

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘วันปรีดี พนมยงค์’ ภูมิรัฐบุรุษอาวุโสประชาธิปไตย

วันอาทิตย์ ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566, 06.00 น.

ดร.ปรีดี พนมยงค์ นักคิดนักเขียนประชาธิปไตย

วันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๖๖ นี้ ขอเชิญชวน ทุกคนไปใช้สิทธิเลือกตั้งโดยทั่วกัน เพื่อสร้างรากฐานของประชาธิปไตย ซึ่งทำให้ระลึกนึกถึงวันบุคคลสำคัญของแผ่นดินและเป็นบุคคลสำคัญของโลกที่รู้จักกันดีคือ วันปรีดี พนมยงค์ ด้วยเมื่อวันที่ ๑๑ พฤษภาคม ที่ผ่านมา เป็นวันชาตกาลของนายปรีดี พนมยงค์ เมื่อวันที่ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๔๓ ด้วยท่านเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในเหตุการณ์ประชาธิปไตยอยู่มากมาย เช่น เป็นหัวหน้าคณะราษฎรสายพลเรือน ผู้นำการปฏิวัติสยาม พ.ศ.๒๔๗๕ เปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นประชาธิปไตย, ผู้นำขบวนการเสรีไทย ต่อต้านญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง และรัฐบุรุษอาวุโสคนแรกของประเทศไทย จึงมีการจัดงานที่ระลึกโดยองค์กรต่างๆ เช่น งานที่ระลึก ดร.ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การ(อธิการบดี) คนแรกของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ซึ่งพิธีสักการะรูปหล่ออนุสาวรีย์เพื่อระลึกถึงคุณูปการทางวิชาการ ที่มีตำรับตำราหลายเล่มจากผู้ประศาสน์การและศิษย์คนสำคัญของท่าน และกิจกรรม “ปาฐกถาวันปรีดี พนมยงค์” จัดโดยสถาบันปรีดี พนมยงค์ ซึ่งเชิญนักคิดนักวิชาการคนสำคัญมาเป็นองค์ปาฐก “ปาฐกถาปรีดี พนมยงค์”ทุกปีจึงเป็นองค์ความรู้จากครูบาอาจารย์นักวิชาการคนสำคัญที่สืบต่อกันมาจนวันนี้นายปรีดี พนมยงค์ นั้นเป็นนักกฎหมาย อาจารย์นักกิจกรรม นักการเมือง และนักการทูตชาวไทยผู้ได้รับการยกย่องเกียรติคุณอย่างสูง เป็นรัฐบุรุษอาวุโส ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ นายกรัฐมนตรีคนที่ ๗ และรัฐมนตรีหลายกระทรวงเป็นหัวหน้าคณะราษฎรสายพลเรือน ผู้ประศาสน์การ(ผู้ก่อตั้ง) มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองและเป็นผู้ก่อตั้งธนาคารชาติไทย คือ เริ่มต้นจากสามัญชนผู้เกิดในครอบครัวชาวนาของเมืองกรุงเก่าในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งได้รับการส่งเสียให้ได้รับการศึกษาที่ดี จนสำเร็จการศึกษาจากเนติบัณฑิตยสภา และสอบไล่ได้เป็นเนติบัณฑิตตั้งแต่อายุ ๑๙ ปี เป็นนักเรียนทุนศึกษาต่อด้านกฎหมายที่ประเทศฝรั่งเศส จนสำเร็จการศึกษาขั้นดุษฎีบัณฑิตณ มหาวิทยาลัยปารีส ใน พ.ศ.๒๔๖๙

กิจกรรมมธ.วันปรีดี พนมยงค์

ท่านได้เป็นหนึ่งของสมาชิกผู้ก่อตั้งคณะราษฎรในประเทศฝรั่งเศสในปีเดียวกัน จากนั้นเดินทางกลับประเทศเพื่อประกอบอาชีพเป็นผู้พิพากษา ผู้ช่วยเลขานุการกรมร่างกฎหมาย และอาจารย์ผู้สอนวิชากฎหมายปกครอง ณ โรงเรียนกฎหมาย หลังจากการปฏิวัติสยามในปี ๒๔๗๕ ท่านมีบทบาทสำคัญในการร่างรัฐธรรมนูญสองฉบับแรกของประเทศ และวางแผนเศรษฐกิจหลังเดินทางออกนอกประเทศช่วงสั้นๆ เนื่องจากปฏิกิริยาต่อแผนเศรษฐกิจของเขา เขาเดินทางกลับมารับตำแหน่งรัฐมนตรีหลายกระทรวงในรัฐบาลพระยาพหลพลพยหุเสนา และ แปลก พิบูลสงครามมีบทบาทสำคัญในการปรับปรุงกฎหมายให้ทันสมัย การวางรากฐานการบริหารราชการแผ่นดินโดยเฉพาะราชการส่วนท้องถิ่น การเจรจาแก้ไขสนธิสัญญาไม่เป็นธรรมกับต่างประเทศ ตลอดจนการปฏิรูปภาษี ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ระหว่างปี พ.ศ.๒๔๘๔-๒๔๘๘ และเป็นผู้นำขบวนการเสรีไทยในประเทศช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ซึ่งมีความเห็นต่างต่อการประกาศสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตรในสมัยรัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม จนฝ่ายสัมพันธมิตรไม่ถือโทษให้เป็นประเทศผู้แพ้สงคราม หลังสงครามยุติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ยกย่องในฐานะ รัฐบุรุษอาวุโส จากความขัดแย้งทางการเมืองที่ท่านถูกใส่ร้ายจากกลุ่มการเมืองฝ่ายตรงข้ามว่าเป็นผู้เกี่ยวข้องกับกรณีสวรรคตทำให้ท่านลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองครั้ง จนเกิดรัฐประหารปี ๒๔๙๐ ทำให้ท่านต้องลี้ภัยการเมืองนอกประเทศอยู่ในประเทศจีนและฝรั่งเศส โดยไม่ได้กลับสู่ประเทศไทยอีก แต่ตลอดเวลานั้นท่านยังแสดงความเห็นทางการเมืองในประเทศไทยและโลกอยู่เสมอจนถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ ๒ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๒๖ ท่านเป็นนักต่อสู้ความชอบธรรมมาตลอด ดังนั้น คดีหมิ่นประมาทที่ท่านเป็นโจทก์ฟ้องนั้นศาลยุติธรรมให้ท่านชนะทุกคดีนับเป็นบุคคลผู้เป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้านเผด็จการทหาร เสรีนิยม และใน พ.ศ.๒๕๔๒ ยูเนสโกได้ยกย่องให้ท่านเป็นบุคคลสำคัญของโลก และในวาระครบรอบ ๑๐๐ ปี ชาตกาล ซึ่งท่านได้รับการยกย่องยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นเสาหลักของประชาธิปไตยโดยแท้จริง

ดร.ปรีดี พนมยงค์

ดร.ปรีดี พนมยงค์-ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์

ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์-สัญญา ธรรมศักดิ์

รัฐบุรุษอาวุโสแห่งประชาธิปไตย

ดร.ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การ มธ.

อนุสาวรีย์ปรีดี พนมยงค์

หนังสือปรีดี บรรณานุสรณ์ ๒๕๖๖

วางรากฐานสร้างมหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์และการเมือง

ผลงานของ ปรีดี พนมยงค์ และศิษย์

คณะอาจารย์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/729011

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘พระบรมธาตุเมืองเชียงแสน’ ภูมิสายธารแห่งศรัทธา

วันอาทิตย์ ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2566, 06.00 น.

พระธาตุดอยตุง

จากตำนานพระเจ้าเหยียบโลก ตำนานสิงหนวัติตำนานลัวะจักราช พงศาวดารเหนือ ประวัติศาสตร์เมืองเชียงราย นั้นปรากฏว่ามีการสร้างพระธาตุ เจดีย์สำคัญไว้มากมาย ตลอดจนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่นับถือมาแต่โบราณ ทำให้กระทรวงวัฒนธรรม โดย กรมการศาสนา ต้องมีโครงการ “จาริกเส้นทางบุญในมิติทางศาสนา” ขึ้น เพื่อเป็นเส้นทางการท่องเที่ยวสายบุญที่สร้างศรัทธาในพระพุทธธรรม เมื่อวันที่ ๒ พฤษภาคม ๒๕๖๖ ที่ผ่านมา นางยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ได้เป็นประธานเปิดกิจกรรม เส้นทางธรรมแห่งศรัทธา เส้นทางสักการะพระบรมธาตุ“ในอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงรายขึ้น เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในเชิงศาสนา พัฒนาวัด ศาสนสถาน และชุมชน ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านศาสนา ศิลปวัฒนธรรม และวิถีชีวิต ร่วมกับผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย วัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย ผู้แทนหน่วยงานทั้งภาครัฐและภาคเอกชนที่มีส่วนร่วม ณ วัดพระธาตุผาเงา อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นกิจกรรมต่อยอดต้นทุนทางวัฒนธรรม โดยส่งเสริมให้มีการนำทุนและทรัพยากรทางวัฒนธรรมมาเสริมสร้างคุณค่าทางสังคมและเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจผ่านกิจกรรมและโครงการต่างๆ เช่น จัดให้มีการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมและสินค้าชุมชน ใน “กาดหมั้วครัววัฒนธรรม” แสดงผลงานของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ในจังหวัดเชียงราย เป็นต้น สำหรับเส้นทางจาริกเส้นทางบุญในมิติศาสนาตามโครงการนี้นายชัยพล สุขเอี่ยม อธิบดีกรมการศาสนา ให้มีกิจกรรมนำร่องขึ้น ๓ เส้นทาง คือ เส้นทางสักการะพระบรมธาตุ จังหวัดเชียงราย เส้นทางตามรอยพระเถราจารย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช และ เส้นทางความเชื่อความศรัทธาแห่งลุ่มแม่น้ำโขง จังหวัดมุกดาหาร นครพนม บึงกาฬ หนองคาย

เจดีย์วัดป่าสัก

สำหรับเส้นทางสักการะพระบรมธาตุครั้งนี้ได้เรียนรู้เรื่องพระบรมธาตุสำคัญของเมืองเชียงแสนที่ “วัดพระธาตุผาเงา” วัดสำคัญของเวียงเชียงแสนน้อย หรือเวียงปรึกษา สร้างโดยขุนลัง เมื่อพ.ศ.๑๐๙๘ภายหลังเวียงโยนกนาคพันธ์ (เวียงหนองหล่ม)ล่มสลายลง พ.ศ. ๑๐๘๘ ภายในวัดนั้นมีพระธาตุเก่า ๓ องค์คือ พระธาตุผาเงา ที่ตั้งอยู่บนยอดหินผา พระธาตุจอมจัน ที่เหลือแต่ซากองค์พระเจดีย์สูงประมาณ๕ เมตร และ พระธาตุเจ็ดยอด ซึ่งเหลือแต่ซากฐานสูง ๕ เมตร ซึ่งวัดได้สร้างพระบรมธาตุพุทธนิมิต เจดีย์ขนาดใหญ่ครอบองค์พระธาตุไว้ โดยบริเวณโดยรอบนั้นมีลานชมวิวที่สามารถมองเห็นพื้นที่รอยต่อของ ๓ ประเทศ ได้แก่ ไทย ลาว และเมียนมา โดยมีแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำเชื่อมทิวทัศน์ให้ดูสวยงาม และสถานที่สำคัญของศิลปเชียงแสน หอพระไตรปิฎกเฉลิมพระเกียรติ พิพิธภัณฑ์ผ้าทอล้านนาเชียงแสน ชุมชนวัดพระธาตุผาเงาของชาติพันธุ์ไทยวน ซึ่งเป็นชุมชนต้นแบบที่มีวิถีชีวิตอย่างเรียบง่าย และมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนาและรักษาศิลปวัฒนธรรมของตน มีประเพณีที่สำคัญ และการแสดงดนตรีพื้นเมือง เต้นบาสโลบ ขับทุ้มหลวงพระบาง ตีกลองหลวงเป็นต้น เมืองเชียงแสนแห่งนี้เป็นเมืองโบราณที่ยังปรากฏแนวกำแพง คู ประตูหอรบ ที่สืบเนื่องมาแต่สมัยพระเจ้าพังคราช จนถึงพระเจ้าแสนภู ราชวงศ์มังรายซึ่งสร้างพระธาตุเจดีย์สำคัญในอดีตอยู่หลายแห่งเช่น เจดีย์หลวง เจดีย์วัดป่าสัก และโดยรอบเมืองเชียงแสนนั้นมีพระธาตุสำคัญอีกหลายแห่งเช่น พระธาตุดอยตุง สมัยพระเจ้าอชุตราช เมืองโยนกนาคพันธ์พระธาตุภูเข้า สมัยพระยาลาวจังราช หรือจักราช ปฐมกษัตริย์หิรัญนครเงินยาง พระธาตุจอมกิตติ สมัยพระเจ้าพังคราช พ.ศ.๑๔๘๑ พระธาตุจอมแจ้ง สมัยพระเจ้าแสนภู พ.ศ.๑๘๗๑ เป็นต้น…นมัสการสักการะพระบรมธาตุในสมัยสร้างเมืองยุคแรกแห่งนี้จึงเป็นเส้นทางสิริมงคล ที่สร้าง “อยู่ดีกินหวาน” และยังความสำเร็จทั้งปวงให้เป็นสุขได้อย่างน่าศรัทธายิ่งนัก

เจดีย์หลวงเมืองเชียงแสน

ชัยพล สุขเอี่ยม อธิบดีกรมการศาสนา

หนังสือเส้นทางธรรมแห่งศรัทธา

สกายวอล์ก ชมทิวทัศน์แม่น้ำโขง

รถรางนำสักการะพระบรมธาตุต่างๆ

พิธีเปิดเส้นทางสักการะพระบรมธาตุเมืองเชียงแสน

พระธาตุภูเข้า พระยาลาวจังกราชสร้าง

พระธาตุดอยเขาควาย

พระธาตุจอมแจ้ง

พระธาตุจอมกิตติ

ดร.ยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม

นักโบราณคดีให้ความรู้พระธาตุสำคัญ

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/727602

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘ปอยส่างลอง’..ภูมิพิธีบวชลูกแก้วชาวไทใหญ่

วันอาทิตย์ ที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2566, 06.00 น.

ขบวนแห่ส่างลอง

ในวาระแห่งการเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันพระราชสมภพ ๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๖ นั้นกระทรวงวัฒนธรรม โดย กรมการศาสนา ได้มีการจัดบรรพชาสามเณรและบวชศีลจาริณีเพื่อเป็นต้นแบบทั้งในส่วนกลางที่วัดยานนาวาและส่วนภูมิภาคที่วัดพนัญเชิง จังหวัดพระนครศรีอยุธยาวัดพิชโสภาราม จังหวัดอุบลราชธานี และวัดราชบุรณฯจังหวัดชุมพร เป็นต้น สำหรับประเพณีการบวชของชาวไทใหญ่ อันเป็นประเพณีบุญหนึ่งเดียวที่รู้จักกันดีคือ ประเพณีปอยส่างลอง ซึ่งเป็นพิธีบรรพชาสามเณร หรือบวชลูกแก้วนั้น ได้มีการจัดขึ้นสองครั้งเมื่อวันที่ ๓-๕ เมษายน ขึ้นที่วัดปางล้อ จังหวัดแม่ฮ่องสอน และวันที่ ๒๒-๒๕ เมษายน ๒๕๖๖ จัดขึ้นที่วัดในสอย ตำบลปางหมู จังหวัดแม่ฮ่องสอน

สำหรับการจัดประเพณีปอยส่างลองครั้งนี้ กระทรวงวัฒนธรรมได้ร่วมกับจังหวัดเเม่ฮ่องสอน โดยมี พระสุมณฑ์ศาสนกิตติ์ เจ้าคณะจังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ดร.ยุพาทวีวัฒนะกิจบวร ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม เป็นประธานฝ่ายฆราวาส โดยมี นายเชษฐา โมสิกรัตน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน นายชัยพล สุขเอี่ยมอธิบดีกรมการศาสนา พร้อมด้วยผู้บริหารหน่วยงานในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ผู้ปกครองและพุทธศาสนิกชน รวมทั้งเด็กและเยาวชน ได้เข้าร่วมโครงการ จำนวนทั้งสิ้น ๕๐๐ คน ณ วัดในสอย จังหวัดแม่ฮ่องสอน รวมมีสามเณรบรรพชาตามประเพณีปอยส่างลองทั้งสองครั้งมีจำนวนกว่า ๑๐๐ ราย นับเป็นประเพณีบุญกุศลของชาวไต หรือไทใหญ่ ที่มีความศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา และร่วมกันสนับสนุนให้กุลบุตรอุทิศของตนบรรพชาในประเพณีปอยส่างลอง โดยถือเป็นบุญอันยิ่งใหญ่ ซึ่งต่างได้ร่วมกันจัดหาสิ่งของเงินทองอันเป็นทรัพย์ภายนอกที่หามาได้สนับสนุนกุลบุตรนั้นให้มีโอกาสเรียนรู้ธรรมะจากการบรรพชา อันนำทางให้มีการบวชเรียนเป็นพระภิกษุสืบพระศาสนาต่อไปอีก ดังนั้น ประเพณีหนึ่งเดียวของชาวไทใหญ่นี้ จึงสร้างสีสันของงานจนเป็นประเพณีที่ไม่เหมือนใคร ปอยส่างลองนั้นมีพิธีการปลงผมเป็นส่างลอง หรือจางลอง

ดร.ยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม

การจัดขบวนแห่ส่างลองไปวัด การแห่เครื่องไทยธรรมและอัฐบริขารต่างๆ เรียกขบวนครัวหลู่ พิธีผูกข้อมือรับขวัญส่างลองจากญาติผู้ใหญ่ที่พากันร่วมกันผูกข้อมือให้พรแก่ส่างลอง และพิธีบรรพชาสามเณร (ข่ามสาง) ตามประเพณีของชาวไทใหญ่คำว่า ปอยส่างลอง เป็นภาษาเมียนมา ซึ่งให้ความว่า “ปอย” คือ เหตุการณ์หรือพิธี  “ส่าง” หมายถึง สามเณร  คำว่า “ลอง” มาจากคำว่า อลอง หมายถึงเชื้อสายกษัตริย์ ซึ่งมีความหมายว่าพิธีบรรพชาผู้มีเชื้อสายกษัตริย์เป็นสามเณร นั่นเอง

ประเพณีปอยส่างลองของชาวไทใหญ่จึงเป็นอัตลักษณ์ของแม่ฮ่องสอนโดยเฉพาะ ด้วยในเขตอำเภอเมือง อำเภอขุนยวม และอำเภอปาย นั้นมีกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่อยู่จึงทำให้ร่วมกันจัดประเพณีสืบทอดความศรัทธามาแต่ครั้งบรรพบุรุษ จากตำนานเล่าขานว่า เมื่อครั้งพุทธกาลพระพุทธเจ้าได้เสด็จขึ้นไปโปรดพระมารดาที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เมื่อพระองค์จะเสด็จกลับลงมาเมืองมนุษย์นั้น ได้มีเทพสี่ตนเป็นเทวดา ๒ ตน นางฟ้า ๒ ตน ลงตามมาด้วยเพราะอยากเห็นบ้านเมืองมนุษย์มาก ด้วยเมืองมนุษย์นั้นได้จัดพิธีต้อนรับพระพุทธเจ้ากลับสู่โลก (วันเทโว)ดังนั้น เทพทั้งสี่จึงพากันแต่งกายสวยงามสวมชฎามงกุฎ ฟ้อนรำร่วมกันกับมนุษย์อย่างสนุกสนานเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์วันนั้นในงานปอยส่างลองจึงให้ส่างลองนั้นแต่งกายตามเทพทั้งสี่โดยนำชฎามาสวมใส่ให้แก่ผู้บวชอย่างสวยงามตามอย่างแล้วฟ้อนรำกันสนุกสนาน บางตำนานว่า เป็นเรื่องที่เจ้าชายอชาตศัตรูนำพระโอรสพร้อมด้วยพระสหาย๕๐๐ คน แต่งกายด้วยเครื่องนุ่งห่มอย่างกษัตริย์องค์น้อยเป็นส่างลอง จัดขบวนแห่ตามถนนกรุงราชคฤห์ เพื่อไปบรรพชาเป็นสามเณรกับพระพุทธเจ้าและเหล่าสาวกทั้งหลาย พระพุทธเจ้าได้ให้นามพระโอรสผู้บรรพชาว่า “จิตตะมเถรี” อีกตำนานว่า เป็นเรื่องเจ้าชายสิทธัตถะซึ่งเป็นรัชทายาทของกรุงกบิลพัสดุ์นั้นได้ทรงเครื่องกษัตริย์ก่อนจะออกผนวช ด้วยศรัทธาความเชื่อแห่งงานปอยส่างลองนี้ทำให้แม่ฮ่องสอน มีความโดดเด่นด้วยเป็นประเพณีที่เกิดขึ้นพร้อมกับการสร้างเมืองแม่ฮ่องสอน ซึ่งมีการพัฒนา รักษา สืบทอดมาจนเป็นงานบุญหนึ่งเดียวของประเทศมาถึงทุกวันนี้ และยังเผยแพร่ไปยังกลุ่มไทใหญ่ที่อยู่ในเมืองอื่นทางภาคเหนืออีกด้วย

นายชัยพล สุขเอี่ยม อธิบดีกรมการศาสนา

เชษฐา โมสิกรัตน์ ผวจ.แม่ฮ่องสอน

คณะข้าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอนและผู้ทำงาน

ปลงผมส่างลอง

เนืองแน่นด้วยญาติส่างลอง

ส่างลองแต่งองค์ทรงเครื่อง

รับส่างลองจากพ่อแม่

พระสุมณฑ์ศาสนกิตติ์ เจ้าคณะแม่ฮ่องสอน

พิธีผูกแขนส่างลอง

ขบวนฟ้อนไทใหญ่

ลีลาท่ารำของครูผู้เฒ่า

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/726032

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘กรุงรัตนโกสินทร์’ ภูมิพระนครที่ใช้เวลาสร้างถึง ๓ ปี

วันอาทิตย์ ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2566, 06.00 น.

งานสมโภชพระนคร

สืบจากเหตุวันพิธียกเสาหลักเมืองกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อวันที่ ๒๑ เมษายน พ.ศ.๒๓๒๕ นั้นเป็นวันที่ทุกคนได้ระลึกน้อมถึงการอยู่ใต้ร่มพระบารมีมายาวนานถึง ๒๔๑ ปี โดยนับวันนี้ให้เป็นวันแรกที่องค์พระปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีคือ สมเด็จพระเจ้าแผ่นดินต้น (รัชกาลที่ ๑) ทรงสถาปนาตั้งพระนคร คือ กรุงรัตนโกสินทร์ขึ้นจากพิธียกเสาหลักเมืองก็ตาม ซึ่งนับเป็นการสถาปนาพระนครไปด้วยคงไม่ถูกต้อง ด้วยขณะนั้นมีแต่เสาหลักเมืองปรากฏขึ้นก่อนแห่งเดียว แม้ว่าจะมีการให้ พระยาธรรมาธิกรณ์ กับ พระยาวิจิตรนาวี ออกเป็นแม่กองคุมช่างและไพร่ไปวัดกำหนดที่ทางสำหรับการสร้างพระนครแห่งใหม่ทางฝั่งบางกอกตะวันออกแล้วก็ตาม กล่าวคือ พิธียกเสาหลักเมืองนั้นทำเมื่อวันอาทิตย์ เดือนหก ขึ้นสิบค่ำ ฤกษ์เวลาย่ำรุ่งแล้ว ๕๔ นาที คำนวณวันก็ตรงกันวันที่ ๒๑ เมษายน พ.ศ.๒๓๒๕ซึ่งจะเป็นเสาหลักเมืองในที่เดิมหรือไม่ไม่มีหลักฐาน รู้แต่ว่าเป็นพื้นที่สวนของพระยาราชาเศรษฐี กับพวกชาวจีน ที่ตั้งบ้านเรือนอยู่ก่อนแล้วแต่ครั้งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี โดยขอให้พระยาราชาเศรษฐี และพวกชาวจีน นั้นอพยพไปตั้งบ้านเรือนและทำสวนในที่แห่งใหม่ตั้งแต่คลองวัดสามปลื้มยาวไปจนถึงคลองวัดสำเพ็งแทน

พรปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จักรี

ดังนั้น พื้นที่สวนของชาวจีนจึงต้องขนรื้อย้ายออกไปจนเป็นที่ว่างสำหรับการสร้างพระนคร จึงยังไม่มีการก่อสร้างขึ้น นอกจากพระองค์ได้สร้างพระราชนิเวศน์ขึ้นเป็นที่ประทับชั่วคราวแล้วล้อมรอบด้วยระเนียดไม้ให้เป็นปราการป้องกันไปก่อนพอเป็นที่ประทับอยู่ควรแก่เวลา สรุปว่า พระนครกรุงรัตนโกสินทร์ยังไม่ได้สร้างใน พ.ศ.๒๓๒๕ มีแต่พระราชนิเวศน์ชั่วคราวสำหรับเป็นราชมณเฑียรในการปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระปฐมกษัตริย์โดยสังเขป ดังความปรากฏว่า “ครั้น ณ วันจันทร์ เดือนแปด บุรพาษาฒ ขึ้นค่ำหนึ่ง ปีขาล จัตวาศกจุลศักราช ๑๑๔๔ ให้ตั้งการพระราชพิธีปราบดาภิเษกโดยสังเขปนิมนต์พระราชาคณะสวดพระปริตรพุทธมนต์ครบ ๓ วันแล้ว รุ่งขึ้น ณ วันพฤหัสบดี เดือนแปด บุรพาษาฒ ขึ้นสี่ค่ำ เวลารุ่งแล้ว ๔ บาท ได้มหามงคลฤกษ์ พระบาทสมเด็จบรมนารถบพิตร พระเจ้าอยู่หัว ก็เสด็จทรงเรือพระที่นั่งบัลลังก์ศรีสักหลาด ประดับด้วยเรือจำนำท้าวพระยาข้าทูลละอองธุลีพระบาททั้งปวง แห่โดยขบวนพยุหยาตราหน้าหลังพรั่งพร้อม เสด็จข้ามน้ำริมคงคามา ณ ฝั่งตะวันออก เสด็จขึ้นฉนวนหน้าพระราชวังใหม่ ทรงพระราชยานตำรวจแห่หน้าหลัง เสด็จขึ้นไปยังพระราชมณเฑียรสถาน ทำการพระราชพิธีปราบดาภิเษก..หลังจากนั้นจึงโปรดให้ตั้งกองสักเลก ไพร่หลวง สมกำลังและเลกหัวเมืองทั้งปวง แล้วให้เกณฑ์ทำอิฐขึ้นใหม่บ้างไปรื้ออิฐกำแพงเมืองกรุงเก่าลงมาบ้าง ลงมือก่อสร้างพระนครทั้งพระบรมมหาราชวังและพระราชวังบวรสถานมงคลในปีนั้น โปรดให้รื้อป้อมวิชาเยนทร์และกำแพงเมืองธนบุรีข้างฝั่งตะวันออกเสีย ขยายพระนครให้กว้างออกไปกว่าเก่า เกณฑ์เขมร ๑๐,๐๐๐ เข้ามาขุดคลองคูพระนครด้านตะวันออก ตั้งแต่บางลำพูตลอดมาออกแม่น้ำข้างใต้เหนือวัดสามปบื้ม ยาว ๘๕ เส้น ๑๓ วา กว้าง๑๐ วา ลึก ๕ ศอก พระราชทานชื่อว่า คลองรอบกรุง”ส่วนการก่อสร้างพระนครนั้น หลังจากที่มีการตระเตรียมอิฐปูน ไม้ครบแล้ว ได้ให้เกณฑ์ลาวเมืองเวียงจันทน์ ๕,๐๐๐ คน และมีตราให้หาผู้ว่าราชการหัวเมืองตลอดจนหัวเมืองลาวริแม่น้ำโขงฟากตะวันตกเข้ามาพร้อมกันในกรุง แล้วให้ปักปันหน้าที่ทั้งข้าราชการในกรุงและหัวเมืองให้ช่วยกันขุดรากก่อกำแพงรอบพระนครและสร้างป้อมเป็นระยะห่างกัน ๑๐ เส้นบ้าง ไม่ถึง ๑๐ เส้นบ้าง ไว้รอบพระนคร ส่วนพระมหาปราสาทที่สร้างถาวรนั้น ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ถ่ายขนาดมาสร้างอย่างพระที่นั่งสรรเพชญปราสาทในกรุงเก่า มีพระปรัศว์ซ้ายขวา และเรือนจันทน์เป็นบริเวณ สร้างเสร็จแล้วได้พระราชทานนามว่า “พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาท”ทำพิธียกยอดปราสาทขึ้น เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๓๒๗ สรุปว่าต้องใช้เวลา ๓ ปี จึงสร้างเป็นกรุงรัตนโกสินทร์แล้วเสร็จ ดังนั้น ในปีมะเส็ง จุลศักราช๑๑๔๗ พ.ศ.๒๓๒๘ พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งพิธีพระบรมราชาภิเษกตามราชประเพณีอย่างสมบูรณ์ขึ้นอีกครั้งในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ.๒๓๒๘พร้อมกับการฉลองสมโภชพระนคร และวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ที่ได้อัญเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร มาประดิษฐานเป็นหลักชัยคู่พระนครแห่งใหม่ ซึ่งเป็น เวลาที่ผ่านมา ๒๓๘ ปี ของกรุงรัตนโกสินทร์ต่างหาก

กรุงรัตนโกสินทร์

พระแก้วมรกตคู่กรุงรัตนโกสินทร์

สนามหลวงในสมัยรัชกาลที่ ๕

พระบรมมหาราชวังในอดีต

เสาหลักเมืององค์แรกสมัย รัชกาลที่ ๑

เสาหลักเมืองครั้้งรัชกาลที่ ๔

พิธีปราบดาภิเษก ๑๓ มิถุนายน ๒๓๒๕

พิธีบวงสรวงเทพยดาฯ

พระบรมมหาราชวัง

พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาท

พิธียกเสาหลักเมือง ๒๑ เมษายน ๒๓๒๕

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/724488

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘ถนนข้าวสาร’ภูมิสนุกวันสงกรานต์ของคนต่างชาติ

วันอาทิตย์ ที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2566, 06.00 น.

เดือนเมษายนทั้งเดือน มีงานสำคัญต่อเนื่องที่ทำให้เรียนรู้มากมาย ตั้งแต่วันเกิดของกระทรวงต่างๆ ในวันที่ ๑ เมษายน วันจักรี และวันที่ระลึกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชพระปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จักรี วันที่ ๖ เมษายนวันตรุษสงกรานต์ และวันผู้สูงอายุแห่งชาติ วันที่ ๑๓ เมษายนวันครอบครัว วันที่ ๑๔ เมษายน วันสถาปนากรุงเทพ-มหานคร และวันสถาปนาเสาหลักเมืองของกรุงรัตนโกสินทร์ วันที่ ๒๑ เมษายน ซึ่งล้วนแล้วแต่เกี่ยวข้องกับสถานที่สำคัญในเขตพระนคร คือ พระบรมมหาราชวัง วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร วัดสุทัศนเทพวราราม และอื่นๆ เป็นต้น ซึ่งต่างมีการจัดงานในวาระสำคัญดังกล่าว โดยสร้างกิจกรรมการเรียนรู้และสืบสานประเพณีที่ดีงามทั่วกัน

โดยเฉพาะวันสงกรานต์ทุกปีนั้น ถนนข้าวสาร ถูกพูดถึงมากที่สุด ด้วยเป็นสถานที่ชาวต่างชาติรู้จักกันดีจนรับรู้กันว่า วันสงกรานต์นั้นต้องพากันมาสนุกสนานที่นี่ ถนนข้าวสารแห่งนี้เป็นถนนในพื้นที่ของแขวงตลาดยอด เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีระยะทางเริ่มตั้งแต่ถนนจักรพงษ์ หน้าวัดชนะสงคราม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงถนนตะนาว ใกล้สี่แยกคอกวัว ประวัติของถนนข้าวสารนี้ระบุว่า สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ.๒๔๓๕ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในรัชกาลที่ ๕โดยกรมโยธาธิการได้กราบบังคมทูลขอตัดถนนตรอกข้าวสาร เริ่มตั้งแต่ถนนหน้าวัดชนะสงคราม ตัดมาทางตะวันออกตามตรอกข้าวสารแล้วสร้างสะพานข้ามคลองมาบรรจบกับ ถนนเฟื่องนคร  ตอนหน้าสวนหลวงตึกดิน และพระราชทานนามถนนนี้ตามเดิมว่า “ถนนข้าวสาร” ด้วยเป็นย่านเก่าของตรอกขายข้าวสาร ที่เป็นแหล่งขายข้าวสารที่ใหญ่ที่สุดของพระนคร โดยมีข้าวสารจำนวนมากขนส่งมาจากฉางข้าวหลวง ตรงสะพานช้างโรงสีริมคลองคูเมืองเดิม (คลองหลอด) เลียบมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา มาขึ้นท่าเรือของบางลำพู เพื่อนำข้าวนั้นมาขายให้แก่ชาวบ้านในชุมชนต่างๆ บริเวณย่านนี้   

ถนนข้าวสารย่านบางลำภู

นอกจากนี้ ยังเป็นแหล่งขายถ่านหุงข้าว ของชำด้วย จากตรอกข้าวสาร เดิมเป็นถนนแคบ ต่อมาได้ขยายเป็นถนนข้าวสาร และเริ่มมีร้านขายของมากขึ้น จนทำให้เป็นตลาดอยู่ใกล้เคียงกันคือ ตลาดยอด ตลาดนานา ย่านบางลำพู เป็นต้นจนถึง พ.ศ.๒๕๒๕ ปีแห่งการเข้ามาเช่าห้องพักอาศัยเพื่อเที่ยวชมเมืองหลวงของไทยในช่วงเทศกาลสำคัญขึ้น และเริ่มมีการถ่ายภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด ซึ่งมีทีมงานกองถ่ายมาทำงานกันจำนวนมาก กิจการการเช่ามาเป็นที่พักแบบเกสต์เฮ้าส์ ทำให้มีชาวต่างชาตินิยมเดินทางมาเที่ยวและพักมากขึ้นตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๒๘-๒๕๒๙ และกลายเป็นศูนย์รวมของนักเดินทางกลุ่มแบ๊กแพ็กเกอร์ ในที่สุดจนโด่งดังมาจนวันนี้ กิจการจากร้านขายข้าวสาร ขายของกิน โรงพิมพ์ ได้ปรับเป็นย่านบันเทิงยามราตรี โดยเฉพาะงานวันสงกรานต์ นักท่องเที่ยวต่างชาติจากทั่วทุกมุมโลกพากันมาเล่นสงกรานต์บนถนนข้าวสารที่เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ.๒๕๓๓ จากการเล่นสาดน้ำกันธรรมดาทั่วไปเหมือนย่านอื่นๆ ก็กลายเป็นงานเทศกาลสงกรานต์ถนนข้าวสารยอดนิยมใน พ.ศ. ๒๕๔๒-๒๕๔๓ ที่มีการสร้างกิจกรรม เวทีการแสดงและการสนับสนุนมากขึ้น จนช่วงวิกฤตการระบาดของไวรัสโควิด-๑๙ ในพ.ศ.๒๕๖๓ งานวันสงกรานต์บนถนนข้าวสารที่เป็นยอดนิยมระดับโลกก็ต้องยกเลิกการจัดไปตามสถานการณ์ และได้กลับมาเริ่มใหม่ในวันที่ ๑๓ เมษายน ๒๕๖๖ นี้ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่คาดไม่ถึงว่าผู้คนทั้งชาวไทยและนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศจะพากันมาสนุกสนานกันจนทำให้ถนนข้าวสาร ขยายบริเวณไปในย่านบางลำพู ถนนราชดำเนินกลาง ย่านบางขุนพรหม ย่านภูเขาทอง ลานคนเมืองของกรุงเทพมหานครนั้นมีผู้คนหลั่งไหลเข้าไปยังถนนข้าวสารอย่างแน่นขนัด จนต้องปิดงาน เวลา ๒๐.๐๐ น. เพื่อคลี่คลายปัญหาจราจรและความแออัดที่ทำให้ถนนทั้งสายจากสี่แยกบางลำพูถึงสี่แยกคอกวัว รถไม่สามารถแล่นไปมาได้

นับเป็นความสำเร็จที่เป็น Soft Power จากถนนเล็กๆ สายเดียวแห่งนี้ที่ทำให้คนรู้จักประเทศไทยมากขึ้นจากถนนข้าวสารธรรมดา แต่เรียนรู้ในการพัฒนาตนเองตามวิถีวัฒนธรรมประเพณี เช่นเดียวกับถนนคนเดินอีกหลายสายที่ให้ความสำคัญกับงานประเพณีและท้องถิ่นของตน

ท่าเรือบางลำพู สมัย ร.๕

คลองบางลำพู

ย่านบางลำพู

สีสันที่ซบเซามานานปี

กลุ่มเที่ยวถนนข้าวสาร

สีสันจากสาวนักเที่ยว

ทุกคันมุ่งถนนข้าวสาร

สี่แยกบางลำพู

ลุคใหม่ของถนนข้าวสาร

มุมหนึ่งของคนต่างชาติ

ปรับถนนข้าวสารรับวันสงกรานต์

นักท่องเที่ยวต่างชาติ

ถนนข้าวสาร

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/723110

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘๑๑๒ ปี กรมศิลปากร’ ภูมิสืบ สร้าง สาน ศาสตร์ศิลป์

วันอาทิตย์ ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2566, 06.00 น.

หัวโขนประดับและเขียนสี

จาก วันสถาปนากรมศิลปากร เมื่อวันที่ ๒๗ มีนาคมทุกปี และต่อเนื่องจนถึงวันสำคัญในเดือนเมษายน คือ วันที่ ๒ เมษายน ซึ่งเป็น วันอนุรักษ์มรดกไทย วันที่ ๑๓ เมษายน วันสงกรานต์ และวันที่ ๒๑ เมษายน เป็น วันฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ จึงเป็นเดือนของการอนุรักษ์มรดกไทย ที่กรมศิลปากรได้จัด นิทรรศการพิเศษ เรื่องสืบ สร้าง สาน ศาสตร์ศิลป์ ณ พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย ตั้งแต่วันที่ ๒๗ มีนาคม-๒๗ เมษายน ๒๕๖๖ ให้ประชาชนได้เห็นถึงการของพัฒนาการศาสตร์ศิลป์ของชาติบ้านเมืองโดยผ่านศิลปินศิลปากรของ สำนักช่างสิบหมู่  ซึ่งทำหน้าที่สำคัญของการรักษามรดกศิลปวัฒนธรรมของชาติ อันเป็นสืบต่อจากงานศิลปกรรมชั้นครูให้มีการฟื้นฟูและยอดความรู้ของงานช่างศิลปแขนงต่างๆให้คงความงดงามอันประณีตนั้น ยังคงอยู่มาจนทุกวันนี้ได้อย่างน่าอัศจรรย์

การเสวนาทางวิชาการ

ดังนั้น ๑๑๒ ปี ของกรมศิลปากร นับแต่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้ง “กรมศิลปากร” เมื่อวันที่๒๗ มีนาคม ๒๔๕๔ นั้น ได้ทำให้กรมศิลปากรซึ่งรับผิดชอบในการทำหน้าที่คุ้มครอง ป้องกัน อนุรักษ์ บำรุงรักษา ฟื้นฟู ส่งเสริม สร้างสรรค์ เผยแพร่วิจัย พัฒนา สืบทอดศิลปะและทรัพย์สินมรดกทางศิลปวัฒนธรรมของชาติ เพื่อธำรงคุณค่าและเอกลักษณ์ของความเป็นชาติให้คงอยู่สืบไปนั้นนับวันได้ขยายส่วนงานของกรมศิลปากร ให้เป็นหน่วยงานภาครัฐ สังกัดกระทรวงวัฒนธรรม จากเดิมที่มีหน่วยงานพิพิธภัณฑ์ หอสมุด นาฏศิลป์และช่างสิบหมู่นั้น จนมีส่วนราชการที่แบ่งเป็น ๒๖ หน่วยงาน โดยรับผิดชอบภารกิจหลักออกเป็น ๔ ด้าน คือ ๑.ด้านดุริยางคศิลป์ ๒.ด้านโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์๓.ด้านภาษา เอกสารและหนังสือ และ ๔.ด้านสถาปัตยกรรมและศิลปกรรม ซึ่งมีกองโบราณคดีสำนักการสังคีต สำนักช่างสิบหมู่ สำนักพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ สำนักสถาปัตยกรรม สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติสำนักหอสมุดแห่งชาติแล้วยังมีหน่วยงานรับผิดชอบในระดับภูมิภาคเพิ่มขึ้น เช่น สำนักศิลปากรที่ ๑-๑๑ และกองโบราณคดีใต้น้ำ สำนักงานโบราณคดีในพื้นที่ พิพิธภัณฑ์และหอสมุดแห่งชาติสาขา อุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติ สถาบันนาฏดุริยางค์ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศมรดกศิลปวัฒนธรรม เป็นต้น ด้วยความรู้และความสามารถเฉพาะด้านนั้นจึงทำให้กรมศิลปากรนั้นเป็นสถาบันขององค์ความรู้ในศาสตร์ศิลป์อันหาได้ยากของแผ่นดิน โดยเฉพาะงานช่างสิบหมู่ที่ต้องใช้ฝีมืออันประณีตเพื่อสืบทอดมรดกของชาติ ดังปรากฏฝีมือในงานช่างต่างๆ และงานวิชาการจากการค้นพบทางโบราณคดี งานสถาปัตยกรรม งานพิพิธภัณฑ์และงานศึกษาจากเอกสารโบราณ ซึ่งมีหนังสือของกรมศิลปากรเผยแพร่สู่ประชาชนมากขึ้นทุกปี และการจัดงานทุกครั้งก็มักจะมีการจัดเสวนาทางวิชาการ การแสดงนาฏศิลป์และดนตรี ผลิตภัณฑ์ทางศิลปวัฒนธรรม ของที่ระลึก เผยแพร่อยู่เสมอ แม้การกรณีที่มีผลกระทบด้านโบราณสถาน เช่น การดำเนินงานเพื่อลดผลกระทบด้านโบราณคดีจากโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าใต้ดิน และเรื่อง แนวทางการขออนุญาตสร้างอนุสาวรีย์ ก็มีการศึกษาและรับฟังความเห็นทุกภาคส่วนเพื่อสร้างความเข้าใจ

การแสดงโขนในงาน

โดยเฉพาะนิทรรศการพิเศษนั้นได้การจัดแสดงผลงานศิลปกรรมที่สร้างสรรค์โดยบุคลากรสำนักช่างสิบหมู่ ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากงานศิลปกรรมชั้นครูมาสืบต่อศาสตร์งานศิลปะแขนงต่างๆ ในพระที่นั่งอิศราวินิจฉัยนั้น มีผลงานสำคัญที่น่าสนใจได้แก่ งานช่างเขียน : ปฐมบทแห่งการช่างไทย งานช่างรัก : ประณีตศิลป์แห่งรัก งานช่างศิราภรณ์ : หลากวิชาช่างชำนาญศิลป์ งานช่างมุก : เลื่อมพรายลายฉลุศิลป์ งานช่างแกะช่างสลัก: วิจิตรแห่งภูมิปัญญาในงานจำหลักไม้ งานช่างบุ ช่างสลักดุน : วิจิตรแห่งโลหะศิลป์ งานช่างปิดทอง ช่างประดับกระจก : ประกายแห่งอัญมณีงานช่างปั้น ช่างหล่อ : ประติมากรรมแห่งศรัทธาศิลป์ งานช่างกระเบื้อง :วิวัฒน์ศิลป์ไทย โดยนำผลงานมาจัดแสดงความประณีต ได้แก่ บุษบกเกริน (จำลอง) หัวโขนจำลอง หัวโขนพระพิฆเนศประดับมุก เจดีย์ ฉัตร บังแทรก งานลายกำมะลอ เขียนภาพ “รามเกียรติ์ ตอนทศกัณฐ์ลักนางสีดา” แบบร่างประติมากรรมพระจันทร์ทรงราชรถ โถเบญจรงค์ลายเทพนม โถน้ำพระพุทธมนต์ประดับมุก เป็นต้นซึ่งทุกงานช่างนี้ยังสามารถเข้าไปชมความวิจิตรพิสดารในส่วนต่างๆ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติพระนครที่ปรับปรุงและจัดใหม่ได้อีกมากมายตามใจชอบ…แบบไม่ต้องห่วงปากท้อง ด้วยมี ร้านอาหารท้ายวัง ซึ่งอยู่ด้านในที่เติมรสชาติอร่อยๆ ให้มีเรี่ยวแรงในการเดินชมโบราณวัตถุและศิลปวัตถุต่อกันได้ทั้งวันโดยไม่ต้องไปไหน

ผู้บริหารกรมศิลปากรปัจจุบัน

ของที่ระลึกจากเครื่องทองอยุธยา

หัวโขนพระพิฆเณศประดับมุก

หนังสือนิทรรศการพิเศษแจกฟรี

หนังสือ ๑๑๒ ปี กรมศิลปากร

เวทีการแสดงกลางแจ้ง

บุษบกเกริน (จำลอง)

นิทรรศการพิเศษ

งานปูนปั้้น

งานช่างปิดทองประดับกระจก

งานจำหลักไม้

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/721431

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘วัดถ้ำกลองเพล’ ภูมิวิปัสสนาจารย์จากธรรมชาติ

วันอาทิตย์ ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2566, 06.00 น.

รูปหล่อหลวงปู่ขาว

ด้วยเหตุที่ วัดถ้ำกลองเพล เป็นวัดที่มีชื่อเสียงของจังหวัดหนองบัวลำภู ซึ่งถูกเล่าความว่าเดิมนั้นเป็นสถานที่เก่าแก่มาแต่โบราณ ที่เกิดขึ้นจากการใช้ธรรมชาติที่เป็นเชิงเขามีถ้ำ และหลืบเขาที่มีแสงสว่างลอดเข้ามาได้นั้น จึงมักเป็นถูกใช้เป็นที่พระเดินธุดงค์มาปฏิบัติธรรมบำเพ็ญเพียรประจำ จึงมีชื่อเรียกในเบื้องต้นว่า ถ้ำบำเพ็ญ หรือวัดบำเพ็ญ โดยตั้งตามเหตุที่มีพระภิกษุธุดงค์มาใช้ปฏิบัติธรรมบำเพ็ญเพียร เช่นเดียวกับการใช้พื้นที่ธรรมชาติของภูพระบาท ในจังหวัดอุดรธานี เป็นสถานที่บำเพ็ญเพียรจึงเชื่อว่าสถานที่แห่งนี้น่าจะเกิดขึ้นแต่ครั้งโบราณสมัยขอมมีอำนาจ และร่วมสมัยกันกับอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท ส่วนสาเหตุที่ได้ชื่อว่าถ้ำกลองเพลนั้น ด้วยในสมัยก่อนมีกลองโบราณสองหน้าอยู่ในถ้ำ

เมื่อถึงวันพระจะได้ยินเสียงกลองดังสนั่นหวั่นไหว หากเป็นเช่นนี้ก็ถือว่าอัศจรรย์ที่เป็นปรากฏการณ์ก่อนที่จะมีวัดเกิดขึ้น หรือจะมีพระธุดงค์มาสร้างกลองโบราณสองหน้าทิ้งไว้แต่เดิมไม่มีใครรู้ประวัติแน่นอน แต่เสียงกลองนี้แหละที่ทำให้ชาวบ้านพากันเรียกให้รู้จักสถานที่แห่งนี้ว่า ถ้ำกลองเพล จนกระทั่งปี พ.ศ.๒๕๐๑ นั้น หลวงปู่ขาว อนาลโยพระวิปัสสนาศิษย์ของ พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโตเถระ พระอริยสงฆ์รูปสำคัญที่ยูเนสโกประกาศยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก ได้เดินธุดงค์มาอยู่และบูรณะ
สถานที่แห่งนี้ให้เป็นวัดจากการใช้ธรรมชาติสร้างธรรม แล้วเรียกชื่อวัดตามชาวบ้านว่าวัดถ้ำกลองเพล บริเวณของสถานที่แห่งนี้ใช้หลืบผาหน้าเขา ชะโงกหินที่มีก้อนหินขนาดใหญ่ ๓-๔ ก้อนนั้นมาก่อเป็นหลังคาคอนกรีตเชื่อมถึงกัน จนกลายมาเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ สามารถจุคนได้กว่าร้อยคนห้องโถงใหญ่ธรรมชาตินี้จึงเป็นเสมือนโบสถ์ซึ่งปัจจุบันได้ประดิษฐานรูปปั้นของหลวงปู่ขาว อนาลโยผู้สร้างสถานที่แห่งนี้ให้เป็นสถานที่วิปัสสนากรรมฐานและพำนักจำพรรษามาตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๐๑ จนกระทั่งมรณภาพ เมื่อ พ.ศ.๒๕๒๖

เจดีย์พิพิธภัณฑ์หลวงปู่ขาว อนาลโย

ส่วนด้านหลังห้องโถงใหญ่มีบันไดขึ้นลัดเลาะตามซอกหินนั้นมีห้องที่สมมุติให้เป็นวิหารที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหลายขนาดหลายองค์ ประกอบด้วย พระพุทธรูปปางสมาธิ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ พระพุทธรูปปัญฑรนิมิตร ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางลีลาที่จำหลักลงในก้อนหิน และด้านหน้าได้ประดิษฐานพระสังกัจจายน์องค์ใหญ่ ซึ่งต่อไปมีถนนทอดยาวลัดเลาะไปตามแนวป่า ที่มีหมู่ก้อนหินรูปทรงต่างๆ เป็นระยะทางประมาณ ๒ กิโลเมตร จนถึงอนุสรณ์สถานของหลวงปู่ขาว ซึ่งมีกุฏิเก่าของหลวงปู่ขาวเป็นเรือนไม้หลังเล็กอยู่กลางดงไม้ และกุฏิใหม่ สร้างเป็นเรือนทรงไทยหลังใหญ่ ปัจจุบันนี้ได้สร้างเจดีย์ใหญ่ เป็นพิพิธภัณฑ์รวบรวมเครื่องอัฐบริขาร และรูปหุ่นขี้ผึ้งของหลวงปู่ขาว ซึ่งสร้างเสร็จเมื่อพ.ศ.๒๕๓๑ เพื่อให้เป็นสถานที่เคารพบูชา “ปูชา จปูชนียานํเอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ” ของพุทธศาสนิกชนทั่วไป

ด้วยเหตุที่วัดถ้ำกลองเพลมีบรรยากาศร่มรื่นและเงียบสงบ กว้างขวาง รอบล้อมไปด้วยป่าไม้สีเขียว และสวนหินธรรมชาติขนาดใหญ่มากมายอยู่บนเนื้อที่กว่า ๑,๐๐๐ ไร่ จึงเป็นวัดป่าที่ร่มรื่นจากเพิงผาหน้าถ้ำธรรมชาติและหินธรรมชาติ ด้านหลังมีอ่างเก็บน้ำ ชื่อ อ่างอาราม ซึ่งเป็น โครงการชลประทานในพระราชดำริ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ดังนั้น ชุมชนบ้านวัดถ้ำกลองเพลที่อยู่โดยรอบวัด ในหมู่ที่ ๔ ตำบลโนนทันอำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภูจึงเป็นชุมชนคุณธรรมที่มีวิถีความเป็นอยู่เรียบง่าย รักษาประเพณีและวิถีวัฒนธรรมตามบรรพบุรุษสืบต่อมาโดยใช้ทรัพยากรธรรมชาติโดยรอบกายนั้นมาใช้ประโยชน์ทุกอย่าง ตามวิถีเศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาชุมชนให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมของ “ชุมชนวิถีพุทธ” และ “เกษตรสายบุญ”โดยมี หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก เป็นรักษาการเจ้าอาวาสวัดถ้ำกลองเพล พระวิปัสสนาจารย์ผู้เป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชนบ้านถ้ำกลองเพลและพุทธศาสนิกชนทั่วประเทศ

หลวงปู่ขาว อนาลโย ผู้สร้างวัด

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก

ธรรมจากหลวงพ่ออินทร์ถวาย

ห้องโถงใหญ่ของวัดถ้ำกลองเพล

แสดงธรรมวันพระ

ภายในถํ้ากลองเพล

ดร.ยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร ปลัดวธ.เปิดชุมชนต้นแบบ

เที่ยวเกษตรสายบุญ

สวนเกษตรที่จัดสรรให้ชาวบ้านทำกิน

พระอัฐิธาตุของหลวงปู่ขาว

ผ้าทอจากบ้านถ้ำกลองเพล

ผลิตผลจากสวนเกษตรชาวบ้าน

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/712034

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘พระนารายณ์ราชนิเวศน์’ แผ่นดินถิ่นประวัติศาสตร์ลพบุรี

วันอาทิตย์ ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566, 06.00 น.

ขบวนช้างเข้าวัง

ด้วย พระนารายณ์ราชนิเวศน์ หรือ วังนารายณ์ของจังหวัดลพบุรีนั้นเป็นโบราณสถานสำคัญคู่บ้านคู่เมืองชาวลพบุรี แม้ว่าประวัติศาสตร์ก่อนนั้น ประวัติเมืองนี้ได้เกิดขึ้นแล้วมีนามว่า “ลวะปุระ” หรือ เมืองละโว้ในสมัยขอมที่มีอำนาจอยู่ทางแถบลุ่มน้ำลพบุรี เจ้าพระยา ป่าสัก ซึ่งแผ่อิทธิพลขึ้นไปจนถึงทางเหนือ โดย พระนางจามเทวี ขึ้นไปครองเมืองหริภุญไชย แต่ด้วยเหตุที่สมัยสมเด็จพระนารายณ์ฯ นั้นได้ใช้ทำเลของเมืองละโว้ เดิมมาสถาปนาเมืองขึ้นใหม่เป็นราชธานีสำรองแทนกรุงศรีอยุธยาซึ่งพระองค์ใช้เวลาส่วนใหญ่ประทับอยู่ที่พระนารายณ์ราชนิเวศน์จนถึงกาลสวรรคต ดังนั้นการจัดให้มีงานแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราชขึ้นจึงเป็นเอกลักษณ์เฉพาะโดยพัฒนาจากงานเดิมเมื่อ พ.ศ.๒๕๐๑ ที่จัดงานเฉลิมฉลองประจำปีภายในพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ในช่วงต้นฤดูหนาวหลังฤดูเก็บเกี่ยวเพื่อให้ชาวบ้านได้พักผ่อนเที่ยวชมมหรสพในวังนารายณ์ ที่รู้จักกันในชื่อ “งานในวัง” ต่อมา พ.ศ.๒๕๐๙ ได้เปลี่ยนชื่องานเป็น “นารายณ์รำลึก” จนหลังสุด พ.ศ. ๒๕๒๒ ชมรมอนุรักษ์โบราณสถานฯจังหวัดลพบุรีได้เสนอและร่วมเปลี่ยนชื่องานเป็น “งานแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์” เริ่มในสมัย นายเชาน์วัศสุดลาภา เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี ทำให้ขอบเขตของงานได้ร่วมกันสร้างงานกันหลายฝ่ายทั้งหน่วยราชการของจังหวัด โดยมี กรมศิลปากรองค์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ร่วมจนเป็นงานประจำปีของเมืองมาจนถึงทุกวันนี้

การแสดงในวังนารายณ์

จากภาพเดิมที่จัดงานในวังนารายณ์ที่มีการออกร้านขายของโดยชาวบ้าน และการแสดงพื้นบ้านต่างๆ เหมือนงานวัด ซึ่งมีแต่ขายของกิน เช่น ขนมไทย ถั่วต้ม อ้อยควั่นทำเป็นรูปดอกไม้ ปลาเห็ดร้อยเป็นพวงด้วยตอก ขนมตังเมน้ำตาลปั้นรูปสัตว์ชนิดต่างๆ และโรตีสายไหม เป็นต้น ส่วนการแสดงพื้นบ้านในบริเวณวังนารายณ์นั้นมีลิเกบริเวณตึกพระเจ้าเหา มวยคาดเชือกอยู่ใต้ต้นก้ามปู แถวสิบสองท้องพระคลังและชิงช้าสวรรค์จัด ณ บริเวณโรงช้างหลวงและแต่งตัวเที่ยวตามแบบสมัยนิยม แล้วก็มานุ่งซิ่นนุ่งโจง ใส่เสื้อคอกระเช้าเดินเที่ยว ส่วนเด็กไว้แกละโก๊ะ จุก เปีย ก็ถูกฟื้นฟูกันยุคหลังมาใส่เสื้อคอกลมลายดอก จนมาได้กระแสนิยมจากละครย้อนยุคจึงทำให้การแต่งกายชุดไทยอลังการแบบสมัยอยุธยากันเต็มวังสมเป้าหมายของงาน “นุ่งโจงห่มสไบ แต่งไทย ทั้งเมือง” ด้วย มีการจัดตกแต่งนิรมิตวังนารายณ์ให้ถ่ายภาพกันทั่วงาน

ศ.ดร.พิริยะ ไกรฤกษ์ วิทยากรวิชาการ

ปีนี้วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖ นายอิทธิพล คุณปลื้ม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ได้เป็นประธานพิธีเปิดงานพร้อมด้วย นางยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี พร้อมคณะผู้บริหาร ผู้ร่วมกันจัดกิจกรรมสำคัญให้เกิดขึ้นมากมายในหลายพื้นที่ ปีนี้มีการจัดเสวนาทางวิชาการความรู้ด้านประวัติศาสตร์สมัยแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช การจัดนิทรรศการเทิดพระเกียรติสมเด็จพระนารายณ์มหาราช การจัดพิธีและรำบวงสรวงสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในวันพระราชสมภพวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ การแสดงประวัติศาสตร์จินตนาการ ณ สถานที่จริง การนฤมิตสวนนารายณ์ในเขตพระราชฐานชั้นใน กิจกรรมที่บ้านหลวงรับราชทูต กิจกรรมสวดมนต์ยามเย็นและการประชันกลอนสด ที่โบราณสถานวัดปืนกิจกรรมแต่งไทยไหว้พระเสริมบารมี ณ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ การจัดตลาดย้อนยุคการแสดงละครลิง การแสดงหมากรุกคนลานวัฒนธรรม ลานวิถีไทย และการแสดงบนเวทีกลางตลอด ๑๐ คืน ๑๐-๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖ ทำให้ทุกคืนของงานจึงสวยงามไปด้วยชุดไทยนุ่งโจง ที่พากันแต่งกายสมัยอยุธยา-รัตนโกสินทร์กันเต็มวังนารายณ์ สร้างสีสันให้บรรยากาศงานนั้นมีเสน่ห์และสาระความรู้อย่างเต็มอิ่มด้วยตลาดย้อนยุค ที่น่าสนใจมากพิเศษคือการนวดจับเส้นแบบเก่าของ อาจารย์หวนสังฆพรหมณ์ เจ้าของตำรับนวดจับเส้นศาสตร์ที่รับการถ่ายทอดมาตำราโบราณ จนเป็นภูมิปัญญาหนึ่งเดียวของเมืองลพบุรีนั้น ได้นำศิษย์มาบริการคนเที่ยวงานฟรี สำหรับคนโชคดีมีบุญก็จะพบศาสตร์โบราณตำรับนี้

นายเชาวน์วัศ สุดลาภา ผู้เริ่มงาน

อิทธิพล คุณปลิ้ม รมว.วัฒนธรรมและคณะ

พิธีเปิดงานแผ่นดินพระนารายณ์

ขบวนทหารราชสำนักพระนารายณ์

ขบวนเสด็จพระนารายณ์

ขบวนเสด็จของพระนารายณ์

ขนมไทยสมัยพระนารายณ์

นวดจับเส้นศาสตร์อาจารย์หวน

แต่งกายสมัยอยุธยา

ตลาดย้อนยุคอยุธยา

#SootinClaimon.Com : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

https://www.naewna.com/lady/710448

ภูมิบ้าน ภูมิเมือง : ‘เครื่องทองอยุธยา’ภูมิสมบัตแผ่นดินเจ้าสามพระยา

วันอาทิตย์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566, 06.00 น.

เครื่องประดับทอง

จากเหตุการณ์การลักลอบขุดกรุใน พระปรางค์วัดราชบูรณะ กรุงเก่าที่ จ.พระนครศรีอยุธยา เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๙ นั้น นับเป็นข่าวใหญ่ที่หนังสือพิมพ์รายวันทุกฉบับต่างรายงานข่าวถึงการที่มีคนกลุ่มหนึ่งลอบขุดกรุแล้วขนสมบัติล้ำค่าออกไปจากพระปรางค์ เดิมมีคน ๓ คน เข้าไปขุดหาพระเครื่อง เมื่อเวลา ๒๐.๐๐ น. วันที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๔๙๙ แล้วเกิดฝนตกหนัก จนทำให้ผู้ลักลอบขึ้นไปชั้นบนพระปรางค์แล้วใช้ชะแลงงัดเข้าไปในห้องใต้พระปรางค์ เมื่อยกแผ่นหินออกก็พบว่ามีห้องภายในเต็มไปด้วยสิ่งของทำด้วยทองคำจำนวนมาก ผู้ลักลอบสองคนจึงลงไปขนสิ่งของเหล่านั้นโดยมีคนหนึ่งชักรอกขึ้นมากรุแล้วแอบนำไปเก็บไว้ที่บ้าน ในคืนที่ ๓ผู้ลักลอบ ๒ คน ในกรุเกิดสงสัย จึงตามไปที่บ้านคนชักรอกที่นำสิ่งของไปเก็บที่บ้าน จึงทำให้มีคนรู้ความลับมาร่วมขอแบ่งสิ่งของด้วยราว ๓๐ คน โดยใส่ผ้าขาวม้าห่อไปคนละห่อสองห่อ จนความแตกจึงนำไปสู่การติดตามจับกุมขบวนการลักลอบขุดกรุได้ผู้ต้องหา ๒๐ คน พร้อมสิ่งของ ซึ่งเป็นเครื่องทองกรุวัดราชบูรณะ ถึงกระนั้นก็ยังมีเครื่องทองที่ร้านทองรับซื้อไว้ถูกนำไปหลอมทั้งวันทั้งคืนอีกจำนวนหนึ่ง ที่ไม่รู้ปริมาณและเป็นอะไร จากบันทึกคำให้การของแก๊งขุดทำให้ทราบว่า ภายในกรุชั้นล่างนั้น มีโต๊ะสำริด ๓ ตัว ตั้งอยู่ทิศตะวันออก ทิศใต้และทิศเหนือ ตรงกลางของกรุ ทำเป็นรูปสี่เหลี่ยมกว้างราว ๑ วาเศษ บนแท่นศิลากลางกรุ มีถาดทองคำ๓ ใบ บนถาดมีกระโถนทองคำ ๔ ใบ มีไข่มุกอยู่เต็มกระโถน และพบแหวนประมาณ ๒,๐๐๐ วง บนแท่นยังพบพระแสงทองคำปักไว้ข้างขอบ บนโต๊ะมีเสื้อทองคำ ๘ ตัว มหามงกุฎกว้าง ๑ ศอก สูง ๒ ศอกเศษมีจอกทองคำประดับด้วยทับทิม และมงกุฎราชินี๓ อัน ตลับทอง ๑๒ ใบ ประมาณว่าเครื่องทองราชูปโภคจากกรุวัดราชบูรณะมีน้ำหนักราว ๑๐๐ กิโลกรัมแต่ตามกลับคืนมาได้ราว ๒๐ เปอร์เซ็นต์เท่านั้นเครื่องทองที่ติดตามกลับมานี้ได้รวมกับที่กรมศิลปากรได้ขุดกันภายหลัง ได้นำจัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ระยะหนึ่ง

ข่าวการลักลอบขุดกรุพบเครื่องทอง

หลังจากที่กรมศิลปากรมีนโยบายปรับปรุงและพัฒนาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา ในปีพุทธศักราช ๒๕๕๗ จึงได้มีการสร้างอาคารหลังใหม่สำหรับจัดแสดงโบราณวัตถุประเภทเครื่องทองอยุธยาที่ค้นพบในแหล่งโบราณคดีจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ให้อยู่ในรูปแบบที่น่าสนใจทันสมัยและได้มาตรฐานตามหลักพิพิธภัณฑสถานสากลเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ทางมรดกศิลปวัฒนธรรมแก่สถาบันครอบครัวและสถาบันการศึกษา รวมทั้งเป็นการสร้างภาพจำและความประทับใจให้แก่นักท่องเที่ยว
ทั้งชาวไทยและต่างประเทศ ในฐานะพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ โบราณคดีที่ยิ่งใหญ่ในอดีตของไทย อาคารเครื่องทองอยุธยาแห่งนี้วางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ ๒ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๐ โดยสร้างเป็นอาคารไทยประยุกต์ ๒ ชั้นมีพื้นที่ใช้สอยประมาณ ๓,๒๗๕ตารางเมตร แบ่งเนื้อหาการจัดแสดงออกเป็น ๓ ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ ๑จัดแสดงเครื่องทองจากวัดราชบูรณะ ประเภทเครื่องราชกกุธภัณฑ์ เครื่องสูง เครื่องราชูปโภคและเครื่องถนิมพิมพาภรณ์ส่วนที่ ๒ จัดแสดงเครื่องทองจากวัดราชบูรณะ ประเภทเครื่องพุทธบูชาเครื่องอุทิศ และพระบรมสารีริกธาตุรวมถึงกรุจำลองวัดราชบูรณะส่วนที่ ๓ จัดแสดงเนื้อหาเกี่ยวกับคติการบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระบรมสารีริกธาตุที่พบในโบราณสถานจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้แก่ พระปรางค์วัดพระรามพระปรางค์วัดมหาธาตุ เจดีย์วัดพระศรีสรรเพชญ์ และเจดีย์ศรีสุริโยทัย จำนวนโบราณวัตถุที่จัดแสดงภายในอาคารเครื่องทองมีจำนวนทั้งสิ้น ๒,๒๔๔ รายการ โบราณวัตถุชิ้นสำคัญนั้น ได้แก่ พระแสงขรรค์ชัยศรีพระคชาธารจำลอง จุลมงกุฎ พระสุวรรณมาลาบัดนี้อาคารเครื่องทองอยุธยา พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา ได้สร้างเสร็จแล้ว และจัดแสดงให้เข้าชมได้ตั้งแต่วันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๕เป็นต้นไป นับเป็นแหล่งเครื่องทองอยุธยาที่ทันสมัย สามารถถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับเครื่องทองอยุธยาได้อย่างใกล้ชิด จากความวิจิตรพิสดารของศิลปกรรมอันมีค่ายิ่งนี้ ได้ทำให้ทุกคนพากันภาคภูมิใจและตระหนักถึงการอนุรักษ์มรดกของชาติร่วมกันตลอดไป

แบบจำลองวัดราชบูรณะ

ห้องในองค์ปรางค์

พระปรางค์วัดราชบูรณะ

เจดีย์ทอง

ภาพเขียนรอบห้องในกรุ

พระคชาธารจำลอง

อัญมณี

แว่นขยายการชมศิลปวัตถุ

แผ่นหินในห้อง

แผ่นทองรูปสัตว์และลวดลายต่างๆ

ผังแสดงกรุในองค์ปรางค์

ผังแสดงกรุ

อาคารนิทรรศการเครื่องทอง

ชมพระแสงขรรค์ชัยศรี

ชิ้นส่วนเครื่องทองที่นำแสดง

นิทรรศการในห้อง