ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05074010859&srcday=2016-08-01&search=no

เก็บมาเล่า

ธรสิทธิ์

ยาซีน บุญมาเลิศ ทิ้งเงินเดือนครึ่งแสน สร้างสวนพอเพียง ที่สระบุรี

“ผมเรียนจบปริญญาตรีมา 4 ใบ ปริญญาโทด้านการบริหารอีก 1 ใบ”

“ตำแหน่งสุดท้ายก่อนตัดสินใจมาเป็นเกษตรกรที่ยึดแนวทางการดำเนินชีวิตแบบพอเพียงที่เน้นการทำเกษตรอินทรีย์เป็นหลัก ผมทำหน้าที่เป็นผู้จัดการสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส กินเงินเดือนประมาณครึ่งแสน นอกจากนี้ยังมีงานเสริมนอกอีกรวมๆแล้วเป็นแสนบาท”

“แต่ที่เลือกมาเดินบนเส้นทางสายนี้ เพราะผมตระหนักแล้วว่า เรื่องเงินไม่ใช่ทุกอย่าง แต่สุขภาพของเราสำคัญและต้องมาก่อนใจผมนั้นสนใจเรื่องการเกษตรมานาน จึงใช้เวลาว่างศึกษาเรื่องเกี่ยวกับการเกษตรมาอย่างต่อเนื่อง โดยหนึ่งในข้อมูลที่ได้รับรู้ คือ การใช้สารเคมีต่างๆในพืชผัก ซึ่งพบว่ามีการตกค้างและส่งผลต่อสุขภาพของผู้คนในยุคปัจจุบันโดยเฉพาะคนเมือง อยู่ในเมืองนั้นมีความสะดวกสบาย มีงานมีเงิน แต่หากเรายังต้องซื้อต้องทานพืชผักที่มีการตกค้างของสารเคมี เงินที่ได้มาจากการทำงานหนักนั้นมากกว่าครึ่งต้องเตรียมไว้เพื่อรักษาโรคภัยต่างๆที่จะตามมา เพราะฉะนั้นเรากลับมาปลูกกินเองและไม่มีโรครบกวนจะดีกว่าไหม ผมจึงเลือกที่จะทำสวนเกษตรแบบพอเพียงเช่นทุกวันนี้”

ยาซีน บุญมาเลิศ เกษตรกรเจ้าของสวนฮาวา ออกานิคฟาร์ม ตั้งอยู่เลขที่ 245 หมู่ที่ 2 ตำบลลำพญากลาง อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี โทร. (061) 651-4495, (082) 862-6243 บอกเล่าถึงจุดเริ่มต้น

“มาเริ่มต้นไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน เอาแค่ปรับพื้นที่ผมต้องใช้เวลาและความทุ่มเทไม่น้อย เพราะเดิมพื้นที่ตรงนี้เคยเป็นไร่ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ทำกันมานาน ดินเสื่อมสภาพ ขาดความสมบูรณ์ ผมต้องมาปรับปรุงดินด้วยการใช้องค์ความรู้และคำแนะนำจากปราชญ์ชาวบ้านมาแก้ไข”

“เดิมนั้นหน้าแล้งดินจะแข็งมาก เอาจอบฟันไม่ลงเลย พอหน้าฝน ดินเปียกน้ำแล้วจะเหนียวมากเลยต้องมีการปรับสภาพดินก่อน ผมเอาแกลบดิบ ปุ๋ยคอก และหินฝุ่น ใส่แล้วไถคลุกเคล้าให้เข้ากัน พอมาถึงวันนี้ทุกอย่างเปลี่ยนผมขุดดินไปถึงกับสะดุ้งเพราะเจอไส้เดือนตัวเท่านิ้วโป้ง นึกว่างู ซึ่งการมีไส้เดือนแสดงให้เห็นว่า ดินของเรากลับมาดีมาสมบูรณ์เหมือนเดิม” คุณยาซีนกล่าว

วันนี้ ฮาวา ออกานิคฟาร์ม ได้เดินหน้าไปตามเป้าหมายของชายผู้นี้และครอบครัว ในการสร้างฝันบนเส้นทางเกษตรอินทรีย์ พร้อมๆกับการสร้างสวนให้เป็นศูนย์กลางของทุกคนที่รักในการทำเกษตรที่เน้นถึงความปลอดภัยของสุขภาพด้วยกิจกรรมที่หลากหลายบนแนวทางของเศรษฐกิจพอเพียง

“ผมมาอยู่ที่สวนแบบนี้ บอกได้เลยว่าคนละแบบกับการอยู่ในเมือง ดีกว่าทุกอย่าง อย่างค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันวันนี้มีน้อยมาก เพราะอย่างของกินทุกอย่างเรามีในสวนหมด เพราะผมนั้นใช้หลักว่า ปลูกทุกอย่างที่กิน กินทุกอย่างที่ปลูก จะซื้อเฉพาะของที่จำเป็นที่เราผลิตไม่ได้ และที่สำคัญสุขภาพกายสุขภาพจิตดีมากแตกต่างกับการใช้ชีวิตในเมืองอย่างสิ้นเชิง”

“อนาคตนั้นผมมองว่า ความต้องการของผู้บริโภคที่ต้องการบริโภคพืชผลการเกษตรที่ปลอดสารเคมีนั้นจะเพิ่มขึ้นและมีความต้องการมากอย่างไม่สิ้นสุด เพราะทุกวันนี้คนเราเริ่มเข้าใจแล้วว่าต้องบริโภคพืชผลแบบไหนจึงดีต่อสุขภาพเท่าที่ผมสัมผัสมาพบว่ามีคนเป็นจำนวนมากอยากซื้อพืชผลการเกษตรที่ปลอดภัย แต่ไม่รู้จะไปซื้อที่ไหนเท่านั้นเอง ตรงนี้จึงเป็นตลาดที่ทุกคนสร้างเจาะได้” คุณยาซีนกล่าว

โดยพื้นที่ 3.5 ไร่ของสวนฮาวา ออกานิคฟาร์มในวันนี้มากไปด้วยกิจกรรมการเกษตรที่สามารถสร้างรายได้ และสร้างสุขให้กับชีวิตของครอบครัวบุญมาเลิศ ในรูปแบบของเกษตรปราณีตที่เน้นการใช้ประโยชน์จากพื้นที่ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

“จะเห็นได้ว่าผมมีพื้นที่เพียง 3.5 ไร่เท่านั้น แต่ทำไมอยู่ได้เพราะเรามีการจัดการบริหารพื้นที่ทุกตารางนิ้วให้เกิดประโยชน์ อย่างโคนต้นมะม่วงแทนที่จะปล่อยไว้เฉยๆ ผมก็เอามะเขือเทศ หรือพืชผักอื่นไปปลูก เท่านี้ผมก็มีทั้งมะม่วงและมะเขือเทศกิน ซึ่งการเลือกชนิดของพืชที่มาปลูกร่วมกันให้ถูกต้องตามหลักวิชาการแล้ว ไม่ต้องกังวลว่าพืชแต่ละชนิดจะแย่งอาหารแย่งน้ำกันทำให้ต้นไม่โต แต่ถ้าเรารู้ถึงหลักการของนิสัยพืช รวมถึงการหากินของรากพืชว่าแต่ละชนิดหากินในชั้นดินระดับไหนแล้วสามารถเลือกชนิดได้อย่างถูกต้องและได้ผลผลิตแน่นอน”

“ปลูกพืชผลการเกษตร ไม่ใช่ปลูกแล้วจะปล่อยทิ้งให้ธรรมชาติดูแล เราต้องมีการจัดการ อย่างต้นกล้วย ไม่ได้ง่ายนะครับ ต้องดูแลเหมือนกับการปลูกไม้ผลอื่น อย่างใบกล้วยต้นหนึ่งควรเอาใบไว้ไม่เกิน 7 ใบ ถ้าพบว่าต้นกล้วยมีใบเยอะเป็นสิบๆใบแบบนี้ต้องตัดไปให้แพะแกะกิน เพราะไม่อย่างงั้นจะเกิดโรคตามมา หรือหน่อกล้วย ห้ามไว้เกิน 3 หน่อ ที่งอกใหม่ต้องขุดออกให้หมดเพราะถ้าเกินกว่าจำนวนนี้ ต้นกล้วยจะแย่งอาหารกัน ทำให้ได้ผลผลิตไม่ดี”

ในพื้นที่ 3.5 ไร่ คุณยาซีนได้จัดสรรพื้นที่อย่างลงตัว ประกอบด้วยกิจกรรมการเลี้ยงแกะแพะเพื่อจำหน่าย พื้นที่ 2 งาน ขุดเป็นสระเก็บน้ำเพื่อใช้ทำเกษตรและเลี้ยงปลา จำนวน2 งาน พื้นที่ที่เหลืออีก2.5 ไร่ จัดเป็นแปลงเกษตรผสมผสานที่ปลูกพืชหลากหลายชนิด ทั้งไม้ยืนต้นและพืชผักสวนครัว ประกอบด้วย ต้นมะม่วงพันธุ์ดีที่เป็นสายพันธุ์โบราณและกำลังสูญพันธุ์ เช่น การเกดพราหมณ์ขายเมีย ทองดำ ลิ้นงูเห่า ยายกล่ำ เป็นต้น จำนวน 46 ต้น ต้นมะขามป้อม 5 ต้น มะพร้าวแกงและน้ำหอม57 ต้น กล้วยหอม 55 ต้น กล้วยน้ำว้า 150 ต้น น้อยหน่า 10 ต้น ฝรั่ง 7 ต้น ขนุน 3 ต้น มะนาว 11 ต้น มะกรูด 200 ต้น และผักสวนครัวอีก1 งาน

นอกเหนือจากการใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด แต่ละกิจกรรมของสวนฮาวา ออกานิคฟาร์ม ยังก่อให้เกิดการเกื้อกูลแก่กันและกันและที่สำคัญทุกอย่างสามารถสร้างผลตอบแทนที่เป็นรายได้ในระดับที่สามารถอยู่ได้

“อย่างการเลี้ยงแพะของผม ซึ่งเน้นเลี้ยงแพะกึ่งเน้นกึ่งนม ที่ถือว่าเป็นหนึ่งในกิจกรรมหลักของสวนตอนนี้มีพันธุ์บอร์ ซาแนน ทอกเกนเบิร์ก และอัลไพน์ เป็นต้น ในการเลี้ยงจะเน้นการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง โดยล่าสุดได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานของกรมปศุสัตว์ในการใช้เทคโนโลยีเกี่ยวกับการฝากย้ายตัวอ่อนช่วย เพื่อเพิ่มผลผลิตต่อครอกให้มากขึ้น โดยเฉพาะการทำให้ได้ลูกแฝด”

“ผมสามารถสร้างรายได้ในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจำหน่ายเป็นสายพันธุ์ จำหน่ายในรูปของแพะขุน รวมถึงการนำน้ำนมแพะมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางต่างๆ ที่ได้รับการรับรองจาก อย. แล้ว เช่น สบู่ โลชั่น ครีมต่างๆ ซึ่งช่วยเพิ่มมูลค่าให้เป็นอย่างมาก มูลของแพะที่ได้ผมยังนำไปใช้เป็นปุ๋ยคอกให้กับต้นไม้ทุกต้นที่ปลูก”คุณยาซีนกล่าวและว่า

“แล้วต้นไม้ที่ปลูกทุกอย่างสามารถนำไปใช้ประโยชน์กับการเลี้ยงแพะได้เช่นกัน โดยใบกล้วย ต้นกล้วย กิ่งก้านต้นมะม่วงหรือไม้ผลอื่นที่เราตัดแต่ง หญ้าที่ถอน เศษผักจากแปลง สามารถนำไปให้แพะกินเป็นอาหารได้หมดทุกอย่าง”

“หรือการปลูกมะม่วงพันธุ์ดีที่สวนผมมีหลากหลายพันธุ์มาก แต่หลายคนสงสัยพื้นที่แค่นี้จะสร้างรายได้พอหรือ ผมอยากให้มาดูที่สวนของผม เพราะผมสามารถใช้พื้นที่ 1 งานปลูกมะม่วงได้ 300 ต้น ซึ่งเป็นการปลูกที่ไม่เหมือนกับเดิมทีหากปลูก 300 ต้น ต้องใช้พื้นที่ถึง 10 กว่าไร่ และต้องมีการจัดการตามมาอีกมากมาย แต่ด้วยวิธีการที่ปลูกแบบนี้ทำให้ได้จำนวนต้นเท่ากันแต่การจัดการน้อยลง”

“ผมปลูกมะม่วงหลุมละ3 ต้น ทำได้ครับ” คุณยาซีนยืนยัน

โดยเทคนิคที่สำคัญของการปลูกมะม่วงแบบสวนฮาวา ออกานิคฟาร์ม คือ การจัดการต้นมะม่วง

“วิธีการของผมคือ ผมจะใช้กิ่งเสียบยอดมาปลูกลงในหลุมปลูก จำนวน 3เส้า โดยหลุมจะมีขนาดกว้างลึกประมาณ 1 ศอก ก้นหลุมรองด้วยแกลบ ปุ๋ยคอกและหินฝุ่นหลังปลูกพอต้นมะม่วงสูงขึ้นมาสักประมาณระดับไหล่ จะเริ่มดัดยอดต้นมะม่วง โดยให้แยกออกจากกันเป็น 3 ทางหรือมีลักษณะเป็นแฉก ด้วยการใช้ไม้ปักขนาบที่โคนต้น 2ด้านหนึ่งจุด และอีกจุดปักห่างออกไปประมาณ 80 เซนติเมตร ผูกด้วยเชือกเพื่อให้ยอดตั้งขึ้น เท่านี้แต่ละต้นกิ่งจะไม่ทับกันสามารถขึ้นไปในทางที่กำหนดของแต่ละต้น”

“แต่ถ้าต้องการไม่ให้ต้นสูงเหมือนกับมะม่วงโบราณที่สูง 10-20 เมตร ให้เตี้ยเป็นพุ่ม ให้ใช้วิธีการเด็ดยอดส่วนที่เรียกว่าเดือยไก่ทิ้ง เพื่อควบคุมยอด พอเด็ดแล้วมะม่วงจะแตกใหม่ออกมา 5 ยอดคราวนี้ก็ตัดยอดออกให้เหลือสัก 3 ยอดพอ ถ้าแตกยอดออกมาแล้วปล่อยระยะจะเห็นว่าเริ่มแตกเดือยไก่ใหม่เราก็เด็ดแบบเดิมอีกครั้ง”

“จากครั้งแรกเด็ดทิ้งไว้ 3 ยอด พอเด็ดครั้งที่สอง จะได้ยอดเพิ่มมาเป็น 9 ยอด และถ้าเด็ดครั้งที่สาม จะได้ยอดเพิ่มมาเป็น 27 ยอด ซึ่งผมมองว่าเป็นจำนวนยอดที่กำลังพอดีกับการดูแล แต่ถ้าเห็นว่ายังพอได้อยู่ก็เด็ดครั้งที่สี่ได้ โดยจะได้ยอดเพิ่มต่อต้นมาเป็น 81 ยอด”

“ถ้าเราหวังผลเพียง 2 ลูกต่อยอด แต่ละปีจะสามารถเก็บผลมะม่วงได้ประมาณ 162 ผลต่อต้นอย่าง 1 งานของผมมี 300 ต้น คูณกันออกมาแล้วถือว่าสามารถสร้างรายได้ให้อย่างน่าสนใจและใต้ต้นมะม่วงสามารถปลูกพืชผักอื่นเสริมได้ เพราะมะม่วงเป็นไม้ผลที่หยั่งรากหากินลึก ฉะนั้นการปลูกพืชที่รากตื้นอย่างพืชผักจึงไม่ส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของต้นมะม่วง” คุณยาซีนกล่าว

นอกจากนี้ ต้นไม้ทุกต้นที่สวนฮาวา ออกานิคฟาร์มปลูก คุณยาซีนบอกว่า ทุกอย่างใช้ประโยชน์ได้หมด ไม่กินโดยตรงก็ใช้ประโยชน์อื่น เช่น ต้นยี่โถ ต้นสะเดา ต้นไม้เหล่านี้เป็นพืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์ในการป้องกันกำจัดแมลงศัตรูพืช

“จะต้องฉีดยาป้องกันโรคแมลง ผมก็ใช้จากในสวนมาหมักมาทำตามกระบวนการ ได้สารธรรมชาติที่มีฤทธิ์ไว้ฉีดป้องกันและรักษาได้ ไม่ต้องเสียเงินซื้อและปลอดภัยด้วย ต้นไม้ทุกอย่างในสวนผมเด็ดกินได้เลยอย่างสบายใจ”

“ทุกอย่างมีหลักมีวิธีการซึ่งสิ่งเหล่านี้สามารถศึกษาได้ ดังนั้นผมขอบอกเลยว่า สำหรับผู้ที่กำลังคิด กำลังตัดสินใจ ฮาวา ออกานิคฟาร์มของเราพร้อมเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ให้กับทุกคนที่สนใจผมเปิดกว้างให้ทุกคนได้เข้ามาเรียนรู้ในสิ่งที่ผมรู้ผมทำได้อย่างเต็มที่ เพื่อจะได้รู้ว่าชีวิตที่มีความสุขนั้นแท้จริงเป็นอย่างไร” คุณยาซีนกล่าวทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05076010859&srcday=2016-08-01&search=no

เทคโนโลยีปศุสัตว์

ทุยโทน ท้ายทุ่ง

เลี้ยงลูกผสมเล่ส์ด้วยหญ้าธรรมชาติแล้งแค่ไหนก็ไม่เคยผอม

สวัสดีครับมีคำถามว่าทำไมในห้วงช่วงระยะนี้ราคาวัวถึงได้นิ่งไม่ร้อนแรง พ่อค้าแม่ค้าไม่วิ่งมาหาแบบร้อนรนเหมือนเมื่อช่วงปีที่แล้วผมมานั่งคิดๆ ดูก็คงต้องตอบแบบนักวิชาการคนอื่นเขาว่า เรื่องราคาสินค้าที่มีขึ้นมีลงก็เป็นไปตามกฎอุปสงค์ อุปทาน (Demand and Supply) ในทางเศรษฐศาสตร์ อุปสงค์หมายถึง ความต้องการซื้อสินค้าและบริการ อุปทานหมายถึง ความต้องการขายสินค้าและบริการ เมื่อราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้นผู้ซื้อมีแนวโน้มที่จะต้องการซื้อสินค้านั้นน้อยลง กฎอุปทานระบุว่า ปริมาณสินค้าที่ต้องการขาย เมื่อราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้นผู้ขายมีแนวโน้มที่จะต้องการขายสินค้ามากขึ้น ใช่แน่นอนครับพี่น้องเกษตรกรรากหญ้ารายย่อยทั้งหลายนานทีปีหนจึงจะขายวัวได้ราคาดี มีวัวเท่าไรขายได้หมดแบบเมื่อ 1-2 ปีที่ผ่านมา แล้วอะไรเป็นเหตุให้ในช่วงนี้ราคาวัวจึงนิ่งๆ ทรงๆ สาเหตุหนึ่งอาจเพราะภาวะเศรษฐกิจโลกไม่ดีตามที่หลายสำนักรายงาน แต่ผมมองว่าเหตุผลหนึ่งคือความกลัวของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในประเทศเรานี่แหละครับ ความกลัวว่าวัวจะหมดประเทศ กลัวเกษตรกรขายวัวตัวเมียออกไปจนหมดจึงอาจจะมีการชะลอความร้อนแรงของตลาดลงไปด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งหรืออาจจะหลายวิธี แต่เท่าที่ผมรู้จักพี่น้องรากหญ้าทั้งหลายเขารู้ครับ วัวตัวเมียดีๆ ให้ลูกดก เลี้ยงลูกดี มีนมให้ลูกกินเขาไม่ขายออกไปดอกครับท่าน เขามีแต่จะคัดแม่วัวเสียออกไปขาย หรือว่ามีบริษัทใหญ่แห่งใดต้องการทำตลาดเนื้อนำเข้าหรือไม่ ตรงนี้ผมในฐานะนักข่าวตัวเล็กๆ ทำงานเลี้ยงลูก 4 เมีย 2 คงไม่สามารถชี้ชัดลงไปได้ ว่าแล้วก็แบกเป้ฝ่าลมร้อนออกไปคุยกับพี่น้องคนเลี้ยงวัวรากหญ้ากันดีกว่าตามมาครับผมจะพาไป

เริ่มจากมีแม่วัวเพียงตัวเดียว

ผมพาท่านมาพบกับคุณชัยชนะ คล้ายเพชรบ้านเลขที่ 76หมู่ที่ 5 ตำบลสามร้อยยอด อำเภอสามร้อยยอดจังหวัดประจวบคีรีขันธ์คุณชัยชนะเริ่มต้นเล่าว่า “ผมเลี้ยงวัวมานานมากแล้ว วัวตัวแรกที่ผมมีคือแม่วัวที่ปู่ของผมให้มาเป็นวัวลูกผสมบราห์มันที่ผมเลี้ยงไว้จนถึงทุกวันนี้” จากวัวเพียงตัวเดียววันนี้คุณชัยชนะมีฝูงวัวลูกผสมอยู่ 20 ตัว “ผมสะสมแม่วัวมาเรื่อยๆ ทั้งจากลูกเกิดในฝูงทั้งจากซื้อแม่วัวเข้ามาวันนี้มีแม่วัวอยู่ 15 ตัว รวมทั้งวัวแก่วัวสาวและมีลูกเกิดที่ยังเล็กอีก 5-6 ตัว”

สร้างฝูงลูกผสมเล่ส์

คุณชัยชนะเล่าว่า “ส่วนตัวผมมองว่าวัวลูกผสมชาร์โรเล่ส์นั้นทำเงินได้มาก การเลี้ยงการดูแลก็ไม่ได้ต่างอะไรจากวัวไทย ใช้เวลาเลี้ยงใกล้เคียงกันกับวัวไทยแต่เวลาขายลูกผสมชาร์โรเล่ส์ทำเงินได้มากกว่าวัวไทยเยอะผมจึงตั้งใจสร้างฝูงวัวลูกผสมชาร์โรเล่ส์มาตลอดหลายปีที่ผ่านมา”

ในส่วนการผสมพันธุ์คุณชัยชนะเลือกใช้การผสมจากพ่อพันธุ์เพียงอย่างเดียว”ผมใช้การจ้างวัวพ่อพันธุ์มาผสมจริง ใช้วัวพ่อพันธุ์ที่มีในพื้นที่แถวบ้านผมนี่แหละ ตัวไหนสวย มีสายเลือดชาร์โรเล่ส์ก็จะไปจ้างมาผสมจริง ราคาค่าผสมจริงอยู่ที่ครั้งละ 600 บาท ถ้าไม่ติดครั้งแรกจะผสมซ้ำให้ฟรี ในส่วนของเปอร์เซ็นต์สายเลือดชาร์โรเล่ส์จะสูงแค่ไหนผมไม่รู้นะมองกันแบบบ้านๆ เลยสวยเป็นใช้ได้ ส่วนเรื่องการจับสัดก็ใช้ประสบการณ์ที่เราเลี้ยงวัวมานาน สังเกตเอาหากเห็นแม่วัวมันเริ่มขี่กันก็พอจะรู้แล้วว่ามันเริ่มติดสัด การจับสัดสำคัญมากเพราะหากเราพลาดอาจจะไม่ได้ลูกวัวไปเลยตลอด 1 ปี และการที่เราใช้พ่อพันธุ์มาผสมจริงก็มีปัญหาเช่น แม่วัวของเราเป็นสัดช่วงเย็นใกล้ค่ำเราจะไปตามพ่อวัวมาก็ไม่ทันมืดค่ำไปก่อน หรือหากไปตามพ่อวัวแบบเร่งร้อนฉุกละหุกไม่ตรงเวลาว่างของเจ้าของพ่อวัวบางทีเขาก็ไม่เอาวัวมาผสมให้เรา ตรงนี้ก็เป็นปัญหาเหมือนกันแต่แก้ได้ด้วยประสบการณ์การจับสัด ความสนิทคุ้นเคยกับเจ้าของพ่อวัวที่เราต้องการ”คุณชัยชนะบอก

ปัญหาลูกวัวตายไม่รู้สาเหตุ

จากการผสมพันธุ์วัวโดยไม่รู้เปอร์เซ็นต์สายเลือดของวัวพ่อแม่พันธุ์ก็สร้างปัญหาได้เช่นกัน คุณชัยชนะบอกว่า”บางทีเราไม่รู้ว่าสายเลือดชาร์โรเล่ส์ของแม่วัวของเราสูงแค่ไหน สายเลือดของพ่อวัวสูงแค่ไหนก็สร้างปัญหาได้ อย่างเมื่อไม่นานมานี้แม่วัวของผมออกลูกตอนเช้ามืดผมมาเห็นตอนเช้าแล้วลูกมันนอนตายอยู่ข้างๆ แม่มัน ก็เจอว่าลูกมันตัวใหญ่มากอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้คลอดยาก คลอดไม่ออก เราก็ไปช่วยไม่ทันจนเสียลูกวัวไป ผมก็พยายามแก้ปัญหานี้โดยการกลับสายเลือด หากเห็นว่าแม่วัวของเรามีหุ่นไปทางชาร์โรเล่ส์มาก เนื้อมาก ผมก็จะเอาพ่อวัวที่มีเลือดบราห์มันมาผสมเพื่อป้องกันไม่ให้เลือดชาร์โรเล่ส์สูงเกินไป แต่เป้าหมายของผมก็ยังต้องการสร้างฝูงวัวลูกผสมชาร์โรเล่ส์ที่เปอร์เซ็นต์สายเลือดไม่สูงเกินไป” ทั้งหมดคือประสบการณ์ล้วนๆ ของคุณชัยชนะครับ

หญ้าธรรมชาติอย่างเดียว…วัวอ้วนเพราะคนขยัน

ในส่วนของอาหารที่ใช้เลี้ยงวัวฝูงนี้คุณชัยชนะใช้การเลี้ยงแบบปล่อยกินในแปลงหญ้าธรรมชาติใต้ร่มมะพร้าว”ผมใช้วิธีขอเจ้าของสวนมะพร้าวเพื่อเอาวัวของเราเข้าไปเลี้ยงโดยที่ผมจะดูแลต้นไม้ในสวนไม่ให้ถูกวัวของเรากัดกินหรือทำลายได้ เจ้าของสวนมะพร้าวก็จะได้เครื่องตัดหญ้าคือวัวของเราแถมยังได้ปุ๋ยจากขี้วัวของเรา ผมก็ได้หญ้าให้วัวกิน ได้ประโยชน์กันทั้ง 2 ฝ่าย แต่วัวของเรา 20 ตัวกินหญ้าวันหนึ่งไม่น้อยผมจึงต้องขอเจ้าของสวนมะพร้าวเอาไว้หลายสวน หลายแปลงเพื่อให้วัวของเราหมุนวนกินหญ้าได้เต็มที่ อย่างสวนตรงนี้พื้นที่ประมาณ 4 ไร่ เป็นหญ้าธรรมชาติทั้งหมดวัวของผมกินได้ 2 วันก็ต้องต้อนไปกินหญ้าที่แปลงอื่นอีกสัก 6-7 วันจึงต้อนกลับมาใหม่หมุนวนไปอย่างนี้เรื่อยๆ”

ในช่วงที่แล้งร้อนอย่างสาหัสหญ้าธรรมชาติก็มีเหลือให้เห็นสีเขียวน้อยมากแต่ผมสังเกตว่าวัวของคุณชัยชนะยังอ้วนสมบูรณ์ดีทุกตัว คุณชัยชนะเล่าว่า”วัวจะอ้วนได้ก็เพราะคนเลี้ยงขยัน วัวของผมไม่เคยให้อาหารเสริมเลยไม่ว่าจะหญ้าตัด อาหารเม็ด เกลือไม่เคยให้เลยกินแต่หญ้าธรรมชาติล้วนๆ มันก็ยังอ้วนอยู่ได้ แม้ว่าจะแล้งแค่ไหนก็ตามผมก็ใช้การหมุนวนพาวัวทั้งฝูงของผมไปกินหญ้าหลายๆ แปลงอย่างที่บอก วัวจะอ้วน จะสมบูรณ์หรือไม่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับพันธุ์อย่างเดียวแต่ขึ้นอยู่กับการเอาใจใส่ ความขยันของคนเลี้ยงเป็นสำคัญครับ”

เชื่องจึงไม่สนตะพาย…ราคาไม่ได้ดั่งใจไม่ขาย

วัวในฝูงของคุณชัยชนะส่วนใหญ่ไม่ได้สนตะพายทั้งๆ ที่เลี้ยงแบบต้อนไปปล่อยหากินและไม่มีคอกให้อยู่ประจำตรงนี้คุณชัยชนะบอกว่า”วัวของผมจะเชื่องยิ่งพวกลูกผสมชาร์โรเล่ส์จะเชื่องมากจนไม่ต้องสนตะพาย ไล่เลี้ยงไปได้สบายจะไล่ต้อนไปแปลงหญ้าไหนก็ได้ไม่ซน ไม่เปรียวเลี้ยงง่าย”

ส่วนเรื่องราคาและการขายคุณชัยชนะบอกว่า “ช่วงปีนี้ตลาดวัวในพื้นที่ค่อนข้างเงียบไม่มีคนมาถามซื้อเหมือนปีที่แล้ว ของผมเองก็ยังไม่ขายด้วยเก็บตัวเมียเอาไว้ขยายฝูง ผมเลี้ยงแบบไม่เดือดร้อนเรื่องเงินทอง เลี้ยงขยายฝูงไปเรื่อยๆ 2-3 ปีแล้วไม่ได้ขายเลยถ้าราคายังไม่ได้อย่างใจก็จะไม่ขาย ผมคิดว่าถ้ามีวัวฝูงถึง 50 ตัวผมก็ยังเลี้ยงไหว ถ้าจะขายก็ขายแต่วัวตัวผู้ที่มีอยู่ หากเป็นวัวลูกผสมชาร์โรเล่ส์ราคาขายก็อยู่ที่ 30,000 บาท” คุณชัยชนะทิ้งท้าย

ใครสนใจอยากสอบถาม พูดคุยกับคุณชัยชนะ คล้ายเพชร กริ๊งกร๊างกันไปได้ที่โทร.(088) 454-5332 ครับ ฉบับนี้หมดพื้นที่แล้วขอลากันไปก่อน สวัสดีครับ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05083010859&srcday=2016-08-01&search=no

เยาวชนเกษตร

สยามคูโบต้าชวนน้อง มาลองใช้ชีวิตแบบติดF

หากถามถึงเทรนด์อาชีพปัจจุบัน คำตอบของคนรุ่นใหม่คงหนีไม่พ้นการเป็นเจ้าของธุรกิจหรือมีชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ จึงทำให้อาชีพเกษตรกรกลับขึ้นแท่นมาอีกครั้ง เนื่องจากคนรุ่นใหม่รักการใช้ชีวิตแบบอิสระ และเป็นเจ้านายของตัวเอง มีเวลาอยู่ใกล้ชิดกับครอบครัวและธรรมชาติ เหมือนกับการดำเนินชีวิตของเกษตรกรรุ่นใหม่หลายคนที่โด่งดังอยู่ในขณะนี้ ที่ต่างหลีกหนีความวุ่นวายในตัวเมืองออกไปใช้ชีวิตอยู่กับธรรมชาติ และรักษาอาชีพเกษตรกรไว้ให้คงอยู่กับประเทศไทย

เช่นเดียวกับวิสัยทัศน์ที่มุ่งมั่นให้เยาวชนรุ่นใหม่เห็นความสำคัญของการทำเกษตรกรรม ดังที่สยามคูโบต้าได้จัดโครงการ KUBOTA Smart Farmer Camp ขึ้นมาอย่างต่อเนื่องเป็นปีที่ 5 โดยคุณโอภาศ ธันวารชร กรรมการรองผู้จัดการใหญ่อาวุโส บริษัทสยามคูโบต้าคอร์ปอเรชั่น จำกัด เปิดเผยว่า โครงการ KUBOTA Smart Farmer Camp เป็นการเปิดพื้นที่ให้เยาวชนได้เรียนรู้การทำเกษตรกรรม เพื่อกระตุ้นให้เยาวชนเห็นถึงความสำคัญและมีทัศนคติที่ดีต่อการทำเกษตร อันจะนำมาสู่การสร้างเกษตรกรรุ่นใหม่ โดยปีนี้สยามคูโบต้าได้คัดเลือกเยาวชน 100 คน จากผู้ที่สนใจสมัครเข้ามากว่า 1,600 คน ใน 60 สถาบัน เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมเป็นระยะเวลา 4 วัน 3 คืน

KUBOTA Smart Farmer Camp 2016 มาพร้อมกับแนวคิด “ชีวิตติด F”ฟังดูอาจจะน่ากลัว แต่หากได้รู้ถึงความหมายที่แท้จริงของการติด F ฉบับสยามคูโบต้าแล้ว ก็อดที่จะปฏิเสธไม่ได้ว่านี่คือหัวใจของการใช้ชีวิตที่เราทุกคนต้องการ ไม่ว่าจะเป็น Freedom ที่หมายถึงอิสระในการทำงาน ไม่ต้องเป็นลูกจ้างใคร, Family การได้อยู่ร่วมกับคนในครอบครัวที่เรารัก, Field การกลับไปอยู่กับธรรมชาติ หลีกหนีความวุ่นวายของสังคมเมือง และ Food อาหารที่เป็น 1 ในปัจจัย4 พื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต

เมื่อน้องๆ เดินทางมาถึงค่ายในวันแรก ร่วมกันทำกิจกรรมเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนใหม่ ก่อนที่จะแบ่งกลุ่มเพื่อทำกิจกรรมร่วมกันตลอดทั้ง 4 วัน ส่วนไฮไลต์ของโครงการที่น้องๆ หลายคนต่างตั้งตารอ คือกิจกรรมลงพื้นที่ทำการเกษตรจริง ณ สามพรานโมเดล จังหวัดนครปฐม ซึ่งน้องๆ ได้ลงมือทำการเกษตรเพื่อเรียนรู้การใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย เริ่มต้นด้วย ฐานข้าวปลาอาหาร เรียนรู้ถึงการทำอาหารจากวัตถุดิบที่มีอยู่ในบริเวณบ้าน ทั้งการเก็บไข่เป็ดในเล้า เก็บผักในสวน แล้วนำมาประกอบอาหารเป็นไข่เจียวกลิ่นหอมฟุ้งชวนน่ารับประทาน

จากนั้นเดินต่อตามคันนาสู่ฐานมานาต้องมาดำ ที่แม้ว่าแสงแดดกลางท้องนาจะร้อนสักแค่ไหน น้องๆ ก็พร้อมจะถอดรองเท้าวิ่งลงสู่ท้องนา ฟัง ลุงเขียด วิทยากรด้านการดำนาที่ยืนถือต้นกล้าข้าวพร้อมคอยสอนดำนาด้วยมือของตนเอง เสียงหัวเราะดังลั่นกลางท้องนา ต่างคนต่างมุ่งมั่นในการดำนาอย่างตั้งใจ ฐานนี้ทำให้น้องๆ หลายคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “รู้แล้วว่าชาวนาเหนื่อยยากขนาดไหนกว่าจะได้ข้าวมาให้เรากิน”

หลังจากเรียนรู้เรื่องดำนาแล้ว น้องๆ จึงเดินหน้าสู่ฐานผลัดผัก เพื่อเรียนรู้การปลูกแตงร้าน และฐานปุ๋ยอินทรีย์ ที่สอนการผสมปุ๋ยจากวัสดุที่หาได้จากธรรมชาติอย่างมูลสัตว์ แกลบ และรำข้าว ปิดท้ายฐานเครือข่ายชุมชนต้นแบบ ที่จะแวะพักเหนื่อยจิบน้ำมะพร้าวเย็นๆ สดๆ จากสวน พร้อมพูดคุยกับพี่เก่ง คุณบัณฑิต เกิดมณี วิศวกรไฟฟ้าที่ยอมทิ้งเงินเดือนเกือบแสนมาพลิกฟื้นสวนผลไม้ของพ่อ ด้วยการทำสวนแบบเกษตรอินทรีย์ ที่สร้างความสำเร็จให้กับเขาทั้งเรื่องรายได้และความสุขในการทำงาน พร้อมกับชีวิตครอบครัวในแบบที่ตัวเองต้องการ

น้องทะเล หรือ คุณอรรถวีร์ พรใจหาญ อายุ 20 ปี นักศึกษาชั้นปีที่ 1 BA (Hons) Liberal Studies Political Science, Regent”s University London ที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลจากประเทศอังกฤษมาเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ เล่าถึงประสบการณ์ที่ได้จากการทำนาจริงว่า ชอบฐานทำนามากที่สุด เพราะทำให้ได้เห็นถึงความเสียสละของชาวนาที่ผลิตข้าวให้เรารับประทาน ซึ่งในแต่ละขั้นตอนมันยุ่งยากและลำบาก รู้สึกดีใจมากที่ถูกเลือกเป็น1 ใน 100 คนของค่ายนี้ เพราะเป็นการเติมเต็มความรู้ในหลายเรื่อง สร้างประสบการณ์ใหม่ที่ไม่เคยได้สัมผัส แม้ว่าจะเรียนด้านรัฐศาสตร์ แต่คิดว่าการที่เราจะเติบโตและประสบความสำเร็จในอนาคตได้ ต้องมีความรู้หลายด้าน และการเกษตรกรรมก็เป็นอีกแขนงวิชาที่สำคัญในความรู้นั้น

กิจกรรม KUBOTA Smart Farmer Camp 2016 ยังมีกิจกรรมอีกมากมาย เพื่อเปิดประสบการณ์ด้านการเกษตรให้กับน้องๆ ไม่ว่าจะเป็นการแชร์แนวคิด 4F ในแบบฉบับของ พี่ท็อป พิพัฒน์อภิรักษ์ธนากร นักแสดงและเจ้าของธุรกิจออกแบบผลิตภัณฑ์ที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อสิ่งแวดล้อม การให้ความรู้และประสบการณ์เรื่องการปลูกอ้อยและมันสำปะหลังจากเกษตรกรผู้เชี่ยวชาญ และการเปิดให้เยี่ยมชมกระบวนการผลิตเครื่องจักรกลการเกษตรของสยามคูโบต้าอย่างใกล้ชิด รวมไปถึงให้น้องๆ ได้ทดลองใช้งานเครื่องจักรกลการเกษตรจริงบนแปลงทดลองของสยามคูโบต้า เพื่อเรียนรู้การทำเกษตรแบบสมัยใหม่ ทั้งการเรียนรู้การขับแทรกเตอร์ รถดำนา รถเกี่ยวนวดข้าว พร้อมทั้งเรียนรู้การใช้เครื่องจักรกลการเกษตรในการปลูกพืชเศรษฐกิจอย่างอ้อยและมันสำปะหลัง ณ นิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร จังหวัดชลบุรี ซึ่งเรียกความสนใจให้แก่น้องๆ ได้เป็นอย่างดี

ก่อนจะปิดท้ายกิจกรรมด้วยการพูดคุยกับรุ่นพี่ KUBOTA Smart Farmer Camp รุ่น 1 อย่าง พี่โอ๋คุณพิพัฒน์พงศ์ยมภักดี ที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษาคณะเกษตรศาสตร์มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ซึ่งปัจจุบันพี่โอ๋ได้เรียนจบและเป็นเกษตรกรอย่างเต็มตัวแล้ว โดยพี่โอ๋เล่าว่าพี่ไม่เคยลืมความรู้และแนวทางการทำธุรกิจเกษตรที่ได้รับจากค่ายนี้ ที่นี่เปรียบเสมือนที่ๆ เป็นตัวจุดประกายความคิด ค้นหาวิถีชีวิตในแบบที่เราชอบเพื่อนำไปต่อยอดและใช้กับชีวิตจริงในอนาคต ทุกวันนี้พี่ทำงานเฉลี่ยแค่ 4 เดือนแต่มีรายรับเท่ากับทั้งปี ด้วยหลักการสมาร์ทฟาร์ม ใช้เครื่องจักรแทนคน ลดต้นทุน เพิ่มผลผลิต จนนำมาสู่กำไรที่จะนำไปต่อยอดในธุรกิจอื่น ซึ่งอาชีพเกษตรเป็นอาชีพที่ทุกคนสามารถทำได้แม้ว่าจะไม่ได้เรียนด้านนี้มา ขอเพียงแค่มีความตั้งใจและหมั่นหาความรู้เพิ่มเติม เพราะธุรกิจเกษตรเป็นอีกทางเลือกของคนที่อยากเป็นเจ้านายตัวเอง

แม้ว่าอาชีพเกษตรกรอาจจะไม่มียูนิฟอร์มที่โก้หรูหรือได้นั่งทำงานอยู่ในห้องแอร์ แต่หากถามถึงสิ่งที่ได้รับกลับมาไม่ว่าจะเป็นความอิสระ การได้อยู่กับครอบครัว หรือการได้หลีกหนีความวุ่นวายในเมืองสู่ธรรมชาติ ก็คงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจไม่ใช่น้อย KUBOTA Smart Farmer Camp จึงเป็นอีกกิจกรรมดีๆ ที่จะจุดประกายให้เยาวชนได้เข้าใจและเห็นถึงความสำคัญของอาชีพเกษตรกร ด้วยหวังว่าจะให้เยาวชนรุ่นใหม่ได้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองต้องการ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05085010859&srcday=2016-08-01&search=no

เก็บมาเล่า

กองทุนพัฒนาสหกรณ์ คว้า2 รางวัลทุนหมุนเวียนดีเด่น ปี59

กองทุนพัฒนาสหกรณ์(กพส.) ถือเป็นส่วนสำคัญที่จะสนับสนุนการดำเนินธุรกิจของสหกรณ์ให้ก้าวหน้าไปสู่เป้าหมาย ซึ่งกรมส่งเสริมสหกรณ์ ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องดังกล่าว และมุ่งเน้นที่จะใช้กองทุนพัฒนาสหกรณ์ช่วยส่งเสริมการดำเนินงานธุรกิจของสหกรณ์ให้ตรงกับความต้องการของสหกรณ์แต่ละประเภทและเหมาะสมกับขนาดของสหกรณ์

นายวิณะโรจน์ ทรัพย์ส่งสุข อธิบดีกรมส่งเสริมสหกรณ์ กล่าวว่า กองทุนพัฒนาสหกรณ์ ซึ่งอยู่ในการกำกับดูแลของกรมส่งเสริมสหกรณ์ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสหกรณ์ พ.ศ. 2542 เมื่อวันที่24 เมษายน พ.ศ.2542เพื่อส่งเสริมการดำเนินธุรกิจของสหกรณ์ให้มีความเข้มแข็ง โดยการสนับสนุนเงินทุนดอกเบี้ยต่ำให้สหกรณ์ต่างๆ กู้ยืมไปบริการแก่สมาชิก ทั้งในด้านการรวบรวมผลผลิต การจัดหาสินค้ามาจำหน่าย การลงทุนในทรัพย์สินและการให้สมาชิกกู้ยืมไปประกอบอาชีพ

“โดยแต่ละปีจะอนุมัติวงเงินกู้ยืมให้แก่สหกรณ์ไม่ต่ำกว่า 4,000 ล้านบาท ซึ่งสหกรณ์ที่กู้ยืมเงินสามารถส่งชำระหนี้คืนได้ตามกำหนดเกินกว่า 92%”

อธิบดีกรมส่งเสริมสหกรณ์ กล่าวอีกว่า สำหรับผลการดำเนินงานในปี 2558 ที่ผ่านมา กองทุนได้อนุมัติเงินกู้โครงการปกติ วงเงิน 2,570.166 ล้านบาท ให้สหกรณ์ 900 แห่งกู้ยืม เพื่อสนับสนุนโครงสร้างปัจจัยพื้นฐาน สนับสนุนด้านการผลิตและการตลาดและสนับสนุนการเข้าถึงแหล่งเงินทุนของสหกรณ์ และมีเงินกู้โครงการพิเศษ อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 1 อีก 15 โครงการ วงเงินกู้ 1,429.834 ล้านบาท ให้สหกรณ์ 547 แห่ง กู้ยืมไปดำเนินธุรกิจต่างๆ

อาทิ เป็นทุนรวบรวมผลไม้ในฤดูกาล ผลิตและกระจายเมล็ดพันธุ์ข้าว ธุรกิจการรวบรวมกาแฟการเสริมสร้างความมั่นคงให้สหกรณ์ขนาดเล็ก การดำเนินธุรกิจปาล์มน้ำมันของสหกรณ์ในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ สนับสนุนสหกรณ์ในพื้นที่โครงการพระราชดำริและโครงการหลวง พัฒนาธุรกิจสินเชื่อของสหกรณ์และการดำเนินงานของศูนย์กระจายสินค้าสหกรณ์

นอกจากนี้ยังมีการอนุมัติเงินกู้เป็นการเฉพาะสำหรับดำเนินโครงการพัฒนาการผลิตข้าวหอมมะลิคุณภาพ 80 ล้านบาท และช่วยเหลือเงินกู้ปลอดดอกเบี้ยให้แก่สหกรณ์ในเขตพื้นที่ภัยแล้งอีกจำนวน 300ล้านบาทด้วย

จากการดำเนินงานของกองทุนพัฒนาสหกรณ์ ล่าสุดทำให้ได้รับการประเมินผลการดำเนินงานจากกรมบัญชีกลางว่าเป็นกองทุนหมุนเวียนที่มีผลการดำเนินงานโดยรวมอยู่ในระดับดีเด่นโดยมีเกณฑ์การประเมินใน 4 ด้าน คือ ด้านการเงิน ด้านการสนองประโยชน์ต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านการปฏิบัติการ และด้านการบริหารพัฒนาทุนหมุนเวียน

ซึ่งกองทุนพัฒนาสหกรณ์ผ่านการประเมินตามหลักเกณฑ์ว่าเป็นกองทุนที่สามารถดำเนินงานได้บรรลุเป้าหมายตามภารกิจมีการพัฒนาการบริหารงานดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง และได้เข้ารับรางวัล “ผลการดำเนินงานดีเด่น”และรางวัลชมเชย “การพัฒนาดีเด่น” จากพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ในงานมอบรางวัลทุนหมุนเวียนดีเด่น ประจำปี 2559 โดยมีนายธีรภัทร ประยูรสิทธิ ปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และคณะผู้จัดงานจากกระทรวงการคลัง ร่วมให้การต้อนรับและนำชมบู๊ธนิทรรศการแสดงผลการดำเนินงานของกองทุนพัฒนาสหกรณ์ที่เข้าร่วมจัดแสดงภายในงานดังกล่าว ณ ห้องรอยัล จูบิลี่ อาคารชาเลนเจอร์ อิมแพค เมืองทองธานี เมื่อวันที่ 11กรกฎาคม 2559 ที่ผ่านมา

ทั้งนี้ กรมส่งเสริมสหกรณ์ได้จัดทำยุทธศาสตร์กองทุนพัฒนาสหกรณ์ ตั้งเป้าหมายในการเป็นกองทุนภาครัฐที่มีความมั่นคง และสามารถบริหารจัดการกองทุนให้เกิดประสิทธิภาพ สร้างโอกาสในการเข้าถึงแหล่งทุนให้กับสหกรณ์เพื่อสนับสนุนการดำเนินธุรกิจของสหกรณ์มีความเข้มแข็งและทันต่อการเปลี่ยนแปลง ซึ่งจะส่งผลต่อการสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจระดับฐานรากของประเทศให้เจริญก้าวหน้าอย่างมั่นคงต่อไป

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05087010859&srcday=2016-08-01&search=no

คิดเป็นเทคโนฯ

ธนสิทธิ์ เหล่าประเสริฐ

ใหม่ถอดด้าม…ห้องเย็นต้นแบบเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืช

การออกแบบและพัฒนาระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็นสำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืช เป็นหนึ่งผลงานวิจัยใหม่ถอดด้ามของกรมวิชาการเกษตรที่ได้รับคัดเลือกเป็นผลงานวิจัยดีเด่น ประเภทงานวิจัยสิ่งประดิษฐ์คิดค้น

โดยผลงานดังกล่าวได้รับรางวัลจาก พลเอกฉัตรชัย สาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในงานประชุมวิชาการประจำปี 2559 ของกรมวิชาการเกษตรที่จัดขึ้นภายใต้แนวคิด “สานพลังประชารัฐ พัฒนาเกษตรไทย” ณ โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ซิตี้ จอมเทียน จังหวัดชลบุรี เมื่อเร็วๆนี้

“ห้องเย็นสำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืช” ที่คิดค้นขึ้นโดยนักวิจัยสถาบันวิจัยเกษตรวิศวกรรม และศูนย์วิจัยและพัฒนาเมล็ดพันธุ์พืชพิษณุโลก กรมวิชาการเกษตร สามารถขยายผลต่อยอดสู่กลุ่มเกษตรกร วิสาหกิจชุมชน สหกรณ์ผู้ผลิตเมล็ดพันธุ์ รวมถึงหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนที่ต้องการลดต้นทุนการผลิตด้วยการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์ให้มีคุณภาพดี

อีกทั้งยังเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยเสริมขีดความสามารถ และพัฒนาการผลิตเมล็ดพันธุ์พืชของไทยให้เป็นศูนย์กลางเมล็ดพันธุ์ (Seed Hub) ของอาเซียนในอนาคต

นายอานนท์ สายคำฟู วิศวกรการเกษตร สถาบันวิจัยเกษตรวิศวกรรม กรมวิชาการเกษตร หัวหน้าโครงการวิจัยการออกแบบและพัฒนาระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็นสำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืช กล่าวว่า ไทยเป็นแหล่งผลิตเมล็ดพันธุ์พืชที่มีศักยภาพของภูมิภาคอาเซียน เนื่องจากมีภูมิประเทศและสภาพอากาศที่เอื้ออำนวยต่อการเพาะปลูก

แต่ละปีไทยมีการผลิตและส่งออกเมล็ดพันธุ์ค่อนข้างมาก สามารถนำรายได้เข้าประเทศสูง 3,000-4,000 ล้านบาท ต่อปี โดยเฉพาะเมล็ดพันธุ์ผัก เช่น พืชตระกูลแตง มะเขือเทศ พริก ข้าวโพด ถั่วฝักยาว ผักกาดกวางตุ้ง และผักบุ้งจีน เป็นต้น

ซึ่งกระบวนการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์เป็นขั้นตอนหนึ่งที่จะช่วยให้เมล็ดพันธุ์ยังคงคุณภาพดีและมีเปอร์เซ็นต์ความงอกสูง หากวิธีการเก็บรักษาไม่เหมาะสมและไม่มีประสิทธิภาพ อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อเมล็ดพันธุ์ทั้งคุณภาพและปริมาณ

วิธีเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์ให้มีคุณภาพดีวิธีหนึ่ง คือการควบคุมอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ภายในห้องเก็บเมล็ดพันธุ์ แต่ปัจจุบันเทคโนโลยีที่ใช้เก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชมีต้นทุนค่าเครื่องจักรค่อนข้างสูง และเครื่องควบคุมความชื้นสัมพัทธ์ที่ติดตั้งเพิ่มเข้าไปนั้นยังใช้พลังงานไฟฟ้าสูงขึ้นอีกด้วย

สถาบันวิจัยเกษตรวิศวกรรมจึงบูรณาการร่วมกับศูนย์วิจัยและพัฒนาเมล็ดพันธุ์พืชพิษณุโลก (Seed Lab) ได้ออกแบบและพัฒนาระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็นที่สามารถควบคุมได้ทั้งอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ในเครื่องเดียวกัน เพื่อเพิ่มสมรรถนะของเครื่องทำความเย็น ซึ่งสามารถช่วยลดต้นทุนและลดการใช้พลังงานไฟฟ้าในส่วนของเครื่องลดความชื้นได้อีกด้วย ทำให้ต้นทุนการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชและต้นทุนการผลิตพืชลดลงได้

เบื้องต้นทีมวิจัยได้ศึกษาและสำรวจข้อมูลการใช้งานห้องเย็นเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชที่ใช้กันอยู่ทั่วไปพบว่า มีการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์หลายรูปแบบ อาทิ เก็บในห้องเย็นที่ใช้ระบบปรับอากาศแบบทั่วไป ห้องเย็นที่ใช้เครื่องปรับอากาศแบบทั่วไปร่วมกับเครื่องลดความชื้น ห้องเย็นที่ใช้เครื่องทำความเย็นร่วมกับเครื่องลดความชื้น และห้องเย็นที่ใช้เครื่องทำความเย็นร่วมกับฮีทเตอร์ไฟฟ้า

ซึ่งห้องเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์บางรูปแบบยังไม่เหมาะสมสำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืช อีกทั้งยังมีต้นทุนค่าเครื่องจักรที่ค่อนข้างสูง และส่วนใหญ่ยังสิ้นเปลืองค่าไฟฟ้าที่สูงอีกด้วย

จากนั้นทีมวิจัยได้ออกแบบและสร้างห้องเย็นต้นแบบสำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชขึ้น โดยใช้คอนเซ็ปต์เดียวกับตู้คอนเทนเนอร์เพื่อความสะดวกในการเคลื่อนย้ายไปใช้งานตามสถานที่ต่างๆ ซึ่งออกแบบให้ตู้มีขนาดกว้าง 2.2 เมตร ยาว 4 เมตร สูง 2.2 เมตร ฉนวนห้องเย็นใช้โฟมโพลียูรีเทรนหนา 50 มิลลิเมตร ระบบทำความเย็นประกอบด้วย มอเตอร์คอมเพรสเซอร์ขนาด 4 แรงม้า (380 โวลต์) ใช้สารทำความเย็น R-22 ซึ่งมีความสามารถในการทำความเย็น 5.85 กิโลวัตต์

ส่วนภายในคอล์ยเย็นได้ติดตั้งคอล์ยร้อนสำหรับลดความชื้นสัมพัทธ์ขนาด 6 กิโลวัตต์ โดยคอล์ยร้อนนี้ได้นำความร้อนจากสารทำความเย็นที่ระบายทิ้งกลับมาใช้ลดความชื้นสัมพัทธ์ภายในห้อง

ทั้งนี้ได้มีการทดสอบสมรรถนะเครื่องทำความเย็นและทดสอบการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชเปรียบเทียบระหว่างห้องเย็นต้นแบบกับห้องเย็นที่ใช้ในห้องปฏิบัติการศูนย์วิจัยและพัฒนาเมล็ดพันธุ์พืชพิษณุโลก โดยทดลองเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืช 5 ชนิด ได้แก่ ถั่วเหลือง ถั่วเขียว ข้าว ผักบุ้ง และงา

ผลการทดสอบพบว่า เครื่องต้นแบบห้องเย็นสำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชที่กรมวิชาการเกษตรพัฒนาขึ้น สามารถจุเมล็ดพันธุ์ได้ 5-7 ตัน และเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชที่ความชื้นเมล็ด 10-14 เปอร์เซ็นต์ ได้เป็นระยะเวลา 8-12 เดือน ที่อุณหภูมิ 15 องศาเซลเซียสและความชื้นสัมพัทธ์ 40-50 เปอร์เซ็นต์

อีกทั้งห้องเย็นต้นแบบนี้มีสมรรถนะของเครื่องทำความเย็นที่เพิ่มขึ้น จึงทำให้ประหยัดพลังงานไฟฟ้าได้เป็นอย่างดี

นอกจากนี้จากการทดสอบคุณภาพของเมล็ดพันธุ์เปรียบเทียบระหว่างการเก็บรักษาในห้องเย็นต้นแบบกับการเก็บรักษาในห้องเย็นที่ใช้ในห้องปฏิบัติการ พบว่าเมล็ดพันธุ์พืชมีเปอร์เซ็นต์ความงอกที่ไม่แตกต่างกัน

ที่น่าสนใจห้องเย็นต้นแบบยังมีจุดเด่นคือ มีราคาต้นทุนของตัวเครื่อง ประมาณ 750,000 บาท ซึ่งถูกกว่าห้องเย็นที่ใช้กันอยู่ทั่วไปที่สามารถควบคุมอุณหภูมิได้อย่างเดียว และหากต้องการจะควบคุมความชื้นสัมพัทธ์ด้วยต้องนำเข้าเครื่องลดความชื้นจากต่างประเทศมาใช้ประกอบด้วย ซึ่งโดยรวมแล้วจะมีราคาประมาณ 1.5 ล้านบาท

อีกทั้งการควบคุมอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ในห้องเย็นทั่วไปจะต้องแยกการควบคุมโดยใช้ระบบทำความเย็นหรือคอมเพรสเซอร์ 2 ระบบ แต่กรมวิชาการเกษตรได้ออกแบบให้ห้องเย็นต้นแบบฯใช้ระบบทำความเย็นเพียงระบบเดียว แต่สามารถควบคุมได้ทั้งอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ จึงใช้พลังงานไฟฟ้าต่ำกว่าห้องเย็นที่ใช้ในห้องปฏิบัติการทดสอบเมล็ดพันธุ์ (Seed Lab)ถึง 40 เปอร์เซ็นต์ และยังสามารถเคลื่อนย้ายไปใช้งานในพื้นที่ต่างๆ ได้ตามต้องการ

นายอานนท์กล่าวถึงการวิเคราะห์ความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์สำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืชในห้องเย็นต้นแบบว่า ห้องเย็นต้นแบบฯมีอายุการใช้งาน 15 ปี ค่าซ่อมบำรุงประจำปีเฉลี่ยปีละ 3,000-5,000 บาท ใช้พลังงานไฟฟ้าเฉลี่ย 0.46 หน่วยต่อชั่วโมง หรือประมาณ 1,200 บาท ต่อเดือน

เมื่อประเมินความคุ้มค่าที่เก็บเมล็ดพันธุ์พืช จำนวน 5 ตัน ต่อปี จะมีค่าใช้จ่ายเท่ากับ 1.1 บาท ต่อกิโลกรัม ต่อเดือน และถ้าเก็บรักษาคุณภาพเมล็ดพันธุ์พืช 10 ตัน ต่อปี หรือเก็บรอบละ 5 ตัน 2 รอบ ต่อปี ค่าใช้จ่ายในการเก็บรักษาคุณภาพจะลดลงเหลือเพียง 0.55 บาท ต่อกิโลกรัม ต่อเดือน

เมื่อต้นปี 2559 กรมวิชาการเกษตรได้ขยายผลงานวิจัยฯนี้โดยนำไปทดสอบการใช้งานเก็บเมล็ดพันธุ์ถั่วเหลืองและถั่วเขียว ที่สหกรณ์นิคมลานสักจำกัด อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งอนาคตคาดว่า จะสามารถขยายผลห้องเย็นต้นแบบไปสู่กลุ่มเกษตรกร วิสาหกิจชุมชน สหกรณ์ผู้ผลิตเมล็ดพันธุ์ และผู้ประกอบการนำไปใช้เพิ่มประสิทธิภาพการเก็บรักษาคุณภาพเมล็ดพันธุ์พืชได้ และช่วยลดต้นทุนการผลิตได้ค่อนข้างมาก

หากสนใจเทคโนโลยี “ห้องเย็นแบบสำหรับการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์พืช” สามารถสอบถามเพิ่มเติมได้ที่ สถาบันวิจัยเกษตรวิศวกรรม กรมวิชาการเกษตร โทร. (02) 940-5790, (02) 579-4497, (02) 940-5581 โทรสาร (02) 940-5791 ในวันและเวลาราชการ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05106010859&srcday=2016-08-01&search=no

เก็บมาเล่า

ศิริประภา เย็นยอดวิชัย Siriprapha_jeab@outlook.com

ชีวิตเกษตรก่อนเกษียณ”เลี้ยงปลา-ทำสวนผลไม้” ของ “ดร.ปรีชา ชื่นชนกพิบูล”

เชื่อว่า มีข้าราชการและพนักงานบริษัทจำนวนมากที่อายุใกล้ 60 ปี เริ่มนับวันถอยหลังที่ก้าวเข้าสู่วัยเกษียณอย่างมีความสุข แต่บางคนอาจมีความกังวลว่าเมื่อตนก้าวพ้นวัยทำงานไปแล้วจะใช้เวลาว่างที่เหลืออย่างไร จะเข้าวัดฟังธรรม อยู่บ้านเลี้ยงหลาน หรือใช้พื้นที่ว่างข้างบ้านปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ หากใครยังคิดไม่ตกว่าจะวางแผนการใช้ชีวิตอย่างไร อยากให้ลองอ่านชีวิตเกษตรก่อนเกษียณ ของ”ดร.ปรีชา ชื่นชนกพิบูล” ที่เหลือเวลาราชการอีก 2 ปี 3 เดือน เขาวางแผนทำสวนเกษตรไว้ล่วงหน้า จนรู้ปัญหาอุปสรรคในการทำสวนเกษตร เมื่ออายุครบ 60 ปี เขาสามารถเก็บเกี่ยวความสุขในวิถีชีวิตเกษตรกร หลังวัยเกษียณได้อย่างเต็มที่

ปัจจุบัน ดร.ปรีชา ชื่นชนกพิบูลรับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการ ศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา (ETV) ในสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย (สำนักงาน กศน.) กระทรวงศึกษาธิการ

ลูกหลานชาวสวนรังสิต

ดร.ปรีชา เล่าว่า ผมเกิดและเติบโตในครอบครัวเกษตรกร เดิมคุณแม่ทำนาอยู่คลองสิบสี่ ปลูกข้าวได้เกวียนละ1,200 บาท เมื่อย้ายมาอยู่ที่นี่ ก็หันมาทำสวนแทน พื้นที่ทำกินแห่งนี้อยู่ใน โครงการปฏิรูปที่ดินของจังหวัดปทุมธานี เมื่อเปลี่ยนการเพาะปลูกจากทำนา มาทำสวนก็ต้องไปยื่นขออนุญาตจากหน่วยราชการ ครอบครัวผมหันมาทำสวนส้มบางมด ต้องใช้สารเคมีเยอะมาก ต้องฉีดยาทุกๆ7 วัน ร่างกายก็ทนไม่ไหว ก็ขอร้องคุณแม่ว่าอย่าทำต่อเลย พอดีคุณแม่ป่วย ผมจึงแบ่งเวลาว่างจากงานประจำมาทำสวนเอง เริ่มจากลงทุนหลายแสนเพื่อทำสวนมะนาว ก่อนจะปรับปรุงเป็นสวนเกษตรผสมผสานเหมือนอย่างทุกวันนี้

สวนผลไม้แบบผสมผสานแห่งนี้ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการปฏิรูปที่ดินของสำนักงานที่ดินจังหวัดปทุมธานี ที่ผู้อยู่อาศัยสามารถใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมเป็นหลัก แต่ไม่สามารถขายที่ดินได้ ปัจจุบันครอบครัว ดร.ปรีชา ถือครองที่ดินจำนวน 7 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา ตั้งอยู่ที่ ถนนสายรังสิต-นครนายก คลองสิบสอง ฝั่งเหนือ เรียกชื่ออย่างเป็นทางการว่า ที่ปฏิรูปที่ดิน ล็อก 5 ไร่ หมู่ที่ 4 ตำบลบึงน้ำรัก และจัดอยู่ในเขตการปกครองของตำบลสนั่นรัก จังหวัดปทุมธานี

ความสุขจากการเลี้ยงปลาแบบชีวจิต

ในวันที่แดดร่มลมตก อากาศกำลังเย็นสบายๆ ดร.ปรีชาทิ้งมาดผู้บริหารอีทีวี มานั่งให้อาหารปลาริมสระน้ำพร้อมกับเล่ากิจกรรมเกษตรก่อนเกษียณให้ฟังว่า การเลี้ยงปลาเป็นหนึ่งในพื้นที่แห่งความสุข และเป็นส่วนหนึ่งในงานด้านเกษตรกรรม สวนแห่งนี้มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 7 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวาถูกใช้ประโยชน์ทางการเกษตรอย่างคุ้มค่า ผืนน้ำใช้เลี้ยงปลาจำนวน 3 สายพันธุ์ ทั้งปลาสวายปลายี่สก และปลาตะเพียน อาหารที่นำมาให้ปลาคือ ผลไม้สุกงอมจนขายไม่ได้หรือมีรอยตำหนิ เช่น ขนุน มะม่วง และมะละกอสุก

ตอนแรก ดร.ปรีชาซื้อปลา 157,000 ตัวมาปล่อยเลี้ยงในบ่อดินคาดหวังว่า เลี้ยงปลาให้รอดสัก 5,000 กว่าตัว ใช้เวลาเลี้ยงสักปีเศษ ค่อยจับปลาขาย จะได้ปลาที่มีน้ำหนักอย่างต่ำตัวละ 1 กิโลกรัม แม่ค้ารับซื้อปลาในราคากิโลกรัมละ 50 บาท จะมีรายได้เข้ากระเป๋าเกือบ 5 แสนบาทเลยทีเดียวแต่ท้ายสุดเขาก็ต้องล้มเลิกความคิด เพราะความรักความผูกพันจากการเลี้ยงปลาเป็นเพื่อน

“ผมเลี้ยงปลาแบบชีวจิต กินผลไม้ได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น มะม่วง มะละกอสุก ผมไม่เคยทิ้ง นำมาเลี้ยงปลาได้หมด ตอนเย็นหลังเลิกงาน ผมก็นั่งเล่นให้อาหารปลาทุกวัน เลี้ยงพวกเขามาได้ 2 ปีจนกลายเป็นความรักความผูกพัน ปลาในสระน้ำทั้งหมด ผมไม่เคยขายเลยสักตัว ตอนนี้ ปลาสวายในบ่อ น้ำหนักตัวไม่ต่ำกว่า 5 กิโลกรัมแล้ว ส่วนปลาตะเพียน มีน้ำหนักเฉลี่ยต่อตัวไม่ต่ำกว่า 1 กิโลกรัม”

ดร.ปรีชา กล่าวว่า การเลี้ยงปลาในสวนแห่งนี้ เกิดผลดีต่อระบบนิเวศ ทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายในการทำท้องร่องครั้งละประมาณ 20,000 บาท ปัจจุบัน ปลา 3 สายพันธุ์มีข้อดีแตกต่างกัน เริ่มจาก “ปลาสวาย” จะกินอาหารประเภทผลไม้สุกที่นำมาเลี้ยง”ปลาตะเพียน” กินวัชพืชใต้น้ำเป็นอาหารส่วน “ปลายี่สก” จะอยู่ระหว่างกลาง กินอุจจาระของปลาตะเพียนและปลาสวาย ดังนั้น วงจรชีวิตความเป็นอยู่ของปลาทั้ง 3 สายพันธุ์จึงช่วยเหลือเกื้อหนุนกันเองโดยตามธรรมชาติ

ทุกวันนี้ ท้องร่องสวนแห่งนี้ ไม่มีปัญหาเรื่องสาหร่ายพันใบเรือเหมือนกับสวนอื่นๆ ทำให้ไม่ต้องเสียค่าลอกท้องร่องเลย ดร. ปรีชา เล่าว่า วิธีการเลี้ยงปลาลักษณะนี้ ยึดตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

สวนผลไม้อินทรีย์

สวนไม้ผลผสมผสานของดร.ปรีชา ถูกใช้ประโยชน์อย่างคุ้มค่าทุกตารางนิ้ว แบ่งการใช้ประโยชน์ได้เป็น 3 โซน ส่วนแรก ทำเป็นสวนมะม่วง ปลูกมะม่วงหลายสายพันธุ์กว่า 400 ต้น ส่วนที่สองเป็นพื้นที่ปลูกกล้วยหอมทองส่วนที่สาม ปลูกไม้ผลแบบผสมผสานร่วมกับสวนพืชสมุนไพรคละเคล้ากันไป เช่น ปลูกมะยงชิด 40 กว่าต้น เพื่อใช้บริโภคในครอบครัว แจกจ่ายให้ญาติสนิทมิตรสหายที่แวะเวียนเข้ามาเยี่ยมชมสวนแห่งนี้

เป็นที่น่าสังเกตว่า ผลไม้ในสวนของ ดร.ปรีชา ล้วนให้ผลผลิตดกและมีคุณภาพดี เพราะดร.ปรีชาใส่ใจบำรุงดูแลดินให้อุดมสมบูรณ์อยู่เสมอ มีคนงานช่วยโกยขี้เลนจากท้องร่องขึ้นมาใส่ร่องสวน เท่ากับเติมปุ๋ยมูลปลามาช่วยบำรุงต้นไม้ไปด้วยในตัว ทำให้ต้นมะม่วงที่ผ่านการตัดแต่งกิ่ง หรือผ่านการทำสาวมะม่วง (Repair) ได้รับธาตุอาหารที่ดี ลำต้นสมบูรณ์ เกิดการแตกหน่อ สวนกล้วยหอมทองก็มีผลผลิตที่ดีไม่แพ้กัน สังเกตได้จากสีผลที่เหลืองอร่ามและเปล่งปลั่งน่ากิน แม่ค้าเห็นสินค้าแล้วตาลุกวาว ยินดีรับซื้อผลผลิตแบบไม่อั้น

ดร.ปรีชากล่าวว่า สวนกล้วยหอมทอง พื้นที่อื่น อาจเลี้ยงหน่อกล้วยสัก 3-4 หน่อต่อกอ แต่สวนผมเลี้ยงต้นกล้วยได้กอละ 10 หน่อ เพราะดินมีความอุดมสมบูรณ์มาก แค่ใช้วิธีโกยดินเลนจากท้องร่องมาโปะร่องสวน ก็ทำให้ต้นไม้ได้รับธาตุอาหารที่ดีมากขึ้น ดินดี ต้นไม้ก็เติบโตได้อย่างเต็มที่ กล้วยหอมทองของสวนผม จึงมีรสชาติหวาน หอม อร่อย ผลอวบใหญ่ น่ากิน

ในปีนี้ ดร.ปรีชาวางแผนปลูกกล้วยหอมทองอีกสักหนึ่งรอบ เมื่อเก็บเกี่ยวผลผลิตกล้วยหอมทองรุ่นนี้เสร็จ ก็วางแผนพักดินในแปลงนี้สัก 1 ปี เพื่อลดปัญหาในเรื่องโรคพืช แต่จะสลับไปปลูกกล้วยหอมทองในแปลงถัดไปแทน

พืชสมุนไพร ขายดีไม่แพ้กัน

นอกจากนี้ ดร.ปรีชา ยังปลูก “ตะไคร้” แซมอยู่ริมท้องร่องสวน สาเหตุที่เลือกปลูกตะไคร้เพราะเป็นหนึ่งในพืชสมุนไพรยอดนิยมประจำครัวคนไทย แปลงตะไคร้เหล่านี้ จะตัดออกขายในเร็วๆ นี้ คาดว่าจะได้ผลผลิตไม่ต่ำกว่า 3 ตัน ขายในราคากิโลกรัมละ 14 บาท และยังมีรายได้จากแปลงปลูกมะละกอ โดยขายมะละกอดิบในราคากิโลกรัมละ 10 บาท มะนาวของสวนแห่งนี้ ผลโต น้ำดี มีกลิ่นหอม รสชาติเปรี้ยวจี๊ดจ๊าดถึงใจ ก็ขายดีเช่นกัน

“เกษตรผสมผสาน” โกยรายได้งาม

เมื่อถาม ดร.ปรีชาว่า “ทำสวนเกษตรผสมผสานแบบพอเพียงในลักษณะนี้ มีรายได้พอเลี้ยงตัวเองได้ไหม คำตอบที่ได้ก็คือ อยู่ได้สบาย เหลือกิน เหลือใช้ เพราะสวนเนื้อที่ 7 ไร่แห่งนี้ มีค่าใช้จ่ายหลักหมื่น เป็นค่าแรงงานให้กับคนงานจำนวน 1 คนเท่านั้น ส่วนปุ๋ยยา ก็ไม่ต้องซื้อ แค่เก็บเศษใบไม้ใบหญ้า ผลไม้ในสวนมาทำปุ๋ยหมัก น้ำหมักชีวภาพ และซื้อปุ๋ยคอกมาใช้บ้าง ถือว่ารายได้จากผลผลิตในสวนเกษตรผสมผสานแห่งนี้สามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้อย่างสบายๆนี่ผมทำเป็นสวนเกษตรตัวอย่างก่อนเกษียณให้ดูแล้ว พูดได้เต็มปากว่า ทำได้จริง” ดร.ปรีชาเล่าอย่างอารมณ์ดี

ปลูกพืชให้ตอบโจทย์ตลาด

ดร.ปรีชาบอกว่า การทำเกษตร อย่ามัวปลูกอย่างเดียว ต้องหัดเรียนรู้การตลาดด้วย ใช้หลักการตลาดนำการผลิตด้วย เพราะตลาดเป็นหัวใจหลักสำคัญที่จะช่วยให้เราขายผลผลิตได้ราคาที่ดี เกษตรกรมือใหม่ ต้องหัดเรียนรู้ทิศทางความต้องการของตลาดในแต่ละช่วงเทศกาลด้วย เพื่อผลิตสินค้าให้ทันกับความต้องการของผู้ซื้อ

“ช่วงเดือนธันวาคมไปจนถึงเดือนมกราคมปีหน้า ผมวางแผนตัดกล้วยออกขายแล้ว เพราะตรงกับเทศกาลตรุษจีน กล้วยถือเป็นผลไม้มงคลที่นิยมใช้ไหว้เจ้า ราคากล้วยในช่วงนั้นจะขายได้ราคาดีมาก หวีละ 50 บาท นี่คือตัวอย่างการวางแผนการปลูก ต้องผลิตสินค้าให้สอดคล้องกับช่วงเทศกาลสำคัญเพราะเป็นช่วงที่ผู้คนต้องกินต้องใช้พืชผักผลไม้จำนวนมาก ทุกวันนี้เกษตรกรบางรายเจ๊งเพราะปลูกโดยไม่นึกถึงตลาด พอเห็นบ้านโน้นปลูกผลไม้ชนิดนี้แล้วขายดี ก็แห่ปลูกตามเขาไปจนสินค้าล้นตลาด ขายขาดทุน” ดร.ปรีชาเล่าให้ฟังอย่างเป็นกันเอง

ดร.ปรีชาตั้งใจทำสวนไม้ผลผสมผสาน ตามแนวพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทำให้สวนผลไม้แห่งนี้ กลายเป็นหนึ่งในศูนย์การเรียนรู้ของคณาจารย์ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) จากทั่วประเทศ แวะเวียนเข้ามาศึกษาหาความรู้กันอย่างต่อเนื่อง หากใครสนใจอยากเยี่ยมชมสวนหรืออยากแลกเปลี่ยนความรู้เรื่องการทำสวนเกษตรผสมผสานกับ ดร.ปรีชา ก็สามารถแวะเข้าชมได้ในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ หรือพูดคุยสอบถามกับดร.ปรีชา ได้ที่เบอร์โทร. (081) 808-5138

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05112010859&srcday=2016-08-01&search=no

วิถีท้องถิ่น

กฤช เหลือลมัย

ซีอิ๊วอินทรีย์ที่บ้านสันป่ายาง

เพื่อนสนิทของผมคนหนึ่งเคยบอกไว้นานแล้วว่า “ความรู้เป็นที่มาของความรู้สึก” คือเขาเชื่อว่า เมื่อใดเราล่วงรู้เรื่องราว รายละเอียด เงื่อนไขข้อแม้ต่างๆ ไม่ว่าจะของคน สัตว์ หรือสิ่งของก็ตาม เราจะ “รู้สึก” ต่อสิ่งนั้นได้มากขึ้น ในแง่นี้ ความรู้จึงมีสถานะเป็นเครื่องปรุงแต่งทางอารมณ์ชนิดหนึ่ง แม้ว่าในทางปฏิบัติ มันจะต้องอาศัยสิ่งอื่นๆ อีกมาก ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพของความรู้นั้นๆ กระทั่งการยอมเปิดใจที่จะรับรู้ ซึ่งก็ย่อมมีความแตกต่างกันไปในแต่ละคน

เรื่องนี้ผมเชื่อเพื่อนมาตั้งแต่แรกได้ยินเขาพูด และในกรณีของกับข้าวกับปลา วัตถุดิบ การปรุงรสอาหาร ฯลฯ ที่ก็อาจนับว่าเป็นศาสตร์อันลึกซึ้งละเอียดอ่อนนั้น ผมคิดว่าคำพูดของเขาช่างเป็นเรื่องจริงเอาเสียจริงๆ

ความรู้แปลกๆ ใหม่ๆ ที่จะนำไปสู่ความรู้สึกเชิงโภชนารมณ์นั้นเป็นของที่ยังมีอยู่มาก และหลายครั้งก็อยู่รอบๆ ตัวเรานี้เอง

…

กลางเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา ผมได้อาศัยติดตามคณะทำงาน “กินเปลี่ยนโลก” มูลนิธิชีววิถี ไปดูขั้นตอนการทำซีอิ๊วขาวและเต้าเจี้ยวตราช้อนทอง ผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแปรรูปแม่บ้านสันป่ายาง อำเภอแม่แตง เชียงใหม่ ทั้งซีอิ๊วขาวและเต้าเจี้ยวที่นี่จะมีวางจำหน่ายในงานเกษตรอินทรีย์ที่ “กินเปลี่ยนโลก” เข้าร่วมจัดทุกครั้ง นอกจากจะมีวางที่ตลาดเขียว กาดอินทรีย์ ชมรมมังสวิรัติเชียงใหม่ และร้านเลมอนฟาร์มทั่วไป

โรงทำเต้าเจี้ยวของกลุ่มฯ เป็นอาคารชั้นเดียว แลดูสะอาดสะอ้าน เรียงไว้ด้วยโอ่งหลายสิบใบ และห้องหมัก “โคจิ” คือการเคล้าเชื้อที่ทำไว้เข้ากับเมล็ดถั่วเหลืองก่อนเข้าสู่กระบวนการหมัก กลิ่นหอมที่ผมเคยคุ้นในครัวฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณนั้น

“ป้าลอง” คุณจำลอง อินชัย ประธานกลุ่มเล่าถึงที่มาของถั่วเหลือง วัตถุดิบหลักว่า เดิมเป็นถั่วพันธุ์ตาแดงและพันธุ์ขนทองที่ชาวบ้านปลูกในพื้นที่มาแต่แรก ต่อมาก็เริ่มขยับขยายปลูกพันธุ์เชียงใหม่ 60 ที่เมล็ดใหญ่ขึ้น แต่ก็ยังเก็บเมล็ดพันธุ์กันเองอยู่ จึงมั่นใจได้ว่าเป็นถั่วเหลืองปลอดภัยทุกเมล็ดจริงๆ

“เขาจะเก็บเกี่ยวกันครั้งเดียว คือช่วงเดือนเมษายน ต้องเอาไม้เกี๊ยะใส่เพื่อกันความชื้น เรารับมาก็ต้องมาคัดขนาด คัดสี เพราะถั่วอินทรีย์ก็จะเป็นแบบนี้ ถ้าเป็นถั่วซีก ถั่วเมล็ดเล็ก หรือเมล็ดเขียวๆ เราจะไม่ใช้เลย ทำแล้วสีจะดำ ไม่สวย” ป้าลองเล่าเรื่องถั่วให้ฟังก่อน

ในแวดวงวิชาการเกษตร ถั่วเหลืองพันธุ์เชียงใหม่ 60 ที่เกษตรกรปลูกในเมืองไทยนี้ยังปลอด GMOs ไม่เหมือนถั่วเหลืองอีกกว่า 80% ในตลาด ซึ่งนำเข้าจากประเทศแถบละตินอเมริกา และมีแนวโน้มสูงที่จะปนเปื้อน GMOs ดังนั้นความมั่นใจของผู้บริโภคซีอิ๊วตราช้อนทองก็เริ่มกันตั้งแต่วัตถุดิบหลักเลยทีเดียว

“เราคัดถั่วก่อน แล้วก็ต้ม เอามาคั่วกับแป้ง บ่มโคจิ 2 วัน จากนั้นก็หมักน้ำละลายเกลือทะเลไว้ในโอ่ง ใช้เวลาอย่างน้อย 6 เดือน ถ้าจะทำซีอิ๊ว ก็เอาออกมาเจือจางน้ำเกลือ กรอง แล้วก็ต้ม แต่ถ้าทำเต้าเจี้ยวเราต้มได้เลย จากเริ่มเดือดนี่นับไปครึ่งชั่วโมง เป็นการต้มฆ่าเชื้อ” ขั้นตอนการทำของกลุ่มแม่บ้านสันป่ายางที่ดูจะง่ายๆ นี้ ผ่านการปรับปรุงสูตรมาเรื่อยๆ ตั้งแต่เริ่มทำใน พ.ศ. 2537 และได้รับตรารับรองมาตรฐาน อย. ใน 4 ปีหลังจากนั้น

ผมสงสัยว่า แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าเรากำลังจะทำเต้าเจี้ยวหรือซีอิ๊ว ป้าลองบอกว่า ขั้นตอนนั้นเหมือนกัน แต่ความที่คนนิยมกินซีอิ๊วสีคล้ำๆ ดังนั้นจะต้องสังเกตกันตั้งแต่สีของเชื้อโคจิ ถ้าเข้มอยู่แล้ว ก็จะได้ถั่วหมักสีเข้มไปด้วย อาศัยเวลาช่วง 1 เดือนจะเริ่มเห็นชัดว่าสีเข้มมากน้อยแค่ไหน ก็สามารถเลือกได้ว่าโอ่งไหนจะเอาไปทำอะไร

“ถ้าหน้าตาไม่ดี สีไม่สวย ก็เอาไปทำซีอิ๊ว” ป้าลองบอกยิ้มๆ “แต่สาธารณสุขเขาก็มีเกณฑ์ให้เราต้องใส่ไอโอดีนด้วยนะ แล้วต้องใช้น้ำกรอง ไอ้เราก็ไม่ค่อยไว้ใจนะโรงงานน้ำเนี่ย มันจะสะอาดหรือเปล่า แต่จะทำยังไงได้” ป้าลองเล่าไปเรื่อยๆ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดาๆ แต่ผมคิดว่ามันแฝงความตั้งใจ ความพยายามที่จะทำของดีๆ อยู่อย่างที่ผมรู้สึกได้ชัดเจน

…

ผมออกจะแปลกใจ เมื่อตอนท้ายๆ ของการพูดคุย ป้าลองหยิบเอาถุงพลาสติกบรรจุก้อนอะไรสีคล้ำๆ เหนียวๆ ออกมาให้ดู มันคือ “มิโสะ” นั่นเอง

“เราไปเรียนทำมิโสะกับอาจารย์ที่วังน้ำเขียวมา คือเราต้องทำมิโสะเนี่ยเพื่อเอามาแต่งสีคล้ำให้ซีอิ๊ว อย่างที่บอก คนไม่ชอบกินซีอิ๊วใสๆ”ป้าลองบอกว่า นอกจากแต่งสีแล้ว มักมีฝรั่งมาขอแบ่งซื้อไปเนืองๆ

ผมลองดมและชิมดู มิโสะของป้าลองสีคล้ำก็จริง แต่กลิ่นรสนั้นอ่อนใส เช่นเดียวกับเต้าเจี้ยวและซีอิ๊วขาว ซึ่งรสชาติหอมหวานมากๆ ไม่ต้องคิดเลยนะครับ ว่าจะใช้เหยาะ จิ้ม หรือแต่งรสเค็มให้อาหารได้ดีสักเพียงไหน

แต่มันก็แปลก ครัวบ้านผมมีซีอิ๊วของป้าลองอยู่นานแล้ว แต่ผมคงไม่รู้ หรืออาจรู้ ทว่ายังไม่มี “ความรู้” ถึงที่มาที่ไป กระบวนการทำ กระทั่งไม่ได้เคยนั่งลงคุยกับคนทำตัวเป็นๆ ที่ทั้งคุยสนุก และทำให้ผมศรัทธาต่อจิตวิญญาณการพยายามทำของดีๆ ที่มีอยู่ในตัวป้าลองอย่างเต็มเปี่ยมมาก่อน

กลับถึงบ้าน ผมไม่รอช้า หั่นเนื้อวัวเป็นชิ้นใหญ่ๆ เอาลงเคี่ยวในหม้อน้ำ ใส่หอมใหญ่ซอยและมันฝรั่งตามลงไป รุมไฟไปจนเปื่อยนุ่ม มันเกือบจะเป็นซุปโชหยุแบบญี่ปุ่นแท้ๆ แต่ก็ไม่เชิง เพราะกลิ่นและความใสมีความเฉพาะตัวอยู่มาก…แน่นอนครับ ผมปรุงรสเค็มด้วยซีอิ๊วขาวจากบ้านสันป่ายาง อันหอมหวนไปด้วยความรู้และความทรงจำของป้าลองขวดนั้น

“ความรู้” เป็นที่มาของ “ความรู้สึก(อร่อย)” จริงๆ ด้วยครับ…

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05116010859&srcday=2016-08-01&search=no

ฎีกาชาวบ้าน

โอภาส เพ็งเจริญ o-pas@matichon.co.th

ที่ดินถูกน้ำเซาะริมแม่น้ำ

ที่ดินคุณจำนูญมีโฉนดอยู่ติดแม่น้ำ ปลูกศาลาเอาไว้ริมน้ำ นานๆแวะมาสักที

ที่ดินคุณโผงอยู่ถัดเข้ามาจากที่ดินคุณจำนูญติดๆกันนั่นแหละ

วันดีคืนดีหลายๆวันหลายเดือนและหลายปี น้ำเซาะที่ดินริมตลิ่งของคุณจำนูญไปเรื่อยๆ จนที่ดินส่วนใหญ่หายไป เหลือแต่ศาลาโด่เด่อยู่กลายเป็นศาลากลางน้ำไปเสียแล้ว

ข้างฝ่ายคุณโผงเห็นท่าไม่ดี จะปล่อยไว้อย่างนั้นจะเสียหายมากไป จึงจ้างผู้รับเหมามาถมหินกั้นแนวที่ดินของตนเองไว้ตั้งแต่ส่วนที่ต่อกับผืนน้ำเข้าไปที่ดินจึงไม่กลายเป็นผืนน้ำไป

ทว่า ตอนนี้บ้านคุณโผงติดแม่น้ำแล้ว คุณโผงยินดีเป็นยิ่งนัก เย็นๆนั่งระเบียงบ้านรับลมเย็นๆริมแม่น้ำ

พอสักพักคุณจำนูญมารื้อศาลากลางน้ำออกทำแนวเขื่อนคอนกรีตเสริมเหล็ก กับถมหินลงในที่ดินที่อยู่ด้านหน้าและด้านข้างที่ดินและบ้านของคุณโผง

อ้าว! ที่ดินและบ้านของคุณโผงที่เคยเป็นบ้านริมน้ำ กลับกลายเป็นไม่ติดแม่น้ำเสียแล้วสิ

คุณโผงไปฟ้องคุณจำนูญต่อศาล หาว่าคุณจำนูญกระทำละเมิด

ขอให้พิพากษาว่า โฉนดที่ดินของคุณจำนูญหน้าบ้านคุณโผงเป็นทางน้ำสาธารณะ ห้ามคุณจำนูญทิ้งหินถมดินสร้างเขื่อนปิดกั้นหน้าบ้านคุณโผง และทำให้สภาพที่ดินของคุณโผงติดแม่น้ำดังเดิม

ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามคุณจำนูญทิ้งหินถมดินสร้างเขื่อนปิดกั้นหน้าบ้านคุณโผง

คุณจำนูญอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกคำขอห้ามคุณจำนูญทิ้งหินถมดินปิดกั้นหน้าบ้านคุณโผง

คุณโผงฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ดินที่อยู่ริมแม่น้ำและถูกน้ำเซาะจนตลิ่งพังทลายลงไปอยู่ใต้พื้นน้ำจะถือว่าเป็นที่ชายตลิ่งอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินก็ต่อเมื่อเจ้าของที่ดินนั้นมิได้สงวนสิทธิ หรือหวงกันไว้จนกลายเป็นพื้นที่ที่ประชาชนทั่วไปเข้าไปใช้ประโยชน์ได้เท่านั้น

แต่ที่ดินแปลงของคุณจำนูญที่ติดแม่น้ำแม้ถูกน้ำเซาะพังทลายลงจนกลายสภาพเป็นพื้นน้ำยาวลึกเข้าไปถึงที่ดินด้านตรงข้ามทิศตะวันตก คงเหลือเฉพาะบริเวณที่ปลูกบ้านของคุณโผงและคุณโผงได้ถมหินล้อมรอบป้องกันน้ำเซาะและน้ำท่วมไว้ได้

พื้นที่ล้อมรอบที่ดินคุณโผงซึ่งเป็นที่ดินของคุณจำนูญเป็นบริเวณที่กลายเป็นพื้นน้ำไปหมดแล้วแต่คุณจำนูญยังใช้ประโยชน์ที่ติดริมแม่น้ำ อันเป็นการสงวนสิทธิและหวงกันไว้โดยเพิ่งรื้อศาลาที่ปลูกไว้ออกไป

จึงฟังไม่ได้ว่า พื้นที่นั้นเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน

แต่เป็นของคุณจำนูญ

ดังนั้นการที่คุณจำนูญถมหินและดินในที่ดินของตน แม้จะเป็นการกั้นระหว่างบ้านคุณโผงกับแม่น้ำจนทำให้คุณโผงออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยาไม่ได้ ก็ไม่เป็นการละเมิดต่อคุณโผง

คุณโผงจึงไม่มีสิทธิห้ามคุณจำนูญกระทำการดังกล่าว และไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากคุณจำนูญ

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์

(เทียบคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3874/2554)

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา 1304 สาธารณสมบัติของแผ่นดินนั้น รวมทรัพย์สินทุกชนิดของแผ่นดินซึ่งใช้เพื่อสาธารณประโยชน์หรือสงวนไว้เพื่อประโยชน์ร่วมกัน เช่น

(1) ที่ดินรกร้างว่างเปล่า และที่ดินซึ่งมีผู้เวนคืนหรือทอดทิ้งหรือกลับมาเป็นของแผ่นดินโดยประการอื่น ตามกฎหมายที่ดิน

(2) ทรัพย์สินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน เป็นต้นว่า ที่ชายตลิ่ง ทางน้ำ ทางหลวง ทะเลสาบ

(3) ทรัพย์สินใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ เป็นต้นว่า ป้อมและโรงทหาร สำนักราชการบ้านเมือง เรือรบ อาวุธยุทธภัณฑ์

ปลูกต้นไม้จากหนังสือ

สุวรรณ พันธุ์ศรี

ชะลูด : ไม้เถา มากสรรพคุณ

สังคมที่ออกจะวุ่นวุ่นเวลานี้ ส่วนหนึ่งเป็นเรื่องของความคิด

เพราะทุกคนมีความคิดที่ไม่เหมือนกัน

แต่ทุกคนต้องยอมรับกฎกติกาอันหนึ่งที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข

หากแต่ละคนเอาความคิดของตัวเองเป็นที่ตั้ง ไม่ฟัง ไม่รับกฎกติกาที่มีอยู่ร่วมกัน สังคมโดยรวมก็หาความสงบสุขได้ยาก

ก็อย่างที่ท่านหลวงพ่อพุทธทาส ท่านว่า หากทุกคนคิดว่าความคิดตัวเจ๋งกว่าคนอื่น ชีวิตก็จะขมขื่นทั้งชีวิต

การไม่รู้จักกาลเทศะ อะไรควรไม่ควร มันก็จะมีแต่ความวุ่นวายและเป็นทุกข์

เงื่อนไขก็คือข้ออ้างโน่นอ้างนี่ ต้องอย่างนั้นอย่างนี้ ซึ่งผลิตความคิดเข้าข้างตัวเอง

เมื่อความคิดมุ่งแต่จะแหกกฎกติกา ชีวิตที่จะสุขสงบก็อย่าได้หวัง

ความคิดถ้ารู้จักพอดี พอเหมาะ พอควร ความสุขสงบก็เกิดกับทุกคน

เข้าหน้าฝนเต็มตัวแล้ว มาปลูกต้นไม้เพิ่มออกซิเจน และคืนธรรมชาติให้ร่มรื่นดีกว่า

ปักษ์นี้จะชวนปลูกต้นไม้เล็กเล็ก มีที่ว่างตรงไหนก็ปลูกมันตรงนั้น จะปลูกลงกระถาง หรือข้างรั้วก็ได้

ต้นไม้ที่ว่า เป็นไม้เถาขนาดเล็ก ชื่อ “ชะลูด”

ลักษณะของชะลูด จะมีเถาเกลี้ยง ผิวสีดำ เมื่อแกะผิวดูจะเห็นมีน้ำยางสีขาว

ใบของชะลูด ออกเป็นใบเดี่ยว ออกตามข้อเถา ข้อละ 3 ใบ ลักษณะรูปขอบขนาน หรือรูปรี โคนใบจะครีบ ปลายใบออกแหลมหรือมน เนื้อใบหนาและแข็ง

เถาชะลูดเมื่อเจริญเติบโตดีแล้วก็จะให้ดอก ดอกของชะลูดมีสีเหลือง กลิ่นหอม ออกเป็นช่อตามง่ามใบ

พอดอกเริ่มจะโรยก็จะติดผล ลักษณะผลรูปรี แข็ง

เถาชะลูดนี้ คนแต่โบราณ หรือหมอพื้นบ้านจะจัดการใช้ประโยชน์จากส่วนต่างต่างของเถา ตั้งแต่ เนื้อเถา ดอก ใบ ผลและราก

เนื้อเถา จะมีสรรพคุณบำรุงหัวใจ ขับลม และรักษาโรคลม

ดอก มีสรรพคุณรักษาอาการเป็นไข้เพ้อคลั่ง

ใบ มีสรรพคุณรักษาอาการเป็นไข้

ผลและราก มีสรรพคุณขับเสมหะที่เป็นพิษ แก้โรคลม และรักษาอาการไข้

นี่คือประโยชน์ที่ได้จากการปลูกเถาชะลูด

เวลานี้สังคมเรากำลังบ้าวัตถุ จนลืมสิ่งที่ได้จากต้นไม้

ข่าวการรุกป่าธรรมชาติช่วงที่ผ่านมาถือว่าหนักข้อขึ้นทุกวัน

ต้นไม้ที่ปลูกกว่าจะเจริญเติบโตนั้น ใช้เวลาหลายปี

แต่การตัดนั้น ใช้เวลาไม่กี่นาที

เห็นทีต้องยืมคำของพระคุณเจ้าที่เทศน์ว่า คนที่ตัดต้นไม้ เกิดใหม่ชาติหน้ามือจะด้วน?

สาธุ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเทคโนโลยีชาวบ้าน

http://info.matichon.co.th/techno/techno.php?srctag=05119010859&srcday=2016-08-01&search=no

บัญชีชาวบ้าน

วิโรจน์ เฉลิมรัตนา virojch@yahoo.com

รู้จักกับธุรกิจประกันภัย(2)

ผลิตภัณฑ์หลักของธุรกิจประกันภัย คือ การประกันวินาศภัย ซึ่งประกอบด้วย การประกันอัคคีภัย และการประกันภัยรถยนต์ บริษัทประกันภัยบางแห่งรับประกันอัคคีภัยและประกันรถยนต์ บางแห่งรับประกันอัคคีภัยแต่ไม่รับประกันภัยรถยนต์หรือรับในปริมาณน้อย ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความเชี่ยวชาญ ความถนัด เครือข่ายอู่ซ่อมรถและเซอร์เวเยอร์ บุคลากรที่มีอยู่ และความสามารถในการรับความเสี่ยงภัยด้านรถยนต์ เนื่องจากการประกันภัยรถยนต์ กิจการต้องมีความชำนาญในการดำเนินการกับคู่ค้าที่เป็นอู่ซ่อมรถยนต์และการตีราคาค่าซ่อม ที่ในปัจจุบันมีอัตราการเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนนค่อนข้างสูงและหากควบคุมไม่ดีมักส่งผลต่อต้นทุนการดำเนินธุรกิจและผลการดำเนินงานของบริษัทประกันภัย

ส่วนการรับประกันชีวิตนั้นก็เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีขนาดของตลาดค่อนข้างใหญ่ในอุตสาหกรรมประกันภัย และบริษัทประกันภัยจะต้องแยกการดำเนินธุรกิจประกันชีวิตออกจากการประกันวินาศภัย ตามกฎหมายและหลักเกณฑ์ที่กำหนดโดยสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริม

การประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) ซึ่งถือเป็นหน่วยงานกำกับดูแลธุรกิจประกันภัย

บริษัทประกันภัยจึงมักจะมีบริษัทหนึ่งรับประกันวินาศภัย รับประกันการขนส่งทางทะเล ประกันภัยรถยนต์ ประกันภัยเบ็ดเตล็ด และมีอีกหนึ่งบริษัทรับประกันชีวิต แยกต่างหากจากกัน (บางบริษัทมีเฉพาะธุรกิจประกันวินาศภัยแต่ไม่มีประกันชีวิต)

การประกันภัยเบ็ดเตล็ดนั้นหากดูจากชื่อเราจะเข้าใจว่าเป็นการประกันภัยเล็กๆน้อยๆ (ตามชื่อว่าเบ็ดเตล็ด) แต่ปรากฏว่าในปัจจุบัน มีผลิตภัณฑ์ที่จัดประเภทเป็นประกันภัยเบ็ดเตล็ด แต่มีวงเงินการรับประกันภัยและขอบเขตความรับผิดชอบของบริษัทประกันภัยที่สูงมาก เช่น การประกันความเสี่ยงภัยทุกชนิด (Industrial All Risk เรียกันย่อๆว่า IAR)

กรมธรรม์ประเภทนี้เหมาะสำหรับธุรกิจขนาดใหญ่ที่มีทุนประกันภัยสูง และความเสี่ยงภัยที่สามารถป้องกันมิให้เกิดความเสียหายขนาดใหญ่ได้ โดยปกติมีข้อยกเว้น และมีความรับผิดส่วนแรก

กรมธรรม์ความเสี่ยงภัยทุกชนิดประกอบด้วยความคุ้มครอง2 ส่วนใหญ่ๆคือ ส่วนที่ 1 การประกันภัยทรัพย์สิน (Property Damage) ส่วนที่ 2 ความรับผิดต่อบุคคลภายนอกที่มิใช่ผู้เอาประกันภัย ส่วนนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ การประกันความรับผิดต่อสาธารณชน (Public Liabilities Insurance)

ความคุ้มครองของกรมธรรม์ความเสี่ยงทุกชนิดมักจะระบุว่าคุ้มครองทุกอย่างโดยไม่คุ้มครองรายการตามข้อยกเว้น โดยทั่วไปประกอบด้วย การประกันอัคคีภัย ภัยพิเศษเพิ่มเติม (เช่น ภัยระเบิด ภัยแผ่นดินไหว ภัยลูกเห็บ ภัยอากาศยาน ภัยลมพายุ ภัยน้ำท่วม ภัยเปียกน้ำภัยจากควันภัยจากยวดยานพาหนะภัยจลาจลและนัดหยุดงาน ภัยจากการป่าเถื่อนและการกระทำด้วยเจตนาร้าย) การโจรกรรมที่ปรากฏร่องรอยงัดแงะ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ ภัยเนื่องจากความสูญเสียหรือเสียหายต่อเครื่องใช้ไฟฟ้า ภัยจากความเสียหายเนื่องจากแตกร้าวของกระจกติดตั้งเป็นส่วนหนึ่งของอาคาร อุบัติเหตุอื่นๆที่เป็นปัจจัยภายนอก (ที่มิได้ระบุในข้อยกเว้น)

ผู้เอาประกันภัยแบบ IAR จึงมักเป็นห้างสรรพสินค้า นิติบุคคลอาคารชุดโรงงานโรงแรม โรงพยาบาล ร้านอาหาร ท่าอากาศยาน และโครงการต่างๆที่มีบุคคลเข้ามาเกี่ยวข้องจำนวนมาก โดยมากการประกันภัยความเสี่ยงภัยทุกชนิดมักกำหนดให้ผู้เอาประกันภัยต้องรับผิดชอบความรับผิดส่วนแรก (Deductible)เพื่อให้ผู้เอาประกันภัยเพิ่มความระมัดระวัง โดยเฉพาะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นได้ง่าย

ธุรกิจประกันภัยกับการบริหารความเสี่ยง

หากเรามองลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัทประกันภัยแล้ว จะพบว่า การบริหารความเสี่ยง เป็นเรื่องสำคัญลำดับแรกของอุตสาหกรรมประกันภัย ที่หากบริษัทใดสามารถบริหารจัดการ “ความเสี่ยง” ให้เหลือน้อยที่สุดได้ บริษัทประกันภัยนั้นจะมีกำไรจากการดำเนินการสูงกว่าบริษัทที่บริหารความเสี่ยงได้ไม่ดี

การบริหารความเสี่ยงในกิจการประกันภัยนั้น ความเสี่ยงด้านการรับประกันภัย จะเป็นความเสี่ยงหลัก ที่บริษัทประกันภัยมีภาระผูกพันต่อผู้เอาประกันภัย โดยหากบริษัทต้องแบกรับภาระสูงกว่าความสามารถในการชำระค่าสินไหมทดแทนแล้ว หากมีความเสียหายเกิดขึ้นจริง ก็จะส่งผลกระทบต่อฐานะการเงินของบริษัทประกันภัยได้

การรับงานประกันภัยที่กระจุกตัวในกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งมากเกินไปจะทำให้เกิดความเสี่ยง การกระจายกลุ่มและประเภทการรับประกันภัยที่เหมาะสมเป็นการลดความเสี่ยงได้ การทำประกันภัยต่อเพื่อกระจายความเสี่ยงในการที่บริษัทต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายที่จะเกิดขึ้น การดำรงเงินกองทุนในอัตราสูงเป็นตัวช่วยให้บริษัทมีเงินทุนสำรองหากเกิดความเสี่ยงภัยที่มีความเสียหายสูงๆเกิดขึ้น

การบริหารการลงทุนของกิจการประกันภัย

อย่างที่ได้กล่าวไปแล้วว่า ธุรกิจประกันภัยเป็นธุรกิจที่มีเงินสดในมือสูงด้วยข้อกำหนดการดำรงเงินกองทุน และการสำรองเงินสดไว้ให้เพียงพอกับค่าสินไหมทดแทนที่อาจจะเกิดขึ้น ประกอบกับธุรกิจประกันภัย เป็นการส่งมอบสัญญาและความคุ้มครองแก่ลูกค้า โดยทั่วไปจึงมีเงินสดหมุนเวียนในมือค่อนข้างมาก บริษัทประกันภัยส่วนใหญ่จึงต้องบริหารการลงทุน โดยมีการจัดพอร์ตการลงทุนในตลาดเงินและตลาดทุน ไม่ว่าจะลงทุนในตั๋วเงินคลัง ตราสารทางการเงิน ตั๋วสัญญาใช้เงิน ใบรับฝากเงิน เงินฝากธนาคาร พันธบัตรระยะยาว หุ้นกู้ ใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น หุ้นสามัญ หุ้นบุริมสิทธิ์ และกองทุนรวมต่างๆ เป็นต้น

หากเราดูงบการเงินของบริษัทประกันภัย จะพบว่า รายได้หลัก คือ “รายได้จากการรับประกันภัย” แต่จะมีอีกท่อนหนึ่งที่แสดงรายการ “รายได้จากการลงทุน” และ “กำไรจากการลงทุน” อยู่ในงบกำไรขาดทุนด้วยเสมอ ในงบแสดงฐานะการเงินเราจะเห็นบัญชี “เงินลงทุนในหลักทรัพย์” เป็นสินทรัพย์ตัวใหญ่ นอกเหนือจาก “เบี้ยประกันภัยค้างรับ” (เหมือนลูกหนี้การค้าในกิจการขายสินค้า) อยู่ด้วยเสมอ

การบริหารพอร์ตการลงทุนของกิจการประกันภัยนั้น ถือเป็นส่วนงานหนึ่งที่มีความสำคัญกับบริษัทประกันภัยเพื่อให้ได้ผลตอบแทนเพิ่มเติมจากการมีเงินสดหมุนเวียนในมือ สามารถนำผลกำไรมาสู่บริษัทในลักษณะเพื่อเสริมเงินสำรองที่จะใช้จ่ายค่าสินไหมทดแทนตามภาระผูกพันที่บริษัทประกันภัยมีอยู่ อย่างไรก็ตาม การลงทุนของบริษัทประกันภัยต้องลงทุนภายใต้ข้อจำกัดที่มีกฎเกณฑ์ของคปภ.กำหนดไว้ เพื่อให้ความเสี่ยงจากการลงทุนอยู่ในระดับที่ยอมรับได้โดยทั่วไป

ตัวอย่างข้อจำกัดการลงทุนกิจการประกันภัยไม่ได้รับอนุญาตให้ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งมีสภาพคล่องต่ำ เช่น ไม่สามารถลงทุนในการสร้างอาคารสำนักงานเพื่อให้เช่า นอกจากสร้างอาคารเพื่อใช้เป็นสำนักงานของบริษัทเท่านั้น เป็นต้น

กิจการประกันภัย เป็นกิจการที่น่าสนใจและมีลักษณะเฉพาะ บุคลากรที่ทำงานให้กับบริษัทประกันภัยก็ต้องมีความรู้พิเศษกว่าธุรกิจซื้อมาขายไปหรือธุรกิจผลิตสินค้า คือต้องมีความรู้ด้านการประกันภัย การบริหารความเสี่ยง การวิเคราะห์ความเสี่ยง และการกระจายความเสี่ยง ต้องมีความรู้ด้านบริหารการลงทุน ต้องมีพื้นความรู้ความเข้าใจในตลาดการเงินและตลาดทุน

ในปัจจุบันนี้ฝ่ายบริหารของบริษัทประกันภัยยังต้องมีฐานข้อมูลที่พร้อมและรองรับการวิเคราะห์เหล่านี้ ต้องลงทุนในระบบคอมพิวเตอร์เพื่อเก็บข้อมูล และยังต้องบริหารต้นทุนของกิจการประกันภัยให้ต่ำที่สุด เพื่อให้มีผลกำไรคงเหลือเพียงพอกับความเสี่ยงที่ต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทนในกรณีเกิดภัยพิบัติขนาดใหญ่ขึ้นอีกด้วย