เข้าช่วงเทศกาลสงกรานต์ ปีใหม่ไทย หลายคนสนุกสนานกับการเล่นสงกรานต์ รดน้ำดำหัวผู้เฒ่าผู้แก่ ตลอดถึงเล่นน้ำกัน ส่วนใหญ่จะเป็นไปในทางสนุกสนานกันมากกว่า การเข้าวัด ฟังธรรม แห่ดอกไม้ ขนทรายเข้าวัดนั้นปัจจุบันหาได้น้อย หรือแทบจะไม่เห็นประเพณีวัฒนธรรมอันเป็นวิถีของคนสมัยเก่าหลงเหลืออยู่

อย่างไรก็ตาม ความสนุกสนานรื่นเริงนั้นก็แฝงมาด้วยความอันตรายอันจะเกิดขึ้นกับชีวิตและทรัพย์สิน อย่างน้อยก็พึงมีสติในการเล่นสงกรานต์

เมื่อมีเรื่องของน้ำเข้ามาเกี่ยวข้องกับการเล่นสงกรานต์ วันนี้เลยขอพูดถึง “ธรรมะจากน้ำ” หลายครั้ง ที่พระพุทธเจ้าท่านสอนสาวก ท่านยกตัวอย่างอุปมาอุปไมยจากสิ่งใกล้ตัว โดยเฉพาะเรื่องของธรรมชาติ

ในครั้งหนึ่งพระพุทธองค์ทรงยกตัวอย่างเรื่อง “พยับแดดและฟองน้ำ” ให้สาวกเข้าใจถึงเรื่องความไม่เที่ยงของสิ่งทั้งปวง

เคยทรงสอนเรื่องการสำรวมอินทรีย์ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ โดยยกตัวอย่างสุนัขจิ้งจอกกับเต่า โดยสุนัขจิ้งจอกนั้นหาวิธีจะกินเต่าเป็นอาหาร คอยเฝ้าดูอยู่ตลอด และทุกครั้งที่สุนัขจิ้งจอกเดินเข้าไปหาเต่า เต่าจะหดหัวหางและขา เข้ากระดองทุกครั้งไป สุนัขจิ้งจอกจึงไม่สามารถกินเต่าได้

พระพุทธองค์ทรงอุปมาอุปไมยว่า สุนัขจิ้งจอกนั้นเปรียบเสมือนกิเลส เต่าเปรียบเสมือนมนุษย์ มนุษย์ที่สำรวมอินทรีย์คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจนั้น กิเลสจะไม่สามารถทำอะไรได้

เรื่องน้ำก็เช่นกัน ถ้าเราได้ลองพิจารณา ธรรมชาติของน้ำนั้นมีอย่างน้อย 3 ลักษณะ คือ เย็น สะอาด และเข้ากับสิ่งอื่นได้ดี หรือเป็นตัวประสานนั่นเอง

ธรรมชาติของน้ำข้อแรกคือเย็น เราควรรักษาใจให้เยือกเย็น โดยเฉพาะช่วงสงกรานต์อากาศร้อนหากมีใครหรือคำพูดของใครมากระทบกระทั่ง ก็ให้เยือกเย็นไม่วู่วาม

ธรรมชาติของน้ำข้อที่สอง คือ สะอาด หากมีสิ่งใดสกปรก เราก็เอาน้ำไปชำระล้างสิ่งนั้นให้สะอาด เพราะฉะนั้นช่วงสงกรานต์นี้ให้ชำระสิ่งที่ไม่ดีในชีวิตของเราออก

ธรรมชาติของน้ำประการที่สาม คือ เข้ากับสิ่งอื่นได้ดี เช่น เวลาผสมปูน น้ำคือตัวประสานระหว่าง ปูน ทราย หิน เข้าด้วยกัน เหมือนชีวิตคู่หรือชีวิตครอบครัว อย่าต่างคนต่างถือดี เดี๋ยวทะเลาะกันไม่เลิก แต่ต้องปรับตัว ปรับความคิดเข้าหากัน ประสานกัน พูดคุยกัน จึงจะเหมือนปูนที่ก่อเป็นผนังบ้านอย่างแข็งแรงแน่นหนาได้เพราะมีน้ำเป็นตัวประสาน

เทศกาลสงกรานต์ปีใหม่ไทยนี้ ขอให้ทุกท่านทำตัวให้เป็นน้ำที่เย็น สะอาด และประสานหัวใจให้มีความสุข ด้วยธรรมะจากน้ำ

วัดพระธาตุช่อแฮ พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ วัดคู่บ้านคู่เมืองของ จ.แพร่ ชาวแพร่จะให้ความเคารพบูชาพระธาตุช่อแฮและหลวงพ่อช่อแฮ พระประธานในพระอุโบสถอย่างมาก ทุกปีจะมีการจัดงานประเพณีนมัสการพระธาตุและแห่ตุงหลวงอย่างยิ่งใหญ่

ถ้าพูดในเชิงท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมถือเป็นวัดท่องเที่ยวอันดับหนึ่งของ จ.แพร่ เรียกได้ว่าใครไปเที่ยวแพร่แล้วไม่ได้ขึ้นไปสักการะถือว่ามาไม่ถึงแพร่ โดยเฉพาะชาวปีเสือมักจะเดินทางมาสักการะเนืองแน่น เนื่องจากเชื่อกันว่าพระธาตุช่อแฮเป็นพระธาตุสำหรับชาวปีขาล

หากมองในเชิงการบริหารและพัฒนา ถือเป็นวัดที่มีการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบและมีแบบแผน ใครมาเที่ยวมานมัสการพระธาตุจะรู้สึกได้เลยว่าวัดบริหารอย่างมีแบบแผนเป็นระบบทั้งในด้านท่องเที่ยว สิ่งแวดล้อม วัฒนธรรมประเพณีและอื่นๆ ปัจจุบันมีพระโกศัยเจติยารักษ์ เป็นเจ้าอาวาสและดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะจังหวัดแพร่ด้วย

“อาตมาบริหารและพัฒนาวัดมุ่งให้เป็นไปตามหลักไตรสิกขา คือ ศีล (ความเรียบร้อยดีงาม) สมาธิ (ความสงบตั้งมั่น) ปัญญา (ความรู้จริง) โดยใช้หลักสัทธรรม 3 คือ ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ ขับเคลื่อน ทำครบทุกมิติ ทั้งปริยัติ (ศึกษาเรียนรู้) ปฏิบัติ (ลงมือทำ) ปฏิเวธ (ผลสัมฤทธิ์) เริ่มจากขั้นปริยัติคือการศึกษาของพระเณรเป็นอันดับแรก”

การศึกษาของภิกษุสามเณรวัดพระธาตุช่อแฮเป็นเรื่องที่เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันให้ความสำคัญอย่างมากและมีวิธีปฏิบัติชัดเจนว่า ผู้ที่ต้องการบวชเรียนจะต้องย้ายทะเบียนบ้านมาอยู่ที่วัดพระธาตุช่อแฮ (โดยความยินยอมของพ่อแม่) อาจมาเป็นเด็กวัดก่อนแล้วค่อยบวชเรียน และเมื่อบวชแล้วจะต้องเรียนนักธรรมและบาลีด้วยส่วนปริยัติสามัญทางวัดสนับสนุนอยู่แล้ว

“การศึกษาของพระเณรในส่วนนักธรรมมีชั้นตรี โท เอก บาลีมีประโยค 1-2 ถึง ป.ธ.9 ปริยัติสามัญ ม.1-6 ถ้าเรียนจบก็ไปต่อปริญญาตรี โท เอก ที่มหาวิทยาลัยสงฆ์ได้ อย่างที่ จ.แพร่ มีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร) วิทยาเขตแพร่อยู่ หรือต่อมหาวิทยาลัยทางโลกก็ได้อาตมาส่งเสริมเต็มที่ในเรื่องทุนโยมพ่อโยมแม่เณรไม่ต้องห่วง ขอแค่ตั้งใจเรียน ทำหน้าที่ในวัดอย่างสมบูรณ์และทำตามข้อตกลงให้ได้

เมื่อบวชแล้วต้องเรียนอย่างน้อย 3 ปี ห้ามสึกก่อน 3 ปี (อันนี้บังคับ) อย่างกลาง 6 ปี มาก 10 ปี (แล้วแต่จะอยู่ได้) ที่กำหนดเช่นนี้เพราะต้องการให้เขาเรียนและได้ความรู้จากการบวชจริงๆ เป็นประโยชน์สำหรับเขาทั้งสิ้น ถ้ารูปไหนอุตสาหะเราสนับสนุนทุนเรียนจนจบทั้งทางธรรมบาลีและทางโลก เช่น ถ้าสอบได้ประโยค 1-2 ถวาย 2 หมื่นบาท ประโยค 3 จำนวน 3 หมื่นบาท เพิ่มขึ้นประโยคละหนึ่งหมื่นบาท ส่วนประโยค 9 จำนวน 1 แสนบาท ลองคิดดูถ้าสอบได้ทุกปีจนถึงประโยค 9 ก็ถือว่าได้เยอะมากที่จะเป็นทุนเรียนต่อหรือจะให้โยมพ่อโยมแม่ยังได้เลย

อาตมาตั้งใจพัฒนาลูกศิษย์ให้มีความรู้คู่ธรรม มีความรู้ทั้งคดีโลกและคดีธรรม ที่สำคัญต้องการสร้างศาสนทายาทที่ดี มีคุณภาพและความรู้เพื่อสืบทอดและทำงานรักษาพระพุทธศาสนา เช่น ไปเป็นเจ้าอาวาสตามวัดต่างๆ ที่เจ้าอาวาสขาดแคลน หรือไปเป็นพระธรรมทูตต่างประเทศ หรือพระวิปัสสนากรรมฐานสอนญาติโยมและชาวพุทธต่อไป”

เจ้าอาวาสวัดพระธาตุช่อแฮ กล่าวต่อว่า เมื่อทำขั้นแรกคือปริยัติแล้ว ขั้นปฏิบัติก็ได้ทำควบคู่ไปด้วย โดยมีการจัดปฏิบัติธรรมอยู่ตลอดปีละหลายครั้ง โดยเฉพาะในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาและวันสำคัญในโอกาสพิเศษอื่นๆ โดยจะมีพระวิปัสสนาจารย์ในวัดนำญาติโยมและชาวพุทธปฏิบัติกรรมฐาน ซึ่งการจัดแต่ละครั้งจะมีญาติโยมมาร่วมจำนวนมาก

เน้นการมีส่วนร่วมของชุมชน ทำวัดให้เป็นศูนย์กลางของชุมชนในด้านต่างๆ ทั้งด้านวัฒนธรรมประเพณี ด้านสิ่งแวดล้อม ด้านเศรษฐกิจโดยส่งเสริมชาวบ้านให้มีรายได้ มีเศรษฐกิจพอเพียง มีหมู่บ้านโอท็อปเพื่อการท่องเที่ยว เหล่านี้เป็นการบริหารจัดการร่วมกันระหว่างวัดกับชุมชน ท้องถิ่น ภาคราชการ ใช้หลักของบวรร่วมทำงานด้วยกัน”

พระโกศัยเจติยารักษ์ กล่าวต่อว่า รูปแบบการบริหารวัดพระธาตุช่อแฮเน้นกระบวนการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ไม่ใช่วัดทำคนเดียว เราพยายามหาเครื่องมือและองค์ความรู้ต่างๆ โดยเฉพาะองค์ความรู้จากการวิจัยมาใช้ในการพัฒนาวัดโดยร่วมกับภาคส่วนต่างๆ

“ครั้งแรกเราทำการวิจัยเรื่องท่องเที่ยวบริเวณรอบวัดพระธาตุช่อแฮ ในความร่วมมือของชุมชนในเขตเทศบาลตำบลช่อแฮ โดยที่ได้งบจาก สกว. ต่อมาเรามาต่อยอดการมาวิจัยเรื่องของประเพณี 12 เดือน เราก็มาดูว่าใน 12 เดือนนี้มีประเพณีใดต้องสืบทอด ประเพณีใดต้องฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ และการวิจัยครั้งนี้ก็เป็นผลให้มีการจัดงาน ประเพณีไหว้พระธาตุช่อแฮ เมืองแพร่แห่ตุงหลวง ของชุมชนชาวแพร่มาจนถึงปัจจุบัน

สิ่งที่น่าภูมิใจจากการจัดงานประเพณีไหว้พระธาตุฯ อันเป็นงานประจำ จ.แพร่ นั้นได้เป็นรูปแบบหรือโมเดลให้กับทุกอำเภอ ตำบล และหมู่บ้านต่างๆ จำนวนมากนำไปจัดงานในรูปแบบของตัวเอง เพื่อเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมและประเพณีของท้องถิ่นตัวเอง ทุกวันนี้อาตมาก็นั่งเป็นประธานสภาวัฒนธรรมตำบลช่อแฮด้วย”  รองเจ้าคณะจังหวัดแพร่ กล่าวทิ้งท้าย

ปิดฉากไปด้วยความเรียบร้อยงดงามและเป็นที่เจริญศรัทธาของพุทธศาสนิกชนกับ “โครงการธรรมยาตราตามรอยบาทพระศาสดา พุทธภูมิ อินเดีย-เนปาล” รุ่น 5 2560/2561 ในความรับผิดชอบของกองงานพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล ซึ่งได้ขับเคลื่อนตามดำริและนโยบายการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงปฏิบัติการของ พระธรรมโพธิวงศ์ (วีรยุทธ์ วีรยุทฺโธ) เจ้าอาวาสวัดไทยพุทธคยา หัวหน้าพระธรรมทูตสายอินเดีย-เนปาล

โครงการสำเร็จด้วยดี เพราะทีมพระธรรมทูตสายอินเดีย-เนปาล มีความเข้มแข็งและมีประสบการณ์ เริ่มจากหัวหน้าพระธรรมทูตคือ พระธรรมโพธิวงศ์ ซึ่งเป็นเสาหลักให้ลูกทีมได้อุ่นใจ ขณะที่ลูกทีมล้วนแล้วแต่เป็นระดับผู้นำองค์กร เป็นงาน รู้หน้าที่ และมีความรู้ความสามารถทั้งทางธรรมและทางโลก

เริ่มจาก พระศรีโพธิวิเทศ (สุพจน์ ป.ธ.9) เจ้าอาวาสวัดไทยลุมพินี ประเทศเนปาล พระครูปริยัติโพธิวิเทศ หรือท่านพระมหา ดร.คมสรณ์ คุตฺตธมฺโม เจ้าอาวาสวัดไทยสาวัตถี ประเทศอินเดีย ซึ่งควบโฆษกพระธรรมทูต อินเดีย-เนปาล อีกตำแหน่ง ความรู้เรื่องอินเดียแน่นปึ้ก

พระครูปลัดโพธิวงศ์วรวัฒน์ (ป้อม) เลขานุการ วัดไทยพุทธคยา ประเทศอินเดีย พระครูศรีพัฒนวีราภรณ์ (ปราโมทย์) เจ้าอาวาสวัดพระราชวังกบิลพัสดุ์ ประเทศเนปาล และที่ขาดไม่ได้คือ พระครูนรนาถเจติยาภิรักษ์ (สมพงษ์) วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ ประเทศอินเดีย ในฐานะหัวหน้าโครงการธรรมยาตราฯ ครั้งนี้

อีกรูปหนึ่งที่ขาดไม่ได้จริงๆ คือ พระอาจารย์ประวัติ ปวัตโต วัดนาคปรก ภาษีเจริญ กรุงเทพฯ ท่านรูปนี้มีบทบาทสำคัญ คือ เป็นผู้นำในการเดินธรรมยาตราของโครงการนี้

ระยะเวลาของโครงการเริ่มตั้งแต่วันที่ 26 ธ.ค. 2560 และสิ้นสุดวันที่ 29 มี.ค. 2561 รวมระยะเวลา 95 วัน ขณะที่ระยะทางธรรมยาตราในเส้นทางที่กำหนดรวม 2,600 กิโลเมตร มีภิกษุเข้าร่วมธรรมยาตรา (เดินธุดงค์) ทั้งสิ้น 120 รูป

เป็น 120 รูป ที่ผ่านการทดสอบ การพิจารณา และคัดเลือกจาก 300 รูปที่เดินธรรมยาตราที่ประเทศไทยมาก่อนที่ จ.นครราชสีมา เป็นเวลา 20 วัน ซึ่งคุณสมบัติของผู้ผ่านการคัดเลือกนอกจากจะมีศรัทธาและมีความตั้งใจแน่วแน่แล้วจะต้องมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง และไม่มีโรคประจำตัวที่อาจเป็นอุปสรรคต่อธรรมยาตรา

วันที่ 26 ธ.ค. 2560 คือวันที่คณะธรรมยาตราเดินทางถึงพุทธคยาและพักที่วัดไทยพุทธคยา ประเทศอินเดีย จากนั้นได้ปฏิบัติกรรมฐาน สวดมนต์ ทั้งที่วัดไทยพุทธคยาและใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ พุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พร้อมได้ประกอบพิธีสวดมนต์ข้ามปีในวันที่ 31 ธ.ค. 2560

จากนั้นในวันที่ 2 ม.ค. 2560 คณะธรรมยาตราทั้ง 120 รูป ก็ได้กราบลาพุทธคยาออกธรรมยาตราไปยังสถานที่ต่างๆ ตามเส้นทางที่ได้กำหนดไว้ ทั้งในอินเดียและเนปาล

พระครูนรนาถเจติยาภิรักษ์ หัวหน้าโครงการธรรมยาตราฯ กล่าวว่า ทุกสถานที่สำคัญที่คณะเดินทางไปถึงนอกจากปฏิบัติกรรมฐาน สวดมนต์ เจริญจิตตภาวนาแล้วจะมีการสาธยายพระสูตรที่มีความเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ อย่างเช่น เมื่อไปถึงวัดเชตวันมหาวิหาร เมืองราชคฤห์ ซึ่งเดินทางไปถึงในวันมาฆบูชาพอดี ก็จะมีการสวดโอวาทปาติโมกข์ เหมือนดังที่พระพุทธองค์ได้ตรัสแสดงแก่พระอรหันต์ 1250 รูปในสมัยพุทธกาลที่วัดแห่งนี้

หัวหน้าโครงการธรรมยาตราฯ กล่าวต่อว่า ตลอดเส้นทางธรรมยาตราที่มีระยะทาง 2,600 กิโลเมตร พระสงฆ์ที่ร่วมเดินหลายรูปต่างมีอาการป่วย เช่น เจ็บคอ ตัวร้อน เป็นไข้หวัด ปวดเข่า ปวดขา ครั่นเนื้อครั่นตัว ท้องเสียบางช่วง แต่ท่านเหล่านี้ต่างตั้งใจและอดทน พากเพียรตั้งจิตถวายเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา และผ่านมาได้

“ความสำเร็จของโครงการนอกจากญาติโยมได้ร่วมทำบุญกันอย่างแพร่หลายแล้ว ก็ถือว่าเป็นการประกาศพระพุทธศาสนาอีกวิธีหนึ่งที่จะทำให้คนอินเดียและชาวโลกได้รู้จักพระพุทธศาสนาและเกิดความศรัทธาในพระพุทธศาสนามากขึ้น ที่สำคัญเรายังจะได้พระสงฆ์มาปฏิบัติศาสนกิจที่ประเทศอินเดียเพิ่มขึ้นด้วย โดยหลังจากนี้จะมีการพิจารณาคัดเลือกเพื่อมาปฏิบัติศาสนกิจที่อินเดียต่อไป”

ทว่า ไฮไลต์ของการเดินธรรมยาตราครั้งนี้ ก็คงต้องยกให้ “เจ้าโส” สุนัขผู้พิทักษ์พระภิกษุที่เดินธรรมยาตราตามรอยบาทพระศาสดามาตั้งแต่รุ่นที่ 3, 4 จนมาถึงรุ่น 5 และครั้งนี้ เจ้าโสได้ชวนเพื่อนอีก 2 ตัวมาร่วมเดินกับคณะธรรมยาตราด้วย…เหลือเกินจริงๆ

ก่อนถึงงานบุญมหาสงกรานต์ของไทยในกลางเดือน เม.ย.นี้ มีบุญใหญ่อยากเชิญชวนคนไทยและชาวพุทธทั้งหลาย โดยเฉพาะชาวสมุทรปราการและกรุงเทพฯ ไปร่วมกันให้มากๆ กับงาน “พิธียกยอดพระมหาเจดีย์ พุทธคยา” ณ วัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตี ๙๘๙ ต.จระเข้น้อย อ.บางเสาธง จ.สมุทรปราการ ในวันที่ 4 เม.ย. 2561

ภาคเช้าสมโภชยอดพระมหาเจดีย์

การประกอบพิธียกยอดพระมหาเจดีย์พุทธคยาจะเริ่มขึ้นในเวลา 15.00 น.โดยประมาณ แต่ประชาชนสามารถเดินทางไปร่วมงานได้ตั้งแต่ภาคเช้า เนื่องจากมี “พิธีสมโภชยอดพระมหาเจดีย์พุทธคยา” ซึ่งจะเริ่มในเวลา 10.00 น. โดยพระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์ 61 รูป เจริญชัยมงคลคาถาเฉลิมฉลอง “ยอดพระมหาเจดีย์” ที่ได้อัญเชิญมาจากประเทศอินเดีย

หลังจากนั้น เวลา 11.00 น. จะมีพิธีตักบาตรพระธุดงค์ 120 รูป ในโครงการธุดงค์ธรรมยาตรา ตามรอยบาทพระศาสดา แดนพุทธภูมิ อินเดีย-เนปาล ซึ่งได้ปฏิบัติศาสนกิจครบกำหนดโครงการ ในการเดินทางจาริกไปในแผ่นดินพุทธภูมิเป็นเวลา 99 วัน ระยะทาง 2,600 กิโลเมตร โดยได้จาริกไปสังเวชนียสถานทั้ง 4 แห่ง และวัดเชตวันมหาวิหาร อันเป็นสถานที่ตั้งแห่งกองทัพธรรมในครั้งพุทธกาลด้วย

ทั้ง 120 รูป เพิ่งเดินทางกลับถึงประเทศไทยในวันที่ 30 มี.ค.ที่ผ่านมา และจะเข้าร่วมในพิธีสมโภชและยกยอดพระมหาเจดีย์พุทธคยา ในวันที่ 4 เม.ย. 2561 ด้วย

ต้องบอกก่อนว่า โครงการธุดงค์ธรรมยาตรา ตามรอยบาทพระศาสดาแดนพุทธภูมิ เป็นโครงการในความรับผิดชอบของคณะพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล ซึ่งนำโดย พระธรรมโพธิวงศ์ (วีระยุทธ์ วีรยุทโธ) เจ้าอาวาสวัดไทยพุทธคยา ประเทศอินเดีย และหัวหน้าพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล ได้จัดขึ้น และได้วางระยะเวลาสิ้นสุดโครงการให้สอดรับกับงานยกยอดพระมหาเจดีย์ในวันที่ 4 เม.ย. เท่ากับพระธุดงค์ 120 รูป ได้เป็นสักขีในพิธีสมโภชและยกยอดพระมหาเจดีย์พุทธคยา วัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตีด้วย

ชาวสมุทรปราการและกรุงเทพฯ จึงไม่ควรพลาดโอกาสในการทำบุญ จัดแจงเตรียมของทำบุญไปใส่บาตรพระธุดงค์ 120 รูป ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นพระที่มีศรัทธาและอุตสาหะแรงกล้าในธุดงค์ธรรมยาตราเพื่อน้อมถวายเป็นพุทธบูชา เสร็จแล้วรอร่วมพิธียกยอดพระมหาเจดีย์ในเวลา 15.00 น.ต่อไป

ภาคบ่าย พิธียกยอดพระมหาเจดีย์

หลังจากพิธีในภาคเช้าเสร็จก็จะเปิดให้ประชาชนที่มาร่วมงานได้ทำบุญปิดทองยอดพระมหาเจดีย์ตามอัธยาศัย ก่อนที่เวลา 15.00 น.โดยประมาณ จะได้ประกอบพิธียกยอดพระเจดีย์ขึ้นประดิษฐานบนพระมหาเจดีย์ โดยมี “พระพรหมสิทธิ” เจ้าอาวาสวัดสระเกศ เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ และมี “วิชัย ศรีวัฒนประภา” ประธานมูลนิธิวัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตี และประธานกรรมการ กลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ เป็นประธานฝ่ายฆราวาส

สำหรับแผ่นทองคำซึ่งนำมาใช้ปิดยอดพระมหาเจดีย์นั้น พระธรรมโพธิวงศ์ หัวหน้าพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล ได้ประกอบพิธีอธิษฐานจิต ขออาราธนากระแสบุญบารมีของหลวงพ่อพระพุทธองค์ดำ เมืองนาลันทา ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ 1 ใน 3 องค์ ที่คนอินเดียนับถืออย่างมาก เมื่อวันที่ 27 มี.ค.ที่ผ่านมา ก่อนนำกลับประเทศไทยพร้อมบยอดพระมหาเจดีย์พุทธคยา

ขณะที่ยอดพระมหาเจดีย์ซึ่งจะยกขึ้นประดิษฐานบนพระมหาเจดีย์นั้น มีขนาดความสูงอยู่ที่ 71 เซนติเมตร เป็นยอดที่แกะสลักด้วยหินทรายจากเมืองจูนนาห์ ประเทศอินเดีย โดยนายช่างชาวอินเดีย ซึ่งมีอาชีพแกะสลักพระสืบทอดกันมาแต่ครั้งพุทธกาล ก่อนอัญเชิญกลับประเทศไทย พระธรรมโพธิวงศ์ หัวหน้าพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล และคณะพระธรรมทูตฯ ได้ประกอบพิธีอธิษฐานจิตและเจริญพระพุทธมนต์สมโภช จากนั้นได้มอบให้ “กนกศักดิ์ ปิ่นแสง” ตัวแทนคณะกรรมการสร้างวัด อัญเชิญกลับวัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตี  สำหรับผู้ที่จะไปร่วมงานดังกล่าวในวันที่ 4 เม.ย.นี้ สามารถติดต่อสอบถามรายละเอียดได้ที่หมายเลขโทรศัพท์ 09-0519-7989

วันนี้ชมราหูแกะแบบคู่ สุริยประภา-จันทรประภา ครูบานันตา วัดทุ่งม่านใต้ จ.ลำปาง สุดยอดเครื่องรางล้ำค่าแห่งแดนล้านนา ท่านแกะจากกะลาตาเดียวตามที่หาได้ มีทั้งแบบคู่และเดี่ยว มีทั้งลงรัก ชาดและปิดทองกับแบบที่ไม่ลงอะไรเลย เล่ากันว่าท่านได้แกะกะลาให้ครูบาศรีวิชัยในคราวที่เดินทางไปกรุงเทพฯ เพื่อสอบอธิกรณ์ในสมัยนั้นด้วย แต่ปัจจุบันไม่มีใครได้พบเห็นกะลาคู่นั้นแล้ว

ในการจะลงอักขระกะลาของครูบานันตานั้น ท่านจะสร้างปะรำพิธีกลางแม่น้ำตุ๋ยหลังวัดทุ่งม่านใต้ จะลงในฤกษ์ดีก่อนแล้วมาลงตัวสุดท้ายในฤกษ์ใหญ่ หากเป็นยันต์สุริยประภาจะต้องรอเวลาเกิดสุริยคราส ส่วนยันต์จันทรประภาต้องรอเวลาเกิดจันทรคราสเท่านั้น ซึ่งในหนึ่งปีเกิดเพียงไม่กี่ครั้งและเวลาที่ลงยันต์ต้องเริ่มตั้งแต่ตอนเกิดสุริยคราสหรือจันทรคราส และไปสิ้นสุดการลงยันต์เมื่อหมดสุริยคราสและจันทรคราส ลงยันต์ได้เท่าไรก็เท่านั้น

พระคาถาที่ใช้ลงในยันต์สุริยประภา

กุเสโต มะมะ กุเสโต

โตลาโม มะมะ โตลาโม

คุยหะโม มะมะ คุยหะโม

คุตติโม มะมะ คุตติโมฯ

พระคาถาที่ใช้ลงในยันต์จันทรประภา

ยะถาตัง มะมะ ตังถายะ

ตะวะตัง มะมะ ตังวะตัง

ตังเสกา มะมะ กาเสตัง

กาติยะ มะมะ ยะติกาฯ

ตำนานพระราหูนั้นได้กล่าวว่า มีพระฤๅษีผู้ทรงฌานสมาบัติสถิตอยู่ที่เขายุคนธรได้พิจารณาด้วยอำนาจทิพยจักษุญาณแล้วเกิดปริวิตกว่า ในภายภาคหน้ามนุษย์จะต้องเผชิญด้วยทุกข์เข็ญต่างๆ ท่านจึงได้ประดิษฐ์ยันต์วิเศษคือ สุริยประภาและจันทรประภา เพื่อให้เป็นที่พึ่งแก่มนุษย์ในภายภาคหน้า อุปเท่ห์ของยันต์ทั้งสองนี้เป็นของหาสิ่งใดเทียบมิได้ โดยฤกษ์ที่ใช้ลงยันต์ทั้งสองนี้ หากเป็นยันต์สุริยประภาต้องลงในเวลาที่เกิดสุริยคราส หากเป็นยันต์จันทรประภาต้องลงในเวลาที่เกิดจันทรคราส

คุณวิเศษของยันต์ทั้งสองนั้น กล่าวกันว่า ถ้าไปหลงทางที่ไหน ไม่มีคนช่วยเหลือ ให้เอายันต์ทั้งสองมาบูชาแล้วสวดคาถาทั้งสองบท จะมีผู้นำข้าวปลาอาหารมาให้

หากหวังได้ลาภและเงินทองให้เอายันต์จันทรประภาใส่อับเงิน เอายันต์สุริยประภาใส่อับทอง พร้อมใส่เครื่องหอมบูชาในอับเงินและอับทอง พร้อมกับตั้งจิตอธิษฐานจะสมปรารถนาในสิ่งที่ต้องการ

ถ้าจะเข้าปะทะกับศัตรู ให้เอายันต์สุริยประภาเจิมด้วยเครื่องหอมและเสกด้วยคาถาสุริยประภาและนำติดตัวไปด้วย จะเป็นเครื่องป้องกัน มีความคงกระพันชาตรี

ถ้าหากสามีหรือภรรยา แตกแยกมีการเอาใจออกห่างกัน ให้เขียนชื่ออีกฝ่ายแล้วเอายันต์จันทรประภาทับพร้อมเสกคาถา จะกลับมารักใคร่กันเหมือนเดิม

หากเจ้านายโกรธเคืองให้เอายันต์สุริยประภาเจิมด้วยเครื่องหอมแล้วเสกคาถาสุริยประภา 3 ครั้งและนำติดตัวไว้ เมื่อพบหน้ากันก็จะหายโกรธเคือง

ครูบานันตา วัดทุ่งม่านใต้ จ.ลำปาง เกิดที่บ้านทุ่งม่านใต้ พ.ศ. 2415 ท่านเป็นครูบาอาจารย์ยุคเดียวกับครูบาศรีวิชัย นักบุญแห่งลานนาไทย ท่านเป็นพระสมถะไม่ยึดติดกับลาภยศ ไม่สะสมทรัพย์สิน ยังเป็นพระนักพัฒนาอีกด้วย ท่านสร้างวัตถุมงคลเพื่อแจกลูกศิษย์ไว้ใช้ป้องกันภัยต่างๆ เช่น ตะกรุดโทน เสื้อยันต์ ผ้ายันต์ วัวธนู และกะลาพระราหู เล่ากันว่าแม้แต่หลวงพ่อน้อย วัดศีรษะทอง จ.นครปฐม ยังมาเรียนวิชาทำกะลาเพิ่มเติมจากครูบานันตาอีกด้วย ครูบานันตา มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2504 อายุได้ 90 ปีครูบานันตา ได้จดบันทึกคาถาบูชาพระราหูในสมุดปับสา ดังนี้

ตั้งนะโม 3 จบ

“เนนทะมันเต อัสสะ กัสสะ มัสสะลิจิระลานัง มาบังกะชะลินิสัวละ สัวติมะวิ มะชะก๊ะ พินิรัมป๊ะ ถะสัวละสัวติ ยะถาตัง ยะมะมะ ตังวะวะ มะมะตัง ตัง เสกามะมะกาติ ยะนานิ”