ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

14 มิถุนายน 2559 เวลา 10:36 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/437276

โดย…พริบพันดาว ภาพ… คลังภาพโพสต์ทูเดย์

ในปี 2558 ที่ผ่านมา ข้อมูลจากกรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) รายงานข้อมูลว่า ประเทศไทยมีขยะพลาสติกและโฟมสะสมมากถึง 2.7 ล้านตัน หรือเกิดขึ้นวันละ 7,000 ตัน ในจำนวนนี้เป็นถุงพลาสติก 80% หรือเกิดขึ้นวันละ 5,300 ตัน ซึ่งถือเป็นสถานการณ์ด้านสิ่งแวดล้อมที่น่าเป็นห่วง เนื่องจากพลาสติกผลิตขึ้นจากสารสังเคราะห์ปิโตรเลียม ทำให้ต้องใช้เวลานานนับร้อยปีจึงจะสามารถย่อยสลายไปตามธรรมชาติ ดังนั้นหากไม่มีการรณรงค์ต่อเนื่องสังคมไทยอาจกลายเป็นสังคมที่เต็มไปด้วยขยะก็ได้

การแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างเร่งด่วน กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้ดำเนินโครงการลดใช้ถุงพลาสติกทุกวันที่ 15 ของเดือน โดยร่วมกับเครือข่ายธุรกิจภาคเอกชน 15 องค์กร ตั้งแต่วันที่ 15 ส.ค. 2558 เป็นต้นมา ปรากฏว่าสามารถรณรงค์จูงใจให้ลูกค้าลดการใช้ถุงพลาสติก เช่น การเพิ่มคะแนนสะสมเพื่อแลกของกำนัล การมอบคูปองส่วนลดให้ลูกค้า เป็นต้น สามารถลดปริมาณการใช้ถุงพลาสติกเพียงเดือนเดียวได้รวมกันถึง 1,785,744 ใบ ซึ่งถือว่าสูงมาก จึงมีการรณรงค์การใช้ถุงพลาสติกเป็นไปอย่างเข้มข้น โดยให้ทุกวันที่ 30 ของทุกเดือนเป็นวันงดใช้ถุงพลาสติก

สำหรับในปี 2559 องค์กรภาครัฐและเอกชนที่ทำธุรกิจห้างสรรพสินค้าและค้าปลีก 57 แห่ง ได้ร่วมลงนามประกาศปฏิญญา “รักกรุงเทพฯ รักษ์สิ่งแวดล้อม” ในกิจกรรมเนื่องในวันสิ่งแวดล้อมโลก ของกรุงเทพมหานคร และองค์กรระหว่างประเทศ 12 ประเทศ 2 องค์กร เพื่อส่งเสริมงานและกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งให้ลูกค้างดรับถุงพลาสติกจากร้านค้าทุกวันพุธถึงสิ้นปี 2559

ทั้งหมดเป็นความพยายามอย่างต่อเนื่องขององค์กรภาครัฐและเอกชนในเขตปริมณฑลและกรุงเทพฯ ในการลดละเลิกการใช้ถุงพลาสติก แต่สิ่งที่ท้าทายมากกว่านั้นก็คือ การสร้างจิตสำนึกของประชาชนผู้บริโภคหรือผู้ใช้ให้เกิดขึ้นเอง โดยตระหนักในมลพิษและมลภาวะที่เกิดจากถุงพลาสติก ซึ่งปัจจุบันประเทศไทยทิ้งขยะถุงพลาสติกเป็นอันดับ 1 ของโลก และทิ้งขยะถุงพลาสติกลงทะเลเป็นอันดับ 5 ของโลก

ลดใช้ถุงพลาสติกเป็น“ภารกิจของทุกคน”

ถุงพลาสติกคือสินค้าที่ผลิตมาในปี 2503 ซึ่งผลิตมาจากเซลลูลอยด์ที่สังเคราะห์ขึ้นมา ทำให้มีน้ำหนักเบาใช้ได้สะดวกสบายเป็นของใช้ยอดนิยมของคนทั่วโลก ในปัจจุบันมียอดการใช้ 7 แสนล้าน ถึงล้านล้านใบต่อปี หรือเฉลี่ยทุก 1 นาทีมีการใช้ถุงหิ้วอย่างน้อย 2 ล้านใบ ซึ่งต้องใช้พลังงานการผลิตจากน้ำมันจำนวนมหาศาล การเปรียบเทียบ คือ พลังงานที่ใช้ผลิตถุงพลาสติก 8.7 ใบ สามารถเปลี่ยนไปเป็นน้ำมันให้รถวิ่งได้ไกล 1 กิโลเมตร

ถุงพลาสติกเป็นของใช้ที่มีอายุการใช้งานสั้น พร้อมเป็นขยะทันทีหลังการใช้ แต่ใช้เวลาในการย่อยสลายนานถึง 450 ปีเป็นอย่างน้อย ถุงพลาสติกหูหิ้ว แม้จะเป็นชนิดที่นำไปรีไซเคิลได้ แต่ปัจจุบันมีการนำกลับไปรีไซเคิลน้อยมาก เมื่อเทียบกับจำนวนที่ผลิตออกไป จากการสำรวจพบว่าทุกตารางกิโลเมตรทั่วโลกจะมีขยะพลาสติกราว 4.6 หมื่นชิ้น

ทุกปีผู้คนจับจ่ายซื้อของทั่วโลกใช้ถุงพลาสติก 1 หมื่นล้านใบ/ปี ซึ่งจะต้องใช้เวลาย่อยสลายนานกว่า 1,000 ปี โดยถุงพลาสติก 1.6 ล้านใบ นำไปเรียงเป็นเส้นรอบวงโลกได้ 1 รอบ และทุก 1 ตารางไมล์ จะพบถุงพลาสติก 4.6 หมื่นใบลอยในมหาสมุทร ซึ่งส่งผลให้แต่ละปีมีนกทะเลตาย 1 ล้านตัว และสัตว์ทะเลอื่นๆ จำนวน 1 แสนตัว และปลาอีกนับไม่ถ้วน แต่ละปีมีเต่าทะเล และสัตว์น้ำจำนวนมาก ตายจากการกินพลาสติก เพราะคิดว่าเป็นอาหาร เช่น แมงกะพรุน

จากเวทีสัมมนา “วิกฤตถุงพลาสติกล้นเมือง ผลกระทบโลกร้อน” ปลุกจิตสำนึกการลดใช้ถุงพลาสติก ซึ่งจัดโดยกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม ร่วมกับ เทสโก้ โลตัส ซึ่งเป็น 1 ใน 16 ภาคีความร่วมมือภาคธุรกิจเอกชนในโครงการรวมพลังสร้างวินัย ลดใช้ เพื่อสร้างการรับรู้และความตระหนัก รวมถึงกระตุ้นให้เกิดความตื่นตัวในการร่วมกันลดใช้ถุงพลาสติก ซึ่งเป็นบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายยากและก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมทั้งเพื่อเป็นเวทีในการนำเสนอข้อมูลและประเด็นปัญหาสู่สาธารณะ อันจะนำไปสู่ความร่วมมืออย่างจริงจังในการลดใช้ถุงพลาสติก

พล.อ.สุรศักดิ์ กาญจนรัตน์ รมว.ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้ปาฐกถาพิเศษ เรื่อง “ลดใช้ถุงพลาสติก ภารกิจของคนไทยทุกคน” ได้เน้นย้ำถึงการรณรงค์สร้างจิตสำนึกในการปฏิเสธการใช้ถุงพลาสติก พร้อมขอความร่วมมือทุกภาคส่วนช่วยกันลดขยะ ลดสิ่งของที่เกินความจำเป็น ลดความสะดวกสบายลงเล็กน้อย เพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม พร้อมกล่าวขอบคุณภาคีความร่วมมือภาคธุรกิจเอกชนที่มีความตั้งใจจริงในการลดใช้ถุงพลาสติก

“ปัจจุบันคนไทยหันมาตระหนักถึงภัยอันตรายของขยะถุงพลาสติกกับภาวะโลกร้อนมากขึ้น โดยเฉพาะการรวมพลังสร้างวินัย ลดใช้ถุงพลาสติก ที่กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้ร่วมกับภาคีความร่วมมือภาคธุรกิจเอกชน ห้างร้านต่างๆ ซึ่งปรากฏว่าสามารถช่วยชาติลดขยะจากถุงพลาสติกได้ถึง 43 ล้านใบในปีที่ผ่านมา

“ในปีนี้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมยังคงเดินหน้าผลักดันให้เกิดการรณรงค์ลดใช้ถุงพลาสติกอย่างเข้มข้น โดยให้งดรับถุงทุกวันพุธ ซึ่งมี
เป้าหมายอยู่ที่ 88 ล้านใบ ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภายในวันที่ 5 ธ.ค. 2559 อยากเชิญชวนให้ทุกคนช่วยกันปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการลดใช้ถุงพลาสติก และจัดการขยะให้ถูกต้อง ถึงเวลาแล้วที่เราต้องเอาจริงเอาจังกับการลดใช้ถุงพลาสติก เรื่องนี้ไม่ใช่ภารกิจของใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นภารกิจของคนไทยทุกคนที่จะต้องช่วยกัน”

ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ รองคณบดีคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และนักวิชาการด้านสิ่งแวดล้อม กล่าวว่า ข้อมูลจากหลายแหล่งฟ้องว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่ทิ้งถุงพลาสติกมากที่สุดในโลก และติด 1 ใน 5 ประเทศที่ทิ้งขยะลงสู่ทะเลเป็นจำนวนมาก

“ทิ้งถุงพลาสติกคือการทำบาป บาปอย่างแรกคือ ฆ่าสัตว์ทั้งในน้ำและบนบก ไม่ว่าจะเป็นเต่าหรือโลมาที่กินถุงพลาสติกเข้าไปแล้วตาย บรรดานกต่างๆ บาปที่สองคือ ทำให้อับอายขายหน้าไปทั่วโลก ที่ทำให้ได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่ทิ้งถุงพลาสติกมากที่สุด บาปที่สามคือ ทำร้ายแหล่งท่องเที่ยว เนื่องจากทุกการทิ้งถุงพลาสติกตามแหล่งท่องเที่ยวแต่ละครั้งจะมีผลกระทบกับการจัดการขยะ ขยะทางทะเล ทำให้สภาพแวดล้อมเสื่อมโทรม และยังมีภาวะโลกร้อนที่ตามมา”

เสียงเพรียกจากมูลนิธิโลกสีเขียว

ถุงพลาสติกที่คนไทยใช้ในหนึ่งปีนั้น ถ้าเอามาต่อกันจะได้เป็นระยะทางเท่ากับเดินทางไปกลับดวงจันทร์ 7 รอบ จากประมาณการปริมาณขยะมูลฝอยของ กทม. ที่ศึกษาโดยธนาคารเพื่อความร่วมมือแห่งประเทศญี่ปุ่น (เจบิค) พบว่าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในรอบ 10 ปี จาก 1 หมื่นตัน/วัน ในปี 2547 เป็น 13,800 ตัน/วัน ในปี 2557 แม้ว่าโดยข้อมูลของกรุงเทพฯ ปริมาณจัดเก็บจริงในรอบ 10 ปีมานี้ ก็ยังไม่พบว่าเกินค่าที่ประมานการเอาไว้ คือเฉลี่ยเก็บขยะได้อยู่ที่ประมาณไม่เกิน 1 หมื่นตัน/วันก็ตาม แต่ก็มีแนวโน้มสูงขึ้นเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง

นิตยา วงษ์สวัสดิ์ ผู้จัดการมูลนิธิโลกสีเขียว มองว่า ปัญหาการใช้ถุงพลาสติกมากที่สุดในโลกของคนไทย แนวโน้มโดยรวมแล้วยังไม่ดีขึ้น

“โดยภาพรวมแล้ว การใช้ถุงพลาสติกเยอะขึ้นในทุกมิติ มากขึ้นเพราะเรื่องของความสะดวกสบาย ใช้ง่าย วัฒนธรรมการกินอาหารข้างทางร้านสะดวกซื้อก็มีส่วนต่อพฤติกรรมการใช้ถุงพลาสติก คนส่วนใหญ่ยังไม่ตระหนักถึงพิษภัยของถุงพลาสติกที่จะย้อนกลับมาสร้างมลภาวะและมลพิษ

“ทุกสิ่งทุกอย่างถูกผลิตขึ้นมาเพื่อความสะดวกสบายของคนในสังคม ภาครัฐก็อาจจะรณรงค์ไม่มากพอในการที่จะให้ความรู้ว่ามีอันตรายอย่างไรต่อสิ่งแวดล้อม ต้องทำกันหลายภาคส่วน คือว่าคนก็เยอะขึ้น มาตรการหรือสิ่งที่จะมาช่วยในการรักษาหรือคงไว้ซึ่งสิ่งแวดล้อม มันไม่ตอบรับกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป แล้วก็มีการคิดค้นของเพื่อที่จะมาอำนวยความสะดวกสบายมากขึ้น”

นิตยาชี้ว่า ปัญหาถุงพลาสติกล้นเมืองเป็นปัญหาเรื้อรังที่แก้ได้ยากมาก ถ้าไม่สร้างให้คนทั่วไปได้ตระหนักรู้ถึงข้อเสียของมัน ก็จะมีการใช้ถุงพลาสติกอย่างละเลย

“อย่างที่บอกว่าเกี่ยวข้องกันหลายส่วน อย่างเรื่องงบประมาณแล้ว ก็ยังมีเรื่องของความรู้ด้วย ซึ่งมีเทคโนโลยีที่จะมาจัดเก็บและกำจัดขยะถุงพลาสติก เราคงปฏิเสธยากในยุคสมัยปัจจุบันว่าไม่มีการใช้ถุงพลาสติกเลย แต่ว่าต้องลดจำนวนการใช้ลง ต้องนำมาใช้ซ้ำให้เกิดประโยชน์สูงสุด ก่อนที่จะนำลงสู่ถังขยะ ซึ่งช่วยได้ในระดับหนึ่ง แต่ว่าจะให้ดีก็ต้องละเลิกการใช้ถุงพลาสติก ตัวของผู้ใช้ก็ต้องทำด้วย ไม่ใช่รอว่าให้ภาครัฐออกนโยบายแล้วค่อยเลิกใช้ก็คงไม่ทันการณ์ ส่วนภาคเอกชนทางห้างสรรพสินค้าหรือซูเปอร์มาร์เก็ตก็ต้องเข้มงวดให้มากขึ้น เมื่อก่อนวันที่ 15 กับ 30 ของทุกเดือนที่ไม่มีการใช้ถุงพลาสติกใส่ของให้ลูกค้า ซึ่งก็เพิ่มมาเป็นทุกวันพุธในแต่ละสัปดาห์ ถ้าเป็นไปได้ก็ต้องมีความจริงจังในการประชาสัมพันธ์ด้วย มีมาตรการออกมาก็ต้องทำกันจริงๆ ปฏิบัติกันอย่างจริงจัง”

มองถึงการรณรงค์และการจัดการขยะถุงพลาสติก โดยเปลือกนอกผิวเผินรู้สึกว่าดีขึ้น นิตยาขยายภาพให้เห็นว่า ก็ไปเรื่อยๆ แต่ไม่มากพอที่จะทำให้สถิติการใช้ถุงพลาสติกโดยรวมของประเทศดีขึ้นหรือลดลง

“คนทั่วไปอาจจะไม่รู้ว่าการใช้ถุงพลาสติกอย่างฟุ่มเฟือยจะมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างไร อย่างที่บอกการใช้ถุงพลาสติกเป็นเรื่องความสะดวกสบายของคนทั่วไป ทุกอย่างต้องทำไปพร้อมกัน ในเรื่องของการให้ความรู้ ในปัจจุบันถ้าเราพูดเรื่องของขยะหรือถุงพลาสติก เรารู้ว่ามันไม่ดี แต่ว่าทำอย่างไรจะให้คนลุกขึ้นมาปรับเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองให้มีสำนึกอยู่ตลอดเวลาว่า ตรงนี้ไม่ดี อย่าใช้ เพราะจะส่งผลถึงตัวเองและคนรุ่นต่อไป ทำอย่างไรให้เกิดความรู้สึกว่าขยะที่ทิ้งลงไปนั้นไม่ได้ไปไหน จะเวียนกลับมาสู่ตัวผู้ใช้เอง

“เราบอกว่าให้คนเลิกใช้ถุงพลาสติกมันคงเป็นไปไม่ได้ ทีนี้จะให้ทุกคนตระหนักรู้ได้อย่างไรว่าทำอย่างไรเมื่อใช้ถุงพลาสติกแล้วก็ทิ้งทันที มันควรมีอายุที่ยืนยาวกว่านั้น ใช้ซ้ำจนกว่ามันจะหมดสภาพ หรือนำไปใส่ขยะเปียกที่เราจะทิ้งจริงๆ ยืดอายุการใช้ถุงพลาสติกให้มากขึ้น ใช้อย่างตระหนักรู้ว่าจะเกิดปัญหามลภาวะและมลพิษอย่างไร เป็นไปได้ก็ควรลดการใช้ให้มากที่สุด ต้องฝึกให้เป็นนิสัยประจำ ให้เริ่มที่ตัวเรา ไม่ต้องรอนโยบายของรัฐหรือภาคเอกชนมารณรงค์”

ถุงพลาสติกชีวภาพหรือจะเป็น “ทางออก”

การใช้ถุงพลาสติกชีวภาพน่าจะเป็นทางออกหนึ่งในการใช้ถุงพลาสติกแล้วไม่ก่อให้เกิดมลพิษและมลภาวะต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อม ซึ่ง รศ.ดร.อนงค์นาฏ สมหวังธนโรจน์ อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พร้อมด้วยคณะผู้วิจัยได้พัฒนาศักยภาพ “ถุงพลาสติกชีวภาพ” บรรจุภัณฑ์ที่น่าจะช่วยหลีกเลี่ยงอันตรายจากสารเคมี สามารถเก็บรักษาผักผลไม้ได้และคงสภาพยืดอายุผักผลไม้ไว้ได้นาน และยังเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ภายใต้ผลงานวิจัยเรื่องบรรจุภัณฑ์ถุงพลาสติกชีวภาพเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาพืชผลไม้สดและผลไม้แห้ง จนได้รับรางวัลผลงานประดิษฐ์คิดค้น ประจำปี 2558 ระดับดี สาขาวิทยาศาสตร์เคมีและเภสัช จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.)

โดยการพัฒนาฟิล์มพอลิแลคไทด์/ดินเหนียว นาโนคอมโพสิตเพื่อประยุกต์ใช้ในงานด้านบรรจุภัณฑ์อย่างอ่อน เป็นผลงานวิจัยที่ต่อยอดมาผลิตพลาสติกชีวภาพ กลายเป็นถุงพลาสติกชีวภาพดินเหนียวที่ทำขึ้น แข็งแรง ทนทานและเหนียวขึ้น ทนแรงกระแทก ถือว่ามีคุณสมบัติเชิงกลดีขึ้นเป็น 3 เท่าของถุงพลาสติกธรรมดาที่เราใช้กัน ที่สำคัญ หากทิ้งในอุณหภูมิที่เหมาะสม จะสามารถย่อยสลายได้เองภายใน 2-3 เดือน

ทางด้านภาคเอกชนที่สามารถผลิตถุงไบโอพลาสติก ที่สามารถย่อยสลายได้ด้วยจุลินทรีย์ธรรมชาติในอุณหภูมิที่เหมาะสมเพื่อการพาณิชย์ได้แล้วคือ เอสซีจี เคมิคอลส์ โดยไบโอพลาสติกนี้ผลิตจากวัตถุดิบที่สามารถผลิตทดแทนขึ้นใหม่ได้ในธรรมชาติ (Renewable Source) เช่น อ้อย มันสำปะหลัง โปรตีนจากถั่วและข้าวโพด นำมาผ่านกระบวนการคอมพาวนด์ให้มีคุณสมบัติเหมาะสำหรับเคลือบกระดาษ โดยคงความสามารถย่อยสลายทางชีวภาพได้ 100% (Compostable Plastics Coated Paper) มีคุณสมบัติทนความร้อนได้ถึง 100 องศาเซลเซียส ป้องกันการรั่วซึมของเครื่องดื่ม และปลอดภัยสำหรับการบรรจุอาหารด้วยมาตรฐานจากยุโรป (EU10/2011) ซึ่งช่วยสร้างมูลค่าผลิตภัณฑ์ให้ธุรกิจบรรจุภัณฑ์เคลือบพลาสติกที่ไม่ก่อให้เกิดมลพิษแก่สิ่งแวดล้อม เช่น แก้วเคลือบไบโอพลาสติกคอมพาวนด์ย่อยสลายได้สำหรับเครื่องดื่มร้อนและเย็น เพื่อรองรับเรื่องการใช้งานและความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมได้อย่างยั่งยืน

ทั้งถุงพลาสติกชีวภาพของคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ และถุงไบโอพลาสติก เอสซีจี เคมิคอลส์ นิตยา วงษ์สวัสดิ์ แห่งมูลนิธิโลกสีเขียว มองว่า ก็เป็นเรื่องของราคา ถ้ารัฐบาลไม่สนับสนุนถุงพลาสติกที่ย่อยสลายได้อย่างรวดเร็ว เพราะมีราคาที่สูงก็ทำให้ใช้กันแพร่หลายได้ยาก

“ถ้าหากภาครัฐส่งเสริมช่วยเหลือด้านภาษีให้กับผู้ผลิตเพื่อจะได้ไปจำหน่ายให้ผู้ใช้ได้ในราคาที่ถูกลง คือต้องช่วยกันในระดับนโยบายจากภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน ซึ่งทุกคนต้องมีจิตสำนึกตระหนักที่จะรับรู้ว่าถุงพลาสติกก่อให้เกิดปัญหากับสิ่งแวดล้อมอย่างไร? ก็ต้องช่วยกัน”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

13 มิถุนายน 2559 เวลา 11:10 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/437075

โดย…ชุติมา สุวรรณเพิ่ม

ผลงานศิลปกรรมชิ้นเอกทรงคุณค่า “เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์” ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของพระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต เป็นเรือนโถงมียอดทรงปราสาท 9 ยอด ซึ่งมีจำนวนมากที่สุดในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมของกรุงรัตนโกสินทร์ สร้างขึ้นด้วยถาวรวัตถุอันประกอบด้วยโลหะและหินอ่อน ปิดทองประดับกระจก และตกแต่งด้วยจิตรกรรมในส่วนต่างๆ ทั้งเรือนยอด

สถาบันสิริกิติ์ มูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้มีการจัดแถลงข่าวงานศิลป์แผ่นดิน ครั้งที่ 7 โดยท่านผู้หญิงจรุงจิตต์ ทีขะระ และท่านผู้หญิงสุภรภ์เพ็ญ หลวงเทพนิมิต รองราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ในฐานะหัวหน้าคณะทำงาน กล่าวแนะนำศิลปกรรมชิ้นเอกชิ้นล่าสุดนี้ “เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์” สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี ในปีนี้และร่วมฉลองในอีกหลายโอกาสมหามงคล

ตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงเจริญพระชนมพรรษา 90 พรรษา 5 ธ.ค. 2560 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 7 รอบ 12 ส.ค. 2559 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงเจริญพระชนมายุครบ 5 รอบ 28 ก.ค. 2555 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 5 รอบ 2 เม.ย. 2558 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี จะทรงเจริญพระชันษาครบ 5 รอบ 4 ก.ค. 2560 และทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงเจริญพระชันษาครบ 5 รอบ 5 เม.ย. 2554

ท่านผู้หญิงสุภรภ์เพ็ญ เริ่มกล่าวอธิบายว่า “24 ปี นับตั้งแต่การจัดงานศิลป์แผ่นดิน ครั้งที่ 1 ในปี 2535 สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงนำลูกหลานชาวนาชาวไร่มาฝึกงานให้วิชาความรู้ เพื่อให้เขาใช้ความสามารถเลี้ยงชีพได้ต่อไป ซึ่งปัจจุบันได้พัฒนาฝีมือขึ้นมาก และได้กำลังใจจากประชาชนที่เข้ามาชื่นชมผลงานศิลป์แผ่นดิน ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม ตลอดจนผู้มีจิตเมตตาทูลเกล้าฯ ถวายเงินแด่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เพื่อสนับสนุนมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพฯ ก็เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างบุคลากรและสร้างงานศิลปะชิ้นเอกไว้ให้แผ่นดิน

ด้วยพระวิสัยทัศน์ในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ รับสั่งไว้แต่แรกเลยค่ะว่า การสร้างพิพิธภัณฑ์ช่วยเลี้ยงชาวศิลปาชีพได้ยั่งยืน ดิฉันฟังแล้วก็คิดว่าค่าบัตรเพียงคนละ 150 บาท จะเลี้ยงได้อย่างไร แต่ก็กลายเป็นว่าการก่อสร้างเรือนยอดแห่งนี้ได้มาจากการจำหน่ายบัตรทั้งสิ้น เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์ทั้งหลังเป็นโลหะหล่อจากต้นแบบที่เป็นผลงานไม้แกะสลักของช่างศิลปาชีพ สถาบันสิริกิติ์ ซึ่งต่างจากสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ที่เรือนยอดสร้างเป็นปูนประกอบโลหะหรือไม้ประกอบโลหะ

เรือนยอดโลหะจึงเป็นถาวรวัตถุแข็งแรง ทนทาน อย่างน้อย 15 ปี โดยไม่ต้องซ่อมแซม และจะสวยงามเนิ่นนานนับร้อยปี เรือนยอดแห่งนี้ไม่เก็บค่าเข้าชม ทุกๆ คนเดินเข้ามาชมและถ่ายรูปได้เลยค่ะ” ท่านผู้หญิงสุภรภ์เพ็ญ กล่าว และแนะนำ เผ่าทอง ทองเจือ ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะไทยนำกลุ่มสื่อมวลชนชมอย่างละเอียดต่อไป

“เรือนยอด” ศิลปะชิ้นเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์

เผ่าทอง นำชมและอธิบาย เริ่มที่หน้าบันของเรือนยอดนี้ มีทั้งสิ้น 8 หน้าบัน ได้อัญเชิญอักษรพระปรมาภิไธย อักษรพระนามาภิไธย และอักษรพระนามของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และอักษรพระนามของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี และทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ประดิษฐานอยู่ ณ เพดานกลางของเรือนยอด

เรือนยอดองค์นี้จึงเป็นการสร้างถวายในวาระสำคัญของทุกพระองค์ เผ่าทอง กล่าวว่า สำหรับบุคคลที่เข้ามาชม ขอแนะนำจุดสำคัญพลาดชมไม่ได้เลย

เรือนยอดโลหะแห่งแรกในเมืองไทย

ในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมของภูมิภาคแถบนี้ ได้เคยมีการสร้างอาคารเป็นโลหะมาแล้วในสมัยพุทธกาล นางวิสาขาได้สร้างโลหะปราสาทน้อมเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เมืองสาวัตถี ต่อมาพระเจ้าทุฏฐคามณีอภัยราชา (ออกเสียงว่า “พระ-เจ้า-ทุด-ถะ-คา-มะ-นี-อะ-ไพ-รา-ชา”) กษัตริย์แห่งเมืองอนุราธปุระ (อ่านออกเสียงว่า “อะ-นุ-รา-ทะ-ปุ-ระ”) ประเทศศรีลังกา สร้างถวายไว้ในพุทธศาสนา เมื่อปี พ.ศ. 382 และต่อมาในปี พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างโลหะปราสาท ณ วัดราชนัดดารามวรวิหาร อุทิศถวายเป็นพุทธบูชา

โลหะปราสาททั้งสามหลังที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น เป็นอาคารสร้างด้วยไม้ประกอบโลหะหินประกอบโลหะ และก่ออิฐถือปูนประกอบโลหะ ตามลำดับ แต่เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์นี้ เป็นอาคารที่มีโครงสร้างภายในและเครื่องประดับตกแต่งทั้งหมดเป็นโลหะ จึงถือว่าเป็นอาคารโลหะหลังแรกในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมไทยและกรุงรัตนโกสินทร์

เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์ มีขนาดความกว้าง 14.134 เมตร ความยาว 28.534 เมตร และความสูง (จากฐานถึงปลายยอด) 24.80 เมตร เริ่มก่อสร้างเมื่อวันศุกร์ที่ 14 ก.พ. 2557 แล้วเสร็จในวันพฤหัสบดีที่  9 มิ.ย. 2559 รวมเวลาสร้าง 847 วัน

“เรือนยอดนี้มีเสา 48 ต้น เสาร่วมด้านนอก 24 ต้น ด้านในอีก 24 ต้น เสาหล่อด้วยโลหะสเตนเลสอยู่ยั้งยืนยงนับร้อยปีแน่นอนครับ หุ้มเสาด้วยหินอ่อนจากเมืองคารารา ประเทศอิตาลี แห่งเดียวกับพระที่นั่งอนันตฯ ซึ่งด้วยกาลเวลาปีนี้ครบร้อยปีพอดี หินอ่อนพระที่นั่งอนันตฯ จึงดูสีเข้มขรึมกว่า” เผ่าทอง แนะนำรายละเอียดแรกที่ไม่ควรพลาดชม

ช้างเผือก 10 ช้าง

เริ่มแรกสายตาทุกๆ คนต้องโฟกัส โดยรอบชั้นฐานไพทีของเรือนยอดมีประติมากรรมหล่อโลหะรูปช้างสำคัญประจำรัชกาลปัจจุบัน ทั้งหมด 10 ช้าง เช่น พระเศวตอดุลยเดชพาหน พระเศวตภาสุรคเชนทร์ เผ่าทอง อธิบายว่า

“พระมหากษัตริย์ทุกรัชกาลถือว่าช้างเป็นพาหนะสัตว์สำคัญในการทำสงครามยุทธหัตถี ในหลวงรัชกาลที่ 5 ทรงสอนพระราชโอรสและพระราชธิดา ไม่ให้เรียกช้างว่า มัน มันยกงวง ยกขา ไม่ได้เลย ช้างเผือกขึ้นระวางสมโภชแล้ว ใช้คำเรียกว่า คุณพระ และใช้สรรพนามว่า ช้าง แต่ละช้างรอบๆ เรือนยอดอากัปกิริยาแตกต่างกันทั้ง 10 ช้าง แต่ละช้างชูงวงยกขาแข็งแรง”

องค์ประกอบส่วนฐาน

เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์ มีฐานซ้อนกัน 2 ชั้น มีฐานล่างเป็นฐานไพทีสูง 2 เมตร โครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหุ้มด้วยหินอ่อน มีระเบียงหินอ่อนและเสาหัวเม็ดทรงมัณฑ์หล่อด้วยโลหะปิดทอง มีบันไดด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก เป็นนาคพลสิงห์หล่อด้วยสำริดเป็นรูปนาคทรงเครื่อง บันไดด้านทิศใต้และทิศเหนือเป็นนาคพลสิงห์แบบโค้งหล่อโลหะสำริดเป็นนาคจำแลง มีอัฒจันทร์เชิงบันไดจำหลักหินอ่อนทุกด้าน

“มาชมก็ต้องถ่ายรูปนาคไว้ทั้ง 4 ทิศ เพราะใบหน้าไม่เหมือนกันเลย สี่ทิศสี่บันได ทางขึ้นด้านหน้าเป็นมนุษยนาควิจิตรพิสดารมาก” เผ่าทอง แนะนำ

เครื่องบนส่วนยอด

เผ่าทอง แนะนำให้มองไปที่ด้านบนสุดของเรือนยอดปราสาท 9 ยอด หล่อด้วยโลหะสำริดปิดทองประดับกระจกยอดหลักทั้ง 3 ยอด ประดับด้วยพรหมพักตร์ทั้ง 4 ทิศประดับกระจก

“เปรียบดั่งเช่นพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทอดพระเนตรทุกข์สุขราษฎร และที่ย่อมุมไม้สิบสองของยอดประธานทำเป็นประติมากรรมรูปช้างสามเศียรหล่อสำริดประดับกระจกรับไขราทั้งสี่มุม”

“ห้องปีกแมลงทับ”

วิจิตรล้ำในพระที่นั่งอนันตฯ

สำหรับผู้เสียค่าชม 150 บาท เพื่อเข้าไปชมงานศิลป์แผ่นดิน ก็ไม่ควรพลาดอีกผลงานประณีตศิลป์ชิ้นสำคัญภายในพระที่นั่งอนันตสมาคม คือ “ห้องปีกแมลงทับ” ห้องจัดแสดงนิทรรศการศิลปกรรมชิ้นพิเศษเพียงเดินเข้าไปในห้องส่วนแรกก็ตื่นตากับผนังสีเขียวแวววับ เผ่าทอง อธิบายว่า ประดิษฐ์ตกแต่งด้วยปีกแมลงทับ ที่ทิ้งตัวตายเองตามธรรมชาติ จึงมีความแข็งแรง ทนทาน สีเขียวสวยเหลือบเงาตามธรรมชาติ

ห้องนี้แบ่งเป็น 3 ส่วน ใครมาแล้วต้องชมให้ละเอียดก็จะเห็นศิลปะสุดวิจิตรหนึ่งเดียวในโลก

ผนังสานย่านลิเภาสอดเส้นเงิน เส้นทอง เส้นนาก

ผนังส่วนนี้ตกแต่งด้วยแผ่นประดับด้วยตราสัญลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี และตราสัญลักษณ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงเจริญพระชนมายุครบ 5 รอบ ห้องนี้สร้างถวายสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงเจริญพระชนมายุ 60 พรรษา ซึ่งนักษัตรปีมะโรงคือปีพระราชสมภพ ในห้องนี้จึงมีพญานาค 1,310 ตัว ทำด้วยปีกแมลงทับสีเขียวแวววาวดูล้ำค่า

“สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมราษฎรในภาคใต้ ทอดพระเนตรข้าวของเครื่องใช้ของเจ้านายที่นั่นสวยแปลกตา เช่น กระเป๋าทอด้วยใยธรรมชาติจากไม้เถาชนิดหนึ่ง คือลิเภา และเก็บรักษาได้ยาวนาน ผนังทอด้วยลิเภาสอดยกลายด้วยโลหะสามกษัตริย์ ทอง นาก เงิน เพิ่มความวาวเหลือบสีเขียวแมลงทับที่ต้องตัดปีกให้เป็นชิ้นเล็กๆ ละเอียด คือประณีตศิลป์ในรัชกาลนี้ที่เป็นการพัฒนาต่อยอดมาจากโบราณ”

ห้องโดม

ผนังด้านซ้ายตกแต่งด้วยแผ่นสานย่านลิเภา ประดับตราสัญลักษณ์สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 7 รอบ และสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 5 รอบ

ถัดไปอีกส่วนหนึ่ง เป็นการตกแต่งผนังห้องด้วยแผ่นสานย่านลิเภาสานเป็นลายขิด แล้วสอดด้วยปีกแมลงทับเพื่อให้ลวดลายคมชัดโดดเด่น ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีไม้แกะสลักเป็นพญานาคาเกี้ยวกระหวัดกันนับร้อยนับพันตัว ตกแต่งด้วยปีกแมลงทับ พญานาคาทุกตัวฝังตาทับทิมสีแดงสดตามความเชื่อว่าเป็นลูกพระอาทิตย์

พลาดชมไม่ได้…เพดานด้านบนมีโคมระย้าพญานาคและหงส์ประดับด้วยปีกแมลงทับและแก้วเจียระไน

บนฝาผนังด้านหนึ่งอัญเชิญพระบรมสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ขึ้นประดิษฐานภายในกรอบถมทองเขียนลายรูปหงส์เคล้าลายกระหนกเทศ เหนือกรอบถมทองมีอักษรพระปรมาภิไธย ภ.ป.ร. และอักษรพระนามาภิไธย ส.ก. ภายใต้พระมหามงกุฎไม้แกะสลักปิดทอง ผนังห้องอีกด้านหนึ่งประดับด้วยชิ้นงานคร่ำทองเป็นบทร้อยกรอง “ศิลป์แผ่นดิน”

“งานคร่ำต้องทำบนแผ่นเหล็ก สีเทาๆ ที่เห็นคือสีเหล็ก ซึ่งเมื่อผ่านกาลเวลาก็จะเกิดสนิมสีน้ำตาลที่เรียกว่าสนิมเหล็ก แต่ก็จะทำให้สีทองเหลืองสว่างยิ่งขึ้นด้วยนะครับ คือกรรมวิธีโบราณ สมเด็จพระนางเจ้าฯ ทรงรักษางานศิลปะนี้ไว้โดยให้ช่างเก่าแก่เข้ามาสอนในโรงศิลปาชีพ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นครูคร่ำทองคนสุดท้ายก็ว่าได้” เผ่าทอง กล่าว

ผนังถมเงินถมทอง

มีขนาดใหญ่เต็มพื้นที่ฝาผนัง ผนังห้องอีกด้านหนึ่งจัดแสดงงานคร่ำสามกษัตริย์ ทอง เงิน นาก พื้นห้องส่วนจัดแสดงทั้งสองด้านปูด้วยแผ่นเสื่อสานเส้นเงินสอดเส้นนากเป็นลายขิดแบบโบราณ ซึ่งงานประดับฝาผนังถมเงินถมทองและงานประดับฝาผนังคร่ำสามกษัตริย์ ถือเป็นชิ้นงานบนพื้นผิวเรียบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการจัดสร้างขึ้นในประวัติศาสตร์ของวงการศิลปะของกรุงรัตนโกสินทร์

“เสื่อสานเส้นเงินอีกชิ้นสำคัญคือที่วัดพระพุทธบาท ซึ่งทำตั้งแต่รัชกาลที่ 1 สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงอนุรักษ์งานชิ้นนี้ไว้โดยให้ช่างศิลปาชีพทอเทคนิคใหม่ คือสานเงินสลับนากซึ่งเป็นโลหะมีความแข็งมาก จึงทอยากกว่าเดิมอีกด้วยนะครับ เป็นเทคนิคในทางศิลปะที่สร้างขึ้นมาใหม่ในรัชกาลปัจจุบัน” เผ่าทอง อธิบาย

พิพิธภัณฑ์ “ศิลป์แผ่นดิน” จัดแสดงผลงานศิลปหัตถกรรมอันงดงามฝีมือของลูกหลานชาวไร่ชาวนาที่เข้ามาฝึกงานที่โรงฝึกศิลปาชีพ (ซึ่งได้รับการยกสถานะขึ้นเป็นสถาบันสิริกิติ์ ในปี 2553) ผลงานที่สร้างขึ้นล้วนเป็นประณีตศิลป์ชั้นสูง มีความวิจิตรบรรจงถึงระดับฝีมือช่างหลวง หรือช่างแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้แก่ ช่างถมทอง ช่างเครื่องเงินเครื่องทอง ช่างคร่ำ ช่างลงยาสี ช่างปักผ้า ช่างแกะสลักไม้ ช่างเขียนลาย ฯลฯ ผลงานแต่ละชิ้นล้วนทรงคุณค่ายิ่ง แสดงถึงเอกลักษณ์เกียรติศักดิ์และเกียรติภูมิของงานประณีตศิลป์ไทยที่ประกาศให้ชาวโลกได้ชื่นชม ทุกชิ้นนับเป็นงานศิลป์ของแผ่นดิน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

12 มิถุนายน 2559 เวลา 16:28 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/437021

โดย…โยธิน อยู่จงดี

เป็นเวลาเกือบ 7 ปีที่ผมขับรถผ่านเสถียรธรรมสถาน ปากซอยวัชรพล ถนนรามอินทรา เกือบทุกวัน แต่ก็ได้แต่มองผ่านและเก็บความสงสัยอยู่ในใจว่าด้านหลังกำแพงสีเอิร์ธโทน อันมีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมนั้นเป็นอย่างไร เรารู้แต่เพียงว่า นี่คือสถานปฏิบัติธรรมที่มีผู้คนสนใจเข้ามาปฏิบัติธรรมมากมาย แต่ไม่เคยรู้เลยว่าสถานที่แห่งนี้คือสถานที่ที่เต็มไปด้วยความสงบและความร่มรื่น

เสถียรธรรมสถานก่อตั้งเมื่อปี 2530 โดยกองทุนเสถียรธรรม ภายใต้การดูแลของแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต ด้วยวัตถุประสงค์ในการเผยแผ่ศาสนา พัฒนาชุมชน และส่งเสริมคุณธรรมให้กับเด็ก และสตรี โดยใช้หลักพุทธธรรมนำสังคม จนพระธรรมโกศาจารย์ หรือหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ เคยกล่าวไว้ว่า สถานที่นี้ผู้จัดสร้างมีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมการศึกษาธรรมะ ปฏิบัติธรรมะ และเผยแผ่ธรรมะ แก่คนที่ยังไม่รู้ ไม่เข้าใจ หรือคนที่รู้ที่เข้าใจแล้ว แต่ยังไม่ก้าวหน้า ก็มาพัฒนาให้ก้าวหน้าขึ้น เพราะการมีธรรมะเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับชีวิต ชีวิตที่มีธรรมะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์ ชีวิตที่ขาดธรรมะเป็นชีวิตที่บกพร่อง”

แต่ก่อนที่เราจะเข้าสถานปฏิบัติธรรมอยากให้แวะเข้าไปสักการะพระบรมสารีริกธาตุกันก่อนครับ พระบรมสารีริกธาตุนี้ได้ประทานมาจาก สมเด็จพระมหานายะกะ ประธานสงฆ์ฝ่ายสยามวงศ์อรัญวาสี ประเทศศรีลังกา พร้อมกับต้นพระศรีมหาโพธิ์ เพื่อเป็นการสืบสานสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศไทยกับศรีลังกา ในวาระครบรอบ 250 ปี ที่พระอุบาลีมหาเถระได้เป็นพระธรรมทูตไปยังประเทศศรีลังกา ภายในห้ามถ่ายรูปแต่สามารถสวดมนต์นั่งปฏิบัติธรรมอย่างสงบได้ พระบรมสารีริกธาตุ ประดิษฐานบนพระธาตุเจดีย์ทรงระฆังคว่ำจำลองแบบมาจากองค์พระปฐมเจดีย์ที่ จ.นครปฐม อันมีฐานประดับด้วยกลีบอุบลสีทอง สักการะพระธาตุและนั่งสงบจิตสงบใจกันก่อนที่จะก้าวไปเที่ยวชมส่วนอื่นๆ

จุดแรกที่ทุกคนจะได้เห็นก็คือศาลาต้อนรับธรรมะสวัสดี เป็นศาลาที่มีแม่ชีคอยให้คำแนะนำแก่ผู้มาเยือนทุกคน ที่นี่จะมีกิจกรรมเกี่ยวกับธรรมะและการปฏิบัติธรรมจัดแทบทุกสัปดาห์ รองรับตั้งแต่ปฏิบัติธรรมระยะสั้น ระยะยาว ธรรมะสำหรับเด็กๆ ธรรมะสำหรับพ่อแม่ หรือถ้าสนใจจะเดินเที่ยวชมภายในก็เพียงแค่ถอดรองเท้า ถุงเท้าไว้ด้านนอก แล้วก้าวเท้าเปล่าเข้าสู่เขตแห่งธรรมโดยไม่ต้องกังวลเรื่องความสกปรกแต่อย่างใดเพราะที่นี่สะอาดมาก เหลือก็แค่ใจเราเท่านั้นละครับที่ต้องล้างให้สะอาด

เมื่อแรกย่างก้าวสู่เขตเสถียรธรรมสถาน ทำให้ผมนึกถึงวัดป่าปัญญานันทาราม ที่แบ่งเขตแดนต่างๆ เพียงแค่เส้นทางเดินและต้นไม้อันร่มรื่น นี่คือสวนธรรมะ (ชาติ) ที่ชวนให้เราอยากปล่อยวาง อาจจะไม่ต้องถึงกับปล่อยวางกิเลสก็ได้ ขอแค่ปล่อยวางสมาร์ทโฟนในมือแล้วเปิดตามองสิ่งรอบตัวอยู่กับความสงบนิ่ง แค่นี้ก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่เราจะได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้

ดูเหมือนจะกลมกลืนกับธรรมชาติไปทุกอย่าง ตั้งแต่สิ่งปลูกสร้างและงานศิลปะธรรม ที่ตั้งแสดงอยู่ในสถานที่แห่งนี้ก็ดูเข้ากับธรรมชาติได้เป็นอย่างดี หากถามว่าอะไรเด่นไปกว่ากันเราคงตอบไม่ได้ เพราะตามประวัติความเป็นมาการสร้างเสถียรธรรมสถานนั้น เริ่มมาจากการปลูกต้นไม้ก่อน ก่อนที่จะมีการสร้างอาคาร ดังนั้น การสร้างอาคารของที่นี่จึงสร้างด้วยหลักแห่งการไม่เบียดเบียนธรรมชาติ จึงสร้างให้ดูกลมกลืน เราอยู่ได้ต้นไม้อยู่ได้ผืนดินอยู่ได้ หลักการหนึ่งที่บันทึกไว้ในเสถียรธรรมสถานก็คือ “วิธีการคิดที่จะอยู่รวมกันให้ได้นั้นต้องอย่าไปคิดว่าจะต้องอยู่ตามที่เราอยากอยู่ แต่ถ้าเราจะอยู่อย่างรวมกันให้ได้ มันมีความสุขอยู่เหนือความอยาก มันไม่ปิดกั้นตัวเราที่จะเข้าไปบวกกับสิ่งอื่นๆ ที่อยู่รายรอบ โดยเฉพาะกับธรรมชาติ ถ้าเมื่อใดที่เราเคารพธรรมชาติ ธรรมชาติจะเกื้อกูลเรา”

ที่นี่จึงมีแต่อาคารที่ดูเรียบง่ายในสวนธรรมมีประติมากรรมแฝงธรรมะที่น่าสนใจอยู่หลายชิ้น เช่น อนุสาวรีย์แห่งความงาม ความดีความจริง เป็นรูปทรงของผู้หญิงที่กางมือออกเพื่อโอบอ้อมช่วยเหลือผู้อื่นโดยมีชิ้นงานศิลปะ 72 ชิ้น เป็นตัวแทนผลแห่งกรรมดี ซึ่งประติมากรรมนี้สร้างขึ้นในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 72 พรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ หรืออนุสาวรีย์พระอาทิตย์ที่ติดดินที่แสดงถึงพระบรมเดชานุภาพแห่งองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ทรงเปรียบประดุจดังแสงอาทิตย์ที่สาดส่องไปทั่วแผ่นดิน

ที่เด่นชัดอีกจุดหนึ่งก็คือ พระมหาเจดีย์พระอารยตารามหาโพธิสัตว์หมื่นพระองค์ เป็นพระมหาเจดีย์ที่คล้ายเจดีย์ แต่ถูกลดทอนผิวนอกจนดูเหมือนเป็นมหาเจดีย์ยุคใหม่ที่เข้าถึงคนรุ่นใหม่มากขึ้น มหาเจดีย์นี้รายล้อมไปด้วยเจดีย์องค์เล็กๆ อยู่โดยรอบ เป็นที่ประดิษฐานของพระศรีอริยเมตไตรย และรายล้อมด้วยพระอารยตารามหาโพธิสัตว์ ผู้ตั้งอธิษฐานจิตจะเป็นพระมารดาของพระพุทธเจ้าองค์ต่อไป

แสงแดดร้อนแรงขึ้นตามเวลา ทว่าเรายังรู้สึกถึงความร่มเย็น จึงกลับย่างเท้าเข้าสู่ตัวอาคารสาวิกา-สิกขาลัย อาคารที่แลคล้ายกับยังสร้างไม่เสร็จ แต่ก็ดูเรียบร้อยน่าอยู่จนเรานึกถึงศัพท์คำหนึ่งในวงการสถาปนิก คือคำว่า “สัจจะวัสดุ” แก่นแท้แห่งความเป็นโมเดิร์นดีไซน์ นั่นคือการกะเทาะเปลือกนอกของอาคารแล้วแสดงให้เห็นถึงวัสดุที่แท้จริงภายในไร้สิ่งปิดบังให้เห็นเนื้อแท้ของ อิฐ หิน ปูน ทราย เหล็ก และกระจก คล้ายกับจะบอกกับเราทุกคนว่ารูปกายเป็นเพียงเปลือกภายนอก เป็นเพียงกิเลสที่ปิดบังดวงตาแห่งธรรม เมื่อไร้กิเลส ไร้รูปกายภายนอกแล้วเราทุกคนล้วนไม่แตกต่างกัน

ในอาคารแห่งนี้มีร้านอาหารคลีนฟู้ดรสชาติไม่เลวร้ายอย่างที่คิด มีห้องสมุดธรรมะ และห้องนิทานธรรมะสำหรับเด็กๆ และที่นั่งสำหรับพักผ่อนให้เห็นธรรมชาติและความร่มรื่นอยู่หลายจุด แต่สิ่งที่เราทุกคนควรปฏิบัติเมื่อเดินเข้ามาสู่สถานที่แห่งนี้ก็คือ ความสำรวม กาย วาจา และใจ ไม่ทำการใดที่รบกวนผู้ปฏิบัติธรรมท่านอื่น แต่เชื่อเถอะว่า ไม่ว่าคุณจะร้อนรุ่ม อีโก้สูงขนาดไหน เมื่อเข้ามาอยู่ในสถานที่แห่งนี้ทุกอย่างจะดับลง เพราะทุกคนดูแจ่มใสจากภายใน สำรวม สงบนิ่ง จนเราเองยังรู้สึกได้ว่าใจเรายังไม่สงบพอ และละลายที่จะทำสิ่งใดที่ไม่สำรวม ในสถานที่ปฏิบัติธรรมที่ควรค่าแก่การมาเยือนแห่งนี้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

11 มิถุนายน 2559 เวลา 10:08 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/436880

โดย…โชคชัย สีนิลแท้

ในอดีตที่ผ่านมาปฏิเสธไม่ได้ว่าการพัฒนาที่อยู่อาศัยของบรรดาผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์จะคำนึงถึงเฉพาะเรื่องการออกแบบ คุณภาพของวัสดุที่ใช้ก่อสร้าง เมื่อขายออกไปแล้วก็จบกันไป แต่เมื่อการแข่งขันในธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์รุนแรงขึ้น โจทย์ของการสร้างเพื่อขายอย่างเดียวไม่สามารถแข่งขันได้อีกต่อไป หลายๆ บริษัทหันมาให้ความสำคัญกับการบริหารโครงการหลังการขาย เพื่อสร้างสังคมการอยู่อาศัยที่ดีในระยะยาว

บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ส่วนใหญ่จึงตั้งบริษัทพร็อพเพอร์ตี้ แมเนจเมนต์ ไว้บริหารโครงการที่อยู่อาศัยไม่ว่าจะเป็นโครงการบ้านจัดสรรหรือคอนโดมิเนียม แต่สำหรับบริษัท ลุมพินี
พร็อพเพอร์ตี้ เซอร์วิส แอนด์ แคร์ ในเครือบริษัท แอล.พี.เอ็น.ดีเวลลอปเมนท์ นอกจากจะเป็นส่วนหนึ่งของการบริหารชุมชนในโครงการแบรนด์ลุมพินีของบริษัทแม่แล้ว ยังพัฒนาไปสู่การสร้างประโยชน์ให้กับสังคมอีกทางหนึี่งด้วย

“สุรัสวดี ซื่อวาจา” กรรมการผู้จัดการ บริษัท ลุมพินี พร็อพเพอร์ตี้ เซอร์วิส แอนด์ แคร์ หรือแอลพีซี เล่าให้ฟังว่า บริษัทได้ก่อตั้งเมื่อปี 2553 ด้วยทุนจดทะเบียน1 ล้านบาท ถือได้ว่าเป็นหน่วยงานสำคัญที่เข้ามาเพื่อดูแลกิจการเพื่อสังคม จากเดิมที่เป็นแค่เพียงฝ่ายหนึ่งของบริษัท ลุมพินี พรอพเพอร์ตี้ มาเนจเมนท์ ที่ดูแลด้านบริหารจัดการที่ก่อตั้งมานานกว่า 10 ปี

สำหรับหน้าที่หลักของแอลพีซี คือ เรื่องของงานทำความสะอาด เจ้าหน้าที่ต้อนรับ และคนขับรถ ไปจนถึงการสร้างทักษะให้พนักงานบริการที่มีอยู่กว่า 1,500 คน โดยงานทำความสะอาดถือเป็นงานหลัก 80% ทั้งงานทำความสะอาดในพื้นที่ส่วนกลาง และงานทำความสะอาดในห้องชุด หรือที่เรียกกันว่า แจ๋วคอนโดเป็นอีกกลุ่มหนึ่ง

อีกส่วนคืองานเจ้าหน้าที่ต้อนรับนั้นจะอยู่บริเวณเคาน์เตอร์บริเวณซีซีทีวี เวลาไปที่คอนโดของลุมพินีจะเห็นได้จากเจ้าหน้าต้อนรับเหล่านี้ทำงานอยู่ และมีงานหน้าที่ใหม่ที่เริ่มมาตั้งแต่ปี 2558 คือพนักงานขับรถชุมชนเพื่อความสะดวกของเจ้าของร่วมที่ซื้อคอนโดไปจะมีบริการรถตู้รับส่งจากโครงการไปจุดต่อรถสาธารณะ

สิ่งที่แอลพีซีทำอยู่คือ การดูแลสตรีด้อยโอกาสให้เข้ามาเป็นพนักงานของบริษัท เงื่อนไขการรับคนเรื่องวุฒิการศึกษานั้นไม่มีเลย อยากทำงานตั้งใจเข้ามาเราก็ฝึกอบรมให้ ซึ่งเขาเหล่านั้นมีการศึกษาค่อนข้างน้อยหรืออาจไม่มีเลย อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ก็มีที่ต้องจ้างครูมาสอน ซึ่งทำมาได้ประมาณ 3 ปีแล้ว ซึ่งต้องบอกว่าการเดินหน้ากิจกรรมพวกนี้ได้รับการช่วยเหลือจากนิติบุคคลของโครงการลุมพินีค่อนข้างมาก

ที่ผ่านมาทำโครงการไม่ค่อยสำเร็จก็เพราะว่าเขาเหล่านั้นต้องเดินทางมาหาซึ่งไม่สะดวก จึงต้องกระจายแหล่งเรียนออกไปในแต่ละพื้นที่ที่เขาสะดวกและจับกลุ่มเรียนกัน เราก็จัดเป็นโซนให้เรียน จึงได้แบ่งออกเป็น 10 พื้นที่ ให้คุณครู กศน. หรือการศึกษานอกโรงเรียนเข้าไปสอนจนจบชั้น ม.3 เพื่อทำให้เขาเหล่านั้นสามารถอ่านออกเขียนได้ หลังจากนั้นจึงอบรมให้ความรู้ระยะเวลา 2-3 เดือนก่อนรับเข้ามาทำงานจริง

ในช่วงที่มีเรียนสอนก็ออกค่าเรียนให้ทุกอย่าง เนื่องจากกลุ่มสตรีเหล่านี้เขามักมีปัญหาเรื่องครอบครัวที่อาจจะถูกสามีทิ้งหรือเลิกร้าง แต่เขาก็มีหน้าที่จะต้องดูแลพ่อแม่หรือบุพการีอีก ถ้าจะเอาเขาเหล่านั้นมาทำงานในวันหยุดอะไร เขาก็มีภาระเช่นกัน ซึ่งเราก็ต้องเอื้อเขาทุกอย่างเพื่อให้เขามีศักยภาพในการดูแลครอบครัวได้ดีขึ้น

สุรัสวดี ย้ำว่า การดำเนินธุรกิจเพื่อสังคมคือ การทำอย่างไรให้เขาเหล่านี้ทำงานอย่างมีความสุข ทั้งทางด้านรายได้ โอกาส และศักดิ์ศรี จากเดิมที่เป็นคนด้อยโอกาสทางการศึกษา การเติบโตในหน้าที่จะให้เขาอย่างไร เรื่องของศักดิ์ศรีเชื่อว่าคนมีความรู้จะมีความมั่นใจขึ้น การเป็นทีมเดียวกันก็จะมีความรู้สึกว่าอุ่นใจขึ้นเป็นกิจกรรมที่ทำให้เกิดความสุข และคุณภาพชีวิตที่ดีของเขา

สิ่งที่บริษัทได้ให้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของรายได้ อาชีพเสริมที่เขาได้ ทุนการศึกษาบุตร หรือทุนการศึกษาของตนเอง หาสินค้าราคาต้นทุนมาช่วยแบ่งเบาภาระในครอบครัวไม่ว่าจะเป็นสินค้าอุปโภคบริโภค อย่างซื้อข้าวสารก็จะซื้อในปริมาณมากๆ เนื่องจากเวลาเขาจะซื้อของใช้ เขาซื้อได้ไม่เยอะ เพราะการซื้อของปลีกย่อมได้ของที่แพง เราก็ซื้อเป็นปริมาณมาก ไม่ว่าจะเป็นข้าวเจ้า ข้าวเหนียว เพื่อให้เขาสามารถใช้สินค้าที่มีราคาถูกกว่าเดิม แต่จะไม่ใช้วิธีซื้อให้ เพื่อให้เขารู้ว่าต้องใช้เงินอย่างไร

นอกจากการให้แล้วก็ต้องสอนเขาว่าจะต้องเป็นผู้ที่ตอบแทนสังคมด้วย จึงต้องมีการส่งเสริมในเรื่องกิจกรรมจิตอาสาซึ่งดำเนินการด้วยกลุ่มพนักงานกันเอง อย่างเช่นงานที่เขาทำได้คืองานทำความสะอาด เขาจะมีการแบ่งเวลาสัก 15-20 นาทีหรือครึ่งชั่วโมง ไม่เกินเวลาในช่วงพักกลางวัน ไม่เบียดบังเวลาคือไปทำงานจิตอาสา โดยไม่มีการกำหนดว่าต้องทำกี่ครั้ง

แต่ก็สนับสนุนว่ามีเพื่อนไปทำ ทางบริษัทก็จะช่วยประชาสัมพันธ์ มีการสื่อสารและชมเชยไป เพื่อให้กำลังใจไปว่าดีแล้วที่ทำ ซึ่งปีที่ผ่านมามีการไปทำเป็นพันครั้ง เช่น การทำความสะอาดรอบชุมชน ทำความสะอาดวัด สุเหร่า โบสถ์ บริเวณสถานีตำรวจ โรงเรียน หลังๆ เห็นไปอำเภอ รวมไปถึงพื้นที่รอบๆ นอกเขตรั้ว

“มีโอกาสได้คุยกับเด็กที่ต้องการออกไปทำงานเพื่อชุมชนว่าทำไมถึงต้องการมาทำงานจิตอาสา เขาบอกว่าบางทีรอบๆ ข้างชุมชนนั้นมันหาข้อสรุปไม่ได้ว่าใครจะต้องเป็นผู้ทำความสะอาดใบไม้เกลื่อนถนน แล้วเทศบาล ก็เข้าไม่ถึงในทุกพื้นที่ เขาก็ทำกันเองได้ อย่างบริเวณวัด พอสะอาดก็น่าเดินและก็ได้บุญด้วย ก็ถือเป็นการสร้างสัมพันธ์กับวัดด้วย เพราะการประชุมนิติบุคคล บางทีก็ต้องมีการยืมอุปกรณ์จากวัด ก็เป็นการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน เพราะการเป็นผู้รับแล้วก็ต้องเป็นผู้ที่รู้จักให้ด้วย ซึ่งก็ไม่ได้มีการบังคับว่าจะต้องทำ”

ปัจจุบันบริษัทได้เข้าไปดูแลชุมชนของโครงการแอลพีเอ็นไม่ต่ำกว่า 130 นิติบุคคลแล้ว ก็จะมีงานพวกนี้รายล้อมในปีปีนึง อย่างปีนี้ก็ตั้งรายได้ 300 ล้านบาท ตามการเติบโตของโครงการตามมาเรื่อยๆ เริ่มปี 2553 จำนวน 70 ล้านบาท เติบโตขึ้นปีละ 10-15% ตามปริมาณโครงการคอนโดและโครงการแนวราบของบริษัทในกลุ่มแอล.พี.เอ็น.ที่เกิดขึ้น

สุรัสวดี ย้ำว่า การเป็นโซเชียลเอนเตอร์ไพรส์นั้นยังไม่มีหน่วยงานรับรองแต่ดำเนินการมาแล้วต้องมีเป้าหมายทางสังคม อย่างของแอลพีซีมีเป้าหมายที่ต้องการดูแลคนด้อยโอกาสทางสังคม ในมุมของเราก็ดูแลสตรีผู้ด้อยโอกาสให้มีงานทำ เพื่อลดอัตราการว่างงานของคนในชุมชน เป็นการสร้างวัฒนธรรมแอล.พี.เอ็น.ที่มีจิตสำนึกทำเพื่อสังคมร่วมกัน เป็นแหล่งงานที่คนเกษียณอายุสามารถทำได้ แม้คนอายุเกิน 60 ปี ถ้าหากเขาเหล่านั้นต้องการทำงานเราก็ต้องจ้างแน่นอน ทำกันไปเท่าที่ยังทำงานไหว

สำหรับคนสูงอายุเราก็สอนอาชีพเสริมเขา อาชีพเสริมเขาตอนนี้ก็คือเรียนนวด ซึ่งมีพนักงานสนใจไปเรียนต่อครั้งจำนวน 20 คน ทำมานานประมาณ 2-3 ปีแล้ว เพราะเรียนแล้วก็ต้องหากิจกรรมให้เขาทำด้วย เช่นเมื่อมีการจัดกิจกรรมของแอล.พี.เอ็น.เองไปเสริมกับกิจกรรมส่งเสริมการขายคอนโดเพื่อช่วยบรรยากาศการขายให้ดี หรือมีการจัดตลาดนัดชุมชนเพื่อเสริมให้เขามีรายได้ หรือไปนวดให้กับผู้สูงอายุที่อยู่ที่สวางคนิเวศ มีเรียนทำอาหาร การทำอาหารว่าง ก็ทำให้เขามีรายได้เสริม ส่วนคนพิการก็รับ แต่ก็เลือกให้ทำงานที่เหมาะสมกับเขา

“ธุรกิจนี้เท่าที่พิจารณาอัตราการเทิร์นโอเวอร์ หรือการเข้าออกของพนักงานนั้น พบว่ามีสัดส่วน 3-4% ต่อเดือน ขณะที่บริษัทอื่นๆ ในอุตสาหกรรม 5-7% ก็มาดูเหตุผลที่เขาออก ส่วนหนึ่งที่ห้ามไม่ได้คือเรื่องกลับต่างจังหวัด ไปดูแลครอบครัว ไม่มีคนที่จะดูแลลูกให้ บางทีก็สุขภาพ เพราะเขาจะต้องใช้แรงก้มๆ เงยๆ ไม่เหมาะกับคนที่ร่างกายไม่เอื้อ หรือบางครอบครัว อยากให้กลับไปช่วยเลี้ยงหลานก็ถือว่าเป็นการดีเพราะกลับสู่สังคมที่ครอบครัว”

สำหรับในส่วนงานแจ๋วคอนโดนั้นถือว่าสำคัญมากเพราะต้องเข้าห้องลูกค้า รายได้แจ๋วถือว่าเป็นสัดส่วนที่ยังน้อยอยู่ ปีนึงสัก 10 กว่าล้านบาท ซึ่งบริษัทพยายามสร้างคุณภาพในงานและความไว้ใจให้ได้ ตัวเป้าหมายรายได้จะขยับขึ้น จากรายได้ส่วนใหญ่นั้นจะอยู่ที่ทำความสะอาดชุมชนส่วนกลาง 80% ขณะที่ความพึงพอใจของลูกค้ามีมากถึง 90% วัดจากแต่ละไซส์ที่เข้าไปบริหารงานโครงการ ที่ทำให้เจ้าของร่วมหรือนิติบุคคลพอใจ

ขณะเดียวกันก็พยายามคิดนวัตกรรมที่ใหม่ๆ ที่เข้ามาใช้ผ่านเพื่อประหยัดต้นทุนในการทำงานในองค์กร เช่นนวัตกรรมทางด้านทำความสะอาด ที่ทำงานได้สะดวกที่ทำงานได้รวดเร็วขึ้น เพราะถือเป็นหน่วยงานที่ขายบริการที่ต้องควบคุมต้นทุน ค่าแรงขึ้นทุกปี มากกว่าแรงงานขั้นต่ำอยู่ที่ 330 บาท จึงต้องพยายามควบคุมต้นทุนเพื่อให้การทำงานมีประสิทธิภาพที่ดีที่สุด

ถือเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างธุรกิจเพื่อสังคมที่องค์กรเอกชนได้เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้นในปัจจุบัน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

11 มิถุนายน 2559 เวลา 10:01 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/436878

โดย…ปริญญา ชูเลขา

แรงบันดาลใจให้ประสบความสำเร็จในการทำงานของคนแต่ละคนแตกต่างกันตามความคิด ความเชื่อ และความเพียรพยายาม สำหรับ “ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ” ประธานกรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย หรือไทยพีบีเอส ในฐานะกูรูนักเศรษฐศาสตร์ นักวิจัย นักเขียน และนักต่อสู้เพื่อคนยากไร้ คือการได้ทำงานปลุกจิตสำนึกทางความคิดความเชื่อด้านจิตสำนึกสาธารณะต่อคนรุ่นใหม่ในสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส สื่อสาธารณะแห่งแรกของประเทศไทย ที่มุ่งมั่นให้เป็นสถาบันสื่อสาธารณะที่สร้างสรรค์สังคมคุณภาพและคุณธรรม

ใครจะรู้ว่าพื้นที่บ่มเพาะจิตสำนึก หรือคิดงานต่างๆ ของ “ณรงค์” อยู่ภายในห้องทำงานบนอาคารเอ ดูภายนอกจะหรูหราสไตล์การออกแบบอันทันสมัย แต่ภายในพื้นที่ส่วนของผู้บริหารเบอร์หนึ่งของสื่อสาธารณะแห่งนี้ แสนจะเรียบง่ายสบายๆ บนโต๊ะทำงานมีแต่หนังสือและแฟ้มเอกสารกองพะเนินเทินทึก ต่างจากผู้บริหารทั่วไปที่จะประดับประดาไปด้วยข้าวของแพงๆ

บรรยากาศห้องทำงาน “ณรงค์” ไม่ได้หรูหรา รูปภาพที่นำมาติดประดับพื้นผนังห้องเป็นเพียงกรอบรูปที่เป็นบทสัมภาษณ์พิเศษหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ เนื้อหาสะท้อนความตั้งใจจะนำพาไทยพีบีเอสไปสู่สื่อแห่งการเปลี่ยนแปลงสังคม กับโล่รางวัลของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) รางวัลบุคคลและองค์กรที่มีผลงานดีเด่นด้านการส่งเสริม ปกป้อง และคุ้มครองสิทธิมนุษยชน ประจำปี 2558 เป็นสิ่งที่รู้สึกภาคภูมิใจมากๆ

มองโดยรอบห้องทำงาน “ณรงค์” ใช้โทนสีราบเรียบ แต่กลับสร้างแรงขับให้เจ้าของโต๊ะทำงาน มีพลังใจในการทำงานอย่างมาก ทุกมุมของห้อง โต๊ะ เก้าอี้ หรือเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ไม่ได้ใช้ของราคาแพง ซึ่งแม้จะดูธรรมดาพื้นๆ แต่ในองค์รวมกลับส่งแรงจูงใจช่วยให้การทำงานมีประสิทธิภาพได้ และที่สำคัญความสะอาดของห้องทำงานเป็นปัจจัยสำคัญ ที่จะทำให้ห้องทำงานน่าอยู่ และน่าทำงาน นักคิด นักเขียน นักพัฒนาเอกชน หรือนักวิชาการ ต่างเคยแวะเวียนมาเจรจาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างไม่ขาดสาย ทุกคนต่างพากันชื่นชมห้องทำงานแห่งนี้

“ผมไม่ได้ถือหลักฮวงจุ้ยอะไรให้มากเป็นพิเศษ หรือต้องมีของดีแพงๆ มาประดับประดา เฟอร์นิเจอร์ต้องหรูๆ สวยๆ มาโชว์ แต่ห้องทำงานผมเน้นความเรียบง่ายสบายๆ เพราะอยากมุ่งหวังให้เป็นห้องที่ใช้บ่มเพาะจิตสำนึกสาธารณะต่อคนรุ่นใหม่ นั่นคือเป้าหมายการทำงานของผม เพราะห้องทำงานคือชัยภูมิในการบ่มเพาะจิตสำนึกสาธารณะ”

ด้วยความที่มีพื้นเพเป็นชาวปักษ์ใต้ จ.นครศรีธรรมราช การกินหรือการอยู่จึงเป็นเรื่องเรียบง่าย แม้จะเคยเป็นประธานบริหารรัฐวิสาหกิจมาหลายต่อหลายแห่ง เช่น องค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทย (อสค.) องค์การสวนยาง หรือกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร เป็นต้น ทุกองค์กรล้วนอยู่ในระดับประธานบริหาร แต่ห้องทำงานไม่เน้นความหรูหราอลังการ หรือพิถีพิถันด้านความเชื่อฮวงจุ้ย แต่พื้นที่ส่วนตัวที่สุดในไทยพีบีเอสแห่งนี้ กลับเน้นความโปร่งโล่งสบาย กระตุ้นให้มีความรู้สึกกระฉับกระเฉงและมีพลังในการทำงาน ดังนั้นในทุกครั้งที่นั่งทำงานอยู่ที่นี่ ณรงค์ บอกทันทีว่ารู้สึกมีความสุขมาก เพราะได้ทำงานทางความคิดกับคน

“ผมไม่จำเป็นต้องใช้ห้องทำงานที่สวยหรือโก้หรู เพราะไทยพีบีเอสไม่ได้ต้องการผู้บริหารแบบนั้น แต่ไทยพีบีเอสต้องการผู้บริหารที่มีความเป็นมืออาชีพทางด้านสื่อและวิชาการ เพื่อจะนำพาองค์กรไปสู่เป้าหมาย คือการบ่มเพาะจิตสำนึกสาธารณะเพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงสังคมให้ดีขึ้น”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

09 มิถุนายน 2559 เวลา 10:48 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/436437

โดย…วราภรณ์-พุสดี ภาพ… ภัทรชัย ปรีชาพานิช

70 ปีแห่งการครองสิริราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงประกอบพระราชกรณียกิจนานัปการ ทรงรับทราบความทุกข์ของราษฎรตลอดทุกพื้นที่ที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปทรงงาน และทรงนำมาศึกษาค้นคว้าเพื่อหาหนทางแก้ไขบำรุงสุขให้นานาประชาราษฎร หนึ่งในโครงการที่ทำเพื่อปวงประชาราษฎรคือ โครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา ซึ่งถือเป็นปฐมบทแห่งการพัฒนาอย่างแท้จริง

ห้องทดลองส่วนพระองค์

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ ไปทรงเยี่ยมพสกนิกรในพื้นที่ต่างๆ ด้วยมีพระราชประสงค์ที่จะเห็นประชาชนอยู่ดีมีสุขตามสมควรแก่อัตภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบอาชีพทางด้านเกษตรกรรม ซึ่งถือว่าเป็นอาชีพหลักของประเทศ จึงทำให้เกิด “โครงการส่วนพระองค์เกี่ยวกับการเกษตร สวนจิตรลดา” ภายในบริเวณพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน อันเป็นราชฐานที่ประทับในปี 2504 โครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา มีวัตถุประสงค์ในการดำเนินงาน เพื่อศึกษา ทดลองและวิจัยหาวิธีแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับงานทางด้านการเกษตรต่างๆ เช่น การปลูกข้าว การเลี้ยงโคนม การเพาะพันธุ์ปลานิล และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งผลการศึกษาสามารถนำมาประยุกต์ใช้เป็นแบบอย่างในการนำไปปฏิบัติตาม นอกจากนี้ยังเป็นการดำเนินการโดยไม่มุ่งหวังผลตอบแทน จึงมีโครงการที่ตั้งขึ้นเพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของราษฎร เช่น เมื่อเกิดปัญหาน้ำนมดิบล้นตลาด พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างโรงนมผงขึ้น เพื่อแปรรูปน้ำนมดิบให้เก็บไว้ได้นาน โดยพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนในการก่อสร้าง และยังมีการตั้งศูนย์รวมนม เพื่อรับซื้อน้ำนมจากเกษตรกรผู้เลี้ยงโคนมอีกด้วย

ท่านผู้หญิงบุตรี

โครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา มีวัตถุประสงค์หลักในการดำเนินงานอยู่ 3 ประการ คือ เป็นโครงการศึกษาทดลองเป็นโครงการตัวอย่าง ให้ผู้ที่สนใจสามารถเข้ามาทำการศึกษา เพื่อสามารถนำกลับไปดำเนินการเองได้ และขอเยี่ยมชมได้ตลอดเวลา และเป็นโครงการที่ไม่หวังผลตอบแทน (เชิงธุรกิจ)

ท่านผู้หญิงบุตรี วีระไวทยะ รองราชเลขาธิการ สำนักราชเลขาธิการ ประธานกรรมการมูลนิธิปิดทองหลังพระ สืบสานแนวพระราชดำริ กล่าวแนะนำโครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา ในวันเปิดโครงการพิเศษร่วมเฉลิมฉลองครองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี ปฐมบทแห่งการพัฒนาเพื่อประชาผาสุก ว่า สิ่งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงคิดริเริ่มทำหลายสิ่ง ทรงเริ่มทดลองเองก่อนภายในห้องแล็บส่วนพระองค์สวนจิตรลดา

“ทรงเคยรับสั่งว่า ถ้าให้ชาวนาปลูกข้าว ถ้าพระองค์ไม่ทรงทราบว่าข้าวปลูกอย่างไร จะไปสอนชาวบ้านรู้เรื่องได้อย่างไร ทรงรับสั่งอีกว่า ชาวนามีภูมิปัญญาแต่ขาดโอกาส เมื่อทรงการทดลองปลูกข้าวในโครงการสวนพระองค์ สวนจิตรลดา จะได้คุยกับชาวนาได้รู้เรื่อง ตลอดระยะเวลาทรงครองราชย์ 70 ปี พระองค์ทรงศึกษา ดูแลห่วงใยประชาชนมาตลอด ทรงเข้าใจและทรงนำไปพัฒนาให้คนอื่นได้รับทราบ”

ท่านผู้หญิงบุตรี ยังกล่าวอีกว่า ไม่ว่าบ้านของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะอยู่ที่แห่งใด จะทรงมีพระตำหนัก เช่น ในส่วนภาคกลาง วังไกลกังวล ภาคเหนือ พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ ภาคใต้ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ และทรงสร้างศูนย์การเรียนรู้ขึ้น เพื่อช่วยเหลือราษฎรในพื้นที่นั้นๆ ด้วย

“ขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ ไปที่วังไกลกังวล ซึ่งในสมัยก่อนแห้งแล้งมาก น้ำก็ไม่มี ป่าไม้ถูกตัดทำลายเกลี้ยงแล้วทรงช่วยคนอย่างไร ที่นี่จึงเกิดการศึกษาพัฒนาที่ดิน เป็นโครงการในอันดับต้นๆ เนื่องจากน้ำไม่พอ น้ำมากเกินไป น้ำไม่ทั่วถึง เช่นที่พื้นที่ดินหนองพลับ หุบกะพง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงอยากไปช่วย จึงทรงริเริ่มการปลูกหน่อไม้ฝรั่งที่หุบกะพง เป็นต้น”

ข้าราชบริพารผู้ถวายงาน

ตลอดระยะเวลาแห่งการครองราชย์ 70 ปี มีเหล่าข้าราชบริพารผู้ถวายงานใต้เบื้องพระยุคลบาทและได้เรียนรู้จากการถวายงาน ได้แก่ ทรงศักดิ์ วงศ์ภูมิวัฒน์ ประธานอนุกรรมการพัฒนาระบบข้าราชการ (อ.ก.พ.ร.)  พูดถึงการถวายงานในส่วนภาคกลางโครงการจัดพัฒนาที่ดินตามพระราชประสงค์ “หนองพลับ” อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์

“ผมได้ถวายงานในโครงการจัดพัฒนาที่ดินตามพระราชประสงค์หนองพลับ ที่นี่ทำงานด้านการพัฒนาที่ดิน ซึ่งโครงการของพระบาทส

มเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเริ่มทำโครงการทดลองที่วังสวนจิตรลดา ที่นี่ถือเป็นห้องแล็บ ทรงเป็นทั้งนักปราชญ์ นักสังคมศาสตร์ ผมได้รับการสอนงานจากพระองค์แบบเลิร์นนิ่ง บาย ดูอิ้ง ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรเยอะมากจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เช่น การรู้จักพึ่งตนเองดีที่สุด รู้ว่าความสุขที่แท้จริงคืออะไร การได้รับใช้ผู้อื่นทำงาน

พระองค์ทรงงานหนัก พวกเราในวันนี้โชคดีที่ได้เห็นบทบาทการทรงงานของพระองค์ ท่านเริ่มทำการทดลอง ค้นคว้าวิจัยที่วังสวนจิตรลดา และทรงแปรพระราชฐานไปวังไกลกังวลช่วงปี 2507 ทรงไปเยี่ยมคนที่สวนผัก ในขณะนั้นประชาชนยากจนแร้นแค้น น้ำก็ไม่มี เป็นที่ดินที่อยู่ชายขอบ เมื่อทรงไปเยี่ยม ทรงมีพระราชดำริว่าน่าจะช่วยแก้ไขปัญหา ประชาชนมีแรงงานแต่ไม่มีที่ดิน ต้องเช่าที่ดินของกรมป่าไม้ ดินก็แย่ ทรงรับสั่งว่า ถ้าเราจะช่วยเหลือต้องทำการจัดการที่ดินให้ดีขึ้นก่อน ซึ่งถือเป็นงานท้าทาย ทรงให้รัฐบาลอิสราเอลมาช่วย เพราะเขาเคยอยู่ในที่ดินที่เลว รัฐบาลอิสราเอลเอาความรู้ของเขามาช่วยเรา ผมได้ไปดูงานทำงานที่หุบกะพง เพื่อเอาความรู้มาดำเนินงานที่หนองพลับ จัดที่ดินทำกินที่อยู่อาศัย สู่กระบวนการพัฒนาได้ เวลาเดินทางไปหนองพลับซึ่งระยะทางไกลมาก ถนนเป็นลูกรังตลอดเส้นทาง พื้นที่แต่ละโครงการมีการช่วยเหลือและเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ทำให้เราทำงานร่วมกันแบบรู้รักสามัคคี”

ด้าน วารินทร์ บุษบรรณ ผู้เชี่ยวชาญด้านส่งเสริมการเกษตร ย้อนรำลึกการเข้าเฝ้าฯ ถวายงานแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ จ.นราธิวาส ตั้งแต่ปี 2516 ว่าสิ่งที่ในหลวงทรงให้ความสนพระทัยมากที่สุดที่ภาคใต้คือ น้ำ เพราะย้อนกลับไปเมื่อ 43 ปีก่อน ราษฎรประสบปัญหาน้ำท่วมกว่า 3 แสนไร่ จึงทรงรับสั่งให้นราธิวาสต้องแก้ไขปัญหาน้ำก่อน สองคือการพัฒนาที่ดิน เพื่อดูการเพาะปลูกที่เหมาะสม

“ที่นราธิวาสจึงเกิดโครงการศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทอง เพื่อการพัฒนาดินและน้ำเพื่อปลูกพืชให้ได้ประโยชน์ที่สุด ที่ศูนย์การศึกษาแห่งนี้มีการทำโครงการแกล้งดิน อีกทั้งทรงรับสั่งให้ศึกษาเรื่องข้าว ซึ่งก่อนทำโครงการศูนย์การศึกษาพิกุลทอง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้ผมมาดูงานที่โครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา เพื่อนำความรู้กลับไปปรับปรุงที่นราธิวาส และไปที่หนองพลับ จากที่ดินแห้งแล้งมาก ในศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทองเราศึกษาเรื่องพันธุ์ข้าว 100 กว่าชนิด ทรงรับสั่งว่า ข้าวเป็นอาหารหลักของไทย พันธุ์ข้าวต้องเก็บอนุรักษ์พันธุ์พืชไว้ทำพันธุ์ต่อไป มีการพัฒนาข้าวสังข์หยดซึ่งถือเป็นข้าวระดับโลก ตอนนั้นผมเป็นเกษตรกรอำเภอ นอกจากการอนุรักษ์พันธ์ุข้าว พระองค์ยังส่งเสริมให้กลุ่มปลูกหญ้าแฝกด้วย”

ขณะที่ วิริยะ ช่วยบำรุง ผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นหนึ่งในข้าราชบริพารที่ถวายงาน ณ โครงการศูนย์การพัฒนาห้วยฮ่องไคร้ กล่าวว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงมีรับสั่งให้สร้างพระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ที่ภาคเหนือเมื่อปี 2505 และทรงรับสั่งให้ตั้งศูนย์การพัฒนาห้วยฮ่องไคร้เมื่อปี 2524

“ผมได้มีโอกาสถวายงานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมาหลายปี จนปัจจุบันผมอายุ 67 ปี ก็ยังถวายงานอยู่ ครั้งอดีตเมื่อปี 2530 พระองค์เสด็จฯ ศูนย์การพัฒนาห้วยฮ่องไคร้สามครั้ง ที่ห้วยฮ่องไคร้เมื่อครั้งอดีตแห้งแล้งจนเกือบเป็นดินแทนทะเลทราย แต่ทรงสนพระทัยทำการพัฒนา จนปัจจุบันกลายเป็นพื้นที่ป่าที่สมบูรณ์ ซึ่งเกิดจากการทำงานร่วมกันของหลายหน่วยงานคือ กรมชลประทาน กรมพัฒนาที่ดิน กรมปศุสัตว์ และกรมป่าไม้ ทำงานช่วยกัน ในหลวงทรงเคยรับสั่งว่า เราต้องพัฒนาคนเสียก่อน ที่ห้วยฮ่องไคร้มีผืนดินประมาณ 8,500 ไร่ เราต้องปลูกป่าที่ใช้ได้ 3 ชนิด เช่น ไม้ใช้ได้ มีป่าไม้แดง ป่าสัก และไม้ประดู่ สองคือปลูกต้นไม้เพื่อรองรับเขื่อน สามคือน้ำทรัพย์ คือในป่ามีน้ำทรัพย์ ทำอย่างไรให้มีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้น และยังให้ประโยชน์คือ มีระบบพัฒนาที่ดิน และต้องรักษาป่าไม้
ไม่ให้เกิดไฟไหม้”

ต้องมีป่าที่สามารถเก็บกักน้ำไว้ใช้ได้ในหน้าแล้งช่วงเดือน พ.ค.ต.ค. ในหน้าหนาวป่าจะแล้งเพราะอากาศแห้ง ถ้าทำได้คือการใช้ภูมิปัญญาชาวบ้าน ใช้ดินเหนียวและไม้ไผ่อัดมากั้นน้ำโดยใช้แรงงานคนเพื่อให้ชาวบ้านเกิดรายได้นำเงินไปซื้อยาสีฟันได้ การทรงเป็นนักปราชญ์ของพระองค์ทำให้ทรงเห็นในบางเรื่องที่ข้าราชบริพารมองไม่เห็น เช่น เรื่องประมง การเลี้ยงปลาในอ่าง ทรงเคยรับสั่งว่า ไม่สำคัญหรอกว่าปลาจะโตหรือไม่โต แต่ถ้ามันได้เป็นอาหารตามธรรมชาติ แต่ที่สำคัญคือคนจับปลาไปไหน ถ้าจับปลาไปขายภัตตาคารถือว่าผิดวัตถุประสงค์ ต้องเลี้ยงเพื่อกินเองในครัวเรือนก่อน ถ้าเหลือแล้วค่อยเอาไปขายเพื่อนำเงินมาซื้อสิ่งอำนวยความสะดวก เช่น ทีวี เป็นต้น

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 มิถุนายน 2559 เวลา 10:28 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/436212

โดย…ภาดนุ

เด็กรุ่นใหม่ยุคนี้นิยมลุกขึ้นมาเปิดเฟซบุ๊กแฟนเพจกันเป็นว่าเล่น แต่ที่เห็นได้ชัดและเป็นที่สนใจของผู้คนมักจะเป็นเพจของบุคลากรทางการแพทย์หรือคุณหมอ ซึ่งถ่ายทอดสาระความรู้แฝงความน่ารักและความฮาผ่านคาแรกเตอร์ของตัวเองหรือตัวการ์ตูนจนมียอดฟอลโลว์เป็นหลักแสน ลองไปส่องดูซิว่ามีเพจไหนน่าสนใจบ้าง

หมอแล็บแพนด้าฮาแบบได้สาระ

ทนพ.ภาคภูมิ เดชหัสดิน หรือ แม็ค นักเทคนิคการแพทย์วัย 37 ปี เจ้าของเพจ หมอแล็บแพนด้า เล่าว่า เขาเรียนจบจากคณะสหเวชศาสตร์ สาขาเทคนิคการแพทย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันทำงานอยู่ที่ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย

“แรกๆ ผมเปิดเพจโดยใช้ชื่อจริงคือ ‘ทนพ.ภาคภูมิ เดชหัสดิน’ มาตั้งแต่ปี 2013 โดยมีจุดประสงค์เพื่อต้องการให้คนทั่วไปได้รู้จักและเข้าใจวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ เพราะเทคนิคการแพทย์ส่วนใหญ่ทำงานในแล็บ ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้วพวกเราทำอะไร ส่วนใหญ่คนจะรู้จักแค่แพทย์ พยาบาล และเภสัชกร ทำอะไรแค่นั้น เพราะเห็นงานที่ทำได้ชัดเจน แต่งานเบื้องหลังที่พวกเราทำไม่มีใครรู้ เมื่อคนไข้มาเจาะเลือด มาตรวจฉี่ ตรวจปัสสาวะ เขาก็ไม่ได้เจอกับเรา อย่างผมเองก็ทำงานในห้องแล็บและมีหน้าที่ตรวจเลือดเป็นหลัก ผมจึงอยากให้คนทั่วไปได้รู้ว่ายังมีนักเทคนิคการแพทย์หรือ ‘หมอแล็บ’ ซึ่งเป็นบุคลากรทางการแพทย์ทำหน้าที่อยู่ด้วย”

แม็ค บอกว่า เขาได้ถ่ายภาพห้องแล็บและการทำงานลงในเพจอยู่เรื่อยๆ แต่เมื่อรู้สึกว่าจำนวนคนเข้าดูเพจไม่ค่อยขยับเพราะใช้ศัพท์เทคนิคที่ยากเกินไป แล้วคนที่มากดไลค์ส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นบุคลากรทางการแพทย์ แต่วัตถุประสงค์หลักจริงๆ คือ อยากให้คนทั่วไปเข้าใจถึงวิชาชีพนี้มากกว่า

“ตอนแรกผมก็ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้มีคนมาสนใจเพจมากขึ้น ก็พอดีว่ามีจุดเปลี่ยนคือมีละครเรื่องหนึ่งที่มีฉากบริจาคโลหิตโดยให้เลือดแบบต่อสายตรง ซึ่งในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่ มันต้องเอาเลือดนั้นไปทดสอบผ่านกระบวนการในแล็บอีกหลายอย่าง เมื่อคนทั่วไปยังเข้าใจผิดอยู่ ผมเลยอยากออกมาให้ความรู้ที่ถูกต้องแก่พวกเขา ปรากฏว่าคนสนใจและแชร์กันเยอะมาก

ผมจึงมาวิเคราะห์แล้วสรุปว่า ที่คนทั่วไปชอบเพราะมันเป็นเรื่องใกล้ตัว แล้วเราพูดโดยใช้ศัพท์ง่ายๆ ซึ่งนำเสนอแบบฮาๆ หน่อยก็เลยโดนใจคน ทุกเรื่องที่โพสต์ลงเพจผมจะศึกษาจากงานวิจัยเพื่อหาข้อมูลก่อนเสมอ ความเชื่อผิดๆ ของคนจึงได้รับการไขข้อข้องใจ ซึ่งคนอื่นๆ ที่ติดตามก็จะได้ความรู้กลับไปด้วย”

แม็ค เสริมว่า คลิปหรือภาพแบบซีรี่ส์เรื่องต่อๆ มาที่โพสต์ลงไป เขาต้องศึกษาข้อมูลอย่างดีและใช้เวลาคิดมุขและใช้เวลาทำนานมากเพราะทำยาก แต่ก็พยายามทำออกมาเรื่อยๆ ทำให้ตอนนี้มีสมาชิกเพจร่วม 4 แสนคนแล้ว

“ผมเพิ่งเปลี่ยนชื่อเพจจากชื่อจริงมาเป็น ‘หมอแล็บแพนด้า’ ได้ 3-4 เดือนเท่านั้น ที่ต้องเปลี่ยนเพราะเมื่อคนรู้จักเยอะก็มีคนจับตามองเยอะ จะขยับตัวทำอะไรก็ยาก เพราะมีคำนำหน้าวิชาชีพ ‘ทนพ.’อยู่ และให้เพจดูมีความเป็นกันเองมากขึ้น ก็เลยเปลี่ยนชื่อเป็น ‘หมอแล็บแพนด้า’ ที่คนเข้าใจได้ง่ายแทน

ที่มาของชื่อนี้ก็เพราะเวลาถ่ายรูปในห้องแล็บ อยู่เวรทำงานกะดึกแล้วตาผมจะคล้ำๆ โหลๆ ซึ่งเวลาถ่ายหน้าใสๆ ไปคนก็เข้ามาบอกว่า ทำไมตาไม่คล้ำล่ะ ตัวจริงหรือเปล่า ก็เลยต้องคงคอนเซ็ปต์แพนด้าไว้ เวลาถ่ายคลิปวิดีโอ ผมก็ต้องแต่งหน้าให้ตาคล้ำๆ ก่อน แต่เวลาถ่ายภาพนิ่งผมจะใช้โฟโต้ช็อปแต่งภาพ (หัวเราะ) ก็เลยออกมาอย่างที่เห็น”

แม็ค ทิ้งท้ายว่า เนื้อหาที่คนส่วนใหญ่ชอบจะเป็นภาพแบบซีรี่ส์ซึ่งคนกดไลค์กันถล่มทลายเพราะรู้สึกว่ามันฮา เรื่องล่าสุดก็คือ ‘จดหมายถึงจิ๋ม’ ซึ่งจะบอกวิธีดูแลของสงวนของผู้หญิงให้ถูกสุขอนามัย และไม่ทำตามความเชื่อผิดๆ หรือซื้อยาอันตรายที่ขายเกลื่อนทางอินเทอร์เน็ตมาใช้

“ก่อนจะโพสต์ภาพแบบซีรี่ส์ ผมใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์ เพราะต้องค้นคว้าข้อมูลทางวิชาการ นั่งคิดมุข แล้วจึงมาทำภาพทีหลัง นอกจากนี้ยังมีคลิปวิดีโอร้องแร็ปเรื่องเบาหวาน เรื่องยาลดความอ้วน ยาที่กินแล้วผิวขาว ภาพข่าวสั้นที่คนให้ความสนใจและอื่นๆ ซึ่งคนส่วนใหญ่มักจะเข้ามาถามอยู่บ่อยๆ ผมก็เลยเอาคำถามเหล่านี้มาย่อยเป็นภาพและถ้อยคำแบบซีรี่ส์สั้นๆ ให้เข้าใจง่าย คนจึงชอบและแชร์กันเยอะมากจนผมรู้สึกประทับใจ แล้วคงจะนำเสนอเรื่องดีๆ ที่มีประโยชน์แบบนี้ต่อไปครับ”

เอ้า! ใครเป็นแฟนคลับหนุ่มคนนี้ นอกจากเพจแล้วยังสามารถตามอ่านพ็อกเกตบุ๊ก “หมอแล็บ ความเชื่อผิดๆ ชิดซ้าย เรื่องหลอกลวงชิดขวา” ของเขาได้ที่ร้านหนังสือทั่วไป

หมอหมึกดุ๋ยแชร์ความรู้ผ่านการ์ตูน

จากบทความสุขภาพและโรคภัยไข้เจ็บชวนเชื่อแบบผิดๆ บางครั้งก็ถูกบิดเบือนไปจากความจริง ทำให้ หิมะ-ปิยะธิดา โตพึ่งพงศ์ นักศึกษาแพทย์สาวชั้นปี 4 จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ลุกขึ้นมาเปิดเพจชื่อ “หมอหมึกดุ๋ย” เพื่อแชร์ความรู้ต่างๆ ผ่านภาพการ์ตูนดึงดูดความสนใจ และใช้ถ้อยคำที่เข้าใจง่ายขึ้น จนมีคนติดตามเพจของเธอหลักแสน

หิมะ-ปิยะธิดา โตพึ่งพงศ์

“เพจ ‘หมอหมึกดุ๋ย’ เป็นนามปากกาที่หนูกับเพื่อนใช้มาตั้งแต่ ม.ต้น ชื่อนี้เกิดจากการที่หนูเอาทิชชู่มาซับหมึกตอนวาดการ์ตูนแล้วรู้สึกว่ามันดุ๋ยๆ จึงตั้งชื่อเพจว่า ‘หมอหมึกดุ๋ย’ ค่ะ ซึ่งเนื้อหาในเพจนี้จะเป็นข้อมูลทางการ แพทย์ที่ผ่านการคัดกรองมาแล้วว่าถูกต้องตามหลักการแพทย์ โดยข้อมูลได้ถูกแปรเปลี่ยนให้เป็นการ์ตูนที่เข้าใจง่าย สามารถเข้าถึงคนทุกเพศทุกวัย”

หิมะ บอกว่า จุดเริ่มต้นในการตั้งเพจขึ้นมาก็เพราะมีข่าวว่ามีคนกินยาลดความอ้วนแล้วเสียชีวิต เธอจึงไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก นั่นเพราะหลายคนเชื่อโฆษณาในเว็บไซต์ว่ามียาที่สามารถลดความอ้วนได้ เม็ดละไม่กี่บาท อันนั้นลดแขน อันนี้ลดขา ซึ่งน่าเป็นห่วงมาก

“เนื้อหาการ์ตูนความรู้ที่หนูโพสต์ลงไปตอนนี้มี 6 เรื่องด้วยกันคือ ยาลดความอ้วน ฟันผุ พยาธิในเนื้อหมู ไข้เลือดออก แพ้อาหาร และการคุมกำเนิด หนูขอยกตัวอย่างเรื่องแพ้อาหาร ภาพการ์ตูนก็จะอธิบายว่า ทำไมบางคนถึงไม่อยากกินอาหารชนิดนั้น นั่นก็เพราะกินแล้วเกิดอาการแพ้ (มิได้ล้อเล่น แพ้จริงๆ) ซึ่งเรื่องแพ้อาหารมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เป็นเรื่องที่อันตราย เพราะคนที่กินอาหารแล้วเกิดอาการแพ้ขึ้นมา ร่างกายก็จะเกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้จนอาจเกิดภาวะช็อกและเสียชีวิตได้

หนูก็จะวาดเป็นรูปกุ้ง และอธิบายถึงกระบวนการย่อยจนกลายเป็นสารอาหาร เมื่อกินไปแล้วเกิดอาการแพ้ก็จะมีเม็ดเลือดขาวออกมาสร้างแอนติบอดิสู้กับสารที่แพ้ ซึ่งถ้ากินครั้งแรกอาจจะยังไม่เกิดอาการ แต่เมื่อกินครั้งที่สองแอนติบอดิก็จะทำงาน คนที่กินอาหารนั้นเข้าไปจึงเกิดอาการแพ้ขึ้นมา

หรืออย่างเรื่องการคุมกำเนิด เนื่องจากว่าเนื้อหาเรื่องนี้ค่อนข้างเยอะและซับซ้อน หนูจึงลงเนื้อหาทีละตอน โดยเริ่มต้นจากการคุมกำเนิดในเพศหญิงก่อน ซึ่งจะย่อยข้อมูลให้ทราบถึงเรื่องกลไกของฮอร์โมน การทำงานของฮอร์โมนเพศหญิงแบบพื้นฐาน กลไกของประจำเดือน และยาคุมแบบรับประทานทั่วไป เป็นต้น”

หิมะ บอกว่า ก่อนวาดการ์ตูนลงเพจต้องศึกษาข้อมูลก่อนทุกครั้ง จากนั้นจึงวาดภาพและย่อยข้อความให้สั้นๆ เพื่อให้คนทั่วไปเข้าใจง่ายขึ้น โดยใช้เวลาวาดประมาณครึ่งวันก็จะวาดการ์ตูนเสร็จ 1 เรื่อง

“พอเริ่มมีคนสนใจเข้ามาติดตามเพจมากขึ้น เพื่อนๆ หนูก็จะมาแซวว่า เอ๊ะ ทำไมในเพจไม่เหมือนตัวจริงเลย (หัวเราะ) ซึ่งอาจารย์ที่สอนก็รู้เรื่องที่หนูทำเพจนี้ขึ้นมา เพราะบ่อยครั้งที่หนูต้องไปขอความรู้จากอาจารย์เพื่อมาช่วยอธิบายด้วยเช่นกัน ก็ต้องขอบคุณอาจารย์มากๆ ค่ะ

อย่างเวลาที่มีคนแชร์เรื่องที่ไม่จริงหรือเรื่องที่เข้าใจผิด เช่น หลอดเลือดในสมองตีบหรือแตก ให้เจาะเลือดที่นิ้วจะช่วยได้ ซึ่งความจริงแล้วต้องรีบพาผู้ป่วยส่งโรงพยาบาลโดยด่วนต่างหาก ซึ่งความรู้ผิดๆ เหล่านี้มันอาจจะก่อให้เกิดความสูญเสียหรือฆ่าคนได้ เพราะถ้าไม่รีบพาไปส่งโรงพยาบาล ผู้ป่วยอาจพิการหรือเสียชีวิตได้เลย”

หิมะ ทิ้งท้ายว่า ตอนนี้เธอได้ต่อยอดจากเพจโดยพิมพ์พ็อกเกตบุ๊กรวมเล่มชื่อ “โรคภัยไม่เจ็บ” ฉบับการ์ตูนซึ่งเขียนใหม่ทั้งหมด เช่น โรคไมเกรน โรคอ้วน โรคกระเพาะ โรคกรดไหลย้อน โรคภูมิแพ้ และโรคออฟฟิศซินโดรม ออกมาแล้ว ใครที่สนใจก็ตามอ่านกันได้ที่ร้านหนังสือ เพราะความตั้งใจของเธอคืออยากเห็นคนหันมาใส่ใจสุขภาพกันมากขึ้น

แพทย์หญิงท่านหนึ่ง การ์ตูนฟรุ้งฟริ้งแฝงสาระ

“แพทย์หญิงท่านหนึ่ง” เพจการ์ตูนฟรุ้งฟริ้งแนวฟิกชั่นนัล คาแรกเตอร์ ผสมความกวนที่ถ่ายทอดเรื่องราวในชีวิตประจำวันของแพทย์หญิงเจ้าของเพจ มีทั้งเรื่องแซวๆ ฮาๆ ของชีวิตหมอ ทั้งเป็นโสด หาแฟนยาก อยากมีคู่ แต่ไม่ค่อยมีเวลา บทสนทนาตอนตรวจคนไข้ ฟีดแบ็กจากคนไข้ เรื่องโรคภัยต่างๆ เช่น ไข้เลือดออก รวมถึงเรื่องความสวยความงาม อย่างการเลือกใช้ครีมกันแดดว่าควรเลือกอย่างไร ค่าเอสพีเอฟ ยูวีเอ ยูวีบี หมายถึงอะไร และอื่นๆ ซึ่งถ่ายทอดผ่านคำพูดสั้นๆ เข้าใจง่ายและตัวการ์ตูนทั้งฟรุ้งฟริ้งทั้งยียวนผสมกันไป

แต่ละโพสต์จะมีทั้งแซว ทั้งเสียดสีเบาๆ ออกแนวน่ารัก เช่น คาแรกเตอร์ของแพทย์หญิงสาขาต่างๆ อย่าง หมอสูตินารี หมอเมด หมอศัลย์ หมอดมยา หมอเด็ก มีลักษณะเฉพาะตัวอย่างไรบ้าง หรือคาแรกเตอร์แพทย์ชายแต่ละสาขา เช่น ชายออร์โธ ชายเมด ชายสกิน และชายศัลย์ มีบุคลิกและนิสัยอย่างไร เป็นต้น โดยใช้ข้อความสั้นๆ เข้าใจง่าย ได้ความฮาแฝงสาระปะปนกัน จึงถือเป็นอีกหนึ่งเพจที่สร้างสีสันให้ชาวโซเชียลเน็ตเวิร์กได้ไม่น้อยทีเดียว เพราะตอนนี้หน้าเพจขึ้นโชว์ว่ามีคนกดไลค์ทะลุหลักแสนไปเรียบร้อยแล้ว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 มิถุนายน 2559 เวลา 09:15 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/435729

โดย…นิธิพันธ์ วิประวิทย์

หานซิ่น (231 B.C.–196 B.C.) คือขุนพลอันดับหนึ่งในยุคก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น หานซิ่นได้ชื่อว่าเป็นแม่ทัพที่เก่งกาจไม่เป็นสองรองจากใคร

หานซิ่นตอนวัยรุ่นเป็นเพียงชายหนุ่มยากจน ไม่มียศไม่มีตำแหน่ง แต่มีเอกลักษณ์อยู่อย่างหนึ่ง คือชอบพกกระบี่ติดกาย

กระบี่ยุคนั้นมีความหมายมากกว่าเป็นอาวุธ เพราะเป็น Gadget แสดงชนชั้นว่าผู้ถือไม่ธรรมดา ผู้มีสิทธิพกกระบี่ในยุคนั้นต้องสืบเชื้อสายมาจากชนชั้นผู้ดีมีตระกูล ไม่ใช่ชาวนาชาวไร่

หานซิ่นพกกระบี่ติดกายในยุคนั้นจึงสื่ออยู่สองนัย

หานซิ่นน่าจะมีเชื้อสายตระกูลผู้ดี แต่ก็คงเป็นรุ่นที่ตกอับร่วงโรยและยากจน ซึ่งมีไม่น้อยในยุคนั้น กระบี่นี้ก็น่าจะเป็นกระบี่ที่สืบทอดต่อกันมา เพราะหานซิ่นเองคงไม่น่าจะมีสตางค์พอที่จะจัดกระบี่ให้ตัวเองได้

และหานซิ่นคงพยายามแสดงตัวว่าตนไม่ใช่ชนชั้นสามัญ มีความหวังจะสร้างชื่อให้ปรากฏ หรืออาจจะแค่คิดว่าถึงชีวิตจะรันทด อย่างน้อยก็มีกระบี่ไว้เป็นศักดิ์ศรีติดตัวไว้บ้าง ก็เป็นได้

หานซิ่น ทั้งยากจน ทั้งไม่มีชื่อเสียง ไม่มีฝีมืออะไรให้เล่าลือ ทำการค้าก็ไม่เป็น จะหาเลี้ยงชีพตัวเองยังไม่ได้ หานซิ่นมักไปขอข้าวนายอำเภอกินเสมอ ขอกินบ่อยเข้าภรรยานายอำเภอไม่พอใจ จึงใช้วิธีทำกับข้าวแต่เช้าตรู่แล้วรีบเร่งให้คนในครอบครัวกินให้หมด จะได้ไม่ต้องแบ่งให้หานซิ่น

หานซิ่นชีวิตรันทดแต่ไม่โง่ รู้ว่าภรรยานายอำเภอจงใจไม่แบ่งข้าวให้อีก ทั้งโมโหทั้งหงุดหงิด ตัดขาดความสัมพันธ์กับนายอำเภอ… ซึ่งอันที่จริงก็ใช่จะอยากสานสัมพันธ์กับหานซิ่น

หานซิ่นต้องหากินเอาเอง จึงไปตกปลาที่ริมน้ำ แต่ก็ตกไม่ได้ หันไปมองอาเจ้อาม่ากลุ่มหนึ่งล้างใยฝ้ายอยู่ริมน้ำ สายตาหานซิ่นดูน่าสงสาร อาม่าคนหนึ่งจึงแบ่งข้าวกล่องที่ติดตัวมาให้ทาน

หานซิ่นอาศัยขอแบ่งข้าวกล่องอาม่าอยู่หลายวัน จนงานล้างใยฝ้ายใกล้จบ อาม่าจึงบอกว่าวันหลังจะไม่มาแล้วนะ หานซิ่นกล่าวขอบคุณอาม่า แล้วบอกว่า “วันหน้าข้าจะตอบแทนบุญคุณอาม่าอย่างงาม”

อาม่าสวนทันควัน “ลูกผู้ชายแค่หาเลี้ยงตัวเองยังหาไม่ได้ ยังมีหน้าจะมาตอบแทนบุญคุณอย่างงามอะไรกัน!”

หานซิ่นในสายตาผู้คนรอบตัวถ้าไม่ใช่คนน่ารังเกียจก็เป็นแค่คนน่ารันทด

ส่วนกระบี่ดีๆ เมื่อประดับคนไม่มีราศีก็มีค่าแค่แท่งเหล็ก มันก็ไม่เคยทำให้ชีวิตวัยหนุ่มของหานซิ่นงดงามขึ้นเลย แต่กลับดูน่าหมั่นไส้ซะอีก

เมื่อทั้งน่าหมั่นไส้ทั้งน่ารันทด จึงไม่พ้นต้องมีคนดูถูก และลบหลู่

ครั้งหนึ่งมีอันธพาลกลุ่มหนึ่งหาเรื่องหานซิ่นที่กลางตลาด เรียกหานซิ่นมาท้าทายว่า “ตัวก็สูงใหญ่ กระบี่ก็ดี แต่ขี้ขลาดซะเปล่า”… “เก๋าจริงรึเปล่าเนี่ย เรา”

“มา ถ้ากล้าจริงก็ชักกระบี่ออกมาเสียบข้าซะ ถ้าไม่กล้าก็จงมาลอดหว่างขาข้าซะ”

จีนมุงเริ่มมา หานซิ่นนิ่งเงียบจ้องอยู่อันธพาลคนนั้นซักพักใหญ่ ท่ามกลางเสียงเฮของจีนมุง… ลุ้นว่าจะชักดาบออกมาหรือคลานลอดหว่างขาไป

ซักพักหานซิ่นก้มหัวลงไป แล้วคลานลอดหว่างขาอันธพาลคนนั้น เสียงชาวบ้านตบมือเฮฮาบันเทิงดังระงม ความบันเทิงกลางตลาดก็จบไปอีกหนึ่ง

หานซิ่นเอาตัวรอดมาอย่างน่าอับอาย

ผ่านไปไม่กี่ปี หานซิ่นอาสาเข้าร่วมทัพกับเซี่ยงอวี่ ขุนพลตัวเก็งที่น่าจะได้ครอบครองแผ่นดิน แม้เขาพยายามเสนอตัวแสดงศักยภาพทางการทหาร แต่เซี่ยงอวี่ไม่เห็นค่า กลับให้เขาเป็นแค่ทหารชั้นเลว

หานซิ่นจึงลองเข้าร่วมกลุ่มหลิวปัง ผู้นำซึ่งเป็นลูกไล่เซี่ยงอวี่ทั้งชื่อชั้นและฝีมือ ช่วงแรกหานซิ่นก็เป็นแค่นายทหารธรรมดา แม้จะแสดงวิสัยทัศน์อย่างไรก็ไม่มีใครฟัง ไม่มีใครแคร์ จะมีก็แต่เซียวเหอที่ปรึกษาคนสำคัญของหลิวปัง ที่เห็นความไม่ธรรมดาของหานซิ่น

แต่หานซิ่นรอมาเนิ่นนานไม่เห็นหนทางไต่เต้า จึงทอดถอนต่อโชคชะตา และหนีไปหาหนทางอื่นต่อ เซียวเหอเห็นไม่ได้ทีลงทุนออกตามหานซิ่นกลับมา แล้วแนะนำให้หลิวปังใช้หานซิ่นเป็น ผบ.ทบ. แรกๆ หลิวปังไม่ได้เชื่ออะไร แต่ต่อมาจึงค้นพบว่าหานซิ่นเป็นตัวจริงที่ทำให้หลิวปังสามารถเอาชนะเซี่ยงอวี่ได้

หลิวปังได้แผ่นดินไปครอง หานซิ่นกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้มีความชอบสูงสุด

หลังจากนั้นชีวิตหานซิ่นยังต้องเผชิญมรสุมขึ้นลงอีกมากตามภาษาแม่ทัพมือหนึ่ง ทุกวันนี้สุภาษิตหลายประโยคของจีน สืบทอดมาจากวีรกรรมและกลยุทธ์การรบของหานซิ่น

หานซิ่นคงจะไม่มีชื่อบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ หากข้ามผ่านวันอันรันทดเมื่อวัยหนุ่มเหล่านั้นมาไม่ได้

วินาทีก่อนที่หานซิ่นจะตัดสินใจลอดหว่างขาอันธพาลนั้นไป หานซิ่นยืนนิ่งอยู่นาน หานซิ่นคิดอะไร?

“วันนี้ยอมมันไปก่อน วันหนึ่งข้างหน้าข้าจะเป็นใหญ่”…ก็อาจจะ/ “ชีวิตมีค่า อย่าเพิ่งเอามาทิ้งด้วยศักดิ์ศรีโง่ๆ”… ก็ไม่แน่/ “ไอ้พวกอันธพาล มีเรื่องกับมันวันนี้ไม่จบแน่”…ก็เป็นได้/ หรือแค่ “อย่าหาเรื่องเจ็บตัวดีกว่า ยอมพวกนั้นไปเหอะ”…แค่นั้นเอง

หลายคนคงอยากรู้ว่าวีรบุรุษยามตกอับมองไม่เห็นอนาคตคิดอย่างไร เห็นทีคงจะต้องปลุกหานซิ่นขึ้นมาเท่านั้นถึงรู้ได้

แต่ไม่ต้องลำบากขนาดนั้น… หานซิ่นหลังจากได้ดิบได้ดี เดินทางกลับไปหาอาม่าใยฝ้ายที่เคยแบ่งข้าวให้กิน ตบรางวัล 1,000 ตำลึง พร้อมบอกว่า “ท่านเป็นคนดี รางวัลนี้แค่ให้ไว้ก่อนเท่านั้น วันหลังมีอีกแน่”

แล้วจึงแวะไปบ้านนายอำเภอ แต่คราวนี้ให้แค่ 100 ตำลึง พร้อมกล่าวว่า “รางวัลมีแค่เท่านี้ สำหรับท่านที่ดันช่วยคนแล้วช่วยไม่สุด”

คิวต่อไปจึงเป็นอันธพาลที่ให้หานซิ่นลอดหว่างขา ต่อหน้าหานซิ่น อันธพาลตัวสั่นงันงก ด้วยฐานะหานซิ่นทุกวันนี้ จะฆ่าเขาก็เหมือนคิดขยี้มดปลวก

แต่หานซิ่นกลับแต่งตั้งอันธพาลคนนั้นเป็นผู้กองมีหน้าที่ดูแลท้องที่ (แปร่งๆ ชอบกล) แล้วบอกกับผู้คนว่า “คนคนนี้เป็นนักเลงนักรบ อดีตตอนเขาดูถูกข้า ข้าจะลงมือฆ่าเขาไม่ได้หรือ? ได้! แต่ฆ่าเขาแล้วจะได้ชื่อเสียงอะไร ฉะนั้นข้าจึงทนการลบหลู่ จนมีทุกวันนี้ได้”

ไม่ต้องปลุกหานซิ่นขึ้นมาถามแล้ว เพราะหานซิ่นประกาศความคิดตัวเองจารึกลงในประวัติศาสตร์เรียบร้อย “สู้ได้ ฆ่าได้ แล้วได้อะไร มิสู้อดทนไปเพื่อวันข้างหน้า”

อาจเป็นคำประกาศที่ต้องสงสัย เพราะมองยังไง หานซิ่นก็ได้ประโยชน์จากคำประกาศนี้ หนึ่งคือได้ชื่อเรื่องความใจกว้าง และอันธพาลคนนั้นจะต้องสำนึกบุญคุณพร้อมกลายเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาความใจกว้างของเขาไปทั่ว สองคือได้แก้เก้อว่าอันธพาลที่ลบหลู่เขาได้ก็ไม่ใช่ย่อย

ซึ่งหากหานซิ่นเดินหมากแก้แค้นรังควาญ เท่ากับหานซิ่นโดนลบหลู่จริง และใจแคบ รังแกคนต่ำศักดิ์

ไม่ว่าหานซิ่นคิดแบบนั้นจริงหรือไม่ ก็เชื่อว่าปลุกหานซิ่นขึ้นมาถามทีไรก็คงได้คำตอบครือๆ กัน เพราะมันเป็นคำตอบที่ “หล่อมาก”

อย่างไรก็ตาม หานซิ่นคือผู้รอดและผู้ชนะ ย่อมถือสิทธิย้อนกลับไปลิขิตความคิดตัวเองได้อย่างเต็มที่ และถึงหานซิ่นจะคิดอย่างไร ถ้าหานซิ่นไม่อดทนต่อการลบหลู่ต่างๆ นานาได้จริง แต่กลับท้อถอย หรือกลายเป็นผู้ร้ายฆ่าคน ก็คงไม่มีวันนี้ของหานซิ่นจริงๆ

ยังไงก็ต้องให้เครดิตหานซิ่นว่าตัดสินใจไม่ผิด

ชีวิตมีค่ามากกว่าเกียรติยศชื่อเสียงตามท้องถนนมากนัก ความกล้าเพื่อลบคำสบประมาทริมทางไม่จบด้วยการปะทะต่อยตีเจ็บตัว ก็จบด้วยชีวิต

อดทนต่อคำลบหลู่ คำสบประมาท เป็นอีกคุณสมบัติหนึ่งของผู้ประสบความสำเร็จ

ขอเพียงยังมีลมหายใจ ชีวิตยังมีโอกาสไขว่คว้าเกียรติยศชื่อเสียงที่สูงส่งและเป็นสาระกว่า มีสติและคิดชั่งผลดีผลเสียเข้าไว้ ถึงไม่ได้เป็นแม่ทัพ วันหน้าวันหลังก็ยังมีอะไรดีๆ ให้ทำอีกเยอะ…

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 มิถุนายน 2559 เวลา 10:34 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/436000

โดย…อณุสรา ทองอุไร / ชุติมา สุวรรณเพิ่ม

กลัวการเป็นโสด โรคนี้จะเป็นมากในกลุ่มผู้หญิง จากประเทศที่พัฒนาน้อย มีปัญหาเรื่องความเชื่อและวัฒนธรรมเข้ามาผสมผสาน โดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิงไม่ได้เรียนหนังสือ ไม่มีโอกาสทำงานหาเลี้ยงตัวเอง ถ้าไม่แต่งงานชีวิตจะลำบาก จำเป็นต้องมีสามีเลี้ยงดูช่วยเหลือ จึงอยากแต่งงานให้จบๆ ไป

สำหรับประเทศไทยปัญหาเรื่องนี้ก็มีอยู่บ้าง ในผู้หญิงที่มีบุคลิกแบบภาวะพึ่งพิงอ่อนแอ ที่อยากให้มีใครเคียงข้างช่วยเหลือเสมอ นิสัยอ่อนๆ ไม่เข้มแข็ง จึงมักจะรีบตัดสินใจแต่งงานโดยไม่เลือกเฟ้นผู้ชายที่ดีพอ คือรีบร้อนในการตัดสินใจ เมื่อแต่งงานไปแล้วเจอปัญหาชีวิตคู่ที่ถูกทำร้ายทั้งร่างกายจิตใจก็จะไม่กล้าหย่า เพราะกลัวต้องออกมาอยู่คนเดียว จะแย่แค่ไหนก็จะทนอยู่กับสามีแม้จะระทมทุกข์เพียงใดก็ตาม

ด้านผู้หญิงรุ่นใหม่ในกลุ่มคนชั้นกลาง แม้จะมีการศึกษาพอเลี้ยงตัวเองได้ แต่พอถูกถามบ่อยๆ เรื่อยๆ กลายเป็นความกดดัน ไม่อยากฟัง เครียด เก็บกด กลายเป็นโรคชนิดหนึ่งที่เรียกกันว่า โรคกลัวการเป็นโสด (Anuptaphobia) คือกลัวการอยู่คนเดียวอย่างรุนแรง ซึ่งถือว่าเป็นโรคทางจิตใจชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะเมื่อกลับบ้านต่างจังหวัดจะถูกญาติๆ และเพื่อนบ้านถามว่า ยังไม่แต่งงานอีกหรือ ทำไมล่ะ คนถามอาจจะไม่รู้สึกอะไรมากนัก แต่คนถูกถามอาจจะเจ็บคันจิตใจไม่น้อย มาดูกันว่าโรคนี้คืออะไร ระดับไหนถึงเข้าข่ายว่าเป็น

โรคกลัวการเป็นโสดคืออะไร

ในทางจิตวิทยาได้จัดโรค Anuptaphobia ไว้ว่าเป็นโรคกลัวชนิดเฉพาะเจาะจง (Specific Phobia) สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเพศทุกวัย แน่นอนว่าจะเกิดกับผู้หญิงวัยสาวตอนปลายมากที่สุด โรคนี้อาจมีสาเหตุได้จากหลายปัจจัย แต่โดยส่วนมากนักจิตวิทยาจะพบว่าความกลัวนั้นๆ มีสาเหตุมาจากสิ่งที่ฝังใจ เหตุการณ์สุดสะเทือนใจในวัยเด็ก เช่น อาจสัมผัสได้ถึงความเหงาและความอ้างว้างจากคู่รักที่เลิกรากันไป หรือเห็นคนโสดใกล้ตัวดูเศร้าหมองไม่มีความสุข ทว่าโรคนี้ก็ยังมีสาเหตุได้จากพันธุกรรม หรือลักษณะบางอย่างของยีนด้วย แต่ก็ยังมีรายงานว่าพบผู้ป่วยโรคนี้จากสาเหตุแรกมากกว่า

แค่ไหนถึงเรียกว่าเป็นโรคกลัวการเป็นโสด มีอาการบ่งชี้เบื้องต้นมาให้ตรวจวัดกันว่าเข้าข่ายหรือไม่ ลองถามใจดูอีกทีว่าที่เป็นโสดอยู่ตอนนี้เรารู้สึกกลัวสถานะของตัวเองบ้างหรือเปล่า แล้วถ้าต้องขึ้นคานจริงๆ คิดว่าตัวเองจะรับมือกับการอยู่ตัวคนเดียวได้ไหม

ถ้าตอนนี้สถานะของตัวเองคือ โสด โปรดจีบ แสดงว่าคุณก็ไม่ค่อยจะมีความสุขกับการอยู่คนเดียวสักเท่าไรจริงไหม และแม้ว่าใครๆ ก็น่าจะไม่ชอบที่ต้องใช้ชีวิตตามลำพัง ทว่าในโลกนี้ยังมีอาการกลัวเป็นโสดขั้นกว่าที่ทางจิตวิทยาเรียกว่า ป่วยเบาๆ หรือที่เรียกว่า โรคกลัวการเป็นโสดอยู่ด้วยนะรู้ยัง

อาการบ่งชี้

นอกจากจะต้องถามใจเพื่อเช็กสุขภาพจิตตัวเองสักหน่อยแล้ว ยังสามารถบ่งชี้ความเป็นโรค จากอาการเหล่านี้

1.รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง เหมือนชีวิตต้องการใครสักคนมาเติมเต็มอยู่ตลอด โดยเฉพาะเมื่อต้องออกไปไหนมาไหนคนเดียว หรือต้องทำอะไรตามลำพังบางครั้งอาจมีความรู้สึกกังวลมากถึงขั้นรู้สึกเครียด

2.อยู่ตัวคนเดียวไม่ได้ ถ้าอยู่คนเดียวจะนอนไม่หลับ ทำอะไรไม่ถูก ต้องหาเพื่อนมานอนด้วย หรือมักจะเป็นคนที่มีนิสัยติดเพื่อนฝูงหนักมาก

3.หมกมุ่นอยู่กับความคิดที่จะมีแฟน การแต่งงาน หรือชีวิตคู่ในอนาคต ชอบมโนถึงความรักที่สวยงาม ความสุขของการมีคู่ โดยไม่สนใจความเป็นจริง

4.มีความสุขกับการเพ้อว่าได้รักกับคนที่เป็นไปไม่ได้ ทั้งวาดฝันความสุขกับคนที่ไม่เคยสนใจเรา หรือเพ้อว่าได้รักกับดารา นักร้อง คนที่เพิ่งพบกันครั้งแรก คนที่เจอในโลกโซเชียล หรือแม้กระทั่งกับคนที่ตัวเองรู้สึกไม่ชอบหน้า

5.ไขว่คว้าหาความรัก เฝ้านับวันที่จะมีแฟนสักที หรือชอบคิดเล่นๆ ถึงวันที่จะมีความรัก

6.มักจะดำเนินความสัมพันธ์ในโลกของจินตนาการ คือเมื่อมีรักก็มักจะเป็นคนชอบเพ้อเจ้อ เหมือนอยากให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ มีความคาดหวังว่ารักต้องดีงามที่สุด ทำให้ต้องเจอกับปัญหาความสัมพันธ์บ่อยครั้ง หรือต้องจบความสัมพันธ์ไปซะทุกที

7.รักแบบแสดงความเป็นเจ้าของมากๆ ชนิดที่ไม่เว้นช่องว่างให้คนรัก หรือต้องมีเขาอยู่ข้างๆ ทุกเวลาที่ตัวเองต้องการ

8.พยายามที่จะมีความรัก โดยไม่สนใจว่าคนที่จะมาอยู่ข้างๆ จะเป็นใคร มีนิสัยที่เข้ากันได้หรือไม่ ทำให้ความรักมักจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ หรือต้องจบความสัมพันธ์อย่างรวดเร็ว

9.เกิดความรู้สึกกลัวจนเหงื่อแตก ใจสั่น รู้สึกเหมือนไม่สบาย หากต้องอยู่ตามลำพัง

การวินิจฉัยและการรักษา

เพราะในโลกนี้อาจมีคนขี้เหงาจำนวนไม่น้อย ฉะนั้นการจะวินิจฉัยผู้ป่วยโรคนี้ได้อาจต้องอาศัยแบบทดสอบทางจิตวิทยาร่วมกับการวิเคราะห์อาการของโรคด้วย ซึ่งหากลองเช็กแล้วว่าตัวเองกลัวการเป็นโสดมากจนเข้าข่ายอาการของโรค กรณีนี้แนะนำให้ไปพบจิตแพทย์เพื่อความชัวร์อีกที

นพ.อภิชาติ จริยาวิลาศ โฆษกกรมสุขภาพจิต และแพทย์ที่ปรึกษาประจำโรงพยาบาลเวชธานี ให้ข้อมูลว่า สถานการณ์ของโรคที่เข้าขั้นว่าเป็นโรคนี้จริงๆ นั้นมีเพียง 20 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่ที่เหลือนั้นส่วนใหญ่จัดเป็นเพียงแค่ความเครียดวิตกกังวล ไม่ถึงขั้นทุรนทุรายรุนแรง การรักษาจึงต้องประเมินเป็นรายๆ ไป ถ้าแค่วิตกกังวลก็อาจจะมาปรึกษาเพื่อรับข้อแนะนำ ถ้าไม่ดีขึ้นก็อาจจะใช้ยาช่วยเพื่อลดความกังวล ทำจิตบำบัด เพราะบางรายอาจกลายเป็นโรคซึมเศร้าตามมา

“ข้อแนะนำเพื่อลดความเครียดเบื้องต้นก็คือ ปรับมุมมองความคิดของตัวเองใหม่ ว่าถ้าแต่งแล้วเจอคนไม่ดีจะแย่ยิ่งกว่า ควรดูแลตัวเองให้ดีทำร่างกายให้ร่าเริงแจ่มใสอ่อนหวาน วางตัวให้ดีให้
น่ารัก มีอะไรบกพร่องก็ให้แก้ไข เมื่อเจอคนดีจะได้มีโอกาสมากขึ้น หรือเอาเวลาไปออกกำลังกายไปเรียนไปทำอะไรที่ชอบจะได้ไม่หมกมุ่นกับเรื่องนี้เกินไป”

โดยปกติแล้วความกลัวชนิดจำเพาะเจาะจงอย่างนี้ อาจรักษาได้ด้วยการให้คำปรึกษา การเยียวยาด้วยการบำบัดตามหลักจิตวิทยา เช่น การบำบัดด้วยวิธีหนามยอกต้องเอาหนามบ่ง โดยฝึกให้ผู้ป่วยค่อยๆ ทนกับการอยู่คนเดียว หรือแพทย์อาจเลือกใช้วิธีสะกดจิตบำบัด โน้มน้าวให้ผู้ป่วยเชื่อว่าการอยู่คนเดียวไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด หรือบำบัดด้วยการปรับทัศนคติเกี่ยวกับการต้องอยู่คนเดียวอย่างค่อยเป็นค่อยไป

การใช้ยารักษาโรคยังไม่ค่อยเป็นที่นิยมนัก เพราะยารักษาอาจมีผลข้างเคียงค่อนข้างมาก และอาจต้องใช้ยาเป็นเวลานาน ทว่าจิตแพทย์ก็อาจจ่ายยาคลายเครียดเพื่อช่วยบรรเทาอาการในเบื้องต้นไปก่อน

ผู้ป่วยโรค Anuptaphobia อาจมีโรค Gamophobia หรือโรคกลัวการแต่งงานแฝงมาด้วย ซึ่งอาจเป็นเพราะว่ามีประสบการณ์กับความรักที่เจ็บปวดมาเยอะ หรือมีความคาดหวังสูงมากกับคนที่จะมาเป็นคู่ชีวิต จนทำให้รู้สึกไม่มั่นใจว่าคนที่ตัวเองเลือกจะดีพอไหม และจากคนที่กลัวขึ้นคานก็กลายเป็นเจ้าสาวที่กลัวฝนเพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง

แค่รอคนที่ใช่…ไม่เห็นจะกลัว

ชัญญาภัค วิทยาอนุมาส นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และนักพยากรณ์จากไพ่ออราเคิล กล่าวว่า เธอนั้นไม่กลัวความโสดเลย แม้วันนี้จะอายุเฉียดเลขสี่ก็ยังโสดและมีความสุขดี วันนี้ก็ทำให้ดีที่สุด วาง
ตัวให้ดี ทำตัวเองให้ดูดีสวยงามมีคุณค่าและเป็นตัวของตัวเอง เธอเชื่อว่าสิ่งดีๆ เหล่านี้จะดึงดูดคนที่เราคู่ควรและเหมาะสมเข้ามาเอง ที่ยังไม่เลือกเพราะคิดว่ายังไม่ใช่คนที่ดีที่สุดสำหรับเรา ในเมื่อเราเองก็มีความพร้อมทุกอย่าง ถ้าไม่เจอคนที่คิดว่าดีว่าใช่จะตัดสินใจผิดๆ ไปให้ชีวิตเสียหายทำไม ถ้าไม่ใช่ไม่เลือกแน่นอนค่ะ

“เชื่อว่าน่าจะมีคนที่ใช่ของเรา บอกไม่ได้ว่าจะเจอเมื่อไหร่ ช้าหรือเร็วคงอยู่ที่บุญวาสนาที่ทำด้วยกันมา เราอาจจะต้องผ่านเหตุการณ์ดีหรือร้ายกันก่อนที่จะได้มาเจอกัน ถ้ามีบุญร่วมกันมาเราจะได้คู่ที่ดีในเวลาที่เหมาะที่ควร แต่ถ้าไม่มีก็อยู่คนเดียวเป็นคนดีดูแลตัวเองและช่วยเหลือสังคมต่อไปก็สบายใจดีไม่มีปัญหาอะไรเลย” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มสบายๆ

ด้าน มนูญสินี ฟูตระกูล นักดูแลภาพลักษณ์ให้กับองค์กรต่างๆ จากบริษัท มิร์เรอร์ เมอริต ดิ อิมเมจ คอนซัลแทนต์ส บอกว่า ความสำคัญของชีวิตในวัย 39 ปี คือ งาน และคุณแม่ยังมอบภาระพัฒนาธุรกิจอสังหาฯ ให้อีกหน้าที่หนึ่งด้วย “โสดไม่สนิท ไม่คิดแต่งงาน” ด้วยเหตุผลคู่คิดเป็นผู้หญิงด้วยกัน แน่นอนว่าหญิงสาวฐานะดี บุคลิกดี ก็ย่อมมีผู้ชายมาขายขนมจีบไม่ใช่น้อย แต่ไม่ขอตอบรับความสัมพันธ์ที่ต้องพิจารณามากที่สุดในชีวิต

“ไม่ได้หวงความโสด แต่เสียดายเวลาค่ะเพราะขณะที่ดิฉันโสด เพื่อนๆ เรานี่หย่าร้างไปแล้วหลายคน เวลาเอากลับมาไม่ได้ ผู้ชายที่เข้ามาดิฉันมองคนศีลเสมอกัน คือ 1.ครอบครัว ไม่ใช่ร่ำรวยนะคะ แต่มีจิตใจดีมีเมตตาต่อกัน 2.ปัญญา มองโลกไม่ต่างกัน 3.เสียสละ ต้องมีให้กัน ดิฉันมองสามเรื่องนี้ยาวเลยค่ะ ไม่มีใครถูกใจเสียทีนะคะ ขณะที่ผู้หญิงจะง่ายกว่าเพราะการคบกันในแบบกัลยาณมิตร เพราะฉะนั้นเรื่องแต่งงานสำหรับดิฉันบอกเลยค่ะ ไม่ง่ายแน่นอน” มนูญสินี บอกพร้อมสียงหัวเราะ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 มิถุนายน 2559 เวลา 08:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/435926

โดย…ชุติมา สุวรรณเพิ่ม

หน้าที่การงานบ่งบอกคุณภาพชีวิตและฐานะทางสังคมที่ดี จึงทำให้คนส่วนมากจมอยู่กับการใช้ชีวิตในที่ทำงาน และคำกล่าวที่ว่า “ชีวิตคืองานบันดาลสุข ทำงานให้สนุก เป็นสุขเมื่อทำงาน” แนะเคล็ดลับง่ายๆ 10 วิธีการสร้างความสุขเมื่อทำงาน ซึ่งช่วยให้เกิดผลที่ดีทั้งตัวเองและองค์กร

1.ออกจากบ้านให้เร็วที่สุด เป็นการสร้างวินัยและถ้าทำได้ก็สร้างความสุขให้แก่มนุษย์ออฟฟิศได้ดีมาก การฝึกตื่นเช้าสำหรับหลายๆ คนอาจจะเป็นเรื่องยากเย็น อาจลองหาเหตุผลดีๆ สักข้อ กำหนดอะไรบางอย่างสำคัญๆ ที่จะต้องทำให้เป็นวันพิเศษอีกวัน ก็อาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้ลุกขึ้นจากเตียงได้ง่ายขึ้น เช่น สาวๆ ซื้อชุดทำงานใหม่มาพร้อมเครื่องสำอางเซตใหม่ ก็เป็นการสร้างความสดใสสวยๆ ให้ตื่นเช้าได้สบายๆเลยทีเดียว

2.กล่าวคำทักทายตอนเช้า เริ่มต้นวันด้วยการกล่าวทักทายทุกๆ คนที่ออฟฟิศด้วยคำว่า สวัสดี ไม่ลืมรอยยิ้ม แล้วเมื่อเราได้รับคำทักทายพร้อมรอยยิ้มกลับมา บรรยากาศแห่งความสุขเกิดขึ้นได้แม้เพียงสิ่งเล็กน้อยเท่านี้เอง แนะนำข้อนี้โดยเฉพาะถ้าคุณเป็นพนักงานหน้าใหม่ในออฟฟิศ การตื่นเต้นกับสถานที่ใหม่ๆ ก็อาจทำให้สีหน้าเคร่งเครียดโดยไม่รู้ตัว ส่องกระจกในห้องน้ำแล้วยิ้ม ช่วยลดความซีเรียส ลดความตื่นเต้นได้เยอะเลย

3.สร้างมิตรผูกพัน ความมีมนุษยสัมพันธ์เริ่มต้นจากการทักทาย การแสดงความเป็นมิตรกับบุคคลต่างๆ ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก รวมไปถึงการแสดงความรู้สึกเป็นห่วงเป็นใย การแสดงไมตรีจิตกับผู้อื่น ตลอดจนการแสดงกิริยาท่าทางและการใช้วาจาเพื่อสร้างความคุ้นเคย การรักษาความสัมพันธ์อันดีงามไว้ ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดี

4.ตั้งคำถามกับตัวเอง เรามีความสุขกับงานที่ทำอยู่หรือไม่? ถ้าทำงานแล้วไม่สนุกกับสิ่งที่ทำ ควรทำอย่างไร? หรือทำไมรู้สึกเบื่อหน่ายเกือบทุกๆ เช้าเมื่อก้าวเข้าออฟฟิศ? ทำไมช่วงเวลาในการทำงานจึงเชื่องช้ามาก กว่าจะพ้นผ่าน 9 ชั่วโมงในแต่ละวัน? หรือถ้ามีโอกาสที่จะลางานก็รีบทำทันที…ใช่หรือไม่? ถ้ามีคำถามเหล่านี้ผุดขึ้นมาแค่เพียง 1 คำถาม ก็คงต้องถึงเวลาเปลี่ยนงานกันได้แล้ว แต่ถ้ายังไม่มีโอกาสในการเริ่มต้นงานใหม่ก็ควรเปลี่ยนทัศนคติโดยเร็ว ลองบอกตัวเองว่า “วันนี้ฉันจะตั้งใจทำงานที่ฉันรัก” ย่อมสร้างกำลังใจได้ดีกว่าพูดว่า “ทุกวันก็มีแต่งานเดิมๆ ซ้ำๆ น่าเบื่อ” ซึ่งทำให้เบื่องานมากกว่าเดิม

5.อย่าต่อว่าองค์กร ทุกๆ แห่งย่อมมีปัญหาและอุปสรรค แต่ถ้าเราไม่มีความรู้สึกผูกพันกับองค์กร ความรู้สึกของคำว่า “ทนอยู่” จะเกิดขึ้นได้ทันที อย่าทำงานเพียงรอรับเงินเดือนเมื่อครบสิ้นเดือนเท่านั้น แล้วถ้ามีปัญหาก็อย่าต่อว่าหรือพูดถึงองค์กรของคุณในทางที่ไม่ดี เช่น ปรับเงินเดือนโบนัสน้อยเกินไป การเลือกทำงานอยู่ในองค์กรแห่งนี้ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเราเองทั้งสิ้น แล้วออฟฟิศก็เป็นที่ที่เราใช้เวลามากกว่าเวลาที่บ้านเสียอีก

6.อย่าดูถูกเพื่อนร่วมงาน การตั้งเป้าหมายที่สูงลิ่วก็อาจทำให้เราเกิดความรู้สึกแบบนี้โดยไม่รู้ตัว ไม่มีใครที่จะประสบความสำเร็จในการทำงานโดยลำพัง และความสำเร็จย่อมเกิดขึ้นจากความร่วมมือของบุคคลรอบข้างตัวคุณ ถ้าต้องมีการขอความร่วมมือ หรือคุณต้องเป็นฝ่ายให้ความช่วยเหลือในด้านอื่นๆ แก่เพื่อนร่วมงาน ควรมองคนที่คุณค่าแท้จริง และอย่าลืมว่าทุกคนมีทักษะและความชำนาญในงานที่แตกต่างกันไป คุณทำงานของคุณได้ แต่คุณอาจไม่สามารถทำงานของคนอื่นได้ และการวัดคุณภาพของคนทำงานได้ดีไม่ใช่แค่การศึกษาระดับปริญญา แต่มีปัจจัยอื่นๆ ที่ใช้วัดความสามารถ เช่น การควบคุมอารมณ์ (Emotional Quotient : EQ) ความสามารถในการปรับตัว (Adaptability) คนทำงานควรศึกษาและปรับตัวให้เข้ากับคนได้ทุกประเภทและทุกระดับ

7.ถ้างานผิดพลาด อย่าคิดแต่หาคนรับผิดชอบเท่านั้น คนทำงานย่อมเกิดความผิดพลาดได้ทุกคน ซึ่งแตกต่างจากคนที่ไม่เคยผิดพลาดเพราะนั่นคือคนที่ไม่เคยทำงานเลย นี่เป็นสัจธรรม เมื่อเกิดความผิดพลาดต้องมุ่งสู่การแก้ไขให้รวดเร็วที่สุด การได้รับมือกับปัญหาทำให้ได้เรียนรู้ความผิดพลาดในครั้งนี้อีกด้วย

8.คิดบวก เป็นเรื่องนำมาใช้ได้ตลอดกาล การปรับความคิด ทัศนคติ โดยให้มองโลกในทางบวกไว้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นกับหัวหน้างาน เพื่อนร่วมทีม หรือแม้กระทั่งบุคคลนอกออฟฟิศที่ต้องติดต่อด้วย

9.สร้างความสุขในที่ทำงาน การให้ในที่นี้หมายความรวมถึงทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการให้ความช่วยเหลือ ให้ความรู้สึกดีๆ ให้กำลังใจ ให้โอกาสเพื่อนร่วมงาน และให้อภัยเพื่อนร่วมงานด้วย ในบางออฟฟิศสิ่งที่มักจะขาดแคลนก็คือการให้กำลังใจซึ่งกันและกัน

10.สร้างความกระตือรือร้น นอกจากนำไปสู่ความสำเร็จ ก็ช่วยทำให้งานที่ดูยากๆ กลายเป็นเรื่องไม่น่าเบื่อหน่าย พลังจะเพิ่มได้ถึง 2-3 เท่า เพราะแสดงถึงการมีกำลังใจ มีพลัง มีความเชื่อมั่นที่สูง ส่งผลให้เกิดการลงมือทำโดยเร็ว ความกระตือรือร้นเป็นคุณสมบัติที่ทุกคนจะต้องมี เป็นภาวะช่วยสร้างแรงบันดาลใจและกระตุ้นให้การลงมือทำที่ตื่นเต้น สนุกสนาน ทำให้ผู้คนที่อยู่ใกล้ชิดพลอยกระตือรือร้นตามไปด้วย