ทีมนักวิจัยจากวิทยาลัยการสุขอนามัยและเวชศาสตร์เขตร้อนกรุงลอนดอน (LSHTM)ทดลองติดขั้วไฟฟ้าเข้ากับหนวดดมกลิ่นของยุง เพื่อตรวจสอบว่ามันให้ความสนใจกับกลิ่นตัวอย่างที่เก็บจากผิวหนังส่วนเท้าของเด็ก 117 คนอย่างไรบ้าง ผลการศึกษาพบว่า ยุงพากันเข้ามาตอมกลิ่นที่ได้จากเด็กซึ่งติดเชื้อไข้มาลาเรียมากที่สุด โดยในกลุ่มตัวอย่างนี้มีเด็กผู้ป่วยมาลาเรียอยู่ 56 คน ทั้งหมดมีอายุระหว่าง 5-12 ปี ผู้วิจัยยังพบว่า ยิ่งเด็กมีเชื้อปรสิตพลาสโมเดียมซึ่งเป็นสาเหตุของโรคไข้มาลาเรียมากขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งมีสารกลุ่มแอลดีไฮด์ในเหงื่อในระดับที่สูงขึ้นเท่านั้น การที่เด็กผู้ติดเชื้อไข้มาลาเรียมีกลิ่นตัวที่ล่อให้ยุงเข้ามากัดมากขึ้นนี้ ทำให้วงจรชีวิตของเชื้อปรสิตพลาสโมเดียมดำเนินไปโดยสมบูรณ์ กล่าวคือเชื้อที่ฟักตัวเพิ่มจำนวนในเม็ดเลือดแดงของมนุษย์ จะสามารถแพร่กระจายต่อไปและทำให้เกิดผู้ติดเชื้อรายใหม่ๆ ในวงกว้างขึ้นได้อีกผ่านการใช้กลิ่นล่อยุงให้เป็นพาหะนำโรค

คณะศัลยแพทย์ของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจอห์นฮอปกินส์ ในเมืองบัลติมอร์ รัฐแมรีแลนด์ของสหรัฐ ประสบความสำเร็จในการผ่าตัดปลูกถ่ายอวัยวะเพศพร้อมถุงอัณฑะ และชิ้นส่วนผิวหนังบริเวณหน้าท้องส่วนล่าง ให้กับทหารอเมริกันคนหนึ่งที่สูญเสียอวัยวะส่วนนี้ไปจากเหตุระเบิดในอัฟกานิสถาน การผ่าตัดครั้งนี้ใช้เวลานานถึง 14 ชั่วโมง โดยทีมศัลยแพทย์ 11 คน เมื่อวันที่ 26 มีนาคมที่ผ่านมา โดยได้รับชิ้นส่วนอวัยวะจากผู้เสียชีวิตที่บริจาคร่างกาย หลังการผ่าตัดคาดว่าระบบขับถ่าย และระบบทางเพศของคนไข้จะฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว และคนไข้จะกลับมาฟื้นตัวได้ภายใน 6-12 เดือน ก่อนหน้านี้ การผ่าตัดปลูกถ่ายอวัยวะเพศประสบผลสำเร็จมาแล้ว 2 รายในแอฟริกาใต้ และอีกหนึ่งรายที่โรงพยาบาลในรัฐแมสซาชูเซตส์ของสหรัฐ แต่เป็นการผ่าตัดปลูกถ่ายอวัยวะเพศในส่วนองคชาติเพียงอย่างเดียว

แพทย์ในออสเตรเลียพบว่า ผู้ป่วยที่เป็นแผลที่เกิดจากโรคบูรูลี หรือโรคผิวหนังชนิดหนึ่งที่พบได้บ่อยในทวีปแอฟริกา ได้เพิ่มขึ้นถึง 400% ในรัฐวิคตอเรียในช่วงเวลา 4 ปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ยังพบว่ามีอาการรุนแรงกว่าเดิม และแพร่ระบาดไปยังพื้นที่อื่นๆ ปัจจุบัน แพทย์ยังไม่พบวิธีป้องกันเชื้อแบคทีเรียของโรคนี้ ซึ่งมีฤทธิ์ทำลายเนื้อเยื่อผิวหนังอย่างรวดเร็ว แผลจากโรคบูรูลี หรือโรคที่เกิดจากเชื้อโรคไมโครแบคทีเรีย อัลเซอร์แรนส์ ที่พบนั้น เกิดบ่อยขึ้นและรุนแรงกว่าเดิม ยังไม่แน่ชัดว่าโรคแผลบูรูลีนี้ปกติเกิดในเขตเมืองร้อน เหตุใดจึงมาเกิดในรัฐวิกตอเรียได้ ผู้เชี่ยวชาญตั้งสมมติฐานของโรคว่าอาจมาจากฝน ชนิดของดิน หรือจากสัตว์ป่า ปีที่แล้วมีผู้พบร่องรอยของเชื้อโรคนี้จากมูลของตัวพอสซัม ด้านสำนักงานสาธารณสุขรัฐวิตอเรียระบุว่า ได้ทุ่มเงินไปกว่า1 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย ในการวิจัยโรคนี้ และเริ่มรณรงค์เตือนภัยจากโรคนี้แล้ว

ดร.นอร์แมน บาร์วิน แพทย์ชาวแคนาดา ถูกอดีตคนไข้นับสิบรายยื่นฟ้องดำเนินคดีโดยกล่าวหาว่าเขาแอบใช้น้ำอสุจิของตัวเองและของบุคคลนิรนามในการผสมเทียมให้คนไข้ที่มีบุตรยากในกรุงออตตาวา รัฐออนแทรีโอ หลังมีการตรวจดีเอ็นเอแล้วพบว่านายแพทย์ผู้นี้เป็นพ่อของลูกสาวอดีตคนไข้รายหนึ่งของเขา นางดาวินา ดิกสัน ผู้ปกครองของเด็กสาวคนดังกล่าว บอกว่าเธอเข้ารับการรักษาเรื่องมีบุตรยากกับ ดร.บาร์วินเมื่อปี 1989 และรีเบคกา บุตรสาวก็ถือกำเนิดในปีเดียวกันนั้น อย่างไรก็ตาม นางดิกสันเริ่มสงสัยว่าอาจมีความผิดพลาดขึ้นเพราะทั้งตัวเธอและสามีต่างมีดวงตาสีฟ้า แต่รีเบคกากลับมีดวงตาสีน้ำตาล ดร.บาร์วิน เคยถูกลงโทษทางวินัยเมื่อปี 2013 ฐานผสมเทียมให้คนไข้ 3 รายโดยใช้น้ำอสุจิจากชายผิดคนที่คลินิกรักษาผู้มีบุตรยากของเขาในเมืองออตตาวา

นายแพทย์อลาสแตร์ แม็กอัลไพน์ กุมารแพทย์ผู้ดูแลแผนกคนไข้เด็กที่ป่วยระยะสุดท้ายของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เปิดเผยทางทวิตเตอร์ถึงความรู้สึกและความปรารถนาสุดท้ายของเด็กๆ ที่รู้ตัวว่าจะต้องจากโลกนี้ไปในไม่ช้า ซึ่งผู้ที่ได้อ่านข้อความดังกล่าวทางสื่อสังคมออนไลน์ต่างพากันประหลาดใจ เนื่องจากความคิดของเด็กอายุระหว่าง 4-9 ปีที่ป่วยหนักใกล้เสียชีวิต ล้วนเป็นไปในทางบวกและช่วยเป็นกำลังใจให้กับญาติมิตรที่กำลังโศกเศร้าทั้งสิ้น อันดับแรก ไม่มีเด็กคนไหนเลยที่บอกว่าอยากจะดูโทรทัศน์หรือใช้เวลาบนเฟซบุ๊กให้มากขึ้น ไม่มีใครบอกว่าชอบทะเลาะกับคนอื่น และไม่มีใครชอบนอนโรงพยาบาล หลายคนบอกว่าคิดถึงสัตว์เลี้ยงที่ตัวเองรัก เมื่อพูดถึงพ่อแม่ เด็กมักแสดงความห่วงใยที่พวกเขาดูโศกเศร้า แต่ก็อยากจะเป็นกำลังใจให้ด้วยเช่นกัน เด็กบางคนบอกว่า พ่อไม่ต้องห่วง แล้วเราจะพบกันอีกเร็วๆ นี้บางคนก็ว่า “พระเจ้าจะดูแลพ่อและแม่ของหนูเมื่อหนูจากไปแล้ว”

สำนักงานสาธารณสุขอังกฤษ (PHE) กังวล พบซูเปอร์หนองในดื้อยาหลังชายหนุ่มกลับจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คนไข้รายนี้มีคู่รักเป็นชาวอังกฤษอยู่แล้ว แต่ไปติดเชื้อซูเปอร์หนองในจากการมีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงคนหนึ่งในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อช่วงต้นปีนี้ เบื้องต้นแพทย์พยายามรักษาคนไข้รายนี้ด้วยยาปฏิชีวนะหลัก 2 ชนิดที่มักใช้ในการรักษาโรคนี้ คือ อะซิโธรมัยซิน (azithromycin) และ เซฟไตรอะโซน (ceftriaxone) แต่กลับไม่ได้ผล ผลวิเคราะห์การติดเชื้อของคนไข้รายนี้บ่งชี้ว่าเหลือยาปฏิชีวนะอีกเพียงตัวเดียวที่อาจรักษาเขาได้ ปัจจุบันเขากำลังรับการรักษาและคณะแพทย์กำลังรอดูว่ามันจะได้ผลหรือไม่ในเดือนหน้า นับเป็นครั้งแรกที่พบว่าเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะทั้ง 2 ชนิดในระดับสูง โดยจากการตรวจสอบกับองค์การอนามัยโลกและศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งยุโรปต่างสรุปว่ากรณีนี้ถือเป็นรายแรกของโลก