Our friend the robot

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation

http://www.nationmultimedia.com/life/Our-friend-the-robot-30279380.html

The Sensible Tab is used in therapy and evaluates weakened arm muscle movement in stroke victims.

The Sensible Tab is used in therapy and evaluates weakened arm muscle movement in stroke victims.

Robots and automation systems go on show to mark the 20th anniversary of the Institute of FIeld roBOtics (Fibo) at King Mongkut's University of Technology Thonburi

Robots and automation systems go on show to mark the 20th anniversary of the Institute of FIeld roBOtics (Fibo) at King Mongkut’s University of Technology Thonburi

FIBO, The Institute of Field Robotics, turns 20 and celebrates with a show of its incredible inventions

“We are facing a paradigm shift which will change the way we live and work. The pace of disruptive technological innovation has gone from linear to parabolic in recent years. Penetration of robots and artificial intelligence has hit every industry sector, and has become an integral part of our daily life.”

Brave words indeed but ones in which Thavida Maneewan, a lecturer at the King Mongkut’s University of Technology Thonburi Institute of FIeld roBOtics (Fibo) firmly believes.

Thavida quoted this excerpt from an article published by Merrill Lynch, the wealth management division of Bank of America, to underscore her conviction that robots will soon play a major role in daily life as society responds to a greying population and growing urbanisation.

Such changes, she told a fascinated audience during a talk marking the institute’s 20th anniversary, will inevitably need to a demand for robots to facilitate our special needs, as artificial intelligence that works is much more effective than the human mind. Thailand, of course, is no exception.

//

“Today robots are mainly used in the industrial sector for automobile assembly and the like but the technology is expanding and they will become an integral part of our daily lives,” she says.

While recognising the very human concern that entire careers will be replaced by AI and robots, Thavida is quick to stress that robots will replace humans in a few, mostly traditional areas, but on the positive side will create a new kind of workflow.

She is used to negative reactions having been mildly ridiculed by the press for her own invention, the “Climbing Coconut Tree Robot”, which has yet to appear in its final form. Reporters, she recalls, asked her whether she wanted to bring in a robot to compete with monkeys in climbing coconut trees.

But she is in fact answering a real need. Coconut-based enterprises, it seems, are facing real problems in getting the coconuts down from the trees due to a lack of skilled labourers and well-trained monkeys.

For his part, lecturer Prakarnkiat Youngkong is aiming to create the Thai massage robot. The idea popped into his mind when he discovered that if someone wanted a massage to ease painful muscles or tendons late at night, they were unlikely to find an available trained masseur.

“The massage robot will fill the gap and at the same time it doesn’t replace the human’s job,” says Prakarnkiat who specialises in tools and automation systems for the medical industry.

But while there might be a case for robot engineering creating jobs, most people regard the openings as small compared to other engineering careers. Part of the reason for this is that Thais tend to think of robots either as humanoid or animal-like toys. Robot engineering is actually far more complex, covering such automated systems as robotic arms for use in factories and diagnostic and therapeutic tools for the medical field.

House robots are also becoming more active – think of the vacuum robots that do such a good job in cleaning the house.

Fibo’s anniversary celebrations also included a showcase of the products the institute has come up with over the years, ranging from the industrial robotic arm to medical tools. The latter category includes the sensible tab, which helps stroke victims exercise their arm muscles while simultaneously collecting and evaluating data, the tailgate, a walking analysis for patients, and a dog wheelchair that help dogs to sit and stand.

Prakarnkiat says that robotic engineering can be applied to serve local needs and there is no need to become involved in such high-end machinery as the robotic surgical system Da Vinci.

“If a hospital requires such a high-end robot, then it’s better to import it, as the technology requires a very high investment in research and development. Besides our market is too small to make it profitable,” he says.

His latest product is a medication-dispensing machine for Chulalongkorn Hospital. Imported from Europe and the US, these automated dispensing machines are available in private hospitals here but they are not the answer for public hospitals and clinics.

“The imported machines are expensive and pharmacists need to adapt themselves to the system if it is going to work properly. Our machine is the opposite. Its work is based on what the pharmacists need,” he says.

“Saving time in public hospitals is one of the critical areas in which robotic technology can help. The dispensing machine allows the pharmacists to complete three prescriptions in one minute and that means patients don’t wait too long to receive their medication.”

The machine also solves the problem of drug loss within the system, sometimes through theft, other times through contamination, which is costing the Ministry of Public Health millions of baht every year. The dispenser allows the drugs to go directly to the pharmacists who will give it to patients.

Prakarnkiat is now working on adding more intelligence such as the ability to mix drugs within one prescription.

Thavida adds that there are four simple steps to creating a robot. “You start by making the robot of your dreams and then build a reliable platform to confirm that the robot can work precisely and repeatedly. You then improve the design through field testing and when you are satisfied, you unleash the robot into the real world,” she explains.

“And you should never give up trying despite complains and criticism from others. We have to experiment to see what’s right or wrong and always remember that the first robot will never work as intended.

“If we give up then our robot will never be finished,” she says.

 

Breast cysts: a common occurrence

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation

http://www.nationmultimedia.com/life/Breast-cysts-a-common-occurrence-30279376.html

HEALTH MATTERS

Common in women over 30 years of age, breast cysts are fluid-filled sacs within the breast. A woman may have a single cyst or many cysts and these are often described as round with distinct edges.

A large cyst can be felt in the breast and usually feels like a soft grape or a water-filled balloon. The cysts usually disappear after menopause, except in cases where the women are taking hormone therapy.

Symptoms of breast cysts include:

A smooth, easily movable round breast lump with distinct edges

  • Breast pain in the area of the breast lump
  • Increase in breast lump size and tenderness just before the period, and decrease in breast lump size after the period

One important thing to know is that a simple cyst does not increase the risk of developing breast cancer. If you detect the presence of any new breast lumps or if an already identified breast lump seems to have grown, please seek medical attention in order to get it checked out.

Each of the breasts contains 15-20 lobes of glandular tissue. The lobes are further divided into smaller lobules that produce milk. Ducts then carry the produced milk. Breast cysts develop when an overgrowth of glands and connective tissue blocks the milk ducts, causing them to widen and fill with fluid.

Microcysts are too small to feel, but will be seen during such imaging tests as mammography or ultrasound.

Macrocysts are large enough to be felt. Most of them can be clearly felt at 2.5 centimetres. Large cysts can put pressure on nearby breast tissue, causing breast pain.

The cause of breast cysts remains unknown but it is believed they may be the result of excess oestrogen in the body. Screening and diagnosis of a breast cyst usually begins after a breast lump is identified by you or a doctor: The process will incorporate the following steps.

  • The doctor will physically examine the breast. However, this breast examination cannot identify whether a breast lump is fluid-filled or solid and other tests will be needed.
  • A breast ultrasound can help the doctor determine whether a breast lump is fluid-filled or solid.
  • Fine-needle aspiration is performed. The doctor inserts a needle into the breast lump and withdraws fluid. If the fluid is not bloody, no further testing is needed. If the fluid appears bloody, the doctor will send a sample of the fluid for lab testing. If no fluid is withdrawn or the breast lump does not disappear, it suggests that the breast lump or a portion of it is solid and a sample of cells will be sent for analysis to check for cancer.

No treatment is necessary for simple breast cysts. The doctor may recommend closely monitoring a breast cyst to see if its size changes.

There are three treatment options

  • The fine-needle aspiration procedure, which is used to diagnose a breast cyst also serves as treatment when the doctor removes all the fluid from the cyst resulting in the breast lump disappearing and the symptoms clearing up. The doctor will locate the position of the breast cyst and insert a needle to withdraw fluid. For more accuracy, ultrasound will be used to guide the accurate placement of the needle. After the fluid has been withdrawn from a breast cyst, a recurrence or new cysts are very common.
  • Hormone use: Using birth control pills to regulate the menstrual cycles may help reduce the recurrence of breast cysts. Discontinuing hormone replacement therapy during the postmenopausal years may reduce the formation of cysts as well.
  • Surgery: In some cases, the surgical removal of cyst is necessary. Surgery may be considered for an uncomfortable breast cyst or if a breast cyst contains blood-tinged fluid or shows other worrisome signs of cancer.

For prevention of breast cysts, you should wear a well-fitted and supportive bra to help relieve some discomfort. Avoid coffee. While there is no scientific proof that coffee consumption is linked to breast cysts, some women find relief from their symptoms after stopping coffee consumption. Reducing salt in the diet is also recommended because sodium increases the congestion of excess fluid retained by the body.

A breast self-examination should be done at least once each month. In case of finding any abnormality, seek immediate medical attention.

DR DUANGMANI THANAPPRAPASR is an Obstetrics-Gynaecologist attached to the Women’s Health Centre at Samitivej Sukhumvit Hospital. Call (02) 711 8555-6.

Zika infection: just the beginning?

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ The Nation

http://www.nationmultimedia.com/life/Zika-infection-just-the-beginning-30278808.html

HEALTH MATTERS

Declared earlier this month by the World Health Organisation (WHO) as a public health emergency of international concern, the Zika virus infection has been the subject of near-hysterical headlines because of its rapid spread and for its suspected complications in newborns.

So what is known today about this disease?

Zika is an arbovirus, which means a virus transmitted by a mosquito. It belongs to the flavivirus family that includes the dengue, chikungunya and Japanese Encephalitis viruses. Zika is not a new virus. It was first identified in the Zika forest in Uganda in 1947, hence the name, and was responsible for outbreaks in Micronesia in 2007 and in French Polynesia in 2013. Sexual contamination of the Zika virus has recently also been demonstrated in the USA but this route of transmission is likely to remain negligible in comparison with mosquito bites.

Right now, Zika outbreaks are mainly hitting Latin American countries and some West-Indies islands. However as the vector is the ubiquitous mosquito from the Aedes genus, there is a significant likelihood that the virus will spread too in other tropical countries in Asia (including theMekong countries), Africa as well as the southern parts of the western hemisphere due to the new expansion of Aedes in these latter regions. To date, only a few cases have been reported in Thailand over the last few years. Contrary to the Anopheles mosquitoes that transmit malaria, the Aedes mosquitoes are particularly well adapted to urban areas.

In about 80 per cent of the cases, a Zika infection is essentially a benign illness inducing no or mild symptoms. When symptoms do occur, the patient may present a skin rash, mild headache, low-grade fever, muscular and joint pains, fatigue and red eyes (conjunctivitis) for a few days. Some of these symptoms may be suggestive of other tropical diseases, in particular dengue.

The diagnosis is confirmed by specific tests to identify or isolate the virus in the blood.

The main issues with Zika infection are the suspected neurological complications that include the possible newborn defect named microcephaly -a congenital brain condition where a baby’s head is much smaller than average size – and the Guillain-Barre syndrome a progressive and potentially severe neurological disorder in adults that may be – although rarely – irreversible. Despite the 20-fold increase in microcephaly in some Brazilian states and the proven maternal-foetal transmission of Zika during pregnancy, the association of Zika with the birth defect complications is based on epidemiological data and not yet formally established. However, some public health authorities have already issued various recommendations for pregnant women. These include specific Zika screening and/or avoid travelling in endemic Zika areas and/or considering postponing planned pregnancy and/or strictly following advice to prevent mosquito bites.

There is no antiviral medication to treat Zika virus infection and no vaccine to prevent it. In symptomatic cases, the treatment is limited to relieving the intensity of fever and joint pains. Aspirin should be avoided due to the risk of haemorrhage induced by possible concomitant dengue infection.

The Guillain-Barre syndrome complication is treated with supportive care because there is also no cure for this disorder. However most patients eventually recover from this syndrome. On the other hand and depending on its severity, the microcephaly complication usually leads to lifelong developmental and neurological problems that can be life-threatening.

The basic prevention of Zika infection, like other arbovirus diseases, is then to avoid mosquitoes bites as much as possible. For children, leisure or playgrounds infested by insects should be avoided at anytime of the day. Long sleeved clothing should be worn. The use of repellent, preferably one containing DEET (N.N-diethyl-3-methylbenzamide), in regular applications every two to four hours, is recommended as well as the use of mosquito nets. Aerosol insecticide may occasionally be sprayed in the house.

Despite huge challenges, global prevention nevertheless starts from implementing serious public health measures to reduce standing water in the urban environment, which tends to lead to a significant reduction in the mosquito population.

DR GERARD LALANDE is managing director of CEO-Health, |which provides medical referrals for expatriates and customised |executive medical check-ups in Thailand. He can be contacted at gerard.lalande@ceo-health.com.

อีแร้งวัดสระเกศ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

06 มีนาคม 2559 เวลา 17:24 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/419949

อีแร้งวัดสระเกศ

โดย…ส.สต

ภาพเก่าเล่าเรื่องวันนี้ เป็นภาพ “อีแร้งวัดสระเกศ” ดูแล้วหวาดเสียว แถมใต้ภาพยังเขียนว่าอีแร้งรุมทึ้งศพที่วัดสระเกศ อีกด้วย

ผมเชื่อว่าหลายท่านคงเคยได้ยินได้ฟังมานานแล้ว เรื่อง แร้งวัดสระเกศ เปรตวัดสุทัศน์ ส่วนความเป็นมาตามที่สืบสาวราวเรื่องได้ ก็พบว่าวัดสระเกศนั้นเคยเป็นที่ตั้งเมรุเผาศพชาววังที่ตายในกำแพงพระนคร ต้องนำศพออกมาเผานอกกำแพงพระนคร โดยถือเอาคลองโอ่งอ่างเป็นเส้นแบ่งเขต เว้นแต่สนามหลวง และวัดบวรนิเวศวิหาร ยังให้เป็นที่เผาศพได้ คือ สนามหลวงเป็นที่พระราชทานเพลิงศพพระบรมราชวงศ์ และสมเด็จพระสังฆราชเจ้า ส่วนวัดบวรนิเวศวิหารก็เคยเป็นที่เผาศพขุนนางผู้ใหญ่ สถานที่ตั้งเมรุวัดบวรนิเวศวิหารคือสถานที่ตั้งพระอุโบสถ แต่ปัจจุบันไม่มีแล้ว เว้นแต่สนามหลวง

เมื่อนำศพออกมาจากกำแพงพระนครชั้นใน เพื่อมาเผาที่วัดสระเกศ ประตูที่นำศพออก เรียกว่าประตูผี คนรู้จักกันดี แต่ปัจจุบันไม่รู้ว่าใครดัดจริตเปลี่ยนชื่อเป็นแยกสำราญราษฎร์ นำศพข้ามคลองโอ่งอ่างก็มาเผาที่เมรุปูนวัดสระเกศ

ข้อมูลของวัดสระเกศว่า เมรุปูนวัดสระเกศ ปัจจุบันคือที่ตั้งวิทยาลัยสารพัดช่างพระนคร เป็นเมรุเกียรติยศ ที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระยาบรมมหาพิชัยญาติ (ทัต บุนนาค) แต่ครั้งยังเป็นพระยาพิพัฒน์รัตนราชโกษา เป็นนายสร้างเมรุ สร้างด้วยอิฐปูนล้วน เรียกว่า “เมรุปูน” สำหรับพระราชทานเพลิงพระศพเจ้านาย และศพข้าราชการผู้ใหญ่

เมรุปูนนี้จึงนับเป็นเมรุเกียรติยศที่พระเจ้าแผ่นดินเสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพตั้งแต่รัชกาลที่ 3 เหมือนอย่างเมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในปัจจุบัน

เมื่อเมรุตั้งติดกับถนนและอาคารบ้านเรือน จึงไม่เหมาะที่จะทำการฌาปนกิจศพ ดังนั้น เมรุเกียรติยศจึงได้ย้ายไปตั้งอยู่ที่วัดเทพศิรินทราวาส และได้ยุบเลิกเมรุปูนเสีย แต่ชื่อยังปรากฏอยู่จนบัดนี้ ต่อมาทางวัดได้มอบสถานที่นั้นให้เป็นที่ตั้งโรงเรียนช่างไม้ เรียกว่า “โรงเรียนช่างไม้วัดสระเกศ” ต่อมาเปลี่ยนเป็น ”โรงเรียนสารพัดช่างพระนคร” และปัจจุบันเป็น “วิทยาลัยสารพัดช่างพระนคร”

เมรุปัจจุบัน

แม้จะย้ายเมรุเกียรติยศไปแล้ว แต่ศพราษฎรสามัญได้ตั้งและเผาที่เมรุซึ่งตั้งอยู่ข้างบรมบรรพต เป็นเมรุทำด้วยไม้ เมื่อ พ.ศ. 2498 สมัยเจ้าประคุณสมเด็จพระสังฆราช ญาโณทยมหาเถระ ครั้งทรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ได้ทรงสร้างเป็นเมรุถาวรก่ออิฐถือปูนพร้อมด้วยศาลาใหญ่ สิ้นค่าก่อสร้างประมาณ 8 แสนบาทเศษ ปัจจุบันคือ ฌาปนสถานคุรุสภาวัดสระเกศ

ส่วนศพที่มาตั้งหรือทิ้งที่วัดสระเกศในอดีต จนกลายเป็นเหยื่อของอีแร้ง เพราะเผาไม่ทันนั้น เกิดในช่วงที่โรคห่าระบาดในพระนคร คนตายกันมากจนเผาไม่ทัน ซึ่งโรคระบาดนี้เกิดในรัชกาลที่ 2 ที่ 3 และที่ 5

ส่วนภาพที่เห็นอีแร้งคอยกินศพ มีเด็กๆ และสัปเหร่อเฝ้าอยู่ น่าจะเป็นภาพถ่ายในสมัยรัชกาลที่ 5 เพราะยังมีโรคระบาดเกิดในพระนคร มีคนตายจำนวนมาก จนเผาไม่ทัน อีแร้งจึงมาช่วยกำจัดให้ จึงเป็นที่มาของคำว่า อีแร้งวัดสระเกศ

 

ทัศนะ ร.4 เรื่องความเชื่อ การมีอยู่ของเทพยดา

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

06 มีนาคม 2559 เวลา 17:20 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/419947

ทัศนะ ร.4 เรื่องความเชื่อ การมีอยู่ของเทพยดา

โดย…ส.สต

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงเชื่อในความมีอยู่ของเทพยดาเป็นอันมาก จะเห็นได้จากทรงสร้างพระสยามเทวาธิราช หรือเมื่อสร้างวัดราชประดิษฐ ก็ฝากไว้กับเทพยดา เมื่อทรงประสบอุบัติเหตุในขณะทรงรถม้าพระที่นั่งไม่เป็นอะไรมาก ก็สันนิษฐานว่าเทพยดาทรงรักษา ดังที่ข้อมูลในจารึกหินอ่อนหลังพระอุโบสถวัดราชประดิษฐ และหนังสือ ดวงหน้าในอดีต ของ หลวงวิจิตรวาทการ ว่าไว้

ฝากวัดราชประดิษฐไว้กับเทพยดา

สูจิบัตรงานฉลอง 150 ปี วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม 7-14 มิ.ย. 2558 อัญเชิญพระบรมราชโองการ บางตอนของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มาพิมพ์ เนื้อหาพิสูจน์ว่า ทรงเชื่อในความมีอยู่ของเทพยดา ดังนี้

ขอท่านผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินในอนาคต จงโปรดประพฤติตาม ฯข้าฯ ผู้มีชื่อเขียนไว้ในท้ายหนังสือนี้ซึ่งเป็นเจ้าของที่ทำวัดราชประดิษฐนี้สั่งไว้จงทุกประการ จึ่งจะมีความเจริญศุข ฯข้าฯ ผู้มีชื่อเขียนไว้ในท้ายหนังสือนี้ ได้แผ่ส่วนกุศลถวายแด่เทพยดารักษาพระนครทั้งปวง แลได้ฝากวัดราชประดิษฐนี้ไว้แด่เทพยดาให้รักษาอยู่แล้ว

ในขณะที่หลวงวิจิตรวาทการ เล่าเรื่องพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับความเชื่อเทพยดาไว้ในหนังสือ ดวงหน้าในอดีต ตอนทัศนะของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ โดยเกริ่นพระราชประวัติว่า ทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี พระองค์ทรงเป็นราชบุตรองค์ที่ 42 ของสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติวันพฤหัสบดี เดือน 11 ขึ้น 14 ค่ำ ปีชวด ตรงกับวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2347 ได้ทรงผนวชเป็นพระภิกษุอยู่ถึง 27 พรรษา เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อวันพุธ เดือนห้า ขึ้น 1 ค่ำ ปีกุน พ.ศ. 2394 เสด็จสวรรคตเมื่อวันพฤหัสบดีเดือนสิบเอ็ด ขึ้น 15 ค่ำ พ.ศ. 2411 แปลว่ามีพระชนม์อยู่ครบ 65 พรรษา ไม่ขาดไม่เกินจนวันเดียว

หลวงวิจิตรวาทการว่า ทัศนะของพระองค์ หาได้จากพระราชหัตถเลขา และประกาศต่างๆ ที่นำมาตีพิมพ์เป็นแต่เพียงส่วนหนึ่ง และอาจแยกประเภทดังนี้

ก.ฐานะของพระเจ้าแผ่นดิน

ในตอนรัชสมัยของสมเด็จพระจอมเกล้าฯ พระเจ้าแผ่นดินทรงลำบากพระทัยในเรื่องที่ว่าเรามีพระเจ้าแผ่นดินอยู่สองพระองค์ คือ มีวังหน้า ซึ่งดำรงฐานะเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่สอง ต้องมีเรื่องขลุกขลักอยู่เสมอ อีกประการหนึ่ง รัฐมนตรี หรือ เสนาบดีในเวลานั้นประกอบขึ้นด้วยสมาชิกของตระกูลใหญ่ๆ มีอำนาจเป็นที่เกรงขามของคนทั้งหลาย ตลอดถึงองค์พระมหากษัตริย์เอง

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ เป็นพระเจ้าแผ่นดินไทยองค์แรก ที่ต้องลั่นวาจาถ่อมพระองค์ ลงมาเป็นคนรับความกรุณาของราษฎร “ครั้งนี้ท่านทั้งปวงมีเมตตากรุณาให้ข้าเป็นใหญ่ในแผ่นดิน ข้าฯ ก็ได้ฉลองพระเดชพระคุณท่านทั้งปวงมานานถึง 13 ปีแล้ว” เป็นพระกระแสรับสั่งในงานศพกรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร เมื่อปีกุน พ.ศ. 2406

ความในพระราชหัตถเลขาตอนหนึ่ง ที่ทรงมีถึงทูตไทยที่ไปเจริญทางพระราชไมตรีในราชสำนักพระเจ้าวิกตอเรีย ทรงเล่าถึงเรื่องรถม้าพระที่นั่ง
ล้มลง มีผู้บาดเจ็บว่า

“ตัวข้านี้คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ ก็ดีถึงจะไม่สู้มีใครรัก ก็คงมีคนรักบ้างเหมือนท่านผู้อื่น บางทีว่าคนรักมากแล้วก็มีคนชังบ้างเหมือนกันฉันใด เมื่อจะว่าในการที่ไม่เป็นวิสัยมนุษย์แล้ว ถึงผีสางเทวดาที่ชังข้า ก็จะมีรักข้า ก็จะมีกระมัง หรือใครมีบุญแล้วก็จะไม่มีแต่บุญไปทีเดียว จะมีบาปบ้าง ใครชาตาราศีดีแล้วก็มีร้ายบ้าง ตัวข้าถึงจะมีบาปมากก็จะมีบุญบ้าง ชาตาไม่ดีแล้วก็จะมีที่ดีบ้าง จึงได้เป็นเจ้าแผ่นดินอยู่ให้คนนั่งแช่งนอนแช่งมาหลายปี จนคนที่แช่งตายไปก่อนก็จะมี หัวล้านไปก่อนก็จะมี จะว่ามีเหตุทั้งนี้เพราะบุญท่านผู้อื่นทับ ผีสางเทวดาของท่านผู้อื่นมาตัดบังเหียนม้าเสีย บุญของข้าก็ยังได้อยู่ ผีสางเทวดาที่ยังรักข้าอยู่ก็ช่วยข้า ม้าจึงไม่วิ่งไป รถจึงไม่ได้ทับข้าและถูกข้าให้เป็นอันตรายหรือบาดเจ็บมากจนเสียราชการ ข้าจึงขอบใจเทวดาที่ช่วยข้าหนักหนา (พระราชหัตถเลขาถึงพระยามนตรีสุริยวงศ์และเจ้าหมื่นสรรเพธภักดี ลงวันศุกร์ เดือนสิบ แรม หนึ่งค่ำ ปีมะเส็ง พ.ศ. 2400)

ทรงเชื่ออำนาจของเทวดา

ดังปรากฏในพระราชหัตถเลขาอีกหลายตอน ดังนี้ “ในหลวงเทวดารักษา เมื่อคนทรยศ ไม่ซื่อตรงถึงเป็นลูกเป็นหลาน เทวดาคงไม่เข้าด้วย ยิ่งลูกยิ่งหลานทุกวันนี้เลี้ยงดูเสียเงินเสียทอง อุปถัมภ์บำรุงให้มาก มันไม่ซื่อสัตย์ มันถือใจอีผู้หญิงของมากกว่า มันทำให้ต้องวิตก เทวดาคงไม่เข้าด้วย คงไม่ “มีความเจริญเลยเพราะมันอกตัญญูแก่ในหลวง ที่เป็นพ่อเป็นปู่เป็นเจ้าบุญนายคุณ” (พระราชหัตถเลขาถึงกรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส ปีชวด พ.ศ. 2409)

อีกตอนหนึ่งว่า “คนที่ไม่ได้เป็นคุณแก่ในหลวง เป็นแต่ผู้รับบุญคุณของในหลวง มาเนรคุณทรยศอย่างนี้ เทวดาคงชังมาก” (พระราชหัตถเลขาถึงกรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส ปีชวด พ.ศ. 2409)

เราลองพิเคราะห์ดูอีกตอนหนึ่ง “แต่ยังขอบใจพระสยามเทวาธิราช เทวดาใหญ่รักษาแผ่นดินไทย (สูงประมาณ 8 นิ้วฟุต พระหัตถ์ขวาทรงพระแสงขรรค์ พระหัตถ์ซ้ายยกขึ้นจีบ พระดรรชนีเสมอพระอุระ ปัจจุบันประดิษฐาน ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ ในพระบรมมหาราชวัง) และพระเสื้อเมือง ทรงเมือง พระกาลไชยศรี บรรดาที่มีชื่ออยู่ในคำประกาศน้ำพิพัฒน์สัตยานั้น ดูเหมือนยังเข้าด้วยในหลวงอยู่ หาเข้าด้วยใครไม่ ในหลวงถึงมีตระกูล บิดามารดาเป็นผู้สูงศักดิ์มาแต่ก่อนก็สิ้นวาสนาเหมือนจมดินจมทราย แต่บ่าวไพร่ของตัวก็ไม่ได้หมายว่าจะได้เป็นโตเป็นใหญ่ ก็ชะรอยเทวดาจะช่วยลดผู้หลักผู้ใหญ่ให้ไปขุดไปคุ้ยเอามาตั้งขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดิน แต่ที่ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินทั้งนี้ ครั้นจะว่าไปว่า ได้เป็นด้วยอำนาจเทวดา” (พระราชหัตถเลขาถึงกรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส ปีชวด พ.ศ. 2409)

 

เรามี ขงเบ้ง ไว้ทำไม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

06 มีนาคม 2559 เวลา 15:54 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/419928

เรามี ขงเบ้ง ไว้ทำไม

โดย…นิธิพันธ์ วีประวิทย์

ขงเบ้งเป็นกุนซือคนสำคัญของจ๊กก๊ก หนึ่งในสามก๊ก ซึ่งอันที่จริงชื่อชั้นขงเบ้งจัดอยู่ในระดับไอดอลกุนซือคนสำคัญของประวัติศาสตร์จีน ขนาดคนไทยเองก็มีจำนวนไม่น้อยที่เคยได้ยินชื่อ ขงเบ้ง

ขงเบ้งเริ่มมีชื่อเสียงตั้งแต่ในวัยหนุ่ม เร้นกายอยู่ในหุบเขาทำนาทำไร่ ตั้งปณิธานจะช่วยผู้นำซักคนทำการใหญ่ ซุ่มซ่อนรอคอยโอกาสและคนคนนั้น

เล่าปี่ที่กำลังตกยากไร้หลักไร้กำลัง ต้องการเสาะหาคนมีปัญญามาช่วยการใหญ่ เล่าปี่คือผู้นำที่มีชื่อเรื่องความมีน้ำใจ บุคลิกสุภาพสง่างามประทับใจผู้คน และเฝ้าประกาศปณิธานช่วยราชวงศ์ฮั่นที่ปวกเปียก ให้ฟื้นคืนมั่นคง

นึกไม่ถึง แค่เพียงชื่อเสียงเด็กหนุ่มคนนี้ถึงหูเล่าปี่ คุณลุงเล่าปี่ก็ดั้นด้นเดินทางไปหาในหุบเขา ถึงผิดหวังไม่ได้เจอตัวไปสองครั้งสองครา แต่เล่าปี่ก็ยังไม่เลิกพยายาม จนได้พบและเชิญตัวมาได้ในครั้งที่สาม

น้ำใจเล่าปี่ช่างประเสริฐ ส่วนหนุ่มน้อยขงเบ้งก็ช่างมีปัญญา แจกแจงสถานการณ์ยุคนั้นว่าจักต้องแตกเป็นสามก๊ก และชี้ให้รู้ว่าเล่าปี่มีโอกาสเป็นหนึ่งในนั้นได้ เล่าปี่จึงเห็นความหวังในการตั้งตัว

ตอนนั้นเล่าปี่คงรู้แล้วว่า ขงเบ้งมีไว้ทำไม

ขงเบ้งไม่ทำให้ผิดหวัง วางแผนให้เพลิงเผาทัพศัตรูที่รุกไล่ เขียนเฉลยกลยุทธ์การศึกใส่ไว้ในถุงผ้าให้แม่ทัพเปิดใช้ในยามฉุกเฉิน ยุให้พันธมิตรต่างก๊กมาร่วมรบ ยืมธนูศัตรูนับแสนดอกมาใช้งาน เรียกลมเรียกฝนหยั่งรู้ดินฟ้า เป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์ให้ฝากฝังลูกเต้า คิดค้นประดิษฐ์ม้ายนต์โคยนต์ขนเสบียงได้อย่างมหัศจรรย์ เป็นต้นกำเนิดตำนานหมั่นโถและโคมลอย จับๆ ปล่อยๆ กลุ่มคนป่าจนยอมศิโรราบให้กับความเมตตา ทำนุบำรุงแคว้นด้วยกฎหมายยุติธรรม ลงโทษทัณฑ์แม้เป็นพรรคพวกหรือแม้กระทั่งตัวเองเมื่อทำผิด หักเหลี่ยมเฉือนคมหลอกศัตรูได้ทั้งๆ ที่เมืองว่างไร้ทหาร แล้วยังทำงานหนักหน่วงจนตัวตายเพื่อปณิธานของเจ้านาย ก่อนตายยังวางแนวทางการปกครองให้กับจ๊กก๊กต่อไปอีกสองสามรุ่น

“เพอร์เฟกต์” เสียจนคนรุ่นใหม่สมัยหลังที่ชอบล้วงแคะแกะเกาบอกว่า “เฟก”

แล้วย้อนถามว่า คนอย่างขงเบ้งมีไว้ทำไม?

ช่วยเหลือเจ้านายด้วยวิธีเอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่น ปลิ้นปล้อนพลิกลิ้น กั๊กอำนาจบริหารจนฮ่องเต้ปวกเปียกปัญญาอ่อน ทำงานหนักแต่ไม่สัมฤทธิผล กดขี่ขูดรีดปวงประชาเพื่อสร้างสงครามอุดมการณ์ลมๆ แล้งๆ ของเจ้านาย ส่วนเรื่องกลยุทธ์มหัศจรรย์ทั้งหลายก็เป็นเรื่องโกหก

คนชอบก็ชื่นชมยกย่อง คนเกลียดก็พลิกด้านมุมอับมาด่าว่า เป็นธรรมดาของโลก ซึ่งต้องยอมรับว่า หลายๆ ยุทธภูมิ ล่อกวนตง (ผู้แต่งวรรณกรรมสามก๊ก) ช่วยขงเบ้งรบ โดยขงเบ้งไม่รู้อะไรกับเขาเลย

สามก๊กคือประวัติศาสตร์จริงเมื่อกว่า 1,800 ปีที่แล้ว มีบันทึกในประวัติศาสตร์ชัดเจนเป็นทางการ รวบรวมและสะสางหลายฉบับโดยหลายก๊ก เพราะฉะนั้นเมื่อตอนบันทึกเสร็จใหม่ๆ ก็มีความแตกแยก
ขัดแย้งกันอยู่ในตัว ชีวประวัติ ผลงาน และบุคลิกของขงเบ้งก็เช่นกัน

ลำพังจารึกประวัติศาสตร์ก็มีข้อขัดแย้ง ไม่ต้องพูดถึงวรรณกรรมสามก๊กที่แต่งโดยคนรุ่นหลัง ซึ่งกว่าจะเป็นเรื่องเล่าครบรสครบตอน ก็ห่างจากสถานการณ์จริงไปแล้วพันกว่าปี

แต่ความนิยมชมชอบขงเบ้ง ก็ไม่ได้อุปโลกน์ขึ้นมาเปล่าๆ แต่มีหลักฐานมาเนิ่นนานตั้งแต่บันทึกประวัติศาสตร์ร่วมสมัยขงเบ้ง

ขงเบ้งเป็นขุนนางที่อุตสาหะจริง ในขณะขงเบ้งปกครอง ก็ดูแลเอาใจใส่คดีความและทุกข์สุขชาวบ้านอย่างถี่ถ้วน จนชาวบ้านรู้สึกว่ากฎหมายบ้านเมืองหนักแน่นเป็นธรรม ผู้คนขยันขันแข็งก็ได้รับผลที่ควรได้ แม้จะเข้มงวดกวดขันจนอาจอึดอัดแต่ก็เท่าเทียม หลังขงเบ้งตายไป ชาวประชาจ๊กก๊กจึงต่างเรียกร้องให้ราชสำนักตั้งศาลบูชาขงเบ้ง

หลังจากนั้นไม่นาน ความมหัศจรรย์ในปรีชาสามารถก็เริ่มเกิดมากขึ้น แฟนพันธุ์แท้ขงเบ้งเริ่มเขียนเผยแพร่เรื่อง ขงเบ้งยืมธนู เรียกลมเรียกฝน และกลเมืองว่างชนะสุมาอี้ ทั้งๆ ที่หลักฐานทางบันทึกที่เป็นประวัติศาสตร์และเป็นทางการ ไม่บันทึกไว้และไม่มีทางเป็นไปได้ในทางตรรกะ ซึ่งฝ่ายยกยอปอปั้นมักจะบอกว่า ไม่มีบันทึก ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

คนดีๆ ย่อมวิเศษในทุกด้าน เรื่องเล่าเชิดชูเตลิดกลายเป็นเรื่องเอามันไม่เอาเหมือน ถ้านิยามว่าเป็นเรื่องแต่งเอาสนุกก็พอเข้าใจได้ แต่ชาวบ้านชาวช่องฟังมากเข้ามักคิดเป็นจริงจัง ไม่ต่างจากข่าวลือตามโซเชียล
มีเดียปัจจุบันที่อุปโลกอะไรมา ก็มักมีคนส่วนหนึ่งที่เห็นว่าเข้ากับจินตนาการของตน คล้อยตามได้อย่างรวดเร็ว

จากขงเบ้งที่เป็นยอดนักรัฐศาสตร์ผู้ทุ่มเทเริ่มกลายเป็นพ่อมดวิเศษที่เสกกลยุทธอะไรก็เป็นอันสำเร็จ

มองกันให้ดี ขงเบ้งเป็นหลายสิ่งแบบที่โจโฉ-ตัวร้ายแห่งวรรณกรรมสามก๊กเป็น

ทั้งคู่ต่างไม่ได้เป็นฮ่องเต้ แต่เข้ายึดอำนาจและจัดวางตนเองเป็นผู้บริหารบ้านเมืองอย่างเป็นทางการและเด็ดขาดในก๊ก และทั้งคู่ต่างทุ่มเทในการงานในทางของตัวเอง

ต่างกันตรงที่ว่า ลูกของโจโฉกลับสานต่อและยึดบัลลังก์ฮ่องเต้ ส่วนลูกหลานขงเบ้งไม่

โจโฉจึงอยู่ในฐานะขุนนางผู้ฉ้อฉล เหิมเกริม ต้นตอการโค่นล้มบัลลังก์ แต่ขงเบ้งคือขุนนางผู้ภักดี ไม่ใช่แค่ภักดีต่อเล่าปี่  แต่ภักดีต่อราชวงศ์ฮั่นเพราะเล่าปี่ก็ได้ชื่อว่าเป็นเชื้อพระวงศ์

เป็นขุนนางผู้ภักดี มีความสามารถ ไว้ใจได้ และผู้นำอย่างเล่าปี่ให้เกียรติไปเชิญตั้ง 3 ครั้ง แถมรับฟังแทบทุกอุบาย

ชีวิตขงเบ้งจึงเป็นชีวิตในอุดมคติของปัญญาชนจีน ซึ่งตรงกันข้ามเป็นฟ้ากับเหวกับชีวิตปัญญาชนจริงๆ จะมีราชสำนักไหนเล่าเสียเวลาออกเร่หา ถ้าอยากเป็นก็คร่ำเคร่งอ่านตำราสอบแข่งขันกันเข้ามา บรรยากาศตอนสอบเข้าก็ดูไร้ศักดิ์ศรี ก่อนเข้าสอบต้องแก้ผ้าหมดตัวให้ผู้คุมสอบตรวจเพื่อป้องกันทุจริต ห้องสอบคือคอกเล็กๆ ไว้สำหรับขังเดี่ยวทั้งวันทั้งคืน คอกทั้งหมดเรียงต่อกันเป็นตับ ช่วงระยะเวลาสอบก็ต้องแก่งแย่งเอาตำแหน่งกันทุก 3 ปี 5 ปี วันดีคืนดีสอบๆ อยู่ไฟไหม้ย่างปัญญาชนคาคอกตายหมู่ก็เคยมี

ซินเดอเรร่าเป็นอุดมคติในฝันของเด็กสาวยุคหนึ่งฉันใด ขงเบ้งก็เป็นอุดมคติในฝันของปัญญาชนยุคโบราณฉันนั้น ไม่ต้องดิ้นรน ไม่ต้องสอบ เจ้านายมาเสาะหาและยกขึ้นแท่นเอง

เรื่องเล่าของขงเบ้งจึงค่อยๆ ถูกแต่งเติมขัดเกลาจนกลายเป็นไอดอลเพื่อตอบสนองฝันของปัญญาชนในสังคมจีนทุกๆ ด้าน เสาะหาฉันซิ แล้วท่านจะ
ไม่ผิดหวัง

และสำหรับฮ่องเต้ ขงเบ้งก็คือตัวอย่างขุนนางผู้จงรัก และสำหรับชาวบ้านชาวช่อง ขงเบ้งคือข้าราชการผู้เอาใจใส่ ลงมือพิทักษ์รักษากฎหมายเพื่อความสงบสุขเป็นธรรม

ทั้งหมดนี้ในชีวิตจริงมักจะขาด ในจินตนาการจึงพยายามเติมเต็ม

ฮ่องเต้ ปัญญาชน และชาวบ้าน จึงมีคำตอบของตัวเองว่า ขงเบ้งมีไว้ทำไม และช่วยกันเสริมแต่งขัดเกลาให้ขงเบ้งเป็นคำตอบที่ตรงคำถาม ดราม่า และศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น

ขงเบ้งมีไว้เพื่อสร้างความฝันสร้างจินตนาตอบโจทย์ให้กับผู้คนในสังคมจีนโบราณตลอดเกือบ 1,700 ปีที่ผ่านมา จนมาระยะหลังเมื่อแนวคิดขงจื่อไม่ตอบโจทย์วิถีชีวิตคนรุ่นใหม่ ขงเบ้งในจินตนาการคนรุ่นเก่าจึงถูกตั้งคำถามไปด้วย

จะก่นด่าหรือชื่นชมขงเบ้ง ในวรรณกรรมสามก๊กก็คือก่นด่าหรือชื่นชมไลฟ์สไตล์ในอุดมคติของขุนนาง และปัญญาชนในสังคมโบราณของจีน

ขงเบ้งตัวจริงทำงานเหนื่อยหนักและจากไปนานแล้ว ส่วนคงขงเบ้งในจินตนาการยังคงมีไว้สำหรับเล่าขานและถกเถียงประชันอุดมการณ์ต่อไป

 

บำบัดจิต ด้วยศิลปะการเคลื่อนไหว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

03 มีนาคม 2559 เวลา 11:59 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/419366

บำบัดจิต ด้วยศิลปะการเคลื่อนไหว

โดย…อณุสรา-ภาดนุ ภาพ… โรงพยาบาลมนารมย์/วิศิษฐ์ แถมเงิน/วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

เรามักได้ยินหลายคนพูดว่า โลกทุกวันนี้อยู่ยากขึ้นทุกวัน ด้วยสังคมที่แข่งขัน รีบเร่ง แย่งชิง ทำให้ผู้คนจิตใจแห้งแล้ง เห็นแก่ตัว คนจึงรู้สึกโดดเดี่ยวได้ง่าย ทำให้เกิดความเครียดและป่วยทางใจกันมากขึ้น ยิ่งเทคโนโลยีทันสมัยมากเพียงใด ก็ยิ่งส่งให้คนรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยวมากขึ้น จนเกิดโรคทางใจที่เทคโนโลยีก็ไม่อาจจะช่วยได้ จึงมีการคาดการณ์ในวงการแพทย์ว่า ในอนาคตโรคทางใจอย่าง โรคเครียด โรคซึมเศร้า และปัญหาทางจิตใจของผู้คนในสังคมจะมีสูงขึ้น

เป็นธรรมดาเมื่อเกิดความเครียดหรือป่วยทางใจ เรามักจะนึกถึงแต่จิตแพทย์เพื่อการพูดคุยบำบัดรักษา แล้วถ้าคนเหล่านี้ไม่อยากพูดคุยและไม่อยากจะไปหาจิตแพทย์ล่ะ ยังมีวิธีการอื่นใดในการเยียวยาจิตใจอีกหรือไม่? ขอบอกให้ดีใจว่า “มีสิ” เพราะที่ต่างประเทศตอนนี้มีศาสตร์แห่งการมูฟเมนต์ร่างกาย ทั้งการเต้น การเคลื่อนไหว และการใช้ละคร มาเป็นตัวช่วยในการอ่านภาษากายเพื่อใช้ในการบำบัดจิตใจกันแล้ว เพราะเมื่อใดที่คนเราได้เรียนรู้พลังแห่งการเยียวยาตัวเอง เมื่อนั้นสังคมก็อาจจะได้รับการเยียวยาด้วยอีกต่อหนึ่ง

เรื่องนี้ ดุจดาว วัฒนปกรณ์ นักจิตบำบัดด้วยการเคลื่อนไหว (Dance Movement Psychotherapist) ให้ความเห็นว่า การเต้นและการเคลื่อนไหวร่างกายนั้น สามารถนำไปใช้ในการบำบัดจิตใจคนเราได้ เพราะถือเป็นสาขาหนึ่งของศิลปะบำบัดที่แตกต่างจากจิตบำบัดทั่วไป ที่มักจะใช้วิธีการนั่งพูดคุยกัน หรือใช้ภาษาพูดเป็นสื่อกลางในการสื่อสารและช่วยแก้ปัญหาทั้งหมด

แต่การใช้ศิลปะนั้นสามารถเข้าไปมีส่วนช่วยเยียวยาจิตใจในกรณีที่คนไข้ไม่อยากพูด ไม่อยากเล่า ตกอยู่ในอาการช็อก หรือเสียใจจนพูดไม่ออกได้ ในทำนองเดียวกันศิลปะการเคลื่อนไหวร่างกายก็สามารถเป็นสื่อกลางช่วยในการสื่อสารบำบัด หรือใช้ในการพัฒนาศักยภาพของคนไข้ด้วย เพราะการบำบัดไม่ใช่ว่าเมื่อพบหน้ากันแล้วจะสามารถบำบัดได้เลย แต่จำเป็นต้องมีกระบวนการทำความรู้จักกันก่อน

 

“ในต่างประเทศเป็นที่รู้กันว่า มีศิลปะบำบัดที่นำเอาศิลปะต่างๆ เช่น การวาดรูป เล่นดนตรี เล่นละคร การเต้น และเคลื่อนไหวร่างกายมาช่วยบำบัดเยียวยาจิตใจกันแล้ว แต่ในบ้านเราเรื่องพวกนี้ยังถือว่าใหม่มาก การจะอธิบายว่าใช้และช่วยได้อย่างไรบ้างเป็นเรื่องยาก เพราะมันละเอียดอ่อน ต้องมีการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน การไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกัน เพราะคนไข้แบกอะไรมามากมายหลายปี จิตใจเขาก็เปราะบางอยู่แล้ว การทำอะไรไม่ตรงจุดอาจจะยิ่งเป็นการไปสะกิดแผลของเขาได้ เราจึงต้องสร้างบรรยากาศที่ไว้เนื้อเชื่อใจกันได้ บางทีต้องนั่งรอเป็นวันๆ เพื่อให้เขายอมรับที่จะสื่อสารกับเราด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่ง”

ดุจดาว บอกว่า เนื่องจากภาษากายสื่อสารได้ดีกว่าการพูด ในกระบวนการสื่อสารนั้นภาษาพูดทำงานเพียงแค่ 7% เท่านั้น แต่เป็น 7% ที่สำคัญมาก เพราะเป็นการให้ข้อมูลล้วนๆ แต่นอกจากนั้นยังมีอันเดอร์ไลน์ที่เป็นน้ำเสียง โทนเสียงอีก 38% และอีก 55% ซึ่งเป็นภาษากายนั้นเป็นเรื่องสำคัญและเสแสร้งได้ยากกว่าการพูด และการไม่อยากพูดไม่ได้แปลว่าเขาไม่ได้สื่อสาร คนที่แบกความรู้สึกบางอย่างมา แล้วต้องมาเล่าให้คนที่เพิ่งมาเจอกันฟัง เราต้องทำให้เขาไว้วางใจก่อน ต้องสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกันก่อน

“หากเกิดสภาวะทางอารมณ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้ หรือเกิดความเครียด แต่ไม่สามารถที่จะเข้าพบนักวิชาชีพโดยตรง ก็ขอแนะนำวิธีง่ายๆ ที่สามารถทำได้ที่บ้านให้ได้ฝึกปฏิบัติกัน โดยนำหลักการที่มีในห้องจิตบำบัดมาใช้กับตัวเองก่อน เช่น ไม่ตัดสินกับตัวเองว่าอะไรถูกอะไรผิด เวลาที่ทำอะไรลงไป แล้วรู้ว่ามันเป็นมารยาททางสังคมที่ไม่ดี แต่อะไรที่ขับเคลื่อนตัวเองให้ทำอย่างนั้น ก็ต้องมานั่งทบทวนตัวเอง การป่วยเครียดทางจิตใจและการที่เราอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกและเผชิญหน้ากับความรู้สึกนั้นตรงๆ โดยที่ไม่วิ่งหนีหรือหลบเลี่ยง ก็ถือว่าเป็นกระบวนการหนึ่งของการเยียวยา แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่ยาก แต่ก็ไม่มีหนทางอื่นหากเราต้องการจะผ่านมันไปให้ได้”

ดุจดาว เสริมว่า เราสามารถเป็นผู้ฟังที่ดีให้กับคนรอบข้างได้ ไม่ต้องตัดสินเขา แค่รับฟังเขาจากใจจริง ห้ามนำเรื่องของคนหนึ่งไปเล่าให้อีกคนหนึ่งฟัง เพราะการที่เขาเล่าให้คุณฟังเพราะเขาไว้ใจคุณ แต่ถ้าคุณนำเรื่องไปเล่าต่อ นั่นคือการทำร้ายเขาซ้ำ เรารับฟังโดยที่เรื่องของเขายังเป็นเรื่องของเขา อย่าตัดสินให้เขาทำอย่างนั้นอย่างนี้ เพราะเมื่อเรียนรู้พลังในการเยียวยาตัวเองได้ เมื่อนั้นสังคมก็จะได้รับการเยียวยาไปด้วยเช่นกัน

ด้าน ชนาภัณฑ์ ธรรมรัฐ นักจิตบำบัดด้วยละคร ซึ่งเป็นศาสตร์ที่ใหม่มากในเมืองไทย กล่าวว่า ละครเป็นศาสตร์หนึ่งที่ทำให้จิตใจเรารู้สึกเชื่อมโยงกับร่างกาย ทำให้เข้าใจความคิดและความเป็นไป การที่เราจะทำความเข้าใจในความเป็นคนด้วยศาสตร์การละครได้นั้น ขอยกตัวอย่างเคสคนแก่คนหนึ่งในบ้านพักคนชราที่มีความกังวลมากๆ ว่าวันนี้เป็นวันครบรอบที่จะต้องไปจ่ายค่าไฟ ซึ่งความเป็นจริงเขาไม่ต้องไปจ่ายค่าไฟแล้ว แต่ด้วยอาการของโรค ทำให้เขาไม่อยู่กับปัจจุบัน แต่เขาจะอยู่ในช่วงเวลาที่ต่างกับเราซึ่งเป็นภาพในอดีต เขาจึงพยายามที่จะบอกทุกคนว่า วันนี้จะต้องไปจ่ายค่าไฟ แล้วเขาจะเริ่มมีพฤติกรรมก้าวร้าวเมื่อทุกคนห้ามไม่ให้เขาไป

“สิ่งที่ละครบำบัดทำงานก็คือ เราจะสร้างซีนของการจ่ายค่าไฟเพื่อให้เขาปลดล็อกความกังวลนั้น ต้องบอกว่ามันมีกระบวนการที่ซับซ้อน สมมติเราสร้างซีนการจ่ายค่าไฟเสร็จ ก็จะค่อยๆ ดึงเขาให้มาอยู่กับเวลาปัจจุบัน บอกเขาว่า ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน คือมันไม่มีความจำเป็นที่จะจ่ายค่าไฟแล้ว เราต้องเข้าไปอยู่ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ เราจะต้องจำลองสถานการณ์หรือสร้างเป็นซีนสั้นๆ โดยให้สมาชิกคนอื่นที่มีบทบาทอยู่ในนั้น ทำให้เขาเล่าถึงความกังวล แล้วเราก็ดึงเขามาอยู่กับปัจจุบัน บอกเขาว่า ไม่ต้องไปจ่ายค่าไฟแล้วนะ เพราะค่าไฟถูกจ่ายโดยครอบครัวของเขาทุกเดือนอยู่แล้ว

 

เหมือนเวลาเราทำงาน เราต้องเจอคนไข้ของเราในจุดที่เขาอยู่ เพราะถ้าเราไม่ได้มองเห็นเขาในจุดที่เขาอยู่จริงๆ สิ่งที่เขาจะแสดงออกมาคือ ความก้าวร้าว โวยวาย ความเครียด ความกังวล แต่ด้วยการละคร มันมีศักยภาพของการจำลองสถานการณ์ มันมีการเปิดพื้นที่จินตนาการ เราสามารถสร้างซีนสร้างความเป็นไปได้ แล้วค่อยๆ ดำเนินเรื่องมากับเขา การเยียวยาบำบัดด้วยละครคือการที่ย้อนกลับไปในเวลาตรงนั้น แล้วทำให้สิ่งที่มันคั่งค้างในใจเขาให้มันจบลง ในละครบำบัดเราย้อนกลับไปในอดีตได้ แต่ต้องอยู่บนพื้นฐานที่ไม่สามารถแก้ไขอดีตได้นะ เราสามารถที่จะสร้างกระบวนการทำความเข้าใจกับมันขึ้นมาแทน”

ชนาภัณฑ์ ทิ้งท้ายว่า สิ่งที่ต้องทำคือ สร้างความตระหนักรู้และความเข้าใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อที่เขาจะได้ใช้ชีวิตในปัจจุบันได้อย่างมีความสุขมากขึ้น…“บางอย่างเราจบไม่ได้หรอก อย่างเช่น อาจจะมีการสูญเสียบางอย่าง ละครบำบัดก็จะทำงานร่วมกับสภาวะความรุนแรง ซึ่งเป็นการเปิดพื้นที่อารมณ์ความรู้สึก เราอาจจะเปิดพื้นที่ส่วนที่สามารถเศร้ากับมันได้ ร้องไห้กับมันได้ ผิดหวังหรือคร่ำครวญกับมันได้ จนกระทั่งเขาอยู่ในภาวะพร้อมที่จะยอมรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วนำไปสู่การปรับตัวและใช้ชีวิตในปัจจุบัน ละครบำบัดทำงานอ้างอิงกับจิตวิทยามาก เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างความสมดุลให้กับตัวเอง ละครบำบัดมีกระบวนการที่เน้นหนักก็คือที่ตัวเขา ซึ่งจะต้องทำให้เกิดความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเขา แล้วเขาจะต้องหาทางเลือกให้กับตัวเองยังไง

สำหรับ พญ.วิมลรัตน์ วันเพ็ญ จากสถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์ ให้ความเห็นว่า ในเบื้องต้นต้องแยกก่อนว่าผู้ที่มีปัญหาทางใจเหล่านี้ป่วยเป็นโรคหรือไม่ป่วยเป็นโรค เพราะหากป่วยเป็นโรค เช่น โรคสมาธิสั้น โรคซึมเศร้า มีปัญหาการเรียน พฤติกรรม หรือพัฒนาการ ซึ่งส่วนใหญ่เกิดขึ้นในเด็ก หรือโรคจิตเภท โรคอารมณ์แปรปรวน (ไบโพลาร์) โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวล โรคย้ำคิดย้ำทำ ซึ่งเป็นโรคที่เกิดขึ้นกับผู้ใหญ่ เหล่านี้ก็ควรต้องได้รับการรักษาหลักโดยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเป็นสำคัญ

 

“คนเหล่านี้ถ้าได้รับการวินิจฉัยตามเกณฑ์ของโรคจากแพทย์แล้วพบว่าเข้าเกณฑ์การเป็นโรคดังที่กล่าวมา ก็จะต้องมีการไปพบแพทย์เพื่อตรวจรักษา ต้องมีการทำจิตบำบัด รวมทั้งกินยาตามแพทย์สั่งควบคู่ไปด้วย ซึ่งถือเป็นการรักษาหลัก โดยผู้ป่วยอาจทำกิจกรรมบำบัดโดยใช้ศิลปะ ดนตรี การแสดงละคร และการเต้นรำ ควบคู่ไปกับการรักษาหลักด้วยก็ได้

สำหรับคนที่มีปัญหาทางใจ แต่ยังไม่ถึงขั้นป่วยเป็นโรคดังที่กล่าวมา พวกเขาอาจจะแค่มีปัญหาในเรื่องการปรับตัว การเผชิญกับการเปลี่ยนแปลง หรือกำลังเครียดกับบางเรื่องในชีวิต จนทำให้รู้สึกวุ่นวายใจ ไม่สบายใจ เหล่านี้ถือว่ายังไม่ได้ป่วยเป็นโรค ฉะนั้นการใช้ศิลปะการเคลื่อนไหวต่างๆ จึงสามารถช่วยให้พวกเขาปลดปล่อยความเครียดได้ เพราะหลักสำคัญของกิจกรรมเหล่านี้ก็คือ ช่วยให้ผ่อนคลาย ทำให้ใจสงบขึ้น จิตนิ่งขึ้น ได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น แทนที่จะเอาสมองไปคิดวนเวียนอยู่กับปัญหาหรือเรื่องเครียด ก็เอาสมองมาโฟกัสอยู่กับสิ่งที่กำลังทำอยู่แทน

วิธีการเหล่านี้มีทฤษฎีหรือขั้นตอนสอดแทรกอยู่ในกิจกรรมด้วย เช่น ปลดปล่อยความรู้สึกผ่านการเปล่งเสียง ผ่านเส้นสายของการวาดรูป หรือผ่านการเคลื่อนไหวร่างกายด้วยการเต้นและการแสดงละคร ซึ่งก็มีทฤษฎีรองรับและพิสูจน์แล้วว่าสามารถช่วยได้จริง พูดง่ายๆ ก็คือ เป็นการฝึกให้อยู่กับตัวเองมากขึ้น รู้สึกสนุกมากขึ้น หรือทำให้จิตใจสงบและมีสมาธิมากขึ้น เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับปัญหาหรือสิ่งที่ไม่สบายใจที่จะเข้ามาในชีวิตได้มากขึ้นนั่นเอง”

 

เด็กไทยในระบบการศึกษายุคนี้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 มีนาคม 2559 เวลา 10:55 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/419140

เด็กไทยในระบบการศึกษายุคนี้

โดย…โยธิน อยู่จงดี/พุสดี สิริวัชระเมตตา

เสียงพึมพำระบายความทุกข์จากคุณพ่อคุณแม่ยุคใหม่เรื่องระบบการศึกษาไทยในยุคปัจจุบันเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จากการเคี่ยวเข็ญให้เด็กอนุบาลต้องเรียน บวก ลบ คูณและหาร และคณิตคิดเร็ว เพื่อเตรียมสอบเข้าในโรงเรียนสาธิต จนถึงระดับประถมศึกษาที่เด็กๆ ต้องเรียนวิชา การเงินและเศรษฐกิจที่รุ่นพ่อแม่ เพิ่งได้เรียนในระดับมหาวิทยาลัย แต่เมื่อพวกเขาเปิดหนังสือเรียนระดับประถมไปพร้อมๆ กับข้อสอบที่เด็กๆ ทำ ก็พบสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือ คำถามในข้อสอบไม่มีสอนในเนื้อหาหนังสือเรียนของเด็กๆ มีกระทั่งคำถามเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงไปจนถึงจริยธรรมทางการเมืองแล้วอย่างนี้เด็กไทยจะต้องเก่งแค่ไหนถึงจะเพียงพอกับระบบการศึกษาไทยในยุคปัจจุบัน

เด็ก ป.4 กับวิชาพฤติกรรมผู้บริโภค

“จำได้ว่าวิชานี้เคยเรียนตอนอยู่มหาวิทยาลัย แต่ไม่คิดว่าลูกของเราจะได้เรียนเรื่อง หลัก 4 พี สิทธิของผู้บริโภค แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง การจัดการสินค้าและพฤติกรรมผู้บริโภคตั้งแต่ ป.4” คุณแม่บี (นามสมมติ) ผู้มีอาชีพคร่ำหวอดในวงการโฆษณา เล่าถึงวิชาเรียนของน้องไนน์ (นามสมมติ) ในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งให้ฟัง ที่ดูแล้วเป็นวิชาที่ค่อนข้างไกลตัวเด็กอย่างมาก

แม่บีเล่าถึงเส้นทางการเรียนของเด็กไทยยุคโซเชียลมีเดีย ผ่านตัวอย่างเรื่องราวของน้องไนน์จากประสบการณ์จริงของเธอว่า ย้อนกลับสมัยน้องไนน์ยังเรียนอยู่ในระดับอนุบาล ครอบครัวของเธอวางแผนเรื่องโรงเรียนของลูกไว้แล้วว่า จะให้ลูกเรียนต่อที่ไหน

 

 

“พอดีทางครอบครัวสามีทั้งตระกูลเรียนที่โรงเรียนนี้มาโดยตลอด แม้ส่วนตัวจะไม่เห็นด้วย แต่ด้วยหลายเหตุผลทั้งตัวคุณครูรู้จักครอบครัวของเราดี สามารถเป็นหูเป็นตาดูแลลูกเราเวลาอยู่ที่โรงเรียนได้ และเป็นโรงเรียนที่สอนตั้งแต่ชั้นประถมไปจนถึงมัธยมปลาย จึงเป็นทางเลือกที่ไม่เลวสำหรับครอบครัว แม้จะได้ยินว่าโรงเรียนแห่งนี้เน้นด้านวิชาการเป็นเลิศ เด็กต้องเรียนหนักมาก แต่เราก็ทำใจในเบื้องต้นไว้แล้ว เพราะเราไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีพอสำหรับลูกและคนในครอบครัว

โชคดีอย่างหนึ่งว่าตอนที่น้องไนน์สอบเข้าเรียนต่อระดับประถม ยังใช้การสอบรูปแบบเก่าคือสอบการช่วยเหลือตัวเองในฐานต่างๆ เช่น ใส่เสื้อผ้าและทำกิจกรรมที่กำหนด แต่เด็กที่เข้าหลังจากนั้นจะเป็นการสอบเข้าประถมแบบใหม่ ที่เด็กอนุบาลต้องสอบแข่งขันเข้าโรงเรียนประถมด้วยข้อเขียน 150 ข้อ นั่งสอบในเวลา 2 ชั่วโมง เช่นเดียวกับเด็กๆ ที่ต้องสอบแข่งขันเข้าโรงเรียนสาธิตต่างๆ ซึ่งโชคดีว่าลูกเราไม่ต้องไปทรมานกับการสอบแบบนั้น

ทราบจากเพื่อนๆ ที่ส่งลูกเข้าเรียนอนุบาลว่ามีบางโรงเรียนที่เตรียมวิชาสำหรับสอบเข้าโรงเรียนสาธิตและโรงเรียนที่มีชื่อเสียงโดยเฉพาะ ซึ่งโรงเรียนเหล่านี้จะฝึกฝนเด็กอนุบาลฝึกภาษาอังกฤษ เรียนเลข บวก ลบ คูณ หาร และคณิตคิดเร็ว และความรู้สำคัญที่เด็กๆ จะต้องสอบเข้า รวมทั้งฝึกให้เด็กสามารถนั่งทำข้อสอบ 150 ข้ออีกด้วย

พอน้องไนน์เข้ามาเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้แล้วถึงเข้าใจว่า เด็กๆ ยุคใหม่เขาเรียนกันหนักมาก โดยเฉพาะหลักสูตรที่ต้องเรียนแบบดับเบิ้ล โดยเพิ่มหนังสือภาษาอังกฤษพิเศษเข้าไปในทุกวิชา อย่างเช่นวิชาสังคมก็มีหนังสือเรียนของกระทรวงและหนังสือสังคมภาษาอังกฤษเฉพาะกลุ่มโรงเรียนของเขาอีก เป็นการเรียนดับเบิ้ลแทบทุกวิชา และบางวิชาเราก็ตกใจเหมือนกันอย่างวิชาการเงิน เรียนเรื่องเศรษฐศาสตร์ ความสำคัญของการเงินระดับประเทศ แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง วิชาพฤติกรรมผู้บริโภค ความพึงพอใจของผู้บริโภค ผู้บริโภคจะต้องดูสินค้าด้วยตัวเองอย่างไร และสิทธิของผู้บริโภค ว่าเรามีสิทธิอะไรบ้าง ซึ่งดูไกลตัวสำหรับเด็กไปนิด

สรีญา โชคชัยนิรันดร์

 

เด็กทั้ง 50 คนในห้อง ก็จะมีเด็กประมาณ 15 คน ที่มีผลการเรียนดีเลิศ เพราะเด็กกลุ่มนี้เตรียมความพร้อมเรื่องวิชาการตั้งแต่อนุบาลเพื่อเข้าเรียนต่อในโรงเรียนนี้โดยเฉพาะ แต่สำหรับเราๆ ไม่ได้คาดหวังให้ลูกมีผลการเรียนดีเลิศเอาให้แค่พอผ่าน เรียนแล้วไม่เครียดมีความสุขกับเพื่อนๆ ในโรงเรียนเท่านั้นก็พอ เพราะเราก็รู้อยู่แล้วว่าเรากำลังส่งลูกเรียนในโรงเรียนที่ยากเกินไปสำหรับเขา เทียบกับรุ่นเราแล้วเรารู้สึกสงสารลูกมากๆ เพราะรุ่นเราไม่ต้องทำอะไรเยอะขนาดนี้ แต่ความรู้สึกเหมือนโลกมันเปลี่ยนไป ถ้าเทียบในรุ่นของเขาก็อาจจะเป็นสิ่งจำเป็น สิ่งที่เราพอทำได้ก็คือไม่เคี่ยวเข็ญให้ลูกต้องเป็นเด็กเรียนเก่งสอบได้ที่ 1 เพื่อเอาไปอวดใครๆ ว่าลูกเรียนเก่ง ขอให้เขามีความสุขกับการเรียน มีวินัย มีความรับผิดชอบเพียงแค่นี้ก็พอใจแล้ว”

ความเก่งของเด็กไทยในมุมมองของนักพัฒนาเด็ก

สรีญา โชคชัยนิรันดร์ ผู้จัดการทั่วไปและเจ้าของมาสเตอร์แฟรนไชส์ เบรนสคูล แสดงทัศนคติจากประสบการณ์ในการพัฒนาเด็กไทยมากกว่า 12 ปี ว่า เด็กไทยที่เป็นอยู่เวลานี้พูดได้เลยว่าเก่งมากๆ แล้ว แต่ดูจะเป็นการเก่งแบบผิดวัยไปสักหน่อย ซึ่งควรจะมองในเรื่องพัฒนาการและระบบความคิดของเด็กให้เป็นไปตามวัย มากกว่าที่จะยัดเยียดความเก่งของผู้ใหญ่ใส่ลงไปในตัวเด็ก จึงอยากให้เปลี่ยนมุมมองของผู้ใหญ่เป็นส่วนที่สำคัญที่สุด

“ตอนนี้เราพยายามจะสร้างเด็กเก่ง แต่เด็กก็ไม่เก่งสักทีเพราะมีความคิดของผู้ใหญ่เข้าไปครอบ และพยายามทำให้เด็กเก่งผิดวัยของเขา ปัญหาของเด็กไทยมีความพยายามในการแก้ปัญหาอยู่หลายครั้ง แต่ติดปัญหาในระบบการศึกษาทำให้เราไม่สามารถแก้ไข พัฒนาเท่าที่ควร ตั้งแต่ทำงานกับเด็กในช่วง 12 ปีที่ผ่านมา ก็ยังไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงเลย ทั้งที่ผ่านมารัฐบาลเคยมีความคิดที่พัฒนาในรูปแบบสากลตามธรรมชาติการเรียนรู้ของเด็ก แต่สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ว่าตัวข้อสอบหรือแม้แต่ตำรา สุดท้ายเราก็กลับเข้าสู่วังวนเดิมของการศึกษาทั้งที่ในต่างประเทศจะปรับการเรียนการสอนให้เป็นธรรมชาติการเรียนรู้ของวัย ให้เด็กเรียนแล้วรู้สึกสนุกในการเรียนรู้มากกว่าท่องจำ

 

 

เทรนด์การเรียนการสอนของโรงเรียนในต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศที่พัฒนาแล้วเด็กอนุบาลถึงประถม 6 จะเป็นเทรนด์ของการเรียนรู้อย่างมีความสุข ฝึกความคิดสร้างสรรค์ และการคิดวิเคราะห์ เมื่อเทียบกับสมัยก่อนที่เด็กคนไหนท่องจำได้มากกว่าก็จะเป็นเด็กที่เรียนเก่งแต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้ว เพราะเรากำลังเข้าสู่ยุคข้อมูลข่าวสารที่มีอยู่มากมายเข้าถึงง่าย การท่องจำอาจจะไม่จำเป็นสำหรับเด็กยุคใหม่ ปล่อยให้หน้าที่การจำกลายเป็นหน้าที่ของคอมพิวเตอร์ และมุ่งเน้นการสอนให้เด็กรู้จักการแยกแยะข้อมูลที่อยู่มากมายในอินเทอร์เน็ต นำมาปรับใช้ให้เกิดความสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ แก่ตัวพวกเขามากกว่า

ดังนั้น สิ่งที่ชี้วัดความฉลาดของเด็กจะเปลี่ยนเป็นวิธีการคิดและเลือกรับข้อมูลที่เหมาะสม และรู้จักการแยกแยะและตัดสินใจเรื่องข่าวสารในยุคใหม่ สำหรับพ่อแม่การเลี้ยงดูในเด็กยุคใหม่ต้องปรับตัวในเรื่องการสอน ซึ่งแต่เดิมเรามักจะสอนให้เขาเชื่อและจดจำในสิ่งที่ผู้ใหญ่คิด เปลี่ยนมาเป็นเพื่อนช่วยคิดกับเด็กๆ สอนให้เขาลองคิดเรื่องข้อมูลในมุมมองต่างๆ จะดีกว่า

พอเข้าโรงเรียนระบบการศึกษาไทยไม่ได้เอื้อกับพัฒนาการตามวัย ต้องมีการเตรียมความพร้อมสอบเข้าอนุบาล ซึ่งไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะไม่ใช่วัยที่เด็กจะต้องสอบแข่งขันเข้าโรงเรียน เพราะเมื่อเปิดข้อสอบเข้าอนุบาลมาดูแล้ว พบว่าข้อสอบบางข้อผู้ออกไม่ได้คิดเผื่อทางเลือกสร้างสรรค์ของเด็กๆ เช่น ข้อสอบถามว่าข้อไหนไม่เข้าพวก (คำถามยอดฮิตในข้อสอบระดับอนุบาล) มีให้เลือกระหว่าง โลก ดวงดาว มะนาว และพระจันทร์

ถ้าเป็นผู้ใหญ่คิดก็จะรู้ว่าคำตอบนั้นคือมะนาว แต่ผลปรากฏว่าข้อสอบข้อนี้มีเกณฑ์เฉลี่ยคำตอบของเด็กๆ เท่ากันทุกข้อ เด็กบางคนเลือกตอบโลกด้วยเหตุผลว่าสีไม่เหมือนข้ออื่น บางคนเลือกตอบดวงดาว เพราะรูปทรงไม่เหมือนคนอื่น เด็กมีกระบวนการคิดสร้างสรรค์มากกว่าผู้ใหญ่ เพราะพวกเขายังไม่ยึดติดกับหลักเหตุผล ผู้ออกข้อสอบเองก็ไม่ได้เผื่อกระบวนการคิดสร้างสรรค์ของเด็กๆ ดังนั้นจึงไม่เห็นด้วยเลยกับการให้เด็กสอบเข้าโรงเรียนอนุบาล ไปจนถึงการสอบเข้าโรงเรียนประถม เพราะเด็กในวัยนี้ยังไม่พร้อมรับกับสภาพการสอบในระบบที่ค่อนข้างจำกัดในเรื่องการท่องจำ”

ติดเกราะเสริมความแกร่งให้เด็ก

ครูต้อย-วัลลภา ปัจฉิมสวัสดิ์ ผู้อำนวยการสถาบันบางกอกแดนซ์ บอกว่า ก่อนที่ผู้ปกครองจะพาเด็กเล็กเข้าโรงเรียนเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้านวิชาการ ควรเตรียมความพร้อมในด้านอื่นๆ ให้เด็กด้วย เพราะธรรมชาติของคนเรามีสมอง 2 ด้าน ที่ต้องได้รับการพัฒนาไปควบคู่กันอย่างสมดุล ซึ่งเด็กควรได้รับการเตรียมความพร้อมและพัฒนาด้านร่างกาย สติปัญญา และอารมณ์ไปพร้อมกัน

“อยากให้คุณพ่อคุณแม่ยุคนี้เข้าใจว่ายิ่งโลกในยุคนี้เต็มไปด้วยการแข่งขัน ความกดดัน เรายิ่งต้องหาทางให้ลูกเราพร้อมจะออกไปต่อสู้ การกดดันให้ลูกเครียดเกินไป ไม่ใช่ทางออก แต่ถ้าให้เขาเติบโตมาแบบมีความสุข โอกาสจะชนะยังพอมี ยิ่งเราบอกว่าอนาคตเทคโนโลยีจะยิ่งก้าวล้ำ

เราอาจไม่ใช่แค่ต้องเดินเร็วขึ้น แต่ต้องวิ่ง เพราะฉะนั้นเราจะพัฒนาเด็กอย่างไรให้เขาวิ่งได้เร็วโดยไม่สะดุดขาตัวเอง ช่วง 3 ขวบปีแรกถึง 6 ขวบ หรือช่วงก่อนที่เด็กจะเข้าเรียนในระดับชั้น ป.1 ถือเป็นช่วงที่เด็กฉลาดที่สุด สมองมีศักยภาพสูงสุด ร่างกายของเด็กๆ ในวัยนี้เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว เพราะฉะนั้นนี่คือช่วงวัยสำคัญที่คุณพ่อคุณแม่ต้องเริ่มเตรียมความพร้อมทั้ง 3 ด้าน ให้กับเขา

 

ยกตัวอย่างศาสตร์การเต้นสามารถตอบโจทย์ในการพัฒนาเด็กทั้ง 3 ด้าน ครบทั้งในด้านร่างกาย เด็กสามารถเรียนรู้การเคลื่อนไหวของร่างกายตัวเอง ฝึกการใช้ร่างกายอย่างถูกต้อง ด้านอารมณ์ การที่เด็กได้ออกไปยืนหน้าเวที ได้ก้าวข้ามคำว่าเขินอาย มาสู่ความมั่นใจ ได้สัมผัสความรู้สึกว่าทำได้ สิ่งเหล่านี้จะทำให้เด็กมีความสุขและเป็นคนที่คิดบวก มีความแข็งแกร่งทางจิตใจ ต่อให้สังคมบีบคั้นเท่าไร มีการแข่งขันมากแค่ไหน เด็กกลุ่มนี้จะยังมีเกราะป้องกันตัวเองที่เข้มแข็ง นอกจากนี้การเต้นยังฝึกให้เด็กได้เรียนรู้การทำงานเป็นทีมเวิร์ก รู้จักคำว่า “เรา” มากกว่า “ฉัน” ได้เรียนรู้การมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น “สุดท้ายคือด้านสติปัญญา เวลาที่ได้ทำในสิ่งที่เขาสนใจหรือมีความสุข จะเหมือนได้พาตัวเองไปอีกโลก ได้จดจ่อกับสิ่งที่ทำ ไม่วอกแวก เหมือนเป็นการได้ฝึกสมาธิไปในตัว

อีกอย่างหนึ่งสมองของเด็กเปรียบเหมือนฟองน้ำ พวกเขาพร้อมจะซึมซับทุกอย่าง แต่พอวันหนึ่งที่ฟองน้ำซับน้ำจนเต็ม จนรับอะไรอีกไม่ไหวจะกลายเป็นความเครียด เพราะฉะนั้นการที่คุณพ่อคุณแม่เปิดโอกาสให้เขาได้ลองทำอะไรที่มีความสุข ได้จดจ่อกับสิ่งนั้นโดยที่ไม่ถูกบังคับ สมองของเขาจะได้พัก เหมือนฟองน้ำที่ได้บีบน้ำออก และพร้อมจะซึมซับกับสิ่งต่างๆ ที่เข้ามาใหม่ คุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องกลัวว่าลูกจะไม่ได้อัดแน่นทางวิชาการ เพราะหลายครั้งสิ่งที่พยายามอัดแน่น เด็กๆ อาจไม่ได้ให้ความสำคัญ สู้ให้เขาเกิดความรู้สึกสนใจอยากจะทำเองด้วยการพาเขาออกไปเปิดโลกทัศน์ ได้เห็นศักยภาพของคนอื่น จนเกิดความรู้สึกกระหายในการเรียนรู้ อยากจะกลับมาพัฒนาตัวเองขึ้นไปอีกด้วยสมัครใจของเขาเอง ซึ่งจะให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า”

 

เมื่อรักร้าย กลายเป็นขมจะทำไงต่อไป

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 มีนาคม 2559 เวลา 11:40 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/418917

เมื่อรักร้าย กลายเป็นขมจะทำไงต่อไป

โดย…กันย์ ภาพ… คลังภาพโพสต์ทูเดย์

เพราะความรักเป็นเรื่องของคนสองคน ที่ต้องอาศัยความเข้าใจ ห่วงใย ดูแลกัน มีทั้งความเหมือนเพื่อที่จะให้เข้าใจกัน มีทั้งความต่างเพื่อให้ได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน และมีบ่อยครั้งที่ต้องมีอีกฝ่ายที่จะยอมถอย หรือเสียสละบ้าง เพื่อให้ความรักนั้นราบรื่นผ่านอุปสรรคขวากหนามไปได้ตลอดรอดฝั่ง แม้จะใช้ความพยายามอย่างไรแล้วก็ตาม

แต่เมื่อวันนึงอีกคนกลับแปรเปลี่ยนไปเพราะใจไม่เหมือนเดิม จากที่เคยมีกันและกันกลับปล่อยให้อีกคนเดียวดาย และเมื่อถึงเวลาความรักสิ้นสุดลง มีคนที่เจ็บก็ต้องรับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น แล้วจะมีวิธีอย่างไรให้ลืมเขาได้ หรือทำอย่างไรให้กลับมารักตัวเองมากขึ้น ศรัทธาในตัวเองและอยู่ให้ได้โดยที่ไม่มีเขาหรือเธอ

เมื่อรักได้ก็ต้องเลิกรักได้สินะ…

1.เมื่อพยายามเต็มที่แล้ว ในการดูแลสายสัมพันธ์ที่มีให้คนรัก แต่เขากลับไม่สนใจคุณ เตือนตัวเองเอาไว้ว่า เขาเป็นฝ่ายปฏิเสธความรักนั้น เขาจึงไม่ค่อยรู้สึกทุกข์ร้อน มีแต่คุณเท่านั้นที่กลับจะเป็นฝ่ายเจ็บมากขึ้น

2.ถ้าความรักของคุณกำลังวิกฤต เขาไม่สนใจ และไม่รักกันอีกต่อไป ดังนั้นคุณยอมรับมันตั้งแต่ตอนนี้ เมื่อเขาเลิกรัก คุณต้องหยุดคิด ที่จะยื้อให้เขากลับมาด้วยและต้องไม่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับเรื่องราวร้ายๆ ต้องหากิจกรรมดีๆ สนุกๆ ทำ หรือออกไปสังสรรค์ พูดคุยกับเพื่อนให้สบายใจ

3.ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น ให้เวลากับตัวเอง เพื่อหาต้นตอ สาเหตุที่แท้จริง ว่าทำไมคุณกับเขาถึงไปด้วยกันไม่ได้ คุณอาจจะคิดวนเวียนอยู่ว่า เมื่อทุ่มเทความรักไป แต่ทำไมเขาถึงไม่ให้สิ่งเดียวกันกลับมา จึงเป็นเรื่องที่ต้องเข้าใจว่า คุณไม่ได้เป็นคนสร้างปัญหา แต่ปัญหาก็คือ เขามีเหตุผลในใจบางอย่างที่ไม่สามารถรักคุณได้ คุณก็แค่เสียคนที่ไม่ได้รักคุณไป แต่เขาสิเสียคนที่รักเขามากไป

4.แม้จะมีเหตุผลมากมายที่ทำให้คุณหยุดรักเขาไม่ได้ เช่น คุณคิดถึงแต่ด้านดีๆ ที่เคยทำร่วมกันมา นึกถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เคยหอมหวนในอดีต ความหวานๆ จาก sms จดหมายที่เขาเคยเขียนบอกรัก คุณรู้สึกผิดที่เคยพูดโกหกในเรื่องบางเรื่อง คุณต้องมองข้ามสิ่งเหล่านี้ไป จะได้ไม่จมอยู่กับความรัก ที่กลายเป็นอื่นไปแล้ว จำไว้ว่าความรักก็มีวันหมดอายุได้เหมือนกัน

5.ทิ้งอดีตและสิ่งของที่ตำใจให้นึกถึงรักครั้งเก่าออกไป อย่าปล่อยให้เกะกะสายตาและหัวใจ เตือนตัวเองให้รู้ว่ารอบๆ ข้างคุณยังมีคนดีๆ ให้ได้พบเจอ และได้ทำความรู้จักอีกมาก คุณอาจจะได้เจอคนที่อกหัก ที่มีหัวใจที่กำลังบอบช้ำเช่นเดียวกับคุณ หรืออาจจะพบกับใครสักคนหนึ่ง ที่จะร่วมสร้างความรัก แบบที่ต่างฝ่ายต่างทุ่มเทให้แก่กันและกันได้ในอนาคต

6.เมื่อลืมอดีตได้แล้วก็เปิดโอกาสให้ตัวเอง ได้ทำความรู้จักใครใหม่ๆ ต้องเลิกให้ความสำคัญกับเขาโดยตรงด้วยเจ็บแต่จบ คนที่จะช่วยให้คุณตัดใจได้เร็วที่สุด คือตัวเราเอง คุณไม่ใช่คนแรกและคนสุดท้ายที่จะผิดหวังในรัก

7.เลิกพูดกับตัวเองว่า ขาดเขาไม่ได้ หยุดรักเขาไม่ได้ เขาเหมาะสมที่สุด ถ้าหยุดตัวเองไม่ได้ ลองปรับชีวิตประจำวันใหม่ๆ หาอะไรดีๆ ให้ตัวเองทำเพิ่มเติมไปทำในสิ่งที่อยากทำแต่ไม่มีโอกาส เช่น ไปดำน้ำ ไปเที่ยวต่างประเทศ

ท้ายที่สุดต้องรักตัวเองก่อนที่จะแบ่งปันความรัก ความรู้สึกดีๆ ให้กับคนอื่น ก็ในเมื่อคนที่ทิ้งคุณไปเพราะเขาอยากหาสิ่งที่ดีกว่าคุณก็ต้องให้สิ่งที่ดีกว่ากับตัวเองด้วยเช่นกัน เอาความเสียใจมาสร้างพลังผลักดันให้ตัวเองดีขึ้นไปเรียนเพิ่ม ไปออกกำลังกายเพิ่ม ไปเรียนภาษาเพิ่มสร้างแรงขับใหม่ๆ ในทางบวกให้กับตัวเอง ฟ้าหลังฝนต้องสวยงามขึ้นเสมอ

วันนั้นคุณอาจรู้สึกผูกพันมากจนคิดว่าขาดเขาไม่ได้ แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป สักวันคุณจะรู้ว่าสิ่งที่ผูกพันในวันนั้นเป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตไม่ใช่ ทั้งหมดของชีวิตคุณ

 

ใช้นิ้วแคะจมูกไม่เห็นน่าดูตรงไหน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 มีนาคม 2559 เวลา 08:40 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/418888

ใช้นิ้วแคะจมูกไม่เห็นน่าดูตรงไหน

เรื่อง ณพน ภาพ http://www.manyum.com

ในรูจมูกไม่รู้ว่ามีอะไรดี บางคนจึงชอบแคะอยู่นั่นแหละ แคะๆ แล้วก็แคะๆ ถ้าทำในที่ส่วนตัวหรือในบ้านคงไม่มีอะไร หรือคงไม่มีใครมาว่า แต่ถ้าไปทำในที่สาธารณะ ต่อหน้าผู้คน เช่น ในที่ทำงาน ในห้องประชุม หรือในงานต่างๆ มีคนจำนวนมากคงไม่น่าดู แถมอาจเป็นที่รังเกียจของคนที่พบเห็นอีกด้วย

สมมติคนที่ทำเป็นพนักงานบริษัทแล้วลูกค้าที่มาใช้บริการมาเห็นทำอย่างนั้นก็อาจถูกมองว่าไม่ดี บางทีพฤติกรรมนั้นก็อาจส่งผลเสียต่อภาพลักษณ์ของบริษัทได้ เช่น ถ้าบริษัททำเกี่ยวกับความสวยความงามที่พนักงานทุกคนก็ต้องสะอาดสะอ้าน แต่ถ้ามีพนักงานบางคนมาแคะรูจมูกให้ลูกค้าเห็นอยู่บ่อยๆ แล้วลูกค้าคนไหนจะเชื่อมั่นในบริการ

การแคะจมูกต่อหน้าผู้อื่นไม่ดีแน่นอน ทั้งยังเป็นที่รังเกียจของคนที่พบเห็น และคงไม่มีใครอยากคุยด้วย ทางแก้ของเรื่องนี้คนที่ทำประจำควรต้องรู้ตัวเองว่าสิ่งที่ทำนั้นไม่น่าดูน่ารังเกียจ โดยเฉพาะการทำในที่สาธารณะต่อหน้าผู้คน เมื่อรู้ว่าพฤติกรรมแบบนี้น่ารังเกียจต่อคนที่พบเห็นก็ต้องพยายามไม่ทำอีกต่อไป

ขณะเดียวกัน ตนเองก็ต้องพยายามรักษารูจมูกให้สะอาดอยู่เสมอ หรือถ้าต้องแคะจริงๆ อดไม่ได้ก็ควรต้องทำในที่เฉพาะที่คนอื่นไม่เห็น คือ ต้องดูกาลเทศะ บุคคล ด้วย แต่ถ้าให้ดีที่สุดอย่าใช้นิ้ว เพราะบางทีนิ้วไม่สะอาด อาจนำพาเชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายได้ แนะนำให้ใช้สำลีชุบน้ำเกลือมาเช็ดรูจมูก ซึ่งเป็นวิธีที่ถูกต้อง