26 กุมภาพันธ์ของทุกปีถือเป็น “วันสหกรณ์แห่งชาติ” เพราะเป็นวันที่ถือกำเนิดสหกรณ์แห่งแรกขึ้นในประเทศไทย คือ “สหกรณ์วัดจันทร์ไม่จำกัดสินใช้” ที่อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งจดทะเบียนเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2459 โดยมีกรมหมื่นพิทยาลงกรณ์เป็นนายทะเบียนสหกรณ์พระองค์แรก สหกรณ์วัดจันทร์ไม่จำกัดสินใช้ ตั้งขึ้นโดยความสนับสนุนของรัฐบาลในสมัยนั้น เพื่อช่วยเหลือและแก้ไขปัญหาหนี้สินของชาวนาในพื้นที่ โดยมีสมาชิกแรกตั้งเพียง 16 คน ทุนดำเนินงานเพียง 3,080 บาท เนื่องจากการขาดแคลนเงินทุนต้องกู้ยืมจากพ่อค้า และมักถูกเอารัดเอาเปรียบโดยการคิดดอกเบี้ยที่สูง

ก้าวสู่ปีที่ 101 ของการสหกรณ์ในประเทศไทย สหกรณ์ได้เติบโตและเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันมีสหกรณ์ทั้งหมด 8,263 แห่ง แบ่งออกเป็น 7 ประเภท ประกอบด้วย สหกรณ์การเกษตร สหกรณ์ประมง สหกรณ์นิคม สหกรณ์ออมทรัพย์ สหกรณ์ร้านค้า สหกรณ์บริการ และสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน มีจำนวนสมาชิกรวมทุกประเภทกว่า 11 ล้านคน ซึ่งอยู่ในทุกๆ แวดวงของสังคมไทยมีปริมาณธุรกิจกว่า 2.2 ล้านล้านบาท

ระบบสหกรณ์ ได้เข้ามามีบทบาทในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมของประเทศชัดเจนมากยิ่งขึ้น เมื่อรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้ส่งเสริมและเน้นดำเนินโครงการที่สนับสนุนภาคการเกษตรผ่านสหกรณ์และเชื่อมั่นว่าระบบสหกรณ์จะเป็นฟันเฟืองที่สำคัญในการสร้างความเข้มแข็งให้แก่เกษตรกรสมาชิกที่เป็นประชาชนกลุ่มใหญ่ของประเทศ และเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศ และนำมาซึ่งความกินดี อยู่ดี และสร้างสังคมที่เป็นสุข

ดร.วิณะโรจน์ ทรัพย์ส่งสุข อธิบดีกรมส่งเสริมสหกรณ์ กล่าวว่า กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภายใต้การนำของพลเอกฉัตรชัย สาริกัลยะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มอบนโยบายให้กรมส่งเสริมสหกรณ์ส่งเสริมสนับสนุนและพัฒนาระบบสหกรณ์ให้เป็นสถาบันเกษตรกรที่เข้มแข็ง และสามารถเป็นที่พึ่งให้แก่สมาชิกได้โดยแท้จริงซึ่งกรมได้ส่งเสริมและสนับสนุนให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในบทบาทและหน้าที่ของตน กล่าวคือ ฝ่ายบริหารจัดการ คณะกรรมการ ต้องดำเนินกิจการโดยยึดความต้องการของสมาชิกส่วนใหญ่เป็นสำคัญ มุ่งหวังผลกำไรคือความกินดีอยู่ดีของหมู่มวลสมาชิก สมาชิกมีหน้าที่ในการร่วมดำเนินธุรกิจของสหกรณ์ในฐานะเจ้าของและผู้ใช้บริการ และส่วนเสริมคือ ภาครัฐซึ่งจะเป็นส่วนที่เพิ่มเติมในการพัฒนาและยกระดับให้สหกรณ์มีศักยภาพในการดำเนินงานเพื่อเป็นองค์กรที่เข้มแข็งและมั่นคงยิ่งขึ้น

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่า พลังความร่วมมือของเหล่าบรรดาสมาชิกสหกรณ์ที่เป็นหนึ่งเดียว และการรวมกลุ่มกันเพื่อช่วยตนเองและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ตามอุดมการณ์ หลักการและวิธีการสหกรณ์ นั้นสามารถทำให้พวกเขาสามารถดำเนินชีวิตอยู่ได้ แม้ว่าจะต้องประสบกับวิกฤติเศรษฐกิจที่ถาโถมเข้ามา ทั้งวิกฤติต้มยำกุ้งและปรากฏการณ์แฮมเบอร์เกอร์ที่ส่งผลให้ธุรกิจภาคเอกชนหลายๆ แห่งต้องล้มลงแต่ระบบสหกรณ์ยังสามารถดำเนินอยู่ได้ ซึ่งระบบสหกรณ์จะเข้ามามีบทบาทเป็นอย่างยิ่งต่อประชาชนในระดับฐานรากของประเทศที่ยังคงมีอยู่ในทุกๆ แวดวงของสังคมไทย โดยเฉพาะภาคการเกษตร ซึ่งระบบสหกรณ์ได้เข้ามาเป็นกลไกสำคัญในการลดต้นทุนการผลิต เพื่อเพิ่มโอกาสทางการแข่งขันให้แก่เกษตรกรสมาชิก และเข้ามามีบทบาทตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำและปลายน้ำ ด้วยการจัดหาปัจจัยการผลิตที่มีคุณภาพมาให้บริการแก่สมาชิก เป็นแหล่งความรู้ สนับสนุนเงินทุนดอกเบี้ยต่ำ ส่งเสริมให้เกิดการรวมซื้อเพื่อสร้างอำนาจการต่อรองทำให้ได้สินค้าที่มีคุณภาพในราคาที่ถูกลง ส่งเสริมและวางแผนการผลิตอย่างเหมาะสมเพื่อให้ได้ผลผลิตที่สูงขึ้นและมีคุณภาพ เป็นแหล่งรวบรวมผลผลิตจากเกษตรกรสมาชิก เพื่อการจำหน่ายและแปรรูปเพื่อเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตร พร้อมขยายช่องทางการตลาด ผ่านเครือข่ายสหกรณ์

นอกจากสหกรณ์ที่มีบทบาทในภาคการเกษตรแล้ว สหกรณ์นอกภาคการเกษตร คือ ออมทรัพย์ ร้านค้า และเครดิตยูเนี่ยน ซึ่งเป็นองค์กรที่ตั้งกระจายอยู่ในชุมชนและมีบทบาทต่อสมาชิกในด้านการเงิน การจัดหาสินค้าอุปโภคบริโภค และการบริการ โดยเฉพาะสหกรณ์ออมทรัพย์ที่ช่วยให้สมาชิกสามารถวางแผนทางการเงินส่งเสริมการออม สร้างการเข้าถึงแหล่งทุน และตัดวงจรหนี้นอกระบบ ส่งเสริมให้สมาชิกอยู่อย่างพอเพียง สามารถพึ่งตนเองได้ และมีความมั่นคงในชีวิตทั้งในวันนี้และอนาคตได้

ด้านสมาชิกสหกรณ์การเกษตรกรป.กลาง มะปรางมันปัตตานี จำกัด จังหวัดปัตตานี นางสาวอรุณี จันทร์หอม กล่าวว่า “พวกเรารวมกลุ่มกันแล้วก็เข้าไปที่สหกรณ์ บอกสิ่งที่เราอยากจะทำ เราไม่รู้เรื่องอะไรสหกรณ์ก็สามารถให้คำแนะนำเราได้ เราไม่มีเงินลงทุนสหกรณ์สามารถให้เรากู้ยืมได้ สหกรณ์ช่วยเหลือเราทุกอย่างจนเราสามารถตั้งตัวได้และทำให้สมาชิกของเรามีรายได้จนทุกวันนี้

ดร.วิณะโรจน์กล่าวเพิ่มเติมว่า สิ่งที่สำคัญของการพัฒนาสหกรณ์ คือ รากเหง้าความเป็นสหกรณ์ สมาชิกทุกคนต้องมีจิตสำนึกในหน้าที่ เข้าใจอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการสหกรณ์ ต้องไม่มุ่งหวังผลกำไรเพื่อมาแบ่งปันกัน สหกรณ์ต้องหันกลับไปดูแลสมาชิกอย่างแท้จริง ซึ่งความยั่งยืนของสหกรณ์จะเกิดขึ้นได้จะต้องดำเนินงานด้วยการมีส่วนร่วม ความซื่อสัตย์สุจริต เปิดเผย โปร่งใส และตรวจสอบได้ ภายใต้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

ตะลึง!แพขยะยาวกว่า 10 กม. กลางทะเลอ่าวไทย

เผย“ไทย”ติดอันดับโลกทิ้งขยะลงทะเล

ข่าวพาดหัวตัวโตของสำนักข่าวหลายแห่งในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา โดยมีประจักษ์พยานเป็นภาพแพขยะทอดยาวต่อเนื่องกันกว่า 10 กิโลเมตร ลอยอยู่กลางทะเลอ่าวไทยบริเวณ จ.ประจวบคีรีขันธ์ และ จ.ชุมพร อันเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงระดับ “วิกฤติ” ของ “ปัญหาขยะทะเล” ในประเทศไทย

ซึ่งในเรื่องนี้ รัฐบาลภายใต้การนำของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ให้ความสำคัญและผลักดันให้การจัดการขยะมูลฝอยและของเสียอันตรายให้เป็น “วาระแห่งชาติ”

อย่างไรก็ตาม ภาพรวมของสถานการณ์ขยะมูลฝอยในประเทศไทย ของกรมควบคุมมลพิษ เมื่อปี 2558 มีปริมาณ 26.85 ล้านตัน/ปี โดยในจำนวนถูกนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ 4.94 ล้านตัน/ปี หรือ 19% ขณะที่มีขยะถูกนำไปกำจัดอย่างถูกต้อง 8.34 ล้านตัน หรือ 30% แต่ถูกนำไปกำจัดอย่างไม่ถูกต้อง 7.15 ล้านตัน หรือ 27% และถูกทิ้งตกค้างในพื้นที่มากถึง 6.22 ล้านตัน หรือ 23%

ขณะที่จากฐานข้อมูลขยะทะเลเมื่อปี 2558 ของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ชี้ว่า 23 จังหวัดชายฝั่งทะเล มีปริมาณขยะมากถึง 10 ล้านตัน และมีขยะมากถึง 5 ล้านตัน หรือครึ่งต่อครึ่งที่ไม่ได้รับการจัดการอย่างถูกต้อง และมีโอกาสถูกชะพัดพาลงทะเล กลายเป็นขยะทะเล

โดยประมาณว่า ในแต่ละปีจะมีขยะพลาสติกลงทะเลมากถึง 5 หมื่นตัน หรือ 750 ล้านชิ้น! โดยขยะที่พบส่วนใหญ่เป็นถุงพลาสติกมากที่สุด 13% หลอดเครื่องดื่ม 10% ฝากพลาสติกและภาชนะบรรจุอาหาร อย่างละ 8% ส่วนที่เหลือเป็นขยะอื่นๆ เช่น เชือก ก้นบุหรี่ กระป๋อง กระดาษ โฟม และขวดเครื่องดื่ม เป็นต้น โดยที่มาของขยะจาก 2 ทาง คือ จากกิจกรรมบนฝั่ง และกิจกรรมในทะเล

นอกจากนี้ จากการสำรวจของทีมนักวิจัยมหาวิทยาลัยจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ.2010 ยังพบว่า ในบรรดา 192 ประเทศที่ติดชายฝั่งทะเล ประเทศไทยเป็นประเทศที่ปล่อยขยะลงสู่มหาสมุทรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 6 ของโลก

พล.อ.สุรศักดิ์ กาญจนรัตน์ รมว.ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เปิดเผยว่า “สถานการณ์แพขยะในทะเลดังกล่าว ไม่เพียงจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์และการท่องเที่ยวของประเทศเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบไปถึงการเดินเรือ การประมง และที่สำคัญ คือ ความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อม ระบบนิเวศ และสุขภาพอนามัยประชาชนอย่างรุนแรง จึงได้มอบหมายให้ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง และกรมควบคุมมลพิษ ดำเนินมาตรการแก้ไขปัญหาทั้งในระยะเร่งด่วนและระยะยาว” ซึ่งเบื้องต้นสามารถจัดเก็บได้กว่า 5,407 กิโลกรัม จำนวนกว่า 80,000 ชิ้น ส่วนการแก้ไขปัญหาในระยะยาว รมว.ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้มอบหมายให้ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง และกรมควบคุมมลพิษ ไปดำเนินการจัดทำประชาพิจารณ์เพื่อหารูปแบบที่เหมาะสมในการใช้มาตรการเพื่อลดการใช้ถุงพลาสติก โดยนำร่องใน 3 จังหวัดท่องเที่ยวชายฝั่งทะเล ได้แก่ สุราษฎร์ธานี กระบี่ และภูเก็ต

นายสากล ฐินะกุล อธิบดีกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม ในฐานะรองโฆษกกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เปิดเผยว่า จากการศึกษามาตรการทางนโยบายเพื่อลดการใช้ถุงพลาสติกของประเทศต่างๆ แบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม คือ มาตรการทางกฎหมาย (Regulative Measure) และมาตรการทางสมัครใจ (Voluntary Measure) โดยมาตรการทางกฎหมายมีการดำเนินการใน 2 รูปแบบ คือ การใช้มาตรการเก็บภาษีถุงพลาสติกทั้งจากผู้ผลิตและผู้บริโภค แต่ประเทศส่วนใหญ่เลือกดำเนินการให้ผู้บริโภค คือ ผู้ใช้ถุงพลาสติกเป็นผู้จ่ายภาษี ทำให้ลดปริมาณการใช้ลงได้เป็นอย่างมาก ประมาณร้อยละ 80-90 เช่น อังกฤษเก็บ 5p ต่อถุง(ประมาณ 2-3 บาทต่อถุง) มีผลบังคับใช้กับบริษัท/ร้านค้าขนาดใหญ่ที่มีพนักงานมากกว่า 250 คน แต่ยังไม่มีผลบังคับกับบริษัท/ร้านค้าขนาดเล็ก มาเลเซียบังคับเก็บภาษีถุงพลาสติกในรัฐเซลังงอร์และปีนัง ส่วนประเทศไต้หวันไม่ได้กำหนดอัตราภาษีตายตัว โดยก่อนดำเนินการไต้หวันมีการใช้ถุงพลาสติกประมาณ 2.5 ถุงต่อคนต่อวัน หลังดำเนินมาตรการแล้ว 1 ปี อัตราการใช้ถุงพลาสติกลดลงกว่าร้อยละ 80

ส่วนอีกรูปแบบ คือ การออกกฎหมายห้ามไม่ให้ใช้ถุงพลาสติก พบว่าอัตราการใช้ถุงพลาสติกลดลงประมาณร้อยละ 60 เช่น ประเทศจีนห้ามมิให้มีการผลิต จัดจำหน่าย และใช้ถุงพลาสติกที่ผลิตจากโพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูง ผู้ประกอบการที่ให้ถุงพลาสติกแก่ลูกค้าโดยไม่คิดมูลค่าต้องเสียค่าปรับ 10,000 หยวน หรือ 50,000 บาท หลังจากดำเนินการไปแล้ว 1 ปี สามารถลดจำนวนถุงพลาสติกได้ร้อยละ 66 สหรัฐอเมริกาห้ามใช้ถุงพลาสติก 20 รัฐ 132 เมือง นอกจากนี้ยังมีอีกหลายประเทศที่ห้ามใช้ถุงพลาสติก ได้แก่ แอฟริกาใต้ ยูกันดา โซมาเลีย เคนยา แทนซาเนีย เป็นต้น

โดยหลังจากนี้ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง และกรมควบคุมมลพิษ จะร่วมกันนำร่องขับเคลื่อนกระบวนการจัดทำประชาพิจารณ์ใน จ.สุราษฎร์ธานี จ.กระบี่ และ จ.ภูเก็ต และนอกจากขยะทะเลแล้วยังจะดำเนินการศึกษารูปแบบที่เหมาะสมทั้ง 4 ภาค เป็นภาพรวมของประเทศ ซึ่งการดำเนินการครั้งนี้ จะไม่เป็นเพียงแต่ทำให้สามารถลดปริมาณขยะพลาสติกของประเทศ

แต่ยังจะส่งผลต่อภาพรวมการจัดการปัญหาขยะมูลฝอยของประเทศ ให้สามารถบรรลุผลได้อย่างเป็นรูปธรรมและเกิดความยั่งยืนต่อไปในอนาคตด้วยเช่นกัน

26 ก.พ.60 พล.ท.สรรเสริญ แก้วกำเนิด โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า รัฐบาลสนับสนุนการยกระดับระบบการผลิตในภาคเกษตรกรรมให้ได้มาตรฐาน ThaiGAP และก้าวสู่การเป็นเกษตรอุตสาหกรรม 4.0 ด้วยงานวิจัยและเทคโนโลยี ซึ่งเบื้องต้นมีผู้ประกอบการได้รับการรับรองมาตรฐานแล้ว 26 ราย และตั้งเป้าหมายในปี 2560 นี้ จะพัฒนาให้ได้เพิ่มขึ้นอีก 50 ราย ทั้งนี้ ThaiGAP เป็นมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีภาคภาษาไทย พัฒนาโดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ใช้วิธีการปฏิบัติตามมาตรฐาน GAP ซึ่งเป็นสากล โดยมีการกำหนดระบบควบคุมคุณภาพตั้งแต่การบริหารจัดการพื้นที่เพาะปลูก ดิน เมล็ดพันธุ์ น้ำ ปุ๋ย การจัดการศัตรูพืช ให้มีความปลอดภัยต่อผู้ผลิต ผู้บริโภค และสิ่งแวดล้อม

ทั้งนี้ รัฐบาลโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (วท.) ได้นำนักวิจัยและผู้เชี่ยวชาญลงพื้นที่ให้ความรู้แก่เกษตรกรและผู้ประกอบการ เพื่อให้ประยุกต์ใช้แนวทางของ ThaiGAP และสนับสนุนเทคโนโลยีต่างๆ เช่น โรงเรือนปลูกอัจฉริยะที่สามารถควบคุมอุณหภูมิและความชื้นให้เอื้อต่อการเจริญเติบโตของผักผลไม้ ไม่ต้องใช้สารเคมีในการเร่งโต หรือกำจัดศัตรูพืช เป็นต้น โดยเมื่อเกษตรกรได้รับรองมาตรฐาน ThaiGAP แล้ว จะได้ QR Code ประจำตัว ให้ผู้บริโภคสามารถใช้โทรศัพท์มือถือสแกน Code เพื่อตรวจสอบย้อนกลับถึงที่มาของผลผลิต วิธีการปลูก ทุกขั้นตอนกระบวนการก่อนมาถึงมือผู้บริโภค ช่วยให้ผู้บริโภคยุคใหม่ที่ใส่ใจในสุขภาพ นิยมบริโภคผักผลไม้ปลอดสาร สามารถมั่นใจได้ถึงความปลอดภัย

พล.ท.สรรเสริญ กล่าวต่อว่า มาตรฐาน ThaiGAP จะช่วยให้ผู้ประกอบการพยายามพัฒนากระบวนการผลิตให้มีคุณภาพและมีความปลอดภัยตามมาตรฐาน ทำให้ผู้บริโภคมีแหล่งอาหารปลอดภัยเป็นทางเลือกในการบริโภคมากขึ้น โดยพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีได้เน้นย้ำว่าเกษตรกรยุคใหม่จะต้องพัฒนาตนเองให้เป็นผู้ประกอบการจะได้สร้างมูลค่าให้แก่ผลผลิตและสร้างรายได้อย่างครบวงจร

อย่างไรก็ตาม พล.อ.ประยุทธ์ กำชับให้ประสานความร่วมมือกับภาครัฐและเอกชน เพื่อเร่งขยายพื้นที่ที่ใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีช่วยสร้างความเข้มแข็งให้แก่เกษตรกร ต่อยอดไปสู่การเป็นผู้ประกอบการด้านการเกษตร หรือ SMEs เกษตร ที่ใช้งานวิจัยและเทคโนโลยีเป็นฐาน ช่วยลดต้นทุน เพิ่มปริมาณและคุณภาพผลผลิต สร้างอำนาจต่อรองและแข่งขันได้ในตลาดโลกตามนโยบายไทยแลนด์ 4.0 ของรัฐบาล

ผู้อำนวยการชลประทานที่12 ชัยนาท ได้ออกมาแสดงความเป็นห่วงพี่น้องเกษตรกร ที่พบว่า มีการทำนานอกแผนไปแล้วกว่า 1 ล้านไร่ เพราะในหน้าแล้งที่จะมาถึงน้ำอาจจะไม่เพียงพอ ซึ่งจำเป็นต้องหาแหล่งน้ำสำรองเตรียมไว้

24 ก.พ.60 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากสภาวะความแห้งแล้งที่กำลังขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ในปัจจุบันเริ่มกระทบกับประชาชน โดยเฉพาะเกษตรกรที่ทำนาต่อเนื่อง หรือนาปรัง ทำให้นายสุชาติ เจริญศรี ผู้อำนวยการสำนักงานชลประทานที่12 ชัยนาท ซึ่งดูแลพื้นที่ภาคกลางฝั่งตะวันตก แหล่งการเกษตรที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ออกมาแสดงความห่วงใยถึงเกษตรกรหลังจากที่สำรวจพบว่า มีการทำนาปรังนอกแผนมากถึงกว่า 1 ล้านไร่ ซึ่งจะทำให้เกิดความเสี่ยงจากภาวะน้ำน้อย

โดยจากแผนการบริหารจัดการน้ำของกรมชลประทาน ภาคกลางมีพื้นที่เกษตรในแผนที่สามารถเพาะปลูกในหน้าแล้งได้ 2.6 ล้านไร่ แต่ปัจจุบันพบว่า มีการเพาะปลูกไปแล้วถึงกว่า 3.7 ล้านไร่ ซึ่งในส่วนที่เกินมาถือว่ามีความเสี่ยง ที่จะได้รับความเสียหายจากสภาวะน้ำน้อยในช่วงหน้าแล้ง เดือนมีนาคม-เมษายน ซึ่งในส่วนนี้เกษตรควรหาแหล่งน้ำสำรองทั้งหนองบึงและน้ำบาดาลไว้เพื่อป้องกันความเสียหาย และขอความร่วมมือเกษตรกรที่เตรียมลงมือเพาะปลูกรอบใหม่ขอให้ชะลอออกไป เพื่อเริ่มเพาะปลูกตามแผน 1 พ.ค.60 ที่กรมชลประทานจะเริ่มส่งน้ำเข้าพื้นที่เกษตร ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงจากภัยแล้งได้