ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

15 มกราคม 2560 เวลา 07:52 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/475732

โดย….ธนพล บางยี่ขัน

การปราบปรามการทุจริตคอร์รัปชั่นถือเป็น เป้าหมายสำคัญตามที่รัฐบาลคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ประกาศวาระแห่งชาติและเรื่องเร่งด่วนที่จะเข้ามาแก้ไข ดังจะเห็นจากหลายมาตรการที่ออกมาควบคุมการใช้จ่ายงบประมาณแผ่นดินให้มีความโปร่งใสตรวจสอบได้ ในฐานะกลไกตรวจสอบการใช้จ่ายงบประมาณภาครัฐ พิศิษฐ์ ลีลาวชิโรภาส ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ฉายภาพปัญหา ตลอดจนการทำงานที่ผ่านมา

รอบปี 2559 สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) ได้เข้าไปตรวจสอบเรื่องต่างๆ 13,504 เรื่อง รวมแล้วสามารถเรียกคืนงบประมาณหรือจัดเก็บรายได้เพิ่ม 76,276 ล้านบาท

“การทำงานของ สตง.มีอิสระ ที่จะเลือกตรวจซึ่งไม่ใช่เลือกปฏิบัติ แต่เลือกตรวจจากจุดที่มีความเสี่ยง ที่จะมีความผิดปกติเสียหายได้ง่าย ซึ่งเจ้าหน้าที่พัฒนาทักษะความชำนาญมากขึ้น ด้วยความสำนึกที่ว่าถ้าเราไม่ตรวจเรื่องก็จะจบไป หรือถ้าเราไม่สุ่มให้ถี่ การใช้งบก็จะมีตกหล่นรั่วไหล” พิศิษฐ์ อธิบาย

ถามว่าการทำงานยุคนี้ต่างจากที่ผ่านมามากน้อยแค่ไหน ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ย้ำว่า ขอให้ประชาชนเจ้าของเงินมั่นใจว่า สตง.ทำงานโดยอิสระปราศจากอคติ ช่วงที่ผ่านมา ยุคการเมืองก็มีเรื่องเชิงนโยบายที่ผิดถูกยังไงเอาถูกใจไว้ก่อน ยุคนี้ไม่มีนักการเมือง มีแต่คนที่มาปฏิรูปเรื่องการใช้ประเด็นเชิงนโยบายจ่ายเงิน ไม่คำนึงผลลัพธ์ จึงต่างจากอดีต

ทั้งนี้ ที่ผ่านมา สตง.เข้าไปตรวจสอบย้อนหลังพบว่ามีหลายโครงการทำไปโดยไม่สะท้อนประโยชน์ความคุ้มค่า หลายโครงการทำทิ้งทำขว้าง เช่น การจัดซื้อรถดูดฝุ่น ใช้งบสนับสนุนลงท้องถิ่นคันละ 3-4 ล้านบาท แต่ใช้ไม่ได้ หาอะไหล่ไม่ได้ ต้องจอดทิ้งไว้ หรือสนามกีฬา ฟุตซอลที่ประกันสิ่งปลูกสร้าง 2 ปี แต่ปีเดียวก็เสียหายใช้งานไม่ได้

“ถือเป็นความเลวร้ายอย่างหนึ่ง มีการแบ่งผลประโยชน์ แรกๆ คอร์รัปชั่น โดยคอมมิชชั่น แต่ยุคนี้เป็นคอร์รัปชั่นที่เป็นนโยบาย ขายงบ แปรญัตติ แต่รัฐธรรมนูญใหม่แก้ไขแล้วอาจจะมีขึ้น”

พิศิษฐ์ บอกว่า การทำงานที่ผ่านมา เมื่อ สตง.พบความไม่ถูกต้องก็จะต้องส่งหนังสือ แจ้งเตือนไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ถือเป็นการตรวจสอบเชิงรุกที่จะมหนังสือเตือนว่าจะ เกิดความเสียหาย หรืออาจเสี่ยงผิดระเบียบ ผิดกฎหมาย แม้ตอนแจ้งเตือนความผิดจะยัง ไม่เกิด แต่หากต่อไปแจ้งเตือนแล้วยังละเลยไม่ใส่ใจก็จะมีปัญหาได้ มีกรณีตัวอย่างที่ชี้ให้เห็นคือกรณีจำนำข้าว

“ครั้งนั้น สตง.ศึกษาแล้วมีข้อเสียอย่างน้อย 8 ข้อ จุดรั่วไหลอาจเกินเยียวยาในอนาคต จึงมีหนังสือแจ้งเตือนไป 4 ฉบับ แต่สุดท้าย ป.ป.ช.เห็นว่าเมื่อแจ้งเตือนไปแล้ว หน่วยงานจะต้องพิจารณาหาแนวทางป้องกันแก้ไข แต่แทบไม่ทำอะไรเลย จึงเป็นการละเลยละเว้น ดังนั้น สตง.ระยะหลังจึงมีบทบาทด้านนี้ค่อนข้างสูง ซึ่งเป็นเรื่องดีที่จะได้มีการทบทวนให้แน่ใจ”

ปัญหาเรื่อง “หัวคิว” ที่หนักขึ้นเรื่อยๆ ในอดีตนั้น ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน มองว่า เมื่อนำระบบสัญญาคุณธรรมเข้ามาก็ทำให้ราคากลางลดลง และราคากลางคือตัวดึงดูดของการ ฮั้วงาน ถ้าราคากลางสูงเกินจริงเขาต้องหาคนมารับงาน สุดท้ายก็ต้องฮั้วงานกันเพื่อกอบโกยส่วนเกินของราคากลาง ถ้าราคากลางควรจะเป็น 100 ก็เป็น 130

พิศิษฐ์ อธิบายเพิ่มว่า จากการตรวจสอบ เชิงนโยบายที่ผ่านมามีสูตรทำมาหากิน 30-20-30 ถ้างบ 100 จะมีการบวกในงบไป 30 ก่อน อีก 20 เป็นเบี้ยบ้ายรายทาง เหลือเป็นกำไร 30 เหลือ 20 เราถึงได้ของห่วย สนามคอนกรีตที่ควรหนา 15 เซนติเมตร ก็เหลือ 8 เซนติเมตร ประกัน ไม่ถึง 2 ปี แตกร้าว เสียหาย

“ผมได้อาสาเข้ามา ก็ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด รักษาความสง่างามสำนักงานการตรวจเงิน แผ่นดินไว้ให้เป็นแบบอย่าง ตามที่ได้รับความไว้วางใจให้มาทำหน้าที่ ทำงานอย่างตรงไป ตรงมา เต็มที่ ได้วางรากฐานการตรวจเงิน และสะท้อนให้ประชาชนได้รับรู้การทำงานของ สตง. ตามแนวทางพระราชดำรัสของรัชกาลที่ 9 ที่ว่า การควบคุมตรวจสอบเงินแผ่นดินเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็น เพราะเป็นเงินแผ่นดินของประชาชนทั้งชาติ” พิศิษฐ์ กล่าว.

เกาะติดประมูลรถไฟทางคู่

ล่าสุดกับกรณีทำหนังสือแจ้งเตือนไปยัง รฟท. เรื่องรถไฟทางคู่ ที่มีมูลค่ารวม 9 หมื่นล้านบาท กรณีความเหมาะสมในการแฝงงบจัดซื้อ ที่ในสัญญาจ้างระบุว่าผู้รับจ้างจะต้องจัดหาเครื่องจักร และสุดท้ายจะต้องยกให้ทางราชการ โดยซ่อมให้อยู่ในสภาพใช้งานได้ ซึ่งตรงนี้ปกติงานจ้างทั่วไปไม่ต้องกำหนด  แต่ทาง รฟท.ชี้แจงว่าเป็นเรื่องการทำราง ไม่เหมือนก่อสร้างทั่วไป

“ถ้าไม่มีการจัดซื้อเครื่องมือเครื่องใช้ อย่างนี้มาประกอบวางรางการทำรางก็ไม่สามารถทำได้ เขาบอกว่ายังไงเสียผู้รับจ้างก็ต้องไปจัดหาเครื่องมืออยู่แล้ว จึงอาจไปบวกไว้ในต้นทุน แต่สุดท้ายคุณต้องซ่อมมาให้ อันนี้อาจมีประโยชน์มากกว่าการไปบวกค่าโสหุ้ย เป็นซากก็เป็นของเขา แต่นี่เป็นซากเป็นของเรา แต่สัญญาบอกต้องซ่อมอยู่ในสภาพใช้งานได้ปกติ เป็นความรับผิดชอบของรถไฟฯ”

พิศิษฐ์ บอกว่า จะติดตามต่อไปว่าเมื่อสัญญาสิ้นสุดจะอยู่ในสภาพใช้งานได้ไหม และเขาซ่อมให้ดีเหมือนเดิมหรือเปล่า ตรงนี้จะพิสูจน์ว่าคุ้มกันไหม ซึ่งต้องเคารพการตัดสินใจของเขา สะท้อนการทำงานของ สตง. ซึ่งไม่ได้ถือว่าการทำงานของ สตง.เด็ดขาด แต่เปิดใจรับฟังคำชี้แจงด้วย ซึ่งถูกต้องหรือไม่ถูกต้องผลระยะยาวจะบอกเองในอนาคต

อย่างไรก็ตาม รถไฟทางคู่ถือเป็นโครงการใหญ่ ต้องดูหลายจุด ทั้งการแข่งขันเป็นธรรมหรือเปล่า มีหลายรายเข้าแข่งหรือเปล่า รวมถึงรายละเอียด ประสิทธิภาพความคุ้มค่า เทคโนโลยี นวัตกรรม ที่คำนึงถึงความปลอดภัยหรือไม่ ไทยเรามีอุบัติเหตุตกรางบ่อยๆ ก็ควรมีมาตรการป้องกัน

นอกจากนี้ จะต้องดูในมิติของสิ่งแวดล้อม ทำให้เกิดมลภาวะทางเสียงที่จะรบกวนแหล่งชุมชนรอบข้างที่จะขยายตัวตามมาในอนาคต หากมีการออกแบบแก้ปัญหาไว้จะสามารถลดการร้องเรียนและความเดือดร้อนของประชาชน รวมถึงประหยัดงบประมาณในการแก้ปัญหาในอนาคต และยังต้องดูในมิติงบประมาณในการซ่อมบำรุงเส้นทางและซ่อมบำรุงเชิงกลกับอุปกรณ์ที่จะเกิดขึ้นด้วยว่าสามารถลดงบประมาณในภาพรวมในการดูแลบำรุงรักษา

ในช่วงที่โครงการเมกะโปรเจกต์ของรัฐบาล คสช.กำลังเร่งเดินหน้านั้น พิศิษฐ์ กล่าวว่า สตง.เข้าไปติดตามตั้งแต่เริ่มต้นและจะประเมินผลตามหลังคู่ขนานกันไป โดยตอนนี้มีการใช้ระบบ

สัญญาคุณธรรมที่ให้มีภาคส่วนอื่นที่ไม่ได้เป็นส่วนราชการก็ช่วยได้อีกทางหนึ่ง ซึ่งทำงานเกาะติดแบบเรียลไทม์ เดินตามหลัง ไม่ล้ำหน้า เอาไฟฉายจี้หลังไปให้ทุกอย่างอยู่ในความสว่าง ใครจะทำอะไรก็คงยาก

“เรามีประสบการณ์เกาะติด จี้ติด จะช่วยป้องกันได้ดีมากกว่าที่จะให้เขาเดินแล้วเราเดินไปสะกดรอยตามหลัง เกิดความเสียหายไปแล้วถึงมาเจอ เพราะแค่เสี่ยงเสียหายแจ้งเตือนก็มีความหมาย ซึ่งต่อไปเราจะเพิ่มการตรวจสอบเชิงรุกให้มาก ใส่อัตรากำลังในโครงการใหญ่ๆ เริ่มตั้งแต่ประกวดราคาที่จะต้องมีคำแนะนำ แต่ไม่ใช่ก้าวล่วงการตัดสินใจ เพราะเชื่อว่าป้องปรามดีกว่าการปล่อยให้เกิดความเสียหาย”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

13 มกราคม 2560 เวลา 08:49 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/475381

โดย…อรวรรณ จันทร์ธิวัตรกุล

การดูแลราคาสินค้าปี 2560 ซึ่งมี แนวโน้มในเรื่องของต้นทุนราคาสินค้าขยับตามราคาน้ำมันและค่าแรงงานขั้นต่ำที่จะประกาศใช้ค่าแรงงานอัตราใหม่ในวันที่ 1 ม.ค. 2560 นั้น จากข้อมูลล่าสุดกรมการค้าภายในได้ทำการศึกษาวิเคราะห์ผลกระทบต่อทุนราคาสินค้าจากราคาน้ำมันที่ปรับขึ้น เพื่อเตรียมความพร้อมในการดูแลราคาสินค้าให้กับประชาชน

ทั้งนี้ จากการศึกษาพบว่ากรณีที่ราคาน้ำมันดีเซลปรับเพิ่มขึ้นลิตรละ 0.60 บาท หรือ 2.29% คำนวณจากราคาน้ำมันดีเซลลิตรละ 25.54 บาท ปรับเพิ่มมาอยู่ที่ 26.14 บาท ส่งผลต่อต้นทุนสินค้า 0.0023-0.0932% หรือไม่ถึง 1% สินค้าที่ได้รับผลกระทบ อาทิ สินค้าที่มีผลกระทบจากค่าขนส่งมากเป็นสินค้าที่มีน้ำหนักมาก ได้แก่ ปูนซีเมนต์ กระทบต้นทุนสูงขึ้น 0.0932% เหล็กกระทบต้นทุนสูงขึ้น 0.0284%

ขณะที่สินค้าที่มีผลกระทบจากค่าขนส่งน้อยเป็นสินค้าที่มีน้ำหนักน้อย เช่น สบู่ กระทบต้นทุนสูงขึ้น 0.0271% ผงซักฟอกกระทบต้นทุนสูงขึ้น 0.0132% ถุงพลาสติกกระทบต้นทุนสูงขึ้น 0.0023% เท่านั้น โดยต้นทุนค่าขนส่งคิดเป็นสัดส่วน 0.25-10.15% ของต้นทุนรวมในการผลิตสินค้า

ด้านการปรับขึ้นค่าแรงงานขั้นต่ำ 5-10 บาท/วัน จาก 300 บาท มาเป็น 305-310 บาท/วัน ใน 69 จังหวัดนั้น พบว่ามีผลกระทบต่อต้นทุนสินค้า 0.01-1.02% โดยอาหารจานด่วนกระทบ 0.11-0.20 บาท/จาน เท่านั้น

“จะพบว่าการปรับขึ้นค่าแรงงานขั้นต่ำ หรือแม้แต่ราคาน้ำมันดีเซลที่มีแนวโน้มสูงขึ้นในปี 2560 นั้น มีผล กระทบต่อต้นทุนสินค้าเพียงเล็กน้อย จึงไม่ห่วงว่าปัจจัยเสี่ยงทั้งสองรายการจะทำให้ผู้ผลิตขยับขึ้นราคาสินค้า ส่วนอัตราแลกเปลี่ยนที่มีการอ่อนค่าลงมา ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนนำเข้าวัตถุดิบมาผลิตนั้น ขณะนี้เท่าที่รับทราบการอ่อนค่าไม่ได้มากจนต้องกังวล” นันทวัลย์ ศกุนตนาค อธิบดีกรมการค้าภายใน ให้สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ถึงเรื่องดังกล่าวไว้

นันทวัลย์ มองว่า ปัจจัยต่อราคาสินค้าในปี 2560 นอกจากราคาน้ำมันดิบ อัตราแลกเปลี่ยน และค่าแรงแล้ว ควรพิจารณาเรื่องภาวะเศรษฐกิจเป็นหลัก เพราะถ้าเศรษฐกิจไทยยังทรงๆ ในระดับนี้ เชื่อว่าผู้ประกอบการยังใช้กำลังการผลิตไม่เต็มที่ เพราะฉะนั้นทุกรายอยากขายสินค้า จึงยังไม่มีการขึ้นราคา และถ้ายิ่งขายได้มากต้นทุนต่อหน่วยดีขึ้น จึงมองว่าสินค้าในปี 2560 จะยังราคาทรงตัวใกล้เคียงกับปี 2559

สำหรับการเตรียมความพร้อมในการดูแลราคาสินค้าปี 2560 นั้น หน้าที่หลักของกรมการค้าภายในตามกรอบอำนาจหน้าที่มีอยู่คือ การดูแลปริมาณสินค้าให้มีเพียงพอ มีการกระจายอย่างทั่วถึง ประชาชนเข้าถึงสินค้าได้ง่าย และราคาเป็นธรรม เวลาที่กรมดูแลจะพิจารณาตั้งแต่ต้นทางคือราคาโรงงาน กลางทางคือราคาขายส่ง ปลายทางคือราคาขายปลีก แต่ไม่ใช่มีหน้าที่คุมไปหมดทุกอย่าง และจะดูเฉพาะสินค้าที่จำเป็นต่อการครองชีพและสินค้าที่เป็นวัตถุดิบสำคัญเท่านั้น

ขณะเดียวกัน การกำหนดรายการสินค้าและบริการควบคุมจะมีการทบทวนทุกปี โดยเพิ่มหรือลดขึ้นอยู่กับสถานการณ์ รวมทั้งมาตรการที่นำมาใช้ในแต่ละรายการที่จะปรับใช้ความเคลื่อนไหวของราคา ป้องกันความผันผวน หรือในกรณีที่เกิดการปั่นป่วนของสินค้ารายการใดก็สามารถใช้มาตรการทางกฎหมายเข้ามาดูแลได้

ปัจจุบันมีการกำหนดสินค้าและบริการที่ควบคุม 45 รายการ แบ่งเป็น สินค้า 42 รายการ เช่น น้ำตาลทราย น้ำมันพืช นมผง นมสด ผงซักฟอก ปุ๋ยเคมี อาหารสัตว์ ปูนซีเมนต์ เป็นต้น และบริการ 3 รายการ ได้แก่ การให้บริการในการเผยแพร่งานลิขสิทธิ์เพลงเพื่อการค้า บริการรับฝากสินค้า หรือให้เช่าสถานที่เก็บสินค้า และบริการทางการเกษตร ในส่วนนี้จะมีการประชุมคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ (กกร.) ที่มี อภิรดี ตันตราภรณ์ รมว.พาณิชย์ เป็นประธาน

“ไม่คิดว่าจะมีใครฉวยโอกาสขึ้นราคา เพราะกรมมีการออกตรวจตลอดเวลา และสินค้าที่จำเป็นส่วนใหญ่ต้องขออนุญาตและแจ้งให้กรมทราบก่อนปรับขึ้นราคาอยู่แล้ว คำว่าฉวยโอกาสขึ้นราคาเกิดขึ้นได้ยาก แต่เท่าที่ตรวจทุกวันยังไม่พบปัญหา” นันทวัลย์ กล่าวทิ้งท้าย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

09 มกราคม 2560 เวลา 18:03 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/474677

โดย..วรรณโชค ไชยสะอาด

บุคลิกน่ารักน่าชัง ฝีปากจัดจ้าน มุขตลกแพรวพราว ขณะอธิบายข้อกฎหมายอย่างแม่นยำให้แก่ชาวบ้านที่มาแจ้งความร้องทุกข์ ส่งผลให้ สิบตำรวจตรีธนายุทธ เสาสูง ผบ.หมู่ (ป.) สภ.ศรีราชา จ.ชลบุรี โด่งดังชั่วข้ามคืน

“ตอนนั้นกำลังรับแจ้งความจากประชาชน และพูดคุยกับญาติๆเขาเท่านั้น ไม่คิดว่าคลิปวีดีโอที่เขาถ่ายเราจะถูกพูดถึงเยอะขนาดนี้ แต่อีกมุมก็ดีใจที่ประชาชนมีฟีดแบ็กดีมาก เขาคงเห็นเราเป็นของแปลกในวงการตำรวจ ขอบคุณที่ให้การยอมรับและชื่นชอบในตัวเราจ้า”

สิบตำรวจหนุ่มที่ใครๆเรียกขานว่า “วินนี่” บอกด้วยน้ำเสียงครึกครื้น

ถึงบรรทัดนี้ หลายคนคงสงสัยว่า ตำรวจหนุ่มนายนี้เป็นใคร มาจากไหน ทำไมถึงมาเป็นผู้พิทักสันติราษฎ์ และที่สำคัญคือ เพศสภาพที่เขาดำรงอยู่ในขณะนี้ส่งผลกระทบต่ออาชีพการงานเขาหรือไม่

โป๊ะแตกตั้งแต่เรียนนายสิบ 

ส.ต.ต.ธนายุทธ เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 เป็นคนอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เรียนจบชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนชลประทานวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาปริญาตรีจากภาควิชาจิตวิทยา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลังเรียนจบเจ้าตัวเข้าทำงานในตำแหน่งเซลล์โปรเจ็กให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง กระทั่งปี 2556 จับพลัดจับผลูเดินตามรุ่นพี่มาสอบรับราชการที่โรงเรียนนายสิบตำรวจ ภาค 2 จ.ชลบุรี

“ตอนแรกไม่ได้อยากเป็นตำรวจ ไม่ได้อยากทำงานราชการเลย แต่ดันสอบติดแถมยังได้ลำดับที่ 6 แม่ก็อยากให้เป็นด้วย ไอ้เราก็คิดว่าเอ้า ลองดูแล้วกัน พอไปเรียนเราก็รู้สึกชอบมากขึ้นเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็เลือกมาลงบรรจุรับราชการที่ศรีราชานี่แหละ”

แรกเข้าโรงเรียนนายสิบตำรวจ วินนี่พยายามปิดบังตัวตน แต่ทำได้แค่ 5 วันก็ถูกเพื่อนๆ สแกนพฤติรรมจนจับได้ว่าเขาเป็นเพศที่สาม

“ตอนสอบสัมภาษณ์และเข้าไปเรียนใหม่ๆ ก็แอ๊บแมนไรงี้ พอเข้าวันที่ 5 เท่านั้นแหละ โดนเพื่อนจับโป๊ะได้ (หัวเราะ) ตอนนั้นมีกิจกรรมไปปฏิบัติธรรม มีเดินจงกรม นั่งสมาธิ เราเองเป็นคนเดินตูดบิดนิดนึง จนมีเพื่อนและน้องบัดดี้เข้ามาถามตรงๆ ว่า ‘เฮ้ยวิน มึงเป็นใช่ไหมวะ’ เราก็เลยบอก ‘เหยยยย…รู้ได้ไงหว่า กูแอ๊บแมนมาตั้งหลายวัน’ ตลกมาก (หัวเราะ) หลังจากนั้นวัดแตกเลยจ้า เพื่อนๆ รุ่นน้องก็พากันมองซุบซิบว่า เราเป็น เหมือนเราเปิดตัวคนแรกในรุ่นเลย จากนั้นค่อยมีเพื่อนร่วมแก๊งรวม 3 คน เขาเรียกกันว่าแก๊งนางฟ้า”ตำรวจหนุ่มหัวใจสีม่วงหัวเราะรื่นเริง

ชีวิตในด้านวิชาการและการฝึกปฎิบัติของวินนี่ในโรงเรียนนายสิบตำรวจ ไม่ต่างจากนักเรียนคนอื่น เขาผ่านการฝึกฝนและเรียนรู้อย่างครบถ้วนตามเกณฑ์มาตรฐาน กระทั่งเรียนจบในปี 2558 จึงเลือกบรรจุรับราชการที่ สภ.ศรีราชา ในตำแหน่ง ผบ.หมู่ (ป.)  ดูแลกลุ่มงานสอบสวนสืบสวน

เพศสภาพไม่สำคัญเท่าความสามารถ

ความเป็นตัวของตัวเอง ประสบการณ์ และความสามารถที่ติดตัวเขามาตั้งแต่เด็ก ทำให้การพบปะพี่น้องประชาชนเป็นเรื่องที่วินนี่ถนัดและชื่นชอบเป็นพิเศษ

“ช่วงแรกได้รับมอบหมายให้กับทำงานเกี่ยวกับธุรการ ดูแลงานเอกสารด้านคดีมาตลอด เก็บตัวมาหนึ่งปีตั้งแต่เรียนจบ อยู่แต่เบื้องหลัง จนมาช่วงเดือนที่แล้วเจ้าหน้าที่ขาดแคลนเลยได้รับมอบหมายให้มาทำหน้าที่รับแจ้งความประจำวัน พอลงมาข้างล่างเท่านั้นแหละ สนุกมาก เราชอบเจอผู้คนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะเคยทำงานเซลล์มา ชอบพูดคุย ชอบบริการ”

คลิปที่กำลังโด่งดังไปทั่วโลกออนไลน์ไม่ได้ส่งผลกระทบในแง่ลบต่อหน้าที่การงานของวินนี่เลย เนื่องจากผู้บังคับบัญชาเข้าใจในความแตกต่างทางเพศของแต่ละคน ทว่าแอบมีสะกิดเตือนด้วยความเอ็นดูว่า ช่วยเพลาๆลดระดับกิริยาบางอย่างลงบ้าง

“ทุกคนเห็นว่าน่ารักดี โชคดีมากที่นายเข้าใจ แต่ยังบอกอยู่บ้างว่าสำรวมนิดนึงนะ รักษากิริยามารยาทให้เป็นกุลสตรีหน่อย (หัวเราะ)”

ส.ต.ต.ธนายุทธ เป็นคนตลก สนุกสนานร่าเริง และมองในโลกในแง่บวก ที่สำคัญด้วยความที่ศึกษาทางด้านจิตวิทยา ทำให้เขาเป็นคนเปิดกว้าง เลือกมองคนที่ความสามารถ ประสิทธิภาพการทำงาน และการใช้ชีวิต มากกว่าภาพลักษณ์หรือเพศเท่านั้น

“สิ่งที่เราทำ คาดหวังว่าพี่น้องประชาชนจะไม่เครียด คนมาแจ้งความหรือมาโรงพักต้องมีเรื่องเดือดร้อนอยู่แล้วถึงจะมา เราก็เลยทำตัวเป็นเสมือนน้ำแข็งคอยดับไฟร้อนๆให้พวกเขา มาแล้วบรรเทาความเดือดร้อนและกลับไปอย่างมีความสุข ลดความทุกข์ที่ติดมาในตอนแรกลงไปได้บ้าง คิดและหวังแบบนั้น  ถึงเราจะเป็นแบบนี้แต่ไม่เคยละเลยหน้าที่ ตั้งแต่สมัยเรียน เราฝึก ทำทุกอย่างได้เทียบเท่ากับผู้ชายทั่วไป เช่นเดียวกันกับการทำงาน เราก็ทำได้เหมือนกัน เราชอบดูแลคน ปฎิบัติกับประชาชนอย่างเท่าเทียม คำนึงถึงสิทธิมนุษยชน ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ยากดีมีจนขนาดไหน ในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจ ต้องเท่าเทียม”

กระแสวิพากษ์วิจารณ์เรื่องเพศไม่ได้เป็นเครื่องบั่นทอนหัวจิตหัวใจของเขาให้ท้อถอยต่อการทำงาน วินนี่ยืนยันว่า คนเราถ้าจะประสบความสำเร็จ ต้องรู้จักตัวเอง ยอมรับในสิ่งที่เป็น และทำผลงานออกมาให้ดีที่สุด

“ได้ยินมาเรื่อยๆแหละ แต่อย่างที่บอกเราไม่คิดมาก เราเปิดกว้าง คิดอะไรคิดไปเถอะ คนเราถ้าตัดสินไปแล้วคงเปลี่ยนความคิดได้ยาก เราก็แค่เดินหน้าต่อไป พิสูจน์ให้เขาเห็นว่าถึงแม้จะเป็นเพศที่สามก็ทำอาชีพนี้ได้เหมือนกัน อาชีพหรือเครื่องแบบ สำหรับเราเป็นแค่หัวโขนที่สวมเอาไว้เท่านั้น เนื้อในและการแสดงออกของคนต่างหากที่จะบอกว่าเราทำหน้าที่ได้ดีขนาดไหน

“อาชีพตำรวจเป็นอาชีพหนึ่งที่ต้องรับผิดชอบพี่น้องประชาชน และเราก็บังเอิญเป็นตุ๊ดคนหนึ่งที่อยากทำหน้าที่นั้น”

ยกระดับตำรวจด้วยหน้าที่และเป็นนายร้อยให้ได้ 

สิบตำรวจตรีวินนี่ยอมรับว่า ภาพลักษณ์แง่ลบของวงการสีกากี มีผลต่อทัศนคติของตัวเองไม่น้อย กระทั่งได้มาสัมผัสผ่านการทำหน้าที่ในปัจจุบัน ทำให้ความรู้สึกต่างๆเปลี่ยนแปลงไปมาก ซึ่งเขาหวังว่า การมุ่งมั่นตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ของเขาจะเป็นตัวช่วยยกระดับวงการตำรวจอีกทางหนึ่ง

“ทัศนคติที่มีต่อต่อตำรวจเปลี่ยนไปมาก เรารักตำรวจมากขึ้น สมัยเป็นพลเรือนเรามองตำรวจแต่แง่ลบ พอมายืนตรงนี้ เราไม่อยากให้ใครมองตำรวจในแง่ลบอีกแล้วพยายามเปลี่ยนภาพลักษณ์ให้ดีขึ้น ไม่อยากให้ประชาชนกลัวที่จะต้องเจอตำรวจ หรือมองว่ามาโรงพักแล้วต้องเจอแต่เจ้าหน้าที่แข็งกระด้าง ดุ ไม่ได้รับความสะดวก”

ปัจจุบันตำรวจหนุ่มนายนี้กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นปริญญาโท คณะรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี คาดว่าจะสำเร็จในช่วงสิ้นปีนี้  ก้าวย่างต่อไปของเขาก็คือการสอบเป็นนายร้อยให้ได้

“เราเป็นคนเต็มที่กับสิ่งที่ทำอยู่แล้ว รู้ว่าหลายคนอยากเป็นตำรวจมาก ซึ่งความต้องการและคาดหวังของหลายๆคนมันก็เป็นเหมือนแรงผลักดันให้เราอยากทำหน้าที่ตรงนี้ให้ดี และเกิดประโยชน์กับพี่น้องประชาชนมากที่สุด เป้าหมายต่อไปก็คือ สอบเลื่อนขั้นเป็นนายร้อยให้ได้ และทำงานในด้านที่เราถนัด อาจจะเป็นงานสอนหรืองานวิชาการ” วินนี่ทิ้งท้าย

นี่คือเรื่องราวของวินนี่-ส.ต.ต.ธนายุทธ เสาสูง ตำรวจหนุ่มที่มีบุคลิกไม่เหมือนใคร ผู้กล้าเปิดเผยตัวตน และยืดอกบอกทุกคนเสมอว่า เพศสภาพไม่เป็นอุปสรรคในการปฏิบัติหน้าที่บำบัดทุกข์บำรุงสุขประชาชนแต่อย่างใด

คลิปเเจ้งเกิดวินนี่ จาก เฟซบุ๊ก เมย์ อุบลราช https://www.facebook.com/original.by.pat/videos/1848145722087753/

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Foriginal.by.pat%2Fvideos%2F1848145722087753%2F&show_text=0&width=400

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 มกราคม 2560 เวลา 09:13 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/474379

โดย…วีรวินทร์ ศรีโหมด

ข้าราชการและครอบครัวเกือบ 5 ล้านคนเกิดคำถามขึ้นมาว่า อนาคตสิทธิการรักษาพยาบาลจะเป็นอย่างไร หลังจากที่กระทรวงการคลังกำลังให้บริษัทประกันเอกชนเข้ามาบริหารจัดการระบบค่ารักษาพยาบาลข้าราชการแทนหน่วยงานรัฐเดิมที่ดูแลอย่างกรมบัญชีกลาง เพื่อหวังแก้ปัญหาค่ารักษาพยาบาลที่เพิ่มสูงขึ้นต่อเนื่องปีละกว่า 2,000 ล้านบาทให้ได้

ประเด็นนี้ในมุมมองของ วิโรจน์ ณ ระนอง ผู้อำนวยการวิจัยด้านเศรษฐศาสตร์สาธารณสุขและการเกษตร สถาบันวิจัยเไพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) กล่าวว่า ประเด็นนี้พูดกันมานาน แต่การที่จะทำความเข้าใจเรื่องนี้ต้องพิจารณาจากบริบทใหญ่ แนวคิดเรื่องการสร้างหลักประกันสุขภาพ ซึ่งนอกจากเป้าหมายให้ทุกคนมีหลักประกันสุขภาพแล้ว ยังต้องการเปลี่ยนกลไกการจ่ายเงินของระบบด้วย เพราะเชื่อว่ากลไกการจ่ายเงินมีผลต่อพฤติกรรมผู้ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งส่งผลต่อการควบคุมต้นทุนของระบบ

สำหรับกลไกการจ่ายเงินหลักๆ ที่ใช้มี 3 แบบ คือ แบบแรกใช้กันมากในสหรัฐอเมริกา และในระบบสวัสดิการข้าราชการของไทย เรียกว่า การจ่ายตามบริการจริง (Fee For Service) เป็นการเบิกจ่ายคืนให้ตามบริการที่ได้รับ แบบที่สอง คือ การเหมาจ่ายรายหัวตามค่าหัวที่กำหนดล่วงหน้า (Capitation) ซึ่งเป็นวิธีหลักที่ใช้กับระบบประกันสังคม (สปส.) และต่อมาก็กับโครงการ 30 บาทรักษาทุกโรค แต่ปัจจุบันประกันสังคมก็ไม่ได้ใช้วิธีนี้ทั้ง 100% เช่นกัน แบบที่สาม เป็นการจ่ายตามชนิดและความรุนแรงของโรค (DRG) ซึ่งจะกำหนดแต้มของการรักษาโรคในแต่ละประเภทไว้ แล้วจ่ายให้มากหรือน้อยตามแต้มของโรคนั้นๆ ซึ่งวิธีนี้ถูกนำมาใช้กับผู้ปวยในที่ต้องนอนโรงพยาบาลแทบทุกโครงการ

ที่ผ่านมาทั้งประกันสังคม และ 30 บาทรักษาทุกโรค ของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) พยายามทำให้เป็นระบบเหมาจ่ายรายหัวเพื่อเป้าหมายที่ต้องการควบคุมต้นทุน แต่ในทางปฏิบัติพบว่า 30 บาทรักษาทุกโรค ที่ใช้เงินน้อยมากในตอนเริ่มโครงการ ก็มีแรงกดดันที่ต้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จึงทำให้งบเพิ่มขึ้นพอสมควรจากเดิมที่เริ่มในปี 2545 ที่ 1,200 บาท/คน ผ่านไป 15 ปี เพิ่มเป็น 3,000 บาท/คน

ในขณะเดียวกันช่วงแรกที่เริ่มโครงการ 30 บาทฯ นั้น สวัสดิการรักษาพยาบาลข้าราชการเป็นโครงการที่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นเร็วมาก ซึ่งสาเหตุหลักน่าจะเกิดจากการจ่ายเงินตามบริการจริง ไม่มีแรงจูงใจให้แพทย์และผู้ป่วยเลือกวิธีการรักษาที่มีต้นทุนต่ำ โดยแพทย์มักเลือกวิธีที่ดีที่สุด

เพราะคิดว่าคนไข้ไม่ต้องรับภาระ โรงพยาบาลก็สามารถเบิกได้เต็มที่กับกรมบัญชีกลาง และโรงพยาบาลก็มักมีกำไรจากการใช้ยาราคาแพง ทำให้ค่าใช้จ่ายส่วนนี้เพิ่มสูงขึ้นเป็นเท่าตัวในระยะเวลาไม่กี่ปี อยู่ในระดับ 6 หมื่นล้านบาทมานานหลายปีแล้ว

แต่อย่างไรก็ตาม เห็นได้ว่าช่วงเกือบสิบปีหลังนี้งบส่วนนี้ไม่เพิ่มขึ้นเร็วเหมือนสมัยก่อน เพราะกรมบัญชีกลางนำ 2 มาตรการมาควบคุมค่าใช้จ่าย คือ 1.ระบบการจ่ายเงินตามชนิดและความรุนแรงของโรค มาใช้กับผู้ป่วยในที่นอนโรงพยาบาล ซึ่งเมื่อนำระบบนี้มาใช้กับสวัสดิการข้าราชการ ก็เริ่มเห็นว่าโรงพยาบาลเปลี่ยนมาใช้ยาที่ผลิตในประเทศกับผู้ป่วยใน

2.มีการนำระบบการร่วมจ่ายมาใช้มากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งกรณีหลังมักจะได้ยินข่าวเรื่องความพยายามให้ผู้มีสิทธิ 30 บาทร่วมจ่าย ซึ่งมีเสียงคัดค้านมาก แต่ในระบบสวัสดิการข้าราชการ การร่วมจ่ายไม่ค่อยมีเสียงค้านมาก เพราะคนกลุ่มนี้เห็นว่ายังได้รับบริการที่ดีกว่ากลุ่มอื่น

ด้วยสองมาตรการนี้ ทำให้งบสวัสดิการข้าราชการช่วงหลังจึงไม่ได้เพิ่มขึ้นจาก 6 หมื่นล้าน/ปีมาก เช่น ในปัจจุบันที่มีการเสนอข่าวว่า งบประมาณสวัสดิการค่ารักษาพยาบาลข้าราชการเพิ่มขึ้น 2,000 ล้าน/ปี ถือได้ว่าเป็นเรื่องเล็กมากเมื่อเทียบกับอดีตที่งบนี้เคยเพิ่มมากกว่าร้อยละ 10 ต่อ/ปี

วิโรจน์ กล่าวอีกว่า ส่วนแนวคิดเรื่องระบบหลักประกันสุขภาพนี้ ควรจะเป็นบทบาทของเอกชนหรือรัฐนั้น ต้องดูว่าใครจะทำเรื่องเหล่านี้ได้มีประสิทธิภาพมากกว่า และระบบประกันเอกชนมีความสามารถในการรับความเสี่ยงได้มากเท่ารัฐหรือไม่

เนื่องจากทั่วไปแล้วการประกันสุขภาพนั้น รัฐมีโอกาสที่จะทำเรื่องนี้ได้มีประสิทธิภาพมากกว่าเอกชน เนื่องจากรัฐไม่ได้ต้องกีดกันใคร จึงสามารถครอบคลุมคนได้ทั่วถึง และการที่ไม่ต้องกีดกันก็ทำให้ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายที่ต้องพาคนไปตรวจสุขภาพเวลาเข้ามาสมัคร ทำให้กองทุนหลักประกันสุขภาพในประเทศต่างๆ มักพึ่งระบบรัฐเป็นหลัก ขณะที่ประเทศที่ใช้ระบบประกันเอกชนเป็นหลักอย่างสหรัฐมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าในยุโรปและแคนาดามาก

ประเด็นใหญ่ที่สำคัญอีกเรื่องคือ ระบบประกันเอกชนพร้อมรับความเสี่ยงถึงที่สุดหรือไม่ เพราะหากดูกรมธรรม์ด้านประกันสุขภาพของบริษัทประกันเอกชนต่างๆ ในไทย จะเห็นได้ว่าจะมีกำหนดเพดานขั้นสูงไว้ทั้งสิ้น และอาจมีข้อกังวลว่าถ้าหากบริษัทที่เข้ามารับดูแล รวมทั้งบริษัทที่รับประกันต่อไม่มีความมั่นคงทางการเงินมากพออาจทำให้มีความเสี่ยงได้

เพราะหากมีโรคระบาดรุนแรงในบางปี และบริษัทประกันที่ได้เงินตามระบบเหมาจ่ายรายหัว อาจพยายามคุมค่าใช้จ่ายให้สอดคล้องกับงบประมาณที่ได้รับ ซึ่งอาจนำไปสู่การรักษาที่ต่ำกว่ามาตรฐาน หรือมีภาคปฏิบัติที่เป็นการลิดรอนสิทธิของข้าราชการก็เป็นได้ ซึ่งในระบบของรัฐนั้น เมื่อมีค่าใช้จ่ายสูงกว่างบที่ตั้งรัฐก็สามารถดึงเงินส่วนอื่นมาช่วยได้ แต่เอกชนอาจมีข้อจำกัดมากกว่าในด้านนี้

นอกจากนี้ ยังมีประเด็นเรื่องความสะดวกในการเคลมประกัน ซึ่งที่ผ่านมาเห็นได้ชัดจากกองทุนทดแทนผู้ประสบภัยจากรถ ที่ใช้บริษัทประกันเอกชนทั้งหมด ซึ่งในบางปีเงินที่บริษัทจ่ายให้ผู้เสียหายตกประมาณครึ่งเดียวของเงินที่เก็บเข้ามา โดยเมื่อเกิดอุบัติเหตุในหลายกรณีก็มีประเด็น

ส่วนเรื่องเคลมประกันยาก เนื่องจากผู้ที่มีสิทธิประกันภัยจากรถมักมีสิทธิอื่นอยู่ด้วย ทำให้ในหลายกรณีแพทย์และผู้ป่วยหันไปใช้สิทธิอื่น รวมถึงสิทธิหลักของภาครัฐที่เคลมง่ายกว่า

นอกจากนี้ ในกรณีที่มีเรื่องร่วมจ่ายขึ้นมาด้วยนั้น ก็ยิ่งมีพื้นที่สีเทาในการตีความมากขึ้นว่า ประกันจะจ่ายเท่าไหร่ และข้าราชการควรจ่ายเองเท่าไหร่ และสิทธิในการตัดสินใจอยู่ที่ใคร ดังนั้นถึงแม้ว่าประเทศไทยมีระบบรัฐที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพ

แต่ที่ผ่านมายังไม่เห็นข้อเสนอของภาคเอกชนว่าจะมาช่วยแก้เรื่องไม่มีประสิทธิภาพของรัฐ และจะสามารถรักษาสิทธิประโยชน์และคุณภาพไม่ให้ด้อยกว่าสิ่งที่รัฐทำ แต่จะทำได้ในราคาถูกกว่าได้อย่างไร ในขณะที่ยังมีข้อกังขาอยู่ว่า ถ้าหันไปใช้ระบบประกันภัยเอกชนแล้ว จะมีหลักประกันอะไรว่าจะไม่มีปัญหาแบบที่เคยเกิดขึ้นทั้งในและต่างประเทศ

วิโรจน์ ระบุว่า ขณะนี้ข้อเสนอทั้งหมดเหมือนจะมาจากภาครัฐ ซึ่งยังไม่มีรายละเอียดอะไรมากกว่าการบอกว่าจะโอนเงินก้อนไปให้บริษัทประกันเอกชนแบ่งกันดูแล และบริษัทเอกชนจะต้องไปทำประกันต่อกับบริษัทในต่างประเทศ และคำโฆษณาที่รัฐบาลบอกว่าให้เอกชนทำแล้วข้าราชการจะได้สิทธิเหมือนเดิม โดยสามารถควบคุมค่าใช้จ่ายให้อยู่ในวงเงิน 7 หมื่นล้านบาทไปเรื่อยๆ เป็นสิบปีนั้น

จึงยังมองไม่เห็นว่าจะทำได้อย่างไร เพราะถ้าดูจากต่างประเทศ ทุกประเทศมีค่าใช้จ่ายด้านรักษาพยาบาลที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากสองส่วนหลักๆ คือ เทคโนโลยีที่ดีขึ้น และโครงสร้างประชากรผู้สูงอายุที่มากขึ้น ซึ่งแม้ว่าเอกชนอาจช่วยอุดการรั่วไหลได้บ้าง แต่ก็น่าจะทำได้จำกัด และในที่สุดแล้วในระบบที่มีเงินเฟ้อ การบีบให้เอกชนใช้เงินเท่าเดิมคงจะกระทบสิทธิแน่นอน

เพราะการให้สิทธิประโยชน์เท่าเดิมหรือดีกว่าด้วยวงเงินเดิมไปอีกเป็น 10 ปีนั้น คงจะไม่มีใครทำได้ ยิ่งถ้าจะยอมให้ข้าราชการสามารถเข้าถึงเทคโนโลยีใหม่ๆ มาใช้ได้ด้วยแล้ว คงจะต้องยอมให้มีค่าใช้จ่ายของระบบเพิ่มขึ้นในอนาคต

ผู้อำนวยการวิจัยด้านสาธารณสุขฯ ทีดีอาร์ไอ ระบุว่า เป็นเรื่องที่ดีที่กระทรวงการคลังและกรมบัญชีกลางตระหนักถึงข้อจำกัด แต่วิธีนี้ไม่ได้เป็นทางออกเดียวที่มีอยู่ กระทรวงการคลังอาจใช้บริการของ สปสช. หรือสำนักงานกลางสารสนเทศบริการสุขภาพ (สกส.) หรือ แม้แต่จ้างบริษัทประกันเอกชนเข้ามาช่วยบริหาร และนำความรู้และเทคนิคที่เขามีมาช่วยอุดช่องโหว่ของระบบ

โดยไม่จำเป็นต้องเอาเงินทั้งหมดไปซื้อประกันจากบริษัทเอกชนที่ยังไม่มีผลงานที่เป็นที่ประจักษ์ หรือแม้แต่มีข้อเสนอที่ชัดเจนว่าจะทำได้ดีกว่าภาครัฐ และสามารถควบคุมค่าใช้จ่ายหรือไม่โดยที่ยังสามารถรักษาสิทธิและคุณภาพของบริการที่ข้าราชการและครอบครัวเกือบ 5 ล้านคนได้อย่างทัดเทียมกับสิ่งที่ได้รับอยู่ในปัจจุบัน

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

04 มกราคม 2560 เวลา 11:30 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/473722

โดย…ธเนศน์ นุ่นมัน

“มหาวิทยาลัยทุกแห่งมี พ.ร.บ.เป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะในกำกับรัฐหรือของเอกชน มีอำนาจหน้าที่บริหารจัดการตัวเอง เป็นไปตามแนวคิดเมื่อ 15 ปีก่อนที่มองว่า สถาบันอุดมศึกษาทุกแห่งเป็นเหมือนคนดี ที่เมื่อมีเกณฑ์มาตรฐานแล้ว ทุกแห่งก็จะนำไปปฏิบัติเหมือนๆ กัน แล้วหากที่ไหนไม่ปฏิบัติตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้จะทำอย่างไร ก็ต้องตอบว่า ทำอะไรไม่ได้ เพราะไม่มีบทลงโทษกำหนดไว้”

นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิด “การตั้งคำถามถึงธรรมาภิบาลในรั้วสถาบันอุดมศึกษา” ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นแหล่งรวมปัญญาชน ทำหน้าที่ผลิตบุคลากรเพื่อเป็นกำลังขับเคลื่อนประเทศในอนาคต ตามที่ สุภัทร จำปาทอง เลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา (กกอ.) ระบุ

เหตุที่ต้องมีการตั้งคำถามเรื่องนี้ เนื่องจากปีที่ผ่านมาพบปัญหาธรรมาภิบาลในสถาบันอุดมศึกษาหลายแห่ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นปัญหาเรื้อรังจน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 44 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) เข้าไปกำกับดูแล

13 ก.ค. 2559 มีคำสั่งหัวหน้า คสช.ที่ 39/2559 เรื่องการจัดระเบียบและแก้ไขปัญหาธรรมาภิบาลในสถาบันอุดมศึกษาในมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ และมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ซึ่งได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการควบคุมเพื่อเข้าไปเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ด้านต่างๆ

ในเวลาไล่เลี่ยกัน มีมหาวิทยาลัยอีก 2 แห่ง ที่ถูกใช้มาตรา 44 ในการเข้าไปแก้ไขปัญหาธรรมาภิบาล คือ มหาวิทยาลัยบูรพาไร้ซึ่งอธิการบดีมายาวนานกว่า 6-7 ปี เกิดการฟ้องร้องและความแตกแยกในสถาบัน และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก มีปัญหาความขัดแย้งภายใน

เลขาธิการ กกอ. เล่าว่า ปัญหาธรรมาภิบาลที่พบในสถาบันอุดมศึกษา ส่วนใหญ่จะเป็นความขัดแย้งระดับผู้บริหาร อย่างสภามหาวิทยาลัยและอธิการบดี ผู้มีอำนาจในการบริหารงานมหาวิทยาลัยที่เป็นอิสระ เป็นปัญหาเรื่องคน ความขัดแย้งเรื่องต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการบริหารงาน อำนาจ และผลประโยชน์

“ที่ผ่านมามีเรื่องร้องเรียนปัญหาในสถาบันอุดมศึกษามากมาย แต่เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่า 50% ของเรื่องที่ร้องเรียนเป็นเรื่องที่ไม่มีมูล หรือเป็นเพียงการร้องเรียนเพื่อกลั่นแกล้งกัน และใน 50% ที่เป็นเรื่องที่มีมูล มีเพียง 25% เท่านั้นที่นับว่าเป็นปัญหาจริงๆ เพราะหลายเรื่องเป็นสิ่งที่มหาวิทยาลัยแก้ไขกันเองเป็นการภายในได้ เพราะมีอำนาจหน้าที่อยู่แล้ว

แต่ละเดือนมีปัญหาร้องเรียนมาที่สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) หลายร้อยเรื่อง ช่องทางการร้องเรียนของรัฐนั้นไม่แยกว่าเรื่องไหนจริง ไม่จริง เราต้องเข้าไปตรวจสอบทั้งหมด

ปัญหาที่พบมาก เช่น เรื่องของผู้สอนที่ไม่มีคุณสมบัติตรวจวิทยานิพนธ์ของนักศึกษา ถ้าไม่มีการร้องเรียน เราก็ไม่มีทางรู้เรื่องเลยว่าเกิดอะไรขึ้นในแต่ละแห่งบ้าง นักศึกษาทั้งหมดแต่ละปี มีประมาณ 2 ล้านกว่าคน มีมหาวิทยาลัย 155 แห่ง ถ้ามีการจัดการเรียนการสอนที่ต่ำกว่าเกณฑ์เกิดขึ้น เราทำได้แค่เข้าไปตักเตือน ไปขอความร่วมมือ บอกให้ไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้น หรือหากไปตรวจตามที่มีการร้องเรียนและพบว่าสถาบันนั้นๆ ผิดจริง สิ่งที่เราหวังได้ก็คือ สถาบันนั้นจะเกิดความละอาย กลับไปแก้ไขให้ถูกต้อง”

เลขาธิการ กกอ. ระบุว่า ปัญหาธรรมาภิบาลและจริยธรรมในการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเป็นเรื่องที่สภามหาวิทยาลัยแต่ละแห่งต้องตระหนัก กรณีที่มีการร้องเรียนจากนักศึกษาจีนที่เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยเอกชน 3 แห่ง ในเรื่องปัญหาเชิงคุณภาพ การเรียกรับผลประโยชน์แลกกับผลการเรียน รวมไปถึงพฤติกรรมที่ส่อไปในทางทุจริตส่งผลเสียหายต่อคุณภาพการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาไทย แต่กรณีดังกล่าวก็ถือว่าเป็นส่วนน้อยเท่านั้น

ปัจุบัน สถาบันอุดมศึกษาทุกแห่งมีหลักสูตรการเรียนการสอนรวมกันทั้งหมด 9,000 กว่าหลักสูตร ทั้งโครงสร้างและเนื้อหาเป็นเรื่องที่ สกอ.เข้าไปกำกับดูแลตามเกณฑ์มาตรฐานที่วางไว้ ที่พบเป็นปัญหามากที่สุด คือ การศึกษานอกสถานที่ตั้งของสถาบันอุดมศึกษา ทั้งเรื่องมีสถาบันบางแห่งไม่มีสถานภาพเป็นศูนย์นอกสถานที่ตั้งและที่พบมากที่สุดคือเรื่องคุณภาพ เรื่องผู้สอนไม่มีคุณสมบัติตรงตามที่กำหนด เรียนจบไม่ตรงสาขา โดยพบว่ามีการจัดการศึกษานอกสถานที่ตั้งที่ไม่มีคุณภาพสูงถึง 80%

“อีกประเด็นหนึ่งที่เรายกเลิกเกณฑ์กำกับไปเมื่อ 15 ปีก่อน และปัจจุบันกลายเป็นปัญหาในบางสถาบัน นั่นก็คือสัดส่วนอาจารย์ต่อนักศึกษา เช่น ต้องจ้างอาจารย์ 1 คนต่อนักศึกษา 80 คน การยกเลิกเกณฑ์นี้ไปเมื่อปี 2547 ทำให้เกิดปัญหาเรื่องการควบคุมคุณภาพการสอนตามมาในที่สุด

มีคณะนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง บอกว่ารับนักศึกษามาแล้ว 3,000 คน เราถามว่า มีอาจารย์ผู้สอนกี่คน เขาก็บอกมาว่ามี 12 คน สิ่งที่เกิดขึ้นกับสถาบันดังกล่าว คือจัดการเรียนการสอนแบบ 1 : 600 แต่จากการตรวจสอบในรายละเอียดก็พบด้วยว่า แม้ผู้สอนจะมีคุณสมบัติตรงตามหลักสูตร แต่ในจำนวนอาจารย์ 12 คนนั้น 6 คน มีสถานะกำลังอยู่ในระหว่างไปเรียนต่อ ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่จริงตามที่ได้แจ้งไว้

เราพบอีกว่ามหาวิทยาลัยในต่างจังหวัดบางแห่งเปิดสอนหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์ โดยมีอาจารย์ผู้สอน 10 คน แต่รับนักศึกษาเข้ามาเรียนถึง 6,000 คน แม้จะพบว่าเป็นอย่างนี้ เราก็ทำอะไรสถาบันนี้ไม่ได้ เพราะไม่มีเกณฑ์เอาผิด แต่ละคณะวิชามีสภาวิชาชีพกำหนดสัดส่วนอาจารย์ เช่น คณะนิติศาสตร์นั้นต้องมีอาจารย์ต่อนักศึกษา 1 : 50 แพทย์ 1 : 4 พยาบาล 1 : 6 สิ่งเหล่านี้เป็นช่องโหว่ให้เกิดการหากินกับนักศึกษา เรื่องนี้เป็นปัญหาธรรมาภิบาลของสภามหาวิทยาลัย”

สุภัทร ระบุว่า มหาวิทยาลัยบางแห่งยอมทำผิดจริยธรรมเพราะเห็นแก่ผลประโยชน์ บางที่มีเบี้ยประชุมครั้งละ 1 หมื่นบาท นายกสภาฯ มีเงินรับรองสูงมาก ส่งผลให้เกิดการเอื้อผลประโยชน์กันในสภา เงินกลายเป็นปัจจัยสำคัญในการโน้มน้าวให้เกิดการละเลยจริยธรรม

“สภามหาวิทยาลัยมีอำนาจในการเปิดหลักสูตร เขาแค่แจ้งและให้เราตรวจสอบตอนแรกว่าหลักสูตรทำตามเกณฑ์ สกอ.แล้ว เฉพาะตอนขอเปิดหลักสูตร แต่เมื่อเปิดสอนจริงอาจจะมีการแอบเปลี่ยนแปลงในรายละเอียด เรื่องแบบนี้สภามหาวิทยาลัยเองก็อาจจะไม่รู้เพราะไม่เคยเปิดดูรายละเอียดคณะที่ขอเปิดเลยด้วยซ้ำ ขณะที่ สกอ.ก็ไม่มีทางรู้ได้เลย ถ้าไม่มีการร้องเรียนในเรื่องที่ว่านี้

ทำไมถึงอยากเปิดหลักสูตรหรือคณะวิชา เพราะระบบที่ออกแบบกันไว้ กำหนดให้เงินค่าลงทะเบียนเรียน 80% ตกเป็นของคณะ สมมติว่าคณะนั้นๆ ทำเงินได้ 100 ล้านบาท จะมีเงิน เพียง 20% เท่านั้นที่มอบให้ส่วนกลาง เพราะถือว่าคณะเป็นผู้หาเงินเอง รายได้ของมหาวิทยาลัยก็ไม่ต้องส่งคืนคลัง เมื่อเป็นอย่างนี้ก็ทำให้เกิดการรวมตัวเพื่อเปิดคณะวิชาเพื่อหาเงินโดยไม่สนใจคุณภาพ หนักกว่านั้นคือไม่ต้องเรียนก็จบการศึกษาได้ เพราะจ่ายค่าลงทะเบียนครบ การทำอย่างนี้คืออาชญากรการศึกษา ถ้าตรวจสอบแล้วพบว่าทำอย่างนี้จริงแล้วทำไม สกอ.จึงไม่มีอำนาจจัดการพวกเขาไปจากระบบการศึกษา ไม่ให้เข้ามาเกี่ยวข้องกับระบบการศึกษาอีก”เลขาธิการ กกอ. กล่าว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

03 มกราคม 2560 เวลา 08:32 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/interview/473529

โดย…ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

ถือเป็นเรื่องน่าจับตาโดยเฉพาะทิศทางประเทศไทยในปี 2560 จะเดินหน้าไปอย่างไร และสามารถแก้ไขปัญหาที่สั่งสมค้างคามาเนิ่นนานได้หมดหรือไม่

วิโรจน์ อาลี อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้วิเคราะห์ว่า ในเรื่องทางการเมืองถือว่าเป็นปีสุดท้ายของโรดแมป คสช.ได้แจ้งให้ทุกฝ่ายรับทราบว่า ปลายปี 2560 จะมีการเลือกตั้ง และตัวรัฐธรรมนูญเท่าที่ดูแต่ละเรื่อง โดยเฉพาะกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญที่เริ่มออกมา และประเด็นร้อนแรงสุดคือการเตรียมความพร้อมไปสู่การเลือกตั้ง ซึ่งเรื่องนี้จะไปผูกอีกกับหลายๆ เรื่อง

ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นในตัวรายละเอียดของกฎหมายลูก รวมถึงเสียงค้านต่างๆ จาก 2 พรรคการเมืองใหญ่ซึ่งอยู่ตรงข้ามกัน แต่เห็นด้วยกับหลายๆ ประเด็น และจะนำไปสู่บรรยากาศในการเตรียมความพร้อมไปสู่การเลือกตั้งอย่างไร เพราะเชื่อว่าทุกฝ่ายอยากให้มีการปลดล็อก เพื่อให้พรรคต่างๆ ได้เตรียมความพร้อมภายใต้กฎหมายลูกชุดใหม่ที่ออกมา

“ถ้า คสช.เองต้องการควบคุมทุกอย่างเอาไว้ไปถึงช่วงการเลือกตั้งตรงนี้จะนำไปสู่การวิจารณ์พอสมควรถึงตัวระบบการเลือกตั้ง หรือตัวการเลือกตั้งที่จะเกิดขึ้น มีเสรีมากน้อยแค่ไหน เพราะช่วงนี้ทุกฝ่ายต่างจับตามองไม่ว่าจะเป็นต่างประเทศ พรรคการเมือง และหลายๆ ส่วนจะมองว่า คสช.มีท่าทีในการค่อยๆ ปลดล็อกหรือสร้างบรรยากาศในการนำไปสู่การเลือกตั้งโปร่งใส เป็นเสรี เป็นธรรม ได้อย่างไร ผมคิดว่าตลอดทั้งปี 2560 ที่เป็นประเด็นใหญ่ๆ จะเป็นเรื่องนี้”

อย่างไรก็ตาม แต่ที่น่าสนใจว่าถ้ามีการปลดล็อกแล้ว พรรคการเมืองจะหยิบอะไรขึ้นมาเป็นฐานการหาเสียง ซึ่งจะไปโยงกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี เพราะรัฐบาลพยายามชี้ตลอดว่ามีความสำคัญ และรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งก็ต้องเดินไปตามหลักเกณฑ์ตรงนี้

ส่วนประเด็นทางเศรษฐกิจ เรื่องใหญ่ คือ รัฐบาลจะสามารถทำการลงทุนได้มากน้อยแค่ไหน และสามารถนำเม็ดเงินเข้าไปลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน รวมทั้งสร้างความมั่นใจให้กับเอกชนทั้งในและต่างประเทศเข้ามาลงทุนในไทยได้หรือไม่ เพราะ 3 ปีที่ผ่านมา การอัดฉีดเม็ดเงินเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจถือว่าทำได้ดีระดับหนึ่งถ้าดูจากตัวเลขการขยายตัวทางเศรษฐกิจ

ทว่า ทำอย่างไรให้เม็ดเงินลงทุนกระจายไปสู่รากหญ้า ไม่ควรเป็นนโยบายกระตุ้นระยะสั้นๆ เช่น ลงทุนโครงสร้างพื้นฐานในระบบราง ช็อปช่วยชาติ เพราะไม่เห็นว่ากำลังการบริโภคที่เหือดแห้งลงไปในระดับล่าง ชนชั้นกลาง จึงเป็นคำถามท้าทาย ถ้าทำได้ตัวเลขทางเศรษฐกิจดีขึ้น แล้วเงินในกระเป๋าของคนทั่วๆ ไปจะรู้สึกดีขึ้นหรือไม่

ส่วนเรื่องทางสังคม ถือว่ารัฐบาล คสช.ประสบความสำเร็จในการทำให้กลุ่มเรียกร้องต่างๆ ลดบทบาทตัวเอง แต่มีประเด็นร้อนอื่น เช่น วัดพระธรรมกาย หรือกรณีน้องชาย พล.อ.ประยุทธ์ ทำให้รัฐถูกวิพากษ์วิจารณ์ แต่ขึ้นอยู่กับว่าจะแก้ไขปัญหาแบบนี้ระยะยาวให้เกิดความพึงพอใจในเชิงโครงสร้างได้อย่างไร เพราะหมายถึงเสถียรภาพของรัฐบาลเองกับเวลาที่เหลืออยู่

ด้าน สุริยะใส กตะศิลา รองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต กล่าวว่า ส่วนตัวคิดว่าปี 2560 น่าจะเป็นปีที่สังคมการเมืองไทยเข้าสู่การเปลี่ยนผ่านเต็มรูปแบบ เพราะเป็นโค้งสุดท้ายที่ คสช.ต้องถ่ายโอนอำนาจไปสู่การเลือกตั้ง กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ โครงสร้างอำนาจ กลไกสถาบันทางการเมืองที่ออกแบบตามรัฐธรรมนูญ จะเห็นรูปร่างหน้าตาชัดขึ้น

“ที่สำคัญจะเห็นภาพชัดขึ้นว่า คสช.จะคงอำนาจไว้ หรือตีตั๋วต่อมากน้อยขนาดไหนอย่างไร ทุกฝ่ายคงไม่กั๊กกันแล้ว พรรคการเมืองเองต้องเตรียมจัดทัพ จัดแถว เพื่อลงสนามเลือกตั้ง แต่ขณะเดียวกันสิ่งที่น่าห่วง คือ ความขัดแย้งแตกแยกที่หลังรัฐประหาร 2 ปีกว่าที่ผ่านมา ผมคิดว่ายังไม่คลี่คลายเท่าที่ควร ยังเป็นลักษณะซ่อนรูปหลบฉาก โอกาสกลับมาเผชิญหน้าหรือทำให้บรรยากาศการเมืองตึงเครียดเกิดขึ้นอีกเป็นไปได้สูง”

ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับมาตรการและแนวนโยบายปรองดอง คสช. ว่าปี 2560 จะส่งมอบสังคมการเมืองที่เปลี่ยนผ่านความปรองดองได้อย่างไร ซึ่งเป็นเรื่องน่าคิด และอีกด้านหนึ่ง คือ เรื่องคดีความของบุคคลสำคัญ โดยเฉพาะของ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และเครือข่ายในคดีรับจำนำข้าวที่อยู่ในศาลฎีกา แผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองอาจมีความชัดเจนขึ้น และที่เป็นห่วงผลอาฟเตอร์ช็อกคดีความจะถูกใช้ไปสู่การเคลื่อนไหวทางการเมืองจากบางกลุ่มบางก้อน เกิดความไร้ระเบียบก่อนเลือกตั้ง หรือเกิดอุบัติเหตุทางการเมืองอีกครั้ง ซึ่งยังเป็นเรื่องต้องจับตาใกล้ชิด