พุทธศาสนากับเรื่อง เฮง… เฮง..!?

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 พฤษภาคม 2559 เวลา 09:39 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/dhamma/430704

พุทธศาสนากับเรื่อง เฮง... เฮง..!?

โดย…พระอาจารย์อารยะวังโส

เจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธามั่นคงในพระศาสนา มีคำถามเข้ามามากมายในเรื่อง การปลุกเสกสิ่งของ เขียนเลขยันต์ สะเดาะเคราะห์ ให้พร สวดเป็นมงคลขับเสนียดจัญไร ดูเลขผานาทีหาฤกษ์ยาม ทำนายทายทักดวงชะตา บูชาราหู เทพเจ้า ดวงดาว นพเคราะห์ ฯลฯ …ทั้งหลายเหล่านี้เป็นเรื่องพระพุทธศาสนาหรือไม่…

จริงๆ แล้ว เรื่องที่ถามมาคงจะเกี่ยวกับกรณีทีมฟุตบอลในอังกฤษที่คนไทยเข้าไปเกี่ยวข้องเป็นประธานคณะกรรมการผู้บริหาร ได้เป็นแชมป์ชนะเลิศ มีการแสดงความยินดีตื่นเต้นมาจนถึงเมืองไทย เชื่อมโยงไปถึงเบื้องหน้าเบื้องหลัง ว่ามีการสวดเสกเขียนเลขลงยันต์ เพื่อประสิทธิประสาทคาถาอาคมลงไปในเสื้อผ้า เครื่องหมายของทีม จนเชื่อว่าเป็นแรงผลักดันที่ให้ทีมเฮง… เฮง… เฮง…!

เรื่องดังกล่าวถูกเปิดเผยโดยสื่อที่เข้าไปสัมภาษณ์ตีแผ่แพร่ข่าวสารไปทั่ว ไม่เว้นคอลัมน์ของโยมซูมในไทยรัฐ จึงนำมาสู่การวิพากษ์วิจารณ์ของศาสนิกชนที่ศึกษาปฏิบัติในพระธรรมคำสั่งสอน ในหลายมุมมองของความคิดเห็น และแม้ว่าจะมีการออกมาสื่อสารอีกครั้ง เพื่อทำความเข้าใจให้ถูกต้อง…

…คงไม่ต้องลงลึกไปในรายละเอียด เพราะเป็นเรื่องที่ชัดเจนในความเป็นพุทธศาสนาอยู่แล้ว ว่าเป็นศาสนาหรือคำสั่งสอนของพุทธะ ที่แปลย่อว่า รู้ … ตื่น … เบิกบาน …

รู้ … คือ รู้แจ้งในอริยสัจ

ตื่น … คือ ออกมาจากความหลับใหลด้วยอำนาจแห่งกิเลส (ความเศร้าหมองเน่าเหม็น…)

 

เบิกบาน … คือ บริสุทธิ์หมดจดด้วยสิ้นซึ่งความเศร้าหมอง… ดับทุกข์ได้สิ้น

หลักการในพระพุทธศาสนาจึงมุ่งตรงต่อการสร้างศรัทธาที่มีปัญญาใน ๔ ประการ (ย่อๆ) คือ กรรม… วิบาก กัมมัสสกตา และหลักธรรมที่ทรงตรัสรู้ (ตถาคตโพธิสัทธา) รวมย่อคือ เข้าใจและยอมรับในกรรมนิยามและธรรมนิยาม ที่แสดงความเป็นจริงอันปรากฏมีอยู่ในธรรมชาติ เรียกว่า กฎอิทัปปัจจยตา ปฏิจจสมุปบาทธรรม…

พระพุทธศาสนาจึงมุ่งเน้นการสร้างคุณธรรมองค์ ๔ คือ วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา ให้เกิดขึ้นในจิตใจ บนพื้นฐานความมีศรัทธาที่ถูกต้องตรงธรรม โดยเฉพาะสำคัญยิ่ง คือ ศรัทธาในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ผ่านหลักตถาคตโพธิสัทธา… ที่จะทำให้ศรัทธามั่นคงแน่วแน่เป็นหนึ่งเกิดขึ้นในจิตใจ เพื่อดำเนินสู่หนทางสายกลางแห่งการพัฒนาจิต โดยอิงอาศัยองค์ธรรม ๘ ประการ มีสัมมาทิฏฐิเป็นเบื้องต้น และมีสัมมาสมาธิเป็นที่สุด ที่จะนำไปสู่การละสิ้นในการยึดมั่นถือมั่นในอุปาทานขันธ์ ๕ หรือการยึดมั่นในความเป็นตัวตนบุคคลเราเขา

พระพุทธองค์จึงทรงตรัสย้ำให้พุทธบริษัทสี่ ยึดหลัก พึ่งตน พึ่งธรรม ด้วยการเจริญสติปัฏฐานสี่ เพื่อพิจารณาในธรรมอันอุบัติขึ้นในจิต อันเป็นอารมณ์ที่ตั้งของกุศล … อกุศล ฯลฯ  …การพัฒนาจิต ยกระดับวิญญาณ (การรับรู้) จึงเป็นเรื่องของพระพุทธศาสนา ที่จะอ้างอิงเบื้องต้นของกุศลธรรม คือ ศีลอันบริสุทธิ์ และความเห็นอันหมดจด

ความเห็นอันหมดจดตรงนี้แหละที่แสดงความเป็นพุทธศาสตร์เสียงจริง … เป็นชาวพุทธตัวจริง หากเป็นความเห็นผิดไปจากธรรม… ไม่พึ่งตนโดยการพัฒนาสติปัญญา … ขีดความสามารถในการกระทำที่ดำเนินไปตามจิตที่มีสติปัญญากำกับ…

หากมัวแต่ไปหวังพึ่งผู้อื่น ยึดถือในวัตถุสิ่งของภายนอก ดวงดาว เลขผานาที มนต์กลคาถาทั้งหลาย… โดยไม่ยอมพัฒนาตนเองไป… ก็ย่อมขาดจากความเป็นชาวพุทธแท้ทันทีทันใดในขณะปัจจุบันจิตนั้น…

ถ้าเป็นพระภิกษุก็ขาดจากความเป็นพระภิกษุในศาสนาของพุทธะ…  ถ้าเป็นศาสนิกชนก็ขาดจากความเป็นพุทธศาสนิกชนโดยปริยาย… มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ…

จึงควรแยกให้ออกว่า นี่คือ พระพุทธศาสนา.. นี่เป็นเรื่องนอกศาสนาพุทธ กรุณาอย่านำ…เอาพระพุทธศาสนามาปนเปกับเรื่องราว เฮง… เฮง … ซวย… ซวย… เพราะพระพุทธศาสนา เป็นไปเพื่อความบริสุทธิ์… ความตั้งมั่น… และการกระทำที่ให้ประโยชน์ตรงธรรม… ที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์นั่นเองเป็นสำคัญ… ไม่มีเรื่องเดรัจฉานวิชา ของเกเรอาจมโสมมซกม๊กทั้งหลาย!!

เจริญพร

 

แด่ครูผู้ให้ …คารวาลัย “ศาสตราจารย์อุบาสิกาคุณรัญจวน อินทรกำแหง”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

03 พฤษภาคม 2559 เวลา 20:58 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/dhamma/429972

แด่ครูผู้ให้ ...คารวาลัย "ศาสตราจารย์อุบาสิกาคุณรัญจวน อินทรกำแหง"

ประวัติและคำสอนที่ฝากไว้ให้พุทธศาสนิกชนของ “อุบาสิกาคุณรัญจวน อินทรกำแหง”

วงการพุทธศาสนาเมืองไทยได้สูญเสียปูชนียบุคคลผู้ทรงคุณค่าอีกหนึ่ง

หลังจาก “ศาสตราจารย์อุบาสิกาคุณรัญจวน อินทรกำแหง” วิปัสสนาจารย์ชื่อดังวัย 96 ปี ได้ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลศิริราช เมื่อช่วงบ่ายของวันจันทร์ที่ผ่านมา

ศาสตราจารย์อุบาสิกาคุณรัญจวน อินทรกำแหง เกิดเมื่อวันที่ 28 พ.ค. 2464 ที่บ้านบางรัก อ.บางรัก จ.พระนคร เป็นบุตรีของพันเอก พระศรีพิชัยบริบูรณ์ (เหมือน) และนางเชย อินทรกำแหง มีพี่ชายน้องชายร่วมบิดาคือ นายอมร  อินทรกำแหงและนายสาทิส  อินทรกำแหง

จบการศึกษาที่ โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย โรงเรียนสุรนารีวิทยา โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย  วิทยาลัยครูสุนันทา ก่อนจะเดินทางไปศึกษาชั้นปริญญาตรีและโทที่คณะบรรณารักษ์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟลอริด้า สเตท สหรัฐอเมริกา

หลังจากกลับเมืองไทยเข้ารับราชการสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นครูโรงเรียนสตรีกัลยาณวัตร จ.ขอนแก่น โรงเรียนสุรนารีวิทยา จ.นครราชสีมา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตามลำดับ ศึกษานิเทศก์ห้องสมุดโรงเรียน เลขานุการกรมวิสามัญศึกษา ผู้อำนวยการกองการสัมพันธ์ต่างประเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ นอกจากนี้ยังเคยเป็นอาจารย์พิเศษวิชาบรรณารักษศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร

สำหรับงานสมาคม เคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทย กรรมการสมาคมสตรีอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย กรรมการสมาคมการศึกษาแห่งประเทศไทย ประธานศูนย์ความเข้าใจอันดีระหว่างชาติ ก่อนจะลาออกจากราชการ ในปีพ.ศ. 2515

หลังจากลาออกจากราชการ เข้าทำงานเป็นอาจารย์พิเศษประจำภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ อาจารย์พิเศษคณะมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และประธานสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (พ.ศ.2517-2519)

เกียรติคุณที่ได้รับ ปริญญาปรัชญาดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาบรรณารักษศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2524 รางวัลและประกาศเชิดชูเกียรติในฐานะบุคคลผู้มีผลงานดีเด่นในการเสริมสร้างสันติภาพและสันติสุขในสังคมไทย จากคณะกรรมการกองทุนการศึกษาเพื่อสันติภาพ  พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตฺโต)  พ.ศ. 2542 รางวัล “นราธิป”  วรรณกรรมดีเด่น สำหรับนักเขียนอาวุโส  สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2546 และรางวัล “Outstanding Woman in Buddhism” เนื่องในวาระวันสตรีสากลโลกขององค์การสหประชาชาติเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2548

ศาสตราจารย์อุบาสิกาคุณรัญจวน อินทรกำแหง ได้สละชีวิตทางโลกหันมาศึกษาและเจริญธรรม ปฏิบัติเป็นเวลากว่า 30 ปี อุทิศตนในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาอย่างเต็มความสามารถ ณ วัดหนองป่าไผ่ ต.ดงมะไฟ จ.สกลนคร จวบจนสิ้นอายุขัยของชีวิต สิริอายุรวม 94 ปี 11 เดือน 2 วัน

ในฐานะที่เป็นครูผู้ให้มาทั้งชีวิต ท่านอาจารย์รัญจวนเคยเขียนบทความชื่อ “ครูคือผู้สร้างโลก” ลงในหนังสือดอกหญ้า ฉบับเดือนม.ค. – ก.พ. 2548 โดยระบุว่า ครูคือ ผู้นำทางจิตวิญญาณที่จะนำพาศิษย์ไปในทิศทางที่ถูกต้อง ด้วยการพัฒนาจิตให้เกิดสัมมาทิฐิ มีความคิด ความเห็นที่ถูกตรง อันจะนำไปสู่การคิด พูด และทำในสิ่งที่ถูกต้อง

ท่านได้สรุปคุณสมบัติของผู้เป็นครูไว้ว่า ต้องมีความเมตตากรุณาอย่างแท้จริง มีความเป็นกัลยาณมิตรต่อศิษย์ตลอดชีวิต มีความซื่อตรงต่ออุดมคติของความเป็นครู อดทนและเสียสละ ไม่เห็นแก่ตัว เป็นเสมือนประภาคารหรือดวงประทีปของศิษย์ เป็นตัวอย่างที่ดีแก่ศิษย์

ครูต้องสามารถกระทำได้อย่างที่สอนศิษย์ ใครจะทำอย่างไรก็ช่างเขา แต่ผู้เป็นครู จะต้องมีจุดยืนให้เห็นว่า นี่คือความถูกต้อง ถ้าลูกศิษย์ไปประสบปัญหาชีวิต แล้วกลับมาหาครูเพื่อขอคำปรึกษา ครูต้องยืนอยู่บนความถูกต้อง ต้องชี้ให้ลูกศิษย์เห็น และกลับไปสู้ใหม่ ด้วยความถูกต้อง โดยธรรม นี่คือวิธีที่เราจะยกฐานะของสังคมให้เป็นโลกของมนุษย์ มิใช่เป็นเพียง โลกของคน

ท่านกล่าวถึงอานิสงส์ของความเป็นครูไว้หลายประการ แต่ขอหยิบยกมา 2 ข้อดังนี้

1. เป็นอาชีพที่ได้บุญได้กุศลยิ่งกว่าอาชีพใดๆ วิเศษกว่าอาชีพทั้งหลายในโลก อาชีพหมอยังรักษาได้แต่เพียงกาย แต่อาชีพครูรักษาได้ทั้งกายและจิต รักษาชีวิตของลูกศิษย์ทั้งชีวิต ให้ได้อยู่อย่างปลอดภัย มีสติปัญญาที่ถูกต้อง เงินเดือนที่ให้มาตีราคาไม่ได้ ประเมินไม่ได้กับงาน ที่ครูทำ

2. เป็นอาชีพที่ได้รับการเคารพยกย่องจากบุคคลทุกชั้นวรรณะ ทุกตำแหน่งหน้าที่ เขาจะไปเป็นแม่ทัพ เป็นนายกรัฐมนตรี หรือเป็นอะไรก็ตาม เขารับไหว้คนอื่น แต่เขายกมือไหว้ครูก่อน

ท่านให้ข้อคิดการเป็นครูในยุคใหม่ผ่านตัวท่านเองว่า

“ถ้าดิฉันกลับไปเป็นครูได้ใหม่อีกครั้ง ดิฉันจะไม่สอนลูกศิษย์แต่เพียงว่าให้เป็นคนดี แต่จะสอนให้มี สติปัญญา ที่ฉลาดกว่านั้น จะช่วยอบรม ช่วยหล่อหลอม ช่วยกระตุ้นให้เขาเป็นคนมีจิตใจเข้มแข็ง แข็งแกร่งพอที่จะยืนอยู่ได้ด้วยการกระทำ ที่แน่ใจว่า ถูกต้อง คำว่า “ถูกต้อง” ในที่นี้คือ ถูกต้องโดยธรรม เพราะการกระทำนั้น เป็นประโยชน์ทั้งต่องานที่ทำ และผู้ที่เกี่ยวข้อง ตัวผู้ทำเองก็ไม่ทุกข์ มีแต่ความ เบิกบาน แจ่มใส เพราะมันอิ่มใจ พอใจ ว่าสิ่งที่ได้ทำลงไปด้วยความแน่ใจว่า ถูกต้องนี้ จะมีคนได้ รับประโยชน์ โดยไม่จำเป็นจะต้อง มีใครมารู้มาเห็น ว่าเป็นการกระทำของเรา”

หากเราต้องการเป็น ครูผู้สร้างโลก ก็จำเป็นเหลือเกินที่เราจะต้องรักษาเกียรติ ศักดิ์ศรีของความเป็นครู ไว้ให้ได้ เหมือนอย่างเกลือรักษาความเค็ม ด้วยการรักษาความถูกต้องและมั่นคง ของการศึกษา วัฒนธรรม จริยธรรม และศีลธรรมของสังคมไว้ นี่คือการทำหน้าที่ของครู”

ทั้งหมดนี้เป็นหนึ่งในคำสอนที่ศาสตราจารย์อุบาสิกาคุณรัญจวน อินทรกำแหง ฝากไว้ให้พุทธศาสนิกชนรุ่นหลัง

ภาพจาก www.facebook.com/ramkhamhaeng.ru

 

วิสัยทัศน์ ของท่านทูตอินเดีย ที่ควรอนุโมทนา!

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 พฤษภาคม 2559 เวลา 09:28 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/dhamma/429564

วิสัยทัศน์ ของท่านทูตอินเดีย ที่ควรอนุโมทนา!

โดย…พระอาจารย์อารยะวังโส

เจริญพรสาธุชน… อ่านข่าวตามหน้าสื่อในสัปดาห์นี้ พบแต่เรื่องดีเอสไอ ธัมมชโย … แทรกด้วยวิกฤตดินฟ้าอากาศที่ว่าด้วยภัยแล้งในฤดูร้อน ที่อุณหภูมิไต่เพดานสูงขึ้นไปจนทะลุ ๔๐  &O3249;C…

เรื่องราวทั้งหลาย ไม่ว่าจะน่ายินดีหรือไม่น่ายินดี ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยง จึงควรเผชิญหน้าด้วยสติที่รู้จักพิจารณาในอารมณ์ที่บังเกิดขึ้นในจิตนั้นๆ …เรียกว่า พร้อมสรรพด้วยสติปัญญา เพื่อเผชิญกับทุกปัญหาในชีวิต

องค์คุณความรู้ในสติจะนำไปสู่การรู้จักเลือกเฟ้นวิจัยธรรม ว่า อะไรเป็นกุศล … อกุศล หรืออัพยากตธรรม เพื่อการประกอบความเพียรชอบ โดยสิ่งใดเป็นกุศลธรรมก็นำมาประกอบกับจิต เพื่อความเป็นกุศลจิต… ส่วนอกุศลนั้นให้ละทิ้งไป

เมื่อวันที่ ๒๕ เม.ย. ๒๕๕๙ อาตมาได้รับนิมนต์ไปเป็นมงคลกับทางสถานทูตอินเดียที่กรุงเทพฯ เนื่องในโอกาสที่ H.E. Mr. Bhagwant Singh Bishnoi มารับหน้าที่ เอกอัครราชทูตอินเดียประจำประเทศไทย โดยท่านทูต Bhagwant ได้กล่าวกับอาตมาในเบื้องต้นว่า “หากจะมีสิ่งใดที่บุคคลเช่นพระอาจารย์จะได้กรุณาแนะนำ เพื่อให้ประเทศของเราทั้งสองสามารถประสานสัมพันธ์เข้าหากันได้แน่นแฟ้นมากขึ้น ในยุคสมัยแห่งโลกปัจจุบันนี้แล้ว ขอกราบอาราธนา…”

อาตมาได้อนุโมทนาและกล่าวเรียงความเกี่ยวเนื่องต่อกัน จนเข้าสู่การขอให้ช่วยสนับสนุนกิจการพระพุทธศาสนาในแผ่นดินชมพูทวีป แด่พระสงฆ์ที่เดินทางเข้าไปทำหน้าที่… ไม่ว่าจะเป็นส่วนบุคคลหรือไปในนามองค์กรสงฆ์ หากพระคุณเจ้าเหล่านั้นประพฤติปฏิบัติถูกต้องทั้งตามพระธรรมวินัยและตามกฎหมาย …และได้กล่าวในอีกหลายเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศซึ่งได้ถูกบันทึกไว้ทั้งหมด

 

ในส่วนท่านเอกอัครราชทูตอินเดีย ก็ได้กล่าวแสดงทัศนะในบางตอนที่น่าพิจารณายิ่งว่า “…พวกเรามีความปีติยินดีมากที่ท่านได้นำร่มเงาแห่งปัญญาของท่านมาให้แก่พวกเรา …เรารู้สึกได้ว่าหุ้นส่วนของเรา เพื่อนของเราโดยธรรมชาติ ทั้งในเชิงความสืบเนื่องของภาษา วัฒนธรรม ศาสนา และความเป็นพี่น้องกันโดยธรรมชาติ คือ ชาวไทย ดังนั้น ประเทศไทยจึงเป็นศูนย์กลาง เป็นแกนกลางที่สำคัญสำหรับนโยบายการต่างประเทศของอินเดีย และสิ่งที่ท่านกูรูจีได้แสดงออกตลอดมานั้น นับเป็นเสาหลัก เป็นเสาเอกที่สำคัญยิ่งต่อการนำไปสู่การบรรลุเป้าหมายในทางการเมืองที่พวกเรามีหน้าที่ต่อประชาชนของเรา…”

“อีกประเด็นหนึ่ง คือ หากจะมีกรณีใดหรือความยุ่งยากใดที่พระสงฆ์ไทยต้องประสบในการเดินทางไปอินเดีย ก็ขอให้ท่านได้แจ้งให้เราทราบด้วย แม้จะไม่อาจมั่นใจได้ว่า เราจะสามารถแก้ปัญหาได้ทุกปัญหาที่เกิดขึ้น ด้วยอินเดียมีกฎหมายบังคับใช้หลายฉบับที่ว่าด้วยเชื้อชาติและชาติพันธุ์ที่ให้การคุ้มครองดูแลอยู่…”

ต่อมาสุดท้ายการพูดคุยกัน อาตมาได้เรียนให้ท่านทูตทราบเรื่องการเชิดชูเกียรติประวัติของ ดร.บี อาร์ อัมเบ็ดการ์ ที่นำชาวฮินดูกลุ่มจัณฑาลมากกว่าห้าแสนคนเปลี่ยนมาเป็นชาวพุทธ และด้วยผลงานการต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน ด้วยการออกแบบรัฐธรรมนูญการปกครองแผ่นดินของอินเดีย ที่มีการบรรจุหัวใจพระพุทธศาสนาลงไป จึงควรได้รับการชื่นชมจากประเทศพุทธศาสนาและประเทศในระบบประชาธิปไตยจากทั่วโลก ที่ปรารถนาการสร้างอำนาจธรรมเพื่อสิทธิเสรีภาพ ความเสมอภาค และภราดรภาพ ที่แท้จริง… ทั้งนี้ ทางรัฐมหาราษฎร์และศาสนิกชนที่เลื่อมใสในปฏิปทาของ ดร.อัมเบ็ดการ์ จะร่วมกันจัดมุมอนุสรณ์อัตโนประวัติของ ดร.อัมเบ็ดการ์ ไว้ในมุมสวนสาธารณะที่เหมาะสม…

ท่านเอกอัครราชทูตอินเดียได้แสดงความยินดีสนับสนุนและได้กล่าวปิดสรุปว่า “ขอกราบขอบพระคุณพระอาจารย์อีกครั้ง… แน่นอนว่าหากจะกล่าวถึงสัญลักษณ์ความร่วมมือระหว่างสองประเทศทั้งไทยและอินเดียในปัจจุบันแล้ว เราสามารถสื่อผ่าน ดร.อัมเบดการ์ ได้… อีกประการหนึ่งสำหรับพวกเรา (อินเดีย) พระอาจารย์ คือ พระอาจารย์ (Guruji) ของชาวอินเดีย เท่าๆ กับการเป็นพระอาจารย์ของชาวไทย เพราะท่านได้ทำสิ่งต่างๆ ให้แก่ประเทศอินเดียมากเสมอกับที่ทำให้กับประเทศไทยตามที่ปรากฏมา…”

เจริญพร

 

ความเห็นแก่ตัว สู่สังคมอยุติธรรม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

24 เมษายน 2559 เวลา 09:12 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/dhamma/428262

ความเห็นแก่ตัว สู่สังคมอยุติธรรม

โดย…พระอาจารย์อารยะวังโส

เจริญพรสาธุชนผู้มีใจอารีทั้งหลาย วันนี้อากาศร้อนมากจนนึกว่าอยู่แถบอินเดีย นึกถึงสมัยแขวนกลดใต้ต้นไม้ใกล้พระศรีมหาโพธิ์ เพื่อปฏิบัติบูชาเนื่องในสัปดาห์วิสาขบูชา ซึ่งกลางวันมองไปด้านไหนก็โล่งไปหมด เพราะความร้อนใกล้ 50Oc แถมลมร้อนที่เต็มไปด้วยขี้ฝุ่นหน้าแล้งจากเนรัญชราพัดเข้ามาเยือนเป็นระยะๆ ให้ลองชิมเล่นว่า รสชาติความร้อนในอินเดียเป็นอย่างไร

มองไปๆ รอบตัว ก็เห็นแต่ขอทานคนวรรณะต่ำ ที่มานั่งหลบร้อนใต้โคนไม้ มองหน้ากันไป มองหน้ากันมา แกคงศรัทธาอะไรก็ไม่ทราบ จึงลุกขึ้นมาหาพร้อมทั้งหยิบเหรียญรูปีเก่ามากองถวายด้านหน้าที่นั่ง จึงได้ประสาทไปตามภาษาธรรม เพื่ออนุโมทนาน้ำใจของแกที่ยากจนแล้วยังยอมสละแม้เป็นเงินเหรียญไม่กี่รูปี…

มีอยู่รายหนึ่ง ชื่อ ศกุนตลา เป็นผู้หญิงวัยกลางคนจากรัฐมหาราษฎร์ ได้นำคณะเข้ามากราบในตอนเช้าและปวารณาถวายที่ดินเพื่อขอให้ไปสร้างวัดเป็นศูนย์วิปัสสนาฯ ที่หมู่บ้านเขา …จึงรับอนุโมทนาไว้ แต่ไม่เคยไปติดตามเรื่อง เพราะไม่มีเจตนาไปสร้างวัดในอินเดียหรือในที่ไหน แม้ในเมืองไทย

วันนี้ในหลายๆ เมืองของอินเดีย อากาศไม่ร้อนเหมือนบ้านเรา ที่ระอุตั้งแต่เช้าจรดค่ำ คล้ายๆ กับที่พุทธคยา ราชคฤห์ ในรัฐพิหาร อินเดีย เข้าไปทุกที จนรู้สึกว่าไม่ค่อยรู้สึกต่างกันมากนัก

เรื่องอากาศร้อน… วิกฤตแล้ง ก็คงธรรมดาที่ต้องเผชิญเหมือนๆ กันไป เสมอกันเกือบทั่วโลก แต่สิ่งหนึ่งที่น่าชมเชยในชาวชมพูทวีปคือยังไม่แล้งน้ำใจ …การช่วยเหลือเกื้อกูล การมีเมตตากรุณาต่อกัน ยังเป็นไปตามปกติ เขาจึงอยู่ร่วมกันได้แม้ในบ้านหลังเดียวกัน แถม วัว ควาย แพะ แกะ หรือสัตว์ที่เขาเลี้ยง ที่เข้าไปอยู่ร่วมชายคาเดียวกันอย่างไม่รังเกียจต่อกันเลย

 

วันนี้ ในสังคมบ้านเรา ที่น่ากลัวกว่าอากาศร้อนจนวิกฤตแล้ง คือความเห็นแก่ตัว… ทั้งๆ ที่ ทางการประกาศว่าให้หยุดการทำนาหรือปลูกพืชที่ต้องใช้น้ำจำนวนมาก หันไปปลูกพืชผักเศรษฐกิจอย่างอื่นที่ใช้น้ำน้อย เพื่อการอยู่รอดทั้งเราและสังคม… แต่พ่อเจ้าประคุณทั้งหลายไม่ค่อยฟัง กลับดันทุรังปลูกพืชกันไปตามประสงค์ เรื่องของเรื่องจึงวุ่นวายหนักเข้าไปอีก เมื่อต้องแสวงหาน้ำ ที่บัดนี้แห้งจนเกือบจะติดก้นคลองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

เมื่ออากาศร้อน น้ำแล้ง… ชาวบ้านขาดน้ำใจต่อกัน อะไรๆ ก็เริ่มวุ่นวาย… สงครามชิงน้ำที่เคยเกิดขึ้นในสมัยพุทธกาลระหว่างโกลิยะกับศากยวงศ์ ที่ยุติไปด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระพุทธองค์… พร้อมจะกลับมาเกิดขึ้นในหลายพื้นที่… เพราะต่างฝ่ายต่างอ้างความจำเป็น จึงเป็นภาระของทางการที่ต้องจัดระบบการปันน้ำบริโภคให้เหมาะสม เพื่อป้องกันสงครามชิงน้ำในแล้ง (น้ำใจ) นี้

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญนอกจากการวางแผนป้องกันมิให้เกิดเหตุทะเลาะวิวาทแย่งชิงกันแล้วนั้น คือ การสร้างจิตสำนึกในทางที่ดี เป็นกุศล ให้ภาคประชาชนทุกหย่อมหญ้า โดยเฉพาะการสอนหลักทำความดีเพื่อประโยชน์ตนและผู้อื่น ที่สุดของการทำความดี ต้องมีความยุติธรรมเป็นหลักค้ำชู

เมื่อจะต้องเผชิญหน้าระหว่างความดีกับความยุติธรรม จะต้องเลือกความยุติธรรมเป็นที่ตั้ง ด้วยความดีนั้นต้องอนุโลมไปตามความยุติธรรม ซึ่งหลักธรรมที่จะรักษาความดี คือ การวางใจเป็นกลาง ทำจิตให้เสมอ จนเข้าถึงอุเบกขาธรรม ที่เว้นขาดจากอคติ ๔ เพื่อการดำเนินชีวิตไปอย่างไม่ล่วงธรรม ดังที่พระพุทธองค์ทรงประกาศความดีหรือแต่งตั้งพระสงฆ์รูปใดนั้น จะเป็นไปโดยธรรม แม้พระราหุลที่เป็นราชโอรส ก็ทรงใช้หลักความยุติธรรมในการพิจารณาตัดสินหรือแต่งตั้งเป็นเอตทัคคะ… มิใช่เป็นเพราะเป็นลูกหลานหรือนามสกุลเดียวกัน แบบสังคมเฮงซวยที่ชอบเรียกร้องให้ทำความดี แต่ไร้ความยุติธรรม… ซึ่งระบบตระกูลอุปถัมภ์นี้ไม่เคยสูญหายไปจากสังคมไทยเลย… เอวัง

เจริญพร

 

‘ไม่น่าเชื่อจริงๆ’… อนุสติ…จากนครมุมไบ!

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

17 เมษายน 2559 เวลา 09:02 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/dhamma/426990

‘ไม่น่าเชื่อจริงๆ’... อนุสติ...จากนครมุมไบ!

โดย…พระอาจารย์อารยะวังโส

เจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธามั่นคงในพระพุทธศาสนา อาตมาเพิ่งกลับจากการไปร่วมงานฉลอง ๑๒๕ ปี ชาตกาลของ ดร.บี อาร์ อัมเบ็ดการ์ เมื่อวันที่ ๑๔ เม.ย.ที่ผ่านมา ณ นครมุมไบ รัฐมหาราษฎร์ อินเดียโดยองค์กร The People’s Improvement Trust (TPIT) ที่ก่อตั้งโดยอัมเบ็ดการ์ ได้ฤกษ์เปิดโครงการก่อสร้างตึกสูง ๑๗ ชั้น ใจกลางนครมุมไบเพื่อเป็นสถานที่ทำงานสานอุดมการณ์อัมเบ็ดการ์ให้เป็นไปตามเจตนาดังคำกล่าวที่ว่า “Cultivation of Mind should be the ultimate aim of human existence”

การวางวิสัยทัศน์ พันธกิจ วัตถุประสงค์ ขององค์กรนี้ เป็นไปตามคตินิยมวิถีพุทธที่อัมเบ็ดการ์ศรัทธายิ่ง ดังที่ได้นำมหาชนชาวฮินดูในวรรณะจัณฑาลเปลี่ยนศาสนา ประกาศตนเป็นชาวพุทธ… และมุ่งใช้หลักธรรมมาพัฒนาสังคมให้มีจิตวิญญาณแห่งความยุติธรรม มีเสรีภาพ ภราดรภาพ และความเท่าเทียมกัน ภายใต้กฎหมายรัฐธรรมนูญของอินเดีย ที่ถูกบรรจุหัวใจพระพุทธศาสนาเอาไว้อย่างที่แม้ประเทศพุทธศาสนายังควรนำมาศึกษาในรัฐธรรมนูญวิถีพุทธว่ามีลักษณะเป็นอย่างไร…

ด้วยความเชื่อของอัมเบ็ดการ์ ที่ว่า ปัญหาของคนยากจน คนด้อยโอกาสทางสังคม จะหมดไป เมื่อทุกคนดำเนินชีวิตตามหลักธรรมในพุทธศาสนาด้วยการพึ่งตน…พึ่งธรรม คือ การศึกษาปฏิบัติธรรมเพื่อพัฒนาชีวิต ยกระดับจิตวิญญาณให้สูงขึ้น ซึ่งถึงเวลาแล้วที่สังคมฮินดูจะต้องเคารพถึงหลักความยุติธรรมและความเสมอภาค ในฐานะความเป็นมนุษยชาติที่เท่าเทียมกัน… มิได้จำกัดด้วยชนชั้น วรรณะ ชาติ ตระกูล และเพศ… ดังความเชื่อในศาสนาพราหมณ์

บนเวทีแห่งการจัดงานขององค์กร TPIT ในวันดังกล่าว จึงมีบุคคลสำคัญระดับประเทศ ได้แก่ มุขมนตรีของรัฐมหาราษฎร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ประธานกรรมการ ป.ป.ช. ฯลฯ… มาร่วมงานในครั้งนี้ โดยอาตมาได้รับนิมนต์ไปเจริญพระพุทธมนต์และแสดงปาฐกถาธรรม พร้อมทั้งกล่าวอำนวยอวยพร… สิ่งหนึ่งที่ประทับใจอาตมาอย่างยิ่ง คือ การขานรับสืบสานอุดมการณ์ของ ดร.บี อาร์ อัมเบ็ดการ์ รัตนบุรุษแห่งชมพูทวีปกึ่งพุทธสมัย ผู้ที่สามารถเข้าไปนั่งอยู่ในจิตวิญญาณของชาวอินเดียทุกชนชั้นได้อย่างสง่างาม แม้กระทั่งชาวฮินดูหรือพราหมณ์ที่เคยรังเกียจพวกอัมเบ็ดการ์

 

จึงไม่แปลกที่นักการเมืองใหญ่ระดับมุขมนตรีของรัฐ (Chief Minister) หรือแม้แต่นายกรัฐมนตรีนเรนทรา โมดี ของรัฐบาลอินเดีย จะประกาศชื่นชม บูชาคุณของอัมเบ็ดการ์ด้วยจิตคารวะ ที่แสดงออกถึงความ
ประทับใจในปฏิปทาและอุดมการณ์ของบุคคลที่ชาวอินเดียขนานนามว่า The Great Son of India …รัฐบาลแห่งรัฐมหาราษฎร์ อินเดีย ที่มีประชากรมากกว่าร้อยล้านคน จึงพร้อมอนุมัติเงินสนับสนุนถึง ๗๐๐ ล้านรูปี เพื่อการพัฒนาโครงการขององค์กร TPIT อย่างไม่ลังเล และจะเร่งดำเนินการเติมเต็มฝันอัมเบ็ดการ์ให้สัมฤทธิผล

การกล่าวชื่นชมประวัติและผลงานของอัมเบ็ดการ์ว่าเป็นบุคคลสำคัญระดับโลก แสดงให้เห็นถึงอารยธรรมของชาวชมพูทวีปที่ไม่เคยเลือนหาย อันเป็นไปตามหลักอปจายนธรรม… ที่น่านำมาเป็นกรณีศึกษาอย่างยิ่ง เมื่อเปรียบเทียบกับพฤติกรรมบุคคลในสังคมบ้านเรา ที่นับวันความอ่อนน้อมถ่อมตน การเคารพผู้ใหญ่ การเชิดชูผู้มีพระคุณต่อสังคมประเทศชาติ เริ่มเจือจางเลือนหายไป ด้วยอำนาจไฟโลภะ ที่แปลงค่าเป็นไฟโทสะ สร้างอำนาจมานะ ทิฏฐิ เข้าครอบครองจิตใจ จนภาครับรู้ของสังคมล้มเหลวจากมนุษยธรรม อันน่าวิตกอย่างยิ่ง โดยเฉพาะปรากฏการณ์ปัจจุบันที่เกิดขึ้นในเด็กๆ เยาวชนทุกครัวเรือน…

ไม่น่าเชื่อว่า ไฟริษยา อาฆาต พยาบาท กลับถูกจุดให้ลุกโพลงในสังคมที่เคยสงบร่มเย็น อุดมด้วยสมณพราหมณ์ผู้ทรงคุณธรรม ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่า มันล้มเหลวไปขนาดนั้นได้อย่างไร แม้ในหมู่สมณพราหมณ์ ไม่น่าเชื่อจริงๆ!!

เจริญพร

 

พระธรรมวินัย เพื่อความเกื้อกูล มิใช่การทำลาย!!

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

10 เมษายน 2559 เวลา 11:04 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/dhamma/425997

พระธรรมวินัย เพื่อความเกื้อกูล มิใช่การทำลาย!!

โดย…พระอาจารยอารยะวังโส

เจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธามั่นคงในพระพุทธศาสนา ช่วงนี้สภาพร่างกายที่ใช้งานมาอย่างหนักหน่วง เริ่มออกอาการแสดงสัจธรรมที่ว่า สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง … ธรรมทั้งหลายไม่ใช่ตัวตน จึงต้องเข้ารับการรักษาจากแพทย์เพื่อซ่อมแซมร่างกายให้มีสภาพดำรงอยู่ จะได้ใช้ประโยชน์ในการปฏิบัติธรรม โดยกำหนดดีเดย์ในวันที่ ๑๐ เม.ย.นี้ ณ โรงพยาบาลจุฬาฯ เพื่อจะได้ออกมาใช้งานต่อในวันที่ ๑๓-๑๔ เม.ย. ที่ได้รับนิมนต์ไปทำหน้าที่เป็น Guruji ให้ชาวพุทธในอินเดียที่มีปีติยินดีกันยิ่ง เนื่องในการวางศิลาฤกษ์ตึกสูง ๑๗ ชั้น กลางนครมุมไบ รัฐมหาราษฎร์ อินเดีย ขององค์กร TPIT (The People’s Improvement Trust) ที่ก่อตั้งโดย ดร.บี อาร์ อัมเบด การ์ ที่ชาวอินเดียขนานนามเขาว่า “The Great Son of India”

วันที่ ๑๔ เม.ย. ๒๕๕๙ ตรงกับวันคล้ายวันเกิดของเขา ซึ่งในปีนี้ครบ ๑๒๕ ปี ชาตกาล ดร.บี อาร์ อัมเบดการ์ ชาวพุทธในอินเดียจึงพร้อมใจที่จะจัดงานครั้งยิ่งใหญ่ในวันที่ ๑๔ เม.ย.นี้ ในงานดังกล่าว โดยมี Chief Minister ของรัฐมหาราษฎร์มาเป็นประธาน และมีอาตมานำเจริญพระพุทธมนต์ ให้ธรรมเทศนาสู่การเจริญภาวนาในช่วงต้น และการกล่าว อวยพรปิดท้าย

เริ่มเข้าสู่ปักษ์ที่ ๒ ฤดูร้อน ได้อ่านข่าวชิ้นเล็กๆ จากหนังสือพิมพ์ เรื่องที่มีการไปยื่นคำร้องกล่าวหาพระผู้ใหญ่รูปหนึ่งว่า ล่วงละเมิดพระธรรมวินัยใน ๒ ข้อ คือ ๑.ได้รับเงินและสะสมไว้ในบัญชีธนาคาร… ๒.นำเงินของตนเองที่มีอยู่ในบัญชีธนาคารไปซื้อรถเบนซ์โบราณที่เป็นข่าว โดยผู้ยื่นระบุคำร้องว่า… เป็นการล่วงละเมิดพระธรรมวินัยในสิกขาบทที่ ๘ และ ๙ หมวดโกสิยวรรค…

จริงๆ แล้ว เรื่องการรับเงินทองของพระภิกษุในปัจจุบันนั้น โดยทั่วไปท่านมีกัปปิยการกหรืออุปัฏฐากผู้แสดงตนหรือลูกศิษย์ เป็นผู้รับเป็นภาระธุระตามพุทธานุญาต เมื่อมีกล่าวปวารณาถวายปัจจัยอันเป็นมูลค่าจำนวนเท่านั้นบาท ที่พระภิกษุสามารถเรียกใช้เป็นกัปปิยภัณฑ์อันสมณะพึงควรบริโภคได้ ก็จะเรียกจากอุปัฏฐากหรือลูกศิษย์ที่ได้แสดงตนและน่าไว้วางใจ มีความรู้ความเข้าใจในพระธรรมวินัย เพื่อช่วยกันรักษาความบริสุทธิ์ให้กับพระภิกษุที่มั่นคงในการประพฤติพรหมจรรย์

 

โดยทั่วไปจะพิจารณาว่า พระท่านรับเงินทองหรือไม่นั้น จึงต้องลงลึกไปในรายละเอียด โดยมีเจตนาเป็นตัวชี้วัด ดังเช่นมีญาติโยมเอาซองเงินไปเสียบวางไว้ในพานดอกไม้ แล้วน้อมถวายพระภิกษุที่เคารพศรัทธา… พระท่านรับไปโดยมิได้ทราบว่าเป็นซองเงิน และเมื่อมาทราบภายหลังก็ได้สละไป ให้ไปเข้าสู่ส่วนการปวารณาของญาติโยม เช่น เป็นเงินบำรุงค่าน้ำค่าไฟที่มีกรรมการวัดดูแล… ก็ย่อมไม่บกพร่องด้วยเจตนา แต่ถ้าท่านรู้… ท่านเห็น… ท่านทราบ หรือเพียงแค่สงสัย แต่ยังรับอย่างมีเจตนา หรือขาดการพิจารณาด้วยจงใจ ทั้งๆ ที่สงสัยแล้วยังกระทำ… อย่างนี้เสียศีลแน่นอน

ความบกพร่องผิดพลาดจนเสียศีลในข้อนี้ สามารถทำคืนกลับได้ ด้วยการเปิดเผยต่อเพื่อนภิกษุ โดยต้องสละวัตถุต้นเหตุนั้นไปตามธรรมวิธี หากไม่สละวัตถุนิสสัคคีย์นั้น การปลงชำระอาบัติ (บาป) เพื่อทำคืนกลับตามวินัยนั้น ไม่เป็นผล

จริงๆ แล้ว เรื่องการกล่าวหาอาบัติใดๆ ต่อพระภิกษุนั้น ควรจะไปดำเนินการ ณ วัดสังกัดของพระรูปนั้น เพื่อฟังความชี้แจงจากท่านในแต่ละข้อกล่าวหานั้นๆ  ที่สำคัญควรทำด้วยเจตนาที่บริสุทธิ์ เพื่อรักษาพระรูปนั้นมิให้เสียหายในพระวินัย และเพื่อปกป้องพระพุทธศาสนาด้วยจิตที่มีเมตตาคารวะและเคารพในพระธรรมวินัยอย่างแท้จริง มิใช่เป็นไปในวิถีการเมือง ที่มุ่งทำลายกันจนขาดความบริสุทธิ์ด้วยเจตนาของผู้กระทำนั้นๆ

เจริญพร

 

โทชิยูกิ อิโนะโกะ นักสร้างสรรค์แห่งศตวรรษ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

05 กรกฎาคม 2559 เวลา 10:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/441185

โทชิยูกิ อิโนะโกะ นักสร้างสรรค์แห่งศตวรรษ

โดย…ตุลย์ จตุรภัทร

ใครว่าโลกของเด็กไม่สนุกสำหรับผู้ใหญ่!

ในฐานะที่เราเป็นผู้ใหญ่ เราอาจต้องเปลี่ยนความคิด เมื่อเราได้เดินทางเข้าสู่สวนสนุกอินเตอร์แอ็กทีฟ (พร้อมกับเด็กๆ) ที่ใช้ชื่อว่า ทีมแล็บ ไอส์แลนด์ ที่ตั้งอยู่ชั้น 3 ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ซึ่งถือว่าเป็นสวนสนุกที่ผสมผสานทั้งศิลปะ วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีเข้าไว้ด้วยกัน

เรามีโอกาสได้พูดคุยกับ โทชิยูกิ อิโนะโกะ วัย 39 ปี ผู้ก่อตั้ง ทีมแล็บ อินคอร์ปอเรต โดยจุดเริ่มต้นของชายหนุ่มคนนี้ เริ่มต้นเมื่อเขาจบการศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี 2001 และได้ก่อตั้งทีมแล็บในปีเดียวกัน โดยเขาได้เผยว่า ทีมแล็บดังกล่าว คือกลุ่มนักเทคโนโลยีจากหลากหลายแขนง ไม่ว่าจะเป็นนักเขียนโปรแกรม วิศวกรฮาร์ดแวร์ นักวาดการ์ตูนแอนิเมชั่น ศิลปิน นักคณิตศาสตร์ สถาปนิก นักออกแบบเว็บไซต์ นักออกแบบกราฟฟิก และบรรณาธิการ ซึ่งการทำงานของทีมแล็บนี้ ตั้งเป้าจะกำจัดขอบเขตของศิลปะ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และความสร้างสรรค์นั่นเอง

“ในตอนนั้น เรากำลังสร้างสรรค์งานแสดงผลงานศิลปะ แต่เราไม่ค่อยมีโอกาสได้จัดนิทรรศการมากนัก และไม่สามารถจินตนาการได้ว่า จะจัดการรายจ่ายและรักษากลุ่มด้วยการจัดเพียงนิทรรศการได้อย่างไร ในทางกลับกันผมเชื่อในพลังของเทคโนโลยีดิจิทัลและความสร้างสรรค์อย่างหนักแน่น ผมรักและหลงใหลมันอย่างแท้จริง เราแค่ต้องการจะสร้างอะไรใหม่ๆ โดยไม่มีการแบ่งแยกให้มันเฉพาะเจาะจง ในขณะที่เราหารายได้จากงานเสริมอื่นๆ เพื่อพยุงทีมแล็บที่ก็เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกลายมาเป็นกลุ่มนักเทคโนโลยีที่สร้างสรรค์ทีมแล็บ ไอส์แลนด์นี้ขึ้นมา”

ทีมแล็บ ไอส์แลนด์ ที่ถือเป็นสวนสนุกอินเตอร์แอ็กทีฟ ได้ถูกสร้างสรรค์ขึ้นมาที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในนิทรรศการ 10 อันดับแรก ประจำปี 2015 ด้านสื่อครีเอทีฟดิจิทัลที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกในนิตยสาร Designboom “สวนสนุกอินเตอร์แอ็กทีฟนี้ เราต้องการสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นโรงเรียนของศตวรรษที่ 21 เพื่อเด็กๆ จะได้กลายเป็นคนสร้างสรรค์และร่วมมือกันพัฒนาสิ่งใหม่ๆ ต่อไป”

โทชิยูกิ เผยว่า การทำงานในครั้งนี้ของทีมแล็บ คือ การได้แบ่งปันความคิดสร้างสรรค์ให้แก่ผู้อื่นด้วยทัศนคติด้านบวกผ่านศิลปะดิจิทัล และสามารถสร้างสถานที่ที่เราทุกคนจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับการทำงานร่วมกันอย่างสร้างสรรค์ผ่านศิลปะดิจิทัลได้

“การทำงานหลายอย่างในทุกวันนี้ขึ้นอยู่กับเครื่องจักร อย่างไรก็ตามมันมีหลายสิ่งหลายอย่างที่มีเพียงมนุษย์ที่สามารถทำได้ เช่น ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ซึ่งสิ่งนี้จะมีค่ามากขึ้นในอนาคต เช่นเดียวกับผู้คนในทุกวันนี้ที่ถูกทำให้ติดสมาร์ทโฟน ซึ่งหมายความว่าผู้คนจะรู้สึกโดดเดี่ยวและแยกตัวออกไป หากมนุษย์ดำรงอยู่ในโลกนี้โดยได้เรียนรู้ผ่านประสบการณ์ที่ประสบร่วมกับผู้อื่น ที่ใช้ทั้งความคิดและร่างกายของพวกเขา และประสบความสำเร็จผ่านการทำงานร่วมกัน ซึ่งได้พัฒนาสังคมที่พวกเขาอาศัยอยู่ ผมเชื่อว่าประสบการณ์การร่วมมือกันอย่างสร้างสรรค์นี้ มันจะเป็นประสบการณ์ที่สำคัญมากสำหรับเราทุกคนในการเป็นมนุษย์”

สำหรับทีมแล็บ หรือสวนสนุกอินเตอร์แอ็กทีฟนี้ โทชิยูกิ ได้บอกเล่าว่า ได้ถูกสร้างสรรค์ขึ้นเป็นโซนๆ ไป โดยแต่ละโซนจะมีคอนเซ็ปต์ที่แตกต่างกันออกไป เช่น โซน “Sketch Town” มีวัตถุประสงค์ให้ผู้ชมได้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างภาพสองมิติและภาพสามมิติ เนื่องด้วยความแตกต่างที่ว่านี้ ส่งผลให้คนเรามองสิ่งต่างๆ แปลกออกไป “โดยปกติแล้ว มนุษย์เรามักจะถ่ายทอดไอเดียต่างๆ ลงบนกระดาษ ซึ่งเป็นการจำกัดไอเดียให้อยู่แค่ในรูปสองมิติ แต่ในยุคดิจิทัลที่คนเราใช้อินเทอร์เน็ตในชีวิตประจำวัน เราควรจะปรับเปลี่ยนให้ความคิดของเราไม่จำกัด และมีหลากหลายมิติมากขึ้นเหมือนกับอินเทอร์เน็ต”

 

สำหรับโซน “Light Ball Orchestra” และโซน “Create! Hopscotch for Geniuses” นั้น โทชิยูกิ เผยว่า มีวัตถุประสงค์ให้ผู้ชมได้มีความรู้เกี่ยวกับศักยภาพของร่างกายตนเอง “ปกติแล้ว เมื่อพูดถึงคำว่า ความรู้ เรามักนึกถึงการได้เรียนรู้ข้อมูลต่างๆ โดยที่ร่างกายเรานั้นอยู่เฉยๆ แต่จริงๆ แล้วเราสามารถรับรู้ข้อมูลได้มากขึ้นเมื่อขยับร่างกายไปพร้อมๆ กัน ซึ่งทั้งสองโซนนี้ได้มีกิจกรรมที่จะส่งเสริมให้ผู้เล่นนั้นขยับตัวไปพร้อมๆ กับการคิดตามไปด้วย นอกจากนี้ยังมีโซน ‘Hopscotch’ ที่จะทำให้คุณคิดถึงรูปแบบต่างๆ ในขณะที่กระโดด ในโซน ‘Light Ball Orchestra’ คุณอยู่ในพื้นที่กับคนอื่นๆ โดยที่ไม่แบ่งฝ่าย คุณไม่สามารถควบคุมพวกมันได้ แต่คุณสามารถเคลื่อนร่างกายไปในที่ที่เหมือนกัน ขณะที่ประมวลผลการเคลื่อนไหวได้ครับ”

เราได้ตั้งคำถามถามโทชิยูกิว่า ทำไมคนไทยถึงต้องพาลูกพาหลานมาทีมแล็บ และลูกหลานเราจะได้อะไรจากทีมแล็บกลับไปบ้าง เขาบอกเล่าด้วยรอยยิ้มว่า เด็กๆ จะได้รับทักษะด้านความคิดสร้างสรรค์ การทำงานเป็นทีม และความรู้ทางกายภาพ “สังคมจะเปลี่ยนแปลงอย่างจริงจัง เพราะเทคโนโลยีกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว อาชีพมากมายถูกทดแทนด้วยเครื่องจักร 30 ปีต่อจากนี้ เด็กๆ จะสร้างสรรค์อาชีพใหม่ๆ ที่เราไม่เคยนึกถึงมาก่อน สังคมในอนาคตจะให้คุณค่ากับทักษะที่มนุษย์มี โดยเฉพาะความสร้างสรรค์ มนุษย์เป็นคนสร้างสรรค์โดยธรรมชาติ ระบบการศึกษาปัจจุบันสอนว่า มีคำตอบที่ถูกเพียงข้อเดียว ส่วนข้ออื่นๆ คือผิด  อิสรภาพในการพูด การเป็นตัวของตัวเองที่แตกต่างจากทั่วๆ ไปถูกตัดสินว่า ไม่ใช่เป็นเพียงสิ่งที่ไม่เหมาะสม แต่เป็นสิ่งที่ผิด การถูกสอนให้กลัวการทำผิดพลาดเช่นนั้น ทำให้ความคิดสร้างสรรค์ค่อยๆ หายไป”

นอกจากนี้ โทชิยูกิ ยังเผยอีกว่า ในโลกแห่งความจริง คำตอบไม่ได้มีเพียงหนึ่งเดียว และสิ่งอื่นๆ จะผิด ความเป็นไปได้ของคำตอบเป็บสิ่งที่ไม่สิ้นสุด คำตอบที่ถูกต้อง เป็นสิ่งที่ทำให้คนอื่นมีความสุข นั่นคงเป็นคำตอบใหม่สำหรับทุกคำถาม

“ความคิดสร้างสรรค์เป็นการปฏิสัมพันธ์รอบด้าน มันไม่มีการแบ่งประเภทหรือขอบเขต ไม่มีผิดหรือถูก มีเพียงความสามารถที่จะเอาชนะคำถาม การทดสอบถูกทำแบบตัวต่อตัว และแต่ละคนถูกประเมินค่าโดยความสามารถของพวกเขา ภายในจิตใต้สำนึก เราถูกหล่อหลอมให้คิดอย่างแบ่งแยก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในปัจจุบันมากมายถูกทำให้ติดสมาร์ทโฟน สมองของพวกเขาอาจจะถูกติดต่อกับคนอื่นผ่านการใช้สมาร์ทโฟน แต่ร่างกายกลับถูกปล่อยให้โดดเดี่ยว การเป็นมนุษย์ต้องผ่านประสบการณ์ชีวิต และเรียนรู้คนอื่นที่พวกเขาพบเจอด้วยร่างกายและสติปัญญา สังคมถูกสร้างโดยการสร้างสรรค์ที่ร่วมมือกัน ประสบการณ์ที่ถูกสร้างสรรค์และการทำงานเป็นทีมหรือโคครีเอทีฟถูกทำให้เชื่อว่ามีคุณค่ากับเรามาก”

ท้ายสุด โทชิยูกิ ได้บอกเล่าถึงหลักในการดำเนินชีวิตและการทำงานของเขาไว้ว่า เขาอยากจะทำอะไรสักอย่างที่มีความหมายกับมนุษยชาติ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ก็ตาม “ถ้าอนาคตของเราสามารถมุ่งไปในทางที่ดีได้ ที่เป็นแบบที่ทำให้เราตื่นเต้น ผมก็อยากเป็นส่วนหนึ่งของมัน คติประจำชีวิตของผม คือ ถ้าเวลาที่เราตื่นขึ้นมา ส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับการทำงาน สิ่งที่ดีที่สุด คือ คุณต้องทำงานที่คุณสามารถสนุกไปกับมันได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผมในตอนนี้ คือ ทีมแล็บ และสมาชิกทีมในทีมแล็บของผมครับ (ยิ้ม)”

 

พิริยะ กุลกาญจนาชีวิน คนเบื้องหลัง TEDx Bangkok

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

04 กรกฎาคม 2559 เวลา 11:21 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/441018

พิริยะ กุลกาญจนาชีวิน คนเบื้องหลัง TEDx Bangkok

โดย…กาญจนา อายุวัฒน์ธนชัย ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

การเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่อาจเกิดจากคนตัวเล็กที่คิดอยากเปลี่ยนแปลง อย่างเวที เท็ดเอ็กซ์ (TEDx) ที่ได้รวมคนและความคิดที่หลากหลายเพื่อสร้างแรงกระเพื่อมให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งในระดับบุคคล สังคม และโลก

เท็ดเอ็กซ์ กรุงเทพฯ จะทำหน้าที่นั้นอีกครั้งในอีกไม่กี่วันข้างหน้า มีคนเบื้องหลังสำคัญอย่าง พิริยะ กุลกาญจนาชีวิน หนุ่มไฟแรงวัย 24 ปี ผู้ทำหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์ เขาคือคนจัดการเรื่องราวทั้งหมดบนเวทีซึ่งเป็นหัวใจของงาน

เท็ดทอล์ก (TED Talk) เกิดขึ้นครั้งแรกที่อเมริกา ย่อมาจาก เทคโนโลยี (Technology) ความบันเทิง (Entertainment) และการออกแบบ (Design) เป็นเวทีให้คนที่มีชื่อเสียงในด้านต่างๆ มาแบ่งปันความคิดแก่คนทั่วไปผ่านการพูด 18 นาที จากนั้นได้แตกไลน์เป็น เท็ดเอ็กซ์ โดยได้ออกแบบแพลตฟอร์มการทอล์กในแบบฉบับของเท็ดขึ้นมา เพื่อนำไปใช้ที่ไหนก็ได้ และใครก็ได้สามารถขอลิขสิทธิ์จากบริษัทแม่ที่นิวยอร์กผ่านระบบออนไลน์แล้วนำมาจัดที่เมืองของตน สำหรับประเทศไทยเคยมีเท็ดเอ็กซ์ เชียงใหม่ จัดขึ้นเมื่อปี 2556 และเท็ดเอ็กซ์ กรุงเทพฯ ที่เพิ่งเกิดเมื่อปีที่แล้ว และจะจัดเป็นปีที่ 2 ในวันที่ 20 ส.ค.นี้

ค้นพบตัวเอง

หลังจบการศึกษาปริญญาตรี พิริยะได้ไปสัมภาษณ์งานหลายที่ แต่ก็เกิดคำถามขึ้นกับตัวเองหลายครั้งว่า จะตื่นขึ้นมาทำงานประจำจริงหรือ จนกระทั่งจุดเปลี่ยนก็เกิดขึ้นเมื่อเขาเป็นอาสาร่วมงานกับเท็ดเอ็กซ์ เชียงใหม่ ในตำแหน่งผู้จัดการอีเวนต์ มีหน้าที่ดูแลแทบทุกอย่างตั้งแต่คุยกับสปีกเกอร์ จองตั๋วเครื่องบิน คุยกับคนงาน และได้มีโอกาสเป็นผู้ช่วยทำเนื้อหาซึ่งหลายคนมองว่า เขาทำสิ่งนั้นได้ดี

“ศาสตร์นี้เรียกว่า คิวเรชั่น (Curation) แปลเป็นไทยคือ ภัณฑารักษ์ หรือคนที่จัดวางสิ่งของในพิพิธภัณฑ์ แต่สำหรับผม ผมเป็น สตอรี่ คิวเรเตอร์ (Story Curator) มีหน้าที่จัดเรียงเหมือนกัน แต่สิ่งของของผมคือ ชีวิตคน ไอเดียคน ความรู้คน จัดวางบนเวทีที่สามารถเป็นได้ทั้งหอประชุม ทุ่งนา ภูเขา หรือที่ไหนก็ได้ จัดเรียงเรื่องราวของสปีกเกอร์ เรื่องราวบนเวที และขัดเกลาให้มันมีพลังมากที่สุด” เขา กล่าว

ภัณฑารักษ์

หลังจากจบงานที่เชียงใหม่ เขาและคนอื่นๆ ที่ทำงานร่วมกัน หนึ่งในนั้นคือ โอ-อรรณวุฒิ ลีไพศาลสุวรรณา ผู้ถือลิขสิทธิ์เท็ดเอ็กซ์ (License Holder) จุดประกายไอเดียว่าจะทำเท็ดเอ็กซ์ในกรุงเทพฯ โดยปี 2558 เป็นธีม Catching the Ripples ด้วยความเชื่อว่า คนตัวเล็กๆ สามารถสร้างแรงกระเพื่อมอันกว้างใหญ่ได้

“คนสมัยนี้หรือสังคมสมัยนี้ จะไม่ถูกชี้นำด้วยคนใหญ่โตคนใดคนหนึ่ง แต่มาจากคนเล็กๆ อย่างพวกเรานี่แหละ ที่เป็นคลื่นเล็กๆ ให้สังคมเคลื่อนไปทางใดทางหนึ่งพร้อมๆ กัน ถ้าอยากรู้ว่าคลื่นใหญ่จะเคลื่อนไปทางไหน ให้ดูที่แรง
กระเพื่อมเล็กๆ”

ส่วนปีนี้ชื่อธีม Learn-Unlearn-Relearn ได้รับแรงบันดาลใจมาจากแนวคิดที่ว่า ความไม่รู้หนังสือของคนสมัยนี้ ไม่ใช่คนที่อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ แต่คือคนที่ไม่สามารถเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เสมือนน้ำเต็มแก้ว

“เราเชื่อว่าคนในสังคมจะมีชุดความคิดของตัวเอง เช่น คนสวยต้องเป็นแบบนี้ คนดีต้องเป็นแบบนี้ แต่จริงๆ แล้วมันอาจจะมีอีกมุมมองอื่นที่ถ้าเรามองในมุมที่ต่างออกไป อาจจะทำให้สังคมขับเคลื่อนไปในทางที่ดีขึ้นได้”

สปีกเกอร์

ปีนี้ประกอบด้วย สปีกเกอร์ 16 คน โดยไม่ได้คัดเลือกจากการแบ่งสาย แต่เกิดจากการระดมสมองจากสิ่งที่เป็นปัญหา แล้วคิดว่าอะไรจะแก้หรือลดปัญหานั้น และค่อยไปตามหาคำตอบจากสปีกเกอร์ ซึ่งบุคคลนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นคนโด่งดัง แต่เป็นใครก็ได้ที่มีความคิดดีและมีวิธีสร้างสรรค์

ประเด็นที่พบมีหลากหลาย เช่น เรื่องอนาคตของลูก มาจากแนวคิดที่ว่าพ่อแม่สมัยนี้พยายามเลี้ยงลูกให้สมบูรณ์แบบ จึงเกิดเป็นคำถามขึ้นว่า นี่คือความหวังดีหรือเป็นการเติมเต็มในสิ่งที่พ่อแม่ขาดหายไปเมื่อครั้งยังเป็นเด็กเหมือนลูก

เรื่องประเด็นเพศทางเลือกในสังคมไทยที่คนยังมีมายาคติอย่าง ทอมต้องอารมณ์รุนแรง กระเทยต้องบ้าเซ็กซ์ ซึ่งเป็นการตีตราคนด้วยชุดความคิดของตัวเอง และเรื่องไทยประยุกต์ว่า การนำวัฒนธรรมไทยมาประยุกต์ให้ร่วมสมัยจะเรียกว่าการรักษาหรือทำลายตัวตนกันแน่

“เราไม่ได้ตัดสินว่าอะไรถูกอะไรผิด แต่เราจะทำให้เห็นมุมมองที่หลากหลาย สิ่งที่สปีกเกอร์พูดไม่จำเป็นต้องถูกเสมอไป ไม่ได้แปลว่าเขาเก่งที่สุดเสมอไป แต่เขาเป็นคนที่ลงมือทำอะไรบางอย่าง ซึ่งควรค่าให้เรามองคิดพิจารณา และสุดท้ายแล้วคนฟังจะเป็นคนเลือกเอง”

พลัง

เท็ดเอ็กซ์จะไม่ประกาศรายชื่อสปีกเกอร์เพื่อวัตถุประสงค์สำคัญ คือ อยากให้คนซื้อบัตรเพราะอยากฟังความคิด ไม่ใช่เพราะสปีกเกอร์ ซึ่งการรับฟังความคิดที่หลากหลายอาจทำให้เกิดบทสนทนาแลกเปลี่ยนกับคนข้างๆ และเกิดความเข้าใจว่าแม้จะชอบต่างกันแต่ก็ยังนั่งข้างๆ กัน ซึ่งนั่นอาจนำพาสังคมไปสู่จุดที่ดีกว่าทุกวันนี้

“เราอยากสร้างสังคมที่อิงจากความคิดมากกว่าอิงจากบุคคลหรือชื่อเสียง เราอยากสร้างสังคมที่คนให้ค่าแก่คนตัวเล็ก” เขา กล่าวถึงเป้าหมายสูงสุด

“ภาพที่ผมตั้งเป้าหมายไว้ คือ ภาพพี่วินมอเตอร์ไซค์เปลี่ยนจากนั่งเล่นตารางหมากรุกมาเป็นนั่งดูเท็ด และทอล์กนั้นอาจสร้างการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างในตัวพวกเขาก็ได้ เพราะสปีกเกอร์ที่อยู่บนเวทีก็เป็นคนธรรมดาเหมือนกับเรา เขาเป็นคนในระนาบเดียวกับเรา ซึ่งวันหนึ่งคุณอาจเป็นคนขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีก็ได้”

การเปลี่ยนแปลง

หนึ่งปีผ่านไป เท็กเอ็กซ์กลายเป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วและสร้างแรงบันดาลใจให้คนไม่มากก็น้อย อย่างพิริยะได้สร้างบริษัท โกลว์ (Glow) ร่วมกับเพื่อนที่เป็นอาสา เพราะได้รับพลังจากเท็ดเอ็กซ์เมื่อปีที่แล้ว

“ทุกครั้งที่ได้คุยกับสปีกเกอร์จะรู้สึกตื่นเต้น และรู้สึกสนุกกับการทำงานกับทีมอาสาทุกคน จนเกิดความคิดว่า ถ้าตื่นขึ้นมาได้ทำงานแบบนี้ทุกวันก็คงดี” เขา เล่า

“จนกระทั่งเมื่อจบงานเท็ดเอ็กซ์ วันรุ่งขึ้นต่อมาก็ตัดสินใจลาออกจากงานประจำเลย โดยที่ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไร รู้แต่ว่าอยากทำงานลักษณะนี้ จึงคิดกับ ป่าน อาร์ตไดเรกเตอร์อาสาที่เคยเป็น
ฟรีแลนซ์รับดีไซน์งานได้เงินเยอะมาก คุยกันว่าอยากรับงานสร้างอีเวนต์ที่สามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงในสังคม สร้างงานที่มีความหมาย และสร้างประโยชน์ให้ใครสักคนและสังคมในวงกว้าง”

กลายเป็นว่าเท็ดเอ็กซ์ได้สร้างแรงบันดาลใจให้คนหลังเวที ทำให้เขากล้าลุกขึ้นมาทำสิ่งใหม่ กล้าสร้างการเปลี่ยนแปลงที่จะเป็นแรงบันดาลใจต่อไปได้ไม่รู้จบ ซึ่งแท้จริงแล้วเขา ก็คือ แรงกระเพื่อมเล็กๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งในการกำหนดทิศทางคลื่นใหญ่ ซึ่งสามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงในสังคมต่อไป และอาจจะยิ่งใหญ่ระดับโลก

 

นิโคลาส์ เพลลัว หยุดหัวใจไว้ที่ขนม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 กรกฎาคม 2559 เวลา 11:25 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/440625

นิโคลาส์ เพลลัว หยุดหัวใจไว้ที่ขนม

โดย…พุสดี สิริวัชระเมตตา ภาพ ทวีชัย ธวัช ปกรณ์

แม้ใจจะฝักใฝ่ในการเป็นเชฟขนมมาตลอด แต่ตลอดชีวิตการเป็นเชฟของ นิโคลาส์ เพลลัว หัวหน้าแผนกครัวเบเกอร์รี่ของโรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ กลับไม่เคยไปฝึกทำขนมกับเชฟขนมเก่งๆ ที่ยกให้เป็นไอดอล เพราะมองว่าการทำขนมอาศัยหลักพื้นฐานบวกกับการสร้างสรรค์ของเชฟ เขาจึงเลือกไปสั่งสมฝีมือด้วยการเรียนรู้งานครัวผ่าน 2 เชฟมิชลินชื่อดัง พร้อมตักตวงเอาประสบการณ์มาหล่อหลอมให้เขาเป็นเชฟขนมที่มีเอกลักษณ์ในการทำขนมที่ไม่เหมือนใคร

เชฟนิโคนิลาส์ เริ่มแนะนำตัวให้เรารู้จักด้วยการพาย้อนวันวานวัยเด็กว่าเขาหลงใหลในการทำอาหารตั้งแต่อายุ 10 ขวบ เขามักตามแม่เข้าไปในครัวเพื่อเป็นทั้งลูกมือทำอาหารและเป็นผู้ช่วยชิม จนเมื่ออายุ
17 ปี เขาตัดสินใจเริ่มต้นทำตามความฝันด้วยการไปฝึกงานในครัว 4 ปี และฝึกเป็นเชฟทำขนมอีก 1 ปี ก่อนจะเริ่มต้นทำงานแรกในร้านเค้กที่เมืองนีซ

 

“สมัยเป็นเชฟใหม่ผมอยากเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง เป้าหมายของผมคือการไปปารีส เพราะที่ปารีสเต็มไปด้วยโอกาสใหม่ๆ มากมายในชีวิต ผมตัดสินใจส่งประวัติส่วนตัวไปสมัครงานตามร้านมิชลินต่างๆ แต่ไม่มีที่ไหนมีตำแหน่งไหนว่าง สุดท้ายผมโชคดีไปได้ทำงานกับ เชฟปิแอร์ กานแยร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นเจ้าของร้านอาหารมิชลินสตาร์มากมายทั้งในฮ่องกง มาเก๊า เบอร์ลิน ลอนดอน และปารีส”

เชฟนิโคลาส์ บอกว่า เขาทำงานกับเชฟปิแอร์ 10 ปี แรกๆ ก็เริ่มจากช่วยงานในครัว จนในที่สุดจึงได้มีโอกาสไปดูแลในส่วนร้านขนม

“ตอนที่ผมตัดสินใจมาร่วมงานกับปิแอร์มีหลายเหตุผลด้วยกัน เขาเป็นเชฟที่ดังมากแถมยังเป็นคนบ้านเดียวกับผม คนในเมืองส่วนใหญ่จะชื่นชมเขาเพราะว่าเขาสร้างชื่อเสียงให้เมืองเราในฐานะเชฟมิชลิน แม้แต่อาจารย์ของผมเองก็ชมให้ฟังว่าเขาเป็นคนดี ผมน่าจะไปทำงานกับเขาเหมือนกัน ส่วนตัวผมเองก็อยากร่วมงานกับเขา เพราะผมคิดว่าเรามีแพสชั่นเดียวกัน ดังนั้นเราน่าจะเดินไปด้วยกันได้”

 

นอกจากจะได้ร่วมงานกับเชฟดีกรีมิชลินสตาร์ที่เป็นไอดอลแล้ว เชฟนิโคลาส์ยังได้รับโอกาสสำคัญในการร่วมงานกับเชฟโชเอล โรบูชง ผู้ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเชฟเทวดาอีก 2 ปี ซึ่งการร่วมงานกับสองเชฟระดับตำนานทำให้เชฟนิโคลาส์ได้พบกับการทำงานของเชฟมืออาชีพที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่กลับหลอมรวมอยู่ในตัวเขาได้อย่างลงตัว

“ผมคิดว่าเชฟทั้งสองคนมีสไตล์ที่เหมือนอยู่กันคนละโลก สำหรับเชฟปิแอร์ ผมว่าเขามีความเป็นศิลปินสูงมาก เขามักใส่ไอเดียใหม่ๆ ลงไปในอาหารตลอดเวลา ลูกค้าที่มากินอาหารที่ร้านถึงสั่งเมนูเดิม ก็ได้รสชาติหรือหน้าตาอาหารที่ไม่เหมือนเดิม ผิดกับร้านของเชฟโชเอลที่ต่อให้ปรุงอาหาร 20 จาน ก็ได้มาตรฐานเดียวกันทุกอย่าง แต่สิ่งที่ทั้งคู่มีเหมือนกันคือพวกเขาจะใช้วัตถุดิบที่มีอย่าง
คุ้มค่าที่สุด”

เชฟนิโคลาส์ บอกว่า เขาได้นำสิ่งที่ได้เรียนรู้จากเชฟทั้งคู่มาปรับใช้ในการทำขนมอย่างมาก ในฝั่งของเชฟปิแอร์ เขาเลือกเก็บเอาวิธีการใส่ไอเดียสร้างสรรค์ในการเลือกสรรวัตถุดิบ ขณะที่เชฟโชเอลเขาเลือกเก็บเอาเทคนิคพิเศษในการทำอาหารมาใช้ในการทำขนม

 

“ผมว่าไม่ง่ายเลยนะที่เชฟคนหนึ่งจะมีโอกาสได้ร่วมงานกับเชฟทั้งสองท่านนี้ เพราะส่วนใหญ่เชฟแต่ละคนจะมีเชฟที่เป็นไอดอลเพียงคนเดียวแต่พอดีผมชอบทั้งสองคน ก็เลยไปหาโอกาสไปร่วมงานกับทั้งคู่”

เชฟนิโคลาส์ ในวัย 47 ปี บอกว่าทุกวันนี้เขามีความสุขกับงานที่ทำ ได้นำสิ่งที่เรียนรู้มาถ่ายทอดออกมาเป็นเมนูขนมแสนอร่อย และเขาคิดว่าทุกวันนี้โชคดีที่ได้ทำอาชีพในฝัน สนุกกับการทำงานที่มีความท้าทายใหม่ๆ เข้ามาทดสอบและให้เรียนรู้

“ถามว่าจะทำอาชีพนี้ตลอดไปไหม แน่นอนครับตราบที่ผมยังมีแพสชั่นกับงานที่ทำ แต่ถ้าวันไหนรู้สึกหมดไฟหรือเบื่อ ก็พร้อมจะหยุด” เชฟนิโคลาส์ กล่าวทิ้งท้าย

 

Pineapple Jelly Confit with Coconut Cream,Pineapple, and Lemongrass Sorbet

ส่วนผสม Pineapple Jelly

น้ำตาล 7 กรัม

ซอสเสาวรส 15 กรัม

ซอสสับปะรด 60 กรัม

เจลาติน 2.8 กรัม

ผงซินนามอน 0.5 กรัม

วิธีทำ

นำซอสสับปะรดและซอสเสาวรสไปต้มให้เดือด จากนั้นใส่น้ำตาล ผงซินนามอน และเจลาตินคนให้เข้ากัน เมื่อเข้าที่แล้ว นำมาเทใส่พิมพ์ แล้วนำไปเก็บในตู้เย็น

ส่วนผสม Lemongrass Sorbet

นมสด 90 กรัม

นมผง 7 กรัม

น้ำตาล 30 กรัม

ผงกลูโคส 8 กรัม

ไข่แดง 14 กรัม

ครีมสด 50 กรัม

โยเกิร์ตรสธรรมชาติ 22 กรัม

แบะแซ 0.8 กรัม

ผิวมะนาว 0.5 กรัม

ตะไคร้ 15 กรัม

วิธีทำ

อุ่นนมสดให้เดือด แล้วจึงใส่นมผง และตะไคร้ที่หั่นเป็นแว่นๆ ลงไป จากนั้นพักไว้ 30 นาที จึงใส่ผงกลูโคส และแบะแซคนให้เข้ากัน นำไปต้มอีกครั้งแล้วอุ่นให้เดือดใส่ผิวเลมอนลงไปแล้วพักไว้ 30 นาที ให้เติมไข่แดงและน้ำตาล จากนั้นคนให้เข้ากัน แล้วพักไว้ให้เย็น จึงใส่โยเกิร์ตรสธรรมชาติ พร้อมนำไปแช่ตู้เย็น

ส่วนผสม Pineapple Confit

สับปะรดหั่นแว่น 1 ชิ้น

ซอสสับปะรด 50 กรัม

น้ำเปล่า 15 กรัม

ใบสะระแหน่ 1.5 กรัม

เหล้ามาลิบู 8 กรัม

ฝักวานิลลาครึ่งฝัก

วิธีทำ

นำซอสสบั ปะรดพรอ้ มฝกั วานิลลามาต้มในน้ำเปล่า หลังจากทิ้งไว้ให้เย็นแล้วใส่ใบสะระแหน่และเหล้ามาลิบู จากนั้นนำสับปะรดที่หั่นไว้ลงไปแช่ เพื่อให้ซอสซึมเข้าเนื้อ

ส่วนผสม Coconut Mousse

มูสมะพร้าว

ซอสมะพร้าว 50 กรัม

น้ำตาล 5 กรัม

เจลาติน 1.6 กรัม

เหล้ามาลิบู 1 กรัม

วิปปิ้งครีม 40 กรัม

วิธีทำ

ต้มซอสมะพร้าวกับน้ำตาลเข้าด้วยกัน จากนั้นเติมเจลาตินพักไว้ให้เย็น แล้วจึงใส่เหล้ามาลิบู และวิปปิ้งครีม

จากนั้นตกแต่งจานด้วยครัมเบิ้ลมะพร้าวอบแห้ง แผ่นช็อกโกแลตใบสะระแหน่

 

มธุสร สุรชาติธำรงรัตน์ ออกแบบบ้านทางเลือก

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

30 มิถุนายน 2559 เวลา 10:42 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/440404

มธุสร สุรชาติธำรงรัตน์ ออกแบบบ้านทางเลือก

โดย…อณุสรา ทองอุไร-ศศิธร จำปาเทศ ภาพ… เสกสรร โรจนเมธากุล

ด้วยสภาวะโลกที่ร้อนขึ้น ป่าไม้บ้านเราลดน้อยลงอย่างน่าใจหาย อากาศประเทศไทยถือว่าร้อนมากขึ้นทุกปี ส่งผลให้ปีนี้อากาศของประเทศไทยร้อนมากขึ้นสูงสุดในรอบ 20 ปี เรียกว่าเดินอยู่ริมถนนเหมือนอยู่ในเตาอบเหงื่อซึมตลอดเวลา บวกกับแสงแดดอันร้อนแรง จนแทบจะไม่มีใครอยากย่างกรายออกจากบ้านพักหรืออาคารสำนักงานกันเลยทีเดียว ดังนั้นทางออกสำหรับหลายคน ก็แน่นอนว่าคงเลือกที่จะเปิดแอร์

แต่ทว่าในยุคที่ต้องช่วยกันประหยัดน้ำ ไฟฟ้า ทางเลือกอีกหนทางหนึ่ง นั่นคือการออกแบบภายในที่พักอาศัยของคุณให้สามารถใช้งานได้อย่างประหยัดพลังงาน โดยพยายามที่จะใช้ลมใช้แสงจากธรรมชาติเป็นตัวช่วยได้บ้าง เมื่อก่อนบ้านไทยโบราณของเราใต้ถุนสูง หลังคาโปร่งมีช่องลม มีหน้าต่างเยอะ มีช่องกันลม และมีต้นไม้ใหญ่อยู่รอบบ้าน แต่วิถีชีวิตสมัยใหม่เราอยู่ตึกแทบไม่มีหน้าต่าง บ้านอับทึม ไม่ได้ลมจากธรรมชาติเลย แถมไม่มีที่ให้ปลูกต้นไม้อีกด้วย

แม้กระนั้นก็ตาม ในยุคที่ความคิดสร้างสรรค์เป็นผู้นำให้เกิดประโยชน์ใช้สอย เกิดคำถามขึ้นมาว่า จะทำอย่างไรให้วัสดุประหยัดพลังงานสามารถใช้งานได้โดยตอบสนองต่อผู้ใช้มากที่สุด ฉะนั้นนักออกแบบจึงเป็นผู้มีบทบาทให้ความสวยกับประโยชน์เข้ากันได้อย่างลงตัว Elle Decoration Young Talent Desing Project เป็นโครงการที่จัดขึ้นทุกปีและปีนี้ก็ก้าวสู่ปีที่ 14 แต่ละปีก็จะมีคอนเซ็ปต์แตกต่างกันไป ในปีนี้คอนเซ็ปต์ Super Natural – บ้านอิงธรรมชาติ บ้านประหยัดพลังงาน เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมาเป็นส่วนรวมในการออกแบบ เช่น การวางตำแหน่งห้อง การแบ่งพื้นที่ใช้สอยเป็นแบบพื้นที่แบบเปิด-ปิด การนำแสงธรรมชาติเข้ามาสู่ภายใน การเลือกใช้วัสดุ รวมถึงการลดพื้นที่ผิวสัมผัสความร้อน เป็นต้น

 

ผู้เข้าประกวดต้องเลือกใช้หลักการ “Ecological Design” อย่างน้อย 1 ข้อในการออกแบบ ได้แก่ ออกแบบให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อม แดด ลม ฝน ต้นไม้ ร่มเงา Recycle วัสดุเหลือใช้ นำมาเป็นเฟอร์นิเจอร์ ตกแต่งภายในใหม่ Eminent Energy การเลือกใช้ Materialที่ใช้ค่าพลังงานในการผลิตต่ำ หลักการเลือกใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ประหยัดพลังงาน หรือการจัดวางช่วยลดพลังงาน เพื่อใช้ประกอบการนำเสนองานการออกแบบโดยต้องสามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้จริงอย่างถูกต้อง สวยงาม และสร้างสรรค์ แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องเป็นบ้านที่อยู่สบายด้วย

มีผู้เข้าร่วมส่งประกวดผลงานทั้งสิ้น 200 คน คัดเลือกเหลือ 15 ผลงาน โดยรางวัลชนะเลิศ 1 รางวัล รางวัลที่สอง 1 รางวัล และรางวัลชมเชย 2 รางวัล โดย มธุสร สุรชาติธำรงรัตน์ เป็นผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศ Elle Decoration Young Talent Design Project เธอเล่าถึงแนวคิดในการทำงานครั้งนี้ว่า ด้วยโจทย์ที่ค่อนข้างท้าทายจากที่เคยได้รับมา ทำให้ต้องมีการหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ คอนเซ็ปต์ Eco และสิ่งแวดล้อม จึงยิ่งเห็นถึงความสำคัญของบ้านประหยัดพลังงาน และประโยชน์ที่ผู้อาศัยจะได้รับ จึงอยากถ่ายทอดบ้านที่ออกแบบให้ออกมาในเชิงธรรมชาติและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากที่สุด

เน้นองค์ประกอบในการออกแบบที่นำหลักการบ้านประหยัดพลังงานผนวกเข้ากับการออกแบบอาคารให้เข้ากับสภาพแวดล้อม เพื่อสร้างกลิ่นอายของความเป็นธรรมชาติให้กับบ้าน โดยเลือกใช้ไม้เคลือบเมลามีนของพาเนล พลัส เป็นผลิตภัณฑ์วัสดุทดแทนไม้ โดยใช้เทคโนโลยีการผลิตและระบบการบริหารการจัดการที่มีประสิทธิภาพ ด้วยความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม ที่มีลวดลายไม้ดูเป็นธรรมชาติ เพิ่มความอ่อนโยนให้กับตัวบ้านมากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังช่วยประหยัดการใช้ทรัพยากร

 

การชนะการประกวดในครั้งนี้นับว่าเป็นโอกาสอันดีที่จะได้นำหลักการการออกแบบบ้านเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม บวกกับการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อมไปใช้ในการออกแบบงานในอนาคต ด้วยคอนเซ็ปต์ Blend Eco to Living แบบบ้านสร้างสรรค์เชิงธรรมชาติและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุด เน้นองค์ประกอบในการออกแบบที่นำหลักการบ้านประหยัดพลังงานผสมผสานกับการออกแบบอาคารให้เข้ากับสภาพแวดล้อม

มธุสร บอกว่า แม้ว่าอีโคก็เหมือนเป็นเรื่องเก่าที่คนเคยพูดถึง ซึ่งฟังแล้วคนอาจจะนึกถึงเศษขยะ ซึ่งดูไม่สวยงาม นั่นก็คือโจทย์ที่ค่อนข้างท้าทายว่าจะทำอย่างไรให้มันมาอยู่ด้วยกัน แบบดูดีสวยงามน่าใช้ ยังประโยชน์ได้จริง การเอาวัสดุต่างๆ ที่มีความเป็นอีโคมาอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง แต่จะมีเทคนิคอย่างไรที่จะเอาวัสดุนั้นมาทำให้ลงตัวเป็นอีโคให้ราบรื่นไปด้วยกันได้

“จริงๆ ตั้งใจให้มันมีพื้นที่เอาต์ดอร์ เพื่อดึงคนให้ออกมาทำกิจกรรมด้านนอก ซึ่งมีลมพัด คนจะได้ไม่ใช้พลังงานในห้อง เช่น เปิดแอร์เปิดพัดลมกันตลอดเวลา แต่ถ้าเราทำกิจกรรมอยู่ด้านนอก จะเป็นการลดใช้พลังงานสำหรับกิจกรรมภายในบ้าน อันนี้ก็เป็นอันหนึ่งที่อีโคแล้ว ที่จริงเราต้องดูสภาพแวดล้อมอากาศบริเวณนั้นก่อนว่า ตั้งอยู่ในทิศไหน ลมเข้า ลมออก เราสามารถกั้นพื้นที่อย่างไหร่ให้ลมมันพัด เราจะได้ไม่ต้องใช้แอร์มากเกินไป คือเอาสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ ดูทิศทางลม ดูแสงแดดมาช่วยในการออกแบบ”

 

ด้วยการทำงานนี่ต้องค้นคว้าหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคอนเซ็ปต์อีโคและสิ่งแวดล้อม ทำให้เธอยิ่งเห็นความสำคัญของบ้านประหยัดพลังงาน และประโยชน์ที่ผู้อาศัยจะได้รับ และเพื่อสร้างกลิ่นอายของธรรมชาติให้กับบ้าน จึงเลือกใช้ไม้เคลือบเมลามีนของพานล พลัส ที่มีลวดลายไม้ดูเป็นธรรมชาติ เพิ่มความอ่อนโยนให้กับตัวบ้านมากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังช่วยประหยัดการใช้ทรัพยากร  เป็นเรื่องดีที่จะนำหลักการออกแบบบ้านเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม บวกกับการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อมไปใช้ในการออกแบบงานในอนาคตของเธอด้วย

ปัจจุบัน มธุสร หันมาทำงานอิสระด้วยการรับออกแบบภายใน หลังดูแลโครงการออกแบบตกแต่งภายในให้กับบริษัท ดีพาร์ทเมนท์ ออฟ อาร์คิเทคเจอร์ อยู่ 2 ปีกว่าหลังจากจบจากคณะสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ การทำงานอิสระมาเกือบ 2 ปี ทำให้เธอรู้ว่า การออกแบบอีโคยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก แต่ก็เริ่มมีการนำวัสดุทดแทนธรรมชาติไปใช้มากขึ้น

“เราต้องตีโจทย์ก่อนว่า เจ้าของบ้านต้องการอะไร แล้วผสมกับการเป็นอีโค ขึ้นอยู่กับต้นทุนด้วยว่าตั้งไว้ที่เท่าไหร่ สมมติตั้งราคาอยู่ที่ 5 ล้านบาท อาจจะใช้วัสดุที่ไม่ได้ดีมาก หรือกลางๆ ไปถึงคุณภาพที่ไม่ได้สวยทุกอย่าง แต่ก็ต้องออกแบบงานกันว่าเราจะเอาวัสดุถูกหน่อยให้มันสวยงามได้อย่างไร ยอมลงทุนเสียค่าตกแต่งให้บ้านประหยัดพลังงานใช้วัสดุอีโคผลที่ตามมามันอาจจะช่วยประหยัดค่าไฟในแต่ละเดือน แน่นอนว่าการออกแบบบ้านให้ประหยัดพลังงานนั้นต้นทุนการก่อสร้างจะสูงขึ้นกว่าปกติ แต่ก็ดีในระยะยาวที่จะช่วยประหยัดค่าน้ำค่าไฟได้ ก็มีบ้านหรือสำนักงานที่ยอมลงทุนครั้งแรก เขาลดค่าใช้จ่ายไปได้เยอะมาก แค่ยอมลงทุนก้อนแรก แต่การออกแบบที่ดีต้องคำนึงถึงการใช้งานของผู้อยู่เป็นหลักว่า ผู้อยู่ต้องการอะไร”

 

มธุสร กล่าวต่ออีกว่า คนเมืองก็สามารถใช้บ้านประหยัดพลังงานได้ และไม่จำเป็นต้องเป็นบ้านไม้เท่านั้น แต่ขึ้นอยู่กับหลายองค์ประกอบ มันขึ้นอยู่กับการออกแบบที่จะปรับอย่างไรให้มันลงตัว สถาปนิกจะออกแบบตัวตึกด้านนอก แต่เราออกแบบด้านใน ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นการทำงานร่วมกัน

สำหรับการรีโนเวทบ้านก็สามารถทำให้ประหยัดพลังงานได้ ต้องดูทิศทางลม อาจจะต้องทุบกำแพงบางด้านออก ไม่จำเป็นต้องสร้างใหม่แล้วถึงจะอีโค ส่วนตึกจะทำค่อนข้างยาก เพราะตัวตึกมันกำหนดมาแล้ว จะให้น้ำหนักเรื่องการลดใช้วัสดุที่ทำลายธรรมชาติ หรือผ่านกระบวนการผลิตซ้ำๆ ทำให้ต้องสูญเสียพลังงานในการผลิตค่อนข้างสูง ก่อให้เกิดต้นทุนการขนส่งที่เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

“ที่จริงไม่ได้ขึ้นอยู่ที่งบประมาณ แต่ต้องเข้าใจว่ามีงบเท่าไหร่ สามารถทำได้แค่ไหน ถ้ามีงบแค่นี้ เราก็ต้องจำกัดเงิน จริงๆ บางงานมันก็ทำให้ความคิดของนักออกแบบไปไม่สุด เพราะมันมีงบจำกัด ซึ่งเราก็เข้าใจและพบลูกค้าแบบนี้อยู่บ่อยๆ แต่ขั้นแรกเราก็ออกแบบให้เต็มที่ไปก่อน แล้วให้ผู้รับเหมาตีราคา เราก็รู้ราคาแล้วค่อยมาตัดลดวัสดุ คนสมัยนี้นิยมให้บ้านหรืออาคารธุรกิจสวยงามมีเอกลักษณ์ ช่วยดึงดูดความสนใจ คนจึงหันมาจ้างสถาปนิก อินทีเรียร์เยอะขึ้นด้วยซ้ำ เพราะมันมีผลต่อการโฆษณาร้าน”

 

สำหรับคนรุ่นใหม่ที่อยากจะมีบ้านแนวนี้ มธุรส แนะนำว่า ต้องดูความชอบของตัวเองว่าชอบมากแค่ไหน สามารถรับวัสดุที่ไม่ได้สวยหรูเหมือนคนทั่วไปใช้กันได้หรือไม่ เพราะต้องยอมรับว่าวัสดุที่เป็นอีโคบางอย่างไม่ได้ดูมีราคา แต่มันส่งผลที่ดีต่อชีวิตในภายหลัง ชีวิตของคนรุ่นใหม่หรือครอบครัวเล็กคงต้องคำนึงถึงความสบายเมื่ออยู่อาศัย ไม่ดูวุ่นวาย อารมณ์รีสอร์ท ตอบโจทย์คนทำงานจากข้างนอก เมื่อกลับบ้านแล้วอยากรู้สึกได้ไปเที่ยวพักผ่อน

“มันคงไม่มีเทรนด์ใหม่ๆ แล้วแต่สถาปนิกหรืออินทีเรียร์เองจะคิดออกแบบมาตอบโจทย์ลูกค้าอย่างไร ส่วนตัวคิดว่าไม่ได้มีเทรนด์ที่จำกัดขนาดนั้น มันก็คล้ายๆ แฟชั่น เดี๋ยวมาเดี๋ยวไป มันขึ้นอยู่ที่เราจะผสมมันอย่างไร เหมือนแฟชั่นปีนี้เทรนด์อย่างนี้หายไปแล้วก็กลับมาใหม่ ก็เหมือนคนรีโนเวทบ้านใหม่ ปีหน้าเทรนด์อีโคก็ยังพบเห็นได้อยู่ แต่อาจจะไม่ถึงกับอีโคมากนัก แค่เป็นพื้นที่ที่เป็นอีโคนิดๆ คือ ดูผ่อนคลาย มีลมพัด ไม่ต้องเปิดแอร์ คิดว่าคอนโดเป็นอีกสถานที่ที่พยายามจะดึงคนในเมืองให้คนเข้ามาซื้อ ด้วยการทำให้ห้องดูผ่อนคลาย มีระเบียงนอกห้อง เราอาจจะช่วยเรื่องการจัดวาง ใช้วัสดุที่ดูโปร่ง ไม่ใช้บิวต์อิน ผนังทึบ”

มธุสร กล่าวทิ้งท้ายว่า สไตล์การออกแบบสำหรับเธอไม่มีอะไรเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เพราะต่างทำงานคนละครึ่งทางระหว่างนักออกแบบและความต้องการของลูกค้า “งานทุกงานไม่สามารถใส่ความเป็นเราได้เต็มร้อย นอกจากงานนั้นลูกค้าจะไม่มีไอเดียเลย ทุกๆ งานจะแตกต่างกันไปตามประเภทงาน การหันมาใส่ใจในการออกแบบบ้านที่ประหยัดพลังงานไม่เพียงแต่จะสร้างทำให้คนอาศัยอยู่ได้อย่างมั่นคง สุขสบายแล้วหากเพิ่มการใส่ใจเลือกใช้วัสดุที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมด้วยแล้ว ก็จะทำให้โลกสามารถอยู่อย่างยั่งยืนด้วย”