เต่าแม่น้ำแมรี่ (Mary River turtle) เต่าน้ำจืดหน้าตาประหลาดที่มีผมตั้งทรงพังค์สีเขียวและหายใจได้ทางอวัยวะเพศ เป็นสัตว์ประจำถิ่นที่พบได้ในแม่น้ำแมรี่ ในรัฐควีนส์แลนด์ของออสเตรเลีย มักมีสาหร่ายขึ้นปกคลุมตามตัวจนดูเหมือนว่ามีผมยาวสีเขียวเหมือนชาวพังค์ นอกจากนี้มันยังมีติ่งเนื้อที่คล้ายนิ้วงอกยาวออกมาใต้คางอีกด้วย รูปลักษณ์ที่แปลกตาและนิสัยที่เชื่องไม่ดุร้าย ทำให้เต่าแม่น้ำแมรี่ถูกจับจากแหล่งอาศัยตามธรรมชาติเพื่อนำไปเป็นสัตว์เลี้ยง โดยผู้คนนิยมเลี้ยงเต่าชนิดนี้กันอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1960-1970 สภาพการณ์ดังกล่าว ทำให้เต่าแม่น้ำแมรี่ถูกจัดว่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่เสี่ยงใกล้จะสูญพันธุ์ลำดับที่ 30 ในบัญชีรายชื่อสัตว์เลื้อยคลานที่มีเอกลักษณ์ทางวิวัฒนาการและเสี่ยงสูญพันธุ์ของโลก (EDGE) ซึ่งจัดทำโดยสมาคมสัตววิทยากรุงลอนดอน (ZSL) ส่วนสัตว์เลื้อยคลานที่ใกล้สูญพันธุ์มากที่สุดเป็นอันดับแรกในบัญชีนี้ ได้แก่เต่าหัวใหญ่มาดากัสการ์ (Madagascar big-headed turtle)

นายแอนดรูว์ แนปป์ นักศึกษาวิจัยระดับปริญญาเอกของสถาบันควีนแมรี มหาวิทยาลัยลอนดอน (QMUL) ตีพิมพ์ผลการศึกษาในวารสารราชสมาคมกรุงลอนดอนฉบับบี (Proceedingsof the Royal Society B) ระบุผลการวิเคราะห์ฟอสซิลของไดโนเสาร์กลุ่มเซราทอปเซียน ชี้ว่าสัตว์ดึกดำบรรพ์เหล่านี้มีวิวัฒนาการมาเพื่อใช้เขาเป็นเครื่องบ่งบอกถึงกรรมพันธุ์ที่ดีของตนเอง ล่อตาล่อใจให้เพศตรงข้ามยอมจับคู่ผสมพันธุ์ด้วย ในแบบเดียวกับที่นกยูงตัวผู้รำแพนหางอวดตัวเมียนั่นเอง ผู้วิจัยเรียกสิ่งนี้ว่า “การคัดเลือกเชิงสังคม-เพศ” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการคัดเลือกตามธรรมชาติ โดยไดโนเสาร์กลุ่มนี้ที่มีเขาหรือแผงคอขนาดใหญ่และงามสง่า มีโอกาสที่จะได้ผสมพันธุ์และส่งต่อพันธุกรรมของตนไปยังลูกหลานได้มากกว่า ก่อนหน้านี้มีงานวิจัยที่ชี้ว่า ไดโนเสาร์กลุ่มเซราทอปเซียน เช่น ไทรเซราทอปส์ (Triceratops) ที่มี 3 เขาไม่ได้ใช้งานอวัยวะส่วนนี้เพื่อการต่อสู้ป้องกันตัว หรือเพื่อควบคุมอุณหภูมิร่างกายมากนัก

คณะทำงานร่วมของหน่วยงานด้านอวกาศที่ติดตามความเคลื่อนไหวของสถานีอวกาศเทียนกง-1 ของจีน ซึ่งมีความยาวกว่า 10 เมตรและหนักกว่า 8 ตัน แต่สูญเสียการควบคุมไปแล้ว จึงไม่สามารถบังคับทิศทางการตกกลับคืนสู่โลกได้ คาดการณ์ว่าสถานีอวกาศนี้จะตกสู่โลกในช่วงสุดสัปดาห์นี้ อย่างไรก็ดี คาดว่าชิ้นส่วนส่วนใหญ่ของมันจะเผาไหม้ขณะตกกลับสู่โลก โดยอาจมีชิ้นส่วนที่หลงเหลือจากการเผาไหม้ราว 20-40% หรือราว 1.5-3.5 ตัน ตกลงสู่พื้นผิวโลก และมีความเป็นไปได้สูงมากที่ชิ้นส่วนเหล่านี้จะตกลงสู่มหาสมุทร มีการประเมินว่า เทียนกง-1 อาจจะตกลงที่ใดก็ได้ระหว่างละติจูดหรือเส้นขนานที่ 43 องศาเหนือ ไปจนถึงละติจูดที่ 43 องศาใต้ ทำให้ทางตอนเหนือของจีน, ภูมิภาคตะวันออกกลาง, รัฐทางตอนเหนือของสหรัฐฯ, ตอนกลางของอิตาลี, ภาคเหนือของสเปน, เกาะแทสเมเนีย, ประเทศนิวซีแลนด์ รวมทั้งบางส่วนของอเมริกาใต้และแอฟริกาใต้ มีความเสี่ยงเป็นจุดตกของเทียนกง-1 มากกว่าที่อื่นๆ