นายธงชัย สุทธิพงศ์เกียรติ์ ผู้อำนวยการกลุ่มส่งเสริมการจัดการสารเคมีป้องกันกำจัดศัตรูพืช กรมส่งเสริมการเกษตรเปิดเผยความคืบหน้าโครงการป้องกันกำจัดศัตรูมะพร้าว (หนอนหัวดำ) ด้วยวิธีผสมผสานแบบครอบคลุมพื้นที่ โดยการมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืนว่า ขณะนี้กรมส่งเสริมการเกษตร ได้สร้างการรับรู้และการมีส่วนร่วมให้เกษตรกรที่ประสบปัญหาหนอนหัวดำระบาดในพื้นที่ 29 จังหวัดด้วยการอบรมถ่ายทอดความรู้เรื่องการป้องกันกำจัดหนอนหัวดำมะพร้าวด้วยวิธีผสมผสาน เป้าหมาย 12,000 ราย ซึ่งอยู่ระหว่างดำเนินการ คาดว่าจะอบรมแล้วเสร็จภายในวันที่ 2 กันยายนนี้

สำหรับหลักสูตรอบรมเกษตรกร เน้นสร้างการรับรู้วิธีการสังเกตอาการของต้นมะพร้าวที่ถูกหนอนหัวดำทำลาย โดยให้เกษตรกรหมั่นตรวจสอบแปลง ถ้าพบการเข้าทำลายของหนอนหัวดำให้ตัดทางใบและเผาทำลายทิ้ง เพื่อกำจัดแหล่งที่อยู่อาศัยของหนอนหัวดำได้ 70-80% วิธีที่สองคือ ใช้แตนเบียนบราคอน ศัตรูธรรมชาติรควบคุมประชากรหนอนหัวดำ ซึ่งกรมส่งเสริมการเกษตรได้สนับสนุนพ่อแม่พันธุ์แตนเบียนบราคอน รวมทั้งวัสดุอุปกรณ์การเลี้ยงแตนเบียนบราคอนให้ศูนย์จัดการศัตรูพืชชุมชน (ศจช.) ในแต่ละพื้นที่ เกษตรกรเข้าไปศึกษาเรียนรู้ขั้นตอนการผลิตแตนเบียนบราคอนเพื่อนำไปปล่อยในพื้นที่ระบาดได้อย่างต่อเนื่อง วิธีที่สาม ในพื้นที่ที่พบการระบาดรุนแรงแนะนำให้ใช้สารเคมีฉีดเข้าต้น กรณีต้นมะพร้าวแกงสูงเกินกว่า 12 เมตรและพ่นทางใบกรณีมะพร้าวแกงต่ำกว่า 12 เมตร รวมถึงพ่นทางใบในทุกความสูงของมะพร้าวน้ำหอม มะพร้าวกะทิและมะพร้าวทำน้ำตาล

นอกจากนี้ หลักสูตรอบรมเกษตรกรยังเน้นการมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน เพราะถึงแม้ว่าโครงการป้องกันกำจัดหนอนหัวดำ รัฐบาลได้จ้างทีมฉีดและพ่นทางใบ รวมทั้งสนับสนุนสารเคมีที่ใช้ทั้งหมด แต่เกษตรกรเจ้าของแปลงผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรง จำเป็นต้องเข้ามามีส่วนร่วมควบคุมดูแลทีมฉีดและพ่นทางใบที่เข้าไปดำเนินการในแปลงของตนเองให้ทำตามขั้นตอนได้อย่างถูกต้อง ทั้งการใช้สารเคมีที่ถูกต้องและใช้ในอัตราที่แนะนำเท่านั้น เกษตรกรจึงต้องอบรมความรู้เรื่องการใช้สารเคมีอย่างถูกต้องด้วย โดยเกษตรกรต้องลงนามรับรองผลการทำงานของทีมรับจ้างเหล่านี้ด้วย หากเกษตรกรไม่พอใจผลการทำงานและไม่ลงนามรับรองผู้รับจ้างจะไม่สามารถเบิกงานได้ ซึ่งวิธีการดังกล่าวช่วยควบคุมการทำงานของทีมรับจ้างฉีดและพ่นสารเคมีให้ทำงานได้ถูกต้องและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทั้งนี้ กรมส่งเสริมการเกษตรจัดทีมเจ้าหน้าที่ทั้งจากส่วนกลางและส่วนภูมิภาคลงพื้นที่สุ่มตรวจการทำงานของทีมรับจ้างทุกพื้นที่ที่พบการระบาด เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับเกษตรกรด้วย

กรมส่งเสริมการเกษตร หนุนเครือข่ายศจช.แหล่งผลิตแตนเบียน และถ่ายทอดความรู้การจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน

นางจิระนุช ชาญณรงค์กุล ผู้อำนวยการกองส่งเสริมการอารักขาพืชและจัดการดินปุ๋ย กรมส่งเสริมการเกษตร เปิดเผยว่า การผลิตแตนเบียนบราคอน เพื่อใช้ในการป้องกันกำจัดหนอนหัวดำมะพร้าว ทางกรมส่งเสริมการเกษตรได้ใช้เครือข่ายศูนย์จัดการศัตรูพืชชุมชนที่มีศักยภาพเข้ามาดำเนินการผลิตแตนเบียนพร้อมปล่อยในพื้นที่ระบาดทั้ง 29 จังหวัด โดยกรมฯสนับสนุนพ่อ-แม่พันธุ์แตนเบียน วัสดุอุปกรณ์ และให้คำแนะนำช่วยเหลือด้านต่างๆ ให้ศูนย์จัดการศัตรูพืชชุมชนนำไปขยายเป็นแตนเบียนพร้อมปล่อย เพื่อควบคุมการระบาดของหนอนหัวดำในพื้นที่ได้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งการดำเนินการรูปแบบนี้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่ต้องการสร้างการมีส่วนร่วมของเกษตรกรและชุมชน ในการกำจัดหนอนหัวดำมะพร้าวให้หมดไปจากประเทศไทยอย่างสิ้นเชิง

สำหรับศูนย์จัดการศัตรูพืชชุมชน (ศจช.) ก่อตั้งขึ้นมา เพื่อแก้ไขปัญหาของเกษตรกรและชุมชน จากภัยศัตรูพืชที่ทำให้เกิดปัญหาทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม เน้นการพัฒนาเกษตรกรและชุมชนให้สามารถจัดการศัตรูพืชได้ด้วยตนเองอย่างครบวงจร โดยกลุ่มเกษตรกร ชุมชนและหน่วยงานราชการ มีส่วนร่วมในการบริหารจัดการ เพื่อทำให้เกษตรกรและชุมชนมีความเข้มแข็งในอาชีพเกษตรกรรมอย่างยั่งยืน และมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น โดยบทบาทหลักของศจช.คือ สำรวจ ติดตามสถานการณ์การระบาดของศัตรูพืชและสามารถวิเคราะห์ศัตรูพืชเบื้องต้นได้ รวมทั้งการผลิต ขยายแมลงศัตรูธรรมชาติและชีวภัณฑ์ได้อย่างมีคุณภาพและได้มาตรฐาน เป็นศูนย์กลางการเรียนรู้และการถ่ายทอดเทคโนโลยีด้านการบริหารจัดการศัตรูพืช

นางจิระนุชกล่าวต่อว่า ฉะนั้น การใช้เครือข่าย ศจช.ที่มีอยู่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่พบการระบาดของหนอนหัวดำมะพร้าว จะช่วยให้การผลิตแตนเบียนบราคอนพร้อมปล่อยได้อย่างต่อเนื่อง และครอบคลุมทุกพื้นที่มากขึ้น เนื่องจากเป้าหมายต้องปล่อยแตนเบียนในพื้นที่ระบาดทั้ง 29 จังหวัด ในอัตรา 200 ตัวต่อไร่ ปล่อยทุก 15 วัน ซึ่งขณะนี้ปล่อยไปแล้วกว่า 35 ล้านตัว และยังเหลือการปล่อยแตนเบียนอีก 16 ครั้ง ต่อเนื่องเป็นเวลา 8 เดือน จะต้องใช้แตนเบียนบราคอนจำนวนไม่ต่ำกว่า 252 ล้านตัว ที่สำคัญหลังโครงการป้องกันกำจัดหนอนหัวดำมะพร้าวสิ้นสุดลง กรมส่งเสริมการเกษตรยังคงมุ่งหวังว่าเกษตรกรยังให้ความสำคัญในการเฝ้าระวังไม่ให้หนอนหัวดำกลับมาสร้างความเสียหายอีก โดยเกษตรกรสามารถผลิตแตนเบียนบราคอนไว้ปล่อยในพื้นที่ของตนเองได้อย่างต่อเนื่อง เพื่อรักษาระบบนิเวศน์ทางธรรมชาติ รวมถึงช่วยลดการใช้สารเคมีและลดต้นทุนการผลิต ซึ่งเกษตรกรสามารถเข้าไปศึกษาเรียนรู้การผลิตแตนเบียนบราคอน และการจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสานได้ที่ศูนย์จัดการศัตรูพืชชุมชนใกล้บ้าน

8 ส.ค.60 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ จ.ชัยนาท มีการพบสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีความน่าสนใจ เพราะมีลักษณะเหมือนหนอนหรือใส้เดือน แต่มีความแปลกคือมีลวดลายในทางยาวตามลำตัว เป็นสีดำคาดอยู่บนลำตัวสีเหลืองอมส้ม ที่สำคัญที่ถือเป็นลักษณะเด่น จนหลายคนที่เห็นในครั้งแรกจะนึกว่านี่เป็น “สิ่งมีชีวิตจากต่างดาว” หรือ “เอเลี่ยน” เพราะสัตว์ชนิดนี้จะมีหัวสีดำสนิท มีรูร่างคล้ายกับ “ฉลามหัวฆ้อน” หรือฆ้อนหรือขวาน ซึ่งสัตว์ชนิดนี้พบเห็นได้ตามพื้นที่ชนบทที่ยังมีระบบนิเวศสมบูรณ์ โดยมีชื่อเรียกทางวิชาการว่า “หนอนหัวขวาน” หรืออีกชื่อว่า “หนอนหัวค้อน” สามารถพบได้ตามแหล่งน้ำจืดในเขตร้อนชื้น เช่น อเมริกาใต้ ออสเตรเลีย หรือในเอเชีย

สำหรับหนอนหัวขวาน เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไม่มีระบบหายใจ แต่จะใช้การแลกเปลี่ยนก๊าซผ่านผนังลำตัว จัดเป็นสัตว์ที่ค่อนข้างบอบบางเพราะลำตัวขาดออกจากกันง่าย เรียกได้ว่าถ้าคนไปแตะตัวมันแรงๆหน่อยก็ถึงกับขาดออกจากกัน หนอนหัวขวาน จัดเป็นสัตว์ที่ไม่มีพิษและไม่เป็นอันตรายกับมนุษย์และสัตว์เลี้ยง

อย่างไรก็ตาม แม้ร่างกายของมันจะบอบบาง แต่เวลาที่พวกมันล่าเหยื่อ เช่น หอยทาก หรือใส้เดือน ซึ่งเป็นอาหารโปรด พวกมันจะพุ่งตรงเข้าไปกอดรัดเหยื่อ และปล่อยเมือกเหนียวๆออกมา เพื่อไม่ให้เหยื่อหลุดไปไหน หลังจากนั้นก็จะพ่นสารชนิดหนึ่งออกมาจากปาก เพื่อละลายเนื้อของเหยื่อให้ขาดออกจากกันเป็นชิ้นๆ หลังจากนั้นพวกมันก็จะจัดการกับชิ้นเนื้อของเหยื่อที่ขาดเป็นท่อนๆ จนอิ่มไปอีกหนึ่งมื้อ อันเป็นที่มาของฉายา “เพชรฆาตเงียบแห่งพื้นดิน”

คำถาม ผมอยากทราบว่า พืชเศรษฐกิจที่สำคัญของไทยในปัจจุบัน มีอะไรน่าสนใจบ้างครับ

สุพจน์ ปฏิมาภรณ์

อ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี

คำตอบ พืชเศรษฐกิจ หมายถึง  พืชที่มีความสำคัญต่อการดำรงชีวิต มีลักษณะเด่นในการค้า ที่สามารถจะนำไปบริโภค โดยเป็นอาหารที่ให้วิตามิน แร่ธาตุ และเป็นแหล่งพลังงานของมนุษย์และสัตว์ สามารถสร้างรายได้ให้แก่ครอบครัว สามารถประกอบเป็นอาชีพได้ พืชเศรษฐกิจระยะสั้นมีอายุการเก็บไม่นาน เมื่อเก็บผลผลิตแล้ว พืชจะตาย หรือได้ผลผลิตลดลงอย่างมาก ไม่คุ้มที่จะเก็บผลผลิต เพราะส่วนใหญ่จะเป็นพืชล้มลุก และมีขั้นตอนในการปลูกน้อยกว่าพืชอื่นๆ

การปลูกพืชเศรษฐกิจ นอกจากจะได้ผลผลิตเพื่อบริโภคและการสร้างรายได้ของครอบครัว แล้วก็ยังมีความสำคัญในระดับภูมิภาครวมถึงระดับประเทศ ดังนี้ เป็นอาชีพหลักของคนไทย ลดอัตราการว่างงานลง เป็นวัตถุดิบป้อนโรงงานอุตสาหกรรม เพื่อนำไปแปรรูปต่อ ช่วยส่งเสริมและเป็นปัจจัยส่งเสริมภาคธุรกิจและบริการด้านการเกษตรในประเทศไทย เป็นแหล่งผลผลิตของการเกษตร ช่วยเพิ่มรายได้ให้กับประเทศ และเป็นปัจจัยในการสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจให้ประเทศในปัจจุบัน

พืชเศรษฐกิจ ที่สำคัญ ได้แก่

-ข้าว เป็นพืชเศรษฐกิจที่คู่ประเทศไทยมานาน และเป็นพืชเศรษฐกิจที่คนไทยนิยมปลูกมากที่สุดในภาคอีสาน ภาคเหนือภาคกลาง ใช้ระยะในการปลูกเวลาสั้นคือ 4 เดือนแต่ผลเสียคือ ต้นทุนในการปลูกต่อไร่ค่อนข้างสูง และต้องอาศัยน้ำฝน หรือระบบน้ำชลประทาน และต้องปลูกใหม่ทุกปี เกษตรกรส่วนมากใช้สารเคมีในการปลูก

-ยางพารา เป็นพืชอุตสาหกรรมที่เข้ามามีบทบาท ในการเพิ่มรายได้ให้แก่เกษตรกร และเพื่ออนุรักษ์ป่าไม้และสิ่งแวดล้อม สภาพปัญหาในปัจจุบัน มีแนวโน้มจะขยายพื้นที่ปลูกยางพารามากขึ้น จึงจำเป็นต้องมีการปรับปรุงเทคโนโลยีให้ทันสมัย เพื่อเพิ่มคุณภาพของผลผลิตให้ดีขึ้น ระยะเวลาในการปลูกหลายปีต้นทุนสูง ตลาดรองรับมีจำกัด เพราะต่างประเทศปลูกและแปรรูปเองได้

-อ้อย เป็นพืชเศรษฐกิจอีกตัวที่เกษตรกรนิยมปลูก ปลูกครั้งเดียวจะเก็บเกี่ยวได้ 3-4 ปี โดยไม่ต้องปลูกซ้ำ แต่ผลเสียคือ ราคาต่อตันถูก การเก็บเกี่ยวต้องใช้แรงงานจำนวนมาก ต้องปลูกซ้ำอีกครั้งทุก 4-5 ปี และต้องปรับสภาพดินก่อนปลูกใหม่ ทำให้มีต้นทุนในส่วนนี้เพิ่ม

-มันสำปะหลัง เป็นพืชเศรษฐกิจที่ทนแล้งได้ดี แต่ผลเสียคือ ต้นทุนในการปลูกค่อนข้างสูง และต้องปลูกใหม่ทุกปี และราคาต่อ กก. ค่อนข้างถูกมาก เป็นพืชเศรษฐกิจที่ทางราชการมีการกำหนดมาตรการยกระดับราคาหลายวิธี อาทิ การชดเชยให้แก่ผู้ส่งออกมันอัดเม็ด หรือการยกเว้นภาษีเงินได้ เป็นต้น ดังนั้น จึงมีการส่งเสริมให้เกษตรกรจัดทำแปลงขยายพันธุ์ เพื่อกระจาย มันสำปะหลังพันธุ์ดีที่มีเปอร์เซ็นต์แป้งสูงให้มากขึ้น ในแหล่งผลิตมันสำปะหลังที่สำคัญ ยังคงมีการส่งเสริมให้มีการปลูกมันสำปะหลังพันธุ์ดี ส่วนในพื้นที่ที่ไม่เหมาะสมที่จะปลูกมันสำปะหลัง ทางราชการก็จะสนับสนุนให้เกษตรกรปลูกพืชชนิดอื่นทดแทน

-ปอแก้ว เป็นปอชนิดหนึ่งที่เกษตรกรนิยมปลูก เนื่องจากปอแก้วมีความทนทานต่อความแห้งแล้ง และขึ้นในสภาพดินไร่ทั่วไปได้ดีเป็นพืชที่มีความเสี่ยงในการลงทุนน้อยที่สุด ช่วงเวลาที่เพาะปลูกเริ่มต้นประมาณเดือน เมษายน-สิงหาคม ผลผลิตที่ได้จะออกสู่ตลาดช่วงเดือน ตุลาคม-ธันวาคม

-มะม่วง พันธุ์ที่นิยมปลูกกันมาก ได้แก่ พันธุ์พื้นเมือง เช่น พันธุ์แก้วเขียว แก้วขาวอกร่อง พันธุ์ส่งเสริม ได้แก่ พันธุ์น้ำดอกไม้ หนังกลางวัน เขียวเสวย หนองแซง เจ้าคุณทิพย์ สภาพปัญหาที่เกิดคือ ผลผลิตต่ำ เนื่องจากขาดการปฏิบัติดูแลรักษาที่ดี และพันธุ์ที่ปลูกไม่สอดคล้องกับความต้องการของตลาด

พืชเศรษฐกิจเหล่านี้ เคียงคู่กับเกษตรกรไทยมานานแสนนาน ที่เกษตรกรนิยมปลูกกันมาก ทั่วทุกภาคของประเทศ จึงทำให้มีข่าวถึงราคาผลผลิตที่ตกต่ำ นำไปสู่ปัญหาหนี้สินของเกษตรกรในที่สุด

นาย รัตวิ

เกษตรกรในพื้นที่ภาคอีสานหลายรายปรับเปลี่ยนการทำเกษตรแบบเดิมๆ โดยเฉพาะพื้นที่ปลูกข้าวที่ไม่ได้ผลซ้ำซาก ปรับเปลี่ยนไปทำเกษตรอื่นที่เหมาะสมกว่า ดังเช่น ในจ.อำนาจเจริญที่เกษตรกรรวมตัวกันปรับเปลี่ยนการทำนาในพื้นที่ไม่เหมาะสมมาทำไร่อ้อย ให้สอดรับกับนโยบายเกษตรแปลงใหญ่ ในลักษณะแปลงใหญ่อ้อยประชารัฐ ซึ่งเป็นการทำเกษตรแปลงใหญ่เกษตรสมัยใหม่ (อ้อยโรงงาน) ที่มีการดำเนินการร่วมกันระหว่างเกษตรกร ภาครัฐและเอกชน ในการพัฒนารายได้สินค้าเกษตร สร้างรายได้เร็ว เชื่อมโยงตลาดเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการให้เกษตรกรรายย่อย คาดหวังให้สามารถดูแลตัวเองได้อย่างยั่งยืน

นายสำราญ สาราบรรณ์ รองอธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร เปิดเผยว่า แนวทางการขับเคลื่อนเกษตรแปลงใหญ่ในปีงบประมาณ 2560 มีแปลงเกษตรเพิ่มขึ้นจากปี 2559 จำนวน 1,910 แปลง ครอบคลุมพื้นที่ 3,400,000 ไร่ เกษตรกร 250,000 รายอยู่ใน 10 กลุ่มสินค้า 67 ชนิดสินค้า โดยกลุ่มที่เพิ่มขึ้นคือกลุ่มแปลงใหญ่แมลงเศรษฐกิจ เช่น ผึ้งโพรง ชันโรง จิ้งหรีด เป็นต้น ซึ่งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้เน้นแนวทางเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต ลดต้นทุน เสริมการใช้เทคโนโลยี มีการเชื่อมโยงตลาด และเพิ่มเติมการสร้างความเข้มแข็งให้กับกลุ่มเกษตรกรให้เกิดความมั่นคง มีขีดความสามารถในการบริหารจัดการแปลงเกษตรของตนเอง นอกจากนี้ ในแปลงเกษตรที่เข้าร่วมโครงการใหม่จะเน้นให้เกษตรกรได้วิเคราะห์ปัญหา กำหนดแผน ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น และในปี 2561 ได้วางเป้าหมายขยายพื้นที่เกษตรแปลงใหญ่เพิ่มขึ้นอย่างน้อย1,200 แปลง ขณะที่โรดแมปในระยะ 20 ปีนั้น จะต้องทำให้พื้นที่การเกษตรของไทยร้อยละ 60 เป็นรูปแบบการเกษตรแปลงใหญ่ เนื่องจากการทำเกษตรแปลงใหญ่ สามารถสร้างความเข้มแข็งให้ภาคเกษตรได้จริง จนสามารถเพิ่มรายได้ให้เกษตรที่เข้าร่วมโครงการเกษตรแปลงใหญ่ที่ผ่านเพิ่มขึ้นถึงรายละ 50,000 บาท

สำหรับความคืบหน้านโยบายประชารัฐเกษตรสมัยใหม่ ที่แบ่งกลุ่มสินค้าเป็น 5 กลุ่ม อาทิ พืชเศรษฐกิจหลัก สัตว์บก ประมง เกษตรสร้างรายได้เร็ว (Chash Crop) หนึ่งในพืชเศรษฐกิจหลักที่เกษตรกรสามารถลดพื้นที่ปลูกข้าวคือ อ้อย มีราคารับซื้อที่แน่นอน และสิ่งที่รัฐบาลโดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์พยายามผลักดันคือแปลงใหญ่ประชารัฐ เพราะมีเอกชนดูตลาด รัฐให้ความรู้โดยศูนย์ ศพก. 882 ศูนย์ทั่วประเทศจะเป็นเสาหลักแนะนำเกษตรกร ซึ่งเมื่อพูดถึงลักษณะของเกษตรแปลงใหญ่อ้อย หลายคนคงคิดถึงไร่อ้อยโรงงานที่เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ผืนเดียวกัน แต่จริงๆแล้ว เกษตรแปลงใหญ่คือการรวมกลุ่มของเกษตรกรในหลายๆพื้นที่เข้าด้วยกัน เช่น ที่ตำบลกุดปลาดุก อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ ที่มีการรวมกลุ่ม เกษตรกร 10 ราย เนื้อที่รวมกัน จำนวน 121 ไร่

ด้านนายทรงพันธ์ จันทร์สว่าง เกษตรจังหวัดอำนาจเจริญ กล่าวเสริมว่า จังหวัดอำนาจเจริญ ได้รับมอบหมายจากกรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ให้ดำเนินโครงการระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เกษตรกรมีการรวมกลุ่มทำการผลิต มีการบริหารจัดการร่วมกัน เพื่อให้เกิดการรวมกันผลิตและรวมกันจำหน่าย มีตลาดรองรับที่แน่นอน สามารถลดต้นทุนการผลิต มีผลผลิตต่อหน่วยที่เพิ่มขึ้น รวมทั้งผลผลิตมีคุณภาพได้มาตรฐาน ภายใต้การบูรณาการของหน่วยงานภาครัฐและเอกชน ซึ่งการดำเนินแปลงใหญ่อ้อยประชารัฐ ดำเนินการในพื้นที่ 3 อำเภอ ประกอบด้วย อำเภอเมืองอำนาจเจริญ เกษตรกรเป้าหมาย 159 รายพื้นที่ 2,945 ไร่ อำเภอเสนางนิคม เกษตรกรเป้าหมาย 117 ราย พื้นที่ 2,019 ไร่ อำเภอหัวตะพาน เกษตรกรเป้าหมาย 258 ราย พื้นที่ 2,359 ไร่

แปลงใหญ่เกษตรสมัยใหม่ (อ้อยโรงงาน) จังหวัดอำนาจเจริญ มีพื้นที่รวม 7,323 ไร่รวม 3 อำเภอ พื้นที่มีความเหมาะสมพื้นที่พื้นที่ N ของข้าว 3,450 ไร่ ปรับเปลี่ยนปลูกอ้อย 3,047 ไร่ แปลง มีเกษตรกรสมาชิก 534 ราย กลุ่มใหญ่ 3 กลุ่ม มี Smart Farmer 200 คน สินค้าอ้อยโรงงาน และพันธุ์อ้อย ผลผลิตรวม 8,678.4 ตัน มีการดำเนินงานจัดเตรียมข้อมูลพื้นฐานสมาชิกแปลงใหญ่ ถ่ายทอดความรู้ในการบริหารจัดการองค์กรเกษตรในแต่ละแปลง/การรวมกลุ่มเกษตรกรถ่ายทอดความรู้ให้เกษตรกร หลักสูตรการบริหารจัดการการตลาด/เชื่อมโยงการตลาด โดยมีเป้าหมายในการลดต้นทุนการผลิตร้อยละ 7.18 ลดต้นทุนจาก 11,150 บาท/ไร่ เป็น 10,350 บาท/ไร่ เพิ่มผลผลิตร้อยละ 20 จาก 10 ตัน/ไร่ เป็น 12 ตัน/ไร่ กิจกรรมเพื่อบรรลุเป้าหมายในการลดต้นทุนการผลิตส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกพืชตระกูลถั่ว หรือปอเทืองบำรุงดิน ไม่เผาใบอ้อย ลดการอัดแน่นของเครื่องจักรเหยียบย่ำ (Control Traffic)ลดการไถพรวนเพื่อรักษาโครงสร้างดิน เพิ่มผลผลิต ใช้พันธุ์คุณภาพดีใช้ปุ๋ยเหมาะสม จัดระยะปลูกรองรับรถตัดอ้อย 1.65 เมตรขึ้นไป ไถดะลึก 40 เซนติเมตร ลงริบเปอร์ฝังปุ๋ยอินทรีย์ เพิ่มมูลค่าผลผลิต ปฏิบัติตามคำแนะนำของบริษัท และดูแลรักษาต่อเนื่อง บริหารจัดการ แปลงแบบ Mitrphol Modern Farm มาตรฐาน Bonsucro เป็นต้น