มูลนิธิลีกาชิง ซึ่งก่อตั้งโดย ลีกาชิง มหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดของฮ่องกง ประกาศอัดฉีดเงิน 1,000 ล้านเหรียญฮ่องกง หรือราว 3,855.83 ล้านบาทเพื่อช่วยเหลือภาคธุรกิจร้านอาหารและร้านค้าปลีกที่ได้รับผลกระทบจากการชุมนุมประท้วงจนบางส่วนต้องปิดร้านถาวร โดยเงินช่วยเหลือนี้เป็นส่วนเสริมมาตรการการช่วยเหลือจากภาครัฐ

เงินช่วยเหลือจากลีกาชิงระยะแรกจำนวน 200 ล้านเหรียญฮ่องกง จะถูกนำไปแจกจ่ายให้กับผู้ประกอบกิจการร้านอาหารท้องถิ่นที่มีพนักงานไม่เกิน 50 คน ร้านละ 60,000 เหรียญฮ่องกง ส่วนเงินช่วยเหลือระยะที่ 2 จำนวน 600 ล้านเหรียญฮ่องกงที่เพิ่งประกาศเมื่อเร็วๆ นี้ จะถูกนำไปช่วยเหลือเจ้าของกิจการร้านค้าปลีกที่มีหน้าร้าน อาทิ เสื้อผ้า รองเท้า เครื่องใช้ไฟฟ้า หนังสือ เครื่องเขียน ยาและสมุนไพรจีน ยา และเครื่องสำอาง โดยจะได้รับร้านละ 60,000 เหรียญฮ่องกง ส่วนร้านค้าประเภทอื่นจะได้รับ 30,000 เหรียญฮ่องกง

การชุมนุมประท้วงที่ยืดเยื้อมากว่า 5 เดือนสร้างความเสียหายให้กับธุรกิจท้องถิ่นฮ่องกงอย่างหนักเนื่องจากนักท่องเที่ยวหลีกเลี่ยงการเดินทางเข้าฮ่องกง โดยนับตั้งแต่การประท้วงจุดชนวนขึ้นเมื่อเดือน มิ.ย.ที่ผ่านมา รายได้ของร้านอาหารลดลงไปกว่า 30% จนเจ้าของร้านอาหารอย่างน้อย 200 ร้านตัดสินใจปิดกิจการถาวร ขณะที่มูลค่าการซื้อขายของร้านค้าปลีกลดลง 18.3% ในเดือน ก.ย. จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่ฟื้นตัว เนื่องจากนักท่องเที่ยวลดลงถึง 34.2%

นอกจากนี้ ยังมีสงครามการค้าระหว่างจีนกับสหรัฐซ้ำเติมสถานการณ์ทางเศรษฐกิจของฮ่องกง จนเศรษฐกิจของฮ่องกงเติบโตลดลง 2 ไตรมาสติดต่อกัน เข้าสู่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยทางเทคนิคเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แม้ว่ารัฐบาลฮ่องกงจะพยายามอัดฉีดเงินกระตุ้นเศรษฐกิจ 22,500 ล้านเหรียญฮ่องกงตั้งแต่ 3 เดือนก่อนก็ตาม

ชานชุนซิง รัฐมนตรีกระทรวงการค้าและอุตสาหกรรมของสิงคโปร์ เผยกับผู้สื่อข่าวว่าสิงคโปร์ควรเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นในฮ่องกง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถานะความสัมพันธ์ของสิงคโปร์ต่อโลกที่มีมาอย่างยาวนาน

“หากสถานการณ์ในฮ่องกงยังไม่กลับสู่ความสงบ ยังไม่มีการเจรจาหรือการดำเนินการอย่างสร้างสรรค์ อนาคตของฮ่องกงและความยั่งยืนของรูปแบบการปกครองที่ใช้อยู่ก็ยังมืดมน สิ่งที่เกิดขึ้นกับฮ่องกงสามารถเกิดขึ้นกับสิงคโปร์ได้ง่ายๆ หากรัฐบาลสิงคโปร์ชะล่าใจหรือไม่ระมัดระวัง” รัฐมนตรีกระทรวงการค้าและอุตสาหกรรมของสิงคโปร์กล่าว

อย่างไรก็ดี การชุมนุมประท้วงถือเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นในสิงคโปร์ เนื่องจากการชุมนุมกันโดยมีจุดประสงค์และไม่ได้รับอนุญาตจากตำรวจถือว่าเป็นเรื่องผิดกฎหมาย ผู้ที่เข้าร่วมต้องถูกปรับอย่างหนัก

นอกจากนี้ ชานชุนซิงยังกล่าวอีกว่า ผู้นำต้องเห็นประโยชน์ของประชาชนและประเทศมาก่อนผลประโยชน์ของตัวเองและพรรค ขณะที่รัฐบาลควรให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ระยะยาวควบคู่ไปกับผลประโยชน์ระยะสั้นด้วย และยังเตือนถึงการใช้ความรุนแรงแก้ปัญหาความขัดแย้งว่า ตามประวัติศาสตร์แล้วประเทศที่เป็นนครรัฐ (city state) ทั่วไปมักไม่ได้มีอายุยืนยาว

การแสดงความคิดเห็นนี้มีขึ้นในช่วงที่สิงคโปร์กำลังจะประกาศการเลือกตั้ง ซึ่งจะต้องจัดขึ้นในเดือน เม.ย. 2021 แต่ส่วนใหญ่มักจะประกาศจัดการเลือกตั้งก่อนกำหนด โดยคาดการณ์กันว่าจะได้ผู้นำคนใหม่ที่ไม่ได้มาจากตระกูลลีของลีกวนยู ผู้ก่อตั้งสิงคโปร์ผู้ล่วงลับ

เมื่อวันที่ 17 พ.ย. ที่ผ่านมารัฐบาลอิหร่านได้ตัดสินใจปิดกั้นการเข้าถึงอินเตอรเน็ตทั้งประเทศ เพื่อหวังสกัดผู้ชุมนุมประท้วงรัฐบาลใช้เป็นเครื่องมือสื่อสารการชุมนุมเพื่อแสดงความไม่พอใจนโยบายการขึ้นราคาน้ำมันของรัฐบาลเตหะราน

ข้อมูลจาก NetBlocks.org ระบุว่า จนถึงขณะนี้เป็นเวลาถึง 52 ชั่วโมงแล้วที่ทางการอิหร่านปิดกั้นการเข้าถึงอินเตอร์เน็ตทั้งประเทศ อันเป็นมาตรการควบคุมการประท้วงของประชาชนในหลายพื้นที่ทั่วประเทศซึ่งดำเนินมาเป็นเวลากว่าสัปดาห์แล้ว

“อิหร่านเกือบปิดกั้นการเข้าถึงอินเตอร์เน็ตทั้งหมด โดยพบความเคลื่อนไหวการใช้งานเพียง 5% จากการใช้งานทั้งประเทศ” สอดคล้องกับหน่วยงานข่าวกรองอินเทอร์เน็ตของบริษัท Oracle เผยว่าเป็นการปิดระบบอินเทอร์เน็ตครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของอิหร่าน

การประท้วงที่กำลังดำเนินไปในอิหร่านขณะนี้สืบเนื่องจากความไม่พอใจของประชาชน หลังรัฐบาลประกาศขึ้นราคาน้ำมันราว 50% โดยเตรียมมีผลในวันศุกร์ที่จะถึงนี้ โดยรัฐบาลเตหะรานประกาศลดการอุดหนุนกองทุนน้ำมันของประเทศ เพื่อนำเงินไปสนับสนุนนโบายส่วนอื่นๆ ซึ่งได้รับผลกระทบจากผลของการถูกคว่ำบาตรจากรัฐบาลต่างชาติ

คณะกรรมการสมัชชาประชาชนแห่งชาติจีน (NPC) ได้ออกประกาศว่า เป็นเพียงหน่วยงานเดียวที่มีอำนาจชึ้ขาด การใช้อำนาจของรัฐบาลฮ่องกงว่าเป็นไปตาม “เบสิกลอว์ หรือไม่ หลังจากที่ก่อนหน้านี้ศาลสูงฮ่องกงมีคำตัดสินว่า คำสั่งของทางการฮ่องกงที่ห้ามผู้ชุมนุมสวมหน้ากากเป็น”โมฆะ” เนื่องจากขัดต่อหลักเบสิกลอว์หรือธรรมนูญของฮ่องกง ซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุดของเขตบริหารพิเศษแห่งนี้

คณะบริหารของนางแคร์รี่ แลม ได้มีสั่งห้ามผู้ชุมนุมสวมหน้ากากตั้งแต่เมื่อเดือนที่แล้ว อันเป็นความพยายามเพื่อปราบปรามการประท้วงที่รุนแรง ซึ่งถือเป็นการใช้อำนาจพิเศษครั้งแรกในรอบ 52 ปี โดยผู้ฝ่าฝืนอาจต้องรับโทษจำคุกสูงสุด 1 ปี พร้อมปรับเป็นเงิน 25,000 ดอลลาร์ฮ่องกง

ศาลสูงฮ่องกงให้เหตุผลว่า การใช้อำนาจของคณะบริหารฮ่องกงเป็นการให้อำนาจแก่ตำรวจมากเกินไป ซึ่งขัดแย้งกับเบสิกลอว์

คำตัดสินดังกล่าวของไฮคอร์ทฮ่องกงมีขึ้นจากการที่สมาชิกสภานิติบัญญัติฝ่ายที่สนับสนุนประชาธิปไตยได้รวมตัวกันยื่นต่อศาลสูง

ขณะที่ด้านเอ็นพีซี ได้เผยแพร่แถลงการว่าคำตัดสินของศาลสูงของเขตบริหารพิเศษฮ่องกงเป็นการทำลายหลักนิติรัฐของฮ่องกงเสียเอง โดยระบุว่า “รัฐธรรมนูญของจีนและกฎหมายพื้นฐานของฮ่องกงเป็นเนื้อเดียวที่มาจากรากฐานธรรมนูญเดียวกัน ดังนั้นศาลฮ่องกงไม่มีอำจในการตัดสินเรื่องนี้”

แม้ว่าการประกาศจะเป็นเพียงคำแถลงและไม่ใช่การพิจารณาคดีอย่างเป็นทางการ แต่การเคลื่อนไหวดังกล่าวดูเหมือนจะคุกคามความเป็นอิสระทางตุลาการของฮ่องกงโดยตรง

https://twitter.com/stuartlauscmp

เกียวโดรายงานว่า วันนี้( 19 พ.ย.) นายกรัฐมนตรีชินโซะ อาเบะ ได้กลายเป็นหนึ่งในนายกของญี่ปุ่นที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดถึง 2,886 วัน ในฐานะนายกรัฐมนตรี ซึ่งเทียบกับอดีตนายกรัฐมนตรีทาโร คัตสึระ ผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายกญี่ปุ่นเมื่อปี 1901 เป็นเวลา 3 สมัย

สำหรับนายกรัฐมนตรีชินโซะ อาเบะ ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยแรกเมื่อปี 2006 – 2007 จากนั้นได้รับการเลือกตั้งกลับมารับตำแหน่งสมัยที่สองในปี 2012-2014

สมัยที่สามระหว่างปี 2014-2017 และปัจจุบันเป็นสมัยที่สี่ โดยเริ่มดำรงตำแหน่งในปี 2012 และหากเขายังสามารถครองตำแหน่งนายกนี้ได้ต่อไป นายกอาเบะมีกำหนดหมดวาระในสมัยที่สี่ในเดือนสิงหาคมปี 2020

ในการแถลงของนายโยชิฮิเดะ สุกะ เลขาธิการนายกรัฐมนตรีได้กล่าวถึงความสำเร็จของนายกอาเบะในหลายประเด็นทั้งด้านเศรษฐกิจ นโยบายการคลัง และการฟื้นฟูภูมิภาค นอกจากนี้นายกอาเบะยังตั้งเป้าหมายจากนี้คือการแก้รัฐธรรมนูญในประเด็นสำคัญของชาติโดยเฉพาะด้านความมั่นคง ฟื้นฟูเศรษฐกิจ ปฏิรูประบบประกันสังคม และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับเพื่อนบ้าน

โซเชียลเน็ตเวิร์กยอดนิยมของโลกไม่ว่าจะเป็น Facebook และ Twitter รวมถึง Youtube พยายามที่จะปิดกั้นการเข้าถึงโพสต์ของฝ่ายต่อต้านผู้ประท้วงในฮ่องกงและการอธิบายเหตุการณ์การประท้วงด้วยมุมมที่เข้าข้างรัฐบาลจีน ทำให้ฝ่ายนี้ขาดแคลนพื้นที่ในการเผยแพร่ข้อมูล

ล่าสุด ฝ่ายต่อต้านม็อบฮ่องกงพบช่องทางในการแพร่ข้อมูลของฝ่ายตนผ่านทาง PornHub เว็บไซต์บริการคลิปวาบหวิวที่เป็นที่นิยมไปทั่วโลก จากการายงานของ Quartz พบว่า ในเวลานี้พบคลิปที่เกี่ยวกับปรชาชนฮ่องกงแสดงความชื่นชมการทำงานของตำรวจประมาณ 10 กว่าคลิป รวมถึงคลิปที่เป็นการแสดงความเห็นไม่พอใจความรุนแรงของผู้ประท้วง

นับเป็นครั้งแรกที่ ศูนย์กลางคลิปหวิวอย่าง PornHub กลายเป็นเครื่องมือทางการเมือง จากการายงานของ Les Echos พบว่า มีการใช้เว็บไซต์วาบหวิว 2 แห่งเป็นเครื่องมือโพสต์วิดิโอเรียกร้องหใคนหนุ่มสาวฮ่องกงออกมาประท้วง จนเว็บไซต์ดังกล่าวถูกแบน

ทั้งนี้ โซเชียลเน็ตเวิร์กรายใหญ่ๆ ถูกวิจารณ์ว่ามีนโยบายกีดกันฝ่ายที่มีความเห็นต่างกับผู้ประท้วงในฮ่องกง มีการลบคลิป ปิดกั้นการใช้งาน และมีการแจ้งเตือนหากพบว่ามีข้อความในทำนองสนับสนุนตำรวจฮ่องกง รัฐบาลจีน รวมถึงคลิปวิดิโอที่แสดงความรุนแรงของผู้ประท้วง

ในประเทศไทยคำว่า “ชังชาติ” แพร่หลายในช่วง 3 – 4 ปีที่ผ่านมา เป็นคำที่ใช้ตอบโต้เสียงวิจารณ์ประเทศในด้านลบ เป็นคำที่มีความหมายคล้ายกับคำว่า “ไม่รักชาติ” แต่มีน้ำเสียงที่ค่อนข้างรุนแรงกว่า

คำๆ นี้กลายเป็นที่สนใจ เมื่อแกนนำพรรคอนาคตใหม่ขึ้นเวทีปราศัยที่ชื่อ “อยู่ไม่เป็น” แล้วเอ่ยว่าพวกเขาถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกชังชาติ

พฤติกรรมชังชาติคืออะไร และมันมีอยู่จริงหรือไม่?

เราไม่สามารถใช้มาตรฐานส่วนตน (อัตวิสัย) มาตัดสินได้ว่าพฤติกรรมไหนเป็นความชังชาติหรือชอบชาติ การอธิบายเรื่องชังชาติได้เป็นกลางที่สุดคือการใช้บรรทัดฐานทางกฎหมาย (ซึ่งเป็นอัตวิสัย) แต่ประเทศไทยไม่เคยมีกรณีพิพากษาพฤติกรรมชังชาติ และไม่มีการศึกษาเรื่องนี้อย่างเป็นกลางทางวิชาการ

ทีมงานโพสต์ทูเดย์เอ็กซ์คลูซีฟจึงสืบค้นตัวอย่างของพฤติกรรมชังชาติในต่างประเทศ และพบว่ามีกรณีแบบนี้เกิดขึ้นในสหรัฐและเป็นเรื่องราวถึงขั้นขึ้นโรงขึ้นศาล ต้องให้ศาลสูงพิจารณาว่ากรณีนั้นๆ เป็นการชังชาติหรือไม่ ดังนั้นสหรัฐจึงมีบรรทัดฐานวัดว่าอะไรเป็นการชังหรือไม่ชังชาติ และเราจะชังชาติได้ไหมโดยไม่ผิดกฎหมาย?

ก่อนอื่นเราต้องเข้าใจนิยามก่อนว่า ชังชาติในภาษาอังกฤษคือคำว่า Anti-patriotism เมื่อแปลตรงตัวมีความหมาย “การเป็นปฏิปักษ์ต่อความรักชาติ” ความเป็นปฏิปักษ์ต่อความรักชาติตัวเองอาจเกิดขึ้นจากความรู้สึกเบื่อ เกลียด หรือสิ้นหวังก็ได้อย่างที่เราเห็นตามคอมเมนต์ในโลกโซเชียล

แต่นักคิดชั้นนำของโลกเป็นปฏิปักษ์ต่อความรักชาติก็เพราะพวกเขาเชื่อว่า ความรักชาติ หรือ Patriotism เป็นภัยต่อมนุษยชาติ มนุษย์ควรอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวโดยไม่คำนึงถึงเส้นแบ่งประเทศ และผลประโยชน์ของประเทศหนึ่งๆ แต่ต้องมีอุดมการณ์เป็นสากล (Internationalism) และมีค่านิยมร่วมกันเหมือนเป็นคนในชุมชนเดียวกัน (Cosmopolitanism)

พวกที่มีแนวคิดสากลนิยมและการมองโลกเป็นชุมชนเดียวกัน มักเป็นพวกฝ่ายซ้าย คือขบวนการสังคมนิยม/คอมมิวนิสต์และอนาธิปไตย ดังนั้นนักคิดที่เป็นบิดาแห่ง “ลัทธิชังชาติ” จึงมาจากฝ่ายซ้ายเป็นส่วนใหญ่ เช่น กุสตาฟ แอร์เว่ (Gustave Hervé) นักการเมืองฝรั่งเศสพรรคสังคมนิยมที่บอกว่า ความรักชาติเป็นเรื่องงมงาย สร้างความทารุณ ป่าเถื่อน และไร้มนุษยธรรมยิ่งกว่าศาสนา “ความรักชาติ … คือความงมงายที่ถูกสร้างขึ้นมาเทียมๆ แล้วหล่อเลี้ยงไว้ด้วยเครือข่ายแห่งเรื่องโกหกและความเท็จ คือความงมงายที่ปล้นชิงความเคารพในตัวเองและศักดิ์ศรีของคนๆ หนึ่งไป และเพิ่มความหยิ่งยะโสและโอหัง”

เอ็มมา โกลด์แมน (Emma Goldman) นักอนาธิปไตยชาวแคนาดา อ้างคำกล่าวของลีโอ ตอลสตอย นักเขียนอนาธิปไตย/นักสันติวิธีชาวรัสเซียที่กล่าวว่า “คือหลักการฝึกฝนฆาตกรแบบเหมาเข่ง ธุรกิจที่ใช้ทักษะในการฆ่าคนมากกว่าความจำเป็นอย่างอื่นของชีวิต เช่น รองเท้า เสื้อผ้า และบ้าน”

โกลด์แมนซึ่งเป็นนักคิดต่อต้านความรักชาติตัวยง ยกย่องตอลสตอยว่าเป็นนักปฏิปักษ์ต่อความรักชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนั้น

พวกนักคิดสายปฏิปักษ์ต่อความรักชาติ จึงต่อต้านสงคราม ต่อต้านการเกณฑ์ทหาร และตำหนิการใช้จ่ายด้านกลาโหม (เพราะแน่นว่าถ้าเราเชื่อในโลกไร้พรมแดน ทหารก็ไม่มีความจำเป็น) โกลด์แมนเป็นนักต่อต้านลัทธิทหารที่แข็งขันมาก เธอยกสถิติด้านงบประมาณทหารที่มากมายพร้อมกล่าวว่า “ประชาชนถูกเรียกร้องให้รักชาติและต้นทุนที่ฟุ่มเฟือย (จากงบประมาณทหาร) ที่พวกเขาจ่ายไป ไม่เพียงแต่เพื่อสนับสนุนผู้ปกป้องชาติเท่านั้น แต่ต้องเสียสละชีวิตของลูกหลานตัวเองไปด้วย ความรักชาติเรียกร้องให้เราภักดีต่อธงชาติ ซึ่งหมายถึงการเชื่อฟังคำสั่งและพร้อมที่จะฆ่าพ่อ แม่ พี่น้อง”

เมื่อเราเข้าใจแนวคิดปฏิปักษ์ต่อความรักชาติแล้ว เราจะมาตัวอย่างว่าอะไรบ้างที่เป็นการชังชาติและการทำเช่นนั้นผิดกฎหมายหรือไม่ ที่สหรัฐมีกรณีแบบนี้เกิดขึ้นมาแล้วและฟ้องร้องถึงขั้นศาลสูง

ในปี 1917 ไม่นานนักหลังจากสหรัฐเข้าร่วมกับสงครามโลกครั้งที่ 1 ได้ผ่านกฎหมายการกระทำอันเป็นจารชน (Espionage Act of 1917) เพื่อเล่นงานพวกฝ่ายซ้ายและนักสันติวิธีที่ต่อต้านการเข้าร่วมสงคราม หนึ่งในนั้นคือชาร์ลส์ เชงค์ (Charles Schenck) เลขาธิการพรรคสังคมนิยมอเมริกันที่ประกาศต่อต้านสงครามและแจกใบปลิวประณามรัฐบาล ย้ำว่าการเกณฑ์ทหารไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ

เชงค์ถูกดำเนินคดี เขาอ้างว่าการเกณฑ์ทหารขัดต่อรัฐธรรมนูญมาตราแก้ไขที่ 13 และเขามีสิทธิที่จะแสดงความเห็นอย่างเสรีตามรัฐธรรมนูญมาตราแก้ไขที่ 1 แต่ศาลสูงมีคำตัดสินเป็นเอกฉันท์ว่าการกระทำของเขาไม่คุ้มครองโดยรัฐธรรมนูญ และการขัดขวางสงครามเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของชาติ และเป็นการกระทำที่เป็นปฏิปักษ์ต่อความรักชาติ

จากกรณีของเชงค์เราจะเห็นว่า รัฐบาลสหรัฐสามารถใช้กฎหมาย เพื่อที่จะตราหน้าคนที่ขัดขวางความมั่นคงของชาติว่าเป็นพวกชังชาติได้ และการชังชาติไม่ถูกคุ้มครองโดยหลักการแสดงความเห็นอย่างเสรี

ที่สหรัฐอีกเช่นกัน ในปี 1984 มีชายคนหนึ่งชื่อเกรกอรี่ จอห์นสัน (Gregory Johnson) เผาธงชาติสหรัฐระหว่างประท้วงด้านนอกที่ประชุมพรรครีพับลิกัน เขาถูกจับกุมในข้อหาละเมิดกฎหมายรัฐเท็กซัส เรื่องนี้ยืดเยื้อจนถึงปี 1989 เมื่อศาลสูงพิจารณาเรื่องนี้ว่า จอห์นสันทำผิดกฎหมายไม่รักชาติ หรือว่าเขาถูกคุ้มครองโดยสิทธิที่จะแสดงความเห็นอย่างเสรีตามรัฐธรรมนูญมาตราแก้ไขที่ 1 ศาลมีความเห็นแตกเป็น 2 ฝ่าย 5 – 4 เสียง ฝ่าย 5 เสียงที่ชนะโหวตบอกว่า จอห์นสันไม่มีความผิดเพราะใช้สิทธิแสดงความเห็นอย่างเสรี แต่อีก 4 ท่านเห็นว่าจอห์นสันผิดในข้อหาชังชาติ เพราะธงชาติคือสัญลักษณ์ของประเทศและควรจะพิทักษ์รักษาไว้

กรณีนี้สะท้อนความในสหรัฐเองก็มีเสียงก้ำกึ่งเรื่องการแสดงความเห็นอย่างเสรีกับความภาคภูมิใจในความเป็นชาติ แต่อย่างน้อย ที่สหรัฐมีศาลที่ชี้ขาดได้ว่าอะไรที่ชังชาติ อะไรที่ไม่ใช่ และเรามีเสรีภาพมากแค่ไหน

ป.ล. กุสตาฟ แอร์เว่ นักการเมืองฝรั่งเศสพรรคสังคมนิยม ซึ่งเป็นเจ้าลัทธิชังชาติตัวยง ในช่วงบั้นปลายชีวิตเขากลายเป็นนักชาตินิยมในระดับเกือบจะคลั่งชาติ

อ้างอิง

Goldman, Emma. (1969). Anarchism and Other Essays. Dover Publication. New York.

“Schenck v. United States 249 U.S. 47 (1919)”. JUSTIA. Retrieved 18 November 2019.

“Texas v. Johnson 491 U.S. 397 (1989)”. JUSTIA. Retrieved 18 November 2019.

ภาพ – Apichit Jinakul / Bangkok Post

เบื้องต้นมีรายงานว่า มีผู้ก่อเหตุราว 600 คนปักหลักในมหาวิทยาลัย จนถึงประมาณ 8:15 น. มีผู้อยู่ภายในประมาณ 100 – 200 คนพากันหนีออกมาจากมหาวิทยาลัย แต่ถูกตำรวจแก๊สน้ำตาขับไล่ แม้ว่าบางคนจะพยายามตอบโต้ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะหนีไป เพราะถูกไล่ตามมาและดักเส้นทางไว้

ตำรวจได้นำอุปกรณ์ดักจับมาติดตั้งรอบมหาวิทยาลัยเพื่อพยายามจับกุมผู้ประท้วง แต่มีผู้ก่อจลาจลอีกกลุ่มหนึ่งไปก่อเหตุรบกวนตำรวจอีกเส้นทางแถวถนนาธานเพื่อดึงความสนใจของตำรวจ ให้ผู้ที่ติดอยู่ในมหาวิทยาลัยหนีออกมา ทว่า กลุ่มนี้ก็ถูกไล่จับเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ ตำรวจเรียกร้องให้ผู้ชุมนุมวางอาวุธและออกมาจากมหาวิทยาลัยอย่างเป็นระเบียบ ตำรวจยังขู่ด้วยว่าอาจมีการนำกระสุนจริงมาใช้ในการเคลียร์พื้น แต่จนถึงเวลาเย็นของวันที่ 18 พฤศจิกายน ก็ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าผู้ที่ยังปักหลักอยู่ด้านในได้หลบหนีออกไปหมดแล้วหรือไม่

Photo by DALE DE LA REY / AFP

Photo by DALE DE LA REY / AFP

Photo by Ye Aung Thu / AFP

Photo by Anthony WALLACE / AFP

Photo by DALE DE LA REY / AFP

Photo by DALE DE LA REY / AFP

หัวหน้าบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ Global Times ซึ่งเป็นสื่อสายชาตินิยมของจีนภายใต้การควบคุมของรัฐบาล กล่าวว่า ตำรวจฮ่องกงควรใช้พลซุ่มยิงหรือสไนเปอร์ใช้กระสุนจริงยิงผู้ประท้วงที่ก่อเหตุรุนแรงในฮ่องกง

หูซีจิ้น (Hu Xijin) แสดงความคิดเห็นในเย็นวันอาทิตย์วันที่ 17 พฤศจิกายน ในช่วงที่ตำรวจปราบจลาจลและผู้ประท้วงปะทะกันที่มหาวิทยาลัยโปลีเทคนิคฮ่องกง โดยหูซีจิ้นเขียนไว้ในบัญชีเวยปั๋ว ซึ่งโซเชียลมีเดียสัญชาติจีนว่า “หากพวกก่อการจลาจลถูกฆ่าตาย ตำรวจไม่ควรต้องรับผิดชอบในทางกฎหมาย ”

หูซีจิ้น มักจะวิจารณ์ผู้ประท้วงอย่างตรงไปตรงมา และยังพูดคล้าย ๆ กันบน Twitter ซึ่งถูกแบนในจีน นอกจาก Global Times แล้วยังมีสื่อของรัฐบาลจีนอีกรายคือ People’s Daily ที่บอกว่า จะไมีมีทางประนีประนอมกับผู้ประท้วงในฮ่องกง โดยบอกว่า “สิ่งที่เราเผชิญอยู่ทุกวันนี้ คือการต่อสู้ระหว่างการปกป้อง ‘หนึ่งประเทศสองระบบ’ และการทำลายหลักการนี้ … เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอำนาจอธิปไตยของชาติและอนาคตของฮ่องกง ไม่มีที่สำหรับความเป็นกลางและ ไม่มีที่ว่างสำหรับการประนีประนอม”

People’s Daily ย้ำว่ารัฐบาลจีนจะไม่ลังเลที่จะเอาชนะความพยายามใดๆ ที่จะท้าทายอำนาจอธิปไตยความมั่นคง และความเป็นเอกภาพของชาติ

Photo by Anthony WALLACE /AFP

คำสั่งของรัฐบาลดังกล่าวอิงกับกฎหมายภาวะฉุกเฉินที่ประกาศใช้ในยุคที่ฮ่องกงตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ แต่รัฐบาลงัดเอากฎหมายฉบับนี้มาใช้เพื่อมิให้ผู้ประท้วงปกปิดใบหน้า เพื่อก่อความเดือดร้อนเสียหาย และทำให้เจ้าหน้าที่ประสบกับความยากลำบากในการระบุตัวตนผู้ประทำผิด

ทั้งนี้ ระบบตุลาการของฮ่องกงยังใช้ระบบเดียวกับอังกฤษ และผู้พิพาษายังแต่งกายแบบอังกฤษ เจ้าหน้าที่ฝ่ายตุลาการหลายคนยังเป็นชาวอังกฤษหรือประเทศในเครือจักรภพอังกฤษ

อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตุลาการถูกฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโจมตีว่ามักมีคำพิพากษาที่ลำเอียง เอื้อต่อฝ่ายผู้ชุมนุมประท้วง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปล่อยให้ผู้ประท้วงที่ถูกจับกุมตัวได้รับการประกันตัว

ข้อกล่าวหาต่อระบบตุลาการของฮ่องกงดังกล่าว เขาข่ายเดียวกับตุลาการภิวัตน์ ซึ่งเป็นกรณีที่อำนาจตุลาการต้องสงสัยว่าบังคับใช้กฎหมายตามความเชื่อส่วนบุคคลหรือการเมือง

Photo by Anthony WALLACE / AFP