ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

10 มีนาคม 2560 เวลา 14:43 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/484502

*** ในวันเสาร์ ที่ 18 มีนาคม เวลา 13:00 น. โรงแรมเรเนซองส์ ราชประสงค์ (BTS ชิดลม ทางออกประตู 2)

สอบถามรายละเอียดงานสัมมนา หรือ สำรองที่นั่งได้ที่ 02-652-1481

ทำไมเรียนต่อที่สวิตเซอร์แลนด์
เพราะสวิตเซอร์แลนด์มอบการศึกษาที่เปี่ยมคุณภาพ นอกจากนี้ยังเพียบพร้อมทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่ดีเยี่ยมและครบครันที่สุด ทำเลที่ตั้งอยู่ใจกลางยุโรป ไปไหนมาไหนสะดวกสบายอีกทั้งได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีคุณภาพชีวิตที่ดี ติดอันดับต้นๆของโลก และที่โดดเด่นที่สุด คือ เป็นดินแดนที่เป็นต้นกำเนิดวิชาการโรงแรมและงานบริการที่เลื่องชื่อ

ต้นกำเนิดวิชาการโรงแรมและงานบริการสมัยใหม่
ดินแดนแห่งขุนเขาและทะเลสาบแห่งนี้สั่งสมชื่อเสียงเกี่ยวกับงานด้านการโรงแรมและบริการมาตั้งแต่อดีต ทั้งนี้ก็เพื่อสนอง ความต้องการที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับแขกมีระดับ ตั้งแต่ชนชั้นสูงไปจนถึงบรรดาราชนิกูลเชื้อพระวงศ์จากประเทศต่างๆ ทั่วโลกที่นิยมเดินทางมายังสวิตเซอร์แลนด์และเข้าพักในโรงแรมหรู จึงกล่าวได้เต็มปากว่าสวิตเซอร์แลนด์เป็นต้นกำเนิด วิชาการโรงแรมและบริการอย่างแท้จริง โดยนักการโรงแรมชาวสวิสได้วางระเบียบแบบแผนเกี่ยวกับการปฏิบัติงานในโรงแรม ขึ้นมาเพื่อเป็นแนวทางในการฝึกบุคลากรให้กับอุตสาหกรรมการโรงแรมมาอย่างยาวนาน

อุตสาหกรรมบริการ…สายอาชีพที่มีอนาคตสดใส
ได้สื่อสารและทำงานกับผู้คนมากมายจากหลากหลายวงการ เรียนรู้วัฒนธรรมที่แตกต่าง เนื่องจากต้องอยู่ในสังคมแบบอินเตอร์ฯทั้งด้านการเรียนและการทำงานก้าวควบคู่ไปกับการเติบโตอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วของอุตสาหกรรมบริการสนุกสนานกับประสบการณ์ใหม่ๆ ที่สร้างความพึงพอใจ และ โอกาสทางด้านอาชีพที่เปิดกว้างไม่เพียงเฉพาะงานโรงแรม แต่ครอบคลุมหลายสาขาวิชาชีพ

เรียนต่อการโรงแรม ที่ไหนก็ไม่เหมาะเท่าสวิตเซอร์แลนด์
เพราะเหตุใด…….ก็เพราะสวิตเซอร์แลนด์มีข้อดีมากมายที่ช่วยให้คุณตัดสินใจได้อย่างไม่ต้องลังเล ไม่ว่าจะเป็นระบบการศึกษาที่มีคุณภาพติอันดับโลก ทำเลที่ตั้งอยู่ใจกลางทวีปยุโรป พร้อมระบบขนส่งที่มีโครงสร้างเครือข่ายดีเยี่ยม ช่วยให้การเดินทางไปยังเมืองหลักๆ เช่น ปารีส ลอนดอน และอีกหลายเมืองในยุโรปเป็นไปอย่างรวดเร็วสะดวกสบาย นอกจากนี้สวิตเซอร์แลนด์ ยังขึ้นชื่อเรื่องภูมิประเทศที่สวยงาม บรรยากาศดี อุ่นใจในความปลอดภัยที่รัฐให้ความสำคัญสูง อีกทั้งยังมีระบบบริการด้านสุขภาพที่เป็นเลิศอีกด้วย

เปิดประตูสู่วิชาชีพการบริการ จบการโรงแรมสามารถทำงานในสาขาอาชีพด้านไหนได้บ้าง ?
ความท้าทาย และประสบการณ์ที่หลากหลายกำลังรอคุณอยู่ ประตูสู่ความสำเร็จในวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมบริการเปิดกว้างให้กับผู้มีใจรักในงานด้านนี้อย่างแท้จริง บุคลากรที่จบการศึกษาและผ่านระบบการเรียนการสอนที่มีคุณภาพจะก้าวเข้าสู่อุตสาหกรรมท่องเที่ยวและการโรงแรมอย่างมั่นใจ เนื่องจากมีงานที่พร้อมรองรับรออยู่มากมาย อาทิ

งานด้านปฏิบัติการโรงแรม (Hotel Operation)
– การจัดเลี้ยงและจัดประชุม (Banquets and Conference)
– การจัดการอาหารและเครื่องดื่ม (Food and Beverage Management)
– งานต้อนรับส่วนหน้า (Front Office)
– งานด้านแม่บ้าน (Housekeeping)
– การบริหารจัดการร้านอาหาร (Restaurant Management)

บริหารการจัดการ (Management)
– บริหารงานสำนักงานส่วนกลาง (Corporate Headquarters)
– การบริหารจัดการทั่วไป (General Management)
– งานประชาสัมพันธ์ (Public Relations)
– งานด้านการขาย (sales)

งานท่องเที่ยว (Tourism)
– สายการบินและท่าอากาศยานนานาชาติ (Airlines)
– คาสิโน (Casinos)
– เรือสำราญ (Cruises)
– สถานพักผ่อนและสถานบันเทิง (Leisure and Entertainment)
– สถานเสริมความงาม สุขภาพ และสปา (Spa and Wellness)
– บริษัทท่องเที่ยว (Travel)

งานจัดการธุรกิจ (Business)
– การจัดการด้านการเงิน (Finance)
– การจัดการทรัพยากรบุคคล (Human Resources)
– การตลาด (Marketing)
– การบริหารรายได้ (Revenue Management)

งานออกแบบ (Design)
– การบริหารงานโครงการ (Project Management)
– การออกแบบโรงแรม (Hotel design)
– การบริหารแบรนด์หรู (Luxury Brand Management)
– การบริหารการค้าปลีกสำหรับสินค้าแบรนด์หรู (Retail Management of Luxury Brands)

งานธุรกิจด้านการทำอาหาร (Culinary)
– หัวหน้าแผนกครัว (Executive Chef)
– เชฟอิสระ (Private Chef)
– เชฟอาหารเพื่อสุขภาพ
– เชฟโครงการวิจัยและพัฒนา
– เชฟรายการสอนทำอาหารทางโทรทัศน์ (TV Food Show Consultant)
– เจ้าของร้านอาหาร (Restaurant Owner)
– นักเขียนบทความด้านอาหารและนักวิจารณ์อาหาร (Food Writer/Critic)

อาชีพด้านอื่นๆ
– ที่ปรึกษา (Consulting)
– อาจารย์/นักการศึกษา (Education)
– ผู้ประกอบการ (Entrepreneur)
– นักบริหารจัดการอีเวนท์ (Event Management)
– องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร (Non-profit Organisation)
– อสังหาริมทรัพย์ (Real Estate)

วรสิทธิ์ อิสสระ “ปลาวาฬ”

จบการศึกษาจาก : Cesar Ritz Colleges Switzerland

ปัจจุบันทำงานที่ : Sri Panwa Phuket Hotel ผู้บริหารและเจ้าของโรงแรมศรีพันวา ภูเก็ต

“สวิตเซอร์แลนด์เป็นประเทศที่ถือว่ามีคุณภาพด้านการศึกษาและคุณภาพชีวิตดีที่สุดประเทศหนึ่งของโลก ด้วยภูมิประเทศที่ตั้งอยู่ใจกลางทวีปยุโรป อีกทั้งยังได้รับการขนานนามให้เป็นดินแดนแห่งต้นกำเนิดอุตสาหกรรมด้านการบริการ ทำให้การศึกษาด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมจากนักศึกษาทั่วทุกมุมโลก”

ลักษมีกานต์ อิงคะกุล “เพิร์ลลี่”

จบการศึกษาจาก :
Hotel Institute Montreux – HIM
– BBA in Business Management and Hotel, Restaurant and Resort Management

Swiss Hotel Management School-SHMS, Caux Campus
-Higher Diploma in Hospitality Management

ปัจจุบันทำงานที่ : Creative Director & Chief of Unicorn Division at Cloudforest and Asia Director at
One Young World

“เป็นประสบการณ์ที่ดีจนแทบไม่น่าเชื่อ เราได้เรียนรู้อะไรมากมายในเชิงวิชาการ และสิ่งที่ได้เรียนรู้มากกว่านั้นคือ ประสบการณ์การใช้ชีวิต การได้อยู่ในสังคมที่มีความหลากหลาย เนื่องจากเรามีเพื่อนที่มาจากต่างชาติ ต่างวัฒนธรรม ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย นับเป็นประสบการณ์ที่ลืมไม่ลงเลยจริง ๆ เพราะในทุก ๆ วันต้องใช้ชีวิต ต้องทานอาหาร ต้องเรียน และอยู่กับเพื่อน ๆ มากมายที่มาเรียนด้วยกัน จึงทำให้เรามีเพื่อนเยอะมาก และแน่นอน เพิร์ลลี่จะยังคงรักษาความสัมพันธ์ของเพื่อน ๆ ทุกคนต่อไป แม้ว่าจะเรียนจบไปแล้ว เพราะจะช่วยให้เรามีเครือข่ายอยู่ทั่วทุกมุมโลกเลยที”

Swiss Education Group

518/5 ชั้น 7 อาคารมณียา ถนนเพลินจิต แขวงปทุมวัน เขตลุมพินี กรุงเทพฯ 10330 (สถานีรถไฟฟ้า ชิดลม ทางออก 2)
โทร : 02-652-1481
เว็บไซต์ : https://www.swisseducation.ac/
อีเมล์ : counselling@swisseducation.com
เฟซบุ๊ค : https://www.facebook.com/swisseducationgroupthailand/
IG : SEG_THAILAND
ไลน์ : SEG_THAILAND

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 21:10 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/479996

เรื่อง…วรรณโชค ไชยสะอาด ภาพ…วิศิษฐ์ แถมเงิน

“งานคือชีวิต ชีวิตคืองาน บันดาลสุข ทำงานให้สนุก เป็นสุขเมื่อทำงาน” ถ้อยคำที่ดูเหมือนจะสอดคล้องอยู่ไม่น้อยกับบรรยากาศการทำงานภายใน “อนันดา แคมปัส” (Ananda Campus) ออฟฟิศใหม่ของ อนันดา ดีเวลลอปเม้นท์ บริษัทอสังหาริมทรัพย์ชื่อดัง ที่ใช้งบลงทุนถึง 300 ล้านบาท จนได้ชื่อว่าเป็นออฟฟิศที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย

ที่นั่น ชานนท์ เรืองกฤตยา ผู้ก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ทักทายทีมงานโพสต์ทูเดย์อย่างเป็นกันเอง ก่อนจะเล่าที่มาที่ไปของบ้านหลังใหม่ให้ได้ฟังกัน

ชานนท์ เรืองกฤตยา

เขาเริ่มต้นเล่าว่า Ananda Campus ตั้งอยู่ภายในอาคาร FYI ถนนพระราม 4 ติดกับ รถไฟฟ้า MRT สถานีศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ มีพื้นที่รวมทั้งหมด 8,225 ตารางเมตร แบ่งเป็นพื้นที่ส่วนสำนักงาน 5,741 ตารางเมตร พื้นที่ส่วนสันทนาการ 1,100 ตารางเมตร และพื้นที่ห้องประชุม 45 ห้อง 900 ตารางเมตร

ซีอีโอหนุ่ม บอกว่า พยายามสร้างวัฒนธรรมให้องค์กรแห่งนี้เต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ ความไว้เนื้อเชื่อใจ และความรับผิดชอบทั้งต่อตัวเองและสังคม โดยเฉพาะคน Gen-Y ซึ่งมีทัศนคติต่อการใช้ชีวิตและการทำงานที่แตกต่างออกไป มีความเป็นตัวของตัวเองสูง ไม่ชอบทำอะไรในกรอบ ไม่ชอบงานประจำ เกลียดการถูกบังคับ รักอิสระ เบื่อง่าย สมาธิสั้น และเป็นพวกอยากทำงานน้อยแต่ได้มาก ทั้งหมดเป็นที่มาของ Ananda Campus พื้นที่ซึ่งผสมผสานการเรียนรู้ การทำงานและเล่นไว้ด้วยกันจนเป็นชีวิต

“ชีวิตมันไม่ใช่แค่ทำงานอยู่ไปวันๆ เพื่อเงินเดือน อดทนกับสถานที่หรือเจ้านายที่คุณไม่ชอบ คิดเพียงว่าอย่างน้อยก็มีงานทำ มันไม่ใช่ คนยุคใหม่เขาเชื่อในสิ่งที่ทำ มองหาความหมายที่เกี่ยวข้องกับชีวิต ไม่มองแค่เงินเดือนเป็นหลัก แต่เริ่มมองไปถึงสังคม สถานที่ทำงาน เเละเลือกทำอะไรที่มีความหมายกับโลกใบนี้มากขึ้น” 

ทาวน์ ฮอล์ พื้นที่สำหรับประชุมใหญ่ ปาร์ตี้ หรือกิจกรรมอื่นๆ ของบริษัท

วัฒนธรรมและสถานที่ทำงาน เป็นเรื่องที่ ชานนท์ พยายามสร้างให้ตอบโจทย์และเอื้อให้คนยุคใหม่อยากใช้ชีวิตมากที่สุด โดยภายใน Ananda Campus ผู้บริหาร พนักงานทั่วไป ทุกคนต่างใช้พื้นที่ทำงานร่วมกัน ไม่มีห้องส่วนตัว โต๊ะประจำ และลำดับขั้นองค์กรตลอดจนความเจ้ายศเจ้าอย่าง

ขณะที่ในด้านสวัสดิการ พนักงานรวมกว่า 1,000 คนของอนันดา นั่งรถไฟฟ้าและรับประทานอาหารกลางวันฟรี

“เราพยายามสร้างพลังแง่บวกให้พวกเขาตั้งแต่ตื่นนอน สนับสนุนให้ใช้รถไฟฟ้า เพราะอยากให้มีชีวิตการเดินทางที่สะดวก ไม่ใช่ตื่นมาแล้วเครียดว่าจะไปทำงานยังไง รถติด ชีวิตฉันบัดซบ หงุดหงิด และมานอยด์ในที่ทำงานจนเป็นวงจรหมุนไปเรื่อยๆ

ผมหวังว่า คนทำงานที่นี่จะเป็นจะเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ มีพลัง มองโลกในแง่บวก ต้องการคนขั้วบวกมาทำงานในองค์กรและวัฒนธรรมในขั้วบวก เพื่อช่วยกันคิดแก้ปัญหาให้กับสังคม อย่างที่บอกชีวิตมันไม่ใช่แค่งานหรือเล่น แต่มันผสมกันแล้ว คิดและทำ เราสร้างสรรค์ร่วมกัน”

รับประทานอาหารกลางวันฟรี

ชานนท์ เชื่อว่า วัฒนธรรมสำคัญกว่าข้อกำหนดหรือกฎระเบียบ ต้องการให้ชีวิตดำเนินไปด้วยความไว้วางใจและรับผิดชอบกับเป้าหมายที่ได้กำหนดไว้ โดยโฟกัสและจัดการกับงานด้วยวิธีการของตัวเอง

“เราไม่ชอบองค์กรที่มีข้อกำหนดเยอะ แต่ต้องการให้ทุกอย่างมันเป็นวัฒนธรรม ยกตัวอย่างสังคมบางสังคมไม่ต้องมีกฎหมายมากมาย แต่มีวัฒนธรรมจนกลายเป็นระเบียบที่ดี ในที่สุดแล้วสิ่งสำคัญคือวัฒนธรรมหรือนิสัยของหมู่คณะชุมชนนั้น คุณมีกฎหมายเยอะ แต่ไม่ปฎิบัติ ก็ไม่รู้จะมีไปเพื่ออะไร เรารู้ว่าทุกคนโตๆ กันแล้ว ต้องรับผิดชอบ ไม่อย่างนั้นบริษัทเราจะอยู่กันได้อย่างไร”

พื้นที่สำหรับพักผ่อนซึ่งอยู่ในบริเวณเดียวกับโต๊ะทำงาน

“เรามีห้องพักผ่อนติดกับโต๊ะทำงาน เพราะเข้าใจว่าเวลาคนมันล้า ถึงเวลาต้องชาร์จแบตก็ต้องชาร์จ วัฒนธรรมเราคือความไว้วางใจและความรับผิดชอบ จะเข้ามาทำงานเวลาไหนก็เรื่องของคุณ แต่ทุกคนมีเป้าหมายของตัวเองที่ต้องเดินไป และหวังว่าจะไม่มีใครมาทำลายระบบความไว้วางใจกัน”ซีอีโอหนุ่มระบุ

ชานนท์ ยืนยันว่า สิ่งที่ลงมือทำนั้นให้ผลลัพธ์ที่ประสบความสำเร็จ โดยวัดจากยอดเติบโตในแต่ละปีของบริษัท ขณะเดียวกันยังตั้งเป้าว่าวัฒนธรรมองค์กรรูปแบบใหม่จะทำให้บริษัทเติบโตมากถึง 300% ภายในระยะเวลา 3 ปี โดยไม่จำเป็นต้องเพิ่มพนักงาน

“เราเติบโตอย่างต่อเนื่อง เป็นเจ้าตลาดคอนโดติดรถไฟฟ้า ปีที่แล้วมียอดโอนทั้งสิ้นกว่า 16,000 ล้านบาท ปีนี้เตรียมโอนทั้งสิ้น 30,000 ล้านบาท ขณะที่ปี 2020 จะมียอดโอนอีกกว่า 60,000 ล้านบาท เพราะฉะนั้นถ้าดูตัวเลขการเติบโต สิ่งที่เราจ่ายนั้นใช่อยู่แล้ว เเละผมคิดว่าทุกคนควรกล้าจ่ายเเละสร้างวัฒนธรรมเพื่อชีวิตที่ดีของพนักงาน”

เขาทิ้งท้ายว่า “ไม่ว่าคุณจะออกแบบออฟฟิศหรูหราหรือเอื้อให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ขนาดไหนก็ไม่มีความหมาย หากสุดท้ายแล้วไม่มีการสร้างวัฒนธรรมที่ดีในองค์กร”

ในแต่ละวันพนักงานสามารถเลือกที่นั่งได้ตามความต้องการด้วยโต๊ะทำงานแบบ hot-desk ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการสื่อสารเเละประสานงาน

ที่นี่มีระบบจองโต๊ะทำงาน ห้องประชุมผ่านแอปพลิเคชันเเละระบบอิเล็กทรอนิกสุดล้ำภายในห้องประชุม

ในพื้นที่ทำงานยังมีห้องส่วนตัวสำหรับคุยโทรศัพท์ด้วย

พื้นที่สำหรับคนที่ต้องการสมาธิหรือความเป็นส่วนตัวในการทำงาน

พื้นที่คาเฟ่ ซึ่งสามารถเป็น co-working space หรือประชุมงานกันได้ด้วย

อีกมุมพักผ่อนเเละทำงานที่ใครก็สามารถมาใช้งานได้

ชมคลิปโพสต์ทูเดย์พาสำรวจบรรยากาศภายในออฟฟิศ “อนันดา แคมปัส”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

07 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 17:34 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/479778

โดย..วรรณโชค ไชยสะอาด

ทันทีที่กรุงเทพมหานคร (กทม.) มีมติยกเลิกโครงการรถโดยสารด่วนพิเศษ (บีอาร์ที)

เสียงวิจารณ์ดังกระหึ่มตามมา บ้างเห็นด้วยว่าไม่คุ้มค่ากับงบประมาณปีละเกือบ 200 ล้านบาท แถมยังไม่ช่วยแก้ปัญหาจราจร บ้างส่ายหัวไม่พอใจเพราะจะส่งผลกระทบกับประชาชนที่ใช้บริการจำนวนไม่น้อย

7 ปี…ขาดทุน 1,000 ล้าน 

ย้อนกลับไปเมื่อ 7 ปีก่อน โครงการรถโดยสารด่วนพิเศษบีอาร์ทีริเริ่มในสมัยอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นผู้ว่าฯกทม. แต่เปิดให้บริการวันแรกเมื่อ 29 พ.ค.2553 ในยุค ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร

เส้นทางบีอาร์ที เริ่มต้นจากบริเวณสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสช่องนนทรี วิ่งไปตามถนนราธิวาสราชนครินทร์ ผ่านเเยกถนนจันทน์ เเยกนราราม 3 เลี้ยวขวาเข้าถนนพระรามที่ 3 ลอดใต้สะพานพระราม 9 เข้าสู่ถนนรัชดาภิเษก ขึ้นสะพานพระราม 3 ข้ามเเม่น้ำเจ้าพระยา ไปสิ้นสุดที่เเยกถนนรัชดาภิเษก-ราชพฤกษ์ ระยะทางรวม 15.9 กิโลเมตร มีจุดจอดรับส่งผู้โดยสาร 12 สถานี จัดช่องทาง การเดินรถแยกจากช่องทางปกติบนพื้นถนนเดิม ยกเว้นบนสะพานข้ามทางแยกและสะพานพระราม 3 ที่เดินรถในช่องเดินรถร่วมกับรถยนต์ และบริเวณทางแยกบางจุดที่ใช้ช่องทางร่วมกับรถทั่วไป ทั้งนี้บีอาร์ทีมีการเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนขนาดใหญ่อื่น เช่น สถานีรถไฟฟ้าช่องนนทรี สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสตลาดพลู

จากการเปิดเผยของ ศุภมิตร ลายทอง หัวหน้ากลุ่มงานเครื่องหมายจราจร 2 สจส. ในฐานะหัวหน้าดูแลโครงการบีอาร์ที พบว่า ปี 2559 บีอาร์ทีให้บริการวิ่งรถทั้งหมด 25 คัน ไป-กลับวันละ 300 เที่ยว และเพิ่มเติมในช่วงเวลาเร่งด่วน ช่วงเช้า 6.00 – 9.00 น. ช่วงเย็น 17.00 – 20.00 น. ความถี่ในการวิ่งคือ 10 นาทีต่อคัน และ 5 นาทีในเวลาเร่งด่วน

กำหนดเป้าหมายผู้โดยสารไว้ที่ 30,000 คนต่อวัน แต่มีผู้ใช้บริการประมาณ 23,000 คน สูงสุด 28,000 คนต่อวัน  สำหรับสถิติผู้โดยสารตั้งแต่เริ่มดำเนินการจนถึงวันที่ 31 เมษายน 2559 มีผู้โดยสารทั้งสิ้น 33,187,577 เที่ยวต่อคน มีรายรับค่าโดยสารรวม 199.8 ล้านบาท รายจ่าย 1,237.6 ล้านบาท และหมายความว่า กทม.ต้องจ่ายชดเชยให้จำนวน 1,038 ล้านบาท ตลอด 6 ปีที่ผ่านมา โดยมีค่าบริหารจัดการอยู่ราว 18 ล้านบาทต่อเดือน จากรายได้ประมาณ 2 ล้านบาท ทำให้กทม. ต้องจ่ายเงินชดเชยเดือนละประมาณ 15 ล้านบาท

                                                ตารางสรุปรายรับค่าโดยสาร – รายจ่าย BRT ปี 2553 – 2559

 หมายเหตุ : 1.เริ่มเก็บค่าโดยสาร 10 บาท ตลอดสายตั้งเเต่ 1 ก.ย.2553 
                2.ปรับรถค่าโดยสารเป็น  5 บาทตลอดสาย ตั้งเเต่ 15 เม.ย.2556 – 30 มิ.ย.2559
                3.ปี 2553* ข้อมูลตั้งเเต่เดือน ก.ย. – ธ.ค. 2553 
                4.ปี 2559** ข้อมูลตั้งเเต่เดือน ม.ค. – เม.ย. 2559

ยกเลิกบีอาร์ที=ถอยหลังตกคลอง

ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์ อดีตส.ส.พรรคประชาธิปัตย์และอดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในฐานะหนึ่งในผู้ริเริ่มทำโครงการบีอาร์ที บอกว่า เป็นเรื่องน่าเสียดายและเข้าใจได้ยากกับการยกเลิกโครงการดังกล่าว โดยในปี 2559 บีอาร์ทีมีผู้โดยสารเฉลี่ยถึง 23,427 คนต่อวัน ซึ่งถือว่ามีจำนวนผู้โดยสารพอๆกับรถไฟฟ้าสายสีม่วง ขณะที่ค่าสร้างบีอาร์ทีถูกกว่าค่าก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีม่วงถึงประมาณ 20 เท่า เมื่อดูผลประกอบการ ปรากฎว่าบีอาร์ทีขาดทุนเพียงแค่ประมาณ 500,000 บาทต่อวัน ในขณะที่รถไฟฟ้าสายสีม่วงขาดทุนถึง 3.5 ล้านบาทต่อวัน

ทั้งนี้เป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไปว่า การให้บริการขนส่งมวลชนโดยภาครัฐ ไม่ว่าที่ไหนก็ขาดทุนกันทั้งนั้น เพราะถือเป็นพันธกิจสาธารณะ หรือ พีเอสโอ (Public Service Obligation) ที่รัฐต้องให้บริการแก่ประชาชนโดยไม่หวังผลกำไร แต่ต้องทำให้ขาดทุนน้อยที่สุด

ดร.สามารถ บอกว่า หากกทม.อ้างว่าการให้บริการบีอาร์ทีไม่ใช่ภารกิจหลักของกทม. ถามว่าเหตุใดกทม.จึงคิดโครงการถไฟฟ้าบีทีเอสขึ้นมาแล้วให้เอกชนรับสัมปทานไป เมื่อบีทีเอสเป็นภารกิจหลักของกทม.ได้ บีอาร์ทีก็จะต้องเป็นภารกิจหลักของกทม.ได้เช่นกัน ที่สำคัญหากเห็นว่าการให้บริการระบบขนส่งมวลชนไม่ใช่ภารกิจหลักของกทม. ทำไมจึงมีแนวคิดที่จะโอนขสมก.มาอยู่กับกทม. และหากการแก้ปัญหาจราจรไม่ใช่ภารกิจหลักของกทม. แล้วทำไมจึงมีแนวคิดที่จะโอนตำรวจจราจรมาสังกัดกทม.

อดีตรองผู้ว่าฯ กทม. บอกว่า น่าเสียดายที่กทม.ไม่คำนึงถึงข้อคิดเห็นของสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ที่เสนอแนะให้กทม.ปรับปรุงการให้บริการให้ดีขึ้น เพื่อให้สอดคล้องกับแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชน ขณะเดียวกัน ยังน่าเสียดายที่เลือกยกเลิกบีอาร์ทีในขณะที่กทม.ได้รับรายได้จากค่าโดยสารเพิ่มขึ้น โดยตั้งแต่วันที่ 1 ต.ค. 2559 เป็นต้นมา กทม.ได้ปรับอัตราค่าโดยสารจากเดิม 5 บาทตลอดสาย เป็นการเก็บตามโซนหรือพื้นที่โดยมีค่าโดยสาร 2 อัตราคือ 5 บาท และ 10 บาท รวมเวลากว่า 4 เดือนถึงปัจจุบัน ปรากฏว่า กทม.สามารถเก็บค่าโดยสารได้เพิ่มขึ้นถึง 27% ทำให้การขาดทุนลดลง

ผู้เชี่ยวชาญรายนี้บอกว่า การคืนผิวจราจรให้ผู้ใช้รถใช้ถนน เท่ากับทำให้ผู้ใช้รถส่วนตัวจะมีโอกาสได้ใช้ผิวจราจรมากขึ้น ปริมาณรถส่วนตัวก็จะเพิ่มมากขึ้น หากยังคงแก้ปัญหาจราจรโดยลดโอกาสของผู้ใช้ระบบขนส่งมวลชน ซึ่งนับเป็นการ “ถอยหลังตกคลอง” การแก้ปัญหาจราจรก็จะไม่มีวันได้ผล

“ผมอยากขอให้กทม.พิจารณาทบทวน หากมุ่งมั่นที่จะปรับปรุงบีอาร์ที มั่นใจว่าจะสามารถลดการขาดทุนได้แน่ แต่ถ้ากทม.ไม่อยากบริหารจัดการเดินรถบีอาร์ทีด้วยตนเอง ควรเปิดโอกาสให้เอกชนรับสัมปทานไปเช่นเดียวกับรถไฟฟ้าบีทีเอส ก็ยังดีกว่ายกเลิก คิดใหม่เถอะครับ เพื่อประโยชน์ของประชาชน และเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติโดยส่วนรวมในการช่วยลดการใช้พลังงานน้ำมันเชื้อเพลิง ลดก๊าซเรือนกระจก และประหยัดเวลาการเดินทาง”ดร.สามารถทิ้งท้าย

เมืองที่ดีต้องพัฒนาระบบขนส่งมวลชน

เหตุผลในการก่อสร้างบีอาร์ทีคือ ต้องการพัฒนาโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนที่มีในปัจจุบันให้สมบูรณ์ สร้างต้นแบบการเดินทางให้มีความปลอดภัยเพื่อส่งเสริมให้ประชาชนใช้บริการระบบขนส่งมวลชนแทนการใช้รถยนต์ส่วนบุคคล พยายามเป็นระบบขนส่งที่เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าให้ได้อย่างรวดเร็ว ภายใต้งบลงทุนทั้งสิ้น 2,009,700,000 บาท

ดร.สุเมธ องกิตติกุล ผอ.วิจัยด้านนโยบายการขนส่งและโลจิสติกส์ ทีดีอาร์ไอ บอกว่า การขาดทุนของรถโดยสารสาธารณะเป็นเรื่องปกติ เนื่องจากเก็บค่าโดยสารต่ำกว่าต้นทุนเพื่อประโยชน์ของประชาชนและความสำเร็จหรือล้มเหลวในโครงการรัฐไม่จำเป็นต้องดูที่ผลประกอบการในลักษณะเม็ดเงินเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่จะชี้วัดว่าบีอาร์ทีนั้นประสบความสำเร็จหรือไม่ ควรเป็นจำนวนผู้โดยสารและการแก้ไขปัญหาจราจร

“6 ปีขาดทุน 1,000 ล้าน เหมือนจะเป็นตัวเลขที่สูง แต่จริงๆหากเอามาหารเฉลี่ยแล้วจะเท่ากับปีละไม่ถึง 200 ล้านบาท เดือนหนึ่งก็ประมาณ 10 กว่าล้านบาท ซึ่งหากดูจำนวนผู้โดยสารและการพัฒนาเติบโตในอนาคตนับว่ารับได้”

ดร.สุเมธ มองว่า ปัญหาหลักของบีอาร์ทีคือ การกำหนดเส้นทางวิ่งที่ผิดพลาดในช่วงเริ่มต้น ความพิเศษของเลนเฉพาะที่ไม่เป็นไปตามความคาดหวัง และราคาที่ต่ำเกินไปหากเปรียบเทียบกับคุณภาพ

“ตอนลากเส้นทางบีอาร์ที เราให้ความสำคัญและคำนึงถึงลักษณะทางกายภาพของถนนเป็นหลัก คือความกว้างเพื่อสามารถสร้างเลนพิเศษได้ ไม่ได้คำนึงถึงความหนาแน่นของประชากร และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ มากเพียงพอ สุดท้ายเลยไปจบที่ถนนพระราม 3 เรื่องนี้เป็นข้อผิดพลาดอย่างหนึ่ง ซึ่งผมมองว่าบีอาร์ทีน่าจะประสบความสำเร็จกว่านี้ หากวิ่งในถนนลาดพร้าว

ปัญหาที่สองคือ ไม่สามารถทำให้บีอาร์ทีมีเลนที่เอ็กคลูซีฟได้ ช่วงขึ้นลงสะพานข้ามแยกต้องวิ่งร่วมกับรถยนต์อื่นๆ จนนำไปสู่ข้อกำจัดด้านการทำความเร็ว ปัญหาที่สามคือ การกำหนดราคาที่ต่ำเกินไปเพียงแค่ 5 บาท ซึ่งไม่ได้สะท้อนคุณภาพในการให้บริการ”

ผอ.วิจัยด้านนโยบายการขนส่งและโลจิสติกส์ ทิ้งท้ายว่า การยกเลิกบีอาร์ที จะส่งผลให้เกิดปัญหาต่อระบบการจราจรภาพรวมและเป็นการตัดสินใจที่สวนทางกับการเติบโตของเมืองที่ดีในอนาคต

“เมืองในอนาคตไม่สามารถอยู่ได้ด้วยรถยนต์ส่วนบุคคลและถนน ไม่อย่างนั้นความเป็นเมืองจะย่ำแย่ หากผู้บริหารกทม. เห็นว่าระบบขนส่งมวลชนไม่ใช่ภารกิจหลักของตัวเอง ก็นับเป็นเรื่องน่าเสียดายและน่ากังวล ลองนึกภาพดู ผู้ใช้งานบีอาร์ทีในปัจจุบัน 2 หมื่นคน ถ้ามีสัก 5 พันคน หันไปเลือกใช้รถยนต์ส่วนตัวอะไรจะเกิดขึ้นบนท้องถนน”

ถึงอย่างนั้น ก่อนถึงวันที่ 30 เม.ย. 2560 อันเป็นวันสุดท้ายของการให้บริการบีอาร์ที  น่าสนใจว่าจะมีการพิจารณาทบทวนลมหายใจของโครงการดังกล่าวอีกครั้งหรือไม่

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

08 มีนาคม 2560 เวลา 12:26 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/life/life/484139

วันนี้ เรามีวิธีง่ายๆ ให้สนุกได้ทุกวัน!!!

ค่านิยมคนไทยจำนวนมากในปัจจุบันต้องการเป็นที่ยอมรับของสังคม เพื่อนฝูง ความมีหน้ามีตาในสังคม ด้วยการใช้เงินเพื่อจับจ่ายสินค้าแบรนด์เนม ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า นาฬิกา แว่นตา เครื่องสำอาง ฯลฯ หรือแม้แต่จะรับประทานอาหารก็ต้องเป็นร้านสุดหรู ดื่มเครื่องดื่มราคาแพงๆ เพียงเพื่อต้องการถ่ายรูปไปโพสต์ตามโซเชี่ยลมีเดีย ถ้ามีรายได้มากพอไม่เดือดร้อนใครก็ว่าไปอย่าง แต่สำหรับบางคนที่ชักหน้าไม่ถึงหลัง เป็นหนี้มากมายแต่ยังใช้ชีวิตเกินตัว เลิกสักทีเถิดครับ! อย่าให้ใครว่าเราได้ว่า “เรื่องใช้เงิน (แบบไม่คิด) คนไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก”

“ลดรายจ่าย เพิ่มรายได้” หลักการง่ายๆ สำหรับใครที่อยากจะรวย ต้องการจะมีเงินเก็บเพื่อสร้างฐานะ สร้างความมั่นคงให้กับชีวิต สำหรับการเพิ่มรายได้ในสมัยนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย การลงทุนเพื่อทำการค้า หรือจะค้าขายสินค้าใดๆ ต้องศึกษาข้อมูล ศึกษาตลาดให้ดีก่อนลงมือทำ เพราะบางอาชีพที่เห็นคนอื่นทำแล้วประสบความสำเร็จเยอะๆ ก็ใช้ว่าจะไปรอดทุกคน อันนี้ก็ต้องศึกษากันให้ดี แต่สำหรับ “ลดรายจ่าย” เก็บเงินของตัวเองให้อยู่ในกระเป๋าให้นานที่สุดนี่ละครับ อันนี้ล่ะชัวร์ เป็นวิธีง่ายๆ ใกล้ตัว จนหลายคนอาจจะมองไม่เห็น

“อย่าให้ใครว่าไทย” หรือ Thailand Campaign เป็นโครงการรณรงค์ระดับประเทศ ขับเคลื่อนโดย “เครือข่ายอนาคตไทย” ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน 112 องค์กร ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อกระตุ้นให้คนไทยปรับเปลี่ยนทัศนคติ ลดเลิกพฤติกรรมเชิงลบ ซึ่งจัดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องเป็นปีที่ 3 แล้ว โดยในปีนี้เน้นเรื่องการรณรงค์เรื่อง “อย่าให้ใครว่าไทยไม่ออม” ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง….โดยมีเป้าหมายว่าจะทำอย่างไรให้คนเข้าถึงการออมมากขึ้น มองว่าเป็น “เรื่องของคนรุ่นใหม่…ฉลาด…เท่…รู้จักคิดและวางแผนอนาคต” โดยเริ่มจากเป็นเรื่องใกล้ตัว ที่ทำได้ง่ายๆ ทุกวัน

เครือข่ายอนาคตไทย จึงได้พัฒนาตัวช่วยเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการช่วยออมที่สนุก ทันสมัย และทำได้จริง โดยมี 2 รูปแบบให้เลือกใช้กันได้ตามความถนัด

1. ปฏิทิน คิดดี…มีตังค์ เหมาะกับทุกคน ไม่ว่ารุ่นเล็กหรือรุ่นใหญ่ ก็สนุกกับการออมได้ทุก เพราะนี่คือปฏิทินที่มี 12 เดือน หรือ 365 วัน ที่จะมาแนะนำว่า ในแต่ละวันคุณจะสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น และสร้างแรงบันดาลใจเพื่อหาช่องทางเพิ่มรายได้ในแต่ละวันได้อย่างไรบ้าง เช่น วันไหนควรหยุดใช้รถส่วนตัว วันไหนควรทำอาหารกินเอง วันไหนควรออมเงิน วันไหนควรทำอาหารอะไรทาน วันไหนควรไปอบรมทำขนมเพื่อรับประทานและขาย ฯลฯ ที่สำคัญมีลูกเล่นให้สามารถหยอดเงินเก็บไว้ในปฏิทินได้ด้วย และเมื่อครบในแต่ละเดือนคุณจะรู้ได้จริงๆ ว่าคุณมีเงินเหลือเก็บได้อีกมาก ผู้ที่สนใจสามารถติดตามการขอรับปฏิทิน คิดดี…มีตังค์ ได้ที่ เฟสบุ๊ค “เครือข่ายอนาคตไทย”

2. แอปพลิเคชั่น คิดดี…มีตังค์ อันนี้เอาใจสาวก “Smart Phone” โดยเฉพาะ สามารถเข้าไปดาวน์โหลด App คิดดี…มีตังค์ ฟรีได้แล้ววันนี้ ทั้งที่ app store https://goo.gl/mdqRbo และ google store https://goo.gl/wdhnZA ใครที่มีเป้าหมายที่จะมีเงินหมื่น เงินแสน เงินล้าน อยากมีบ้านในฝัน มีรถที่ชอบ หรือไปท่องเที่ยวในที่ที่ปรารถนา ฯลฯ App นี้ช่วยคิดคำนวณช่วยได้ เพียงคุณใส่ข้อมูลลงไปตามคำถามที่ถาม คุณก็จะได้คำตอบทันที แถมยังมีปฏิทินคิดดี…มีตังค์ ใส่ไว้ให้ด้วย เรียกว่าเป็น 2 in 1 เลยทีเดียว ดาวน์โหลด App นี้ไว้ ใช้ได้ทุกที่แบบไม่ต้องพกพาปฏิทิน

นอกจากนี้ยังมีเมนูเสริม เมนูหา เมนูออม เมนูใช้ เป็นแนวทางที่จะหารายได้เสริม การลงทุน การออม ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่เป็นรูปธรรม เรียกว่ามีมาให้ครบถ้วนเรื่อง “เงิน”

เราอยากชวนคุณมาร่วมปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ลดฟุ้งเฟ้อ เพิ่มความพอเพียงให้ชีวิตได้ทุกวัน ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง อันจะส่งผลการพัฒนาที่ยั่งยืนของสังคมไทย อย่าให้ใครว่าไทยไม่ออม เริ่มได้ที่ตัวคุณตั้งแต่วันนี้

#เครือข่ายอนาคตไทย #อย่าให้ใครว่าไทยฟุ้งเฟ้อ #พอเพียง #อย่าให้ใครว่าไม่ออม #พอเพียงอย่างเพียงพอ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

06 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 07:34 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/479501

สิ่งที่ทำได้เลยคือการแก้ไขปัญหาทุจริตต้องแก้ที่ต้นเหตุ เริ่มจากเรื่องอายุความคดีการทุจริตและร่ำรวยผิดปกติ

การแก้ไขปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่นถือเป็นเรื่องเร่งด่วนที่คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ประกาศเอาจริงเอาจังเข้ามาแก้ไขตั้งแต่หลังรัฐประหาร แต่ทว่าผ่านมา 2 ปีกว่ากลับยังไม่เห็นความคืบหน้าชัดเจน

​นำมาสู่งานเสวนา เรื่อง  “แก้ปัญหาคอร์รัปชั่น ชาตินี้ หรือชาติหน้า” ซึ่งจัดโดยคณะกรรมการญาติวีรชน พฤษภา 35 ร่วมกับมูลนิธิหมอเสม พริ้งพวงแก้ว ที่สมาคมนักข่าว นักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย

​ประสงค์ เลิศรัตนวิสุทธิ์ ผู้อำนวยการสำนักข่าวอิศรา แม้ในช่วงหลังรัฐ ประหาร 22 พ.ค. 2557 ดัชนีชี้วัดการทุจริตคอร์รัปชั่นจะลดลง แต่ต่อมาตัวเลขกลับมาอยู่ที่เดิม ส่วนการแก้ปัญหาคอร์รัปชั่นจะรอชาตินี้หรือชาติหน้านั้นอยู่ที่ปัจจัยหลัก 4 ประการ

1.เจตจำนงของตัวผู้นำ ซึ่งไม่ได้อยู่แค่การแถลงหรือการพูด แต่อยู่ที่การลงมือกระทำ​ ที่ผ่านมาผู้นำใช้อำนาจตามมาตรา 44 ของรัฐธรรมนูญชั่วคราวโยกย้ายข้าราชการ 400 ราย แต่ปัจจุบันไม่ทราบว่าทั้ง 400 รายนั้นถูกลงโทษทางวินัยหรือถูกดำเนินคดีอาญาอย่างไรบ้าง

เจตจำนงนี้ต้องพิสูจน์โดยการกระทำที่ไม่เลือกปฏิบัติ เช่น กรณีองค์กรท้องถิ่นบางแห่งที่มีพฤติการณ์ที่ชัดเจนว่าทุจริตแต่กลับไม่ถูกโยกย้าย หรือการทุจริตอุทยานราชภักดิ์ ซึ่งทางคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ได้ยุติการดำเนินคดีแต่กลับไม่เปิดเผยรายละเอียด

2​.ประสิทธิภาพ กระบวนการยุติธรรม และองค์กรอิสระในการตรวจสอบ ซึ่งในอดีตและปัจจุบันการทำงานของ ป.ป.ช.ในชั้นอนุกรรมการก็ยังคงล่าช้า  รวมทั้งวิธีการตรวจสอบที่บางเรื่องก็ทำให้ผู้ที่เกี่ยวข้องหายไปอย่างไร้ร่องรอย

3.การเปิดเผยข้อมูล ​ซึ่งปัจจุบันสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) มีการนำเทคโนโลยีเกี่ยวกับระบบค้นหามาใช้ให้เห็นข้อมูลการค้นหาชื่อบริษัท ก็จะพบโครงการที่เอกชนเป็นคู่สัญญากับรัฐ แต่ยังมีข้อจำกัดตรงที่ สตง.รับผิดชอบหน่วยงานเพียง 10% ของ 7 หมื่นหน่วยงาน ขณะที่หน่วยงานที่มีข้อมูลครบถ้วนคือกรมบัญชีกลาง ยังมีปัญหาตรงที่ยัง
ไม่ยอมเปิดเผยข้อมูล

อีกปัญหาคือเรื่องการผูกขาดที่จะต้องแก้ไข เช่น เรื่องสินค้าปลอดภาษีในสนามบินสุวรรณภูมิที่จะต้องทำให้เกิดการแข่งขัน อีกทั้ง​โครงการประชารัฐ​ที่เอาทุนใหญ่เข้าไปมีส่วนร่วมกำหนดนโยบายก็ทำให้เกิดข้อสงสัยในการผูกขาด

4.การตื่นตัวของภาคประชาชน ที่ผ่านมาเหมือนจะมีการตื่นตัวมากขึ้นแต่ในรายละเอียดแล้ว เช่น ในโซเชียล มีเดีย ซึ่งการตื่นตัวยังเป็นเพียงแค่การวิพากษ์วิจารณ์ด่าทอรุนแรงมากกว่าใช้ข้อมูล ซึ่งหากพัฒนาต่อไปต้องทำให้เกิดการตื่นตัวและใช้โซเชียลมีเดียให้เกิดประโยชน์มากขึ้น

ด้าน รสนา โตสิตระกูล อดีต สว. ระบุว่าองค์ประกอบสำคัญในการทุจริตจะต้องมี 3 ประสาน คือ 1.นักการเมือง 2.กลุ่มทุน และ 3.ข้าราชการ ขณะที่​การจัดการทุจริตก็ต้องใช้ 3 ประสานเช่นกัน ได้แก่ 1.คนวงในที่มีข้อมูลหรือข้าราชการที่ดี  2.สื่อที่เป็นคนเข้าไปตรวจสอบประโคมข่าว และ 3.ภาคประชาชน

ที่ผ่านมากรณีเครื่องตรวจวัตถุระเบิดจีที 200 ที่ศาลต่างประเทศตัดสินแล้วว่าผิดในประเทศอื่นนั้นมีการเรียกร้องขอเงินคืนจากบริษัท แต่ประเทศไทยประเทศเดียวที่ไม่เอาเงินคืน เราจึงต้องทำ​ให้สังคมตื่นตัว ติดตาม และตรวจสอบอย่าคิดว่าไม่ใช่เงินของตัวเอง

ทั้งนี้ ข้าราชการคือผีบ้าน นักการเมืองคือผีป่า ถ้าหากผีบ้านเข้มแข็ง ผีป่าก็ไม่สามารถมาสิงได้ บางเรื่องเคยคิดว่าคงไม่สามารถเอาผิดได้จนย่ามใจทำมา แต่พอสุดท้ายเปลี่ยนรัฐบาลก็สามารถเอาผิดได้ ดังนั้นเรื่องการปราบทุจริตอาจไม่ต้องรอชาติหน้า แต่อาจเป็นรัฐบาลหน้าก็ได้

วีระ สมความคิด เลขาธิการเครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน

ส่วน วีระ สมความคิด เลขาธิการเครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน กล่าวว่า หากมาตรฐานการแก้ปัญหาคอร์รัปชั่น ของประเทศไทยยังเป็นอย่างนี้ คงต้องไปเกิดใหม่เพื่อรอเห็นการแก้ปัญหาได้ โดยวิธีแก้จะต้องทำให้ผลตอบแทนความเสี่ยงในการกระทำทุจริตไม่คุ้มค่า จะไม่กล้าทุจริตต่อไป

ที่จะต้องไม่มีอายุความ รวมทั้งแก้ไข ป.วิอาญาให้ประชาชนฟ้องศาลเรื่องทุจริตได้โดยตรง หากผู้นำจริงใจจะแก้ปัญหาทุจริตก็ขอให้ใช้มาตรา 44 ดำเนินการกับสองเรื่องนี้

วีระ ระบุว่า กรณีอุทยานราชภักดิ์มีใบเสร็จชัดเจน แต่กรรมการตรวจสอบบอกว่าไม่พบความผิด ในฐานะผู้ร้องให้ตรวจสอบเรื่องนี้เคยได้รับการติดต่อจาก พล.อ.คนหนึ่ง ขอให้ถอนคดีออกจาก ป.ป.ช. แต่ได้ยืนยันว่าทำไม่ได้ เพราะทุจริตถือเป็นเรื่องอาญาแผ่นดินจะจบได้อย่างไร

อีกทั้งสมัยรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งบอกว่ามีการจ่ายเงิน 30-40% แต่รัฐบาลทหาร​พูดกันว่าบางโครงการจ่าย 50% ​ตราบใดที่ผู้นำรัฐบาลหรือคนใกล้ชิดเข้าไปเกี่ยวข้องเสียเอง และไม่มีความจริงจังจริงใจในการแก้ปัญหา​ก็คงแก้ไม่ได้

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 21:00 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/479015

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

เหตุเศร้าสลดในวงการกีฬาเมื่อ “ดำรงค์ ภูสมนึก” วัย 31 ปี นักฟุตซอลสโมสรราชนาวี หมดสติคาสนามในระหว่างแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตร ที่จังหวัดระยอง ก่อนไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาล

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของการสูญเสียในสนามฟุตบอลและบทเรียนที่น่าเรียนรู้ก็คือ อะไรคือสาเหตุและวิธีป้องกันจากภัยที่ไม่คาดฝันนี้

หัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน อันตรายใกล้ตัว

เหตุการณ์เสียชีวิตกะทันหันด้วยภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน ปรากฎให้เห็นบ่อยครั้งในวงการฟุตบอลรอบโลก ตัวอย่างเช่น

26 มิ.ย.46 ในศึกฟุตบอล คอนเฟเดอเรชันส์ คัพ มาร์ค วิเวียน โฟเอ้ ล้มหมดสติและเสียชีวิต บริเวณกลางสนามในเกมรอบรองชนะเลิศที่พบกับ โคลัมเบีย

27 เม.ย. 58 เกรกอรี เมอร์เทนส์ ปราการหลังวัย 24 ปี ของโลเคเรน สโมสรฟุตบอลลีกเบลเยียม ทรุดคาสนามหลังเล่นไปได้แค่ 15 นาที เสียชีวิต ด้วยอาการหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน

7 พ.ค.59 ศึกฟุตบอลโรมาเนียลีก “แพทริค เอก็อง” มิดฟิลด์ชาวแคเมอรูนของดินาโม บูคาเรสต์ เป็นลมล้มฟุบ ผู้เล่นในสนามต่างเข้าไปช่วยเหลือและรีบนำตัวส่งโรงพยาบาล ซึ่งแพทย์พยายามช่วยชีวิตอยู่นานชั่วโมงกว่า แต่ไม่สำเร็จ ทำให้เอก็อง เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 26 ปี

8 พ.ค. 59 แบร์นาโด ริเบโร นักเตะชาวบราซิเลียน เสียชีวิตระหว่างลงเตะเกมสมัครเล่นที่ประเทศบ้านเกิด โดยกองกลางวัย 26 ปี จู่ๆ ก็ฟุบหมดสติระหว่างแข่งขัน และแม้ถูกนำส่ง รพ.ที่อยู่ใกล้เคียงทันที แต่ทีมแพทย์ก็ไม่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้

นพ.เกรียงไกร เฮงรัศมี นายแพทย์ผู้ทรงคุณวุฒิด้านหัวใจและหลอดเลือด สถาบันโรคทรวงอก ให้ความรู้ว่า “ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน” ส่วนใหญ่เกิดขึ้นกับผู้สูงอายุ ซึ่งอาจมีโรคประจำตัวอื่นๆ ประกอบ

“สาเหตุส่วนใหญ่อันดับ 1 เกิดจากหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันหรือกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ซึ่งเกิดจากหลอดเลือดหัวใจอุดตัน ทำให้เลือดไม่สามารถมาเลี้ยงหัวใจได้ หัวใจจึงหยุดเต้น พวกนี้มักจะพบในคนสูงวัย และกลุ่มคนที่มีโรคประจำตัวอยู่ก่อนแล้ว เช่น โรคอ้วน โรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง และโรคหัวใจ

“พูดง่ายๆ หลอดเลือดก็เหมือนกับท่อน้ำประปา มีคราบไขมัน น้ำตาล เกาะอยู่ และเป็นอุปสรรคต่อการไหลเวียนของเลือด”

มาร์ค วิเวียน โฟเอ้ เสียชีวิตระหว่างแข่งขัน ภาพจาก http://www.dailymail.co.uk/

สำหรับกลุ่มนักกีฬาอาชีพ นพ.เกรียงไกร  บอกว่า สาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน เกิดจากการมีผนังหัวใจที่หนา ประกอบกับมีภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะร่วมด้วย

“สาเหตุอันดับหนึ่งในการเสียชีวิตของพวกอายุน้อยในหมู่นักกีฬา มักเกิดจากการมีผนังหัวใจหนา ซึ่งเป็นกรรมพันธุ์มาตั้งแต่กำเนิด พอผนังหัวใจหนา ช่องหัวใจก็เล็ก ในขณะที่ออกแรงมากๆ ก็จะเกิดการบีบตัวเร็วและแรง ส่วนใหญ่มักมีภาวะการเต้นของหัวใจผิดปกติร่วมด้วย จนหมดสติในไม่กี่วินาทีและเสียชีวิตในไม่กี่นาที”

ผู้เชี่ยวชาญด้านหัวใจ บอกว่า วงการกีฬาในต่างประเทศให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก มีการป้องกันอย่างจริงจัง เริ่มตั้งแต่การตรวจร่างกายอย่างละเอียดจากแพทย์เฉพาะทาง ดูประวัติครอบครัว และทำอัลตราซาวด์หัวใจ (ECHO) เพื่อประเมินความเสี่ยงและรับรู้ข้อจำกัดของนักกีฬาแต่ละราย

ทั้งนี้หากเกิดเหตุร้ายขึ้นในสนามสิ่งสำคัญ คือการปฐมพยาบาลช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีจากผู้เชี่ยวชาญ โดยมีเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพร่วมด้วย อย่างไรก็ตาม ภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน หากเกิดขึ้นกับผู้ป่วยนอกโรงพยาบาล โอกาสรอดนั้นมีเพียงแค่ 10 เปอร์เซนต์

“เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทั้งกับผู้ที่มีโรคประจำตัวมาก่อนและไม่มี เพราะฉะนั้นสนามฟุตบอลและสนามกีฬา ควรมีเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญ ผ่านการอบรมการกู้ชีพประจำอยู่ทุกสนาม พร้อมกับมีเครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าชนิดอัตโนมัติ เพื่อช่วยเหลืออย่างทันท่วงที ให้เลือดยังสามารถหล่อเลี้ยงส่วนต่างๆ ได้เพียงพอก่อนไปถึงโรงพยาบาล”

นพ.เกรียงไกร แนะนำว่า ก่อนจะก้าวไปเป็นนักฟุตบอลหรือนักกีฬาอาชีพ ต้องประเมินร่างกายของตัวเองอย่างละเอียดว่าพร้อมหรือไม่ ขณะที่สโมสรฟุตบอลแต่ละแห่งก็ต้องให้ความสำคัญกับมาตรฐานการคัดกรองสุขภาพของนักเตะ บางครั้งอาจมีโรคและความเสี่ยงระดับสูงแฝงอยู่โดยไม่รู้ตัว

สวิตา ธรรมวิถี

ดูแลหัวใจให้ดี เจ็บร้าวที่หน้าอกอย่าฝืน

สวิตา ธรรมวิถี นักกายภาพบำบัดจากสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในศึกไทยพรีเมียร์ลีก บอกว่า สโมสรระดับอาชีพแทบทั้งหมดมีการตรวจเช็กความสมบูรณ์ร่างกายนักเตะเพื่อประเมินสุขภาพอย่างละเอียด ทั้งเอ็กซเรย์ปอด ตรวจเลือด ปัสสาวะ โรคประจำตัว เช่น ความดันโลหิตสูง เบาหวาน โรคตับ ภาวะไขมันในเลือดสูง สมรรถภาพของหัวใจ สมรรถภาพทางกีฬาและอาการบาดเจ็บที่เคยเป็นมาก่อนว่ายังคงมีอยู่หรือไม่  เพื่อทางสโมสรจะได้เฝ้าระวัง ติดตามอาการและแก้ไขให้หายสนิท พร้อมกลับเข้าสู่การแข่งขันได้ 100%

“ถ้าเป็นการตรวจค้นหาความเสี่ยงของสมรรถภาพหัวใจ ทางสโมสรจะส่งนักเตะตรวจเฉพาะโดยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางหัวใจ ซึ่งใช้วิธีการหลักๆ 2 วิธี คือ หนึ่ง การตรวจหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง (Echocardiography) และสองการตรวจสมรรถภาพหัวใจด้วยการวิ่งบนลู่วิ่งสายพานร่วมกับการวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจขณะออกกำลัง (EST: Exercise stress test with EKG monitor) การตรวจทั้งสองวิธีเพื่อวินิจฉัย ประเมินความรุนแรง ความเสี่ยงของภาวะหัวใจวายเฉียบพลันได้หรือพยากรณ์ภาวะอื่นๆ ของนักเตะได้ด้วย เช่น หอบหืด”

เธอ เผยว่า ข้อมูลสุขภาพของนักเตะแต่ละราย นำไปสู่การเฝ้าระวังขณะฝึกซ้อมและแข่งขัน ช่วยกำหนดโปรแกรมการฝึกซ้อมเพื่อไม่ให้แต่ละคนตกอยู่ในสภาวะที่เสี่ยงอันตราย ทั้งนี้นอกจากสมรรถภาพร่างกายแล้ว สโมสรยังจำเป็นต้องสำรวจและวิเคราะห์ปัจจัยอื่นๆ ร่วมด้วย โดยเฉพาะพฤติกรรมการใช้ชีวิต การรับประทานอาหาร การพักผ่อน โดยเฉพาะ “บุหรี่และเหล้า” ที่ควรหลีกเลี่ยงเพราะจะทำให้คุณภาพหัวใจของนักเตะนั้นอ่อนแอและหลอดเลือดขาดความยืดหยุ่น  อุดตันง่ายขึ้น การสูบฉีดเลือดของหัวใจแย่ลง  เช่นเดียวกับปอดที่สูญเสียประสิทธิภาพในการหายใจเมื่อบวกกับอายุ และภาวะความกดดันต่างๆ ในสนาม เช่น ความเครียดหรืออาการตื่นเต้น ก็ยิ่งเพิ่มความเสี่ยงทำให้หัวใจขาดเลือดและนำไปสู่ภาวะหัวใจวายเฉียบพลันได้

ทั้งนี้ นักกายภาพบำบัด บอกว่า หากนักเตะคนไหนมีอาการเจ็บแน่นหน้าอกลักษณะเหมือนถูกบีบทับ ใจสั่น และมีอาการปวดร้าวจากอกขึ้นไปที่กราม หรือปวดร้าวไปถึงด้านในของแขนซ้าย อาจเป็นสัญญาณเตือนของภาวะโรคหัวใจขาดเลือด หากเป็นมากจะทำให้เป็นลมหมดสติทันที ต้องรีบแจ้งทุกคนในทีม หรือหากเกิดขึ้นระหว่างฝึกซ้อมหรือแข่งขัน ห้ามฝืนทนเด็ดขาด รีบนั่งลง และแจ้งนักกายภาพบำบัดประจำทีม แพทย์หรือผู้ที่อยู่ใกล้เคียงทันที จะได้ทำการช่วยเหลือได้ทันเวลาก่อนจะเกิดอันตรายถึงชีวิต

โฟกัสที่ฟุตบอล อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

“ส่วนตัวแล้วไม่กลัว เพราะเคยเห็นเพื่อนที่ดูแลตัวเองอย่างดีวูบในสนามมาแล้ว ทำให้รู้ว่าต่อให้แข็งแรงแค่ไหนก็มีโอกาสเกิดขึ้นกับตัวเองได้ ผมเลือกทำใจและสนุกกับการเล่นกีฬาอย่างเต็มที่”  สินทวีชัย หทัยรัตนกุล ผู้รักษาประตูทีมชาติไทย และสโมสรสุพรรณบุรี เอฟซี บอกชัดถ้อยชัดคำหลังถูกถามว่ากลัวหรือไม่กับภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันในสนาม

เขา บอกว่า สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับนักกีฬาคือ การรู้จักร่างกายตัวเองและหากไม่ไหวจริงๆ ก็ควรหยุด อย่างไรก็ตามในเกมการแข่งขันจริง เต็มไปด้วยความเข้มข้นในทุกๆ จังหวะ ทำให้เป็นเรื่องยากในการควบคุมร่างกาย

“ในสนาม เราควบคุมภาวะอันตรายยาก ทุกคนโฟกัสกับการแข่งขันและเต็มที่ทุกหยด อย่างถ้าวิ่งตีคู่กันมาแล้วเกิดรู้สึกว่าเหนื่อย มันก็คงหยุดทันทีไม่ได้ ต่อให้หัวใจเต้นแรงขนาดไหน ถ้าอยู่ในโมเม้นท์สำคัญ เหนื่อยแค่ไหนก็คงหยุดไม่ได้”

ดาวเตะทีมชาติไทย บอกว่า ปัจจุบันหลายๆ สโมรสรในเมืองไทยมีทีมแพทย์คอยตรวจสภาพร่างกายจริง แต่ยังไม่ได้ละเอียดถึงขนาดบอกได้ว่า นักเตะมีความเสี่ยงมากน้อยแค่ไหนกับภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน ส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับเรื่องความฟิตและความเต็มที่ในการซ้อมมากกว่า ในทางสุขภาพนั้นนับว่าน้อย

ปานศิริ สุกุนีย์ ภาพจากเฟซบุ๊ก Pansiri Sukunee

ปานศิริ สุกุนีย์ นักเตะจากสโมสรฟุตบอลประจวบ เอฟซี ในไทยลีกดิวิชั่น 1 บอกว่า ทุกสโมสรอาชีพในเมืองไทยเริ่มพัฒนาในด้านวิทยาศาสตร์การกีฬาและการแพทย์มากขึ้นแล้ว ขณะที่นักฟุตบอลหลายคนก็เริ่มปฎิบัติตัวแบบมืออาชีพทั้งในและนอกสนาม

“สโมสรมีการตรวจเช็กสภาพร่างกายสม่ำเสมอ ค่าไขมัน น้ำตาล เขาพยายามทำให้เราพร้อม และแข็งแรงมากที่สุด ในบทบาทหน้าที่นักฟุตบอล แต่ละเกมนั้นต้องเต็มที่ อยู่ในสนามน้อยคนจะคิดเรื่องความตาย”

มิดฟิลด์หนุ่มรายนี้ บอกอีกว่า  เมื่อเลือกเป็นนักฟุตบอลแล้ว ก็ต้องพยายามดูแลร่างกายตัวเองให้ดีที่สุด อาการหรือโรคที่เกิดขึ้น หากอยู่นอกเหนือการควบคุม ก็พูดยากว่าจะต้องป้องกันและรับมือกับมันอย่างไร

“ไม่เกี่ยวว่าจะวิ่งเยอะ วิ่งน้อย มันเป็นภาวะเฉียบพลัน และไม่มีใครคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเองหรอก”

ด้าน วิวัฒน์ ไทยเจริญ นักฟุตซอลทีมชาติไทย บอกว่า ถึงเเม้จะรู้เสียใจ หดหู่ต่อการจากไปของเพื่อนร่วมอาชีพ เเต่ไม่ได้รู้สึกกลัวว่าเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้นกับตัวเอง อย่างไรก็ตามคงถึงเวลาหันกลับมาดูเเลใส่ใจสภาพร่างกายมากยิ่งขึ้น

“เข้าใจว่าการเสียชีวิตนั้นมาจากหลากหลายองค์ประกอบทั้ง สภาพร่างกาย อากาศ การพักผ่อน เหตุการณ์นี้น่าจะทำให้นักกีฬาอาชีพทุกคนหันกลับมาดูเเลตัวเอง เเละเตือนสติว่า ถ้าไม่พร้อม อย่าฝืนเด็ดขาด”

วิวัฒน์ ทิ้งท้ายว่า อนาคตหากทุกสโมสรมีทีมเเพทย์คอยเช็กสภาพร่างกายอย่างจริงจัง สม่ำเสมอ น่าจะป้องกันอันตรายเเละยกระดับวงการฟุตบอลไทยได้มาก

การจากไปในสนามของนักเตะแต่ละรายนั้น เป็นเสมือนบทเรียนให้คนที่ยังอยู่เอาจริงเอาจังกับการดูแลใส่ใจสุขภาพของตัวเอง เพื่อชีวิตการค้าแข้งที่ยาวนานที่สุด

ขอบคุณภาพจาก bangkok united

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 18:30 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/478860

เรื่อง…อินทรชัย พาณิชกุล

หลังจากเมื่อวันที่ 15 ม.ค.ที่ผ่านมา คณะรัฐมนตรีได้เห็นชอบร่างพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ …) พ.ศ…. หรือเรียกให้เข้าใจง่ายว่า“กฎหมายจราจรใหม่” ท่ามกลางการจับตามองของผู้ใช้รถใช้ถนน

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังตามมาเซ็งแซ่ ฝ่ายเจ้าหน้าที่ตำรวจอ้างว่าเป็นการเพิ่มบทลงโทษให้รุนแรงขึ้น ลดการกระทำผิดซ้ำซาก ช่วยให้เกิดความปลอดภัยบนท้องถนนมากขึ้น ขณะที่ประชาชนบางส่วนไม่เห็นด้วย มองว่าเป็นการแก้ปัญหาไม่ตรงจุด ทั้งยังเพิ่มอำนาจให้ตำรวจในการจับกุม งานนี้มีสิทธิ์โดนทั้งขึ้นทั้งล่อง

กฎหมายจราจรใหม่…ติดดาบให้ตำรวจ?

ปฏิเสธไม่ได้ว่า ที่ผ่านมาพระราชบัญญัติจราจรทางบก ถูกมองว่าเก่าแก่ล้าสมัย ส่งผลให้เกิดปัญหากระทบกระทั่งระหว่างตำรวจจราจรกับผู้ขับขี่เป็นประจำ ทั้งหมดนำไปสู่การแก้ไขกฎหมายจราจรให้สอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันมากยิ่งขึ้น

พล.ต.ต.จิรสันต์ แก้วแสงเอก ผู้บังคับการตำรวจจราจร (ผบก.จร.) เปิดเผยว่า สาเหตุหลักของการแก้ไขกฎหมายจราจรครั้งนี้คือ 1.กฎหมายฉบับเก่าล้าหลัง ไม่ทันสมัย 2.โทษเบาเกินไป ทำให้ประชาชนไม่เกรงกลัวกฎหมาย กระทำผิดซ้ำซาก โดยเฉพาะการไม่ยอมไปจ่ายใบสั่ง แต่ละปีมีผู้ไปจ่ายใบสั่งเพียง 20% เท่านั้น นอกจากนี้คือการเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ผู้ใช้รถใช้ถนน ลดอุบัติเหตุ

“ทุกประเทศเวลาแก้ไขกฎหมายจราจรจะเน้นหลัก 3 E ประกอบด้วย 1.ด้านให้ความรู้ (Education) เพื่อให้คนมีความรู้ความเข้าใจเรื่องกฎหมาย เมื่อรู้ก็จะมีวินัย ไม่กระทำผิด 2.ด้านวิศวกรรม (Engineering) จัดการจราจรให้มีความปลอดภัย เช่น ติดป้ายสัญลักษณ์ ทางม้าลาย ไฟกะพริบ เป็นต้น 3.ด้านการบังคับใช้กฎหมาย (Enforcement) ที่ผ่านมาโทษปรับของจราจรต่ำมาก ทำให้คนไม่กลัว ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ปัญหาใหญ่สุดคือ ประชาชนไม่ยอมจ่ายใบสั่ง เนื่องจากติดขัดด้านข้อกฎหมายบางประการ ไม่ครอบคลุม ทำให้ระบบการเชื่อมต่อระหว่างตำรวจจราจรกับกรมขนส่งทางบกไม่สมบูรณ์ เมื่อในโลกโซเชียลพูดต่อๆกันไปว่า โดนแจกใบสั่งเก็บไว้หนึ่งปีไม่ต้องไปจ่าย เดี๋ยวใบสั่งก็โมฆะ หรือไม่จ่ายใบสั่งก็ยังต่อภาษีประจำปีได้ตามปกติ บางคนโดนยึดใบขับขี่แต่ไปแจ้งความเท็จว่าใบขับขี่หาย ไม่รู้เลยว่าผิดกฎหมายอาญา ทั้งหมดนี้่ทำให้คนละเมิดกฎจราจรอยู่เรื่อย ฝ่าไฟแดง วิ่งช่องทางด่วน ขับย้อนศร จอดในที่ห้ามจอด ขับเร็วเกินกำหนด ตามมาด้วยปัญหารถติดและอุบัติเหตุต่างๆนานา”

พล.ต.ต.จิรสันต์ แก้วแสงเอก ผบก.จร.

สำหรับสาระสำคัญที่จะมีการแก้ไขปรับปรุงในร่างพรบ.จราจรฉบับใหม่ มีทั้งสิ้น 12 ประเด็นสำคัญดังนี้

1.แก้ไขน้ำหนักของรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจากเดิม 1,600 กิโลกรัม เป็น 2,200 กิโลกรัม ไม่ต้องขับในช่องเดินรถด้านซ้ายสุดหรือช่องที่ใกล้เคียงกับช่องเดินรถประจำทาง

2.ผู้โดยสารในรถทุกคนต้องคาดเข็มขัดนิรภัย จากเดิมกำหนดเฉพาะผู้ขับขี่และผู้โดยสารตอนหน้าเท่านั้น

3.ให้ตำรวจออกหนังสือแจ้งเตือนผู้ขับขี่ที่ไม่ชำระค่าปรับตามใบสั่งให้มาชำระค่าปรับภายใน 15 วัน หากยังไม่ปฏิบัติตามก็ให้ชะลอการรับชำระภาษีประจำปีไว้ก่อน โดยให้นายทะเบียนมีอำนาจยึดหรือพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของบุคคลนั้น

4.ให้เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรมีอำนาจสั่งให้ทดสอบลมหายใจ ปัสสาวะ เลือด หรือวิธีการอื่นว่าผู้ขับขี่สุราหรือของเมาอย่างอื่นหรือไม่

5.สามารถยึดรถที่ใช้ในขณะกระทำความผิดในบางข้อหาได้ เช่น เมาแล้วขับ ขับรถประมาทหวาดเสียว แข่งรถ โดยเจ้าของรถต้องรับภาระค่าใช้จ่ายในการเก็บรักษารถเอง

6.เพิ่มโทษความผิดฐานแข่งรถโดยมิได้รับอนุญาต จำคุกไม่เกิน 1 ปี ปรับ 6,000 – 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ และให้ศาลสั่งพักใบอนุญาตขับขี่ไม่น้อยกว่า 1 เดือนหรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ จากเดิมจำคุกไม่เกิน 3 เดือน ปรับ 2,000 – 10,000 บาท

7.รวมกลุ่มหรือมั่วสุมแข่งรถโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุกไม่เกิน 6 เดือน ปรับ 3,000 – 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

8.เพิ่มโทษความผิดฐานขับรถในขณะเมาสุราหรือของเมาอื่นๆ เป็นจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับ 10,000 – 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ และให้ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่มีกำหนดไม่น้อยกว่า 6 เดือนหรือเพิกถอนใบอนุญาต และยึดรถในชั้นศาล (ไม่เกิน 7 วัน) ด้วย จากเดิมจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับ 5,000 – 20,000 บาท

9.เมาแล้วขับจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจ จำคุก 1 – 5 ปี ปรับ 20,000 – 100,000 บาท พักใช้ใบอนุญาตขับขี่ไม่น้อยกว่า 1 ปี หรือเพิกถอนใบอนุญาต เมาแล้วขับจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส จำคุก 2 – 6 ปี ปรับ 40,000 – 120,000 บาท พักใช้ใบอนุญาตไม่น้อยกว่า 2 ปี หรือเพิกถอนใบอนุญาต เมาแล้วขับจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย จำคุก 3 – 10 ปี ปรับ 60,000 – 200,000 บาท และเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่

10.ผู้บังคับการตำรวจนครบาล และผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดมีอำนาจสั่งยึดใบอนุญาตขับขี่ได้ ซึ่งผู้สั่งยึดใบขับขี่อาจบันทึกการยึดและคะแนน ดำเนินการอบรมทดสอบผู้ขับขี่ที่กระทำผิดซ้ำตั้งแต่ 2 ครั้งใน 1 ปี รวมทั้งสั่งพักการใช้ใบอนุญาตขับขี่ที่เสียคะแนนมากของผู้ขับขี่นั้นโดยมีกำหนดครั้งละไม่เกิน 90 วัน

11.ผู้ขับขี่ที่กระทำความผิดซ้ำภายใน 1 ปี ให้เพิ่มจำนวนค่าปรับขึ้นอีกไม่น้อยกว่า 2 เท่าของจำนวนค่าปรับที่ได้ชำระในความผิดครั้งก่อน

12.ผู้ประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยรถแท็กซี่ที่ไม่จอดรถ ณ สถานที่ที่กำหนด โทษปรับไม่เกิน 10,000 บาท จากเดิม 1,000 บาท

พล.ต.ต.จิรสันต์ บอกต่อว่า กองบัญชาการตำรวจนครบาล (บชน.) ยังออกนโยบายให้ 88 สน.และ บก.จร. หันมาใช้วิธีจับกุมผู้กระทำผิดและฝ่าฝืนกฎหมายจราจร ด้วยการใช้กล้องถ่ายรูปแทนการตั้งด่าน โดยจะเริ่มวันที่ 1 ก.พ.นี้เป็นต้นไป

“เมื่อพรบ.ฉบับใหม่บังคับใช้ ไม่จ่ายใบสั่งก็ต่อภาษีรถไม่ได้ เราจึงออกนโยบายใช้กล้องแทนตั้งด่านเสริมไปด้วย ต่อไปตำรวจอาจไม่ต้องตั้งด่านแล้ว ใช้กล้องถ่ายรูปแล้วส่งทางไปรษณีย์แทน คุณไม่จ่ายก็จะต่อภาษีรถประจำปีไม่ได้ ปัจจุบันเรามีทั้งกล้องตรวจจับความเร็ว กล้องตรวจจับตามสี่แยกไฟแดงใหญ่ๆทั่วกทม. นอกจากนี้เราจะเพิ่้มกล้องในจุดที่คนฝ่าฝืนกฎหมายบ่อยๆ เช่น คอสะพาน ที่มักจะมีรถไปเบียดแทรกตรงทางขึ้น ทำให้รถติดขัด

ข้อดีของการตั้งด่านคือมันมีผลทางจิตวิทยา พอคนเห็นด่านตรวจ นอกจากจะกวดขันวินัยจราจร ยังช่วยป้องปรามเรื่องอาชญากรรมด้วย ข้อเสียคือเกิดเหตุปะทะกับประชาชนอยู่บ่อยครั้ง การใช้กล้องแทนตั้งด่านจะลดปัญหาตรงนี้ลงได้ คนใช้รถใช้ถนนไม่รู้ว่ากล้องอยู่จุดไหนบ้าง เขาจะระมัดระวังตัวไม่กล้าทำผิด แต่สิ่งที่น่ากังวลคือ พอมีแต่กล้อง คนที่คิดจะก่อเหตุอาชญากรรมก็ไม่เกรงกลัว เพราะไม่มีตำรวจตั้งด่าน เช่น พกพาอาวุธ ขนยาเสพติด นักเรียนตีกัน วิ่งราวลักจี้ชิงปล้น”

ผู้การตำรวจจราจร เชื่อว่า กฎหมายจราจรฉบับใหม่จะช่วยปลดล็อกทำให้กฎหมายมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้่น ประชาชนเกรงกลัวไม่กล้าละเมิดกฎหมาย ลดการกระทำผิดซ้ำ ที่สำคัญยังช่วยลดปัญหาการกระทบกระทั่งระหว่างตำรวจกับประชาชนลงได้ด้วย

“ทุกวันนี้ยอมรับว่าตำรวจจราจรทำงานลำบากมาก ถ้าประชาชนรู้กฎหมายจริงๆก็โอเค เรายอมรับ สามารถโต้แย้งได้ แต่ประชาชนบางคนทำผิดชัดเจน แถมไม่รู้กฎหมาย เอะอะอะไรก็ควักกล้องมาถ่ายลงโซเชียลไว้ก่อน คิดว่าถ้าถ่ายคลิปตำรวจจะไม่กล้าจับ ประชาชนมีสิทธิ์ถ่ายคลิปการปฏิบัติหน้าที่ของตำรวจได้ครับ ดีเสียอีกถือเป็นการตรวจสอบการทำงานให้เจ้าหน้าที่มีความโปร่งใส แต่ถ้าทำผิด แล้วเถียงข้างๆคูๆ ทู่ซี้ ก็จะทำให้ยิ่งวุ่นวายกันไปใหญ่”

ใช้ระบบไอทีจัดทำประวัติความผิดซ้ำ

นพ.ธนะพงศ์ จินวงษ์ ผู้จัดการศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน (ศวปถ.) กล่าวว่า เห็นด้วยการกับแก้ไขกฎหมายจราจรเพื่อให้มีความทันสมัย สอดคล้องกับความเป็นจริงในปัจจุบัน แต่การบังคับใช้กฎหมายให้มีประสิทธิภาพต้องคำนึงถึง 2 ประเด็นสำคัญคือ 1.ต้องทำให้ผู้กระทำความผิดมีโอกาสถูกตรวจพบ  2.ต้องมีบทลงโทษที่รุนแรงพอจะยับยั้งไม่ให้คนกล้าผิด

“การยับยั้งไม่ให้คนกระทำความผิด (Deterrent) ต้องทำให้เขารู้สึกว่ามีโอกาสถูกตรวจจับ ไม่ว่าจะด้วยกล้องหรือตั้งด่านกวดขัน เช่น ขับรถเร็ว ไม่ใส่หมวกกันน็อก เมาแล้วขับ และเมื่อถูกตรวจจับแล้ว บทลงโทษก็ต้องรุนแรง ประเมินดูแล้วว่าไม่คุ้มที่จะเสี่ยงทำผิด ซึ่งบทลงโทษก็ควรเชื่อมโยงกับจำนวนครั้งของการทำผิดด้วย เช่น เมาแล้วขับครั้งที่ 1 ถูกปรับ 5,000 บาท แต่ถ้าเมาแล้วขับครั้งที่ 2 บทลงโทษก็น่าจะแรงขึ้นอีกหนึ่งเท่า นั่นคือ ปรับ 10,000บาท ครั้งที่สามจะถูกเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ ในต่างประเทศก็ทำกัน อย่างเวียดนาม ทำผิดครั้งแรกปรับ ครั้งสองปรับเพิ่มเป็นสองเท่า ครั้งที่สามก็ยึดรถ แบบนี้คนจะเกรงกลัวกฎหมาย”

ผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยบนท้องถนน มองว่า การใช้เทคโนโลยีกล้องมาใช้จับกุมผู้กระทำผิดแทนตั้งด่าน เพื่อลดปัญหากระทบกระทั่งขัดแย้ง สะท้อนว่าคนไทยไม่เชื่อมั่นตำรวจ

“เวลาเห็นตำรวจตั้งด่าน ในหัวจะคิดแต่เรื่องผลประโยชน์ ต้องโดนเรียกแน่ วันนี้ซวยแน่ ด่านตรวจมักถูกเชื่อมโยงกับเรื่องการเสียค่าปรับ ตามมาด้วยการโต้เถียงปะทะคารม แต่ถ้านำกล้องมาใช้ คนทำผิดก็จะเถียงไม่ได้ เพราะมีหลักฐานชัดเจน ที่ผ่านมาการใช้กล้องตรวจจับแล้วส่งใบสั่งทางไปรษณีย์มันไม่เวิร์ค เพราะคนรู้ช่องโหว่ ไม่จ่ายใบสั่ง เดี๋ยวครบหนึ่งปีก็หมดอายุความ ไม่จ่ายใบสั่งก็ไปต่อทะเบียนได้ปกติ การแก้ไขกฎหมายคราวนี้จะทำให้คนระมัดระวังมากขึ้น เมื่อใบแจ้งข้อกล่าวหามาที่บ้าน เชื่อว่าคนก็จะรีบไปจ่าย”

นพ.ธนะพงศ์ บอกอีกว่า จุดอ่อนของกฎหมายจราจรเมืองไทยคือ ไม่มีระบบจัดเก็บประวัติการกระทำความผิดของผู้ต้องหา

“ที่ผ่านมาคนที่ทำผิดกฎจราจร จะไปสืบค้นประวัติยากมาก เพราะใบสั่งมันไม่ได้เก็บเป็นอิเล็กทรอนิกส์ไฟล์ แต่เป็นใบกระดาษซึ่งสุดท้ายก็โละไป ไม่เหมือนคดีอาญา เช่น เมาแล้วขับ ดังนั้นการจัดทำประวัติการกระทำผิดเป็นอิเล็กทรอนิกไฟล์ถือเป็นเครื่องมือสำคัญ เพราะจะตรวจสอบได้ว่าใครทำผิดซ้ำ จากนั้นก็จะได้ดำเนินการลงโทษให้รุนแรงขึ้น

ขณะเดียวกัน การปรับอย่างเดียวในคดีเมาแล้วขับอาจไม่ตอบโจทย์ กรณีนี้คนรวยจะไม่กลัว เพราะบางทีจ่ายค่าเหล้าอาจจะแพงกว่าค่าปรับอีก เขาก็ไม่ซีเรียส บทลงโทษที่ควรเพิ่มเติมมากกว่าแค่ปรับคือ โทษกักขัง อบรม หรือคุมประพฤติ เพราะบทลงโทษเหล่านี้จะทำให้เขาเสียเวลา รวมถึงการยึดรถ บ้านเราไม่นิยมใช้เพราะเป็นภาระรับผิดชอบของตำรวจ ไหนจะหาที่จอด ไหนจะต้องคอยดูแล ดังนั้นการยึดรถก็ควรระบุในข้อบังคับเลยว่า การเก็บรักษารถเป็นภาระของผู้กระทำความผิด เหมือนในต่างประเทศ คุณต้องมาหาบริษัทมาลากรถไปจอดเอง เก็บเงินทั้งหมดที่คุณ ถ้าถูกอบรมคุณก็ต้องเป็นคนจ่าย

นอกจากนี้ อยากให้บ้านเราให้ความสำคัญกับพฤติกรรมอันตราย โดยแยกบทลงโทษให้ชัดเจนและรุนแรงกว่าโทษประมาททั่วไป เช่น เมาแล้วขับ ฝ่าไฟแดง  ขับรถโดยไม่มีใบขับขี่ ข้อหาเหล่านี้ในต่างประเทศโทษแรงมาก เพราะคุณขับรถบนท้องถนนทำอันตรายต่อตัวเองแล้วยังทำอันตรายต่อผู้อื่นด้วย แต่บ้านเรายังถูกเหมารวมเป็นบทลงโทษประมาท ซึ่งโทษเบามาก หลายคดีแค่รอลงอาญา”

 “ยกเลิกเปอร์เซนต์ใบสั่ง”ข้อเรียกร้องของชาวสองล้อ

ขณะที่ผู้ใช้รถใช้ถนนเป็นประจำทุกวันอย่าง ภีรสิทธิ์ จิระวงศ์ไพศาล แอดมินเพจปลดแอกชาวสองล้อ มองว่า ภาพรวมของการแก้ไขกฎหมายจราจรฉบับใหม่ถือว่ายังแก้ไม่ตรงจุด ไม่ครอบคลุมปัญหาทั้งระบบ ที่สำคัญไม่ได้แก้ปัญหาสำคัญๆที่ประชาชนเรียกร้องเลย

“กฎหมายที่ประชาชนเรียกร้องให้มีการแก้มาตลอด เช่น กฎหมายที่บังคับให้มอเตอร์ไซค์วิ่งชิดซ้าย กฎหมายนี้ใช้มา 40 ปี วันนี้สภาพรถ สภาพถนนเปลี่ยนไปแล้ว ร้อยเปอร์เซนต์ของคนขับรถมอเตอร์ไซค์ปฏิบัติตามไม่ได้หรอก เพราะไหนจะท่อระบายน้ำ ไหนจะรถตู้ รถแท็กซี่ รถประจำทางจอดแช่ ก็ต้องวิ่งขวา หรือกฎหมายห้ามวิ่งระหว่างช่องจราจร จะให้วิ่งต่อท้ายรถคันหน้าอย่างเดียวมันไม่ใช่ เพราะรถมอเตอร์ไซค์ถูกออกแบบมาให้คล่องตัว ต้องมีวิ่งระหว่างรถบ้าง เพราะรถมันติด หรือกฎหมายกำหนดความเร็วไม่เกิน 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถามว่าใครทำได้บ้าง แม้ตำรวจจะอะลุ้มอล่วย แต่ถามว่าทำไมไม่แก้กฎหมายให้มันเป็นลายลักษณ์อักษรไปเลย ทั้งหมดเกิดจากความล้าสมัยของกฎหมาย ดังนั้นถ้าประชาชนจึงปฏิบัติตามไม่ได้ เจ้าหน้าที่ก็บังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด นำไปสู่การกระทบกระทั่งขัดแย้งอย่างที่เห็นในทุกวันนี้”

ภีรสิทธิ์ บอกว่า ไม่เห็นด้วยกับแนวคิดไม่จ่ายค่าใบสั่งไม่สามารถต่อภาษีรถประจำปีได้

“การออกใบสั่งเป็นอำนาจของตำรวจเพียงฝ่ายเดียว ใบสั่งทุกใบตำรวจมีผลประโยชน์จากเปอร์เซนต์ใบสั่ง ซึ่งปีนึงใบสั่งทั้งหมดมีมูลค่าเป็นพันล้าน เมื่อมีผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง ตำรวจจะใช้ดุลยพินิจอย่างเป็นธรรมได้ยังไง เหมือนเซลล์ขายของ ขายได้เยอะก็ได้ส่วนแบ่งเยอะ ดังนั้นถ้าอยากจะแก้กฎหมายจราจรจริงๆ ผมขอเรียกร้องให้ยกเลิกเปอร์เซนต์ใบสั่ง เพื่อพิสูจน์ความจริงใจของเจ้าหน้าที่ตำรวจ เนื่องจากเปอร์เซนต์ใบสั่งเป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง เราจะเห็นได้ว่าทุกวันนี้คนเจอข้อหาแปลกๆและไม่เป็นธรรมเยอะมาก บางคันจับบางคันไม่จับ บางข้อหาขนส่งบอกถูกต้อง แต่ตำรวจกลับบอกว่าผิด ซึ่งมาจากดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่ทั้งนั้น

ส่วนนโยบายใช้กล้องแทนตั้งด่าน ผมไม่เชื่อว่าทำได้จริง เป็นแค่แนวคิดสวยหรู สร้างภาพ เราเคยสำรวจพบว่ากรุงเทพฯมีการตั้งด่านมากที่สุดในโลก วันธรรมดาตั้งด่านกันมากกว่า 100 ด่าน คิดดูว่ารายได้จะขนาดไหน วันหนึ่งถ้าบอกว่าจะเลิกตั้งด่าน หันมาใช้กล้องแทน มันใช้ได้กับบางข้อหาที่พิสูจน์ได้ชัดเจน เช่น ฝ่าไฟแดง ย้อนศร  ขึ้นฟุตบาท แต่สำหรับข้อหาที่ไม่พิสูจน์ได้ชัดเจน เช่น วิ่งขวา คุณส่งใบสั่งถึงบ้าน เราไม่มีสิทธิ์โต้แย้งใดๆเลย เพราะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของตำรวจล้วนๆ แบบนี้พวกเราโดนทั้งขึ้นท่องล่อง”

แอดมินเพจปลดแอกชาวสองล้อ ทิ้งท้ายว่า อยากให้รัฐบาลฟังเสียงประชาชนบ้าง เรื่องการแก้ปัญหาจราจร เท่าที่ฟังการให้สัมภาษณ์ของผู้มีอำนาจของบ้านเมือง ข้อมูลที่ได้รับคนละเรื่องกับความเป็นจริงโดยสิ้นเชิง

“การจะแก้ไขกฎหมายจราจร อย่ารีบร้อน ควรฟังเสียงประชาชนผู้ใช้รถใช้ถนนด้วย ทั้งรถมอเตอร์ไซค์ รถยนต์ รถบรรทุก ซึ่งทุกวันนี้เดือดร้อนกันมาก พวกเขาไม่มีสิทธิ์ได้พูดเลย คนที่แก้กฎหมายดันเป็นคนที่อยู่ในห้องแอร์ ไปไหนมาไหนมีรถนำขบวน ไม่เคยขับไปเจอรถติดทุกวัน ไม่เคยวิ่งขวา หรือขึ้นสะพานแล้วโดนจับเหมือนพวกเรา เรื่องจราจรมันส่งผลกระทบกับรถทุกชนิด ส่งผลกระทบต่อประชาชนเป็นล้านคน จึงอยากเสนอให้มีเวทีปฏิรูปกฎหมายจราจรทั้งระบบอย่างเป็นรูปธรรม ชวนทุกฝ่ายเข้ามาร่วมกันรับฟัง แสดงความคิดเห็น ตั้งแต่ผู้ใช้รถใช้ถนน คนขับรถโดยสาร ตำรวจจราจร กรมการขนส่งทางบก นักวิชาการ แต่คงเกิดขึ้นได้ยาก เพราะเมื่อใดที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ เชื่อว่ารัฐบาลไม่กล้าแตะ”

แม้วันนี้ร่างพ.ร.บ.จราจรทางบกฉบับใหม่ยังอยู่ในขั้นตอนดำเนินการเพื่อให้ผ่านความเห็นชอบจากสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ทว่าจากการแก้ไขเพิ่มเติมประเด็นสำคัญหลายข้อ ก่อให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง คงต้องรอดูว่ากฎหมายจราจรฉบับใหม่นี้จะสามารถบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพตามที่คาดหวังไว้หรือไม่. 

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

31 มกราคม 2560 เวลา 18:33 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/478641

โดย…พรพิรุณ  ทองอินทร์

คึกคักกันแบบสุดๆ สำหรับโรงแรมปาร์คนายเลิศ เมื่อนำข้าวของเครื่องใช้ภายในโรงแรมหลากหลายชนิดมาเลหลังในราคาถูก เช่น เฟอร์นิเจอร์ หมอน เตียง โคมไฟ เครื่องชั่งน้ำหนัก ตู้เก็บเอกสาร อุปกรณ์สำนักงานและสินค้าในครัวเรือน ฯลฯ หลังจากช่วงปลายปีที่ผ่านมาผู้บริหารตัดสินปิดตำนานโรงแรม ขายอาคารและที่ดินให้กับกลุ่มโรงพยาบาลกรุงเทพ มูลค่ากว่าหมื่นล้านบาท

ต่อไปนี้คือภาพบรรยากาศเเละตัวอย่างสินค้าที่โพสต์ทูเดย์ลงพื้นที่สำรวจ พร้อมสารพัดความเห็นจากผู้คนที่มาเดินเลือกซื้อข้าวของเมื่อวันที่ 31 ม.ค.

น้ำ รุจิรา หนึ่งในผู้ที่มาเดินหาซื้อสินค้า บอกว่า รู้ข่าวว่าโรงแรมปาร์คนายเลิศนำเฟอร์นิเจอร์มาเลหลังเมื่อวานจากโซเชียลมีเดีย จึงอยากมาดูโรงแรมและเลือกซื้อสินค้าเก็บไว้เป็นที่ระลึกหลังเลิกกิจการ ซึ่งเท่าที่เห็นมีทั้งที่สมบูรณ์และไม่สมบูรณ์แตกต่างกันไป

“มาหาของที่ระลึกเก็บไว้ แต่หลายๆ อย่างราคาแพงเกินไป บางอย่างเอาอันดีมารวมกับของไม่ดี เช่น ผ้าห่ม ผ้าปูเตียง หมอน เมื่อเทียบกับสภาพและคุณภาพแล้ว คิดว่าไปซื้อของใหม่น่าจะดีกว่า เลยรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย”

อัครเดช  รื่นภาค ผู้ที่มาเดินดูสิ่งของที่โรงแรมนำมาเลหลัง บอกว่า ทราบข่าวเมื่อ 3 วันก่อน และมั่นใจว่าโรงแรมเก่าแก่ต้องมีของใช้มีคุณค่าน่าสะสมจำนวนมาก จึงตัดสินใจมาตั้งแต่เมื่อวาน

“เมื่อวานได้ไป 5-6 ชิ้น ราคาก็สมเหตุสมผลนะครับ แต่บางชิ้นคิดว่าน่าจะแพงดันก็ไม่แพง แต่บางชิ้นคิดว่าถูกกลับแพง ก็ปะปนกันไป แล้วแต่ว่าคนที่มาคาดหวังกับอะไรและของนั้นตรงกับความต้องการของเขาหรือไม่”

หนุ่มรายนี้ แนะนำว่า โรงแรมน่าจะมีการระบุรายละเอียดให้ชัดเจนว่าสินค้าโซนไหนขาย-ไม่ขาย สินค้าไหนถูกจองแล้ว เพื่อให้ประชาชนรับทราบชัดเจนกว่านี้  “ผมโดนมากับตัว แปะกระดาษจองไว้ เขียนชื่อ เบอร์โทรศัพท์ เดินหายไปแป๊บเดียวจะกลับมาเอาไปจ่ายเงินของเราหายไปแล้ว”

ธมน ทิมน้อย

ธมน ทิมน้อย หญิงสาวที่ได้ของชิ้นงามไปหลายชิ้น บอกด้วยรอยยิ้มว่า เป็นจังหวะที่ดีมากสำหรับการเลหลังสินค้าของโรงแรม เนื่องจากกำลังเตรียมเปิดโฮสเทลและร้านอาหารในสไตล์คาเฟ่ที่ตั้งใจให้โดดเด่นไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ดูหรูหราคลาสสิค เก่าแต่เก๋ และไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบเหมือนของใหม่

“ได้ไปหลายอย่างเลยค่ะ โคมไฟ ตู้ เก้าอี้ และเครื่องประดับอื่นๆ เป็นของเก่าที่ยังดูมีมูลค่าสูง และร้านของเราพอดีไม่ได้ต้องการตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่มีความเนี๊ยบมากอยู่แล้ว ตำหนิเล็กน้อยไม่เป็นไร ของพวกนี้น่าจะทำให้ร้านมีเสน่ห์มากขึ้น”

ตู้ไม้มูลค่า 2,000 บาท ถูกจับจองไว้หมดเเล้ว

ขณะที่ ศิวนุช ทรงศิริ บอกว่า เธอมาช้าไป เพราะสินค้าหลายๆ อย่างที่ถูกใจและสภาพดีถูกซื้อหา จับจองไปหมดแล้ว

“ของสภาพดีเขาเอาไปหมดแล้ว เฟอร์นิเจอร์หลายชิ้นราคา 4,000-5,000 บาท ซื้อไปก็ต้องไปซ่อมอีก ไม่น่าจะคุ้มเท่ากับไปซื้อของใหม่”

เจ้าหน้าที่ของโรงแรม ที่คอยจัดการสินค้าต่างๆ ให้กับพี่น้องประชาชน กล่าวกับโพสต์ทูเดย์ ว่า โรงแรมเปิดขายสินค้ามาตั้งแต่ช่วงกลางเดือน ม.ค. ที่ผ่านมา พึ่งจะมาเป็นกระแสทางโลกออนไลน์เมื่อไม่กี่วันก่อน โดยสินค้าที่ได้รับความนิยมมากที่สุด คือ เฟอร์นิเจอร์ อย่างโซฟาและตู้ที่ค่อนข้างมีสภาพสมบูรณ์ ขณะที่สินค้าที่มีราคาสูงสุดคือโซฟามูลค่า 5 หมื่นบาท

“หลายชิ้นสภาพดีอยู่ครับ ข้างนอกอาจจะมีตำหนิบ้าง แต่ข้างในยังดี อย่างพวกตู้ เตียง สินค้าทั้งหมดตอนนี้ขายไปแล้วประมาณ 70 เปอร์เซนต์เหลืออีก 30 เปอร์เซนต์เท่านั้น กำลังทยอยนำมาขายเพิ่มเติมเรื่อยๆ”

แจกันเล็ก 120 บาท

โมเดลช้างสามเศียรมูลค่า 5 หมื่นบาท

สำหรับสินค้าต่างๆ ผู้สนใจสามารถเลือกซื้อหารับชมกันตั้งแต่เวลา 10.00-16.00 น. ไปจนถึงวันที่ 3 ก.พ. นี้ ทุกชิ้นมีราคาแปะป้ายไว้เรียบร้อย ตั้งแต่หลักสิบไปจนถึงหลายหมื่นบาท