ผ่าโครงสร้างการเมืองใหม่ เปลี่ยนรูปแบบสืบทอดอำนาจ?

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

28 มีนาคม 2559 เวลา 07:51 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/423765

ผ่าโครงสร้างการเมืองใหม่ เปลี่ยนรูปแบบสืบทอดอำนาจ?

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

ร่างรัฐธรรมนูญฉบับสมบูรณ์ภายใต้การคุมงานของ “มีชัย ฤชุพันธุ์” ประธานกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) เตรียมเปิดตัวต่อสาธารณะอย่างเป็นทางการในวันที่ 29 มี.ค. ตามขั้นตอนเมื่อ กรธ.ได้จัดทำร่างรัฐธรรมนูญเสร็จสิ้นแล้ว จะเป็นหน้าที่ของคณะรัฐมนตรี สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) และคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ทราบโดยเร็ว เพื่อดำเนินการจัดให้มีการทำประชามติ

ส่วน กรธ.จะมีงานสำคัญ คือ การจัดทำสาระสำคัญของร่างรัฐธรรมนูญให้กับ กกต. จากนั้น กกต.จะประกาศวันออกเสียงประชามติภายใน 90-120 วันนับแต่วันที่ กกต.ได้รับสาระสำคัญดังกล่าวจาก กรธ. ขณะที่ สนช.มีหน้าที่ในการไปตัดสินใจว่าจะกำหนดคำถามประชามติเพิ่มเติมอีกหนึ่งคำถามหรือไม่ นอกเหนือไปจากคำถามที่ถามว่าเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญ

สำหรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุด กรธ.กำหนดให้มีจำนวนมาตราทั้งสิ้น 279 มาตรา เพิ่มเติมจากร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกที่กำหนดไว้ที่ 270 มาตรา ซึ่งถึงแม้ร่างรัฐธรรมนูญจะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่ประธาน กรธ.มั่นใจว่าจะตอบโจทย์และแก้ไขปัญหาให้กับประเทศได้

“ถ้าทุกคนปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญ การปฏิวัติก็จะไม่เกิดขึ้น” มีชัย ทิ้งคำพูดกับผู้สื่อข่าวภายหลังเสร็จสิ้นการประชุมนอกสถานที่เมื่อวันที่ 26 มี.ค.

ทั้งนี้ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดที่กำลังจะเผยแพร่ในวันที่ 29 มี.ค. ถือว่าหน้าตาเปลี่ยนไปจากเดิมพอสมควร โดยเฉพาะโครงสร้างฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติ

ฝ่ายบริหารในเรื่องที่มานายกรัฐมนตรี กรธ.ยังคงกำหนดให้พรรคการเมืองต้องเสนอรายชื่อบุคคลไม่เกิน 3 รายชื่อต่อ กกต.ในวันสมัครรับเลือกตั้งอยู่ โดยที่สภาผู้แทนราษฎรจะลงมติว่าจะเลือกบุคคลใดในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองมาดำรงตำแหน่งนายกฯ

เพียงแต่ กรธ.ได้บัญญัติไว้ในบทเฉพาะกาลว่าหากมีความจำเป็นจะต้องเลือกบุคคลนอกบัญชีพรรคการเมืองเป็นนายกฯ จะต้องให้ที่ประชุมรัฐสภา (สส.และ สว.) มีมติไม่น้อยกว่า 2 ใน 3 หรือ 500 คนจาก สส.และ สว.ทั้งหมด 750 คนลงมติเพื่องดเว้นการบังคับใช้บทบัญญัติดังกล่าวเพื่อให้สภาสามารถเลือกบุคคลที่เป็นหรือไม่เป็น สส.จากนอกบัญชีพรรคการเมืองมาเป็นนายกฯ ได้

การปรับแก้เนื้อหาในส่วนนี้ ด้านหนึ่งเป็นไปตามข้อเสนอของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่ต้องการให้ชะลอการให้พรรคการเมืองจัดทำบัญชีรายชื่อพรรคการเมืองตามที่ร่างรัฐธรรมนูญกำหนดออกไป แต่ กรธ.ยอมทำตามคำแนะนำของ คสช.เพียงส่วนเดียวด้วยการกำหนดให้รัฐสภาเป็นผู้ตัดสินว่าสภาควรเลือกนายกฯ นอกบัญชีพรรคการเมืองหรือไม่แทน

อย่างไรก็ตาม การจะให้รัฐสภาลงมติเพื่อของดเว้นการบังคับใช้รัฐธรรมนูญในประเด็นนี้ได้ ต้องให้เกิดกรณีที่สภาไม่สามารถลงมติเลือกนายกฯ ได้ก่อนเท่านั้น ไม่ใช่ให้รัฐสภามีมติเพื่อขอให้สภาเลือกบุคคลนอกบัญชีพรรคการเมืองหลังจากการเลือกตั้งทันที

ด้านฝ่ายนิติบัญญัติปรากฏว่ามีการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงในส่วนของวุฒิสภา โดย กรธ.ได้รับเอาข้อเสนอของ คสช.ที่ต้องการให้มี สว.สรรหาเอามาใส่ไว้ในร่างรัฐธรรมนูญบทเฉพาะกาลเกือบทั้งหมด

กล่าวคือ แม้ กรธ.จะให้ สว.ในช่วงระยะเปลี่ยนผ่านจำนวน 250 คน ตามเจตนาของ คสช. แต่ กรธ.ได้แบ่งเป็น สว.สรรหา 200 คน โดยให้มีคณะกรรมการสรรหาจำนวน 9 คน ซึ่งแต่งตั้งโดย คสช.จัดทำบัญชีรายชื่อผู้เหมาะสมจำนวน 400 คน เพื่อให้ คสช.เลือกมาเป็น สว. 194 คน อีก 6 คนที่เหลือจะมาจากผู้ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงกลาโหม ผู้บัญชาการกองทัพไทย ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศ และผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ

ส่วน สว.อีก 50 คน จะมาจากการเลือกกันของผู้สมัครที่แต่ละสาขาอาชีพ 20 สาขาตามที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรก แต่ไม่ใช่เป็นการเลือกกันเองเพื่อให้เป็น สว. โดยจะต้องเลือกให้ได้จำนวน 200 คน ก่อนให้ คสช.เลือกให้เหลือ 50 คนเพื่อเป็น สว.ต่อไป

ขณะที่อำนาจหน้าที่ของวุฒิสภาชุดเปลี่ยนผ่านนี้จะมีอำนาจพิเศษบางประการ คือ การติดตามและผลักดันให้เกิดการปฏิรูปประเทศ และให้รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งรายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับการปฏิรูปประเทศต่อวุฒิสภาทุก 3 เดือน ซึ่งวุฒิสภาจะไม่มีอำนาจลงมติใดๆ ได้ ส่วนอำนาจของ สว.ที่ คสช.ขอไปในเรื่องการให้เปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจได้นั้น ทาง กรธ.ไม่ได้นำมาพิจารณาแต่อย่างใด

ในส่วนของระบบเลือกตั้ง สส. ก่อนหน้านี้ คสช.เสนอให้ กรธ.แก้ไขจากระบบการเลือกตั้งด้วยบัตร 1 ใบ มาเป็นการใช้บัตรเลือกตั้ง 2 ใบ เพื่อเลือก สส.ระบบแบ่งเขตเลือกตั้ง และ สส.ระบบบัญชีรายชื่อ ทว่า กรธ.ยังคงยืนยันในหลักการของตัวเองที่ต้องการให้ใช้ระบบจัดสรรปันส่วนผสมที่ใช้บัตรเลือกตั้งใบเดียว โดยนำคะแนนการเลือกตั้ง สส.เขตมาคำนวณหา สส.ระบบัญชีรายชื่อไปพร้อมกัน

เหตุผลที่ กรธ.ไม่ยอมตามคำร้องขอของ คสช. เนื่องจากเป็นคำขอที่ขัดกับหลักการของ กรธ.ตั้งแต่แรกที่ต้องการให้ทุกคะแนนถูกมาคำนวณหา สส.ทั้งหมด ทำให้ กรธ.ไม่อาจปรับเปลี่ยนได้

แต่กระนั้น กรธ.ได้เพิ่มลักษณะต้องห้ามของผู้สมัคร สส.ให้เข้มข้นกว่าเดิม โดยบัญญัติว่า หาก สส. สว. และกรรมาธิการงบประมาณที่ถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่ามีความผิดฐานไปดำเนินการปรับเพิ่มงบประมาณในลักษณะที่จะทำให้ตนเองได้ประโยชน์ทั้งทางตรงและอ้อม ซึ่งจะไม่สามารถกลับมาลงสมัครเลือกตั้ง สส.ได้

มากันที่ “องค์กรอิสระ” กรธ.กำหนดได้บัญญัติให้องค์กรอิสระทุกองค์กรและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญมีวาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปีเท่ากัน ส่วนอำนาจหน้าที่ในการตรวจสอบการใช้อำนาจของฝ่ายบริหารยังคงไว้ตามเดิม โดยเฉพาะการให้ กกต. คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) และสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินมีอำนาจร่วมกันเสนอความเห็นไปยังคณะรัฐมนตรีเพื่อขอให้ระงับยับยั้งนโยบายบางประการที่อาจ
ก่อให้เกิดความเสียหายต่องบประมาณแผ่นดิน

ทั้งหมดนี้แม้ว่าการร่างรัฐธรรมนูญจะเดินทางมาถึงปลายทางแล้ว แต่อีกด้านหนึ่งเหมือนกับเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ในทางการเมือง เพราะนับจากนี้คำถามเกี่ยวกับการสืบทอดอำนาจจะดังขึ้น ซึ่งจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การประชามติร่างรัฐธรรมนูญกลางปีนี้จะเข้มข้นกว่าปี 2550

 

ปราบนอมินี-สกัดธุรกิจเถื่อน แย่งรายได้คนไทย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

27 มีนาคม 2559 เวลา 18:02 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/423743

ปราบนอมินี-สกัดธุรกิจเถื่อน แย่งรายได้คนไทย

โดย…ทีมข่าวภูมิภาคโพสต์ทูเดย์, พีรดา ปราศรีวงค์

ปัญหาทัวร์จีนกินเรียบการท่องเที่ยวไทยครบวงจรเกิดมานาน แต่หน่วยงานภาครัฐกลับไหวตัวช้า ทำให้สถานการณ์ลุกลามและมีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น

ไพศาล ซื่อธานุวงศ์ กรรมการสมาคมมัคคุเทศก์อาชีพแห่งประเทศไทย ในฐานะประธานชมรมมัคคุเทศก์ภาษาจีนกลางแห่งประเทศไทย กล่าวว่า การบังคับใช้กฎหมายจัดการกับกลุ่มทัวร์จีนครบวงจรยังไม่มีประสิทธิภาพมากพอ  ขณะที่จีนมีการเอื้อผลประโยชน์กันเป็นกลุ่มก้อน และทำกันอย่างมีระบบ

“มีการจัดการรองรับนักท่องเที่ยวเป็นเครือข่ายครบทุกวงจรและมีความซับซ้อนทางธุรกิจมากขึ้น ปัจจุบันนักท่องเที่ยวจีนมาไทยจะมีบริษัททัวร์จีนคอยดูแลความเป็นอยู่ทุกด้าน ตั้งแต่ที่พักอาศัย อาหาร และช็อปปิ้ง ซึ่งเจ้าของล้วนเป็นผู้ประกอบการชาวจีน” ไพศาล กล่าว

อย่างไรก็ตาม ในแง่การแก้ปัญหาเมื่อตำรวจเข้าจับกุม นอกจากสื่อสารกันไม่รู้เรื่องแล้วยังไม่มีอำนาจดำเนินคดีกับบริษัททัวร์จีนได้ เพราะเป็นหน้าที่ตำรวจท่องเที่ยว

“แต่ตำรวจท่องเที่ยวทั่วประเทศมีแค่ 1,000 นาย ทำให้การตรวจตราและเอาผิดไม่ทั่วถึง ต้องเพิ่มกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจท่องเที่ยวอีกหลายเท่าตัว และควรยกระดับจากกองบังคับการขึ้นเป็นระดับกองบัญชาการ เพื่อให้มีขอบข่ายและมีอัตรากำลังเพียงพอ โดยเฉพาะปัญหามัคคุเทศก์เถื่อนกว่า 8,000 คน ที่เข้ามาแย่งอาชีพคนไทย มีทั้งภาษาจีน รัสเซีย เกาหลี เวียดนาม เป็นต้น” ไพศาล ระบุ

เช่นเดียวกับ ศักดิ์ชัย ผินนารี กรรมการผู้จัดการ บริษัท ดีไซด์ทริป กล่าวว่า ปัจจุบันนักท่องเที่ยวจีน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มคุณภาพ และกรุ๊ปทัวร์ โดยไทยจะได้ประโยชน์เต็มเม็ดเต็มหน่วยกับกลุ่มนักท่องเที่ยวคุณภาพ เพราะส่วนใหญ่จะมีฐานะ และการศึกษาดี เมื่อมาพักผ่อนจะจับจ่ายใช้สอยเองและเดินทางกลับประเทศตัวเอง ไม่มีการสร้างปัญหาใดๆ

กลุ่มที่ 2 คือนักท่องเที่ยวมากับบริษัททัวร์ กลุ่มนี้มักสร้างเรื่องในแง่ลบเสมอ และแผนการท่องเที่ยวทั้งหมดจะถูกกำหนดตายตัวมาจากบริษัททัวร์ว่าจะไปที่ไหน พักอย่างไร รับประทานอาหารที่ไหน กลุ่มนี้สร้างเครือข่ายหาผลประโยชน์กันอย่างมหาศาล

“โอกาสที่นักท่องเที่ยวจะซึมซับวัฒนธรรมไทย หรือความสุขที่จะได้รับจากการท่องเที่ยวในประเทศไทยค่อนข้างน้อย แต่มีโอกาสสร้างความเสียหายต่อ
ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวประเทศไทยได้ง่าย”ศักดิ์ชัย กล่าว

ภาคิน สิงหเรศร์ สมาชิกชมรมมัคคุเทศก์ กล่าวว่า ธุรกิจท่องเที่ยวจีนในไทยนับวันยิ่งมีผลประโยชน์เป็นเครือข่ายแน่นหนา และครบทุกวงจร เพื่อกีดกันผลประโยชน์ไม่ให้ตกถึงผู้ให้บริการรายอื่นๆ อาทิ ร้านจิวเวลรี่บางร้านกำหนดส่วนแบ่งให้ไกด์ที่นำนักท่องเที่ยวเข้ามาซื้อสินค้าสูงถึง 30% แต่ไกด์ที่ไม่อยู่ในกลุ่มจะไม่ได้

ธุรกิจท่องเที่ยวจีนบางกลุ่มได้เช่าพื้นที่วัดใหญ่ๆ เปิดให้เช่าวัตถุมงคลในราคาแพงเกินจริง โดยมีการโฆษณาความเชื่อแบบผิดๆ เพื่อหลอกล่อให้นักท่องเที่ยวเช่า เมื่อชาวจีนบางคนได้วัตถุมงคลไม่ตรงตามที่คาดหวังก็จะให้ข้อมูลแง่ลบต่อภาพลักษณ์การท่องเที่ยวของไทย

“หากภาครัฐยังปล่อยให้เครือข่ายเช่นนี้มีต่อไป อนาคตรายได้จากการท่องเที่ยวในประเทศไทยจะเป็นเพียงตัวเลขเท่านั้น ส่วนรายได้จริงจะเป็นของบริษัททัวร์ที่ผูกขาดหากินกับการท่องเที่ยวของไทย และคนไทยจะได้ประโยชน์จากการท่องเที่ยวจริงไม่ถึง 10% ของรายได้จากการท่องเที่ยวโดยรวม” ภาคิน ระบุ

ด้าน สันติ ป่าหวาย ท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดภูเก็ต ในฐานะนายทะเบียนสำนักงานธุรกิจนำเที่ยวมัคคุเทศก์สาขาภาคใต้ เขต 2 กล่าวว่า ชาวจีนเข้ามาท่องเที่ยวภูเก็ต อันดับ 1 มีหลายระดับ กลุ่มที่มากับกรุ๊ปทัวร์จะกินตามร้านอาหาร ช็อปปิ้ง ท่องเที่ยว และเข้าพักตามโรงแรมที่กรุ๊ปทัวร์กำหนด โดยมีชาวจีนคอยดำเนินการครบวงจร ขณะที่กลุ่มมีคุณภาพมากขึ้นจะพักโรงแรมระดับ 5 ดาว ส่วนนักท่องเที่ยวแบ็กแพ็กจะเข้ามาหากินอยู่เอง ซึ่งศักยภาพการใช้จ่ายไม่มาก

ขณะที่ เลิศชาย หวังตระกูลดี ผู้อำนวยการสำนักงานท่องเที่ยว (ททท.) สำนักงานเชียงราย กล่าวว่า พฤติกรรมนักท่องเที่ยวจีนที่เข้ามาในไทยผ่านทางเส้นทาง R3A ส่วนใหญ่จะเที่ยวในเชียงรายแล้วไปพักในเชียงใหม่

“จะเข้าพักตั้งแต่ระดับ 3-5 ดาว ซึ่งมีหลายกลุ่ม นักท่องเที่ยวจีนมักชอบไปร้านอาหารชื่อดังในเชียงใหม่ โดยจะค้นหาข้อมูลจากรีวิวตามเว็บไซต์ต่างๆ เชียงรายจึงเป็นแค่ทางผ่าน” เลิศชาย ระบุ

บูรณาการ ปราบนอมินี

ภาพนักท่องเที่ยวจีนทะลักเข้าไทยอย่างล้นหลาม ไม่ได้สร้างความปลาบปลื้มใจให้กับผู้ประกอบการท่องเที่ยวไทยมากนัก เพราะรู้อยู่เต็มอกว่ารายได้ทางการท่องเที่ยวที่ได้จากตลาดจีนนั้นไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย เพราะปัญหาทัวร์ศูนย์เหรียญที่ฝังรากลึกมายาวนานกว่า 10 ปี เกิดห่วงโซ่ยกระดับชั้นเป็นนอมินีที่ยากต่อการตรวจสอบในขั้นตอนของกฎหมายและอีกหลายปัญหาที่ตามมา

อิทธิฤทธิ์ กิ่งเล็ก ประธานสภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (สทท.) บอกว่า แนวทางการปราบปรามนอมินีด้านการท่องเที่ยว รวมถึงอุตสาหกรรมอื่นๆ ทุกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องลงถึงการแก้ไขปัญหาร่วมกัน ผู้มีอำนาจบังคับใช้กฎหมายต้องนำออกมาใช้อย่างเคร่งครัด เพราะขณะนี้การตรวจสอบเฉพาะผู้ถือหุ้นคนไทยสัดส่วน 51% ต่างชาติสัดส่วน 49% ไม่สามารถเอาผิดได้ โดยควรตรวจสอบเชิงลึก เช่น เส้นทางการเงินที่ใช้จ่าย การเสียภาษีให้กับประเทศไทย โดยส่วนตัวมองว่าปัญหานอมินีแก้ไขได้ไม่ยากมากนัก หากรัฐบาลมีมาตรการปราบปรามและเอาจริง เพราะปัญหาที่เกิดขึ้น ส่วนหนึ่งเพราะความหย่อนยานหลับตาข้างเดียวของเจ้าหน้าที่รัฐ

กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รมว.ท่องเที่ยวและกีฬา กล่าวถึงแนวทางการแก้ไขปัญหาว่า กระทรวงการท่องเที่ยวฯได้ร่วมมือกับกระทรวงมหาดไทย กรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงคมนาคม กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) กรมสรรพากร กระทรวงการคลัง ร่วมตรวจสอบกลุ่มธุรกิจที่เข้ามานอนิมีในประเทศไทย รวมถึงหาแนวทางแก้ไขกฎหมายให้สอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน ซึ่งที่ผ่านมาได้หารือถึงแนวทางให้กรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวฯเป็นผู้ตรวจสอบ แต่หลายกระทรวงที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจ เช่น ผู้อนุญาตรถเช่า ขึ้นตรงกับกระทรวงคมนาคมได้มองว่าการออกใบอนุญาตดังกล่าวต้องขึ้นอยู่กับกระทรวงคมนาคมต่อไป

อย่างไรก็ตาม กระทรวงการท่องเที่ยวฯ อยู่ระหว่างการศึกษาระเบียบการลงทุนในชาติอาเซียน เช่น เมียนมา ได้เปิดให้ภาคธุรกิจต่างชาติเข้าไปลงทุนได้เต็มสัดส่วน 100% แต่มีเงื่อนไขการลงทุนกำกับไว้ด้านท้าย เช่น เกาะมะริด กำหนดเงื่อนไขประมาณ 4 ข้อ เช่น การรักษาสิ่งแวดล้อม การว่าจ้างคนในท้องถิ่นของเมียนมาทำงาน เป็นต้น

“ส่วนตัวมองว่าการเปิดเสรีอาเซียนที่เกิดขึ้น ประเทศไทยจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนตัวเองรองรับกับการเปิดเสรีด้วย บางครั้งการเปิดให้ต่างชาติเข้ามาลงทุนอย่างจริงจัง แต่กำหนดช่วงเวลาที่ชัดเจน และธุรกิจที่คนไทยต้องการให้เกิด เชื่อว่าจะเป็นส่วนหนึ่งในปัญหานอมินีลดลง ในทางตรงกันข้ามจะทำให้ประเทศไทยจัดเก็บรายได้เรื่องภาษีเพิ่มขึ้น แต่เรื่องนี้ต้องศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วน ก่อนตัดสินใจ” กอบกาญจน์ กล่าว

นอกจากนี้ กระทรวงการท่องเที่ยวฯ อยู่ระหว่างการขับเคลื่อนการบังคับใช้พระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) ธุรกิจนำเที่ยวและไกด์ ฉบับแก้ไข ซึ่งมีการกำหนดข้อบังคับเรื่องการจำหน่ายแพ็กเกจทัวร์ต่างชาติเที่ยวไทย (อินบาวด์) ห้ามต่ำกว่าทุน ซึ่งคาดว่าจะถูกนำออกมาใช้ภายใน 1-1 ปีครึ่งนับจากนี้

กอบกาญจน์ กล่าวว่า ปัญหานอมินีมีความละเอียดอ่อนในการแก้ไขปัญหา แต่ความร่วมมือกันในครั้งนี้เชื่อว่าการปราบปรามจะมีความชัดเจนเป็นรูปธรรมมากขึ้น เบื้องต้นมีผู้ส่อแววกระทำผิดประมาณ 6 ราย ซึ่งขณะนี้อยู่ระหว่างการตรวจสอบ รวมถึงทยอยตรวจพื้นที่อื่นๆ เพิ่มเติม

พล.ต.ต.สุรเชษฐ์ หักพาล ผู้บังคับการตำรวจท่องเที่ยว บอกว่า ปัญหานอมินีที่เกิดขึ้นกับประเทศ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้ให้ความสำคัญที่จะแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นกับทุกอุตสาหกรรมอย่างจริงจัง ไม่เจาะจงเฉพาะอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเท่านั้น

ทั้งนี้ ตำรวจท่องเที่ยวได้บูรณาการร่วมกับตำรวจทุกหน่วยงาน ผ่านปฏิบัติการ 10 กลุ่มต้องห้าม ได้แก่ 1.ทัวร์ด้อยคุณภาพ รวมถึงทัวร์เถื่อน ไกด์เถื่อน ทัวร์ศูนย์เหรียญ 2.หลอกลวงสินค้าและบริการ รวมถึงหลอกลวงซื้อจิวเวลรี่ด้อยคุณภาพ หลอกลวงตัดสูทด้อยคุณภาพ 3.ยานพาหนะเอารัดเอาเปรียบนักท่องเที่ยว รวมถึงกลุ่มเช่าเรือเจ็ตสกี กลุ่มเช่ารถยนต์ กลุ่มผู้เช่าจักรยาน ลักทรัพย์บนรถโดยสารไม่ประจำทาง (ทัวร์ 30) การให้บริการเรือรับจ้าง 4.สถานบริการผิดกฎหมาย รวมถึงบาร์ชาร์ต การขายบริการทางเพศ ลักลอบค้ามนุษย์ โชว์ลามก 5.จัดระเบียบจราจร รวมถึงเรียกเก็บค่าจอดรถตามแหล่งท่องเที่ยว จัดระเบียบการจราจรแหล่งท่องเที่ยว 6.ยาเสพติดในแหล่งท่องเที่ยว รวมถึงลักลอบจำหน่ายยาเสพติดให้กับนักท่องเที่ยว มั่วสุม เสพยาเสพติด 7.อาชญากรรมข้ามชาติ และลักลอบหลบหนีเข้าเมือง รวมถึงพาสปอร์ต ฯลฯ 8.อุบัติเหตุและมาตรฐานความปลอดภัยในกิจกรรมท่องเที่ยว รวมถึงบันจี้จัมพ์ 9.คดีอาชญากรรมที่สำคัญที่เกิดขึ้นกับนักท่องเที่ยว รวมถึงฆ่า ทำร้ายนักท่องเที่ยว ข่มขืน ลักทรัพย์ และ 10.ทำตัวเป็นผู้มีอิทธิพล มาเฟีย พกพาอาวุธ เป็นต้น

“ตำรวจท่องเที่ยวได้ออกปฏิบัติการ 10 กลุ่มต้องห้าม ให้ผู้ประกอบการท่องเที่ยวรับทราบ พร้อมข้อกฎหมายในการบังคับใช้ ซึ่งเชื่อว่าปฏิบัติการที่ดำเนินการอย่างจริงจัง การเกิดของนอมินีใหม่จะไม่กล้าขยายตัว ขณะที่กลุ่มเก่าจะทยอยตรวจสอบและเข้าจับกุมผู้กระทำความผิดมาดำเนินคดี” พล.ต.ต.สุรเชษฐ์ กล่าว

 

ทัวร์จีนมา คนไทยได้อะไร?

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

27 มีนาคม 2559 เวลา 15:29 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/423733

ทัวร์จีนมา คนไทยได้อะไร?

โดย…จารุพันธ์ จิระรัชนิรมย์

ตลาดนักท่องเที่ยวจีนถือว่ามีความสำคัญต่อไทยมากในเวลานี้ เช่นเดียวกับอีกหลายประเทศ เพราะในภาวะเศรษฐกิจโลกชะลอตัว การส่งออกไม่ดี การบริโภคภายในประเทศระวังการใช้จ่าย การท่องเที่ยวจึงเป็นความหวังสำคัญที่มีส่วนช่วยให้เศรษฐกิจประเทศยังโต ซึ่งจีนถือเป็นผู้บริโภครายใหญ่ของโลก มีกำลังซื้อกว่า 1,300 ล้านคน ประเทศไหนๆ ก็อยากให้นักท่องเที่ยวจีนเดินทางมา เพราะแค่คนจีนมาเที่ยวประเทศนั้น 1% ก็จะมีการใช้จ่ายเพิ่มพรวดถึง 13 ล้านคน

อย่างไรก็ตาม แม้ตลาดนักท่องเที่ยวจีนจะสำคัญ แต่มักถูกกล่าวขานว่าเป็นตลาดนักท่องเที่ยวที่เดินทางเที่ยวมากในเชิงปริมาณ แต่ใช้จ่ายน้อย โดยส่วนหนึ่งเป็นเพราะมีบริษัทนำเที่ยวจีนที่มาลงทุนทำร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก ธุรกิจรถนำเที่ยว และบริการอื่นที่เกี่ยวข้องแบบครบวงจร ทำให้นักท่องเที่ยวจีนไปใช้บริการทุกอย่างที่จีนมาลงทุนแบบเบ็ดเสร็จ แทบไม่เหลือกระดูกให้ประเทศที่ไปเที่ยว ซึ่งปัญหานี้กลายมาเป็นคำถามว่า แล้วคนไทยได้อะไรจากทัวร์จีน?

จากสถิติของกรมการท่องเที่ยว ปี 2558 ที่ผ่านมา มีคนจีนเที่ยวไทย 7.93 ล้านคน คิดเป็น 26.55% ของนักท่องเที่ยวต่างชาติโดยรวม เพิ่มขึ้น 71.4% จากปีก่อนหน้า ที่มี 4.63 ล้านคน สร้างรายได้ด้านการท่องเที่ยว 3.71 แสนล้านบาท เพิ่มขึ้น 85% ขณะที่ปีนี้การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ตั้งเป้าหมายว่าจะมีคนจีนเที่ยวไทยถึง 9.25 ล้านคน เพิ่มขึ้น 17%

ขณะที่อินเตอร์คอนติเนนตัล โฮเต็ลส์ กรุ๊ป(ไอเอชจี) ได้ทำรายงานเรื่องอนาคตของนักท่องเที่ยวจีน โดยประเมินว่า ในปี 2566 หรืออีก 7 ปีข้างหน้า จะมีนักท่องเที่ยวจีนที่เดินทางไปต่างประเทศกว่า 97 ล้านคน หรือเพิ่มขึ้นปีละ 5.1% ทั้งนี้กลุ่มนักท่องเที่ยวจีนประเภทเดินทางเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ (เลเชอร์) จะมีสัดส่วนสูงขึ้น

ปัจจุบันนักท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจคิดเป็น 59% ของนักท่องเที่ยวจีนทั้งหมดที่เดินทางและใช้จ่าย ส่วนปี 2566 คาดว่าสัดส่วนนักท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจจะเพิ่มเป็น 62% โดยการเดินทางพักผ่อนหย่อนใจของคนจีนที่เติบโตมากเป็นการเดินทางระยะไกลไปยุโรปและอเมริกา

เมื่อพิจารณาถึงการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวจีน ถือว่ามีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของจุดหมายต่างๆ ที่คนจีนเดินทางไป โดยเฉพาะในเอเชียแปซิฟิก ซึ่งนับรวมมาเก๊า ไต้หวัน และฮ่องกงด้วย พบว่ามากกว่า 40% ของการใช้จ่ายด้านการท่องเที่ยวมาจากนักท่องเที่ยวจีน ส่วนในแอฟริกาใต้ แคนาดา สหรัฐ อาร์เจนตินา บราซิล และรัสเซีย จัดอยู่ใน 15 อันดับของจุดหมายท่องเที่ยวที่คนจีนมีสัดส่วนการใช้จ่ายสูงเมื่อเทียบกับการใช้จ่ายด้านท่องเที่ยวโดยรวมของประเทศ

ในช่วงท้ายของรายงานที่ทางไอเอชจีจัดทำ ยังระบุด้วยว่า ภายในปี 2566 นั้น สหรัฐจะเป็นจุดหมายที่ได้เห็นการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวจีนเพิ่มขึ้นมากที่สุดถึง 4 เท่าตัวจากปี 2556 ส่วนประเทศไทยจะได้เห็นการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวจีนในปี 2566 เพิ่มขึ้น 2 เท่าตัวจากปี 2556

วิชิต ประกอบโกศล ประธาน บริษัท ซีซีที บริษัทนำเที่ยวรายใหญ่ในไทยที่คร่ำหวอดทำตลาดคนจีนเที่ยวไทยมานาน กล่าวว่า การที่นักท่องเที่ยวจีนมาไทย ก็สร้างรายได้เข้าประเทศไทยแน่นอนผู้ประกอบธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับตลาดนักท่องเที่ยวจีนล้วนได้กำไรจากธุรกิจทั้งสิ้น ซึ่งกลุ่มนี้ก็เสียภาษีสร้างรายได้ อีกทั้งการที่คนจีนมาเที่ยวก็สร้างงานให้คนไทยมากขึ้น และยังกระจายรายได้ไปถึงร้านค้าข้างทางต่างๆ เพราะนักท่องเที่ยวจีนก็นิยมไปซื้อสินค้าหรือรับประทานอาหารริมทาง

สำหรับกรณีที่ระบุว่ามีบริษัทจีนทำธุรกิจครบวงจรพานักท่องเที่ยวไปใช้บริการในกลุ่มร้านค้าที่ตัวเองลงทุนเบ็ดเสร็จจนรายได้ไม่กระจายถึงคนไทยนั้น ก็ไม่ปฏิเสธ แต่เป็นส่วนน้อยเท่านั้น ซึ่งการที่เข้ามาทำธุรกิจได้ก็เพราะไทยเป็นประเทศที่การค้าเสรี หากทุนจีนเข้ามาแบบถูกต้องตามกฎหมายก็ต้องยอมรับ แต่ถ้าไม่ถูกต้องก็เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องต้องไปตรวจสอบและปราบปราม ซึ่งเชื่อว่าทำไม่ยาก

ข้อสังเกตง่ายๆ ที่แยกได้ชัดเจนว่าบริษัทนั้นๆ ทำถูกต้องหรือให้คนไทยถือหุ้นแทน (นอมินี) มี 3 ข้อ คือ 1.ต่างชาติถือหุ้นแค่ไหน ถ้า 5-10% โอกาสเป็นธุรกิจของคนจีนน้อย แต่ถ้าถือหุ้น 30-40% ขึ้นไปมีโอกาสเป็นไปได้ 2.ต้องดูว่ากรรมการบริหารบริษัทมีชาวต่างชาติหรือไม่ประกอบด้วย ถ้าไม่มีไม่ใช่แน่นอน เพราะคนจีนคงไม่กล้าเสี่ยงฝากธุรกิจไว้ แต่ถ้ามีคนจีนเป็นกรรมการแล้วสัดส่วนถือหุ้นสูงก็มีโอกาสสูง ไปตรวจสอบแบบละเอียดได้ และ 3.ต้องดูว่าเงินที่นำเข้ามาลงทุนถูกต้องหรือไม่ ลงทุนแล้วนำเงินกลับไปต่างประเทศเท่าไหร่ เสียภาษีในไทยถูกต้องหรือไม่ ซึ่งธุรกิจต่างๆ มีมาตรฐานภาษีอยู่แล้วว่าสร้างรายได้เท่าไหร่ เสียภาษีระดับไหน

วิชิต กล่าวว่า นักท่องเที่ยวจีนเป็นกลุ่มที่ใช้จ่ายสูง แต่ละวันใช้จ่ายไม่ต่ำกว่า 6,000 บาท เพื่อกิน ดื่ม ซื้อสินค้า และเที่ยว โดยกลุ่มที่มาไทยเป็นตลาดระดับบน 10-20% ระดับกลาง 30-40% ระดับล่าง 50% แต่ละตลาดก็ใช้จ่ายต่างกัน ปีนี้เชื่อว่าจำนวนคนจีนเที่ยวไทยน่าจะเพิ่มเป็น 9.5-10 ล้านคนได้ เพราะที่ใครๆ ก็มองว่าเศรษฐกิจจีนแย่ แต่ที่จริงแล้วไม่ได้แย่อย่างที่คิด แม้จะโตน้อยลง แต่ก็คงโตไม่ต่ำกว่า 6% ในปีนี้ ซึ่งถือว่าเป็นระดับการเติบโตที่ยังสูงอยู่ถ้าเทียบทั่วโลก และมั่นใจว่าอีก 5 ปีจากนี้เศรษฐกิจจีนก็คงโตไม่ต่ำกว่า 5% แน่นอน

วิชิต

ด้านแหล่งข่าวในวงการทัวร์จีนอีกราย เปิดเผยว่า ทัวร์จีนมีวิธีคิดที่แตกต่างไปจากทัวร์หลายประเทศ หลายครั้งกลยุทธ์ที่ใช้ถูกเรียกว่าทัวร์ศูนย์เหรียญ แต่แท้จริงแล้วก็ไม่ได้หมายความว่ามาไทยแบบกินฟรีอยู่ฟรี เพราะเมื่อมาถึงเมืองไทยก็ต้องจ่ายหลายอย่าง ขณะที่บริษัทนำเที่ยวที่ใช้กลยุทธ์แบบนี้ ก็ต้องจ่ายค่าห้องพักให้กับโรงแรมเต็มอัตราที่ตกลงกัน ที่ใช้กลยุทธ์นี้ก็เพราะนักลงทุนจีนมีวิธีคิดว่า เวลาขายทัวร์ไม่หมดตามจำนวนที่จัดไว้ ก็ไม่อยากขาดทุน ยอมทำส่วนที่ขายไม่หมด มาขายถูกที่สุดแล้วไปหารายได้จากการจ่ายที่ปลายทางดีกว่า

การที่ทัวร์จีนต้องใช้กลยุทธ์เอาราคาถูกมาล่อ แล้วค่อยทำให้นักท่องเที่ยวจ่ายเพิ่มภายหลัง ก็เพราะความคิดของคนจีนถึงแม้จะมีเงินมาก แต่เมื่อเห็นที่ไหนนำเสนอราคาถูกกว่า ก็จะเลือกที่นั่น เพราะกลัวถูกคนเอาเปรียบ แม้ว่าราคาที่นำเสนอจะต่างกันแค่ 50-100 หยวน คนจีนก็พร้อมเลือกซื้อทัวร์ที่ถูกกว่าแล้ว แต่ก็มีอีกกลุ่มที่ถึงแม้จะเห็นการนำเสนอราคาขายสูงๆ ก็พร้อมจะซื้อ

ขณะเดียวกัน การเป็นบริษัททัวร์ไทยที่ทำตลาดจีนก็ไม่ง่าย เพราะต้องมีสายป่านยาวและเงินหมุนเวียนสูง ไม่เช่นนั้นอาจล้มหายจากธุรกิจได้ง่าย เพราะตัวแทนจำหน่ายจากจีนที่ส่งนักท่องเที่ยวมาให้บางเจ้าก็เรียกเก็บค่าใช้จ่ายได้ช้า ผู้ประกอบการไทยต้องจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆ ไปก่อนเอง ส่วนกรณีทัวร์จีนกินรวบเบ็ดเสร็จมาทำร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึกเองมีบ้าง แต่ก็น้อย ซึ่งการที่เข้ามาทำได้ เป็นเพราะมีคนไทยสนับสนุน รับจ้างจดทะเบียนธุรกิจให้ ดังนั้นก็ต้องอยู่ที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าไปดูแล

สุรพงษ์ เตชะหรูวิจิตร นายกสมาคมโรงแรมไทย (ทีเอชเอ) ให้ความเห็นว่า จำนวนนักท่องเที่ยวจีนที่เข้ามาไทยโตขึ้นทุกปี โดยเฉพาะไตรมาสแรกปีนี้มีกว่า 2.7 ล้านคน คาดปี 2559 จะมีกว่า 10 ล้านคน ซึ่งปีก่อนคนจีนมา 7.9 ล้านคน ขยายตัวกว่า 40% เป็นการโตต่อเนื่องทุกปี และเป็นเป้าหมายหลักทำตลาดของท่องเที่ยวไทยในอนาคต

ดังนั้น จากภาพรวมทั้งหมด จึงเห็นได้ว่าสไตล์การทำธุรกิจของจีนที่ต้องการขยายทำทุกอย่างที่เป็นเงิน ได้สร้างปัญหาให้กับทุกประเทศที่จีนบุกไปรวมทั้งไทย ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจไหน ทั้งท่องเที่ยว หรือการตั้งล้งเหมาซื้อพืชผลการเกษตรผลไม้ ส่วนจะเกิดปัญหามากหรือน้อยแค่ไหน เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับนโยบายรัฐบาลว่าจะเอาจริงหรือแค่ขู่

 

“ถ้าเงินพูด ความยุติธรรมจะเงียบ” ไขปมคาใจสังคม คนรวยทำผิดไม่ติดคุก

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

23 มีนาคม 2559 เวลา 19:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/423092

"ถ้าเงินพูด ความยุติธรรมจะเงียบ" ไขปมคาใจสังคม คนรวยทำผิดไม่ติดคุก

โดย..วรรณโชค ไชยสะอาด

ในห้วง 10 ปีที่ผ่านมา มีคดีอุบัติเหตุที่สร้างความสั่นสะเทือนในแก่สังคมมากมาย

ไล่ตั้งแต่ ปี 2550  คดีหมูแฮม เมื่อไฮโซหนุ่มขับรถเบนซ์พุ่งชนคนบนทางเท้าเสียชีวิตบริเวณปากซอยสุขุมวิท  26 หลังไม่พอใจที่ถูกรถเมล์ขับปาดหน้า  หลังต่อสู้ในกระบวนการยุติธรรมนาน 8 ปี สุดท้ายศาลสั่งจำคุกหมูแฮม 2 ปี 1 เดือน ไม่รอลงอาญา

2553 เยาวชนหญิง ขับซีวิคเฉี่ยวชนรถตู้โดยสารบนทางด่วนยกระดับโทลล์เวย์ จนเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 9 ศพ ท้ายที่สุดศาลลงโทษจำคุกเป็นเวลา 2 ปี แต่ให้รอลงอาญา 4 ปี พร้อมให้บำเพ็ญประโยชน์เพื่อสังคม

2554 เยาวชนชาย วัย 19 ปี ทายาทนักธุรกิจชื่อดังขับปอร์เช่ป้ายแดงพุ่งชนคนจนร่างขาด 2 ท่อนเสียชีวิต ต่อมามีการตกลงจ่ายเงินชดเชยให้มารดาของผู้เสียชีวิต 5 หมื่นบาท เงินสินไหมทดแทน 2 แสนบาท และเงินช่วยเหลืออีกจำนวนหนึ่ง คดีจบลงตรงที่ญาติไม่ติดใจเอาความ

2555 ทายาทเจ้าของเครื่องดื่มชูกำลังซิ่งเฟอร์รารี่ชนด.ต.วิเชียร กลั่นประเสริฐ ผบ.หมู่ งานป. สน.ทองหล่อ เสียชีวิตระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ ปัจจุบันคดียังไม่สิ้นสุด

ล่าสุด เมื่อ 13 มี.ค.2559 หนุ่มซิ่งเบนซ์พุ่งชนรถยนต์ฟอร์ด เฟียสต้าเป็นเหตุให้นิสิตปริญญาโทเสียชีวิต 2 ราย พร้อมถูกแจ้งข้อหาขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายและทรัพย์สินเสียหาย ขัดขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่ กรณีไม่ยอมให้ตรวจวัดแอลกอฮอล์ในร่างกาย และขับรถโดยเมาสุราหรือของมึนเมาอย่างอื่นหรือหย่อนความสามารถในการขับขี่

ทั้งหมดนี้ก่อให้เกิดคำถามในสังคมไทยถึงกระบวนการยุติธรรมว่า ทำไมคนรวยก่อเหตุถึงไม่ค่อยติดคุก แค่รอลงอาญา หลายรายคดียืดเยื้อจนหมดอายุความ และถูกลืมไปในที่สุด เบื้องหลังการต่อสู้คดีของผู้มีอันจะกินเหล่านี้เป็นอย่างไร ใช้เงิน เส้นสายบารมี หรืออะไรที่มันลึกลับซับซ้อนมากกว่านั้น

5 เหตุผล คนรวยรอดคุก

เกิดผล แก้วเกิด  ทนายความชื่อดัง บอกด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดว่า  เงินเป็นสัจธรรมของชีวิต แม้จะไม่ได้เปลี่ยนแปลงกระบวนการยุติธรรมได้ในทางตรง แต่ในทางอ้อมไม่มีใครปฎิเสธได้ลง มีเหตุผล 5 ข้อที่ทำให้เงินสามารถ”ง้าง”ความยุติธรรมได้

การประกันตัว เมื่อเกิดการกระทำความผิดและจับกุมตัวขึ้น สิ่งแรกที่ต้องใช้เพื่อแลกกับอิสรภาพวินาทีนั้นคือ “เงินประกันตัว” ยิ่งโทษสูงก็ต้องใช้เงินประกันตัวมาก สำหรับคนรวย เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา ขณะที่คนจนนั้นแสนลำบากและอาจต้องอยู่ในห้องขังยาวนานกว่าจะหาเงินได้ เรียกว่าแค่เริ่มต้น สภาพจิตใจของพวกเขาในการต่อสู้กับขั้นตอนกระบวนการยุติธรรมก็ลดฮวบฮาบแล้ว

จ้างทนายความ การต่อสู้คดี  เราต้องเตรียมตัวตั้งแต่เริ่มต้น โดยมีทนายความเข้ามาให้คำปรึกษาช่วยเหลือแทบทุกขั้นตอน ไล่ตั้งแต่ ชั้นสอบสวน หลังการประกันตัว การรวบรวมเตรียมพยานหลักฐานต่างๆ โดยเฉพาะคดีใหญ่ๆ จำเป็นเหลือเกินต้องทำอย่างรอบคอบและรอบด้าน คนรวยสามารถจ้างทนายเก่งๆที่เต็มไปด้วยสายสัมพันธ์ กว้างขวาง  ขณะที่ฝั่งคนจน น้อยคนจะมีเงินจ้างทนายความ หรือมีทนายอาสาเข้ามาช่วยเหลือตั้งแต่ก่อนถูกฟ้อง  ขณะที่ “ทนายขอแรง”ที่ศาลจัดหาให้กับจำเลย กรณีจำเลยไม่มีทนายความ อาจทำหน้าที่ไม่สามารถทำงานได้อย่างเต็มที่หรือทุ่มเทเท่ากับกลุ่มทนายมือดีที่ถูกว่าจ้าง

ประวิงเวลาได้ยาวนานกว่า เงินถือเป็นตัวประวิงเวลาในการต่อสู้คดี โดยสามารถขอเลื่อนพิจารณาคดีเพราะทนายป่วย แต่คนจนมีเงินจำกัด ประวิงเวลานานไม่ได้ เนื่องจากต้องเสียค่าใช้จ่ายมากมายในการเดินทางมาศาลและจ้างทนายความแต่ละครั้ง นานเข้าก็ถอดใจ บางคนไปกู้หนี้ยืมสิน แม้กระทั่งขายที่ดินมาต่อสู้ก็ยังไม่พอ  บางรายเลือกยอมรับผิดโดยภาระจำยอม เมื่อเห็นว่าการต่อสู้ไม่คุ้มกับเงินทองที่ต้องเสีย

ช่องทางกฎหมาย กฎหมายเปิดช่องว่าถ้าผู้กระทำความผิดสำนึกผิด พร้อมกับบรรเทาความเสียหาย ศาลสามารถใช้ดุลพินิจลงโทษสถานเบาได้  โดยคนรวยนั้นมักจ่ายเงินให้กับคู่กรณีจนเป็นที่พอใจและไม่ติดใจเอาความ ทำให้ศาลเห็นว่าผู้กระทำนั้นสำนึกผิดแล้ว ขณะที่คนจนสำนึกผิดแล้วเช่นกัน แต่ไม่มีปัญญาบรรเทาความเสียหายให้เหยื่อ

ระบบอุปถัมภ์ เส้นสาย พวกพ้อง คนรวยมักมีเครือข่าย รู้จักผู้อำนาจกว้างขวาง ตลอดชีวิตของคนเหล่านั้นบริจาคเงินซื้ออุปกรณ์ให้กับสำนักงานและองค์กรต่างๆมากมายจนเกิดเป็นระบบอุปถัมภ์ ช่วยเหลือเกื้อกูล และอาจมีความเกรงใจต่อกันในการทำหน้าที่ ผิดกับพวกคนจน อย่าว่าแต่บริจาค เงินจะกินยังไม่มี

“เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องของเงินล้วนๆ ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม คนจนไม่มีเงิน ไม่มีพวก บางรายไม่มีความรู้อีก คนรวยกระซิบเบาๆ ได้ยินกันทั้งสังคม คนจนตะโกนหน้าโรงพักอาจไม่มีใครได้ยินเลย กฎหมายไม่ได้บอกว่าคนรวยต้องได้รับโทษน้อยหรือมากกว่าคนจน แต่ต้องเข้าใจว่าการมีเงินมันสามารถนำพาตัวเองให้รอดได้ สร้างโอกาส และอาจได้รับการสนับสนุนมากกว่า พวกเขาใช้เงินทำงาน เหมือนที่มีใครเคยเปรียบเปรยไว้ว่า ‘ถ้าเงินพูด ความยุติธรรมจะเงียบ’

ทนายเกิดผล อดีตทนายผู้ว่าความคดีหมูแฮม เผยว่า เขาต้องใช้เวลาในการต่อสู้คดีดังกล่าวถึง 8 ปี กว่าผู้ต้องหาจะถูกศาลตัดสินจำคุก 2 ปี 1 เดือนในที่สุด ซึ่งหากผู้ต้องหาเป็นคนจนคงไม่มีเงินจำนวนหลายล้านบาทชดใช้ผู้เสียหาย และต้องติดคุกไปนานแล้ว

“เราก็จะเห็นภาพในลักษณะคนรวยรอดคุกหรือได้รับโทษน้อยกว่าคนจนแบบนี้ไปตลอด ทุกอย่างไม่ได้อยู่ที่ใจอย่างเดียว แต่อยู่ที่เงินด้วย แม้ความยุติธรรมไม่ได้เลือกคนจนหรือรวย แต่เงินมันง้างความยุติธรรมได้ ไม่มากก็น้อย มันทำได้  ตราบใดที่สังคมเห็นเงินมีค่า สัจธรรมนี้ยังมีตลอดไป จนกว่าเงินจะไม่มีค่านั่นแหละ”

เกิดผล แก้วเกิด

แบงค์พันหนาๆงัดเหล็กห้องขังได้

พล.ต.ต.วิสุทธิ์ วานิชบุตร หรือ ผู้การวิสุทธิ์ อดีตนายตำรวจฝีปากกล้า กล่าวว่า คนรวยเป็นได้ทุกอย่าง ทั้งผู้มีอำนาจ และมากไปด้วยโอกาส โดยเฉพาะในสังคมไทยซึ่งเป็นสังคมอุปถัมภ์ เพียงแค่ “นามสกุล” ก็สร้างความเกรงใจและบารมีได้มากมายแล้ว

“คนรวยควานหาอำนาจ สร้างบารมีได้ทุกอย่าง สมัยก่อนมีนักการเมืองผู้อื้อฉาวใช้ความรวยสร้างบารมี บริจาคสร้างป้อมตำรวจ ตู้ยามไปทั่วบ้านทั่วเมือง บางคนบริจาคคอมพิวเตอร์ให้หลายองค์กร เมื่อถึงวันเกิด งานแต่ง หรืองานสำคัญ ก็ส่งมอบของขวัญให้ตำรวจ ตัวอย่างเช่น งานขึ้นบ้านใหม่ของนาย ก. คนทั่วไปใส่ซองพันเดียว คนรวยใส่ไปเลยหนึ่งแสน สังคมบ้านเราเป็นระบบอุปถัมภ์ คนรวยมีเงินมีทอง เคยช่วยเหลือข้าราชการทั้งด้านที่ถูกต้องและไม่ถูกต้อง ของแบบนี้มีผลกับอนาคต เมื่อต้องทำคดีสำคัญที่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคลที่เคยให้ความช่วยเหลือหรืออุปภัมภ์”

ผู้การวิสุทธิ์ยกตัวอย่างบทสนทนาในเหตุการณ์สมมติเมื่อคนรวยไปงานขึ้นบ้านใหม่ของนายตำรวจใหญ่…

“เอ้า…ได้ข่าวท่านจะขึ้นบ้านใหม่หรอครับ ขาดเหลืออะไรบ้างล่ะ”
“พอดี ยังไม่ได้ติดแอร์เลยครับ”
“เอ้า มีกี่ห้อง เดี๋ยวจัดการให้ จะเอายี่ห้อไรล่ะ  เอาอย่างนี้นะ ผมไม่มีความรู้เรื่องแอร์หรอก  ท่านไปติดมา แล้วมาเบิกเงินกับผม”
“ครับ พี่มีบุญคุณกับผมมากเลย เดี๋ยวจัดตู้แดงไปติดไว้หน้าบ้าน พี่มีอะไรให้ช่วยเหลือ บอกนะครับ”

ต่อมาเมื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับลูกหลานของคนรวย เช่น เกิดอุบัติเหตุขับรถชนคนตาย บทสนทนาเดินทางเข้ารูปแบบนี้…

“ท่านครับ พอดีลูกผมไปขับรถชนคนมา ทำไงดี”
“เฮ้ย สน.อะไร ครับพี่”
“สน…. ครับ”
“เดี๋ยวจัดการให้”

พล.ต.ต.วิสุทธิ์ บอกว่า ทุกอย่างหลังเกิดคดีความ เป็นไปตามบารมีของคนรวยผู้มีอำนาจ จัดการพูดคุยกับทนาย นายตำรวจ และอัยการ ใช้เงินเป็นสื่อกลางนำพาให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างง่ายดายขึ้น

“คนมีเงินจ้างทนายเก่งๆเฉพาะทางมาเป็นที่ปรึกษาคดี คุยเลยว่าจะจัดการเหตุการณ์นี้อย่างไร ยอมรับหรือปฎิเสธไว้ก่อน ปกติหากทนายได้ค่าตัว 5 หมื่น คนรวยเขาให้เลย 3 แสน หาทางออกให้หน่อย คดีอื่นๆเบาๆมือลง มาดูคดีนี้ก่อน สู้ไปสู้มา ถ้าศาลชั้นต้นตัดสินเข้าทาง เขาเหน็บให้อีกล้าน สู้อุธรณ์ได้ผลที่พอใจเอาไปอีกล้าน หากดูท่าไม่ดี ประวิงเวลาออกไปก่อน ปฎิเสธหรือแจ้งต่อศาลว่า ทนายไม่พร้อมเนื่องจากเจ็บป่วย มีใบรับรองแพทย์มาประกอบก็ว่ากันไป”

อดีตนายตำรวจใหญ่ บอกว่า ช่วงเวลาที่สังคมเริ่มเงียบคือจังหวะสำคัญในการวิ่งเต้นจัดการล็อบบี้ยิสต์ ฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับคดีและทำทุกอย่างให้ดำเนินไปตามที่ต้องการ

“สังคมและสื่อกระหน่ำกันแค่ 7 วัน เรื่องเริ่มเงียบเมื่อไหร่ก็วิ่งเต้นกันเลย วิ่งตั้งแต่ตำรวจเจ้าของคดี พนักงานสอบสวน ผู้กำกับ ผู้การ บางคนวิ่งยันรัฐมนตรี คุยกันหมด แต่ละคดีกว่าจะตัดสินใช้เวลานาน ระหว่างนั้นเขาก็ติดต่อเกื้อกูลกันตลอด สิ้นปีทีนึงก็โทรหาทนาย เฮ้ย คุณ มาสรุปคดีให้ผมฟังหน่อย กินข้าวกัน จัดเลี้ยงอย่างดี มีไวน์หรู คุยเสร็จ ก่อนแยกย้ายกลับบ้าน เหน็บให้อีก 2 แสน ดีไม่ดี ทนายอาจจะอัพเดทความคืบหน้าให้ฟังว่า ตอนนี้ผมรู้แล้วว่า อัยการคดีนี้คือใคร เพื่อนผมเอง เรียนนิติศาสตร์รุ่นเดียวกัน ผมจะเอาเงินนี้ไปซื้อของฝากให้เขาหน่อยสัก 3 หมื่น โอ้โห จบเลย

พล.ต.ต.วิสุทธิ์ บอกว่า หากพนักงานสอบสวน “รู้กัน” กับอัยการเมื่อใด ทุกอย่างเข้าทางคนรวยแน่นอน  กลเม็ดเทคนิคที่ใช้ประจำคือ นัดแนะสืบพยานหลักฐานอย่างไรให้สำนวนแกว่ง และอย่างไรให้มันแน่น หลังจากนั้นก็โยนคดีกันไปกันมา ประวิงเวลาให้เนิ่นนานที่สุด  โดยพนักงานสอบสวนส่งเรื่องไปยังอัยการ อัยการก็เปิดรูสำนวนไว้  ก่อนจะแทงกลับมาให้พนักงานสอบสวนเพิ่มเติมอีกรอบ โยนกันไปมา ครั้งหนึ่งใช้เวลาราว 3-4 เดือน  หลายหนอัยการสั่งให้สอบพยานเพิ่มเติม ซึ่งไม่ทราบว่าอยู่ที่ไหน กว่าจะหากันเจอ คดีหมดอายุความก็มี

ท้ายที่สุดหากช่วยเหลือเกื้อกูลกันอย่างเต็มความสามารถแล้ว หลักฐานไม่แน่นหนาพอที่จะหลุดรอดจากความผิด และไม่สามารถต้านทานการจับตาของสังคมได้ ทางรอดสุดท้ายคือ เผ่นหนีไปต่างประเทศ

“ถ้างานนี้ช่วยไม่ไหว เพราะมันชัดเจน  หลักฐานแน่นหนา คนรวยเขาก็บอก เอ้าๆ ไม่เป็นไร ชัดเจนแบบนี้  แต่ขอให้รอลงอาญาแล้วกัน ไหวไหม ถ้าไม่ไหวอีก เพราะหลักฐานและกระแสสังคมมันชัด ไม่มีช่องหลีก ติดคุกแน่ๆ เขาก็เผ่นดีกว่า แต่คิดดูสิ ระยะเวลากว่าจะมาถึงตอนนี้หลายปี คนลืมไปแล้ว อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ ประเทศไทยสบายๆ เขาถึงบอกกันว่า อยู่ประเทศไทย เอาแบงค์พันมามัดรวมกันหนาๆ หนังสติ๊กรัดดีๆ ไปงัดกรงขัง ง้างเหล็ก จนผู้ต้องหาออกมาได้เลย”

ผู้การวิสุทธิ์ วานิชบุตร

“เยียวยา-สำนึกผิด”จนรอดคุก

“กระแสสังคมที่บอกว่าคนรวยไม่ต้องติดคุกนั้น เป็นเพราะหลายคนไม่ทราบเรื่องการเยียวยาต่อผู้เสียหายหรือได้รับผลกระทบ ซึ่งคนรวยส่วนใหญ่เมื่อตกเป็นจำเลย มักเยียวยาต่อผู้เสียหายด้วยรูปแบบต่างๆอย่างเร่งด่วน เช่น ค่ารักษาพยาบาล ค่าปลงศพ ค่าชดเชย ค่าทำขวัญเป็นตัวเงินหลักแสนหลักล้าน เมื่อบรรเทาความเสียหายและรู้สึกสำนึกผิด มันเลยกลายเป็นเหตุแห่งการปรานีที่ศาลจะพิจารณาลดโทษให้ได้ อาจเหลือเพียงแค่รอลงอาญา”คำบอกเล่าของ สงกานต์ อัจฉริยะทรัพย์ ทนายความชื่อดังและประธานเครือข่ายต่อต้าน การบ่อนทำลายชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์

ทนายสงกานต์ บอกว่า  สังคมควรจะทราบเรื่องการเยียวยา ซึ่งกลายเป็นเหตุแห่งความปรานีที่ศาลจะพิจารณาลดโทษได้ ขณะเดียวกันไม่ต้องห่วงว่าคนจนจะไม่มีโอกาสแสดงความสำนึกผิดหรือเยียวยา เพราะหากแสดงน้ำจิตน้ำใจตามฐานะตน ศาลจะมีเหตุแห่งความปรานีเหมือนกัน สิ่งเล็กๆน้อยๆตามกำลังก็ล้วนมีผลแห่งการบรรเทาโทษทั้งสิ้น

ทว่าสิ่งที่น่าเป็นห่วงในกระบวนการยุติธรรมคือ ความไม่เท่าเทียมในการปฎิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ตำรวจ และความไม่รู้ของเหยื่อผู้ต้องหา โดยเฉพาะคนยากจนหรือมีกำลังทรัพย์น้อย

สงกานต์ อัจฉริยะทรัพย์

“เจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ โดยเฉพาะพนักงานสอบสวนต้องปฎิบัติหน้าที่ด้วยความบริสุทธิ์ยุติธรรม เท่าเทียม ไม่ว่าผู้ต้องหาจะเป็นใคร จะรวยหรือจน อย่าเกรงอกเกรงใจ เหมือนที่กำลังเกิดขึ้นในสังคมไทย ขณะเดียวกันคนทั่วไปเมื่อตกเป็นผู้ต้องหา ที่ผ่านมามักไม่ทราบขั้นตอนทางกฎหมาย ไม่ทราบสิทธิและหน้าที่ว่าตัวเองมีสิทธิอย่างไร ทั้งที่จริงแล้ว แม้จะไม่ร่ำรวย แต่หากตกเป็นผู้ต้องหา ก็สามารถที่จะขอทนายหรือผู้ซึ่งไว้วางใจในการต่อสู้ได้ มีสิทธิในการได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว  สิทธิที่จะได้รับการเยี่ยมตามสมควร และ สิทธิที่จะไม่ให้ถ้อยคำอันเป็นปฏิปักษ์ต่อตนเอง แต่ส่วนมาก ประชาชนไม่ทราบเลย”

ทนายสงกานต์ ชี้ว่า ในวันที่สังคมตื่นตัวเช่นวันนี้ กระบวนการยุติธรรมและการดำเนินคดีกับคนรวยจะถูกสังคมจับตามากขึ้น และการลอยตัวอยู่เหนือกฎหมายนั้นจะกลายเป็นเรื่องยาก

ทั้งหมดคือเหตุผลทางกระบวนการยุติธรรมและเหตุผลทางด้านวัฒนธรรมระบบอุปถัมภ์ที่พอจะให้คำตอบได้ว่า “ทำไมคนรวยทำผิดถึงไม่ติดคุก”

 

“อาคม” การันตี ทางคู่-รถไฟฟ้า10เส้นทาง “เห็นในรัฐบาลนี้”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

22 มีนาคม 2559 เวลา 22:17 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/422917

"อาคม" การันตี ทางคู่-รถไฟฟ้า10เส้นทาง "เห็นในรัฐบาลนี้"

โดย…ทีมข่าวโพสต์ทูเดย์

อาคม เติมพิทยาไพสิฐ รมว.คมนาคม ปาฐกถา “ปีทองการลงทุนในประเทศไทย” ในงาน โพสต์ฟอรั่ม จัดโดยหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ว่า เศรษฐกิจไทยค่อนข้างเซื่องซึมมาหลายปี สิ่งที่เป็นคอขวดในการพัฒนาประเทศที่สำคัญคือโครงสร้างพื้นฐานของประเทศมีความล่าช้ามานาน 10 ปี จึงไม่แปลกใจว่า หากมีการวัดความสามารถการแข่งขันทั่วโลกด้านโครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพ ไทยจะอยู่ในอันดับที่ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ผมไม่ค่อยเชื่อในการวัดลำดับความสามารถในการแข่งขัน เพราะมาตรฐานที่วัดใช้วัดกันทั่วโลก และมักจะใช้กับประเทศที่พัฒนาแล้ว เมื่อใช้เกณฑ์นี้มาวัดกับประเทศที่กำลังพัฒนา แน่นอนที่สุดว่าไม่สามารถสู้กับเขาได้ ซึ่งได้มีโอกาสพูดคุยสถาบันต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเวิลด์ อีโคโนมิก ฟอรั่ม หรือที่อื่น เขาก็ยอมรับว่าเกณฑ์นี้เป็นมาตรฐาน แต่ไม่สามารถใช้เป็นมาตรฐานที่ใช้กับทุกประเทศได้ แต่ก็ไม่เป็นไร

นอกจากนี้ เมื่อเทียบกับกลุ่มประเทศอาเซียนด้วยกันแล้ว ลำดับไทยอาจไม่ดีเท่า แต่เมื่อสัมผัสกับนักลงทุนที่อยู่ในประเทศไทย ทุกคนบอกว่า โครงสร้างพื้นฐานของไทยดีมาก เวลาหอการค้าญี่ปุ่นสำรวจทุก 6 เดือน จะบอกว่ารถติด แต่ว่าหากเราไปสัมภาษณ์นักลงทุนในต่างจังหวัดจะบอกว่าโครงข่ายคมนาคมของเราดีมาก

โครงสร้างพื้นฐานเป็นเรื่องที่ต้องลงทุนกันครั้งใหญ่ วันนี้ท่าเรือแหลมฉบังไม่ได้ส่งสินค้าเฉพาะของไทยกันเองเท่านั้น แต่จะใช้เป็นท่าเรือส่งออกสินค้าที่ผลิตจากประเทศรอบบ้านเรา นักลงทุนปอยเปต เกาะกง หรือลาว ก็ขนส่งสินค้ามาส่งที่ท่าเรือแหลมฉบัง เช่นเดียวกับนักลงทุนเมียนมา ก็ใช้แม่สอดส่งสินค้าที่ท่าเรือแหลมฉบัง ซึ่งทางหลวงเราดีมาก ระยะทางจากเกาะกง หรือปอยเปตมาที่ท่าเรือแหลมฉบังแค่ 300 กิโลเมตร

ด้านถนนทางหลวงไทยจะไม่ใช่ทางหลวงขั้นพิเศษเหมือนมาเลเซียคำว่า ทางหลวงชั้นพิเศษ หมายถึงว่าสองข้างทางจะมีแลมป์ให้หมด สองข้างทางของเขาไม่มีบ้าน ไม่มีโรงงาน ไม่เหมือนเรา ยกเว้นมอเตอร์เวย์ ทางของเราจะมีบ้านโรงงาน ซึ่งเป็นอุปสรรคของเรา แต่ก็สามารถขนส่งสินค้าได้ เวลาที่เสียส่วนใหญ่อยู่ที่การอำนวยความสะดวกที่ด่านพรมแดน ระบบศุลกากร ซึ่งนักลงทุนญี่ปุ่นยังบอกว่าจะทำอย่างไรให้สามารถเคลียร์ระบบศุลกากรได้เร็วที่สุด เพื่อลดระยะเวลาขนส่งสินค้าที่ท่าเรือนี่เป็นภารกิจที่เราต้องทำ

อย่างไรก็ตาม แม้เศรษฐกิจไทยเซื่องซึมมา แต่ถ้าดูตัวเลขการค้าชายแดนจะพบว่าตัวเลขการค้าชายแดนไทยจะโต 10-15% หากเศรษฐกิจโลกดีการค้าชายแดนเราจะโต 20-25% ดังนั้นนโยบายของรัฐบาลคือการสร้างเขตเศรษฐกิจพิเศษ

“เมื่อตอน คสช.เข้ามาปลายปี 2557 ได้เสนอเรื่องเขตเศรษฐกิจพิเศษเข้าไป นายกรัฐมนตรีก็บอกว่าเรื่องนี้สำคัญมาก จะเป็นแหล่งผลิตสินค้า เป็นโฮลโปรดักชั่นหรือคลัสเตอร์ เพราะวันนี้ไทยใช้ชิ้นส่วนอุปกรณ์การผลิตจากเพื่อนบ้านเพราะเขามีแรงงานที่ถูกกว่าเรามาก ดังนั้นเราจึงมีนโยบายส่งเสริมเขตเศรษฐกิจพิเศษ พื้นที่ชายฝั่งตะวันออกของไทยที่สำคัญตลอดเวลา 20 กว่าปี ณ เวลานี้ ถึงเวลาที่เราน่าจะซ่อมแซมใหญ่อีสเทิร์นซีบอร์ด หรือถึงเวลาที่ต้องสร้างเอสเคิร์ฟใหม่เป็นสินค้าที่รักษาฐานอุตสาหกรรมเดิม สร้างอุตสาหกรรมใหม่ที่มีเทคโนโลยี ดังนั้นเราต้องกลับมาดูอีสเทิร์นซีบอร์ดที่เราออกแบบไว้ให้เป็นแหล่งผลิตสินค้าอุตสาหกรรม ดังนั้นเขตเศรษฐกิจพิเศษจะต้องมีโครงสร้างพื้นฐานที่ดี”

นี่คือส่วนที่เรียกว่า ปีทองแห่งการลงทุน เราระบุพื้นที่ให้เรียบร้อยแล้ว ทั้งอีสเทิร์นซีบอร์ด โครงการลงทุนทางด้านชายแดนต้องลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน และการขนส่งในชั้นต้นก็จะเป็นถนน ลำดับต่อไป จะมีระบบรถไฟ รถไฟฟ้าไปให้ โดยเอกชนจะต้องลงทุน แต่รัฐจะลงทุนให้ไปก่อน

ปีทองการลงทุนไทยจะไม่จำกัดเฉพาะโครงสร้างพื้นฐาน โดยนโยบายของรัฐจะต้องลงทุน 5 เรื่อง คือ โครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่ง โทรคมนาคม พลังงาน วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และทรัพยากรมนุษย์ เพราะต้องมีการผลิตบุคลากรป้อนให้อุตสาหกรรม

ลงทุน 5 ด้าน ช่วงปี’58-65

อาคม กล่าวว่า กระทรวงคมนาคมได้กำหนดแผนการลงทุนระยะ 8 ปี (2558-2565) ไว้ 5 เรื่อง 1.โครงข่ายรถไฟระหว่างเมือง 2.ระบบขนส่งสาธารณะเพื่อแก้ไขปัญหาการจราจรในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ในปีนี้ ปีหน้า จะเจอปัญหารถติดมาก เพราะมีการสร้างรถไฟฟ้า โดยเฉพาะรถไฟฟ้าสายสีเขียว (หมอชิต-สะพานใหม่-คูคต) ที่มีการทุบสะพานข้ามแยกเกษตร และจะรื้อสะพานข้ามแยกรัชโยธิน

3.โครงข่ายถนนเชื่อมโยงชายแดน 4.ระบบการขนส่งทางน้ำ ซึ่งได้พัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง และอนุมัติไปแล้ว 2 แผนงาน และอยู่ระหว่างพิจารณาขยายท่าเรือแหลมฉบังเฟส 3

“การขนส่งเป็นเรื่องสำคัญ จึงต้องมีการอนุมัติศูนย์การขนส่งตู้สินค้าทางรถไฟที่ท่าเรือแหลมฉบัง ระยะที่ 1 เป็นการปรับพื้นที่เอารางไปในท่าเรือ”

5.การขนส่งทางอากาศ ปัจจุบันกำลังสร้างสนามบินสุวรรณภูมิเฟส 2 เพราะตอนออกแบบรองรับผู้โดยสาร 45 ล้านคน แต่ปัจจุบันผู้โดยสารปีละ 50-55 ล้านคน

สุวรรณภูมิเฟส 2 มี 4 ส่วนด้วยกัน 1.รันเวย์ที่ 3 รอการพิจารณาผลกระทบสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) ซึ่งจะทำควบคู่กันตามประกาศ คสช.ทางบริษัทท่าอากาศยานไทย (ทอท.) สามารถขออนุมัติการจัดซื้อจัดจ้างได้ เมื่อรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมผ่านการอนุมัติจึงจะประกวดราคา ซึ่งโครงการอื่นก็ทำแบบนี้

2.อาคารผู้โดยสารมี 2 อาคาร ขั้นตอนทีโออาร์เสร็จแล้ว รอประกวดราคาอาคารแซทเทิลไลท์ ที่อยู่ด้านใต้สนามบิน ซึ่งมีหลุมจอด หรืองวง ให้สามารถเพิ่มสล็อตเครื่องบินได้

3.โครงการรถไฟฟ้าเชื่อมระหว่างอาคารผู้โดยสาร (เอพีเอ็ม) คาดว่าทอท.จะประกวดราคาอาคารผู้โดยสารแซทเทิลไลท์เดือน เม.ย.นี้

4.อาคารเทอร์มินอลทางด้านเหนือที่อยู่ข้างอาคารผู้โดยสารในปัจจุบันก็ต้องสร้าง

นอกจากนี้ ต้องพัฒนาสนามบินอื่นๆ ที่เป็นปลายทางของประเทศไทยที่ชาวต่างชาติจะเข้ามา เช่นที่สนามบินภูเก็ต หาดใหญ่ และเชียงใหม่ ปัจจุบัน ทอท.สร้างอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศหลังใหม่เสร็จเรียบร้อยแล้ว และจะเปิดเดือน มิ.ย.นี้ แต่คาดว่าเมื่อสร้างเสร็จอาจรองรับไม่พอ จึงจะพิจารณาขยายรองรับผู้โดยสารต่อไป แต่สนามบินภูเก็ตจะต้องพึ่งพาสนามบินข้างเคียงด้วยเช่น สนามบินกระบี่ และอนาคตมีข้อเสนอสร้างสนามบินเพิ่มที่ภูเก็ต ส่วนสนามบินเชียงใหม่ ได้เปิดอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศไปแล้ว

สำหรับสนามบินในเมืองหลวงจะใช้ 3 สนามบิน 1.สนามบินสุวรรณภูมิ 2.ดอนเมือง เปิดอาคาร 2 ไปแล้ว เหลืออาคารผู้โดยสารภายในประเทศเดิม ซึ่งปัจจุบันเป็นอาคารร้าง แต่ ทอท.จะนำมาปรับปรุงรองรับให้ได้ 30 ล้านคนต่อไป เฉพาะใน กทม.รวม 90 ล้านคน 3.สนามบินอู่ตะเภา ได้รับการปรับปรุงอาคารผู้โดยสารเพื่อรองรับเที่ยวบินประจำ และจะเปิดเดือนมิ.ย.นี้

ขั้นตอนต่อไปไทยจะพัฒนาเป็นศูนย์ซ่อมอากาศยานในภูมิภาค ซึ่งศึกษาเรียบร้อยและรอเสนอ ครม.

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ได้เรียนนายกฯ ว่า ทางกองทัพเรือให้การสนับสนุนเรื่องเศรษฐกิจมาก และประเทศต้องเร่งรัดพัฒนา เพราะเราล่าช้ามานานกว่า10 ปี จึงเป็นโอกาสของสายการบินต่างๆ จากเดิมที่ต้องบินไปซ่อมที่จีน สิงคโปร์ ในเร็วๆ นี้เมื่อขออนุมัติทำศูนย์ซ่อมอากาศยานในปีหน้าก็จะพัฒนาเป็น
ศูนย์ซ่อมได้

รถไฟระบบรางเข้าคิวเสนอ ครม.

โครงการลงทุนอีกด้านที่จะเห็นเป็นรูปธรรมคือ ระบบราง เม็ดเงินลงทุนที่ตั้งไว้ 20 โครงการวงเงิน 1.79 ล้านล้านบาท จะต้องเร่งรัดการลงทุน เพื่อผลักดันเม็ดเงินลงทุนเข้าไปจะช่วยอุตสาหกรรมก่อสร้าง และโครงการที่จะใช้ประโยชน์จากโครงสร้างพื้นฐาน ความสามารถในการสร้างนิวเอสเคิร์ฟจะทำไม่ได้ หากไม่มีอินฟราสตรักเจอร์ที่จะสร้างความเข้มแข็งให้เกิดขึ้นในอนาคต

รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนใน กทม.มีแผนมา 10 ปีแล้ว แต่มีไม่กี่สาย ที่ให้บริการคือสายสีน้ำเงินเฉลิมรัชมงคล และรถไฟฟ้าสายสีเขียวของ กทม.ที่ให้บริการปัจจุบัน

ขณะที่สายสีม่วง บางใหญ่-บางซื่อ ซึ่งโครงสร้างพื้นฐานเสร็จรับรถหมดแล้ว อยู่ระหว่างทดสอบระบบ เปิดให้บริการเดือน ส.ค. 2559 ซึ่งรัฐบาลเร่งให้เปิดบริการก่อนกำหนด 4 เดือน โดยทางญี่ปุ่นรับปากเมื่อครั้งที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ไปญี่ปุ่นและขอให้เร่งรัดประกอบรถไฟฟ้าให้แล้วเสร็จก่อนกำหนด ซึ่งขบวนรถชินคังเซ็นกำลังประกอบอยู่ และไม่มีรถไฟฟ้าสายสีม่วง จากนั้นเมื่อรับปากนายกฯ แล้ว ทางญี่ปุ่นก็ปรับแผนประกอบรถไฟฟ้าสายสีม่วงให้ไทยเร็วขึ้น

รถไฟฟ้าสายที่ทำอยู่ขณะนี้คือ การเร่งก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีเขียว โดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) ทางด้านเหนือ หมอชิต-สะพานใหม่-คูคต คืบหน้า 15% และด้านใต้แบริ่ง-สมุทรปราการ คืบหน้า 70% โดย กทม.มีข้อตกลงกับกระทรวงคมนาคม รฟม. ยินยอมที่จะโอนส่วนต่อขยายที่กำลังก่อสร้างให้ กทม.ไปบริหารงานเดินรถ โดยวันที่ 28 มี.ค.นี้ จะมีการลงนามในเอ็มโอยูระหว่าง กทม.-รฟม.-กระทรวงการคลัง เพื่อให้ กทม.จัดหาผู้เดินรถให้ต่อเนื่อง

รถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนต่อขยาย (เตาปูน-ท่าพระ และหัวลำโพง-บางแค) ซึ่งก่อสร้างไปเกือบ 70% อยู่ระหว่างจัดหาผู้เดินรถจะเร่งเสนอให้คณะกรรมการร่วมลงทุนภาครัฐและเอกชน (พีพีพี) พิจารณาในเดือนนี้ และจะเสนอเข้า ครม.ในเดือน เม.ย.นี้

สำหรับรถไฟสายสีส้ม (ศูนย์วัฒนธรรม-มีนบุรี) นั้น ครม.อนุมัติในหลักการและมอบหมายให้รฟม.ไปปรับลดราคาค่าก่อสร้างลงมา โครงการนี้รัฐจะลงทุนก่อสร้างให้ ส่วนการเดินรถจะเปิดให้เอกชนเข้ามาเป็นผู้เดินรถ และหลัง รฟม.เสนอเรื่องลดค่าก่อสร้าง ซึ่งจะเสนอเข้า ครม.ในวันที่ 29 มี.ค. เพื่อพิจารณาอนุมัติปรับลดต้นทุนค่าก่อสร้างลง และในส่วนของรถไฟสายสีส้ม (ศูนย์วัฒนธรรม-ตลิ่งชัน) นั้นคาดว่าจะได้รับอนุมัติภายในปีนี้

รถไฟฟ้าโมโนเรลสายสีชมพู (แคราย-มีนบุรี) และรถไฟฟ้าโมโนเรลสีเหลือง (ลาดพร้าว-สำโรง) ขณะนี้ผ่านคณะกรรมการพีพีพีแล้ว จะเสนอ ครม.วันที่ 29 มี.ค. จากนั้นจะเข้าสู่ขั้นตอนประกวดราคา ซึ่ง รฟม.ยกร่างทีโออาร์ได้ประมาณ 80-90% จากนั้นจะตั้งคณะกรรมการมาตรา 35 ของ พ.ร.บ.ร่วมทุนกิจการรัฐ พ.ศ. 2556 กระบวนการทีโออาร์และการประกวดราคาน่าจะใช้เวลาไม่เกิน 3 เดือน จึงคาดว่าไม่เกินเดือน ก.ค.-ส.ค.จะได้ผู้รับเหมา

ด้านรถไฟฟ้าสายสีม่วง (เตาปูน-ราษฎร์บูรณะ) พูดง่ายๆ หากวิ่งจาก (บางใหญ่-บางซื่อ) สายสีม่วงจะเชื่อมสายสีน้ำเงินและสีม่วงเชื่อมต่อราษฎร์บูรณะเชื่อมด้านเหนือ-ใต้ ขณะนี้รายงานผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) ได้ผ่านเรียบร้อยไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว จะได้เสนอคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (คจร.) เดิมทีสายสีม่วงใต้น่าจะเสร็จแล้ว แต่มีปัญหาข้อจำกัดพื้นที่ จึงขอขยายเส้นทางออกไปอีก 5 กิโลเมตร จนถึงวงแหวนอุตสาหกรรม ดังนั้นศูนย์ซ่อมจะไปอยู่ปลายทาง ซึ่งได้ส่งข้อมูลให้คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแล้ว คาดว่าไม่เกินเดือน พ.ค.-มิ.ย. 2559 จะเสนอให้ ครม.พิจารณา เพื่อทำให้การเดินทางเหนือ-ใต้ เชื่อมต่อกัน

“ผมขอยืนยันว่า แผนแม่บทรถไฟฟ้าใน กทม.ทำมา 10 กว่าปี มีทั้งหมด 10 สายทาง จะครบถ้วนในรัฐบาลชุดนี้ ครบถ้วนใน 3 รูปแบบ คือ ศึกษาขั้นตอน ประกวดราคา อนุมัติให้เกิดการลงทุน ทั้งหมดจะเกิดขึ้นแน่นอนในรัฐบาลชุดนี้” อาคม ยืนยัน

อาคม กล่าวอีกว่า กระทรวงคมนาคมจะยังไม่หยุดเดินหน้าผลักดันการลงทุนภาครัฐเพียงแค่นี้ เพราะเราเห็นปัญหา ข้อขัดข้องในรถไฟฟ้าบีทีเอสในทางเทคนิค ทำให้ต้องหยุดเดินรถบางช่วง ประเด็นคือว่า ตลอดสายทางบีทีเอสยาวมาก หมอชิต-แบริ่ง ต่อไปสมุทรปราการ เมื่อเกิดข้อขัดข้องประชาชนที่อาศัยด้านใต้สมุทรปราการต้องผ่านสถานีสยาม หากเข้ามาไม่ได้ไปไม่เป็นจะนั่งรถเมล์ก็ไม่คุ้นว่าสายใด กระทรวงคมนาคมเห็นว่า เน็ตเวิร์กเชื่อมเหนือ-ใต้-ออก-ตก ที่เชื่อมต่อโครงข่ายตรงนี้เป็นเส้นเลือดฝอยบางส่วนไม่มี

ดังนั้น ต่อไปจะต้องพัฒนาเชื่อมโครงข่ายให้สมบูรณ์ และจะต้องแล้วเสร็จภายในปีหน้า เพื่อให้โครงข่ายสมบูรณ์ หรือเรียกว่าแผนแม่บทโครงข่ายรถไฟฟ้า กทม.ระยะที่ 2

ด้านระบบรถไฟระหว่างเมืองจะมี 2 ระบบหลัก รถไฟทางคู่ ซึ่งกระทรวงคมนาคมวางไว้ เพื่อให้สามารถดำเนินการได้ในรัฐบาลนี้มี 6 เส้นทาง คือ 1.รถไฟทางคู่เส้นทางฉะเชิงเทรา-คลองสิบเก้า (มาบกะเบา)-แก่งคอย ได้เซ็นสัญญาเริ่มก่อสร้างแล้ว 2.รถไฟทางคู่ช่วงชุมทางจิระ-ขอนแก่น ได้เซ็นสัญญาเริ่มก่อสร้างแล้ว ส่วนช่วงระหว่างแก่งคอย-นครราชสีมา อยู่ระหว่างการดำเนินกาi 3.รถไฟทางคู่ช่วงมาบกะเบา-ชุมทางจิระ อยู่ระหว่างเสนอ ครม.เพื่อเติมเต็ม4.รถไฟทางคู่ช่วงประจวบคีรีขันธ์-ชุมพร เป็นทางคู่ผ่านการพิจารณาความเหมาะสมของโครงการจากสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติแล้วรอเสนอ ครม.ไม่เกินเดือน เม.ย.นี้ 5.รถไฟทางคู่ช่วงนครปฐม-หัวหิน อยู่ในกระบวนการรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) แต่จากประกาศของ คสช. เราสามารถดำเนินการคู่ขนานในการจะหาผู้รับเหมาได้

รถไฟความเร็วสูงจีน-ญี่ปุ่นยังลุ้นยาว

สำหรับรถไฟทางคู่ช่วงหัวหิน-ประจวบคีรีขันธ์ จะตามมาอยู่ในแผนระยะที่ 2 ต่อไปจะทำให้มีทางคู่จากนครปฐม-ชุมพร ลงใต้ และสายเหนือเส้นที่ 6 ลพบุรี-ปากน้ำโพ จะดำเนินการคู่ขนานอีไอเอ ซึ่งจะเสนอขออนุมัติ ครม.ภายในเดือน เม.ย. 2559

ส่วนรถไฟความเร็วสูงทางไกลเป็นโครงการที่จะโมเดิร์นไนซ์เส้นทางของไทยมี 4.เส้นทาง 1.รถไฟไทย-จีน กรุงเทพฯ-แก่งคอย-นครราชสีมา-หนองคาย ระยะทางกว่า 600 กิโลเมตร ซึ่งจากการหารือกับรัฐบาลจีนครั้งสุดท้ายจะกำหนดเป็นระยะที่ 1 ยังติดเรื่องต้นทุนของโครงการ ซึ่งอยู่ระหว่างหารือให้ตัวเลขตรงกัน ประการต่อมาต้องหารือกันในเรื่องของสัดส่วนการลงทุน ซึ่งรัฐบาลไทยต้องการให้จีนเข้ามาร่วมลงทุนมากขึ้น โดยต้องมากกว่าที่ไทยลงทุน นอกจากนี้ยังต้องหารือกันในเรื่องบริษัทร่วมทุน

2.รถไฟความเร็วสูงช่วงกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ซึ่งเป็นความร่วมมือไทย-ญี่ปุ่น อยู่ระหว่างบริษัทที่ปรึกษาญี่ปุ่นศึกษา ซึ่งเดิมเรามีผลศึกษาไว้แล้ว แต่เมื่อเป็นการร่วมทุนทางญี่ปุ่นต้องมาศึกษาให้ได้ข้อมูลที่เป็นปัจจุบันมากขึ้น เส้นทางนี้ภายในเดือน มิ.ย. 2559 จะสามารถเสนอให้ ครม.พิจารณาได้ และสิ้นปีจะได้ผลการศึกษาครั้งสุดท้ายปี 2560 จะได้รับการออกแบบ

3.รถไฟความเร็วสูงกรุงเทพฯ-ระยอง และ 4.รถไฟความเร็วสูง กรุงเทพฯ-หัวหิน ทั้งสองโครงการนี้จะเสนอให้คณะกรรมการพีพีพีพิจารณาอนุมัติให้เอกชนเข้าร่วมลงทุน ภายในเดือน เม.ย.-พ.ค.นี้ จากนั้น 3-4 เดือน จะทำอี-บิดดิ้ง โดยจะเปิดให้เอกชนจะเข้ามาลงทุนตั้งแต่เริ่มต้น โดยรัฐลงทุนเวนคืน เช่นเดียวกับรถไฟฟ้าสายสีชมพู-สายสีเหลือง

อาคม กล่าวว่า รัฐบาลรู้ดีว่าในภาวะเศรษฐกิจที่ซึม การลงทุนภาครัฐจะเป็นหัวรถจักรใหญ่ จึงพยายามผลักดันการลงทุน อย่างไรก็ตามภาคเอกชนยังมองว่า ซึ่งขอยืนยันไม่ชักช้า แต่กระบวนการอาจมีการปรับเปลี่ยนให้รัดกุมขึ้น

ทั้งนี้ หากดูตัวเลขการลงทุนภาครัฐตั้งแต่ปี 2558 จะพบว่าการลงทุนของภาครัฐมากถึง 15-25% ของเงินลงทุนทั้งหมดในบางไตรมาส บางไตรมาสกลับพบว่ามีเม็ดเงินลงทุนของภาครัฐไหลลงไปสู่ระบบสูงถึง 30%

ดังนั้น ทั้ง 20 โครงการ ที่มีตัวเลขลงทุนกว่า 1.8 ล้านล้านบาท นั้นเป็นงบลงทุนที่เอกชนต้องลงทุนประมาณ 21% ซึ่งเป็นตัวเลขขั้นต่ำ แต่ภาพรวมจะมากกว่านี้อีกเล็กน้อย แต่ขอยืนยันว่า ในส่วนของการลงทุนอินฟราสตรักเจอร์เม็ดเงินจะทยอยออกจากภาครัฐให้เห็นเป็นรูปธรรมแน่นอน

 

เสียงครวญจาก “วณิพก” ขอพื้นที่ให้เราร้องเพลง

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

22 มีนาคม 2559 เวลา 18:30 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/422892

เสียงครวญจาก "วณิพก" ขอพื้นที่ให้เราร้องเพลง

เรื่อง…อินทรชัย พาณิชกุล

เสียงครวญเพลงไสบ่สิว่าถิ่มกันของก้อง ห้วยไร่ ดังกังวานจากเรียวปากของชายตาบอดที่เดินซอกแซกตามโต๊ะภายในร้านหมูกระทะ ข้างกายมีหญิงวัยกลางคนสายตาดีคอยประคับประคอง มือถือแก้วพลาสติกสีชมพูแนบแน่น

ลูกค้าหลายคนก้มหน้าก้มตาคีบเนื้อย่างเข้าปากอย่างไม่สนใจคนรอบข้าง คุณแม่ลูกสองควานหาเศษเหรียญในกระเป๋าหย่อนลงในแก้ว ไม่ไกลกันกลุ่มนักศึกษาหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์โบกมือเรียกพลางยื่นแบงค์ยี่สิบให้ หนึ่งในจำนวนนั้นเอ่ยขอเพลงอย่างคึกคะนอง ขณะที่คู่รักหนุ่มสาวอีกโต๊ะส่ายหัว มองด้วยสายตาเหยียดหยาม มือข้างที่ถือตะเกียบสะบัดไล่

“อย่าไปให้มัน! พวกขอทาน มันมาเป็นแก๊ง ไม่เห็นเหรอไง ยัยผู้หญิงคอยประกบ รถตุ๊กตุ๊กจอดรออยู่หน้าร้าน”

เสียงนินทาไล่หลังทำเอาหญิงวัยกลางคนที่มากับนักร้องตาบอดชะงักเท้า หันมองด้วยสีหน้าปวดร้าวแกมโมโห ชั่วอึดใจเธอเดินต่อ ออกจากร้านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทั้งหมดนี้เป็นชะตากรรมที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าของผู้ประกอบอาชีพ“วณิพก”

พวกเขาเชื่อว่าตนเองคือศิลปินที่มีความสามารถด้านร้องรำทำเพลง สร้างความบันเทิงแลกสินน้ำใจจากผู้ฟัง มิใช่ขอทานงอมืองอเท้า ใช้ความพิการไม่สมประกอบเรียกคะแนนสงสาร เพื่อล้วงเงินในกระเป๋าจากผู้คนที่ไม่เต็มใจหยิบยื่นให้

ย้อนรอย”วณิพก”เมืองไทย

“ทุกวันนี้มีวณิพกอยู่ประมาณ 1 หมื่นคน ส่วนใหญ่เป็นคนตาบอด มีทั้งเรียนจบจากโรงเรียนสอนคนตาบอด เคยผ่านการอบรมนวดแผนไทย บางคนเรียนสูงถึงระดับป.ตรี ป.โท แต่ที่ผ่านมาสังคมไม่ค่อยเปิดโอกาสให้คนพิการเข้าทำงาน คนตาบอดเลยต้องยึดอาชีพนวดและขายล็อตเตอรี่ ซึ่งต่อมาถูกคนปกติแย่งงานอีก ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่คือ หันมาจับไมค์เป็นวณิพก”

น้ำคำอัดอั้นตันใจของ ถนอม ศรีนาคา ประธานเครือข่ายวณิพกคนตาบอดแห่งชาติ ชายพิการผู้ประกอบอาชีพร้องเพลงแลกเงินมานานกว่า 30 ปี

เขาย้อนรำลึกช่วงเวลาสีทองผ่องอำไพจนถึงยุคมืดไร้ซึ่งความหวังของอาชีพวณิพกให้ฟังอย่างน่าสนใจ ดังนี้

ปี 2520 อาชีพวณิพกเกิดขึ้นในสังคมไทยอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ตั้งแต่ริมฟุตบาท ตลาดนัด โรงงาน วัดวาอาราม ยันหน้าห้างสรรพสินค้า จะเห็นวณิพกเต็มวง ประกอบด้วยนักร้องนำ มือเบส มือกีต้าร์ มือกลอง รวมทั้งเครื่องดนตรีไทยอื่นๆอีกสารพัด บรรเลงเพลงอย่างสนุกสุดเหวี่ยงขับกล่อมคนฟัง

ปี 2528-2529 ถือเป็นยุคทองของวณิพก ผุดขึ้นมากมายนับร้อยวง เริ่มขยับไปรับคิวงานบวช งานแต่ง งานเลี้ยงวันเกิด วันสำคัญ จนถึงงานพระราชพิธี รายได้อู้ฟู่หลักหมื่นบาทต่อเดือน

ปี 2533-2534 มีการบังคับใช้กฎหมายพ.ร.บ. จราจรทางบก เพื่อควบคุมทางเท้า โดยประกาศห้ามเล่นดนตรีกีดขวางทางเดิน ทำให้หาสถานที่เล่นยากขึ้น ผลคือ วงวณิพกเกินครึ่งจากที่มีอยู่ทั้งหมดผันตัวมาเป็นศิลปินเดี่ยว บางส่วนยุบวงหันไปขายสลากตามเดิม

เคราะห์ซ้ำกรรมซัดอีกครั้งในปี 2551 หลังนโยบายกวาดล้างขอทานครั้งใหญ่ ตามพ.ร.บ.ควบคุมขอทาน 2484 วณิพกจำนวนไม่น้อยโดนร่างแหไปด้วย ถูกจับกุมคุมขัง เพราะรัฐเหมารวมว่าเป็นขอทาน

“สาเหตุที่สังคมมองวณิพกว่าเป็นขอทาน เพราะการแสดงของพวกเราเล่นกันตามถนน ไม่มีขายบัตร ไม่จ่ายเงินเป็นค่าจ้าง ตั้งกล่องไว้เฉยๆให้คนฟังตอบแทนเงินเล็กๆน้อยๆเป็นสินน้ำใจ บ้างมองว่าให้ทาน คนเลยเรียกขอทานติดปากกันมา เพราะมันเรียกง่าย แต่ที่สำคัญสุดคือ พ.ร.บ.ควบคุมขอทาน 2484 ไม่มีระบุนิยามคำว่า “วณิพก” ทำให้ไม่มีกฎหมายรองรับ ถูกเหมารวมว่าเป็นขอทานหมด ไปเล่นไหนก็โดนจับขัง”

อย่างไรก็ดี พ.ร.บ.ควบคุมการขอทานฉบับใหม่ที่เพิ่งผ่านการเห็นชอบจากสภานิติบัญญัติแห่งชาติ โดยสาระสำคัญอยู่ที่มาตรา 14 กำหนดให้ผู้ที่แสดงความสามารถด้านการร้องเพลงและเล่นดนตรีถือเป็นวณิพก ไม่ใช่ขอทานอีกต่อไป ทว่าต้องขออนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อนว่าจะให้เล่นได้ที่ไหน เมื่อไหร่ เวลาใด

“ตรงนี้ยังมีประเด็นน่าเป็นห่วง กฎหมายให้เรามีตัวตนก็จริง แต่ก็ไม่ให้อิสระไปไหนมาไหน ขัดกับวิถีของวณิพกที่ร่อนเร่พเนจรไม่อยู่กับที่ ดังนั้นการถูกกำหนดชะตากรรมโดยเจ้าพนักงานท้องถิ่น ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีความเมตตากรุณา เอื้อเฟื้อเห็นอกเห็นใจเรามากน้อยแค่ไหน ทั้งยังอาจเป็นช่องโหว่ให้เกิดการฮั้ว เล่นเส้นสาย จ่ายใต้โต๊ะกันด้วย”

ความทุกข์ยากของ”นักเพลงข้างถนน”

น้อยคนจะรู้ว่า ซอยสุขสวัสดิ์ซอย 1 อ.พระประแดง จ.สมุทรปราการ มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า “ซอยวณิพก” เนื่องจากเป็นแหล่งที่พักอาศัยของเหล่าวณิพกตาบอดมากกว่า 50 ชีวิต  

ทุกเช้าตรู่ ภาพหญิงสาวซึ่งอาจเป็นทั้งลูก หลาน เมีย พี่ น้อง หรือญาติจะจูงผู้พิการตาบอดขึ้นรถแท็กซี่ตระเวนถือไมค์ร้องเพลงตามตลาด ป้ายรถเมล์ ท่าเดินรถที่คนพลุกพล่าน ตะวันสายโด่งค่อยกลับมาพักเอาแรง ก่อนจะออกไปทำมาหากินอีกครั้งเมื่อราตรีย่างเยือน

ดุสิต ดัชถุยาวัตร วณิพกรุ่นเก๋า อดีตหมอนวดแผนไทย ผู้ผันตัวมาทำอาชีพนักร้องข้างถนน เล่าว่า ธรรมชาติของวณิพกไม่ค่อยอยู่ติดที่ติดถิ่น มักร่อนเร่พเนจรกไปทั่วทุกมุมเมือง หนอกจอก รามคำแหง สุขุมวิท สีลม ปิ่นเกล้า นนทบุรี แจ้งวัฒนะ ดอนเมือง ห้วยขวาง ฯลฯ แหล่งที่คนพลุกพล่านขวักไขว่

“โดยเฉพาะร้านหมูกระทะ ร้านลาบ ร้านเหล้า ตลาดนัด เวลาจะเข้าไปก็ขอเจ้าของเขาก่อน ถ้าไม่ให้ก็ไปที่อื่น ถ้าให้เราก็ไปเดินร้องรอบเดียวพอ ไม่ซ้ำ เพราะเกรงใจกลัวลูกค้าจะรำคาญ การเดินร้องเพลงตามร้านหมูกะทะ เป็นผลพวงจากการไม่มีสถานที่ให้เล่น พอไม่มีที่ให้วงใหญ่เล่น เลยต้องแยกออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว เดินร้องเพลงไปเรื่อย บางคนให้เงินเพราะร้องเพลงโดนใจเขา บางคนให้เพราะรำคาญ บางคนไล่แถมด่าลับหลังว่าอย่าไปให้มัน ให้แล้วเดี๋ยวมันก็มาขออีก”

สมคิด มนตรีคลัง หญิงสาวผู้ทำหน้าที่พาวณิพกไปตระเวนร้องเพลง ยืนยันหนักแน่นว่า พวกเธอไม่ได้เป็นขบวนการขอทานตามที่สังคมเข้าใจ

คนมักมองว่าเราเป็นแก๊ง เป็นขบวนการ เราหากินกับคนพิการ แต่ความจริงคือ ถ้าไม่มีคนพาไปบางร้านเขาไม่ให้เข้า เพราะกลัวจะเดินไปชนเตาหมูกระทะ เดินชนลูกค้า อีกอย่างคนพาไปร้องเพลงจะช่วยเหลือดูแลวณิพกตลอด ปวดห้องน้ำห้องท่าก็พาไป หิวน้ำหิวข้าวก็หาให้กิน จูงขึ้นรถ เขาต้องการให้เรามาช่วยด้วยความเต็มใจ แบ่งเงินกัน ได้มากก็แบ่งมาก ได้น้อยก็แบ่งน้อย เราเองก็ไม่ใช่คนที่หากินกับขอทาน รู้สึกเจ็บปวดนะเวลาโดนคนเขาด่า”

ธีรพัฒน์ วังราช วณิพกตาบอด บอกว่า ชอบงานบวชกับงานแต่งมากที่สุด เพราะงานเหล่านี้ปลอดภัย คนอารมณ์ดี ทิปเยอะ ต่างจากงานโศกเศร้า บรรยากาศจะซึมเซาเหงาหงอย คนไม่ค่อยมีอารมณ์ฟังเพลง

บุญชู ซับขวัญ วณิพกผู้มากความสามารถทางดนตรี ทั้งร้องนำ เบส กีตาร์ กลอง ถึงขั้นมีวงของตัวเองชื่อ “น้ำเพชร” เล่าให้ฟังว่า เคล็ดลับการร้องเพลงให้ถูกใจคนคือ เลือกร้องแต่เพลงฮิต

ยกตัวอย่างเพลงไสสิบ่ว่าถิ่มกันกำลังดัง โดนใจคน ต้องรีบหัดร้องเลย เพลงสมัยนี้มาเร็วไปเร็ว ช้าไม่ได้ ไม่ต้องร้องให้เหมือนเป๊ะหรอก ร้องไปก่อน ถ้าคนชอบจะรู้ได้จากเสียงตบมือ เสียงกรี๊ดกร๊าด แต่ถ้าเงียบสนิทหมายความว่าไม่ตรงใจเขา จุดด้อยของวณิพกตาบอดอยู่ตรงเอ็นเตอร์เทนคนไม่ได้ มองไม่เห็น อย่างจะพูดว่า ‘เอ้า พี่เสื้อขาวขอมือหน่อย’ มันทำไม่ได้ บรรยากาศเลยอับเฉาไม่ครึกครื้น ร้องได้แต่เพลง แต่เล่นกับคนดูไม่ได้ สมัยนี้แต่ละวันได้ 1,000 ถือว่าถูกหวย แต่ต้องหักใช้จ่าย เช่น ค่าคนพามาที่เขามาช่วย หักค่ารถ ตกถึงมือก็300-400 บาท บวกกับเงินที่รัฐช่วยเหลือคือเบี้ยพิการเดือนละ 800 ไม่ค่อยพอใช้หรอกครับ ต้องกู้รายวันด้วยอีกทางนึงถึงจะอยู่รอด”

ขณะที่ ถนอม บอกอย่างภาคภูมิใจว่า จุดเด่นของวงดนตรีวณิพกตาบอดคือ จุดประกายให้คนที่มีร่างกายสมบูรณ์ที่กำลังท้อแท้สิ้นหวัง มีกำลังใจในการสู้ชีวิต

“คนตาดี มือเท้าดีที่มาฟังเพลงจะคิดได้ว่า คนตาบอดเขายังสู้ ทำไมเราไม่สู้ คนท้อแท้หมดหวังก็เกิดกำลังใจ นี่คือสิ่งที่คนตาบอดทำให้คนปกติได้ ฝันสูงสุดของวณิพกแก่ๆอย่างผมคือ ขอโอกาสให้พวกเรามีพื้นที่ในการแสดง ไม่ขอมากไปกว่านี้ ไม่ฝันเป็นดาวเด่น ได้อัดเพลง ได้อยู่ค่ายใหญ่ ขอแค่โอกาสได้รับความเข้าใจจากประชาชน จากภาครัฐ อย่าสงสาร แต่ให้โอกาสเรา แล้วเราจะแสดงฝีมือเต็มที่”

ประธานเครือข่ายวณิพก ฝากไปยังกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) ในฐานะผู้รับผิดชอบดูแลเรื่องขอทานและวณิพกว่า อยากให้มีการจดทะเบียนวณิพก ทำบัตรประจำตัว เพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยยิ่งขึ้น

ขอให้พวกเราวณิพกตัวจริงเสียงจริงได้มีส่วนร่วมในการร่างข้อบัญญัติรายละเอียดที่จะมาบังคับใช้ด้วย ไม่ใช่มีแต่นักวิชาการ ตัวแทนสมาคม ซึ่งไม่ได้มารับรู้คลุกคลีปัญหาที่แท้จริง ตรงนี้ถือเป็นการชี้เป็นชี้ตายชะตากรรมของวณิพกในอนาคตข้างหน้า พวกเรายินดีอยู่ภายใต้กฎระเบียบอยู่แล้ว แค่ขอให้พวกเราออกสิทธิ์ออกเสียง ได้มีที่ยืนในสังคมบ้าง”

ศิลปินหรือขอทาน?…เส้นบางๆที่สังคมยังเข้าใจผิด

วิธนะพัฒน์ รัตนาวลีพงษ์ ผู้ประสานงานโครงการรณรงค์ยุติธุรกิจเด็กขอทาน มูลนิธิกระจกเงา ให้ความเห็นว่า ข้อดีของพ.ร.บ.การควบคุมขอทานฉบับใหม่ คือ การแยกพฤติการณ์ของวณิพกกับขอทานออกมาอย่างชัดเจน ไม่เหมารวมเหมือนพ.ร.บ.ควบคุมขอทานฉบับเก่า

“กฎหมายฉบับใหม่ จะมีการกำหนดนิยามคำว่าวณิพก ไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นผู้มีความสามารถ ไม่ใช่ขอทาน ทำให้คนเหล่านี้มีตัวตน และจัดระเบียบแก้ปัญหาขอทานได้ง่ายขึ้น ที่ผ่านมาเราพบกลุ่มสวมรอยเป็นวณิพก นั่นคือ กลุ่มเด็กเป่าแคน พวกนี้มาจากสุรินทร์และศรีสระเกษเป็นหลัก เริ่มต้นจากมีเด็กมีความสามารถด้านการเป่าแคนมาเล่นที่ตลาดนัดจตุจักร ปรากฎว่าคนให้เงินเยอะมาก พอกลับไปเพื่อนบ้านก็เห็นว่ารายได้ดี จึงส่งลูกหลานมาเป่าแคนบ้าง ทั้งที่เป่าไม่เป็น และไม่เต็มใจจะมาเป่า

เราเคยติดตามไปเฝ้าดูเห็นได้ชัดว่า เด็กหลายคนเป่าไม่เป็นทำนอง ไม่มีความภาคภูมิใจในการแสดง ดูรู้เลยว่าถูกบังคับมาอย่างไม่เต็มใจ แตกต่างจากวณิพกที่ขายความสามารถ เพื่อที่คนให้เงินจะรู้สึกว่าให้เพราะชอบในน้ำเสียง ฝีมือการร้อง เล่น ให้เพราะประทับใจในการต่อสู้ชีวิต วณิพกบางกลุ่มฝีมือเยี่ยมไม่แพ้มืออาชีพ  เพียงแต่เขาเล่นอยู่ข้างถนนเท่านั้นเอง”

จัดระเบียบใหญ่ในรอบ 75 ปี

เมื่อเร็วๆนี้ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ มีมติเห็นชอบให้ ร่างพ.ร.บ.ควบคุมขอทาน พ.ศ. … สาระสำคัญคือ แยกวณิพกออกจากการเป็นขอทาน กำหนดความผิดทางอาญาแก่ผู้แสวงหาประโยชน์จากการขอทาน โดยมีโทษจำคุก 3 ปี ปรับไม่เกิน 3 หมื่นบาท และถ้ากระทำต่อสตรีมีครรภ์ ผู้สูงอายุ คนวิกลจริต คนพิการ หรือเจ็บป่วย โทษจำคุก 5 ปี ปรับไม่เกิน 5 หมื่นบาท มีผลบังคับใช้ 90 วันตั้งแต่ประกาศราชกิจจานุเบกษา

พุฒิพัฒน์ เลิศเชาวสิทธิ์ อธิบดีกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) กล่าวว่า ระหว่างช่วงเวลา 90 วันนี้ สิ่งสำคัญที่ต้องทำให้สำเร็จลุล่วงคือ  ตั้งคณะกรรมการควบคุมการขอทาน โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์เป็นประธาน หลังจากนั้นจะมีการกำหนดรายละเอียดข้อบัญญัติต่างๆว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป

“พรบ.ฉบับนี้ถือเป็นครั้งแรกที่นิยามตัวตน ยอมรับการมีอยู่ของวณิพก ที่ผ่านมาถือว่าผิดหมด แต่ไม่ได้มีการจับกุมขั้นรุนแรง ใช้วิธีตักเตือน สร้างความเข้าใจ เพื่อลดปัญหาขอทาน การรณรงค์จัดระเบียบครั้งที่ 7 เมื่อวันที่ 7-11 มี.ค.2559 เรามีแบบสอบถามกับประชาชน พบว่า ขอทาน 50 % เห็นด้วยกับพรบ.ขอทานว่า จะแก้ปัญหาค้ามนุษย์ได้ กำจัดขอทานเด็ก ถ้าลดการให้เงินได้ จำนวนขอทานก็จะลดลง

สำหรับวณิพก ที่ผ่านมามีโครงการ From Street to Star ร่วมกับทรู คอร์เปอเรชั่น ค่ายเพลงแกรมมี่ อาร์เอส เพื่อพัฒนาศักยภาพให้พวกเขาเหล่านี้ไปสู่อีกระดับหนึ่ง เช่น ไปแสดงโชว์ในภัตตาคาร โรงแรม หรือร้านอาหารที่ถูกต้องตามกฎหมาย  เมื่อร่างกฎหมายบังคับใช้คงต้องมีการกำหนดคุณสมบัติวณิพก ขึ้นทะเบียน มีบัตรประจำตัวอย่างถูกต้อง เพื่อป้องกันการสวมรอยเป็นวณิพกมาเร่ขอทาน นอกจากนี้ในการประชุมจะเชิญผู้ทรงคุณวุฒิจากภาคประชาสังคม สมาคมคนพิการต่างๆมาให้ความเห็น ข้อเสนอแนะ ตัววณิพกเองต้องส่งตัวแทนมาเป็นอนุกรรมการเพื่อออกอนุบัญญัติด้วย

ทั้งหมดนี้เป็นความคืบหน้าล่าสุดของพ.ร.บ.ควบคุมขอทานฉบับใหม่ที่จะมาเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของเหล่าวณิพก ศิลปินเพลงข้างถนน อาชีพที่ถูกดูหมิ่นดูแคลนมานานนับศตวรรษ.

 

 

 

 

“อภิศักดิ์” เชียร์เอกชนลงทุน แรงจูงใจดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

22 มีนาคม 2559 เวลา 12:23 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/422768

"อภิศักดิ์" เชียร์เอกชนลงทุน แรงจูงใจดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

โดย…เกียรติศักดิ์ ผิวเกลี้ยง

อภิศักดิ์ ตันติวรวงศ์ รมว.คลัง กล่าวในหัวข้อ “ปีทองของการลงทุนในประเทศไทย” ในการสัมมนา “โพสต์ฟอรั่ม” จัดโดยบริษัท โพสต์ พับลิชชิง ที่โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์ เมื่อวานนี้ว่า การลงทุนในประเทศเป็นเรื่องที่มีความสำคัญมาก เพราะปัจจุบันเราอยู่ในโลกซึ่งเศรษฐกิจไม่ปกติที่เกิดมาหลายปี ตั้งแต่ฟองสบู่แตกที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีการทำนโยบายการเงินการคลังพิเศษที่ไม่เคยทำกัน ปัญหาของเศรษฐกิจสหรัฐคล้ายกับต้มยำกุ้งของไทย แต่สิ่งที่สหรัฐทำตรงข้ามกับที่เคยสั่งให้ไทยทำ ทั้งการให้รัดเข็มขัด ขึ้นดอกเบี้ย แต่สหรัฐปล่อยเงินเข้ามาในระบบที่เรียกว่าคิวอี ลดดอกเบี้ยอยู่ระดับใกล้ 0% ที่สหรัฐทำได้เพราะเป็นประเทศใหญ่และมีกำลังสูง

การกระทำดังกล่าวทำให้โลกเชื่อมั่น ทางสหภาพยุโรปก็ทำตามเพราะมีปัญหาตามมาจากฟองสบู่แตกของสหรัฐด้วย ประเทศญี่ปุ่นก็ทำตามเพราะมีปัญหาเศรษฐกิจมากว่า 20 ปี ปรากฏว่าเศรษฐกิจเริ่มขยายตัวได้ดี

แต่นโยบายดังกล่าวทำได้แต่ประเทศใหญ่ แต่ในประเทศเล็กๆ ทำไม่ได้ อย่างเช่น ปัญหาเศรษฐกิจประเทศกรีซ หรือยูเครน ก็ถูกสั่งให้รัดเข็มขัดเหมือนกับประเทศไทย

อย่างไรก็ตาม การแก้ปัญหาของประเทศใหญ่ๆ ในโลกแม้ว่าจะได้ผลดีกับประเทศตัวเอง แต่ก็ได้สร้างปัญหาให้กับเศรษฐกิจโลกระยะยาวด้วย โชคดีที่ขณะนั้นเศรษฐกิจประเทศจีนดี มีการส่งเสริมให้มีการลงทุนในภาครัฐบาลท้องถิ่น ทำให้จีนมีการเจริญเติบโตมากขึ้น ทำให้ประเทศสหรัฐและยุโรปค่อยๆ ดีขึ้น

แต่มาวันนี้ จีนมองปัญหาตัวเองว่าที่ทำมาไม่ค่อยถูกต้อง ทำให้จีนเริ่มคิดใหม่จากที่เน้นเรื่องการส่งออกอย่างเดียว เน้นเรื่องการลงทุนของรัฐบาลท้องถิ่น มาเน้นเศรษฐกิจภายในประเทศ เมื่อจีนเริ่มคิดแบบใหม่ทำให้เศรษฐกิจของโลกชะลอ ขณะเดียวกันการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจจีนก็ชะลอตัวด้วย เมื่อ 6 เดือนก่อนหน้านี้ รัฐมนตรีคลังของจีนยืนยันว่าเศรษฐกิจจีนโตได้ 7% ไม่มีปัญหา และจะโต 7% ได้อีกนาน แต่เมื่อไม่นานมานี้จีนยอมรับว่าจะโต 6.5% ผลที่ตามมาแม้ว่าเศรษฐกิจจีนจะโตลดลงมานิดหน่อย มีผลกระทบกับไทยมาก ทำให้การส่งออกของไทยและหลายประเทศในโลกลดลง ทำให้เห็นว่าการค้าของโลกจะลดลงแน่นอน ทำให้ประเทศที่พึ่งการส่งออกมีปัญหาค่อนข้างมาก

ประเทศไทยจะเริ่มเห็นว่า การส่งออกของไทยปี 2558 ขยายตัวติดลบ 5.8% เดือน ม.ค. 2559 ขยายตัวติดลบ 8-9% และการส่งออกของไทยสัดส่วนสูงมากทางเศรษฐกิจ แต่การลดของการส่งออกไทยยังน้อยกว่าประเทศอื่นๆ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดี ยิ่งในเดือน ก.พ. 2559 ประเทศจีนประกาศการส่งออกลดลง 25% ยิ่งทำให้ตกใจ แต่ตัวเลขการส่งออกของไทยเดือน ก.พ. 2559 เพิ่มขึ้น 10% เป็นการส่งออกทองและน้ำมัน แต่หากไม่คิดสินค้าสองตัวการส่งออกของไทยเพิ่มขึ้น 2% แสดงให้เห็นว่าไทยมีการปรับตัวพอสมควร

เมื่อการส่งออกของไทยเป็นอย่างนี้ รัฐบาลจึงหันมาดูเรื่องเศรษฐกิจภายใน โดยการผลักดันเศรษฐกิจฐานราก เพราะรัฐบาลมีความเชื่อมั่นว่า คนที่อยู่ฐานรากมีรายได้น้อยมีความเข้มแข็งขึ้น จะขับเคลื่อนเศรษฐกิจทดแทนเศรษฐกิจที่ชะลอตัวจากปัญหาเศรษฐกิจโลกได้

สัปดาห์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสคุยกับเจ้าหน้าที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) บอกว่า ประเทศไทยอยู่ในสถานะที่ดีมาก และมีไม่กี่ประเทศในโลกนี้ที่สถานะดีเท่าไทย ประเทศไทยยังสามารถออกนโยบายการคลังได้อีกมาก เพราะสัดส่วนหนี้สาธารณะอยู่ที่ 44% ของจีดีพี ไอเอ็มเอฟบอกว่าไทยควรออกแรงผลักดันในเรื่องของการใช้นโยบายการคลังให้มากขึ้น เพื่อให้เศรษฐกิจไทยโตได้เต็มศักยภาพ เพราะที่ประเทศไทยคาดการณ์ว่าจะโตได้ 3.5% ถือว่าต่ำกว่าศักยภาพ ควรโตได้ 4-5% ซึ่งได้บอกกับทางไอเอ็มเอฟไปว่าเห็นด้วย แต่การโตให้ได้เต็มศักยภาพไม่ใช่แค่การนำเงินใส่เข้าไปเฉยๆ หากใส่เข้าไปแล้วหมดไป ก็จะทำให้ประเทศมีปัญหาเหมือนกับประเทศต่างๆ ในโลก หากเศรษฐกิจโลกไม่ฟื้น ประเทศไทยก็จะเข้าไปอยู่ในกลุ่มของประเทศเศรษฐกิจปัญหาของโลกไปด้วย ซึ่งไทยไม่อยากเห็น ซึ่งการจะโตให้ได้ 4-5% ต้องมีการปฏิรูปในหลายๆ เรื่อง

ในการปฏิรูปของประเทศไทยที่มีการพึ่งพาการส่งออกค่อนข้างสูง ต้องมีการปฏิรูปให้คนไทยพึ่งพาเศรษฐกิจในประเทศได้ นอกจากสร้างความเข้มแข็งฐานราก จะต้องมีการเพิ่มผู้มีรายได้ปานกลางจะเป็นฐานที่สำคัญของประเทศในอนาคตในการสร้างการบริโภคภายในประเทศ คล้ายๆ กับที่ประเทศจีนทำ จีนเชื่อว่าคนชั้นกลางมีมากจึงลดการส่งออก มาพึ่งการบริโภคภายในประเทศ ไทยต้องเดินแนวทางนี้ และหวังว่าการทำเรื่องฐานรากที่ส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างพื้นฐานของฐานรากเอง จะทำให้ฐานรากมีรายได้มากขึ้นพัฒนาเป็นชนชั้นกลางได้ ไม่ได้อยู่ระดับล่างตลอดไป

เรื่องของการลงทุน จะเป็นอีกจุดหัวใจสำคัญที่จะเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจของไทย จะต้องมีการทำเรื่องธรรมาภิบาล มีการออกระเบียบจัดซื้อจัดจ้างเรื่องอี-บิดดิ้ง (e-Bidding) ซึ่งผลที่ตามมาคือประหยัดเงินงบประมาณได้ 3 หมื่นกว่าล้านบาท เป็นเพราะว่าแต่เดิมก่อนใช้อี-บิดดิ้ง คนที่มาประมูลจะรู้ว่าใครมาประมูลบ้าง ก็เกิดการฮั้วกัน แต่หลังใช้อี-บิดดิ้งไม่สามารถรู้คนที่เข้าประมูลได้ ทำให้มีการแข่งราคา ทำให้ราคาที่เสนอต่ำสุดตอนนี้ต่ำกว่าราคากลางถึง 30-35% ทำให้เกิดการใช้เม็ดเงินคุ้มค่า นำเงินที่ประหยัดไปใช้ในกิจกรรมอื่นได้

อย่างไรก็ตาม เรื่องการปฏิรูปเศรษฐกิจตอนนี้สำคัญที่สุดคือเรื่องการลงทุน ถ้าดูสมการทางเศรษฐกิจเท่ากับการบริโภค บวกลงทุนเอกชน บวกการลงทุนภาครัฐ ซึ่งที่ผ่านมาเรื่องการลงทุนภาครัฐได้มีการทำไปมากไป 2 เรื่อง ในเรื่องกลุ่มที่มีความลำบากและขาดแคลน เช่น กลุ่มเกษตรกร และกลุ่มเอสเอ็มอี ได้มีการเติมเงินเข้าไปมากเพื่อบรรเทาและให้มีความเข้มแข็ง แต่ภาคเกษตรโชคไม่ดี เจอปัญหาราคาพืชผลตกต่ำและปัญหาภัยแล้ง

ในส่วนของการลงทุนรัฐบาลได้ทำสองส่วน คือ การลงทุนภาครัฐ อีกส่วนหนึ่งของภาคชน ปีที่ผ่านมาเศรษฐกิจโต 2.8% การลงทุนภาครัฐโต 29% แต่การลงทุนภาคเอกชนลดลง 2% เมื่อเห็นภาพอย่างนี้รัฐบาลต้องขับเคลื่อนให้เอกชนมีการลงทุนมากขึ้น การลงทุนภาครัฐก็ยังมีความสำคัญ ถ้าเกิดขึ้นได้ก็จะทำให้ภาคเอกชนมั่นใจ ซึ่งการลงทุนภาครัฐที่สำคัญคือโครงการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งจะเกิดขึ้นแน่ไม่ล่าช้า เพราะรัฐบาลได้เร่งเต็มที่ จะทำให้เอกชนเห็นว่ารัฐบาลเอาจริง ทำให้เกิดการลงทุนตาม

ปีที่ผ่านมาการลงทุนภาครัฐขยายตัวได้ 29% ทั้งที่การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานยังไม่เกิด เพราะมีโครงการลงทุนอื่นใส่เติมลงไป แต่การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานมีการประชาสัมพันธ์ไปมากว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่จะทำให้เศรษฐกิจโตเต็มศักยภาพ

สำหรับการลงทุนภาคเอกชน รัฐบาลเห็นว่าปีที่ผ่านมามีการลงทุนน้อย ได้มีการออกมาตรการสนับสนุนให้เอกชนเข้ามาลงทุน เช่น ให้หักค่าเสื่อมหรือเงินลงทุนได้ 2 เท่า หากลงทุนภายในปีนี้ ตอนนี้ผู้ประกอบการเสียภาษี 20% หากหักภาษีได้สองเท่าเท่ากับเอกชนลงทุน 100 ล้านบาท รัฐบาลออกให้ 20 ล้านบาท เป็นแรงจูงใจที่รัฐบาลให้และหวังว่าภาคเอกชนจะช่วยกันลงทุน

ทั้งนี้ ทางคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (บีโอไอ) ก็ออกมาตรการลงทุนจำนวนมาก เช่น ซูเปอร์คลัสเตอร์ทั้งหมดมี 10 อุตสาหกรรม เป็นอุตสาหกรรมเก่าที่มีศักยภาพ 5 และอุตสาหกรรมใหม่ 5 ซึ่งหากจะปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจจะต้องไปสู่อุตสาหกรรมที่มีเทคโนโลยีสูงขึ้น ทั้ง 10 อุตสาหกรรมดังกล่าวได้พิจารณาแล้วว่าเป็นอุตสาหกรรมที่ไทยสู้ได้ เช่น อุตสาหกรรมหุ่นยนต์ เพราะโรงงานประกอบรถยนต์ใช้หุ่นยนต์จำนวนมาก ทำให้มีตลาดที่จะใช้หุ่นยนต์ไฮเทค นอกจากนี้ยังมีอุตสาหกรรมเกษตร เป็นสิ่งที่ไทยมีอยู่แล้ว

นอกจากนี้ จะมีการตั้งกองทุนเพิ่มขีดความสามารถแข่งขัน เช่น ผู้ประกอบการจะลงทุนทำวิจัย รัฐบาลพร้อมจะนำเงินจากกองทุนเข้าไปสนับสนุน 10-30% เพื่อให้ลงทุนได้ ขณะเดียวกันรัฐบาลก็ได้เรื่องความสะดวกในการทำธุรกิจ มีการประชุมกับภาคเอกชนรับฟังปัญหาและมีการแก้อย่างเป็นระบบ ทางภาคเอกชนพอใจ ทำให้จูงใจนักลงทุนในและนอกประเทศลงทุนเพิ่มมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม การมีมาตรการไม่สามารถนั่งเฉยๆ และรอให้มีการลงทุน เพราะประเทศอื่นๆ ก็ให้มาตรการจูงใจเหมือนกัน ดังนั้นจะต้องมีทีมซึ่งไปขายของ เพื่อดึงนักลงทุนให้เข้ามาให้ได้ ซึ่งการลงทุนภาคเอกชนจะเพิ่มมากขึ้นต้องมีความมั่นใจ ซึ่งคือการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ของรัฐบาล หากลงทุนได้เมื่อไร เอกชนมาลงทุนเพิ่มขึ้นแน่ๆ

ขณะเดียวกัน ยังมีเรื่องของภาวะเศรษฐกิจโลก ซึ่งไทยต้องทำให้เห็นว่าประเทศไทยอยู่ได้ ไม่ได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจโลกมาก นอกจากนี้สื่อก็มีความสำคัญ หากเสนอข่าวด้านลบก็ทำให้นักลงทุนใจฝ่อ เอกชนก็ต้องมองไปข้างหน้าว่าการลงทุนไม่ใช่เป็นการลงทุนแค่ในประเทศไทย แต่เป็นการลงทุนเพื่อขยายไปยังกลุ่มประเทศซีแอลเอ็มวี ซึ่งตลาดใหญ่กว่าไทยมาก ซึ่งไทยมีศักยภาพสูงที่สุดในประเทศกลุ่มซีแอลเอ็มวี หากไม่ทำตอนนี้จะมีประเทศอื่นทำแน่นอน และหากการลงทุนของเขาสามารถสนับสนุนกลุ่มซีแอลเอ็มวีได้ จะทำให้ประเทศไทยตกขบวน

อยากบอกนักลงทุนว่า ให้มองไปข้างหน้าและมองด้วยความมั่นใจ มองตลาดที่ใหญ่กว่า สิทธิประโยชน์ที่ภาครัฐให้เป็นสิทธิประโยชน์ที่หาไม่ได้อีกแล้ว และต่อไปการลงทุนอย่างนี้จะสามารถเปลี่ยนแปลงประเทศให้ก้าวไปสู่ประเทศที่มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น

การลงทุนลักษณะอย่างนี้ เชื่อว่าลงแล้วจะคุ้มค่า และหวังว่าทุกๆ คน ทั้งนักลงทุน ภาครัฐ สื่อมวลชน จะร่วมกันผลักดันให้ประเทศไทยก้าวไปข้างหน้า ซึ่งเป็นเรื่องที่ฝากเป็นเรื่องสุดท้าย เพราะประเทศไทยคนอื่นมองว่ายังมีศักยภาพ ยังโตได้ไม่เต็มที่ เราต้องช่วยกันผลักดันให้เศรษฐกิจโตได้เต็มศักยภาพ เพื่อเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเศรษฐกิจ สร้างคนชั้นกลางให้มากขึ้น ลดความลำบากของคนรากหญ้า เอกชนรายใหญ่ต้องช่วยรายเล็ก ซึ่งเหล่านี้ต้องเกิดขึ้นพร้อมกันเพื่อเป็นพลังขับเคลื่อนประเทศไทยไปด้วยกัน

 

ถึงเวลาแก้กฎหมาย”เมา-ซิ่งชนคนตาย=เจตนาฆ่า”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

21 มีนาคม 2559 เวลา 20:59 น….. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/422711

ถึงเวลาแก้กฎหมาย"เมา-ซิ่งชนคนตาย=เจตนาฆ่า"

โดย วรรณโชค ไชยสะอาด

จากกรณีทอล์ก ออกฟ เดอะทาวน์ที่ไฮโซหนุ่มขับรถเบนซ์พุ่งชนท้ายรถฟอร์ด จนเกิดเพลิงลุกไหม้เป็นเหตุให้สองนักศึกษาปริญญาโท มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย เสียชีวิต โดยคลิปวีดีโอเผยเห็นข้อมูลว่า รถเบนซ์แล่นมาด้วยความเร็วสูง ก่อนชนท้ายรถฟอร์ดโดยไม่ได้มีการเบรก ซึ่งผู้เชี่ยวชาญวิเคราะห์ว่า รถเบนซ์คันดังกล่าวใช้ความเร็วมากกว่า 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

คำถามเกิดขึ้นจากสังคมทันทีว่า ถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะพิจารณาเปลี่ยนแปลงกฎหมายให้ “ความประมาท”ถูกแยกออกมาจาก “เจตนา”

แยกพฤติกรรม “ประมาท” กับ “อันตราย”ออกจากกัน

คดีเบนซ์ชนฟอร์ดล่าสุด ก่อให้เกิดความเคลือบแคลงสงสัยต่อกระบวนการยุติธรรม โดยเฉพาะการรวบรวมหลักฐานประกอบสำนวนคดีที่รัดกุมและทันท่วงทีของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตั้งแต่การตรวจวัดระดับแอลกอฮอล์และสารเสพติด การตรวจสภาพและอุปกรณ์ในตัวรถโดยละเอียด เช่น ความเร็วขณะชน ภาพจากกล้องวงจรปิดในตัวรถ หรือกล้องวงจรปิดในเส้นทางที่รถวิ่งผ่าน ฯลฯ

นพ.ธนะพงศ์ จินวงษ์ ผู้จัดการศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน กล่าวว่า หลายเหตุการณ์ร้ายแรงที่เกิดขึ้นบนท้องถนนนั้น ก่อให้เกิดคำถามว่า ทำไมสุดท้ายบทสรุปต้องลงเอยที่ “ขับรถโดยประมาทเป็นเหตให้ผู้อื่นถึงเเก่ความตาย”

“คำถามต่อเนื่องที่สำคัญคือ ทำไมอุบัติเหตุทางถนนที่รุนแรงจึงถูกเหมารวมเป็นเพียง “ขับรถโดยประมาท” หากนำเหตุการณ์ล่าสุดมาเป็นกรณีศึกษาจะพบว่า ภาพในคลิปแสดงให้เห็นว่าผู้ขับขี่ใช้ความเร็วสูงมากในช่องทางซ้าย ซึ่งเป็นการขับรถที่อันตรายกับผู้ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ในทางสากลการขับขี่รถที่อันตราย เช่นความเร็วสูง ฝ่าสัญญาณไฟ เมาสุรา จะถือว่าเป็นการขับรถอันตราย ไม่ใช่เพียงประมาท เเละถ้าส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต จะมีบทลงโทษที่รุนเเรงพอๆกับเจตนาฆ่า

นพ.ธนะพงศ์ ยกตัวอย่างประเทศญี่ปุ่น ก่อนหน้านี้ประสบปัญหาผู้ขับขี่มีพฤติกรรมเสี่ยงที่เป็นอันตราย เช่น ดื่มหรือเมาขับ ขับฝ่าสัญญาณไฟ จนเกิดกระเเสสังคมเเละเสนอใหมีการเเก้ไขกฎหมาย เพื่อเเยกคำว่า “ประมาท” หรือ “เจตนา” (negligent or crime of intent)

ญี่ปุ่นมองว่า ถ้ายังคงตามกฎหมายเดิม พฤติกรรมเหล่านี้จะถูกระบุว่าเป็นความประมาท มีบทลงโทษจำคุกสูงสุด 5 ปีปรับไม่เกิน 5 แสนเยน แต่ถ้าชี้ว่าเป็น “ขับรถอันตราย” (Dangerous Driving Resulting in Deaths and Injuries) หรือ crime of intent โทษจะสูงถึง 20 ปีถ้ามีการเสียชีวิต

ทั้งนี้กรณีที่ถือว่าเป็นการ “ขับรถอันตราย” ได้เเก่ 1.ขับขี่ที่ไม่สามารถควบคุมได้ด้วยความเร็วสูง 2.ขับแซงอย่างน่ากลัว หรือขับรถจี้กดดันคันหน้า 3.การขับขี่ที่ ได้รับผลกระทบจากแอลกอฮอล์และยา 4.ไม่มีทักษะการขับขี่ 5.ฝ่าสัญญาณไฟแดง

“ภายหลังจากประเทศญี่ปุ่นปรับแก้กฎหมายเมื่อ ค.ศ. 2001 พบว่า ความสูญเสียจากอุบัติเหตุทางถนน โดยเฉพาะจากเมาแล้วขับ จากปี ค.ศ. 2001-2010 ลดลงจาก 25,400 ราย เหลือเพียง 5,553 ราย หรือลดลงถึง 78.1% ส่วนจำนวนผู้เสียชีวิตจากการเมาแล้วขับก็ลดลงจาก 1,191 ราย เหลือเพียง 287 ราย หรือลดลงถึง 75.9%”

กฎหมายเมาแล้วขับต้องบังคับใช้อย่างจริงจัง

ในความรับรู้ของสังคม หากพบปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเกินกว่า 50 มิลลิกรัมเปอร์เซนต์ ตามกฎหมายถือว่าเมา และหากขับรถขณะมึนเมา แม้จะยังไม่เกิดความเสียหายต่อผู้ใดก็ถือว่ามีความผิดตามกฎหมายเช่นกัน มีโทษสูงสุดจำคุก 1 ปี ปรับสูงสุด 20,000 บาท และถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่อย่างน้อย 6 เดือน แต่ถ้าหากเมาสุราแล้วขับรถจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียชีวิต ต้องรับโทษจำคุกตั้งแต่ 3-10 ปี และปรับตั้งแต่ 60,000-200,000 บาท รวมถึงต้องถูกเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ด้วย

นพ.แท้จริง ศิริพานิช เลขาธิการมูลนิธิเมาไม่ขับ เคยระบุว่า กฎหมายไทยเบามาก เมาแล้วขับยังถูกตัดสินว่าเป็นการกระทำโดยประมาท ทั้งที่ปัจจุบันสังคมไทยตื่นตัวกับปัญหาเมาแล้วขับมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าว

“ที่ผ่านมาบ้านเราถ้าเมาแล้วขับรถชนคนตาย ศาลจะตัดสินว่าเป็นการกระทำโดยประมาท ประมาทในที่นี้หมายถึงไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้เจตนา เหมือนรถเบรคแตก ฝนตกถนนลื่นควบคุมรถไม่ได้แล้วชนคนตาย กฎหมายไทยลงโทษเบามาก แถมยังไม่ได้ถูกบังคับใช้อย่างเต็มที่ เกิดเหตุทีไรก็แค่ปรับเงิน ชดใช้ค่าเสียหาย รอลงอาญา คุมประพฤติ แต่ไม่ต้องติดคุก เพราะถือว่าเป็นการกระทำโดยประมาท คนเลยไม่เข็ดหลาบ ไม่เกรงกลัว แต่ในต่างประเทศ ถ้ากินเหล้าเมาแล้วไปขับรถชนคนตาย จะถือว่าคนพวกนี้เป็นอาชญากร เป็นอาชญากรรมที่กระทำโดยเจตนาจนทำให้ผู้อื่นเสียชีวิต เพราะรู้ทั้งรู้อยู่แล้วว่าการดื่มเหล้าเมาแล้วขับรถมันมีโอกาสเกิดอุบัติเหตุมากกว่าปกติ ดังนั้นจึงสมควรที่จะได้รับโทษหนักกว่าการกระทำโดยประมาท”

เลขาธิการมูลนิธิเมาไม่ขับ เสนอแนะว่า สิ่งที่รัฐบาลทำได้ทันทีคือ บังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่อย่างเต็มที่ เด็ดขาดจริงจัง โดยไม่จำเป็นต้องปรับแก้ หรือเสนอกฎหมายใหม่ด้วยซ้ำ

“ต้องใช้ยาแรง เริ่มตั้งแต่ให้มีการตรวจวัดแอลกอฮอล์ทุกครั้งที่เกิดอุบัติเหตุขึ้นบนท้องถนนโดยไม่มีข้อยกเว้น ลงโทษจำคุกผู้กระทำผิดโดยไม่รอลงอาญา รับรองคนจะเกรงกลัวไม่กล้าคิดดื่มแล้วขับ ถ้าทำตรงนี้ได้จะช่วยลดปัญหาเมาแล้วขับชนคนตายไปโดยอัตโนมัติ ขณะเดียวกันสื่อมวลชนหรือองค์กรต่างๆต้องรณรงค์ควบคู่กันไปด้วย เช่น เก็บสถิติผู้กระทำผิดที่ถูกลงโทษทุกจังหวัดทั่วประเทศนำเสนอเป็นตัวอย่างแก่ประชาชนได้ตระหนัก ทั้งหมดนี้รัฐบาลสามารถทำได้ทันที โดยไม่ต้องเสนอกฎหมายใหม่ ไม่ต้องเสียงบประมาณเพิ่ม แค่บังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่อย่างเด็ดขาดจริงจัง ไม่มียกเว้น ประกาศนำร่องไปเลย 6 เดือน ได้ผลแน่”

5 ข้อเสนอลดความสูญเสียบนถนน

นพ.ธนะพงศ์ ผู้จัดการศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน บอกว่า ความสูญเสียในเหตุการณ์ล่าสุด นอกจากจะส่งผลให้เกิดกระบวนการดำเนินคดีที่บริสุทธิ์ ยุติธรรม เพื่อเยียวยาครอบครัวหรือญาติของเหยื่อผู้เสียชีวิตทั้งสองเเล้ว สิ่งสำคัญอีกประการสำหรับคนในสังคมคือ ควรให้มีการยกระดับมาตรฐานกระบวนการยุติธรรม

นพ.ธนะพงศ์ เสนอแนวทาง 5 ข้อดังนี้

1) สำนักงานตำรวจเเห่งชาติต้องกำหนดให้มีระเบียบปฎิบัติพื้นฐาน สำหรับพนักงานสอบสวน ที่จะต้องรวบรวมหลักฐานประกอบการดำเนินคดีอุบัติเหตุจราจรที่รวดเร็ว รัดกุมเเละเป็นมาตราฐานเท่าเทียมกันในทุกคดี โดยเฉพาะ การตรวจวัดระดับระดับแอลกอฮอล์เเละสารเสพติด ผู้ขับขี่ทั้งสองฝ่ายทันทีในกรณีอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตหรือบาดเจ็บสาหัส การไม่เคลื่อนย้ายเเละเก็บรวบรวมหลักฐานสำคัญ ณ จุดเกิดเหตุอย่างครอบคลุม ฯลฯ

2) ทบทวนและแก้ไข พรบ.จราจรทางบกฯ โดยกำหนดให้มีการระบุพฤติกรรม “การขับขี่รถที่อันตราย” เเยกออกจาก “ขับรถโดยประมาท” ให้ชัดเจน เช่นเดียวกับสากล พร้อมทั้งมีบทลงโทษที่รุนเเรงกว่า คดีขับรถโดยประมาท เพื่อป้องปรามผู้ขับขี่ที่ยังคงมีพฤตกรรมขับรถอันตราย เพราะนักขับกลุ่มนี้ ประเมินว่าเมื่อเกิดเหตุ บทลงโทษก็เพียงแค่ขับรถประมาท 

3) เร่งพัฒนาระบบข้อมูลประวัติความผิดซ้ำ ทั้งประวัติคดีจราจร และประวัติการถูกจับปรับความผิดจราจรต่างๆ เพื่อนำมาประกอบการพิจารณาดำเนินคดี เพิ่มบทลงโทษให้รุนเเรงขึ้นตามลำดับขั้น เพราะพฤติกรรมเสี่ยงในการขับรถโดยประมาทมักจะพบว่าไม่ใช่การกระทำความผิดครั้งเเรก

4) เพิ่มมาตรการตรวจขับผู้ขับขี่ที่มีพฤติกรรมขับรถอันตรายบนท้องถนน ให้สามารถป้องปรามผู้กระทำความผิด  เช่น กรณีขับรถเร็วอันตราย ถ้ามีด่านตรวจจับความเร็ว ก็ต้องช่วยสกัด

5) ส่งเสริมให้เกิดบรรทัดฐานองคก์รและสังคม (Norm) ที่จะไม่ยอมให้มีพฤติกรรมขับรถที่อันตราย เเละส่งเสริมให้ผู้ใช้รถใช้ถนน ช่วยเฝ้าระวังเเละเเจ้งเหตุผ่านช่องทางต่างๆ เมื่อพบผู้ขับขี่อันตรายบนถนน หรือหน่วยงานองค์กรที่มีบุคลากรกระทำความผิดจากการขับขี่อันตราย ก็ควรจะมีมาตราการองค์กร เช่น บทลงโทษเสริมอีกทางหนึ่ง เช่น กรณีเมาเเล้วขับที่ญี่ปุ่น องค์กรต้นสังกัดจะมีบทลงโทษถึงให้ออกจากงาน

“ถ้าอยากให้ความสูญเสียหมดไปจากท้องถนน สังคมต้องช่วยกันผลักดันกฎหมายเเละการบังคับใช้กฎหมายที่ได้มาตรฐานเเละเป็นธรรม ควบคู่ไปกับการสร้างบรรทัดฐานของสังคมที่จะไม่ยอมให้มีผู้ขับขี่ที่อันตรายมาอยู่บนท้องถนนแ ละสร้างความสูญเสียให้กับใครๆในสังคมของเรา” 

การใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด ถือเป็นมาตรการหนึ่งในการลดอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบนท้องถนน ขณะเดียวกันยังสามารถยืนยันความเที่ยงตรงของกระบวนการยุติธรรมอีกด้วย

 

ชำเเหละ ข้อบกพร่องของ “แอร์พอร์ต เรล ลิงก์”

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

21 มีนาคม 2559 เวลา 14:03 …. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/422647

ชำเเหละ ข้อบกพร่องของ "แอร์พอร์ต เรล ลิงก์"

ดร.ประมวล สุธีจารุวัฒน เผยกรณีข้อบกพร่องของ SARL “แอร์พอร์ต เรล ลิงก์”

ดร.ประมวล สุธีจารุวัฒน อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระบุผ่านเฟซบุ๊ก  “Assistant Professor Pramual Suteecharuwat, Ph.D.” กรณีความบกพร่องของรถไฟฟ้า “แอร์พอร์ต เรล ลิงก์” (Airport Rail Link) เมื่อเช้าวันนี้ 21 มี.ค.

ดร.ประมวล กล่าวว่า กรณีข้อบกพร่องของ SARL (Suvarnabhumi Airport Rail Link) ในเช้าวันนี้ มีข้อพิจารณาที่ต้องทำความเข้าใจ และคิดต่อไปยาวๆ เพื่ออนาคต 8-9 ประเด็น

1. ภายใต้เงื่อนไขที่กระบวนการบริหารจัดการงานซ่อมบำรุงของ SARL ที่แตกต่างไปจากโครงการ BTS และ MRT คือ ทาง SARL พยายามจะบริหารกิจกรรมการซ่อมบำรุงด้วยตัวเอง (ไม่ได้ outsource ให้กับเอกชน อย่างที่ BTS และ MRT จ้างบริษัท Siemens เป็นผู้ดำเนินการ)

“สิ่งที่ SARL ประสบปัญหาและเป็นอุปสรรคหลักจนส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการงานซ่อมบำรุงคือ ไม่สามารถจัดหาอะไหล่ได้ทันตามเวลา อันเนื่องจากกระบวนการจัดซื้อที่ผูกกับระเบียบของกระทรวงการคลัง และต้องผ่านการพิจารณาจากบอร์ดบริหาร 2 บอร์ด คือ บอร์ดของ SARL เอง (บริษัท รถไฟฟ้า รฟท จำกัด หรือ รฟฟท.) และบอร์ดของ รฟท.

แปลว่า ปัญหาใหญ่สุดของ SARL แท้ที่จริงไม่ใช่แค่เรื่องเหตุสุดวิสัยอย่างที่เกิด แต่เป็นเรื่องวิธีบริหารจัดการ และ business model ที่จะต้องได้รับการแก้ไขผ่านการปฏิรูปองค์กร”

ถ้าไม่มีใครทำอะไร อีกไม่นานปัญหาแบบวันนี้ก็จะวนกลับมาอีก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

2. กระบวนการซ่อมบำรุงโดยพนักงานของ รฟฟท. ได้ผ่านการเรียนรู้มาแล้วนับตั้งแต่เปิดดำเนินการในเดือนสิงหาคม พ.ศ.2553 จวบจนถึงปัจจุบัน ก็ให้บริการมาแล้ว 5-6 ปี ในระหว่างนี้ก็ผ่านวิกฤติมาแล้วหลายครั้ง เรียกได้ว่าพนักงานซ๋อมบำรุงของ รฟฟท. ได้ใช้เวลาสั่งสมประสบการณ์มาพอสมควร และมีขีดความสามารถที่รับมือได้

ทว่าปัญหาอันเกิดจากการขาดแคลนอะไหล่ จนไม่สามารถดำเนินการซ่อมบำรุงได้ตามรอบเวลาที่ควรกระทำ น่าจะเป็นต้นเหตุหลักที่นำไปสู่สารพัดปัญหาที่คล้ายเป็นระเบิดเวลาของ SARL

ความไร้ประสิทธิภาพนี้ กำลังเริ่มสั่นคลอนตัว รฟฟท. เอง เมื่อพนักงานในแผนกงานซ่อมบำรุงส่วนหนึ่งเริ่มย้ายตัวเองไปอยู่บริษัทอื่นๆ ขีดความสามารถในทีมบริหารจัดการงานซ่อมบำรุงก็กำลังจะเริ่มมีปัญหาในไม่ช้า
และเรื่องนี้จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่จะผูกรวมไปกับเรื่องการขาดแคลนอะไหล่เพื่อการซ่อมบำรุงอย่างแน่นอน

3. วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ.2557 ผมและทีมงานวิจัยที่จุฬาฯ ได้เคยออกมาตั้งโต๊ะแถลงข่าวในนามจุฬาฯ เรื่องความปลอดภัยของระบบ SARL ซึ่งในขณะนั้นวิ่งใช้งานไปแล้วราวๆ 1.3 ล้านกิโลเมตร (ควรทราบว่า ตามคู่มืองานซ่อมบำรุงระบุว่าระบบ SARL จะต้องถูกนำเข้าสู่กระบวนการซ๋อมบำรุงหนัก หรือ overhaul เมื่อวิ่งใช้งานครบ 1.2 ล้านกิโลเมตร บวกไม่เกิน 10% แล้วแต่สภาพการใช้งาน) นั่นหมายความว่า ในขณะเวลานั้น SARL ถึงวาระต้องซ่อมบำรุงใหญ่แล้ว แต่เท่าที่ผมทราบ จวบจนถึงปัจจุบัน SARL วิ่งมาแล้ว 1.6-1.7 ล้านกิโลเมตร โดยที่ยังไม่ผ่านการซ่อมบำรุงหนัก!

ถามว่า แล้วทำไมไม่ดำเนินการซ่อมบำรุงหนัก?

ตอบได้ว่า ปัญหาเริ่มต้นที่การไม่มีอะไหล่ ตามมาด้วยความพยายามของบอร์ดบริหารตั้งแต่ชุดเก่า (ก่อนการปฏิวัติ) และบอร์ดชุดปัจจุบัน ต่างพยายามจะว่าจ้างบริษัทเอกชนรายอื่น ให้มารับผิดชอบกิจกรรมการซ่อมบำรุง แทนการบริหารจัดการด้วยพนักงานของ รฟฟท เอง ซึ่งในกรณีนี้ โดยส่วนตัว ผมเห็นว่าเป็นการแก้ปัญหาไม่ตรงจุดนะครับ
(ข้อมูลน่าสนใจ และต้องสนใจเป็นพิเศษ คือ ณ วันนี้ เจ้าของเทคโนโลยีอย่าง Siemens เองก็ไม่กล้ารับงานซ่อมบำรุง SARL ในขณะนี้นะครับ เพราะสภาพรถ “บอบช้ำ” เกินกว่าบริษัทจะเสี่ยงรับผิดชอบไหว ยกเว้นว่าเงินหนาพอๆ กับซื้อขบวนรถไฟฟ้าใหม่กันเลยทีเดียว)

ล่าสุด ทราบว่าปัจจุบัน รฟฟท. กำลังอยู่ในระหว่างร่างสัญญาเพื่อว่าจ้างเอกชนรายหนึ่งมารับงาน ซึ่งผมไม่ทราบว่าจะสามารถเริ่มงานได้เมื่อไหร่

สรุปเลยนะครับ สถานะ SARL ตอนนี้ พูดหยาบๆ แบบไม่เกรงใจใคร คือ วิกฤติ และไม่มีใครรับรองความปลอดภัยได้นะครับ

4. ในระยะสั้น ระหว่างที่ รฟฟท. กำลังมีปัญหาการจัดการงานซ่อมบำรุง สิ่งที่ต้องเตรียมการเพื่อรองรับเหตุฉุกเฉิน และเหตุเมื่อเช้าได้พิสูจน์ด้วยตัวมันเองว่า รฟฟท. take action หรือตอบสนองกับเหตุฉุกเฉินช้าเกินไป คือ ต้องเตรียมมาตรการฉุกเฉินเพื่อรองกับเหตุไม่พึงประสงค์ให้เร็วกว่านี้

หากอะไหล่ไม่มี ซ่อมไม่ 100% ก็ต้อง response กับปัญหาเร็วกว่านี้ครับ

5. SARL มีขบวนรถที่ซื้อมาใช้งานครั้งแรก เป็นรถแบบ Express 4 ขบวน และรถแบบ City Line 5 ขบวน ใช้ๆ ไป ก็จอดเสีย 1 ขบวน เพื่อถอดอะไหล่มาซ่อมให้กับ 8 ขบวนที่เหลือ แปลว่าจริงๆ ก็วิ่งได้แค่ 8 ขบวน

ปลายปี 2558 ที่ผ่านมา ทาง รฟฟท. ได้ยุติการให้บริการรถไฟด่วน Express เนื่องเพราะหลายเหตุผล ส่วนหนึ่งก็มาจากปัญหาการซ่อมบำรุง ทำให้มีการดัดแปลงสภาพรถไฟ Express มาให้บริการแบบ City Line

เท่าที่ผมทราบ ขณะนี้จอดเสียไปแล้ว 2 ขบวน วิ่งได้ 7 ขบวน แต่เอาเข้าจริงๆ ก็มีรถวิ่งได้แน่ๆ 5-6 ขบวน ด้วยสภาพความพร้อม 60-70%

6. ผมยังยืนยันคำพูดเดิมที่เคยพูดไว้เมื่อเดือนสิงหาคม 2557 ว่า ระบบตรวจสอบความพร้อมของ SARL จะไม่ยอมให้รถที่มีปัญหาออกไปวิ่ง แต่การไม่ผ่านการซ่อมบำรุงหนัก ทะลุไปถึง 1.6-1.7 ล้านกิโลเมตร ย่อมหมายถึง “ทุกอย่างกำลังดำเนินไปภายใต้ความไม่แน่นอน” ไม่มีใครรับรองผลได้นะครับ

7. เหตุสุดวิสัยร้ายแรงอาจจะเกิดได้จากความบกพร่องของสภาพราง (แบบเดียวกับกรณี BTS แต่ที่น่ากลัวกว่า คือ SARL ไม่ได้ผ่านกระบวนการตรวจสอบแบบเดียวกับที่ BTS ทำ) และการตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินช้ากว่าที่ควรจะเป็น เช่น การปล่อยให้ผู้โดยสารติดอยู่ในรถนานกว่า 30 นาที โดยไม่มีการช่วยระบายอากาศ อาจส่งผลเสียรุนแรง และเหตุวันนี้คือสัญญาณเตือนที่ต้องระวัง

8. ปัญหาของ SARL ดูผิวเผินเป็นเรื่องการซ่อมบำรุง แต่ถ้ามองลึกๆ มองยาวๆ นี่คือเรื่องโครงสร้างองค์กร เรื่องการบริหารจัดการ เรื่องยุทธศาสตร์ ไล่เรียงไปจนถึงเรื่องความไม่พร้อมของไทยเอง ในการจะรับมือกับระบบขนส่งระบบรางที่จะมีขนาดใหญ่ขึ้นๆ

เรื่องแค่นี้ปัจจุบันยังแก้ไม่ได้ แล้วเรื่องในอนาคตจะแก้กันได้อย่างไร

9. SARL อยู่ในสภาพวิกฤติ เวลาได้พิสูจน์ด้วยตัวมันเองแล้วว่า เงื่อนไขการบริหารจัดการในปัจจุบัน ไม่ทำให้ทั้ง รฟฟท. + รฟท. สามารถทำอะไรได้ (ถ้าทำได้ คงทำไปนานแล้ว)

นี่คือเวลาที่ทางรัฐบาล จะต้องดำเนินการอะไรบางอย่าง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

 

“แพงแค่ไหนก็ซื้อ” เศรษฐีไทยเงินหนาไม่ระคายพิษเศรษฐกิจ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

20 มีนาคม 2559 เวลา 17:45 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/422534

"แพงแค่ไหนก็ซื้อ" เศรษฐีไทยเงินหนาไม่ระคายพิษเศรษฐกิจ

โดย…ทีมข่าวโพสต์ทูเดย์

ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจที่ซึมเซาเหงาหงอย นักธุรกิจน้อยใหญ่ต่างถอดใจกับกำลังซื้อที่หดตัวอย่างรุนแรงจนเข็นไม่ขึ้นจากสภาวะเศรษฐกิจโลกที่ซบเซาไม่ฟื้นตัว การส่งออกติดลบมา 2-3 ปี การลงทุนที่ชะงักงัน มนุษย์เงินเดือนเริ่มฝืดเคืองในรายจ่าย

แต่ดูเหมือนบรรดาเศรษฐีผู้มีรายได้สูงในประเทศไทยกลับมิระคายผิวแม้แต่น้อย ตลาดรถหรู นาฬิกาปาเต๊ะ ฟิลลิป กระเป๋าหรู ยันบ้านราคา 50-100 ล้านบาท กลับขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ปรากฏการณ์สั่งซื้อรถเฟอร์รารี รุ่น La Ferrari สีเหลือง ติดธงชาติไทย บนคอนโซล ที่เป็นลิมิเต็ด เอดิชั่น ราคา 140 ล้านบาท จากปกติแค่คันละ 25-50 ล้านบาท คันนี้ถือว่าแพงที่สุด ในเมืองไทยเคยมีของ “รองผู้กำกับบูน” พ.ต.ท.อภิเนสภ์ พรพิบูลย์ ประธานชมรม Ferrari Owners Club เศรษฐีคนดังทายาทเครื่องใช้ไฟฟ้ารายใหญ่ในเมืองไทย ได้เรียกเสียงครางฮือกันในหมู่คนชอบความเร็ว และโลกโซเชียลมีเดีย

ว่ากันว่า รถเฟอร์รารีรุ่นนี้เป็นที่ต้องการของเศรษฐีทั่วโลก ผลิตขึ้นมาเพียงแค่ 499 คันเท่านั้น และมิใช่ใครจะมีเงินหนาแล้วจะซื้อได้ เพราะต้องจองและรอเวลาในการประกอบรถร่วม 2 ปี

ที่สำคัญทางบริษัทผู้ผลิตในอิตาลีทำการคัดสรรลูกค้าชนิดว่าต้องเป็นแฟนคลับเฟอร์รารีอย่างเหนียวแน่น เพราะมีการกำหนดคุณสมบัติว่าต้องเป็นผู้ครอบครองรถเฟอร์รารีอยู่ในบัญชีอย่างน้อย 4-5 คัน จึงจะมีสิทธิสั่งซื้อ เรียกได้ว่ามีเงินอย่างเดียวก็ซื้อไม่ได้ ใจต้องรักจริงๆ

ราคา 140 ล้านบาทนั้นคือราคาขาย แต่เมื่อนำเข้ามาในเมืองไทยต้องเสียภาษีอีกก้อนโตรวมแล้วไม่ต่ำกว่า 200 ล้านบาท

วันเดียวกับที่เฟอร์รารีที่แพงสุดเข้ามาในเมืองไทย เสี่ยไก่ อรรควุฒิ สุวรรณประกร สามีของ “หน่อง อรุโณชา” เจ้าของละครกำไลมาศที่ชาวบ้านติด “จุ๋ย-วรัทยา และเจนี่” กันงอมแงม ก็สั่งซื้อรถ Porsche สีส้มสวยสดออกไปให้กำไรชีวิต ในราคากว่า 30 ล้านบาท

ข้อมูลของ นันทมาลี ภิรมย์ภักดี กรรมการผู้จัดการ บริษัท คาวาลลิโน มอเตอร์ ระบุชัดว่าเศรษฐีไทยใจถึงคือในปี 2558 ยอดขายรถเฟอร์รารีในเมืองไทยโตขึ้นมา 5 เท่าตัว และนับตั้งแต่ต้นปี 2559 เป็นต้นมา มีการทยอยส่งมอบรถให้กับลูกค้าเฉลี่ยสัปดาห์ละ 2-3 คัน จนจำนวนรถเฟอร์รารีที่มีในตลาดขณะนี้ร่วม 400 คันเข้าไปแล้ว

ด้าน พรศริน เมธีวัชรานนท์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท เอ็มไพร์ มอเตอร์ สปอร์ต ผู้นำเข้าและตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ มาเซราติ อย่างเป็นทางการแต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย กล่าวว่า ประเทศไทยถือเป็นหนึ่งในประเทศที่เมื่อมีรถยนต์รุ่นพิเศษเปิดตัวออกสู่ตลาดโลก จะต้องมีลูกค้าในประเทศไทยเป็นเจ้าของรถยนต์รุ่นพิเศษคันนั้น ไม่ว่าจะมีราคาสูงเพียงใด

ตัวอย่างล่าสุด ท่ามกลางสภาวะเศรษฐกิจที่ชะลอตัวต่อเนื่องตั้งแต่ปีที่ผ่านมา มาเซราติได้เปิดตัวรุ่นลิมิเต็ด เอดิชั่น เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปี ของมาเซราติ ซึ่งมีผลิตจำนวนเพียง 100 คันทั่วโลก และหนึ่งในจำนวนนั้นมีอยู่ในประเทศไทยซึ่งมีราคาอยู่ที่ราว 30 ล้านบาท

อย่างไรก็ตาม เหตุผลหนึ่งที่ลูกค้าในประเทศไทยสนใจเป็นเจ้าของรถยนต์ราคาแพง ท่ามกลางสภาวะเศรษฐกิจ มาจากความต้องการเป็นเจ้าของรถยนต์ที่มีความเป็นที่สุด หรือความเป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น ซึ่งลูกค้าระดับนี้ไม่มีผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจแต่อย่างใด การตัดสินใจซื้อมาจากเหตุผลทางอารมณ์ รสนิยมเท่านั้น

ไม่เฉพาะรถหรูเท่านั้นที่เติบโต ผู้จำหน่ายรถเบนซ์ทั้งตลาดเกรย์มาร์เก็ต และตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการต่างระบุเป็นเสียงเดียวกันว่า ตลาดรถเบนซ์ยังไปได้ดี ปีที่ผ่านมายอดจัดไฟแนนซ์ของบริษัท เมอร์เซเดส-เบนซ์ ลีสซิ่ง (ประเทศไทย) แตะที่ระดับ 3 หมื่นล้านบาท

นี่ไม่นับลูกค้าที่ซื้อเงินสด ซึ่งปกติยอดขายรถเบนซ์ 100 คัน จะเป็นการซื้อเงินสดถึง 30% ไฟแนนซ์ 70%

เศรษฐีเงินหนาไม่ระคายพิษเศรษฐกิจจริงๆ

อัญรัตน์ พรประกฤต ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ยูบิลลี่ เอ็นเตอร์ไพรส์ ผู้ดำเนินธุรกิจเครื่องประดับเพชรยูบิลลี่ กล่าวว่า ในภาวะเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว อาจจะกระทบต่ออารมณ์การซื้อสินค้าของกลุ่มลูกค้าระดับบนบ้างแต่ไม่มากนัก เพราะเป็นกลุ่มที่มีกำลังการซื้อสูง สำหรับเหตุผลที่กลุ่มดังกล่าวยังพร้อมจับจ่ายซื้อเครื่องประดับเพชร เพราะเพชรเป็นเครื่องประดับสำหรับผู้หญิงที่คู่กัน การซื้อสินค้าในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เกิดจากอารมณ์ต้องการตอบสนองด้านความสวยงาม หรือต้องการเสริมบุคลิก บ่งบอกถึงสถานะทางสังคม

นอกจากนี้ สิ่งสำคัญ เพชรเป็นสินค้าที่มูลค่าเพิ่มขึ้นทุกวัน หากเทียบกับราคาน้ำมันยังขึ้นๆ ลงๆ สำหรับเพชรมีมูลค่าสูงขึ้นอยู่กับสี คุณภาพ และกะรัต บางรุ่นอาจมีมูลค่า 10-15% แต่โดยเฉลี่ยแล้วราคาเพชรจะปรับเพิ่มขึ้น 5% ซึ่งกลุ่มคนที่มีฐานะส่วนใหญ่จะซื้อเครื่องประดับเพชรเพื่อเก็บเป็นมรดกตกทอดให้กับตระกูลมากกว่าจะซื้อเพื่อการลงทุน

สำหรับราคาเพชรที่นิยมซื้ออยู่ในระดับ 2-3 แสนบาท ซึ่งคนกลุ่มนี้เป็นฐานลูกค้าของบริษัทในสัดส่วน 10% โดยมากเป็นเจ้าของกิจการขนาดกลางและเล็ก รวมทั้งเป็นผู้บริหารระดับสูง

ในส่วนของกลุ่มสินค้าแฟชั่นแบรนด์เนม เสื้อผ้า กระเป๋า นาฬิกา ชลวิทย์ สุขอุดม ผู้อำนวยการฝ่ายกิจกรรมการตลาดผลิตภัณฑ์สิงห์ไลฟ์ บริษัท สิงห์ คอร์เปอเรชั่น ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายเสื้อผ้าแบรนด์สิงห์ไลฟ์ กล่าวว่า กลุ่มคนรวยมีอำนาจการซื้อสินค้าสูง และการซื้อสินค้าไม่ได้คำนึงถึงราคาเป็นปัจจัยหลัก แต่การซื้อสินค้ากระเป๋า เสื้อผ้า นาฬิกา เพื่อตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ การใช้สินค้าแบรนด์เนมเพื่อต้องการเสริมฐานะทางสังคม และขณะเดียวกันก็ต้องการเป็นผู้นำทางสังคม นำแฟชั่นให้คนทั่วไปมองหรืออยากจะทำตาม แต่ขณะเดียวกันการซื้อสินค้าแบรนด์มีคุณค่าทางด้านจิตใจ

ธนพงษ์ จิราพาณิชกุล ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ธนจิรา รีเทล คอร์ปอเรชั่น ผู้นำเข้าและจัดจำหน่ายสินค้าไลฟ์สไตล์ กล่าวว่า กลุ่มเศรษฐีหรือผู้ที่มีกำลังซื้อสูงไม่ได้มีการใช้ชีวิตที่อิงกับสภาวะเศรษฐกิจ ดังนั้นความพร้อมที่จะบริโภคสินค้าราคาสูงนั้นมีได้ทุกเมื่อ ส่วนอารมณ์การซื้อสินค้าอาจถูกกระตุ้นจากคอลเลกชั่นใหม่ที่แต่ละแบรนด์เปิดขายตามซีซั่นนัล หรือออกสินค้ารุ่นลิมิเต็ด เอดิชั่น ทำให้เห็นแล้วอยากได้ อยากใช้ก่อนคนอื่นๆ ขณะที่การซื้อเพราะฟังก์ชันนัลเกิดขึ้นจากความจำเป็นที่จะต้องมีสินค้า อาทิ ต้องเดินทางไปต่างประเทศ อย่างเช่น โค้ต กระเป๋าเดินทาง

สำหรับสินค้าขนาดใหญ่ไม่ว่าจะเป็นบ้าน-คอนโดมิเนียมระดับลักซ์ชัวรี่ หรือรถหรูระดับซูเปอร์คาร์ ก็ยังคงเป็นที่นิยมของเศรษฐีกระเป๋าหนักอย่างไม่เสื่อมคลาย นอกจากจะเป็นสินค้าสำหรับประดับบารมี เพื่อแสดงสถานะ และรสนิยมของผู้เป็นเจ้าของแล้ว ปัจจุบันบ้านหรือคอนโดมิเนียมในทำเลที่หาซื้อไม่ได้ง่ายๆ อย่างเช่น ทำเลกลางเมืองย่านหลังสวน เพลินจิต ซึ่งมีที่ดินกรรมสิทธิ์เหลือน้อยมาก หากใครเป็นเจ้าของย่อมแสดงถึงความพิเศษเหนือใคร ขณะเดียวกันยังเป็นสินทรัพย์ที่มีมูลค่าเพิ่มสูงขึ้นมากในอนาคต ดังนั้นบ้าน คอนโดมิเนียมหรู จึงมีสถานะของสินทรัพย์เพื่อการลงทุน หรือเป็นมรดกสำหรับลูกหลานด้วย

“ปัจจุบัน เศรษฐีคนมีเงินที่มีบ้านหลังใหญ่ๆ เปลี่ยนพฤติกรรมมาซื้อคอนโดมิเนียมระดับลักซ์ชัวรี่ มากขึ้น ด้วยเหตุผลหลายประการ เช่น ซื้อไว้เป็นสินทรัพย์เพื่อการลงทุน เพราะคอนโดมิเนียมในเมืองโดยเฉพาะทำเลที่เป็นศูนย์กลางธุรกิจซึ่งหาที่ดินพัฒนายาก แม้ราคาซื้อขายจะสูง แต่มูลค่าในอนาคตก็จะยิ่งสูงขึ้นเช่นกัน ขณะเดียวกันยังเป็นที่พักที่สะดวกในการเดินทาง

นอกจากจะเก็บไว้ลงทุนแล้ว ยังใช้ประโยชน์อื่นๆ เช่น สำหรับเป็นที่จอดรถในเมือง หรือเอาไว้เปลี่ยนเสื้อผ้าเวลาออกงาน เป็นต้น ทำให้เศรษฐีนักลงทุนบางคนซื้อคอนโดไว้ลงทุนและเก็บเป็นทรัพย์สินนับร้อยห้อง” แหล่งข่าวในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เปิดเผย

เช่นเดียวกับรถหรู ที่นอกจากจะซื้อจากความชอบส่วนตัวแล้ว ยังเป็นการซื้อเพื่อบ่งบอกถึงความพิเศษของผู้เป็นเจ้าของ เป็นการซื้อเพื่อสะสมของที่ตัวเองรัก เช่น เป็นรถรุ่นลิมิเต็ดที่มีไม่กี่คันบนโลก

นี่คือรสนิยมของเศรษฐีไทย

เศรษฐกิจมิเกี่ยว ช็อปเพราะชอบ

เศรษฐกิจที่ถดถอยทำให้กำลังซื้อหดหาย เพราะคนต้องละเอียดรอบคอบในเรื่องรายจ่าย เพราะรายได้มีเท่าเดิม หรือมีแต่ลด ของกลับแพงขึ้น แต่ก็มีคนกลุ่มหนึ่งที่เรื่องเศรษฐกิจไม่มีผลต่อกำลังซื้อของพวกเขาทั้งหลาย นั่นคือบรรดาไฮโซและเซเลบริตี้ต่างๆ

พวกเขาช็อปเพราะชอบและเป็นวิถีชีวิต หรือไลฟ์สไตล์ที่เป็นปกติในชีวิตประจำวัน ในการใช้ของแบรนด์เนม รวมถึงของเล่นคนรวยที่สะสมต่างๆ ปัจจัยที่ทำให้ช็อปลดลงไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นเรื่องอื่น เช่น ยังไม่มีของที่ถูกใจหรือต้องการ แต่ถ้ามีหรือมาเมื่อไรพร้อมที่จะทุ่มซื้อมาไว้ในครอบครองทันที

เจนนิส (โสภณพนิช) ยังพิชิต สปากูรูชื่อดังของเมืองไทยและลูกสะใภ้คนสวยของคุณหญิงชดช้อย โสภณพนิช กล่าวว่า โดยส่วนตัวเธอชอบช็อปปิ้งอยู่แล้ว แต่จะเลือกซื้อแบรนด์หรูเฉพาะของใช้บางอย่างเท่านั้น

สิ่งที่เธอพิถีพิถันในการเลือกซื้อและจะซื้อบ่อยมากเป็นพิเศษก็คือกระเป๋า เมื่อใดก็ตามที่มีโอกาสเดินทางไปยุโรปก็จะได้กระเป๋ากลับมาเกือบทุกครั้ง เซเลบริตี้คนดังไม่ได้มองว่ากระเป๋าของเธอเป็นของหรูหรา เนื่องจากจุดประสงค์ของการซื้อคือเพื่อใช้งาน

“แบรนด์ที่ต้องหิ้วกลับมามีอยู่ 3 แบรนด์ที่ชอบและเลือกซื้อบ่อยที่สุดคือ ชาแนล (Chanel) วาเลนติโน่ (Valentino) อีฟส์ แซงต์ โลรองต์(Yves Saint Laurent) เหตุผลที่ชอบและเลือกซื้อ อย่างแรกคือ แบรนด์มีความน่าเชื่อถือมายาวนาน ใช้แล้วราคาไม่ตก ส่วนการตัดสินใจซื้อคือดีไซน์ที่ออกแบบมาแล้วเหมาะกับบุคลิกและไลฟ์สไตล์ของเรา ถ้าพอใจก็ซื้อ เวลาเลือกก็เลยจะเลือกสีและดีไซน์ที่ได้ใช้งานบ่อย สามารถนำไปออกงานสังคมได้จริง ส่วนใหญ่ก็ราคาหลักแสน ยังไม่ได้ถึงราคาเป็นหลักล้านขนาดนั้น เพราะจุดประสงค์ของการซื้อของเราไม่ได้เพื่อการลงทุน แต่ซื้อเพื่อใช้งาน เพราะรู้สึกว่าถ้าซื้อเพื่อลงทุนคงไม่กล้าใช้กระเป๋า คงกลัวมันจะเก่าหรือสึกหรอ”

เมื่อถามว่าความถี่ในการซื้อกระเป๋าหรู เธอบอกว่า ก่อนจะมีลูกเธอเป็นคนหนึ่งที่กระหน่ำช็อปปิ้งมาก และซื้อกระเป๋าหลายแบบ หลายสี และเปลี่ยนสไตล์กระเป๋าไปเรื่อยๆ เพราะต้องออกงานสังคมค่อนข้างบ่อย แต่หลังจากเธอมีลูกแฝดทั้งสองคนแล้ว พฤติกรรมการช็อปปิ้งของเธอก็เปลี่ยนไป

“การตัดสินใจซื้อกระเป๋า ดีไซน์ยังจำเป็นอยู่ แต่เราจะเปลี่ยนจากใบเล็กๆ ก็เลือกใบใหญ่และเน้นฟังก์ชั่นการใช้งาน ลูกแฝดของใช้จะเยอะ ตอนนี้แทบไม่ได้ซื้อกระเป๋าใบเล็กเลย ส่วนการซื้อเสื้อผ้าอื่นๆ เมื่อก่อนมีเวลาก็เดินช็อปปิ้ง เจออะไรสวยก็ซื้อ แต่ตอนนี้จะช็อปปิ้งในอินสตาแกรมมากขึ้น เพราะเวลาออกไปข้างนอกน้อยลง” เจนนิส กล่าว

อีกมุม ไลฟ์สไตล์แบบผู้ชาย ต้องมองกันที่ของเล่นคนรวยสำหรับผู้ใหญ่ที่มีรสนิยมแตกต่างผิดแผกกันไปตามแต่ละคน แต่อย่างไรก็ตาม ของเหล่านั้นแม้หายากและแพงแค่ไหน ก็พร้อมที่จะหามาไว้ในครอบครอง แม้เศรษฐกิจเป็นเช่นไรก็ตาม ยิ่งเศรษฐกิจแย่ของเหล่านี้ก็มีคนปล่อยออกมาเยอะ และราคาก็ไม่สูงลิ่วเหมือนตอนเศรษฐกิจดี

วสุ สุรัติอันตรา กรรมการบริหาร บริษัท ปุริ กล่าวในมุมการช็อปปิ้งของคุณผู้ชาย ว่า ของเล่นสำหรับผู้ชายแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน บางคนชื่นชอบนาฬิกา หลายคนชอบรถยนต์ แต่โดยส่วนตัวเขาหลงใหลเสียงดนตรีและ
เสียงเพลงมาก การตัดสินใจเลือกซื้อของเล่นที่เลือกสะสมเป็นคอลเลกชั่น ก็คือเครื่องเสียงโบราณรุ่นลิมิเต็ด ซึ่งเป็นของที่ซื้อสะสมมาตั้งแต่สมัยมัธยม

วสุเสาะหาสิ่งที่เขาชอบมาจากทั่วมุมโลก ทั้งการประมูลแข่งกับนักสะสมผ่านเว็บไซต์ชื่อดัง หรือประกาศหาซื้อโดยไม่เกี่ยงราคาทั้งในไทยและต่างประเทศ โดยเฉพาะลำโพงขนาดเล็กที่ดีไซน์ ให้ใช้ในสตูดิโอของสำนักข่าวบีบีซี ประเทศอังกฤษ ซึ่งได้รับอนุญาตหลายแบรนด์ นำมาผลิตขายได้ในรหัส LS3/5A หนึ่งในนั้นคือแบรนด์โรเจอร์ (Rogers) และฮาร์เบ็ธ (Harbeth) ที่สาวกไฮไฟต้องการครอบครอง

“ลำโพงรหัสนี้ผลิตออกมาในยุค 80s มีความเที่ยงตรงของเสียง เวลาฟังเพลงจะเพราะมากเป็นพิเศษ ยิ่งเก่ายิ่งหายากยิ่งราคาแพง มูลค่าเพิ่มขึ้นเหมือนพระเครื่อง หลายรุ่นจะมีป้ายทอง มีหมายเลขการผลิตกำกับอยู่ หรือผลิตเพียง 50 คู่ในโลกเท่านั้น มีรุ่นหนึ่งที่ผมประมูลมาเมื่อ 7 ปีที่แล้ว ในเมืองไทยมีไม่เกิน 5 คู่ ตอนนั้นราคาหลักหมื่น แต่ตอนนี้มูลค่าเพิ่มเป็นหลายแสน ถ้ารวมมูลค่าของที่เราซื้อสะสมไว้ก็หลักล้านได้แล้วนะครับ ถ้าถามว่าเพราะอะไรผมจึงตัดสินใจซื้อ เพราะความชอบส่วนตัวอย่างเดียวเลยครับ สะสมจากการศึกษาคุณสมบัติ ประวัติความเป็นมาของแต่ละรุ่นก่อน ซื้อแล้วไม่เสียดายเลย ผมซื้อเพราะชอบและนำมาใช้งานเอง ไม่ได้คาดหวังว่าจะซื้อมาเพื่อเก็งกำไรหรือลงทุนเพื่ออนาคตเลย แม้ว่าของที่ซื้อมาจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปก็ตาม” วสุ กล่าว

จะเห็นได้ว่าพฤติกรรมในการซื้อของเศรษฐีขึ้นอยู่กับความชอบล้วนๆ สภาพเศรษฐกิจที่ซึมเซาเหงาหงอยมิได้ทำให้เศรษฐีไทยเหล่านี้รวยน้อยลง แม้ว่ารายได้อาจหายไปบ้างก็ตาม

ลองว่าชอบ แพงก็ซื้อ

สินค้าไฮเอนด์ ขายดีไม่มีวันตาย

แม้ภาวะเศรษฐกิจจะชะลอตัว แต่กำลังซื้อระดับบนยังคงแข็งแกร่งและเป็นหนึ่งในตัวหลักสำคัญในการจับจ่ายใช้สอยภายในประเทศ ส่งผลให้ตลาดสินค้าในระดับไฮเอนด์ยังมีแนวโน้มการเติบโตที่ดี และเป็นกลุ่มสินค้าที่ไม่เคยตายไปจากตลาด แต่ตัวสินค้าและวิธีการทำตลาดต้องมีความพิเศษที่แตกต่างจากสินค้าทั่วไป

อัญรัตน์ พรประกฤต ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ยูบิลลี่ เอ็นเตอร์ไพรส์ ผู้ดำเนินธุรกิจเครื่องประดับเพชรยูบิลลี่ กล่าวว่า กลยุทธ์ตลาดสำหรับเจาะกลุ่มลูกค้าระดับบน บริษัทต้องทำการบ้านอย่างหนัก เพราะเป็นกลุ่มที่ต้องการสินค้าที่มีคุณภาพสูง ไม่ว่าจะเป็นสีของเพชร ขนาดกะรัต และการออกแบบต้องตอบโจทย์ความต้องการ แม้ว่าจะเป็นกลุ่มที่มีกำลังซื้อสูง แต่ขณะเดียวกันก็มองถึงความคุ้มค่ากับเงินที่จ่าย และคนกลุ่มนี้ต้องการการดูแลใส่ใจเป็นพิเศษ โดยเฉพาะการบริการหลังการขาย

ขณะที่ ธนพงษ์ จิราพาณิชกุล ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ธนจิรา รีเทล คอร์ปอเรชั่น ผู้นำเข้าและจัดจำหน่ายสินค้าไลฟ์สไตล์ บอกว่า ในฐานะนักธุรกิจสินค้าลักซ์ชัวรี่ จำเป็นต้องเลือกสินค้าที่มีคุณภาพ มีความเหมาะสมกับระดับราคา ไม่ใช่ว่าแพงอย่างเดียว แต่คุณภาพสินค้าต้องดีเยี่ยม สามารถใช้งานเป็นระยะเวลานาน เมื่อเทียบกับสินค้าทั่วไปการใช้งานระยะเวลาสั้น นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้สินค้าที่มีราคาแพงยังขายได้อยู่ทุกเวลา

ด้าน ชลวิทย์ สุขอุดม ผู้อำนวยการฝ่ายกิจกรรมการตลาดผลิตภัณฑ์สิงห์ไลฟ์ บริษัท สิงห์ คอร์เปอเรชั่น ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายเสื้อผ้าแบรนด์สิงห์ไลฟ์ ให้ความเห็นว่า การทำตลาดสำหรับกลุ่มคนรวยต้องสร้างแบรนด์ให้เป็นที่ยอมรับก่อน ด้วยการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับแบรนด์และมีความเป็นอัตลักษณ์ของตัวเอง ทำให้สะท้อนความเป็นตัวตนของผู้ซื้อ อาทิ แบรนด์วางตำแหน่งตลาดเรียบหรู หรือตำแหน่งหรูหราอลังการ ในขณะที่สินค้าต้องมีคุณภาพได้มาตรฐานระดับโลก และการออกแบบที่รับกับยุคกับสมัย หรือไม่ว่าจะหยิบขึ้นมาใช้ก็ดูทันสมัยตลอดเวลา

เช่นเดียวกับโครงการที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์ที่ยังคงเป็นสินค้าที่มีความต้องการซื้ออย่างต่อเนื่อง แม้ว่าเศรษฐกิจจะซบเซา เนื่องจากกำลังซื้อของกลุ่มลูกค้าระดับบนนั้นไม่ได้รับผลกระทบจากปัญหาเศรษฐกิจ ทำให้ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมายังมีการเปิดตัวโครงการคอนโดมิเนียมและบ้านหรูอย่างต่อเนื่อง

ชนินทร์ รุ่งเรืองพัฒนา ผู้จัดการฝ่าย กลุ่มโครงการ 1 บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ กล่าวว่า จากการทำตลาดบ้านหรูแบรนด์ “ลดาวัลย์” มากว่า 30 ปี ซึ่งเป็นแบรนด์หรูสุดของบริษัทในระดับราคา 50-150 ล้านบาท โดยลูกค้ากลุ่มบ้านหรูเป็นกลุ่มที่มีกำลังซื้อสูงและไม่ได้รับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจ ซึ่งคนกลุ่มนี้มีเงินเย็นที่พร้อมตัดสินใจซื้อ

ณัฐพงศ์ คุณากรวงศ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เอสซี แอสเสท คอร์ปอเรชั่น กล่าวว่า ตลาดบ้านหรูระดับราคา 15 ล้านบาทขึ้นไป ยังไปได้ต่อเนื่อง เพราะคนที่มีกำลังซื้อสูงยังตัดสินใจซื้อต่อเนื่อง คาดว่าตลาดนี้จะเติบโตจากปีที่ผ่านมา 10% โดยคนกลุ่มนี้ยังมีฐานการเงินที่แข็งแรงมาก สะท้อนได้จากยอดขายบ้านระดับราคา 15 ล้านบาทขึ้นไปของกลุ่มเอสซีฯ กว่า 50% คนซื้อจ่ายเป็นเงินสด ส่วนอีก 50% ที่ยื่นกู้ เพราะต้องการนำเงินกู้ไปต่อยอดธุรกิจ

สุรัตน์ กึงฮะกิจ ประธานกรรมการบริหาร บริษัท ดิ เอ็มเพอเร่อร์ เฮ้าส์ กล่าวว่า ตลาดบ้านสร้างเองหลังละ 50 ล้านบาทขึ้นไป ซึ่งมีสัดส่วน 9% ของตลาดรวมรับสร้างบ้าน หรือมูลค่าราว 670 ล้านบาท ในปี 2558 ผู้บริโภคกลุ่มดังกล่าวไม่ได้รับผลกระทบทางเศรษฐกิจและมีแผนการสร้างบ้านไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงคาดว่าปีนี้จะเติบโตอยู่ที่ 10% โดยในช่วง 2 เดือนแรกตลาดนี้ก็ยังมีสัญญาณที่ดี และบริษัทยังอยู่ระหว่างได้รับงานสั่งสร้างบ้านหรูหลังใหม่ที่จะมีราคาแพงที่สุดที่บริษัทเคยก่อสร้างมา

สรพจน์ เตชะไกรศรี ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เพซ ดีเวลลอปเมนท์ คอร์ปอเรชั่น กล่าวว่า สาเหตุที่สินค้าระดับไฮเอนด์นั้นยังขายดี เนื่องจากไม่ได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจซบเซา โดยกลุ่มลูกค้าที่ซื้อโครงการระดับไฮเอนด์นั้นจะดูที่คุณภาพของโครงการเป็นหลัก และไม่ใช้ราคาขายมาเป็นสิ่งสำคัญในการตัดสินใจซื้อ ซึ่งลูกค้าระดับไฮเอนด์ส่วนใหญ่จะเชื่อมั่นในชื่อเสียงของผู้ประกอบการจึงตัดสินใจซื้อในทันที ขณะเดียวกันมีลูกค้าหลายรายจะรอจนกว่าสินค้าเสร็จแล้วจึงตัดสินใจ แม้ว่าราคาขายนั้นจะแพงกว่าในช่วงที่เปิดพรีเซลส์ก็ยอมซื้อ เนื่องจากต้องการเห็นคุณภาพของตัวสินค้าจริงก่อนซื้อ

อภิชาติ จูตระกูล ประธานอำนวยการ บริษัท แสนสิริ กล่าวว่า สิ่งสำคัญของการพัฒนาโครงการอสังหาฯ คือ ทำเล โดยเฉพาะโครงการระดับซูเปอร์ลักซ์ชัวรี่นั้น ต้องตั้งอยู่ใจกลางเมืองและนับวันที่ดินแปลงงามใจกลางเมือง แต่ที่ดินแปลงงามนั้นนับวันจะหาได้ยากเต็มที จึงเป็นที่มาของการพัฒนาโครงการคอนโดที่แพงที่สุดในประเทศเวลานี้ คือ โครงการ “98 Wireless” (ไนน์ตี้เอท ไวร์เลส) ตั้งอยู่บนถนนวิทยุ บนพื้นที่ 2 ไร่ ราคาขายเฉลี่ย 5.5 แสนบาท/ตารางเมตร ปัจจุบันมียอดขายกว่า 20%

ไม่ว่าภาวะเศรษฐกิจจะตกต่ำแค่ไหน สินค้าไฮเอนด์ก็ยังขายดี และเป็นตลาดที่ไม่มีวันตายแน่นอน