คนไทยเก่งไม่แพ้ชาติใดในโลก ไม่ใช่คำกล่าวเกินจริง เมื่อเห็นสิ่งที่คนไทยบางกลุ่มไปสร้างชื่อในฐานะตัวแทนคนไทยจนกลายเป็นที่รู้จักของชาวต่างชาติ อย่างเดือน ก.พ.ที่ผ่านมา ในภูมิภาคเอเชียมีสองงานใหญ่ที่มีคนไทยเข้าร่วมและเป็นที่จับตามอง แต่กลับไม่ถูกจับจ้องจากคนในประเทศ

หนึ่ง คือ การแข่งขันแกะสลักหิมะในงาน อินเตอร์เนชั่นแนล สโนว์ สคลับเจอร์ ครั้งที่ 46 ซึ่งจัดขึ้นไปเมื่อต้นเดือน ก.พ.ในเมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น มีทีมไทยเข้าแข่งขัน ประกอบด้วยสมาชิก 3 คน ได้แก่ กุศล บุญกอบส่งเสริม หัวหน้าทีมจากโรงแรมแชงกรี-ลา อำนวยศักดิ์ ศรีสุข โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ และกฤษณะ วงศ์เทศ นักแกะสลักอิสระ ได้สร้างสรรค์ผลงานชื่อ “ปลากัด” และสามารถคว้าแชมป์อันดับ 1 ได้สำเร็จ ซึ่งนับเป็นการรักษาแชมป์ติดต่อกันเป็นปีที่ 2 หลังจากปี 2561 ได้สร้างสรรค์ผลงานชื่อ “ไก่ชน” เป็นการเผยแพร่อัตลักษณ์ความเป็นไทยต่อสายตาคนทั่วโลก

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) เป็นหน่วยงานสนับสนุนและส่งตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันมาตั้งแต่ปี 2534 โดยครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 22 มีเป้าประสงค์เพื่อเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทยผ่านงานศิลปะ เนื่องจากการแข่งขันแกะสลักหิมะดังกล่าวเป็นกิจกรรมไฮไลต์ของเทศกาลหิมะ ซัปโปโร สโนว์ เฟสติวัล ซึ่งเป็นงานเทศกาลหิมะที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น โดยในแต่ละปีจะมีนักท่องเที่ยวทั้งคนญี่ปุ่นและชาวต่างชาติเดินทางมาเข้าชมงานกว่า 2 ล้านคน ททท.จึงหวังใช้ผลงานแกะสลักเพื่อประชาสัมพันธ์ประเทศไทย และคาดหวังว่าจะเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นได้ถึง 2 ล้านคนในปีหน้า

กฤษณะ แก้วธำรงค์ ผู้อำนวยการฝ่ายโฆษณาและประชาสัมพันธ์ ททท. กล่าวว่า ผลงานปลากัดเป็นรูปแบบที่เกิดจากความคิดเห็นตรงกันระหว่าง ททท.และทีมแกะสลัก เนื่องจากคณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบให้ปลากัดเป็นสัตว์น้ำประจำชาติไทยเมื่อเดือน ธ.ค. 2561

“ปลากัดไทยมีเอกลักษณ์ทั้งด้านความสง่างาม ความนุ่มนวล และอยู่คู่กับสังคมไทยมายาวนานกว่า 200 ปี เป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงถึงความสัมพันธ์ระหว่างคนไทยกับสายน้ำ โดยทีมนักแกะสลักได้สร้างสรรค์ผลงานออกมาได้อย่างประณีตงดงาม แสดงทักษะและความเชี่ยวชาญในการแกะสลัก จนเป็นที่ชื่นชมของคณะกรรมการและนักท่องเที่ยวที่เข้าร่วมงานอย่างมาก ซึ่ง ททท.เชื่อมั่นว่า ผลงานปลากัดจะช่วยตอกย้ำถึงความสามารถเชิงช่างแกะสลักของคนไทยซึ่งถือเป็นระดับแนวหน้าของโลก และสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้แก่ประเทศ”

ทีมจากประเทศไทยเคยได้รับรางวัลชนะเลิศมาแล้ว 7 ครั้ง (ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 8) จากฝีมือนักแกะสลักชาวไทยหลายคน ซึ่งปีนี้ตัวแทนประเทศไทยเป็นทีมเดิมจากปีที่ผ่านมา สมาชิกทั้งหมดเป็นนักแกะสลักน้ำแข็งที่ไม่ได้ฝึกซ้อมแกะสลักหิมะก่อนลงสนามจริง ดังนั้น สิ่งที่พวกเขาเตรียมพร้อมได้ คือ รูปแบบผลงาน และตกผลึกบทเรียนจากประสบการณ์ที่ผ่านมา

การแข่งขันจะให้นักแกะสลักสร้างสรรค์ผลงานในระยะเวลา 4 วันท่ามกลางอุณหภูมิติดลบต่ำสุดกว่า -20 องศา ซึ่งการแกะสลักหิมะแตกต่างจากน้ำแข็ง คือ หิมะมีเนื้อร่วนซุย เมื่อลงมือแกะสลักเข้าไปในเนื้อหิมะแล้วจะแก้ไขได้ยาก ประกอบกับเป็นการทำงานท่ามกลางหิมะ ฝน และลม จึงทำให้ต้องแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าตลอดเวลา

นอกจากนี้ ยังมีความกดดันเรื่องเวลา ความทรมานจากความหนาว และความคาดหวังของผู้ที่ติดตาม เพราะทีมไทยถือได้ว่าเป็นตัวเก็ง อย่างไรก็ดี ระหว่างการแข่งขันทีมไทยได้รับกำลังใจดีจากแฟนคลับชาวญี่ปุ่นที่ติดตามงานแกะสลักหิมะ รวมถึงแรงเชียร์จากนักท่องเที่ยวชาวไทยที่ไปเที่ยวงานเทศกาลหิมะซัปโปโร

รางวัลชนะเลิศอันดับ 1 จึงถือเป็นความภาคภูมิใจของทีมไทย ผู้ที่สามารถนำทักษะช่างแกะสลักไปสร้างสรรค์งานศิลปะได้โดยไม่มีเงื่อนไข แม้กับสิ่งที่ไม่คุ้นเคยอย่างหิมะ ทั้งยังทำหน้าที่เป็นทูตวัฒนธรรม เผยแพร่ความงามอย่างไทยสู่สายตาคนทั่วโลก

อีกเวทีที่คนไทยไปสร้างชื่อในระดับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ งาน ไอ ไลต์ สิงคโปร์ (i Light Singapore- Bicentennial Edition) เทศกาลแสดงศิลปะแสงไฟประจำปีของประเทศสิงคโปร์ ถูกจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 7 ในเดือน ก.พ.ที่ผ่านมา เป็นการเปิดโอกาสให้ศิลปินจากทั่วโลกส่งผลงานเข้าประกวดเพื่อคัดเลือกมาจัดแสดง โดยปีนี้มีศิลปินจาก 36 ประเทศทั่วโลกส่งผลงานเข้าประกวดจำนวน 249 ชิ้น ซึ่งผลงานจะผ่านการคัดเลือกโดยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญในวงการศิลปะจากหลากหลายสาขาทั้งด้านสถาปัตยกรรม ผังเมือง และการออกแบบแสงไฟ

ปีนี้มีผลงานที่ผ่านการคัดเลือกและได้จัดแสดงจำนวน 33 ชิ้น โดยศิลปินจาก 15 ประเทศทั่วโลก หนึ่งในนั้นคือ กลุ่มศิลปินชาวไทยชื่อ Living Spirits ซึ่งเป็นปีที่ 2 ที่ผลงานของพวกเขาได้รับคัดเลือก

ศศิศ สุวรรณปากแพรก ผู้ก่อตั้งกลุ่ม Living Spirits กล่าวถึงผลงาน Crystallisation of Thoughts ที่สร้างสรรค์ขึ้นในปีนี้ว่า เป็นผลงานที่ต่อยอดมาจากชิ้นงานเดิมที่ชื่อว่า Spirits of Innovation ที่ติดตั้งอยู่ในประเทศไทย โดยมีแรงบันดาลใจมาจากการตกผลึกทางความคิดรวมเข้ากับระบบไฟอินเตอร์แอ็กทีฟ ด้วยการนำผลึกรูปทรงคริสตัลมาเป็นสัญลักษณ์ จัดเรียงร้อยกันบนโครงสร้างรูปคลื่นเพื่อสื่อถึงกระบวนการตกผลึกทางความคิด และความเป็นไปได้ใหม่ๆ ที่มากับสายน้ำ สะท้อนถึงแม่น้ำสิงคโปร์ซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญที่เป็นจุดศูนย์กลางในการเชื่อมความคิดสร้างสรรค์ และโอกาสใหม่ๆ ที่หลั่งไหลเข้ามาตลอด 200 ปี นอกจากนี้ ผู้ชมสามารถมีส่วนร่วมสร้างสรรค์ชิ้นงานได้ด้วยการเปลี่ยนสีคลื่นคริสตัลไปในรูปแบบต่างๆ และรับชมไลต์โชว์ที่สื่อถึงกระบวนการตกผลึกทางความคิด

“กลุ่ม Living Spirits เป็นกลุ่มศิลปินที่สร้างสรรค์ศิลปะติดตั้ง (Installation Art) เน้นสร้างงานศิลปะที่สื่อสารกับผู้คน โดยเน้นไปที่การสร้างประสบการณ์ในรูปแบบที่แปลกใหม่ที่ยังไม่เคยสัมผัสมาก่อน ซึ่งจะนำไปสู่การตระหนักรู้และการเติบโตจากภายใน โดยอันดับแรกชิ้นงานต้องสร้างความตรึงตาตรึงใจเพื่อให้ผู้ชมเปิดโสตประสาทรับสารที่ศิลปินต้องการสื่อ และสารที่เราสื่อออกไปจะเป็นคำถามปลายเปิดเพื่อให้ผู้ชมคิดเองว่ารู้สึกอย่างไร”

ศศิศก่อตั้ง Living Spirits เมื่อ 2 ปีที่ก่อน เขาตั้งใจสร้างให้เป็นธุรกิจระดับโลก (Global Business) โดยมีโอกาสได้โชว์ฝีมือเป็นครั้งแรกในงาน ไอ ไลต์ สิงคโปร์ ปีที่ผ่านมา

“การเข้าประกวดในงานไอ ไลต์ ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเป็นเวทีที่ศิลปินหน้าใหม่อยากนำผลงานไปจัดแสดง ซึ่งจากการพูดคุยกับภัณฑารักษ์เมื่อปีที่ผ่านมา เขาบอกว่า เป็นเพราะผลงานของเราไปทัช (touch) คนสิงคโปร์ จากการที่เราใช้วัสดุที่ใกล้ตัวพวกเขาทำให้เราได้คะแนนจนถูกคัดเลือก”

ปีที่ผ่านมา กลุ่ม Living Spirits จัดแสดงผลงานชื่อ Chandelier of Spirits ได้รับแรงบันดาลใจมาจากกาแฟ ซึ่งเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของการทำงานหนักและทัศนคติหนักเอาเบาสู้ของเหล่าแรงงาน พวกเขาใช้ขวดกาแฟที่ขายในร้านกาแฟสิงคโปร์กว่า 1,400 ขวด นำมาทำเป็นโคมไฟที่ส่องสว่างเมืองหลังจากพระอาทิตย์ตกดิน เฉกเช่นเดียวกับกาแฟที่ช่วยส่งพลังงานให้ผู้คนในตอนกลางวัน นอกจากนี้ งานศิลปะยังมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม คือ เมื่อมีคนเดินเข้าไปใกล้แสงไฟจะสว่างมากขึ้น และจะหรี่ลงเมื่อห่างออกไป

“ปีที่แล้วมีคนเห็นและสนใจผลงานของเราเยอะมาก เพราะเราได้ทำเลที่ดี และยังโชคดีที่ท่านนายกรัฐมนตรี ลีเซียนลูง ได้ถ่ายภาพผลงาน Chandelier of Spirits ไปขึ้นเพจของท่าน โดยหลังจากนั้นเรายังได้ไปจัดแสดงงานที่ญี่ปุ่น มาเลเซีย และถูกคัดเลือกให้มาร่วมในงาน ไอ ไลต์ ปีนี้อีกครั้ง

ตอนนี้กลายเป็นว่าต่างประเทศรู้จักกลุ่มเรา แต่เรายังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในประเทศไทย ซึ่งอาจเป็นเพราะผมยังไม่ไปคลุกคลีกับภัณฑารักษ์ในไทย และยังไม่นำตัวเองเข้าไปในวงการศิลปะเมืองไทยมากนัก” ผู้ก่อตั้ง Living Spirits กล่าวต่อ แต่ใช่ว่าจะไม่มีคนไทยไม่รู้จัก เพราะอย่างปีที่ผ่านมา กลุ่ม Living Spirits ได้ไปโชว์ฝีมือไว้ในงาน อเวคเคนนิ่ง แบงค็อก 2561 และงานเชียงใหม่ ดีไซน์ วีก 2561

“สำหรับศิลปินไทยที่อยากไปแสดงงานในต่างประเทศ ผมคิดว่า ต้องเริ่มจากการทำความเข้าใจเฟสติวัลนั้นๆ ก่อน แต่ในขณะเดียวกันตัวศิลปินเองก็ต้องมีจุดยืน และมองให้ขาดไปถึงจุดปลายว่า สิ่งที่เราทำได้ส่งมอบอะไรให้กับผู้คน ยกตัวอย่างงานไลติ้งที่มีแสงไฟเป็นเครื่องมือ ซึ่งนอกจากความสวยงามให้ถ่ายรูปสวยแล้ว ความหมายของงานชิ้นนั้นสร้างอะไรให้ผู้ชม และผู้ชมได้เรียนรู้อะไรจากมัน เมื่อทั้งสองปัจจัยนี้มันเข้ากันได้ทั้งความเป็นตัวเราและสิ่งที่เฟสติวัลต้องการ ผมคิดว่า น่าจะมีโอกาสที่จะถูกเลือก”

นอกจากนี้ พวกเขายังเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้มีสองด้านที่ขนานกัน ผลงานของเขาจึงต้องการเล่าเรื่องราวจากอีกด้าน ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยสายตาแต่รับรู้ได้ด้วยหัวใจ

ทั้งสองทีมที่กล่าวมาเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของหมู่มวลคนไทยที่ไปสร้างชื่อเสียงไว้ในต่างแดน ซึ่งนอกจากจะเป็นตัวแทนประเทศในการสะท้อนถึงวัฒนธรรมที่ดีงาม ยังทำให้ต่างชาติรู้จักเมืองไทยในหลากหลายแง่งาม และทำให้ภูมิใจได้ว่า “คนไทยเก่งไม่แพ้ชาติใดในโลก”

“เริ่มสะสมเครื่องประดับและจิวเวลรี่ต่างๆ ตั้งแต่เมื่อ 8 ปีที่ผ่านมา เป็นความฝังใจอย่างไรหรือไม่ ก็คงต้องตอบว่าใช่ เพราะเกี่ยวข้องอยู่ด้วยเหมือนกัน” ณธนพร เอื้อวันทนาคูณ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไทยไดมอนด์ฟูด วัย 35 ปี เจ้าของธุรกิจเบเกอรี่ร้อยล้าน พายหมูแดงแห่ง April’s Bakery เล่าให้ฟังถึงคอลเลกชั่นเครื่องประดับของเธอ

เบื้องหลังชีวิตย้อนกลับไป ณธนพรเล่าว่า เธอไม่ได้เกิดบนกองเงินกองทอง ชีวิตจริงต้องต่อสู้ฟันฝ่า หลายคนได้รู้จักเธอมาก่อนหน้านี้ในฐานะของนักธุรกิจหญิงที่เก่งกล้าสามารถ ผู้นับหนึ่งจากการขายเบเกอรี่ชิ้นละไม่กี่บาท ขี่รถจักรยานยนต์ไปยืนขายแถวตลาดนัดใกล้บ้าน จากวันนั้นถึงวันนี้ บนเส้นทางธุรกิจอันยาวนานมีอะไรมากมายที่บางทีก็ต้องร้องไห้ทั้งน้ำตา

ล้มแล้วลุก ลุกแล้วล้ม แต่ที่สุดแล้วคือณธนพรที่นำเอพริลเบเกอรี่ก้าวข้ามชั้นจนประสบความสำเร็จ ประสบการณ์การต่อสู้ในชีวิตขอยกไว้ไม่กล่าวถึง วันนี้ขอเล่าเฉพาะคอลเลกชั่นสุดโปรดจิวเวลรี่มากคุณค่าและความหมาย ทุกชิ้นที่สะสมไว้ เติมเต็มชีวิตในอดีตและปัจจุบันของสาวสวยนักบริหารคนเก่งคนนี้อย่างไร มาดูกันเลยดีกว่า

ณธนพรเล่าว่า ความฝังใจที่มีต่อเครื่องประดับ ต่อมาได้กลายเป็นความรักความชอบ สะสมไว้หลายชิ้นในตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา มีจุดเริ่มต้นจากความสะเทือนใจและความฝังใจจากครั้งหนึ่งที่เห็นมารดาแต่งตัวและใส่เครื่องประดับเพื่อออกงานสำคัญ “สร้อยไข่มุกของแม่ช่างดูสวยงามมาก” ณธนพรกล่าวกับมารดาด้วยความชื่นชม แต่สิ่งที่มารดาหันมาตอบ ทำให้เธอต้องตกใจ “รู้มั้ยว่านี่คือของปลอม”

พอๆ กับที่ช็อกและตกใจ คือความฝังใจ หญิงสาวกลายเป็นคนชอบเครื่องประดับมาตั้งแต่นั้น ชีวิตที่อยู่กับ “ความไม่มี” และ “ความไม่จริง” มาอย่างยาวนานยิ่งทำให้เธอยิ่งใฝ่ฝัน “สักวันหนึ่งถ้าเรามีเงิน เราจะซื้อเครื่องประดับที่เป็นของแท้ให้แม่ใส่ให้ได้” หญิงสาวได้แต่หมายมั่นกับตัวเอง ทว่าเมื่อวันนั้นมาถึงจริงๆ แม่ก็ไม่ได้อยู่รอ มารดาของณธนพรเสียชีวิตไปก่อน

“ถ้าวันหนึ่งเรามีเงินนะ เราเคยพูดประโยคนี้ไว้กับใจตัวเองบ่อยๆ มาถึงวันนี้เราพอจะมีเงินขึ้นมาบ้าง ก็เป็นวันที่เราซื้อเครื่องประดับ ซื้อจิวเวลรี่ ซื้อเพชร ซื้อสะสมให้สมกับที่ใจใฝ่ฝัน เวลาเดินดูตลาดเครื่องประดับหรือจิวเวลรี่พวกนี้จะมีความสุขมากแล้วก็คิดถึงแม่มาก”

พูดถึงคอลเลกชั่นสุดหรูของณธนพร มูลค่ารวมหลายสิบล้านบาท ส่วนใหญ่เป็นเครื่องเพชร ซึ่งซื้อสะสมเก็บไว้ทุกแบบทุกสี ทุกชิ้นจะมีขนาดตั้งแต่ 3 กะรัตขึ้นไป เพชรและเครื่องประดับทุกชิ้นโดยมากเป็นดีไซน์เก่า เนื่องจากชอบในความเก่าและความโบราณอยู่เป็นพื้น ทุกวันนี้ชมภาพยนตร์เก่ารวมทั้งชื่นชอบข้าวของเครื่องใช้ย้อนยุค ที่มีดีไซน์และมนต์ขลัง

“เครื่องประดับในชีวิตประจำวัน ส่วนใหญ่จะใส่แหวนเป็นหลัก มีแหวนเพชรที่กะรัตไม่ใหญ่มากนัก ใช้และใส่ได้หลายโอกาส สำหรับชิ้นโปรดมีหลายชิ้น ตั้งแต่แหวนเพชร 9 กะรัตทรงเหลี่ยมวงนี้ ราคา 7 ล้านบาท”

ณธนพรหยิบสร้อยพลอยไพลินสีแดงสด ชี้ให้ดูความสวยงามของไพลินไร้ตำหนิ สร้อยหลายเส้นไม่มีโอกาสได้หยิบมาใช้งานหรือใส่ออกงาน สร้อยเส้นโปรดอีกเส้นหนึ่งคือสร้อยเพชรแบบโรสคัต (Rose cut) เพชรที่คัตหรือเจียรเหลี่ยมแบบโบราณ แม้จะเจียระไนออกมาไม่คมหรือสะท้อนแสงเหมือนเพชรสมัยใหม่ แต่ก็ให้ความนุ่มนวลที่เป็นคลาสสิก

“ชิ้นโปรดและอีกหลายชิ้นไม่ค่อยได้นำมาใส่ในชีวิตประจำวันนัก ส่วนใหญ่เก็บรักษาไว้อย่างดีในตู้เซฟที่บ้าน ขณะที่ชิ้นที่ใส่ในชีวิตประจำวันก็ใส่อยู่ชิ้นเดียวและชิ้นเดิมๆ”

คอลเลกชั่นเพชรและเครื่องประดับล้ำค่า นอกจากวัตถุประสงค์จะได้เป็นการเติมเต็มจิตใจและอดีตในวันวานแล้ว ปัจจุบันเพชรและเครื่องประดับทั้งหมดของสาวนักบริหาร ยังมีหน้าที่ของการเป็นทรัพย์สินเพื่อการลงทุน รวมทั้งเก็บสะสมไว้เพื่อลูกชายหญิงในอนาคตทั้ง 3 คน ต้นไผ่-ต้นกล้า-ต้นหลิว

“คิดถึงแม่นะ วันนี้คิดถึงแม่ที่จะใส่เครื่องประดับเหล่านี้ได้สวยที่สุด ใช่! ที่เราพยายามทำธุรกิจเพื่อความสำเร็จ และเครื่องประดับทั้งหมดนี้ ก็เสมือนกับรางวัลชีวิตบนเส้นทางของการเดินทางที่ผ่านมา”

ใครเคยโกรธสุดขีดแล้วปรี๊ดแตกปล่อยระเบิดออกไปแต่ต้องมานั่งเสียใจ…ยกมือขึ้น!! แล้วรู้ใช่ไหมว่ามันผิด เพราะระเบิดลูกนั้นทำให้คุณดูไม่เป็นมืออาชีพ กลายเป็นคนที่ทนแรงกดดันไม่ไหว ไร้ประสิทธิภาพ วุฒิภาวะต่ำ นี่คือผลที่ตามมาจากการแสดงความโกรธแบบผิดๆ ในที่ทำงาน ซึ่งทำลายชื่อเสียง ความก้าวหน้าในอาชีพ  ส่วนความโกรธที่บ้านก็สร้างความเสียหายให้ความสัมพันธ์ในครอบครัว หรือแย่กว่านั้นก็อาจถึงขั้นขึ้นโรงขึ้นศาล

จากการวิจัยโดย Dr.Travis Bradberry ประธานกรรมการของ TalentSmart แสดงให้เห็นว่าไอคิวสูงทางอารมณ์ (ความสามารถในการรับรู้และประสบการณ์ทางอารมณ์ โดยไม่ปล่อยให้ความโกรธหรืออารมณ์ควบคุมพฤติกรรม) เป็นความสามารถที่สำคัญของคนที่ได้รับการยอมรับในระดับสูง

สถิติการศึกษาจากคนกว่าล้านคน พบว่า กว่า 90% ของคนที่มีความเชี่ยวชาญในการควบคุมอารมณ์และความโกรธ พวกเขาจะสงบแม้อยู่ภายใต้ความกดดัน เนื่องจากความฉลาดทางอารมณ์ที่เหนือกว่า ทำให้พวกเขามีความสามารถที่จะอยู่ในการควบคุมอารมณ์ของตัวเอง รวมทั้งความโกรธเมื่ออยู่ภายใต้ความเครียด การควบคุมความโกรธ คนที่ประสบความสำเร็จเน้นการโฟกัสให้มากขึ้น กล้าแสดงออกอย่างเหมาะสม และมีความมั่นใจมากขึ้น แล้วพวกเขาฝึกอย่างไร

1.พวกเขายอมรับความโกรธ อย่างเป็นธรรมชาติและผ่องใส

เมื่อคุณตระหนักถึงความโกรธว่าเป็นส่วนหนึ่งของอารมณ์ที่สำคัญ เมื่อหยุดกลัว คุณจะสามารถเริ่มต้นการจัดการได้ทุกเรื่องอย่างใจเย็นและสร้างสรรค์

2.พวกเขามุ่งเน้นไปที่ ‘ฉันหรือผม’ แทน

คนที่โกรธมักพูดว่า ‘คุณ’ ‘คุณ’ “คุณทำให้ฉันช้าลง” หรือ “คุณยังไม่ส่งรายงาน” คำพูดแบบนี้จะทำให้เรื่องบานปลายและคนอยากปกป้องตัวเอง และไม่ยอมยืนอยู่ฝั่งเดียวกับคุณ ไม่อยากช่วยคุณ แต่ถ้าคุณบอกว่า “ฉันไม่อยากล้าหลัง เพราะมันทำให้พวกเราทั้งหมดดูไม่มืออาชีพ” คนจะรู้สึกว่าคุณต้องการความช่วยเหลือและอยากช่วยแก้ปัญหา

3.พวกเขาหลีกเลี่ยงการพูดและคิดในเชิงลบกับตัวเอง

เมื่อคุณคิดแต่เรื่องลบๆ และต่อว่าตัวเอง คุณจะหมดพลัง แต่ถ้าคุณโอบกอดความไม่สมบูรณ์ของตัวเอง คุณมีแนวโน้มที่ต้องการปรับปรุงมากกว่า ที่จะนั่งถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิต ทำไมต้องเจอเรื่องแบบนี้ คิดแบบนี้ เป็นเวลานาน สามารถนำไปสู่​​ความเครียดและภาวะซึมเศร้า ใช้มุมมองที่เป็นบวกและสร้างสรรค์ของตัวเอง และคุณจะประสบความสำเร็จมากขึ้นและมีความสุข

4.มุ่งเน้นไปที่ปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่ได้โฟกัสไปที่คน

การตั้งป้อมชี้นิ้วต่อว่าใคร ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น หรือช่วยให้ปัญหาเบาลง เลิกบอกว่าใครทำและทำไมทำผิด ให้ตั้งคำถามใหม่ว่าเราจะแก้ปัญหาแบบนี้อย่างไรและแก้ปัญหาแบบไหนที่จะทำให้เราก้าวไปอีกขั้น การนั่งพร่ำพูดถึงเหตุไม่ได้ช่วยอะไร นอกจากทำให้บาดหมางซึ่งกันและกัน

5.ไม่ยึดถือค​​วามเสียใจ

ความเสียใจ ใช้พลังงานและความพยายามมากมาย ทำให้คุณเหนื่อยกว่าที่ควรจะเป็นและสะสมปัญหาหนักเกินความจริง จงเลิกสะสมความทุกข์ จงให้อภัยและลืม

6.ไม่เคยส่งอีเมล หรือข้อความใดๆ ในขณะที่โกรธ

วิธีการที่คุณสื่อสารกับคนในที่ทำงานสามารถส่งผลกระทบต่อความก้าวหน้าในอาชีพในอนาคตของคุณ และอีเมลเป็นบันทึกถาวรของการสื่อสารว่ามีศักยภาพที่จะสร้างหรือทำลายอาชีพ ดังนั้น ถ้าต้องการเขียนบางสิ่งบางอย่าง ร่างอีเมล หรือจดหมายไว้แล้วอ่านหลายๆ ครั้ง และทุกครั้งให้ถามตัวเองว่าคุณจะได้อะไรจากการส่ง แน่ล่ะคุณได้ความสะใจ มันจะได้จบๆ ไป ทนมานาน แต่มันอาจจบจริงๆ และอาจทำให้คุณสูญเสียอะไรอีกมากมาย

7.นั่งสมาธิ

การทำสมาธิช่วยให้จัดการกับความเครียดและความวิตกกังวล ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของความโกรธ การทำสมาธิปกติควบคุมระดับคอร์ติซอล นอกจากนี้ ยังช่วยเพิ่ม Serotonin ที่เรียกว่า “รู้สึกดี” ฮอร์โมนที่สมดุลอารมณ์ของคุณและสามารถทำให้ตระหนักถึงความรู้สึกของตัวเอง

8.ออกกำลังกาย

การออกกำลังกายเป็นยาวิเศษ เพราะแก้ได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะหงุดหงิดกับโปรเจกต์ที่คั่งค้าง ความคิดแย่ๆ ที่ยังค้างมาและไม่เคลียร์ แถมช่วยเพิ่มระดับพลังงานและช่วยโฟกัส นักวิจัยยังพบว่ามันสามารถช่วยให้คุณจัดการความโกรธของคุณได้ดีอีกด้วย

9.เปลี่ยนสมองจากเครียดเป็นบันเทิง

การอ่านหนังสือ ดูหนังดีๆ หรือสารคดีเแนะนำเรื่องต่างๆ ของชีวิต ช่วยให้มีทางออกโดยไม่มีความเสี่ยงของการทำร้ายใคร และไม่ต้องกลัวการตัดสินใจที่ผิดพลาด

งานวิจัยวิทยาศาสตร์ด้านสมองมากมายได้พิสูจน์ว่าระยะเวลา 1,000 วันแรกตั้งแต่ลูกอยู่ในครรภ์จนกระทั่งคลอดออกมาถึง 2 ปี คือโอกาสทองในการพัฒนาโครงสร้างสมองของเด็ก โดยโภชนาการที่ดี การปกป้องดูแล การเล่น และความรักความอบอุ่นในช่วงปฐมวัยจะช่วยสร้างการเชื่อมโยงของเซลล์สมองของเด็กซึ่งจะส่งผลต่อทักษะต่างๆ ด้านการเรียนรู้ การจัดการกับความเครียด และการสร้างความสัมพันธ์กับผู้คนในสังคม ตลอดจนผลกระทบด้านสุขภาพและความสุขในระยะยาว

แม้ประเทศไทยการพัฒนาเด็กปฐมวัยจะรุดหน้าไปมาก แต่ยังมีเด็กอีกจำนวนไม่น้อยไม่ได้รับการดูแลที่จำเป็น ผลสำรวจสถานการณ์เด็กในประเทศไทยปี 2558-2559 ที่จัดทำโดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ ด้วยการสนับสนุนของยูนิเซฟ พบว่าเด็กที่มีอายุน้อยกว่า 5 ขวบ ราว 2.3 แสนคน ต้องเผชิญกับภาวะเตี้ยแคระแกร็น ขณะทารกแรกเกิดทุกๆ 1 ใน 10 คน มีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงภาวะโภชนาการของแม่ระหว่างตั้งครรภ์

หลายหน่วยงานจึงได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ อย่างเช่น องค์การยูนิเซฟ ประเทศไทย ก็ได้ร่วมกับบริษัทกลุ่มเซ็นทรัล ทำโครงการ Central-UNICEF Together For Every Child ซึ่งได้จัดมา 2 ปีแล้ว ปีนี้เป็นปีที่ 3 พร้อมจัดงานเอ็กซ์โปภายใต้ธีม Eat Play Love มหัศจรรย์ 1,000 วันแรกของชีวิตที่เซ็นทรัลลาดพร้าว เมื่อเดือน ก.พ.ที่ผ่านมา เพื่อเชิญชวนคนไทยให้ตระหนักถึงการพัฒนาเด็กอย่างถูกวิธี โดยเฉพาะในช่วง 1,000 วันแรกตั้งแต่ตั้งครรภ์ กระทั่งคลอดไปจนกระทั่งถึง 2 ปี

1,000 วันแรกมากด้วยความมหัศจรรย์

รศ.นพ.สุริยเดว ทรีปาตี ผู้อำนวยการศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) ได้แบ่ง 1,000 วันแรกออกเป็น 3 ช่วง คือ ช่วงครรภ์มารดาประมาณ 270 วัน หลังคลอดแบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือแรกเกิดจนถึง 6 เดือน (180 วัน) และช่วง 6 เดือนไปถึง 2 ปี หรือ 550 วัน พร้อมทั้งกล่าวว่า แต่ละช่วงมีความสำคัญอย่างมาก โดยช่วงครรภ์มารดาหัวใจสำคัญคือการพัฒนาเซลล์สมอง โดยเฉพาะเซลล์สมองส่วนคิดชั้นสูง เรื่องโภชนาการหรือสภาพแวดล้อมที่แม่อาศัยอยู่จะทำให้เกิดกระบวนการในการพัฒนาลูกน้อย

“ช่วง 6 เดือนแรกหลังคลอดเป็นจังหวะที่เปลี่ยนผ่าน ก่อนนี้ลูกอยู่ในครรภ์เป็นระบบนิเวศได้รับการคุ้มครองและได้รับการพัฒนาการทุกอย่างผ่านอ้อมอก สายรกและสายใยรักของแม่เต็มเปี่ยม แต่พอคลอดออกมาโลกใบนี้เป็นระบบนิเวศอันใหม่ของลูก กว่าที่เขาจะรู้ตัวเอง นี่ฉัน นั่นแม่ แยกแยะตัวเองได้นั้นช่วง 6 เดือนแรกเป็นช่วงที่ไวต่อประสาทรับรู้ต่างๆ ได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่พัฒนาการมาตั้งแต่ในครรภ์มารดา รวมไปถึงพัฒนาการสมองก็จะเจริญเติบโตควบคู่ไปกับการเจริญเติบโตด้านร่างกาย

พอ 6 เดือนถึง 2 ปี หัวใจสำคัญคือการบูรณาการประสาทสัมผัสทั้งหมด คือ ตา หู จมูก ลิ้นกาย ใจ แม้ในอนาคตโลกดิจิทัลจะก้าวมาทั้งหมด รวมเอาเครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งโลกเข้ามาร่วมกัน จำนวนคอมพิวเตอร์หรือโฟลเดอร์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในคอมพิวเตอร์อาจมากกว่าเซลล์สมองมนุษย์ที่เกิดขึ้นก็ตาม แต่หัวใจสำคัญของบูรณาการประสาทสัมผัสที่เรียกว่าไซแนปส์ (Synapse) คือ การเชื่อมโยงของเซลล์ประสาทต่างๆ ในสมองมนุษย์นั้นอลังการมาก

ต้องใช้คำว่ามหัศจรรย์จริงๆ ที่ทั้งคอมพิวเตอร์ทั้งโลกไม่สามารถลอกแบบหรือสร้างการเชื่อมโยงบูรณาการประสาทสัมผัสต่างๆ เหล่านี้ได้ ดังนั้นหัวใจสำคัญคือพ่อแม่จะกระตุ้นอย่างไรให้เกิดบูรณาการประสาทสัมผัสตั้งแต่ขณะตั้งครรภ์ต่อเนื่องมาที่ 6 เดือน และ 6 เดือนมาถึง 2 ปีนั้น หมอแทบจะใช้คำว่านี่คือกระบวนการในการสร้างแบบพิมพ์เขียวของมนุษยชาติ หรือบลูพรินต์ของฮิวแมนนิตี้” นพ.สุริยเดว กล่าว

เคล็ดลับดูแลลูกช่วง 1,000 วันแรก

พญ.ชมพูนุท โตโพธิ์ไทย แพทย์ชำนาญการ สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข กล่าวว่า การที่เด็กจะเติบโตขึ้นได้อย่างมีคุณภาพ สิ่งสำคัญที่สุดคือการมีพ่อแม่ที่ดูแลใส่ใจและการเติบโตท่ามกลางสภาพแวดล้อมเหมาะสม พ่อแม่ต้องให้ความสำคัญและตระหนักถึงปัญหาเกี่ยวกับการเจริญเติบโตของเด็กอย่างจริงจังโดยเฉพาะในช่วง 1,000 วันแรกของชีวิตที่เปรียบเสมือนเข็มทิศกำหนดชีวิตในอนาคตของเด็กหากผ่านช่วงนี้ไปแล้ว เราจะย้อนกลับมาแก้ไขไม่ได้อีก

“ช่วง 1000 วันแรกไม่ได้สำคัญในหน่วยปี แต่สำคัญในหน่วยนาทีหรือวินาที ยกตัวอย่างเวลาที่เราอายุสัก 30 ปี พอผ่านไป 5 – 35 ปี มานั่งนึกชีวิต 5 ปีมีอะไรเปลี่ยน รู้สึกว่าเปลี่ยนแปลงน้อย แต่ถ้าดูเด็กน้อยใน 1000 วันแรกความเปลี่ยนแปลงทั้งในสมอง ร่างกาย ทั้งในจิตใจ เปลี่ยนในระดับวินาที เร็วมาก ถ้าคุณแม่พลาดวินาทีนี้หรือพลาดวันนี้เท่ากับคุณแม่ได้พลาดโอกาสบางอย่างที่จะดูแลลูก ฉะนั้นต้องใส่ใจให้ความดูแลอย่างเต็มที่

อีกประเด็นหนึ่ง ช่วง 1,000 วันแรกเป็นช่วงเวลาที่เมื่อผ่านไปแล้วไม่ว่าจะใช้เวลาของชีวิตหลังจากนี้ช่วงไหนย้อนกลับมาทำสิ่งที่ควรทำใน 1,000 วันแรกจะทำไม่ได้ มีคนพูดว่าเดี๋ยวนะแม่ไปหาเงินก่อน แม่ยังไม่มีเงิน ต้องไปทำงานมีเงิน 10 ล้านจะกลับมากอดหนู จริงๆ แล้วต้องบอกว่า แม้จะมีร้อยล้านก็กลับมากอดลูกไม่ได้ด้วยความรู้สึกเดียวกันที่ลูกต้องการเราตอน 1-2 ขวบ”

พญ.ชมพูนุท แนะนำวิธีการเลี้ยงลูกว่า อยากให้พ่อแม่ให้ความสำคัญ 3 เรื่อง ได้แก่ 1.อีต (Eat) การกิน แม่ที่ตั้งครรภ์ต้องได้รับโภชนาการที่เหมาะสมและเพียงพอ ตลอดจนการให้ทารกได้กินนมแม่หลังคลอด 2.เพลย์ (Play) การเล่นและการกระตุ้นพัฒนาการที่เหมาะสมในแต่ละช่วงวัยตั้งแต่ตั้งครรภ์จนถึง 2 ขวบ จะช่วยสร้างเสริมการทำงานของประสาทรับรู้ของทารกตั้งแต่อยู่ในครรภ์ และทำให้เด็กสามารถปรับตัวกับการเรียนรู้ได้ตลอดชีวิต 3.เลิฟ (Love) การให้ความรัก โดยเฉพาะการที่พ่อและคนรอบข้างขณะคุณแม่ตั้งครรภ์จะช่วยลดความเครียดของแม่ ช่วยให้จิตใจของแม่เบิกบาน มีความสุขและส่งความสุขนั้นต่อไปให้กับลูกในท้องได้ นอกจากนี้ การที่ลูกอยู่ท่ามกลางบรรยากาศความรัก ความเอาใจใส่ จะช่วยเสริมสร้างความมั่นคงทางจิตใจให้แก่ตัวเด็กได้

ด้าน รศ.นพ.สุริยเดว แนะนำว่า หัวใจสำคัญสำหรับพ่อแม่หรือผู้ที่ดูแลเด็กคือการให้ความรักอบอุ่นและไว้วางใจ เมื่อไรที่การปฏิสัมพันธ์ภายในครอบครัวและสถานที่ที่เราดูแลนั้นสร้างความรักและความไว้วางใจขึ้นมาได้ก็จะทำให้เด็กเติบโตขึ้นมาเป็นเด็กมองโลกในแง่บวก ถัดจากนั้นคือการสื่อสารที่ดีต่อกันด้วยปิยวาจาและฟังเสียงเขาด้วย รวมทั้งสามารถฝึกวินัยลูกเล็กๆ ได้ซึ่งไม่ใช่เรื่องยาก แต่ต้องฝึกในทางสร้างสรรค์ เช่น รู้จักรอคอย รู้จักในการจัดการตัวเองได้บ้างในบางเรื่อง ในอีกมุมหนึ่งผู้ใหญ่ที่ดูแลลูกทุกคนอยู่นั้นต้องจัดการกับอารมณ์ของตนเองและสามารถอยู่ในสภาวการณ์ที่เรียกว่าพร้อมทั้งกายใจที่จะช่วยกันและกันในการดูแลลูกทุกคนได้

“เคล็ดลับสุดท้ายคือการยอมรับความสามารถที่หลากหลาย เพราะพื้นฐานอารมณ์เด็กไม่เหมือนกัน เด็กบางคนคลอดออกมาแล้วอาจกลายเป็นคนเลี้ยงง่าย เข้าใจเข้าถึงสังคมต่างๆ ได้ง่าย บางคนอ่อนไหวมาก บางคนอาจคล่องแคล่วพลังเยอะว่องไว ฉะนั้นจงหลีกเลี่ยงการเปรียบเทียบซึ่งกันและกันจะทำให้ลูกๆ ทุกคนอยู่กันอย่างมีความสุข”

ขณะที่ เอ้ก-บุษกร หงษ์มานพ กล่าวแชร์ประสบการณ์ในการเลี้ยงลูกว่า ตอนนี้ลูกชาย (น้องดิน) อายุขวบกว่าเป็นเด็กที่ช่างจำและทำตาม ทำให้เธอและสามี ตลอดจนคนที่อยู่รอบข้างต้องระมัดระวังในการใช้ชีวิตมากขึ้นทั้งคำพูดและการกระทำ ดังนั้นสิ่งที่ไม่ดีจะไม่ทำให้เห็น เพราะครั้งหนึ่งเคยทำแล้วเขาทำตาม

“เวลาพูดกับเขาก็จะพูดจาสุภาพอ่อนโยน สอนเขาด้วยเรื่องง่ายๆ และทำเป็นตัวอย่าง เช่น เก็บหนังสือ เก็บของเล่นเข้าที่เขาก็ทำตามเรา หลังๆ เวลาเขาเล่นหนังสือเสร็จก็เอาไปเก็บที่เดิม การเลี้ยงดูจะเน้นให้มีความสุขถ้าสิ่งที่ทำนั้นไม่ได้เบียดเบียนคนอื่น จะสอนให้เป็นเด็กน่ารักและส่งต่อความรักให้กับทุกคน” เอ้ก บุษกร กล่าว

ด้านว่าที่คุณแม่ มาร์กี้ ราศรี บาเล็นซิเอก้า จิราธิวัฒน์ เปิดเผยว่า ตอนนี้อุ้มท้องฝาแฝดประมาณ 8 เดือน รู้สึกตื่นเต้นตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่ามีน้อง ลุ้นทุกครั้งที่ไปหาหมอ แต่ก็ทำตัวให้มีความสุขทุกวันเพื่อลูกจะได้มีความสุขด้วย

“สำหรับกี้แม้ตั้งท้องก็ยังใช้ชีวิตที่ปกติเหมือนคนทั่วไปและมีความยืดหยุ่น พยายามไม่ทำตัวเองเครียดเพราะกลัวจะส่งผลกระทบต่อลูกในท้อง แต่ก็มีเครียดบ้างนิดๆ หน่อยๆ อย่างคุณหมอให้รับประทานปลาวันละ 1 มื้อ บางทีแอบเครียดโดยไม่รู้ตัว กี้จะมีความเป๊ะในระดับหนึ่ง แต่อะไรที่อยากกินก็กินนะ เช่น ชานมไข่มุก ไม่ได้กินบ่อย พยายามดูแลตัวเอง เช่น ทำเล็บ ก็ทำ แต่จะเลือกผลิตภัณฑ์ที่เหมาะกับคุณแม่ ออกกำลังกายที่สามารถทำได้ จะไม่ขังตัวเองว่าต้องอยู่ในบ้านอย่างเดียว พยายามใช้ชีวิตปกติและมีความสุข” ว่าที่คุณแม่กล่าวทิ้งท้าย

สาวสวยร่างเล็กท่าทางแคล่วคล่องหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส เธอจบทางด้านกฎหมาย เกียรตินิยมอันดับ 1 จากคณะนิติศาสตร์ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทด้านกฎหมาย จากประเทศอังกฤษ ถือว่าเป็นลูกไม้ที่หล่นใต้ต้นเพราะมีคุณพ่อซึ่งเป็นผู้อำนวยการสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย หรือทีไอเจ ซึ่งเป็นโครงการในพระราชดำริของพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา เธอจึงมีคุณพ่อเป็นไอดอลในเรื่องการทำงาน แม้ว่าในตอนแรกๆ นั้นเธอก็ไม่ได้ชอบทางด้านกฎหมายสักเท่าใดนัก

แอ๊ม-กันต์รวี กิตยารักษ์ เจ้าหน้าที่ประสานงานโครงการ ของทีไอเจ ซึ่งเธอทำงานด้วยความทุ่มเท ทำอะไรก็จะจริงจัง มีวินัย เต็มที่กับทุกสิ่งที่เลือกทำ มองโลกในแง่ดีเสมอและเชื่อว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ถ้าเราตั้งใจทำ ตอนเรียนมหาวิทยาลัยนอกจากเรียนดีแล้วเธอยังมีกิจกรรมเด่นอีกด้วย ทั้งการเป็นลีดเดอร์ของคณะ ทำงานให้กับสมาคมนักเรียนกฎหมายแห่งเอเชีย ทำให้เธอสนใจเรื่องกฎหมายระหว่างประเทศและทุกครั้งที่ปิดภาคเรียนเธอก็จะไปเรียนซัมเมอร์ที่ต่างประเทศทุกปีทั้งนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย อังกฤษ อเมริกา เพื่อเป็นการเรียนรู้โลกกว้างและสังคมที่แตกต่างไปจากเดิม

จนกระทั่งเรียนจบปริญญาโท เธอก็มาช่วยงานของสถาบันเพื่อการยุติธรรมได้พักใหญ่ โดยเธอมาร่วมในการรับผิดชอบโครงการสัมมนาเยาวชนไร้พรมแดน หรือ TIJ-UNODC Youth Forum 2019 ซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรกของโลกที่ TIJ จับมือ UNODC พลิกโฉมการประชุมระดับสากล เป็นการสัมมนาเยาวชนไร้พรมแดนผ่านเครือข่ายออนไลน์ เพราะเยาวชนคือรากฐานของอนาคต จึงจำเป็นต้องปลูกฝังหลักนิติธรรมและแนวคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืนไว้ตั้งแต่วันนี้ โดยสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย (TIJ) และสำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ (United Nations Office on Drugs and Crimes – UNODC) จึงเชิญเยาวชนจาก 14 ประเทศทั่วเอเชียเข้าร่วม การสัมมนาเยาวชนไร้พรมแดน (Borderless Youth Forum) เมื่อต้นเดือน มี.ค.ที่ผ่านมา

“วิธีการคือใช้เครื่องมือ Design Thinking ผสานเทคโนโลยี มุ่งปลูกฝังหลักนิติธรรมเพื่อการคิดการพัฒนาที่ยั่งยืน สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทยเชื่อมั่นว่า เยาวชนคือความหวังที่จะนำพาสังคมไปสู่อนาคตที่ดี และเป็นผู้มีส่วนอย่างสำคัญในการเสริมสร้างหลักนิติธรรมและการพัฒนาที่ยั่งยืน เราจึงเชิญเยาวชนจากหลากหลายประเทศให้เข้ามามีส่วนร่วมในการช่วยแก้ปัญหาสังคมที่เกี่ยวข้องกับความยุติธรรม ผ่านกระบวนการคิดแบบนักออกแบบ เราก้าวข้ามขีดจำกัดของพรมแดนด้วยการนำเทคโนโลยีการสื่อสารมาเป็นเครื่องมือ เอื้ออำนวยให้เกิดการสร้างเครือข่ายความร่วมมือที่ยั่งยืน”

ในการสัมมนาที่ผ่านมา มีเยาวชน 162 คน จาก 14 ประเทศทั่วเอเชียได้ติดต่อสื่อสารผ่านเครือข่ายออนไลน์ โดยใช้เทคโนโลยีการออกแบบข้ามพรมแดน (Design Across Border) ซึ่งพัฒนาโดยผู้เชี่ยวชาญจาก Stanford d.school เป็นการผสานนวัตกรรมที่คิดแก้ปัญหาโดยให้กลุ่มเป้าหมายเป็นศูนย์กลาง เข้ากับการทำงานเป็นทีมแบบไร้พรมแดน

เยาวชนผู้เข้าร่วมการสัมมนาจากประเทศต่างๆ จะจับกลุ่มกันเพื่อร่วมอภิปรายและแลกเปลี่ยนวิธีการจัดการ 3 ปัญหาสำคัญ ได้แก่ การแก้ไขฟื้นฟูผู้ต้องขังและรับคนดีกลับสู่สังคม การยุติความรุนแรงทางเพศ และการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสให้เข้าถึงความยุติธรรมในบริบทของแต่ละประเทศ ในการนี้ เยาวชนจะได้เจาะลึกประเด็นผ่านการพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญที่ทำงานด้านการยุติธรรมในประเทศของตนเอง เพื่อก้าวข้ามข้อจำกัดทางภาษา และเพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ลึกซึ้งในประเด็นปัญหา

กันต์รวี ในฐานะที่ร่วมรับผิดชอบโครงการนี้ กล่าวว่า เด็กๆ ที่ได้เข้าร่วมการสัมมนาในครั้งนี้เป็นประสบการณ์ที่ดีมากครั้งหนึ่งในชีวิต เขาจะได้ประชุมร่วมกับเพื่อนๆ จากหลากหลายประเทศที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกันและแค่เพียงมองตาก็สัมผัสได้ว่าทุกคนใส่ใจกับปัญหาเหล่านี้จริงๆ ยิ่งได้พูดคุยกันพลังของเขาก็ส่งมาถึง ยิ่งทำให้เราสนใจในเรื่องนี้มากขึ้น นอกจากนี้ การสัมมนายังเปิดโอกาสให้ได้พูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญซึ่งไม่ใช่สิ่งที่หาได้ง่ายๆ ไม่ว่าจะผ่านโลกออนไลน์หรือในสังคมรอบตัว

การได้สัมภาษณ์ผู้ที่มีประสบการณ์ตรง กับปัญหาความยุติธรรมที่เกิดขึ้น นอกจากจะส่งผลให้เยาวชนเข้าใจปัญหามากขึ้นแล้ว ยังเสริมสร้างพลังและแรงบันดาลใจในการมีส่วนร่วมเพื่อแก้ไขปัญหาด้วย

เธอเล่าว่าผู้เข้าร่วมการสัมมนาที่สนใจด้านการแก้ไขฟื้นฟูผู้ต้องขังและรับคนดีกลับสู่สังคม นี่จะเป็นครั้งแรกที่เยาวชนจะมีโอกาสได้พูดคุยกับผู้ที่เคยผ่านการตัดสินตามกระบวนการยุติธรรมและกลับเข้าสู่สังคม อาจจะไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ แต่การสัมมนาครั้งนี้จุดประกายให้อยากศึกษาประเด็นนี้ให้มากขึ้น และอยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อให้สังคมนี้ดีขึ้น และไม่มีขีดจำกัดใดสามารถหยุดยั้งการร่วมมือกันได้ เป็นความร่วมมือทั้งออฟไลน์และออนไลน์ แม้ไม่ได้อยู่ในที่เดียวกัน แต่ทุกคนก็ได้พูดคุยและเสนอแนวคิดเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ร่วมกัน

“แนวคิดที่เยาวชนร่วมกันอภิปรายในการสัมมนาเยาวชนไร้พรมแดนในครั้งนี้ จะได้นำเสนอต่อสหประชาชาติในงาน Asia-Pacific Forum on Sustainable Development ครั้งที่ 6 ซึ่งจะจัดขึ้นโดย UNESCAP ในวันที่ 27-29 มี.ค.นี้ ผู้ที่สนใจข้อมูลเกี่ยวกับหลักนิติธรรมและการส่งเสริมความยุติธรรมทางอาญา สามารถติดตามกิจกรรมของสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทยเพิ่มเติมได้”

นอกจากนี้ เธอยังมีส่วนผลักดันในการร่วมสร้างโครงการข้อกำหนดกรุงเทพในการทำเรือนจำต้นแบบที่เรือนจำหลายแห่งทั้งในและต่างประเทศนำไปใช้เพื่อพัฒนาผู้ต้องขังหญิงให้มีคุณภาพในด้านต่างๆ ยิ่งขึ้น

สำหรับแผนการทำงานในอนาคตของเธอนั้น เธอบอกว่าก็ยังคงให้ความสำคัญกับเรื่องงานตรงนี้ทำให้เต็มที่และดีที่สุด เพราะเป็นงานที่มีประโยชน์ต่อผู้อื่นและสังคม เพราะอยากให้เป็นสังคมที่ดี ทุกคนมีความเท่าเทียมกัน กฎหมายสามารถเข้าถึงทุกคนได้อย่างเท่าเทียม

หลักการทำงานของเธอนั้นคือ กล้าคิด แล้วลงมือทำ อย่ากลัวความล้มเหลว แต่ให้กลัวว่าไม่ได้ลงมือทำอะไรสักอย่างมากกว่า “เราจะสร้างตัวเองว่ามีตัวตนอย่างไร คือการสร้างโอกาสที่ผ่านเข้ามาเพื่อเรียนรู้ แล้วก้าวต่อไปอย่างไร คือสร้างตัวเองแบบไหนเรียนรู้เพิ่มเติมให้เป็นคนมีคุณค่าให้ได้ ที่ผ่านมาก็มีความสุขกับการไปทำงานทุกวัน ตอนนี้ทำงานเกือบ 7 วัน/สัปดาห์ เพราะเป็นกิจกรรมที่เราชอบ เป็นงานที่สนุก ใช่ทางที่เราเลือกแล้ว สิ่งที่ชอบก็คือได้บอกเล่าเรื่องราวของเรา ว่างานที่ทำนั้นเป็นงานที่มีประโยชน์ต่อสังคมจริงๆ และเราจะไม่ลืมตัวตนของเรา” เธอกล่าวอย่างตั้งใจ

ทุกวันนี้การออกกำลังกายด้วยการวิ่งได้กลายเป็นกระแสไปทั่วโลก ดังนั้นงานวิ่งเพื่อสุขภาพจึงเกิดขึ้นแพร่หลาย ทั้งในต่างประเทศและประเทศไทย ทว่า การวิ่งที่ดีและการจัดงานวิ่งที่ดีควรคำนึงถึงสุขภาพที่ปลอดภัยเป็นหลัก เนื่องจากสถิติการจัดงานวิ่งในระดับฮาล์ฟมาราธอน จะพบนักวิ่งบาดเจ็บและเจ็บป่วยขั้นรุนแรงเสี่ยงต่อชีวิตเฉลี่ย 1-3 ราย/งาน และบาดเจ็บ เจ็บป่วยไม่รุนแรง เช่น ข้อเท้าพลิก กล้ามเนื้อบาดเจ็บ ปวดประมาณ 5-10% ระดับไมโครมาราธอนและมินิมาราธอน พบนักวิ่งบาดเจ็บและเจ็บป่วยขั้นรุนแรงเสี่ยงต่อชีวิตเฉลี่ย 0-1 ราย/งาน และบาดเจ็บ เจ็บป่วยไม่รุนแรง 3-5%

นพ.สุทิน จันทิมา แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านอายุรกรรมทั่วไป หัวใจและหลอดเลือด โรงพยาบาลพญาไทศรีราชา จ.ชลบุรี กล่าวว่าโรคหัวใจเป็นหนึ่งสาเหตุหลักที่อาจทำให้นักวิ่งหรือผู้ที่ชื่นชอบการออกกำลังกายเสี่ยงต่ออาการเจ็บป่วยขณะวิ่งจนถึงแก่ชีวิตได้ เพราะผู้ที่ป่วยเป็นโรคหัวใจมักไม่แสดงอาการ ทั้งนี้ จากสถิติของผู้ที่รับการตรวจหัวใจ พบว่าร้อยละ 70-80 มีปัญหาใดปัญหาหนึ่ง เช่น หัวใจโต กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด กล้ามเนื้อหัวใจอักเสบ หัวใจเต้นผิดจังหวะ คลื่นไฟฟ้าหัวใจขัดข้อง หัวใจบล็อกไม่นำส่งกระแสไฟฟ้า

“อยากแนะนำให้กลุ่มคนที่วิ่งเป็นประจำหรือรันเนอร์ เลิฟเวอร์ รวมถึงคนที่ชื่นชอบการออกกำลังกายแบบหนักๆ ให้เข้ารับการตรวจหัวใจและเช็กร่างกายก่อนลงสนาม ไม่ว่าจะเป็นการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ อัลตราซาวด์หัวใจ ตรวจหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง (Echo) และเดินสายพาน หากเป็นวัยรุ่น การตรวจเช็กเพียง 1 ครั้ง ก็การันตีความปลอดภัยไปได้หลายปี

ในกลุ่มอายุ 40 ปีขึ้นไป ควรตรวจเช็ก 1-2 ปี/ครั้ง ส่วนกลุ่มที่หัวใจมีปัญหาควรตรวจเช็กทุกๆ 6 เดือน เนื่องจากหากขณะออกกำลังกายเกิดหัวใจหยุดเต้น ไม่มีออกซิเจนไปเลี้ยงสมองผู้ป่วยจะอยู่ได้เพียง 4-5 นาที หากนานกว่านั้นและทำ CPR หรือปั๊มหัวใจไม่ทัน แม้จะนำส่งโรงพยาบาลและกระตุ้นหัวใจให้กลับมาเต้นได้ แต่สมองจะตายและกลายเป็นเจ้าชายนิทราในที่สุด” นพ.สุทิน ให้ข้อมูล

นพ.สุทิน กล่าวให้ข้อมูลต่อว่า อีกโรคหนึ่งที่นักวิ่งและคนที่ชอบออกกำลังกายควรระวังคือโรคความดันโลหิตสูง ซึ่งเป็นโรคที่ไม่แสดงอาการ ต้องเข้ารับการตรวจจากแพทย์ถึงจะเจอเช่นกัน ซึ่งหากเกิดอุบัติเหตุขึ้นแล้วผลที่ตามมาคือผู้ป่วยอาจเป็นอัมพฤกษ์อัมพาตได้

ด้าน นพ.เกษม ใช้คล่องกิจ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญสาขาศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลพญาไท ศรีราชา ในฐานะผู้อำนวยการด้านการแพทย์ (Medical Director) กล่าวว่า การเตรียมความพร้อมความปลอดภัยสำหรับการวิ่งเพื่อสร้างสุขภาวะ ไม่ใช่แค่ที่ตัวนักวิ่งเพียงอย่างเดียว แต่หัวใจหลักอีกประการ คือ ต้องเตรียมงานบริการทางการแพทย์เพื่อความปลอดภัยด้านสุขภาพอย่างเข้มข้นเช่นเดียวกัน

“ในงานวิ่งบางแสน 21 ฮาล์ฟมาราธอน 2018 ที่ผ่านมา ทีมงานได้จัดเตรียมความพร้อมสำหรับงานนี้เต็มที่ ทั้งแพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่กู้ชีพฉุกเฉิน อาสาสมัครทีมนักกายภาพบำบัดและแพทย์แผนไทยรวมกว่า 300 คน จัดจุดให้บริการทางการแพทย์ทุก 2 กม. ตลอดระยะทาง 21 กม. ทั้งเพิ่มความถี่ในช่วงใกล้เส้นชัยเป็น 13 หน่วยบริการทางการแพทย์ มีทีมจักรยานที่พกพาเครื่องกระตุ้นหัวใจดูแลนักวิ่งทุกๆ 4 กม. และแพทย์นักวิ่งอาสาที่วิ่งปนไปกับนักวิ่งอื่นๆ อีก 10 คน รถกู้ชีพอีก 10 คัน รวมถึงมีศูนย์บัญชาการทางการแพทย์ที่เทียบได้กับโรงพยาบาลขนาดย่อมอีก 1 แห่ง ซึ่งถือเป็นการเตรียมการที่เข้มข้นมากกว่ามาตรฐานที่ทางสหพันธ์สมาคมกรีฑานานาชาติ หรือ IAAF ระบุไว้”

นพ.เกษม กล่าวอีกว่า ก่อนสมัครเข้าร่วมงาน นักวิ่งทุกคนต้องตอบคำถามและกรอกรายละเอียดสุขภาพของตัวเองตามจริง หากใครเข้าข่ายมีภาวะไม่ปกติ ทีมงานจะคัดกรองและแยกกลุ่มไว้ โดยก่อนวิ่งจะมีการตรวจสุขภาพและตรวจหัวใจผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงว่าพร้อมหรือไม่ และในส่วนของผู้ที่ป่วยเป็นโรคหัวใจจะมีอุปกรณ์สัญญาณ GPS ให้ติดตามตัว และสามารถกดเรียกเจ้าหน้าที่กรณีเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินได้ทันที

หลายคนอยากเป็นเจ้าของธุรกิจของตัวเอง แต่อุปสรรคสำคัญที่ทำให้เราติดอยู่กับการเป็นมนุษย์เงินเดือน ก็คือ เงินทุน ความมั่นคง และความกล้า ณัฐวุฒิ ร่องดุสิตผู้บริหารบริษัทพีอาร์ อาร์ตติสต์ แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ คือหนึ่งในคนไม่กี่คนที่กล้าออกจากคอมฟอร์ตโซน แล้วเริ่มธุรกิจของตัวเองจากเงินก้อนเล็กจนประสบความสำเร็จ เป็นที่รู้จักในวงการบันเทิง ณัฐวุฒิจะมาให้คำแนะนำการบริหารเงินในธุรกิจของตัวเองอย่างไรให้เติบโตอย่างมั่นคง

ก้าวขาจากคอมฟอร์ตโซน

“เริ่มแรกผมเชื่อว่าทุกคนมีความกลัวว่าจะล้มเหลวเพราะการลงทุนธุรกิจหนึ่งจำเป็นต้องใช้เงินลงทุนมหาศาล ซึ่งอาจจะเป็นเงินเก็บเกือบครึ่งชีวิตเพื่อจะได้สร้างธุรกิจของตัวเองขึ้นมา จากประสบการณ์ของผมเองตอนที่เริ่มธุรกิจนี้ผมไม่ได้กระโดดลงมาทำเต็มตัว ผมลองทำเป็นงานอดิเรกก่อนบริหารเวลาว่างที่มี ลองก้าวขาออกมาจากคอมฟอร์ตโซนข้างหนึ่งเพื่อมาทำธุรกิจที่คิดว่าตัวเองชอบมากที่สุด แล้วผลปรากฏว่าทำได้ดี มีรายได้ที่ค่อนข้างดี ลูกค้าให้การตอบรับ

เมื่อถึงจุดนั้นเองผมก็มาชั่งใจว่าจะออกจากงานประจำแล้วมาทำเต็มตัวหรือเลือกที่จะทำแบบนี้ต่อไป แต่การเลือกทำงาน 2 อย่างในเวลาเดียวกัน สิ่งที่ต้องรับมือก็คืองานจะไม่ได้ออกมาดีทั้งคู่ ดังนั้นเราต้องเลือกทำในสิ่งที่รักมากที่สุดและมีแนวโน้มว่าธุรกิจจะสามารถเดินต่อไปได้ ค่อยก้าวขาอีกข้างออกมาแล้วเดินหน้ากับธุรกิจของตัวเองอย่างเต็มตัว

ผมแนะนำว่าสำหรับคนที่อยากจะทำธุรกิจของตัวเองก่อนอื่นควรลองทำโดยที่ยังมีงานประจำอยู่ เมื่อเห็นว่าไปได้แล้วค่อยออกมาทำอย่างเต็มตัว”

อย่าลงทุนด้วยเงินก้อนใหญ่

“ชีวิตผมไม่ได้เริ่มต้นจากความร่ำรวยมาก่อน ผมก็เหมือนกับทุกคนที่เรียนหนังสือจบมาหางานทำสร้างเนื้อสร้างตัวและหาโอกาสใหม่ๆ ให้กับตัวเอง ตอนที่เริ่มทำธุรกิจผมมีเงินอยู่ก้อนหนึ่ง แต่ผมไม่ได้ลงทุนไปหมดหน้าตักทีเดียว ค่อยๆ ลงทุนหาซื้อเครื่องไม้เครื่องมือ และสิ่งที่คิดว่าจำเป็นในการทำธุรกิจ บางอย่างที่แพงมากๆ เช่นห้องสตูดิโอ เริ่มต้นผมก็ใช้วิธีการเช่าเป็นงานไป จนได้เงินค่าจ้างจากลูกค้าก็แบ่งมาซื้ออุปกรณ์ของตัวเองทีละเล็กละน้อย จนวันนี้บริษัทมีสตูดิโอเล็กๆ ของตัวเอง ไม่ต้องไปเช่า

ดังนั้น การลงทุนผมคิดว่าเริ่มต้นเรามีกำลังเท่าไหร่เอาแต่พอที่กำลังเราทำได้ แล้วค่อยๆ เก็บเงินลงทุนขยับขยาย ลงทุนในสิ่งที่สามารถสร้างผลกำไร สร้างรายได้ให้กับเรานั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด ส่วนตัวผมเองวันนี้แม้จะมีรายได้เข้ามามากแต่ผมก็ไม่คิดจะใช้รถหรู ซื้อของแพงๆ ผมคิดว่านั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญจะใช้เงินไปกับอะไรต้องดูให้ดีว่าซื้อแล้วเกิดประโยชน์อะไรบ้าง ของถูกของแพง คุณภาพต่างกันแต่งานออกมาเหมือนกันไหม ถ้าเหมือนกันเราจะจ่ายแพงไปทำไม เว้นแต่ว่าแพงกว่าได้สิ่งที่ดีกว่าอย่างชัดเจนเราถึงค่อยลงทุนเพื่อให้งานออกมาดีที่สุด”

แบ่งเงิน 3 ส่วน

“ผมคิดว่าสิ่งสำคัญในการที่เราขยันทำงานหารายได้ให้มากที่สุด ก็เพื่อให้พ่อแม่และครอบครัวของเราสุขสบาย ในขณะเดียวกันเราก็ต้องมีเงินส่วนหนึ่งไว้เติมความฝันของเราด้วย กำไรที่ได้มาผมจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกให้ครอบครัวเป็นเงินที่ให้เขาสามารถเอาไปดูแลตัวเองหรือลงทุนกิจการของครอบครัวให้มีความเป็นอยู่ที่ดี

ส่วนต่อมา คือ ลงทุนในธุรกิจมีอะไรบ้างที่ต้องลงทุนเพิ่มเติมเพื่อให้ธุรกิจเดินหน้าไปได้ดีขึ้นให้บริษัทเติบโตก้าวหน้า และส่วนสุดท้ายคือ ตัวผมเองในการใช้เงินดูแลตัวเองหาซื้อสิ่งที่อยากได้ สิ่งที่จำเป็น

3 ส่วนนี้คือการใช้เงินลงทุนในแบบของผม หลักสำคัญคือลงทุนเพื่อความสุขของคนที่เรารัก งานที่เราชอบ และสิ่งที่เราเป็น แต่ต้องไม่เกินขอบข่ายของคำว่าความพอเพียง ลงทุนแต่พอดี บริหารดีๆ ต้องมีกำไรแน่นอน”

ภาพจาพ : https://scontent-iad3-1.cdninstagram.com

ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 นิยามคำว่า “ศรี” หมายถึง มิ่ง, สิริมงคล, ความรุ่งเรือง, ความสว่างสุกใส, ความงาม, ความเจริญ, เช่น ศรีบ้าน ศรีเรือน ศรีเมือง, ใช้นำหน้าคำบางคำเป็นการยกย่อง เช่น พระศรีรัตนตรัย วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

ส่วนในชีวิตการทำงาน นอกจากการมีเพื่อนร่วมงานดีจะนับเป็นความโชคดีแล้ว การได้ “หัวหน้าที่ดี” นับเป็นศรีแก่บรรดาลูกน้อง ก็เป็นอีกหนึ่งในความโชคดีทวีคูณของชีวิตการทำงานที่กินเวลา 1 ใน 3 ของวัน แล้วการจะได้พิจารณาว่าเป็นหัวหน้าที่ดีควรมีคุณสมบัติอะไรบ้าง มาดูกัน

Leadership

คุณสมบัติโดยรวมของหัวหน้า ข้อแรกที่ขาดไม่ได้คือ “ความเป็นผู้นำ” การกล้าที่จะตัดสินใจ มีความเด็ดขาด และสิ่งสำคัญคือ ความรับผิดชอบ ทั้งต่องานตัวเองและผลงานที่ลูกน้องทำ เมื่อเกิดความผิดพลาดต้องกล้าที่จะยอมรับผิด และปกป้องลูกน้องตัวเองได้ ซึ่งจะช่วยสร้างความศรัทธาและเป็นที่น่าเคารพนับถือ

Fair

“ความยุติธรรม” คืออีกข้อสำคัญของผู้นำ เพราะผู้นำที่ดีจะไม่ให้ความสำคัญกับลูกน้องคนใดคนหนึ่งเป็นพิเศษ ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง และเห็นความสำคัญของทุกคน โดยเชื่อว่าทุกคนล้วนมีศักยภาพและมีความสามารถในแต่ละด้านที่ต่างกัน ผู้นำที่ดีจะเลือกใช้คนได้เหมาะสมกับงาน อย่างคำกล่าวที่ว่า “Put the right man on the right job.”

Open Mind

“การเปิดใจรับฟัง” เปิดกว้างทางความคิด ไม่เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง มีความจริงใจและรับฟังความคิดเห็นจากลูกน้อง เพราะต่างคนต่างความคิดและทุกคนมีสิทธิ์ที่จะแสดงความคิดเห็น ซึ่งหัวหน้าที่ดีจะเปิดใจรับฟัง และเชื่อมั่นว่าผลงานที่ดีต้องเกิดจากการระดมสมอง ช่วยกันคิดและแสดงความคิดเห็นจากทุกคนในทีม ไม่ใช่ความคิดจากใครคนใดเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่สำคัญหัวหน้าที่ดีต้องมีความสามารถที่จะโน้มน้าวจิตใจของทุกคนในทีมให้เป็นหนึ่งเดียวกันได้อย่างเต็มใจ พร้อมทั้งช่วยสนับสนุน เป็นกำลังใจ และสร้างแรงบันดาลใจในการทำงานให้กับลูกน้อง

System

ผลงานจะดีได้จำเป็นต้องมีทีมที่ดี และทีมที่ดีมักมีความเป็นมืออาชีพ ซึ่งต้องอาศัย “การทำงานอย่างเป็นระบบ” ผู้นำที่ดีควรมีการจัดระบบการทำงานที่ดีให้ทุกคนสามารถทำงานได้อย่างสอดคล้องกัน รวมถึงการวางแผนขั้นตอนการทำงานอย่างละเอียดรอบคอบ ป้องกันการเกิดปัญหา หรือเมื่อเกิดปัญหาก็สามารถจัดการได้อย่างมืออาชีพ

Capability

อีกสิ่งสำคัญของการจะเป็นผู้นำคนอื่นได้คือ ควรจะเป็นบุคคลที่ “มีความสามารถ” โดยนำความรู้ที่มีมาสร้างสรรค์ผลงานโดดเด่นให้กับองค์กร และมีความสามารถอันเป็นที่ยอมรับ ไม่ว่าจะจบด้านไหน สาขาใดก็ตาม ควรมีความเชี่ยวชาญ รู้ลึก รู้จริง และสามารถถ่ายทอดประสบการณ์ดีๆ ให้กับลูกน้องได้

Plan well

หัวหน้าที่ดีต้องมีคุณสมบัติด้านกลยุทธ์ “วางแผนเก่ง” ซึ่งเป็นการบริหารคนและงานควบคู่กัน การมีเป้าหมายที่ชัดเจนจะช่วยให้ลูกน้องมีแนวทางที่ชัดเจนในการสร้างสรรค์ผลงานที่ดีที่สุดและเป็นประโยชน์ต่อบริษัท เพราะบางครั้งความคลุมเครือ การไม่พูดตรงๆ โดยคาดว่าอีกฝ่ายน่าจะรู้ว่าต้องทำอะไรนั้นไม่เกิดประโยชน์และลูกน้องไม่ชอบ เพราะไม่รู้ว่างานที่ทำผิดตรงไหนหรือเจ้านายต้องการให้งานเป็นอย่างไร

Creative

ในยุคแห่งการแข่งขันที่ทุกองค์กรจำเป็นต้องก้าวให้ทันยุคสมัยและเทรนด์ของโลกที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ผู้นำยุคนี้จึงมีความจำเป็นที่จะต้องทำตัวให้ทันกับโลกอยู่เสมอ “มีความคิดสร้างสรรค์” ในการสร้างผลงานใหม่ๆ ให้กับองค์กรอยู่ตลอดเวลา เพื่อนำพาทีมและองค์กรสู่ความสำเร็จ

Respect

การเป็นผู้นำที่ดี ถึงจะมีอำนาจ แต่ย่อมไม่ถือตัว ปฏิบัติกับลูกน้องอย่าง “เคารพ”สิทธิของความเป็นคน โดยเริ่มจากเห็นคุณค่าของความเป็นคน เอาใจเขามาใส่ใจเรา ซึ่งโดยมากผู้ที่เป็นหัวหน้า ควรผ่านจุดที่เคยเป็นลูกน้องมาก่อน ก็จะสามารถเข้าใจถึงความต้องการของลูกน้องได้เป็นอย่างดี

…วันนี้ทำงานเสร็จแล้ว ลองแอบสำรวจดูซิว่า หัวหน้าของเราเข้าข่ายคุณสมบัติเหล่านี้หรือไม่ เพราะคุณอาจเป็นหนึ่งในผู้โชคดีที่มีหัวหน้าเป็น “ศรี” ก็เป็นได้

ภาพ highlight จาก http://www.weser-kurier.de

วันนี้ใครเข้าใจว่าตัวเองสุขภาพดีแล้วเพราะไม่เจ็บป่วย อาจต้องคิดใหม่ เพราะมีข้อมูลจากการสำรวจกลุ่มตัวอย่างด้านสุขภาพและคุณภาพชีวิตของนีลเส็นประเทศไทย รายงานว่า คนไทย 92% คิดว่าตัวเองมีสุขภาพดี แต่จริงๆ แล้ว 53% กลับมีน้ำหนักตัวเกินมาตรฐาน และยังเชื่อว่าการจะมีสุขภาพดีเป็นเรื่องยาก เนื่องจากต้องใช้เงินและเวลา รวมทั้งขาดวินัยในตัวเอง

ด้วยเหตุนี้ เนสท์เล่ จึงได้จัดแคมเปญ “เนสท์เล่ คนไทยแข็งแรง (Nestlé Active Thailand)” ขึ้น เพื่อขานรับนโยบายภาครัฐด้านสาธารณสุข และส่งเสริมให้คนไทยใช้ชีวิตอย่างกระฉับกระเฉงทุกวัน ภายใต้หลัก “3 อ”  ได้แก่ อาหาร-ออกกำลังกาย-อารมณ์ โดยเริ่มง่ายๆ ได้ทุกวันจากที่บ้านด้วยเคล็ด (ไม่) ลับ ดังต่อไปนี้

อ อาหาร

ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่เจอกับปัญหาน้ำหนักตัวดีดขึ้นตามอายุ วิธีรักสุขภาพง่ายๆ ที่เนสท์เล่นำเสนอ คือการใช้ตัวช่วยมหัศจรรย์อย่าง “กระทะลดน้ำมันออโตมือติก” นวัตกรรมกระทะลดน้ำมันด้วยกระทะใบไหนก็ได้ที่บ้าน แล้วลดน้ำมันจากที่เคยใช้ลงครึ่งหนึ่ง เพียงเท่านี้ก็เป็นการเริ่มต้นสุขภาพดีด้วยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่เริ่มทำได้ง่ายๆ แต่ช่วยให้ร่างกายแข็งแรงได้มากขึ้น และควรเลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ตามสูตร 2:1:1 ตามที่กรมอนามัยแนะนำ ได้แก่ ผัก 2 ส่วน หรือประมาณ 400 กรัม หรือ 6 ทัพพี เนื้อสัตว์ 1 ส่วนไม่ติดมัน และข้าวหรือแป้งไม่ขัดสี 1 ส่วน

อ ออกกำลังกาย

ต้องบอกไว้ก่อนว่าการออกกำลังกายไม่ได้นับเฉพาะในฟิตเนส เพียงแค่ใช้อุปกรณ์รอบตัวที่หาได้ในบ้านมาเป็นตัวช่วยในออกกำลังกาย เช่น

• นวัตกรรมไม้ถูพื้นเอวเอส เพียงใช้ไม้ถูพื้นหรือไม้กวาดมาออกกำลังกายด้วยการถูบ้าน 30 นาที แล้วสควอท 5 เซ็ต ยืดเส้นยืดสายระหว่างการถูบ้าน หรือถูสลับข้างซ้ายขวาให้สุดแขน ทำอย่างสม่ำเสมอควบคู่กับการออกกำลังกายให้ได้อาทิตย์ละ 3 วัน วันละ 30 นาที เท่านี้ก็สามารถมีสุขภาพดีและห่างไกลโรคได้ไม่ยาก
• นวัตกรรมขวดน้ำกล้ามแน่น โดยใช้ขวดน้ำขนาด 1.5 ลิตรเป็นดัมเบลในการออกกำลังกายกล้ามเนื้อแขนวันละ 60 ครั้งระหว่างดูโทรทัศน์ หรือทำกิจวัตรประจำวันต่างๆ
• นวัตกรรมแกว่งลดพุง แกว่งแขนระหว่างเดินเล่น วันละ 30 นาที เพื่อลดพุง โดยสามารถตรวจสอบด้วยตัวเองว่าอยู่ในเกณฑ์ ‘ภาวะอ้วนลงพุง’ หรือไม่ง่ายๆ เพียงนำสายวัดมาวัดบริเวณรอบเอว โดยเส้นรอบเอวจะต้องไม่เกินส่วนสูงหารสอง

อ อารมณ์

สร้างอารมณ์แจ่มใสด้วยเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ต้องมีทุกบ้าน ด้วยนวัตกรรมพัดลมสะบัดอารมณ์ เพียงแค่ปรับระดับความแรงของพัดลมตามอารมณ์ที่คุกรุ่น แล้วเปล่งเสียงออกมา คลื่นเสียงที่ผ่านใบพัดธรรมดาๆ แต่สามารถทำให้หลั่งสารแห่งความสุข ช่วยให้อารมณ์ดีขึ้น หรือปรับเปลี่ยนเป็นโหมดพัดลมลูกเอื้อน ด้วยการร้องเพลงหน้าพัดลม ก็สามารถแบ่งปันความสุข สร้างเสียงหัวเราะในครอบครัวได้แล้ว

นางสาวณัชชา แสงสวัสดิ์ นักโภชนาการ บริษัท เนสท์เล่ (ไทย) จำกัด แนะนำเคล็ดลับด้านอารมณ์เพิ่มเติมว่า “ปัจจุบันคนส่วนใหญ่ติดโทรศัพท์มือถือกันมาก เลยทำให้เกิดภาวะที่เราไม่สามารถทำสมาธิได้ ซึ่งสมาธิจะมีผลในเรื่องของอารมณ์ค่อนข้างมาก การฝึกสมาธิบริหารสมองนั้นทำได้ไม่ยาก ลองวางโทรศัพท์ลงแค่ 1 นาทีแล้วบริหารสมองด้วยท่าง่ายๆ เพียงยกมือทั้งสองข้างขึ้นมา ให้มือข้างหนึ่งทำท่าจีบ คือนิ้วชี้แตะนิ้วโป้ง เหยียดนิ้วที่เหลือตรง ส่วนมืออีกข้าง ใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ทำเป็นรูปตัวแอล (L) และค่อยๆ เปลี่ยนข้างที่จีบเป็นนิ้วรูปตัว L และข้างที่ทำตัว L ให้เปลี่ยนเป็นจีบนิ้วแทน โดยทำสลับกันไปมาจำนวน 10 ครั้ง ก็เป็นการฝึกสมาธิง่ายๆ ทำได้ทุกวัน ให้ผู้ใหญ่ทำที่บ้านได้ หรือเวลาเราเครียด ขับรถรถติดก็ทำได้”

รู้เคล็ดลับง่ายๆ ที่ช่วยให้แข็งแรงและกระฉับกระเฉงขึ้นทุกวันอย่าง 3 อ แล้ว ต้องอย่าลืมนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันให้เป็นนิสัย พร้อมบอกต่อคนในครอบครัวและคนรอบข้างเพื่อให้มีสุขภาพที่ดีขึ้นและแข็งแรงยิ่งขึ้นไปด้วยกัน เพราะชีวิตดีๆ เริ่มง่ายๆ ได้ที่คุณและที่บ้านของคุณ ติดตามข้อมูลด้านสุขภาพและโภชนาการที่ดีและนวัตกรรมต่างๆ ในแคมเปญ “เนสท์เล่ คนไทยแข็งแรง (Nestlé Active Thailand)” ที่จะทำให้คนไทยมีชีวิตดีๆ เริ่มง่ายๆ ได้ทาง

Facebook: https://www.facebook.com/goodfoodgoodlifebyNestleThailand

YouTube: https://www.youtube.com/user/NestleThailand

Website: https://www.nestle.co.th

ความสมบูรณ์ของป่าเป็นสิ่งสำคัญในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน นอกจากวิธีการปลูกต้นไม้และสร้างเขตพื้นที่อนุรักษ์แล้ว การสร้าง “ฝาย” ก็เป็นหนึ่งในวิธีรักษาธรรมชาติที่ถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือมนุษย์ ช่วยกักเก็บน้ำและชะลอการไหลเวียนของน้ำ ป้องกันน้ำท่วมจากแม่น้ำลำธารได้ดี และยังช่วยรักษาแหล่งน้ำตามพื้นที่ต่างๆ ในฤดูแล้ง

ทำให้นักศึกษาเครือข่ายสิงห์อาสาภาคเหนือ 10 สถาบัน ได้แก่ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงราย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง มหาวิทยาลัยพะเยา มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย กว่า 100 คน พร้อมใจกันเป็นหนึ่งเดียวในการที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการรักษาความสมบูรณ์ของผืนป่าเชียงราย

นับเป็นจุดเริ่มต้นของการดูแลผืนป่าอย่างยั่งยืน ในโครงการ “สิงห์อาสากับภารกิจสร้างฝายชะลอน้ำ รักษาความสมบูรณ์ของผืนป่าเชียงรายอย่างยั่งยืน” เพื่อรักษาความอุดมสมบูรณ์ของป่าต้นน้ำโดยได้รับความร่วมมือจากมูลนิธิอุทกพัฒน์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เครือข่ายชุมชนรักษ์ป่าลุ่มน้ำลาว จ.เชียงราย และบริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ ลงพื้นที่พร้อมกันที่ชุมชนป่าต้นน้ำบ้านห้วยมะเกลี้ยง ต.ป่างิ้ว อ.เวียงป่าเป้า จ.เชียงราย เพื่อสร้างฝายชะลอน้ำ

วีระยุทธ บุญพยา ตัวแทนจากมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เล่าถึงการร่วมโครงการนี้ว่า “ผมเป็นคนเชียงราย พบเห็นในหลายๆ พื้นที่มีน้ำแห้งบ้าง หรือน้ำท่วมบ้าง ฝายมีความจำเป็นสำหรับทุกพื้นที่ เพราะฝายเป็นตัวกักเก็บน้ำ หากที่ไหนน้ำแห้ง ฝายก็จะทำให้ที่แห่งนั้นมีน้ำใช้ตลอดทั้งปี ขณะเดียวกันถ้าที่แห่งนั้นเกิดน้ำป่าไหลหลาก ฝายก็สามารถกักกันเศษไม้ไม่ให้ไปสู่พื้นที่ของหมู่บ้านได้ด้วย ซึ่งครั้งนี้มีชาวบ้านมาร่วมด้วย นับว่าเป็นการชักจูงทำให้ชาวบ้านมองเห็นค่าของน้ำในพื้นที่ของเขาเอง และใช้น้ำอย่างมีคุณค่าที่สุด

การรวมพลังสร้างฝายครั้งใหญ่นี้ เกิดจากความร่วมแรงร่วมใจกันของเครือข่ายนักศึกษาสิงห์อาสา 10 สถาบันในเขตภาคเหนือตอนบน ที่ได้นำนักศึกษาชั้นปีต่างๆ จำนวนกว่า 100 คน มาวางแผนการทำงานร่วมกันเพื่อกระจายไปสร้างฝายชะลอน้ำตามแหล่งต้นน้ำ เมื่อมีน้ำอยู่ในพื้นที่ต่างๆความชุ่มชื้นของป่าและผืนดินจะกลับมา เพราะฝายชะลอน้ำนี้ก็จะช่วยรักษา ชะลอน้ำ และสร้างความชุ่มชื้นอย่างยั่งยืนให้กับป่าได้

กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมที่พวกเราทำเป็นประจำทุกปี และมีพี่ๆ น้องๆ เครือข่ายนักศึกษาสิงห์อาสาเป็นกำลังสำคัญที่จะช่วยกันทำภารกิจนี้ และช่วยกันรักษาความสมบูรณ์ให้ผืนป่า จ.เชียงราย

ในขั้นตอนการทำ นอกจากนักศึกษาแล้วยังมีชาวบ้านในพื้นที่อีกหลายร้อยคนมาร่วมกันสร้าง ภาพที่เห็นแล้วรู้สึกประทับใจมากที่สุดคือการที่ได้เห็นทุกคนต่อแถวเพื่อเป็นเส้นทางในการลำเลียงวัสดุที่ใช้ในการสร้างฝายลงสู่ลำห้วยป่าต้นน้ำบ้านห้วยมะเกลี้ยง โดยวัสดุที่ใช้หาได้จากธรรมชาติในพื้นถิ่น

เริ่มจากการตีไม้และปักเสาระบุตำแหน่ง ใช้หินวางเรียงตัวกันเป็นแนวฝาย แม้จะต้องเหน็ดเหนื่อย เสื้อผ้าเปียกปอน และมีเหงื่อไหลท่วมกาย แต่เหล่านักศึกษาเครือข่ายสิงห์อาสาและชาวบ้านก็ไม่ย่อท้อ เดินหน้าสร้างฝายกันอย่างแข็งขัน เป็นภาพของความช่วยเหลือเกื้อกูลต่อมนุษย์และธรรมชาติ โดยมีเจ้าบ้านที่ได้รับประโยชน์อย่างชาวบ้านมาช่วยเหลือและเป็นกำลังใจอยู่ตลอดเวลา

เราสร้างฝายแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน จำนวน 15 ฝาย ตลอดระยะทางประมาณ 100 เมตร ซึ่งในพื้นที่ชุมชนป่าต้นน้ำบ้านห้วยมะเกลี้ยง ต.ป่างิ้ว อ.เวียงป่าเป้า จ.เชียงราย ที่มีประชากรอาศัยกว่า 70 ครัวเรือน จำนวนทั้งหมด 200 คน จะได้รับประโยชน์ของการชะลอน้ำและเก็บกักน้ำ คือ รักษาความชุ่มชื้นของผืนป่าต้นน้ำและเพื่อใช้บริโภคและอุปโภคยามขาดแคลนช่วงหน้าแล้ง”

ในขณะที่ นิติรัฐ สิทธิชัยวงค์ หนึ่งในสมาชิกที่ร่วมกันสร้างฝาย จากมหาวิทยาลัยราชมงคลล้านนา เชียงใหม่ เล่าว่า “น้ำคือชีวิต การสร้างฝายจึงมีความจำเป็นมาก ฝายช่วยในการกักเก็บน้ำ สร้างความชุ่มชื้น ในฐานะคนในพื้นที่ภาคเหนือ จะเห็นตลอดว่า ภาคเหนือมีปัญหาเรื่องน้ำไม่น้อย ทั้งน้ำท่วมจากฝนที่ตกมากเกินไป หรือปัญหาภัยแล้ง ทำให้ไม่มีน้ำใช้อย่างเพียงพอในการเกษตร กิจกรรมการสร้างฝายนี้ทำให้เรารู้ว่าน้ำมีประโยชน์แค่ไหน

อีกอย่างหนึ่งก็คือ การสร้างฝาย ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่หาซื้อไม่ได้มาทำแล้วทำให้เราเห็นประโยชน์ และเปิดโลกใหม่ให้กับเราเองด้วย โดยเฉพาะปัญหาของคนในพื้นที่ต่างๆ ที่มีความต้องการฝาย เราเองที่อยู่พื้นที่ด้านล่างที่มีการใช้น้ำจากท่อประปา แต่คนที่นี่ใช้น้ำจากฝาย หากน้ำแห้งจริงๆ ชาวบ้านก็จะไม่มีน้ำใช้ อยากให้ทุกคนตระหนักถึงความสำคัญของน้ำ รู้ถึงผลกระทบอย่างแท้จริงหากเราไม่มีน้ำใช้”

อภิลักษณ์ บุญสูง มหาวิทยาลัยแม่โจ้ หนึ่งในตัวแทนเล่าเสริมเพื่อนๆ ว่า ปัจจุบันโลกของเรามีอุณหภูมิสูงขึ้นทำให้เกิดภัยแล้งมากยิ่งขึ้น บางพื้นที่ไม่มีน้ำกินน้ำใช้ ครอบครัวทำการเกษตรพบปัญหาภัยแล้ง น้ำที่ใช้ในการเกษตรไม่เพียงพอ ส่งผลให้เกษตรกรไม่มีผลผลิตเพื่อจำหน่าย ซึ่งการสร้างฝายจะช่วยกักเก็บน้ำ เกษตรกรมีน้ำใช้ในฤดูร้อนและฤดูแล้ง อยากให้มีการสร้างฝายเพิ่มมากขึ้น เพื่อให้มีการกักเก็บน้ำไว้ใช้ต่อไป รวมถึงการสร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์และรักษาธรรมชาติมากยิ่งขึ้นด้วย

ผมได้มีโอกาสไปออกค่ายกับสิงห์อาสาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้มาสร้างฝาย รู้สึกดีใจที่ได้มาสร้างฝาย ซึ่งทำให้ชาวบ้านได้มีน้ำใช้ต่อไป ได้ประสบการณ์ในการทำงานใหม่ๆ พบปะกับเพื่อนต่างสถาบัน รู้จักการเข้าสังคม ทำให้ผมเดินออกจากกรอบของตัวเองได้”

ปิดท้ายที่ สุวัฒน์ สิทธิบุญ ชาวบ้านห้วยมะเกลี้ยง พูดถึงสิ่งที่น้องๆ ทำให้กับพวกเขาว่า “เมื่อก่อนป่าต้นน้ำที่ชุมชนป่าต้นน้ำบ้านห้วยมะเกลี้ยงมีน้ำไม่พอใช้ในการอุปโภคและบริโภคในหน้าแล้ง ปลายังไม่มีที่อยู่อาศัย เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่ทุกปี ผมและชาวบ้านรู้สึกดีใจที่มีน้องๆ เยาวชนเหล่านี้ได้เข้ามาร่วมทำกิจกรรมการสร้างฝาย รวมถึงคณะอาจารย์ หน่วยงาน และนักศึกษาทุกท่าน ที่มาร่วมกันในครั้งนี้ ซึ่งป่าต้นน้ำยังต้องการหน่วยงานต่างๆ เข้ามาสนับสนุนอีกมาก

เมื่อมีฝายจะช่วยชะลอความชุ่มชื้นของน้ำให้กับต้นไม้และลำห้วยในหมู่บ้านได้ ในหลายๆ ชุมชนต้องการฝายเป็นอย่างมาก เพราะชาวบ้านส่วนใหญ่ทำการเกษตรเกี่ยวกับกาแฟและชา ทำให้ต้องใช้น้ำจำนวนมาก หากมีการชะลอน้ำ ชาวบ้านก็จะมีน้ำใช้ในหน้าแล้ง ซึ่งชุมชนเราเป็นคนต้นน้ำ เราดูแลป่าจากต้นน้ำด้วย เพื่อให้คนต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ มีน้ำใช้ได้ต่อไป