คนไทยในช่วงวัย 60 ปี ยังคงจดจำเหตุการณ์บ้านเมืองในยุคสงครามเย็นได้เป็นอย่างดี เพราะรัฐบาลไทยส่งทหารอาสาสมัครไปสู้รบในเวียดนามใต้ เพื่อปกป้องโลกเสรีให้รอดพ้นจากภัยคุกคามของคอมมิวนิสต์ และยังส่งทหารเสือพรานข้ามโขงไปทำ “สงครามลับ” ในลาว

          ปี 2511 สถานีวิทยุกระจายเสียง ททท. ได้นำเอาเพลงลาวชื่อ “ไทดำรำพัน” มาเผยแพร่ทางคลื่นเอเอ็มส่งกระจายเสียงไปทั่วประเทศ ด้วยมีคำร้องขึ้นต้นว่า “สิบห้าปี..ที่ไทเฮาห่างแดนดินจงเอ็นดูหมู่ข้าน้อยที่พลอยพรากบ้าน” ทำให้โฆษกนักจัดการรายวิทยุบ้านเรา ได้ขยายความทำนองว่า ถ้าไม่อยากให้บ้านเมืองลุกเป็นไฟเหมือนเมืองลาว คนไทยเราก็อย่าแตกแยก แบ่งไทยเหนือไทยใต้

ก.วิเสส ผู้ขับร้อง เพลงลาวไทดำรำพัน

          เพลงลาวไทดำรำพัน โด่งดังแบบไม่คาดฝัน แฟนเพลงถามไถ่กันให้ระเบ็งเซ็งแซ่ว่า อยากเห็นหน้านักร้องชื่อ “ก.วิเสส” มาร้องกันสดๆบนเวทีดนตรีลูกทุ่งสักครั้ง

          “ก.วิเสส” เป็นนักร้องสังกัดวงดนตรี “กรมราบอากาศวังเวียง” ซึ่งเป็นคณะดนตรีของกรมราบอากาศวังเวียง เมืองวังเวียง ที่มี พ.อ.แพงเกี้ยว สุวัต เป็นผู้บังคับบัญชา โดยผู้ประพันธ์เพลงไทดำรำพันคือ “หมีดำ” หรือ ร.ท.สะหนอง อุ่นวง โฆษกประจำวง

ร.ท.สะหนอง อุ่นวง  ผู้ประพันธ์เพลง

          ความดังของเพลงไทดำรำพัน ทำให้ พ.อ.แพงเกี้ยว ยกวงดนตรีราบอากาศวังเวียง มาเปิดการแสดงในไทย โดย ก.วิเสส กลายเป็นนักร้องยอดนิยมแถวหน้า พ.ศ.โน้น จนได้รับการชักชวนให้ไปแสดงหนังไทยหลายเรื่อง

          บริษัทหนังไทยรายหนึ่ง ได้เกาะกระแสเพลงลาวร้อนแรง สร้างหนังเรื่อง “ไทดำรำพัน” และนำเอา ก.วิเสส ไปร่วมแสดงด้วย

          สำหรับ ร.ท.สะหนอง เป็นชาวเมืองโพนทอง แขวงจำปาสัก เมื่อเรียนจบชั้นประถมที่เมืองปากเซ ก็ย้ายเข้ามาเรียนต่อชั้นมัธยมที่ ม.ปาวี นครหลวงเวียงจันทน์ เด็กๆชอบอ่านวรรณคดีไทย โดยเฉพาะกลอนสุนทรภู่

          “หมีดำ” เป็นชื่อเล่น พ่อแม่คงเห็นว่าตัวดำเหมือนหมี เลยตั้งชื่อให้ว่าหมีดำ (เมื่อโตขึ้นเป็นนักแต่งเพลง จึงใช้เป็นนามแฝงในการเขียนเพลง)

          เมื่อ ร.ท.สะหนอง เรียนจบชั้นประถมที่เมืองปากเซ ก็ย้ายเข้ามาเรียนต่อชั้นมัธยมที่ ม.ปาวี นครหลวงเวียงจันทน์

          ครั้นเรียนจบแล้วเขาไปทำงานกับบริษัทแอร์ลาว ซึ่งเป็นสายการบินที่องค์การซีไอเอ จัดตั้งขึ้นมาเป็นหน่วยส่งกำลังบำรุงในการดำเนินสงครามลับบนดินแดนลาว หลังจากนั้นเขาก็สมัครเป็นทหาร จึงรู้จักกับ พ.อ.แพงเกี้ยว ผู้บัญชาการกรมราบอากาศวังเวียง และชักชวนกันมาตั้งวงดนตรี

          เบื้องหลังเพลงไทดำรำพัน เกิดจาก ร.ท.สะหนองไปเที่ยวหมู่บ้านชาวไทดำ และเกิดหลงรักสาวไทดำ จึงเก็บเอาความรู้สึกดีๆ นั้นไว้ และแต่งเป็นเพลงไทดำรำพัน โดยใช้ทำนองพื้นถิ่นไทดำและขับทุ้มหลวงพระบาง ผสมผสานกัน

          นอกจากเพลงไทดำรำพัน ร.ท.สะหนอง ยังแต่งเพลงให้ ก.วิเสส ร้องจนโด่งดังอีกหลายเพลง อาทิซังคนหลายใจ, นี้หรือรักจริง และ บ้านแม้ว

          หลังการเปลี่ยนแปลงในลาว ร.ท.สนอง จึงพาครอบครัวมาปักหลักอยู่ที่ อ.ศรีเชียงใหม่ ระยะหนึ่ง ก่อนจะเดินทางไปใช้ชีวิตอยู่ที่ถิ่นลุงแซม ในฐานะอดีตทหารราชอาณาจักรลาวครอบครัวของ “อุ่นวง” ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากรัฐบาลสหรัฐ

          ปี 2532 สปป.ลาว เปิดประเทศ พร้อมเปิดโอกาสให้นำเอาเพลงลาวสมัยราชอาณาจักรหรือ “ระบอบเก่า” มาบันทึกเสียงใหม่ได้ ก็มีข่าวว่าทางกระทรวงแถลงข่าวฯ สั่งห้ามนำเพลงไทดำรำพันมาร้องใหม่ เพราะเป็นเพลงปฏิกิริยา แต่เมื่อสอบถามกันไป ก็ไม่มีใครทราบเหตุผลแท้จริงปัจจุบัน ไม่มีใครสั่งห้ามแล้ว นักร้องลาวรุ่นหลังได้นำผลงานเพลงของ ร.ท.สะหนอง อุ่นวง มาขับขานกันหลายเวอร์ชั่น

          เมื่อวันที่ 18 ม.ค.2561 ร.ท.สะหนอง ได้เสียชีวิตด้วยโรคชราในวัย 79 ปี ที่บ้านพักในเมืองโอกลาโฮมา ซิตี้ มลรัฐโอกลาโฮมา สหรัฐฯ และมีพิธิฌาปนกิจศพในวันที่ 25 ม.ค.นี้

          เพลงไทดำรำพันคือ บันทึกทางประวัติศาสตร์การเมืองและวัฒนธรรม ยุคสงครามเย็น ขอไว้อาลัยครั้งสุดท้ายแด่..เจ้าของตำนานเพลงดังสองฝั่งโขง

           50 ปีที่แล้ว “ชาติชาย เชี่ยวน้อย” คือวีรบุรุษนักชกของคนไทยทั้งชาติ และวันนี้ อดีตแชมป์โลกคนที่ 2 ของไทย เสียชีวิตแล้วในวัย 76 ปีด้วยอาการปอดติดเชื้อหลังจากอาการป่วยทรุดหนัก เมื่อช่วงค่ำวันอาทิตย์ที่ 21 ม.ค.2561

           เมื่อสิ้น “โผน กิ่งเพชร” แชมป์โลกคนแรก คนไทยก็ได้รู้จักนักมวยรูปร่างเล็ก แต่มีจิตใจที่กล้าหาญ ไม่กลัวใคร เป็นมวยในสไตล์ไฟเตอร์ เดินหน้าไม่มีหยุด จนได้รับฉายาจาก แน็ต แฟลชเชอร์ บรรณาธิการนิตยสารเดอะริง ว่า “มาร์เซียโน่น้อยแห่งเอเชีย” (สมัยนั้น ร็อคกี้ มาร์เซียโน่แชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวท ชาวอเมริกันกำลังโด่งดัง)

           หลังแขวนนวม ชาติชาย และ สิรินทร ภรรยามีชีวิตความเป็นอยู่สุขสบายตามอัตภาพ ทั้งคู่มีลูกและหลานด้วยกันหลายคน มีฐานะมั่นคงจากหยาดเหยื่อแรงกายบนสังเวียนนักชก มีที่ดินหลายไร่และบ้านหลายหลัง ชาติชายได้ล้มป่วยไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้จากโรคพาร์กินสัน ซึ่งเป็นผลมาจากการชกมวย โดยป่วยมานานก่อนจะทรุดหนักลงตั้งแต่ปลายปี 2555

           “ชาติชาย” มีชื่อจริงว่า นริศ เชี่ยวน้อย เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2485 ที่ย่านหัวลำโพง ฐานะครอบครัวของชาติชายนับว่ายากจน หลังจบ ป.4 จากโรงเรียนวัดเครือวัลย์แล้ว ชาติชายต้องออกมาช่วยพ่อแม่ทำมาหากิน และฝึกซ้อมมวยสากลสมัครเล่น โดยขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 14 ปี สังกัดค่ายมวย “ลูกวังเดิม” หลังวัดใหม่พิเรนทร์ บางกอกใหญ่

           จากนั้นได้ย้ายค่ายมาอยู่กับ ม.ล.สุทัศน์ สุประดิษฐ์ เจ้าของค่าย “แหลมฟ้าผ่า” จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น “ชาติชาย แหลมฟ้าผ่า” ก่อนจะเปลี่ยนเป็น “ชาติชาย เชี่ยวน้อย” ตามนามสกุลตัวเอง

           เมื่อเก็บประสบการณ์สะสมฝีมือในเส้นทางมวยสากลอาชีะ ปี 2505 ชาติชาย ก็ได้แชมป์แรกในชีวิต ด้วยการชกชนะคะแนน ฟรีโม ฟามีโร นักมวยฟิลิปปินส์ ถึงกรุงมะนิลา โดยได้เงินรางวัลกว่า 4 แสนบาท

           เส้นทางของแชมป์โลกเริ่มสดใส กระทั่งได้ขึ้นชิงแชมเปียนโลกรุ่นฟลายเวตของ WBC กับ วอลเตอร์ แม็กโกแวน นักชกสหราชอาณาจักร สามารถเอาชนะทีเคโอไปได้ในยกที่ 9 เมื่อ 30 ธ.ค.2509 ที่อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก

           โดยการชกครั้งนี้ “ชาติชาย” ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 โปรดเกล้าฯให้เข้าเฝ้าฯก่อนขึ้นชก ชิงแชมป์โลก และในวันชกจริง ในหลวงรัชกาลที่ 9 เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธาน และทอดพระเนตรการชกด้วย

           ตลอดระยะเวลา 18 ปี บนถนนสายนักชก ชาติชายได้ขึ้นชกรวม 80 ครั้ง ชนะ 61 ครั้ง (น็อกเอาท์ 38 ครั้ง คะแนน 23 ครั้ง) แพ้ 19 ครั้ง (คะแนน 13 ครั้ง น็อกเอาท์ 3 ครั้ง) และเสมอ 3 ครั้ง

           ชาติชายชกครั้งแรกในกีฬามวยสากลสมัครเล่น เมื่อ 2 ต.ค.2500 และประเดิมสังเวียนอาชีพครั้งแรกที่สนามมวยลุมพินี เมื่อ 27 มี.ค.2501

           นักชกพันธุ์แกร่งอย่างชาติชาย ตั้งแต่ได้แชมป์โลก ก็ป้องกันแชมป์หลายหน เมื่อเสียแชมป์ก็ชิงแชมป์กลับมาได้อีก และเดินทางไปป้องกันแชมป์อีกหลายหน ก่อนจะแขวนนวม หลังจากชาติชายแพ้น็อค ยก 6 ให้แก่ ซูซูมุ ฮานากาต้า ที่ บุงก้ายิมโยโกฮามา จ.คันนากาวา ซึ่งจริงๆแล้ว ชาติชายถูกปลดจากตำแหน่งก่อนหน้านี้ เพราะชั่งน้ำหนักไม่ผ่าน

           ที่ต้องบันทึกไว้เป็นเกียรติยศแห่งครอบครัว “เชี่ยวน้อย” คือ ชาติชาย เชี่ยวน้อย เป็นแชมป์โลกที่ได้ใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท ในหลวงรัชกาลที่ 9 โดยมีโอกาสชกต่อหน้าพระที่นั่ง และเป็นนักชกที่พระองค์ทรงโปรดมากที่สุด เคยมีรับสั่งให้เข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์หลายครั้ง

20 ปีที่แล้ว คนในยุทธจักรจะเรียกเขาว่า “เสี่ยโนอาร์” หรือ “กำพล โนอาร์” เพราะเป็นผู้บริหารโรงนวดยุคใหม่ชื่อโนอาร์ ทางฝั่งพระราม 9

สำหรับแวดวงพระเครื่อง ช่วง 5-6 ปีที่ผ่านมา เซียนพระก็เรียกขานเขาว่า “กำพล เดอะลอร์ด”และมาถึงนาทีนี้ คนทั้งประเทศรู้จักชื่อ “กำพล วิระเทพสุภรณ์” เป็นอย่างดี

เมื่อศาลได้อนุมัติหมายจับ กำพล วิระเทพสุภรณ์ และภรรยา-นิภา วิระเทพสุภรณ์ ในข้อหาค้ามนุษย์ อันเนื่องมาจากการบุกตรวจค้นอาบอบนวดวิคตอเรียซีเคร็ท และเจ้าหน้าที่ดีเอสไอได้พบเด็กสาวต่างชาติอยู่ในสถานนี้ด้วย

จริงๆแล้ว ในวันนี้ “เสี่ยกำพล” เป็นประธานกลุ่มเดอะลอร์ดกรุ๊ป ที่มีอัครสถานบันเทิงครบวงจร ประกอบด้วยลองบีช, โคปาคาบานา, วิคตอเรียซีเคร็ท และเดอะลอร์ดเอ็นเทอร์เทนเม็นท์

เดอะลอร์ดฯ เป็นสถานบริการระดับห้าดาว สำหรับลูกค้าไฮเอนด์ ทั้งไทยและเทศ ไม่ต่างจากโพไซดอนของตระกูล “เสี่ยเม้ง” ที่อยู่บนถนนรัชดาฯ เหมือนกัน

กว่า 40 ปีแล้ว ชีวิต “เสี่ยกำพล” โลดแล่นอยู่ในยุทธจักรโรงนวด ตั้งแต่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ จนมาถึงถนนรัชดา-พระราม 9 โดยเขาทำงานอยู่ที่อาบอบนวดอะตามิ ดาวเด่นบนถนนเพชรบุรีฯ และเป็นสถานบริการรุ่นเดียวกับวิลันดา, นิวยอร์ค, สายฝน, คริสติน่า, แนนซี่, บีวา โซเฟีย, เมรี และฮูหยิน

ยุคทองอาบอบนวด ถ.เพชรบุรีฯ “กำพล” ไม่ใช่เสี่ยใหญ่เจ้าของสถานบริการ ต่างจาก “เสี่ยศูภชัย” , “เสี่ยเกียรติ” และ “เสี่ยเม้ง” ที่ครอบครองอาบอบนวดอยู่รายละ 3-4 อ่าง

ปี 2530 บนถนนรัชดาภิเษก ได้มีธุรกิจอาบอบนวดรูปแบบใหม่ ดูทันสมัย มีคลาสเรียกว่าเอนเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์ และ“วิคทอเรีย ซีเคร็ท” เป็นต้นแบบของเอนเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์ ที่สนองตอบกับชนชั้นกลางรุ่นใหม่

ผู้บุกเบิกอาบอบนวดยุคเอนเตอร์เทนฯ คือ Davis ที่มีกิจการอาบอบนวด 6 แห่ง ในเครือเดวิสกรุ๊ป ซึ่งเวลานั้น “ชูวิทย์ กมลวิศิษฏ์” ยังหลบอยู่ในเงามืด ไม่ยอมปรากฏกายต่อสาธารณชนเหมือนปัจจุบัน

ความสำเร็จของเดวิสกรุ๊ป จึงทำให้กลุ่มโรงนวดห้องแถวอพยพจากถนนเพชรบุรีตัดใหม่ ข้ามคลองแสนแสบมายังถนนรัชดาภิเษกและถนนพระราม 9

เจ้าพ่อโรงนวดห้องแถวยุคแรกๆ หลายคนเลิกรา และหันไปทำธุรกิจอื่น เหลือแต่ “เสี่ยเม้ง” ที่ยังยืนยงอยู่ในเส้นทางสายนี้ บวกกับได้ซื้อที่ดินย่านถนนพระราม 9 และรัชดาฯไว้จำนวนมาก เสี่ยเม้งจึงตัดสินใจสร้างเอนเตอร์เมนท์คอมเพล็กซ์ชื่อ “โพไซดอน” โดยเปิดบริการแก่ลูกค้าระดับบน เมื่อปี 2540 (เสี่ยเม้ง เสียชีวิตไปแล้ว เมื่อปลายปี 2560)

ปลายปี 2540 กลุ่มอะตามิ ก็เคลื่อนทุนมาเปิดอาบอบอวดแบบใหม่ในชื่อ “โนอาร์” ย่านพระราม 9 เพื่อบริการลูกค้าชาวไทย เนื่องจากอะตามิ(เก่า) จับตลาดลูกค้าต่างประเทศ

นิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ (ฉบับวันที่ 16-22 เม.ย.2541) ทำสกู๊ปปกเรื่อง “ทุนฟองสบู่(เก่า) ยึดรัชดา-พระราม 9” ก็ได้ไปสัมภาษณ์ “กำพล วิระเทพสุภรณ์” ในฐานะผู้บริหารโนอาร์ ซึ่งตอนนั้น มีการซื้อสื่อโฆษณาอาบอบนวดครึกโครม

ดูเหมือนว่า อาบอบนวด พ.ศ.โน้นจะโตสวนกระแสเศรษฐกิจตกต่ำหรือเศรษฐกิจฟองสบู่แตก อันเป็นผลมาจากการลอยตัวค่าเงินบาท และภาพจริงมันเป็นสิ่งที่ผู้ประกอบการธุรกิจคาดไม่ถึง เพราะมีการลงทุนก่อสร้างมาแต่ช่วงเศรษฐกิจบูม

“ฝั่งเพชรบุรีตัดใหม่ที่เคยรุ่งเรือง ก็มอดดับไปเยอะ หากจะอัพเกรด ต้องไปฝั่งรัชดาฯ ซึ่งย่านนั้นจะเป็นแขกอีกระดับหนึ่ง” นี่คือเหตุผลที่ “กำพล” แจงกรณีกลุ่มอะตามิ ข้ามคลองแสนแสบมาเปิดอาบอบนวดฝั่งพระราม 9

“อาบอบนวดแห่งหนึ่ง กำไรต่อเดือน 10 กว่าล้าน…ธุรกิจนี้มีเงินก็ใช่ว่าจะทำสุ่มสี่สุ่มห้าลงทุน หากจะร่ำรวยจากกิจการนี้จริงๆ ต้องมีมือทำงาน” เป็นคำบอกเล่าเมื่อ 20 ปีที่แล้ว และคำว่า “มือทำงาน” นั้น หมายถึงคนเชียร์แขก และคนจัดหาสาวงาม

เคล็ดลับการทำอาบอบนวดให้เจริญรุ่งเรือง กำพลบอกว่า “หัวใจของการทำธุรกิจนี้อยู่ที่วันเปิด อาบอบนวดไม่ว่าที่ไหนเปิดตัวใหม่ คนจะพากันมาดูเยอะ ว่าสถานที่ดีมั้ย แต่จุดขายที่ดีที่สุดคือ พนักงานหมอนวด หลังจากนั้น กลุ่มลูกค้าที่เคยเที่ยวที่ไหน เขาก็เที่ยวที่นั่นประจำ”

การคัดสรรพนักงานหมอนวดเป็นเรื่องที่ต้องใช้มืออาชีพบริหารจัดการ แต่เมื่อ “กำพล” เป็นเจ้าอาณาจักรเดอะลอร์ด กลับไม่สามารถควบคุมดูแลให้ทั่วถึง จึงต้องมาเจอวิกฤตของชีวิตด้วยการนำเด็กสาวต่างด้าวมาเป็นพนักงานหมอนวด

อุบัติเหตุบาร์เบียร์ ทำให้ชูวิทย์ ต้องออกมาจากเงามืด และกลายเป็น “เซเลบ” ที่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ วันที่ชูวิทย์ต้องไปเล่นการเมือง เขาตัดสินใจขายกิจการอาบอบนวดทั้งหมด เพื่อลบล้างภาพลักษณ์ “เจ้าพ่ออ่าง”

ปี 2547 มีข่าวกอสสิปใน นสพ.ผู้จัดการรายวัน ว่า ชูวิทย์ ขายอาบอบนวด 3 แห่งคือ ฮอนโนลูลู, โคปาคาบานา และบาร์บาร่า ราคา 380 ล้านบาท โดยผู้ซื้ออย่างเป็นทางการชื่อ กำพล วิระเทพสุภรณ์ หรือเสี่ยโนอาร์ (บ้างก็ว่าราคา 700 ล้านบาท)

เวลานั้น มีการเปิดเผยตัวละครนักการเมืองคนหนึ่งชื่อ สุชาติ ตันเจริญ ที่เกี่ยวโยงกับกำพล ในฐานะคนแปดริ้วบ้านเดียวกัน และกำพลเคยเป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายให้สุชาติ (นัยว่าอาชีพดั้งเดิมของกำพล เป็นทนายความ)

          เมื่ออาณาจักรเดวิสกรู๊ปปิดฉาก ก็ถึงยุคทองของ “เดอะลอร์ด กรุ๊ป” ภายใต้การนำของเสี่ยกำพล และเขายังแตกไลน์ธุรกิจไปสู่อสังหาริมทรัพย์ และการเป็นนักลงทุนในตลาดหุ้น

อีกฉากชีวิตหนึ่งของกำพลคือ “นักสะสมมือหนัก” ของวงการพระเครื่องประเทศไทย และเป็น 1 ใน 10 สุดยอดนักสะสมพันล้าน!!

ฉะนั้น หากส่องไปตามคอลัมน์สนามพระของหนังสือพิมพ์รายวัน และนิตยสารเกี่ยวกับพระเครื่อง ก็จะเห็นชื่อ “กำพล โนอาร์” หรือ “กำพล เดอะลอร์ด” พร้อมคำบรรยายสรรพคุณ “เจ้าสัวผู้มากด้วยบารมีดี ทั้งเงินทั้งน้ำใจ ไม่มีใครเกินท่านนี้”

การเป็นนักสะสมมือหนัก ทำให้กำพลได้รู้จักมักคุ้นกับ “ข้าราชการระดับสูง” ทั้งทหาร ตำรวจ และมหาดไทย ไม่ว่างานการกุศลของหน่วยราชการไหน ก็มักจะมีชื่อกำพล ในฐานะผู้บริจาครายใหญ่

นอกจากนี้ กำพลยังเป็นนักลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ มากกว่า 10 บริษัท อาทิบริษัท อควา คอร์เปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) หรือ AQUA ,บริษัท โรงพิมพ์ตะวันออก จำกัด (มหาชน) หรือ EPCO, บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน จำกัด (มหาชน) หรือ BWG, บริษัท มั่นคงเคหะการ จำกัด (มหาชน) หรือ MK ฯลฯ

บริษัทมหาชนเหล่านี้ ก็มีนักธุรกิจชื่อดัง ,อดีตนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ และนักการเมืองถือหุ้นอยู่ ซึ่งเป็นวิถีปกติของนักลงทุน

ทางชีวิตธุรกิจอาบอบนวดของกำพลนั้นต่างจากชูวิทย์ ตรงที่ฝ่ายหลังชิงล้างมือในอ่างทองคำโดยอุบัติเหตุ กำพลเองก็เตรียมตัวจะปลดพ้นธุรกิจสีเทาๆ และผันตัวเองไปจับธุรกิจบันเทิงระดับบน แต่ไม่ทันได้พลิกเกมก็เจอแจ็คพ็อต

          ด้านหนึ่ง สถานการณ์การเมืองพิเศษอันเป็นจุดเปลี่ยนของประเทศไทย ก็เป็นอีกเหตุปัจจัยหนึ่งที่ทำให้กำพล ต้องกลายเป็นหมากตัวหนึ่งบนกระดานอำนาจ!!

คนที่ได้ทำตามฝัน เป็นคนที่โชคดีที่สุด!

เหมือนกับ สุพล เมนาคม หรือที่เราเรียกกันว่า “ต้อม”กับชีวิตที่โลดแล่นอยู่กับลายเส้นตัวการ์ตูน ความใฝ่ฝันของวัยเด็ก เขาได้ทำมันจนช่วงวาระสุดท้ายของชีวิต เชื่อว่าเขาจะจากไปอย่างไม่ต้องห่วงอะไรอีก

สำหรับแฟนการ์ตูนของเขา อาจรู้สึกใจหาย ห่วงหาอาลัย แต่ลึกๆ ในใจ ต่างขอให้พี่ต้อมไปสู่สุคติ ไปสร้างเสียงหัวเราะให้กับแดนสวรรค์

สุพล เมนาคม เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2502 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม กรุงเทพมหานคร

และแน่นอนที่เขาความชอบในตัวการ์ตูน และชอบอ่านหนังสือการ์ตูนมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยเฉพาะ “เบบี้” และ “หนูจ๋า” มาก รวมไปถึงบรรดาตัวการ์ตูนของวอลท์ ดิสนีย์ ไม่ต่างจากเด็กทั่วไป

ขอบคุณภาพจากเฟซบุค ขายหัวเราะ

แต่สุพลมีความพิเศษมากกว่านั้น คือ เขายังรักในการลงเส้นสายด้วยตัวเองอย่างเป็นชีวิตจิตใจด้วย เพราะต่อมาเมื่อเขาโตขึ้น หลังจากที่ติดตามอ่านหนังสือการ์ตูนทั้งขายหัวเราะและมหาสนุกเป็นประจำ ทำให้เขาเกิดความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักเขียนการ์ตูนให้ได้

กระทั่งช่วงปี พ.ศ. 2522 ขณะที่สุพลทำงานฝ่ายศิลป์ให้กับบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง เขาได้ส่งผลงานมาเสนอสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น 4 แผ่น โดยเป็นการ์ตูนแก๊กแบบ 2 ช่อง และได้รับการพิจารณา สุพลจึงเริ่มเขียนการ์ตูนให้แก่บรรลือสาส์นอย่างจริงจังนับแต่นั้นเป็นต้นมา

ขอบคุณภาพจากเฟซบุค ขายหัวเราะ

ผลงานของสุพลส่วนมากเป็นการ์ตูนแก๊กที่มีตัวการ์ตูนเด่นๆ เป็นตัวเดินเรื่อง เช่น ไก่ย่างวัลลภ แมวตุ้มเม้ง ลูกหมาเจ้านุ่น คุณหมอวิทวัส แก๊งจอมป่วน เป็นต้น ซึ่งผลงานเหล่านี้มีการตีพิมพ์ในนิตยสารขายหัวเราะ มหาสนุก หนูจ๋า เบบี้ นอกจากนี้ยังมีผลงานวาดภาพปกนิตยสารมหาสนุกอย่างสม่ำเสมอ

แต่ที่โดดเด่นและเป็นที่จดจำมากที่สุดของสุพล คือ “ไก่ย่างวัลลภ” ดังนั้น ต่อมาทางบรรลือสาส์นได้มอบหมายให้วิรัตน์ ยืนยงพัฒนากิจ เป็นผู้พัฒนาตัวละครใหม่เพื่อทำเป็นแอนิเมชันเรื่อง “วิลลี่ เดอะ ชิกเก้น”

จากนั้น นำตัวละครวิลลี่ ซึ่งพัฒนามาจากไก่ย่างวัลลภ มาเขียนเป็นการ์ตูนเรื่องสั้นชื่อ “วิลลี่ เดอะชิกเก้น ฮีโร่พันธุ์กะต๊าก” ตีพิมพ์ในนิตยสารมหาสนุกเมื่อปี พ.ศ. 2551 อย่างไรก็ดี ยังไม่มีข่าวความคืบหน้าเกี่ยวกับแอนิเมชันชุดดังกล่าวออกมาในเวลานี้

ขอบคุณภาพจากเฟซบุค ขายหัวเราะ

นอกจากนี้ ใครที่ติดตามขายหัวเราะ ยังติดใจกับ ตัวการ์ตูน ‘บอกอวิติ๊ด’ ซึ่งพี่ต้อมของเรานี่เองที่เป็นเจ้าของไอเดีย และลายเส้นที่นำมาเล่น โดยเฉพาะบุคลิกของ บ.ก.ที่มีเรื่องให้เล่นเยอะ แถมยังมีลูกแฝด นักเขียนก็เลยเล่นกันมาเรื่อยๆ (https://thematter.co/rave/face-43/6410)

อย่างไรก็ดี เมื่อเวลาของพี่ต้อม บนโลกจริงได้หมดลงแล้ว เราขอแสดงความเสียใจไปยังครอบครัว มา ณที่นี้

ขอบคุณภาพจากเฟซบุค ขายหัวเราะ

อนึ่งทางเฟซบุคแฟนเพจ ขายหัวเราะ ได้แจ้งข่าวในช่วงบ่ายของวันนี้ หรือ 21 มกราคม 2561 ว่า

แจ้งข่าวถึงแฟนการ์ตูนทุกท่าน เช้าวันนี้ (21 ม.ค.61) “พี่ต้อม” ได้จากพวกเราไปอย่างสงบด้วยโรคประจำตัว ทีมงานทุกคนขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวพี่ต้อมด้วยครับ

ส่วนรายละเอียดของพิธีการต่างๆ ทางเราจะแจ้งให้ทราบในลำดับถัดไปครับ

///////////////////////////////////

ขอขอบคุณข้อมูลจาก

วิกิพีเดีย

เวบไซต์ Thematter.com

และภาพจากเฟซบุคแฟนเพจ ขายหัวเราะ

          ข่าวที่หน่วยบัญชาการทหารพัฒนา จะมีการซ่อมทางลาดยาง สายบ้านกกกะบาก หมู่ 10 ต.โป่ง ถึงบ้านหมากแข้ง หมู่ 4 อ.ด่านซ้าย จ.เลย หลายคนรู้ดีว่า เรื่องนี้มีความหมายมากกว่านั้น

          เพราะนี่คือเส้นทางที่ไปยังพื้นที่ “อุทยานเทิดพระเกียรติบ้านหมากแข้ง” ซึ่งมีเรื่องราวและความเป็นมาที่สำคัญยิ่งทางประวัติศาสตร์ !!

ขอบคุณภาพจากเฟซบุคด่านซ้ายไทเลย

          นับย้อนไปในช่วงปี 2511 ที่บ้านเมืองไทยมีการสู้รบกับ “ลัทธิคอมมิวนิสต์” หลายพื้นที่เต็มไปกลิ่นอายแห่งสงครามนานหลายปี โดยเฉพาะรอยต่อครอบคลุม อ.หล่มสัก และ หล่มเก่า จ.เพชรบูรณ์, อ.ด่านซ้าย และ นาแห้ว จ.เลย รวมถึง อ.นครไทย และชาติตระการ จ.พิษณุโลก

          กระทั่งวันที่ 20 พฤศจิกายน 2511 ที่เรียกกันว่า “วันเสียงปืนแตก” ที่บ้านห้วยทรายใต้ อ.นครไทย ตั้งแต่บัดนั้นมา ผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ได้ปฏิบัติการอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น ทั้งซุ่มยิง โจมตีฐานปฏิบัติการของเจ้าหน้าที่ และลอบยิงราษฎรได้รับบาดเจ็บล้มตายอยู่ตลอดเวลา

          และที่ “บ้านหมากแข้ง” ต.กกสะทอน อ.ด่านซ้าย จ.เลย นับว่าเป็นหมู่บ้านที่เต็มไปด้วย ผกค. แห่งหนึ่ง !

          จนกระทั่งวันที่ 5 พฤศจิกายน 2519 ในหลวงรัชกาลที่ 9 จึงมีรับสั่งให้ ร้อยเอกสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร(พระอิสริยยศในขณะนั้น) ทรงไปบัญชาการรบเองด้วยพระองค์เอง

          โดยข้อมูลจากพิพิธภัณฑ์ทหาร กองทัพภาคที่ 3 เล่าย้อนรอยถึงเหตุการณ์ในวันนั้นว่า

          พระองค์ได้เสด็จโดยเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งไปฐานปฏิบัติการบ้านห้วยมุ่น ที่นี่ พระองค์มีรับสั่งกับ พล.ท.สมศักดิ์ ปัญจมานนท์ แม่ทัพภาคที่ 3 (ในขณะนั้น) ด้วยพระสุรเสียงอันหนักแน่นว่า…

          “จะต้องไปแก้ไขสถานการณ์ให้ดีขึ้นให้ได้”

          และแม้ว่า แม่ทัพภาคที่ 3 จะกราบบังคมทูลทัดทาน เนื่องจากสถานการณ์ขณะนั้นไม่น่าไว้วางใจ แต่พระองค์ก็ทรงยืนยันอย่างหนักแน่นว่า…

          “ชักช้าไม่ได้ ต้องไปแก้ไขให้ได้ในวันนี้ และเดี๋ยวนี้”

          จากนั้นเวลา 15.30 น. สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ประทับเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่ง มีรับสั่งให้นักบินนำเครื่องมุ่งตรงไปยังฐานบ้านหมากแข้งทันที

          แต่ขณะที่เฮลิคอปเตอร์กำลังจะร่อนลง ยังไม่ทันที่สกี (ฐานเฮลิคอปเตอร์) จะแตะพื้น (บางแหล่งระบุว่า ฝ่ายผู้ก่อการร้ายได้ระดมยิงมาอย่างไม่ขาดสายจน ฮ.ไม่สามารถลงจอดได้)

          วินาทีนั้นเอง พระองค์ทรงกระโดดลงมาทันทีจากความสูงประมาณ 12 เมตร แล้ววิ่ง “ฝ่ากระสุน” ที่ปลิวว่อนไปมาอย่างกล้าหาญ

          เมื่อทรงถึงที่มั่น พระองค์ก็ได้ทรงบัญชาการรบทันที โดยรับสั่งให้ทหารตามเสด็จ แยกย้ายกันนำทหารยิงโต้ตอบผู้ก่อการร้าย

          และยังมีคำสั่งให้ปืนใหญ่จาก “ฐานบ้านห้วยมุ่น” ยิงถล่มผู้ก่อการร้ายอีกด้วย

          กระทั่งเวลา 16.00 น. สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร จึงทรงบัญชาการให้ชุดปฏิบัติการออก “ลาดตระเวน” พิสูจน์ทราบ โดยทรงทำหน้าที่เป็นหัวหน้าชุดด้วยพระองค์เอง ทั้งๆ ที่แม่ทัพภาคที่ 3 ได้กราบบังคมทูลทัดทาน ด้วยเกรงว่าจะทรงเป็นอันตราย แต่พระองค์มีรับสั่งว่า…

          “ฉันต้องไปเพราะว่าเป็นหน้าที่ของทหาร”

          ความมี “น้ำพระราชหฤทัยเด็ดเดี่ยว” ที่ทรงนำหน้าทหารบุกตะลุยไปตามเส้นทางที่เต็มไปด้วยอันตราย ท่ามกลางเสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว แต่พระองค์ไม่ได้ทรงหวั่นเกรงแต่ประการใด อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ในที่สุด ผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ต้องล่าถอยไปก็เป็นได้

          ในที่สุด เมื่อทรงฝ่าดงระเบิดและกระสุนไปถึงหมู่บ้านหมากแข้ง ทรงไม่รอช้าเร่งเข้าฟื้นฟูขวัญกำลังใจแก่ราษฎรทันที พร้อมกับทรงขอให้ราษฎรทุกคนเชื่อมั่นว่า “ทหารจะคุ้มครองความปลอดภัยให้อย่างเต็มที่”

          หลังจากนั้นได้เสด็จฯ ไปยังบริเวณที่เฮลิคอปเตอร์ถูกยิงตก ทรงตรวจสภาพเฮลิคอปเตอร์อยู่เป็นเวลานาน

          และต่อมาได้เสด็จฯ ไป “โรงเรียนบ้านหมากแข้ง” ที่เคยถูกผู้ก่อการร้ายปิดล้อมและยึดไว้ และฝ่ายรัฐยึดกลับคืนมาได้ เพื่อพระราชทานกำลังใจแก่ครูและนักเรียน

          ตลอดวันนั้นพระองค์ทรงปฏิบัติพระราชภารกิจอย่างมิทรงเห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย และยังได้พระราชทานคำแนะนำยุทธวิธีด้านต่างๆ ทั้งการลาดตระเวน พิสูจน์ทราบ วางกับระเบิด พลุสะดุด สัญญาณเตือนภัยต่างๆ ยุทธวิธีปฏิบัติการในพื้นที่ป่าเขา รวมทั้งได้ทรงกระทำเป็นตัวอย่าง

ขอบคุณภาพจากเฟซบุคด่านซ้ายไทเลย

          คืนนั้นพระองค์ได้ “ประทับแรม” ที่ฐานปฏิบัติการ โดยเข้าที่บรรทมเวลา 24.00 น. ท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็น พระองค์บรรทมในหลุมบุคคล ซึ่งมีความลึกประมาณ 2 ฟุต หลังคามุงด้วยหญ้าคา

          และทรงมีแค่ “ผ้าปันโจ” ปูพื้น (ผ้าปูสำหรับการเดินป่า) และใช้เป้ทหารหนุนพระเศียร บรรทมในชุดเครื่องแบบสนามที่ทรงนำไปชุดเดียว โดยไม่มีเสื้อแจ๊กเกตฟิลด์ไว้ใส่กันหนาว หรือผ้าห่มแม้แต่ผืนเดียว

          จนรุ่งเช้าวันที่ 6 พฤศจิกายน 2519 พระองค์เสด็จฯ ตรวจการวางกำลัง และทรงควบคุมการกู้กับระเบิดรอบฐาน และมีรับสั่งให้จัดกำลังออกพิสูจน์ทราบเส้นทาง และพื้นที่เนินเขาบริเวณหมู่บ้านอีกครั้ง

          จนเมื่อพระราชทานวิธีรักษาการป้องกันฐานปฏิบัติการ และการคุ้มครองความปลอดภัยให้แก่ราษฎรแล้ว จึงประทับเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งไปทรงเยี่ยมทหาร ตำรวจ ที่ได้รับบาดเจ็บที่โรงพยาบาลเพชรบูรณ์ และเสด็จพระราชดำเนินกลับ

          กระทั่งได้เสด็จพระราชดำเนินมาอีกครั้งในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2519 เพื่อตรวจผลการซ่อมแซมบ้านเรือนราษฎร สร้างความปีติยินดีแก่ราษฎรเป็นอย่างยิ่ง

          และราวกับปาฏิหาริย์บังเกิด การสู้รบอันยาวนานก็สิ้นสุดลงหลังจากนั้นไม่นาน เมื่อต่อมาพรรคคอมมิวนิสต์ประกาศยอมแพ้ สงครามจึงสิ้นสุดลงในปี พ.ศ.2525

          จากวีรกรรมอันหาญกล้าครั้งนั้นของพระองค์ จึงเป็นที่มาของการจัดสร้าง “อุทยานเทิดพระเกียรติบ้านหมากแข้ง” เพื่อจดจารึกถึงความกล้าหาญของ ร้อยเอกสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น

….

          อนึ่ง สำหรับเส้นทางสายบ้านกกกะบาก หมู่ 10 ต.โป่ง ที่จะดำเนินการซ่อมสร้างไปจนถึงบ้านหมากแข้ง นั้น มีระยะทางตลอดทั้งสาย 11.675 กิโลเมตร

          ก่อนหน้านี้มีการปรับปรุงจากทางลูกรังเป็นทางลาดยางแล้ว แต่เมื่อเวลาผ่านไป การชำรุดเสียหายย่อมเกิดขึ้น

ขอบคุณภาพจากเฟซบุคด่านซ้ายไทเลย

          ดังนั้น หลังจากนี้เมื่อโครงการซ่อมทางลาดยางเส้นนี้แล้วเสร็จ คนไทยที่รับรู้เรื่องราวข้างต้น คงได้เดินทางไปสัมผัสกลิ่นอายแห่งประวัติศาสตร์กันมากขึ้นกว่าเดิม

          เพราะที่บ้านหมากแข้งนั้น ทางการได้พยายามรักษาสถานที่ที่พระองค์เคยเสด็จพระราชดำเนินไป ให้เหมือนเมื่อในอดีตให้มากที่สุด เช่นซุ้มที่ประทับเสวยพระกระยาหารร่วมกับนายทหาร กระท่อมที่บรรทม แม้กระทั่งซากเครื่องบินตกจริงๆ ไปจนถึงร่องรอยกระสุนที่ฝังอยู่ในเนื้อไม้ ก็อาจมีให้ชมอีกด้วย !

ขอบคุณภาพจากเฟซบุคด่านซ้ายไทเลย

          และที่นี่ยังมีอาคารพิพิธภัณฑ์ มีพระสาทิสลักษณ์ร้อยเอกสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ขณะทรงบัญชาการรบที่นี่ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นภาพหาชมได้ยากยิ่ง

ขอบคุณภาพจากเฟซบุคด่านซ้ายไทเลย

          แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือ คนไทยจักได้น้อมรำลึกถึงวีรกรรมอันหาญกล้า สมความเป็นทหาร และยังสมกับที่คนไทยโชคดีที่มีองค์ราชันเป็น “สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร” ในวันนี้

 /////////////////////

ขอขอบคุณภาพจาก

เฟซบุคด่านซ้ายไทเลย

และ www.chaoprayanews.com