ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

25 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 08:18 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/482560

โดย…วิรวินท์ ศรีโหมด

สถานการณ์ลดลงของจำนวนประชากรเกิดใหม่ เป็นเรื่องที่หลายประเทศกำลังเผชิญและกำลังหาวิธีแก้ รวมถึงประเทศไทย ที่พบว่าเมื่อช่วงปี 2506-2526 อัตราการเกิดของเด็กไทยสูงเกินกว่า 1 ล้านคน แต่หลังจากนั้นก็มีจำนวนลดลงเรื่อยๆ

ปัจจุบันอัตราการเกิดของเด็กไทยอยู่ที่ 7 แสนคน/ปี และกำลังมีแนวโน้มลดลง ทำให้กังวลกันว่าอีก 20 ปีข้างหน้า ไทยอาจเผชิญกับปัญหาหลายอย่างที่มาจากสาเหตุประชากรมีน้อย

นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่รัฐบาลหันมาส่งเสริมให้เพิ่มประชากรด้วยนโยบาย “มีลูกเพื่อชาติ”

ศ.ปราโมทย์ ประสาทกุล ที่ปรึกษาอาวุโส สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล สะท้อนว่า ปัจจุบันขณะนี้อัตราจำนวนการเกิดของเด็กไทยลดลงมาก หากเทียบกับอดีตที่มีมากกว่า 1 ล้านคนในทุกปี แต่ขณะนี้จำนวนการเกิดลดต่ำลงเรื่อยๆ อาทิ เมื่อปี 2557 อัตราการเกิดอยู่ที่ 7.7 แสนคน ปี 2558 เกิด 7.4 แสนคน ล่าสุดปี 2559 เกิดอยู่ที่ 7 แสนคน

สาเหตุที่ทำให้คนรุ่นใหม่นิยมไม่มีลูก มาจากวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไป และสถานการณ์เศรษฐกิจในปัจจุบัน เช่น ผู้หญิงไทยในอดีตมักเป็นช้างเท้าหลังทำงานอยู่แต่บ้าน ส่วนผู้ชายจะเป็นฝ่ายออกไปทำงานนอกบ้าน แต่ปัจจุบันยุคสมัยเปลี่ยนไป ผู้หญิงออกไปทำงานมากขึ้น ประกอบกับผู้หญิงยุคใหม่รักความอิสระ และเมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้ผู้หญิงยุคใหม่ไม่อยากมีลูก เพราะกังวลหลากหลายปัญหาทั้งเรื่องภาระค่าใช้จ่ายส่วนตัวและครอบครัว รวมถึงกังวลว่าจะมีความยุ่งยากกับชีวิตส่วนตัว

นอกจากนี้ เหตุผลที่ทำให้คนรุ่นใหม่มีลูกน้อย มาจากวิถีชีวิตเปลี่ยนไป สมัยก่อนที่คิดว่าการมีลูกไม่เป็นภาระเหมือนปัจจุบัน เพราะคนเลี้ยงสมัยก่อนเป็นระบบครอบครัวใหญ่ที่ช่วยกันเลี้ยง แต่ปัจจุบันไม่มีใครช่วยเลี้ยง และการนำเด็กเล็กไปฝากกับเนิร์สเซอรี่ นอกจากต้องเสียค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น ผู้ปกครองไม่สามารถไว้ใจได้เต็มที่อย่างที่เห็นในข่าว และจากพฤติกรรมของวัยรุ่นในปัจจุบันอย่างที่พบเห็นในสื่อ สาเหตุเหล่านี้จึงทำให้คนรุ่นใหม่ไม่อยากมีลูก แม้อดีตแต่ละครอบครัวต้องมีลูกอย่างน้อย 2 คนเพื่อมาทดแทนพ่อกับแม่

“เตือนว่าหากสถานการณ์การเกิดยังเป็นเช่นนี้ ซึ่งกำลังสวนทางกับจำนวนการตายที่เพิ่มขึ้น คาดว่าอีก 10 ปี อัตราการเกิดและการตายจะเท่ากัน และในอีก 20 ปีข้างหน้าคาดว่าการเกิดจะน้อยกว่าอัตราการตาย ตรงนี้จะทำให้จำนวนประชากรไทยไม่มีความสมดุล อาจมีผล กระทบกับเรื่องแรงงานของไทยในอนาคต”

ดังนั้น นโยบายที่รัฐบาลกำลังดำเนินการอยู่ส่วนตัวมองว่ามาถูกทาง ฉะนั้นไม่ต้องกลัว แต่การดำเนินการทุกภาคส่วนของประเทศควรร่วมมือกันทำแบบค่อยเป็นค่อยไป อย่ารีบร้อน เพราะการเพิ่มจำนวนประชากรต้องคิดถึงเรื่องคุณภาพประชากรพร้อมกับจะต้องลดช่องว่างความเหลื่อมล้ำของคนให้ได้ เพราะถ้าทำให้คนที่จะเกิดมาไม่มีคุณภาพ ก็อย่าไปมีเลยดีกว่า

ศ.ปราโมทย์ มองว่า นโยบายที่รัฐบาลพยายามกระตุ้นขณะนี้ อาทิ ให้แม่ลาคลอดได้ 90 วัน สนับสนุนเงินช่วยเหลือค่าเลี้ยงดูบุตรแรกเกิดจนถึงอายุ 3 ขวบ จำนวน 600 บาท/เดือน แจกวิตามินธาตุเหล็กและโฟลิกเพื่อให้

ร่างกายผู้หญิงมีความพร้อมก่อนตั้งครรภ์ ให้ผู้ชายที่รับราชการสามารถลางานได้ 15 วัน ไปดูแลภรรยาและลูกหลังคลอด โดยได้รับเงินเดือนปกติ และกำลังจัดทำนโยบายยุทธศาสตร์การพัฒนาอนามัยเจริญพันธุ์แห่งชาติฉบับที่ 2 (ปี 2560-2569) เป็นนโยบายที่เหมาะสม

ทั้งนี้ หากเทียบกับประเทศที่กระตุ้นในเรื่องนี้อย่างสิงคโปร์ อาทิ การสนับสนุนเงินโบนัสสวัสดิการต่างๆ นั้น มองว่าถ้าประเทศไทยมีเงินอาจไม่ใช่ปัญหา แต่เรื่องนี้ส่วนตัวไม่อยากวิจารณ์มาก เพราะเชื่อว่าบางทีก็อาจมีบุคคลบางกลุ่มต้องการมีลูกเพื่อเงิน และเมื่อเป็นเช่นนั้นอาจทำให้เกิดผลเสียได้ เพราะการที่รัฐมี นโยบายว่ามีลูกหนึ่งคนจะได้เงินหลักแสน เชื่อว่าหลายคนอาจสนใจ แต่หลังจากนั้นอาจมีปัญหาการดูแลเด็ก เพราะจะไม่ได้รับการดูแลอย่างต่อเนื่อง ฉะนั้นนโยบายเช่นนี้ต้องระวัง เพราะไทยยังมีความรู้สึกทางความคิดบางอย่าง เช่น เรื่องชาตินิยมที่ยังมีมาก รวมถึงหลักเรื่องศาสนา การใช้ชีวิต

“นโยบายส่งเสริมการมีลูกแบบสิงคโปร์ต้องระวัง ซึ่งอาจเป็นดาบสองคม เพราะประเทศไทยประชากรยังมีหลายระดับทางฐานะเศรษฐกิจที่เหลื่อมล้ำกันอยู่ ไม่เหมือนสิงคโปร์ที่เศรษฐกิจระดับประชากรไม่มีความแตกต่างกัน แต่ไทยยังมีคนจน ฉะนั้นถ้ารัฐทุ่มเงินจำนวนมากลงไปก็อาจทำให้คนบางกลุ่มพร้อมที่จะมีลูกเพื่อเงินก็เป็นได้”

ศ.ปราโมทย์ ทิ้งท้ายว่า การสนับสนุนให้คนมีลูกเพิ่ม ควรทำไปพร้อมกับพัฒนาทักษะเด็กที่จะเกิดขึ้นด้วย เพราะการผลิตลูกเพื่อชาติ ควรทำแบบตั้งใจ เริ่มตั้งแต่ก่อนตั้งครรภ์ ช่วงตั้งครรภ์ หลังคลอดจะต้องมีการเลี้ยงดูและให้การศึกษา ใส่ใจในทุกขั้นตอนของชีวิต เพราะคนเหล่านี้จะต้องเติบโตมาเป็นกำลังคนที่สำคัญของประเทศ ไม่เช่นนั้นถ้าหวังเพียงต้องการเพิ่มจำนวนประชากร แต่ไม่สามารถเลี้ยงดูให้มีคุณภาพได้ อย่าไปมีจะดีกว่า

ภาพ http://www.trf.or.th

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

24 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 09:22 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/482462

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

ต้องถือว่าเป็น “ยกสุดท้าย” กับการบุกค้นวัดพระธรรมกายเพื่อติดตามตัว พระเทพญาณมหามุนี หรือธัมมชโย มาดำเนินคดีรอบนี้​ ​ซึ่งรัฐบาลคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ส่งสัญญาณ เอาจริงหวัง “ปิดเกม” ให้ได้โดยเร็ว หลังจากดึงเกมยื้อมานานพอสมควร

ครั้งนี้ถึงขั้น พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้า คสช.​ออกคำสั่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 44 ประกาศให้พื้นที่วัดพระธรรมกายเป็นเขตพื้นที่ควบคุมอำนวยความสะดวกให้เข้าไปตรวจค้น พร้อมประกาศว่าจะไม่ยกเลิก​คำสั่งจนกว่าจะนำตัวผู้กระทำความผิดมาดำเนินคดี

ปัญหาส่วนหนึ่งอยู่ตรงที่บรรดาศิษยานุศิษย์ที่ออกมาแสดงพลังปกป้องขัดขวางเข้าตรวจค้นของเจ้าพนักงาน จนนำไปสู่การปะทะทำให้เจ้าหน้าที่ไม่อาจผลีผลามเข้าไปปูพรมตรวจค้นในพื้นที่กว่า 2,000 ไร่ ได้อย่างที่ควรจะเป็น  ​

ทางฝั่งเจ้าหน้าที่รัฐเข้าใจความสุ่มเสี่ยงพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดการกระทบกระทั่งที่จะไปเข้าทางผู้ที่ต้องการให้ความรุนแรง เพื่อลดทอนความชอบธรรมการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ ทำให้ที่ผ่านมาพยายามลดความสุ่มเสี่ยงได้ แต่ปักหลักอยู่บริเวณพื้นที่นอกวัด

ไม่ต่างจากช่วงก่อนหน้านี้ที่ได้แต่ดูเชิงขอหมายค้น หมายจับ นวดกันอยู่หลายรอบ จนเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงประสิทธิภาพในการทำงานของเจ้าหน้าที่กับการบังคับใช้กฎหมายจนไม่อาจ “ยื้อ” ต่อไปได้อีก ​

กลายเป็นแรงบีบให้ภาครัฐต้องออกมาเร่งปิดเกมและนำมาสู่การปฏิบัติการบุกค้นครั้งนี้

แน่นอนว่าการดำเนินการครั้งนี้​ไม่ใช่เรื่องง่าย แม้จะมีสัญญาณไฟเขียวพร้อมอำนาจพิเศษเรียบร้อย เพราะบรรดาศิษยานุศิษย์ทั้งที่ปักหลักคอยทำหน้าที่เป็นโล่มนุษย์อยู่ภายในวัดและยังมีความพยายามระดมเข้ามาเสริมทีมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเวลานี้กำลังเปิดหน้าเรียงแท่งปูนตั้งแนวรับอย่างขันแข็ง

ทางเจ้าหน้าที่เองย่อมปฏิบัติการตามหลักสากลเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา เริ่มจากการเจรจาเพื่อเข้าไปตรวจค้นอย่างละเอียด ซึ่งผลการเจรจาก็ออกมาอย่างที่คาด พระสนิทวงศ์ วุฑฒิวังโส ผู้อำนวยการสำนักสื่อสารองค์กรวัดพระธรรมกาย ประกาศชัดเจนไม่ยินยอมให้เจ้าหน้าที่เข้าไปภายในวัดอีก เนื่องจากตรวจค้นวัดเสร็จสิ้นแล้ว

“วัดให้ความร่วมมือมาตลอด แต่เนื่องจากวัดนี้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยมือญาติโยม หากจะบอกว่าพวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับทางวัด และจะให้ออกนอกพื้นที่ พวกเขาจึงมองว่าไม่ถูกนัก ที่ผ่านมาทางเจ้าหน้าที่เองก็เข้าตรวจค้นในทุกพื้นที่แล้ว ถือว่าเสร็จสิ้นแล้วก็ควรจะยกเลิกมาตรา 44 ได้แล้ว” พระสนิทวงศ์ กล่าว

สัญญาณตรงนี้​ทำให้เชื่อได้ว่าปฏิบัติการนับจากนี้คงจะเต็มไปด้วยความยากลำบากและเปราะบาง

ดังจะเห็นจากรัฐบาลพยายามใช้มาตรการกดดันด้านอื่นๆ ทั้งแนวคิดที่เตรียมจะตัดน้ำตัดไฟ ​ไปจนถึงกรณี สุรชัย ขันอาสา ผวจ.ปทุมธานี มีหนังสือด่วนอาศัยอำนาจตามคำสั่งหัวหน้า คสช. และมาตรา 44 เรียกนายกเทศมนตรี รองนายกเทศมนตรี เมืองท่าโขลง อ.คลองหลวง นายก อบต.คลองส​าม สมาชิก อบต.คลองสาม กำนันตำบลคลองสาม และผู้ใหญ่บ้านหมู่ 7 มาเป็นทีมเสริม

ทางด้าน พ.ต.ต.สุริยา สิงหกมล รองอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) ออกมาระบุว่าอาจเข้าตรวจค้นภายในพื้นที่วัดบริเวณโซนเอและบีอีกครั้ง แต่คงไม่เสร็จภายในวันเดียว

ปฏิบัติการครั้งนี้จึงมีแนวโน้มยืดเยื้อและใช้เวลาอีกพอสมควร แต่ทั้งหลายทั้งปวงนี่ถือเป็นเดิมพันและบทพิสูจน์ฝีมือครั้งสำคัญของ คสช.ว่าจะสามารถติดตามตัวผู้ต้องหามาดำเนินคดีได้อย่างที่สังคมคาดหวังและกำลังจับตาหรือไม่

ประการแรกเพราะ​ครั้งนี้รัฐบาล คสช.ประกาศเอาจริงถึงขั้นใช้มาตรา 44 เข้ามาอำนวยความสะดวก พร้อมส่งกำลังเจ้าหน้าที่หลายร้อยคนเข้าร่วมปฏิบัติการติดตามตัว

ต่างจากที่ผ่านมาที่มีความเป็นห่วงกลัวการกระทบกระทั่งจนมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กลัวจะเป็นมวยล้มต้มคนดูเสียมากกว่า

ประการต่อมาหากไม่สามารถจับกุมตัวพระธัมมชโยมาดำเนินคดีได้ย่อมสั่นคลอนกระบวนการยุติธรรมทั้งระบบ ตอกย้ำปัญหาที่เรียกร้องให้เกิดการปฏิรูปตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ

เมื่อเวลานี้รัฐบาล คสช.มีอำนาจเต็มอยู่ในมือ การดำเนินการจัดการย่อมได้เปรียบกว่าทุกรัฐบาล ไม่ว่าจะเป็นอำนาจ เครื่องไม้เครื่องมือรวมไปถึงเจ้าหน้าที่

ดังนั้น หากปฏิบัติการครั้งนี้ไม่สำเร็จย่อมต้องโดนถล่มไปตามลำดับตั้งแต่ คสช.ไล่มาจนถึงหน่วยข่าวขาดประสิทธิภาพ ไม่อาจติดตามตัวคนคนเดียวมาดำเนินคดี ซึ่งเป็นบุคคลที่เป็นที่รู้จัก ยากจะหลบหนีไปกลบดานที่ไหน หรือหนีออกนอกประเทศ

สอดรับกับกระแสวิพากษ์วิจารณ์เรื่องแผนการ ซึ่งต้องการเปิดช่องให้การหลบหนีหลีกเลี่ยงการปะทะ หรือลุกฮือของลูกศิษย์ที่จะออกมาเคลื่อนไหวกดดันให้เกิดการปล่อยตัวในอนาคต

แถมยังอาจใช้โอกาสอึมครึมระหว่างการติดตามตัวพระธัมมชโยเข้าไปตรวจค้นภายในวัด และสลายเครือข่ายที่มาการจัดตั้งเหนียวแน่นให้อ่อนกำลังลงไปจนไม่อาจกลับมาสร้างแรงเสียดทานให้ คสช.ในอนาคต

ผลของการติดตามตัวพระธัมมชโยมาดำเนินคดีในรอบนี้ จึงถือเป็น “เดิมพัน” สำคัญที่จะชี้วัดความเชื่อมั่นที่มีต่อ คสช.ในเวลานี้ที่จะส่งผลไปถึงอนาคต

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

23 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 19:36 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/482404

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

กระชากสายตาและสั่นสะเทือนหัวใจมนุษย์เงินเดือนคนทำงานทั้งประเทศกับประกาศรับสมัครงานในตำแหน่ง “ผู้สำรวจความสุขคนไข้” ที่มี เงินเดือนสูงถึง 1 ล้านบาท จากโรงพยาบาลเวิลด์เมดิคอล แจ้งวัฒนะ จังหวัดนนทบุรี

ตัวเลขดังกล่าวสูงเกินกว่าเงินเดือนของนายกรัฐมนตรี ผู้บริหารองค์กรระดับสูงบริษัทเอกชนหลายแห่งจนเกิดความคาใจว่าเป็นเรื่องจริงหรือเพียงแค่แผ่นป้ายโฆษณา

วันนี้ กันตพร หาญพาณิชย์ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลฝ่ายการตลาดภายในประเทศ โรงพยาบาลเวิลด์เมดิคอล จะเฉลยที่มาที่ไปของโครงการดังกล่าวให้ได้หายสงสัยกัน

เดือนละ 1 ล้าน สัญญาจ้าง 6 เดือนรับ 6 ล้าน 

“เรื่องจริงครับ เรารับสมัครจริง และจ่ายจริงครับ” ผู้บริหารหนุ่มเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

กันตพร บอกว่า หลังจากเปิดให้บริการมาได้ 3 ปี รพ.ต้องการสื่อสารและทำให้ทุกคนได้สัมผัสว่า เรามีมาตรฐานการให้บริการและการรักษาระดับสูง โดยตำแหน่งดังกล่าวจะเข้ามาตอกย้ำว่า คนไข้ที่มารักษากับเราได้รับความสุขและรอยยิ้มจากพนักงานและบริการที่ยอดเยี่ยมกลับไป

“บุคลากรตำแหน่งดังกล่าวจะทำหน้าที่สำรวจ รับฟังความสุขของคนไข้ที่ได้รับจากการมาพักรักษาตัว และนำข้อเสนอแนะมาปรับปรุงการบริการ ให้คนไข้มีความสุขมากที่สุด ผมเชื่อว่า การที่ทำให้คนไข้มีความสุขและมีกำลังใจที่ยอดเยี่ยมขณะรับการรักษาตัว จะทำให้เขาสามารถฟื้นตัวจากอาการเจ็บป่วยและกลับไปทำหน้าที่ของตนเองได้เร็วมากขึ้น”

หยุดเสาร์-อาทิตย์ พร้อมห้องพักฟรี

หน้าที่ของ มนุษย์เงินเดือน 1 ล้านบาท นั้นเป็นอีกเรื่องที่ทุกคนอยากรู้

กันตพร บอกว่า เวลาทำงานตั้งแต่จันทร์-ศุกร์เริ่มต้น 8.00 -17.00 น. และหยุดวันเสาร์-อาทิตย์ โดยตอนเช้า ผู้สำรวจความสุขคนไข้ ต้องขอรายงานสรุปจากฝ่ายการพยาบาลว่า วันนี้มีคนไข้นอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลกี่คน และทำกำหนดการเพื่อเข้าไปพบปะพูดคุยกับคนไข้ที่เป็นผู้ป่วยใน

“ถามสารทุกข์สุขดิบ สำรวจว่าคนไข้มีความสุขในการพักรักษาตัวในโรงพยาบาลดีหรือไม่ และต้องทำอย่างไรเพื่อเพิ่มความสุขและรอยยิ้มของเขา ในกรณีที่เป็นคนไข้ต่างชาติ ทางโรงพยาบาลจะมีล่ามเจ้าของภาษา ซึ่งเป็นพนักงานของโรงพยาบาลคอยช่วยเหลือในให้ตลอดเวลา”

ในช่วงสาย เป็นเวลาของการพูดคุยกับผู้ป่วยนอกทั่วไป เพื่อดูว่าพวกเขาได้รับความสุขดีหรือไม่ ขณะที่ช่วงบ่ายให้นำเรื่องราวที่ได้รับ มาเรียบเรียงถ่ายทอดผ่านเฟซบุ๊กของทางโรงพยาบาล

ทั้งนี้ในกรณีที่มีกิจกรรม ต้องเป็นตัวแทนของโรงพยาบาลในการเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ทั้งภายนอกและภายในโรงพยาบาลด้วย

“เจ้าหน้าที่รายนี้มีตำแหน่งในโรงพยาบาลเหมือนคนอื่นๆ ทั่วไปหากต้องทำงานเกินเวลาก็จะได้รับโอที และไม่จำเป็นต้องพักอาศัยอยู่ที่โรงพยาบาล ถ้าเขามีบ้านหรือที่พักที่คิดว่าสะดวกต่อการเดินทางกว่า เราเตรียมที่พักไว้รองรับสำหรับผู้ที่อาจมาจากต่างจังหวัดหรือไม่สะดวกในการกลับบ้าน”

สำหรับข้อมูลของผู้ป่วยที่เก็บมาทั้งหมดในแต่ละวันนั้นจะถูกรวบรวม และเป็นแนวทางในการปรับปรุงเพื่อให้บริการคนไข้ต่อไปอนาคต

บรรยากาศห้องพักของ พนักงานเงินเดือน 1 ล้าน ที่โรงพยาบาลเตรียมไว้ให้

ภายในห้องพักยังมีห้องนอนเสริมอีกห้องสำหรับญาติหรือเพื่อนสนิทของพนักงาน

ผู้บริหารรายนี้ บอกว่า สาเหตุที่ต้องให้ค่าจ้างสูงถึง 1 ล้านบาท เนื่องจาก รพ.อยากจะคัดเลือกบุคคลากรที่มีคุณภาพมากที่สุด โดยเปิดโอกาสเรื่องคุณสมบัติให้กับความหลากหลาย ทั้งอาชีพ เพศ การศึกษา ตลอดจนความสมบูรณ์ทางร่างกาย อย่างไรก็ตามสิ่งขาดไม่ได้เลยก็คือการเป็นคนมองโลกในแง่บวก และพร้อมถ่ายทอดความสุขของตัวเองให้กับผู้อื่น

“คนนี้ต้องเป็นคนที่มีความสุข ถึงจะสามารถไปสำรวจความสุขของคนอื่นได้ ต้องมองโลกในแง่บวก  และมีวิธีสื่อสารที่ทำให้คนที่กำลังเจ็บป่วยมีความสุขเพิ่มมากขึ้น”

“รูปร่างหน้าตา ร่างกายและวุฒิการศึกษา ไม่มีข้อจำกัด เพราะไม่อยากปิดกั้นหรือจำกัดกรอบ ต้องการให้ทุกคนนำเสนอสิ่งที่คิดว่าเหมาะกับงานนี้ ถ้าไปกำหนด 1-2-3 เกรงว่า จะขาดความคิดสร้างสรรค์ไป  ส่วนเงินเดือนที่สูง เชื่อว่าเป็นความท้าทายให้กับคนที่ทำงานต่างสาขาอาชีพได้มาทดลองหรือลองรับประสบการณ์ในการทำงานที่ โรงพยาบาล”

ทั้งนี้หลังจากทำงานครบ 6 เดือนตามสัญญา โรงพยาบาลมีข้อเสนอให้เป็นพนักงานประจำต่อไป ในตำแหน่งที่ต้องตกลงกันอีกครั้ง

บรรยากาศห้องทำงานที่โรงพยาบาลเตรียมไว้ให้พนักงานในตำแหน่งนี้

สมัครง่ายๆ เปิดกว้างทุกอาชีพและสภาพร่างกาย 

การสมัครนั้นทำได้ง่ายเพียงแค่ ถ่ายคลิปวิดีโอ เวลาประมาณ 60 วินาที โดยไม่จำกัดจำนวนครั้ง เพื่อทำให้คณะกรรมการเห็นว่าทำไมท่านถึงเหมาะกับตำแหน่งงานนี้ และ โพสต์คลิปวิดีโอ มาทาง Facebook: bestjobinthailand  โดยเปิดรับสมัคร วันที่ 6 มีนาคม – สิ้นสุด วันที่ 12 พฤษภาคม 2560

ส่วนวิธีการคัดเลือก จะมีการคัดเลือกจากผู้สมัครทั่วประเทศ เข้าสู่รอบ Final ทั้งหมด 12 คน โดย 6 คน จะมาจากกรรมการโรงพยาบาลเป็นผู้คัดเลือก และอีก 6 คน จะมาจากจำนวนการกด Like ผ่าน facebook: bestjobinthailand โดยประกาศรายชื่อผู้เข้ารอบ 12 คน ในวันพฤหัสที่ 1 มิถุนายน

มีกำหนดการประกาศผลผู้ได้รับต่ำแหน่ง วันที่ 23 มิถุนายน และเริ่มงานเริ่มทำงานในวันจันทร์ที่ 3 กรกฏาคม 2560

“ผมมองว่าเฟซบุ๊กและคลิปวิดีโอ เป็นช่องทางที่ง่ายที่สุด เห็นบุคลิกภาพและความคิดสร้างสรรค์เบื้องต้นของผู้สมัครแต่ละคนได้มากที่สุด”

ผู้บริหารหนุ่ม ยืนยันว่า ไม่มีการล็อกผลล่วงหน้าแน่นอนและขณะนี้กำลังมีการติดต่อจากกรรมการตัดสินจากภายนอกผู้มีชื่อเสียงในสังคมจำนวน 3 คน เพื่อทำให้ทุกคนเห็นและเชื่อว่า การค้นหาผู้เหมาะสมครั้งนี้นั้นโปร่งใส 

“เป็นตำแหน่งที่โรงพยาบาลต้องการอย่างมาก จำเป็นต่อการพัฒนาคุณภาพบริการในโรงพยาบาล และผมเชื่อว่า เราต้องหาคนที่มีความสามารถมากที่สุดในตำแหน่งนี้เจออย่างแน่นอน

“เราให้ความสำคัญเรื่องความสุขของคนไข้มาก่อน และเรื่องโปรโมทโรงพยาบาลนั้นเป็นเรื่องรองลงมา”  กันตพรทิ้งท้าย

กันตพร หาญพาณิชย์ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลฝ่ายการตลาดภายในประเทศ โรงพยาบาลเวิลด์เมดิคอล

ชมคลิป

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

22 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 18:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/482146

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

ถ้อยคำประกาศอย่างมั่นใจของรัฐบาลว่าจะแก้ไขปัญหาจราจรในกรุงเทพฯให้เห็นผลภายใน 1 เดือน เมื่อเดือนก.ย.ปีที่แล้ว

วันนี้ผ่านมา 6 เดือนเต็ม เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อรายงานสภาพการจราจรโลก โดย “อินริกซ์ โกลบอล ทราฟฟิก สกอร์การ์ด” บ่งชี้ว่า ไทยเป็นประเทศรถติดมากที่สุดอันดับหนึ่งของโลก คนไทยเสียเวลาเฉลี่ยประมาณ 61 ชั่วโมงต่อปีกับการเผชิญรถติดบนถนน

อะไรคือต้นตอของปัญหาที่ยืดเยื้อเรื้อรังมายาวนานนับทศวรรษ และทางออกคืออะไร ?

รถส่วนตัวเยอะ รถสาธารณะแย่ 

ผลสำรวจแบบเจาะจงแต่ละเมืองของ อินริกซ์ โกลบอลฯ พบว่า นครลอสแองเจลิสของสหรัฐอเมริกาเป็นเมืองที่รถติดที่สุดในโลก ผู้ขับขี่ยานพาหนะต้องเสียเวลากับรถติดบนท้องถนนเฉลี่ยปีละ 104 ช.ม. ขณะที่กรุงเทพฯติดอันดับที่ 12 ของโลก เสียเวลาไปกับรถติดประมาณ 64.1 ช.ม.ต่อปี หรือ  23% ของเวลาทั้งหมดในแต่ละปี

ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม บอกว่า สถานการณ์ด้านคมนาคมของไทยสะท้อนให้เห็นว่า นโยบายของรัฐให้ความสำคัญกับรถยนต์ส่วนตัวมาก วัดได้จากทุ่มงบประมาณด้านการก่อสร้างและซ่อมแซมถนนสูงถึง 1.5 แสนล้านบาท เมื่อปี 2559

“ประเทศเราเสพติดถนน สร้างถนนมหาศาล และไม่เคยคิดว่าเป็นกำไรหรือขาดทุน เพราะถนนไม่เคยเก็บเงิน ทุกคนใช้ฟรี เป็นสิ่งก่อสร้างที่น่าอิจฉา ไม่มีใครมองว่าเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้รถยนต์ส่วนตัวได้รับความนิยมมาก งบสร้างและซ่อมเป็นแสนล้านต่อปี ขณะที่การลงทุนด้านอื่นอย่างรถไฟ รถเมล์ ทุกอย่างถูกตั้งคำถามเรื่องกำไรขาดทุนหมด” 

อดีตรมว.คมนาคม บอกอีกว่า ปัจจุบันกทม.มีรถยนต์ส่วนตัวประมาณ 4 ล้านคัน รถเมล์ 5 พันคัน ซึ่งอาจวิ่งจริงเพียง 3 พันคันเท่านั้น ขณะที่รถตู้โดยสารมี 5 พันคัน ตัวเลขดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าถนนสาธารณะเป็นที่จับจองของรถส่วนตัว และหากมองไปที่อัตราการเพิ่มขึ้นของรถยนต์ส่วนตัวที่มากกว่าอัตราการเกิดของประชากรในช่วง 8 ปีหลัง ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลจากนโยบายรถคันแรกด้วย ก็ชัดเจนว่า ความสำคัญของรถส่วนตัวนั้นมีมากขนาดไหน

ทั้งนี้ ถึงแม้ทุกคนจะรับรู้ว่ารถสาธารณะนั้นสามารถรองรับคนได้มากกว่าก็ตามที เมื่อมองย้อนกลับไปยังประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาก็พบว่า เราให้ความสำคัญกับรถยนต์ส่วนตัวเรื่อยมา ตั้งแต่ยกเลิกรถราง เพราะเห็นว่ากีดขวางทางรถยนต์ที่คนรวยใช้ มีการถมคลองจำนวนมากเพื่อทำถนนที่คิดว่าแสดงถึงความเจริญรุ่งเรือง ขณะที่ล่าสุดรถโดยสารบีอาร์ทีก็มีแนวโน้มว่าจะพ่ายแพ้ให้กับรถยนต์ด้วยเช่นกัน

“สำนักงานแห่งหนึ่งข้างๆออฟฟิศผมมีคนอยู่ประมาณ 4 พันคน เดินทางโดยรถส่วนตัวแค่ 20% ที่เหลือมาด้วยรถสาธารณะ แต่ 20% นั้นกลับใช้พื้นที่เกือบทั้งหมดบนท้องถนน ปัญหาหลักคือเราใช้รถส่วนตัวเยอะเกินไป ขณะที่รถสาธารณะก็ยังทำได้ไม่ดีพอ”

อย่าคิดว่ารถไฟฟ้าแก้รถติดได้

ที่ผ่านมาโครงการรถไฟฟ้าหลากหลายเส้นทางถูกมองว่าเป็นหนึ่งในตัวช่วยแก้ไขปัญหาด้านการจราจร แต่ ประมวล สุธีจารุวัฒน อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บอกว่า รถไฟฟ้านั้นเป็นของดีจริง แต่อย่าคิดว่าเป็นพระเอกที่จะสามารถแก้ไขปัญหารถติดได้ เนื่องจากแท้จริงแล้วเป็นเพียงเครื่องมืออำนวยความสะดวกในการดำเนินชีวิตเท่านั้น

ที่สำคัญทุกการลงทุนต้องคิดให้รอบคอบ ความสะดวกสบายต้องมาพร้อมกับความคุ้มค่าและยั้งยืน มันคือส่วนผสมที่จะเปลี่ยนโปรเจคเงินก้อนโตให้กลายเป็นผลประโยชน์ตอบเเทนสังคมอย่างแท้จริง มิฉะนั้นจะเกิดการขาดทุนมหาศาลเหมือนที่รถไฟฟ้าสายสีม่วงกำลังประสบ

“โดยทั่วไปเมืองที่มีการใช้ประโยชน์จากระบบขนส่งที่ดี ผังเมืองจะต้องถูกพัฒนาเจริญเติบโตไปพร้อมๆกับเส้นทางรถไฟฟ้า เมืองที่รถไฟฟ้าเขาประสบความสำเร็จ ใจกลางเมืองต้องถูกพัฒนาอย่างเต็มที่ มีรถไฟฟ้าในรัศมีโดยรอบประมาณ 10 กม. ถ้าเจริญเติบโตเต็มที่แล้วค่อยขยับรัศมีในชั้นที่สอง แต่ประเทศไทยเรา ปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้นคือ รถไฟฟ้ากำลังกระจายตัวไปชั้นที่สาม มีการลากเส้นทางที่กระจัดกระจาย ไม่เป็นไปตามลำดับความสำคัญ  ทำให้การใช้งานไม่เป็นไปตามความคาดหวังและประสบปัญหาขาดทุนอย่างรุนแรง” 

นักวิชาการรายนี้ชี้ว่า ถึงเวลาที่ไทยควรจริงจังกับการแก้ไขปัญหาที่แท้จริงมากกว่าแค่เยียวยาบาดแผล โดยแก้ไขในเชิงโครงสร้าง มีนโยบายและยุทธศาสตร์ชัดเจน ไม่ใช่ฝากความหวังไว้กับโครงการรถไฟฟ้าเส้นทางต่างๆ เท่านั้น

“สไตล์การทำงานของแต่ละหน่วยงานต้องเปลี่ยนไป ไม่ใช่ต่างคนต่างทำ ต้องมีการวางแผนร่วมกันจากหลายๆฝ่าย ความสำเร็จต้องเกิดจากการแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่ด้วยโปรเจค ซึ่งแปลว่า ต้องถูกกำหนดโดยผู้มีอำนาจสูงสุดที่มีวิสัยทัศน์”

เหนืออื่นใด ปัญหาจราจรในกรุงเทพฯ ยังมีต้นตอมาจากการรวมศูนย์กลางความเจริญและความเหลื่อมล้ำในสังคมด้วย 

ประมวล บอกว่า ยิ่งเมืองเจริญเติบโตมากขึ้นเท่าไหร่ การแก้ไขปัญหาความหนาแน่นก็ทำได้ยากขึ้นเท่านั้น กลับกันหากสามารถกระจายความเจริญและลดความเหลื่อมล้ำในหลายๆ ด้านลงได้ โอกาสในการเลือกใช้ชีวิตของประชาชนก็จะมีมากขึ้น

“ถ้าสังคมนี้ไม่ได้มีความเหลื่อมล้ำในแง่ของพื้นที่อาศัย ทุกจังหวัดมีมหาวิทยาลัยที่ดี มีโรงพยาบาล สาธารณูปโภค และคุณภาพชีวิตที่ยอดเยี่ยม เราก็คงไม่จำเป็นต้องเลือกเดินทางไปไกลๆ เพื่อไปใช้ชีวิตหรือประกอบอาชีพในเมืองที่เต็มไปด้วยความแออัดหรือเข้ามาดิ้นรนเฉพาะในกรุงเทพฯ”

กรุงโซล…ต้นแบบความสำเร็จที่เป็นไปได้ 

พัฒนาการที่น่าตื่นตาตื่นใจและประสบความสำเร็จในการแก้ไขปัญหาจราจรของกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ถูกชัชชาติหยิบยกขึ้นมาเป็นตัวอย่างให้กับกรุงเทพฯ เนื่องจากเห็นว่าปัจจัยและสถานการณ์ต่างๆ นั้นใกล้เคียงกันมาก

“เรากับเขามีการพัฒนาจากอดีตพร้อมๆกัน ทั้งจำนวนรถและคน แต่มาถูกทิ้งห่างเอาเมื่อปี 2002 โดยนายกเทศมนตรีกรุงโซล อี มย็อง บัก (I Myeongbak) ซึ่งตัดสินใจว่าจะปฏิวัติการขนส่งของเมือง เริ่มทำความเข้าใจกับประชาชนและสั่งปรับโครงสร้างสถาบันการดูแลระบบขนส่งสาธารณะ โดยตั้งผู้นำและเจ้าภาพดูแลภาพรวมอย่างชัดเจน”

อดีตรมว.คมนาคม เล่าว่า อี มย็อง บัก ปรับปรุงระบบรถบัสโดยสาร โดยลดความซ้ำซ้อนของเส้นทางวิ่ง และมีตั๋วร่วมที่คิดรูปแบบค่าบริการในการเดินทางเป็นกิโลเมตร ไม่ได้คิดเป็นโหมด ทำให้การเดินทางโดยทั่วไปสะดวกสบายขึ้น นอกจากนั้นยังมีการเลือกใช้ระบบรถโดยสารบีอาร์ที โดยมีระยะทางไกลถึง 157 กม. ระบบดังกล่าวทำให้ความเร็วในการเดินทางของรถทุกชนิดเร็วขึ้น เนื่องจากผู้คนเปลี่ยนจากโหมดรถส่วนตัวไปสู่รถเมล์ โดยจำนวนผู้โดยสารในบัสเลนมีมากกว่าเลนปกติถึง 6 เท่า นำไปสู่ความเร็วเฉลี่ยในการเดินทางเพิ่มขึ้นจาก 10 กม.ต่อชั่วโมงเป็น 20 กม.ต่อชั่วโมง 

“เมื่อก่อนเขาก็มีรถเอกชนมาวิ่งร่วมเหมือนกับเรา แข่งกันแย่งผู้โดยสาร แต่สุดท้ายเขาเอารถเมล์ทั้งหมดมาเข้าระบบ รัฐเป็นคนเก็บเงินค่าโดยสารผ่านระบบทีการ์ดและจ่ายให้รถเมล์ตามระยะทางที่วิ่งและคุณภาพที่กำหนด ทำให้รถเมล์มีคุณภาพดีขึ้นทันที เอกชนอยู่ได้ด้วยการจ้างวิ่ง โดยมีรัฐควบคุมเส้นทางทั้งหมด เส้นทางไหนที่เห็นว่าไม่ดีก็ปรับได้ทันที ผิดกับบ้านเรา ปรับไม่ได้ เพราะเป็นระบบสัมปทาน”

หากให้สรุปถึงอุปสรรคในการแก้ไขปัญหาจราจรในเมืองไทย ชัชชาติ บอกว่า หนีไม่พ้นเรื่องโครงสร้างการทำงานที่ไร้เจ้าภาพผู้มีบทบาทสูงในการทำงาน ขาดความมุ่งมั่นและนโยบายจากผู้นำที่ต้องมีวิสัยทัศน์ สามารถผสมผสานความร่วมมือจากทุกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ 

ขณะที่ทุกคนสังคม อย่ามองว่าปัญหาจราจรเป็นเรื่องของรัฐเพียงอย่างเดียว จริงๆ แล้ว พวกเราต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของรถติด ดังนั้นควรเริ่มจากใช้ระบบขนส่งสาธารณะให้มากขึ้น ควบคู่กันกับหันมาเคารพสิทธิของผู้อื่นและปฏิบัติตามกฎจราจร

“รถเมล์เป็นของขสมก.และเอกชน ป้ายรถเมล์เป็นของกทม. ถนนของกทม. บางส่วนเป็นของกรมทางหลวง มันมีหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกัน ไม่สามารถผสมผสานกันได้ แต่ละอย่างมีเจ้าของ มีสัมปทาน ต่างคนต่างทำ ไม่มีเจ้าภาพรวมที่จะสามารถกำหนดนโยบายให้มันเดินไปสอดคล้องกัน

อย่าคิดว่าเป็นรัฐมนตรีคมนาคมแล้วจะทำได้ทุกอย่าง บางอย่างไม่ได้ควบคุม อยู่นอกเหนือกระทรวงก็ทำยากแล้ว สั่งข้ามหน่วยงานไม่ได้ เอาแค่เรียกประชุมก็ไม่มีคนมาแล้ว บางเรื่องไม่ใช่เป้าหมายเขา อยู่นอกเหนืองบประมาณ จะไปสั่งให้เขาตั้งก็ไม่ได้ สุดท้ายมันเลยกลายเป็นต่างคนต่างทำ ทั้งที่ความสำเร็จมันเกี่ยวเนื่องกันหลายๆ หน่วย”

สิ่งสำคัญต่อจากนี้คือ ทำอย่างไรให้ภาครัฐหันมาสนใจแก้ปัญหาจราจรและการขนส่งสาธารณะทั้งระบบอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงแค่เยียวยาบาดแผลอันเรื้อรังผ่านโครงการใดโครงการหนึ่งเท่านั้น

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

21 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 18:24 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/482012

เรื่องโดย : วิรวินท์ ศรีโหมด

สิงคโปร์ เป็นประเทศที่เพิ่งสร้างชาติมาเพียง 50 กว่าปี และมีความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว จนเคยเป็นหนึ่งประเทศที่แรงงานไทยนิยมเดินทางไปทำงาน เนื่องจากมีความสะดวกในการเดินทางไป-กลับ และสังคมวัฒนธรรมการใช้ชีวิตในสิงคโปร์ไม่ต่างจากประเทศไทยมาก

แต่ทว่า ไม่กี่ปีมานี้ตั้งแต่สิงคโปร์เริ่มเข้มงวดเรื่องกฎหมายแรงงาน เช่น กฎหมายเข้าเมือง ภาษี ประกอบกับมีค่าครองชีพสูง ทำให้แรงงานไทยที่เคยอยู่ในสิงคโปร์เกือบแสนคน ทยอยกลับหรือไปทำงานต่อยังประเทศที่สาม จนปัจจุบันในสิงคโปร์มีแรงงานไทยเหลืออยู่ประมาณ 3 หมื่นคน ฉะนั้นนี่จึงเป็นเรื่องที่รัฐบาลไทยควรให้ความสนใจติดตามดูแลพัฒนาคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่ของแรงงานงานไทยในต่างแดน ภายหลังการเปิดประชาคมอาเซียน

การสอบเพิ่มทักษะแรงงานไทย

ปรีชา กรทอง ประธานสมาคมเพื่อแรงงานไทย (สิงคโปร์) เล่าว่า ตนเดินทางมาทำงานที่สิงคโปร์นานกว่า 17 ปี ซึ่งหลายปีก่อนแรงงานไทยมีมากเป็นอันดับ 1 ประมาณ 7-8 หมื่นคน นอกเหนือจากแรงงานจีน มาเลเซีย บัลคลาเทศ อินเดย ฯลฯ. ซึ่งทำงานประเภทก่อสร้าง แม่บ้าน กรรมกร ช่างประเภทต่างๆ แต่ด้วยปัญหาหลายอย่างทำให้ปัจจุบันแรงงานไทย ถึงแม้จะได้รับการยอมรับว่ามีทักษะสูง มารยาทดีจนเป็นที่ชื่นชอบของนายจ้าง

แต่เมื่อทำงาน 10 ปีและยังได้ค่าแรงเท่าเดิม จึงเลือกเดินทางกลับหรือไปทำงานประเทศแถบยุโรป ตะวันออกกลาง ทำให้ขณะนี้ในสิงค์โปร์มีแรงงานไทยเหลืออยู่เพียง 3.5 หมื่นคน หากเทียบกับแรงงานชาติอื่นถือว่าน้อยมาก และตอนนี้แรงงานกลุ่มใหญ่สุดในสิงคโปร์คือ จีน บังคลาเทศ อินเดีย ตามลำดับ

ปรีชา สะท้อนว่า ปัญหาของคนไทยในสิงคโปร์ส่วนใหญ่ประสบปัญหาการเรียกร้องสิทธิสวัสดิการด้านแรงงาน การหาวิธีเพื่อให้ได้ทำงานต่อ เพราะกฎหมายสิงคโปร์ระบุว่า แรงงานที่ได้รับใบอนุญาตจะทำงานได้เพียง 10 ปี หลังใบอนุญาตหมดอายุ หากประสงค์ต่ออายุการทำงานเพิ่ม จะต้องสอบทักษะทางวิชาชีพเพิ่มขึ้นอีก 1 อย่าง ถึงจะอยู่ต่อไปได้อีก 10 ปี

รวมถึงเรื่องภาษาก็เป็นอีกปัญหาใหญ่ของแรงงานไทย ซึ่งมีผลต่อการเรียกร้องสิทธิแรงงาน รวมถึงการต่อรองขอขึ้นเงินเดือนกับนายจ้าง นี่จึงเป็นหลายเหตุผลที่ทำให้แรงงานไทยในสิงคโปร์มีจำนวนลดลง เพราะไม่สามารถอยู่ได้ในสภาวะที่ประเทศนี้มีค่าครองชีพสูงมาก และคิดว่าเรื่องเหล่านี้ไม่เป็นธรรมต่อแรงงานไทย แม้ที่สิงคโปร์จะมีสำนักงานผู้แทนแรงงานไทยคอยเข้าไปช่วยประสานกับบริษัทให้

ปรีชา กรทอง ประธานสมาคมเพื่อแรงงานไทย (สิงคโปร์)

ปรีชา มองว่า ปัญหาเรื่องภาษาของคนไทยไม่เก่งเท่ากับชาติอื่น จึงทำให้เสียเปรียบในการต่อรอง ถึงแม้จะมีทักษะวิชาชีพสูงที่ควรจะได้เลื่อนระดับ แต่เมื่อมีปัญหาเหล่านี้ จึงทำให้การพัฒนาด้านการทำงานและค่าแรงของคนไทยน้อยกว่าชาติอื่น อาทิ จีน บังคลาเทศ ถึงแม้จะทำงานเท่ากัน

สำหรับอัตราค่าแรงงานในสิงคโปร์ แรงงานไทยได้ประมาณ 25 เหรียญดอลลาร์สิงคโปร์/วัน (8ชั่วโมง) ส่วนค่าแรงงานจีน 60-70 เหรียญดอลลาร์สิงคโปร์/วัน แรงงานบังคลาเทศ 18 เหรียญดอลลาร์สิงคโปร์/วัน ซึ่งการคิดอัตราค่าแรงงานที่ไม่เท่ากัน มีวิธีคิดจากอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ และค่าเงินของแต่ละประเทศต้นทาง ถึงแม้จะทำงานในตำแหน่งเดียวกันและมีทักษะเพิ่มขึ้นก็ตาม

ประธานแรงงานไทยในสิงคโปร์ เรียกร้องว่า อยากให้สำนักงานแรงงานไทย หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามามีบทบาทช่วยเหลือแรงงานให้มีชีวิตคุณภาพและค่าแรงงานที่ดีขึ้น เพราะส่วนตัวมองว่าที่ผ่านมาแม้จะมีเจ้าหน้าที่ผู้แทนหน่วยงานไทย รวมถึงรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องมาเยี่ยมอยู่บ่อยครั้ง แต่ปัญหาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงจากเดิม

ฉะนั้นอยากขอให้กระทรวงแรงงานไทยหรือรัฐบาล เข้ามามีบทบาทในการต่อรองปกป้องช่วยเหลือแรงงานในสิงคโปร์ให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น กับฝ่ายราชการแรงงานสิงคโปร์ รวมถึงช่วยดูแลทำให้คนไทยที่จะส่งมาทำงานมีความพร้อมก่อนเดินทางมาถึง เพื่อจะได้ง่ายต่อการปรับตัวไม่ถูกหลอกเวลาถึง

“ตลอด 17 ปีที่อยู่สิงคโปร์ เห็นมาตลอดว่าหน่วยงาน ผู้แทนส่วนราชการไทยที่อยู่ จะคอยช่วยเหลือเฉพาะแรงงาน ที่ประสบปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นเท่านั้น แต่การทำงานเรื่องการป้องกันปัญหาหรือส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิตของแรงงานไทยในสิงคโปร์ ยังไม่เห็นความรูปธรรมชัดเจน”

ปรีชา ทิ้งท้ายว่า ที่ผ่านมาสมาคมไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะสิงคโปร์มีกฎหมายที่เข้มงวดควบคุมได้ 100% เนื่องจากรัฐบาลไม่ต้องการให้เกิดปัญหาอะไรขึ้นภายในประเทศ ฉะนั้นอยากให้หน่วยงานไทยซึ่งเป็นผู้มีอำนาจมากกว่า เข้ามาช่วยเหลือ

จตุพร เล็กกิมลิ้ม เจ้าของธุรกิจร้านอาหารไทยในสิงค์โปร์ สะท้อนว่า ขณะนี้จำนวนแรงงานไทยในสิงคโปร์มีลดลงมากกว่าเมื่อช่วง 2-3 ปีก่อน และการที่แรงงานไทยเดินทางมาทำงานในต่างประเทศ ซึ่งมักจะต้องไปกู้ยืมเงินมา ทำให้มีหนี้ตั้งแต่ก่อนที่จะมาแล้ว ฉะนั้นเรื่องนี้จึงเป็นปัญหา และอยากให้รัฐบาลไทยช่วยเหลือ  เพราะหน่วยงานรัฐของสิงคโปร์ไม่รับฟังเสียงจากด้านแรงงาน แต่จะรับฟังเสียงจากภาคส่วนทางราชการด้วยกันเท่ากันนั้น

และมองว่าเจ้าหน้าที่ไทยที่ย้ายมาประจำอยู่ที่นี่ มีระยะเวลาอยู่เพียง 1-2 ปี ก็ย้ายไปประเทศอื่น จึงไม่มีความต่อเนื่องในการทำงานหรือสร้างสัมพันธไมตรีระดับเจ้าหน้าของสิงคโปร์ ดังนั้นอยากให้เรื่องนี้เป็นการทำงานระดับรัฐบาลซึ่งอาจได้ผลดีกว่า

วาสนา สีสัง จิตรกรไทยอิสระที่เดินทางไปทำงานที่สิงคโปร์

วาสนา สีสัง จิตรกรไทยอิสระที่เดินทางไปทำงานวาดภาพในโบสถ์วัดอานันทเมตยาราม ซึ่งเป็นวัดไทยในสิงคโปร์ สะท้อนว่า ขั้นตอนการเดินทางมาทำงานถือว่าค่อนข้างยาก เพราะรัฐบาลสิงคโปร์จะเลือกประเภทงาน และจำนวนแรงงานตามความต้องเท่านั้น เพื่อให้สามารถควบคุมไม่ให้มีแรงงานมากจนเกิดไป

นอกจากนี้มีการบังคับให้แรงงานต่างชาติต้องตรวจสุขภาพทุก 6 เดือน และถ้าเป็นแรงงานหญิงต้องตรวจภาวะตั้งครรภ์ และถ้าหากพบว่าตั้งครรภ์จะถูกส่งกลับประเทศต้นทางทันที เพราะสิงคโปร์มีความเข้มงวดเรื่องแรงงานและประชาชนมาก

ธงชัย ชาสวัสดิ์ เอกอัครราชทูตไทยประจำสิงคโปร์ กล่าวว่า ปัจจุบันมีคนไทยเดินทางมาทำงานประมาณ 3 หมื่นคน 80% ทำงานกลุ่มแรงงานทั่วไป เช่น ก่อสร้าง ช่าง ฯลฯ. ส่วนอีก 20 % ที่เหลืออยู่ในกลุ่มแรงงานสายวิชาชีพเฉพาะทางที่มีทักษะสูง เช่น สถาปนิก บัญชี แพทย์ วิศวกร

สาเหตุที่ทำให้สิงคโปร์ต้องนำเข้าแรงงานเพราะ คนในประเทศไม่ทำ และการนำเข้าแรงงานจะคิดจากความต้องการเท่านั้น โดยการเข้ามาจะห้ามแรงงานนำครอบครัวติดตามมา รวมถึงห้ามแต่งงานกับคนท้องถิ่น ส่วนแรงงานหญิงห้ามตั้งครรภ์เด็ดขาด หากพบจะถูกส่งกลับทันที แต่ถ้าหากต้องการกลับมาจะต้องเข้ามาใหม่โดยที่ไม่อยู่ในฐานะแรงงาน

เอกอัครราชทูตไทยประจำสิงคโปร์ กล่าวว่า เรื่องนี้ต้องยอมรับว่ากฎระเบียบเหล่านี้ ต่างจากประเทศไทยที่ไม่มีการออกกฎเช่นนี้ จึงทำให้พบว่าปัจจุบันแรงงานต่างชาติที่เข้ามาไทยมักพาครอบครัวมาด้วย และก็เป็นภาระให้กับประเทศไทย ฉะนั้นคิดว่าถ้าหากคนไทยมองแรงงานต่างชาติเป็นภัยต่อความมั่นคง ก็ต้องยิ่งเข้มงวดตรวจสอบเช่นเดียวกับสิงคโปร์ เพราะการไม่ควบคุม อาจเป็นช่องทางอะไรบางอย่าง

ธงชัย ชาสวัสดิ์ เอกอัครราชทูตไทยประจำสิงคโปร์

ด้าน ม.ล.ปุณฑริก สมิติ ปลัดกระทรวงแรงงาน เปิดเผยว่า กระทรวงฯ มีนโยบายคอยติดตามดูแลสิทธิให้แก่แรงงานในต่างประเทศ แต่ถ้าเป็นเรื่องของสวัสดิการรัฐบาลในแต่ละประเทศจะเป็นผู้กำหนด ซึ่งในสิงคโปร์ถือว่ามีความชัดเจนในเรื่องของกฎหมายสวัสดิการค่าจ้างค่อนข้างดี

แต่ถึงอย่างไรกระทรวงจะมีทูตด้านแรงงานไปคอยดูแล ช่วยเหลือคนไทยในการประสานงานกับส่วนราชการท้องถิ่นและนายจ้าง หากไม่ได้รับความเป็นธรรมจากการทำงาน นอกจากนั้นช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์คณะทูตแรงงาน ยังจะคอยไปติดตามเยี่ยมคนไทยที่ไปทำงาน รวมถึงสอบถามดูแลด้านคุณภาพ สุขภาพชีวิตความเป็นอยู่ และมักร่วมจัดกิจกรรมต่างๆกับกลุ่มแรงงานไทย

ปลัด.แรงงาน ระบุว่า กรณีที่แรงงานมองว่าทำงานนานจนมีทักษะและควรได้รับค่าจ้างเพิ่มขึ้น แต่กลับไม่ได้ขึ้นค่าจ้างนั้น ตามกฎหมายสิงค์โปร์จะมีเพดานค่าจ้างมาตรฐานเป็นตัวกำหนด ฉะนั้นถ้าหากแรงงานต้องการเพิ่มในส่วนนี้ จะต้องไปสอบเพิ่มทักษะ

ส่วนที่แรงงานไทยมองว่าแรงงานจีน มาเลเซีย ได้รับเงินเดือนสูงกว่านั้น เนื่องจากสิงคโปร์จะให้แรงงานกลุ่มผู้ที่เป็นสัญชาติท้องถิ่นที่ร่วมก่อตั้งประเทศ หรือเรียกว่า ภูมิปุตรา ได้รับสวัสดิการต่างจากแรงงานชาติอื่นที่เข้าไป ยกเว้นแรงงานที่มีทักษะสูง เพราะสิงค์โปร์ถือว่าแรงงานเหล่านั้นเป็นคนในสัญชาติดั้งเดิม

สำหรับอัตราค่าจ้างแรงงานไทยในสิงคโปร์มี 3 ระดับ คือ 1.ระดับ (EP) สำหรับชาวต่างชาติตำแหน่งวิชาชีพบริหาร ผู้จัดการจะได้รับค่าตอบแทน 3,600 เหรียญฯ./เดือน  2.ระดับ S Pass สำหรับชาวต่างชาติที่ทำงานระดับกลางด้วยความรู้และทักษะเฉพาะ เช่น ช่างเทคนิค พ่อครัว แม่ครัว และอื่นๆ จะได้รับเงินเดือน 1,600 เหรียญขึ้นไป

และ 3.ระดับ Work Permit ระดับช่างฝีมือหรือกึ่งฝีมือที่ไม่เข้าคุณสมบัติประเภท S Pass เช่น ทำงานในอู่ต่อเรือ งานก่อสร้าง คนรับใช้ในบ้าน การผลิต เกษตรกรรม บริการ กลุ่มเหล่านี้จะได้รับเงินเดือนเฉลี่ย 1,200-1,500 เหรียญฯ/เดือน แต่ถ้าเป็นสัญชาติจีน มาเลเซีย จะทำได้ทุกสาขา เพราะสิงคโปร์ให้สิทธิพิเศษ แต่คนไทยจะทำได้เฉพาะประเภทงานเท่านั้น

ม.ล.ปุณฑริก ทิ้งท้ายว่า การปรับขึ้นค่าแรงถือเป็นกติกากรอบกฎหมายของสิงคโปร์เป็นผู้กำหนด ถ้าแรงงานต้องการได้ค่าจ้างเพิ่มจะต้องไปสอบพัฒนาทักษะให้สูงขึ้น แต่ถึงอย่างไรหน่วยงานไทยก็ยังคอยติดตามช่วยเหลือแรงงานไทย ซึ่งสามารถติดต่อสอบถามหรือขอความช่วยเหลือได้ที่ทูตด้านแรงงาน ที่ประจำจะอยู่ในสถานทูตไทยในสิงค์โปร์ เปิดทำการทุกวันจันทร์-ศุกร์ นอกจากนี้มีศูนย์บริการเสริมที่ห้างโกลเด้นมาย ซึ่งเป็นศูนย์รวมคนไทย เปิดทำการเฉพาะวันพุธ และวันอาทิตย์

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 07:42 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/481727

โดย…ธเนศน์ นุ่นมัน

พลันที่ผลสำรวจของกระทรวงสาธารณสุขทำให้สังคมเห็นภาพชัดเจนว่า หญิงไทยแต่งงานน้อยลงหรือช้าลง นิยมอยู่เป็นโสดมากขึ้น พฤติกรรมดังกล่าวส่งผลให้อัตราการเพิ่มประชากรไทยลดจาก 2.7% ในปี 2513 เหลือ 0.4% ในปี 2558

หลายฝ่ายถกเถียงเรื่องนี้ โดยมองไปในทิศทางเดียวกันว่า ปัญหานี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก เพราะหากไม่ดำเนินการภายใน 10 ปี อัตราการเพิ่มจะเท่ากับ 0.0 คือ อัตราประชากรเกิดใหม่จะเท่าอัตราการตาย หมายถึงประเทศไทยจะกลายเป็นสังคมที่ไม่มีจำนวนประชากรเพิ่ม รวมถึงอาจจะต้องเผชิญหน้ากับปัญหาประชากรขาดคุณภาพ จากเด็กเกิดใหม่ที่มาจากกลุ่มเด็กวัยรุ่นที่มีลูกทั้งที่ยังอยู่ในวัยและสถานะที่ไม่พร้อม

นพ.สุริยเดว ทรีปาตี ผู้อำนวยการสถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว มหาวิทยาลัยมหิดล พูดถึงเรื่องนี้ว่า ประเทศไทยกำลังเข้าสู่ยุคที่มีอัตราการเกิดต่ำสมใจนโยบายชะลอการเกิดที่ได้ผลอย่างชะงักงัน ปัจจุบันประเทศไทยมีจำนวนเด็กเกิดใหม่เพียงปีละไม่ถึง 8 แสนคน และหากวัดด้วยอัตราเจริญพันธุ์รวม หรือ Total Fertility Rate พบว่า จำนวนบุตรเฉลี่ยที่สตรีคนหนึ่งจะมีบุตรได้ตลอดวัยเจริญพันธุ์ ขณะนี้พบว่า เหลือเพียง 1.6 คน ลดลงจาก 5 คน ในปี 2517 ซึ่งจะเห็นว่า อัตราเจริญพันธุ์จะไม่พอเพียงกับการทดแทนประชากรรุ่นพ่อแม่ที่จะต้องตายไปในอนาคต

แต่การแก้ปัญหานี้ด้วยการส่งเสริมให้แต่ละครอบครัวมีลูกมากขึ้น ยังมีโจทย์สำคัญอื่นๆ ที่จะต้องจัดการควบคู่กันไป นั่นก็คือเรื่องสุขภาพของเด็กที่จะเกิดใหม่และเรื่องของการเลี้ยงดูให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี

“เราพบว่าการตั้งครรภ์ของแม่รุ่นปัจจุบันมีปัญหาเรื่องสุขภาพ แต่ปัญหาดังกล่าวก็ส่งเสริมกันได้ด้วยระบบดูแลสุขภาพ แต่นอกเหนือจากนั้น คนไม่กล้ามีลูก เพราะทราบดีว่าหมายถึงการมีภาระมากขึ้น และเมื่อต้องคิดว่าจะเลี้ยงลูกอย่างไรให้ดีก็ยิ่งเป็นภาระหนัก เพราะสังคมไทยมีจุดอ่อนสำคัญ คือเรามีระบบการศึกษาที่เป็นแบบ แพ้คัดออก เด็กไทยตั้งแต่เด็กเล็กจนถึงระดับอุดมศึกษาต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ แม้แต่เด็กอนุบาลที่อยู่ในช่วงการเตรียมความพร้อมและเรียนรู้เกี่ยวกับพัฒนาการเด็ก สมควรถูกสอนให้เด็กเกิดความคิดสร้างสรรค์ ฝึกพัฒนาการทั้ง 4 ด้าน คือ พัฒนาการทางร่างกาย พัฒนาการทางด้านสังคม พัฒนาการทางด้านอารมณ์ และพัฒนาการทางด้านสติปัญญา ไม่ใช่เร่งรัดเรียน

นพ.สุริยเดว กล่าวว่า หากจะส่งเสริมให้คนมีลูก สิ่งที่ควรปฏิรูปเปลี่ยนแปลงและไม่ควรให้เกิดขึ้นเลยก็คือ ระบบสอบเข้าในระดับชั้นอนุบาล รวมไปถึงการสอบเลื่อนชั้น ซึ่งเป็นวิธีที่ผิดอย่างมากและส่งผลต่อการพัฒนาการเรียนรู้ของเด็ก วัยที่ชีวิตจะมีคุณภาพได้ต้องเริ่มจากเสริมพลังครอบครัว การเลี้ยงดูที่เน้นการมีปฏิสัมพันธ์กับลูก โดยไม่ผลักภาระให้เป็นหน้าที่ของครูและโรงเรียน

“เด็กเลี่ยงที่จะต้องอยู่ร่วมกับสังคมแข่งขันไม่ได้ เพราะปัจจุบันโลกก็เต็มไปด้วยการแข่งขันอยู่แล้ว แต่เมื่อต้องอยู่กับโลกแบบนี้ เด็กสามารถอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมได้หรือไม่ หรือแค่เรียนรู้เพื่อจะเอามาประกอบอาชีพ เด็กก็เสี่ยงที่จะเป็นแค่คนเห็นแก่ตัว”นพ.สุริยเดว กล่าว

เกียรติอนันต์ ล้วนแก้ว คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ กล่าวเช่นกันว่า หากในอนาคตประชากรวัยเด็กน้อยลง จะส่งผลให้ค่าใช้จ่ายการจัดการศึกษาให้เด็กรายหัวสูงขึ้น เพราะค่าใช้จ่ายในการจัดการต่างๆ เช่น เงินเดือนครูจะเป็นอัตราที่คงที่ ไม่ว่าจะมีภาระการสอนมากหรือน้อยลง แต่กรณีดังกล่าวสามารถมองเป็นโอกาสที่เพิ่มขึ้นได้ เพราะเด็กที่น้อยลงจะทำให้ครูดูแลได้ทั่วถึงขึ้น อย่างไรก็ดี โจทย์ในการจัดการศึกษาเมื่อเด็กน้อยลง ยิ่งต้องเข้าไปจัดการเรื่องปัญหาความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาให้ได้ผล

“ตอนนี้เด็กรุ่นใหม่ใช้สื่อออนไลน์ต่างๆ ได้มากขึ้นก็จริง แต่ยังมีส่วนน้อยที่ใช้เพื่อมาเป็นส่วนส่งเสริมหรือเพิ่มประสิทธิภาพการเรียน และในอนาคตหากเด็กน้อยลงจะกระทบกับการเรียนในระดับอุดมศึกษา ซึ่งขณะนี้มีที่นั่งเรียนมากกว่าเด็ก อาจจะทำให้มีมหาวิทยาลัยต้องปิดตัวลง หรือต้องเปลี่ยนเป้าหมายจากการดึงผู้เรียนจากวัยเด็กมาเป็นหาผู้เรียนในวัยทำงานมากขึ้น ซึ่งในต่างประเทศเริ่มปรับตัวจากกรณีนี้แล้ว” คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ กล่าว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 07:36 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/481726

โดย…ทีมข่าวการเมืองโพสต์ทูเดย์

กลุ่มองค์กรภาคประชาชน 36 องค์กร และนักวิชาการจำนวน 49 คน รวม 85 ราย ร่วมกันออกแถลงการณ์เพื่อขอให้รัฐบาลทบทวนการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.กระบี่ โดยมีสาระสำคัญ ดังนี้

จากกรณีที่คณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (กพช.) มีมติเมื่อวันที่ 17 ก.พ. 2560 เห็นชอบการเดินหน้าการก่อสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินใน จ.กระบี่ ซึ่งนำไปสู่การชุมนุมคัดค้านของเครือข่ายปกป้องอันดามันและประชาชนจาก จ.กระบี่ รวมทั้งประชาชนจากพื้นที่ใกล้เคียงที่ต้องการปกป้องสิทธิชุมชนของตนเองที่ไม่เห็นด้วยกับมติดังกล่าวบริเวณหน้าทำเนียบรัฐบาลมาตั้งแต่วันที่ 16 ก.พ. เพื่อเป็นการป้องกันมิให้ความขัดแย้งนำไปสู่การเผชิญหน้ารุนแรงระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐและประชาชน และเพื่อเป็นการแสวงหาทางออกจากความขัดแย้งอย่างสันติวิธี ที่จำเป็นยิ่งในห้วงเวลาของการเริ่มต้นกระบวนการปรองดองในสังคมไทยอย่างแท้จริง

องค์กรและผู้ที่มีรายชื่อแนบท้ายคำแถลงฉบับนี้ มีข้อเรียกร้อง เสนอแนะและสื่อสารต่อรัฐบาล และประชาชนทั้งประเทศในฐานะที่เป็นผู้ใช้พลังงาน เป็นผู้ที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการตัดสินใจกำหนดนโยบายในเรื่องดังกล่าว ดังนี้

1.กรณีเรื่องโรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.กระบี่ รวมทั้งในพื้นที่อื่นๆ เป็นกรณีรูปธรรมที่สะท้อนถึงปัญหาความขัดแย้งในสังคมไทยที่ยังคงดำรงอยู่ อันเนื่องมาจากเรื่องแนวคิดการพัฒนาประเทศ เรื่องทิศทางการพัฒนาด้านพลังงาน เรื่องกระบวนการตัดสินใจนโยบายสาธารณะ เรื่องความแตกต่างของข้อมูลด้านพลังงาน เรื่องระบบการทำรายงานวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ (EHIA) ฯลฯ ซึ่งล้วนเป็นเรื่องจำเป็นที่ต้องปฏิรูปเป็นประเด็นที่เกี่ยวโยงกับการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติระยะยาวและเป็นโจทย์ท้าทายต่อการสร้างความปรองดอง

รัฐบาลและสังคมไทยควรใช้เรื่องนี้เป็นกรณีตัวอย่างของการจัดการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งร่วมกันอย่างสร้างสรรค์ หาทางเลือกทางออกโดยใช้สันติวิธีทำให้เป็นจุดเริ่มต้นและผลลัพธ์รูปธรรมของการปฏิรูป การสร้างความสามัคคีปรองดองอย่างแท้จริง และการกำหนดยุทธศาสตร์ชาติเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนตามหลักธรรมาภิบาลตามที่ได้กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ (มาตรา 65) และเป็นภารกิจหลักของคณะกรรมการบริหารราชการแผ่นดินตามกรอบการปฏิรูปประเทศ ยุทธศาสตร์ชาติและการสร้างความสามัคคีปรองดอง (ป.ย.ป.)

2.รัฐบาลควรจัดเวทีสาธารณะที่เป็นกลางที่เป็นที่ยอมรับโดยทุกฝ่าย เพื่อให้ทั้งฝ่ายสนับสนุนและฝ่ายคัดค้าน โรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.กระบี่ รวมทั้งในพื้นที่อื่นๆ ได้ถกแถลงเหตุผลและข้อมูลของทั้งสองฝ่าย และเพื่อให้ประชาชนทั่วไปซึ่งเป็นผู้ใช้พลังงานไฟฟ้าได้รับทราบข้อมูลอย่างรอบด้าน เป็นโอกาสของการสร้างการเรียนรู้เรื่องพลังงานแก่สังคมไทยให้มีส่วนร่วมรับรู้ข้อมูลที่ใช้ในการตัดสินใจ รับรู้ภาระ และผลกระทบที่จะเกิดขึ้น

ไม่ว่ารัฐบาลจะตัดสินใจเลือกกำหนดนโยบายอย่างไร ทั้งนี้อาจให้สถาบันอุดมศึกษาอย่างน้อยจำนวน 3 สถาบันที่จัดการเรียนการสอนเรื่องพลังงานและเรื่องสิ่งแวดล้อม ร่วมกันเป็นองค์กรเจ้าภาพจัดเวทีและกระบวนการดังกล่าว และเป็นผู้จัดทำรายงานสรุปผลการจัดเวทีสาธารณะเสนอต่อรัฐบาลและเผยแพร่ต่อสาธารณะ และให้รัฐบาลนำรายงานดังกล่าวเป็นฐานในการกำหนดตัดสินใจทางนโยบายต่อไป

3.การจัดเวทีสาธารณะและการตัดสินใจทางนโยบายในกรณีโรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.กระบี่ รวมทั้งในพื้นที่อื่นๆ ควรมีประเด็นที่ครอบคลุมอย่างน้อยใน 4 เรื่องดังนี้

(1) การพิจารณาถึงความสอดคล้องกับเป้าหมาย เป้าประสงค์ และตัวชี้วัดเรื่องเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ที่ประเทศไทยมีข้อผูกพันทางการเมืองในการมุ่งมั่นดำเนินการให้บรรลุผลตั้งแต่ปี 2558

(2) การพิจารณาถึงความสอดคล้องกับพันธสัญญาภายใต้ความตกลงปารีส ที่ประเทศไทยได้ตั้งเป้าหมายการลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกร้อยละ 20-25 จากอัตราการปล่อยปกติให้ได้ภายในปี 2573 และต้องมีการทบทวนเป้าหมายดังกล่าวให้มีระดับก้าวหน้าขึ้นทุก 5 ปีนับตั้งแต่ปี 2563 เป็นต้นไป

(3) การพิจารณาถึงเป้าหมายความมั่นคงด้านพลังงานของประเทศทั้งในระยะสั้นและระยะยาว

(4) การพิจารณาถึงทางเลือกของการจัดหาพลังงานอย่างรอบด้าน ทั้งที่เป็นพลังงานฟอสซิล พลังงานหมุนเวียน โดยมีการศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับต้นทุนโดยรวมของแต่ละทางเลือก ทั้งที่เป็นต้นทุนด้านเศรษฐกิจ ด้านสิ่งแวดล้อม ด้านสังคม และด้านสุขภาพ

สำหรับองค์กรภาคเอกชนและนักวิชาการที่ร่วมลงนาม อาทิ สมาคมสิทธิเสรีภาพของประชาชน มูลนิธิเพื่อสิทธิมนุษยชนและการพัฒนา มูลนิธิผสานวัฒนธรรม เครือข่ายชาวเลอันดามัน เครือข่ายชนเผ่าฯ ภาคใต้ เครือข่ายชุมชนจัดการภัยพิบัติ มูลนิธิสืบนาคะเสถียร

ขณะที่ในส่วนของนักวิชาการ นำโดย ศ.สุริชัย หวันแก้ว ศูนย์ศึกษาสันติภาพและความขัดแย้ง จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย นพ.นิรันดร์ พิทักษ์วัชระ อดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ บัณฑูร เศรษฐศิโรตม์ ผู้อำนวยการ สถาบันธรรมรัฐเพื่อการพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 19:00 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/481429

โดย…วรรณโชค ไชยสะอาด

จากคำขวัญในอดีตที่ว่า “มีลูกมาก จะยากจน” เมื่อปี พ.ศ.2515 วันนี้ประเทศไทยกำลังเผชิญหน้ากับโครงสร้างประชากรที่เปลี่ยนแปลงไป ตัวเลขการเกิดเเละการตายที่ใกล้เคียงกัน วัยเเรงงานมีจำนวนลดน้อยลง เเละเคลื่อนตัวไปสู่สังคมผู้สูงอายุเข้าทุกที

ทั้งหมดนี้กำลังเป็นปัญหาที่นำไปสู่ยุทธศาสตร์การพัฒนาอนามัยเจริญพันธุ์แห่งชาติฉบับที่ 2 (พ.ศ.2560-2569) ว่าด้วยการส่งเสริมการเกิดและการเจริญเติบโตอย่างมีคุณภาพ

“มีลูกกวนตัว ไม่อยากมีผัวกวนใจ” ทัศนคติคนไทยพ.ศ.นี้

ข้อมูลจากวิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ชี้ให้เห็นว่า คนไทยมีลูกน้อยลงกว่าสมัยก่อน จาก 6 คนต่อผู้หญิง 1 คนเมื่อ50 ปีที่แล้ว เหลือเพียงแค่ 1-2 คนในปัจจุบัน ขณะที่รายงานสำมะโนประชากรและเคหะที่มีการสำรวจทุกสิบปี ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2523–2553 พบว่า ชายหญิงชาวไทยมีแนวโน้มไม่สมรสและอยู่เป็นโสดเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

ปัทพร สุคนธมาน อาจารย์ประจำวิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เผยว่า จากงานวิจัยชื่อ “Attitude and Perceptions Towards Marriage and Singlehood Among Thai Women” ที่ศึกษาทัศนคติและค่านิยมของหญิงไทยที่มีต่อการสมรส โดยใช้ข้อมูลทั้งเชิงปริมาณที่สอบถามผู้หญิงกว่า 4,000 คนทั่วประเทศ และเชิงคุณภาพจากผู้หญิงในกรุงเทพฯ จำนวน 30 คน พบว่า เหตุผลที่พวกเธอไม่อยากแต่งงาน เพราะยังไม่เจอคนที่ใช่และคู่ที่เหมาะสม

“งานวิจัยชิ้นนี้ได้สำรวจผู้หญิงที่มีการศึกษาและอาชีพที่ค่อนข้างมั่นคง พบว่า เป็นเรื่องของทัศนคติทั้งต่อตัวเองและครอบครัว พวกเขาคิดว่าการแต่งงานไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตและไม่มีการกดดันจากครอบครัวเหมือนกับในอดีต ขณะที่สถานการณ์ทางสังคมก็เป็นเหตุผลสำคัญเช่นกัน ผู้หญิงหลายคนได้รับการศึกษาสูงมากขึ้น มีความมั่นใจในความสามารถของตัวเอง ต้องการความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน สร้างเนื้อสร้างตัว และมีรายได้เพิ่มขึ้นจนมั่นใจว่าไม่จำเป็นต้องพึ่งพาใคร”

ปัทพรบอกต่อว่า ทัศนคติหนึ่งที่ยังดำรงอยู่ในผู้หญิงส่วนใหญ่แถบเอเชียคือ ถ้าจะแต่งงานต้องแต่งกับผู้ชายที่เหนือกว่า ไม่ว่าจะเป็นด้านรายได้ การศึกษา หรืออย่างน้อยก็ต้องเท่าเทียมกัน กลุ่มที่หาคู่ยากจึงกลายเป็นกลุ่มที่มีการศึกษาหรือรายได้สูง เช่นกันกับผู้ชายที่มีการศึกษาหรือรายได้ต่ำก็มักจะหาคู่ได้ยาก

อย่างไรก็ตามผู้หญิงยุคใหม่ในแถบเอเชียบางส่วนเริ่มมีทัศนคติที่เปลี่ยนแปลงไป เริ่มมองเห็นความเท่าเทียม ไม่ยึดติดค่านิยมผู้ชายต้องเป็นผู้นำ มีฐานะหรือการศึกษาที่สูงกว่าเสมอไปเหมือนเช่นผู้หญิงในประเทศแถบตะวันตก

ในส่วนของการมีลูก ข้อมูลประชากรไทยจากองค์กรหลายแห่งระบุในทิศทางเดียวกันว่า ครัวเรือนไทยมีลูกน้อยลงจากอดีต พูดง่ายๆว่าผู้หญิงหนึ่งคนจะมีบุตรน้อยกว่า 2 คน

นักวิชาการรายนี้ เล่าว่า จากการลงพื้นที่เก็บข้อมูลผู้หญิงในกรุงเทพฯ เมื่อปี พ.ศ. 2559 พบว่าเหตุผลหลักที่คนไม่อยากลูก คือ “ภาระค่าใช้จ่าย” ขณะที่งานวิจัยระดับเอเชียหลายแห่งระบุเหตุผลในด้านเวลาประกอบกันไปด้วย

“ส่วนใหญ่มองว่าลูกนั้นสร้างภาระค่อนข้างมาก ตั้งแต่เกิด เข้าโรงเรียน รวมถึงเรียนพิเศษ ขณะที่งานวิจัยในระดับเอเชียก็มีเหตุผลด้านเวลาประกอบในแง่ที่ว่าผู้หญิงที่ต้องการความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน รู้สึกว่าการมีลูกต้องใช้เวลาค่อนข้างมากในการดูแล ไม่มีโอกาสทุ่มเทกับงานเต็มที่ ทำให้โอกาสก้าวหน้าในอาชีพลดน้อยลง หรือบางประเทศ พอผู้หญิงท้องและคลอดลูก อาจถูกมองจากที่ทำงานว่า ไม่สามารถทุ่มเทให้กับงานได้มากเช่นเดิม รวมๆ แล้วเป็นเรื่องของการเงินและเวลาเป็นหลัก ขณะเดียวกันบางกลุ่มอาจมีความเชื่อทางศาสนาที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้ามาเกี่ยวข้อง”

รับมือความเปลี่ยนแปลงอย่างมีคุณภาพ

โครงสร้างประชากรที่เปลี่ยนแปลงไป ประชากรมีอัตราการเกิดน้อยใกล้เคียงกับการตาย ซึ่งหากปล่อยสภาพนี้ต่อไปอีก 10 ปี อัตราเพิ่มขึ้นของประชาชนกรจะเหลือ 0% ทำให้ประเทศไทยประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานและเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุเต็มตัวในอีกไม่เกิน 20 ปี โดยในเดือน ธ.ค. ปี 2559 สำนักงานสถิติแห่งชาติ ระบุว่า ไทยมีประชากร 65.7 ล้านคน เป็นประชากรที่มีงานทำ 37.36 ล้านคน

ดร.นณริฏ พิศลยบุตร นักวิชาการฝ่ายการวิจัยนโยบายเศรษฐกิจ สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) ชี้ว่า การปรับตัวเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ต้องมองอย่างรอบด้านให้ครบทั้ง 3 ขา ได้แก่ ตัวเอง ภาคเอกชน และภาครัฐ

ตัวเอง

ประชาชนต้องมีวินัยทางการเงินมากขึ้นจากเศรษฐกิจที่มีแนวโน้มจะโตต่ำลงและมีโอกาสเกิดความเสี่ยงต่างๆ ที่ส่งผลต่อรายได้ในอนาคต ทุกคนต้องศึกษา รู้จักวิธีบริหารจัดการและใช้เครื่องมือทางการเงินไปจนถึงการใช้ระบบประกันสุขภาพต่างๆ

ภาคเอกชน

โครงสร้างประชากรที่เปลี่ยนแปลงไป ส่งผลกระทบให้เกิดภาวะขาดแคลนและหาแรงงานฐานรากได้ยากขึ้น โดยเฉพาะในภาคการเกษตรและประมง รวมถึงแรงงานในอุตสาหกรรมอื่นๆ เช่น พนักงานทำความสะอาด พนักงานบริการในร้านอาหาร ถึงแม้จะมีการนำเข้าแรงงานต่างด้าวเข้ามาทดแทน แต่ก็ไม่สามารถการันตีได้ว่าจะรองรับกับความต้องการที่เพิ่มขึ้นได้ในอนาคต ขณะที่แรงงานด้านบน แม้จะได้รับผลกระทบไม่มากนัก แต่ก็อาจทำให้ธุรกิจที่ดำเนินการอยู่สะดุดลง

เหตุผลดังกล่าวทำให้ภาคเอกชนจึงเริ่มปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิต หันมาใช้เครื่องจักรหรือเทคโนโลยีที่เข้มข้นมากขึ้นเพื่อทดแทนแรงงานและเร่งพัฒนาฝีมือแรงงานให้สูงขึ้น โดยเฉพาะแรงงานไทย พร้อมกับขยายอายุการทำงาน ตลอดจนพิจารณาการใช้ระบบโค้ชชิ่ง ซึ่งเป็นโมเดลจากประเทศเยอรมัน โดยรายงานวิจัยระดับโลกพบว่า ช่วงอายุ 35-55 ปี เป็นช่วงการทำงานที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด แรงงานมีส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างกำลังและประสบการณ์ แต่หลังจากอายุ 55 ปีขึ้นไป แรงงานจำนวนไม่น้อยจะเริ่มหย่อนประสิทธิภาพ บางงานวิจัยระบุว่าเกิดขึ้นตั้งแต่อายุ 50 ปีเลยด้วยซ้ำ

“เมื่อแรงงานหย่อนประสิทธิภาพ ขณะที่ค่าแรงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆตามอายุ ปัญหาคือ ธุรกิจไม่สามารถจ้างคนพวกนี้ไว้ได้ สิ่งที่ประเทศเยอรมันทำก็คือ ระบบโค้ชชิ่ง โดยแรงงานกลุ่มที่มีประสิทธิภาพต่ำลง จะถูกลดเงินเดือนและปรับตำแหน่ง คอยทำหน้าที่ถ่ายทอดประสบการณ์ให้กับคนรุ่นใหม่ ถ้าไทยสามารถสร้างตำแหน่งและวัฒนธรรมนี้ขึ้นมาได้ คนกลุ่มนี้จะไม่ใช่ภาระของบริษัทอีกต่อไป”

ภาครัฐ

นักวิชาการจากทีดีอาร์ไอ ชี้ว่า บทบาทของภาครัฐต้องเริ่มตั้งแต่เกิดยันตายหรือจากครรภ์มารดาถึงเชิงตะกอน

วัยแรกเกิด – เมื่ออัตราการเกิดลดลง รัฐควรมีมาตรการรองรับ สนับสนุนให้การมีลูกไม่เป็นภาระทางเศรษฐกิจมากเกินไปสำหรับพ่อแม่ เช่น ขยายเวลาการลาคลอดโดยได้รับเงินทดแทน แรงจูงใจทางด้านภาษีและระบบอุดหนุน ไล่ตั้งแต่ช่วงก่อนวัยเรียน โดยอาจมีการฝึกอบรมการเลี้ยงลูก เพื่อให้ครอบครัวมีความพร้อม อย่างไรก็ตามนโยบายเหล่านี้ต้องใช้อย่างระมัดระวัง เพราะสิ่งสำคัญคือ การเกิดมาพร้อมกับคุณภาพ ไม่ใช่การถูกบังคับให้เกิดมา

วัยเรียน – งานวิจัยทางด้านเศรษฐศาสตร์ พบว่าแนวทางหนึ่งในการคัดง้างกับผลกระทบจากโครงสร้างประชากรที่เปลี่ยนแปลงไปสู่สังคมสูงวัย คือการพัฒนาระบบการศึกษา ไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึง คุณภาพในการเรียนรู้  ความเหลื่อมล้ำระหว่างสถานศึกษา ตลอดจนความพร้อมเข้าสู่ตลาดแรงงาน

วัยทำงาน – ภาครัฐต้องแก้ไขปัญหาในตลาดแรงงาน เร่งพัฒนาศักยภาพและผลิตภาพของแรงงาน ส่งเสริมให้คนทำงานได้ยาวนานขึ้น มีระบบโค้ชชิ่ง ตลอดจนมีการเชื่อมโยงงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ปัจจุบันปัญหาที่พบคือ แรงงานมีทักษะไม่สอดคล้องกับงานที่ทำ บางกลุ่มเป็นการว่างงานแฝง ลักษณะการใช้วุฒิเกินตำแหน่ง เช่น งานบางงานควรใช้วุฒิเพียงแค่ ปวช. แต่ปรากฎว่า จ้างคนระดับปริญญาตรีมาทำ นอกจากนั้นยังต้องวางแผนเรื่องแรงงานข้ามชาติอย่างรอบด้านด้วย

วัยเกษียณ – เมื่อคนไทยมีอายุยาวนานขึ้นส่งผลให้มีประชากรสูงอายุมากขึ้น รัฐควรส่งเสริมให้ผู้สูงอายุ มีความพร้อมในด้านหลักประกันรายได้ และเตรียมการดูแลผู้สูงอายุในระยะยาว เพื่อไม่ให้เป็นปัญหากับระบบสวัสดิการด้านการรักษาพยาบาล รวมทั้งควรจัดหางานให้กับผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดี ที่ยังต้องการทำงาน

“ทั้งหมด 3 ขา ตัวเอง เอกชน และภาครัฐ ต้องเดินไปพร้อมกัน เพื่อรองรับและทำให้การเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นไปอย่างมีคุณภาพ”  ดร.นณริฏ กล่าวย้ำอย่างหนักแน่น

เพิ่มจำนวนประชากร…ทุ่มเงินอย่างเดียวไม่เพียงพอ

การพัฒนาระบบเพื่อรองรับปัญหาโครงสร้างประชากรที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ละประเทศนั้นมีรูปแบบที่แตกต่างกัน โดยวิธีการเพิ่มประชากรนั้น รัฐบาลมักเลือกเพิ่มสิ่งจูงใจทางเศรษฐกิจ อย่างสิงคโปร์  มีการให้เงินโบนัสพิเศษแก่ทารก โดยแจกเงินหลักแสนตั้งแต่แรกเกิด มีการอุดหนุนเงินฝากเพื่อพัฒนาเด็ก มอบเซ็ตของขวัญสำหรับเด็กอ่อนตั้งแต่วันแรกเกิด ขณะที่พ่อแม่ก็ได้รับสิทธิการลาคลอด สามารถดูแลลูกได้อย่างเต็มที่โดยได้รับเงินเดือนเต็มจำนวนเช่นเดิม

ดร.นณริฏ กล่าวว่า ยังไม่มีประเทศใดประสบความสำเร็จในการเพิ่มประชากร เนื่องจากบางครั้งสิ่งจูงใจทางเศรษฐกิจไม่สามารถเอาชนะแรงผลักดันทางสังคมที่ซับซ้อนและส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจมีลูกของครอบครัวได้

“ถึงแม้สิงคโปร์จะสนับสนุนให้คนเป็นแฟนกัน ให้เงินอุดหนุน พยายามเอื้อให้คนสร้างครอบครัวและมีลูก แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นไปตามเป้าหมาย เช่นกันกับอีกหลายประเทศ ที่มีมาตรการใกล้เคียงกัน ให้น้ำหนักกับกลไลทางด้านเศรษฐกิจ แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ เพราะคนเราไม่ได้ดูเพียงแค่ด้านการเงิน แต่ยังคำนึงถึงเรื่องอื่นๆ ด้วย ทั้งสังคม การศึกษา ทุกภาคส่วนจึงต้องสนับสนุนทั้งวงจร ให้คนรู้สึกว่า ฉันอยากมีลูก มีลูกแล้วไม่เป็นภาระและกำลังเติบโตในสังคมที่ดี”

กล่าวโดยสรุปก็คือ ความสำเร็จของการส่งเสริมการเกิดนั้นประกอบไปด้วยปัจจัยหลายอย่าง ไม่ใช่เฉพาะแค่ภาครัฐอย่างเดียว ประชาชนในสังคมและภาคเอกชนเองก็มีส่วนสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันที่จะทำให้คนในชาติรู้สึกว่า “อยากมีลูก” มีแล้วไม่เป็นภาระแต่เป็นทรัพย์สินที่มีคุณภาพ.

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 06:59 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/481282

โดย…ทีมข่าวในประเทศโพสต์ทูเดย์

ปฐมบทการบุกค้นวัดพระธรรมกายเพื่อควบคุมตัวพระธัมมชโย อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ผู้ต้องหาตามหมายจับในข้อหาร่วมกันฟอกเงิน สมคบกันฟอกเงิน รับของโจร รวมถึงคดีบุกรุกป่าสงวนแห่งชาติ มาดำเนินคดีตามหมายจับของศาล

เส้นทางคดีนี้นับตั้งแต่ที่มีการสอบสวนเอาผิดคดียักยอกทรัพย์สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น กระทั่งกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) ได้มีหมายเรียกพระธัมมชโยและพวกมารับทราบข้อกล่าวหาร่วมกันฟอกเงินและรับของโจรเมื่อเดือน มี.ค. 2559 จนถึงขณะนี้ก็ร่วม 1 ปี แต่ก็ยังไม่สามารถนำตัวพระธัมมชโยส่งฟ้องศาลได้

ดีเอสไอออกหมายเรียกพระธัมมชโยรวมแล้ว 3 ครั้ง เพื่อเข้าให้ปากคำตามข้อกล่าวหา แต่แล้วก็ไร้เงาของอดีตเจ้าอาสวัดพระธรรมกาย กระทั่งศาลอนุมัติหมายจับครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พ.ค. 2559 และดีเอสไอได้ยื่นคำขาดให้พระธัมมชโยเข้ามอบตัวก่อนวันที่ 26 พ.ค.ในปีเดียวกัน ไม่เช่นนั้นอาจจะต้องนำกำลังเข้าค้นวัด

การถือหมายค้นและหมายจับเข้าวัดพระธรรมกายครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มิ.ย. 2559 โดยการนำของ พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล รอง ผบ.ตร. ตามแผนปฏิบัติการ “กบิล 59” ที่นำกำลังตำรวจรวม 3 กองร้อยประชิดหน้าวัด

ทว่า ในวันนั้นเจ้าหน้าที่ไม่สามารถเข้าพื้นที่ชั้นในของวัดได้ เนื่องจากกลุ่มลูกศิษย์ได้นั่งสมาธิกระทำการขัดขืนเงียบ เพื่อไม่ให้กฎหมายเอาผิดพระธัมมชโย ขณะที่เจ้าหน้าที่เองก็หวั่นว่าหากบุกเข้าไปจะเกิดการปะทะ ร้ายแรงอาจถึงขั้นบาดเจ็บ จึงถอนกำลังขณะประชิดอยู่ได้เพียงวันเดียว

ดีเอสไอเสียหน้า ตำรวจเองก็เสียหาย และผลพวงที่ว่ากระเทือนไปถึงรัฐบาลโดยถูกสังคมตราหน้าว่าไม่อาจนำคนผิดเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมได้

กระทั่งผ่านพ้นไปราว 5 เดือนเศษ เมื่อเจ้าหน้าที่ตั้งหลักได้อีกครั้ง จึงขอศาลอนุมัติหมายค้นวัดพระธรรมกายอีกรอบ ด้วยหลักฐานที่ยืนยันว่าพระธัมมชโยยังคงอยู่ภายในวัด

10 ธ.ค. 2559 พล.ต.อ.ศรีวราห์ สั่งการให้ตำรวจร่วม 3,000 นาย เตรียมเขย่าวัดพระธรรมกายอีกรอบ และเช้าตรู่วันที่ 13 ธ.ค.ถือเป็นการดีเดย์ครั้งที่ 2 ที่เจ้าหน้าที่เตรียมบุกเข้าวัดอีกครั้ง แต่ก็เข้าอีหรอบเดิมเมื่อเจอกับกำแพงมนุษย์ซึ่งเป็นลูกศิษย์และพระลูกวัดที่ขัดขวางไม่ให้เจ้าหน้าที่เข้าไปภายในวัดได้ พร้อมทั้งนำรถแบ็กโฮปิดกั้นทางเข้าออกทุกทาง ที่สุดตำรวจล้อมเอาไว้ครบ 4 วันก็ล่าถอย เนื่องจากไม่สุ่มเสี่ยงจะให้เกิดการปะทะ

แต่การล้อมกรอบวัดครั้งที่ 2 พล.ต.อ.ศรีวราห์ ซึ่งรับผิดชอบการคุมกำลัง และดำเนินคดีพระธัมมชโยสั่งการให้พนักงานสอบสวนรวบรวมพยานหลักฐานเอาผิดผู้ที่ขัดขวาง ทั้งพระสงฆ์ และฆราวาสและทางวัดพระธรรมกาย โดยเฉพาะองอาจ ธรรมนิทา ที่โดนคดียุยงปลุกปั่น ทำให้เสียขบวนหลบหนีไปสักพัก ก่อนจะเข้ามอบตัวเมื่อกลางดึกวันที่ 15 ก.พ.ที่ผ่านมา และได้ประกันตัวออกไป

การปิดล้อมและตรวจค้นครั้งที่ 3 ถือว่าจัดหนัก ถึงขนาดที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ต้องออกคำสั่งหัวหน้า คสช. ตามมาตรา 44 ของรัฐธรรมนูญชั่วคราวให้เจ้าหน้าที่ใช้เป็นเครื่องมือทางกฎหมาย อำนวยความสะดวกในการเข้าค้น โดยกำหนดให้วัดพระธรรมกายเป็นพื้นที่ควบคุมเป็นพิเศษ

คำสั่งตามมาตรา 44 ครั้งนี้ มีสาระสำคัญ ห้าม 8 ประการ อาทิ ห้ามผู้ใดที่มิใช่เจ้าหน้าที่เข้าหรือออกในพื้นที่วัดพระธรรมกายหรือมูลนิธิธรรมกาย ห้ามผู้ใดที่มิใช่พนักงาน พกพาอาวุธ หรือวัตถุระเบิด ห้ามผู้ใดที่มิใช่เจ้าหน้าที่ใช้เครื่องขยายเสียงหรือกระจายเสียงในพื้นที่ควบคุม ห้ามผู้ใดขัดขวาง ก่อกวน ยั่วยุ เพื่อไม่ให้เจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่ได้ ห้ามผู้ใดปลุกระดม ชักจูงมวลชนให้มีพฤติการณ์ที่เชื่อได้ว่าน่าจะเป็นการขัดขวางเจ้าหน้าที่ ห้ามผู้ใดที่มิใช่เจ้าหน้าที่นำอากาศยานไร้คนขับที่บังคับด้วยคลื่นสัญญาณหรือการบังคับด้วยลักษณะทำนองเดียวกันขึ้นบินในเขตพื้นที่ควบคุม ห้ามผู้ใดถ่ายภาพหรือบันทึกเสียงเกี่ยวกับการปฏิบัติการของพนักงานเจ้าหน้าที่ พร้อมกับกำหนดว่า ผู้ใดขัดขวางหรือฝ่าฝืนคำสั่งฉบับนี้ มีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 2 หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ต้องดูว่าปฏิบัติการรอบสามครั้งนี้จะสามารถได้ตัวพระธัมมชโยมาดำเนินคดีตามกระบวนการยุติธรรมได้หรือไม่ หรือว่าจะคว้าน้ำเหลว เพราะมีข่าวสะพัดก่อนหน้านี้ว่า พระธัมมชโยหลบหนีไปนานแล้ว

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา 19:23 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/analysis/report/481260

เรื่องโดย…พรพิรุณ ทองอินทร์

ปรากฎการณ์ “น้ำตาลแพงมาก” ส่งผลให้ชื่อของ “น้ำตาล-ชลิตา สวนเสน่ห์” ตัวแทนนางงามผู้ไปประกวดเวที Miss Universe 2016 ดังกระหึ่มไปทั่วโลก แม้ไม่ได้มงกุฎ แต่รัศมีความสวย เก่ง และเปี่ยมด้วยเสน่ห์ความมั่นใจของเธอก็เอาชนะใจคนไทยทั้งประเทศได้

ใครจะรู้ว่า เบื้องหลังความเปล่งประกายของเพชรเม็ดงามเม็ดนี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย หากแต่ผ่านการเจียระไนโดยน้ำมือของเหล่ากูรูผู้เชี่ยวชาญด้านบุคลิกภาพระดับแถวหน้า

เมื่อวันที่ 16 ก.พ.ที่ผ่านมา มีงานเสวนาเรื่อง “เบื้องหลังนางงาม: ถอดรหัส “ศาสตร์” และ “ศิลป์” ด้านการสื่อสาร กับการสร้างตัวตน คุณค่าความเป็นไทย และความเป็นข่าว” ณ ภาควิชาวาทวิทยาและสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ลองไปฟังกันดูว่า กว่าจะก้าวขึ้นมาเป็นนางงามได้นั้นยากเย็นเพียงใด

ปลุกตัวตนที่แท้จริง สร้างความมั่นใจ

โค้ชมอส-ตรีมินทร์ เกษมวิรัติพงศ์  ผู้เชี่ยวชาญด้านการปรับทัศนคติและดึงศักยภาพ เล่าให้ฟังว่า ครั้งแรกที่น้ำตาลได้ตำแหน่ง Miss Thailand Universe 2016 เธอเครียดมาก เนื่องจากถูกกระแสวิจารณ์ด้านลบโจมตีว่า น้ำตาลไม่ใช่นางงามตัวเก็งตั้งแต่แรก

“ช่วงแรกคนจะชอบวิจารณ์กันว่า หน้าเธอเครียด ถึงริมฝีปากจะยิ้มแต่สายตาดูเครียด แสดงให้เห็นถึงความกังวลที่ซ่อนอยู่ข้างใจ พอถ่ายรูปออกมาเลยดูไม่สวย เหมือนเป็นผู้หญิงที่มีแต่ร่างที่ไร้จิตวิญญาณ เราก็รับรู้ได้ว่าเธอมีอะไรบางอย่างในใจ อย่างเวลาไปทานข้าวกับผู้ใหญ่ก็เห็นว่าน้ำตาลจะรู้สึกวังเวง ไม่รู้จะพูดอะไรกับใครดี เพราะเป็นโลกใบใหม่ของเธอ ดังนั้นเราจึงต้องให้เธอเปลี่ยนตัวตนและทัศนคติให้เข้าใจใหม่ว่า ชีวิตไม่ได้มีแต่เรื่องเครียด แต่ชีวิตคือการเรียนรู้

หลังจากนั้นก็เป็นกระบวนการนั่งคุยกัน ดึงสิ่งที่เธออยากเป็นออกมา ให้ตอบแบบสอบถามจากจิตใต้สำนึก และให้คิดว่าตัวเองเป็นอย่างไร ให้เธอยอมรับเสียงที่มีภายในหัวของตัวเอง น้ำตาลอยากเป็นนางงามแบบ sophisticated หรืออธิบายให้เข้าใจง่ายๆคือ นางหงส์ เป็นผู้หญิงที่มีความสวย ลึกลับ น่าค้นหา นั่นจึงเริ่มทำให้น้ำตาลรู้สึกสนุก พอเริ่มสนุก เมื่อนำรูปเก่าและรูปใหม่มาเปรียบเทียบกัน จะเห็นได้ว่าแววตาของน้ำตาลเปลี่ยนไป ดูมีความสุขมากขึ้น เพราะเธอได้เป็นในแบบที่อยากเป็นจริงๆ ความมั่นใจจึงโดดเด่นออกมาจากภายใน และนั่นเป็นสิ่งที่กอบกู้ให้น้ำตาลกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง”

ภาพจากเฟซบุ๊กเพจ Miss Universe Thailand

บุคลิกภาพดี มีชัยไปกว่าครึ่ง

ขณะที่ น้ำฝน ภักดี ครูสอนด้านบุคลิกภาพสถาบัน John Robert Powers บอกว่า ในฐานะที่เชี่ยวชาญเรื่องพัฒนาบุคลิกภาพ แวบแรกที่เห็นน้ำตาลคิดเหมือนกับครูทุกคนว่า ผู้หญิงคนนี้ยังไม่มีจิตวิญญาณ ยังไม่มีความรู้สึกอินกับเรื่องนางงาม

“ถ้าถามว่า ครูสอนบุคลิกภาพจะสอนอย่างไร ขอตอบว่า ไม่ใช่ให้น้องน้ำตาลมาถึงแล้วสอนให้เดินแล้วเอาหนังสือมาวางบนหัวเลย สังเกตได้จากคนที่เดินแบบเก่งๆเขาไม่ได้ทิ้งน้ำหนักลงไปทั้งตัว แต่เขาเดินด้วยความมั่นใจ น้ำหนักที่ทิ้งตัวลงไปไม่ใช่ทิ้งตามแรงโน้มถ่วงของโลก แต่ทุกก้าวที่เดินออกไปคือทิ้งตัวตามแรงจังหวะของหัวใจ ตอนแรกก็ให้น้ำตาลเริ่มทำแบบฝึกหัดก่อน ดึงความกังวลและอุปสรรคของเธอออกไปก่อนจะเริ่มพัฒนาบุคลิกภาพของน้ำตาล เพราะความอยากมันยังไม่มากพอที่จะไปถึงขั้นประกวดเวทีมิสยูนิเวิร์ส พลังที่จะไปถึงมันต้องล้นมากกว่านี้ ถ้ามีความรู้สึกที่ล้นออกมาเราก็จะสามารถตบได้ง่ายมาก แต่ถ้าความรู้สึกออกมาน้อยก็เป็นงานยากที่เราต้องขุดความอยากของเขา”

ครูน้ำฝน ยอมรับว่า เธอฝึกบุคลิกภาพให้แก่น้ำตาลจนเครียดถึงขั้นร้องไห้ ก่อนจะพบว่าตัวครูนั่นแหละที่กดดันตัวเองมากเกินไป เธอจึงปล่อยแบบสบายๆ อิสระ ทุกอย่างจึงค่อยๆดีขึ้นเป็นลำดับ

“ที่เราทำไม่ได้เพราะเรากดดันตัวเอง แล้วก็บังคับให้ออกมาในประสบการณ์ที่เราทำแล้วมันสำเร็จทันทีเหมือนนางงามคนก่อนๆ แต่มันไม่มีสมการไหนที่เป็นนิรันดร์ขนาดนั้น ทีนี้เลยลองใหม่ ทำแบบสบายๆ พอทำแล้วสบายใจขึ้น ค่อยๆพูดค่อยๆสอนน้ำตาล จนในที่สุดก็เป็นน้ำตาลอย่างที่เห็น คนเบื้องหลังจะรู้ดีว่า วันที่ Kickoff events น้ำตาลเปลี่ยนไปเยอะมาก แววตา จริตจก้านต่างๆมาหมด ต่างจากนางงามคนอื่นเขามาแบบตัวสูง มีความมั่นใจ ยิ้มแย้มสนุกสนาน ลองนึกภาพเด็กสายวิทย์ เรียบร้อย เนิร์ดๆอยู่ในห้องแล็บ อยู่ในกรอบมาโดยตลอด ชีวิตมันเปลี่ยนยาก แต่เราต้องค่อยๆเติมเต็ม ใส่ให้น้ำตาลทีละนิด แล้วดึงอินเนอร์ออกมา”

เรื่องการตอบคำถาม เราก็ไปเอาวีดีโอการประกวดเก่าๆมาดู แล้วจับคอนเซ็ปได้ว่ามันน่าจะถาม-ตอบเป็นแพทเทิร์นประมาณนี้ แต่ไม่ได้มันมีแพทเทิร์นเดียว จึงลองให้นางงามลองตอบคำถามหลายๆแนวทางดู  กำชับว่าถ้าไม่ได้มีความรู้สึกจริงๆก็อย่าตอบ ต้องมีความรู้สึกและรู้ข้อเท็จจริงด้วย แต่ในบทเวทีการประกวดวันนั้นที่น้ำตาลตอบคำถามเรื่องผู้นำได้น่าประทับใจมาก ก็อยากให้เข้าใจว่า ตอนตอบคำถามแค่ขาไม่สั่นก็ดีแค่ไหนแล้ว (หัวเราะ) เพราะถ้าให้ครูไปตอบก็อาจตอบไม่ได้แบบนั้น”

ภาพจากเฟซบุ๊กเพจ Miss Universe Thailand

ภาพจากเฟซบุ๊กเพจ Miss Universe Thailand

เวทีประกวดนางงามในยุคโซเชียล

ดร.เจษฎา ศาลาทอง อาจารย์ประจำภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บอกว่า เวทีประกวด Miss Universe 2016 ครั้งนี้มีปรากฎการณ์ใหม่ๆเกิดขึ้นให้เห็นหลายอย่าง

“ที่เห็นได้ชัดคือ การเปลี่ยนแปลงทางด้านการสื่อสาร ยกตัวอย่างคือ การฉีกขนบการประกวดนางงาม การประกวดนางงามครั้งนี้แตกต่างจากครั้งอื่นตรงที่ไม่ได้ดูบนจอโทรทัศน์ครั้งเดียวแล้วจบ แต่ทุกวันนี้เราสามารถดูผ่านจอโทรทัศน์แล้วสามารถแสดงความคิดเห็นทางอินเตอร์เน็ตได้ทันที  ติดแฮชแท็กนู้นนี่นั่น สิ่งที่เกิดขึ้นจึงสะท้อนให้เห็นถึง Media Convergence หรือการหลอมรวมสื่อ แสดงให้เห็นถึงความสดใสและมีมิติของสื่อมากขึ้น ซึ่งทางกองประกวดนางงามก็ใช้สื่อตัวนี้ได้อย่างชาญฉลาด

ปกติเวลาเราดูนางงามเราดูผ่านจอโทรทัศน์ก็คือจบ แต่ตอนนี้ที่เพิ่มเข้ามาคือ Transmedia storytelling การเล่าเรื่องข้ามสื่อ ไม่ได้มีแค่สื่อเดียวแต่ใช้หลายๆ สื่อได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น ทางกองประกวดจะมีเฟซบุ๊กของเขา สามารถอัพเดตข่าวและข้อมูลต่างๆได้เป็นอย่างดี อย่างน้องน้ำตาลก็มีการมาทำเรื่องเล่า เราไม่ได้แต่เห็นแค่น้องน้ำตาลมีแค่ความสวย แต่ยังได้รับรู้เรื่องราวของน้องน้ำตาลที่มีคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว เหตุผลที่มาเรียนจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ เพราะเห็นว่าไปทำงานกับแม่แล้วเห็นฝุ่นแล้วจึงเกิดความสงสัยว่าฝุ่นมาจากไหน แล้วคิดตามต่อว่าทำอย่างไรถึงจะกำจัดฝุ่นไปได้ เรื่องราวเหล่านี้มันสัมผัสคน เวลาที่คนเห็นน้องน้ำตาลเขาไม่ได้ดูที่ความสวย แต่เขาจะรู้ด้วยว่าเธอมาจากที่ไหน มีเรื่องราวแบบไหน และสามารถที่จะต่อยอดไปได้ ทำให้นางงามมีมิติ  ซึ่งมันเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของสื่อ”

นักวิชาการด้านสื่อสารมวลชนรายนี้ บอกอีกว่า เวทีประกวดนางงามจักรวาลครั้งนี้มีการใช้สื่ออย่างหลากหลายและชาญฉลาด ขอชื่นชมที่กองประกวดของไทยรู้จักใช้ประโยชน์ตรงนี้ มีการสร้างกระแส สร้างแฮชแท็กและเอื้อกับคนไทยที่สามารถทำได้ง่ายๆจนติดเทรนด์

“อย่างกระแสน้ำตาลแพงมาก สังคมไทยพร้อมอยู่แล้วสำหรับเรื่องเหล่านี้ มันมีไม่กี่ประเทศที่พร้อมจะทำ ทำให้เกิดความเป็นชาตินิยม สิ่งที่เห็นได้ชัดอีกอย่างคือในทวิตเตอร์จะมีการติดแฮชแท็กและแจกของ ต้องการให้มียอดรีทวิตเตอร์เยอะเพราะมีผลต่อคะแนน มีการปั่นกระแสและสับขาหลอกอย่างแฮชแท็ก #Thailand กับ #Thailland เป็นวิชามารตัดคะแนนกัน ทำให้ผู้คนเข้าไปแสดงความคิดเห็นโดยไม่ทันได้สังเกตถึงความผิดปกติ สิ่งที่สำคัญคือต้องรู้จักคิด วิเคราะห์และแยกแยะ อย่างการปล่อยข่าวลือก็เหมือนกัน ต้องคิด แล้วชัวร์ก่อนที่จะแชร์”

ทั้งหมดนี้เป็นเบื้องหลังความสำเร็จอันน่าชื่นชมของ “น้ำตาล-ชลิตา สวนเสน่ห์” มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2016 ผู้เปล่งประกายบนเวทีนางงามระดับโลก ซึ่งน้อยคนจะรู้ว่าความดัง ความปังของเธอนั้นไม่ได้มาง่ายๆ.

ขอบคุณภาพบางส่วนจาก เฟซบุ๊กเพจ Miss Universe Thailand