ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

03 พฤศจิกายน 2559 เวลา 11:29 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/463370

โดย…นกขุนทอง ภาพ… ภัทรชัย ปรีชาพานิช

นานๆ จะมีผลงานละครออกมาให้ได้ชมกันสักเรื่อง แต่ชื่อของ ศรีริต้า เจนเซ่น ยังติดในตำแหน่ง “นางเอก” เช่นเดิม แม้จะมีนักแสดงเลือดใหม่เข้าคิวรอเป็นนางเอก และนางเอกรุ่นน้องก็มีผลงานออกมาให้เห็นอยู่เนืองๆ หากแต่บทบาทที่ทางช่องและผู้จัดละครยื่นเสนอให้เธอก็มีแต่บทนางเอก ซึ่งในส่วนของงานละครนั้นปีหน้าเธอถึงจะตกปากรับคำว่าจะลงเรื่องไหน เพราะปีนี้แทบตลอดทั้งปีเธอทุ่มเทกายใจให้กับธุรกิจออกานิก้า(Organika) เเบรนด์ผลิตภัณฑ์สปาและอโรมาเทอราปีออร์แกนิกแท้สัญชาติไทย ที่เธอปั้นมาเองกับมือแทบทุกขั้นตอน

สร้างแบรนด์ที่คนไทยภูมิใจ

คนส่วนใหญ่คุ้นเคยกับริต้าในบทบาทนางเอก แต่ตอนนี้เธอกำลังไปได้สวยกับอีกหนึ่งบทบาท คือ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ออกานิก้า เฮ้าส์ ธุรกิจที่เธอลุยมาได้เกือบ 3 ปีแล้ว โดย 2 ปีแรกใช้เวลาเพื่อสร้างและพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้ได้คุณภาพจนติดตลาดระดับเอลิสต์ จนถึงเวลาที่จะขยายฐานการตลาดออกไปให้กว้างกว่าเดิม ซึ่งเป้าหมายที่นักธุรกิจคนสวยเล็งไว้คือ นำผลิตภัณฑ์
สปาเข้าสู่โรงแรม และสู่ระดับโลก

“ริต้าสนใจธุรกิจตั้งแต่เด็ก แล้วก็ศึกษามาตลอด คิดเสมอว่าสักวันหนึ่งต้องทำ เราต้องทำสินค้าที่มันอ้างอิงประเทศไทย ไม่ใช่เรามาโกยเงินอย่างเดียวจากลูกค้า ริต้าต้องการสร้างแบรนด์ที่ให้คนไทยภาคภูมิใจด้วย ที่ต่างประเทศมองมาแล้วเขาว่าเรามีดี ที่เลือกทำสปาโปรดักต์ ริต้าคิดอย่างละเอียด ส่วนตัวคิดเยอะ คิดรอบด้าน สปาไทยติด 1 ใน 10 ของโลก เรามีสิ่งที่ดีในมืออยู่แล้วเราต้องหยิบมาใช้ ต่างประเทศยอมรับเราในจุดนี้แล้ว แล้วเราหยิบสิ่งนี้มาสร้างให้ดีที่สุด เราจะไปทำอะไรอย่างอื่นทำไม เราเอาวัตถุดิบที่มีประโยชน์มาผสมระหว่างความเป็นอีสต์กับเวสต์ให้ได้สิ่งที่ดีมากๆ ออกมา

ตอนนี้ออกานิก้ามี 3 ส่วน คือ โปรดักต์ ร้านอาหารออร์แกนิกเพื่อสุขภาพ และสปา โปรดักต์มีขายที่พารากอนมา 2 ปีแล้ว ริต้าอยากทำอะไรที่แปลกใหม่สำหรับเมืองไทย สร้างอะไรที่เมืองไทยไม่มี สปาโปรดักต์ไทยติด 1 ใน 10 ของโลก สปาไทยยังคงเป็นผู้นำในตลาดโลกที่ต่างชาติให้ความนิยมและเดินทางเข้ามาใช้บริการเป็นจำนวนมาก ริต้าอยากทำโกลบอลแบรนด์ ได้เล็งเห็นโอกาสในธุรกิจนี้ ก็ศึกษาล่วงหน้าก่อนจะเปิดแบรนด์นี้ มาถึงตอนนี้เรามองภาพใหญ่ เราต้องการสร้างแบรนด์ที่แข็งแรงเติบโตในอนาคต แต่ต้องเรียนรู้เยอะ ที่สำคัญที่สุดเน้นพัฒนาสินค้า เพราะกลุ่มลูกค้าเป็นเอบวก มาตรฐานของสินค้าบริการของเราต้องดีที่สุด”

ล่าสุดกับการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของออกานิก้า เฮ้าส์สปาระดับพรีเมียมและแฟล็กชิปสโตร์แห่งแรกของแบรนด์ พร้อมร้านอาหารสุดลักซ์ชัวรี่ขึ้นกลางย่านธุรกิจ ในโครงการพิมาน 49 (สุขุมวิท 49) ปูพรมรุกสู่การเป็นผู้นำด้านการให้บริการ และผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกสปาอย่างเต็มตัว

“ผลิตภัณฑ์สปาและอโรมาเทอราปีของไทยนั้นเป็นที่ยอมรับในตลาดสากลอยู่แล้ว ทั้งเรื่องกลิ่น วัตถุดิบ กรรมวิธีการผลิต และคุณภาพ จนเป็นผลิตภัณฑ์ยอดนิยมติดอันดับของโลก แล้วเทรนด์ความนิยมของโลกหันมาใส่ใจการดูแลสุขภาพและความงามจากธรรมชาติมากขึ้น ริต้าจึงเปิดแฟล็กชิปสโตร์ พร้อมกับสปาและร้านอาหารที่เน้นการให้บริการแบบลักซ์ชัวรี่ทุกขั้นตอน ที่เลือกทำเลในซอยสุขุมวิท 49 เพราะเป็นย่านที่ลูกค้ามีกำลังซื้อสูง มีชาวต่างชาติพักอาศัยจำนวนมาก คาดว่าน่าจะได้รับการตอบรับค่อนข้างดีจากกลุ่มลูกค้าไฮเอนด์ทั้งชาวไทยและต่างชาติ”

เป็นน้องใหม่ในแวดวงธุรกิจสปาไทย แต่ศรีริต้าก็ชัดเจนในแนวทางของตัวเอง ไม่ได้มองว่าต้องมาแข่งกันเองกับผลิตภัณฑ์ในไทย แต่เป้าหมายที่เธอต้องการทำคือ สร้างแบรนด์ของไทยให้เป็นที่จดจำและต้องการในระดับสากล โดยชูความเป็น “ออร์แกนิก”

“เราชูความเป็นออร์แกนิก และกลิ่นของเอสเซนเชียล ออยล์ ที่สกัดจากธรรมชาติจริงๆ ไม่ใช้กลิ่นที่มาจากสารเคมี เรามี Organic Brown Sugar Scrub ที่อ่อนโยนต่อผิวบอบบาง จนได้รับรางวัล The Winner Best Eco-Friendly จาก Marie Claire Best Beauty 2015 หรือแม้แต่ผลิตภัณฑ์เทียนสปาซึ่งเป็นซิกเนเจอร์โปรดักต์ ก็ผลิตจากถั่วเหลือง 100% กลิ่นควันไม่เป็นอันตรายต่อร่างกาย แล้วยังนำน้ำมันเทียนมาใช้เป็นน้ำมันบำรุงผิวเพื่อนวดผ่อนคลายได้ด้วย

ในการทำธุรกิจ ด้านคุณภาพสำคัญมาก ตอนนี้ต่างประเทศสั่งซื้อสินค้าเราตลอดเวลา กลุ่มลูกค้าต่างชาติที่ชื่นชอบผลิตภัณฑ์ของเรามีอยู่ค่อนข้างเยอะมาก ทั้งสิงคโปร์ ไต้หวัน ฮ่องกง เกาหลี จีน ดูไบ รวมไปถึงอินเดีย และสนใจเอาแบรนด์เราไปขาย มีหลายประเทศสนใจติดต่อเข้ามาในเชิงธุรกิจ อย่างประเทศฝรั่งเศสก็มี แต่สิ่งที่ริต้าโฟกัสในตอนนี้คือการทำแบรนด์ในประเทศไทยให้แข็งแรง และทำโครงสร้างธุรกิจให้แข็งแรงอย่างยั่งยืน

ไม่อยากเป็นโฮลเซลส์ แต่เราอยากไปแบบโกลบอลแบรนด์ ไปแบบนั้นต้องมีพาร์ตเนอร์ ต้องมีการดีล ต้องลองเทอม เราอยากชัวร์ว่า แพ็กเกจรูปร่างหน้าตาเป็นแบบที่เราต้องการไหม อยู่ในสถานที่ที่เราอยากให้อยู่ด้วย เพราะอิมเมจของแบรนด์ดิ้งสำคัญ มีคนสนใจเข้ามาเรื่อยๆ การที่เราจะคุยกับใครได้ลงตัวมันเรื่องใหญ่มาก ซึ่งเราได้ศึกษาช่องทาง ตลอดจนเข้าไปพูดคุยกับกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศแล้ว และยังมีการทำโรดโชว์ในแต่ละประเทศด้วย โดยตั้งเป้าไว้ว่าในปีหน้าเราจะมุ่งสู่ตลาดต่างประเทศอย่างเต็มตัว”

เชื่อมั่นแล้วพลาดดีกว่าไม่ลงมือทำ

ก่อนที่จะก้าวไกลในระดับโลก เป้าหมายอันใกล้ของศรีริต้าคือนำผลิตภัณฑ์ เทียนหอม รูมสเปรย์ สบู่ โลชั่น แชมพู ครีมนวด แฮนด์ครีม บอดี้สครับ และผลิตภัณฑ์ชา เข้าสู่โรงแรมระดับไฮแอนด์มากขึ้น ซึ่งเป็นการเน้นสร้างแบรนด์ให้แข็งแกร่งภายในประเทศก่อน

“ตอนนี้เราเข้าศรีพันวาภูเก็ตมาได้ 1 ปีแล้ว และเราจะไปอีกหลายโรงแรม ให้คนได้ใช้ได้ชื่นชอบของเราจริงๆ ริต้าซีเรียสมากๆ กับการเติบโตอย่างมั่นคง อุปสรรคมีเยอะมาก แต่การหาของที่ดีที่สุดมาทำโปรดักต์ ริต้าให้ความสำคัญมาก และเราต้องการพัฒนาตลอด ที่ทำมาตลอด 3 ปี มีล้มลุกคลุกคลานบ้าง แต่มายด์เซตเราจะเปลี่ยนไป เราจะมองปัญหาไม่ใช่ปัญหา เราจะมองเป็นธรรมชาติ เป็นเรื่องที่สามารถแก้ได้ เกิดได้ทุกวัน เกิดก็แก้ได้ริต้ามีมายด์เซตที่สตรองมากตอนนี้”

ภาพของนักแสดงมาลุยงานธุรกิจมักจะถูกกังขาว่า ต้องมีหุ้นส่วนมือฉมังช่วยพยุง หรือร้ายหน่อยก็หุ้นลมเอาแค่ชื่อมาเอี่ยวแต่ไม่ได้ลงแรงลงความรู้ใดๆ หากสำหรับศรีริต้า ออกานิก้าคือธุรกิจที่เธอสร้างมากับมือตั้งแต่ต้น

“ริต้าไม่มีพาร์ตเนอร์ แล้วหาทีมรีครูตเข้ามา ปรัชญาของแบรนด์คืออะไร เราต้องถ่ายทอดทุกอย่าง ระหว่างทางสร้างแบรนด์มีปัญหามาตลอด เพราะไม่ได้จ้างบริษัทอื่นมาทำโปรดักต์ให้หมด แต่จุดเริ่มต้นมาจากเราทำเองหมด ถึงวันนี้คิดว่ามันแข็งแรงมาก เราเลยตั้งใจทุ่มงบการตลาด เพื่อผลักดันแบรนด์ แต่ในเรื่องของพาร์ตเนอร์ ถ้าวันหนึ่งจะไปในระดับโกลบอล พาร์ตเนอร์ต้องมีแน่นอน แต่ในเมืองไทยริต้าถือคนเดียว

ริต้าไม่ได้คิดแบบว่า เธอเก่งด้านดีไซน์มาช่วยหน่อย เธอเก่งด้านการตลาดมาช่วยหน่อย ริต้าดูเองหมด ริต้าเชื่อว่าคนเราสามารถเป็นคนเก่งได้เสมอถ้าเราเรียนรู้ ถ้าเราไม่เข้าใจการตลาดเราก็ศึกษาการทำตลาด ถ้าเราไม่เข้าใจการทำแบรนด์ดิ้งก็เรียนรู้ด้านการทำแบรนด์ดิ้ง เราไม่เข้าใจด้านการเงินก็เรียนรู้ด้านการเงิน ริต้าเชื่อว่าสมองของคนเนี่ยมันไม่มีลิมิต สมองของคนสามารถเรียนรู้ได้ตลอดเวลา สามารถพัฒนาได้ตลอดเวลา ริต้าเชื่อจริงๆ ค่ะ เหมือน 3 ปีที่เราทำมา ไอ้ที่ไม่รู้วันนั้นวันนี้ก็ได้รู้ รู้ทั้งทำผิดทำถูกบ้างมีหมดค่ะ มันมีทุกอย่างแต่ว่าถ้าเราไม่ทำเราไม่ลองเราไม่เสี่ยงเราไม่เชื่อมั่น เราเชื่อมั่นแล้วเราทำนี่แล้วเราพลาดยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย”

เลือกทำในสิ่งที่ชอบและคิดว่าดีที่สุด จะสนุกเรียนรู้และทำ “ทั้งสปาและร้านอาหารสุขภาพมันเป็นไลฟ์สไตล์ริต้า ริต้ารักธรรมชาติ รักต้นไม้ แล้วเรารู้สึกว่าเนี่ยเราอยากให้สิ่งนี้เข้ามาให้คนไทยสัมผัสใจกลางเมืองสุขุมวิท มีที่ที่เขารู้สึกว่าได้รีแลกซ์ คือไลฟ์สไตล์ของริต้า ถ้าให้ริต้าเลือกว่าเอาเพชรมาใส่คอ หรือเอาดอกกุหลาบที่วางบนโต๊ะ ริต้าเลือกเอากุหลาบที่วางบนโต๊ะ รู้สึกว่าความเป็นธรรมชาติอยู่ในหัวใจของริต้า ริต้าว่าถ้าเลือกเอากุหลาบทุกคนได้เอนจอยกับกุหลาบได้รับความสวยงามของธรรมชาติ เพราะทุกคนเกิดมาจากธรรมชาติ

เราอาจโดนสังคมมายด์เซตให้เป็นนั่นเป็นนู่นเป็นนี่ แต่ในที่สุดแล้วริต้าเชื่อว่าไลฟ์สไตล์ของริต้าคือธรรมชาติ ริต้าถึงตั้งชื่อว่าออกานิก้า ออกานิก้าเนเชอรัลออร์แกนิกเสมอ ไม่ว่าจะยังไงก็เป็นแบบนี้เสมอ ไม่ว่าจะในเรื่องของการกินดี กินอาหารเฮลท์ตี้ อาหารที่มาจากธรรมชาติ ทุกอย่างมันคล้องกันไปหมด ก่อนที่จะมีร้านเราไปกินร้านคนอื่นมาก่อน ริต้าเดินทางทั่วโลก อาหารก็ได้รับแรงบันดาลใจจากต่างประเทศบ้าง เออเขากินแบบนี้มันน่าสนใจมันอร่อยมันเฮลท์ตี้ เราก็เลยเอามาให้คนไทยสัมผัสค่ะ”

ก่อนที่ริต้าจะพาแบรนด์ออกานิก้ามาถึงทุกวันนี้ เธอผ่านการเรียนรู้ ลองถูกลองผิดมาด้วยตัวเอง เธอไม่เคยถอดใจ เพราะเชื่อมั่นในศักยภาพที่ตัวเองมี ที่สำคัญเธอได้ตั้งใจและศึกษาเต็มที่แล้ว

“ก่อนเราทำอะไรเราต้องศึกษาอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามต้องศึกษาตลาดสำคัญมากๆ ศึกษาโปรดักต์ของเราเองว่าจุดแข็งของโปรดักต์มันแตกต่างจากตลาดยังไง ศึกษาคู่แข่งแล้วสิ่งสำคัญนี่จะทำอะไรก็ตามเราต้องหยิบยื่นสิ่งที่ตลาดยังไม่มีออกมาให้ได้ แล้วก็ทำอะไรก็ต้องทำเต็มที่

ริต้าเชื่อในด้านการศึกษาและเรื่องการรีเสิร์ชมาก และริต้าเชื่อในศักยภาพของคนไทย ริต้าเชื่อว่าคนไทยเก่งมากๆ แล้วก็มีนักธุรกิจที่เก่งแล้วริต้ายอมรับหลายคนเลย แล้วริต้ารู้สึกเทิดทูนและยอมรับเป็นเหมือนแม่แบบ แล้วริต้ามั่นใจว่าคนไทยเจเนอเรชั่นใหม่เนี่ยก็สามารถทำอะไรดีๆ เช่น พี่ยิ่ง (สรพจน์เตชะไกรศรี) ที่เขาทำตึกมหานคร อีกคนปลาวาฬ(วรสิทธิ์ อิสสระ) ศรีพันวา เป็นอีกคนหนึ่งที่ริต้ารู้สึกว่าเป็นคนรุ่นใหม่ไฟแรง เขามีแพสชั่น แล้วเขาทำจริงทำเต็มที่ ลงมาดูรายละเอียดทุกอย่างที่ทำ”

ด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจที่จะสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์และการบริการที่พิเศษที่สุด ศรีริต้าจึงคาดหวังว่าออกานิก้าจะเติบโตอย่างแข็งแรงในประเทศไทย และก้าวไปไกลอย่างยั่งยืนเป็นอโรมาเทอราปีสปาบำบัดสัญชาติไทยซึ่งเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก และสร้างความภาคภูมิใจให้กับธุรกิจสปาไทยในอนาคต

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

02 พฤศจิกายน 2559 เวลา 11:17 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/463152

โดย…โยธิน อยู่จงดี

หนุ่มหล่อชาวออสซี่คนนี้ เคยทำให้ฮอลล์สั่นสะท้านด้วยจังหวะตื๊ดๆ สะกิดสายย่อให้ออกท่าออกทางในฐานะดีเจดาวรุ่งระดับโลก และเขย่าหัวใจสาวๆ ในฐานะนายแบบให้กับแบรนด์สินค้าดังในนิวยอร์ก เขาคือ แซม วิทเธอร์ส ดีเจหนุ่มที่มีคิวมาร่วมงาน “เดอะ มิวสิค รันบาย เอไอเอ ไวทัลลิตี้” ซึ่งกำลังจะจัดขึ้นที่ประเทศไทยในเร็วๆ นี้

ก้าวแรกของการเป็นดีเจ

“สมัยผมยังเป็นวัยรุ่นที่เมลเบิร์น เพื่อนของผมเล่นดนตรีอยู่ในไนต์คลับ และผมก็ได้มีโอกาสไปดูเพื่อนแสดง ซึ่งทำให้ผมเห็นว่าดีเจสามารถพาคุณเดินทางสู่อีกโลกได้โดยอาศัยพลังแห่งเสียงเพลง และทำให้คุณรู้สึกถึงบางสิ่งที่พิเศษไม่เหมือนใคร ซึ่งทำให้ผมได้เห็นถึงการนำพลังแห่งดนตรีมาใช้เชื่อมโยงอารมณ์ของผู้คนเข้าด้วยกัน

ผมรู้ในทันทีว่าผมอยากเป็นดีเจเพื่อใช้ดนตรีในการส่งต่อความสุขและความรื่นรมย์แก่เพื่อนมนุษย์ ผมจึงเริ่มฝึกฝนและตั้งใจเรียนรู้ทุกแนวดนตรี ทุกวันนี้ผมเป็นดีเจอาชีพมาได้ 5 ปีแล้ว ฟังดนตรีทุกแนว อัพเดทเพลงใหม่อย่างต่อเนื่อง แล้วเริ่มสมัครเป็นดีเจในไนต์คลับทั่วโกลด์โคสต์ และผมก็โชคดีมากที่ได้รับเข้าเป็นดีเจในคลับแห่งหนึ่ง คืนแรกที่ผมได้เปิดเพลงในฐานะดีเจ มันทำให้ผมมีความสุขมาก ผมสนุกที่ได้ทำสิ่งที่ผมรัก ส่วนผู้คนที่ฟังก็สนุกและเพลิดเพลินไปกับเสียงเพลงของผม

ต่อจากที่ได้เป็นดีเจเต็มตัวจนมีประสบการณ์และเป็นที่รู้จักในวงการไนต์คลับในโกลด์โคสต์จนอยู่ตัว ผมจึงเริ่มพัฒนาเสริมประสบการณ์ตัวเอง เจาะลึกด้านการผลิตเพลง โดยเริ่มจากการนำเพลงของศิลปินโปรดที่ผมชอบมามิกซ์เพื่อสร้างสไตล์ในแบบเฉพาะ ไม่ว่าจะเป็น Tiésto, Martin Garrix และ Alesso รวมถึงการครีเอทเพลงของตัวเองอีกมากมาย โดยในปี ค.ศ. 2014 ผมร่วมผลิตผลงานเพลงกับ นาเดีย อาลี เปิดตัวเป็นอัลบั้มแรก ‘I Don’t Know Who You Are’ และกลายเป็นผลงานสุดฮิต พุ่งขึ้นชาร์ต iTunes Top 50 Dance อย่างรวดเร็ว รวมถึงในปีเดียวกัน ผมยังได้ร่วมแสดงกับศิลปินที่มีชื่อเสียงระดับโลกมากมาย อาทิ ดีเจฮาร์ดเวล ดีเจมาร์ติน คาร์ริตเซิน และดีเจฮาวานา บราวน์ ในงานดนตรี Summer XXXX Music Festival, Christmas Dash Festival, Fabrique และ GH ล่าสุดได้ไปร่วมแสดงในงานดนตรีชั้นนำหลายแห่งในสหรัฐ

จนกระทั่งเมื่อปีที่แล้ว ผมได้รับการติดต่อจาก เดอะ มิวสิค รันและถามว่าผมต้องการมาร่วมเปิดการแสดงดนตรีในงานที่จะตระเวนจัดในเอเชียหรือไม่ ซึ่งผมเคยเห็นมาแล้วว่า งานเดอะ มิวสิค รัน มีชื่อเสียงในระดับโลกมากแค่ไหน แน่นอน ผมกระโจนใส่โอกาสนั้นทันที งานเดอะ มิวสิค รัน ครั้งแรกของผมคือที่กรุงมะนิลา เมื่อเดือน พ.ย.ปีที่แล้ว และการได้แสดงเปิดแผ่นต่อหน้าผู้คนมากกว่าหมื่นคน นับเป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ดีเยี่ยมที่สุดในชีวิตของผมเลยทีเดียว”

แค่รู้จักเพลงยังไม่พอ

“ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ยังคิดว่าดีเจนั้นเป็นงานง่ายๆ แต่จริงๆ แล้วเป็นงานที่รายละเอียดเยอะมาก ผมต้องใช้เวลานานมากในการพัฒนาสไตล์ดนตรีของตัวเอง และต้องขัดเกลาทักษะการแสดงให้สมบูรณ์แบบ โดยหลังผมทำงานประจำ ผมใช้เวลาช่วงกลางคืนส่วนใหญ่นั่งอยู่ในห้องนอน

ฟังเพลงหลายๆ แนวและมักบันทึกเพลงต่างๆ จัดกลุ่มในแนวดนตรีที่แตกต่างไว้ อารมณ์ในบางช่วงก็อยากฟังแนวร็อก ป๊อป โอลด์สกูล ฮิปฮอป และแดนซ์ เหมือนคุณวิ่งไปในงานเดอะ มิวสิค รัน วิ่งไปผ่านทั้ง 5 โซน อารมณ์ความสนุกก็จะแตกต่างกันไป (หัวเราะ) อาจเป็นเพราะผมเป็นคนไม่ชอบฟังเพลงเดิมซ้ำๆ กันนานๆ ดังนั้นการเลือกรายชื่อเพลงของผมให้น่าสนใจ ผมจึงต้องฟังเพลงหลากหลายแนวเข้าไว้

เพลงที่ผมชอบตอนนี้ก็มีเพลง Faded ของ Alan Walker, Closer ของ The Chainsmokers และ Let Me Love You ของ Justin Bieber ซึ่ง 3 เพลงนี้ทำให้ผมรู้สึกสนุกได้ตลอด ผมท้าให้คุณฟังเพลงเหล่านี้แล้วลองทำเป็นว่าไม่รู้สึกคึกคักเลย ว่าคุณจะทำได้รึเปล่า ซึ่งแน่นอนครับ ผมจะเล่นเพลงเหล่านี้ด้วยในงานเดอะ มิวสิค รัน บาย เอไอเอ ไวทัลลิตี้ เพราะสิ่งที่ดีเจทุกคนต้องทำก็คือมีชุดเล่นเพลงที่สามารถงัดผู้คนให้ออกมาแสดงความสนุกได้

แต่ผมจะพยายามเลี่ยงความคิดในแง่ลบ ว่าชุดเพลงของเราดีกว่าเพลงของคนดีเจคนอื่นๆ แต่ผมจะคิดขอบคุณในทุกเพลงของศิลปินที่สร้างสรรค์ผลงานนั้นออกมาให้เราได้ฟัง ผมเชื่อว่าแต่ละเพลงมีคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ดังนั้นจึงไม่มีเพลงไหนที่ผมไม่ชอบจริงๆ เวลามีคนมาขอให้เปิดเพลงนั้นเพลงนี้ ผมจะตามใจเขาตลอด ถ้าไม่เป็นอะไรที่บ้ามากเกินไป ซึ่งขอบอกว่าผมเคยมีคนมาถึงบูธดีเจและขอให้ผมเล่นเพลงธีมโปเกมอน (แซมเล่าพลางหัวเราะร่าเริง)

แต่เคล็ดลับในการเล่นเพลงของผมคือ ผมจะต้องเปิด 2 เพลงที่เลือกว่าจะเล่น เปิดซ้ำไปซ้ำมา เที่ยวแล้วเที่ยวเล่า จนกระทั่งผมสามารถจินตนาการถึงจังหวะการเปลี่ยนจากเพลงหนึ่งไปอีกเพลงหนึ่งได้อย่างราบรื่น และต้องฝึกฝนจนกว่าจะชำนาญ”

ทำสิ่งที่รักแล้วทุกอย่างจะดีเอง

นอกจากงานดีเจที่เขารักแล้ว ก็ยังมีงานนายแบบที่ทำให้เขาต้องดูแลตัวเองอย่างดี สำหรับงานนี้ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายนักสำหรับคนทำงานกลางคืน ที่ต้องดูแลสุขภาพร่างกายให้ดูดีอยู่เสมอ

แซม เล่าต่อว่า หลังจากทำงานเป็นดีเจไม่นานนัก ก็เริ่มมีแมวมองชักชวนและเซ็นสัญญากับเอเยนซีในเมลเบิร์น การเป็นนายแบบทำให้เขาได้รับโอกาสเดินทางไปนิวยอร์ก ลอสแองเจลิส และสิงคโปร์ ภาพผลงานของเขาถูกใช้ในแบรนด์ชื่อดัง ได้เปิดโลกใหม่ๆ ที่เขาไม่เคยได้รู้จักและเรียนรู้ที่จะปรับตัวให้เข้ากับงานที่เขาทำ นอกจากทุ่มเทเพื่องานดนตรีแล้ว เขายังต้องให้ความสำคัญการออกกำลังกายอย่างมาก

“ในแต่ละวันผมเริ่มจากทำสิ่งที่ตัวเองรัก ผมชื่นชอบเสียงเพลง โดยงานดีเจเป็นตอนกลางคืน ส่วนใหญ่เพื่อนๆ ก็จะมาพบปะกันที่คลับที่ผมเป็นดีเจ มันเลยกลายเป็นการผสมผสานชีวิตส่วนตัวกับการทำงานได้อย่างลงตัว แต่เวลาว่างที่เหลือว่างตอนกลางวัน ผมจะจัดไว้สำหรับการออกกำลังกาย และรับงานถ่ายแบบที่ผมชื่นชอบอีกด้วย

ผมไปยิมประมาณ 4-5 ครั้ง/สัปดาห์ ผมถือคติว่าคุณมีร่างกายเดียวที่ต้องใช้ไปตลอดชีวิต ดังนั้นจึงต้องดูแลร่างกายให้ดีที่สุด การรับประทานอาหารให้ถูกหลักโภชนาการก็เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน ฉะนั้นเวลาที่ผมเดินทาง มันเป็นเรื่องยากที่จะดูแลเรื่องอาหารการกินให้เหมาะสม แต่ถ้าคุณจัดสรรเวลาและพยายามมากขึ้น มันก็จะง่ายขึ้นเอง แต่แน่นอนว่าผมก็มีตามใจตัวเองในการรับประทานบ้าง แต่ก็ต้องไม่มากจนเกินความพอดี

ผมชอบออกกำลังกายแบบ High Intensity Training (HIT) เพราะเมื่อคุณออกกำลังกายในระดับเข้มข้น อัตราการเต้นหัวใจของคุณจะสูงขึ้น ซึ่งจะช่วยเผาผลาญไขมันและเสริมสร้างกล้ามเนื้อในเวลาเดียวกัน ความสำคัญของการออกกำลังกายให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แถมยังสนุกอีกด้วย

แต่ถ้าวันไหนที่ผมรู้สึกว่าอยากจะพัก ผมจะเลือกหนีความวุ่นวายของสังคมเมืองไปเที่ยวในแถบชนบท หรือการขี่มอเตอร์ไซค์ท่องเที่ยว การได้กลับไปเยี่ยมบ้านท่ามกลางธรรมชาติในออสเตรเลียสัก 2 วัน ช่วยเติมความสดชื่นจากการเดินทางที่เหนื่อยล้าของผมได้ดีมาก ผมรู้ว่าการได้ใช้ชีวิตทำในสิ่งที่ตนเองรักนั้นเป็นเรื่องสนุกและน่าหลงใหลมากทีเดียว”

แซมทิ้งท้ายว่า ปรัชญาในการใช้ชีวิตของเขาจะคิดถึง 3 สิ่งที่ทำแล้วมีความสุข ได้แก่ ดนตรี การสังสรรค์ และไลฟ์สไตล์เพื่อการมีสุขภาพที่ดี ทำชีวิตให้มีความกระปรี้กระเปร่าตลอดเวลา ค้นหาแนวทางผสานความมีไลฟ์สไตล์ที่สมดุล อย่าลืมการออกกำลังกายซึ่งเป็นส่วนสำคัญมากในชีวิต และที่สำคัญจงอย่าหยุดพัฒนาตัวเอง พยายามมองหาการผจญภัยใหม่ๆ และพัฒนาตัวเอง เพิ่มเติมความรู้ และดูแลรูปร่างหน้าตาอยู่เสมอ ทั้งหมดนี้ได้สะท้อนความสำเร็จในการใช้ชีวิตของดีเจหนุ่มดีกรีนายแบบระดับอินเตอร์ผู้นี้เป็นอย่างดี

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

01 พฤศจิกายน 2559 เวลา 18:30 น…. อ่านต่อได้ที่ : http://www.posttoday.com/ent/celeb/463090

โดย…วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ ภาพ… วิศิษฐ์ แถมเงิน

สามพรานโมเดลหนึ่งในโมเดลเกษตรอินทรีย์ที่กล่าวขาน วันนี้กับความสำเร็จของการผลักดันเกษตรกรในพื้นที่ให้เข้าร่วมอินทรีย์วิถี พร้อมๆ กับการปลุกปั้นเครือข่ายเพื่อรองรับ ไม่ใช่เรื่องง่าย หากเบื้องหลังคือความมุ่งมั่นตั้งใจ อรุษ นวราช กรรมการผู้จัดการ บริษัท สามพราน ริเวอร์ไซด์ กับระยะเวลา 6 ปี ที่ล้มและลุกของ “สามพรานโมเดล” ชุมชนเกษตรอินทรีย์ที่ถ้าเจอปัญหาแล้วจะวิ่งเข้าใส่

หนึ่งในทายาทตระกูลดัง บุตรชายคนโตของ บวร นวราช และสุชาดา ยุวบูรณ์ เจ้าของโรงแรมเก่าแก่อันเป็นตำนาน “สวนสามพราน” ต่อมาคือสามพราน ริเวอร์ไซด์ อรุษจบการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโทด้านวิศวกรรมเคมีที่ Imperial College of Science, Technology and Medicine, London University จนในปี 2548 ได้รับมอบหมายจากครอบครัว “ยุวบูรณ์” ให้สืบทอดกิจการโรงแรม เข้ารับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ สามพราน ริเวอร์ไซด์ และเลขาธิการมูลนิธิสังคมสุขใจ บริหารกิจการโรงแรมควบคู่กับการดำเนินโครงการสามพรานโมเดล

“เราเพิ่งกลับจากเวอร์มอนท์ สหรัฐอเมริกา สามพรานโมเดลเดินทางไปที่นั่นตามคำเชิญของกระทรวงการต่างประเทศ ร่วมงานสัมมนาใหญ่ของกลุ่ม G77 องค์กรความร่วมมือกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา เพื่อแบ่งปันเรื่องราวของวิถีเกษตรอินทรีย์ในประเทศไทย”

อรุษเล่าว่า ต่างประเทศให้ความสนใจมากเรื่องเกษตรอินทรีย์และปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช กรณีของสามพรานโมเดล ต้นแบบคือชุมชนวิถีเกษตรเพื่อความยั่งยืน โดยอิงกับหลักปรัชญาเศรษฐกิจเพื่อความพอเพียง นำมาปรับใช้ในทางปฏิบัติ ค่อยๆ ทำ ค่อยๆ คืบ ล้มแล้วลุก ลุกแล้วล้ม สานต่อจากเล็กจนใหญ่ เกิดเป็นเน็ตเวิร์ก หรือเครือข่าย รองรับการขับเคลื่อนในเชิงธุรกิจ

“เรามักได้ยินได้ฟังหรือคุ้นเคยกับหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในแบบที่เป็นทฤษฎี หรือถ้าเป็นภาคปฏิบัติก็มักเป็นการดำเนินการแบบเดี่ยวๆ ทำแบบเฉพาะตน คนเดียวหรือรวมกลุ่มกันเล็กๆ แต่ที่สามพรานโมเดล เรานำหลักการมาปรับใช้ในทางปฏิบัติจนกลายเป็นเครือข่ายขนาดใหญ่ ขับเคลื่อนด้วยตัวของมันเองภายใต้กลไกทางธุรกิจ”

เครือข่ายคือหัวใจหลัก ประกอบด้วย การรวมกลุ่มเกษตรกรผู้ผลิตในพื้นที่ การตลาด ผู้บริโภค ส่วนราชการและภาคเอกชนรวมทั้งมหาวิทยาลัยที่สนับสนุนงานด้านวิชาการ ทั้งหมดตั้งอยู่บนพื้นฐานของธุรกิจที่เป็นธรรม อรุษเล่าว่า สังคมดีขึ้นเพราะการรวมกลุ่ม เรื่องของเกษตรอินทรีย์ไม่เพียงตอบโจทย์เรื่องอาหารปลอดภัย แต่ตอบโจทย์ในทุกด้าน ทั้งปัญหาสังคม ปัญหาสิ่งแวดล้อม ปัญหาเศรษฐกิจ และปัญหาด้านการสาธารณสุข

หัวหน้าโครงการสามพรานโมเดลเล่าต่อไปว่า ต้นทุนของเกษตรกรในโครงการเดิมจากที่เคยใช้สารเคมีในการปลูกพืชทำแปลง ต้นทุนต่อไร่สูงมาก ทันทีที่เปลี่ยนมาใช้วิธีเกษตรอินทรีย์ต้นทุนลดลง 50-70% สุขภาพก็ดีขึ้นทันตาเห็น เนื่องจากไม่มีสารเคมีตกค้างในร่างกายอีก ขณะที่การรวมกลุ่มของเกษตรกรอินทรีย์ในพื้นที่ยังช่วยสนับสนุนซึ่งกันและกันทั้งข้อมูลและการตลาด ต่างคนต่างแข็งแรงขึ้น พึ่งตัวเองได้ เมื่อเกษตรกรพึ่งตัวเองได้ ก็ไม่แปลกที่ทุกคนจะพร้อมช่วยเหลือสังคมชุมชนต่อไป

“อาหารสำคัญ เพราะมนุษย์ทุกคนต้องกิน เราเองในฐานะผู้บริโภคก็อยู่ในห่วงโซ่อาหารนี้ด้วย ถ้าอาหารไม่ปลอดภัย เราก็ไม่ปลอดภัย ถ้าห่วงโซ่อาหารไม่สมดุล เราก็ไม่สมดุล”

จะแก้ปัญหาเรื่องความปลอดภัยของอาหาร จึงต้องมองภาพใหญ่และแก้ทั้งระบบ ผ่านการเชื่อมโยงระหว่างผู้ปลูกผู้บริโภค และความเข้าใจที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานเดียวกัน หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเรื่อง 3 ห่วง 2 เงื่อนไข เมื่อก่อนเคยแต่ได้ยิน แต่ไม่เคยซึมซับลึกซึ้ง หากเมื่อมาดำเนินโครงการสามพรานโมเดล ก็เริ่มเข้าใจและมั่นใจว่าเราเริ่มจากจุดที่ถูกต้อง เกษตรอินทรีย์คือคำตอบของสังคมไทยและอาจจะของโลกด้วย

อรุษ กล่าวด้วยว่า ต่างประเทศตื่นตัวเรื่องเกษตรอินทรีย์มานานนับสิบปี แต่เพราะจำนวนเกษตรกรน้อย โดยจำนวนเกษตรกรคิดเป็นสัดส่วนต่อประชากรถือว่าน้อยมาก ยกตัวอย่างเช่น สหรัฐอเมริกา เกษตรกรคิดเป็น 1-2% ของจำนวนประชากรเท่านั้น เพราะฉะนั้นมองไปข้างหน้าก็ขยายผลลำบาก เปรียบเทียบกับไทยแม้จะเพิ่งตื่นตัวเรื่องเกษตรอินทรีย์ หากมีความเป็นไปได้สูงกว่า เนื่องจากจำนวนเกษตรกรมีถึง 35% ของจำนวนประชากรทั้งหมด ค่าแรงงานก็ยังถูก การไม่พึ่งพาสารเคมีจึงมีความเป็นไปได้มากกว่า และโอกาสในทางธุรกิจก็ดีกว่าด้วย

“เปรียบเทียบกันแล้ว เกษตรอินทรีย์ในไทยมีโอกาสสูงกว่าต่างประเทศมาก”

ปัจจุบันเครือข่ายเกษตรกรอินทรีย์ที่สามพราน จ.นครปฐม มีจำนวน 11 กลุ่มเกษตรกร ส่วนใหญ่จำนวน 8 กลุ่ม อยู่ใน จ.นครปฐม ผลผลิตเกือบทั้งหมดขายตรงให้โรงแรมสามพราน ริเวอร์ไซด์ และขายตรงผู้บริโภคที่ตลาดสุขใจ จ.นครปฐม รวมทั้งตลาดสุขใจสัญจรที่กรุงเทพฯ เดือนละ 1-2 ครั้ง มีเกษตรกรบางส่วนที่จัดจำหน่ายตลาดส่งออกได้ด้วย นับว่าเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของโครงการที่เกษตรกรจะยั่งยืนอยู่ได้

ความสามารถในการพึ่งตนเองของเกษตรกร หมายถึงการพึ่งพาปัจจัยภายนอกน้อยลงไปจนถึงการไม่พึ่งพาปัจจัยภายนอกเลยตั้งแต่การพึ่งพาสารเคมี การพึ่งพาคนกลาง และการพึ่งพาภาครัฐในการประกันราคาพืชผล คือการหยัดยืนและความภาคภูมิในตัวของตัวเอง ซึ่งเป็นมากกว่าอะไรทั้งหมด วิถีอินทรีย์ตอบโจทย์ในทุกด้านของเกษตรกร ทั้งชีวิตความเป็นอยู่ ทั้งเศรษฐกิจ ทั้งสังคมและสุขภาพ เมื่อผู้ผลิตแข็งแรง ผู้บริโภคก็แข็งแรง

อรุษ กล่าวต่อไปว่า เร็วๆ นี้ มูลนิธิสังคมสุขใจจะได้ร่วมกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ถอดบทเรียน 360 องศา เรียนรู้ 6 ปี การดำเนินโครงการสามพรานโมเดล โดยจะเป็นการทำวิจัยเชิงปฏิบัติการรวม 1 ปี ศึกษาผลกระทบและเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง ซึ่งก็จะเป็นองค์ความรู้ในการต่อยอดการดำเนินโครงการเกษตรอินทรีย์ในไทยต่อไป

“ปัจจุบันมีหลายหน่วยงานที่สนใจเข้ามาศึกษาโมเดลเกษตรอินทรีย์ของเรา ไม่ว่าจะเป็น จ.เชียงราย เลย นครสวรรค์ นครศรีธรรมราช และอีกมาก เริ่มต้นนั้นยากแน่ คำแนะนำของผมคือ ปัญหาเราเจออยู่แล้ว แต่ให้สร้างการเปลี่ยนแปลงร่วมกัน”

อรุษบอกว่า สามพรานโมเดลอาจไม่ได้ตอบปัญหาเรื่องชุมชนเกษตรอินทรีย์ได้ทั้งหมด เขาเองก็ยังต้องเรียนรู้ต่อไป อย่างไรก็ตาม มาถึงวันนี้คือความมั่นใจว่ามาถูกทาง ประกอบด้วยการลองผิดลองถูก และแก้ปัญหาไปเรื่อยๆ กระทั่งว่าปัญหาไม่ได้เป็นปัญหาอีกต่อไปและเราจะวิ่งเข้าใส่ เพราะรู้ว่าคือเรื่องธรรมดาในการสร้างความเปลี่ยนแปลง

เรียนจบด้านวิศวกรรมเคมี แต่ชีวิตกำลังมุ่งไปทิศที่ตรงกันข้าม สารเคมีตกค้างในผักผลไม้ส่งผลเสียต่อสุขภาพ การสะสมในร่างกายทำให้เกิดโรคภัย วิธีที่ดีที่สุดคือการไม่กินมันเข้าไป นับหนึ่งแล้วต่อยอดมาเรื่อยๆ ไลฟ์สไตล์คือการทำงานกับชีวิตส่วนตัวที่สอดคล้องไปด้วยกัน เวลาว่างนอกเหนือจากงานคือการออกกำลังกาย ถ้าพอมีเวลาก็จะเอื้อมมือไปหยิบรองเท้ากีฬาที่หลังรถแล้วออกวิ่ง ได้เหงื่อบ้างไม่ได้เหงื่อบ้าง (ฮา) ช่วงเที่ยงพยายามเล่นโยคะ ซึ่งช่วยให้หัวแล่นและได้ไอเดียดีๆ กลับมาทำงานในช่วงบ่ายเสมอ

นอกจากนี้ คือความสนใจในหลักธรรม อรุษบอกว่าเขาสนใจธรรมะแท้ๆ หมายถึงธรรมะแบบไม่เข้าวัด ชอบและสนใจหลักพุทธปรัชญา ซึ่งโดยส่วนตัวมองว่าสอดคล้องกับการทำเกษตรอินทรีย์ นั่นคือความสมดุล การใช้ชีวิตที่สมดุลนั่นเองที่จะตอบโจทย์ของมนุษย์ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสิ่งแวดล้อม การใช้ชีวิต และอาหาร ทุกอย่างต้องสมดุล ชีวิตถึงจะเข้าสู่ร่องรอยหรือเป็นปกติสุข

“วิถีของเกษตรอินทรีย์คือธรรมะภาคปฏิบัติสำหรับผม ทุกอย่างเชื่อมโยงกัน เพราะฉะนั้นเราจึงต้องมองภาพรวม มองให้เห็นภาพใหญ่ ถ้ามองแยกเป็นอย่างๆ เราไม่มีทางสมดุล เราไม่มีทางแก้ปัญหาได้ อย่างเช่นเรื่องอาหาร ถ้าผู้ผลิตมีสารตกค้างในกระแสเลือด เกษตรกรเป็นมะเร็งเพราะสารเคมี ผู้บริโภคจะรอดหรือ”

การถอดบทเรียนโครงการสามพรานโมเดลที่กำลังจะเกิดขึ้น หวังใจว่าจะสามารถตอบโจทย์คนในพื้นที่ ตอบโจทย์ธุรกิจและตอบโจทย์สังคมภายนอก เป็นประโยชน์ต่อทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง อนาคตของชุมชนเกษตรอินทรีย์แห่งนี้คงดีไม่น้อยถ้าต่อไปจะพัฒนาเป็น “สโมสร” ที่ทุกคนได้เข้ามาเรียนรู้ รวมทั้งสามพรานโมเดลเองที่ก็จะต้องร่วมเรียนรู้บทเรียนด้วย เพราะบทเรียนไม่มีวันจบสิ้น

มองไปข้างหน้ากับเกษตรอินทรีย์ในสังคมไทย อรุษตอบว่าสังคมของผู้ปลูกและผู้บริโภคจะขยายใหญ่ขึ้น ศูนย์เรียนรู้และบทเรียนจากโครงการ 360 องศาจะทำให้เกิดความชัดเจน ขณะที่สังคมก็จะตื่นรู้
ในวิถีอินทรีย์มากขึ้น ชีวิตคืนสู่สมดุลในทุกด้าน คนทุกคนสามารถเลือกได้ เพราะเราทุกคนคือผู้เลือก สำคัญว่าเราพร้อมหรือไม่ที่จะเปลี่ยนแปลง เราขวนขวายและเราพยายามมากพอเพื่อผลของมันหรือไม่

สำหรับชีวิตส่วนตัวไม่มีอะไรมากไปกว่างาน และการได้เห็นเกษตรอินทรีย์ในสังคมไทยเติบโตแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ สังคมสุขใจเพราะห่วงโซ่อาหารที่สมดุล

เกษตรอินทรีย์นี่อาจคือประโยชน์ของชาติและของโลก คำตอบสุดท้ายที่ไขตอบสู่ความกระจ่าง และการก้าวกลับคืนสู่สมดุล มนุษย์และโลกอยู่ร่วมกันได้ด้วยอาหารที่ปลอดภัย