30 ก.ย.60 เพจเฟซบุ๊ก Cats page for catlovers from all around the world ได้มีการแชร์คลิปวิดีโอวินาทีช่วยเจ้าเหมียวลงจากเสาไฟฟ้าสูง หลังเจ้าหน้าที่ โรงพยาบาลทหารในแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย บังเอิญเห็นเข้า จึงรีบแจ้งทางศูนย์พักพิงสัตว์ให้มาช่วยเหลือมันทันที

โดยในคลิปเผยให้เห็นเจ้าหน้าที่อยู่บนรถกระเช้า พร้อมอุปกรณ์เตรียมช่วยเจ้าเหมียว แต่งานนี้ไม่ได้ระทึกอย่างที่คิด เพราะขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังยื่นอุปกรณ์เข้าไปช่วยมันนั้น เจ้าเหมียวก็ได้หักหน้าเจ้าหน้าที่เข้าอย่างจัง ด้วยการถอยหลังไต่ลงจากเสาไฟฟ้าอย่างง่ายดาย ก่อนที่จะวิ่งหนีลงทุ่งนาไป

งานนี้คงทำให้เจ้าหน้างงกันไม่น้อย แต่ก็โล่งใจที่เจ้าเหมียวปลอดภัยหายห่วง ซึ่งในคลิปได้มีชาวเน็ตเข้ามากดไลค์และคอมเม้นท์ถึงความน่ารักแสนแสบของเจ้าแมวเหมียวจำนวนมาก

เทียบคดีปู-บอส เปิดสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนไทย-อังกฤษ ร.ศ.129

29 ก.ย.60 ผู้สื่อข่าวรายงานว่ากรณีมีกระแสข่าว น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ผู้ต้องหาตามหมายจับ ซึ่งหลบหนีไม่เข้ารับฟังคำพิพากษา และถูกศาลฏีกาแผนกคดีอาญาผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตัดสินโทษจำคุก 5 ปี ไม่รอลงอาญา จากคดีจำนำข้าว อยู่ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และมีความพยายามที่จะขอลี้ภัยทางการเมือง และจากการตรวจสอบ พบว่า ระหว่างประเทศไทยกับประเทศอังกฤษ มีการทำสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างกันไว้ตามประกาศสัญญาว่าด้วยส่งผู้ร้ายข้ามแดนกันในระหว่างกรุงสยามกับอังกฤษ ร.ศ.129 สนธิสัญญาตามประกาศนี้จะกำหนดประเภทความผิดที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดนให้แก่กันได้ทั้งหมด 31 ข้อ เช่น โทษฆ่าคนตาย หรือฉ้อโกง

ขณะที่กรณีความผิดของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ที่ถูกพิพากษาจำคุก 5 ปี ฐานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ หรือโดยทุจริต ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 กรณีไม่ระงับยับยั้งความเสียหายในโครงการรับจำนำข้าว และการทุจริตในการระบายข้าวแบบรัฐต่อรัฐ (จีทูจี) ไม่มีอยู่ในการประเภทความผิดที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดนนั้น

จากการตรวจสอบขั้นตอนและข้อกฎหมาย ก่อนหน้านี้ ดร.ธนกฤต วรธนัชชากุล อัยการจังหวัดประจำสำนักงานอัยการสูงสุด ได้เคยอธิบายการส่งผู้ร้ายข้ามแดนเอาไว้ โดยยกกรณีนายวรยุทธ อยู่วิทยา หรือบอส ผู้ต้องหาขับรถชน ด.ต.วิเชียร กลั่นประเสริฐ อดีตผู้บังคับหมู่ปราบปราม สน.ทองหล่อ จนเสียชีวิต เป็นกรณีตัวอย่าง ดังนี้

การส่งผู้ร้ายข้ามแดนกรณีนายวรยุทธ (บอส) อยู่วิทยา

การส่งผู้ร้ายข้ามแดนสามารถดำเนินการได้ทั้งตามสนธิสัญญาที่ทำระหว่างกัน หากไม่มีสนธิสัญญาก็อาจขอให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนได้โดยอาศัยหลักถ้อยที่ถ้อยปฏิบัติภายใต้เงื่อนไขต่างตอบแทนระหว่างกัน

สำหรับประเทศไทยกับประเทศอังกฤษมีการทำสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างกันไว้ตามประกาศสัญญาว่าด้วยส่งผู้ร้ายข้ามแดนกันในระหว่างกรุงสยามกับอังกฤษ ร.ศ. 129 ซึ่งสนธิสัญญาตามประกาศนี้จะกำหนดประเภทความผิดที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดนให้แก่กันได้ ซึ่งถึงแม้จะไม่ได้กำหนดให้ความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายเป็นความผิดที่ส่งผู้ร้ายข้ามแดนได้ แต่ตามสนธิสัญญานี้ก็ได้กำหนดข้อยกเว้นไว้ว่าความผิดอื่น ๆ นอกเหนือจากที่สนธิสัญญากำหนดไว้ ก็ให้สามารถส่งผู้ร้ายข้ามแดนได้ ถ้ากฎหมายทั้งสองประเทศกำหนดให้ความผิดนั้นสามารถส่งผู้ร้ายข้ามแดนได้

ซึ่งในเรื่องนี้ มาตรา 7 ของพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน พ.ศ. 2551 ของไทย กำหนดให้ความผิดที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดนได้ต้องเป็นความผิดอาญาตามกฎหมายของทั้ง 2 ประเทศ คือทั้งตามกฎหมายไทยและกฎหมายอังกฤษ และความผิดนั้นต้องมีโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป และตามมาตรา 9 กำหนดว่า ความผิดที่จะส่งผู้ร้ายข้ามแดนได้ต้องไม่ใช่ความผิดที่มีลักษณะทางการเมืองหรือความผิดทางทหาร ซึ่งความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายนี้เป็นความผิดทั้งตามกฎหมายไทยและกฎหมายอังกฤษ และมีอัตราโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไปตามกฎหมายของทั้ง 2 ประเทศ จึงเข้าหลักเกณฑ์ที่จะร้องขอให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนให้แก่กันได้ภายในอายุความที่กฎหมายกำหนด โดยตามพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน พ.ศ. 2551 มาตรา 5 กำหนดให้อัยการสูงสุด เป็นผู้ประสานงานกลางในการส่งผู้ร้ายข้ามแดนของฝ่ายไทย

โดยพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน พ.ศ. 2551 มาตรา 30 กำหนดกระบวนการในการร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนไว้ว่า การร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนจากประเทศที่มีสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนกับประเทศไทย ให้ดำเนินการตามสนธิสัญญา หากไม่มีสนธิสัญญา ให้ดำเนินการตามวิธีทางการทูต

ดังนั้น การขอให้ส่งตัวผู้ร้ายข้ามแดนกรณีของนายวรยุทธ อยู่วิทยา จึงต้องปฏิบัติตามสนธิสัญญาระหว่างไทยกับอังกฤษดังกล่าว ซึ่งพนักงานสอบสวนต้องไปร้องขอต่อศาลเพื่อขอออกหมายจับ ซึ่งเป็นหลักฐานประกอบที่สำคัญในการขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดน

โดยการร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนจากประเทศอังกฤษมายังประเทศไทยนี้ จะมีการเสนอเรื่องต่ออัยการสูงสุดที่เป็นผู้ประสานงานกลาง ซึ่งอัยการสูงสุดจะเป็นผู้วินิจฉัยว่าสมควรที่จะจัดทำคำร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนหรือไม่ หากอัยการสูงสุดในฐานะผู้ประสานงานกลางมีคำวินิจฉัยว่าสมควรที่จะจัดทำคำร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนจากประเทศอังกฤษมายังประเทศไทย อัยการสูงสุดก็จะส่งส่งเรื่องให้พนักงานอัยการ สำนักงานต่างประเทศ จัดทำคำร้องขอส่งผู้ร้ายข้ามแดนและเอกสารประกอบต่อไป ซึ่งก็จะมีการส่งคำร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปตามช่องทางการทูตตามที่สนธิสัญญากำหนดไว้ โดยส่งคำร้องขอผ่านกระทรวงการต่างประเทศของไทยและอังกฤษต่อไป

นอกจากนี้ ยังมีช่องทางในการที่จะทราบข้อมูลเกี่ยวกับนายวรยุทธ อยู่วิทยา เช่น การสืบหาตัวบุคคล ว่านายวรยุทธ อยู่วิทยา อยู่ที่ไหน ตามสนธิสัญญาว่าด้วยความช่วยเหลือซึ่งกันและกันในเรื่องทางอาญา ซึ่งประเทศไทยทำกับสหราชอาณาจักร และกับประเทศอื่น ๆ อีกหลายประเทศ เพื่อนำตัวนายวรยุทธเข้าสู่กระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดนด้วย

ส่วนการจับกุมตัวนายวรยุทธ อยู่วิทยา ตามหมายจับของศาลตามคำร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนนี้ก็จะเชื่อมโยงกับการประสานงานขอความร่วมมือผ่านไปยังเครือข่ายของตำรวจสากลหรืออินเตอร์โพล (องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ) ซึ่งเป็นหน้าที่ของสำนักงานตำรวจแห่งชาติต้องดำเนินการและประสานขอความร่วมมือไปยังเครือข่ายของตำรวจสากลในประเทศที่พบตัวนายวรยุทธ อยู่วิทยา เพื่อให้เจ้าหน้าที่ตำรวจในประเทศนั้นจับกุมตัวมาเข้าสู่กระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดนต่อไป โดยศาลของประเทศที่รับคำร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนจะเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาชี้ขาดว่าจะให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนหรือไม่

สำหรับเรื่องการส่งผู้ร้ายข้ามแดนนี้จะมีความยุ่งยาก ถ้าผู้ที่ถูกขอให้ส่งตัวเป็นผู้ร้ายข้ามแดนไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง เดินทางไปมาในหลาย ๆ ประเทศอยู่เรื่อย ๆ จะทำให้ไม่มีความชัดเจนว่าควรจะร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปยังประเทศใดดี และจะทำให้การจับกุมตัวตามหมายจับประสบความยากลำบากด้วย

ปัจจุบันนี้ประเทศอังกฤษมีกฎหมายส่งผู้ร้ายข้ามแดนใช้บังคับตามพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน ค.ศ. 2003 (Extradition Act 2003) เพื่อรองรับการทำสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนที่สหราชอาณาจักร ซึ่งรวมทั้งประเทศอังกฤษด้วยทำกับประเทศต่าง ๆ ไว้ สำหรับการจับกุมตัวนายวรยุทธ อยู่วิทยา นี้ทางการของประเทศอังกฤษจะต้องไปร้องขอต่อศาลอังกฤษที่มีเขตอำนาจเพื่อขอให้ออกหมายจับตามคำร้องขอส่งผู้ร้ายข้ามแดนของฝ่ายไทยก่อนด้วย

มีข้อเท็จจริงที่น่าสนใจว่า มีสีหนังสือเดินทางอยู่เพียง 4 สีเท่านั้นทั่วโลก และแต่ละประเทศก็มีสาเหตุที่ทำให้ต้องเลือกใช้สีที่แตกต่างกันไปใน 4 สีเหล่านี้

Like สาระ จะเจาะลึกถึงสาเหตุของสีหนังสือเดินทางที่แตกต่างกัน ถ้าคุณเกิดต้องเข้าแถวรอตรวจเอกสารคนเข้าเมืองตามสนามบินต่างๆ ที่ใช้เวลานานจนเบื่อ ขอให้คุณจำโพสต์นี้ไว้แล้วกัน

สีแดงบรั่นดี

เป็นสีที่พบได้บ่อยที่สุดในบรรดาทั้ง 4 สี หนังสือเดินทางที่มีปกสีแดงแสดงถึงประเทศที่เคยปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ในอดีตหรือปัจจุบันตัวอย่างเช่น สโลวีเนีย จีน เซอร์เบีย รัสเซีย ลัตเวีย โรมาเนีย โปแลนด์และจอร์เจีย รวมถึงประเทศแถบเทือกเขาแอนดีสในละตินอเมริกา อย่างโบลิเวีย เอกวาดอร์ โคลอมเบีย และเปรู ส่วนประเทศสมาชิกของสหภาพยุโรปยกเว้นโครเอเชีย ยังใช้หนังสือเดินทางปกสีบรั่นดี หรือไม่ก็สีแดงเฉดอื่นๆ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประเทศนั้นๆ ด้วย อ้อ ประเทศไทยของเราก็ใช้สีแดงแบบนี้เหมือนกัน

น้ำเงิน

อีกสีที่พบบ่อย คือหนังสือเดินทางปกสีน้ำเงิน เป็นสีที่พบบ่อยรองลงมาจากสีแดง สีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของ “โลกใหม่” ซึ่งทั้ง 15 ประเทศแถบทะเลแคริบเบียนต่างก็ใช้มีพาสปอร์ตปกสีนี้ ในกลุ่มประเทศอเมริกาใต้พาสปอร์ตสีฟ้ายังแสดงถึงการเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพอเมริกาใต้ หรือแมร์โคซูร์ ซึ่งรวมถึงบราซิล อาร์เจนตินา และปารากวัย ซึ่งไม่นับเวเนซุเอลา ที่เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพอเมริกาใต้ แต่ยังใช้พาสปอร์ตสีแดง ในขณะที่พาสปอร์ตของชาวอเมริกัน พึ่งจะเปลี่ยนมาใช้สีน้ำเงินเมื่อปี 1976 นี้เอง

สีเขียว

ประเทศมุสลิมส่วนใหญ่จะใช้หนังสือเดินทางเล่มสีเขียว เช่น โมร็อกโก ซาอุดิอาระเบีย และปากีสถาน สีเขียวถือเป็นสีโปรดของพระศาสดามูฮัมหมัด และเป็นสัญลักษณ์ของธรรมชาติและชีวิต พลเมืองของประเทศในแอฟริกาตะวันตกหลายประเทศ เช่น บูร์กินาฟาโซ ไนจีเรีย ไนเจอร์ ไอวอรีโคสต์ และเซเนกัล ยังใช้เอกสารการเดินทางที่เป็นสีเขียวเฉดต่างๆ อีกด้วย นอกจากนี้ สีเขียวยังบ่งบอกว่าพวกเขาเป็นสมาชิกของประชาคมเศรษฐกิจของประเทศแอฟริกาตะวันตก หรือ ECOWAS

สีดำ

หนังสือเดินทางปกสีดำ เป็นสีที่ไม่ค่อยจะได้พบเห็นบ่อยนัก สามารถพบได้ในหมู่พลเมืองของประเทศในแอฟริกาบางประเทศ ได้แก่ บอตสวานา แซมเบีย บุรุนดี กาบอง แองโกลา ชาด คองโก มาลาวีและอีกบางประเทศอื่น ส่วนชาวนิวซีแลนด์เองก็ใช้หนังสือเดินทางสีดำ เนื่องจากเป็นสีประจำประเทศนิวซีแลนด์นั่นเอง

แผนที่ด้านล่างจะทาสีตามสีของหนังสือเดินทางของแต่ละประเทศ

ที่มา :  https://brightside.me/wonder-curiosities/there-are-only-four-passport-colors-in-the-world-and-this-is-the-reason-why-315960/

จากเหตุการณ์เพลิงไหม้ อาคารเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นอาคารพักอาศัยสูง  24  ชั้น ที่เกิดเพลิงไหม้อย่างรุนแรง มีผู้เสียชีวิต 50 ราย และสูญหายไปอีกจำนวนมาก เป็นเหตุเพลิงไหม้ที่ร้ายแรงใจกลางมหานครลอนดอน และเกี่ยวข้องทางด้านความปลอดภัยในมาตรฐานการออกแบบอาคารสูงและการใช้วัสดุในการตกแต่งอาคาร สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ (ASA) ขอให้บุคลากร หรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในวิชาชีพนี้ รวมถึงประชาชนให้ตระหนักถึงความสำคัญของความปลอดภัยของสิ่งปลูกสร้างในประเทศไทยด้วย

ทั้งนี้ ผู้แทนสมาคมฯ พ.ต.ท.ดร.บัณฑิต ประดับสุข กรรมการกลาง และผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยอาคาร เห็นว่า ขณะนี้เป็นจังหวะเหมาะสมที่จะให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องตระหนักถึงความสำคัญกับเรื่องมาตรฐานความปลอดภัยในงานสถาปัตยกรรมอย่างจริงจัง เพราะเหตุการณ์ร้ายแรงแบบนี้ ก็เคยเกิดขึ้นในประเทศไทย สำหรับสาเหตุและการลุกลามของไฟภายนอกอาคารในเหตุการณ์ครั้งนี้ได้ตั้งสมมุติฐานโดยยึดหลักการพฤติกรรมของไฟประกอบกับกลไกของการลุกลามของไฟภายนอกอาคาร (EXTERNAL FIRE SPREAD) และข้อมูลข่าวสารจากต่างประเทศ

พ.ต.ท.ดร.บัณฑิต ประดับสุข

สรุปได้ว่า “ต้นเพลิงเริ่มจากอาคารพักอาศัย” ซึ่งสันนิษฐานว่าจะเป็น “ห้องครัว” เมื่อเกิดการระเบิดหรือลุกไหม้ ความร้อนและเปลวไฟก็เล็ดลอดออกเข้าสู่ช่องว่างของระบบเปลือกอาคาร เมื่อควันและเปลวไฟลอยขึ้นไปจนสุด ก็เกิดการสะสม และลุกลามสู่ระบบเปลือกอาคารซึ่งเป็นแผ่น ALUMINUM COMPOSIT (ACP) โดยเข้าสู่ช่องว่างระหว่างแผ่น ACP กับฉนวนกันความร้อนซึ่งเป็นช่องว่างกว้างประมาณ 5 เซนติเมตร

ควันและเปลวไฟจะลอยขึ้นเพราะความร้อนไปในแนวตั้งของเปลือกอาคาร เกิด “ปรากฏการณ์ปล่องควัน” (CHIMNY EFFECT) ซึ่งส่งผลให้เกิดการลุกลามอย่างรวดเร็วในแนวตั้ง และแผ่ไปในแนวนอนของแต่ละชั้นจนลุกลามอย่างรวดเร็วโดยรอบของอาคาร ซึ่งการดับเพลิงก็กระทำได้ยาก เนื่องจากความสูงของอาคารและเกิดขึ้นที่เปลือกอาคารภายนอก

จากข้อสมมติฐานดังกล่าว พิจารณาได้ว่าบทบาทของสถาปนิกซึ่งมีส่วนสำคัญอย่างมาก เนื่องจากเป็น “ต้นน้ำของการออกแบบ” สถาปนิกควรมีความรู้และความตระหนักในเรื่องภัยต่างๆ ที่จะสามารถเกิดขึ้นของตัวอาคาร จากบทเรียนนี้เป็นบทเรียนที่มีค่ามากสำหรับการออกแบบเพื่อให้เกิดความปลอดภัยในงานสถาปัตยกรรม เช่น การออกแบบรูปร่างของแปลน รูปทรงอาคาร เปลือกอาคาร การใช้วัสดุ การแบ่งส่วนอาคาร (COMPARTMENT) และเส้นทางการหนีไฟ เพื่อไม่ให้เกิดการสูญเสียต่างๆ เกิดขึ้น

“อาคารเก่า” จุดเสี่ยงเพลิงไหม้ พบได้ทั่วไปใน กทม. 

ที่มา : http://dragosroua.com/trip-to-thailand-day-2/bangkok-china-town-wrecked-building/#.Wc3ufNSLRkg

ปัจจุบันในพื้นที่กรุงเทพฯ เป็นพื้นที่ที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดเหตุเพลิงไหม้ เนื่องจากมีปัจจัยที่เข้ามากระตุ้นหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นความแออัดของพื้นที่ มีการก่อสร้างอาคารสูงเป็นจำนวนมาก ดังนั้นการออกแบบตัวอาคารจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องตระหนักถึงความปลอดภัย ขณะที่ภาครัฐเองก็ตระหนักถึงการใช้วัสดุประเภทนี้ โดยเตรียมที่จะออกกฎกระทรวงที่เกี่ยวกับการใช้วัสดุที่เป็น ACP เพื่อให้เป็นมาตรฐานในการประเมินความเสี่ยง การออกแบบและการแก้ไขปรับปรุงทั้งอาคารเก่าและใหม่ เพื่อให้เกิดความปลอดภัยต่อไป

ชมคลิป

หมายเหตุ : เหตุเพลิงไหม้อาคารเกรนเฟลล์ ทาวเวอร์ (Grenfell Tower) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มิ.ย. 2560 เวลาประมาณ 01.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น ตัวเลขผู้เสียชีวิตที่ยืนยันได้อยู่ที่ 68 ศพ และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีก 74 คน

โดย สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ (ASA)

นับเป็นสัจจะธรรมชีวิตวันที่ 30 กันยายนของทุกปี

เชื่อว่า ข้าราชการทุกรายจะมีความรู้สึกที่ไม่แตกต่างกัน บางรายดีใจ เสียใจ ตื่นเต้น และเศร้าสลดหดหู่   วัฐจักรชีวิตเปรียบกับวันเวลาฟ้าเปลี่ยนสีมีมืดมีสว่าง มีฝน มีแล้ง แต่เลขที่ถูกตีตราบันทึกไว้“หกศูนย์” หรือ  60 ปี ถือ เป็นหมายเลขชี้ขาดที่ข้าราชการทุกคนหนีไม่พ้น นานาจิตตัง แล้วทุกวงรอบวนมาเยือนทุกปี

แทบไม่ต้องเอยรองขออ้อนวอนเปล่งเสียงออกมาให้ใครได้รับรู้ รับฟัง หากพูดถึงความรู้สึกหัวอกการเป็นข้าราชการพูดได้เพียงคำเดียว ถึงคราโบกมืออำลากันซะที

แน่นอนวันสุดท้ายของการทำงาน สุดแสนจะบีบหัวใจ ร่างการที่เคยแข็งแรง แกร่งดุจหินผา แทบไม่มีเรี่ยวแรง

ถ้าเปรียบกับวันเวลาที่หมุนเปลี่ยน สภาพภายในของจิตใจ หรือสภาพภายนอกที่เป็นร่างกาย ย่อมเปลี่ยนเช่นกัน เรียกได้ทุกสิ่ง ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนหมด

ภาพความทรงจำในอดีต ความผูกพันตั้งแต่เริ่มชีวิตการทำงาน ไม่ว่าจะสวมหัวโขนอยู่ในฐานะ ฐานันดรใดอะไร ตำแหน่งหน้าที่สูงสุด ต่ำต้อยเพียงไร

ย่อมต้องห้วนกลับสู่สามัญ สิ่งที่เคยแบกรับ เอาไว้ ในฐานะ “นาย พี่ น้อง พ้องเพื่อน”  หลายคน หลายรุ่น พูดได้คำเดียว ในเวลาช่วงรุ่งเช้าตะวันเริ่มทอแสง เข็มนาฬิกาหมุนไม่หยุด การทำงานดำเนินต่อไป

ในยามบ่ายคล้อยย่างเข้าสู่ชั่วโมงต้องจบต้องเลิกการทำงาน ช่วงวันสุดท้ายของชีวิตข้าราชการ คงไม่ต้องบอกความรู้สึกในทุกอริยาบทจะมีขึ้นตลอด

ชีวิตการทำงานของข้าราชการ นอกจากจะสะสมความภาคภูมิใจ เกียรติยศชื่อเสียง บางคนก็เดินไปไกลเกินที่ฝันวางเอาไว้ มีโอกาสพิสูจน์ฝีไม้ลายมือ ในแวดวง บางคนย้ำแป็กอยู่กับที่  บางรายได้รับทั้งคำชม คำติฉินนินทา สุดท้ายแล้วก็ต้องอำลาจากกันแสนอาลัย แต่สายใยความผูกพันยังมั่นคงไม่จางหาย

บทพิสูจน์วงจรของชีวิตได้ประจักษ์ มาชัดเจน ไม่ว่าคติของใครจะอยู่ในรูปแบบใด  บางคนบอกว่า ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน หรือค่าของงานอยู่ที่เป็นคนของใคร ปัญหาอุปสรรคขวากหนาม ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาหลายคน ต้องได้รับบทเรียนถูกบ้าง แพงบ้าง  แตกต่างกันไปตามชะตาลิขิตฟ้า

สุดท้ายสิ่งที่คอยย้ำเตือนตั้งแต่เริ่มเข้าสู่การทำหน้าที่ สิ่งที่เคยเห็น สิ่งเคยทำอยู่เป็นประจำก็จะกลายเป็นอดีตไปแล้วให้ปล่อยคนรุ่นใหม่เข้ามาทำหน้าที่สานต่อ ในบทบาทหน้าที่ต่อไป ก็ขอเป็นกำลังใจให้แก่กัน เก่าไป ใหม่มาทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามวีถีทางของโลก

ในที่สุดวันสุดท้ายคงต้องร้องเพลงความหมายสุดซึ้งกินใจ ที่ชื่อว่า “กำลังใจ” มอบให้ข้าราชการทุกหน่วย ในสังกัดกระทรวง ทบวง กรม ทุกเหล่าทุกสี ขณะเดียวกันช่วงบ่ายๆต้องมีการเข้าแถวรอส่งมอบดอกไม้ ดอกกุหลาบให้กัน แล้วมีการเปิดปล่อยเสียงเพลงตามสายในทุกหน่วยงานในวันที่ต้องเกษียณจากกันไปตลอดวันนี้เป็นแน่นอน