ในโลกการทำงานยุคใหม่การเรียนภาษาอังกฤษจัดว่ามีความสำคัญเป็นอย่างมาก เกือบทุกตำแหน่งงานในระดับสูงต้องมีภาษาอังกฤษเป็นภาษาพื้นฐานที่สามารถพูด อ่าน และเขียนได้อย่างคล่องแคล่ว ซึ่งจะช่วยเพิ่มโอกาสการได้งานและเติบโตในหน้าที่การงานด้วย

ปรียาพร สินฉลอง กรรมการผู้จัดการ บริษัท แมงโก้ เลิร์นนิ่ง เอ็กซ์เพรส สถาบันแนะแนวการสอนต่างประเทศ ให้คำแนะนำเรื่องการเรียนภาษาอังกฤษภายในงานฟิลิปปินส์ อีเอสแอล แนะแนวการเรียนภาษาอังกฤษในฟิลิปปินส์ ว่า โลกการทำงานของเราทุกวันนี้ภาษามีความจำเป็นอย่างมาก นอกจากจะช่วยเพิ่มโอกาสการได้งานแล้ว ยังทำให้เรามีความมั่นใจในการทำงานในทุกที่ และหนึ่งในวิธีที่ได้รับการยอมรับว่าช่วยพัฒนาความสามารถด้านภาษาที่ดีที่สุดก็คือการเรียนภาษาในต่างประเทศ ที่ซึ่งเราจะได้มีโอกาสฝึกอย่างเต็มที่

โดยประเทศที่มีคนทำงานและนักศึกษานิยมเดินทางไปเรียนมากที่สุด คือ ออสเตรเลีย อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา ซึ่งเราจะพบว่ามีค่าใช้จ่ายสูงและความยุ่งยากในการขอวีซ่าที่มีความเข้มงวดมากขึ้น แต่ยังมีอีกประเทศหนึ่งที่มีค่าใช้จ่ายไถูกกว่าและได้ผลเป็นที่นิยมของคนไทย เกาหลี และจีน ก็คือฟิลิปปินส์ หนึ่งในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษมากที่สุดในโลก

อีกทั้งยังมีวัฒนธรรมความเป็นอยู่ใกล้เคียงกับคนไทยเป็นอย่างมาก ไปอยู่แล้วเหมือนกับอยู่บ้านเราเอง ค่าครองชีพใกล้เคียงกับไทย ที่สำคัญค่าเรียนภาษาอังกฤษถูกกว่าไปเรียนประเทศอื่นถึง 50 เปอร์เซ็นต์ เรียนทั้งวันแบบตัวต่อตัว โดยใช้เวลาเรียนเพียง 1-3 เดือน ก็สามารถฟังและพูดและเขียนได้เป็นอย่างดี แต่การจะเดินทางไปเรียนภาษาที่ฟิลิปปินส์ให้ประสบความสำเร็จนั้น ปรียาพร ให้คำแนะนำกับทุกคนดังนี้

1.พอสื่อสารได้ก็ไปได้สวย

หลายคนที่อยากจะเรียนภาษาอังกฤษในต่างประเทศแล้วกลัวว่าจะไปไม่รอดนั้น ที่จริงแล้วไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด การเรียนภาษาในต่างประเทศสิ่งแรกที่ต้องใช้คือควรสื่อสารแบบพื้นฐานได้ บอกความต้องการของตัวเองได้ อ่านได้ แล้วค่อยไปพัฒนาทักษะด้านการฟัง การพูด ซึ่งทักษะการอ่านหรือการแปลนั้นที่ต่างประเทศสภาพแวดล้อมจะทำให้เราปรับตัวได้เร็วขึ้น โดยเฉพาะทักษะด้านการฟังนั้นเป็นสิ่งแรกที่ต้องปรับหูเพื่อแยกคำต่างๆ ให้ชัดเจน แล้วทักษะการพูดและการเขียนอื่นๆ จะตามมาภายหลัง

2.สละเวลาช่วงสั้นๆ

เพื่อความสามารถระยะยาว

การเรียนภาษาอังกฤษในต่างประเทศนั้นจำเป็นต้องใช้เวลาเรียนอยู่พอสมควรตั้งแต่ 1-3 เดือนเพื่อปูพื้นฐานทักษะทางภาษาอย่างต่อเนื่อง ในกรณีที่เป็นนักเรียนนักศึกษาสามารถใช้ช่วงเวลาปิดเทอมในการเรียนได้อย่างเต็มที่ แต่ในกรณีของคนทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนนั้นดูจะเป็นการยากในการหาเวลาเรียน

ดังนั้นหากต้องการพัฒนาทักษะทางภาษาในระยะเวลาอันสั้นที่สุด เพื่อให้ได้ทักษะที่สามารถนำมาใช้ได้ทันทีก็จำเป็นต้องหาเวลาเรียน หรือหาทุนการศึกษาเรียนต่อในต่างประเทศเพื่อให้ได้ความรู้ความสามารถในระดับที่เราต้องการ

มีตัวอย่าง คนอายุ 70 ปี ไปเรียนภาษาอังกฤษที่ฟิลิปปินส์ เพราะต้องการจะเปิดโลกใหม่ๆ ให้กับตัวเองได้ความรู้ ได้ภาษา ได้เพื่อนใหม่ และได้เที่ยวไปในตัว

3.เลือกเรียนแบบตัวต่อตัว

สิ่งหนึ่งที่ทำให้การเรียนภาษาอังกฤษได้ผลดีที่สุดก็คือการเรียนแบบตัวต่อตัวโดยครูสอนภาษาที่ผ่านการอบรม จะสามารถพูดคุย ปรับทักษะแก้ไขปัญหาทางภาษาของคุณได้ทันที เราสามารถพูดคุยสอบถามเป็นภาษาอังกฤษกับคุณครูได้ตลอดเวลา ผิดจุดไหนก็สามารถแก้ไขให้พูดใหม่ได้ทันที เมื่อพูดคุยกันทุกวันฟังทุกวัน ได้ใช้ประโยคในชีวิตประจำวันบ่อยขึ้น ยิ่งทำให้เก่งภาษาได้เร็วกว่าการเรียนแบบกลุ่ม แล้วให้พูดหรือทำตามพร้อมๆ กัน ทำให้พัฒนาได้ช้า ซึ่งคุณอาจะพบว่าต้องใช้เวลาเรียนเป็นปีกว่าจะฟัง พูด อ่าน เขียนได้อย่างคล่องแคล่ว

4.เลือกเรียนในราคาที่เหมาะสมและได้ผล

มีหลายประเทศในโลกที่เราสามารถเดินทางไปฝึกภาษาอังกฤษ แต่มีไม่กี่แห่งที่คนไทยจะรู้สึกเป็นมิตรมากกว่า ซึ่งการเลือกประเทศที่จะไปเรียน เราควรคำนึงถึงค่าครองชีพ สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย ผู้คนที่มีอัธยาศัยเป็นมิตรกับชาวต่างชาติ และมีวัฒนธรรมใกล้เคียงกับเรา

หากมีแหล่งท่องเที่ยวอยู่ใกล้ๆ สถาบันสอนภาษาด้วยแล้ว ยิ่งทำให้เรารู้สึกสนุกไปกับการเรียนมากขึ้น ไม่เครียดและทำให้เรารู้สึกว่าภาษาอังกฤษอยู่ในชีวิตประจำวัน แล้วภาษาที่ได้จะช่วยทำให้เราได้รับโอกาสใหม่ๆและชีวิตใหม่ที่ดีขึ้นกว่าเดิมได้อีกมาก

สินค้าทุกวันนี้ล้วนออกแบบให้ตรงความต้องการของกลุ่มเป้าหมายมากขึ้น ไม่เว้นแม้แต่คอนโดมิเนียมราคาหลักล้าน จากเดิมที่เคยออกแบบให้ทุกคนสามารถใช้งานอยู่ร่วมกันได้ในครอบครัว ก็เริ่มมีการปรับเปลี่ยนออกแบบมาเพื่อผู้หญิงโดยเฉพาะ และน่าจะเรียกได้ว่าเป็นเทรนด์ของคอนโดมิเนียมที่กำลังได้รับความนิยมในกลุ่มลูกค้าผู้หญิงเป็นอย่างมากเวลานี้

ชีวิตสาวๆ เราต้องเข้าใจ

เกษรา ธัญลักษณ์ภาคย์ รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เสนาดีเวลลอปเม้นท์ อธิบายถึงไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตของผู้หญิงยุคใหม่ที่มีผลต่อตัวแปรในการเลือกซื้อบ้านของผู้หญิงรุ่นใหม่ว่า ภายในงานแถลงความสำเร็จในโครงการร่วมทุนกับบริษัท ฮันคิว ฮันชิน พร็อพเพอร์ตี้ส์ ที่เมืองโอซากา ประเทศญี่ปุ่น ว่า “ทุกวันนี้ผู้หญิงมีบทบาทสำคัญอย่างมากในเรื่องของการทำงาน หรือแม้กระทั่งการจัดการสิ่งต่างๆ ภายในบ้าน

จะเห็นได้ว่า ไม่ว่าจะเป็นการตกแต่ง เลือกซื้อเฟอร์นิเจอร์ เลือกซื้อของใช้ต่างๆ ภายในบ้านผู้หญิงจะเป็นผู้ตัดสินใจเสมอ ในขณะที่ผู้หญิงบางส่วนเลือกที่จะทำหน้าที่สำคัญในครอบครัวด้วยการออกจากงานมาดูแลลูกๆ เต็มตัว ทำให้ผู้หญิงมีอำนาจการตัดสินใจในบ้านเพิ่มมากขึ้น

จากการสำรวจกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้หญิงด้วยการทำโฟกัสกรุ๊ป ก็พบว่าผู้หญิงมีกำลังซื้อและอำนาจในการตัดสินใจที่มากกว่าผู้ชาย รูปแบบการใช้ชีวิตของสังคมไทยก็เปลี่ยนไปจากครอบครัวใหญ่ แยกมาอยู่ครอบครัวขนาดเล็กกันมากขึ้น ต้องการที่อยู่อาศัยที่เดินทางไปทำงานสะดวกสบาย จากสัดส่วนการอยู่คอนโดมิเนียม เราก็พบว่ามีผู้หญิงย้ายเข้ามาอยู่อาศัยในคอนโดมากกว่าผู้ชาย และที่สำคัญผู้หญิงมีอายุยืนกว่าผู้ชาย

ดังนั้น เมื่อเทียบสัดส่วนเวลาที่ใช้ในการอยู่บ้านแล้วผู้หญิงจะใช้เวลาอยู่บ้านมากกว่า หากผู้หญิงสามารถใช้ชีวิตอยู่ในคอนโดมิเนียมในห้องที่เต็มไปด้วยความสะดวกสบายตรงความต้องการของผู้หญิงแล้ว ก็น่าจะทำให้ผู้หญิงมีความสุข และเมื่อผู้หญิงมีความสุข ทุกคนในบ้านก็จะมีความสุขตามไปด้วย”

วิถีญี่ปุ่นสู่ผู้หญิงเมืองไทย

หากจะพูดถึงประเทศที่เป็นผู้นำด้านนวัตกรรมที่อยู่อาศัยโดยเฉพาะตึกสูงเช่นคอนโดมิเนียมแล้ว ย่อมหนีไม่พ้นชื่อประเทศญี่ปุ่น ซึ่งพวกเขาใช้ชีวิตอยู่กับคอนโดมิเนียมมานานกว่าคนไทย หลังจากบริษัท เสนาดีเวลลอปเม้นท์ ร่วมทุนกับทางฮันคิว ฮันชิน พร็อพเพอร์ตี้ส์ แล้ว จึงเริ่มมีการแลกเปลี่ยนความร่วมมือนวัตกรรมและแนวคิดในการพัฒนาคอนโดมิเนียมยุคใหม่ขึ้นมา ซึ่งนวัตกรรมในการพัฒนาที่อยู่อาศัยให้อยู่สบายของชาวญี่ปุ่นของฮันคิว ก็คือ จีโอฟิต พลัส ซึ่งนำมาสู่แนวคิดในการสร้างคอนโดเพื่อผู้หญิง อย่างเช่นแนวคิด เมด ฟรอม เฮอร์ ในเวลาต่อมานั่นเอง

ภายในแล็บ จีโอฟิต พลัส นั้นมีตัวอย่างนวัตกรรมในการพัฒนาคอนโดมิเนียมอยู่หลายอย่างและสะท้อนให้เห็นถึงความสะดวกสบายและความใส่ใจให้ห้องเล็กอยู่สบายเหมือนบ้านหลังน้อยได้เช่นกัน เจ้าหน้าที่นำชมของฮันคิวอธิบายรูปแบบคอนโดของชาวญี่ปุ่นว่า

คอนโดมิเนียมของชาวญี่ปุ่นนั้นมีราคาแพงทำให้การออกแบบห้องในตารางนิ้วต้องใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มพื้นที่ ชาวญี่ปุ่นชอบห้องที่หันหน้าต่างหรือระเบียงไปทางทิศใต้ ซึ่งเป็นที่ทิศที่มีแสงสว่างส่องมายังห้องได้เกือบตลอดวัน เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่มักจะเลือกแบบที่เป็นบิลต์อินซึ่งดูแลรักษาได้ง่าย แต่ภายในความเป็นบิลต์อินนั้นจะต้องปรับเปลี่ยนได้ตามความต้องการด้วยเช่นกัน

ส่วนที่จอดรถนั้นมีอยู่ประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ของจำนวนห้องทั้งหมด เพราะชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่นิยมเดินทางไปทำงานด้วยรถไฟฟ้ามากกว่าขับรถไปเอง

เมื่อเปิดตู้เสื้อผ้ามาเราจะพบว่ามีรูเจาะที่ตัวตู้อยู่หลายระดับ เพื่อให้ผู้ใช้สามารถปรับเปลี่ยนระดับความสูงได้ตามต้องการ บางครอบครัวมีเสื้อผ้าเด็กเยอะก็ติดตั้งราวแขวนในตู้เดียวประมาณ 2-3 ชั้น หรือมีเดรสยาวก็สามารถปรับความสูงเพื่อให้พอดีกับขนาดของเสื้อผ้าได้ ในช่วงฤดูหนาวผู้หญิงญี่ปุ่นจะนิยมใส่รองเท้าบู๊ตยาว ตู้ใส่รองเท้าจึงต้องปรับระดับได้ด้วยเช่นกัน

ในส่วนของห้องครัวซึ่งเรียกได้ว่าแทบจะเป็นหัวใจอย่างหนึ่งของบ้าน ลูกค้าผู้หญิงชาวญี่ปุ่นส่วนมากแล้วจะไม่ชอบให้แขกหรือคนในครอบครัวเห็นความรกระหว่างประกอบอาหารบริเวณซิงก์ล้างจาน จึงต้องมีที่กั้นยกขึ้นมาสำหรับเป็นที่วางจานหรือขวดซอสปรุงรสต่างๆ และพื้นที่หนึ่งที่จะไม่ยอมให้สูญเปล่าก็คือซิงก์ล้างจาน สามารถนำแผ่นปิดที่ออกแบบมาโดยเฉพาะวางปิดเพื่อเพิ่มพื้นที่ประกอบอาหาร เคาน์เตอร์ครัวเคลือบด้วยอีนาเมล เพื่อป้องกันรอยขูดขีดและความร้อนได้ดี รักษาความสะอาดง่าย และสวยงาม สามารถยกสูงขึ้นเพื่อป้องกันคราบเลอะและทำความสะอาดได้ง่าย

ในขณะที่ห้องน้ำเองความต้องการของลูกค้าชาวญี่ปุ่น คือที่แขวนไดรเป่าผม ที่รีดผม และที่วางเครื่องใช้หน้ากระจก ที่วางกล่องทิชชู่และมีปลั๊กไฟเพิ่มสำหรับเครื่องไฟฟ้าและสำหรับชาร์จ ลูกค้าไม่จำเป็นต้องติดตั้งเพิ่ม ซึ่งปัญหาของคนที่ซื้อคอนโดมิเนียมอย่างหนึ่งก็คือ ตำแหน่งปลั๊กไฟมีไม่เพียงพอกับความต้องการ ต้องติดตั้งเพิ่มเติมหรือใช้วิธีการลากสายไฟพ่วงแทน และแน่นอนว่าในส่วนของสาวๆ กับงานช่างนั้นหาน้อยคนนักที่จะทำได้ด้วยตัวเอง ปลั๊กไฟจึงเป็นอีกจุดที่ต้องวางให้เพียงพอตั้งแต่ต้น

ในส่วนของการซักรีดแม่บ้านชาวญี่ปุ่นจะแตกต่างจากคนไทยตรงที่แม้จะมีแดดจัด แต่พวกเขาก็เลือกที่จะใช้เครื่องอบผ้ามากกว่า เพราะประหยัดเวลาและไม่ต้องเสี่ยงกับวันที่ฝนตกแล้วเก็บผ้าเข้าบ้านไม่ทัน ในห้องจึงมีการทำราวตะขอแขวนพิเศษเอาไว้สำหรับใช้เป็นราวตากผ้าในห้อง แทนการใช้โครงตากผ้าเพื่อประหยัดพื้นที่ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อผู้หญิงหนึ่งคนที่ทำหน้าที่สำคัญที่สุดในชีวิตคือการดูแลทุกคนในบ้าน หรืออาจจะเลือกบ้านเพื่อดูแลตัวเองก็ได้เช่นกัน

ผู้หญิงเลือกบ้านต้องมั่นคงและยั่งยืน

มีหนึ่งคำกล่าวในกลุ่มสาวโสดเปรียบบ้านกับผู้ชายไว้ว่า “เลือกบ้านต้องเลือกให้ดีกว่าเลือกผู้ชาย เพราะผู้ชายอาจทิ้งคุณได้แต่บ้านจะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิต” การเลือกบ้านหรือคอนโดมิเนียมสำคัญที่สุดก็คือ เรื่องระบบรักษาความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมที่ดีต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง

เกษรา อธิบายแนวคิดเรื่องคอนโดมิเนียมสำหรับผู้หญิงต่อว่า สิ่งที่ผู้หญิงจะมองเป็นอันดับแรกๆ ในการเลือกซื้อคอนโดมิเนียมก็คือระบบรักษาความปลอดภัย ต้องมาเป็นอันดับหนึ่งคอนโดที่ดีจะต้องมีระบบรักษาความปลอดภัย มีบัตรหรือรหัสผ่านเข้าออก มีกล้องวงจรปิดที่แอพพลิเคชั่นในสมาร์ทโฟนสามารถตรวจสอบความเคลื่อนไหว ดูกล้องวงจรปิด และขอความช่วยเหลือจากส่วนกลางได้ในกรณีเจ็บป่วยฉุกเฉิน แม้กระทั่งที่จอดรถสำหรับผู้หญิงเองก็ควรมีที่จอดสำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะ ไม่ให้มีการจอดซ้อนคัน

แต่สิ่งที่ผู้หญิงควรมองมากกว่านั้นก็คือเรื่องการมองเรื่องความมั่นคงของชีวิตระยะยาว คือความมั่นคงตลอดชีวิตซึ่งเราเองก็ได้จากจีโอฟิต พลัส ของฮันคิวมาหลายอย่าง

เริ่มตั้งแต่การออกแบบโดยคำนึงถึงทุกช่วงชีวิตตั้งแต่หนุ่มสาวไปจนถึงแก่ชรา บ้านต้องพร้อมใช้งานสำหรับเจ้าของบ้านในทุกช่วงวัย ทางลาดสำหรับรถเข็นและสิ่งอำนวยความสะดวกตั้งแต่ปากทางเข้าโครงการ ลานจอดรถไปถึงหน้าห้อง ห้องสามารถปรับเปลี่ยนรองรับทุกช่วงวัยอย่างเหมาะสม ตำแหน่งปลั๊กไฟ ระบบขอความช่วยเหลือจากส่วนกลางต้องดีพอที่จะทำให้ลูกบ้านสามารถพึ่งพากันได้

ในเรื่องสิ่งแวดล้อมก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่มีส่วนสำคัญในการเลือกพื้นที่ส่วนกลางที่เพียงพอสำหรับทุกคน ฟิตเนส 24 ชม. เพราะแต่ละคนก็มีช่วงเวลาที่ตัวเองสะดวกแตกต่างกันออกไป ใครสะดวกออกกำลังกายช่วงไหนก็สามารถเข้าไปใช้งานได้เลย”

มองย้อนกลับไปที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง การออกแบบคอนโดมิเนียมแล้วระบบส่วนกลางของพวกเขานั้นมีการวางแผนตั้งแต่การสร้างไปจนถึงขั้นตอนเมื่อเกิดภัยพิบัติ โครงสร้างที่รองรับแผ่นดินไหวมากกว่า 7.5 ริกเตอร์ หากเกิดกรณีที่ต้องอพยพก็มีแผนรองรับ มีห้องพยาบาลและเครื่องมือแพทย์ฉุกเฉิน ห้องน้ำเคลื่อนที่ รองรับสำหรับการสร้างแคมป์อพยพรอความช่วยเหลือ จึงไม่ใช่แค่การสร้างคอนโดมิเนียมเพื่อให้คนเข้ามาอยู่อาศัย แต่เป็นการสร้างสังคมส่วนรวมของทุกคนในคอนโดมิเนียมให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นอีกด้วย

ดังนั้น การเลือกคอนโดสำหรับสาวๆ ยุคใหม่ การเลือกแค่ฟังก์ชั่นใช้งาน ความสวยงาม และทำเลอาจไม่เพียงพออีกต่อไป เพราะไม่แน่ว่าห้องที่คุณซื้ออาจกลายเป็นห้องที่คุณอยากอยู่ไปทั้งชีวิต เรื่องความมั่นคงในชีวิตยามเกษียณจึงเป็นอีกเรื่องที่คุณไม่ควรมองข้ามไปอย่างเด็ดขาด

“การวิ่ง” กลายเป็นเทรนด์การออกกำลังกายที่มาแรงในหมู่คนเมืองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เพราะนอกจากจะเป็นกิจกรรมที่ช่วยให้สุขภาพดีๆ ได้แบบไม่ต้องพึ่งอุปกรณ์ การวิ่งยังเป็นกิจกรรมทางสังคมที่ก่อให้เกิดเพื่อนใหม่ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

หลังจากเริ่มมาได้สักระยะคำถามที่มักเกิดขึ้นในใจมือใหม่หัดวิ่งทั้งหลาย คงหนีไม่พ้นเมื่อไหร่ฉันจะพร้อมลงสนามประลองความอึด? และถ้าคิดจะลองวิ่งสักรายการต้องเตรียมตัวอย่างไรให้ไม่ต้องถอดใจกลางทาง?

คำตอบ คือ แม้การวิ่งจะเป็นกีฬาที่ไม่ต้องใช้อุปกรณ์มาก เพียงแค่มีรองเท้าผ้าใบสักคู่และใจที่พร้อม ก็สามารถลงสนามได้แล้ว แต่รู้หรือไม่ว่าการจะเป็นนักวิ่งที่ประสบความสำเร็จได้นั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าคุณเป็นมือสมัครเล่นหรือมือโปร แต่การเตรียมความพร้อมของร่างกายให้แข็งแรง โดยเฉพาะในแต่ละส่วนเป็นสิ่งสำคัญในการเสริมสมรรถภาพการวิ่งให้ดียิ่งขึ้น ทั้งในแง่ความเร็วและความอึด ทั้งยังมีส่วนช่วยป้องกันอาการบาดเจ็บที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในระยะยาว

เวอร์จิ้น แอ็คทีฟ คัดสรร 6 คลาสออกกำลังกายที่จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพร่างกายให้ฟิตแอนด์เฟิร์มพร้อมลุยทุกสนาม สำหรับเป็นไอเดียให้เหล่านักวิ่งได้ลองนำไปประยุกต์ใช้ เพื่อเป็นประโยชน์ในการวิ่ง

เริ่มจากโยคะ คาล์ม (Yoga Calm) เพื่อยืดเหยียดกล้ามเนื้อก่อนหรือหลังการวิ่ง ซึ่งเหล่ามือใหม่หัดวิ่งทั้งหลายที่มีพื้นฐานด้านโยคะอยู่แล้วถือว่ามีชัยไปกว่าครึ่ง เพียงแต่ถ้าจะให้ดีลองนำหลักการของคลาสนี้ไปปรับใช้ด้วยการใช้เวลาในแต่ละโพสให้นานขึ้นอีกนิด เพื่อเน้นการยืดเหยียดกล้ามเนื้อชั้นลึก บรรเทาความเจ็บปวดของข้อต่อต่างๆ

ถัดมาคือ ซู (Zuu) คลาสการออกกำลังกายแบบหนักสลับเบาผ่านท่าทางการเคลื่อนไหวที่ได้แรงบันดาลใจจากสัตว์นานาชนิดมาช่วยสร้างความแข็งแกร่งของร่างกาย ความคล่องตัว ความยืดหยุ่น และความแข็งแรงของหัวใจ เหล่านักวิ่งทั้งหลายอาจนำไอเดียนี้ไปฝึกต่อเพื่อช่วยเพิ่มสมรรถภาพในการวิ่งให้ดีขึ้น ทั้งด้านความกระฉับกระเฉงว่องไว ความยืดหยุ่น และยังเสริมความทนทานของระบบไหลเวียนโลหิต ตลอดจนระบบหายใจ

ขณะที่ พิลาติส รีฟอร์เมอร์ (Pilates Reformer) เป็นการใช้อุปกรณ์รีฟอร์เมอร์เพื่อช่วยพัฒนาด้านความแข็งแรงและความยืดหยุ่นของร่างกายแบบฟูลบอดี้ พร้อมปรับสมดุลของร่างกาย นอกจากนี้ยังช่วยลดอาการปวดต่างๆ โดยเฉพาะช่วงหลัง สำหรับนักวิ่งมือใหม่ที่อยากจะฝึกอย่างต่อเนื่องอาจประยุกต์ด้วยการออกกำลังกายแบบพิลาติสแมต (Pilates Mat) เพื่อช่วยในการบริหารความแข็งแรงและความยืดหยุ่นของร่างกายบนเสื่อโยคะแทน โดยใช้น้ำหนักตัวช่วยในเรื่องของแรงต้าน เพื่อให้ร่างกายสามารถทรงตัวให้อยู่ในรูปแบบที่เหมาะสมในการสร้างสมดุลแทน

ต่อด้วย กริด แอ็กทีฟ (GRID Active) คลาสออกกำลังกายที่เน้นการพัฒนาด้านการเคลื่อนไหวและความยืดหยุ่นแบบฟังก์ชั่นนัล (Functional) ผ่านท่าออกกำลังกายพื้นฐาน 6 ท่า ทั้งผลัก ดึง ย่อ ก้าว ก้ม และบิด เพื่อนำไปประยุกต์ใช้กับการวิ่งหรือแม้กระทั่งท่าทางในชีวิตประจำวันได้ดีขึ้น ซึ่งหากฝึกอย่างต่อเนื่องยังช่วยเผาผลาญไขมันในเวลาอันสั้น แต่หากต้องการเพิ่มความอึด แนะนำ กริด ฟิต (GRID Fit) คลาสที่จะช่วยพัฒนาความคล่องตัวด้านการเคลื่อนไหวและความยืดหยุ่น คล้ายคลึงกับการออกกำลังกายแบบแอโรบิก ทำให้นักวิ่งสามารถวิ่งได้ทนและนานยิ่งขึ้น

ปิดท้ายด้วยฮีต (HEAT) คลาสนี้เน้นฝึกฝนแบบนักกีฬา ท้าทายความแข็งแกร่งของหัวใจ โดยใช้การฝึกแบบเป็นสถานีกับอุปกรณ์ต่างๆ เพื่อช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงและความแกร่งขึ้นกว่าเดิม ทั้งยังเพิ่มการเผาผลาญพลังงาน ช่วยให้กล้ามเนื้อแข็งแรง และมีพละกำลังมากขึ้น นักวิ่งจะรู้สึกเฟิร์มและเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้น และยังสามารถเผาผลาญแคลอรีอย่างเต็มประสิทธิภาพ

ก่อนจะผูกเชือกรองเท้าและลุยสนามวิ่ง อย่าลืมเตรียมตัวเองให้พร้อม…จะได้ไม่พลาดทุกเส้นชัย

ชีวิตสั้น ศิลปะยืนยาว เป็นคำกล่าวที่ช่างเหมาะสมกับ อิลซา เดอ ฮอลแลนเดอร์ เป็นอย่างยิ่ง จิตรกรหญิงชาวเบลเยียม ผู้ลาโลกไปด้วยอายุยังไม่เต็ม 29 ปีดี ขณะนี้ผลงานของเธอกำลังจัดแสดงให้ชมครั้งแรกในสหราชอาณาจักร ณ แกลเลอรี่ วิกตอเรีย มิโร

แม้จะลาจากโลกนี้ไปนับสิบปีแล้วก็ตาม ผลงานศิลปะที่งดงาม มากด้วยความรู้สึก และสีสัน ที่ผสมผสานความอ่อนหวานและเข้มข้นแบบเฉพาะตัว จะพาสเทลก็ไม่ใช่ จะจัดจ้านไปเลยก็ไม่เชิง ทุกวันนี้ผลงานของอิลซา เดอ ฮอลแลนเดอร์ ยังคงได้รับความสนใจจากคนรักศิลปะหน้าใหม่ๆ ได้ทุกครั้งที่มีการจัดแสดงงานของเธอ

นิทรรศการ Ilse D’Hollander จัดระหว่าง วันนี้-21 ธ.ค. นับเป็นครั้งแรกที่ได้แสดงผลงานของจิตรกรหญิงชาวเบลเยียมผู้นี้ หลังจากที่แกลเลอรี่วิกตอเรีย มิโร ได้รับสิทธิได้การดูแลมรดกตกทอดของ อิลซา ทั้งบ้านและที่ดิน รวมไปถึงผลงานศิลปะแนวแอบสแทรกต์ของเธอด้วย

อิลซา เดอ ฮอลแลนเดอร์ เกิดที่เมืองซินท์-นิคลาส ที่อยู่ระหว่างเมืองเกนท์และแอนท์เวิร์ป เธอทำงานศิลปะโดยได้นำเอาความประทับใจและประสบการณ์ในการเป็นสาวบ้านนอก สาวแห่งท้องทุ่ง ถ่ายทอดลงบนผืนผ้าใบและแผ่นกระดาษคาร์ดบอร์ด

อิลซา เรียกผลงานแอบสแทรกต์ของเธอว่า เป็นภาพวาดประเภท ภาพทิวทัศน์ (Landscape) โดยเธอเปรียบผืนผ้าใบเป็นประหนึ่งเส้นขอบฟ้าอันแสนกว้างใหญ่ แต่อย่างที่คนคุ้นเคยกับผลงานของอิลซารู้กันดีว่า ภาพที่ออกมานั้นเป็นลักษณะของภาพกราฟฟิกสีสันอ่อนหวาน อาจจะยากสักนิดที่จะมองให้เห็นเป็นภาพทิวทัศน์

หลายครั้งที่ อิลซา เล่นกับโทนสีเดียว ซึ่งในภาพจะเบรกด้วยบล็อกของสี หรือรูปทรงเรขาคณิต หรืออาจจะเป็นลักษณะของการแต้มฝีแปรงที่แตกต่างออกไป ซึ่งสำหรับเธออาจหมายถึงต้นไม้ หรือก้อนหิน ในทิวทัศน์นั้นๆ ที่เธอเห็น คุ้นเคย และรักที่จะถ่ายทอดออกมา

แน่นอนว่าภาพแลนด์สเคปแบบนี้มีเอกลักษณ์ซึ่งไม่มีใครเหมือน ราวการเดินทางข้ามไปมาระหว่างจิตสำนึกและจิตใต้สำนึก โลกแห่งความเป็นจริงแบบที่เราเห็นด้วยตา และโลกในแบบภาพสัญลักษณ์

อิลซา เดอ ฮอลแลนเดอร์ ฆ่าตัวตายในปี 1997 ขณะที่อายุได้ 28 ปี ระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ เธอมีนิทรรศการศิลปะเดี่ยวเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ทว่าหลังจากที่เธอลาจากโลกไปในช่วง 1 ทศวรรษที่ผ่านมา ได้มีการจัดแสดงผลงานเดี่ยวของเธอมากมายหลายครั้ง ทั้งในยุโรปและสหรัฐ

วิกตอเรีย มิโร ประกาศการได้รับสิทธิในการบริหารจัดการมรดกทุกอย่างของอิลซา เมื่อเดือน เม.ย.ที่ผ่านมานี้เอง โดยก่อนหน้านี้ได้มีการก่อตั้ง อิลซา เดอ ฮอลแลนเดอร์ เอสเตท ที่บ้านของเธอในเบลเยียมเป็นมูลนิธิ เพื่อแสดงผลงานและเผยแพร่ศิลปะของเธอออกไปให้คนรู้จัก ตั้งแต่ปี 2001 (รายละเอียดเพิ่มเติม ilsedhollander.org.)

สำหรับการจัดนิทรรศการ Ilse D’Hollander ทางวิกตอเรีย มิโร ได้จัดพิมพ์หนังสือรวมภาพวาดของอิลซา ออกมาด้วย โดยภายในนอกจากงานศิลปะแล้ว ยังมีความเรียงเกี่ยวกับตัวศิลปิน ซึ่งเขียนโดย เดวิด แอนแฟม นักเขียน/นักวิจารณ์ศิลปะ และที่ปรึกษาของพิพิธภัณฑ์ไคลฟอร์ด สติล ในเดนเวอร์ด้วย

อิลซา เดอ ฮอลแลนเดอร์ เกิดเมื่อปี 1968 สำเร็จการศึกษาที่สถาบันศิลปะโฮเกอร์ ในแอนท์เวิร์ป เมื่อปี 1998 และไปต่อที่สถาบันในเครือเดียวกัน ณ เมืองเกนท์ จนจบในปี 1991 ตลอดชีวิตเธอมีนิทรรศการเดี่ยวเพียง 1 ครั้งในปี 1996 ที่เด็นบาว ในเมืองกาลเกน ประเทศเบลเยียม ทว่าหลังจากที่เธอเสียชีวิต ผลงานของเธอได้ไปจัดแสดง ณ แกลเลอรี่ของทำเนียบขาว หลายแกลเลอรี่ในนิวยอร์ก สหรัฐ และหลายแห่งในเยอรมนี ฝรั่งเศส และแน่นอนในหลายเมืองที่บ้านเกิดของเธออย่างเบลเยียม

“ไม่ว่าเราจะออกกำลังกายแบบไหนมาหากใช้ไม่ได้ในชีวิตประจำวัน ยังไม่นับว่าคือที่สุดของประโยชน์ที่ได้จากการออกกำลังกาย” ธนจักร สินรัชตานันท์ กล่าวไว้เช่นนั้น และหนุ่มหน้าใสผู้นี้คือทายาทของ นพ.ชลธิศ สินรัชตานันท์ เจ้าของธีรพรคลินิก คลินิกศัลยกรรมที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในวงการบันเทิง

ธนจักร กำลังเข้ามาเรียนรู้งานและรับช่วงต่อธุรกิจของคุณพ่อ ซึ่งเขาเชื่อว่าไม่ยากเกินความสามารถของเขาแน่นอน และเมื่อเราถามถึงไลฟ์สไตล์การออกกำลังกายและการดูแลตัวเองให้ดูดีแล้ว สิ่งแรกที่ธนจักร แนะนำกับเราก็คือการออกกำลังกายแบบสตรีทเวิร์กเอาต์ เทรนด์ใหม่ที่ในเมืองไทยยังหาคนออกกำลังกายแบบนี้ได้น้อยนัก

“ผมออกกำลังกายด้วยการเล่นเวตมาตั้งแต่สมัยเรียน ม.4 ก็ออกกำลังกายมาโดยตลอดถึงทุกวันนี้ จนเมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้วผมได้เจอกับเพื่อนชาวสเปนคนหนึ่งมาแชร์เรื่องการออกกำลังกายของเขาให้ฟังวิธีการออกกำลังกายของเขาเป็นการออกกำลังแบบใช้น้ำหนักตัวล้วนๆ

ตอนแรกผมก็ดูแล้วก็คิดว่าไม่น่ายาก เพราะว่าเราออกกำลังกายมาได้ประมาณ 4-5 ปี ยกเวตยกน้ำหนักได้ดีพอสมควร แต่พอไปทำท่าออกกำลังกายแบบเขาเรากลับพบว่าเราทำไม่ได้ เราไม่แข็งแรงพอที่จะทำท่านั้นได้ จึงกลายเป็นจุดเปลี่ยนความคิดในเรื่องการออกกำลังกายว่า ทำไมเราออกกำลังกายมาตั้งเยอะ แต่กลับไม่มีความแข็งแรงเทียบเท่า นี่แหละของจริงที่แท้จริงของการออกกำลังกายมันต้องอยู่ตรงนี้คือสามารถออกแล้วไม่ใช่แค่รูปร่างสวยแต่ต้องแข็งแรงพอที่จะทำให้เราเคลื่อนไหวในสภาพแวดล้อมและภูมิประเทศแบบต่างๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว

สตรีทเวิร์กเอาต์ (Street Work Out) เป็นกีฬาที่ไม่มีอุปกรณ์อะไรมาก เราสามารถออกกำลังกายตามท้องถนนทั่วไป โดยใช้น้ำหนักของตัวเราในการออกแรงเสริมสร้างกล้ามเนื้อให้กับตัวเอง ดูไปแล้วก็จะคล้ายกับการเล่นยิมนาสติก แต่ระดับของความยากและความแข็งแรงจะไม่เท่า

เพราะเน้นแค่การออกกำลังกายในระดับที่สามารถเคลื่อนไหว ได้ดีชีวิตประจำวันได้ แล้วใครๆ ก็สามารถฝึกได้ ถ้าเทียบกับการยกเวตจะเป็นการออกกำลัง โดยโฟกัสแค่กล้ามเนื้อส่วนใดส่วนหนึ่งเท่านั้น แต่สตรีทเวิร์กเอาต์จะออกกำลังโดยใช้กล้ามเนื้อทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหว ทำให้กล้ามเนื้อมัดเล็กมัดใหญ่สามารถออกร่วมกันได้ในครั้งเดียว ทำให้การออกกำลังกายนั้นมีประสิทธิภาพมากขึ้น

ซึ่งในเวลานี้เมืองไทยยังไม่พบเห็นมากนัก ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นกลุ่มเล็กๆ เล่นกันตามสวนสาธารณะ แล้วฝึกฝนกันเองเสียมากกว่า มีอิสระมากกว่า ไม่ใช่แค่การเข้าฟิตเนสแล้วก็ไปยกน้ำหนักให้ครบเซต แล้วก็กลับบ้าน การเล่นสตรีทเวิร์กเอาต์เหมือนเป็นการตั้งเป้าหมายให้กับตัวเองว่าวันนี้เราจะต้องทำอะไรให้ได้บ้าง

ทำให้การออกกำลังกายแบบนี้มันไม่น่าเบื่อมันมีสีสันและมันเป็นเช่นการแสดงอื่นๆ ด้วย เพราะมันไม่ได้ไปแค่คนเดียว มันมีท่าทางทำอย่างไรให้มันสวย ดึงอย่างไรให้สวย มันเป็นท่าทางอย่างหนึ่งในการแสดง ทำให้เรารู้สึกสนุกกับการเล่นมากขึ้น

แนวทางการออกกำลังกายของผมจะออกกำลังกายประมาณ 5 วัน/อาทิตย์ ผมจะพักประมาณ 1-2 วัน แล้วแต่ว่าวันไหนที่เรารู้สึกว่าเราเหนื่อย เราถึงจะพักร่างกายของเรา ซึ่งร่างกายจะบอกเองว่าพร้อมหรือไม่พร้อมกับการออกกำลังกายในแต่ละวันคนออกกำลังกายนานๆ จะรู้ว่าวันนี้ร่างกายควรจะพักเขา เมื่อรู้สึกว่าพร้อมแล้วค่อยออกใหม่ ซึ่งผมเชื่อสตรีทเวิร์กเอาต์เป็นการออกกำลังกายที่ดี ให้ความรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวที่เป็นอิสระ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็สามารถออกกำลังได้ การมีสุขภาพที่ดี ได้มีสังคมและเพื่อนใหม่ และรูปร่างที่สมส่วนเป็นที่น่าพึงพอใจนั่นเอง”